ILIAD Elucidated - Book 1

1.1μῆνιν

μῆνις (12) [Λ] 1.1-1.7

μῆνιν feminine accusative singular

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

Ἆρες Ἄρες βροτολοιγὲ μιαιφόνε τειχεσιπλῆτα οὐκ ἂν δὴ Τρῶας μὲν ἐάσαιμεν καὶ Ἀχαιοὺς μάρνασθ̓, ὁπποτέροισι πατὴρ Ζεὺς κῦδος ὀρέξῃ, νῶϊ δὲ χαζώμεσθα, Διὸς δ̓ ἀλεώμεθα μῆνιν;

5.178

χαλεπὴ δὲ θεοῦ ἔπι μῆνις.

[wrath, anger]

ἄειδε

ἀείδω (8) [Λ] 1.1-1.7

ἄειδε 2nd person singular active present imperative

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

2.597-2.598

στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν εἴ περ ἂν αὐταὶ Μοῦσαι ἀείδοιεν κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·

[to sing]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 1.1-1.7

θεὰ feminine vocative singular

1.55

τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

1.195-1.196

πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.206

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[a goddess]

Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.1-1.7

Ἀχιλῆος masculine genitive singular

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

1.53-1.54

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο, τῇ δεκάτῃ δ̓ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

1.57-1.58

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

1.2οὐλομένην

οὐλόμενος (4) [Λ] 1.1-1.7

οὐλομένην feminine accusative singular

5.875-5.876

σὺ γὰρ τέκες ἄφρονα κούρην οὐλομένην, ᾗ τ̓ αἰὲν ἀήσυλα ἔργα μέμηλεν.

14.84-14.87

οὐλόμεν̓ αἴθ̓ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου σημαίνειν, μὴ δ̓ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.

19.91-19.92

πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται, οὐλομένη·

[destructive, baneful]

, ἣ μυρί̓

μυρίος (16) [Λ] 1.1-1.7

μυρί̓ neuter accusative plural

2.272-2.273

ὢ πόποι ἦ δὴ μυρί̓ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε βουλάς τ̓ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·

2.467-2.468

ἔσταν δ̓ ἐν λειμῶνι Σκαμανδρίῳ ἀνθεμόεντι μυρίοι, ὅσσά τε φύλλα καὶ ἄνθεα γίγνεται ὥρῃ.

4.433-4.436

Τρῶες δ̓, ὥς τ̓ ὄϊες πολυπάμονος ἀνδρὸς ἐν αὐλῇ μυρίαι ἑστήκασιν ἀμελγόμεναι γάλα λευκὸν ἀζηχὲς μεμακυῖαι ἀκούουσαι ὄπα ἀρνῶν, ὣς Τρώων ἀλαλητὸς ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν ὀρώρει·

[numberless, countless, infinite]

Ἀχαιοῖς

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.1-1.7

Ἀχαιοῖς masculine dative plural

1.12-1.16

ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω, κοσμήτορε λαῶν·

1.12-1.16

ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω, κοσμήτορε λαῶν·

1.17-1.19

Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί, ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν, εὖ δ̓ οἴκαδ̓ ἱκέσθαι·

[Achaian]

ἄλγἐ

ἄλγος (35) [Λ] 1.1-1.7

ἄλγἐ neuter accusative plural

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

[pain]

ἔθηκε

τίθημι (194) [Λ] 1.1-1.7

ἔθηκε 3rd person singular active aorist indicative

1.55

τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

[to set, put, place]

, 1.3πολλὰς

πολύς (468) [Λ] 1.1-1.7

πολλὰς feminine accusative plural

1.35-1.36

πολλὰ δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ̓ ὃ γεραιὸς Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ·

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

[much, many]

δ̓ ἰφθίμους

ἴφθιμος (27) [Λ] 1.1-1.7

ἰφθίμους masculine accusative plural

3.336-3.337

κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν·

4.532-4.535

περίστησαν γὰρ ἑταῖροι Θρήϊκες ἀκρόκομοι δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες, οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν ὦσαν ἀπὸ σφείων·

5.410-5.415

τὼ νῦν Τυδεΐδης, εἰ καὶ μάλα καρτερός ἐστι, φραζέσθω μή τίς οἱ ἀμείνων σεῖο μάχηται, μὴ δὴν Αἰγιάλεια περίφρων Ἀδρηστίνη ἐξ ὕπνου γοόωσα φίλους οἰκῆας ἐγείρῃ κουρίδιον ποθέουσα πόσιν τὸν ἄριστον Ἀχαιῶν ἰφθίμη ἄλοχος Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[stout, strong, stalwart]

ψυχὰς

ψυχή (33) [Λ] 1.1-1.7

ψυχὰς feminine accusative plural

5.296

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

5.652-5.654

σοὶ δ̓ ἐγὼ ἐνθάδε φημὶ φόνον καὶ κῆρα μέλαιναν ἐξ ἐμέθεν τεύξεσθαι, ἐμῷ δ̓ ὑπὸ δουρὶ δαμέντα εὖχος ἐμοὶ δώσειν, ψυχὴν δ̓ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.

5.696

τὸν δ̓ ἔλιπε ψυχή, κατὰ δ̓ ὀφθαλμῶν κέχυτ̓ ἀχλύς·

[breath, soul]

Ἄϊδι προΐαψεν

προιάπτω (4) [Λ] 1.1-1.7

προΐαψεν 3rd person singular active aorist indicative

5.190-5.191

καί μιν ἔγωγ̓ ἐφάμην Ἀϊδωνῆϊ προϊάψειν, ἔμπης δ̓ οὐκ ἐδάμασσα·

6.487

οὐ γάρ τίς μ̓ ὑπὲρ αἶσαν ἀνὴρ Ἄϊδι προϊάψει·

11.52-11.55

ἐν δὲ κυδοιμὸν ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δ̓ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκ̓ ἔμελλε πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν.

1.4ἡρώων

ἥρως (74) [Λ] 1.1-1.7

ἡρώων masculine genitive plural

1.101-1.103

τοῖσι δ̓ ἀνέστη ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἀχνύμενος·

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

2.254-2.256

τὼ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν ἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσιν ἥρωες Δαναοί·

[hero]

, αὐτοὺς

αὐτός (604) [Λ] 1.1-1.7

αὐτοὺς masculine accusative plural

1.46-1.47

ἔκλαγξαν δ̓ ἄῤ ὀϊστοὶ ἐπ̓ ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος·

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δὲ ἑλώρια τεῦχε

τεύχω (87) [Λ] 1.1-1.7

τεῦχε 3rd person singular active imperfect indicative

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[to make ready, make, build, work]

κύνεσσιν

κύων (75) [Λ] 1.1-1.7

κύνεσσιν masculine dative plural

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

2.391-2.393

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσω μιμνάζειν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν, οὔ οἱ ἔπειτα ἄρκιον ἐσσεῖται φυγέειν κύνας ἠδ̓ οἰωνούς.

[a dog]

1.5οἰωνοῖσί

οἰωνός (18) [Λ] 1.1-1.7

οἰωνοῖσί masculine dative plural

2.391-2.393

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσω μιμνάζειν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν, οὔ οἱ ἔπειτα ἄρκιον ἐσσεῖται φυγέειν κύνας ἠδ̓ οἰωνούς.

2.859-2.861

ἀλλ̓ οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσατο κῆρα μέλαιναν, ἀλλ̓ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαο ἐν ποταμῷ, ὅθι περ Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους.

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[a large bird, bird of prey]

τε πᾶσι

πᾶς (546) [Λ] 1.1-1.7

πᾶσι masculine dative plural

1.12-1.16

ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω, κοσμήτορε λαῶν·

1.22-1.23

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.78-1.79

ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

[all, the whole]

, Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 1.1-1.7

Διὸς masculine genitive singular

1.9

Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός·

1.20-1.21

παῖδα δ̓ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ̓ ἄποινα δέχεσθαι, ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

[Zeus]

δ̓ ἐτελείετο

τελέω (60) [Λ] 1.1-1.7

ἐτελείετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.81-1.83

εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ, ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον, ὄφρα τελέσσῃ, ἐν στήθεσσιν ἑοῖσι·

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.204

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι ὀΐω·

[to complete, fulfil, accomplish]

βουλή

βουλή (52) [Λ] 1.1-1.7

βουλή feminine nominative singular

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

1.273

καὶ μέν μευ βουλέων ξύνιεν πείθοντό τε μύθῳ·

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

[will, determination; council, senate]

, 1.6ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 1.1-1.7

πρῶτα neuter accusative plural

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

1.234-1.236

ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον, τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους φύσει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν, οὐ δ̓ ἀναθηλήσει·

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

[first]

διαστήτην

διίστημι (7) [Λ] 1.1-1.7

διαστήτην 3rd person dual active aorist indicative

12.86-12.87

οἳ δὲ διαστάντες σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες πένταχα κοσμηθέντες ἅμ̓ ἡγεμόνεσσιν ἕποντο.

13.29

γηθοσύνῃ δὲ θάλασσα διίστατο·

16.470-16.471

τὼ δὲ διαστήτην, κρίκε δὲ ζυγόν, ἡνία δέ σφι σύγχυτ̓, ἐπεὶ δὴ κεῖτο παρήορος ἐν κονίῃσι.

ἐρίσαντε

ἐρίζω (16) [Λ] 1.1-1.7

ἐρίσαντε masculine nominative dual active aorist participle

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

2.212-2.216

Θερσίτης δ̓ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα, ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν, ἀλλ̓ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν ἔμμεναι·

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

[to strive, wrangle, quarrel]

1.7Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.1-1.7

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

1.9-1.12

ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὄρσε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί, οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα Ἀτρεΐδης·

1.12-1.16

ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω, κοσμήτορε λαῶν·

1.17-1.19

Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί, ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν, εὖ δ̓ οἴκαδ̓ ἱκέσθαι·

[son of Atreus]

τε ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 1.1-1.7

ἄναξ masculine nominative singular

1.35-1.36

πολλὰ δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ̓ ὃ γεραιὸς Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ·

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

1.172

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 1.1-1.7

ἀνδρῶν masculine genitive plural

1.78-1.79

ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

1.80

κρείσσων γὰρ βασιλεὺς ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ·

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

[a man]

καὶ δῖος

δῖος (218) [Λ] 1.1-1.7

δῖος masculine nominative singular

1.121

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.1-1.7

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.53-1.54

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο, τῇ δεκάτῃ δ̓ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

1.57-1.58

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

[Achilles]

. 1.8τίς τ̓ ἄρ σφωε θεῶν

θεός (400) [Λ] 1.8

θεῶν masculine genitive plural

1.17-1.19

Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί, ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν, εὖ δ̓ οἴκαδ̓ ἱκέσθαι·

1.26-1.28

μή σε γέρον κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω ἢ νῦν δηθύνοντ̓ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα, μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ στέμμα θεοῖο·

1.53-1.54

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο, τῇ δεκάτῃ δ̓ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

[god]

ἔριδι

ἔρις (43) [Λ] 1.8

ἔριδι feminine dative singular

1.177

αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε·

1.210

ἀλλ̓ ἄγε λῆγ̓ ἔριδος, μη δὲ ξίφος ἕλκεο χειρί·

1.318-1.321

οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων λῆγ̓ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ̓ Ἀχιλῆϊ, ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·

[strife, quarrel, debate, contention]

ξυνέηκε μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 1.8

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

1.149-1.151

ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι;

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

[to fight]

; 1.9Λητοῦς

Λητώ (12) [Λ] 1.9

Λητοῦς feminine genitive singular

1.35-1.36

πολλὰ δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ̓ ὃ γεραιὸς Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ·

5.447-5.448

ἤτοι τὸν Λητώ τε καὶ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα ἐν μεγάλῳ ἀδύτῳ ἀκέοντό τε κύδαινόν τε·

14.326-14.328

οὐ δ̓ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης, οὐ δ̓ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐ δὲ σεῦ αὐτῆς, ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

[Leto]

καὶ Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 1.9

Διὸς masculine genitive singular

1.20-1.21

παῖδα δ̓ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ̓ ἄποινα δέχεσθαι, ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.

1.62-1.67

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

[Zeus]

υἱός

υἱός (436) [Λ] 1.9

υἱός masculine nominative singular

1.20-1.21

παῖδα δ̓ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ̓ ἄποινα δέχεσθαι, ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

[a son]

· ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς

χολόω (48) [Λ] 1.9-1.12

χολωθεὶς masculine nominative singular passive aorist participle

1.78-1.79

ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

1.139

ὃ δέ κεν κεχολώσεται ὅν κεν ἵκωμαι.

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

[to make angry, provoke, anger]

1.10νοῦσον ἀνὰ στρατὸν

στρατός (58) [Λ] 1.9-1.12

στρατὸν masculine accusative singular

1.53-1.54

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο, τῇ δεκάτῃ δ̓ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.318

ὣς οἳ μὲν τὰ πένοντο κατὰ στρατόν·

[an encamped army]

ὄρσε

ὄρνυμι (172) [Λ] 1.9-1.12

ὄρσε 3rd person singular active aorist indicative

2.144-2.146

κινήθη δ̓ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τ̓ Εὖρός τε Νότος τε ὤροῤ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.

2.398-2.399

ἀνστάντες δ̓ ὀρέοντο κεδασθέντες κατὰ νῆας, κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας, καὶ δεῖπνον ἕλοντο.

2.451-2.452

ἐν δὲ σθένος ὦρσεν ἑκάστῳ καρδίῃ ἄλληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[to stir, stir up]

κακήν

κακός (180) [Λ] 1.9-1.12

κακήν feminine accusative singular

1.105

Κάλχαντα πρώτιστα κάκ̓ ὀσσόμενος προσέειπε·

1.106

μάντι κακῶν οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας·

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

[bad]

, ὀλέκοντο

ὀλέκω (13) [Λ] 1.9-1.12

ὀλέκοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

5.711-5.713

τοὺς δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ, αὐτίκ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

7.17-7.20

τοὺς δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ, βῆ ῥα κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα Ἴλιον εἰς ἱερήν·

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

[to ruin, destroy, kill]

δὲ λαοί

λαός (229) [Λ] 1.9-1.12

λαοί masculine nominative plural

1.12-1.16

ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω, κοσμήτορε λαῶν·

1.53-1.54

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο, τῇ δεκάτῃ δ̓ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

[the people]

, 1.11οὕνεκα τὸν Χρύσην

Χρύσης (5) [Λ] 1.9-1.12

Χρύσην masculine accusative singular

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[Chryses]

ἠτίμασεν

ἀτιμάζω (2) [Λ] 1.9-1.12

ἠτίμασεν 3rd person singular active aorist indicative

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[to hold in no honour, to esteem lightly, dishonour, slight]

ἀρητῆρα

ἀρητήρ (3) [Λ] 1.9-1.12

ἀρητῆρα feminine accusative singular

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

5.76-5.81

Εὐρύπυλος δ̓ Εὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον υἱὸν ὑπερθύμου Δολοπίονος, ὅς ῥα Σκαμάνδρου ἀρητὴρ ἐτέτυκτο, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ, τὸν μὲν ἄῤ Εὐρύπυλος, Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασ̓ ὦμον φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἔξεσε χεῖρα βαρεῖαν·

[one that prays, a priest]

1.12Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.9-1.12

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

1.12-1.16

1.17-1.19

1.24-1.25

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[son of Atreus]

· ὃ γὰρ ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.12-1.16

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

1.120

λεύσσετε γὰρ τό γε πάντες ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ.

1.149-1.151

ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι;

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

[to come]

θοὰς

θοός (76) [Λ] 1.12-1.16

θοὰς feminine accusative plural

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[quick, nimble]

ἐπὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 1.12-1.16

νῆας feminine accusative plural

1.26-1.28

μή σε γέρον κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω ἢ νῦν δηθύνοντ̓ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα, μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ στέμμα θεοῖο·

1.48

ἕζετ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε νεῶν, μετὰ δ̓ ἰὸν ἕηκε·

1.68-1.72

τοῖσι δ̓ ἀνέστη Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ̓ ἄριστος, ὃς ᾔδη τά τ̓ ἐόντα τά τ̓ ἐσσόμενα πρό τ̓ ἐόντα, καὶ νήεσσ̓ ἡγήσατ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.12-1.16

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.12-1.16

1.17-1.19

1.22-1.23

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

[Achaian]

1.13λυσόμενός

λύω (85) [Λ] 1.12-1.16

λυσόμενός masculine nominative singular middle future participle

1.20-1.21

παῖδα δ̓ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ̓ ἄποινα δέχεσθαι, ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.

1.29

τὴν δ̓ ἐγὼ οὐ λύσω·

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

[to loose]

τε θύγατρα

θυγάτηρ (62) [Λ] 1.12-1.16

θύγατρα feminine accusative singular

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

[a daughter]

φέρων

φέρω (186) [Λ] 1.12-1.16

φέρων masculine nominative singular active present participle

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

[to bear]

τ̓ ἀπερείσἰ

ἀπερείσιος (12) [Λ] 1.12-1.16

ἀπερείσἰ neuter accusative plural

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

6.47-6.50

πολλὰ δ̓ ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κειμήλια κεῖται χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσἰ ἄποινα εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτ̓ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

6.425-6.428

μητέρα δ̓, ἣ βασίλευεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ, τὴν ἐπεὶ ἂρ δεῦῤ ἤγαγ̓ ἅμ̓ ἄλλοισι κτεάτεσσιν, ἂψ ὅ γε τὴν ἀπέλυσε λαβὼν ἀπερείσἰ ἄποινα, πατρὸς δ̓ ἐν μεγάροισι βάλ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα.

[countless]

ἄποινα

ἄποινα (26) [Λ] 1.12-1.16

ἄποινα neuter accusative plural

1.20-1.21

παῖδα δ̓ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ̓ ἄποινα δέχεσθαι, ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.

1.22-1.23

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

[a ransom; compensation]

, 1.14στέμματ̓

στέμμα (3) [Λ] 1.12-1.16

στέμματ̓ neuter accusative plural

1.26-1.28

μή σε γέρον κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω ἢ νῦν δηθύνοντ̓ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα, μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ στέμμα θεοῖο·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[a wreath, garland]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 1.12-1.16

ἔχων masculine nominative singular active present participle

1.17-1.19

Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί, ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν, εὖ δ̓ οἴκαδ̓ ἱκέσθαι·

1.43-1.45

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξ̓ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

1.81-1.83

εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ, ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον, ὄφρα τελέσσῃ, ἐν στήθεσσιν ἑοῖσι·

[to have]

ἐν χερσὶν

χείρ (386) [Λ] 1.12-1.16

χερσὶν feminine dative plural

1.76-1.77

σὺ δὲ σύνθεο καί μοι ὄμοσσον ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν·

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.165-1.166

ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ̓·

[the hand]

ἑκηβόλου

ἑκηβόλος (9) [Λ] 1.12-1.16

ἑκηβόλου masculine genitive singular

1.20-1.21

παῖδα δ̓ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ̓ ἄποινα δέχεσθαι, ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

[far-darting, far-shooting]

Ἀπόλλωνος

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.12-1.16

Ἀπόλλωνος masculine genitive singular

1.20-1.21

παῖδα δ̓ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ̓ ἄποινα δέχεσθαι, ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.

1.35-1.36

πολλὰ δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ̓ ὃ γεραιὸς Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ·

1.43-1.45

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξ̓ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

[Apollo]

1.15χρυσέῳ

χρύσεος (75) [Λ] 1.12-1.16

χρυσέῳ neuter dative singular

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

2.267-2.268

σμῶδιξ δ̓ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη σκήπτρου ὕπο χρυσέου·

[golden, of gold, decked]

ἀνὰ σκήπτρῳ

σκῆπτρον (27) [Λ] 1.12-1.16

σκήπτρῳ neuter dative singular

1.26-1.28

μή σε γέρον κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω ἢ νῦν δηθύνοντ̓ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα, μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ στέμμα θεοῖο·

1.234-1.236

ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον, τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους φύσει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν, οὐ δ̓ ἀναθηλήσει·

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

[a staff]

, καὶ λίσσετο

λίσσομαι (46) [Λ] 1.12-1.16

λίσσετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.173-1.174

φεῦγε μάλ̓ εἴ τοι θυμὸς ἐπέσσυται, οὐ δέ σ̓ ἔγωγε λίσσομαι εἵνεκ̓ ἐμεῖο μένειν·

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[to beg, pray, entreat, beseech]

πάντας

πᾶς (546) [Λ] 1.12-1.16

πάντας masculine accusative plural

1.22-1.23

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.78-1.79

ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

1.120

λεύσσετε γὰρ τό γε πάντες ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ.

[all, the whole]

Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.12-1.16

Ἀχαιούς masculine accusative plural

1.17-1.19

1.22-1.23

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.59-1.61

Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω ἂψ ἀπονοστήσειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν, εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς·

[Achaian]

, 1.16Ἀτρεΐδα

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.12-1.16

Ἀτρεΐδα masculine accusative dual

1.17-1.19

1.24-1.25

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.59-1.61

Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω ἂψ ἀπονοστήσειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν, εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς·

[son of Atreus]

δὲ μάλιστα δύω, κοσμήτορε

κοσμήτωρ (3) [Λ] 1.12-1.16

κοσμήτορε masculine accusative dual

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

3.236-3.238

δοιὼ δ̓ οὐ δύναμαι ἰδέειν κοσμήτορε λαῶν Κάστορά θ̓ ἱππόδαμον καὶ πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεα αὐτοκασιγνήτω, τώ μοι μία γείνατο μήτηρ.

[one who marshals an army, a commander]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 1.12-1.16

λαῶν masculine genitive plural

1.53-1.54

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο, τῇ δεκάτῃ δ̓ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

1.125-1.126

ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν, τὰ δέδασται, λαοὺς δ̓ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ̓ ἐπαγείρειν.

[the people]

· 1.17Ἀτρεΐδαι

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.17-1.19

Ἀτρεΐδαι masculine vocative plural

1.24-1.25

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.59-1.61

1.101-1.103

τοῖσι δ̓ ἀνέστη ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἀχνύμενος·

[son of Atreus]

τε καὶ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 1.17-1.19

ἄλλοι masculine vocative plural

1.22-1.23

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.174-1.175

πάῤ ἔμοιγε καὶ ἄλλοι οἵ κέ με τιμήσουσι, μάλιστα δὲ μητίετα Ζεύς.

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[other, another]

ἐϋκνήμιδες

ἐυκνήμις (22) [Λ] 1.17-1.19

ἐϋκνήμιδες masculine vocative plural

2.331-2.332

ἀλλ̓ ἄγε μίμνετε πάντες ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ αὐτοῦ εἰς ὅ κεν ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἕλωμεν.

3.304

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί·

3.342-3.343

θάμβος δ̓ ἔχεν εἰσορόωντας Τρῶάς θ̓ ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.

Ἀχαιοί

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.17-1.19

Ἀχαιοί masculine vocative plural

1.22-1.23

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.59-1.61

1.68-1.72

τοῖσι δ̓ ἀνέστη Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ̓ ἄριστος, ὃς ᾔδη τά τ̓ ἐόντα τά τ̓ ἐσσόμενα πρό τ̓ ἐόντα, καὶ νήεσσ̓ ἡγήσατ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[Achaian]

, 1.18ὑμῖν μὲν θεοὶ

θεός (400) [Λ] 1.17-1.19

θεοὶ masculine nominative plural

1.26-1.28

1.53-1.54

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο, τῇ δεκάτῃ δ̓ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

1.127

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν τήνδε θεῷ πρόες·

[god]

δοῖεν

δίδωμι (254) [Λ] 1.17-1.19

δοῖεν 3rd person plural active aorist optative

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

1.97-1.100

οὐ δ̓ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει πρίν γ̓ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ἐς Χρύσην·

[to give]

Ὀλύμπια

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 1.17-1.19

Ὀλύμπια neuter accusative plural

1.352-1.354

μῆτερ ἐπεί μ̓ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα, τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης·

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

1.508

ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

δώματ̓

δῶμα (61) [Λ] 1.17-1.19

δώματ̓ neuter accusative plural

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

1.425-1.427

δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ, καὶ τότ̓ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω.

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

[a house]

ἔχοντες

ἔχω (431) [Λ] 1.17-1.19

ἔχοντες masculine nominative plural active present participle

1.43-1.45

1.81-1.83

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

[to have]

1.19ἐκπέρσαι

ἐκπέρθω (16) [Λ] 1.17-1.19

ἐκπέρσαι active aorist infinitive

1.125-1.126

ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν, τὰ δέδασται, λαοὺς δ̓ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ̓ ἐπαγείρειν.

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[to destroy utterly]

Πριάμοιο

Πρίαμος (142) [Λ] 1.17-1.19

Πριάμοιο masculine genitive singular

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

[Priam]

πόλιν

πόλις (133) [Λ] 1.17-1.19

πόλιν feminine accusative singular

1.125-1.126

ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν, τὰ δέδασται, λαοὺς δ̓ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ̓ ἐπαγείρειν.

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

[a city]

, εὖ δ̓ οἴκαδ̓ ἱκέσθαι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 1.17-1.19

ἱκέσθαι middle aorist infinitive

1.139

ὃ δέ κεν κεχολώσεται ὅν κεν ἵκωμαι.

1.166-1.168

ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον τε φίλον τε ἔρχομ̓ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

[to come]

· 1.20παῖδα

παῖς (168) [Λ] 1.20-1.21

παῖδα feminine accusative singular

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

1.393

ἀλλὰ σὺ εἰ δύνασαί γε περίσχεο παιδὸς ἑῆος·

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[a child]

δ̓ ἐμοὶ λύσαιτε

λύω (85) [Λ] 1.20-1.21

λύσαιτε 2nd person plural active aorist optative

1.29

τὴν δ̓ ἐγὼ οὐ λύσω·

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[to loose]

φίλην

φίλος (342) [Λ] 1.20-1.21

φίλην feminine accusative singular

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.97-1.100

οὐ δ̓ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει πρίν γ̓ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ἐς Χρύσην·

[friend; loved, beloved, dear]

, τὰ δ̓ ἄποινα

ἄποινα (26) [Λ] 1.20-1.21

ἄποινα neuter accusative plural

1.22-1.23

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.93-1.96

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

[a ransom; compensation]

δέχεσθαι

δέχομαι (54) [Λ] 1.20-1.21

δέχεσθαι medio-passive present infinitive

1.22-1.23

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

[to take, accept, receive]

, 1.21ἁζόμενοι

ἅζομαι (5) [Λ] 1.20-1.21

ἁζόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

5.434-5.435

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ οὐ δὲ θεὸν μέγαν ἅζετο, ἵετο δ̓ αἰεὶ Αἰνείαν κτεῖναι καὶ ἀπὸ κλυτὰ τεύχεα δῦσαι.

5.829-5.834

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐπ̓ Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους, τύψον δὲ σχεδίην μη δ̓ ἅζεο θοῦρον Ἄρηα τοῦτον μαινόμενον, τυκτὸν κακόν, ἀλλοπρόσαλλον, ὃς πρῴην μὲν ἐμοί τε καὶ Ἥρῃ στεῦτ̓ ἀγορεύων Τρωσὶ μαχήσεσθαι, ἀτὰρ Ἀργείοισιν ἀρήξειν, νῦν δὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ, τῶν δὲ λέλασται.

6.266-6.267

χερσὶ δ̓ ἀνίπτοισιν Διὶ λείβειν αἴθοπα οἶνον ἅζομαι·

[to stand in awe of, dread]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 1.20-1.21

Διὸς masculine genitive singular

1.62-1.67

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

[Zeus]

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 1.20-1.21

υἱὸν masculine accusative singular

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

[a son]

ἑκηβόλον

ἑκηβόλος (9) [Λ] 1.20-1.21

ἑκηβόλον masculine accusative singular

1.93-1.96

1.109-1.113

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[far-darting, far-shooting]

Ἀπόλλωνα

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.20-1.21

Ἀπόλλωνα masculine accusative singular

1.35-1.36

πολλὰ δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ̓ ὃ γεραιὸς Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ·

1.43-1.45

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

[Apollo]

. 1.22ἔνθ̓ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 1.22-1.23

ἄλλοι masculine nominative plural

1.174-1.175

πάῤ ἔμοιγε καὶ ἄλλοι οἵ κέ με τιμήσουσι, μάλιστα δὲ μητίετα Ζεύς.

1.182-1.187

1.198

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο·

[other, another]

μὲν πάντες

πᾶς (546) [Λ] 1.22-1.23

πάντες masculine nominative plural

1.78-1.79

ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

1.120

λεύσσετε γὰρ τό γε πάντες ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ.

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

[all, the whole]

ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.22-1.23

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

1.59-1.61

1.68-1.72

1.78-1.79

ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

[Achaian]

1.23αἰδεῖσθαί

αἰδέομαι (24) [Λ] 1.22-1.23

αἰδεῖσθαί medio-passive present infinitive

1.331-1.332

τὼ μὲν ταρβήσαντε καὶ αἰδομένω βασιλῆα στήτην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

4.401-4.402

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης αἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο·

[to be ashamed to do]

θ̓ ἱερῆα

ἱερεύς (8) [Λ] 1.22-1.23

ἱερῆα masculine accusative singular

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

[a priest, sacrificer]

καὶ ἀγλαὰ

ἀγλαός (43) [Λ] 1.22-1.23

ἀγλαὰ neuter accusative plural

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

1.213-1.214

καί ποτέ τοι τρὶς τόσσα παρέσσεται ἀγλαὰ δῶρα ὕβριος εἵνεκα τῆσδε·

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

[splendid, shining, bright, beautiful]

δέχθαι

δέχομαι (54) [Λ] 1.22-1.23

δέχθαι middle aorist infinitive

1.109-1.113

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

[to take, accept, receive]

ἄποινα

ἄποινα (26) [Λ] 1.22-1.23

ἄποινα neuter accusative plural

1.93-1.96

1.109-1.113

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[a ransom; compensation]

· 1.24ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.24-1.25

Ἀτρεΐδῃ masculine dative singular

1.59-1.61

1.101-1.103

τοῖσι δ̓ ἀνέστη ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἀχνύμενος·

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

[son of Atreus]

Ἀγαμέμνονι

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.24-1.25

Ἀγαμέμνονι masculine dative singular

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

1.101-1.103

τοῖσι δ̓ ἀνέστη ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἀχνύμενος·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

ἥνδανε

ἁνδάνω (11) [Λ] 1.24-1.25

ἥνδανε 3rd person singular active imperfect indicative

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

3.173-3.175

ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρο υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

[to please, delight, gratify]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 1.24-1.25

θυμῷ masculine dative singular

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

1.173-1.174

φεῦγε μάλ̓ εἴ τοι θυμὸς ἐπέσσυται, οὐ δέ σ̓ ἔγωγε λίσσομαι εἵνεκ̓ ἐμεῖο μένειν·

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

[the soul]

, 1.25ἀλλὰ κακῶς ἀφίει

ἀφίημι (19) [Λ] 1.24-1.25

ἀφίει 3rd person singular active imperfect indicative

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

3.314-3.317

Ἕκτωρ δὲ Πριάμοιο πάϊς καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς χῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον, αὐτὰρ ἔπειτα κλήρους ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, ὁππότερος δὴ πρόσθεν ἀφείη χάλκεον ἔγχος.

[to send forth, discharge]

, κρατερὸν

κρατερός (122) [Λ] 1.24-1.25

κρατερὸν masculine accusative singular

1.326

ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

[strong, stout, mighty]

δ̓ ἐπὶ μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 1.24-1.25

μῦθον masculine accusative singular

1.33

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δ̓ ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ·

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

1.273

καὶ μέν μευ βουλέων ξύνιεν πείθοντό τε μύθῳ·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔτελλε

τέλλω (6) [Λ] 1.24-1.25

ἔτελλε 3rd person singular active imperfect indicative

1.326

ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

2.643

τῷ δ̓ ἐπὶ πάντ̓ ἐτέταλτο ἀνασσέμεν Αἰτωλοῖσι·

[to make to arise, accomplish(v. ἐπιτέλλω Hom.)]

· 1.26μή σε γέρον

γέρων (133) [Λ] 1.26-1.28

γέρον masculine vocative singular

1.33

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δ̓ ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ·

1.286

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

[an old man(in apposition as adj., old)]

κοίλῃσιν

κοῖλος (27) [Λ] 1.26-1.28

κοίλῃσιν feminine dative plural

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

2.581-2.587

οἳ δ̓ εἶχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν, Φᾶρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην, Βρυσειάς τ̓ ἐνέμοντο καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινάς, οἵ τ̓ ἄῤ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τ̓ ἔφαλον πτολίεθρον, οἵ τε Λάαν εἶχον ἠδ̓ Οἴτυλον ἀμφενέμοντο, τῶν οἱ ἀδελφεὸς ἦρχε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἑξήκοντα νεῶν·

4.452-4.455

ὡς δ̓ ὅτε χείμαρροι ποταμοὶ κατ̓ ὄρεσφι ῥέοντες ἐς μισγάγκειαν συμβάλλετον ὄβριμον ὕδωρ κρουνῶν ἐκ μεγάλων κοίλης ἔντοσθε χαράδρης, τῶν δέ τε τηλόσε δοῦπον ἐν οὔρεσιν ἔκλυε ποιμήν·

[hollow, hollowed]

ἐγὼ παρὰ νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 1.26-1.28

νηυσὶ feminine dative plural

1.48

ἕζετ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε νεῶν, μετὰ δ̓ ἰὸν ἕηκε·

1.68-1.72

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

[a ship]

κιχείω

κιχάνω (41) [Λ] 1.26-1.28

κιχείω 1st person singular active aorist subjunctive

2.18-2.19

τὸν δὲ κίχανεν εὕδοντ̓ ἐν κλισίῃ, περὶ δ̓ ἀμβρόσιος κέχυθ̓ ὕπνος.

2.188-2.189

ὅν τινα μὲν βασιλῆα καὶ ἔξοχον ἄνδρα κιχείη τὸν δ̓ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρητύσασκε παραστάς·

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

[to reach, hit]

1.27ἢ νῦν δηθύνοντ̓

δηθύνω (3) [Λ] 1.26-1.28

δηθύνοντ̓ masculine accusative singular active present participle

6.503-6.505

οὐ δὲ Πάρις δήθυνεν ἐν ὑψηλοῖσι δόμοισιν, ἀλλ̓ ὅ γ̓, ἐπεὶ κατέδυ κλυτὰ τεύχεα ποικίλα χαλκῷ, σεύατ̓ ἔπειτ̓ ἀνὰ ἄστυ ποσὶ κραιπνοῖσι πεποιθώς.

6.518-6.519

ἠθεῖ̓ ἦ μάλα δή σε καὶ ἐσσύμενον κατερύκω δηθύνων, οὐ δ̓ ἦλθον ἐναίσιμον ὡς ἐκέλευες;

[to tarry, be long, delay]

ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα

εἶμι (299) [Λ] 1.26-1.28

ἰόντα masculine accusative singular active present participle

1.32

ἀλλ̓ ἴθι μή μ̓ ἐρέθιζε σαώτερος ὥς κε νέηαι.

1.47

ὃ δ̓ ἤϊε νυκτὶ ἐοικώς.

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

[come, go]

, 1.28μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ

χραισμέω (19) [Λ] 1.26-1.28

χραίσμῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

1.241-1.243

τότε δ̓ οὔ τι δυνήσεαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν, εὖτ̓ ἂν πολλοὶ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο θνήσκοντες πίπτωσι·

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

1.586-1.589

τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ, μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι θεινομένην, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν·

[to ward off from one]

σκῆπτρον

σκῆπτρον (27) [Λ] 1.26-1.28

σκῆπτρον neuter nominative singular

1.234-1.236

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[a staff]

καὶ στέμμα

στέμμα (3) [Λ] 1.26-1.28

στέμμα neuter nominative singular

1.370-1.375

1.12-1.16

ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω, κοσμήτορε λαῶν·

[a wreath, garland]

θεοῖο

θεός (400) [Λ] 1.26-1.28

θεοῖο masculine genitive singular

1.53-1.54

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο, τῇ δεκάτῃ δ̓ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

1.127

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν τήνδε θεῷ πρόες·

1.178

εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν·

[god]

· 1.29τὴν δ̓ ἐγὼ οὐ λύσω

λύω (85) [Λ] 1.29

λύσω 1st person singular active future indicative

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.370-1.375

2.116-2.118

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

[to loose]

· πρίν μιν καὶ γῆρας

γῆρας (17) [Λ] 1.29-1.31

γῆρας neuter nominative singular

3.146-3.152

οἳ δ̓ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην Λάμπόν τε Κλυτίον θ̓ Ἱκετάονά τ̓ ὄζον Ἄρηος Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι, γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλ̓ ἀγορηταὶ ἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ̓ ὕλην δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·

4.315

ἀλλά σε γῆρας τείρει ὁμοίϊον·

4.321

εἰ τότε κοῦρος ἔα νῦν αὖτέ με γῆρας ὀπάζει.

[old age]

ἔπεισιν

ἔπειμι (14) [Λ] 1.29-1.31

ἔπεισιν 3rd person singular active present indicative

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

5.127-5.128

ἀχλὺν δ̓ αὖ τοι ἀπ̓ ὀφθαλμῶν ἕλον ἣ πρὶν ἐπῆεν, ὄφῤ εὖ γιγνώσκῃς ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα.

5.237-5.238

ἀλλὰ σύ γ̓ αὐτὸς ἔλαυνε τέ̓ ἅρματα καὶ τεὼ ἵππω, τὸν δὲ δ̓ ἐγὼν ἐπιόντα δεδέξομαι ὀξέϊ δουρί.

[be there(in addition, later, set over)]

1.30ἡμετέρῳ

ἡμέτερος (38) [Λ] 1.29-1.31

ἡμετέρῳ masculine dative singular

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

2.373-2.374

τώ κε τάχ̓ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος χερσὶν ὑφ̓ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.

3.232-3.233

πολλάκι μιν ξείνισσεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ ὁπότε Κρήτηθεν ἵκοιτο.

[our]

ἐνὶ οἴκῳ

οἶκος (29) [Λ] 1.29-1.31

οἴκῳ masculine dative singular

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

2.173-2.178

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν φεύξεσθ̓ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;

[a house, abode, dwelling]

ἐν Ἄργεϊ

Ἄργος (29) [Λ] 1.29-1.31

Ἄργεϊ neuter dative singular

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

[Argos]

τηλόθι πάτρης

πάτρη (5) [Λ] 1.29-1.31

πάτρης feminine genitive singular

12.243

εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης.

13.354-13.355

ἦ μὰν ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γένος ἠδ̓ ἴα πάτρη, ἀλλὰ Ζεὺς πρότερος γεγόνει καὶ πλείονα ᾔδη.

15.496-15.497

οὔ οἱ ἀεικὲς ἀμυνομένῳ περὶ πάτρης τεθνάμεν·

1.31ἱστὸν

ἱστός (9) [Λ] 1.29-1.31

ἱστὸν masculine accusative singular

1.432-1.435

οἳ δ̓ ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο ἱστία μὲν στείλαντο, θέσαν δ̓ ἐν νηῒ μελαίνῃ, ἱστὸν δ̓ ἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες καρπαλίμως, τὴν δ̓ εἰς ὅρμον προέρεσσαν ἐρετμοῖς.

1.480-1.482

οἳ δ̓ ἱστὸν στήσαντ̓ ἀνά θ̓ ἱστία λευκὰ πέτασσαν, ἐν δ̓ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ̓ ἴαχε νηὸς ἰούσης·

3.125-3.128

ἣ δὲ μέγαν ἱστὸν ὕφαινε δίπλακα πορφυρέην, πολέας δ̓ ἐνέπασσεν ἀέθλους Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, οὕς ἑθεν εἵνεκ̓ ἔπασχον ὑπ̓ Ἄρηος παλαμάων·

[mast, beam]

ἐποιχομένην

ἐποίχομαι (20) [Λ] 1.29-1.31

ἐποιχομένην feminine accusative singular medio-passive present participle

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

5.330-5.333

ὃ δὲ Κύπριν ἐπῴχετο νηλέϊ χαλκῷ γιγνώσκων ὅ τ̓ ἄναλκις ἔην θεός, οὐ δὲ θεάων τάων αἵ τ̓ ἀνδρῶν πόλεμον κάτα κοιρανέουσιν, οὔ τ̓ ἄῤ Ἀθηναίη οὔ τε πτολίπορθος Ἐνυώ.

[to go towards, approach]

καὶ ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 1.29-1.31

ἐμὸν neuter accusative singular

1.42

τίσειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσιν.

1.154-1.157

οὐ γὰρ πώποτ̓ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐ δὲ μὲν ἵππους, οὐ δέ ποτ̓ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ καρπὸν ἐδηλήσαντ̓, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα·

1.165-1.166

ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ̓·

[mine]

λέχος

λέχος (25) [Λ] 1.29-1.31

λέχος neuter accusative singular

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

3.391-3.392

κεῖνος ὅ γ̓ ἐν θαλάμῳ καὶ δινωτοῖσι λέχεσσι κάλλεΐ τε στίλβων καὶ εἵμασιν·

3.411

κείνου πορσανέουσα λέχος·

[a couch, bed]

ἀντιόωσαν

ἀντιάω (11) [Λ] 1.29-1.31

ἀντιόωσαν feminine accusative singular active present participle

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

6.127

δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσιν.

13.214-13.215

ἔτι γὰρ πολέμοιο μενοίνα ἀντιάαν·

[to go for the purpose of meeting]

· 1.32ἀλλ̓ ἴθι

εἶμι (299) [Λ] 1.32

ἴθι 2nd person singular active present imperative

1.47

ὃ δ̓ ἤϊε νυκτὶ ἐοικώς.

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

[come, go]

μή μ̓ ἐρέθιζε

ἐρεθίζω (5) [Λ] 1.32

ἐρέθιζε 2nd person singular active present imperative

4.5-4.6

αὐτίκ̓ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων·

5.418-5.419

αἳ δ̓ αὖτ̓ εἰσορόωσαι Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη κερτομίοις ἐπέεσσι Δία Κρονίδην ἐρέθιζον.

17.656-17.660

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[to rouse to anger, rouse to fight, irritate]

σαώτερος

σῶς (11) [Λ] 1.32

σαώτερος masculine nominative singular comparative

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

1.342-1.344

ἦ γὰρ ὅ γ̓ ὀλοιῇσι φρεσὶ θύει, οὐ δέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ σόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί.

5.531

αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

[safe and sound, alive and well, in good case]

ὥς κε νέηαι

νέομαι (41) [Λ] 1.32

νέηαι 2nd person singular medio-passive present subjunctive

2.84-2.86

ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι, οἳ δ̓ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν σκηπτοῦχοι βασιλῆες·

2.235-2.238

ὦ πέπονες κάκ̓ ἐλέγχἐ Ἀχαιΐδες οὐκέτ̓ Ἀχαιοὶ οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, τόνδε δ̓ ἐῶμεν αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ γέρα πεσσέμεν, ὄφρα ἴδηται ἤ ῥά τί οἱ χἠμεῖς προσαμύνομεν ἦε καὶ οὐκί·

2.289-2.290

ὥς τε γὰρ ἢ παῖδες νεαροὶ χῆραί τε γυναῖκες ἀλλήλοισιν ὀδύρονται οἶκον δὲ νέεσθαι.

[to go]

. 1.33ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 1.33

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.43-1.45

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξ̓ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.188

ὣς φάτο·

[to say, to claim]

, ἔδεισεν

δείδω (66) [Λ] 1.33

ἔδεισεν 3rd person singular active aorist indicative

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

3.33-3.37

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα, ἂψ δ̓ ἀνεχώρησεν, ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς, ὣς αὖτις καθ̓ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχων δείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής.

[to fear]

δ̓ ὃ γέρων

γέρων (133) [Λ] 1.33

γέρων masculine nominative singular

1.286

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.380

χωόμενος δ̓ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο·

[an old man(in apposition as adj., old)]

καὶ ἐπείθετο

πείθω (141) [Λ] 1.33

ἐπείθετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.78-1.79

ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

1.100

τότε κέν μιν ἱλασσάμενοι πεπίθοιμεν.

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

[to prevail upon, win over, persuade]

μύθῳ

μῦθος (147) [Λ] 1.33

μύθῳ masculine dative singular

1.219-1.221

1.273

καὶ μέν μευ βουλέων ξύνιεν πείθοντό τε μύθῳ·

1.326

ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

· 1.34βῆ

βαίνω (222) [Λ] 1.34

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

1.43-1.45

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξ̓ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

[to walk, step]

δ̓ ἀκέων

ἀκέων (7) [Λ] 1.34

ἀκέων masculine nominative singular

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

[softly, silently]

παρὰ θῖνα

θίς (13) [Λ] 1.34

θῖνα feminine accusative singular

1.314-1.316

οἳ δ̓ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον, ἕρδον δ̓ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

1.348-1.350

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς, θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̓ ἀπείρονα πόντον·

[a heap]

πολυφλοίσβοιο

πολύφλοισβος (6) [Λ] 1.34

πολυφλοίσβοιο feminine genitive singular

2.207-2.210

οἳ δ̓ ἀγορὴν δὲ αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.

6.344-6.348

δᾶερ ἐμεῖο κυνὸς κακομηχάνου ὀκρυοέσσης, ὥς μ̓ ὄφελ̓ ἤματι τῷ ὅτε με πρῶτον τέκε μήτηρ οἴχεσθαι προφέρουσα κακὴ ἀνέμοιο θύελλα εἰς ὄρος ἢ εἰς κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης, ἔνθά με κῦμ̓ ἀπόερσε πάρος τάδε ἔργα γενέσθαι.

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

[loud-roaring]

θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 1.34

θαλάσσης feminine genitive singular

1.154-1.157

οὐ γὰρ πώποτ̓ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐ δὲ μὲν ἵππους, οὐ δέ ποτ̓ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ καρπὸν ἐδηλήσαντ̓, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα·

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

[the sea]

· 1.35πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 1.35-1.36

πολλὰ neuter accusative plural

1.86-1.91

1.109-1.113

1.124

οὐ δέ τί που ἴδμεν ξυνήϊα κείμενα πολλά·

[much, many]

δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε κιὼν

κίω (47) [Λ] 1.35-1.36

κιὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.348

ἣ δ̓ ἀέκουσ̓ ἅμα τοῖσι γυνὴ κίεν·

2.509-2.510

τῶν μὲν πεντήκοντα νέες κίον, ἐν δὲ ἑκάστῃ κοῦροι Βοιωτῶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι βαῖνον.

2.565-2.566

τοῖσι δ̓ ἅμ̓ Εὐρύαλος τρίτατος κίεν ἰσόθεος φὼς Μηκιστέος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος·

[to go]

ἠρᾶθ̓

ἀράομαι (21) [Λ] 1.35-1.36

ἠρᾶθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

3.318-3.319

λαοὶ δ̓ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον, ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·

4.143-4.144

κεῖται δ̓ ἐν θαλάμῳ, πολέες τέ μιν ἠρήσαντο ἱππῆες φορέειν·

[to pray to]

ὃ γεραιὸς

γεραιός (29) [Λ] 1.35-1.36

γεραιὸς masculine nominative singular

3.191

δεύτερον αὖτ̓ Ὀδυσῆα ἰδὼν ἐρέειν̓ ὁ γεραιός·

3.225

τὸ τρίτον αὖτ̓ Αἴαντα ἰδὼν ἐρέειν̓ ὃ γεραιός·

6.87-6.98

ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.

[old]

1.36Ἀπόλλωνι

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.35-1.36

Ἀπόλλωνι masculine dative singular

1.43-1.45

1.62-1.67

1.68-1.72

τοῖσι δ̓ ἀνέστη Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ̓ ἄριστος, ὃς ᾔδη τά τ̓ ἐόντα τά τ̓ ἐσσόμενα πρό τ̓ ἐόντα, καὶ νήεσσ̓ ἡγήσατ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[Apollo]

ἄνακτι

ἄναξ (151) [Λ] 1.35-1.36

ἄνακτι masculine dative singular

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

1.172

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

[a lord, master]

, τὸν ἠΰκομος

εὔκομος (18) [Λ] 1.35-1.36

ἠΰκομος feminine nominative singular

2.688-2.693

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

3.328-3.329

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἀμφ̓ ὤμοισιν ἐδύσετο τεύχεα καλὰ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο.

4.512-4.513

οὐ μὰν οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο μάρναται, ἀλλ̓ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει.

[fair-haired]

τέκε

τίκτω (85) [Λ] 1.35-1.36

τέκε 3rd person singular active aorist indicative

1.352-1.354

μῆτερ ἐπεί μ̓ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα, τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης·

1.414

ὤ μοι τέκνον ἐμόν, τί νύ σ̓ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα;

1.418

τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι.

[to bring into the world]

Λητώ

Λητώ (12) [Λ] 1.35-1.36

Λητώ feminine nominative singular

5.447-5.448

ἤτοι τὸν Λητώ τε καὶ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα ἐν μεγάλῳ ἀδύτῳ ἀκέοντό τε κύδαινόν τε·

14.326-14.328

16.849-16.850

ἀλλά με μοῖῤ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός, ἀνδρῶν δ̓ Εὔφορβος·

[Leto]

· 1.37κλῦθί

κλύω (50) [Λ] 1.37-1.41

κλῦθί 2nd person singular active aorist imperative

1.43-1.45

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξ̓ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

1.218

ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τ̓ ἔκλυον αὐτοῦ.

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

[to hear]

μευ ἀργυρότοξ̓

ἀργυρότοξος (11) [Λ] 1.37-1.41

ἀργυρότοξ̓ masculine vocative singular

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

5.449-5.453

αὐτὰρ ὃ εἴδωλον τεῦξ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων αὐτῷ τ̓ Αἰνείᾳ ἴκελον καὶ τεύχεσι τοῖον, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ εἰδώλῳ Τρῶες καὶ δῖοι Ἀχαιοὶ δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

[with silver bow]

, ὃς Χρύσην

Χρύση (4) [Λ] 1.37-1.41

Χρύσην feminine accusative singular

1.97-1.100

οὐ δ̓ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει πρίν γ̓ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ἐς Χρύσην·

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

[Chryse]

ἀμφιβέβηκας

ἀμφιβαίνω (6) [Λ] 1.37-1.41

ἀμφιβέβηκας 2nd person singular active perfect indicative

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

6.354-6.358

ἀλλ̓ ἄγε νῦν εἴσελθε καὶ ἕζεο τῷδ̓ ἐπὶ δίφρῳ δᾶερ, ἐπεί σε μάλιστα πόνος φρένας ἀμφιβέβηκεν εἵνεκ̓ ἐμεῖο κυνὸς καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, οἷσιν ἐπὶ Ζεὺς θῆκε κακὸν μόρον, ὡς καὶ ὀπίσσω ἀνθρώποισι πελώμεθ̓ ἀοίδιμοι ἐσσομένοισι.

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

[to go about]

1.38Κίλλάν τε ζαθέην

ζάθεος (7) [Λ] 1.37-1.41

ζαθέην feminine accusative singular

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

2.517-2.523

αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο, οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσαν Κρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα, οἵ τ̓ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο, οἵ τ̓ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·

[very divine, sacred]

Τενέδοιό

Τένεδος (4) [Λ] 1.37-1.41

Τενέδοιό feminine genitive singular

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

11.624-11.627

τοῖσι δὲ τεῦχε κυκειῶ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη, τὴν ἄρετ̓ ἐκ Τενέδοιο γέρων, ὅτε πέρσεν Ἀχιλλεύς, θυγατέῤ Ἀρσινόου μεγαλήτορος, ἥν οἱ Ἀχαιοὶ ἔξελον οὕνεκα βουλῇ ἀριστεύεσκεν ἁπάντων.

13.32-13.33

ἔστι δέ τι σπέος εὐρὺ βαθείης βένθεσι λίμνης μεσσηγὺς Τενέδοιο καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης·

[Tenedos]

τε ἶφι ἀνάσσεις

ἀνάσσω (36) [Λ] 1.37-1.41

ἀνάσσεις 2nd person singular active present indicative

1.179-1.181

οἴκαδ̓ ἰὼν σὺν νηυσί τε σῇς καὶ σοῖς ἑτάροισι Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε, σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω, οὐ δ̓ ὄθομαι κοτέοντος·

1.231

δημοβόρος βασιλεὺς ἐπεὶ οὐτιδανοῖσιν ἀνάσσεις·

1.250-1.252

τῷ δ̓ ἤδη δύο μὲν γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων ἐφθίαθ̓, οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδ̓ ἐγένοντο ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ, μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσεν·

[to be lord, master, owner, to rule, in]

, 1.39Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̓

χαρίεις (11) [Λ] 1.37-1.41

χαρίεντ̓ masculine dative singular

5.905

τὸν δ̓ Ἥβη λοῦσεν, χαρίεντα δὲ εἵματα ἕσσε·

6.87-6.98

ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.

6.271-6.278

πέπλον δ̓, ὅς τίς τοι χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος ἔστιν ἐνὶ μεγάρῳ καί τοι πολὺ φίλτατος αὐτῇ, τὸν θὲς Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, αἴ κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο.

[graceful, beautiful, lovely]

ἐπὶ νηὸν

ναός (11) [Λ] 1.37-1.41

νηὸν masculine accusative singular

2.546-2.549

οἳ δ̓ ἄῤ Ἀθήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον δῆμον Ἐρεχθῆος μεγαλήτορος, ὅν ποτ̓ Ἀθήνη θρέψε Διὸς θυγάτηρ, τέκε δὲ ζείδωρος ἄρουρα, κὰδ δ̓ ἐν Ἀθήνῃς εἷσεν ἑῷ ἐν πίονι νηῷ·

5.445-5.446

Αἰνείαν δ̓ ἀπάτερθεν ὁμίλου θῆκεν Ἀπόλλων Περγάμῳ εἰν ἱερῇ, ὅθι οἱ νηός γε τέτυκτο.

6.87-6.98

ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.

[the dwelling of a god, a temple]

ἔρεψα, 1.40ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα

πίων (21) [Λ] 1.37-1.41

πίονα neuter accusative plural

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

2.546-2.549

οἳ δ̓ ἄῤ Ἀθήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον δῆμον Ἐρεχθῆος μεγαλήτορος, ὅν ποτ̓ Ἀθήνη θρέψε Διὸς θυγάτηρ, τέκε δὲ ζείδωρος ἄρουρα, κὰδ δ̓ ἐν Ἀθήνῃς εἷσεν ἑῷ ἐν πίονι νηῷ·

5.512-5.513

αὐτὸς δ̓ Αἰνείαν μάλα πίονος ἐξ ἀδύτοιο ἧκε, καὶ ἐν στήθεσσι μένος βάλε ποιμένι λαῶν.

[fat, plump]

μηρί̓

μηρία (6) [Λ] 1.37-1.41

μηρί̓ neuter accusative plural

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

11.772-11.774

γέρων δ̓ ἱππηλάτα Πηλεὺς πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ αὐλῆς ἐν χόρτῳ·

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[slices cut from the thighs]

ἔκηα

καίω (50) [Λ] 1.37-1.41

ἔκηα 1st person singular active aorist indicative

1.52

αἰεὶ δὲ πυραὶ νεκύων καίοντο θαμειαί.

1.462-1.463

καῖε δ̓ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δ̓ αἴθοπα οἶνον λεῖβε·

1.464-1.466

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

[to light, kindle]

1.41ταύρων

ταῦρος (14) [Λ] 1.37-1.41

ταύρων masculine genitive plural

1.314-1.316

οἳ δ̓ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον, ἕρδον δ̓ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·

2.480-2.481

ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγ̓ ἔξοχος ἔπλετο πάντων ταῦρος·

2.550-2.551

ἔνθα δέ μιν ταύροισι καὶ ἀρνειοῖς ἱλάονται κοῦροι Ἀθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν·

[a bull]

ἠδ̓ αἰγῶν

αἴξ (15) [Λ] 1.37-1.41

αἰγῶν masculine genitive plural

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

1.314-1.316

οἳ δ̓ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον, ἕρδον δ̓ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·

2.474-2.479

τοὺς δ̓ ὥς τ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν, ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα ὑσμίνην δ̓ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.

[a goat]

, τὸ δέ μοι κρήηνον

κραίνω (5) [Λ] 1.37-1.41

κρήηνον 2nd person singular active aorist imperative

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

5.508-5.511

τοῦ δ̓ ἐκραίαινεν ἐφετμὰς Φοίβου Ἀπόλλωνος χρυσαόρου, ὅς μιν ἀνώγει Τρωσὶν θυμὸν ἐγεῖραι, ἐπεὶ ἴδε Παλλάδ̓ Ἀθήνην οἰχομένην·

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

[to accomplish, fulfil, bring to pass]

ἐέλδωρ

ἔλδωρ (6) [Λ] 1.37-1.41

ἐέλδωρ neuter accusative singular

1.455

ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ̓ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

8.242

ἀλλὰ Ζεῦ τόδε πέρ μοι ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

[a wish, longing, desire]

· 1.42τίσειαν

τίνω (23) [Λ] 1.42

τίσειαν 3rd person plural active aorist optative

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

1.354

νῦν δ̓ οὐ δέ με τυτθὸν ἔτισεν·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[to pay a price]

Δαναοὶ

Δαναοί (142) [Λ] 1.42

Δαναοὶ masculine nominative plural

1.56

κήδετο γὰρ Δαναῶν, ὅτι ῥα θνήσκοντας ὁρᾶτο.

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

[the Danaans]

ἐμὰ

ἐμός (153) [Λ] 1.42

ἐμὰ neuter accusative plural

1.154-1.157

1.165-1.166

ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ̓·

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[mine]

δάκρυα

δάκρυον (43) [Λ] 1.42

δάκρυα neuter accusative plural

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.359-1.361

καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ̓ ὀμίχλη, καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

1.413

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

[a tear]

σοῖσι

σός (97) [Λ] 1.42

σοῖσι neuter dative plural

1.179-1.181

οἴκαδ̓ ἰὼν σὺν νηυσί τε σῇς καὶ σοῖς ἑτάροισι Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε, σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω, οὐ δ̓ ὄθομαι κοτέοντος·

1.179-1.181

οἴκαδ̓ ἰὼν σὺν νηυσί τε σῇς καὶ σοῖς ἑτάροισι Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε, σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω, οὐ δ̓ ὄθομαι κοτέοντος·

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[your]

βέλεσσιν

βέλος (75) [Λ] 1.42

βέλεσσιν neuter dative plural

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

4.97-4.99

τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παῤ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο, αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱὸν σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ̓ ἀλεγεινῆς.

[projectile; arrow, weapon]

. 1.43ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 1.43-1.45

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.188

ὣς φάτο·

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

[to say, to claim]

εὐχόμενος

εὔχομαι (98) [Λ] 1.43-1.45

εὐχόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

, τοῦ δ̓ ἔκλυε

κλύω (50) [Λ] 1.43-1.45

ἔκλυε 3rd person singular active imperfect indicative

1.218

ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τ̓ ἔκλυον αὐτοῦ.

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

[to hear]

Φοῖβος

Φοῖβος (49) [Λ] 1.43-1.45

Φοῖβος masculine nominative singular

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

1.68-1.72

τοῖσι δ̓ ἀνέστη Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ̓ ἄριστος, ὃς ᾔδη τά τ̓ ἐόντα τά τ̓ ἐσσόμενα πρό τ̓ ἐόντα, καὶ νήεσσ̓ ἡγήσατ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων·

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[Phoebus]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.43-1.45

Ἀπόλλων masculine nominative singular

1.62-1.67

1.68-1.72

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

[Apollo]

, 1.44βῆ

βαίνω (222) [Λ] 1.43-1.45

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

1.140-1.144

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

[to walk, step]

δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.43-1.45

Οὐλύμποιο masculine genitive singular

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[Olympus]

καρήνων

κάρηνον (15) [Λ] 1.43-1.45

καρήνων neuter genitive plural

2.116-2.118

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

2.166-2.167

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·

2.734-2.736

οἳ δ̓ ἔχον Ὀρμένιον, οἵ τε κρήνην Ὑπέρειαν, οἵ τ̓ ἔχον Ἀστέριον Τιτάνοιό τε λευκὰ κάρηνα, τῶν ἦρχ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

[the head]

χωόμενος

χώομαι (38) [Λ] 1.43-1.45

χωόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.46-1.47

ἔκλαγξαν δ̓ ἄῤ ὀϊστοὶ ἐπ̓ ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος·

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

1.80

κρείσσων γὰρ βασιλεὺς ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ·

[to be angry, wroth, indignant]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 1.43-1.45

κῆρ neuter accusative singular

1.490-1.492

οὔτέ ποτ̓ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ̓ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

2.851-2.855

Παφλαγόνων δ̓ ἡγεῖτο Πυλαιμένεος λάσιον κῆρ ἐξ Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράων, οἵ ῥα Κύτωρον ἔχον καὶ Σήσαμον ἀμφενέμοντο ἀμφί τε Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ δώματ̓ ἔναιον Κρῶμνάν τ̓ Αἰγιαλόν τε καὶ ὑψηλοὺς Ἐρυθίνους.

[the heart]

, 1.45τόξ̓

τόξον (51) [Λ] 1.43-1.45

τόξ̓ neuter accusative plural

2.716-2.719

οἳ δ̓ ἄρα Μηθώνην καὶ Θαυμακίην ἐνέμοντο καὶ Μελίβοιαν ἔχον καὶ Ὀλιζῶνα τρηχεῖαν, τῶν δὲ Φιλοκτήτης ἦρχεν τόξων ἐῢ εἰδὼς ἑπτὰ νεῶν·

2.719-2.720

ἐρέται δ̓ ἐν ἑκάστῃ πεντήκοντα ἐμβέβασαν τόξων εὖ εἰδότες ἶφι μάχεσθαι.

2.773-2.775

λαοὶ δὲ παρὰ ῥηγμῖνι θαλάσσης δίσκοισιν τέρποντο καὶ αἰγανέῃσιν ἱέντες τόξοισίν θ̓·

[a bow]

ὤμοισιν

ὦμος (113) [Λ] 1.43-1.45

ὤμοισιν masculine dative plural

1.46-1.47

ἔκλαγξαν δ̓ ἄῤ ὀϊστοὶ ἐπ̓ ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος·

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

2.217-2.218

τὼ δέ οἱ ὤμω κυρτὼ ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε·

[shoulder(with the upper arm)]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 1.43-1.45

ἔχων masculine nominative singular active present participle

1.81-1.83

1.109-1.113

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

[to have]

ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην

φαρέτρα (5) [Λ] 1.43-1.45

φαρέτρην feminine accusative singular

4.116-4.117

αὐτὰρ ὁ σύλα πῶμα φαρέτρης, ἐκ δ̓ ἕλετ̓ ἰὸν ἀβλῆτα πτερόεντα μελαινέων ἕρμ̓ ὀδυνάων·

8.323-8.324

ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης ἐξείλετο πικρὸν ὀϊστόν, θῆκε δ̓ ἐπὶ νευρῇ·

10.260-10.262

Μηριόνης δ̓ Ὀδυσῆϊ δίδου βιὸν ἠδὲ φαρέτρην καὶ ξίφος, ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε ῥινοῦ ποιητήν·

[a quiver]

· 1.46ἔκλαγξαν

κλάζω (14) [Λ] 1.46-1.47

ἔκλαγξαν 3rd person plural active aorist indicative

2.221-2.222

τότ̓ αὖτ̓ Ἀγαμέμνονι δίῳ ὀξέα κεκλήγων λέγ̓ ὀνείδεα·

5.590-5.591

τοὺς δ̓ Ἕκτωρ ἐνόησε κατὰ στίχας, ὦρτο δ̓ ἐπ̓ αὐτοὺς κεκλήγων·

10.275-10.276

τοὶ δ̓ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσι νύκτα δἰ ὀρφναίην, ἀλλὰ κλάγξαντος ἄκουσαν.

[to make a sharp piercing sound]

δ̓ ἄῤ ὀϊστοὶ

ὀιστός (39) [Λ] 1.46-1.47

ὀϊστοὶ masculine nominative plural

4.118-4.121

αἶψα δ̓ ἐπὶ νευρῇ κατεκόσμει πικρὸν ὀϊστόν, εὔχετο δ̓ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

4.124-4.126

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε, λίγξε βιός, νευρὴ δὲ μέγ̓ ἴαχεν, ἆλτο δ̓ ὀϊστὸς ὀξυβελὴς καθ̓ ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων.

4.134

ἐν δ̓ ἔπεσε ζωστῆρι ἀρηρότι πικρὸς ὀϊστός·

ἐπ̓ ὤμων

ὦμος (113) [Λ] 1.46-1.47

ὤμων masculine genitive plural

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

2.217-2.218

τὼ δέ οἱ ὤμω κυρτὼ ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε·

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

[shoulder(with the upper arm)]

χωομένοιο

χώομαι (38) [Λ] 1.46-1.47

χωομένοιο masculine genitive singular medio-passive present participle

1.62-1.67

1.80

κρείσσων γὰρ βασιλεὺς ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ·

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

[to be angry, wroth, indignant]

, 1.47αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 1.46-1.47

αὐτοῦ masculine genitive singular

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

1.109-1.113

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

κινηθέντος

κινέω (13) [Λ] 1.46-1.47

κινηθέντος masculine genitive singular passive aorist participle

2.144-2.146

κινήθη δ̓ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τ̓ Εὖρός τε Νότος τε ὤροῤ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.

2.147-2.149

ὡς δ̓ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τ̓ ἠμύει ἀσταχύεσσιν, ὣς τῶν πᾶσ̓ ἀγορὴ κινήθη·

2.147-2.149

ὡς δ̓ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τ̓ ἠμύει ἀσταχύεσσιν, ὣς τῶν πᾶσ̓ ἀγορὴ κινήθη·

[to set in motion, to move]

· ὃ δ̓ ἤϊε

εἶμι (299) [Λ] 1.47

ἤϊε 3rd person singular active imperfect indicative

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

[come, go]

νυκτὶ

νύξ (67) [Λ] 1.47

νυκτὶ feminine dative singular

2.56-2.57

θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειρος ἀμβροσίην διὰ νύκτα·

2.386-2.387

οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται οὐ δ̓ ἠβαιὸν εἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα διακρινέει μένος ἀνδρῶν.

3.10-3.12

εὖτ̓ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω, τόσσόν τίς τ̓ ἐπιλεύσσει ὅσον τ̓ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν·

[the night]

ἐοικώς

ἔοικα (69) [Λ] 1.47

ἐοικώς masculine nominative singular active perfect participle

1.103-1.104

μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι πίμπλαντ̓, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐΐκτην·

1.118-1.119

αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ̓ ἑτοιμάσατ̓ ὄφρα μὴ οἶος Ἀργείων ἀγέραστος ἔω, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε·

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

[to be like; to look like]

. 1.48ἕζετ̓

ἕζομαι (35) [Λ] 1.48

ἕζετ̓ 3rd person singular medio-passive present indicative

1.68

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο·

1.101

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο·

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

[to seat oneself, sit]

ἔπειτ̓ ἀπάνευθε νεῶν

ναῦς (586) [Λ] 1.48

νεῶν feminine genitive plural

1.68-1.72

1.86-1.91

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

[a ship]

, μετὰ δ̓ ἰὸν

ἰός (28) [Λ] 1.48

ἰὸν masculine accusative singular

3.79-3.80

τῷ δ̓ ἐπετοξάζοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ἰοῖσίν τε τιτυσκόμενοι λάεσσί τ̓ ἔβαλλον·

4.94-4.96

τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν, πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο, ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆϊ.

4.116-4.117

αὐτὰρ ὁ σύλα πῶμα φαρέτρης, ἐκ δ̓ ἕλετ̓ ἰὸν ἀβλῆτα πτερόεντα μελαινέων ἕρμ̓ ὀδυνάων·

[an arrow]

ἕηκε

ἵημι (106) [Λ] 1.48

ἕηκε 3rd person singular active aorist indicative

1.195-1.196

πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.208-1.209

πρὸ δέ μ̓ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

[to set a going, put in motion]

· 1.49δεινὴ

δεινός (59) [Λ] 1.49

δεινὴ feminine nominative singular

1.200

δεινὼ δέ οἱ ὄσσε φάανθεν·

2.321-2.322

ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθ̓ ἑκατόμβας, Κάλχας δ̓ αὐτίκ̓ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·

2.755

ὅρκου γὰρ δεινοῦ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ.

[fearful, terrible, dread, dire]

δὲ κλαγγὴ

κλαγγή (6) [Λ] 1.49

κλαγγὴ feminine nominative singular

2.99-2.100

σπουδῇ δ̓ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθ̓ ἕδρας παυσάμενοι κλαγγῆς·

3.1-3.3

αὐτὰρ ἐπεὶ κόσμηθεν ἅμ̓ ἡγεμόνεσσιν ἕκαστοι, Τρῶες μὲν κλαγγῇ τ̓ ἐνοπῇ τ̓ ἴσαν ὄρνιθες ὣς ἠΰτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρό·

3.1-3.3

αὐτὰρ ἐπεὶ κόσμηθεν ἅμ̓ ἡγεμόνεσσιν ἕκαστοι, Τρῶες μὲν κλαγγῇ τ̓ ἐνοπῇ τ̓ ἴσαν ὄρνιθες ὣς ἠΰτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρό·

[any sharp sound]

γένετ̓

γίγνομαι (173) [Λ] 1.49

γένετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

1.57-1.58

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

1.250-1.252

τῷ δ̓ ἤδη δύο μὲν γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων ἐφθίαθ̓, οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδ̓ ἐγένοντο ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ, μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσεν·

[become, be born]

ἀργυρέοιο

ἀργύρεος (17) [Λ] 1.49

ἀργυρέοιο masculine genitive singular

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

3.330-3.331

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

5.727-5.728

δίφρος δὲ χρυσέοισι καὶ ἀργυρέοισιν ἱμᾶσιν ἐντέταται, δοιαὶ δὲ περίδρομοι ἄντυγές εἰσι.

[silver, of silver]

βιοῖο

βιός (7) [Λ] 1.49

βιοῖο masculine genitive singular

4.124-4.126

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε, λίγξε βιός, νευρὴ δὲ μέγ̓ ἴαχεν, ἆλτο δ̓ ὀϊστὸς ὀξυβελὴς καθ̓ ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων.

10.260-10.262

Μηριόνης δ̓ Ὀδυσῆϊ δίδου βιὸν ἠδὲ φαρέτρην καὶ ξίφος, ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε ῥινοῦ ποιητήν·

11.385-11.387

τοξότα λωβητὴρ κέρᾳ ἀγλαὲ παρθενοπῖπα εἰ μὲν δὴ ἀντίβιον σὺν τεύχεσι πειρηθείης, οὐκ ἄν τοι χραίσμῃσι βιὸς καὶ ταρφέες ἰοί·

[a bow]

· 1.50οὐρῆας

ὀρεύς (5) [Λ] 1.50-1.52

οὐρῆας masculine accusative plural

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

23.115

πρὸ δ̓ ἄῤ οὐρῆες κίον αὐτῶν.

[a mule]

μὲν πρῶτον

πρῶτος (144) [Λ] 1.50-1.52

πρῶτον neuter accusative singular

1.234-1.236

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.318-1.321

οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων λῆγ̓ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ̓ Ἀχιλῆϊ, ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·

[first]

ἐπῴχετο

ἐποίχομαι (20) [Λ] 1.50-1.52

ἐπῴχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

5.330-5.333

5.506-5.508

ἀμφὶ δὲ νύκτα θοῦρος Ἄρης ἐκάλυψε μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγων πάντοσ̓ ἐποιχόμενος·

[to go towards, approach]

καὶ κύνας

κύων (75) [Λ] 1.50-1.52

κύνας masculine accusative plural

1.225-1.228

2.391-2.393

3.25-3.26

μάλα γάρ τε κατεσθίει, εἴ περ ἂν αὐτὸν σεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί τ̓ αἰζηοί·

[a dog]

ἀργούς

ἀργός (4) [Λ] 1.50-1.52

ἀργούς masculine accusative plural

18.283

πρίν μιν κύνες ἀργοὶ ἔδονται.

18.577-18.578

χρύσειοι δὲ νομῆες ἅμ̓ ἐστιχόωντο βόεσσι τέσσαρες, ἐννέα δέ σφι κύνες πόδας ἀργοὶ ἕποντο.

23.30-23.31

πολλοὶ μὲν βόες ἀργοὶ ὀρέχθεον ἀμφὶ σιδήρῳ σφαζόμενοι, πολλοὶ δ̓ ὄϊες καὶ μηκάδες αἶγες·

[shining, bright, glistening]

, 1.51αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι

αὐτός (604) [Λ] 1.50-1.52

αὐτοῖσι masculine dative plural

1.109-1.113

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

βέλος

βέλος (75) [Λ] 1.50-1.52

βέλος neuter accusative singular

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

4.97-4.99

4.127-4.129

οὐ δὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντο ἀθάνατοι, πρώτη δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη, ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκὲς ἄμυνεν.

[projectile; arrow, weapon]

ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς

ἐφίημι (18) [Λ] 1.50-1.52

ἐφιεὶς masculine nominative singular active present participle

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

[to send to;(mid) to long for]

1.52βάλλ̓

βάλλω (314) [Λ] 1.50-1.52

βάλλ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

1.314-1.316

οἳ δ̓ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον, ἕρδον δ̓ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·

[to throw]

· αἰεὶ δὲ πυραὶ

πυρή (20) [Λ] 1.52

πυραὶ feminine nominative plural

4.97-4.99

τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παῤ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο, αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱὸν σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ̓ ἀλεγεινῆς.

7.336-7.337

τύμβον δ̓ ἀμφὶ πυρὴν ἕνα χεύομεν ἐξαγαγόντες ἄκριτον ἐκ πεδίου·

7.433-7.437

ἦμος δ̓ οὔ τ̓ ἄρ πω ἠώς, ἔτι δ̓ ἀμφιλύκη νύξ, τῆμος ἄῤ ἀμφὶ πυρὴν κριτὸς ἔγρετο λαὸς Ἀχαιῶν, τύμβον δ̓ ἀμφ̓ αὐτὴν ἕνα ποίεον ἐξαγαγόντες ἄκριτον ἐκ πεδίου, ποτὶ δ̓ αὐτὸν τεῖχος ἔδειμαν πύργους θ̓ ὑψηλούς, εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν.

[any place where fire is kindled]

νεκύων

νέκυς (54) [Λ] 1.52

νεκύων masculine genitive plural

4.491-4.492

τοῦ μὲν ἅμαρθ̓, ὃ δὲ Λεῦκον Ὀδυσσέος ἐσθλὸν ἑταῖρον βεβλήκει βουβῶνα, νέκυν ἑτέρωσ̓ ἐρύοντα·

5.395-5.397

τλῆ δ̓ Ἀΐδης ἐν τοῖσι πελώριος ὠκὺν ὀϊστόν, εὖτέ μιν ωὐτὸς ἀνὴρ υἱὸς Διὸς αἰγιόχοιο ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλὼν ὀδύνῃσιν ἔδωκεν·

7.81-7.86

εἰ δέ κ̓ ἐγὼ τὸν ἕλω, δώῃ δέ μοι εὖχος Ἀπόλλων, τεύχεα σύλησας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν, καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο, τὸν δὲ νέκυν ἐπὶ νῆας ἐϋσσέλμους ἀποδώσω, ὄφρά ἑ ταρχύσωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί, σῆμά τέ οἱ χεύωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ.

[a dead body, a corpse, corse]

καίοντο

καίω (50) [Λ] 1.52

καίοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

1.462-1.463

καῖε δ̓ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δ̓ αἴθοπα οἶνον λεῖβε·

1.464-1.466

2.427-2.429

[to light, kindle]

θαμειαί

θαμέες (12) [Λ] 1.52

θαμειαί feminine nominative plural

10.263-10.265

ἔκτοσθε δὲ λευκοὶ ὀδόντες ἀργιόδοντος ὑὸς θαμέες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα εὖ καὶ ἐπισταμένως·

11.552-11.554

θαμέες γὰρ ἄκοντες ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

12.43-12.45

οἳ δέ τε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες ἀντίον ἵστανται καὶ ἀκοντίζουσι θαμειὰς αἰχμὰς ἐκ χειρῶν·

[crowded, close-set, thick]

. 1.53ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν

στρατός (58) [Λ] 1.53-1.54

στρατὸν masculine accusative singular

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.318

ὣς οἳ μὲν τὰ πένοντο κατὰ στρατόν·

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[an encamped army]

ᾤχετο

οἴχομαι (38) [Λ] 1.53-1.54

ᾤχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

1.380

χωόμενος δ̓ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο·

2.70-2.71

ὣς ὃ μὲν εἰπὼν ᾤχετ̓ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.

[to be gone, to have gone]

κῆλα

κῆλον (3) [Λ] 1.53-1.54

κῆλα neuter nominative plural

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

12.278-12.280

τῶν δ̓, ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαὶ ἤματι χειμερίῳ, ὅτε τ̓ ὤρετο μητίετα Ζεὺς νιφέμεν ἀνθρώποισι πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα·

[a shaft, an arrow]

θεοῖο, 1.54τῇ δεκάτῃ

δέκατος (10) [Λ] 1.53-1.54

δεκάτῃ feminine dative singular

2.326-2.329

ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτὴν ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα, ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτ̓ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι, τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

6.175-6.177

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς καὶ τότε μιν ἐρέεινε καὶ ᾔτεε σῆμα ἰδέσθαι ὅττί ῥά οἱ γαμβροῖο πάρα Προίτοιο φέροιτο.

8.404-8.405

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

[tenth]

δ̓ ἀγορὴν

ἀγορά (42) [Λ] 1.53-1.54

ἀγορὴν feminine accusative singular

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.490-1.492

οὔτέ ποτ̓ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ̓ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.

2.50-2.51

αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

[an assembly of the people]

δὲ καλέσσατο

καλέω (60) [Λ] 1.53-1.54

καλέσσατο 3rd person singular middle aorist indicative

1.270

καλέσαντο γὰρ αὐτοί·

1.293-1.294

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[to call, summon]

λαὸν

λαός (229) [Λ] 1.53-1.54

λαὸν masculine accusative singular

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

1.125-1.126

ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν, τὰ δέδασται, λαοὺς δ̓ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ̓ ἐπαγείρειν.

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

[the people]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.53-1.54

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.57-1.58

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

1.84

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

· 1.55τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 1.55

φρεσὶ dative plural

1.103-1.104

μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι πίμπλαντ̓, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐΐκτην·

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.113-1.115

καὶ γάρ ῥα Κλυταιμνήστρης προβέβουλα κουριδίης ἀλόχου, ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐστι χερείων, οὐ δέμας οὐ δὲ φυήν, οὔ τ̓ ἂρ φρένας οὔτέ τι ἔργα.

[the midriff; heart, mind]

θῆκε

Δαναῶν masculine genitive plural

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.97-1.100

οὐ δ̓ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει πρίν γ̓ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ἐς Χρύσην·

[the Danaans]

, ὅτι ῥα θνήσκοντας

θνήσκω (75) [Λ] 1.56

θνήσκοντας masculine accusative plural active present participle

1.241-1.243

τότε δ̓ οὔ τι δυνήσεαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν, εὖτ̓ ἂν πολλοὶ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο θνήσκοντες πίπτωσι·

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

ὁρᾶτο

ὁράω (57) [Λ] 1.56

ὁρᾶτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.198

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο·

1.348-1.350

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς, θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̓ ἀπείρονα πόντον·

2.798-2.799

ἤδη μὲν μάλα πολλὰ μάχας εἰσήλυθον ἀνδρῶν, ἀλλ̓ οὔ πω τοιόνδε τοσόνδέ τε λαὸν ὄπωπα·

[to see]

. 1.57οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν

ἀγείρω (31) [Λ] 1.57-1.58

ἤγερθεν 3rd person plural passive aorist indicative

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

2.52

οἳ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δ̓ ἠγείροντο μάλ̓ ὦκα·

2.94

οἳ δ̓ ἀγέροντο.

[to bring together, gather together]

ὁμηγερέες

ὁμηγερής (7) [Λ] 1.57-1.58

ὁμηγερέες masculine nominative plural

2.788-2.789

οἳ δ̓ ἀγορὰς ἀγόρευον ἐπὶ Πριάμοιο θύρῃσι πάντες ὁμηγερέες ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες·

7.414-7.416

οἳ δ̓ ἕατ̓ εἰν ἀγορῇ Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες πάντες ὁμηγερέες, ποτιδέγμενοι ὁππότ̓ ἄῤ ἔλθοι Ἰδαῖος·

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

[assembled]

τε γένοντο

γίγνομαι (173) [Λ] 1.57-1.58

γένοντο 3rd person plural middle aorist indicative

1.188-1.192

1.250-1.252

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

[become, be born]

, 1.58τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος

ἀνίστημι (48) [Λ] 1.57-1.58

ἀνιστάμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.68-1.72

τοῖσι δ̓ ἀνέστη Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ̓ ἄριστος, ὃς ᾔδη τά τ̓ ἐόντα τά τ̓ ἐσσόμενα πρό τ̓ ἐόντα, καὶ νήεσσ̓ ἡγήσατ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων·

1.101-1.103

τοῖσι δ̓ ἀνέστη ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἀχνύμενος·

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

[to make to stand up, raise up]

μετέφη

μετάφημι (5) [Λ] 1.57-1.58

μετέφη 3rd person singular active imperfect indicative

2.411

τοῖσιν δ̓ εὐχόμενος μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

4.153-4.154

τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ἐπεστενάχοντο δ̓ ἑταῖροι·

19.54-19.55

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak among]

πόδας

πούς (192) [Λ] 1.57-1.58

πόδας masculine accusative plural

1.84

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.148

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 1.57-1.58

ὠκὺς masculine nominative singular

1.84

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.148

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.57-1.58

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

1.84

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.121

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

· 1.59Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.59-1.61

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

1.101-1.103

τοῖσι δ̓ ἀνέστη ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἀχνύμενος·

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

[son of Atreus]

νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 1.59-1.61

ὀΐω 1st person singular active present indicative

1.78-1.79

ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

1.204

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι ὀΐω·

[to suppose, think, deem, imagine]

1.60ἂψ ἀπονοστήσειν

ἀπονοστέω (4) [Λ] 1.59-1.61

ἀπονοστήσειν active future infinitive

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

12.110-12.115

ἀλλ̓ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελ̓ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν αὖθι λιπεῖν ἵππους τε καὶ ἡνίοχον θεράποντα, ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι νήπιος, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρὰ νηῶν ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

17.404-17.407

τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ·

[to return, come home]

, εἴ κεν θάνατόν

θάνατος (78) [Λ] 1.59-1.61

θάνατόν masculine accusative singular

2.301-2.302

εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντες μάρτυροι, οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·

2.357-2.359

εἰ δέ τις ἐκπάγλως ἐθέλει οἶκον δὲ νέεσθαι ἁπτέσθω ἧς νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης, ὄφρα πρόσθ̓ ἄλλων θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ.

2.400-2.401

ἄλλος δ̓ ἄλλῳ ἔρεζε θεῶν αἰειγενετάων εὐχόμενος θάνατόν τε φυγεῖν καὶ μῶλον Ἄρηος.

[death]

γε φύγοιμεν

φεύγω (109) [Λ] 1.59-1.61

φύγοιμεν 1st person plural active aorist optative

1.173-1.174

φεῦγε μάλ̓ εἴ τοι θυμὸς ἐπέσσυται, οὐ δέ σ̓ ἔγωγε λίσσομαι εἵνεκ̓ ἐμεῖο μένειν·

2.73-2.74

πρῶτα δ̓ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί, καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·

2.140

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[to flee, take flight, run away]

, 1.61εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός

πόλεμος (252) [Λ] 1.59-1.61

πόλεμός masculine nominative singular

1.165-1.166

ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ̓·

1.177

αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε·

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

[battle, fight, war]

τε δαμᾷ

δαμάζω (105) [Λ] 1.59-1.61

δαμᾷ 3rd person singular active future indicative

2.859-2.861

ἀλλ̓ οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσατο κῆρα μέλαιναν, ἀλλ̓ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαο ἐν ποταμῷ, ὅθι περ Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους.

2.870-2.875

τῶν μὲν ἄῤ Ἀμφίμαχος καὶ Νάστης ἡγησάσθην, Νάστης Ἀμφίμαχός τε Νομίονος ἀγλαὰ τέκνα, ὃς καὶ χρυσὸν ἔχων πόλεμον δ̓ ἴεν ἠΰτε κούρη νήπιος, οὐ δέ τί οἱ τό γ̓ ἐπήρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, ἀλλ̓ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαο ἐν ποταμῷ, χρυσὸν δ̓ Ἀχιλεὺς ἐκόμισσε δαΐφρων.

3.182-3.183

ὦ μάκαρ Ἀτρεΐδη μοιρηγενὲς ὀλβιόδαιμον, ἦ ῥά νύ τοι πολλοὶ δεδμήατο κοῦροι Ἀχαιῶν.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.59-1.61

Ἀχαιούς masculine accusative plural

1.68-1.72

1.78-1.79

ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

[Achaian]

· 1.62ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν

μάντις (7) [Λ] 1.62-1.67

μάντιν masculine accusative singular

1.92

καὶ τότε δὴ θάρσησε καὶ ηὔδα μάντις ἀμύμων·

1.106

μάντι κακῶν οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας·

1.384-1.385

ἄμμι δὲ μάντις εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.

[one who divines, a seer, prophet]

ἐρείομεν ἢ ἱερῆα

ἱερεύς (8) [Λ] 1.62-1.67

ἱερῆα masculine accusative singular

1.370-1.375

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

5.9-5.10

ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δάρης ἀφνειὸς ἀμύμων ἱρεὺς Ἡφαίστοιο·

[a priest, sacrificer]

1.63ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός

Ζεύς (476) [Λ] 1.62-1.67

Διός masculine genitive singular

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

1.86-1.91

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

[Zeus]

ἐστιν

εἰμί (1088) [Λ] 1.62-1.67

ἐστιν 3rd person singular active present indicative

1.68-1.72

τοῖσι δ̓ ἀνέστη Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ̓ ἄριστος, ὃς ᾔδη τά τ̓ ἐόντα τά τ̓ ἐσσόμενα πρό τ̓ ἐόντα, καὶ νήεσσ̓ ἡγήσατ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων·

1.68-1.72

τοῖσι δ̓ ἀνέστη Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ̓ ἄριστος, ὃς ᾔδη τά τ̓ ἐόντα τά τ̓ ἐσσόμενα πρό τ̓ ἐόντα, καὶ νήεσσ̓ ἡγήσατ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων·

1.68-1.72

τοῖσι δ̓ ἀνέστη Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ̓ ἄριστος, ὃς ᾔδη τά τ̓ ἐόντα τά τ̓ ἐσσόμενα πρό τ̓ ἐόντα, καὶ νήεσσ̓ ἡγήσατ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[to be]

, 1.64ὅς κ̓ εἴποι

εἶπον (279) [Λ] 1.62-1.67

εἴποι 3rd person singular active aorist optative

1.68

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο·

1.85

θαρσήσας μάλα εἰπὲ θεοπρόπιον ὅ τι οἶσθα·

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

[to speak, say]

ὅ τι τόσσον

τόσος (69) [Λ] 1.62-1.67

τόσσον neuter accusative singular

1.213-1.214

καί ποτέ τοι τρὶς τόσσα παρέσσεται ἀγλαὰ δῶρα ὕβριος εἵνεκα τῆσδε·

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.61-2.62

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα, ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

[so great, so vast]

ἐχώσατο

χώομαι (38) [Λ] 1.62-1.67

ἐχώσατο 3rd person singular middle aorist indicative

1.80

κρείσσων γὰρ βασιλεὺς ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ·

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

1.380

χωόμενος δ̓ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο·

[to be angry, wroth, indignant]

Φοῖβος

Φοῖβος (49) [Λ] 1.62-1.67

Φοῖβος masculine nominative singular

1.68-1.72

1.182-1.187

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[Phoebus]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.62-1.67

Ἀπόλλων masculine nominative singular

1.68-1.72

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

[Apollo]

, 1.65εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς

εὐχωλή (10) [Λ] 1.62-1.67

εὐχωλῆς feminine genitive singular

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

2.173-2.178

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν φεύξεσθ̓ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;

[a prayer, vow]

ἐπιμέμφεται

ἐπιμέμφομαι (3) [Λ] 1.62-1.67

ἐπιμέμφεται 3rd person singular medio-passive present indicative

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

2.225

Ἀτρεΐδη τέο δ̓ αὖτ̓ ἐπιμέμφεαι ἠδὲ χατίζεις;

[to cast blame upon]

ἠδ̓ ἑκατόμβης

ἑκατόμβη (22) [Λ] 1.62-1.67

ἑκατόμβης feminine genitive singular

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

1.97-1.100

οὐ δ̓ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει πρίν γ̓ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ἐς Χρύσην·

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

[an offering of a hundred oxen]

, 1.66αἴ κέν πως ἀρνῶν

ἀρνός (19) [Λ] 1.62-1.67

ἀρνῶν masculine genitive plural

3.103-3.104

οἴσετε ἄρν̓, ἕτερον λευκόν, ἑτέρην δὲ μέλαιναν, Γῇ τε καὶ Ἠελίῳ·

3.116-3.117

Ἕκτωρ δὲ προτὶ ἄστυ δύω κήρυκας ἔπεμπε καρπαλίμως ἄρνάς τε φέρειν Πρίαμόν τε καλέσσαι·

3.118-3.120

αὐτὰρ ὃ Ταλθύβιον προΐει κρείων Ἀγαμέμνων νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἰέναι, ἠδ̓ ἄρν̓ ἐκέλευεν οἰσέμεναι·

[wool]

κνίσης

κνῖσα (9) [Λ] 1.62-1.67

κνίσης feminine genitive singular

1.317

κνίση δ̓ οὐρανὸν ἷκεν ἑλισσομένη περὶ καπνῷ.

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

2.421-2.424

[the savour and steam of burnt sacrifice]

αἰγῶν

αἴξ (15) [Λ] 1.62-1.67

αἰγῶν masculine genitive plural

1.314-1.316

2.474-2.479

3.21-3.25

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων·

[a goat]

τε τελείων

τέλειος (4) [Λ] 1.62-1.67

τελείων masculine genitive plural

8.247-8.248

αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρὸν ἔχοντ̓ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

24.33-24.34

οὔ νύ ποθ̓ ὑμῖν Ἕκτωρ μηρί̓ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;

24.314-24.316

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε μητίετα Ζεὺς αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν μόρφνον θηρητῆῤ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν.

[having reached its end, finished, complete]

1.67βούλεται

βούλομαι (18) [Λ] 1.62-1.67

βούλεται 3rd person singular medio-passive present subjunctive

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

3.41-3.42

καί κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον ἦεν ἢ οὕτω λώβην τ̓ ἔμεναι καὶ ὑπόψιον ἄλλων.

[to will, wish, be willing]

ἀντιάσας

ἀντιάω (11) [Λ] 1.62-1.67

ἀντιάσας masculine nominative singular active aorist participle

6.127

δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσιν.

13.214-13.215

ἔτι γὰρ πολέμοιο μενοίνα ἀντιάαν·

13.751-13.752

Πουλυδάμα σὺ μὲν αὐτοῦ ἐρύκακε πάντας ἀρίστους, αὐτὰρ ἐγὼ κεῖσ̓ εἶμι καὶ ἀντιόω πολέμοιο·

[to go for the purpose of meeting]

ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν

λοιγός (22) [Λ] 1.62-1.67

λοιγὸν masculine accusative singular

1.97-1.100

οὐ δ̓ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει πρίν γ̓ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ἐς Χρύσην·

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

[ruin, havoc]

ἀμῦναι

ἀμύνω (79) [Λ] 1.62-1.67

ἀμῦναι active aorist infinitive

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

[to keep off, ward off]

. 1.68ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 1.68

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.85

θαρσήσας μάλα εἰπὲ θεοπρόπιον ὅ τι οἶσθα·

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.101

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο·

[to speak, say]

κατ̓ ἄῤ ἕζετο

ἕζομαι (35) [Λ] 1.68

ἕζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.101

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο·

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.348-1.350

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς, θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̓ ἀπείρονα πόντον·

[to seat oneself, sit]

· τοῖσι δ̓ ἀνέστη

ἀνίστημι (48) [Λ] 1.68-1.72

ἀνέστη 3rd person singular active aorist indicative

1.101-1.103

τοῖσι δ̓ ἀνέστη ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἀχνύμενος·

1.188-1.192

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

[to make to stand up, raise up]

1.69Κάλχας

Κάλχας (7) [Λ] 1.68-1.72

Κάλχας masculine nominative singular

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.105

Κάλχαντα πρώτιστα κάκ̓ ὀσσόμενος προσέειπε·

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

[Calchas]

Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχ̓ ἄριστος

ἄριστος (138) [Λ] 1.68-1.72

ἄριστος masculine nominative singular

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[best]

, 1.70ὃς ᾔδη

οἶδα (132) [Λ] 1.68-1.72

ᾔδη 3rd person singular active pluperfect indicative

1.85

θαρσήσας μάλα εἰπὲ θεοπρόπιον ὅ τι οἶσθα·

1.124

οὐ δέ τί που ἴδμεν ξυνήϊα κείμενα πολλά·

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[to know]

τά τ̓ ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 1.68-1.72

ἐόντα neuter accusative plural active present participle

1.68-1.72

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

[to be]

τά τ̓ ἐσσόμενα

εἰμί (1088) [Λ] 1.68-1.72

ἐσσόμενα neuter accusative plural middle future participle

1.68-1.72

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

[to be]

πρό τ̓ ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 1.68-1.72

ἐόντα neuter accusative plural active present participle

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.113-1.115

καὶ γάρ ῥα Κλυταιμνήστρης προβέβουλα κουριδίης ἀλόχου, ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐστι χερείων, οὐ δέμας οὐ δὲ φυήν, οὔ τ̓ ἂρ φρένας οὔτέ τι ἔργα.

[to be]

, 1.71καὶ νήεσσ̓

ναῦς (586) [Λ] 1.68-1.72

νήεσσ̓ feminine dative plural

1.86-1.91

1.140-1.144

1.166-1.168

ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον τε φίλον τε ἔρχομ̓ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.

[a ship]

ἡγήσατ̓

ἡγέομαι (26) [Λ] 1.68-1.72

ἡγήσατ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

2.567

συμπάντων δ̓ ἡγεῖτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

2.620-2.621

τῶν μὲν ἄῤ Ἀμφίμαχος καὶ Θάλπιος ἡγησάσθην υἷες ὃ μὲν Κτεάτου, ὃ δ̓ ἄῤ Εὐρύτου, Ἀκτορίωνε·

2.638-2.640

Αἰτωλῶν δ̓ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, οἳ Πλευρῶν̓ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον ἠδὲ Πυλήνην Χαλκίδα τ̓ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν·

[to lead; to consider, believe]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.68-1.72

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.78-1.79

ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

[Achaian]

Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 1.68-1.72

Ἴλιον feminine accusative singular

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

2.216

αἴσχιστος δὲ ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθε·

[Ilian, Trojan]

εἴσω 1.72ἣν

ἑός (167) [Λ] 1.68-1.72

ἣν feminine accusative singular

1.81-1.83

εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ, ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον, ὄφρα τελέσσῃ, ἐν στήθεσσιν ἑοῖσι·

1.205

ᾗς ὑπεροπλίῃσι τάχ̓ ἄν ποτε θυμὸν ὀλέσσῃ.

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

[his, her own]

διὰ μαντοσύνην

μαντοσύνη (3) [Λ] 1.68-1.72

μαντοσύνην feminine accusative singular

2.828-2.833

οἳ δ̓ Ἀδρήστειάν τ̓ εἶχον καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ καὶ Πιτύειαν ἔχον καὶ Τηρείης ὄρος αἰπύ, τῶν ἦρχ̓ Ἄδρηστός τε καὶ Ἄμφιος λινοθώρηξ υἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντων ᾔδεε μαντοσύνας, οὐ δὲ οὓς παῖδας ἔασκε στείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα·

11.328-11.331

ἔνθ̓ ἑλέτην δίφρόν τε καὶ ἀνέρε δήμου ἀρίστω υἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντων ᾔδεε μαντοσύνας, οὐ δὲ οὓς παῖδας ἔασκε στείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα·

[the art of divination]

, τήν οἱ πόρε

πόρω (33) [Λ] 1.68-1.72

πόρε 3rd person singular active aorist indicative

3.308-3.309

Ζεὺς μέν που τό γε οἶδε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι ὁπποτέρῳ θανάτοιο τέλος πεπρωμένον ἐστίν.

4.217-4.219

αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδεν ἕλκος ὅθ̓ ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός, αἷμ̓ ἐκμυζήσας ἐπ̓ ἄῤ ἤπια φάρμακα εἰδὼς πάσσε, τά οἵ ποτε πατρὶ φίλα φρονέων πόρε Χείρων.

6.167-6.170

κτεῖναι μέν ῥ̓ ἀλέεινε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ, πέμπε δέ μιν Λυκίην δέ, πόρεν δ̓ ὅ γε σήματα λυγρὰ γράψας ἐν πίνακι πτυκτῷ θυμοφθόρα πολλά, δεῖξαι δ̓ ἠνώγειν ᾧ πενθερῷ ὄφῤ ἀπόλοιτο.

[pres. not attested; aor. to furnish, offer; perf. it is fated]

Φοῖβος

Φοῖβος (49) [Λ] 1.68-1.72

Φοῖβος masculine nominative singular

1.182-1.187

1.442-1.445

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

[Phoebus]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.68-1.72

Ἀπόλλων masculine nominative singular

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

1.86-1.91

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[Apollo]

· 1.73ὅ σφιν ἐὺ φρονέων

φρονέω (60) [Λ] 1.73

φρονέων masculine nominative singular active present participle

1.253

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

ἀγορήσατο

ἀγοράομαι (12) [Λ] 1.73

ἀγορήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

1.253

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

2.76-2.78

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο, τοῖσι δ̓ ἀνέστη Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος, ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

2.283

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to meet in assembly, sit in debate]

καὶ μετέειπεν

μετεῖπον (26) [Λ] 1.73

μετέειπεν 3rd person singular active aorist indicative

1.253

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

2.76-2.78

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο, τοῖσι δ̓ ἀνέστη Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος, ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

2.283

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to speak among]

· 1.74ὦ Ἀχιλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.74-1.75

Ἀχιλεῦ masculine vocative singular

1.84

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.121

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

[Achilles]

κέλεαί

κέλομαι (63) [Λ] 1.74-1.75

κέλεαί 2nd person singular medio-passive present indicative

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

1.386

αὐτίκ̓ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·

3.88-3.91

ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς τεύχεα κάλ̓ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ, αὐτὸν δ̓ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαον οἴους ἀμφ̓ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι.

[to urge on, exhort, command]

με Διῒ

Ζεύς (476) [Λ] 1.74-1.75

Διῒ masculine dative singular

1.86-1.91

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

1.174-1.175

πάῤ ἔμοιγε καὶ ἄλλοι οἵ κέ με τιμήσουσι, μάλιστα δὲ μητίετα Ζεύς.

[Zeus]

φίλε

φίλος (342) [Λ] 1.74-1.75

φίλε masculine vocative singular

1.86-1.91

1.97-1.100

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

[friend; loved, beloved, dear]

μυθήσασθαι

μυθέομαι (20) [Λ] 1.74-1.75

μυθήσασθαι medio-passive aorist infinitive

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

3.234-3.235

νῦν δ̓ ἄλλους μὲν πάντας ὁρῶ ἑλίκωπας Ἀχαιούς, οὕς κεν ἐῢ γνοίην καί τ̓ οὔνομα μυθησαίμην·

[to say, speak]

1.75μῆνιν

μῆνις (12) [Λ] 1.74-1.75

μῆνιν feminine accusative singular

5.31-5.34

5.178

χαλεπὴ δὲ θεοῦ ἔπι μῆνις.

5.443-5.444

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δ̓ ἀνεχάζετο τυτθὸν ὀπίσσω μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

[wrath, anger]

Ἀπόλλωνος

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.74-1.75

Ἀπόλλωνος masculine genitive singular

1.86-1.91

1.182-1.187

1.314-1.316

οἳ δ̓ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον, ἕρδον δ̓ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·

[Apollo]

ἑκατηβελέταο ἄνακτος

ἄναξ (151) [Λ] 1.74-1.75

ἄνακτος masculine genitive singular

1.172

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[a lord, master]

· 1.76τοὶ γὰρ ἐγὼν ἐρέω· σὺ δὲ σύνθεο

συντίθημι (4) [Λ] 1.76-1.77

σύνθεο 2nd person singular middle aorist imperative

6.334

σὺ δὲ σύνθεο καί μευ ἄκουσον·

7.44-7.45

τῶν δ̓ Ἕλενος Πριάμοιο φίλος παῖς σύνθετο θυμῷ βουλήν, ἥ ῥα θεοῖσιν ἐφήνδανε μητιόωσι·

19.83-19.84

αὐτὰρ οἱ ἄλλοι σύνθεσθ̓ Ἀργεῖοι, μῦθόν τ̓ εὖ γνῶτε ἕκαστος.

[to put together]

καί μοι ὄμοσσον

ὄμνυμι (22) [Λ] 1.76-1.77

ὄμοσσον 2nd person singular active aorist imperative

1.233

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι·

3.276-3.280

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε, Ἠέλιός θ̓, ὃς πάντ̓ ἐφορᾷς καὶ πάντ̓ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ̓ ὅρκια πιστά·

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

[to swear]

1.77ἦ μέν μοι πρόφρων

πρόφρων (15) [Λ] 1.76-1.77

πρόφρων masculine nominative singular

1.149-1.151

ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι;

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

[with forward mind]

ἔπεσιν

ἔπος (211) [Λ] 1.76-1.77

ἔπεσιν neuter dative plural

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.149-1.151

ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι;

1.201

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

καὶ χερσὶν

χείρ (386) [Λ] 1.76-1.77

χερσὶν feminine dative plural

1.86-1.91

1.165-1.166

ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ̓·

1.210

ἀλλ̓ ἄγε λῆγ̓ ἔριδος, μη δὲ ξίφος ἕλκεο χειρί·

[the hand]

ἀρήξειν

ἀρήγω (18) [Λ] 1.76-1.77

ἀρήξειν active future infinitive

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

2.362-2.363

κρῖν̓ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον, ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.

[to help, aid, succour]

· 1.78ἦ γὰρ ὀΐομαι

οἴομαι (53) [Λ] 1.78-1.79

ὀΐομαι 1st person singular medio-passive present indicative

1.169-1.171

1.204

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι ὀΐω·

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[to suppose, think, deem, imagine]

ἄνδρα

ἀνήρ (590) [Λ] 1.78-1.79

ἄνδρα masculine accusative singular

1.80

κρείσσων γὰρ βασιλεὺς ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ·

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

[a man]

χολωσέμεν

χολόω (48) [Λ] 1.78-1.79

χολωσέμεν active future infinitive

1.139

ὃ δέ κεν κεχολώσεται ὅν κεν ἵκωμαι.

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

2.195

μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν·

[to make angry, provoke, anger]

, ὃς μέγα

μέγας (460) [Λ] 1.78-1.79

μέγα neuter accusative singular

1.103-1.104

μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι πίμπλαντ̓, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐΐκτην·

1.158-1.160

ἀλλὰ σοὶ ὦ μέγ̓ ἀναιδὲς ἅμ̓ ἑσπόμεθ̓ ὄφρα σὺ χαίρῃς, τιμὴν ἀρνύμενοι Μενελάῳ σοί τε κυνῶπα πρὸς Τρώων·

1.166-1.168

ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον τε φίλον τε ἔρχομ̓ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.

[big, great]

πάντων

πᾶς (546) [Λ] 1.78-1.79

πάντων masculine genitive plural

1.120

λεύσσετε γὰρ τό γε πάντες ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ.

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

[all, the whole]

1.79Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 1.78-1.79

Ἀργείων masculine genitive plural

1.118-1.119

αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ̓ ἑτοιμάσατ̓ ὄφρα μὴ οἶος Ἀργείων ἀγέραστος ἔω, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε·

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[of/from Argos, Argive]

κρατέει

κρατέω (7) [Λ] 1.78-1.79

κρατέει 3rd person singular active present indicative

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

5.174-5.176

ἀλλ̓ ἄγε τῷδ̓ ἔφες ἀνδρὶ βέλος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ̓ ἔλυσεν·

16.172

αὐτὸς δὲ μέγα κρατέων ἤνασσε.

[to be strong, mighty, powerful]

καί οἱ πείθονται

πείθω (141) [Λ] 1.78-1.79

πείθονται 3rd person plural medio-passive present indicative

1.100

τότε κέν μιν ἱλασσάμενοι πεπίθοιμεν.

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

1.149-1.151

ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι;

[to prevail upon, win over, persuade]

Ἀχαιοί

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.78-1.79

Ἀχαιοί masculine nominative plural

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

[Achaian]

· 1.80κρείσσων

κρείσσων (11) [Λ] 1.80

κρείσσων masculine nominative singular comparative

3.71-3.72

ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται, κτήμαθ̓ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδ̓ ἀγέσθω·

3.92-3.93

ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται κτήμαθ̓ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδ̓ ἀγέσθω·

16.688

ἀλλ̓ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος ἠέ περ ἀνδρῶν·

[stronger, mightier, more powerful]

γὰρ βασιλεὺς

βασιλεύς (64) [Λ] 1.80

βασιλεὺς masculine nominative singular

1.176

ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι διοτρεφέων βασιλήων·

1.231

δημοβόρος βασιλεὺς ἐπεὶ οὐτιδανοῖσιν ἀνάσσεις·

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

[a king, chief]

ὅτε χώσεται

χώομαι (38) [Λ] 1.80

χώσεται 3rd person singular middle aorist subjunctive

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

1.380

χωόμενος δ̓ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο·

1.428-1.430

ὣς ἄρα φωνήσασ̓ ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων·

[to be angry, wroth, indignant]

ἀνδρὶ

ἀνήρ (590) [Λ] 1.80

ἀνδρὶ masculine dative singular

1.144-1.147

1.149-1.151

ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι;

[a man]

χέρηϊ

χερείων (5) [Λ] 1.80

χέρηϊ masculine dative singular

12.91-12.92

πὰρ δ̓ ἄῤ ὄχεσφιν ἄλλον Κεβριόναο χερείονα κάλλιπεν Ἕκτωρ.

12.269-12.271

ὦ φίλοι Ἀργείων ὅς τ̓ ἔξοχος ὅς τε μεσήεις ὅς τε χερειότερος, ἐπεὶ οὔ πω πάντες ὁμοῖοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ, νῦν ἔπλετο ἔργον ἅπασι·

20.105-20.106

καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

[meaner, inferior]

· 1.81εἴ περ γάρ τε χόλον

χόλος (49) [Λ] 1.81-1.83

χόλον masculine accusative singular

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

[gall, bile]

γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ, 1.82ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 1.81-1.83

ἔχει 3rd person singular active present indicative

1.109-1.113

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

[to have]

κότον

κότος (5) [Λ] 1.81-1.83

κότον masculine accusative singular

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

13.517

δὴ γάρ οἱ ἔχεν κότον ἐμμενὲς αἰεί.

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

[a grudge, rancour, wrath]

, ὄφρα τελέσσῃ

τελέω (60) [Λ] 1.81-1.83

τελέσσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.204

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι ὀΐω·

1.212

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

[to complete, fulfil, accomplish]

, 1.83ἐν στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 1.81-1.83

στήθεσσιν neuter dative plural

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

2.142-2.143

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε πᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·

2.217-2.218

τὼ δέ οἱ ὤμω κυρτὼ ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε·

[the breast]

ἑοῖσι

ἑός (167) [Λ] 1.81-1.83

ἑοῖσι neuter dative plural

1.205

ᾗς ὑπεροπλίῃσι τάχ̓ ἄν ποτε θυμὸν ὀλέσσῃ.

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

1.333

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

[his, her own]

· σὺ δὲ φράσαι

φράζω (47) [Λ] 1.83

φράσαι 2nd person singular middle aorist imperative

1.553-1.554

καὶ λίην σε πάρος γ̓ οὔ τ̓ εἴρομαι οὔ τε μεταλλῶ, ἀλλὰ μάλ̓ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσ̓ ἐθέλῃσθα.

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.30-2.31

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[to point out, shew, indicate]

εἴ με σαώσεις

σώζω (38) [Λ] 1.83

σαώσεις 2nd person singular active aorist subjunctive

5.22-5.24

οὐ δὲ γὰρ οὐ δέ κεν αὐτὸς ὑπέκφυγε κῆρα μέλαιναν, ἀλλ̓ Ἥφαιστος ἔρυτο, σάωσε δὲ νυκτὶ καλύψας, ὡς δή οἱ μὴ πάγχυ γέρων ἀκαχήμενος εἴη.

5.224-5.225

τὼ καὶ νῶϊ πόλιν δὲ σαώσετον, εἴ περ ἂν αὖτε Ζεὺς ἐπὶ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κῦδος ὀρέξῃ.

5.469

ἀλλ̓ ἄγετ̓ ἐκ φλοίσβοιο σαώσομεν ἐσθλὸν ἑταῖρον.

. 1.84τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 1.84

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.130

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 1.84

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

1.130

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.148

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 1.84

πόδας masculine accusative plural

1.148

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 1.84

ὠκὺς masculine nominative singular

1.148

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.84

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.121

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

1.148

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

· 1.85θαρσήσας

θαρσέω (13) [Λ] 1.85

θαρσήσας masculine nominative singular active aorist participle

1.92

καὶ τότε δὴ θάρσησε καὶ ηὔδα μάντις ἀμύμων·

4.184

θάρσει, μη δέ τί πω δειδίσσεο λαὸν Ἀχαιῶν·

5.124

θαρσῶν νῦν Διόμηδες ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι·

[to be of good courage, take courage]

μάλα εἰπὲ

εἶπον (279) [Λ] 1.85

εἰπὲ 2nd person singular active aorist imperative

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.101

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο·

1.106

μάντι κακῶν οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας·

[to speak, say]

θεοπρόπιον ὅ τι οἶσθα

οἶδα (132) [Λ] 1.85

οἶσθα 2nd person singular active perfect indicative

1.124

οὐ δέ τί που ἴδμεν ξυνήϊα κείμενα πολλά·

1.182-1.187

1.342-1.344

ἦ γὰρ ὅ γ̓ ὀλοιῇσι φρεσὶ θύει, οὐ δέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ σόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί.

[to know]

· 1.86οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.86-1.91

Ἀπόλλωνα masculine accusative singular

1.182-1.187

1.314-1.316

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[Apollo]

Διῒ

Ζεύς (476) [Λ] 1.86-1.91

Διῒ masculine dative singular

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

1.174-1.175

πάῤ ἔμοιγε καὶ ἄλλοι οἵ κέ με τιμήσουσι, μάλιστα δὲ μητίετα Ζεύς.

1.202

τίπτ̓ αὖτ̓ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος εἰλήλουθας;

[Zeus]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 1.86-1.91

φίλον masculine accusative singular

1.97-1.100

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.166-1.168

ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον τε φίλον τε ἔρχομ̓ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.

[friend; loved, beloved, dear]

, ᾧ τε σὺ Κάλχαν

Κάλχας (7) [Λ] 1.86-1.91

Κάλχαν masculine vocative singular

1.105

Κάλχαντα πρώτιστα κάκ̓ ὀσσόμενος προσέειπε·

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

2.321-2.322

ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθ̓ ἑκατόμβας, Κάλχας δ̓ αὐτίκ̓ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·

[Calchas]

1.87εὐχόμενος

εὔχομαι (98) [Λ] 1.86-1.91

εὐχόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 1.86-1.91

Δαναοῖσι masculine dative plural

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.97-1.100

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

[the Danaans]

θεοπροπίας

θεοπροπία (5) [Λ] 1.86-1.91

θεοπροπίας feminine accusative plural

1.384-1.385

ἄμμι δὲ μάντις εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.

11.794-11.797

εἰ δέ τινα φρεσὶν ᾗσι θεοπροπίην ἀλεείνει καί τινά οἱ πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ, ἀλλὰ σέ περ προέτω, ἅμα δ̓ ἄλλος λαὸς ἑπέσθω Μυρμιδόνων, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι·

16.36-16.39

εἰ δέ τινα φρεσὶ σῇσι θεοπροπίην ἀλεείνεις καί τινά τοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ, ἀλλ̓ ἐμέ περ πρόες ὦχ̓, ἃμα δ̓ ἄλλον λαὸν ὄπασσον Μυρμιδόνων, ἤν πού τι φόως Δαναοῖσι γένωμαι.

[a prophecy, oracle]

ἀναφαίνεις

ἀναφαίνω (5) [Λ] 1.86-1.91

ἀναφαίνεις 2nd person singular active present indicative

11.61-11.65

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι φέῤ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην, οἷος δ̓ ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστὴρ παμφαίνων, τοτὲ δ̓ αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα, ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν, ἄλλοτε δ̓ ἐν πυμάτοισι κελεύων·

11.174

τῇ δέ τ̓ ἰῇ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος·

17.240-17.244

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[to make to give light, make to blaze up]

, 1.88οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ

χθών (54) [Λ] 1.86-1.91

χθονὶ feminine dative singular

2.465-2.466

αὐτὰρ ὑπὸ χθὼν σμερδαλέον κονάβιζε ποδῶν αὐτῶν τε καὶ ἵππων.

2.780

οἳ δ̓ ἄῤ ἴσαν ὡς εἴ τε πυρὶ χθὼν πᾶσα νέμοιτο·

3.88-3.91

ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς τεύχεα κάλ̓ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ, αὐτὸν δ̓ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαον οἴους ἀμφ̓ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι.

[the earth, ground]

δερκομένοιο

δέρκομαι (8) [Λ] 1.86-1.91

δερκομένοιο masculine genitive singular medio-passive present participle

3.340-3.342

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν, ἐς μέσσον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἐστιχόωντο δεινὸν δερκόμενοι·

11.36-11.37

τῇ δ̓ ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο δεινὸν δερκομένη, περὶ δὲ Δεῖμός τε Φόβος τε.

13.85-13.87

τῶν ῥ̓ ἅμα τ̓ ἀργαλέῳ καμάτῳ φίλα γυῖα λέλυντο, καί σφιν ἄχος κατὰ θυμὸν ἐγίγνετο δερκομένοισι Τρῶας, τοὶ μέγα τεῖχος ὑπερκατέβησαν ὁμίλῳ.

[to see clearly, see]

1.89σοὶ κοίλῃς

κοῖλος (27) [Λ] 1.86-1.91

κοίλῃς feminine dative plural

2.581-2.587

4.452-4.455

5.25-5.26

ἵππους δ̓ ἐξελάσας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς δῶκεν ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[hollow, hollowed]

παρὰ νηυσί

ναῦς (586) [Λ] 1.86-1.91

νηυσί feminine dative plural

1.140-1.144

1.166-1.168

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

[a ship]

βαρείας

βαρύς (26) [Λ] 1.86-1.91

βαρείας feminine accusative plural

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[heavy]

χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 1.86-1.91

χεῖρας feminine accusative plural

1.165-1.166

ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ̓·

1.210

ἀλλ̓ ἄγε λῆγ̓ ἔριδος, μη δὲ ξίφος ἕλκεο χειρί·

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

[the hand]

ἐποίσει

ἐπιφέρω (2) [Λ] 1.86-1.91

ἐποίσει 3rd person singular active future indicative

19.258-19.262

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[to bring, put]

1.90συμπάντων

σύμπας (4) [Λ] 1.86-1.91

συμπάντων masculine genitive plural

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

2.567

συμπάντων δ̓ ἡγεῖτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

22.378-22.384

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐπεὶ δὴ τόνδ̓ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἔρρεξεν ὅσ̓ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, εἰ δ̓ ἄγετ̓ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν, ὄφρά κ̓ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τιν̓ ἔχουσιν, ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος, ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτ̓ ἐόντος.

[all together, all at once, all in a body]

Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 1.86-1.91

Δαναῶν masculine genitive plural

1.97-1.100

1.109-1.113

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

[the Danaans]

, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.86-1.91

Ἀγαμέμνονα masculine accusative singular

1.93-1.96

1.101-1.103

τοῖσι δ̓ ἀνέστη ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἀχνύμενος·

1.130

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

εἴπῃς

εἶπον (279) [Λ] 1.86-1.91

εἴπῃς 2nd person singular active aorist subjunctive

1.101

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο·

1.106

μάντι κακῶν οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας·

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

[to speak, say]

, 1.91ὃς νῦν πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 1.86-1.91

πολλὸν neuter accusative singular

1.109-1.113

1.124

οὐ δέ τί που ἴδμεν ξυνήϊα κείμενα πολλά·

1.154-1.157

οὐ γὰρ πώποτ̓ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐ δὲ μὲν ἵππους, οὐ δέ ποτ̓ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ καρπὸν ἐδηλήσαντ̓, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα·

[much, many]

ἄριστος

ἄριστος (138) [Λ] 1.86-1.91

ἄριστος masculine nominative singular

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

[best]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.86-1.91

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

[Achaian]

εὔχεται

εὔχομαι (98) [Λ] 1.86-1.91

εὔχεται 3rd person singular medio-passive present indicative

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.396-1.400

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 1.86-1.91

εἶναι active present infinitive

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.113-1.115

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

[to be]

. 1.92καὶ τότε δὴ θάρσησε καὶ ηὔδα

αὐδάω (38) [Λ] 1.92

ηὔδα 3rd person singular active imperfect indicative

3.203

τὴν δ̓ αὖτ̓ Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·

4.265

τὸν δ̓ αὖτ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

5.169-5.170

εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε, στῆ δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο ἔπος τέ μιν ἀντίον ηὔδα·

[to utter sounds, speak]

μάντις

μάντις (7) [Λ] 1.92

μάντις masculine nominative singular

1.106

μάντι κακῶν οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας·

1.384-1.385

ἄμμι δὲ μάντις εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.

13.68-13.70

Αἶαν ἐπεί τις νῶϊ θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι μάντεϊ εἰδόμενος κέλεται παρὰ νηυσὶ μάχεσθαι, οὐ δ̓ ὅ γε Κάλχας ἐστὶ θεοπρόπος οἰωνιστής·

[one who divines, a seer, prophet]

ἀμύμων

ἀμύμων (65) [Λ] 1.92

ἀμύμων masculine nominative singular

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

2.671-2.674

Νιρεὺς αὖ Σύμηθεν ἄγε τρεῖς νῆας ἐΐσας Νιρεὺς Ἀγλαΐης υἱὸς Χαρόποιό τ̓ ἄνακτος Νιρεύς, ὃς κάλλιστος ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθε τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ̓ ἀμύμονα Πηλεΐωνα·

2.769-2.770

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατος ἦεν, ἵπποι θ̓ οἳ φορέεσκον ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[blameless, noble, excellent]

· 1.93οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς

εὐχωλή (10) [Λ] 1.93-1.96

εὐχωλῆς feminine genitive singular

2.157-2.162

2.173-2.178

4.173-4.174

κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιμεν Ἀργείην Ἑλένην·

[a prayer, vow]

ἐπιμέμφεται

ἐπιμέμφομαι (3) [Λ] 1.93-1.96

ἐπιμέμφεται 3rd person singular medio-passive present indicative

2.225

Ἀτρεΐδη τέο δ̓ αὖτ̓ ἐπιμέμφεαι ἠδὲ χατίζεις;

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

[to cast blame upon]

οὐ δ̓ ἑκατόμβης

ἑκατόμβη (22) [Λ] 1.93-1.96

ἑκατόμβης feminine genitive singular

1.97-1.100

1.140-1.144

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

[an offering of a hundred oxen]

, 1.94ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος

ἀρητήρ (3) [Λ] 1.93-1.96

ἀρητῆρος feminine genitive singular

5.76-5.81

1.9-1.12

ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὄρσε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί, οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα Ἀτρεΐδης·

[one that prays, a priest]

ὃν ἠτίμησ̓

ἀτιμάω (9) [Λ] 1.93-1.96

ἠτίμησ̓ 3rd person singular active aorist indicative

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

2.239-2.240

ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγ̓ ἀμείνονα φῶτα ἠτίμησεν·

[to dishonour, treat lightly]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.93-1.96

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

1.101-1.103

τοῖσι δ̓ ἀνέστη ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἀχνύμενος·

1.130

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.172

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

, 1.95οὐ δ̓ ἀπέλυσε

ἀπολύω (6) [Λ] 1.93-1.96

ἀπέλυσε 3rd person singular active aorist indicative

6.425-6.428

μητέρα δ̓, ἣ βασίλευεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ, τὴν ἐπεὶ ἂρ δεῦῤ ἤγαγ̓ ἅμ̓ ἄλλοισι κτεάτεσσιν, ἂψ ὅ γε τὴν ἀπέλυσε λαβὼν ἀπερείσἰ ἄποινα, πατρὸς δ̓ ἐν μεγάροισι βάλ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα.

10.449-10.451

εἰ μὲν γάρ κέ σε νῦν ἀπολύσομεν ἠὲ μεθῶμεν, ἦ τε καὶ ὕστερον εἶσθα θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἠὲ διοπτεύσων ἢ ἐναντίβιον πολεμίξων·

22.49-22.50

ἀλλ̓ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τ̓ ἂν ἔπειτα χαλκοῦ τε χρυσοῦ τ̓ ἀπολυσόμεθ̓, ἔστι γὰρ ἔνδον·

[to loose from]

θύγατρα

θυγάτηρ (62) [Λ] 1.93-1.96

θύγατρα feminine accusative singular

1.370-1.375

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

[a daughter]

καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα

ἄποινα (26) [Λ] 1.93-1.96

ἄποινα neuter accusative plural

1.109-1.113

1.370-1.375

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

[a ransom; compensation]

, 1.96τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ

ἄλγος (35) [Λ] 1.93-1.96

ἄλγἐ neuter accusative plural

1.109-1.113

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

2.375-2.376

ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν, ὅς με μετ̓ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.

[pain]

ἔδωκεν

δίδωμι (254) [Λ] 1.93-1.96

ἔδωκεν 3rd person singular active aorist indicative

1.93-1.96

1.97-1.100

1.116

ἀλλὰ καὶ ὧς ἐθέλω δόμεναι πάλιν εἰ τό γ̓ ἄμεινον·

[to give]

ἑκηβόλος

ἑκηβόλος (9) [Λ] 1.93-1.96

ἑκηβόλος masculine nominative singular

1.109-1.113

1.370-1.375

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

[far-darting, far-shooting]

ἠδ̓ ἔτι δώσει

δίδωμι (254) [Λ] 1.93-1.96

δώσει 3rd person singular active future indicative

1.97-1.100

1.116

ἀλλὰ καὶ ὧς ἐθέλω δόμεναι πάλιν εἰ τό γ̓ ἄμεινον·

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

[to give]

· 1.97οὐ δ̓ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν

Δαναοί (142) [Λ] 1.97-1.100

Δαναοῖσιν masculine dative plural

1.109-1.113

1.255-1.258

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[the Danaans]

ἀεικέα

ἀεικής (21) [Λ] 1.97-1.100

ἀεικέα masculine accusative singular

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

[unseemly, shameful]

λοιγὸν

λοιγός (22) [Λ] 1.97-1.100

λοιγὸν masculine accusative singular

1.338-1.342

1.396-1.400

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

[ruin, havoc]

ἀπώσει

ἀπωθέω (15) [Λ] 1.97-1.100

ἀπώσει 3rd person singular active future indicative

8.96

ἀλλὰ μέν̓ ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα.

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

8.532-8.534

εἴσομαι εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

[to thrust away, push back]

1.98πρίν γ̓ ἀπὸ πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 1.97-1.100

πατρὶ masculine dative singular

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[a father]

φίλῳ

φίλος (342) [Λ] 1.97-1.100

φίλῳ masculine dative singular

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.166-1.168

1.177

αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε·

[friend; loved, beloved, dear]

δόμεναι

δίδωμι (254) [Λ] 1.97-1.100

δόμεναι active aorist infinitive

1.116

ἀλλὰ καὶ ὧς ἐθέλω δόμεναι πάλιν εἰ τό γ̓ ἄμεινον·

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

[to give]

ἑλικώπιδα κούρην

κόρη (43) [Λ] 1.97-1.100

κούρην feminine accusative singular

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

1.99ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν

ἄγω (175) [Λ] 1.97-1.100

ἄγειν active present infinitive

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

[to lead]

θ̓ ἱερὴν

ἱερός (35) [Λ] 1.97-1.100

ἱερὴν feminine accusative singular

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[super-human, mighty, divine, wonderful]

ἑκατόμβην

ἑκατόμβη (22) [Λ] 1.97-1.100

ἑκατόμβην feminine accusative singular

1.140-1.144

1.308-1.311

1.314-1.316

οἳ δ̓ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον, ἕρδον δ̓ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·

[an offering of a hundred oxen]

1.100ἐς Χρύσην

Χρύση (4) [Λ] 1.97-1.100

Χρύσην feminine accusative singular

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

1.37-1.41

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̓ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα, ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί̓ ἔκηα ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[Chryse]

· τότε κέν μιν ἱλασσάμενοι πεπίθοιμεν

πείθω (141) [Λ] 1.100

πεπίθοιμεν 1st person plural active aorist optative

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

1.149-1.151

1.207-1.208

ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν·

[to prevail upon, win over, persuade]

. 1.101ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 1.101

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.106

μάντι κακῶν οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας·

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

[to speak, say]

κατ̓ ἄῤ ἕζετο

ἕζομαι (35) [Λ] 1.101

ἕζετο 3rd person singular middle aorist indicative

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.348-1.350

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

[to seat oneself, sit]

· τοῖσι δ̓ ἀνέστη

ἀνίστημι (48) [Λ] 1.101-1.103

ἀνέστη 3rd person singular active aorist indicative

1.188-1.192

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

[to make to stand up, raise up]

1.102ἥρως

ἥρως (74) [Λ] 1.101-1.103

ἥρως masculine nominative plural

2.110-2.115

2.254-2.256

τὼ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν ἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσιν ἥρωες Δαναοί·

2.482-2.483

τοῖον ἄῤ Ἀτρεΐδην θῆκε Ζεὺς ἤματι κείνῳ ἐκπρεπέ̓ ἐν πολλοῖσι καὶ ἔξοχον ἡρώεσσιν.

[hero]

Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.101-1.103

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

1.188-1.192

1.203

ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο;

[son of Atreus]

εὐρὺ

εὐρύς (89) [Λ] 1.101-1.103

εὐρὺ neuter accusative singular

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[wide, broad]

κρείων

κρείων (56) [Λ] 1.101-1.103

κρείων masculine nominative singular

1.130

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

[a ruler, lord, master]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.101-1.103

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

1.130

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.172

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

1.203

ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο;

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

1.103ἀχνύμενος

ἀχεύω (58) [Λ] 1.101-1.103

ἀχνύμενος masculine nominative singular passive present participle

1.241-1.243

τότε δ̓ οὔ τι δυνήσεαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν, εὖτ̓ ἂν πολλοὶ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο θνήσκοντες πίπτωσι·

1.586-1.589

τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ, μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι θεινομένην, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν·

2.270

οἳ δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἐπ̓ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν·

[grieving, sorrowing, mourning]

· μένεος

μένος (136) [Λ] 1.103-1.104

μένεος neuter genitive singular

1.207-1.208

ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν·

1.282

Ἀτρεΐδη σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος·

2.386-2.387

οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται οὐ δ̓ ἠβαιὸν εἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα διακρινέει μένος ἀνδρῶν.

[might, force, strength, prowess, courage]

δὲ μέγα

μέγας (460) [Λ] 1.103-1.104

μέγα neuter accusative singular

1.158-1.160

1.166-1.168

1.193-1.195

ἧος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, ἕλκετο δ̓ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ̓ Ἀθήνη οὐρανόθεν·

[big, great]

φρένες

φρήν (178) [Λ] 1.103-1.104

φρένες feminine nominative plural

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.113-1.115

1.193-1.195

ἧος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, ἕλκετο δ̓ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ̓ Ἀθήνη οὐρανόθεν·

[the midriff; heart, mind]

ἀμφιμέλαιναι 1.104πίμπλαντ̓

πίμπλημι (20) [Λ] 1.103-1.104

πίμπλαντ̓ 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

4.448-4.449

ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι ἔπληντ̓ ἀλλήλῃσι, πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

[to fill full of]

, ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 1.103-1.104

ὄσσε neuter nominative dual

1.200

δεινὼ δέ οἱ ὄσσε φάανθεν·

13.340-13.343

ὄσσε δ̓ ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων θωρήκων τε νεοσμήκτων σακέων τε φαεινῶν ἐρχομένων ἄμυδις·

13.434-13.435

τὸν τόθ̓ ὑπ̓ Ἰδομενῆϊ Ποσειδάων ἐδάμασσε θέλξας ὄσσε φαεινά, πέδησε δὲ φαίδιμα γυῖα·

[the two eyes]

δέ οἱ πυρὶ

πῦρ (111) [Λ] 1.103-1.104

πυρὶ neuter dative singular

2.340-2.341

ἐν πυρὶ δὴ βουλαί τε γενοίατο μήδεά τ̓ ἀνδρῶν σπονδαί τ̓ ἄκρητοι καὶ δεξιαί, ᾗς ἐπέπιθμεν·

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

[fire]

λαμπετόωντι ἐΐκτην

ἔοικα (69) [Λ] 1.103-1.104

ἐΐκτην 3rd person dual active pluperfect indicative

1.118-1.119

αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ̓ ἑτοιμάσατ̓ ὄφρα μὴ οἶος Ἀργείων ἀγέραστος ἔω, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε·

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.57-2.58

μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳ εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ̓ ἄγχιστα ἐῴκει·

[to be like; to look like]

· 1.105Κάλχαντα

Κάλχας (7) [Λ] 1.105

Κάλχαντα masculine accusative singular

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

2.321-2.322

ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθ̓ ἑκατόμβας, Κάλχας δ̓ αὐτίκ̓ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·

13.43-13.45

ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἐννοσίγαιος Ἀργείους ὄτρυνε βαθείης ἐξ ἁλὸς ἐλθὼν εἰσάμενος Κάλχαντι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

[Calchas]

πρώτιστα

πρώτιστος (8) [Λ] 1.105

πρώτιστα neuter accusative plural

2.226-2.228

πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, πολλαὶ δὲ γυναῖκες εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι, ἅς τοι Ἀχαιοὶ πρωτίστῳ δίδομεν εὖτ̓ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν.

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

2.701-2.702

τὸν δ̓ ἔκτανε Δάρδανος ἀνὴρ νηὸς ἀποθρῴσκοντα πολὺ πρώτιστον Ἀχαιῶν.

[the very first, first of the first]

κάκ̓

κακός (180) [Λ] 1.105

κάκ̓ neuter accusative plural

1.106

μάντι κακῶν οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας·

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

[bad]

ὀσσόμενος

ὄσσομαι (4) [Λ] 1.105

ὀσσόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

14.16-14.22

ὡς δ̓ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα αὔτως, οὐ δ̓ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν διχθάδἰ, ἢ μεθ̓ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων, ἦε μετ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.

18.224

ὄσσοντο γὰρ ἄλγεα θυμῷ.

24.172-24.173

οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδ̓ ἱκάνω ἀλλ̓ ἀγαθὰ φρονέουσα·

[to see]

προσέειπε

προσεῖπον (76) [Λ] 1.105

προσέειπε 3rd person singular active aorist indicative

1.206

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

1.318-1.321

οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων λῆγ̓ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ̓ Ἀχιλῆϊ, ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·

· 1.106μάντι

μάντις (7) [Λ] 1.106

μάντι masculine vocative singular

1.384-1.385

ἄμμι δὲ μάντις εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.

13.68-13.70

13.663-13.665

ἦν δέ τις Εὐχήνωρ Πολυΐδου μάντιος υἱὸς ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε Κορινθόθι οἰκία ναίων, ὅς ῥ̓ εὖ εἰδὼς κῆῤ ὀλοὴν ἐπὶ νηὸς ἔβαινε·

[one who divines, a seer, prophet]

κακῶν

κακός (180) [Λ] 1.106

κακῶν neuter genitive plural

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

[bad]

οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας

εἶπον (279) [Λ] 1.106

εἶπας 2nd person singular active aorist indicative

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.286

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

[to speak, say]

· 1.107αἰεί τοι τὰ κάκ̓

κακός (180) [Λ] 1.107-1.108

κάκ̓ neuter nominative plural

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.418

τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι.

[bad]

ἐστὶ

εἰμί (1088) [Λ] 1.107-1.108

ἐστὶ 3rd person singular active present indicative

1.113-1.115

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

1.118-1.119

αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ̓ ἑτοιμάσατ̓ ὄφρα μὴ οἶος Ἀργείων ἀγέραστος ἔω, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε·

[to be]

φίλα

φίλος (342) [Λ] 1.107-1.108

φίλα neuter nominative plural

1.166-1.168

1.177

αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε·

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

[friend; loved, beloved, dear]

φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 1.107-1.108

φρεσὶ dative plural

1.113-1.115

1.193-1.195

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

[the midriff; heart, mind]

μαντεύεσθαι

μαντεύομαι (4) [Λ] 1.107-1.108

μαντεύεσθαι medio-passive present infinitive

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

16.859

Πατρόκλεις τί νύ μοι μαντεύεαι αἰπὺν ὄλεθρον;

19.420

Ξάνθε τί μοι θάνατον μαντεύεαι;

[to divine, prophesy, presage]

, 1.108ἐσθλὸν

ἐσθλός (80) [Λ] 1.107-1.108

ἐσθλὸν neuter accusative singular

1.575-1.576

οὐ δέ τι δαιτὸς ἐσθλῆς ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ.

2.272-2.273

ὢ πόποι ἦ δὴ μυρί̓ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε βουλάς τ̓ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·

2.364-2.366

εἰ δέ κεν ὣς ἕρξῃς καί τοι πείθωνται Ἀχαιοί, γνώσῃ ἔπειθ̓ ὅς θ̓ ἡγεμόνων κακὸς ὅς τέ νυ λαῶν ἠδ̓ ὅς κ̓ ἐσθλὸς ἔῃσι·

[good]

δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας

εἶπον (279) [Λ] 1.107-1.108

εἶπας 2nd person singular active aorist indicative

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.286

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

1.293-1.294

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·

[to speak, say]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 1.107-1.108

ἔπος neuter accusative singular

1.149-1.151

1.201

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

1.211

ἀλλ̓ ἤτοι ἔπεσιν μὲν ὀνείδισον ὡς ἔσεταί περ·

[a word]

οὔ τ̓ ἐτέλεσσας

τελέω (60) [Λ] 1.107-1.108

ἐτέλεσσας 2nd person singular active aorist indicative

1.204

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι ὀΐω·

1.212

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

[to complete, fulfil, accomplish]

· 1.109καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 1.109-1.113

Δαναοῖσι masculine dative plural

1.255-1.258

1.442-1.445

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

[the Danaans]

θεοπροπέων ἀγορεύεις

ἀγορεύω (64) [Λ] 1.109-1.113

ἀγορεύεις 2nd person singular active present indicative

1.365

τί ἤ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντ̓ ἀγορεύω;

1.384-1.385

ἄμμι δὲ μάντις εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

[to speak in the assembly, harangue, speak]

1.110ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος

ἑκηβόλος (9) [Λ] 1.109-1.113

ἑκηβόλος masculine nominative singular

1.370-1.375

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

16.513

εὐχόμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

[far-darting, far-shooting]

ἄλγεα

ἄλγος (35) [Λ] 1.109-1.113

ἄλγεα neuter accusative plural

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

2.375-2.376

ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν, ὅς με μετ̓ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.

2.667

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἐς Ῥόδον ἷξεν ἀλώμενος ἄλγεα πάσχων·

[pain]

τεύχει

τεύχω (87) [Λ] 1.109-1.113

τεύχει 3rd person singular active present indicative

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

2.155-2.156

ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[to make ready, make, build, work]

, 1.111οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης

κόρη (43) [Λ] 1.109-1.113

κούρης feminine genitive singular

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

1.335-1.336

οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.

[a maiden, maid; pupil of the eye]

Χρυσηΐδος

Χρυσηίς (6) [Λ] 1.109-1.113

Χρυσηΐδος feminine genitive singular

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

ἀγλά̓

ἀγλαός (43) [Λ] 1.109-1.113

ἀγλά̓ neuter accusative plural

1.213-1.214

καί ποτέ τοι τρὶς τόσσα παρέσσεται ἀγλαὰ δῶρα ὕβριος εἵνεκα τῆσδε·

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

[splendid, shining, bright, beautiful]

ἄποινα

ἄποινα (26) [Λ] 1.109-1.113

ἄποινα neuter accusative plural

1.370-1.375

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

2.229-2.233

ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσει Τρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα, ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν, ἠὲ γυναῖκα νέην, ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι, ἥν τ̓ αὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι;

[a ransom; compensation]

1.112οὐκ ἔθελον

ἐθέλω (158) [Λ] 1.109-1.113

ἔθελον 1st person singular active imperfect indicative

1.116

ἀλλὰ καὶ ὧς ἐθέλω δόμεναι πάλιν εἰ τό γ̓ ἄμεινον·

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

[to will, wish, purpose]

δέξασθαι

δέχομαι (54) [Λ] 1.109-1.113

δέξασθαι middle aorist infinitive

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

[to take, accept, receive]

, ἐπεὶ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 1.109-1.113

πολὺ neuter accusative singular

1.124

οὐ δέ τί που ἴδμεν ξυνήϊα κείμενα πολλά·

1.154-1.157

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

[much, many]

βούλομαι

βούλομαι (18) [Λ] 1.109-1.113

βούλομαι 1st person singular medio-passive present indicative

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

3.41-3.42

καί κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον ἦεν ἢ οὕτω λώβην τ̓ ἔμεναι καὶ ὑπόψιον ἄλλων.

7.20-7.21

τῇ δ̓ ἀντίος ὄρνυτ̓ Ἀπόλλων Περγάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

[to will, wish, be willing]

αὐτὴν

αὐτός (604) [Λ] 1.109-1.113

αὐτὴν feminine accusative singular

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

1.113οἴκοι ἔχειν

ἔχω (431) [Λ] 1.109-1.113

ἔχειν active present infinitive

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

1.166-1.168

ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον τε φίλον τε ἔρχομ̓ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.

[to have]

· καὶ γάρ ῥα Κλυταιμνήστρης προβέβουλα 1.114κουριδίης

κουρίδιος (7) [Λ] 1.113-1.115

κουριδίης feminine genitive singular

5.410-5.415

τὼ νῦν Τυδεΐδης, εἰ καὶ μάλα καρτερός ἐστι, φραζέσθω μή τίς οἱ ἀμείνων σεῖο μάχηται, μὴ δὴν Αἰγιάλεια περίφρων Ἀδρηστίνη ἐξ ὕπνου γοόωσα φίλους οἰκῆας ἐγείρῃ κουρίδιον ποθέουσα πόσιν τὸν ἄριστον Ἀχαιῶν ἰφθίμη ἄλοχος Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

7.392-7.393

κουριδίην δ̓ ἄλοχον Μενελάου κυδαλίμοιο οὔ φησιν δώσειν·

11.241-11.243

ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον οἰκτρὸς ἀπὸ μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων, κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλὰ δ̓ ἔδωκε·

[wedded]

ἀλόχου

ἄλοχος (60) [Λ] 1.113-1.115

ἀλόχου feminine genitive singular

1.546

χαλεποί τοι ἔσοντ̓ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ·

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

2.292-2.294

καὶ γάρ τίς θ̓ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο ἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαι χειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·

[a bedfellow, spouse, wife]

, ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 1.113-1.115

ἐστι 3rd person singular active present indicative

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

1.118-1.119

αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ̓ ἑτοιμάσατ̓ ὄφρα μὴ οἶος Ἀργείων ἀγέραστος ἔω, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε·

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

[to be]

χερείων, 1.115οὐ δέμας

δέμας (13) [Λ] 1.113-1.115

δέμας neuter accusative singular

5.801

Τυδεύς τοι μικρὸς μὲν ἔην δέμας, ἀλλὰ μαχητής·

8.302-8.305

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓, ὃ δ̓ ἀμύμονα Γοργυθίωνα υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ, τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

11.596

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο·

[the(physical frame, form of the) body]

οὐ δὲ φυήν

φυή (4) [Λ] 1.113-1.115

φυήν feminine accusative singular

2.57-2.58

μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳ εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ̓ ἄγχιστα ἐῴκει·

3.207-3.208

τοὺς δ̓ ἐγὼ ἐξείνισσα καὶ ἐν μεγάροισι φίλησα, ἀμφοτέρων δὲ φυὴν ἐδάην καὶ μήδεα πυκνά.

22.369-22.371

ἄλλοι δὲ περίδραμον υἷες Ἀχαιῶν, οἳ καὶ θηήσαντο φυὴν καὶ εἶδος ἀγητὸν Ἕκτορος·

[growth, stature]

, οὔ τ̓ ἂρ φρένας

φρήν (178) [Λ] 1.113-1.115

φρένας masculine accusative plural

1.193-1.195

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

1.333

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

[the midriff; heart, mind]

οὔτέ τι ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 1.113-1.115

ἔργα neuter accusative plural

1.293-1.294

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[work]

. 1.116ἀλλὰ καὶ ὧς ἐθέλω

ἐθέλω (158) [Λ] 1.116

ἐθέλω 1st person singular active present indicative

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

1.277-1.279

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[to will, wish, purpose]

δόμεναι

δίδωμι (254) [Λ] 1.116

δόμεναι active aorist infinitive

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

[to give]

πάλιν εἰ τό γ̓ ἄμεινον

ἀμείνων (36) [Λ] 1.116

ἄμεινον neuter nominative singular comparative

1.217

ὧς γὰρ ἄμεινον·

1.274

ἀλλὰ πίθεσθε καὶ ὔμμες, ἐπεὶ πείθεσθαι ἄμεινον·

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[better, abler, stronger, braver]

· 1.117βούλομ̓

βούλομαι (18) [Λ] 1.117

βούλομ̓ 1st person singular medio-passive present indicative

3.41-3.42

καί κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον ἦεν ἢ οὕτω λώβην τ̓ ἔμεναι καὶ ὑπόψιον ἄλλων.

7.20-7.21

τῇ δ̓ ἀντίος ὄρνυτ̓ Ἀπόλλων Περγάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

8.204

σὺ δέ σφισι βούλεο νίκην.

[to will, wish, be willing]

ἐγὼ λαὸν

λαός (229) [Λ] 1.117

λαὸν masculine accusative singular

1.125-1.126

ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν, τὰ δέδασται, λαοὺς δ̓ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ̓ ἐπαγείρειν.

1.225-1.228

1.262-1.265

οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐ δὲ ἴδωμαι, οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν Καινέα τ̓ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον Θησέα τ̓ Αἰγεΐδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν·

[the people]

σῶν

σῶς (11) [Λ] 1.117

σῶν masculine accusative singular

1.342-1.344

5.531

αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

7.310

καί ῥ̓ ἦγον προτὶ ἄστυ ἀελπτέοντες σόον εἶναι.

[safe and sound, alive and well, in good case]

ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 1.117

ἔμμεναι active present infinitive

1.118-1.119

αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ̓ ἑτοιμάσατ̓ ὄφρα μὴ οἶος Ἀργείων ἀγέραστος ἔω, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε·

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

[to be]

ἢ ἀπολέσθαι

ἀπόλλυμι (34) [Λ] 1.117

ἀπολέσθαι middle aorist infinitive

1.267-1.268

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

2.173-2.178

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν φεύξεσθ̓ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;

[to destroy, kill; to lose]

· 1.118αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.118-1.119

γέρας neuter accusative singular

1.120

λεύσσετε γὰρ τό γε πάντες ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ.

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

[a gift of honour]

αὐτίχ̓ ἑτοιμάσατ̓

ἑτοιμάζω (3) [Λ] 1.118-1.119

ἑτοιμάσατ̓ 2nd person plural active aorist imperative

10.570-10.571

νηῒ δ̓ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος θῆκ̓ Ὀδυσεύς, ὄφῤ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ̓ Ἀθήνῃ.

19.196-19.197

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

[to make ready, prepare]

ὄφρα μὴ οἶος

οἶος (78) [Λ] 1.118-1.119

οἶος masculine nominative singular

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

[alone, lone, lonely]

1.119Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 1.118-1.119

Ἀργείων masculine genitive plural

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.442-1.445

2.79-2.81

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

[of/from Argos, Argive]

ἀγέραστος ἔω

εἰμί (1088) [Λ] 1.118-1.119

ἔω 1st person singular active present subjunctive

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

[to be]

, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε

ἔοικα (69) [Λ] 1.118-1.119

ἔοικε 3rd person singular active perfect indicative

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.57-2.58

μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳ εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ̓ ἄγχιστα ἐῴκει·

2.190-2.191

δαιμόνἰ οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι, ἀλλ̓ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·

[to be like; to look like]

· 1.120λεύσσετε

λεύσσω (7) [Λ] 1.120

λεύσσετε 2nd person plural active present indicative

3.109-3.110

οἷς δ̓ ὁ γέρων μετέῃσιν ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω λεύσσει, ὅπως ὄχ̓ ἄριστα μετ̓ ἀμφοτέροισι γένηται.

5.770-5.772

ὅσσον δ̓ ἠεροειδὲς ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν ἥμενος ἐν σκοπιῇ, λεύσσων ἐπὶ οἴνοπα πόντον, τόσσον ἐπιθρῴσκουσι θεῶν ὑψηχέες ἵπποι.

16.70-16.71

οὐ γὰρ ἐμῆς κόρυθος λεύσσουσι μέτωπον ἐγγύθι λαμπομένης·

[to look]

γὰρ τό γε πάντες

πᾶς (546) [Λ] 1.120

πάντες masculine nominative plural

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

1.144-1.147

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

[all, the whole]

ὅ μοι γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.120

γέρας neuter nominative singular

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

[a gift of honour]

ἔρχεται

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.120

ἔρχεται 3rd person singular medio-passive present indicative

1.149-1.151

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

1.166-1.168

ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον τε φίλον τε ἔρχομ̓ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.

[to come]

ἄλλῃ. 1.121τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 1.121

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.172

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

1.292

τὸν δ̓ ἄῤ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς·

1.413

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

[change, alternate, respond]

ἔπειτα ποδάρκης δῖος

δῖος (218) [Λ] 1.121

δῖος masculine nominative singular

1.140-1.144

1.144-1.147

1.292

τὸν δ̓ ἄῤ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.121

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

1.148

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.199-1.200

θάμβησεν δ̓ Ἀχιλεύς, μετὰ δ̓ ἐτράπετ̓, αὐτίκα δ̓ ἔγνω Παλλάδ̓ Ἀθηναίην·

[Achilles]

· 1.122Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.122-1.123

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

1.188-1.192

1.203

ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο;

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

[son of Atreus]

κύδιστε

κύδιστος (17) [Λ] 1.122-1.123

κύδιστε masculine vocative singular

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

2.434-2.436

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον, μηκέτι νῦν δήθ̓ αὖθι λεγώμεθα, μη δ̓ ἔτι δηρὸν ἀμβαλλώμεθα ἔργον ὃ δὴ θεὸς ἐγγυαλίζει.

3.276-3.280

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε, Ἠέλιός θ̓, ὃς πάντ̓ ἐφορᾷς καὶ πάντ̓ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ̓ ὅρκια πιστά·

[most glorious, most honoured, noblest]

φιλοκτεανώτατε πάντων

πᾶς (546) [Λ] 1.122-1.123

πάντων neuter genitive plural

1.144-1.147

1.255-1.258

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

[all, the whole]

, 1.123πῶς γάρ τοι δώσουσι

δίδωμι (254) [Λ] 1.122-1.123

δώσουσι 3rd person plural active future indicative

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

[to give]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.122-1.123

γέρας neuter accusative singular

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

[a gift of honour]

μεγάθυμοι

μεγάθυμος (62) [Λ] 1.122-1.123

μεγάθυμοι masculine nominative plural

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

2.517-2.523

αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο, οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσαν Κρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα, οἵ τ̓ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο, οἵ τ̓ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·

[high-minded]

Ἀχαιοί

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.122-1.123

Ἀχαιοί masculine nominative plural

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

1.149-1.151

ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι;

[Achaian]

; 1.124οὐ δέ τί που ἴδμεν

οἶδα (132) [Λ] 1.124

ἴδμεν 1st person plural active perfect indicative

1.182-1.187

1.342-1.344

1.363

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

[to know]

ξυνήϊα κείμενα

κεῖμαι (105) [Λ] 1.124

κείμενα neuter accusative plural medio-passive present participle

2.688-2.693

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

2.694

τῆς ὅ γε κεῖτ̓ ἀχέων, τάχα δ̓ ἀνστήσεσθαι ἔμελλεν.

2.721-2.723

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέῤ ἄλγεα πάσχων Λήμνῳ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθι μιν λίπον υἷες Ἀχαιῶν ἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷ ὀλοόφρονος ὕδρου·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

πολλά

πολύς (468) [Λ] 1.124

πολλά neuter accusative plural

1.154-1.157

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.166-1.168

ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον τε φίλον τε ἔρχομ̓ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.

[much, many]

· 1.125ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων

πόλις (133) [Λ] 1.125-1.126

πολίων feminine genitive plural

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

2.12-2.13

νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

[a city]

ἐξεπράθομεν

ἐκπέρθω (16) [Λ] 1.125-1.126

ἐξεπράθομεν 1st person plural active aorist indicative

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

2.110-2.115

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

[to destroy utterly]

, τὰ δέδασται

δατέομαι (14) [Λ] 1.125-1.126

δέδασται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

5.158

χηρωσταὶ δὲ διὰ κτῆσιν δατέοντο.

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[to divide among themselves]

, 1.126λαοὺς

λαός (229) [Λ] 1.125-1.126

λαοὺς masculine accusative plural

1.225-1.228

1.262-1.265

1.312-1.313

οἳ μὲν ἔπειτ̓ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα, λαοὺς δ̓ Ἀτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν·

[the people]

δ̓ οὐκ ἐπέοικε

ἐπέοικε (6) [Λ] 1.125-1.126

ἐπέοικε 3rd person singular active perfect indicative

4.341-4.342

σφῶϊν μέν τ̓ ἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντας ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι·

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

10.146-10.147

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ̓ ἐπέοικε βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

παλίλλογα ταῦτ̓

οὗτος (164) [Λ] 1.125-1.126

ταῦτ̓ neuter accusative plural

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

1.193-1.195

ἧος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, ἕλκετο δ̓ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ̓ Ἀθήνη οὐρανόθεν·

1.286

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

[this; that]

ἐπαγείρειν. 1.127ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν τήνδε θεῷ

θεός (400) [Λ] 1.127

θεῷ masculine dative singular

1.178

εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν·

1.218

ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τ̓ ἔκλυον αὐτοῦ.

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

[god]

πρόες

προίημι (36) [Λ] 1.127

πρόες 2nd person singular active aorist imperative

1.326

ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.335-1.336

οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.

2.749-2.754

τῷ δ̓ Ἐνιῆνες ἕποντο μενεπτόλεμοί τε Περαιβοὶ οἳ περὶ Δωδώνην δυσχείμερον οἰκί̓ ἔθεντο, οἵ τ̓ ἀμφ̓ ἱμερτὸν Τιταρησσὸν ἔργα νέμοντο ὅς ῥ̓ ἐς Πηνειὸν προΐει καλλίρροον ὕδωρ, οὐ δ̓ ὅ γε Πηνειῷ συμμίσγεται ἀργυροδίνῃ, ἀλλά τέ μιν καθύπερθεν ἐπιρρέει ἠΰτ̓ ἔλαιον·

· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.127-1.129

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

1.149-1.151

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

[Achaian]

1.128τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν

ἀποτίνω (12) [Λ] 1.127-1.129

ἀποτείσομεν 1st person plural active future indicative

3.284-3.287

εἰ δέ κ̓ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος, Τρῶας ἔπειθ̓ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ̓ ἀποδοῦναι, τιμὴν δ̓ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

3.457-3.460

νίκη μὲν δὴ φαίνετ̓ ἀρηϊφίλου Μενελάου, ὑμεῖς δ̓ Ἀργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ ἔκδοτε, καὶ τιμὴν ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

4.160-4.162

εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ̓ Ὀλύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν, ἔκ τε καὶ ὀψὲ τελεῖ, σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν σὺν σφῇσιν κεφαλῇσι γυναιξί τε καὶ τεκέεσσιν.

[to pay back, repay, return]

, αἴ κέ ποθι Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 1.127-1.129

Ζεὺς masculine nominative singular

1.174-1.175

πάῤ ἔμοιγε καὶ ἄλλοι οἵ κέ με τιμήσουσι, μάλιστα δὲ μητίετα Ζεύς.

1.202

τίπτ̓ αὖτ̓ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος εἰλήλουθας;

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

[Zeus]

1.129δῷσι

δίδωμι (254) [Λ] 1.127-1.129

δῷσι 3rd person singular active aorist subjunctive

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

[to give]

πόλιν

πόλις (133) [Λ] 1.127-1.129

πόλιν feminine accusative singular

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

2.12-2.13

νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

2.29-2.30

νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

[a city]

Τροίην

Τροία (47) [Λ] 1.127-1.129

Τροίην feminine accusative singular

2.141

οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

2.173-2.178

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν φεύξεσθ̓ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;

[Troy]

εὐτείχεον

εὐτείχεος (7) [Λ] 1.127-1.129

εὐτείχεον feminine accusative singular

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

5.714-5.717

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, ἦ ῥ̓ ἅλιον τὸν μῦθον ὑπέστημεν Μενελάῳ Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, εἰ οὕτω μαίνεσθαι ἐάσομεν οὖλον Ἄρηα.

[well-walled]

ἐξαλαπάξαι

ἐξαλαπάζω (9) [Λ] 1.127-1.129

ἐξαλαπάξαι active aorist infinitive

4.31-4.33

δαιμονίη τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅ τ̓ ἀσπερχὲς μενεαίνεις Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον;

4.40-4.42

ὁππότε κεν καὶ ἐγὼ μεμαὼς πόλιν ἐξαλαπάξαι τὴν ἐθέλω ὅθι τοι φίλοι ἀνέρες ἐγγεγάασι, μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον, ἀλλά μ̓ ἐᾶσαι·

5.640-5.642

ὅς ποτε δεῦῤ ἐλθὼν ἕνεχ̓ ἵππων Λαομέδοντος ἓξ οἴῃς σὺν νηυσὶ καὶ ἀνδράσι παυροτέροισιν Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν, χήρωσε δ̓ ἀγυιάς·

[to sack]

. 1.130τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 1.130

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.560

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 1.130

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

1.148

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[to speak to, address]

κρείων

κρείων (56) [Λ] 1.130

κρείων masculine nominative singular

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[a ruler, lord, master]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.130

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

1.172

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

1.203

ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο;

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

· 1.131μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός

ἀγαθός (86) [Λ] 1.131-1.132

ἀγαθός masculine nominative singular

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

2.204

οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη·

2.272-2.273

ὢ πόποι ἦ δὴ μυρί̓ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε βουλάς τ̓ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·

[good]

περ ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 1.131-1.132

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

1.144-1.147

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

[to be]

θεοείκελ̓

θεοείκελος (2) [Λ] 1.131-1.132

θεοείκελ̓ masculine vocative singular

19.155-19.159

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[godlike]

Ἀχιλλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.131-1.132

Ἀχιλλεῦ masculine vocative singular

1.148

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.199-1.200

θάμβησεν δ̓ Ἀχιλεύς, μετὰ δ̓ ἐτράπετ̓, αὐτίκα δ̓ ἔγνω Παλλάδ̓ Ἀθηναίην·

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

1.132κλέπτε

κλέπτω (6) [Λ] 1.131-1.132

κλέπτε 2nd person singular active present imperative

5.265-5.269

τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς δῶχ̓ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ̓ ἄριστοι ἵππων ὅσσοι ἔασιν ὑπ̓ ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους·

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

24.23-24.24

τὸν δ̓ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες, κλέψαι δ̓ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

[to steal, filch, purloin]

νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι

παρέρχομαι (3) [Λ] 1.131-1.132

παρελεύσεαι 2nd person singular middle future indicative

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

[to go by, beside]

οὐ δέ με πείσεις

πείθω (141) [Λ] 1.131-1.132

πείσεις 2nd person singular active future indicative

1.149-1.151

1.207-1.208

ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν·

1.214

σὺ δ̓ ἴσχεο, πείθεο δ̓ ἡμῖν.

[to prevail upon, win over, persuade]

. 1.133ἦ ἐθέλεις

ἐθέλω (158) [Λ] 1.133-1.134

ἐθέλεις 2nd person singular active present indicative

1.277-1.279

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[to will, wish, purpose]

ὄφῤ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 1.133-1.134

αὐτὸς masculine nominative singular

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

1.140-1.144

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἔχῃς

ἔχω (431) [Λ] 1.133-1.134

ἔχῃς 2nd person singular active present subjunctive

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

1.166-1.168

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

[to have]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.133-1.134

γέρας neuter accusative singular

1.135-1.136

ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

[a gift of honour]

, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως 1.134ἧσθαι

ἧμαι (59) [Λ] 1.133-1.134

ἧσθαι medio-passive perfect infinitive

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.415-1.416

αἴθ̓ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων ἧσθαι, ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν·

[to be seated, sit]

δευόμενον

δεύω (22) [Λ] 1.133-1.134

δευόμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

2.469-2.473

ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰ αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει, τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

[to wet, drench]

, κέλεαι

κέλομαι (63) [Λ] 1.133-1.134

κέλεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

1.386

αὐτίκ̓ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·

3.88-3.91

3.433-3.436

ἀλλά σ̓ ἔγωγε παύεσθαι κέλομαι, μη δὲ ξανθῷ Μενελάῳ ἀντίβιον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι ἀφραδέως, μή πως τάχ̓ ὑπ̓ αὐτοῦ δουρὶ δαμήῃς.

[to urge on, exhort, command]

δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι

ἀποδίδωμι (8) [Λ] 1.133-1.134

ἀποδοῦναι active aorist infinitive

3.284-3.287

εἰ δέ κ̓ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος, Τρῶας ἔπειθ̓ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ̓ ἀποδοῦναι, τιμὴν δ̓ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

4.477-4.479

οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

5.648-5.651

Τληπόλεμ̓ ἤτοι κεῖνος ἀπώλεσεν Ἴλιον ἱρὴν ἀνέρος ἀφραδίῃσιν ἀγαυοῦ Λαομέδοντος, ὅς ῥά μιν εὖ ἕρξαντα κακῷ ἠνίπαπε μύθῳ, οὐ δ̓ ἀπέδωχ̓ ἵππους, ὧν εἵνεκα τηλόθεν ἦλθε.

[to give back, give what is due;(mid.) sell]

; 1.135ἀλλ̓ εἰ μὲν δώσουσι

δίδωμι (254) [Λ] 1.135-1.136

δώσουσι 3rd person plural active future indicative

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.178

εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν·

[to give]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.135-1.136

γέρας neuter accusative singular

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

[a gift of honour]

μεγάθυμοι

μεγάθυμος (62) [Λ] 1.135-1.136

μεγάθυμοι masculine nominative plural

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

2.517-2.523

2.536-2.541

οἳ δ̓ Εὔβοιαν ἔχον μένεα πνείοντες Ἄβαντες Χαλκίδα τ̓ Εἰρέτριάν τε πολυστάφυλόν θ̓ Ἱστίαιαν Κήρινθόν τ̓ ἔφαλον Δίου τ̓ αἰπὺ πτολίεθρον, οἵ τε Κάρυστον ἔχον ἠδ̓ οἳ Στύρα ναιετάασκον, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνεὐ Ἐλεφήνωρ ὄζος Ἄρηος Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων.

[high-minded]

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.135-1.136

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

1.149-1.151

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

[Achaian]

1.136ἄρσαντες

ἀραρίσκω (39) [Λ] 1.135-1.136

ἄρσαντες masculine nominative plural active aorist participle

3.330-3.331

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

3.338

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος, ὅ οἱ παλάμηφιν ἀρήρει.

4.110-4.111

καὶ τὰ μὲν ἀσκήσας κεραοξόος ἤραρε τέκτων, πᾶν δ̓ εὖ λειήνας χρυσέην ἐπέθηκε κορώνην.

[to join, join together, fasten]

κατὰ θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 1.135-1.136

θυμὸν masculine accusative singular

1.173-1.174

φεῦγε μάλ̓ εἴ τοι θυμὸς ἐπέσσυται, οὐ δέ σ̓ ἔγωγε λίσσομαι εἵνεκ̓ ἐμεῖο μένειν·

1.188-1.192

1.193-1.195

ἧος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, ἕλκετο δ̓ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ̓ Ἀθήνη οὐρανόθεν·

[the soul]

ὅπως ἀντάξιον

ἀντάξιος (3) [Λ] 1.135-1.136

ἀντάξιον neuter nominative singular

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

11.514-11.515

ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων ἰούς τ̓ ἐκτάμνειν ἐπί τ̓ ἤπια φάρμακα πάσσειν.

[worth just as much as]

ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 1.135-1.136

ἔσται 3rd person singular middle future indicative

1.144-1.147

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

[to be]

· 1.137εἰ δέ κε μὴ δώωσιν

δίδωμι (254) [Λ] 1.137-1.139

δώωσιν 3rd person plural active aorist subjunctive

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.178

εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν·

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

[to give]

ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 1.137-1.139

αὐτὸς masculine nominative singular

1.140-1.144

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἕλωμαι

αἱρέω (276) [Λ] 1.137-1.139

ἕλωμαι 1st person singular medio-passive aorist subjunctive

1.137-1.139

εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆος ἄξω ἑλών·

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

[to take,(mid.) to choose]

1.138ἢ τεὸν

τεός (18) [Λ] 1.137-1.139

τεὸν neuter accusative singular

1.282

Ἀτρεΐδη σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος·

5.230

Αἰνεία σὺ μὲν αὐτὸς ἔχ̓ ἡνία καὶ τεὼ ἵππω·

5.233-5.236

μὴ τὼ μὲν δείσαντε ματήσετον, οὐ δ̓ ἐθέλητον ἐκφερέμεν πολέμοιο τεὸν φθόγγον ποθέοντε, νῶϊ δ̓ ἐπαΐξας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς αὐτώ τε κτείνῃ καὶ ἐλάσσῃ μώνυχας ἵππους.

[= σός,'your']

ἢ Αἴαντος

Αἴας (190) [Λ] 1.137-1.139

Αἴαντος masculine genitive singular

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

2.527-2.529

Λοκρῶν δ̓ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας μείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας ἀλλὰ πολὺ μείων·

[Ajax]

ἰὼν

εἶμι (299) [Λ] 1.137-1.139

ἰὼν masculine nominative singular active present participle

1.169-1.171

1.179-1.181

οἴκαδ̓ ἰὼν σὺν νηυσί τε σῇς καὶ σοῖς ἑτάροισι Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε, σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω, οὐ δ̓ ὄθομαι κοτέοντος·

[come, go]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.137-1.139

γέρας neuter accusative singular

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

1.166-1.168

ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον τε φίλον τε ἔρχομ̓ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.

[a gift of honour]

, ἢ Ὀδυσῆος

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 1.137-1.139

Ὀδυσῆος masculine genitive singular

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

1.311

ἐν δ̓ ἀρχὸς ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς.

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

[Odysseus]

1.139ἄξω

ἄγω (175) [Λ] 1.137-1.139

ἄξω 1st person singular active future indicative

1.182-1.187

1.308-1.311

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

[to lead]

ἑλών

αἱρέω (276) [Λ] 1.137-1.139

ἑλών masculine nominative singular active aorist participle

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

[to take,(mid.) to choose]

· ὃ δέ κεν κεχολώσεται

χολόω (48) [Λ] 1.139

κεχολώσεται 3rd person singular medio-passive future perfect indicative

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

2.195

μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν·

2.599-2.600

αἳ δὲ χολωσάμεναι πηρὸν θέσαν, αὐτὰρ ἀοιδὴν θεσπεσίην ἀφέλοντο καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν·

[to make angry, provoke, anger]

ὅν κεν ἵκωμαι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 1.139

ἵκωμαι 1st person singular medio-passive aorist subjunctive

1.166-1.168

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

1.317

κνίση δ̓ οὐρανὸν ἷκεν ἑλισσομένη περὶ καπνῷ.

[to come]

. 1.140ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 1.140-1.144

ταῦτα neuter accusative plural

1.193-1.195

1.286

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

1.295-1.296

ἄλλοισιν δὴ ταῦτ̓ ἐπιτέλλεο, μὴ γὰρ ἔμοιγε σήμαιν̓·

[this; that]

μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, 1.141νῦν δ̓ ἄγε νῆα

ναῦς (586) [Λ] 1.140-1.144

νῆα feminine accusative singular

1.166-1.168

1.169-1.171

1.179-1.181

οἴκαδ̓ ἰὼν σὺν νηυσί τε σῇς καὶ σοῖς ἑτάροισι Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε, σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω, οὐ δ̓ ὄθομαι κοτέοντος·

[a ship]

μέλαιναν

μέλας (98) [Λ] 1.140-1.144

μέλαιναν feminine accusative singular

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

1.432-1.435

οἳ δ̓ ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο ἱστία μὲν στείλαντο, θέσαν δ̓ ἐν νηῒ μελαίνῃ, ἱστὸν δ̓ ἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες καρπαλίμως, τὴν δ̓ εἰς ὅρμον προέρεσσαν ἐρετμοῖς.

[black, swart]

ἐρύσσομεν

ἐρύω (101) [Λ] 1.140-1.144

ἐρύσσομεν 1st person plural active aorist subjunctive

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

[to drag along the ground, drag, draw]

εἰς ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 1.140-1.144

ἅλα feminine accusative singular

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

1.314-1.316

οἳ δ̓ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον, ἕρδον δ̓ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·

1.314-1.316

οἳ δ̓ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον, ἕρδον δ̓ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·

[a lump of salt]

δῖαν

δῖος (218) [Λ] 1.140-1.144

δῖαν feminine accusative singular

1.144-1.147

1.292

τὸν δ̓ ἄῤ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς·

2.57-2.58

μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳ εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ̓ ἄγχιστα ἐῴκει·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

, 1.142ἐν δ̓ ἐρέτας

ἐρέτης (3) [Λ] 1.140-1.144

ἐρέτας masculine accusative plural

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

2.719-2.720

ἐρέται δ̓ ἐν ἑκάστῃ πεντήκοντα ἐμβέβασαν τόξων εὖ εἰδότες ἶφι μάχεσθαι.

[a rower]

ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν

ἀγείρω (31) [Λ] 1.140-1.144

ἀγείρομεν 1st person plural active aorist subjunctive

2.52

οἳ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δ̓ ἠγείροντο μάλ̓ ὦκα·

2.94

οἳ δ̓ ἀγέροντο.

2.437-2.440

ἀλλ̓ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας, ἡμεῖς δ̓ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν ἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[to bring together, gather together]

, ἐς δ̓ ἑκατόμβην

ἑκατόμβη (22) [Λ] 1.140-1.144

ἑκατόμβην feminine accusative singular

1.308-1.311

1.314-1.316

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

[an offering of a hundred oxen]

1.143θείομεν

τίθημι (194) [Λ] 1.140-1.144

θείομεν 1st person plural active aorist subjunctive

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

1.432-1.435

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

[to set, put, place]

, ἂν δ̓ αὐτὴν

αὐτός (604) [Λ] 1.140-1.144

αὐτὴν feminine accusative singular

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.182-1.187

1.218

ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τ̓ ἔκλυον αὐτοῦ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

Χρυσηΐδα

Χρυσηίς (6) [Λ] 1.140-1.144

Χρυσηΐδα feminine accusative singular

1.182-1.187

1.308-1.311

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

καλλιπάρῃον

καλλιπάρηος (14) [Λ] 1.140-1.144

καλλιπάρῃον feminine accusative singular

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

[beautiful-cheeked]

1.144βήσομεν

βαίνω (222) [Λ] 1.140-1.144

βήσομεν 1st person plural active aorist subjunctive

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

1.308-1.311

1.311

ἐν δ̓ ἀρχὸς ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς.

[to walk, step]

· εἷς

εἷς (30) [Λ] 1.144-1.147

εἷς masculine nominative singular

2.204-2.206

εἷς κοίρανος ἔστω, εἷς βασιλεύς, ᾧ δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσι.

2.204-2.206

εἷς κοίρανος ἔστω, εἷς βασιλεύς, ᾧ δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσι.

2.292-2.294

καὶ γάρ τίς θ̓ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο ἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαι χειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·

[one]

δέ τις ἀρχὸς

ἀρχός (21) [Λ] 1.144-1.147

ἀρχὸς masculine nominative singular

1.311

ἐν δ̓ ἀρχὸς ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς.

2.233-2.234

οὐ μὲν ἔοικεν ἀρχὸν ἐόντα κακῶν ἐπιβασκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

2.493

ἀρχοὺς αὖ νηῶν ἐρέω νῆάς τε προπάσας.

[a leader, chief, commander; the rectum, anus]

ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 1.144-1.147

ἀνὴρ masculine nominative singular

1.144-1.147

1.149-1.151

1.172

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[a man]

βουληφόρος

βουληφόρος (15) [Λ] 1.144-1.147

βουληφόρος masculine nominative singular

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.61-2.62

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα, ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

5.180-5.183

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων Τυδεΐδῃ μιν ἔγωγε δαΐφρονι πάντα ἐΐσκω, ἀσπίδι γιγνώσκων αὐλώπιδί τε τρυφαλείῃ, ἵππους τ̓ εἰσορόων·

[counselling, advising]

ἔστω

εἰμί (1088) [Λ] 1.144-1.147

ἔστω 3rd person singular active present imperative

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

[to be]

, 1.145ἢ Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 1.144-1.147

Αἴας masculine nominative singular

2.402-2.407

2.527-2.529

Λοκρῶν δ̓ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας μείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας ἀλλὰ πολὺ μείων·

2.527-2.529

Λοκρῶν δ̓ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας μείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας ἀλλὰ πολὺ μείων·

[Ajax]

ἢ Ἰδομενεὺς

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 1.144-1.147

Ἰδομενεὺς masculine nominative singular

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

2.645-2.649

Κρητῶν δ̓ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν, οἳ Κνωσόν τ̓ εἶχον Γόρτυνά τε τειχιόεσσαν, Λύκτον Μίλητόν τε καὶ ἀργινόεντα Λύκαστον Φαιστόν τε Ῥύτιόν τε, πόλεις εὖ ναιετοώσας, ἄλλοι θ̓ οἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέμοντο.

2.650-2.651

τῶν μὲν ἄῤ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευε Μηριόνης τ̓ ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ·

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

ἢ δῖος

δῖος (218) [Λ] 1.144-1.147

δῖος masculine nominative singular

1.292

τὸν δ̓ ἄῤ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς·

2.57-2.58

μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳ εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ̓ ἄγχιστα ἐῴκει·

2.151-2.153

τοὶ δ̓ ἀλλήλοισι κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν ἠδ̓ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν, οὐρούς τ̓ ἐξεκάθαιρον·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ὀδυσσεὺς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 1.144-1.147

Ὀδυσσεὺς masculine nominative singular

1.311

ἐν δ̓ ἀρχὸς ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς.

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

[Odysseus]

1.146ἠὲ σὺ Πηλεΐδη

Πηλείδης (53) [Λ] 1.144-1.147

Πηλεΐδη masculine vocative singular

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

πάντων

πᾶς (546) [Λ] 1.144-1.147

πάντων masculine genitive plural

1.255-1.258

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.286

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

[all, the whole]

ἐκπαγλότατ̓

ἔκπαγλος (13) [Λ] 1.144-1.147

ἐκπαγλότατ̓ masculine vocative singular superlative

3.414-3.417

μή μ̓ ἔρεθε σχετλίη, μὴ χωσαμένη σε μεθείω, τὼς δέ σ̓ ἀπεχθήρω ὡς νῦν ἔκπαγλ̓ ἐφίλησα, μέσσῳ δ̓ ἀμφοτέρων μητίσομαι ἔχθεα λυγρὰ Τρώων καὶ Δαναῶν, σὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι.

5.422-5.425

ἦ μάλα δή τινα Κύπρις Ἀχαιϊάδων ἀνιεῖσα Τρωσὶν ἅμα σπέσθαι, τοὺς νῦν ἔκπαγλα φίλησε, τῶν τινα καρρέζουσα Ἀχαιϊάδων ἐϋπέπλων πρὸς χρυσῇ περόνῃ καταμύξατο χεῖρα ἀραιήν.

13.413

Δηΐφοβος δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

[terrible, fearful]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 1.144-1.147

ἀνδρῶν masculine genitive plural

1.149-1.151

1.172

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

1.260-1.261

ἤδη γάρ ποτ̓ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέ περ ὑμῖν ἀνδράσιν ὡμίλησα, καὶ οὔ ποτέ μ̓ οἵ γ̓ ἀθέριζον.

[a man]

, 1.147ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον

ʽἑκάεργος (6) [Λ] 1.144-1.147

ἑκάεργον masculine accusative singular

1.479

τοῖσιν δ̓ ἴκμενον οὖρον ἵει ἑκάεργος Ἀπόλλων·

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

15.253

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·

ἱλάσσεαι

ἱλάσκομαι (6) [Λ] 1.144-1.147

ἱλάσσεαι 2nd person singular middle aorist subjunctive

1.386

αὐτίκ̓ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

[to appease]

ἱερὰ

ἱερόν (8) [Λ] 1.144-1.147

ἱερὰ neuter accusative plural

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

4.378-4.379

οἳ δὲ τότ̓ ἐστρατόωνθ̓ ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης, καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτοὺς ἐπικούρους·

10.46

Ἑκτορέοις ἄρα μᾶλλον ἐπὶ φρένα θῆχ̓ ἱεροῖσιν·

[sanctuary]

ῥέξας

ῥέζω (52) [Λ] 1.144-1.147

ῥέξας masculine nominative singular active aorist participle

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

2.195

μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν·

2.274-2.275

νῦν δὲ τόδε μέγ̓ ἄριστον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν, ὃς τὸν λωβητῆρα ἐπεσβόλον ἔσχ̓ ἀγοράων.

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

. 1.148τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 1.148

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.203

ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο;

1.262-1.265

οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐ δὲ ἴδωμαι, οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν Καινέα τ̓ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον Θησέα τ̓ Αἰγεΐδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν·

1.262-1.265

οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐ δὲ ἴδωμαι, οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν Καινέα τ̓ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον Θησέα τ̓ Αἰγεΐδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν·

[to see]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 1.148

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 1.148

πόδας masculine accusative plural

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 1.148

ὠκὺς masculine nominative singular

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.148

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.199-1.200

θάμβησεν δ̓ Ἀχιλεύς, μετὰ δ̓ ἐτράπετ̓, αὐτίκα δ̓ ἔγνω Παλλάδ̓ Ἀθηναίην·

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

[Achilles]

· 1.149ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε

ἐπιέννυμι (6) [Λ] 1.149-1.151

ἐπιειμένε masculine vocative singular passive perfect participle

7.162-7.168

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, ἂν δὲ Θόας Ἀνδραιμονίδης καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

[to put on besides]

κερδαλεόφρον 1.150πῶς τίς τοι πρόφρων

πρόφρων (15) [Λ] 1.149-1.151

πρόφρων masculine nominative singular

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

8.39-8.40

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

[with forward mind]

ἔπεσιν

ἔπος (211) [Λ] 1.149-1.151

ἔπεσιν neuter dative plural

1.201

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

1.211

ἀλλ̓ ἤτοι ἔπεσιν μὲν ὀνείδισον ὡς ἔσεταί περ·

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

[a word]

πείθηται Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.149-1.151

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

[Achaian]

1.151ἢ ὁδὸν

ὁδός (27) [Λ] 1.149-1.151

ὁδὸν feminine accusative singular

4.382-4.384

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο, Ἀσωπὸν δ̓ ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην, ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί.

6.15

πάντας γὰρ φιλέεσκεν ὁδῷ ἔπι οἰκία ναίων.

6.288-6.292

αὐτὴ δ̓ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα, ἔνθ̓ ἔσάν οἱ πέπλοι παμποίκιλα ἔργα γυναικῶν Σιδονίων, τὰς αὐτὸς Ἀλέξανδρος θεοειδὴς ἤγαγε Σιδονίηθεν ἐπιπλὼς εὐρέα πόντον, τὴν ὁδὸν ἣν Ἑλένην περ ἀνήγαγεν εὐπατέρειαν·

[a way, path, track, journey]

ἐλθέμεναι

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.149-1.151

ἐλθέμεναι active aorist infinitive

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

1.166-1.168

1.193-1.195

ἧος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, ἕλκετο δ̓ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ̓ Ἀθήνη οὐρανόθεν·

[to come]

ἢ ἀνδράσιν

ἀνήρ (590) [Λ] 1.149-1.151

ἀνδράσιν masculine dative plural

1.172

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

1.260-1.261

ἤδη γάρ ποτ̓ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέ περ ὑμῖν ἀνδράσιν ὡμίλησα, καὶ οὔ ποτέ μ̓ οἵ γ̓ ἀθέριζον.

1.262-1.265

οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐ δὲ ἴδωμαι, οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν Καινέα τ̓ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον Θησέα τ̓ Αἰγεΐδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν·

[a man]

ἶφι μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 1.149-1.151

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

1.255-1.258

1.267-1.268

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.

[to fight]

; 1.152οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 1.152-1.153

Τρώων genitive plural

1.158-1.160

ἀλλὰ σοὶ ὦ μέγ̓ ἀναιδὲς ἅμ̓ ἑσπόμεθ̓ ὄφρα σὺ χαίρῃς, τιμὴν ἀρνύμενοι Μενελάῳ σοί τε κυνῶπα πρὸς Τρώων·

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

[Tros]

ἕνεκ̓ ἤλυθον

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.152-1.153

ἤλυθον 1st person singular active aorist indicative

1.166-1.168

1.193-1.195

1.202

τίπτ̓ αὖτ̓ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος εἰλήλουθας;

[to come]

αἰχμητάων

αἰχμητής (24) [Λ] 1.152-1.153

αἰχμητάων masculine genitive plural

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

2.542-2.544

τῷ δ̓ ἅμ̓ Ἄβαντες ἕποντο θοοὶ ὄπιθεν κομόωντες αἰχμηταὶ μεμαῶτες ὀρεκτῇσιν μελίῃσι θώρηκας ῥήξειν δηΐων ἀμφὶ στήθεσσι·

2.846-2.847

Εὔφημος δ̓ ἀρχὸς Κικόνων ἦν αἰχμητάων υἱὸς Τροιζήνοιο διοτρεφέος Κεάδαο.

[a spearman]

1.153δεῦρο μαχησόμενος

μάχομαι (218) [Λ] 1.152-1.153

μαχησόμενος masculine nominative singular middle future participle

1.255-1.258

1.267-1.268

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.

1.271

καὶ μαχόμην κατ̓ ἔμ̓ αὐτὸν ἐγώ·

[to fight]

, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί

αἴτιος (10) [Λ] 1.152-1.153

αἴτιοί masculine nominative plural

3.164-3.165

οὔ τί μοι αἰτίη ἐσσί, θεοί νύ μοι αἴτιοί εἰσιν οἵ μοι ἐφώρμησαν πόλεμον πολύδακρυν Ἀχαιῶν·

3.164-3.165

οὔ τί μοι αἰτίη ἐσσί, θεοί νύ μοι αἴτιοί εἰσιν οἵ μοι ἐφώρμησαν πόλεμον πολύδακρυν Ἀχαιῶν·

13.111-13.114

ἀλλ̓ εἰ δὴ καὶ πάμπαν ἐτήτυμον αἴτιός ἐστιν ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων οὕνεκ̓ ἀπητίμησε ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἡμέας γ̓ οὔ πως ἔστι μεθιέμεναι πολέμοιο.

[to blame, blameworthy, culpable]

εἰσιν

εἰμί (1088) [Λ] 1.152-1.153

εἰσιν 3rd person plural active present indicative

1.169-1.171

1.176

ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι διοτρεφέων βασιλήων·

[to be]

· 1.154οὐ γὰρ πώποτ̓ ἐμὰς

ἐμός (153) [Λ] 1.154-1.157

ἐμὰς feminine accusative plural

1.165-1.166

ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ̓·

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[mine]

βοῦς

βοῦς (86) [Λ] 1.154-1.157

βοῦς feminine accusative plural

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

2.410

βοῦν δὲ περιστήσαντο καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο·

2.480-2.481

ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγ̓ ἔξοχος ἔπλετο πάντων ταῦρος·

[cow]

ἤλασαν

ἐλαύνω (103) [Λ] 1.154-1.157

ἤλασαν 3rd person plural active aorist indicative

1.573-1.575

ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδ̓ ἔσσεται οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀνεκτά, εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε, ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον·

2.198-2.199

ὃν δ̓ αὖ δήμου τ̓ ἄνδρα ἴδοι βοόωντά τ̓ ἐφεύροι, τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ·

2.763-2.765

ἵπποι μὲν μέγ̓ ἄρισται ἔσαν Φηρητιάδαο, τὰς Εὔμηλος ἔλαυνε ποδώκεας ὄρνιθας ὣς ὄτριχας οἰέτεας σταφύλῇ ἐπὶ νῶτον ἐΐσας·

[to drive, drive on, set in motion]

οὐ δὲ μὲν ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 1.154-1.157

ἵππους feminine accusative plural

2.382-2.385

εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δ̓ ἀσπίδα θέσθω, εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν, εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω, ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ̓ Ἄρηϊ.

2.390

ἱδρώσει δέ τευ ἵππος ἐΰξοον ἅρμα τιταίνων.

2.465-2.466

αὐτὰρ ὑπὸ χθὼν σμερδαλέον κονάβιζε ποδῶν αὐτῶν τε καὶ ἵππων.

[a horse, mare]

, 1.155οὐ δέ ποτ̓ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι

ἐριβῶλαξ (13) [Λ] 1.154-1.157

ἐριβώλακι feminine dative singular

2.840-2.841

Ἱππόθοος δ̓ ἄγε φῦλα Πελασγῶν ἐγχεσιμώρων τῶν οἳ Λάρισαν ἐριβώλακα ναιετάασκον·

3.73-3.75

οἳ δ̓ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες ναίοιτε Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νεέσθων Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.

3.256-3.258

οἳ δ̓ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες ναίοιμεν Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νέονται Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.

[with large clods, very fertile]

βωτιανείρῃ 1.156καρπὸν

καρπός (15) [Λ] 1.154-1.157

καρπὸν masculine accusative singular

3.245-3.247

κήρυκες δ̓ ἀνὰ ἄστυ θεῶν φέρον ὅρκια πιστὰ ἄρνε δύω καὶ οἶνον ἐΰφρονα καρπὸν ἀρούρης ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ·

5.458-5.459

Κύπριδα μὲν πρῶτα σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτῷ μοι ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος.

5.499-5.502

ὡς δ̓ ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱερὰς κατ̓ ἀλωὰς ἀνδρῶν λικμώντων, ὅτε τε ξανθὴ Δημήτηρ κρίνῃ ἐπειγομένων ἀνέμων καρπόν τε καὶ ἄχνας, αἳ δ̓ ὑπολευκαίνονται ἀχυρμιαί·

[fruit]

ἐδηλήσαντ̓

δηλέομαι (8) [Λ] 1.154-1.157

ἐδηλήσαντ̓ 3rd person plural medio-passive aorist indicative

3.105-3.107

ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην, ὄφῤ ὅρκια τάμνῃ αὐτός, ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καὶ ἄπιστοι, μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται.

4.64-4.67

σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν, πειρᾶν δ̓ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

4.70-4.72

αἶψα μάλ̓ ἐς στρατὸν ἐλθὲ μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, πειρᾶν δ̓ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

[to hurt, do a mischief to]

, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 1.154-1.157

πολλὰ neuter nominative plural

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

1.166-1.168

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

[much, many]

μεταξὺ 1.157οὔρεά

ὄρος (62) [Λ] 1.154-1.157

οὔρεά neuter nominative plural

1.234-1.236

ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον, τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους φύσει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν, οὐ δ̓ ἀναθηλήσει·

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

2.603-2.610

οἳ δ̓ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺ Αἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵν̓ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί, οἳ Φενεόν τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλον Ῥίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπην καὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινὴν Στύμφηλόν τ̓ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο, τῶν ἦρχ̓ Ἀγκαίοιο πάϊς κρείων Ἀγαπήνωρ ἑξήκοντα νεῶν·

[a mountain, hill]

τε σκιόεντα

σκιόεις (4) [Λ] 1.154-1.157

σκιόεντα neuter nominative plural

5.520-5.526

οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ οὔ τε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔ τε ἰωκάς, ἀλλ̓ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων νηνεμίης ἔστησεν ἐπ̓ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν ἀτρέμας, ὄφῤ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

11.61-11.65

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι φέῤ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην, οἷος δ̓ ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστὴρ παμφαίνων, τοτὲ δ̓ αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα, ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν, ἄλλοτε δ̓ ἐν πυμάτοισι κελεύων·

12.156-12.158

νιφάδες δ̓ ὡς πῖπτον ἔραζε, ἅς τ̓ ἄνεμος ζαὴς νέφεα σκιόεντα δονήσας ταρφειὰς κατέχευεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ·

[shady, shadowy]

θάλασσά

θάλασσα (41) [Λ] 1.154-1.157

θάλασσά feminine nominative singular

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

2.144-2.146

κινήθη δ̓ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τ̓ Εὖρός τε Νότος τε ὤροῤ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.

[the sea]

τε ἠχήεσσα· 1.158ἀλλὰ σοὶ ὦ μέγ̓

μέγας (460) [Λ] 1.158-1.160

μέγ̓ neuter accusative singular

1.166-1.168

1.193-1.195

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

[big, great]

ἀναιδὲς

ἀναιδής (4) [Λ] 1.158-1.160

ἀναιδὲς masculine vocative singular

4.521-4.522

ἀμφοτέρω δὲ τένοντε καὶ ὀστέα λᾶας ἀναιδὴς ἄχρις ἀπηλοίησεν·

5.592-5.595

ἦρχε δ̓ ἄρα σφιν Ἄρης καὶ πότνἰ Ἐνυώ, ἣ μὲν ἔχουσα Κυδοιμὸν ἀναιδέα δηϊοτῆτος, Ἄρης δ̓ ἐν παλάμῃσι πελώριον ἔγχος ἐνώμα, φοίτα δ̓ ἄλλοτε μὲν πρόσθ̓ Ἕκτορος, ἄλλοτ̓ ὄπισθε.

13.136-13.139

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ ἀντικρὺ μεμαώς, ὀλοοίτροχος ὣς ἀπὸ πέτρης, ὅν τε κατὰ στεφάνης ποταμὸς χειμάρροος ὤσῃ ῥήξας ἀσπέτῳ ὄμβρῳ ἀναιδέος ἔχματα πέτρης·

[shameless]

ἅμ̓ ἑσπόμεθ̓

ἕπομαι (122) [Λ] 1.158-1.160

ἑσπόμεθ̓ 1st person plural middle aorist indicative

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

2.524

τοῖς δ̓ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.

2.534-2.535

τῷ δ̓ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο Λοκρῶν, οἳ ναίουσι πέρην ἱερῆς Εὐβοίης.

[follow]

ὄφρα σὺ χαίρῃς

χαίρω (43) [Λ] 1.158-1.160

χαίρῃς 2nd person singular active present subjunctive

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

[to rejoice, be glad, be delighted]

, 1.159τιμὴν

τιμή (25) [Λ] 1.158-1.160

τιμὴν feminine accusative singular

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

1.352-1.354

μῆτερ ἐπεί μ̓ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα, τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης·

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

[that which is paid in token of worth]

ἀρνύμενοι

ἄρνυμαι (4) [Λ] 1.158-1.160

ἀρνύμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

5.550-5.553

τὼ μὲν ἄῤ ἡβήσαντε μελαινάων ἐπὶ νηῶν Ἴλιον εἰς εὔπωλον ἅμ̓ Ἀργείοισιν ἑπέσθην, τιμὴν Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ ἀρνυμένω·

6.444-6.446

οὐ δέ με θυμὸς ἄνωγεν, ἐπεὶ μάθον ἔμμεναι ἐσθλὸς αἰεὶ καὶ πρώτοισι μετὰ Τρώεσσι μάχεσθαι ἀρνύμενος πατρός τε μέγα κλέος ἠδ̓ ἐμὸν αὐτοῦ.

22.158-22.161

πρόσθε μὲν ἐσθλὸς ἔφευγε, δίωκε δέ μιν μέγ̓ ἀμείνων καρπαλίμως, ἐπεὶ οὐχ ἱερήϊον οὐ δὲ βοείην ἀρνύσθην, ἅ τε ποσσὶν ἀέθλια γίγνεται ἀνδρῶν, ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.

[to receive for oneself, reap, win, gain, earn]

Μενελάῳ

Μενέλαος (132) [Λ] 1.158-1.160

Μενελάῳ masculine dative singular

2.408

αὐτόματος δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

2.581-2.587

οἳ δ̓ εἶχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν, Φᾶρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην, Βρυσειάς τ̓ ἐνέμοντο καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινάς, οἵ τ̓ ἄῤ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τ̓ ἔφαλον πτολίεθρον, οἵ τε Λάαν εἶχον ἠδ̓ Οἴτυλον ἀμφενέμοντο, τῶν οἱ ἀδελφεὸς ἦρχε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἑξήκοντα νεῶν·

3.21-3.25

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων·

[Menelaos]

σοί τε κυνῶπα

κυνώπης (3) [Λ] 1.158-1.160

κυνῶπα masculine vocative singular

3.180

δαὴρ αὖτ̓ ἐμὸς ἔσκε κυνώπιδος, εἴ ποτ̓ ἔην γε.

18.394-18.397

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον, ἥ μ̓ ἐσάωσ̓ ὅτε μ̓ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μ̓ ἐθέλησε κρύψαι χωλὸν ἐόντα·

[the dog-eyed]

1.160πρὸς Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 1.158-1.160

Τρώων genitive plural

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

1.255-1.258

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[Tros]

· τῶν οὔ τι μετατρέπῃ

μετατρέπομαι (3) [Λ] 1.160

μετατρέπῃ 2nd person singular medio-passive present indicative

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

12.237-12.240

τύνη δ̓ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις πείθεσθαι, τῶν οὔ τι μετατρέπομ̓ οὐ δ̓ ἀλεγίζω εἴτ̓ ἐπὶ δεξί̓ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, εἴτ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.

οὐ δ̓ ἀλεγίζεις

ἀλεγίζω (6) [Λ] 1.160

ἀλεγίζεις 2nd person singular active present indicative

1.179-1.181

οἴκαδ̓ ἰὼν σὺν νηυσί τε σῇς καὶ σοῖς ἑτάροισι Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε, σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω, οὐ δ̓ ὄθομαι κοτέοντος·

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

[to take from, take away from]

ἀπειλεῖς

ἀπειλέω (20) [Λ] 1.161-1.162

ἀπειλεῖς 2nd person singular active present indicative

1.181

ἀπειλήσω δέ τοι ὧδε·

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

2.665-2.666

ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοι υἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.

[[to force back]]

, 1.162ᾧ ἔπι πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 1.161-1.162

πολλὰ neuter accusative plural

1.166-1.168

1.169-1.171

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

[much, many]

μόγησα

μογέω (6) [Λ] 1.161-1.162

μόγησα 1st person singular active aorist indicative

2.688-2.693

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

11.636-11.637

ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν, Νέστωρ δ̓ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν.

[to toil, suffer]

, δόσαν

δίδωμι (254) [Λ] 1.161-1.162

δόσαν 3rd person plural active aorist indicative

1.178

εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν·

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

[to give]

δέ μοι υἷες

υἱός (436) [Λ] 1.161-1.162

υἷες masculine nominative plural

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.161-1.162

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

1.225-1.228

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

[Achaian]

. 1.163οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον

ἴσος (79) [Λ] 1.163-1.164

ἶσον neuter accusative singular

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

[equal to, the same as; adv. perhaps]

ἔχω

ἔχω (431) [Λ] 1.163-1.164

ἔχω 1st person singular active present indicative

1.166-1.168

1.219-1.221

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

[to have]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.163-1.164

γέρας neuter accusative singular

1.166-1.168

1.182-1.187

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

[a gift of honour]

ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.163-1.164

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

1.225-1.228

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

[Achaian]

1.164Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 1.163-1.164

Τρώων genitive plural

1.255-1.258

1.407-1.412

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

[Tros]

ἐκπέρσωσ̓

ἐκπέρθω (16) [Λ] 1.163-1.164

ἐκπέρσωσ̓ 3rd person plural active aorist subjunctive

2.110-2.115

2.130-2.133

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

[to destroy utterly]

εὖ ναιόμενον

ναίω (56) [Λ] 1.163-1.164

ναιόμενον neuter accusative singular medio-passive present participle

2.129-2.130

τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας Ἀχαιῶν Τρώων, οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν·

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

[to dwell, abide]

πτολίεθρον

πτολίεθρον (23) [Λ] 1.163-1.164

πτολίεθρον neuter accusative singular

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

2.226-2.228

πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, πολλαὶ δὲ γυναῖκες εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι, ἅς τοι Ἀχαιοὶ πρωτίστῳ δίδομεν εὖτ̓ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν.

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

[town, city, citadel]

· 1.165ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον

πλείων (19) [Λ] 1.165-1.166

πλεῖον neuter accusative singular comparative

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

2.129-2.130

τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας Ἀχαιῶν Τρώων, οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν·

[more, larger]

πολυάϊκος πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 1.165-1.166

πολέμοιο masculine genitive singular

1.177

αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε·

1.225-1.228

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

[battle, fight, war]

1.166χεῖρες

χείρ (386) [Λ] 1.165-1.166

χεῖρες feminine nominative plural

1.210

ἀλλ̓ ἄγε λῆγ̓ ἔριδος, μη δὲ ξίφος ἕλκεο χειρί·

1.219-1.221

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

[the hand]

ἐμαὶ

ἐμός (153) [Λ] 1.165-1.166

ἐμαὶ feminine nominative plural

1.182-1.187

1.414

ὤ μοι τέκνον ἐμόν, τί νύ σ̓ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα;

[mine]

διέπουσ̓· ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται

ἱκνέομαι (114) [Λ] 1.166-1.168

ἵκηται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

1.317

κνίση δ̓ οὐρανὸν ἷκεν ἑλισσομένη περὶ καπνῷ.

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

[to come]

, 1.167σοὶ τὸ γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.166-1.168

γέρας neuter nominative singular

1.182-1.187

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

[a gift of honour]

πολὺ

πολύς (468) [Λ] 1.166-1.168

πολὺ neuter accusative singular

1.169-1.171

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.241-1.243

τότε δ̓ οὔ τι δυνήσεαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν, εὖτ̓ ἂν πολλοὶ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο θνήσκοντες πίπτωσι·

[much, many]

μεῖζον

μέγας (460) [Λ] 1.166-1.168

μεῖζον neuter nominative singular comparative

1.193-1.195

1.219-1.221

1.233

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι·

[big, great]

, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον

ὀλίγος (25) [Λ] 1.166-1.168

ὀλίγον neuter accusative singular

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

2.529-2.530

ὀλίγος μὲν ἔην λινοθώρηξ, ἐγχείῃ δ̓ ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαιούς·

3.114-3.115

τὰ μὲν κατέθεντ̓ ἐπὶ γαίῃ πλησίον ἀλλήλων, ὀλίγη δ̓ ἦν ἀμφὶς ἄρουρα·

[few, little, scanty, small]

τε φίλον

φίλος (342) [Λ] 1.166-1.168

φίλον neuter accusative singular

1.177

αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε·

1.345-1.347

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

[friend; loved, beloved, dear]

τε 1.168ἔρχομ̓

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.166-1.168

ἔρχομ̓ 1st person singular medio-passive present indicative

1.193-1.195

1.202

τίπτ̓ αὖτ̓ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος εἰλήλουθας;

1.207-1.208

ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν·

[to come]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 1.166-1.168

ἔχων masculine nominative singular active present participle

1.219-1.221

1.225-1.228

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

[to have]

ἐπὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 1.166-1.168

νῆας feminine accusative plural

1.169-1.171

1.179-1.181

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[a ship]

, ἐπεί κε κάμω

κάμνω (33) [Λ] 1.166-1.168

κάμω 1st person singular active aorist subjunctive

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

2.388-2.389

ἱδρώσει μέν τευ τελαμὼν ἀμφὶ στήθεσφιν ἀσπίδος ἀμφιβρότης, περὶ δ̓ ἔγχεϊ χεῖρα καμεῖται·

3.276-3.280

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε, Ἠέλιός θ̓, ὃς πάντ̓ ἐφορᾷς καὶ πάντ̓ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ̓ ὅρκια πιστά·

[to work, toil, be sick]

πολεμίζων

πολεμίζω (55) [Λ] 1.166-1.168

πολεμίζων masculine nominative singular active present participle

2.119-2.122

αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ̓ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι ἀνδράσι παυροτέροισι, τέλος δ̓ οὔ πώ τι πέφανται·

2.326-2.329

ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτὴν ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα, ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτ̓ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι, τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

2.451-2.452

ἐν δὲ σθένος ὦρσεν ἑκάστῳ καρδίῃ ἄλληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[to wage war, make war, fight]

. 1.169νῦν δ̓ εἶμι

εἶμι (299) [Λ] 1.169-1.171

εἶμι 1st person singular active present indicative

1.169-1.171

1.179-1.181

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[come, go]

Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 1.169-1.171

πολὺ neuter accusative singular

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.241-1.243

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

[much, many]

φέρτερόν

φέρτατος (30) [Λ] 1.169-1.171

φέρτερόν neuter nominative singular

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.581

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν.

[bravest, best]

ἐστιν

εἰμί (1088) [Λ] 1.169-1.171

ἐστιν 3rd person singular active present indicative

1.169-1.171

1.176

ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι διοτρεφέων βασιλήων·

1.178

εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν·

[to be]

1.170οἴκαδ̓ ἴμεν

εἶμι (299) [Λ] 1.169-1.171

ἴμεν active present infinitive

1.179-1.181

1.182-1.187

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

[come, go]

σὺν νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 1.169-1.171

νηυσὶ feminine dative plural

1.179-1.181

1.182-1.187

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

[a ship]

κορωνίσιν

κορωνίς (10) [Λ] 1.169-1.171

κορωνίσιν feminine dative plural

2.296-2.297

τὼ οὐ νεμεσίζομ̓ Ἀχαιοὺς ἀσχαλάαν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν·

9.608-9.610

φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ, ἥ μ̓ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

11.227-11.228

γήμας δ̓ ἐκ θαλάμοιο μετὰ κλέος ἵκετ̓ Ἀχαιῶν σὺν δυοκαίδεκα νηυσὶ κορωνίσιν, αἵ οἱ ἕποντο.

[crook-beaked, curved]

, οὐ δέ σ̓ ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 1.169-1.171

ὀΐω 1st person singular active present indicative

1.204

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι ὀΐω·

1.287-1.289

1.296

οὐ γὰρ ἔγωγ̓ ἔτι σοὶ πείσεσθαι ὀΐω.

[to suppose, think, deem, imagine]

1.171ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 1.169-1.171

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

1.176

ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι διοτρεφέων βασιλήων·

1.178

εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν·

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[to be]

ἄφενος καὶ πλοῦτον

πλοῦτος (6) [Λ] 1.169-1.171

πλοῦτον masculine accusative singular

2.668-2.670

τριχθὰ δὲ ᾤκηθεν καταφυλαδόν, ἠδὲ φίληθεν ἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει, καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρονίων.

5.705-5.709

ἀντίθεον Τεύθραντ̓, ἐπὶ δὲ πλήξιππον Ὀρέστην, Τρῆχόν τ̓ αἰχμητὴν Αἰτώλιον Οἰνόμαόν τε, Οἰνοπίδην θ̓ Ἕλενον καὶ Ὀρέσβιον αἰολομίτρην, ὅς ῥ̓ ἐν Ὕλῃ ναίεσκε μέγα πλούτοιο μεμηλώς, λίμνῃ κεκλιμένος Κηφισίδι·

16.593-16.596

Γλαῦκος δὲ πρῶτος Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων ἐτράπετ̓, ἔκτεινεν δὲ Βαθυκλῆα μεγάθυμον Χάλκωνος φίλον υἱόν, ὃς Ἑλλάδι οἰκία ναίων ὄλβῳ τε πλούτῳ τε μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσι.

[wealth, riches]

ἀφύξειν

ἀφύσσω (9) [Λ] 1.169-1.171

ἀφύξειν active future infinitive

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

3.295-3.296

οἶνον δ̓ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν ἔκχεον, ἠδ̓ εὔχοντο θεοῖς αἰειγενέτῃσιν.

10.577-10.579

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ̓ ἐλαίῳ δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

[to draw]

. 1.172τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 1.172

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.292

τὸν δ̓ ἄῤ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς·

1.413

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[change, alternate, respond]

ἔπειτα ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 1.172

ἄναξ masculine nominative singular

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 1.172

ἀνδρῶν masculine genitive plural

1.260-1.261

ἤδη γάρ ποτ̓ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέ περ ὑμῖν ἀνδράσιν ὡμίλησα, καὶ οὔ ποτέ μ̓ οἵ γ̓ ἀθέριζον.

1.262-1.265

1.266

κάρτιστοι δὴ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράφεν ἀνδρῶν·

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.172

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

1.203

ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο;

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.318-1.321

οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων λῆγ̓ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ̓ Ἀχιλῆϊ, ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

· 1.173φεῦγε

φεύγω (109) [Λ] 1.173-1.174

φεῦγε 2nd person singular active present imperative

2.73-2.74

πρῶτα δ̓ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί, καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·

2.140

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

[to flee, take flight, run away]

μάλ̓ εἴ τοι θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 1.173-1.174

θυμὸς masculine nominative singular

1.188-1.192

1.193-1.195

1.195-1.196

πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

[the soul]

ἐπέσσυται

ἐπισεύω (27) [Λ] 1.173-1.174

ἐπέσσυται 3rd person singular medio-passive present indicative

2.86

ἐπεσσεύοντο δὲ λαοί.

2.207-2.210

οἳ δ̓ ἀγορὴν δὲ αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.

5.438-5.439

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[to put in motion against, set upon]

, οὐ δέ σ̓ ἔγωγε 1.174λίσσομαι

λίσσομαι (46) [Λ] 1.173-1.174

λίσσομαι 1st person singular medio-passive present indicative

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.370-1.375

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

[to beg, pray, entreat, beseech]

εἵνεκ̓ ἐμεῖο μένειν

μένω (105) [Λ] 1.173-1.174

μένειν active present infinitive

1.490-1.492

οὔτέ ποτ̓ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ̓ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.

1.534-1.535

οὐ δέ τις ἔτλη μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ̓ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.

2.292-2.294

καὶ γάρ τίς θ̓ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο ἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαι χειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

· πάῤ

πάρειμι (23) [Λ] 1.174-1.175

πάῤ 3rd person plural active present indicative

1.213-1.214

καί ποτέ τοι τρὶς τόσσα παρέσσεται ἀγλαὰ δῶρα ὕβριος εἵνεκα τῆσδε·

2.485-2.486

ὑμεῖς γὰρ θεαί ἐστε πάρεστέ τε ἴστέ τε πάντα, ἡμεῖς δὲ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐ δέ τι ἴδμεν·

5.192

ἵπποι δ̓ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ̓ ἐπιβαίην·

[be present]

ἔμοιγε καὶ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 1.174-1.175

ἄλλοι masculine nominative plural

1.182-1.187

1.198

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο·

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

[other, another]

1.175οἵ κέ με τιμήσουσι

τιμάω (21) [Λ] 1.174-1.175

τιμήσουσι 3rd person plural active aorist subjunctive

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[to honor; to value something at a price(gen.)]

, μάλιστα δὲ μητίετα

μητίετα (16) [Λ] 1.174-1.175

μητίετα masculine nominative singular

1.508

ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·

2.196-2.197

θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων, τιμὴ δ̓ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.

2.324-2.325

ἡμῖν μὲν τόδ̓ ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεὺς ὄψιμον ὀψιτέλεστον, ὅου κλέος οὔ ποτ̓ ὀλεῖται.

[a counsellor]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 1.174-1.175

Ζεύς masculine nominative singular

1.202

τίπτ̓ αὖτ̓ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος εἰλήλουθας;

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

[Zeus]

. 1.176ἔχθιστος

ἔχθιστος (4) [Λ] 1.176

ἔχθιστος masculine nominative singular

2.220

ἔχθιστος δ̓ Ἀχιλῆϊ μάλιστ̓ ἦν ἠδ̓ Ὀδυσῆϊ·

5.890

ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν·

9.158-9.159

Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ̓ ἀδάμαστος, τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·

[most hated, most hateful]

δέ μοί ἐσσι

εἰμί (1088) [Λ] 1.176

ἐσσι 2nd person singular active present indicative

1.178

εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν·

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.211

ἀλλ̓ ἤτοι ἔπεσιν μὲν ὀνείδισον ὡς ἔσεταί περ·

[to be]

διοτρεφέων

Διοτρεφής (16) [Λ] 1.176

διοτρεφέων masculine genitive plural

2.96-2.98

ἐννέα δέ σφεας κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ̓ ἀϋτῆς σχοίατ̓, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.

2.196-2.197

θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων, τιμὴ δ̓ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.

2.445-2.449

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα διοτρεφέες βασιλῆες θῦνον κρίνοντες, μετὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη αἰγίδ̓ ἔχουσ̓ ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε, τῆς ἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέθονται, πάντες ἐϋπλεκέες, ἑκατόμβοιος δὲ ἕκαστος·

βασιλήων

βασιλεύς (64) [Λ] 1.176

βασιλήων masculine genitive plural

1.231

δημοβόρος βασιλεὺς ἐπεὶ οὐτιδανοῖσιν ἀνάσσεις·

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

[a king, chief]

· 1.177αἰεὶ γάρ τοι ἔρις

ἔρις (43) [Λ] 1.177

ἔρις feminine nominative singular

1.210

ἀλλ̓ ἄγε λῆγ̓ ἔριδος, μη δὲ ξίφος ἕλκεο χειρί·

1.318-1.321

2.375-2.376

ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν, ὅς με μετ̓ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.

[strife, quarrel, debate, contention]

τε φίλη

φίλος (342) [Λ] 1.177

φίλη feminine nominative singular

1.345-1.347

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

[friend; loved, beloved, dear]

πόλεμοί

πόλεμος (252) [Λ] 1.177

πόλεμοί masculine nominative plural

1.225-1.228

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

[battle, fight, war]

τε μάχαι

μάχη (131) [Λ] 1.177

μάχαι feminine nominative plural

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

2.391-2.393

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσω μιμνάζειν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν, οὔ οἱ ἔπειτα ἄρκιον ἐσσεῖται φυγέειν κύνας ἠδ̓ οἰωνούς.

2.798-2.799

ἤδη μὲν μάλα πολλὰ μάχας εἰσήλυθον ἀνδρῶν, ἀλλ̓ οὔ πω τοιόνδε τοσόνδέ τε λαὸν ὄπωπα·

[battle, fight, combat]

τε· 1.178εἰ μάλα καρτερός

καρτερός (17) [Λ] 1.178

καρτερός masculine nominative singular

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

5.410-5.415

τὼ νῦν Τυδεΐδης, εἰ καὶ μάλα καρτερός ἐστι, φραζέσθω μή τίς οἱ ἀμείνων σεῖο μάχηται, μὴ δὴν Αἰγιάλεια περίφρων Ἀδρηστίνη ἐξ ὕπνου γοόωσα φίλους οἰκῆας ἐγείρῃ κουρίδιον ποθέουσα πόσιν τὸν ἄριστον Ἀχαιῶν ἰφθίμη ἄλοχος Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

5.591-5.592

ἅμα δὲ Τρώων εἵποντο φάλαγγες καρτεραί·

[strong, staunch, stout, sturdy;]

ἐσσι

εἰμί (1088) [Λ] 1.178

ἐσσι 2nd person singular active present indicative

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.211

ἀλλ̓ ἤτοι ἔπεσιν μὲν ὀνείδισον ὡς ἔσεταί περ·

1.212

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

[to be]

, θεός

θεός (400) [Λ] 1.178

θεός masculine nominative singular

1.218

ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τ̓ ἔκλυον αὐτοῦ.

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

[god]

που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν

δίδωμι (254) [Λ] 1.178

ἔδωκεν 3rd person singular active aorist indicative

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.277-1.279

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

[to give]

· 1.179οἴκαδ̓ ἰὼν

εἶμι (299) [Λ] 1.179-1.181

ἰὼν masculine nominative singular active present participle

1.182-1.187

1.225-1.228

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

[come, go]

σὺν νηυσί

ναῦς (586) [Λ] 1.179-1.181

νηυσί feminine dative plural

1.182-1.187

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

[a ship]

τε σῇς

σός (97) [Λ] 1.179-1.181

σῇς feminine dative plural

1.179-1.181

1.182-1.187

1.207-1.208

ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν·

[your]

καὶ σοῖς

σός (97) [Λ] 1.179-1.181

σοῖς masculine dative plural

1.182-1.187

1.207-1.208

ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν·

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

[your]

ἑτάροισι

ἑταῖρος (199) [Λ] 1.179-1.181

ἑτάροισι masculine dative plural

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

[a comrade, companion, mate]

1.180Μυρμιδόνεσσιν

Μυρμιδόνες (39) [Λ] 1.179-1.181

Μυρμιδόνεσσιν masculine dative plural

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

2.681-2.685

νῦν αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον, οἵ τ̓ Ἄλον οἵ τ̓ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο, οἵ τ̓ εἶχον Φθίην ἠδ̓ Ἑλλάδα καλλιγύναικα, Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί, τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.

7.125-7.128

ἦ κε μέγ̓ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἐσθλὸς Μυρμιδόνων βουληφόρος ἠδ̓ ἀγορητής, ὅς ποτέ μ̓ εἰρόμενος μέγ̓ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ πάντων Ἀργείων ἐρέων γενεήν τε τόκον τε.

[Myrmidons(sg. a Myrmidon, or their mythical ancestor M.)]

ἄνασσε

ἀνάσσω (36) [Λ] 1.179-1.181

ἄνασσε 2nd person singular active present imperative

1.231

δημοβόρος βασιλεὺς ἐπεὶ οὐτιδανοῖσιν ἀνάσσεις·

1.250-1.252

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

[to be lord, master, owner, to rule, in]

, σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω

ἀλεγίζω (6) [Λ] 1.179-1.181

ἀλεγίζω 1st person singular active present indicative

8.477-8.481

11.80

τῶν μὲν ἄῤ οὐκ ἀλέγιζε πατήρ·

12.237-12.240

τύνη δ̓ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις πείθεσθαι, τῶν οὔ τι μετατρέπομ̓ οὐ δ̓ ἀλεγίζω εἴτ̓ ἐπὶ δεξί̓ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, εἴτ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.

[to trouble oneself about]

, 1.181οὐ δ̓ ὄθομαι

ὄθομαι (5) [Λ] 1.179-1.181

ὄθομαι 1st person singular medio-passive present indicative

5.403-5.404

σχέτλιος ὀβριμοεργὸς ὃς οὐκ ὄθετ̓ αἴσυλα ῥέζων, ὃς τόξοισιν ἔκηδε θεοὺς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι.

15.106-15.107

ὃ δ̓ ἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει οὐ δ̓ ὄθεται·

15.166-15.167

τοῦ δ̓ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

[to care for, take heed, regard, reck]

κοτέοντος

κοτέω (15) [Λ] 1.179-1.181

κοτέοντος masculine genitive singular active present participle

2.222-2.223

τῷ δ̓ ἄῤ Ἀχαιοὶ ἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τ̓ ἐνὶ θυμῷ.

3.344-3.345

καί ῥ̓ ἐγγὺς στήτην διαμετρητῷ ἐνὶ χώρῳ σείοντ̓ ἐγχείας ἀλλήλοισιν κοτέοντε.

4.164-4.168

ἔσσεται ἦμαρ ὅτ̓ ἄν ποτ̓ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο, Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσι τῆσδ̓ ἀπάτης κοτέων·

[to bear a grudge against]

· ἀπειλήσω

ἀπειλέω (20) [Λ] 1.181

ἀπειλήσω 1st person singular active future indicative

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

2.665-2.666

ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοι υἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.

7.224-7.225

τὸ πρόσθε στέρνοιο φέρων Τελαμώνιος Αἴας στῆ ῥα μάλ̓ Ἕκτορος ἐγγύς, ἀπειλήσας δὲ προσηύδα·

[[to force back]]

δέ τοι ὧδε· 1.182ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται

ἀφαιρέω (14) [Λ] 1.182-1.187

ἀφαιρεῖται 3rd person singular medio-passive present indicative

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

2.599-2.600

αἳ δὲ χολωσάμεναι πηρὸν θέσαν, αὐτὰρ ἀοιδὴν θεσπεσίην ἀφέλοντο καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν·

[to take from, take away from]

Χρυσηΐδα

Χρυσηίς (6) [Λ] 1.182-1.187

Χρυσηΐδα feminine accusative singular

1.308-1.311

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

1.439

ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.

Φοῖβος

Φοῖβος (49) [Λ] 1.182-1.187

Φοῖβος masculine nominative singular

1.442-1.445

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

5.344-5.346

καὶ τὸν μὲν μετὰ χερσὶν ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων κυανέῃ νεφέλῃ, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο·

[Phoebus]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.182-1.187

Ἀπόλλων masculine nominative singular

1.314-1.316

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[Apollo]

, 1.183τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ

ναῦς (586) [Λ] 1.182-1.187

νηΐ feminine dative singular

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

[a ship]

τ̓ ἐμῇ

ἐμός (153) [Λ] 1.182-1.187

ἐμῇ feminine dative singular

1.182-1.187

1.414

ὤ μοι τέκνον ἐμόν, τί νύ σ̓ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα;

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

[mine]

καὶ ἐμοῖς

ἐμός (153) [Λ] 1.182-1.187

ἐμοῖς masculine dative plural

1.414

ὤ μοι τέκνον ἐμόν, τί νύ σ̓ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα;

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

1.526-1.527

οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐ δ̓ ἀπατηλὸν οὐ δ̓ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω.

[mine]

ἑτάροισι

ἑταῖρος (199) [Λ] 1.182-1.187

ἑτάροισι masculine dative plural

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

1.345-1.347

1.348-1.350

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς, θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̓ ἀπείρονα πόντον·

[a comrade, companion, mate]

1.184πέμψω

πέμπω (32) [Λ] 1.182-1.187

πέμψω 1st person singular active future indicative

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

[to send, despatch]

, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω

ἄγω (175) [Λ] 1.182-1.187

ἄγω 1st person singular active present subjunctive

1.308-1.311

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

[to lead]

Βρισηΐδα

Βρισηίς (10) [Λ] 1.182-1.187

Βρισηΐδα feminine accusative singular

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

1.335-1.336

οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

καλλιπάρῃον

καλλιπάρηος (14) [Λ] 1.182-1.187

καλλιπάρῃον feminine accusative singular

1.308-1.311

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

[beautiful-cheeked]

1.185αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 1.182-1.187

αὐτὸς masculine nominative singular

1.218

ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τ̓ ἔκλυον αὐτοῦ.

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.270

καλέσαντο γὰρ αὐτοί·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἰὼν

εἶμι (299) [Λ] 1.182-1.187

ἰὼν masculine nominative singular active present participle

1.225-1.228

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

[come, go]

κλισίην

κλισία (106) [Λ] 1.182-1.187

κλισίην feminine accusative singular

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

1.322

ἔρχεσθον κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος·

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

[a place for lying down]

δὲ τὸ σὸν

σός (97) [Λ] 1.182-1.187

σὸν neuter accusative singular

1.207-1.208

ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν·

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

2.33-2.34

ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μη δέ σε λήθη αἱρείτω εὖτ̓ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.

[your]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.182-1.187

γέρας neuter accusative singular

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

[a gift of honour]

ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς

οἶδα (132) [Λ] 1.182-1.187

εἰδῇς 2nd person singular active perfect subjunctive

1.342-1.344

1.363

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

1.365

οἶσθα·

[to know]

1.186ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 1.182-1.187

ὅσσον neuter accusative singular

1.514-1.516

νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπ̓, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

[as much/many as]

φέρτερός

φέρτατος (30) [Λ] 1.182-1.187

φέρτερός masculine nominative singular

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.581

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν.

2.200-2.202

δαιμόνἰ ἀτρέμας ἧσο καὶ ἄλλων μῦθον ἄκουε, οἳ σέο φέρτεροί εἰσι, σὺ δ̓ ἀπτόλεμος καὶ ἄναλκις οὔτέ ποτ̓ ἐν πολέμῳ ἐναρίθμιος οὔ τ̓ ἐνὶ βουλῇ·

[bravest, best]

εἰμι σέθεν, στυγέῃ

στυγέω (7) [Λ] 1.182-1.187

στυγέῃ 3rd person singular active present subjunctive

7.110-7.112

ἀνὰ δὲ σχέο κηδόμενός περ, μη δ̓ ἔθελ̓ ἐξ ἔριδος σεῦ ἀμείνονι φωτὶ μάχεσθαι Ἕκτορι Πριαμίδῃ, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

8.370-8.372

νῦν δ̓ ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δ̓ ἐξήνυσε βουλάς, ἥ οἱ γούνατ̓ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[to hate, abominate, abhor]

δὲ καὶ ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 1.182-1.187

ἄλλος masculine nominative singular

1.198

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο·

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

[other, another]

1.187ἶσον

ἴσος (79) [Λ] 1.182-1.187

ἶσον masculine accusative singular

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

1.601-1.604

3.346-3.349

πρόσθε δ̓ Ἀλέξανδρος προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀτρεΐδαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην, οὐ δ̓ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ ἀσπίδ̓ ἐνὶ κρατερῇ·

[equal to, the same as; adv. perhaps]

ἐμοὶ φάσθαι

φημί (406) [Λ] 1.182-1.187

φάσθαι medio-passive present infinitive

1.188

ὣς φάτο·

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

[to say, to claim]

καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην. 1.188ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 1.188

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.345-1.347

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

[to say, to claim]

· Πηλεΐωνι

Πηλείων (26) [Λ] 1.188-1.192

Πηλεΐωνι masculine dative singular

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

δ̓ ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 1.188-1.192

ἄχος neuter nominative singular

2.170-2.171

οὐ δ̓ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης ἅπτετ̓, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

3.412

ἔχω δ̓ ἄχἐ ἄκριτα θυμῷ.

4.169-4.170

ἀλλά μοι αἰνὸν ἄχος σέθεν ἔσσεται ὦ Μενέλαε αἴ κε θάνῃς καὶ πότμον ἀναπλήσῃς βιότοιο.

[pain, distress]

γένετ̓

γίγνομαι (173) [Λ] 1.188-1.192

γένετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

1.250-1.252

1.338-1.342

1.493-1.495

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̓ ἦρχε·

[become, be born]

, ἐν δέ οἱ ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 1.188-1.192

ἦτορ neuter nominative singular

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

3.30-3.32

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς ἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

5.249-5.250

ἀλλ̓ ἄγε δὴ χαζώμεθ̓ ἐφ̓ ἵππων, μη δέ μοι οὕτω θῦνε διὰ προμάχων, μή πως φίλον ἦτορ ὀλέσσῃς.

[the heart]

1.189στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 1.188-1.192

στήθεσσιν neuter dative plural

2.142-2.143

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε πᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·

2.217-2.218

τὼ δέ οἱ ὤμω κυρτὼ ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε·

2.388-2.389

ἱδρώσει μέν τευ τελαμὼν ἀμφὶ στήθεσφιν ἀσπίδος ἀμφιβρότης, περὶ δ̓ ἔγχεϊ χεῖρα καμεῖται·

[the breast]

λασίοισι

λάσιος (4) [Λ] 1.188-1.192

λασίοισι neuter dative plural

2.851-2.855

Παφλαγόνων δ̓ ἡγεῖτο Πυλαιμένεος λάσιον κῆρ ἐξ Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράων, οἵ ῥα Κύτωρον ἔχον καὶ Σήσαμον ἀμφενέμοντο ἀμφί τε Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ δώματ̓ ἔναιον Κρῶμνάν τ̓ Αἰγιαλόν τε καὶ ὑψηλοὺς Ἐρυθίνους.

16.553-16.554

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς ὦρσε Μενοιτιάδεω Πατροκλῆος λάσιον κῆρ·

24.125

τοῖσι δ̓ ὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο.

[hairy, rough, shaggy; bushy, overgrown]

διάνδιχα μερμήριξεν

μερμηρίζω (11) [Λ] 1.188-1.192

μερμήριξεν 3rd person singular active aorist indicative

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

5.671-5.673

μερμήριξε δ̓ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ἢ προτέρω Διὸς υἱὸν ἐριγδούποιο διώκοι, ἦ ὅ γε τῶν πλεόνων Λυκίων ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

[to be full of cares, to be anxious]

, 1.190ἢ ὅ γε φάσγανον

φάσγανον (15) [Λ] 1.188-1.192

φάσγανον neuter accusative singular

5.76-5.81

Εὐρύπυλος δ̓ Εὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον υἱὸν ὑπερθύμου Δολοπίονος, ὅς ῥα Σκαμάνδρου ἀρητὴρ ἐτέτυκτο, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ, τὸν μὲν ἄῤ Εὐρύπυλος, Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασ̓ ὦμον φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἔξεσε χεῖρα βαρεῖαν·

8.87-8.90

ὄφῤ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε φασγάνῳ ἀΐσσων, τόφῤ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι ἦλθον ἀν̓ ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες Ἕκτορα·

10.255-10.256

Τυδεΐδῃ μὲν δῶκε μενεπτόλεμος Θρασυμήδης φάσγανον ἄμφηκες·

[a sword]

ὀξὺ

ὀξύς (103) [Λ] 1.188-1.192

ὀξὺ neuter accusative singular

2.221-2.222

τότ̓ αὖτ̓ Ἀγαμέμνονι δίῳ ὀξέα κεκλήγων λέγ̓ ὀνείδεα·

2.437-2.440

ἀλλ̓ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας, ἡμεῖς δ̓ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν ἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

3.373-3.375

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, ἥ οἱ ῥῆξεν ἱμάντα βοὸς ἶφι κταμένοιο·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

ἐρυσσάμενος

ἐρύω (101) [Λ] 1.188-1.192

ἐρυσσάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

1.464-1.466

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

[to drag along the ground, drag, draw]

παρὰ μηροῦ

μηρός (23) [Λ] 1.188-1.192

μηροῦ masculine genitive singular

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

2.421-2.424

4.146-4.147

τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ̓ ὑπένερθε.

[the thigh]

1.191τοὺς μὲν ἀναστήσειεν

ἀνίστημι (48) [Λ] 1.188-1.192

ἀναστήσειεν 3rd person singular active aorist optative

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

[to make to stand up, raise up]

, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.188-1.192

Ἀτρεΐδην masculine accusative singular

1.203

ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο;

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

1.232

ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο.

[son of Atreus]

ἐναρίζοι

ἐναρίζω (13) [Λ] 1.188-1.192

ἐναρίζοι 3rd person singular active present optative

5.155-5.158

ἔνθ̓ ὅ γε τοὺς ἐνάριζε, φίλον δ̓ ἐξαίνυτο θυμὸν ἀμφοτέρω, πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ λεῖπ̓, ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε δέξατο·

5.844

τὸν μὲν Ἄρης ἐνάριζε μιαιφόνος·

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

[to strip a slain foe of his arms]

, 1.192ἦε χόλον

χόλος (49) [Λ] 1.188-1.192

χόλον masculine accusative singular

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

[gall, bile]

παύσειεν

παύω (56) [Λ] 1.188-1.192

παύσειεν 3rd person singular active aorist optative

1.207-1.208

ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν·

1.282

Ἀτρεΐδη σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος·

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

[to make to cease]

ἐρητύσειέ

ἐρητύω (17) [Λ] 1.188-1.192

ἐρητύσειέ 3rd person singular active aorist optative

2.75

ὑμεῖς δ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἐρητύειν ἐπέεσσιν.

2.96-2.98

ἐννέα δέ σφεας κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ̓ ἀϋτῆς σχοίατ̓, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.

2.99-2.100

σπουδῇ δ̓ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθ̓ ἕδρας παυσάμενοι κλαγγῆς·

[to keep back, restrain, check]

τε θυμόν

θυμός (435) [Λ] 1.188-1.192

θυμόν masculine accusative singular

1.193-1.195

1.195-1.196

πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.205

ᾗς ὑπεροπλίῃσι τάχ̓ ἄν ποτε θυμὸν ὀλέσσῃ.

[the soul]

. 1.193ἧος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε

ὁρμαίνω (13) [Λ] 1.193-1.195

ὥρμαινε 3rd person singular active imperfect indicative

10.3-10.4

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν ὕπνος ἔχε γλυκερὸς πολλὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντα.

10.26-10.28

μή τι πάθοιεν Ἀργεῖοι, τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφ̓ ὑγρὴν ἤλυθον ἐς Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες.

10.507-10.508

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα, τόφρα δ̓ Ἀθήνη ἐγγύθεν ἱσταμένη προσέφη Διομήδεα δῖον·

[to turn over]

κατὰ φρένα

φρήν (178) [Λ] 1.193-1.195

φρένα feminine accusative singular

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

1.333

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

1.342-1.344

ἦ γὰρ ὅ γ̓ ὀλοιῇσι φρεσὶ θύει, οὐ δέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ σόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί.

[the midriff; heart, mind]

καὶ κατὰ θυμόν

θυμός (435) [Λ] 1.193-1.195

θυμόν masculine accusative singular

1.195-1.196

πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.205

ᾗς ὑπεροπλίῃσι τάχ̓ ἄν ποτε θυμὸν ὀλέσσῃ.

1.208-1.209

πρὸ δέ μ̓ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

[the soul]

, 1.194ἕλκετο

ἕλκω (54) [Λ] 1.193-1.195

ἕλκετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.210

ἀλλ̓ ἄγε λῆγ̓ ἔριδος, μη δὲ ξίφος ἕλκεο χειρί·

2.151-2.153

τοὶ δ̓ ἀλλήλοισι κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν ἠδ̓ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν, οὐρούς τ̓ ἐξεκάθαιρον·

2.164-2.165

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[to draw, drag]

δ̓ ἐκ κολεοῖο

κολεόν (8) [Λ] 1.193-1.195

κολεοῖο neuter genitive singular

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

3.271-3.273

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰὲν ἄωρτο, ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας·

7.303-7.304

ὣς ἄρα φωνήσας δῶκε ξίφος ἀργυρόηλον σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι·

[a sheath, scabbard]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 1.193-1.195

μέγα neuter accusative singular

1.219-1.221

1.233

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι·

1.239

ὃ δέ τοι μέγας ἔσσεται ὅρκος·

[big, great]

ξίφος

ξίφος (42) [Λ] 1.193-1.195

ξίφος neuter accusative singular

1.210

ἀλλ̓ ἄγε λῆγ̓ ἔριδος, μη δὲ ξίφος ἕλκεο χειρί·

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

[a sword]

, ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.193-1.195

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

1.202

τίπτ̓ αὖτ̓ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος εἰλήλουθας;

1.207-1.208

ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν·

1.269-1.270

καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου ἐλθὼν τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης·

[to come]

δ̓ Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 1.193-1.195

Ἀθήνη feminine nominative singular

1.199-1.200

θάμβησεν δ̓ Ἀχιλεύς, μετὰ δ̓ ἐτράπετ̓, αὐτίκα δ̓ ἔγνω Παλλάδ̓ Ἀθηναίην·

1.206

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

[Athena]

1.195οὐρανόθεν· πρὸ γὰρ ἧκε

ἵημι (106) [Λ] 1.195-1.196

ἧκε 3rd person singular active aorist indicative

1.208-1.209

πρὸ δέ μ̓ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.469-1.471

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·

[to set a going, put in motion]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 1.195-1.196

θεὰ feminine nominative singular

1.206

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

1.208-1.209

πρὸ δέ μ̓ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

[a goddess]

λευκώλενος

λευκώλενος (28) [Λ] 1.195-1.196

λευκώλενος feminine nominative singular

1.208-1.209

πρὸ δέ μ̓ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

[white-armed]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 1.195-1.196

Ἥρη feminine nominative singular

1.208-1.209

1.586-1.589

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

[to trouble, distress, vex; mid. care for]

τε· 1.197στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 1.197-1.198

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

1.331-1.332

τὼ μὲν ταρβήσαντε καὶ αἰδομένω βασιλῆα στήτην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

1.447-1.449

τοὶ δ̓ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην ἑξείης ἔστησαν ἐΰδμητον περὶ βωμόν, χερνίψαντο δ̓ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο.

1.480-1.482

οἳ δ̓ ἱστὸν στήσαντ̓ ἀνά θ̓ ἱστία λευκὰ πέτασσαν, ἐν δ̓ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ̓ ἴαχε νηὸς ἰούσης·

[to make to stand]

δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς

ξανθός (23) [Λ] 1.197-1.198

ξανθῆς feminine genitive singular

2.641-2.642

οὐ γὰρ ἔτ̓ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν, οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος·

3.284-3.287

εἰ δέ κ̓ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος, Τρῶας ἔπειθ̓ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ̓ ἀποδοῦναι, τιμὴν δ̓ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

3.433-3.436

ἀλλά σ̓ ἔγωγε παύεσθαι κέλομαι, μη δὲ ξανθῷ Μενελάῳ ἀντίβιον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι ἀφραδέως, μή πως τάχ̓ ὑπ̓ αὐτοῦ δουρὶ δαμήῃς.

[yellow]

δὲ κόμης

κόμη (9) [Λ] 1.197-1.198

κόμης feminine genitive singular

3.54-3.55

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶῤ Ἀφροδίτης ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ̓ ἐν κονίῃσι μιγείης.

17.51-17.52

αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι πλοχμοί θ̓, οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.

18.26-18.27

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

[the hair, hair of the head]

ἕλε

αἱρέω (276) [Λ] 1.197-1.198

ἕλε 3rd person singular active aorist indicative

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

[to take,(mid.) to choose]

Πηλεΐωνα

Πηλείων (26) [Λ] 1.197-1.198

Πηλεΐωνα masculine accusative singular

8.473-8.476

9.179-9.181

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

1.198οἴῳ

οἶος (78) [Λ] 1.197-1.198

οἴῳ masculine dative singular

1.396-1.400

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

2.485-2.486

ὑμεῖς γὰρ θεαί ἐστε πάρεστέ τε ἴστέ τε πάντα, ἡμεῖς δὲ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐ δέ τι ἴδμεν·

[alone, lone, lonely]

φαινομένη

φαίνω (61) [Λ] 1.197-1.198

φαινομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

1.200

δεινὼ δέ οἱ ὄσσε φάανθεν·

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

[to bring to light, make to appear]

· τῶν δ̓ ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 1.198

ἄλλων masculine genitive plural

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

1.255-1.258

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[other, another]

οὔ τις ὁρᾶτο

ὁράω (57) [Λ] 1.198

ὁρᾶτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.348-1.350

2.798-2.799

ἤδη μὲν μάλα πολλὰ μάχας εἰσήλυθον ἀνδρῶν, ἀλλ̓ οὔ πω τοιόνδε τοσόνδέ τε λαὸν ὄπωπα·

3.234-3.235

νῦν δ̓ ἄλλους μὲν πάντας ὁρῶ ἑλίκωπας Ἀχαιούς, οὕς κεν ἐῢ γνοίην καί τ̓ οὔνομα μυθησαίμην·

[to see]

· 1.199θάμβησεν

θαμβέω (7) [Λ] 1.199-1.200

θάμβησεν 3rd person singular active aorist indicative

3.396-3.398

καί ῥ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴν στήθεά θ̓ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα, θάμβησέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

8.76-8.77

οἳ δὲ ἰδόντες θάμβησαν, καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν.

23.728

λαοὶ δ̓ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.

[to be astounded, amazed]

δ̓ Ἀχιλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.199-1.200

Ἀχιλεύς masculine nominative singular

1.215

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

[Achilles]

, μετὰ δ̓ ἐτράπετ̓

τρέπω (45) [Λ] 1.199-1.200

ἐτράπετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

3.421-3.423

αἳ δ̓ ὅτ̓ Ἀλεξάνδροιο δόμον περικαλλέ̓ ἵκοντο, ἀμφίπολοι μὲν ἔπειτα θοῶς ἐπὶ ἔργα τράποντο, ἣ δ̓ εἰς ὑψόροφον θάλαμον κίε δῖα γυναικῶν.

4.381

ἀλλὰ Ζεὺς ἔτρεψε παραίσια σήματα φαίνων.

5.184-5.187

εἰ δ̓ ὅ γ̓ ἀνὴρ ὅν φημι δαΐφρων Τυδέος υἱὸς οὐχ ὅ γ̓ ἄνευθε θεοῦ τάδε μαίνεται, ἀλλά τις ἄγχι ἕστηκ̓ ἀθανάτων νεφέλῃ εἰλυμένος ὤμους, ὃς τούτου βέλος ὠκὺ κιχήμενον ἔτραπεν ἄλλῃ.

[to turn]

, αὐτίκα δ̓ ἔγνω

γιγνώσκω (73) [Λ] 1.199-1.200

ἔγνω 3rd person singular active aorist indicative

1.302

εἰ δ̓ ἄγε μὴν πείρησαι ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε·

1.333

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

1.200Παλλάδ̓

Παλλάς (28) [Λ] 1.199-1.200

Παλλάδ̓ feminine accusative singular

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

4.78-4.79

τῷ ἐϊκυῖ̓ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη, κὰδ δ̓ ἔθοῤ ἐς μέσσον·

4.539-4.542

ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών, ὅς τις ἔτ̓ ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷ δινεύοι κατὰ μέσσον, ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη χειρὸς ἑλοῦσ̓, αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν·

[Pallas]

Ἀθηναίην

Ἀθήνη (156) [Λ] 1.199-1.200

Ἀθηναίην feminine accusative singular

1.206

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

1.219-1.221

1.396-1.400

[Athena]

· δεινὼ

δεινός (59) [Λ] 1.200

δεινὼ neuter nominative dual

2.321-2.322

ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθ̓ ἑκατόμβας, Κάλχας δ̓ αὐτίκ̓ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·

2.755

ὅρκου γὰρ δεινοῦ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ.

3.172

αἰδοῖός τέ μοί ἐσσι φίλε ἑκυρὲ δεινός τε·

[fearful, terrible, dread, dire]

δέ οἱ ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 1.200

ὄσσε neuter nominative dual

13.340-13.343

13.434-13.435

τὸν τόθ̓ ὑπ̓ Ἰδομενῆϊ Ποσειδάων ἐδάμασσε θέλξας ὄσσε φαεινά, πέδησε δὲ φαίδιμα γυῖα·

13.575

τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

[the two eyes]

φάανθεν

φαίνω (61) [Λ] 1.200

φάανθεν 3rd person plural passive aorist indicative

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.119-2.122

αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ̓ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι ἀνδράσι παυροτέροισι, τέλος δ̓ οὔ πώ τι πέφανται·

[to bring to light, make to appear]

· 1.201καί μιν φωνήσας

φωνέω (80) [Λ] 1.201

φωνήσας masculine nominative singular active aorist participle

1.333

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

1.428-1.430

ὣς ἄρα φωνήσασ̓ ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων·

2.7

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to produce a sound]

ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 1.201

ἔπεα neuter accusative plural

1.211

ἀλλ̓ ἤτοι ἔπεσιν μὲν ὀνείδισον ὡς ἔσεταί περ·

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

[a word]

πτερόεντα

πτερόεις (67) [Λ] 1.201

πτερόεντα neuter accusative plural

2.7

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

3.154-3.155

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ Ἑλένην ἐπὶ πύργον ἰοῦσαν, ἦκα πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευον·

4.69

αὐτίκ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[feathered, winged]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 1.201

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

1.539

αὐτίκα κερτομίοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα·

2.7

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

4.24

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 1.202τίπτ̓ αὖτ̓ αἰγιόχοιο

αἰγίοχος (37) [Λ] 1.202

αἰγιόχοιο masculine genitive singular

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

2.348-2.349

πρὶν Ἄργος δ̓ ἰέναι πρὶν καὶ Διὸς αἰγιόχοιο γνώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καὶ οὐκί.

[Aegis-bearing]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 1.202

Διὸς masculine genitive singular

1.221-1.222

ἣ δ̓ Οὔλυμπον δὲ βεβήκει δώματ̓ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

[Zeus]

τέκος

τέκος (42) [Λ] 1.202

τέκος neuter vocative singular

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

3.159-3.160

ἀλλὰ καὶ ὧς τοίη περ ἐοῦσ̓ ἐν νηυσὶ νεέσθω, μη δ̓ ἡμῖν τεκέεσσί τ̓ ὀπίσσω πῆμα λίποιτο.

3.162-3.163

δεῦρο πάροιθ̓ ἐλθοῦσα φίλον τέκος ἵζευ ἐμεῖο, ὄφρα ἴδῃ πρότερόν τε πόσιν πηούς τε φίλους τε·

[the young]

εἰλήλουθας

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.202

εἰλήλουθας 2nd person singular active perfect indicative

1.207-1.208

ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν·

1.269-1.270

καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου ἐλθὼν τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης·

1.322

ἔρχεσθον κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος·

[to come]

; 1.203ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ

εἶδον (237) [Λ] 1.203

ἴδῃ 2nd person singular medio-passive aorist subjunctive

1.262-1.265

1.330

οὐ δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθησεν Ἀχιλλεύς.

[to see]

Ἀγαμέμνονος

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.203

Ἀγαμέμνονος masculine genitive singular

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.318-1.321

1.335-1.336

οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

Ἀτρεΐδαο

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.203

Ἀτρεΐδαο masculine genitive singular

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

1.232

ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο.

1.247

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἐμήνιε·

[son of Atreus]

; 1.204ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω

ἐρῶ (42) [Λ] 1.204

ἐρέω 1st person singular active future indicative

1.233

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι·

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

[[I will say]]

, τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι

τελέω (60) [Λ] 1.204

τελέεσθαι middle future infinitive

1.212

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

1.523

ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω·

[to complete, fulfil, accomplish]

ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 1.204

ὀΐω 1st person singular active present indicative

1.287-1.289

1.296

οὐ γὰρ ἔγωγ̓ ἔτι σοὶ πείσεσθαι ὀΐω.

1.425-1.427

δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ, καὶ τότ̓ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω.

[to suppose, think, deem, imagine]

· 1.205ᾗς

ἑός (167) [Λ] 1.205

ᾗς feminine dative plural

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

1.333

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[his, her own]

ὑπεροπλίῃσι τάχ̓ ἄν ποτε θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 1.205

θυμὸν masculine accusative singular

1.208-1.209

πρὸ δέ μ̓ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

[the soul]

ὀλέσσῃ

ὄλλυμι (89) [Λ] 1.205

ὀλέσσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[to destroy, make an end of]

. 1.206τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε

προσεῖπον (76) [Λ] 1.206

προσέειπε 3rd person singular active aorist indicative

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

1.318-1.321

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

θεὰ

θεά (104) [Λ] 1.206

θεὰ feminine nominative singular

1.208-1.209

πρὸ δέ μ̓ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

[a goddess]

γλαυκῶπις

γλαυκῶπις (29) [Λ] 1.206

γλαυκῶπις feminine nominative singular

2.166-2.167

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·

2.172

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·

2.279-2.282

παρὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη εἰδομένη κήρυκι σιωπᾶν λαὸν ἀνώγει, ὡς ἅμα θ̓ οἳ πρῶτοί τε καὶ ὕστατοι υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀκούσειαν καὶ ἐπιφρασσαίατο βουλήν·

[with gleaming eyes, brighteyed]

Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 1.206

Ἀθήνη feminine nominative singular

1.219-1.221

1.396-1.400

2.155-2.156

ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[Athena]

· 1.207ἦλθον

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.207-1.208

ἦλθον 1st person singular active aorist indicative

1.269-1.270

καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου ἐλθὼν τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης·

1.322

ἔρχεσθον κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος·

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

[to come]

ἐγὼ παύσουσα

παύω (56) [Λ] 1.207-1.208

παύσουσα feminine nominative singular active future participle

1.282

Ἀτρεΐδη σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος·

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

2.99-2.100

σπουδῇ δ̓ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθ̓ ἕδρας παυσάμενοι κλαγγῆς·

[to make to cease]

τὸ σὸν μένος

μένος (136) [Λ] 1.207-1.208

μένος neuter accusative singular

1.282

Ἀτρεΐδη σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος·

2.386-2.387

οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται οὐ δ̓ ἠβαιὸν εἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα διακρινέει μένος ἀνδρῶν.

2.536-2.541

οἳ δ̓ Εὔβοιαν ἔχον μένεα πνείοντες Ἄβαντες Χαλκίδα τ̓ Εἰρέτριάν τε πολυστάφυλόν θ̓ Ἱστίαιαν Κήρινθόν τ̓ ἔφαλον Δίου τ̓ αἰπὺ πτολίεθρον, οἵ τε Κάρυστον ἔχον ἠδ̓ οἳ Στύρα ναιετάασκον, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνεὐ Ἐλεφήνωρ ὄζος Ἄρηος Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων.

[might, force, strength, prowess, courage]

, αἴ κε πίθηαι, 1.208οὐρανόθεν· πρὸ δέ μ̓ ἧκε

ἵημι (106) [Λ] 1.208-1.209

ἧκε 3rd person singular active aorist indicative

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.469-1.471

1.479

τοῖσιν δ̓ ἴκμενον οὖρον ἵει ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[to set a going, put in motion]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 1.208-1.209

θεὰ feminine nominative singular

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[a goddess]

λευκώλενος

λευκώλενος (28) [Λ] 1.208-1.209

λευκώλενος feminine nominative singular

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

3.121-3.124

Ἶρις δ̓ αὖθ̓ Ἑλένῃ λευκωλένῳ ἄγγελος ἦλθεν εἰδομένη γαλόῳ Ἀντηνορίδαο δάμαρτι, τὴν Ἀντηνορίδης εἶχε κρείων Ἑλικάων Λαοδίκην Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην.

[white-armed]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 1.208-1.209

Ἥρη feminine nominative singular

1.396-1.400

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

1.522-1.523

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖτις ἀπόστιχε μή τι νοήσῃ Ἥρη·

[Hera]

1.209ἄμφω

ἄμφω (43) [Λ] 1.208-1.209

ἄμφω masculine accusative dual

1.259

ἄμφω δὲ νεωτέρω ἐστὸν ἐμεῖο·

1.363

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

[both]

ὁμῶς θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 1.208-1.209

θυμῷ masculine dative singular

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

1.225-1.228

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

[the soul]

φιλέουσά

φιλέω (36) [Λ] 1.208-1.209

φιλέουσά feminine nominative singular active present participle

2.196-2.197

θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων, τιμὴ δ̓ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.

2.668-2.670

3.207-3.208

τοὺς δ̓ ἐγὼ ἐξείνισσα καὶ ἐν μεγάροισι φίλησα, ἀμφοτέρων δὲ φυὴν ἐδάην καὶ μήδεα πυκνά.

[to love, regard with affection]

τε κηδομένη

κήδω (29) [Λ] 1.208-1.209

κηδομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

1.586-1.589

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

2.63-2.64

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει·

[to trouble, distress, vex; mid. care for]

τε· 1.210ἀλλ̓ ἄγε λῆγ̓

λήγω (15) [Λ] 1.210

λῆγ̓ 2nd person singular active present imperative

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

1.318-1.321

οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων λῆγ̓ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ̓ Ἀχιλῆϊ, ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·

3.392-3.394

οὐ δέ κε φαίης ἀνδρὶ μαχεσσάμενον τόν γ̓ ἐλθεῖν, ἀλλὰ χορὸν δὲ ἔρχεσθ̓, ἠὲ χοροῖο νέον λήγοντα καθίζειν.

[to stay, abate]

ἔριδος

ἔρις (43) [Λ] 1.210

ἔριδος feminine genitive singular

1.318-1.321

2.375-2.376

ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν, ὅς με μετ̓ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.

3.7

ἠέριαι δ̓ ἄρα ταί γε κακὴν ἔριδα προφέρονται.

[strife, quarrel, debate, contention]

, μη δὲ ξίφος

ξίφος (42) [Λ] 1.210

ξίφος neuter accusative singular

1.219-1.221

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

3.15-3.18

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, Τρωσὶν μὲν προμάχιζεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς παρδαλέην ὤμοισιν ἔχων καὶ καμπύλα τόξα καὶ ξίφος·

[a sword]

ἕλκεο

ἕλκω (54) [Λ] 1.210

ἕλκεο 2nd person singular medio-passive present imperative

2.151-2.153

τοὶ δ̓ ἀλλήλοισι κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν ἠδ̓ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν, οὐρούς τ̓ ἐξεκάθαιρον·

2.164-2.165

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

2.179-2.181

ἀλλ̓ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μη δ̓ ἔτ̓ ἐρώει, σοῖς δ̓ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[to draw, drag]

χειρί

χείρ (386) [Λ] 1.210

χειρί feminine dative singular

1.219-1.221

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

[the hand]

· 1.211ἀλλ̓ ἤτοι ἔπεσιν

ἔπος (211) [Λ] 1.211

ἔπεσιν neuter dative plural

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

[a word]

μὲν ὀνείδισον

ὀνειδίζω (4) [Λ] 1.211

ὀνείδισον 2nd person singular active aorist imperative

2.254-2.256

τὼ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν ἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσιν ἥρωες Δαναοί·

7.94-7.95

ὀψὲ δὲ δὴ Μενέλαος ἀνίστατο καὶ μετέειπε νείκει ὀνειδίζων, μέγα δὲ στεναχίζετο θυμῷ·

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

[to throw a reproach upon]

ὡς ἔσεταί

εἰμί (1088) [Λ] 1.211

ἔσεταί 3rd person singular middle future indicative

1.212

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

1.228

τὸ δέ τοι κὴρ εἴδεται εἶναι.

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

[to be]

περ· 1.212ὧδε γὰρ ἐξερέω

ἐξερέω (7) [Λ] 1.212

ἐξερέω 1st person singular active future indicative

8.286

σοὶ δ̓ ἐγὼ ἐξερέω ὡς καὶ τετελεσμένον ἔσται·

8.401

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

8.454

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·

[(Ep.) to inquire into]

, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον

τελέω (60) [Λ] 1.212

τετελεσμένον neuter nominative singular medio-passive perfect participle

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

1.523

ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω·

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

[to complete, fulfil, accomplish]

ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 1.212

ἔσται 3rd person singular middle future indicative

1.228

τὸ δέ τοι κὴρ εἴδεται εἶναι.

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.239

ὃ δέ τοι μέγας ἔσσεται ὅρκος·

[to be]

· 1.213καί ποτέ τοι τρὶς τόσσα

τόσος (69) [Λ] 1.213-1.214

τόσσα neuter nominative plural

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.61-2.62

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα, ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.129-2.130

τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας Ἀχαιῶν Τρώων, οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν·

[so great, so vast]

παρέσσεται

πάρειμι (23) [Λ] 1.213-1.214

παρέσσεται 3rd person singular middle future indicative

2.485-2.486

ὑμεῖς γὰρ θεαί ἐστε πάρεστέ τε ἴστέ τε πάντα, ἡμεῖς δὲ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐ δέ τι ἴδμεν·

5.192

ἵπποι δ̓ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ̓ ἐπιβαίην·

5.603

τῷ δ̓ αἰεὶ πάρα εἷς γε θεῶν, ὃς λοιγὸν ἀμύνει·

[be present]

ἀγλαὰ

ἀγλαός (43) [Λ] 1.213-1.214

ἀγλαὰ neuter nominative plural

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

2.303-2.307

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

[splendid, shining, bright, beautiful]

δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 1.213-1.214

δῶρα neuter nominative plural

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

3.54-3.55

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶῤ Ἀφροδίτης ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ̓ ἐν κονίῃσι μιγείης.

[a gift, present]

1.214ὕβριος εἵνεκα τῆσδε· σὺ δ̓ ἴσχεο

ἴσχω (20) [Λ] 1.214

ἴσχεο 2nd person singular medio-passive present imperative

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

3.82

ἴσχεσθ̓ Ἀργεῖοι, μὴ βάλλετε κοῦροι Ἀχαιῶν·

5.89-5.91

τὸν δ̓ οὔ τ̓ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν, οὔ τ̓ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης ὅτ̓ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·

[to hold, check, curb, keep back, restrain]

, πείθεο δ̓ ἡμῖν. 1.215τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 1.215

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.560

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

2.369

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 1.215

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

1.285

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 1.215

πόδας masculine accusative plural

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 1.215

ὠκὺς masculine nominative singular

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

2.786-2.787

Τρωσὶν δ̓ ἄγγελος ἦλθε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις πὰρ Διὸς αἰγιόχοιο σὺν ἀγγελίῃ ἀλεγεινῇ·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.215

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.292

τὸν δ̓ ἄῤ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

· 1.216χρὴ

χρή (28) [Λ] 1.216-1.217

χρὴ 3rd person singular active present indicative

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.61-2.62

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα, ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

4.57

ἀλλὰ χρὴ καὶ ἐμὸν θέμεναι πόνον οὐκ ἀτέλεστον·

[it is fated, necessary]

μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ

θεά (104) [Λ] 1.216-1.217

θεὰ feminine vocative singular

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.401-1.404

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

[a goddess]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 1.216-1.217

ἔπος neuter accusative singular

1.223-1.224

Πηλεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.359-1.361

καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ̓ ὀμίχλη, καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[a word]

εἰρύσσασθαι

ἐρύω (101) [Λ] 1.216-1.217

εἰρύσσασθαι middle aorist infinitive

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

1.464-1.466

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

[to drag along the ground, drag, draw]

1.217καὶ μάλα περ θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 1.216-1.217

θυμῷ masculine dative singular

1.225-1.228

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

[the soul]

κεχολωμένον

χολόω (48) [Λ] 1.216-1.217

κεχολωμένον masculine accusative singular medio-passive perfect participle

2.195

μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν·

2.599-2.600

αἳ δὲ χολωσάμεναι πηρὸν θέσαν, αὐτὰρ ἀοιδὴν θεσπεσίην ἀφέλοντο καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν·

2.625-2.629

οἳ δ̓ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θ̓ ἱεράων νήσων, αἳ ναίουσι πέρην ἁλὸς Ἤλιδος ἄντα, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε Μέγης ἀτάλαντος Ἄρηϊ Φυλεΐδης, ὃν τίκτε Διῒ φίλος ἱππότα Φυλεύς, ὅς ποτε Δουλίχιον δ̓ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς·

[to make angry, provoke, anger]

· ὧς γὰρ ἄμεινον

ἀμείνων (36) [Λ] 1.217

ἄμεινον neuter nominative singular comparative

1.274

ἀλλὰ πίθεσθε καὶ ὔμμες, ἐπεὶ πείθεσθαι ἄμεινον·

1.401-1.404

2.239-2.240

ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγ̓ ἀμείνονα φῶτα ἠτίμησεν·

[better, abler, stronger, braver]

· 1.218ὅς κε θεοῖς

θεός (400) [Λ] 1.218

θεοῖς masculine dative plural

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

1.308-1.311

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

[god]

ἐπιπείθηται

ἐπιπείθομαι (14) [Λ] 1.218

ἐπιπείθηται 3rd person singular medio-passive present subjunctive

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

4.412

τέττα, σιωπῇ ἧσο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ·

[to be persuaded to]

μάλα τ̓ ἔκλυον

κλύω (50) [Λ] 1.218

ἔκλυον 3rd person plural active aorist indicative

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

[to hear]

αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 1.218

αὐτοῦ masculine genitive singular

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.270

καλέσαντο γὰρ αὐτοί·

1.271

καὶ μαχόμην κατ̓ ἔμ̓ αὐτὸν ἐγώ·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 1.219ἦ

ἠμί (62) [Λ] 1.219-1.221

ἦ 3rd person singular active imperfect indicative

1.528

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·

3.292

ἦ, καὶ ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ·

3.310-3.311

ἦ ῥα καὶ ἐς δίφρον ἄρνας θέτο ἰσόθεος φώς, ἂν δ̓ ἄῤ ἔβαιν̓ αὐτός, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·

καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ

ἀργύρεος (17) [Λ] 1.219-1.221

ἀργυρέῃ feminine dative singular

3.330-3.331

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

5.727-5.728

δίφρος δὲ χρυσέοισι καὶ ἀργυρέοισιν ἱμᾶσιν ἐντέταται, δοιαὶ δὲ περίδρομοι ἄντυγές εἰσι.

5.729

τοῦ δ̓ ἐξ ἀργύρεος ῥυμὸς πέλεν·

[silver, of silver]

κώπῃ σχέθε

ἔχω (431) [Λ] 1.219-1.221

σχέθε 3rd person singular active aorist indicative

1.225-1.228

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[to have]

χεῖρα

χείρ (386) [Λ] 1.219-1.221

χεῖρα feminine accusative singular

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

[the hand]

βαρεῖαν

βαρύς (26) [Λ] 1.219-1.221

βαρεῖαν feminine accusative singular

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

2.110-2.115

4.153-4.154

τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ἐπεστενάχοντο δ̓ ἑταῖροι·

[heavy]

, 1.220ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν

κολεόν (8) [Λ] 1.219-1.221

κουλεὸν neuter accusative singular

3.271-3.273

7.303-7.304

ὣς ἄρα φωνήσας δῶκε ξίφος ἀργυρόηλον σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι·

11.29-11.31

ἐν δέ οἱ ἧλοι χρύσειοι πάμφαινον, ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν ἀργύρεον χρυσέοισιν ἀορτήρεσσιν ἀρηρός.

[a sheath, scabbard]

ὦσε

ὠθέω (38) [Λ] 1.219-1.221

ὦσε 3rd person singular active aorist indicative

2.742-2.744

τόν ῥ̓ ὑπὸ Πειριθόῳ τέκετο κλυτὸς Ἱπποδάμεια ἤματι τῷ ὅτε Φῆρας ἐτίσατο λαχνήεντας, τοὺς δ̓ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν·

4.532-4.535

περίστησαν γὰρ ἑταῖροι Θρήϊκες ἀκρόκομοι δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες, οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν ὦσαν ἀπὸ σφείων·

5.18-5.19

τοῦ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός, ἀλλ̓ ἔβαλε στῆθος μεταμάζιον, ὦσε δ̓ ἀφ̓ ἵππων.

[to thrust, push, shove, force onwards]

μέγα ξίφος

ξίφος (42) [Λ] 1.219-1.221

ξίφος neuter accusative singular

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

3.15-3.18

3.271-3.273

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰὲν ἄωρτο, ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας·

[a sword]

, οὐ δ̓ ἀπίθησε

ἀπιθέω (30) [Λ] 1.219-1.221

ἀπίθησε 3rd person singular active aorist indicative

2.166-2.167

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·

2.441

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

3.120

ὃ δ̓ ἄῤ οὐκ ἀπίθησ̓ Ἀγαμέμνονι δίῳ.

[he disobeyed]

1.221μύθῳ

μῦθος (147) [Λ] 1.219-1.221

μύθῳ masculine dative singular

1.273

καὶ μέν μευ βουλέων ξύνιεν πείθοντό τε μύθῳ·

1.326

ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

Ἀθηναίης

Ἀθήνη (156) [Λ] 1.219-1.221

Ἀθηναίης feminine genitive singular

1.396-1.400

2.155-2.156

ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

2.166-2.167

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·

[Athena]

· ἣ δ̓ Οὔλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.221-1.222

Οὔλυμπον masculine accusative singular

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.401-1.404

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

[Olympus]

δὲ βεβήκει

βαίνω (222) [Λ] 1.221-1.222

βεβήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

1.308-1.311

1.311

ἐν δ̓ ἀρχὸς ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς.

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

[to walk, step]

1.222δώματ̓

δῶμα (61) [Λ] 1.221-1.222

δώματ̓ neuter accusative plural

1.425-1.427

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

1.570

ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·

[a house]

ἐς αἰγιόχοιο

αἰγίοχος (37) [Λ] 1.221-1.222

αἰγιόχοιο masculine genitive singular

2.157-2.162

2.348-2.349

πρὶν Ἄργος δ̓ ἰέναι πρὶν καὶ Διὸς αἰγιόχοιο γνώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καὶ οὐκί.

2.375-2.376

ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν, ὅς με μετ̓ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.

[Aegis-bearing]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 1.221-1.222

Διὸς masculine genitive singular

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

1.277-1.279

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

[Zeus]

μετὰ δαίμονας

δαίμων (27) [Λ] 1.221-1.222

δαίμονας masculine accusative plural

3.420

ἦρχε δὲ δαίμων.

5.438-5.439

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

5.458-5.459

Κύπριδα μὲν πρῶτα σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτῷ μοι ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος.

[god; divine power]

ἄλλους

ἄλλος (396) [Λ] 1.221-1.222

ἄλλους masculine accusative plural

1.255-1.258

1.287-1.289

1.295-1.296

ἄλλοισιν δὴ ταῦτ̓ ἐπιτέλλεο, μὴ γὰρ ἔμοιγε σήμαιν̓·

[other, another]

. 1.223Πηλεΐδης

Πηλείδης (53) [Λ] 1.223-1.224

Πηλεΐδης masculine nominative singular

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.277-1.279

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

δ̓ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν

ἔπος (211) [Λ] 1.223-1.224

ἐπέεσσιν neuter dative plural

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.359-1.361

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

[a word]

1.224Ἀτρεΐδην προσέειπε

προσεῖπον (76) [Λ] 1.223-1.224

προσέειπε 3rd person singular active aorist indicative

1.318-1.321

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.500-1.502

καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·

, καὶ οὔ πω λῆγε

λήγω (15) [Λ] 1.223-1.224

λῆγε 3rd person singular active imperfect indicative

1.318-1.321

3.392-3.394

6.107-6.109

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπεχώρησαν, λῆξαν δὲ φόνοιο, φὰν δέ τιν̓ ἀθανάτων ἐξ οὐρανοῦ ἀστερόεντος Τρωσὶν ἀλεξήσοντα κατελθέμεν, ὡς ἐλέλιχθεν.

[to stay, abate]

χόλοιο

χόλος (49) [Λ] 1.223-1.224

χόλοιο masculine genitive singular

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

2.241

ἀλλὰ μάλ̓ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν, ἀλλὰ μεθήμων·

[gall, bile]

· 1.225οἰνοβαρές, κυνὸς

κύων (75) [Λ] 1.225-1.228

κυνὸς masculine genitive singular

2.391-2.393

3.25-3.26

μάλα γάρ τε κατεσθίει, εἴ περ ἂν αὐτὸν σεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί τ̓ αἰζηοί·

5.475-5.476

τῶν νῦν οὔ τιν̓ ἐγὼ ἰδέειν δύναμ̓ οὐ δὲ νοῆσαι, ἀλλὰ καταπτώσσουσι κύνες ὣς ἀμφὶ λέοντα·

[a dog]

ὄμματ̓

ὄμμα (9) [Λ] 1.225-1.228

ὄμματ̓ neuter accusative plural

2.474-2.479

τοὺς δ̓ ὥς τ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν, ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα ὑσμίνην δ̓ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.

3.216-3.219

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πολύμητις ἀναΐξειεν Ὀδυσσεὺς στάσκεν, ὑπαὶ δὲ ἴδεσκε κατὰ χθονὸς ὄμματα πήξας, σκῆπτρον δ̓ οὔ τ̓ ὀπίσω οὔ τε προπρηνὲς ἐνώμα, ἀλλ̓ ἀστεμφὲς ἔχεσκεν ἀΐδρεϊ φωτὶ ἐοικώς·

3.396-3.398

καί ῥ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴν στήθεά θ̓ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα, θάμβησέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[the eye]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 1.225-1.228

ἔχων masculine nominative singular active present participle

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.370-1.375

1.463

νέοι δὲ παῤ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

[to have]

, κραδίην

καρδία (32) [Λ] 1.225-1.228

κραδίην feminine accusative singular

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

2.170-2.171

οὐ δ̓ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης ἅπτετ̓, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

2.451-2.452

ἐν δὲ σθένος ὦρσεν ἑκάστῳ καρδίῃ ἄλληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[the heart]

δ̓ ἐλάφοιο

ἔλαφος (11) [Λ] 1.225-1.228

ἐλάφοιο masculine genitive singular

3.21-3.25

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων·

8.247-8.248

αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρὸν ἔχοντ̓ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

11.113-11.115

ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφ̓ ἦτορ ἀπηύρα·

[a deer]

, 1.226οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 1.225-1.228

πόλεμον masculine accusative singular

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

1.490-1.492

οὔτέ ποτ̓ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ̓ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.

[battle, fight, war]

ἅμα λαῷ

λαός (229) [Λ] 1.225-1.228

λαῷ masculine dative singular

1.262-1.265

1.312-1.313

οἳ μὲν ἔπειτ̓ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα, λαοὺς δ̓ Ἀτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[the people]

θωρηχθῆναι

θωρήσσω (40) [Λ] 1.225-1.228

θωρηχθῆναι passive aorist infinitive

2.11-2.12

θωρῆξαί ἑ κέλευε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς πανσυδίῃ·

2.28-2.29

θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς πανσυδίῃ·

2.65-2.66

θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς πανσυδίῃ·

[to arm with breastplate]

1.227οὔ τε λόχον

λόχος (9) [Λ] 1.225-1.228

λόχον masculine accusative singular

4.391-4.393

οἳ δὲ χολωσάμενοι Καδμεῖοι κέντορες ἵππων ἂψ ἄῤ ἀνερχομένῳ πυκινὸν λόχον εἷσαν ἄγοντες κούρους πεντήκοντα·

6.188-6.189

κρίνας ἐκ Λυκίης εὐρείης φῶτας ἀρίστους εἷσε λόχον·

8.521-8.522

φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

[an ambush]

δ̓ ἰέναι

εἶμι (299) [Λ] 1.225-1.228

ἰέναι active present infinitive

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

1.347

τὼ δ̓ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν·

[come, go]

σὺν ἀριστήεσσιν

ἀριστεύς (21) [Λ] 1.225-1.228

ἀριστήεσσιν masculine dative plural

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

3.43-3.45

ἦ που καγχαλόωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φάντες ἀριστῆα πρόμον ἔμμεναι, οὕνεκα καλὸν εἶδος ἔπ̓, ἀλλ̓ οὐκ ἔστι βίη φρεσὶν οὐ δέ τις ἀλκή.

5.206-5.208

ἤδη γὰρ δοιοῖσιν ἀριστήεσσιν ἐφῆκα Τυδεΐδῃ τε καὶ Ἀτρεΐδῃ, ἐκ δ̓ ἀμφοτέροιιν ἀτρεκὲς αἷμ̓ ἔσσευα βαλών, ἤγειρα δὲ μᾶλλον.

[the best man]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.225-1.228

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

[Achaian]

1.228τέτληκας

τλάω (40) [Λ] 1.225-1.228

τέτληκας 2nd person singular active perfect indicative

1.534-1.535

οὐ δέ τις ἔτλη μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ̓ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

1.586-1.589

τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ, μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι θεινομένην, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν·

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 1.225-1.228

θυμῷ masculine dative singular

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

1.255-1.258

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[the soul]

· τὸ δέ τοι κὴρ

κήρ (45) [Λ] 1.228

κὴρ masculine nominative singular

2.301-2.302

εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντες μάρτυροι, οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·

2.350-2.353

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες ἀστράπτων ἐπιδέξἰ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

2.834

κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο.

[doom, death, fate(LSJ Κήρ)]

εἴδεται

εἴδομαι (30) [Λ] 1.228

εἴδεται 3rd person singular medio-passive present indicative

2.22

τῷ μιν ἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖος ὄνειρος·

2.212-2.216

Θερσίτης δ̓ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα, ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν, ἀλλ̓ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν ἔμμεναι·

2.279-2.282

παρὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη εἰδομένη κήρυκι σιωπᾶν λαὸν ἀνώγει, ὡς ἅμα θ̓ οἳ πρῶτοί τε καὶ ὕστατοι υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀκούσειαν καὶ ἐπιφρασσαίατο βουλήν·

[are visible, appear]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 1.228

εἶναι active present infinitive

1.229-1.230

ἦ πολὺ λώϊόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν δῶῤ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ·

1.239

ὃ δέ τοι μέγας ἔσσεται ὅρκος·

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

[to be]

. 1.229ἦ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 1.229-1.230

πολὺ neuter accusative singular

1.241-1.243

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[much, many]

λώϊόν ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 1.229-1.230

ἐστι 3rd person singular active present indicative

1.239

ὃ δέ τοι μέγας ἔσσεται ὅρκος·

1.255-1.258

1.259

ἄμφω δὲ νεωτέρω ἐστὸν ἐμεῖο·

[to be]

κατὰ στρατὸν

στρατός (58) [Λ] 1.229-1.230

στρατὸν masculine accusative singular

1.318

ὣς οἳ μὲν τὰ πένοντο κατὰ στρατόν·

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[an encamped army]

εὐρὺν

εὐρύς (89) [Λ] 1.229-1.230

εὐρὺν masculine accusative singular

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[wide, broad]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.229-1.230

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

[Achaian]

1.230δῶῤ

δῶρον (68) [Λ] 1.229-1.230

δῶῤ neuter accusative plural

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

3.54-3.55

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶῤ Ἀφροδίτης ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ̓ ἐν κονίῃσι μιγείης.

3.64

μή μοι δῶῤ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·

[a gift, present]

ἀποαιρεῖσθαι

ἀφαιρέω (14) [Λ] 1.229-1.230

ἀποαιρεῖσθαι medio-passive present infinitive

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

2.599-2.600

αἳ δὲ χολωσάμεναι πηρὸν θέσαν, αὐτὰρ ἀοιδὴν θεσπεσίην ἀφέλοντο καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν·

5.621-5.622

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ ἄλλα δυνήσατο τεύχεα καλὰ ὤμοιιν ἀφελέσθαι·

[to take from, take away from]

ὅς τις σέθεν ἀντίον

ἀντίον (14) [Λ] 1.229-1.230

ἀντίον neuter accusative singular

3.203

τὴν δ̓ αὖτ̓ Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·

4.265

τὸν δ̓ αὖτ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

5.169-5.170

εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε, στῆ δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο ἔπος τέ μιν ἀντίον ηὔδα·

εἴπῃ

εἶπον (279) [Λ] 1.229-1.230

εἴπῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

1.286

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

1.293-1.294

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·

1.326

ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[to speak, say]

· 1.231δημοβόρος βασιλεὺς

βασιλεύς (64) [Λ] 1.231

βασιλεὺς masculine nominative singular

1.277-1.279

1.331-1.332

τὼ μὲν ταρβήσαντε καὶ αἰδομένω βασιλῆα στήτην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

[a king, chief]

ἐπεὶ οὐτιδανοῖσιν ἀνάσσεις

ἀνάσσω (36) [Λ] 1.231

ἀνάσσεις 2nd person singular active present indicative

1.250-1.252

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[to be lord, master, owner, to rule, in]

· 1.232ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.232

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

1.247

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἐμήνιε·

1.282

Ἀτρεΐδη σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος·

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

[son of Atreus]

νῦν ὕστατα

ὕστατος (3) [Λ] 1.232

ὕστατα neuter accusative plural

2.279-2.282

παρὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη εἰδομένη κήρυκι σιωπᾶν λαὸν ἀνώγει, ὡς ἅμα θ̓ οἳ πρῶτοί τε καὶ ὕστατοι υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀκούσειαν καὶ ἐπιφρασσαίατο βουλήν·

5.703-5.704

ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δ̓ ὕστατον ἐξενάριξαν Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς καὶ χάλκεος Ἄρης;

λωβήσαιο

λωβάομαι (3) [Λ] 1.232

λωβήσαιο 2nd person singular medio-passive aorist optative

2.242

ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο·

13.620-13.625

λείψετέ θην οὕτω γε νέας Δαναῶν ταχυπώλων Τρῶες ὑπερφίαλοι δεινῆς ἀκόρητοι ἀϋτῆς, ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς ἣν ἐμὲ λωβήσασθε κακαὶ κύνες, οὐ δέ τι θυμῷ Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν ξεινίου, ὅς τέ ποτ̓ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν·

[to treat despitefully, to outrage, maltreat]

. 1.233ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω

ἐρῶ (42) [Λ] 1.233

ἐρέω 1st person singular active future indicative

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

[[I will say]]

καὶ ἐπὶ μέγαν

μέγας (460) [Λ] 1.233

μέγαν masculine accusative singular

1.239

ὃ δέ τοι μέγας ἔσσεται ὅρκος·

1.254

ὦ πόποι ἦ μέγα πένθος Ἀχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει·

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

[big, great]

ὅρκον

ὅρκος (15) [Λ] 1.233

ὅρκον masculine accusative singular

1.239

ὃ δέ τοι μέγας ἔσσεται ὅρκος·

2.755

ὅρκου γὰρ δεινοῦ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ.

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

[the object by which one swears, the witness of an oath]

ὀμοῦμαι

ὄμνυμι (22) [Λ] 1.233

ὀμοῦμαι 1st person singular middle future indicative

3.276-3.280

9.132-9.134

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

[to swear]

· 1.234ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον

σκῆπτρον (27) [Λ] 1.234-1.236

σκῆπτρον neuter accusative singular

1.245-1.246

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ̓ αὐτός·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

2.46-2.47

εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεὶ σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[a staff]

, τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα

φύλλον (8) [Λ] 1.234-1.236

φύλλα neuter accusative plural

1.236-1.237

περὶ γάρ ῥά ἑ χαλκὸς ἔλεψε φύλλά τε καὶ φλοιόν·

2.467-2.468

ἔσταν δ̓ ἐν λειμῶνι Σκαμανδρίῳ ἀνθεμόεντι μυρίοι, ὅσσά τε φύλλα καὶ ἄνθεα γίγνεται ὥρῃ.

2.800-2.801

λίην γὰρ φύλλοισιν ἐοικότες ἢ ψαμάθοισιν ἔρχονται πεδίοιο μαχησόμενοι προτὶ ἄστυ.

[a leaf;]

καὶ ὄζους

ὄζος (18) [Λ] 1.234-1.236

ὄζους masculine accusative plural

2.311-2.313

ἔνθα δ̓ ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, νήπια τέκνα, ὄζῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ πετάλοις ὑποπεπτηῶτες ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα·

2.536-2.541

οἳ δ̓ Εὔβοιαν ἔχον μένεα πνείοντες Ἄβαντες Χαλκίδα τ̓ Εἰρέτριάν τε πολυστάφυλόν θ̓ Ἱστίαιαν Κήρινθόν τ̓ ἔφαλον Δίου τ̓ αἰπὺ πτολίεθρον, οἵ τε Κάρυστον ἔχον ἠδ̓ οἳ Στύρα ναιετάασκον, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνεὐ Ἐλεφήνωρ ὄζος Ἄρηος Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων.

2.661-2.663

Τληπόλεμος δ̓ ἐπεὶ οὖν τράφ̓ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα ἤδη γηράσκοντα Λικύμνιον ὄζον Ἄρηος·

[a bough, branch, twig, shoot]

1.235φύσει

φυσάω (3) [Λ] 1.234-1.236

φύσει 3rd person singular active imperfect indicative

18.470-18.473

φῦσαι δ̓ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων παντοίην εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι, ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι, ἄλλοτε δ̓ αὖτε, ὅππως Ἥφαιστός τ̓ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο.

23.217-23.218

παννύχιοι δ̓ ἄρα τοί γε πυρῆς ἄμυδις φλόγ̓ ἔβαλλον φυσῶντες λιγέως·

[to puff]

, ἐπεὶ δὴ πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 1.234-1.236

πρῶτα neuter accusative plural

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.318-1.321

1.386

αὐτίκ̓ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·

[first]

τομὴν ἐν ὄρεσσι

ὄρος (62) [Λ] 1.234-1.236

ὄρεσσι neuter dative plural

2.455-2.458

2.603-2.610

2.828-2.833

οἳ δ̓ Ἀδρήστειάν τ̓ εἶχον καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ καὶ Πιτύειαν ἔχον καὶ Τηρείης ὄρος αἰπύ, τῶν ἦρχ̓ Ἄδρηστός τε καὶ Ἄμφιος λινοθώρηξ υἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντων ᾔδεε μαντοσύνας, οὐ δὲ οὓς παῖδας ἔασκε στείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα·

[a mountain, hill]

λέλοιπεν

λείπω (103) [Λ] 1.234-1.236

λέλοιπεν 3rd person plural active pluperfect indicative

1.428-1.430

ὣς ἄρα φωνήσασ̓ ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων·

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

[to leave, quit]

, 1.236οὐ δ̓ ἀναθηλήσει· περὶ γάρ ῥά ἑ χαλκὸς

χαλκός (148) [Λ] 1.236-1.237

χαλκὸς masculine nominative singular

2.226-2.228

πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, πολλαὶ δὲ γυναῖκες εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι, ἅς τοι Ἀχαιοὶ πρωτίστῳ δίδομεν εὖτ̓ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν.

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

[copper]

ἔλεψε 1.237φύλλά

φύλλον (8) [Λ] 1.236-1.237

φύλλά neuter accusative plural

2.467-2.468

ἔσταν δ̓ ἐν λειμῶνι Σκαμανδρίῳ ἀνθεμόεντι μυρίοι, ὅσσά τε φύλλα καὶ ἄνθεα γίγνεται ὥρῃ.

2.800-2.801

λίην γὰρ φύλλοισιν ἐοικότες ἢ ψαμάθοισιν ἔρχονται πεδίοιο μαχησόμενοι προτὶ ἄστυ.

6.146

οἵη περ φύλλων γενεὴ τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν.

[a leaf;]

τε καὶ φλοιόν· νῦν αὖτέ μιν υἷες

υἱός (436) [Λ] 1.237-1.239

υἷες masculine nominative plural

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.237-1.239

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

[Achaian]

1.238ἐν παλάμῃς

παλάμη (15) [Λ] 1.237-1.239

παλάμῃς feminine dative plural

3.125-3.128

ἣ δὲ μέγαν ἱστὸν ὕφαινε δίπλακα πορφυρέην, πολέας δ̓ ἐνέπασσεν ἀέθλους Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, οὕς ἑθεν εἵνεκ̓ ἔπασχον ὑπ̓ Ἄρηος παλαμάων·

3.338

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος, ὅ οἱ παλάμηφιν ἀρήρει.

3.367-3.368

νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος, ἐκ δέ μοι ἔγχος ἠΐχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐ δ̓ ἔβαλόν μιν.

[the palm of the hand, the hand]

φορέουσι

φορέω (25) [Λ] 1.237-1.239

φορέουσι 3rd person plural active present indicative

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

2.769-2.770

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατος ἦεν, ἵπποι θ̓ οἳ φορέεσκον ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[to bear]

δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας

θέμις (21) [Λ] 1.237-1.239

θέμιστας feminine accusative plural

2.73-2.74

πρῶτα δ̓ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί, καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·

2.204-2.206

εἷς κοίρανος ἔστω, εἷς βασιλεύς, ᾧ δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσι.

5.757-5.761

Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ Ἄρῃ τάδε καρτερὰ ἔργα ὁσσάτιόν τε καὶ οἷον ἀπώλεσε λαὸν Ἀχαιῶν μὰψ ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον ἐμοὶ δ̓ ἄχος, οἳ δὲ ἕκηλοι τέρπονται Κύπρίς τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄφρονα τοῦτον ἀνέντες, ὃς οὔ τινα οἶδε θέμιστα;

[that which is laid down]

1.239πρὸς Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 1.237-1.239

Διὸς masculine genitive singular

1.277-1.279

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

1.352-1.354

μῆτερ ἐπεί μ̓ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα, τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης·

[Zeus]

εἰρύαται

ἐρύω (101) [Λ] 1.237-1.239

εἰρύαται 3rd person plural medio-passive perfect indicative

1.464-1.466

1.484-1.486

2.427-2.429

[to drag along the ground, drag, draw]

· ὃ δέ τοι μέγας

μέγας (460) [Λ] 1.239

μέγας masculine nominative singular

1.254

ὦ πόποι ἦ μέγα πένθος Ἀχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει·

1.255-1.258

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

[big, great]

ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 1.239

ἔσσεται 3rd person singular middle future indicative

1.255-1.258

1.259

ἄμφω δὲ νεωτέρω ἐστὸν ἐμεῖο·

1.267-1.268

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.

[to be]

ὅρκος

ὅρκος (15) [Λ] 1.239

ὅρκος masculine nominative singular

2.755

ὅρκου γὰρ δεινοῦ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ.

9.132-9.134

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

[the object by which one swears, the witness of an oath]

· 1.240ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.240-1.241

Ἀχιλλῆος masculine genitive singular

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.292

τὸν δ̓ ἄῤ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς·

1.318-1.321

οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων λῆγ̓ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ̓ Ἀχιλῆϊ, ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·

[Achilles]

ποθὴ

ποθή (7) [Λ] 1.240-1.241

ποθὴ feminine nominative singular

6.361-6.362

ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐπέσσυται ὄφῤ ἐπαμύνω Τρώεσσ̓, οἳ μέγ̓ ἐμεῖο ποθὴν ἀπεόντος ἔχουσιν.

11.470-11.471

δείδω μή τι πάθῃσιν ἐνὶ Τρώεσσι μονωθεὶς ἐσθλὸς ἐών, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι γένηται.

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

[fond desire for]

ἵξεται

ἱκνέομαι (114) [Λ] 1.240-1.241

ἵξεται 3rd person singular middle future indicative

1.317

κνίση δ̓ οὐρανὸν ἷκεν ἑλισσομένη περὶ καπνῷ.

1.327-1.330

1.362

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

[to come]

υἷας

υἱός (436) [Λ] 1.240-1.241

υἷας masculine accusative plural

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.240-1.241

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.243-1.244

σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

[Achaian]

1.241σύμπαντας

σύμπας (4) [Λ] 1.240-1.241

σύμπαντας masculine accusative plural

2.567

συμπάντων δ̓ ἡγεῖτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

22.378-22.384

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

[all together, all at once, all in a body]

· τότε δ̓ οὔ τι δυνήσεαι

δύναμαι (67) [Λ] 1.241-1.243

δυνήσεαι 2nd person singular middle future indicative

1.393

ἀλλὰ σὺ εἰ δύνασαί γε περίσχεο παιδὸς ἑῆος·

1.562-1.563

πρῆξαι δ̓ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι, ἀλλ̓ ἀπὸ θυμοῦ μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι·

1.586-1.589

τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ, μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι θεινομένην, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν·

[to be able, capable, strong enough]

ἀχνύμενός

ἀχεύω (58) [Λ] 1.241-1.243

ἀχνύμενός masculine nominative singular passive present participle

1.586-1.589

2.270

οἳ δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἐπ̓ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν·

2.694

τῆς ὅ γε κεῖτ̓ ἀχέων, τάχα δ̓ ἀνστήσεσθαι ἔμελλεν.

[grieving, sorrowing, mourning]

περ 1.242χραισμεῖν

χραισμέω (19) [Λ] 1.241-1.243

χραισμεῖν active present infinitive

1.565-1.567

1.586-1.589

3.54-3.55

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶῤ Ἀφροδίτης ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ̓ ἐν κονίῃσι μιγείης.

[to ward off from one]

, εὖτ̓ ἂν πολλοὶ

πολύς (468) [Λ] 1.241-1.243

πολλοὶ masculine nominative plural

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

1.581

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν.

[much, many]

ὑφ̓ Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 1.241-1.243

Ἕκτορος masculine genitive singular

2.802

Ἕκτορ σοὶ δὲ μάλιστ̓ ἐπιτέλλομαι, ὧδε δὲ ῥέξαι·

2.807-2.808

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ οὔ τι θεᾶς ἔπος ἠγνοίησεν, αἶψα δ̓ ἔλυσ̓ ἀγορήν·

2.816-2.817

Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Πριαμίδης·

[Hector]

ἀνδροφόνοιο

ἀνδροφόνος (16) [Λ] 1.241-1.243

ἀνδροφόνοιο masculine genitive singular

4.439-4.443

ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη Δεῖμός τ̓ ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα, Ἄρεος ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη ἑτάρη τε, ἥ τ̓ ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα οὐρανῷ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐπὶ χθονὶ βαίνει·

6.133-6.135

αἳ δ̓ ἅμα πᾶσαι θύσθλα χαμαὶ κατέχευαν ὑπ̓ ἀνδροφόνοιο Λυκούργου θεινόμεναι βουπλῆγι·

6.497-6.499

αἶψα δ̓ ἔπειθ̓ ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο, κιχήσατο δ̓ ἔνδοθι πολλὰς ἀμφιπόλους, τῇσιν δὲ γόον πάσῃσιν ἐνῶρσεν.

[man-slaying]

1.243θνήσκοντες

θνήσκω (75) [Λ] 1.241-1.243

θνήσκοντες masculine nominative plural active present participle

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

2.104-2.108

2.641-2.642

οὐ γὰρ ἔτ̓ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν, οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος·

πίπτωσι

πίπτω (131) [Λ] 1.241-1.243

πίπτωσι 3rd person plural active present subjunctive

1.594

ἔνθά με Σίντιες ἄνδρες ἄφαρ κομίσαντο πεσόντα.

2.173-2.178

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν φεύξεσθ̓ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;

3.288-3.291

εἰ δ̓ ἂν ἐμοὶ τιμὴν Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τίνειν οὐκ ἐθέλωσιν Ἀλεξάνδροιο πεσόντος, αὐτὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα μαχήσομαι εἵνεκα ποινῆς αὖθι μένων, ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω.

[to fall, fall down]

· σὺ δ̓ ἔνδοθι θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 1.243-1.244

θυμὸν masculine accusative singular

1.255-1.258

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.428-1.430

ὣς ἄρα φωνήσασ̓ ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων·

[the soul]

ἀμύξεις 1.244χωόμενος

χώομαι (38) [Λ] 1.243-1.244

χωόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.380

χωόμενος δ̓ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο·

1.428-1.430

2.688-2.693

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

[to be angry, wroth, indignant]

ὅ τ̓ ἄριστον

ἄριστος (138) [Λ] 1.243-1.244

ἄριστον masculine accusative singular

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.82

νῦν δ̓ ἴδεν ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·

[best]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.243-1.244

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

[Achaian]

οὐδὲν

οὐδείς (8) [Λ] 1.243-1.244

οὐδὲν neuter accusative singular

1.407-1.412

10.216-10.217

τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον, αἰεὶ δ̓ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.

16.269-16.274

Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην, ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[not one, nobody]

ἔτισας

τίνω (23) [Λ] 1.243-1.244

ἔτισας 2nd person singular active aorist indicative

1.354

νῦν δ̓ οὐ δέ με τυτθὸν ἔτισεν·

1.407-1.412

1.508

ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·

[to pay a price]

. 1.245ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 1.245-1.246

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

1.345-1.347

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.359-1.361

καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ̓ ὀμίχλη, καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to say, to claim]

Πηλεΐδης

Πηλείδης (53) [Λ] 1.245-1.246

Πηλεΐδης masculine nominative singular

1.277-1.279

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

, ποτὶ δὲ σκῆπτρον

σκῆπτρον (27) [Λ] 1.245-1.246

σκῆπτρον neuter accusative singular

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

2.46-2.47

εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεὶ σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[a staff]

βάλε

βάλλω (314) [Λ] 1.245-1.246

βάλε 3rd person singular active aorist indicative

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

1.314-1.316

1.436

ἐκ δ̓ εὐνὰς ἔβαλον, κατὰ δὲ πρυμνήσἰ ἔδησαν·

[to throw]

γαίῃ

γαῖα (125) [Λ] 1.245-1.246

γαίῃ feminine dative singular

1.254

ὦ πόποι ἦ μέγα πένθος Ἀχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει·

1.269-1.270

καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου ἐλθὼν τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης·

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

[a land, country]

1.246χρυσείοις

χρύσεος (75) [Λ] 1.245-1.246

χρυσείοις masculine dative plural

1.370-1.375

2.267-2.268

σμῶδιξ δ̓ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη σκήπτρου ὕπο χρυσέου·

3.64

μή μοι δῶῤ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·

[golden, of gold, decked]

ἥλοισι

ἧλος (3) [Λ] 1.245-1.246

ἥλοισι masculine dative plural

11.29-11.31

ἐν δέ οἱ ἧλοι χρύσειοι πάμφαινον, ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν ἀργύρεον χρυσέοισιν ἀορτήρεσσιν ἀρηρός.

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

[a nail]

πεπαρμένον

πείρω (12) [Λ] 1.245-1.246

πεπαρμένον neuter accusative singular medio-passive perfect participle

1.464-1.466

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

2.427-2.429

5.398-5.399

αὐτὰρ ὃ βῆ πρὸς δῶμα Διὸς καὶ μακρὸν Ὄλυμπον κῆρ ἀχέων ὀδύνῃσι πεπαρμένος·

[to pierce quite through, fix]

, ἕζετο

ἕζομαι (35) [Λ] 1.245-1.246

ἕζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.348-1.350

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

2.76-2.78

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο, τοῖσι δ̓ ἀνέστη Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος, ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to seat oneself, sit]

δ̓ αὐτός· 1.247Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.247

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

1.282

Ἀτρεΐδη σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος·

1.308-1.311

1.312-1.313

οἳ μὲν ἔπειτ̓ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα, λαοὺς δ̓ Ἀτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν·

[son of Atreus]

δ̓ ἑτέρωθεν ἐμήνιε

μηνίω (7) [Λ] 1.247

ἐμήνιε 3rd person singular active imperfect indicative

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

2.768-2.769

ἀνδρῶν αὖ μέγ̓ ἄριστος ἔην Τελαμώνιος Αἴας ὄφῤ Ἀχιλεὺς μήνιεν·

[to be wroth with]

· τοῖσι δὲ Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 1.247-1.249

Νέστωρ masculine nominative singular

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.57-2.58

μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳ εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ̓ ἄγχιστα ἐῴκει·

2.76-2.78

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο, τοῖσι δ̓ ἀνέστη Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος, ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[Nestor]

1.248ἡδυεπὴς ἀνόρουσε

ἀνορούω (11) [Λ] 1.247-1.249

ἀνόρουσε 3rd person singular active aorist indicative

9.193-9.194

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.519-10.522

ὃ δ̓ ἐξ ὕπνου ἀνορούσας ὡς ἴδε χῶρον ἐρῆμον, ὅθ̓ ἕστασαν ὠκέες ἵπποι, ἄνδράς τ̓ ἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσιν, ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα φίλον τ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον.

[to start up, leap up]

λιγὺς

λιγύς (9) [Λ] 1.247-1.249

λιγὺς masculine nominative singular

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

4.293-4.296

ἔνθ̓ ὅ γε Νέστοῤ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

[clear, whistling]

Πυλίων

Πύλιος (9) [Λ] 1.247-1.249

Πυλίων masculine genitive plural

4.293-4.296

ἔνθ̓ ὅ γε Νέστοῤ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

5.541-5.546

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Δαναῶν ἕλεν ἄνδρας ἀρίστους υἷε Διοκλῆος Κρήθωνά τε Ὀρσίλοχόν τε, τῶν ῥα πατὴρ μὲν ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐνὶ Φηρῇ ἀφνειὸς βιότοιο, γένος δ̓ ἦν ἐκ ποταμοῖο Ἀλφειοῦ, ὅς τ̓ εὐρὺ ῥέει Πυλίων διὰ γαίης, ὃς τέκετ̓ Ὀρτίλοχον πολέεσσ̓ ἄνδρεσσιν ἄνακτα·

7.132-7.135

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον ἡβῷμ̓ ὡς ὅτ̓ ἐπ̓ ὠκυρόῳ Κελάδοντι μάχοντο ἀγρόμενοι Πύλιοί τε καὶ Ἀρκάδες ἐγχεσίμωροι Φειᾶς πὰρ τείχεσσιν Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα.

[of Pylos, Pylian;(pr.n.) Pylius, godfather of Heracles]

ἀγορητής

ἀγορητής (6) [Λ] 1.247-1.249

ἀγορητής masculine nominative singular

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

3.146-3.152

οἳ δ̓ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην Λάμπόν τε Κλυτίον θ̓ Ἱκετάονά τ̓ ὄζον Ἄρηος Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι, γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλ̓ ἀγορηταὶ ἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ̓ ὕλην δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·

4.293-4.296

ἔνθ̓ ὅ γε Νέστοῤ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

[a speaker, orator]

, 1.249τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης

γλῶσσα (9) [Λ] 1.247-1.249

γλώσσης feminine genitive singular

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

2.803-2.804

πολλοὶ γὰρ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμου ἐπίκουροι, ἄλλη δ̓ ἄλλων γλῶσσα πολυσπερέων ἀνθρώπων·

4.437-4.438

οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸς θρόος οὐ δ̓ ἴα γῆρυς, ἀλλὰ γλῶσσα μέμικτο, πολύκλητοι δ̓ ἔσαν ἄνδρες.

[the tongue]

μέλιτος

μέλι (4) [Λ] 1.247-1.249

μέλιτος neuter genitive singular

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

18.107-18.110

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

23.170-23.171

ἐν δ̓ ἐτίθει μέλιτος καὶ ἀλείφατος ἀμφιφορῆας πρὸς λέχεα κλίνων·

[honey]

γλυκίων

γλυκύς (15) [Λ] 1.247-1.249

γλυκίων feminine nominative singular comparative

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.70-2.71

ὣς ὃ μὲν εἰπὼν ᾤχετ̓ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.

[sweet]

ῥέεν

ῥέω (38) [Λ] 1.247-1.249

ῥέεν 3rd person singular active imperfect indicative

2.303-2.307

2.848-2.850

αὐτὰρ Πυραίχμης ἄγε Παίονας ἀγκυλοτόξους τηλόθεν ἐξ Ἀμυδῶνος ἀπ̓ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος, Ἀξιοῦ οὗ κάλλιστον ὕδωρ ἐπικίδναται αἶαν.

3.298-3.301

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι ὁππότεροι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια πημήνειαν ὧδέ σφ̓ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέοι ὡς ὅδε οἶνος αὐτῶν καὶ τεκέων, ἄλοχοι δ̓ ἄλλοισι δαμεῖεν.

[to flow, run, stream, gush]

αὐδή

αὐδή (7) [Λ] 1.247-1.249

αὐδή feminine nominative singular

4.429-4.431

οἳ δ̓ ἄλλοι ἀκὴν ἴσαν, οὐ δέ κε φαίης τόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντ̓ ἐν στήθεσιν αὐδήν, σιγῇ δειδιότες σημάντορας·

13.756-13.757

οἳ δ̓ ἐς Πανθοΐδην ἀγαπήνορα Πουλυδάμαντα πάντες ἐπεσσεύοντ̓, ἐπεὶ Ἕκτορος ἔκλυον αὐδήν.

15.269-15.270

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ̓ ἐνώμα ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

[the human voice, speech]

· 1.250τῷ δ̓ ἤδη δύο μὲν γενεαὶ

γενεά (37) [Λ] 1.250-1.252

γενεαὶ feminine nominative plural

2.704-2.707

ἀλλά σφεας κόσμησε Ποδάρκης ὄζος Ἄρηος Ἰφίκλου υἱὸς πολυμήλου Φυλακίδαο αὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάου ὁπλότερος γενεῇ·

4.58-4.61

καὶ γὰρ ἐγὼ θεός εἰμι, γένος δέ μοι ἔνθεν ὅθεν σοί, καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις.

5.265-5.269

τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς δῶχ̓ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ̓ ἄριστοι ἵππων ὅσσοι ἔασιν ὑπ̓ ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους·

[race, stock, family]

μερόπων

μέροψ (4) [Λ] 1.250-1.252

μερόπων masculine genitive plural

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

18.490-18.491

ἐν δὲ δύω ποίησε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων καλάς.

20.215-20.218

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

[dividing the voice]

ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 1.250-1.252

ἀνθρώπων masculine genitive plural

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

2.668-2.670

τριχθὰ δὲ ᾤκηθεν καταφυλαδόν, ἠδὲ φίληθεν ἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει, καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρονίων.

[man, person, human]

1.251ἐφθίαθ̓

φθίω (15) [Λ] 1.250-1.252

ἐφθίαθ̓ 3rd person plural medio-passive pluperfect indicative

6.407-6.409

δαιμόνιε φθίσει σε τὸ σὸν μένος, οὐ δ̓ ἐλεαίρεις παῖδά τε νηπίαχον καὶ ἔμ̓ ἄμμορον, ἣ τάχα χήρη σεῦ ἔσομαι·

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

[to decay, wane, dwindle]

, οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν

τρέφω (38) [Λ] 1.250-1.252

τράφεν 3rd person plural passive aorist indicative

1.266

κάρτιστοι δὴ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράφεν ἀνδρῶν·

1.414

ὤ μοι τέκνον ἐμόν, τί νύ σ̓ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα;

2.546-2.549

οἳ δ̓ ἄῤ Ἀθήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον δῆμον Ἐρεχθῆος μεγαλήτορος, ὅν ποτ̓ Ἀθήνη θρέψε Διὸς θυγάτηρ, τέκε δὲ ζείδωρος ἄρουρα, κὰδ δ̓ ἐν Ἀθήνῃς εἷσεν ἑῷ ἐν πίονι νηῷ·

[to nourish, rear, maintain]

ἠδ̓ ἐγένοντο

γίγνομαι (173) [Λ] 1.250-1.252

ἐγένοντο 3rd person plural middle aorist indicative

1.338-1.342

1.493-1.495

2.323

τίπτ̓ ἄνεῳ ἐγένεσθε κάρη κομόωντες Ἀχαιοί;

[become, be born]

1.252ἐν Πύλῳ

Πύλος (11) [Λ] 1.250-1.252

Πύλῳ feminine dative singular

1.269-1.270

καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου ἐλθὼν τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης·

2.76-2.78

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο, τοῖσι δ̓ ἀνέστη Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος, ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

2.591-2.596

οἳ δὲ Πύλον τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴν καὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καὶ ἐΰκτιτον Αἰπὺ καὶ Κυπαρισσήεντα καὶ Ἀμφιγένειαν ἔναιον καὶ Πτελεὸν καὶ Ἕλος καὶ Δώριον, ἔνθά τε Μοῦσαι ἀντόμεναι Θάμυριν τὸν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆς Οἰχαλίηθεν ἰόντα παῤ Εὐρύτου Οἰχαλιῆος·

[Pylos]

ἠγαθέῃ

ἠγάθεος (5) [Λ] 1.250-1.252

ἠγαθέῃ feminine dative singular

2.721-2.723

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέῤ ἄλγεα πάσχων Λήμνῳ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθι μιν λίπον υἷες Ἀχαιῶν ἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷ ὀλοόφρονος ὕδρου·

6.132-6.133

ὅς ποτε μαινομένοιο Διωνύσοιο τιθήνας σεῦε κατ̓ ἠγάθεον Νυσήϊον·

21.55-21.58

ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος, οἷον δὴ καὶ ὅδ̓ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος·

[very divine, most holy]

, μετὰ δὲ τριτάτοισιν

τρίτατος (9) [Λ] 1.250-1.252

τριτάτοισιν masculine dative plural

2.565-2.566

τοῖσι δ̓ ἅμ̓ Εὐρύαλος τρίτατος κίεν ἰσόθεος φὼς Μηκιστέος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος·

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

10.251-10.253

μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δ̓ ἠώς, ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ̓ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

[third(lengthd. poet. for τρίτος)]

ἄνασσεν

ἀνάσσω (36) [Λ] 1.250-1.252

ἄνασσεν 3rd person singular active imperfect indicative

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.287-1.289

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

[to be lord, master, owner, to rule, in]

· 1.253ὅ σφιν ἐὺ φρονέων

φρονέω (60) [Λ] 1.253

φρονέων masculine nominative singular active present participle

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

2.76-2.78

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο, τοῖσι δ̓ ἀνέστη Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος, ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

ἀγορήσατο

ἀγοράομαι (12) [Λ] 1.253

ἀγορήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

2.76-2.78

2.283

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

2.337-2.338

ὦ πόποι ἦ δὴ παισὶν ἐοικότες ἀγοράασθε νηπιάχοις οἷς οὔ τι μέλει πολεμήϊα ἔργα.

[to meet in assembly, sit in debate]

καὶ μετέειπεν

μετεῖπον (26) [Λ] 1.253

μετέειπεν 3rd person singular active aorist indicative

2.76-2.78

2.283

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

2.336

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[to speak among]

· 1.254ὦ πόποι ἦ μέγα

μέγας (460) [Λ] 1.254

μέγα neuter nominative singular

1.255-1.258

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

[big, great]

πένθος

πένθος (20) [Λ] 1.254

πένθος neuter nominative singular

1.362

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

4.193-4.197

Ταλθύβἰ ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον φῶτ̓ Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος, ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

4.204-4.207

ὄρσ̓ Ἀσκληπιάδη, καλέει κρείων Ἀγαμέμνων, ὄφρα ἴδῃς Μενέλαον ἀρήϊον ἀρχὸν Ἀχαιῶν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

[grief, sadness, sorrow]

Ἀχαιΐδα γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 1.254

γαῖαν feminine accusative singular

1.269-1.270

καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου ἐλθὼν τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης·

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

2.140

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[a land, country]

ἱκάνει

ἱκάνω (61) [Λ] 1.254

ἱκάνει 3rd person singular active present indicative

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.17-2.18

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, βῆ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα·

[to come, arrive]

· 1.255ἦ κεν γηθήσαι

γηθέω (23) [Λ] 1.255-1.258

γηθήσαι 3rd person singular active aorist optative

1.330

οὐ δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθησεν Ἀχιλλεύς.

4.255-4.256

τοὺς δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα δ̓ Ἰδομενῆα προσηύδα μειλιχίοισιν·

4.283-4.284

καὶ τοὺς μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων, καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to rejoice]

Πρίαμος

Πρίαμος (142) [Λ] 1.255-1.258

Πρίαμος masculine nominative singular

1.255-1.258

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

[Priam]

Πριάμοιό

Πρίαμος (142) [Λ] 1.255-1.258

Πριάμοιό masculine genitive singular

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.157-2.162

2.173-2.178

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν φεύξεσθ̓ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;

[Priam]

τε παῖδες

παῖς (168) [Λ] 1.255-1.258

παῖδες masculine nominative plural

1.393

ἀλλὰ σὺ εἰ δύνασαί γε περίσχεο παιδὸς ἑῆος·

1.442-1.445

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

[a child]

1.256ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 1.255-1.258

ἄλλοι masculine nominative plural

1.287-1.289

1.295-1.296

ἄλλοισιν δὴ ταῦτ̓ ἐπιτέλλεο, μὴ γὰρ ἔμοιγε σήμαιν̓·

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

[other, another]

τε Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 1.255-1.258

Τρῶες masculine nominative plural

1.407-1.412

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

[Tros]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 1.255-1.258

μέγα neuter accusative singular

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

[big, great]

κεν κεχαροίατο

χαίρω (43) [Λ] 1.255-1.258

κεχαροίατο 3rd person plural middle aorist optative

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

3.21-3.25

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων·

[to rejoice, be glad, be delighted]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 1.255-1.258

θυμῷ masculine dative singular

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.428-1.430

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

[the soul]

1.257εἰ σφῶϊν τάδε πάντα

πᾶς (546) [Λ] 1.255-1.258

πάντα neuter accusative plural

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.286

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[all, the whole]

πυθοίατο

πυνθάνομαι (32) [Λ] 1.255-1.258

πυθοίατο 3rd person plural middle aorist optative

2.119-2.122

αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ̓ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι ἀνδράσι παυροτέροισι, τέλος δ̓ οὔ πώ τι πέφανται·

5.350-5.351

εἰ δὲ σύ γ̓ ἐς πόλεμον πωλήσεαι, ἦ τέ σ̓ ὀΐω ῥιγήσειν πόλεμόν γε καὶ εἴ χ̓ ἑτέρωθι πύθηαι.

5.699-5.702

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπ̓ Ἄρηϊ καὶ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ οὔ τε ποτὲ προτρέποντο μελαινάων ἐπὶ νηῶν οὔ τε ποτ̓ ἀντεφέροντο μάχῃ, ἀλλ̓ αἰὲν ὀπίσσω χάζονθ̓, ὡς ἐπύθοντο μετὰ Τρώεσσιν Ἄρηα.

[to learn by hearsay]

μαρναμένοιϊν

μάρναμαι (45) [Λ] 1.255-1.258

μαρναμένοιϊν masculine genitive dual medio-passive present participle

3.305-3.307

ἤτοι ἐγὼν εἶμι προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν ἄψ, ἐπεὶ οὔ πω τλήσομ̓ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαι μαρνάμενον φίλον υἱὸν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

4.512-4.513

οὐ μὰν οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο μάρναται, ἀλλ̓ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει.

5.31-5.34

Ἆρες Ἄρες βροτολοιγὲ μιαιφόνε τειχεσιπλῆτα οὐκ ἂν δὴ Τρῶας μὲν ἐάσαιμεν καὶ Ἀχαιοὺς μάρνασθ̓, ὁπποτέροισι πατὴρ Ζεὺς κῦδος ὀρέξῃ, νῶϊ δὲ χαζώμεσθα, Διὸς δ̓ ἀλεώμεθα μῆνιν;

[to fight, do battle]

, 1.258οἳ περὶ μὲν βουλὴν

βουλή (52) [Λ] 1.255-1.258

βουλὴν feminine accusative singular

1.273

καὶ μέν μευ βουλέων ξύνιεν πείθοντό τε μύθῳ·

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.540

τίς δ̓ αὖ τοι δολομῆτα θεῶν συμφράσσατο βουλάς;

[will, determination; council, senate]

Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 1.255-1.258

Δαναῶν masculine genitive plural

1.442-1.445

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

[the Danaans]

, περὶ δ̓ ἐστὲ

εἰμί (1088) [Λ] 1.255-1.258

ἐστὲ 2nd person plural active present indicative

1.259

ἄμφω δὲ νεωτέρω ἐστὸν ἐμεῖο·

1.267-1.268

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.

1.271-1.272

κείνοισι δ̓ ἂν οὔ τις τῶν οἳ νῦν βροτοί εἰσιν ἐπιχθόνιοι μαχέοιτο·

[to be]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 1.255-1.258

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

1.267-1.268

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.

1.271

καὶ μαχόμην κατ̓ ἔμ̓ αὐτὸν ἐγώ·

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

[to fight]

. 1.259ἀλλὰ πίθεσθ̓

πείθω (141) [Λ] 1.259

πίθεσθ̓ 2nd person plural middle aorist imperative

1.273

καὶ μέν μευ βουλέων ξύνιεν πείθοντό τε μύθῳ·

1.274

ἀλλὰ πίθεσθε καὶ ὔμμες, ἐπεὶ πείθεσθαι ἄμεινον·

1.274

ἀλλὰ πίθεσθε καὶ ὔμμες, ἐπεὶ πείθεσθαι ἄμεινον·

[to prevail upon, win over, persuade]

· ἄμφω

ἄμφω (43) [Λ] 1.259

ἄμφω masculine nominative dual

1.363

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

2.123-2.128

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

[both]

δὲ νεωτέρω

νέος (44) [Λ] 1.259

νεωτέρω masculine nominative dual comparative

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

1.463

νέοι δὲ παῤ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

2.87-2.89

ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων, βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ̓ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·

[young, youthful]

ἐστὸν

εἰμί (1088) [Λ] 1.259

ἐστὸν 2nd person dual active present indicative

1.267-1.268

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.

1.271-1.272

κείνοισι δ̓ ἂν οὔ τις τῶν οἳ νῦν βροτοί εἰσιν ἐπιχθόνιοι μαχέοιτο·

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

[to be]

ἐμεῖο· 1.260ἤδη γάρ ποτ̓ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν

ἀρείων (10) [Λ] 1.260-1.261

ἀρείοσιν dative plural comparative

2.707-2.708

ὁ δ̓ ἅμα πρότερος καὶ ἀρείων ἥρως Πρωτεσίλαος ἀρήϊος·

4.406-4.408

ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν ἑπταπύλοιο παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθ̓ ὑπὸ τεῖχος ἄρειον, πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ·

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

[better, stouter, stronger, braver, more excellent]

ἠέ περ ὑμῖν 1.261ἀνδράσιν

ἀνήρ (590) [Λ] 1.260-1.261

ἀνδράσιν masculine dative plural

1.262-1.265

1.266

κάρτιστοι δὴ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράφεν ἀνδρῶν·

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[a man]

ὡμίλησα

ὁμιλέω (12) [Λ] 1.260-1.261

ὡμίλησα 1st person singular active aorist indicative

5.85-5.86

Τυδεΐδην δ̓ οὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη ἠὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλέοι ἦ μετ̓ Ἀχαιοῖς.

5.829-5.834

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐπ̓ Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους, τύψον δὲ σχεδίην μη δ̓ ἅζεο θοῦρον Ἄρηα τοῦτον μαινόμενον, τυκτὸν κακόν, ἀλλοπρόσαλλον, ὃς πρῴην μὲν ἐμοί τε καὶ Ἥρῃ στεῦτ̓ ἀγορεύων Τρωσὶ μαχήσεσθαι, ἀτὰρ Ἀργείοισιν ἀρήξειν, νῦν δὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ, τῶν δὲ λέλασται.

11.502-11.503

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέζων ἔγχεΐ θ̓ ἱπποσύνῃ τε, νέων δ̓ ἀλάπαζε φάλαγγας·

[to be in company with, consort with]

, καὶ οὔ ποτέ μ̓ οἵ γ̓ ἀθέριζον. 1.262οὐ γάρ πω τοίους

τοῖος (46) [Λ] 1.262-1.265

τοίους masculine accusative plural

2.482-2.483

τοῖον ἄῤ Ἀτρεΐδην θῆκε Ζεὺς ἤματι κείνῳ ἐκπρεπέ̓ ἐν πολλοῖσι καὶ ἔξοχον ἡρώεσσιν.

3.153

τοῖοι ἄρα Τρώων ἡγήτορες ἧντ̓ ἐπὶ πύργῳ.

3.159-3.160

ἀλλὰ καὶ ὧς τοίη περ ἐοῦσ̓ ἐν νηυσὶ νεέσθω, μη δ̓ ἡμῖν τεκέεσσί τ̓ ὀπίσσω πῆμα λίποιτο.

[quality, such, such-like]

ἴδον

εἶδον (237) [Λ] 1.262-1.265

ἴδον 1st person singular active aorist indicative

1.262-1.265

1.330

οὐ δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθησεν Ἀχιλλεύς.

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

[to see]

ἀνέρας

ἀνήρ (590) [Λ] 1.262-1.265

ἀνέρας masculine accusative plural

1.266

κάρτιστοι δὴ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράφεν ἀνδρῶν·

1.287-1.289

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

[a man]

οὐ δὲ ἴδωμαι

εἶδον (237) [Λ] 1.262-1.265

ἴδωμαι 1st person singular medio-passive aorist subjunctive

1.330

οὐ δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθησεν Ἀχιλλεύς.

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.586-1.589

τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ, μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι θεινομένην, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν·

[to see]

, 1.263οἷον

οἷος (71) [Λ] 1.262-1.265

οἷον masculine accusative singular

2.192

οὐ γάρ πω σάφα οἶσθ̓ οἷος νόος Ἀτρεΐωνος·

2.194

ἐν βουλῇ δ̓ οὐ πάντες ἀκούσαμεν οἷον ἔειπε.

2.320

ἡμεῖς δ̓ ἑσταότες θαυμάζομεν οἷον ἐτύχθη.

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

Πειρίθοόν

Πειρίθοος (6) [Λ] 1.262-1.265

Πειρίθοόν masculine accusative singular

2.738-2.741

οἳ δ̓ Ἄργισσαν ἔχον καὶ Γυρτώνην ἐνέμοντο, Ὄρθην Ἠλώνην τε πόλιν τ̓ Ὀλοοσσόνα λευκήν, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης υἱὸς Πειριθόοιο τὸν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς·

2.742-2.744

τόν ῥ̓ ὑπὸ Πειριθόῳ τέκετο κλυτὸς Ἱπποδάμεια ἤματι τῷ ὅτε Φῆρας ἐτίσατο λαχνήεντας, τοὺς δ̓ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν·

12.125-12.130

ἔφαντο γὰρ οὐκ ἔτ̓ Ἀχαιοὺς σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι νήπιοι, ἐν δὲ πύλῃσι δύ̓ ἀνέρας εὗρον ἀρίστους υἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων, τὸν μὲν Πειριθόου υἷα κρατερὸν Πολυποίτην, τὸν δὲ Λεοντῆα βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[Pirithous]

τε Δρύαντά τε ποιμένα

ποιμήν (53) [Λ] 1.262-1.265

ποιμένα masculine accusative singular

2.84-2.86

ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι, οἳ δ̓ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν σκηπτοῦχοι βασιλῆες·

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

2.243-2.244

ὣς φάτο νεικείων Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν, Θερσίτης·

[herdsman, shepherd]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 1.262-1.265

λαῶν masculine genitive plural

1.312-1.313

οἳ μὲν ἔπειτ̓ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα, λαοὺς δ̓ Ἀτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[the people]

1.264Καινέα τ̓ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον

ἀντίθεος (29) [Λ] 1.262-1.265

ἀντίθεον masculine accusative singular

3.184-3.187

ἤδη καὶ Φρυγίην εἰσήλυθον ἀμπελόεσσαν, ἔνθα ἴδον πλείστους Φρύγας ἀνέρας αἰολοπώλους λαοὺς Ὀτρῆος καὶ Μυγδόνος ἀντιθέοιο, οἵ ῥα τότ̓ ἐστρατόωντο παῤ ὄχθας Σαγγαρίοιο·

4.86-4.88

ἣ δ̓ ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ̓ ὅμιλον Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ, Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι.

4.376-4.377

ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας ξεῖνος ἅμ̓ ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων·

[equal to the gods, godlike]

Πολύφημον 1.265Θησέα τ̓ Αἰγεΐδην, ἐπιείκελον

ἐπιείκελος (8) [Λ] 1.262-1.265

ἐπιείκελον masculine accusative singular

4.393-4.395

δύω δ̓ ἡγήτορες ἦσαν, Μαίων Αἱμονίδης ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν, υἱός τ̓ Αὐτοφόνοιο μενεπτόλεμος Πολυφόντης.

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

[like, resembling]

ἀθανάτοισιν

ἀθάνατος (106) [Λ] 1.262-1.265

ἀθανάτοισιν masculine dative plural

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

[undying, immortal]

· 1.266κάρτιστοι

κράτιστος (10) [Λ] 1.266

κάρτιστοι masculine nominative plural

1.267-1.268

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.

1.267-1.268

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.

6.87-6.98

ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.

[strongest, mightiest]

δὴ κεῖνοι

κεῖνος (25) [Λ] 1.266

κεῖνοι masculine nominative plural

1.271-1.272

κείνοισι δ̓ ἂν οὔ τις τῶν οἳ νῦν βροτοί εἰσιν ἐπιχθόνιοι μαχέοιτο·

3.391-3.392

κεῖνος ὅ γ̓ ἐν θαλάμῳ καὶ δινωτοῖσι λέχεσσι κάλλεΐ τε στίλβων καὶ εἵμασιν·

5.604

καὶ νῦν οἱ πάρα κεῖνος Ἄρης βροτῷ ἀνδρὶ ἐοικώς.

ἐπιχθονίων

ἐπιχθόνιος (7) [Λ] 1.266

ἐπιχθονίων masculine genitive plural

1.271-1.272

κείνοισι δ̓ ἂν οὔ τις τῶν οἳ νῦν βροτοί εἰσιν ἐπιχθόνιοι μαχέοιτο·

2.553-2.554

τῷ δ̓ οὔ πώ τις ὁμοῖος ἐπιχθόνιος γένετ̓ ἀνὴρ κοσμῆσαι ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας·

4.44-4.47

αἳ γὰρ ὑπ̓ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων, τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο.

[upon the earth, earthly]

τράφεν

τρέφω (38) [Λ] 1.266

τράφεν 3rd person plural passive aorist indicative

1.414

ὤ μοι τέκνον ἐμόν, τί νύ σ̓ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα;

2.546-2.549

2.661-2.663

Τληπόλεμος δ̓ ἐπεὶ οὖν τράφ̓ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα ἤδη γηράσκοντα Λικύμνιον ὄζον Ἄρηος·

[to nourish, rear, maintain]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 1.266

ἀνδρῶν masculine genitive plural

1.287-1.289

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[a man]

· 1.267κάρτιστοι

κράτιστος (10) [Λ] 1.267-1.268

κάρτιστοι masculine nominative plural

1.267-1.268

κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.

6.87-6.98

6.185

καρτίστην δὴ τήν γε μάχην φάτο δύμεναι ἀνδρῶν.

[strongest, mightiest]

μὲν ἔσαν

εἰμί (1088) [Λ] 1.267-1.268

ἔσαν 3rd person plural active imperfect indicative

1.271-1.272

κείνοισι δ̓ ἂν οὔ τις τῶν οἳ νῦν βροτοί εἰσιν ἐπιχθόνιοι μαχέοιτο·

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

[to be]

καὶ καρτίστοις

κράτιστος (10) [Λ] 1.267-1.268

καρτίστοις masculine dative plural

6.87-6.98

6.185

καρτίστην δὴ τήν γε μάχην φάτο δύμεναι ἀνδρῶν.

7.155

τὸν δὴ μήκιστον καὶ κάρτιστον κτάνον ἄνδρα·

[strongest, mightiest]

ἐμάχοντο

μάχομαι (218) [Λ] 1.267-1.268

ἐμάχοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

1.271

καὶ μαχόμην κατ̓ ἔμ̓ αὐτὸν ἐγώ·

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

[to fight]

1.268φηρσὶν ὀρεσκῴοισι καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν

ἀπόλλυμι (34) [Λ] 1.267-1.268

ἀπόλεσσαν 3rd person plural active aorist indicative

2.157-2.162

2.173-2.178

3.39-3.40

Δύσπαρι εἶδος ἄριστε γυναιμανὲς ἠπεροπευτὰ αἴθ̓ ὄφελες ἄγονός τ̓ ἔμεναι ἄγαμός τ̓ ἀπολέσθαι·

[to destroy, kill; to lose]

. 1.269καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου

Πύλος (11) [Λ] 1.269-1.270

Πύλου feminine genitive singular

2.76-2.78

2.591-2.596

5.395-5.397

τλῆ δ̓ Ἀΐδης ἐν τοῖσι πελώριος ὠκὺν ὀϊστόν, εὖτέ μιν ωὐτὸς ἀνὴρ υἱὸς Διὸς αἰγιόχοιο ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλὼν ὀδύνῃσιν ἔδωκεν·

[Pylos]

ἐλθὼν

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.269-1.270

ἐλθὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.322

ἔρχεσθον κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος·

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[to come]

1.270τηλόθεν ἐξ ἀπίης

ἄπιος (2) [Λ] 1.269-1.270

ἀπίης feminine genitive singular

3.46-3.51

ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας, μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ̓ εὐειδέ̓ ἀνῆγες ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;

[a pear-tree]

γαίης

γαῖα (125) [Λ] 1.269-1.270

γαίης feminine genitive singular

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

2.140

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

[a land, country]

· καλέσαντο

καλέω (60) [Λ] 1.270

καλέσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

1.293-1.294

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[to call, summon]

γὰρ αὐτοί

αὐτός (604) [Λ] 1.270

αὐτοί masculine nominative plural

1.271

καὶ μαχόμην κατ̓ ἔμ̓ αὐτὸν ἐγώ·

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

· 1.271καὶ μαχόμην

μάχομαι (218) [Λ] 1.271

μαχόμην 1st person singular medio-passive imperfect indicative

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.342-1.344

ἦ γὰρ ὅ γ̓ ὀλοιῇσι φρεσὶ θύει, οὐ δέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ σόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί.

[to fight]

κατ̓ ἔμ̓ αὐτὸν

αὐτός (604) [Λ] 1.271

αὐτὸν masculine accusative singular

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

1.338-1.342

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἐγώ· κείνοισι

κεῖνος (25) [Λ] 1.271-1.272

κείνοισι masculine dative plural

3.391-3.392

κεῖνος ὅ γ̓ ἐν θαλάμῳ καὶ δινωτοῖσι λέχεσσι κάλλεΐ τε στίλβων καὶ εἵμασιν·

5.604

καὶ νῦν οἱ πάρα κεῖνος Ἄρης βροτῷ ἀνδρὶ ἐοικώς.

5.648-5.651

Τληπόλεμ̓ ἤτοι κεῖνος ἀπώλεσεν Ἴλιον ἱρὴν ἀνέρος ἀφραδίῃσιν ἀγαυοῦ Λαομέδοντος, ὅς ῥά μιν εὖ ἕρξαντα κακῷ ἠνίπαπε μύθῳ, οὐ δ̓ ἀπέδωχ̓ ἵππους, ὧν εἵνεκα τηλόθεν ἦλθε.

δ̓ ἂν οὔ τις 1.272τῶν οἳ νῦν βροτοί

βροτός (45) [Λ] 1.271-1.272

βροτοί masculine nominative plural

2.248-2.249

οὐ γὰρ ἐγὼ σέο φημὶ χερειότερον βροτὸν ἄλλον ἔμμεναι, ὅσσοι ἅμ̓ Ἀτρεΐδῃς ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον.

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

2.819-2.823

Δαρδανίων αὖτ̓ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ̓ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

[a mortal man]

εἰσιν

εἰμί (1088) [Λ] 1.271-1.272

εἰσιν 3rd person plural active present indicative

1.275-1.276

μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο κούρην, ἀλλ̓ ἔα ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

[to be]

ἐπιχθόνιοι

ἐπιχθόνιος (7) [Λ] 1.271-1.272

ἐπιχθόνιοι masculine nominative plural

2.553-2.554

τῷ δ̓ οὔ πώ τις ὁμοῖος ἐπιχθόνιος γένετ̓ ἀνὴρ κοσμῆσαι ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας·

4.44-4.47

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[upon the earth, earthly]

μαχέοιτο

συμμαχέω (6) [Λ] 1.271-1.272

μαχέοιτο 3rd person singular medio-passive present optative

3.136-3.137

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος καὶ ἀρηΐφιλος Μενέλαος μακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσονται περὶ σεῖο·

4.268-4.270

ἀλλ̓ ἄλλους ὄτρυνε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς ὄφρα τάχιστα μαχώμεθ̓, ἐπεὶ σύν γ̓ ὅρκἰ ἔχευαν Τρῶες·

4.347-4.348

νῦν δὲ φίλως χ̓ ὁρόῳτε καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἀχαιῶν ὑμείων προπάροιθε μαχοίατο νηλέϊ χαλκῷ.

[to be an ally, to be in alliance]

· 1.273καὶ μέν μευ βουλέων

βουλή (52) [Λ] 1.273

βουλέων feminine genitive plural

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.540

τίς δ̓ αὖ τοι δολομῆτα θεῶν συμφράσσατο βουλάς;

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

[will, determination; council, senate]

ξύνιεν πείθοντό

πείθω (141) [Λ] 1.273

πείθοντό 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

1.274

ἀλλὰ πίθεσθε καὶ ὔμμες, ἐπεὶ πείθεσθαι ἄμεινον·

1.274

ἀλλὰ πίθεσθε καὶ ὔμμες, ἐπεὶ πείθεσθαι ἄμεινον·

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[to prevail upon, win over, persuade]

τε μύθῳ

μῦθος (147) [Λ] 1.273

μύθῳ masculine dative singular

1.326

ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

· 1.274ἀλλὰ πίθεσθε

πείθω (141) [Λ] 1.274

πίθεσθε 2nd person plural middle aorist imperative

1.274

ἀλλὰ πίθεσθε καὶ ὔμμες, ἐπεὶ πείθεσθαι ἄμεινον·

1.287-1.289

1.296

οὐ γὰρ ἔγωγ̓ ἔτι σοὶ πείσεσθαι ὀΐω.

[to prevail upon, win over, persuade]

καὶ ὔμμες, ἐπεὶ πείθεσθαι

πείθω (141) [Λ] 1.274

πείθεσθαι medio-passive present infinitive

1.287-1.289

1.296

οὐ γὰρ ἔγωγ̓ ἔτι σοὶ πείσεσθαι ὀΐω.

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

[to prevail upon, win over, persuade]

ἄμεινον

ἀμείνων (36) [Λ] 1.274

ἄμεινον neuter nominative singular comparative

1.401-1.404

2.239-2.240

ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγ̓ ἀμείνονα φῶτα ἠτίμησεν·

3.10-3.12

εὖτ̓ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω, τόσσόν τίς τ̓ ἐπιλεύσσει ὅσον τ̓ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν·

[better, abler, stronger, braver]

· 1.275μήτε σὺ τόνδ̓ ἀγαθός

ἀγαθός (86) [Λ] 1.275-1.276

ἀγαθός masculine nominative singular

2.204

οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη·

2.272-2.273

ὢ πόποι ἦ δὴ μυρί̓ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε βουλάς τ̓ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·

2.408

αὐτόματος δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[good]

περ ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 1.275-1.276

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[to be]

ἀποαίρεο κούρην

κόρη (43) [Λ] 1.275-1.276

κούρην feminine accusative singular

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

1.335-1.336

οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

, 1.276ἀλλ̓ ἔα

ἐάω (92) [Λ] 1.275-1.276

ἔα 2nd person singular active present imperative

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

2.164-2.165

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

2.179-2.181

ἀλλ̓ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μη δ̓ ἔτ̓ ἐρώει, σοῖς δ̓ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[to let, suffer, allow, permit]

ὥς οἱ πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 1.275-1.276

πρῶτα neuter accusative plural

1.318-1.321

1.386

αὐτίκ̓ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

[first]

δόσαν

δίδωμι (254) [Λ] 1.275-1.276

δόσαν 3rd person plural active aorist indicative

1.277-1.279

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

[to give]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.275-1.276

γέρας neuter accusative singular

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

2.235-2.238

ὦ πέπονες κάκ̓ ἐλέγχἐ Ἀχαιΐδες οὐκέτ̓ Ἀχαιοὶ οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, τόνδε δ̓ ἐῶμεν αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ γέρα πεσσέμεν, ὄφρα ἴδηται ἤ ῥά τί οἱ χἠμεῖς προσαμύνομεν ἦε καὶ οὐκί·

[a gift of honour]

υἷες

υἱός (436) [Λ] 1.275-1.276

υἷες masculine nominative plural

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.275-1.276

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.342-1.344

ἦ γὰρ ὅ γ̓ ὀλοιῇσι φρεσὶ θύει, οὐ δέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ σόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί.

[Achaian]

· 1.277μήτε σὺ Πηλείδη

Πηλείδης (53) [Λ] 1.277-1.279

Πηλείδη masculine vocative singular

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

15.53-15.64

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

ἔθελ̓

ἐθέλω (158) [Λ] 1.277-1.279

ἔθελ̓ 2nd person singular active present imperative

1.287-1.289

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

[to will, wish, purpose]

ἐριζέμεναι

ἐρίζω (16) [Λ] 1.277-1.279

ἐριζέμεναι active present infinitive

2.212-2.216

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

2.555

Νέστωρ οἶος ἔριζεν·

[to strive, wrangle, quarrel]

βασιλῆϊ

βασιλεύς (64) [Λ] 1.277-1.279

βασιλῆϊ masculine dative singular

1.277-1.279

1.331-1.332

τὼ μὲν ταρβήσαντε καὶ αἰδομένω βασιλῆα στήτην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

[a king, chief]

1.278ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε

μείρομαι (4) [Λ] 1.277-1.279

ἔμμορε 3rd person singular active perfect indicative

9.616

ἶσον ἐμοὶ βασίλευε καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς.

15.189

τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ̓ ἔμμορε τιμῆς·

21.281-21.283

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι ἐρχθέντ̓ ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡς παῖδα συφορβόν, ὅν ῥά τ̓ ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα.

[to receive as one's portion]

τιμῆς

τιμή (25) [Λ] 1.277-1.279

τιμῆς feminine genitive singular

1.352-1.354

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

2.196-2.197

θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων, τιμὴ δ̓ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.

[that which is paid in token of worth]

1.279σκηπτοῦχος

σκηπτοῦχος (3) [Λ] 1.277-1.279

σκηπτοῦχος masculine nominative singular

2.84-2.86

ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι, οἳ δ̓ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν σκηπτοῦχοι βασιλῆες·

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

[bearing a staff]

βασιλεύς

βασιλεύς (64) [Λ] 1.277-1.279

βασιλεύς masculine nominative singular

1.331-1.332

τὼ μὲν ταρβήσαντε καὶ αἰδομένω βασιλῆα στήτην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

1.338-1.342

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[a king, chief]

, ᾧ τε Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 1.277-1.279

Ζεὺς masculine nominative singular

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

1.352-1.354

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

[Zeus]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 1.277-1.279

κῦδος neuter accusative singular

1.405

ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων·

3.373-3.375

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, ἥ οἱ ῥῆξεν ἱμάντα βοὸς ἶφι κταμένοιο·

4.94-4.96

τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν, πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο, ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆϊ.

[glory, renown]

ἔδωκεν

δίδωμι (254) [Λ] 1.277-1.279

ἔδωκεν 3rd person singular active aorist indicative

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

[to give]

. 1.280εἰ δὲ σὺ καρτερός

καρτερός (17) [Λ] 1.280-1.281

καρτερός masculine nominative singular

5.410-5.415

5.591-5.592

ἅμα δὲ Τρώων εἵποντο φάλαγγες καρτεραί·

5.644-5.646

οὐ δέ τί σε Τρώεσσιν ὀΐομαι ἄλκαρ ἔσεσθαι ἐλθόντ̓ ἐκ Λυκίης, οὐ δ̓ εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, ἀλλ̓ ὑπ̓ ἐμοὶ δμηθέντα πύλας Ἀΐδαο περήσειν.

[strong, staunch, stout, sturdy;]

ἐσσι

εἰμί (1088) [Λ] 1.280-1.281

ἐσσι 2nd person singular active present indicative

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.287-1.289

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

[to be]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 1.280-1.281

θεὰ feminine nominative singular

1.401-1.404

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

[a goddess]

δέ σε γείνατο

γείνομαι (20) [Λ] 1.280-1.281

γείνατο 3rd person singular middle aorist indicative

3.236-3.238

δοιὼ δ̓ οὐ δύναμαι ἰδέειν κοσμήτορε λαῶν Κάστορά θ̓ ἱππόδαμον καὶ πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεα αὐτοκασιγνήτω, τώ μοι μία γείνατο μήτηρ.

4.399-4.400

ἀλλὰ τὸν υἱὸν γείνατο εἷο χέρεια μάχῃ, ἀγορῇ δέ τ̓ ἀμείνω.

4.473-4.476

ἔνθ̓ ἔβαλ̓ Ἀνθεμίωνος υἱὸν Τελαμώνιος Αἴας ἠΐθεον θαλερὸν Σιμοείσιον, ὅν ποτε μήτηρ Ἴδηθεν κατιοῦσα παῤ ὄχθῃσιν Σιμόεντος γείνατ̓, ἐπεί ῥα τοκεῦσιν ἅμ̓ ἕσπετο μῆλα ἰδέσθαι·

[to be born; to beget]

μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 1.280-1.281

μήτηρ feminine nominative singular

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

1.352-1.354

μῆτερ ἐπεί μ̓ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα, τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης·

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

[a mother]

, 1.281ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός

φέρτατος (30) [Λ] 1.280-1.281

φέρτερός masculine nominative singular

1.581

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν.

2.200-2.202

2.769-2.770

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατος ἦεν, ἵπποι θ̓ οἳ φορέεσκον ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[bravest, best]

ἐστιν

εἰμί (1088) [Λ] 1.280-1.281

ἐστιν 3rd person singular active present indicative

1.287-1.289

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

[to be]

ἐπεὶ πλεόνεσσιν

πλείων (19) [Λ] 1.280-1.281

πλεόνεσσιν masculine dative plural comparative

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

2.129-2.130

τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας Ἀχαιῶν Τρώων, οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν·

5.531

αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

[more, larger]

ἀνάσσει

ἀνάσσω (36) [Λ] 1.280-1.281

ἀνάσσει 3rd person singular active present indicative

1.287-1.289

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

2.104-2.108

[to be lord, master, owner, to rule, in]

. 1.282Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.282

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

1.308-1.311

1.312-1.313

οἳ μὲν ἔπειτ̓ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα, λαοὺς δ̓ Ἀτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν·

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

[son of Atreus]

σὺ δὲ παῦε

παύω (56) [Λ] 1.282

παῦε 2nd person singular active present imperative

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

2.99-2.100

σπουδῇ δ̓ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθ̓ ἕδρας παυσάμενοι κλαγγῆς·

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

[to make to cease]

τεὸν

τεός (18) [Λ] 1.282

τεὸν neuter accusative singular

5.230

Αἰνεία σὺ μὲν αὐτὸς ἔχ̓ ἡνία καὶ τεὼ ἵππω·

5.233-5.236

5.237-5.238

ἀλλὰ σύ γ̓ αὐτὸς ἔλαυνε τέ̓ ἅρματα καὶ τεὼ ἵππω, τὸν δὲ δ̓ ἐγὼν ἐπιόντα δεδέξομαι ὀξέϊ δουρί.

[= σός,'your']

μένος

μένος (136) [Λ] 1.282

μένος neuter accusative singular

2.386-2.387

οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται οὐ δ̓ ἠβαιὸν εἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα διακρινέει μένος ἀνδρῶν.

2.536-2.541

3.8-3.9

οἳ δ̓ ἄῤ ἴσαν σιγῇ μένεα πνείοντες Ἀχαιοὶ ἐν θυμῷ μεμαῶτες ἀλεξέμεν ἀλλήλοισιν.

[might, force, strength, prowess, courage]

· αὐτὰρ ἔγωγε 1.283λίσσομ̓

λίσσομαι (46) [Λ] 1.282-1.284

λίσσομ̓ 1st person singular medio-passive present indicative

1.370-1.375

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.500-1.502

καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·

[to beg, pray, entreat, beseech]

Ἀχιλλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.282-1.284

Ἀχιλλῆϊ masculine dative singular

1.292

τὸν δ̓ ἄῤ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς·

1.318-1.321

1.322

ἔρχεσθον κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος·

[Achilles]

μεθέμεν

μεθίημι (31) [Λ] 1.282-1.284

μεθέμεν active aorist infinitive

3.414-3.417

μή μ̓ ἔρεθε σχετλίη, μὴ χωσαμένη σε μεθείω, τὼς δέ σ̓ ἀπεχθήρω ὡς νῦν ἔκπαγλ̓ ἐφίλησα, μέσσῳ δ̓ ἀμφοτέρων μητίσομαι ἔχθεα λυγρὰ Τρώων καὶ Δαναῶν, σὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι.

4.234

Ἀργεῖοι μή πώ τι μεθίετε θούριδος ἀλκῆς·

4.240-4.241

οὕς τινας αὖ μεθιέντας ἴδοι στυγεροῦ πολέμοιο, τοὺς μάλα νεικείεσκε χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν·

[to let go, let loose, release]

χόλον

χόλος (49) [Λ] 1.282-1.284

χόλον masculine accusative singular

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

2.241

ἀλλὰ μάλ̓ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν, ἀλλὰ μεθήμων·

4.22-4.23

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[gall, bile]

, ὃς μέγα

μέγας (460) [Λ] 1.282-1.284

μέγα neuter nominative singular

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

1.480-1.482

οἳ δ̓ ἱστὸν στήσαντ̓ ἀνά θ̓ ἱστία λευκὰ πέτασσαν, ἐν δ̓ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ̓ ἴαχε νηὸς ἰούσης·

[big, great]

πᾶσιν

πᾶς (546) [Λ] 1.282-1.284

πᾶσιν masculine dative plural

1.286

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[all, the whole]

1.284ἕρκος

ἕρκος (16) [Λ] 1.282-1.284

ἕρκος neuter nominative singular

3.229

οὗτος δ̓ Αἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν·

4.135-4.138

διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο, καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο μίτρης θ̓, ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων, ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο·

4.297-4.299

ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι, πεζοὺς δ̓ ἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς ἕρκος ἔμεν πολέμοιο·

[a fence, hedge, wall]

Ἀχαιοῖσιν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.282-1.284

Ἀχαιοῖσιν masculine dative plural

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.342-1.344

1.347

τὼ δ̓ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν·

[Achaian]

πέλεται

πέλω (61) [Λ] 1.282-1.284

πέλεται 3rd person singular medio-passive present indicative

1.417-1.418

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ ὠκύμορος καὶ ὀϊζυρὸς περὶ πάντων ἔπλεο·

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

2.480-2.481

ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγ̓ ἔξοχος ἔπλετο πάντων ταῦρος·

[to be, become; Hom. be in motion]

πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 1.282-1.284

πολέμοιο masculine genitive singular

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

1.490-1.492

οὔτέ ποτ̓ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ̓ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.

[battle, fight, war]

κακοῖο

κακός (180) [Λ] 1.282-1.284

κακοῖο masculine genitive singular

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.418

τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι.

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[bad]

. 1.285τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 1.285

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.560

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

2.369

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

4.188

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 1.285

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

1.517

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to speak to, address]

κρείων

κρείων (56) [Λ] 1.285

κρείων masculine nominative singular

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[a ruler, lord, master]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.285

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

1.318-1.321

1.335-1.336

οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

· 1.286ναὶ δὴ ταῦτά

οὗτος (164) [Λ] 1.286

ταῦτά neuter accusative plural

1.295-1.296

ἄλλοισιν δὴ ταῦτ̓ ἐπιτέλλεο, μὴ γὰρ ἔμοιγε σήμαιν̓·

1.365

τί ἤ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντ̓ ἀγορεύω;

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

[this; that]

γε πάντα

πᾶς (546) [Λ] 1.286

πάντα neuter accusative plural

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[all, the whole]

γέρον

γέρων (133) [Λ] 1.286

γέρον masculine vocative singular

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.380

χωόμενος δ̓ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο·

1.462-1.463

καῖε δ̓ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δ̓ αἴθοπα οἶνον λεῖβε·

[an old man(in apposition as adj., old)]

κατὰ μοῖραν

μοῖρα (47) [Λ] 1.286

μοῖραν feminine accusative singular

3.101-3.102

ἡμέων δ̓ ὁπποτέρῳ θάνατος καὶ μοῖρα τέτυκται τεθναίη·

4.517

ἔνθ̓ Ἀμαρυγκείδην Διώρεα μοῖρα πέδησε·

5.82-5.83

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

[a part, portion; fate]

ἔειπες

εἶπον (279) [Λ] 1.286

ἔειπες 2nd person singular active aorist indicative

1.293-1.294

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·

1.326

ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

[to speak, say]

· 1.287ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 1.287-1.289

ἀνὴρ masculine nominative singular

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

1.401-1.404

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[a man]

ἐθέλει

ἐθέλω (158) [Λ] 1.287-1.289

ἐθέλει 3rd person singular active present indicative

1.287-1.289

1.396-1.400

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[to will, wish, purpose]

περὶ πάντων

πᾶς (546) [Λ] 1.287-1.289

πάντων masculine genitive plural

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

[all, the whole]

ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 1.287-1.289

ἔμμεναι active present infinitive

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

1.318-1.321

οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων λῆγ̓ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ̓ Ἀχιλῆϊ, ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·

[to be]

ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 1.287-1.289

ἄλλων masculine genitive plural

1.295-1.296

ἄλλοισιν δὴ ταῦτ̓ ἐπιτέλλεο, μὴ γὰρ ἔμοιγε σήμαιν̓·

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

[other, another]

, 1.288πάντων

πᾶς (546) [Λ] 1.287-1.289

πάντων masculine genitive plural

1.287-1.289

1.293-1.294

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·

[all, the whole]

μὲν κρατέειν

κρατέω (7) [Λ] 1.287-1.289

κρατέειν active present infinitive

5.174-5.176

16.172

αὐτὸς δὲ μέγα κρατέων ἤνασσε.

16.423-16.425

ἀντήσω γὰρ ἐγὼ τοῦδ̓ ἀνέρος, ὄφρα δαείω ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ̓ ἔλυσεν.

[to be strong, mighty, powerful]

ἐθέλει

ἐθέλω (158) [Λ] 1.287-1.289

ἐθέλει 3rd person singular active present indicative

1.396-1.400

1.407-1.412

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

[to will, wish, purpose]

, πάντεσσι

πᾶς (546) [Λ] 1.287-1.289

πάντεσσι masculine dative plural

1.287-1.289

1.293-1.294

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·

1.365

τί ἤ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντ̓ ἀγορεύω;

[all, the whole]

δ̓ ἀνάσσειν

ἀνάσσω (36) [Λ] 1.287-1.289

ἀνάσσειν active present infinitive

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

2.104-2.108

2.643

τῷ δ̓ ἐπὶ πάντ̓ ἐτέταλτο ἀνασσέμεν Αἰτωλοῖσι·

[to be lord, master, owner, to rule, in]

, 1.289πᾶσι

πᾶς (546) [Λ] 1.287-1.289

πᾶσι masculine dative plural

1.293-1.294

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·

1.365

τί ἤ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντ̓ ἀγορεύω;

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

[all, the whole]

δὲ σημαίνειν

σημαίνω (12) [Λ] 1.287-1.289

σημαίνειν active present infinitive

1.295-1.296

ἄλλοισιν δὴ ταῦτ̓ ἐπιτέλλεο, μὴ γὰρ ἔμοιγε σήμαιν̓·

2.805-2.806

τοῖσιν ἕκαστος ἀνὴρ σημαινέτω οἷσί περ ἄρχει, τῶν δ̓ ἐξηγείσθω κοσμησάμενος πολιήτας.

7.175-7.176

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ κλῆρον ἐσημήναντο ἕκαστος, ἐν δ̓ ἔβαλον κυνέῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[to shew by a sign, indicate, make known, point out]

, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι

πείθω (141) [Λ] 1.287-1.289

πείσεσθαι middle future infinitive

1.296

οὐ γὰρ ἔγωγ̓ ἔτι σοὶ πείσεσθαι ὀΐω.

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.425-1.427

δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ, καὶ τότ̓ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω.

[to prevail upon, win over, persuade]

ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 1.287-1.289

ὀΐω 1st person singular active present indicative

1.296

οὐ γὰρ ἔγωγ̓ ἔτι σοὶ πείσεσθαι ὀΐω.

1.425-1.427

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[to suppose, think, deem, imagine]

· 1.290εἰ δέ μιν αἰχμητὴν

αἰχμητής (24) [Λ] 1.290-1.291

αἰχμητὴν masculine accusative singular

2.542-2.544

2.846-2.847

Εὔφημος δ̓ ἀρχὸς Κικόνων ἦν αἰχμητάων υἱὸς Τροιζήνοιο διοτρεφέος Κεάδαο.

3.46-3.51

ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας, μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ̓ εὐειδέ̓ ἀνῆγες ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;

[a spearman]

ἔθεσαν

τίθημι (194) [Λ] 1.290-1.291

ἔθεσαν 3rd person plural active aorist indicative

1.432-1.435

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

[to set, put, place]

θεοὶ

θεός (400) [Λ] 1.290-1.291

θεοὶ masculine nominative plural

1.308-1.311

1.338-1.342

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[god]

αἰὲν ἐόντες

εἰμί (1088) [Λ] 1.290-1.291

ἐόντες masculine nominative plural active present participle

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

1.318-1.321

1.325

τό οἱ καὶ ῥίγιον ἔσται.

[to be]

1.291τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα

ὄνειδος (8) [Λ] 1.290-1.291

ὀνείδεα neuter accusative plural

2.221-2.222

τότ̓ αὖτ̓ Ἀγαμέμνονι δίῳ ὀξέα κεκλήγων λέγ̓ ὀνείδεα·

2.250-2.251

τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμ̓ ἔχων ἀγορεύοις, καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.

3.239-3.242

ἢ οὐχ ἑσπέσθην Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς, ἢ δεύρω μὲν ἕποντο νέεσσ̓ ἔνι ποντοπόροισι, νῦν αὖτ̓ οὐκ ἐθέλουσι μάχην καταδύμεναι ἀνδρῶν αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλ̓ ἅ μοί ἐστιν.

[reproach, censure, blame]

μυθήσασθαι

μυθέομαι (20) [Λ] 1.290-1.291

μυθήσασθαι medio-passive aorist infinitive

2.488-2.492

3.234-3.235

νῦν δ̓ ἄλλους μὲν πάντας ὁρῶ ἑλίκωπας Ἀχαιούς, οὕς κεν ἐῢ γνοίην καί τ̓ οὔνομα μυθησαίμην·

6.376

εἰ δ̓ ἄγε μοι δμῳαὶ νημερτέα μυθήσασθε·

[to say, speak]

; 1.292τὸν δ̓ ἄῤ ὑποβλήδην ἠμείβετο

ἀμείβω (75) [Λ] 1.292

ἠμείβετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.413

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

1.551

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

[change, alternate, respond]

δῖος

δῖος (218) [Λ] 1.292

δῖος masculine nominative singular

2.57-2.58

μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳ εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ̓ ἄγχιστα ἐῴκει·

2.151-2.153

τοὶ δ̓ ἀλλήλοισι κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν ἠδ̓ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν, οὐρούς τ̓ ἐξεκάθαιρον·

2.221-2.222

τότ̓ αὖτ̓ Ἀγαμέμνονι δίῳ ὀξέα κεκλήγων λέγ̓ ὀνείδεα·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.292

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.318-1.321

1.322

ἔρχεσθον κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος·

1.330

οὐ δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθησεν Ἀχιλλεύς.

[Achilles]

· 1.293ἦ γάρ κεν δειλός

δειλός (21) [Λ] 1.293-1.294

δειλός masculine nominative singular

5.573-5.575

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν νεκροὺς ἔρυσαν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν, τὼ μὲν ἄρα δειλὼ βαλέτην ἐν χερσὶν ἑταίρων, αὐτὼ δὲ στρεφθέντε μετὰ πρώτοισι μαχέσθην.

11.816-11.818

ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὣς ἄῤ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.

13.276-13.278

εἰ γὰρ νῦν παρὰ νηυσὶ λεγοίμεθα πάντες ἄριστοι ἐς λόχον, ἔνθα μάλιστ̓ ἀρετὴ διαείδεται ἀνδρῶν, ἔνθ̓ ὅ τε δειλὸς ἀνὴρ ὅς τ̓ ἄλκιμος ἐξεφαάνθη·

[cowardly, craven]

τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην

καλέω (60) [Λ] 1.293-1.294

καλεοίμην 1st person singular medio-passive present optative

1.401-1.404

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

[to call, summon]

1.294εἰ δὴ σοὶ πᾶν

πᾶς (546) [Λ] 1.293-1.294

πᾶν neuter accusative singular

1.365

τί ἤ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντ̓ ἀγορεύω;

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[all, the whole]

ἔργον

ἔργον (103) [Λ] 1.293-1.294

ἔργον neuter accusative singular

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

[work]

ὑπείξομαι

ὑπείκω (8) [Λ] 1.293-1.294

ὑπείξομαι 1st person singular middle aorist subjunctive

4.62-4.63

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦθ̓ ὑποείξομεν ἀλλήλοισι, σοὶ μὲν ἐγώ, σὺ δ̓ ἐμοί·

11.202-11.205

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ὑπόεικε μάχης, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

15.211

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μέν κε νεμεσσηθεὶς ὑποείξω·

[to retire, withdraw, depart]

ὅττί κεν εἴπῃς

εἶπον (279) [Λ] 1.293-1.294

εἴπῃς 2nd person singular active aorist subjunctive

1.326

ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

[to speak, say]

· 1.295ἄλλοισιν

ἄλλος (396) [Λ] 1.295-1.296

ἄλλοισιν masculine dative plural

1.297

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

[other, another]

δὴ ταῦτ̓

οὗτος (164) [Λ] 1.295-1.296

ταῦτ̓ neuter accusative plural

1.365

τί ἤ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντ̓ ἀγορεύω;

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.523

ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω·

[this; that]

ἐπιτέλλεο

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 1.295-1.296

ἐπιτέλλεο 2nd person singular medio-passive present imperative

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.802

Ἕκτορ σοὶ δὲ μάλιστ̓ ἐπιτέλλομαι, ὧδε δὲ ῥέξαι·

4.64-4.67

σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν, πειρᾶν δ̓ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

, μὴ γὰρ ἔμοιγε 1.296σήμαιν̓

σημαίνω (12) [Λ] 1.295-1.296

σήμαιν̓ 2nd person singular active present imperative

2.805-2.806

τοῖσιν ἕκαστος ἀνὴρ σημαινέτω οἷσί περ ἄρχει, τῶν δ̓ ἐξηγείσθω κοσμησάμενος πολιήτας.

7.175-7.176

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ κλῆρον ἐσημήναντο ἕκαστος, ἐν δ̓ ἔβαλον κυνέῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

10.57-10.59

τοῖο γὰρ υἱὸς σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων Μηριόνης·

[to shew by a sign, indicate, make known, point out]

· οὐ γὰρ ἔγωγ̓ ἔτι σοὶ πείσεσθαι

πείθω (141) [Λ] 1.296

πείσεσθαι middle future infinitive

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.425-1.427

1.524

εἰ δ̓ ἄγε τοι κεφαλῇ κατανεύσομαι ὄφρα πεποίθῃς·

[to prevail upon, win over, persuade]

ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 1.296

ὀΐω 1st person singular active present indicative

1.425-1.427

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

1.561

δαιμονίη αἰεὶ μὲν ὀΐεαι οὐ δέ σε λήθω·

[to suppose, think, deem, imagine]

. 1.297ἄλλο

ἄλλος (396) [Λ] 1.297

ἄλλο neuter accusative singular

1.298-1.299

χερσὶ μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ γε δόντες·

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

[other, another]

δέ τοι ἐρέω

ἐρῶ (42) [Λ] 1.297

ἐρέω 1st person singular active future indicative

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.257

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

[[I will say]]

, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 1.297

φρεσὶ feminine dative plural

1.333

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

1.342-1.344

1.362

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

[the midriff; heart, mind]

βάλλεο

βάλλω (314) [Λ] 1.297

βάλλεο 2nd person singular medio-passive present imperative

1.314-1.316

1.436

ἐκ δ̓ εὐνὰς ἔβαλον, κατὰ δὲ πρυμνήσἰ ἔδησαν·

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

[to throw]

σῇσι

σός (97) [Λ] 1.297

σῇσι feminine dative plural

2.33-2.34

ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μη δέ σε λήθη αἱρείτω εὖτ̓ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.

2.70

ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσίν·

2.164-2.165

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[your]

· 1.298χερσὶ

χείρ (386) [Λ] 1.298-1.299

χερσὶ feminine dative plural

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

1.359-1.361

καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ̓ ὀμίχλη, καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[the hand]

μὲν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι

μάχομαι (218) [Λ] 1.298-1.299

μαχήσομαι 1st person singular middle future indicative

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.342-1.344

2.119-2.122

αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ̓ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι ἀνδράσι παυροτέροισι, τέλος δ̓ οὔ πώ τι πέφανται·

[to fight]

εἵνεκα κούρης

κόρη (43) [Λ] 1.298-1.299

κούρης feminine genitive singular

1.335-1.336

οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

[a maiden, maid; pupil of the eye]

1.299οὔ τε σοὶ οὔτέ τῳ ἄλλῳ

ἄλλος (396) [Λ] 1.298-1.299

ἄλλῳ masculine dative singular

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

1.338-1.342

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

[other, another]

, ἐπεί μ̓ ἀφέλεσθέ

ἀφαιρέω (14) [Λ] 1.298-1.299

ἀφέλεσθέ 2nd person plural middle aorist indicative

2.599-2.600

αἳ δὲ χολωσάμεναι πηρὸν θέσαν, αὐτὰρ ἀοιδὴν θεσπεσίην ἀφέλοντο καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν·

5.621-5.622

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ ἄλλα δυνήσατο τεύχεα καλὰ ὤμοιιν ἀφελέσθαι·

13.509-13.511

Ἰδομενεὺς δ̓ ἐκ μὲν νέκυος δολιχόσκιον ἔγχος ἐσπάσατ̓, οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ ἄλλα δυνήσατο τεύχεα καλὰ ὤμοιιν ἀφελέσθαι·

[to take from, take away from]

γε δόντες

δίδωμι (254) [Λ] 1.298-1.299

δόντες masculine nominative plural active aorist participle

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

[to give]

· 1.300τῶν δ̓ ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 1.300-1.301

ἄλλων neuter genitive plural

1.338-1.342

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

[other, another]

ἅ μοί ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 1.300-1.301

ἐστι 3rd person singular active present indicative

1.318-1.321

1.325

τό οἱ καὶ ῥίγιον ἔσται.

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

[to be]

θοῇ

θοός (76) [Λ] 1.300-1.301

θοῇ feminine dative singular

1.308-1.311

1.370-1.375

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

[quick, nimble]

παρὰ νηῒ

ναῦς (586) [Λ] 1.300-1.301

νηῒ feminine dative singular

1.304-1.305

ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν ἀνστήτην, λῦσαν δ̓ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν·

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

[a ship]

μελαίνῃ

μέλας (98) [Λ] 1.300-1.301

μελαίνῃ feminine dative singular

1.327-1.330

1.432-1.435

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

[black, swart]

1.301τῶν οὐκ ἄν τι φέροις

φέρω (186) [Λ] 1.300-1.301

φέροις 2nd person singular active present optative

1.370-1.375

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

[to bear]

ἀνελὼν

ἀναιρέω (9) [Λ] 1.300-1.301

ἀνελὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.447-1.449

τοὶ δ̓ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην ἑξείης ἔστησαν ἐΰδμητον περὶ βωμόν, χερνίψαντο δ̓ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο.

2.410

βοῦν δὲ περιστήσαντο καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο·

13.295-13.297

ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ καρπαλίμως κλισίηθεν ἀνείλετο χάλκεον ἔγχος, βῆ δὲ μετ̓ Ἰδομενῆα μέγα πτολέμοιο μεμηλώς.

[to take up; to destroy]

ἀέκοντος

ἀέκων (28) [Λ] 1.300-1.301

ἀέκοντος masculine genitive singular

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

1.348

ἣ δ̓ ἀέκουσ̓ ἅμα τοῖσι γυνὴ κίεν·

1.428-1.430

ὣς ἄρα φωνήσασ̓ ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων·

[against one's will, unwilling]

ἐμεῖο· 1.302εἰ δ̓ ἄγε μὴν πείρησαι

πειράω (40) [Λ] 1.302

πείρησαι 2nd person singular middle aorist imperative

2.73-2.74

πρῶτα δ̓ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί, καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·

2.193

νῦν μὲν πειρᾶται, τάχα δ̓ ἴψεται υἷας Ἀχαιῶν.

4.5-4.6

αὐτίκ̓ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων·

[to attempt, endeavour, try]

ἵνα γνώωσι

γιγνώσκω (73) [Λ] 1.302

γνώωσι 3rd person plural active aorist subjunctive

1.333

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

2.348-2.349

πρὶν Ἄργος δ̓ ἰέναι πρὶν καὶ Διὸς αἰγιόχοιο γνώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καὶ οὐκί.

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

καὶ οἵδε· 1.303αἶψά τοι αἷμα

αἷμα (80) [Λ] 1.303

αἷμα neuter nominative singular

4.140

αὐτίκα δ̓ ἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς.

4.146-4.147

τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ̓ ὑπένερθε.

4.148-4.149

ῥίγησεν δ̓ ἄῤ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς·

[blood]

κελαινὸν

κελαινός (10) [Λ] 1.303

κελαινὸν neuter nominative singular

5.310

ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψε.

6.117-6.118

ἀμφὶ δέ μιν σφυρὰ τύπτε καὶ αὐχένα δέρμα κελαινὸν ἄντυξ ἣ πυμάτη θέεν ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης.

7.327-7.330

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πολλοὶ γὰρ τεθνᾶσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί, τῶν νῦν αἷμα κελαινὸν ἐΰρροον ἀμφὶ Σκάμανδρον ἐσκέδασ̓ ὀξὺς Ἄρης, ψυχαὶ δ̓ Ἄϊδος δὲ κατῆλθον·

[black, swart, dark, murky]

ἐρωήσει

ἐρωέω (9) [Λ] 1.303

ἐρωήσει 3rd person singular active future indicative

2.179-2.181

ἀλλ̓ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μη δ̓ ἔτ̓ ἐρώει, σοῖς δ̓ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

13.57-13.58

τώ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτ̓ ἀπὸ νηῶν ὠκυπόρων, εἰ καί μιν Ὀλύμπιος αὐτὸς ἐγείρει.

13.775-13.777

Ἕκτορ ἐπεί τοι θυμὸς ἀναίτιον αἰτιάασθαι, ἄλλοτε δή ποτε μᾶλλον ἐρωῆσαι πολέμοιο μέλλω, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ πάμπαν ἀνάλκιδα γείνατο μήτηρ·

[to rush, rush forth]

περὶ δουρί

δόρυ (233) [Λ] 1.303

δουρί neuter dative singular

2.134-2.135

ἐννέα δὴ βεβάασι Διὸς μεγάλου ἐνιαυτοί, καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται·

2.382-2.385

εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δ̓ ἀσπίδα θέσθω, εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν, εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω, ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ̓ Ἄρηϊ.

2.645-2.649

Κρητῶν δ̓ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν, οἳ Κνωσόν τ̓ εἶχον Γόρτυνά τε τειχιόεσσαν, Λύκτον Μίλητόν τε καὶ ἀργινόεντα Λύκαστον Φαιστόν τε Ῥύτιόν τε, πόλεις εὖ ναιετοώσας, ἄλλοι θ̓ οἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέμοντο.

[tree, plank, spear]

. 1.304ὣς τώ γ̓ ἀντιβίοισι

ἀντίβιος (7) [Λ] 1.304-1.305

ἀντιβίοισι neuter dative plural

2.377-2.378

καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθ̓ εἵνεκα κούρης ἀντιβίοις ἐπέεσσιν, ἐγὼ δ̓ ἦρχον χαλεπαίνων·

3.18-3.20

αὐτὰρ δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ πάλλων Ἀργείων προκαλίζετο πάντας ἀρίστους ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι.

3.433-3.436

ἀλλά σ̓ ἔγωγε παύεσθαι κέλομαι, μη δὲ ξανθῷ Μενελάῳ ἀντίβιον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι ἀφραδέως, μή πως τάχ̓ ὑπ̓ αὐτοῦ δουρὶ δαμήῃς.

[opposing force to force]

μαχεσσαμένω

μάχομαι (218) [Λ] 1.304-1.305

μαχεσσαμένω masculine nominative dual middle aorist participle

1.342-1.344

2.119-2.122

2.366

κατὰ σφέας γὰρ μαχέονται.

[to fight]

ἐπέεσσιν

ἔπος (211) [Λ] 1.304-1.305

ἐπέεσσιν neuter dative plural

1.359-1.361

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

[a word]

1.305ἀνστήτην

ἀνίστημι (48) [Λ] 1.304-1.305

ἀνστήτην 3rd person dual active aorist indicative

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

2.76-2.78

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο, τοῖσι δ̓ ἀνέστη Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος, ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to make to stand up, raise up]

, λῦσαν

λύω (85) [Λ] 1.304-1.305

λῦσαν 3rd person plural active aorist indicative

1.370-1.375

2.116-2.118

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

2.134-2.135

ἐννέα δὴ βεβάασι Διὸς μεγάλου ἐνιαυτοί, καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται·

[to loose]

δ̓ ἀγορὴν

ἀγορά (42) [Λ] 1.304-1.305

ἀγορὴν feminine accusative singular

1.490-1.492

2.50-2.51

αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

2.91-2.93

ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν·

[an assembly of the people]

παρὰ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 1.304-1.305

νηυσὶν feminine dative plural

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

1.308-1.311

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.304-1.305

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.342-1.344

1.347

τὼ δ̓ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν·

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

[Achaian]

· 1.306Πηλεΐδης

Πηλείδης (53) [Λ] 1.306-1.307

Πηλεΐδης masculine nominative singular

15.53-15.64

15.72-15.77

15.613-15.614

ἤδη γάρ οἱ ἐπόρνυε μόρσιμον ἦμαρ Παλλὰς Ἀθηναίη ὑπὸ Πηλεΐδαο βίηφιν.

μὲν ἐπὶ κλισίας

κλισία (106) [Λ] 1.306-1.307

κλισίας feminine accusative plural

1.322

ἔρχεσθον κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος·

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

[a place for lying down]

καὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 1.306-1.307

νῆας feminine accusative plural

1.308-1.311

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

[a ship]

ἐΐσας

ἔισος (12) [Λ] 1.306-1.307

ἐΐσας feminine accusative plural

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

2.671-2.674

Νιρεὺς αὖ Σύμηθεν ἄγε τρεῖς νῆας ἐΐσας Νιρεὺς Ἀγλαΐης υἱὸς Χαρόποιό τ̓ ἄνακτος Νιρεύς, ὃς κάλλιστος ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθε τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ̓ ἀμύμονα Πηλεΐωνα·

2.763-2.765

ἵπποι μὲν μέγ̓ ἄρισται ἔσαν Φηρητιάδαο, τὰς Εὔμηλος ἔλαυνε ποδώκεας ὄρνιθας ὣς ὄτριχας οἰέτεας σταφύλῇ ἐπὶ νῶτον ἐΐσας·

1.307ἤϊε

εἶμι (299) [Λ] 1.306-1.307

ἤϊε 3rd person singular active imperfect indicative

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

1.347

τὼ δ̓ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν·

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

[come, go]

σύν τε Μενοιτιάδῃ

Μενοιτιάδης (19) [Λ] 1.306-1.307

Μενοιτιάδῃ masculine dative singular

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

11.608-11.610

δῖε Μενοιτιάδη τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ νῦν ὀΐω περὶ γούνατ̓ ἐμὰ στήσεσθαι Ἀχαιοὺς λισσομένους·

16.419-16.421

Σαρπηδὼν δ̓ ὡς οὖν ἴδ̓ ἀμιτροχίτωνας ἑταίρους χέρσ̓ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμέντας, κέκλετ̓ ἄῤ ἀντιθέοισι καθαπτόμενος Λυκίοισιν·

[son of Menoetius]

καὶ οἷς

ἑός (167) [Λ] 1.306-1.307

οἷς masculine dative plural

1.333

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

1.401-1.404

1.407-1.412

[his, her own]

ἑτάροισιν

ἑταῖρος (199) [Λ] 1.306-1.307

ἑτάροισιν masculine dative plural

1.345-1.347

1.348-1.350

2.417-2.418

πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι πρηνέες ἐν κονίῃσιν ὀδὰξ λαζοίατο γαῖαν.

[a comrade, companion, mate]

· 1.308Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.308-1.311

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

1.312-1.313

οἳ μὲν ἔπειτ̓ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα, λαοὺς δ̓ Ἀτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν·

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

[son of Atreus]

δ̓ ἄρα νῆα

ναῦς (586) [Λ] 1.308-1.311

νῆα feminine accusative singular

1.327-1.330

1.342-1.344

ἦ γὰρ ὅ γ̓ ὀλοιῇσι φρεσὶ θύει, οὐ δέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ σόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί.

[a ship]

θοὴν

θοός (76) [Λ] 1.308-1.311

θοὴν feminine accusative singular

1.370-1.375

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

2.8

βάσκ̓ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·

[quick, nimble]

ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 1.308-1.311

ἅλα feminine accusative singular

1.314-1.316

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

[a lump of salt]

δὲ προέρυσσεν

προερύω (2) [Λ] 1.308-1.311

προέρυσσεν 3rd person singular active aorist indicative

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[to draw on]

, 1.309ἐν δ̓ ἐρέτας

ἐρέτης (3) [Λ] 1.308-1.311

ἐρέτας masculine accusative plural

2.719-2.720

ἐρέται δ̓ ἐν ἑκάστῃ πεντήκοντα ἐμβέβασαν τόξων εὖ εἰδότες ἶφι μάχεσθαι.

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

[a rower]

ἔκρινεν

κρίνω (16) [Λ] 1.308-1.311

ἔκρινεν 3rd person singular active aorist indicative

2.362-2.363

κρῖν̓ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον, ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.

2.382-2.385

εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δ̓ ἀσπίδα θέσθω, εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν, εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω, ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ̓ Ἄρηϊ.

2.445-2.449

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα διοτρεφέες βασιλῆες θῦνον κρίνοντες, μετὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη αἰγίδ̓ ἔχουσ̓ ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε, τῆς ἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέθονται, πάντες ἐϋπλεκέες, ἑκατόμβοιος δὲ ἕκαστος·

[to pick out, choose, judge, determine]

ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην

ἑκατόμβη (22) [Λ] 1.308-1.311

ἑκατόμβην feminine accusative singular

1.314-1.316

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

[an offering of a hundred oxen]

1.310βῆσε

βαίνω (222) [Λ] 1.308-1.311

βῆσε 3rd person singular active aorist indicative

1.311

ἐν δ̓ ἀρχὸς ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς.

1.327-1.330

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

[to walk, step]

θεῷ

θεός (400) [Λ] 1.308-1.311

θεῷ masculine dative singular

1.338-1.342

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.386

αὐτίκ̓ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·

[god]

, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα

Χρυσηίς (6) [Λ] 1.308-1.311

Χρυσηΐδα feminine accusative singular

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

1.439

ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.

1.109-1.113

καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις ὡς δὴ τοῦδ̓ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει, οὕνεκ̓ ἐγὼ κούρης Χρυσηΐδος ἀγλά̓ ἄποινα οὐκ ἔθελον δέξασθαι, ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν οἴκοι ἔχειν·

καλλιπάρῃον

καλλιπάρηος (14) [Λ] 1.308-1.311

καλλιπάρῃον feminine accusative singular

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

1.345-1.347

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

[beautiful-cheeked]

1.311εἷσεν

ἵζω (32) [Λ] 1.308-1.311

εἷσεν 3rd person singular active aorist indicative

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

2.546-2.549

οἳ δ̓ ἄῤ Ἀθήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον δῆμον Ἐρεχθῆος μεγαλήτορος, ὅν ποτ̓ Ἀθήνη θρέψε Διὸς θυγάτηρ, τέκε δὲ ζείδωρος ἄρουρα, κὰδ δ̓ ἐν Ἀθήνῃς εἷσεν ἑῷ ἐν πίονι νηῷ·

[to make to sit, seat, place]

ἄγων

ἄγω (175) [Λ] 1.308-1.311

ἄγων masculine nominative singular active present participle

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

[to lead]

· ἐν δ̓ ἀρχὸς

ἀρχός (21) [Λ] 1.311

ἀρχὸς masculine nominative singular

2.233-2.234

οὐ μὲν ἔοικεν ἀρχὸν ἐόντα κακῶν ἐπιβασκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

2.493

ἀρχοὺς αὖ νηῶν ἐρέω νῆάς τε προπάσας.

2.536-2.541

οἳ δ̓ Εὔβοιαν ἔχον μένεα πνείοντες Ἄβαντες Χαλκίδα τ̓ Εἰρέτριάν τε πολυστάφυλόν θ̓ Ἱστίαιαν Κήρινθόν τ̓ ἔφαλον Δίου τ̓ αἰπὺ πτολίεθρον, οἵ τε Κάρυστον ἔχον ἠδ̓ οἳ Στύρα ναιετάασκον, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνεὐ Ἐλεφήνωρ ὄζος Ἄρηος Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων.

[a leader, chief, commander; the rectum, anus]

ἔβη

βαίνω (222) [Λ] 1.311

ἔβη 3rd person singular active aorist indicative

1.327-1.330

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

[to walk, step]

πολύμητις

πολύμητις (16) [Λ] 1.311

πολύμητις masculine nominative singular

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

3.267-3.268

ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις·

4.329-4.331

αὐτὰρ ὃ πλησίον ἑστήκει πολύμητις Ὀδυσσεύς, πὰρ δὲ Κεφαλλήνων ἀμφὶ στίχες οὐκ ἀλαπαδναὶ ἕστασαν·

[of many counsels]

Ὀδυσσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 1.311

Ὀδυσσεύς masculine nominative singular

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

2.169-2.170

εὗρεν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἑσταότ̓·

[Odysseus]

. 1.312οἳ μὲν ἔπειτ̓ ἀναβάντες

ἀναβαίνω (8) [Λ] 1.312-1.313

ἀναβάντες masculine nominative plural active aorist participle

1.497

ἠερίη δ̓ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.

1.611

ἔνθα καθεῦδ̓ ἀναβάς, παρὰ δὲ χρυσόθρονος Ἥρη.

10.488-10.493

ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς τὸν δ̓ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε, τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι ῥεῖα διέλθοιεν μη δὲ τρομεοίατο θυμῷ νεκροῖς ἀμβαίνοντες·

[to go up, mount, to go up to]

ἐπέπλεον

ἐπιπλέω (3) [Λ] 1.312-1.313

ἐπέπλεον 3rd person plural active imperfect indicative

3.46-3.51

ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας, μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ̓ εὐειδέ̓ ἀνῆγες ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;

6.288-6.292

αὐτὴ δ̓ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα, ἔνθ̓ ἔσάν οἱ πέπλοι παμποίκιλα ἔργα γυναικῶν Σιδονίων, τὰς αὐτὸς Ἀλέξανδρος θεοειδὴς ἤγαγε Σιδονίηθεν ἐπιπλὼς εὐρέα πόντον, τὴν ὁδὸν ἣν Ἑλένην περ ἀνήγαγεν εὐπατέρειαν·

[to sail upon]

ὑγρὰ

ὑγρός (6) [Λ] 1.312-1.313

ὑγρὰ neuter accusative plural

5.902-5.904

ὡς δ̓ ὅτ̓ ὀπὸς γάλα λευκὸν ἐπειγόμενος συνέπηξεν ὑγρὸν ἐόν, μάλα δ̓ ὦκα περιτρέφεται κυκόωντι, ὣς ἄρα καρπαλίμως ἰήσατο θοῦρον Ἄρηα.

10.26-10.28

μή τι πάθοιεν Ἀργεῖοι, τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφ̓ ὑγρὴν ἤλυθον ἐς Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες.

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

[wet, moist, running, fluid]

κέλευθα

κέλευθος (17) [Λ] 1.312-1.313

κέλευθα neuter accusative plural

1.483

ἣ δ̓ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.

3.406-3.409

ἧσο παῤ αὐτὸν ἰοῦσα, θεῶν δ̓ ἀπόεικε κελεύθου, μη δ̓ ἔτι σοῖσι πόδεσσιν ὑποστρέψειας Ὄλυμπον, ἀλλ̓ αἰεὶ περὶ κεῖνον ὀΐζυε καί ἑ φύλασσε, εἰς ὅ κέ σ̓ ἢ ἄλοχον ποιήσεται ἢ ὅ γε δούλην.

10.66

πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι.

[a road, way, path, track]

, 1.313λαοὺς

λαός (229) [Λ] 1.312-1.313

λαοὺς masculine accusative plural

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

[the people]

δ̓ Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.312-1.313

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[son of Atreus]

ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν

ἄνωγα (68) [Λ] 1.312-1.313

ἄνωγεν 3rd person singular active perfect indicative

2.279-2.282

παρὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη εἰδομένη κήρυκι σιωπᾶν λαὸν ἀνώγει, ὡς ἅμα θ̓ οἳ πρῶτοί τε καὶ ὕστατοι υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀκούσειαν καὶ ἐπιφρασσαίατο βουλήν·

4.261-4.263

εἴ περ γάρ τ̓ ἄλλοι γε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ δαιτρὸν πίνωσιν, σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεὶ ἕστηχ̓, ὥς περ ἐμοί, πιέειν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι.

4.287

αὐτὼ γὰρ μάλα λαὸν ἀνώγετον ἶφι μάχεσθαι.

[to command, order]

· 1.314οἳ δ̓ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 1.314-1.316

ἅλα feminine accusative singular

1.314-1.316

1.327-1.330

1.348-1.350

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς, θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̓ ἀπείρονα πόντον·

[a lump of salt]

λύματα βάλλον

βάλλω (314) [Λ] 1.314-1.316

βάλλον 3rd person plural active imperfect indicative

1.436

ἐκ δ̓ εὐνὰς ἔβαλον, κατὰ δὲ πρυμνήσἰ ἔδησαν·

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

[to throw]

, 1.315ἕρδον

ἔρδω (23) [Λ] 1.314-1.316

ἕρδον 3rd person plural active imperfect indicative

2.272-2.273

ὢ πόποι ἦ δὴ μυρί̓ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε βουλάς τ̓ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

2.364-2.366

εἰ δέ κεν ὣς ἕρξῃς καί τοι πείθωνται Ἀχαιοί, γνώσῃ ἔπειθ̓ ὅς θ̓ ἡγεμόνων κακὸς ὅς τέ νυ λαῶν ἠδ̓ ὅς κ̓ ἐσθλὸς ἔῃσι·

[to do]

δ̓ Ἀπόλλωνι

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.314-1.316

Ἀπόλλωνι masculine dative singular

1.370-1.375

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

[Apollo]

τεληέσσας ἑκατόμβας

ἑκατόμβη (22) [Λ] 1.314-1.316

ἑκατόμβας feminine accusative plural

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[an offering of a hundred oxen]

1.316ταύρων

ταῦρος (14) [Λ] 1.314-1.316

ταύρων masculine genitive plural

2.480-2.481

ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγ̓ ἔξοχος ἔπλετο πάντων ταῦρος·

2.550-2.551

ἔνθα δέ μιν ταύροισι καὶ ἀρνειοῖς ἱλάονται κοῦροι Ἀθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν·

7.219-7.223

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον χάλκεον ἑπταβόειον, ὅ οἱ Τυχίος κάμε τεύχων σκυτοτόμων ὄχ̓ ἄριστος Ὕλῃ ἔνι οἰκία ναίων, ὅς οἱ ἐποίησεν σάκος αἰόλον ἑπταβόειον ταύρων ζατρεφέων, ἐπὶ δ̓ ὄγδοον ἤλασε χαλκόν.

[a bull]

ἠδ̓ αἰγῶν

αἴξ (15) [Λ] 1.314-1.316

αἰγῶν masculine genitive plural

2.474-2.479

3.21-3.25

4.105-4.108

αὐτίκ̓ ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸς ἀγρίου, ὅν ῥά ποτ̓ αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι βεβλήκει πρὸς στῆθος·

[a goat]

παρὰ θῖν̓

θίς (13) [Λ] 1.314-1.316

θῖν̓ masculine accusative singular

1.327-1.330

1.348-1.350

4.247-4.249

ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν ἔνθά τε νῆες εἰρύατ̓ εὔπρυμνοι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης, ὄφρα ἴδητ̓ αἴ κ̓ ὔμμιν ὑπέρσχῃ χεῖρα Κρονίων;

[a heap]

ἁλὸς

ἅλς (61) [Λ] 1.314-1.316

ἁλὸς feminine genitive singular

1.327-1.330

1.348-1.350

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

[a lump of salt]

ἀτρυγέτοιο

ἀτρύγετος (6) [Λ] 1.314-1.316

ἀτρυγέτοιο feminine genitive singular

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

[yielding no harvest, unfruitful]

· 1.317κνίση

κνῖσα (9) [Λ] 1.317

κνίση feminine nominative singular

1.458-1.461

2.421-2.424

4.48-4.49

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

[the savour and steam of burnt sacrifice]

δ̓ οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 1.317

οὐρανὸν masculine accusative singular

1.497

ἠερίη δ̓ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.

2.153-2.154

ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἷκεν οἴκαδε ἱεμένων·

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

[heaven]

ἷκεν

ἱκνέομαι (114) [Λ] 1.317

ἷκεν 3rd person singular active aorist indicative

1.327-1.330

1.362

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

1.432-1.435

οἳ δ̓ ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο ἱστία μὲν στείλαντο, θέσαν δ̓ ἐν νηῒ μελαίνῃ, ἱστὸν δ̓ ἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες καρπαλίμως, τὴν δ̓ εἰς ὅρμον προέρεσσαν ἐρετμοῖς.

[to come]

ἑλισσομένη

ἑλίσσω (15) [Λ] 1.317

ἑλισσομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

12.71-12.74

εἰ δέ χ̓ ὑποστρέψωσι, παλίωξις δὲ γένηται ἐκ νηῶν καὶ τάφρῳ ἐνιπλήξωμεν ὀρυκτῇ, οὐκέτ̓ ἔπειτ̓ ὀΐω οὐ δ̓ ἄγγελον ἀπονέεσθαι ἄψορρον προτὶ ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

12.408

κέκλετο δ̓ ἀντιθέοισιν ἑλιξάμενος Λυκίοισιν·

[to turn round, to turn]

περὶ καπνῷ

καπνός (8) [Λ] 1.317

καπνῷ masculine dative singular

8.180-8.183

ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

18.107-18.110

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

[smoke]

. 1.318ὣς οἳ μὲν τὰ πένοντο

πένομαι (4) [Λ] 1.318

πένοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

18.558-18.559

κήρυκες δ̓ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο, βοῦν δ̓ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον·

19.199-19.202

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

24.123-24.124

φίλοι δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἐσσυμένως ἐπένοντο καὶ ἐντύνοντο ἄριστον·

[to work for one's daily bread]

κατὰ στρατόν

στρατός (58) [Λ] 1.318

στρατόν masculine accusative singular

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

[an encamped army]

· οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.318-1.321

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

1.335-1.336

οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

1.319λῆγ̓

λήγω (15) [Λ] 1.318-1.321

λῆγ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

3.392-3.394

6.107-6.109

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

[to stay, abate]

ἔριδος

ἔρις (43) [Λ] 1.318-1.321

ἔριδος feminine genitive singular

2.375-2.376

ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν, ὅς με μετ̓ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.

3.7

ἠέριαι δ̓ ἄρα ταί γε κακὴν ἔριδα προφέρονται.

3.97-3.100

μάλιστα γὰρ ἄλγος ἱκάνει θυμὸν ἐμόν, φρονέω δὲ διακρινθήμεναι ἤδη Ἀργείους καὶ Τρῶας, ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέπασθε εἵνεκ̓ ἐμῆς ἔριδος καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἀρχῆς·

[strife, quarrel, debate, contention]

τὴν πρῶτον

πρῶτος (144) [Λ] 1.318-1.321

πρῶτον neuter accusative singular

1.386

αὐτίκ̓ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·

1.458-1.461

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

[first]

ἐπηπείλησ̓

ἐπαπειλέω (3) [Λ] 1.318-1.321

ἐπηπείλησ̓ 3rd person singular active aorist indicative

13.582-13.583

βῆ δ̓ ἐπαπειλήσας Ἑλένῳ ἥρωϊ ἄνακτι ὀξὺ δόρυ κραδάων·

14.44-14.47

δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ, ὥς ποτ̓ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.

[to hold out as a threat to]

Ἀχιλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.318-1.321

Ἀχιλῆϊ masculine dative singular

1.322

ἔρχεσθον κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος·

1.330

οὐ δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθησεν Ἀχιλλεύς.

1.348-1.350

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς, θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̓ ἀπείρονα πόντον·

[Achilles]

, 1.320ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν

Ταλθύβιος (9) [Λ] 1.318-1.321

Ταλθύβιόν masculine accusative singular

3.118-3.120

αὐτὰρ ὃ Ταλθύβιον προΐει κρείων Ἀγαμέμνων νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἰέναι, ἠδ̓ ἄρν̓ ἐκέλευεν οἰσέμεναι·

4.192

ἦ καὶ Ταλθύβιον θεῖον κήρυκα προσηύδα·

4.193-4.197

Ταλθύβἰ ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον φῶτ̓ Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος, ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

[Talthybius]

τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε

προσεῖπον (76) [Λ] 1.318-1.321

προσέειπε 3rd person singular active aorist indicative

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.500-1.502

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

, 1.321τώ οἱ ἔσαν

εἰμί (1088) [Λ] 1.318-1.321

ἔσαν 3rd person plural active imperfect indicative

1.325

τό οἱ καὶ ῥίγιον ἔσται.

1.338-1.342

1.352-1.354

μῆτερ ἐπεί μ̓ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα, τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης·

[to be]

κήρυκε

κῆρυξ (44) [Λ] 1.318-1.321

κήρυκε masculine nominative dual

1.334-1.335

χαίρετε κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ̓·

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

2.50-2.51

αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

[a herald, pursuivant, marshal, public messenger]

καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε

θεράπων (57) [Λ] 1.318-1.321

θεράποντε masculine nominative dual

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

4.227-4.228

καὶ τοὺς μὲν θεράπων ἀπάνευθ̓ ἔχε φυσιόωντας Εὐρυμέδων υἱὸς Πτολεμαίου Πειραΐδαο·

5.48

τὸν μὲν ἄῤ Ἰδομενῆος ἐσύλευον θεράποντες·

[a waiting-man, attendant]

· 1.322ἔρχεσθον

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.322

ἔρχεσθον 2nd person dual medio-passive present imperative

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

1.370-1.375

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

[to come]

κλισίην

κλισία (106) [Λ] 1.322

κλισίην feminine accusative singular

1.327-1.330

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

[a place for lying down]

Πηληϊάδεω

Πηληιάδης (2) [Λ] 1.322

Πηληϊάδεω masculine genitive singular

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

Ἀχιλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.322

Ἀχιλῆος masculine genitive singular

1.330

οὐ δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθησεν Ἀχιλλεύς.

1.348-1.350

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

· 1.323χειρὸς

χείρ (386) [Λ] 1.323

χειρὸς feminine genitive singular

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

1.359-1.361

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[the hand]

ἑλόντ̓

αἱρέω (276) [Λ] 1.323

ἑλόντ̓ masculine nominative dual active aorist participle

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

[to take,(mid.) to choose]

ἀγέμεν

ἄγω (175) [Λ] 1.323

ἀγέμεν active present infinitive

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

[to lead]

Βρισηΐδα

Βρισηίς (10) [Λ] 1.323

Βρισηΐδα feminine accusative singular

1.335-1.336

οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.

1.345-1.347

2.688-2.693

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

καλλιπάρῃον

καλλιπάρηος (14) [Λ] 1.323

καλλιπάρῃον feminine accusative singular

1.345-1.347

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

6.297-6.299

αἳ δ̓ ὅτε νηὸν ἵκανον Ἀθήνης ἐν πόλει ἄκρῃ, τῇσι θύρας ὤϊξε Θεανὼ καλλιπάρῃος Κισσηῒς ἄλοχος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο·

[beautiful-cheeked]

· 1.324εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν

δίδωμι (254) [Λ] 1.324-1.325

δώῃσιν 3rd person singular active aorist subjunctive

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

1.345-1.347

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

[to give]

ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 1.324-1.325

αὐτὸς masculine nominative singular

1.338-1.342

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.359-1.361

καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ̓ ὀμίχλη, καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἕλωμαι

αἱρέω (276) [Λ] 1.324-1.325

ἕλωμαι 1st person singular middle aorist subjunctive

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

1.500-1.502

καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·

[to take,(mid.) to choose]

1.325ἐλθὼν

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.324-1.325

ἐλθὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.370-1.375

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[to come]

σὺν πλεόνεσσι

πλείων (19) [Λ] 1.324-1.325

πλεόνεσσι masculine dative plural comparative

2.129-2.130

τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας Ἀχαιῶν Τρώων, οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν·

5.531

αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

5.671-5.673

μερμήριξε δ̓ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ἢ προτέρω Διὸς υἱὸν ἐριγδούποιο διώκοι, ἦ ὅ γε τῶν πλεόνων Λυκίων ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

[more, larger]

· τό οἱ καὶ ῥίγιον ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 1.325

ἔσται 3rd person singular future indicative

1.338-1.342

1.352-1.354

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

[to be]

. 1.326ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 1.326

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

1.552

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;

[to speak, say]

προΐει

προίημι (36) [Λ] 1.326

προΐει 3rd person singular active imperfect indicative

1.335-1.336

οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.

2.749-2.754

3.118-3.120

αὐτὰρ ὃ Ταλθύβιον προΐει κρείων Ἀγαμέμνων νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἰέναι, ἠδ̓ ἄρν̓ ἐκέλευεν οἰσέμεναι·

, κρατερὸν

κρατερός (122) [Λ] 1.326

ἀέκοντε masculine nominative dual

1.348

ἣ δ̓ ἀέκουσ̓ ἅμα τοῖσι γυνὴ κίεν·

1.428-1.430

4.43

καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ·

[against one's will, unwilling]

βάτην

βαίνω (222) [Λ] 1.327-1.330

βάτην 3rd person dual active aorist indicative

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

[to walk, step]

παρὰ θῖν̓

θίς (13) [Λ] 1.327-1.330

θῖν̓ masculine accusative singular

1.348-1.350

4.247-4.249

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

[a heap]

ἁλὸς

ἅλς (61) [Λ] 1.327-1.330

ἁλὸς feminine genitive singular

1.348-1.350

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.359-1.361

καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ̓ ὀμίχλη, καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[a lump of salt]

ἀτρυγέτοιο

ἀτρύγετος (6) [Λ] 1.327-1.330

ἀτρυγέτοιο feminine genitive singular

14.200-14.204

15.24-15.28

17.424-17.425

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δἰ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

[yielding no harvest, unfruitful]

, 1.328Μυρμιδόνων

Μυρμιδόνες (39) [Λ] 1.327-1.330

Μυρμιδόνων masculine genitive plural

2.681-2.685

7.125-7.128

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

[Myrmidons(sg. a Myrmidon, or their mythical ancestor M.)]

δ̓ ἐπί τε κλισίας

κλισία (106) [Λ] 1.327-1.330

κλισίας feminine accusative plural

1.327-1.330

1.345-1.347

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

[a place for lying down]

καὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 1.327-1.330

νῆας feminine accusative plural

1.327-1.330

1.342-1.344

1.347

τὼ δ̓ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν·

[a ship]

ἱκέσθην

ἱκνέομαι (114) [Λ] 1.327-1.330

ἱκέσθην 3rd person dual middle aorist indicative

1.362

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

1.432-1.435

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

[to come]

, 1.329τὸν δ̓ εὗρον

εὑρίσκω (44) [Λ] 1.327-1.330

εὗρον 3rd person plural active aorist indicative

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

2.169-2.170

εὗρεν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἑσταότ̓·

2.342-2.343

αὔτως γὰρ ἐπέεσσ̓ ἐριδαίνομεν, οὐ δέ τι μῆχος εὑρέμεναι δυνάμεσθα, πολὺν χρόνον ἐνθάδ̓ ἐόντες.

[to find]

παρά τε κλισίῃ

κλισία (106) [Λ] 1.327-1.330

κλισίῃ feminine dative singular

1.345-1.347

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

[a place for lying down]

καὶ νηῒ

ναῦς (586) [Λ] 1.327-1.330

νηῒ feminine dative singular

1.342-1.344

1.347

τὼ δ̓ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[a ship]

μελαίνῃ

μέλας (98) [Λ] 1.327-1.330

μελαίνῃ feminine dative singular

1.432-1.435

1.484-1.486

2.170-2.171

οὐ δ̓ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης ἅπτετ̓, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

[black, swart]

1.330ἥμενον

ἧμαι (59) [Λ] 1.327-1.330

ἥμενον masculine accusative singular medio-passive perfect participle

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.415-1.416

αἴθ̓ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων ἧσθαι, ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν·

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

[to be seated, sit]

· οὐ δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 1.330

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.586-1.589

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

[to see]

γήθησεν

γηθέω (23) [Λ] 1.330

γήθησεν 3rd person singular active aorist indicative

4.255-4.256

τοὺς δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα δ̓ Ἰδομενῆα προσηύδα μειλιχίοισιν·

4.283-4.284

καὶ τοὺς μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων, καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

4.311-4.312

καὶ τὸν μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to rejoice]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.330

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.348-1.350

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

. 1.331τὼ μὲν ταρβήσαντε

ταρβέω (19) [Λ] 1.331-1.332

ταρβήσαντε masculine nominative dual active aorist participle

2.268-2.269

ὃ δ̓ ἄῤ ἕζετο τάρβησέν τε, ἀλγήσας δ̓ ἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ.

4.387-4.390

ἔνθ̓ οὐ δὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺς τάρβει, μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἀεθλεύειν προκαλίζετο, πάντα δ̓ ἐνίκα ῥηϊδίως·

5.286

τὸν δ̓ οὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[to be frightened, alarmed, terrified]

καὶ αἰδομένω

αἰδέομαι (24) [Λ] 1.331-1.332

αἰδομένω masculine nominative dual medio-passive present participle

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

4.401-4.402

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης αἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο·

5.529-5.530

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ ἄλκιμον ἦτορ ἕλεσθε, ἀλλήλους τ̓ αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας·

[to be ashamed to do]

βασιλῆα

βασιλεύς (64) [Λ] 1.331-1.332

βασιλῆα masculine accusative singular

1.338-1.342

1.407-1.412

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

[a king, chief]

1.332στήτην

ἵστημι (305) [Λ] 1.331-1.332

στήτην 3rd person dual active aorist indicative

1.447-1.449

1.480-1.482

1.534-1.535

οὐ δέ τις ἔτλη μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ̓ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.

[to make to stand]

, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον

προσφωνέω (16) [Λ] 1.331-1.332

προσεφώνεον 3rd person plural active imperfect indicative

2.22

τῷ μιν ἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖος ὄνειρος·

3.389

τῇ μιν ἐεισαμένη προσεφώνεε δῖ̓ Ἀφροδίτη·

3.413

τὴν δὲ χολωσαμένη προσεφώνεε δῖ̓ Ἀφροδίτη·

[to call]

οὐ δ̓ ἐρέοντο

ἔρομαι (10) [Λ] 1.331-1.332

ἐρέοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

1.512-1.513

Θέτις δ̓ ὡς ἥψατο γούνων ὣς ἔχετ̓ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·

1.553-1.554

καὶ λίην σε πάρος γ̓ οὔ τ̓ εἴρομαι οὔ τε μεταλλῶ, ἀλλὰ μάλ̓ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσ̓ ἐθέλῃσθα.

6.237-6.240

Ἕκτωρ δ̓ ὡς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν, ἀμφ̓ ἄρα μιν Τρώων ἄλοχοι θέον ἠδὲ θύγατρες εἰρόμεναι παῖδάς τε κασιγνήτους τε ἔτας τε καὶ πόσιας·

[to ask, enquire]

· 1.333αὐτὰρ ὃ ἔγνω

γιγνώσκω (73) [Λ] 1.333

ἔγνω 3rd person singular active aorist indicative

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

2.348-2.349

πρὶν Ἄργος δ̓ ἰέναι πρὶν καὶ Διὸς αἰγιόχοιο γνώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καὶ οὐκί.

2.364-2.366

εἰ δέ κεν ὣς ἕρξῃς καί τοι πείθωνται Ἀχαιοί, γνώσῃ ἔπειθ̓ ὅς θ̓ ἡγεμόνων κακὸς ὅς τέ νυ λαῶν ἠδ̓ ὅς κ̓ ἐσθλὸς ἔῃσι·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

ᾗσιν

ἑός (167) [Λ] 1.333

ᾗσιν feminine dative plural

1.401-1.404

1.407-1.412

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

[his, her own]

ἐνὶ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 1.333

φρεσὶ feminine dative plural

1.342-1.344

1.362

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

1.474

ὃ δὲ φρένα τέρπετ̓ ἀκούων.

[the midriff; heart, mind]

φώνησέν

φωνέω (80) [Λ] 1.333

φώνησέν 3rd person singular active aorist indicative

1.428-1.430

2.7

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

[to produce a sound]

τε· 1.334χαίρετε

χαίρω (43) [Λ] 1.334-1.335

χαίρετε 2nd person plural active present imperative

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

3.21-3.25

3.27-3.28

ὣς ἐχάρη Μενέλαος Ἀλέξανδρον θεοειδέα ὀφθαλμοῖσιν ἰδών·

[to rejoice, be glad, be delighted]

κήρυκες

κῆρυξ (44) [Λ] 1.334-1.335

κήρυκες masculine vocative plural

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

2.50-2.51

αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

2.96-2.98

ἐννέα δέ σφεας κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ̓ ἀϋτῆς σχοίατ̓, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.

[a herald, pursuivant, marshal, public messenger]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 1.334-1.335

Διὸς masculine genitive singular

1.352-1.354

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

[Zeus]

ἄγγελοι

ἄγγελος (25) [Λ] 1.334-1.335

ἄγγελοι masculine vocative plural

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

2.63-2.64

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει·

2.93-2.94

μετὰ δέ σφισιν ὄσσα δεδήει ὀτρύνουσ̓ ἰέναι Διὸς ἄγγελος·

[a messenger, envoy]

ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 1.334-1.335

ἀνδρῶν masculine genitive plural

1.401-1.404

1.442-1.445

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

[a man]

, 1.335ἆσσον ἴτ̓

εἶμι (299) [Λ] 1.334-1.335

ἴτ̓ 2nd person plural active present imperative

1.347

τὼ δ̓ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν·

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.425-1.427

δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ, καὶ τότ̓ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω.

[come, go]

· οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.335-1.336

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

, 1.336ὃ σφῶϊ προΐει

προίημι (36) [Λ] 1.335-1.336

προΐει 3rd person singular active imperfect indicative

2.749-2.754

3.118-3.120

αὐτὰρ ὃ Ταλθύβιον προΐει κρείων Ἀγαμέμνων νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἰέναι, ἠδ̓ ἄρν̓ ἐκέλευεν οἰσέμεναι·

3.346-3.349

πρόσθε δ̓ Ἀλέξανδρος προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀτρεΐδαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην, οὐ δ̓ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ ἀσπίδ̓ ἐνὶ κρατερῇ·

Βρισηΐδος

Βρισηίς (10) [Λ] 1.335-1.336

Βρισηΐδος feminine genitive singular

1.345-1.347

2.688-2.693

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

εἵνεκα κούρης

κόρη (43) [Λ] 1.335-1.336

κούρης feminine genitive singular

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

2.377-2.378

καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθ̓ εἵνεκα κούρης ἀντιβίοις ἐπέεσσιν, ἐγὼ δ̓ ἦρχον χαλεπαίνων·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

. 1.337ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς

διογενής (21) [Λ] 1.337-1.338

διογενὲς neuter vocative singular

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

2.173-2.178

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν φεύξεσθ̓ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;

4.358-4.359

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ οὔτέ σε νεικείω περιώσιον οὔ τε κελεύω·

[sprung from Zeus]

Πατρόκλεες

Πάτροκλος (141) [Λ] 1.337-1.338

Πατρόκλεες masculine vocative singular

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

[Patroclus]

ἔξαγε

ἐξάγω (11) [Λ] 1.337-1.338

ἔξαγε 2nd person singular active present imperative

5.35

ὣς εἰποῦσα μάχης ἐξήγαγε θοῦρον Ἄρηα·

5.353-5.354

τὴν μὲν ἄῤ Ἶρις ἑλοῦσα ποδήνεμος ἔξαγ̓ ὁμίλου ἀχθομένην ὀδύνῃσι, μελαίνετο δὲ χρόα καλόν.

7.336-7.337

τύμβον δ̓ ἀμφὶ πυρὴν ἕνα χεύομεν ἐξαγαγόντες ἄκριτον ἐκ πεδίου·

[to lead out]

κούρην

κόρη (43) [Λ] 1.337-1.338

κούρην feminine accusative singular

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

2.377-2.378

καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθ̓ εἵνεκα κούρης ἀντιβίοις ἐπέεσσιν, ἐγὼ δ̓ ἦρχον χαλεπαίνων·

2.597-2.598

στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν εἴ περ ἂν αὐταὶ Μοῦσαι ἀείδοιεν κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

1.338καί σφωϊν δὸς

δίδωμι (254) [Λ] 1.337-1.338

δὸς 2nd person singular active aorist imperative

1.345-1.347

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

[to give]

ἄγειν

ἄγω (175) [Λ] 1.337-1.338

ἄγειν active present infinitive

1.345-1.347

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

[to lead]

· τὼ δ̓ αὐτὼ

αὐτός (604) [Λ] 1.338-1.342

αὐτὼ masculine nominative dual

1.356

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.359-1.361

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

μάρτυροι

μάρτυρος (5) [Λ] 1.338-1.342

μάρτυροι masculine nominative plural

2.301-2.302

εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντες μάρτυροι, οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·

3.276-3.280

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε, Ἠέλιός θ̓, ὃς πάντ̓ ἐφορᾷς καὶ πάντ̓ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ̓ ὅρκια πιστά·

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

ἔστων

εἰμί (1088) [Λ] 1.338-1.342

ἔστων 3rd person plural active present imperative

1.352-1.354

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

[to be]

1.339πρός τε θεῶν

θεός (400) [Λ] 1.338-1.342

θεῶν masculine genitive plural

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.386

αὐτίκ̓ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[god]

μακάρων πρός τε θνητῶν

θνητός (28) [Λ] 1.338-1.342

θνητῶν masculine genitive plural

1.573-1.575

ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδ̓ ἔσσεται οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀνεκτά, εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε, ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον·

10.402-10.404

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

12.241-12.242

ἡμεῖς δὲ μεγάλοιο Διὸς πειθώμεθα βουλῇ, ὃς πᾶσι θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει.

[liable to death, mortal]

ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 1.338-1.342

ἀνθρώπων masculine genitive plural

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

2.668-2.670

2.803-2.804

πολλοὶ γὰρ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμου ἐπίκουροι, ἄλλη δ̓ ἄλλων γλῶσσα πολυσπερέων ἀνθρώπων·

[man, person, human]

1.340καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος

βασιλεύς (64) [Λ] 1.338-1.342

βασιλῆος masculine genitive singular

1.407-1.412

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

2.84-2.86

ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι, οἳ δ̓ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν σκηπτοῦχοι βασιλῆες·

[a king, chief]

ἀπηνέος

ἀπηνής (6) [Λ] 1.338-1.342

ἀπηνέος masculine genitive singular

15.93-15.94

οἶσθα καὶ αὐτὴ οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

15.201-15.203

οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε, ἦ τι μεταστρέψεις;

16.34-16.35

γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα πέτραι τ̓ ἠλίβατοι, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

[ungentle, harsh, rough, hard]

εἴ ποτε δ̓ αὖτε 1.341χρειὼ

χρεώ (16) [Λ] 1.338-1.342

χρειὼ feminine nominative singular

8.56-8.57

μέμασαν δὲ καὶ ὧς ὑσμῖνι μάχεσθαι χρειοῖ ἀναγκαίῃ, πρό τε παίδων καὶ πρὸ γυναικῶν.

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

[want, need;]

ἐμεῖο γένηται

γίγνομαι (173) [Λ] 1.338-1.342

γένηται 3rd person singular middle aorist subjunctive

1.493-1.495

2.323

τίπτ̓ ἄνεῳ ἐγένεσθε κάρη κομόωντες Ἀχαιοί;

2.340-2.341

ἐν πυρὶ δὴ βουλαί τε γενοίατο μήδεά τ̓ ἀνδρῶν σπονδαί τ̓ ἄκρητοι καὶ δεξιαί, ᾗς ἐπέπιθμεν·

[become, be born]

ἀεικέα

ἀεικής (21) [Λ] 1.338-1.342

ἀεικέα masculine accusative singular

1.396-1.400

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

[unseemly, shameful]

λοιγὸν

λοιγός (22) [Λ] 1.338-1.342

λοιγὸν masculine accusative singular

1.396-1.400

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

5.603

τῷ δ̓ αἰεὶ πάρα εἷς γε θεῶν, ὃς λοιγὸν ἀμύνει·

[ruin, havoc]

ἀμῦναι

ἀμύνω (79) [Λ] 1.338-1.342

ἀμῦναι active aorist infinitive

1.396-1.400

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

4.10-4.11

τῷ δ̓ αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη αἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει·

[to keep off, ward off]

1.342τοῖς ἄλλοις

ἄλλος (396) [Λ] 1.338-1.342

ἄλλοις masculine dative plural

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.396-1.400

1.464-1.466

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

[other, another]

· ἦ γὰρ ὅ γ̓ ὀλοιῇσι

ὀλοός (25) [Λ] 1.342-1.344

ὀλοιῇσι feminine dative plural

3.130-3.133

δεῦῤ ἴθι νύμφα φίλη, ἵνα θέσκελα ἔργα ἴδηαι Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, οἳ πρὶν ἐπ̓ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηα ἐν πεδίῳ ὀλοοῖο λιλαιόμενοι πολέμοιο·

3.365

Ζεῦ πάτερ οὔ τις σεῖο θεῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

[destroying, destructive, fatal, deadly, murderous]

φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 1.342-1.344

φρεσὶ feminine dative plural

1.362

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

1.474

ὃ δὲ φρένα τέρπετ̓ ἀκούων.

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

[the midriff; heart, mind]

θύει

θύω (8) [Λ] 1.342-1.344

θύει 3rd person singular active present indicative

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

11.180

περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν.

16.698-16.701

ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν Πατρόκλου ὑπὸ χερσί, περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν, εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐϋδμήτου ἐπὶ πύργου ἔστη τῷ ὀλοὰ φρονέων, Τρώεσσι δ̓ ἀρήγων.

[to sacrifice]

, 1.343οὐ δέ τι οἶδε νοῆσαι

νοέω (79) [Λ] 1.342-1.344

νοῆσαι active aorist infinitive

1.522-1.523

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖτις ἀπόστιχε μή τι νοήσῃ Ἥρη·

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, 1.344ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 1.342-1.344

νηυσὶ feminine dative plural

1.347

τὼ δ̓ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν·

1.370-1.375

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

[a ship]

σόοι

σῶς (11) [Λ] 1.342-1.344

σόοι masculine nominative plural

5.531

αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

7.310

καί ῥ̓ ἦγον προτὶ ἄστυ ἀελπτέοντες σόον εἶναι.

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

[safe and sound, alive and well, in good case]

μαχέοιντο

μάχομαι (218) [Λ] 1.342-1.344

μαχέοιντο 3rd person plural medio-passive present optative

2.119-2.122

2.366

κατὰ σφέας γὰρ μαχέονται.

2.377-2.378

καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθ̓ εἵνεκα κούρης ἀντιβίοις ἐπέεσσιν, ἐγὼ δ̓ ἦρχον χαλεπαίνων·

[to fight]

Ἀχαιοί

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.342-1.344

Ἀχαιοί masculine nominative plural

1.347

τὼ δ̓ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν·

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[Achaian]

. 1.345ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 1.345-1.347

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.359-1.361

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

[to say, to claim]

, Πάτροκλος

Πάτροκλος (141) [Λ] 1.345-1.347

Πάτροκλος masculine nominative singular

8.473-8.476

9.190-9.193

9.195

ὣς δ̓ αὔτως Πάτροκλος, ἐπεὶ ἴδε φῶτας, ἀνέστη.

[Patroclus]

δὲ φίλῳ

φίλος (342) [Λ] 1.345-1.347

φίλῳ masculine dative singular

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐπεπείθεθ̓

ἐπιπείθομαι (14) [Λ] 1.345-1.347

ἐπεπείθεθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.565-1.567

4.412

τέττα, σιωπῇ ἧσο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ·

5.877-5.878

ἄλλοι μὲν γὰρ πάντες ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ σοί τ̓ ἐπιπείθονται καὶ δεδμήμεσθα ἕκαστος·

[to be persuaded to]

ἑταίρῳ

ἑταῖρος (199) [Λ] 1.345-1.347

ἑταίρῳ masculine dative singular

1.348-1.350

2.417-2.418

πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι πρηνέες ἐν κονίῃσιν ὀδὰξ λαζοίατο γαῖαν.

3.30-3.32

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς ἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

[a comrade, companion, mate]

, 1.346ἐκ δ̓ ἄγαγε

ἄγω (175) [Λ] 1.345-1.347

ἄγαγε 3rd person singular active aorist indicative

1.345-1.347

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

[to lead]

κλισίης

κλισία (106) [Λ] 1.345-1.347

κλισίης feminine genitive singular

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.18-2.19

τὸν δὲ κίχανεν εὕδοντ̓ ἐν κλισίῃ, περὶ δ̓ ἀμβρόσιος κέχυθ̓ ὕπνος.

[a place for lying down]

Βρισηΐδα

Βρισηίς (10) [Λ] 1.345-1.347

Βρισηΐδα feminine accusative singular

2.688-2.693

9.104-9.108

19.245-19.246

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

καλλιπάρῃον

καλλιπάρηος (14) [Λ] 1.345-1.347

καλλιπάρῃον feminine accusative singular

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

6.297-6.299

6.302-6.304

ἣ δ̓ ἄρα πέπλον ἑλοῦσα Θεανὼ καλλιπάρῃος θῆκεν Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, εὐχομένη δ̓ ἠρᾶτο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο·

[beautiful-cheeked]

, 1.347δῶκε

δίδωμι (254) [Λ] 1.345-1.347

δῶκε 3rd person singular active aorist indicative

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

[to give]

δ̓ ἄγειν

ἄγω (175) [Λ] 1.345-1.347

ἄγειν active present infinitive

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

[to lead]

· τὼ δ̓ αὖτις ἴτην

εἶμι (299) [Λ] 1.347

ἴτην 3rd person dual active imperfect indicative

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.425-1.427

1.480-1.482

οἳ δ̓ ἱστὸν στήσαντ̓ ἀνά θ̓ ἱστία λευκὰ πέτασσαν, ἐν δ̓ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ̓ ἴαχε νηὸς ἰούσης·

[come, go]

παρὰ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 1.347

νῆας feminine accusative plural

1.370-1.375

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.415-1.416

αἴθ̓ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων ἧσθαι, ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν·

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.347

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[Achaian]

· 1.348ἣ δ̓ ἀέκουσ̓

ἀέκων (28) [Λ] 1.348

ἀέκουσ̓ feminine nominative singular

1.428-1.430

4.43

καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ·

5.161-5.164

ὡς δὲ λέων ἐν βουσὶ θορὼν ἐξ αὐχένα ἄξῃ πόρτιος ἠὲ βοὸς ξύλοχον κάτα βοσκομενάων, ὣς τοὺς ἀμφοτέρους ἐξ ἵππων Τυδέος υἱὸς βῆσε κακῶς ἀέκοντας, ἔπειτα δὲ τεύχἐ ἐσύλα·

[against one's will, unwilling]

ἅμα τοῖσι γυνὴ

γυνή (96) [Λ] 1.348

γυνὴ feminine nominative singular

1.428-1.430

ὣς ἄρα φωνήσασ̓ ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων·

2.226-2.228

πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, πολλαὶ δὲ γυναῖκες εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι, ἅς τοι Ἀχαιοὶ πρωτίστῳ δίδομεν εὖτ̓ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν.

2.229-2.233

ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσει Τρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα, ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν, ἠὲ γυναῖκα νέην, ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι, ἥν τ̓ αὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι;

[a woman]

κίεν

κίω (47) [Λ] 1.348

κίεν 3rd person singular active imperfect indicative

2.509-2.510

τῶν μὲν πεντήκοντα νέες κίον, ἐν δὲ ἑκάστῃ κοῦροι Βοιωτῶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι βαῖνον.

2.565-2.566

τοῖσι δ̓ ἅμ̓ Εὐρύαλος τρίτατος κίεν ἰσόθεος φὼς Μηκιστέος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος·

2.588-2.589

ἐν δ̓ αὐτὸς κίεν ᾗσι προθυμίῃσι πεποιθὼς ὀτρύνων πόλεμον δέ·

[to go]

· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.348-1.350

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

1.364

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[Achilles]

1.349δακρύσας

δακρύω (5) [Λ] 1.348-1.350

δακρύσας masculine nominative singular active aorist participle

10.377

ὃ δὲ δακρύσας ἔπος ηὔδα·

16.7-16.10

τίπτε δεδάκρυσαι Πατρόκλεες, ἠΰτε κούρη νηπίη, ἥ θ̓ ἅμα μητρὶ θέουσ̓ ἀνελέσθαι ἀνώγει εἱανοῦ ἁπτομένη, καί τ̓ ἐσσυμένην κατερύκει, δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται, ὄφῤ ἀνέληται·

19.228-19.229

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

[to weep, shed tears]

ἑτάρων

ἑταῖρος (199) [Λ] 1.348-1.350

ἑτάρων masculine genitive plural

2.417-2.418

πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι πρηνέες ἐν κονίῃσιν ὀδὰξ λαζοίατο γαῖαν.

3.30-3.32

3.46-3.51

ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας, μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ̓ εὐειδέ̓ ἀνῆγες ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;

[a comrade, companion, mate]

ἄφαρ ἕζετο

ἕζομαι (35) [Λ] 1.348-1.350

ἕζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

2.76-2.78

2.99-2.100

σπουδῇ δ̓ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθ̓ ἕδρας παυσάμενοι κλαγγῆς·

[to seat oneself, sit]

νόσφι λιασθείς

λιάζομαι (11) [Λ] 1.348-1.350

λιασθείς masculine nominative singular medio-passive aorist participle

11.80-11.83

ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντάς τ̓ ὀλλυμένους τε.

15.520-15.521

ὃ δ̓ ὕπαιθα λιάσθη Πουλυδάμας·

15.543

ὃ δ̓ ἄρα πρηνὴς ἐλιάσθη.

[to bend, incline]

, 1.350θῖν̓

θίς (13) [Λ] 1.348-1.350

θῖν̓ masculine accusative singular

4.247-4.249

9.182-9.184

11.621-11.622

τοὶ δ̓ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο χιτώνων στάντε ποτὶ πνοιὴν παρὰ θῖν̓ ἁλός·

[a heap]

ἔφ̓ ἁλὸς

ἅλς (61) [Λ] 1.348-1.350

ἁλὸς feminine genitive singular

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.359-1.361

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[a lump of salt]

πολιῆς

πολιός (21) [Λ] 1.348-1.350

πολιῆς feminine genitive singular

1.359-1.361

καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ̓ ὀμίχλη, καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

4.247-4.249

ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν ἔνθά τε νῆες εἰρύατ̓ εὔπρυμνοι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης, ὄφρα ἴδητ̓ αἴ κ̓ ὔμμιν ὑπέρσχῃ χεῖρα Κρονίων;

9.365-9.367

ἄλλον δ̓ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον ἄξομαι, ἅσσ̓ ἔλαχόν γε·

[gray, grizzled, grisly]

, ὁρόων

ὁράω (57) [Λ] 1.348-1.350

ὁρόων masculine nominative singular active present participle

2.798-2.799

ἤδη μὲν μάλα πολλὰ μάχας εἰσήλυθον ἀνδρῶν, ἀλλ̓ οὔ πω τοιόνδε τοσόνδέ τε λαὸν ὄπωπα·

3.234-3.235

νῦν δ̓ ἄλλους μὲν πάντας ὁρῶ ἑλίκωπας Ἀχαιούς, οὕς κεν ἐῢ γνοίην καί τ̓ οὔνομα μυθησαίμην·

3.305-3.307

ἤτοι ἐγὼν εἶμι προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν ἄψ, ἐπεὶ οὔ πω τλήσομ̓ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαι μαρνάμενον φίλον υἱὸν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

[to see]

ἐπ̓ ἀπείρονα

ἀπείρων (5) [Λ] 1.348-1.350

ἀπείρονα masculine accusative singular

7.446-7.447

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τίς ἐστι βροτῶν ἐπ̓ ἀπείρονα γαῖαν ὅς τις ἔτ̓ ἀθανάτοισι νόον καὶ μῆτιν ἐνίψει;

24.340-24.342

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ̓ ὑγρὴν ἠδ̓ ἐπ̓ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·

24.544-24.546

ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων, τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.

[without experience, ignorant]

πόντον

πόντος (36) [Λ] 1.348-1.350

πόντον masculine accusative singular

2.144-2.146

κινήθη δ̓ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τ̓ Εὖρός τε Νότος τε ὤροῤ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.

2.207-2.210

οἳ δ̓ ἀγορὴν δὲ αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.

2.612-2.614

αὐτὸς γάρ σφιν δῶκεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων νῆας ἐϋσσέλμους περάαν ἐπὶ οἴνοπα πόντον Ἀτρεΐδης, ἐπεὶ οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει.

[the sea]

· 1.351πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 1.351

πολλὰ neuter accusative plural

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

1.581

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν.

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[much, many]

δὲ μητρὶ

μήτηρ (103) [Λ] 1.351

μητρὶ feminine dative singular

1.352-1.354

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

[a mother]

φίλῃ

φίλος (342) [Λ] 1.351

φίλῃ feminine dative singular

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

[friend; loved, beloved, dear]

ἠρήσατο

ἀράομαι (21) [Λ] 1.351

ἠρήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

3.318-3.319

λαοὶ δ̓ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον, ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·

4.143-4.144

κεῖται δ̓ ἐν θαλάμῳ, πολέες τέ μιν ἠρήσαντο ἱππῆες φορέειν·

5.114

δὴ τότ̓ ἔπειτ̓ ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[to pray to]

χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 1.351

χεῖρας feminine accusative plural

1.359-1.361

1.370-1.375

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

[the hand]

ὀρεγνύς· 1.352μῆτερ

μήτηρ (103) [Λ] 1.352-1.354

μῆτερ feminine vocative singular

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

[a mother]

ἐπεί μ̓ ἔτεκές

τίκτω (85) [Λ] 1.352-1.354

ἔτεκές 2nd person singular active aorist indicative

1.414

ὤ μοι τέκνον ἐμόν, τί νύ σ̓ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα;

1.418

τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι.

2.311-2.313

ἔνθα δ̓ ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, νήπια τέκνα, ὄζῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ πετάλοις ὑποπεπτηῶτες ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα·

[to bring into the world]

γε μινυνθάδιόν

μινυνθάδιος (6) [Λ] 1.352-1.354

μινυνθάδιόν masculine accusative singular

4.477-4.479

οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

15.612-15.613

μινυνθάδιος γὰρ ἔμελλεν ἔσσεσθ̓·

17.300-17.303

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

[shortlived]

περ ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 1.352-1.354

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

1.493-1.495

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̓ ἦρχε·

[to be]

, 1.353τιμήν

τιμή (25) [Λ] 1.352-1.354

τιμήν feminine accusative singular

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

2.196-2.197

θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων, τιμὴ δ̓ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.

3.284-3.287

εἰ δέ κ̓ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος, Τρῶας ἔπειθ̓ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ̓ ἀποδοῦναι, τιμὴν δ̓ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

[that which is paid in token of worth]

πέρ μοι ὄφελλεν

ὀφέλλω (18) [Λ] 1.352-1.354

ὄφελλεν 3rd person singular active imperfect indicative

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

2.419-2.420

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων, ἀλλ̓ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά, πόνον δ̓ ἀμέγαρτον ὄφελλεν.

3.60-3.62

αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρὴς ὅς τ̓ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπ̓ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃ νήϊον ἐκτάμνῃσιν, ὀφέλλει δ̓ ἀνδρὸς ἐρωήν·

[[Epic, Aeolic] owe > ὀφείλω]

Ὀλύμπιος

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 1.352-1.354

Ὀλύμπιος masculine nominative singular

1.396-1.400

1.508

ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·

1.580-1.581

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς ἐξ ἑδέων στυφελίξαι·

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

ἐγγυαλίξαι

ἐγγυαλίζω (11) [Λ] 1.352-1.354

ἐγγυαλίξαι active aorist infinitive

2.434-2.436

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον, μηκέτι νῦν δήθ̓ αὖθι λεγώμεθα, μη δ̓ ἔτι δηρὸν ἀμβαλλώμεθα ἔργον ὃ δὴ θεὸς ἐγγυαλίζει.

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

11.191-11.194

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[to put into the palm of the hand, put into one's hand]

1.354Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 1.352-1.354

Ζεὺς masculine nominative singular

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

[Zeus]

ὑψιβρεμέτης· νῦν δ̓ οὐ δέ με τυτθὸν

τυτθός (22) [Λ] 1.354

τυτθὸν neuter accusative singular

5.443-5.444

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δ̓ ἀνεχάζετο τυτθὸν ὀπίσσω μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

6.222-6.223

Τυδέα δ̓ οὐ μέμνημαι, ἐπεί μ̓ ἔτι τυτθὸν ἐόντα κάλλιφ̓, ὅτ̓ ἐν Θήβῃσιν ἀπώλετο λαὸς Ἀχαιῶν.

7.333-7.335

ἀτὰρ κατακήομεν αὐτοὺς τυτθὸν ἀπὸ πρὸ νεῶν, ὥς κ̓ ὀστέα παισὶν ἕκαστος οἴκαδ̓ ἄγῃ ὅτ̓ ἂν αὖτε νεώμεθα πατρίδα γαῖαν.

[little, small]

ἔτισεν

τίνω (23) [Λ] 1.354

ἔτισεν 3rd person singular active aorist indicative

1.407-1.412

1.508

ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

[to pay a price]

· 1.355ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.355-1.356

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[son of Atreus]

εὐρὺ

εὐρύς (89) [Λ] 1.355-1.356

εὐρὺ neuter accusative singular

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[wide, broad]

κρείων

κρείων (56) [Λ] 1.355-1.356

κρείων masculine nominative singular

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

2.369

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[a ruler, lord, master]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.355-1.356

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

1.356ἠτίμησεν

ἀτιμάω (9) [Λ] 1.355-1.356

ἠτίμησεν 3rd person singular active aorist indicative

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

2.239-2.240

ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγ̓ ἀμείνονα φῶτα ἠτίμησεν·

6.521-6.522

δαιμόνἰ οὐκ ἄν τίς τοι ἀνὴρ ὃς ἐναίσιμος εἴη ἔργον ἀτιμήσειε μάχης, ἐπεὶ ἄλκιμός ἐσσι·

[to dishonour, treat lightly]

· ἑλὼν

αἱρέω (276) [Λ] 1.356

ἑλὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

1.500-1.502

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

[to take,(mid.) to choose]

γὰρ ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 1.356

ἔχει 3rd person singular active present indicative

1.370-1.375

1.463

νέοι δὲ παῤ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

[to have]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.356

γέρας neuter accusative singular

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

2.235-2.238

2.240

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

[a gift of honour]

αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 1.356

αὐτὸς masculine nominative singular

1.359-1.361

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἀπούρας

ἀπαυράω (31) [Λ] 1.356

ἀπούρας masculine nominative singular active aorist participle

1.428-1.430

ὣς ἄρα φωνήσασ̓ ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων·

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

2.240

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

[to take away]

. 1.357ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 1.357-1.358

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

1.359-1.361

1.396-1.400

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

[to say, to claim]

δάκρυ

δάκρυον (43) [Λ] 1.357-1.358

δάκρυ neuter accusative singular

1.359-1.361

1.413

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

2.266

ὃ δ̓ ἰδνώθη, θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ·

[a tear]

χέων

χέω (80) [Λ] 1.357-1.358

χέων masculine nominative singular active present participle

1.359-1.361

καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ̓ ὀμίχλη, καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

1.413

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

2.18-2.19

τὸν δὲ κίχανεν εὕδοντ̓ ἐν κλισίῃ, περὶ δ̓ ἀμβρόσιος κέχυθ̓ ὕπνος.

[to pour]

, τοῦ δ̓ ἔκλυε

κλύω (50) [Λ] 1.357-1.358

ἔκλυε 3rd person singular active imperfect indicative

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

[to hear]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 1.357-1.358

πότνια feminine nominative singular

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

4.1-4.3

οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη νέκταρ ἐοινοχόει·

4.50

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

[mistress, queen]

μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 1.357-1.358

μήτηρ feminine nominative singular

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.577-1.579

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

[a mother]

1.358ἡμένη

ἧμαι (59) [Λ] 1.357-1.358

ἡμένη feminine nominative singular medio-passive perfect participle

1.415-1.416

αἴθ̓ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων ἧσθαι, ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν·

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

[to be seated, sit]

ἐν βένθεσσιν

βένθος (6) [Λ] 1.357-1.358

βένθεσσιν neuter dative plural

13.20-13.22

τρὶς μὲν ὀρέξατ̓ ἰών, τὸ δὲ τέτρατον ἵκετο τέκμωρ Αἰγάς, ἔνθα δέ οἱ κλυτὰ δώματα βένθεσι λίμνης χρύσεα μαρμαίροντα τετεύχαται ἄφθιτα αἰεί.

13.32-13.33

ἔστι δέ τι σπέος εὐρὺ βαθείης βένθεσι λίμνης μεσσηγὺς Τενέδοιο καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης·

18.35-18.37

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

[the depth]

ἁλὸς

ἅλς (61) [Λ] 1.357-1.358

ἁλὸς feminine genitive singular

1.359-1.361

1.407-1.412

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

[a lump of salt]

παρὰ πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 1.357-1.358

πατρὶ masculine dative singular

1.396-1.400

1.401-1.404

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

[a father]

γέροντι

γέρων (133) [Λ] 1.357-1.358

γέροντι masculine dative singular

1.380

χωόμενος δ̓ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο·

1.462-1.463

καῖε δ̓ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δ̓ αἴθοπα οἶνον λεῖβε·

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

[an old man(in apposition as adj., old)]

· 1.359καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ

ἀναδύνω (4) [Λ] 1.359-1.361

ἀνέδυ 3rd person singular active aorist indicative

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

7.217-7.218

ἀλλ̓ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐ δ̓ ἀναδῦναι ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον, ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ.

13.224-13.225

οὔτέ τινα δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνῳ εἴκων ἀνδύεται πόλεμον κακόν·

[to come to the top of water]

πολιῆς

πολιός (21) [Λ] 1.359-1.361

πολιῆς feminine genitive singular

4.247-4.249

9.365-9.367

10.333-10.336

αὐτίκα δ̓ ἀμφ̓ ὤμοισιν ἐβάλλετο καμπύλα τόξα, ἕσσατο δ̓ ἔκτοσθεν ῥινὸν πολιοῖο λύκοιο, κρατὶ δ̓ ἐπὶ κτιδέην κυνέην, ἕλε δ̓ ὀξὺν ἄκοντα, βῆ δ̓ ἰέναι προτὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ·

[gray, grizzled, grisly]

ἁλὸς

ἅλς (61) [Λ] 1.359-1.361

ἁλὸς feminine genitive singular

1.407-1.412

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

2.151-2.153

τοὶ δ̓ ἀλλήλοισι κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν ἠδ̓ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν, οὐρούς τ̓ ἐξεκάθαιρον·

[a lump of salt]

ἠΰτ̓ ὀμίχλη

ὁμίχλη (4) [Λ] 1.359-1.361

ὀμίχλη feminine nominative singular

3.10-3.12

εὖτ̓ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω, τόσσόν τίς τ̓ ἐπιλεύσσει ὅσον τ̓ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν·

13.334-13.338

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι ἤματι τῷ ὅτε τε πλείστη κόνις ἀμφὶ κελεύθους, οἵ τ̓ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην, ὣς ἄρα τῶν ὁμόσ̓ ἦλθε μάχη, μέμασαν δ̓ ἐνὶ θυμῷ ἀλλήλους καθ̓ ὅμιλον ἐναιρέμεν ὀξέϊ χαλκῷ.

17.649-17.650

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

[a mist, fog]

, 1.360καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο

αὐτός (604) [Λ] 1.359-1.361

αὐτοῖο masculine genitive singular

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

καθέζετο

καθέζομαι (14) [Λ] 1.359-1.361

καθέζετο 3rd person singular active aorist indicative

1.405

ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων·

1.500-1.502

καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·

5.868-5.871

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον, πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο θυμὸν ἀχεύων, δεῖξεν δ̓ ἄμβροτον αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς, καί ῥ̓ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to sit down, take one's seat]

δάκρυ

δάκρυον (43) [Λ] 1.359-1.361

δάκρυ neuter accusative singular

1.413

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

2.266

ὃ δ̓ ἰδνώθη, θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ·

2.268-2.269

ὃ δ̓ ἄῤ ἕζετο τάρβησέν τε, ἀλγήσας δ̓ ἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ.

[a tear]

χέοντος

χέω (80) [Λ] 1.359-1.361

χέοντος masculine genitive singular active present participle

1.413

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

2.18-2.19

τὸν δὲ κίχανεν εὕδοντ̓ ἐν κλισίῃ, περὶ δ̓ ἀμβρόσιος κέχυθ̓ ὕπνος.

3.141-3.144

αὐτίκα δ̓ ἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσιν ὁρμᾶτ̓ ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσα οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ̓ ἕποντο, Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ, Κλυμένη τε βοῶπις·

[to pour]

, 1.361χειρί

χείρ (386) [Λ] 1.359-1.361

χειρί feminine dative singular

1.370-1.375

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

[the hand]

τέ μιν κατέρεξεν

καταρρέζω (5) [Λ] 1.359-1.361

κατέρεξεν 3rd person singular active aorist indicative

5.371-5.372

ἣ δ̓ ἀγκὰς ἐλάζετο θυγατέρα ἥν, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἐκ τ̓ ὀνόμαζε·

5.422-5.425

ἦ μάλα δή τινα Κύπρις Ἀχαιϊάδων ἀνιεῖσα Τρωσὶν ἅμα σπέσθαι, τοὺς νῦν ἔκπαγλα φίλησε, τῶν τινα καρρέζουσα Ἀχαιϊάδων ἐϋπέπλων πρὸς χρυσῇ περόνῃ καταμύξατο χεῖρα ἀραιήν.

6.484-6.485

πόσις δ̓ ἐλέησε νοήσας, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to pat with the hand, to stroke, caress]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 1.359-1.361

ἔπος neuter accusative singular

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[a word]

τ̓ ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 1.359-1.361

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.396-1.400

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

1.511

ὣς φάτο·

[to say, to claim]

ἔκ τ̓ ὀνόμαζε

ὀνομάζω (21) [Λ] 1.359-1.361

ὀνόμαζε 3rd person singular active imperfect indicative

3.396-3.398

καί ῥ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴν στήθεά θ̓ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα, θάμβησέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

5.371-5.372

ἣ δ̓ ἀγκὰς ἐλάζετο θυγατέρα ἥν, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἐκ τ̓ ὀνόμαζε·

6.253

ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to name]

· 1.362τέκνον

τέκνον (43) [Λ] 1.362

τέκνον neuter vocative singular

1.414

ὤ μοι τέκνον ἐμόν, τί νύ σ̓ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα;

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

2.311-2.313

ἔνθα δ̓ ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, νήπια τέκνα, ὄζῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ πετάλοις ὑποπεπτηῶτες ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα·

[a child]

τί κλαίεις

κλαίω (37) [Λ] 1.362

κλαίεις 2nd person singular active present indicative

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

3.176

τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα.

7.427

οὐ δ̓ εἴα κλαίειν Πρίαμος μέγας·

[to weep, lament, wail]

; τί δέ σε φρένας

φρήν (178) [Λ] 1.362

φρένας masculine accusative plural

1.474

ὃ δὲ φρένα τέρπετ̓ ἀκούων.

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[the midriff; heart, mind]

ἵκετο

ἱκνέομαι (114) [Λ] 1.362

ἵκετο 3rd person singular middle aorist indicative

1.432-1.435

1.484-1.486

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[to come]

πένθος

πένθος (20) [Λ] 1.362

πένθος neuter nominative singular

4.193-4.197

4.204-4.207

4.415-4.417

τούτῳ μὲν γὰρ κῦδος ἅμ̓ ἕψεται εἴ κεν Ἀχαιοὶ Τρῶας δῃώσωσιν ἕλωσί τε Ἴλιον ἱρήν, τούτῳ δ̓ αὖ μέγα πένθος Ἀχαιῶν δῃωθέντων.

[grief, sadness, sorrow]

; 1.363ἐξαύδα, μὴ κεῦθε

κεύθω (6) [Λ] 1.363

κεῦθε 2nd person singular active present imperative

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

16.19

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

18.74

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε·

[to cover quite up, to cover, hide]

νόῳ

νόος (48) [Λ] 1.363

νόῳ masculine dative singular

2.192

οὐ γάρ πω σάφα οἶσθ̓ οἷος νόος Ἀτρεΐωνος·

3.63

ὣς σοὶ ἐνὶ στήθεσσιν ἀτάρβητος νόος ἐστί·

4.308-4.309

ὧδε καὶ οἱ πρότεροι πόλεας καὶ τείχἐ ἐπόρθεον τόνδε νόον καὶ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔχοντες.

[mind, perception]

, ἵνα εἴδομεν ἄμφω

ἄμφω (43) [Λ] 1.363

ἄμφω masculine nominative dual

2.123-2.128

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

3.146-3.152

οἳ δ̓ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην Λάμπόν τε Κλυτίον θ̓ Ἱκετάονά τ̓ ὄζον Ἄρηος Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι, γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλ̓ ἀγορηταὶ ἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ̓ ὕλην δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·

[both]

. 1.364τὴν δὲ βαρὺ

βαρύς (26) [Λ] 1.364

βαρὺ neuter accusative singular

2.110-2.115

4.153-4.154

τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ἐπεστενάχοντο δ̓ ἑταῖροι·

5.76-5.81

Εὐρύπυλος δ̓ Εὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον υἱὸν ὑπερθύμου Δολοπίονος, ὅς ῥα Σκαμάνδρου ἀρητὴρ ἐτέτυκτο, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ, τὸν μὲν ἄῤ Εὐρύπυλος, Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασ̓ ὦμον φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἔξεσε χεῖρα βαρεῖαν·

[heavy]

στενάχων

στενάχω (27) [Λ] 1.364

στενάχων masculine nominative singular active present participle

4.153-4.154

τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ἐπεστενάχοντο δ̓ ἑταῖροι·

8.332-8.334

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

9.16

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

[to sigh, groan, wail]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 1.364

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

1.517

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

1.560

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 1.364

πόδας masculine accusative plural

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.590-1.593

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 1.364

ὠκὺς masculine nominative singular

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

2.786-2.787

Τρωσὶν δ̓ ἄγγελος ἦλθε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις πὰρ Διὸς αἰγιόχοιο σὺν ἀγγελίῃ ἀλεγεινῇ·

2.790

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.364

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[Achilles]

· 1.365οἶσθα

οἶδα (132) [Λ] 1.365

οἶσθα 2nd person singular active perfect indicative

1.365

τί ἤ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντ̓ ἀγορεύω;

1.384-1.385

ἄμμι δὲ μάντις εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.

1.514-1.516

νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπ̓, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.

[to know]

· τί ἤ τοι ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 1.365

ταῦτα neuter accusative plural

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.523

ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω·

1.525-1.526

τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ̓ ἀθανάτοισι μέγιστον τέκμωρ·

[this; that]

ἰδυίῃ

οἶδα (132) [Λ] 1.365

ἰδυίῃ feminine dative singular active perfect participle

1.384-1.385

ἄμμι δὲ μάντις εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.

1.514-1.516

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

[to know]

πάντ̓

πᾶς (546) [Λ] 1.365

πάντ̓ neuter accusative plural

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

[all, the whole]

ἀγορεύω

ἀγορεύω (64) [Λ] 1.365

ἀγορεύω 1st person singular active present subjunctive

1.384-1.385

ἄμμι δὲ μάντις εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

[to speak in the assembly, harangue, speak]

; 1.366ᾠχόμεθ̓

οἴχομαι (38) [Λ] 1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ 1st person plural medio-passive imperfect indicative

1.380

χωόμενος δ̓ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο·

2.70-2.71

ὣς ὃ μὲν εἰπὼν ᾤχετ̓ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.

4.382-4.384

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο, Ἀσωπὸν δ̓ ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην, ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί.

[to be gone, to have gone]

ἐς Θήβην

Θήβη (7) [Λ] 1.366-1.367

Θήβην feminine accusative singular

2.688-2.693

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

4.378-4.379

οἳ δὲ τότ̓ ἐστρατόωνθ̓ ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης, καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτοὺς ἐπικούρους·

4.406-4.408

ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν ἑπταπύλοιο παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθ̓ ὑπὸ τεῖχος ἄρειον, πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ·

ἱερὴν

ἱερός (35) [Λ] 1.366-1.367

ἱερὴν feminine accusative singular

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.442-1.445

1.447-1.449

τοὶ δ̓ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην ἑξείης ἔστησαν ἐΰδμητον περὶ βωμόν, χερνίψαντο δ̓ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο.

[super-human, mighty, divine, wonderful]

πόλιν

πόλις (133) [Λ] 1.366-1.367

πόλιν feminine accusative singular

2.12-2.13

νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

2.29-2.30

νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

[a city]

Ἠετίωνος

Ἠετίων (13) [Λ] 1.366-1.367

Ἠετίωνος masculine genitive singular

6.392-6.397

εὖτε πύλας ἵκανε διερχόμενος μέγα ἄστυ Σκαιάς, τῇ ἄῤ ἔμελλε διεξίμεναι πεδίον δέ, ἔνθ̓ ἄλοχος πολύδωρος ἐναντίη ἦλθε θέουσα Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος Ἠετίων ὃς ἔναιεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ Θήβῃ Ὑποπλακίῃ Κιλίκεσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων·

6.392-6.397

εὖτε πύλας ἵκανε διερχόμενος μέγα ἄστυ Σκαιάς, τῇ ἄῤ ἔμελλε διεξίμεναι πεδίον δέ, ἔνθ̓ ἄλοχος πολύδωρος ἐναντίη ἦλθε θέουσα Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος Ἠετίων ὃς ἔναιεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ Θήβῃ Ὑποπλακίῃ Κιλίκεσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων·

6.416-6.419

κατὰ δ̓ ἔκτανεν Ἠετίωνα, οὐ δέ μιν ἐξενάριξε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ, ἀλλ̓ ἄρα μιν κατέκηε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισιν ἠδ̓ ἐπὶ σῆμ̓ ἔχεεν·

[Eetion]

, 1.367τὴν δὲ διεπράθομέν

διαπέρθω (7) [Λ] 1.366-1.367

διεπράθομέν 1st person plural active aorist indicative

4.53

τὰς διαπέρσαι ὅτ̓ ἄν τοι ἀπέχθωνται περὶ κῆρι·

4.55-4.56

εἴ περ γὰρ φθονέω τε καὶ οὐκ εἰῶ διαπέρσαι, οὐκ ἀνύω φθονέουσ̓ ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐσσι.

7.30-7.32

ὕστερον αὖτε μαχήσοντ̓ εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωσιν, ἐπεὶ ὣς φίλον ἔπλετο θυμῷ ὑμῖν ἀθανάτῃσι, διαπραθέειν τόδε ἄστυ.

[to destroy utterly, sack, lay waste]

τε καὶ ἤγομεν

ἄγω (175) [Λ] 1.366-1.367

ἤγομεν 1st person plural active imperfect indicative

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

[to lead]

ἐνθάδε πάντα

πᾶς (546) [Λ] 1.366-1.367

πάντα neuter accusative plural

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.401-1.404

ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα θεὰ ὑπελύσαο δεσμῶν, ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον, ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην οὗ πατρὸς ἀμείνων·

[all, the whole]

· 1.368καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο

δατέομαι (14) [Λ] 1.368-1.369

δάσσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

5.158

χηρωσταὶ δὲ διὰ κτῆσιν δατέοντο.

9.135-9.140

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[to divide among themselves]

μετὰ σφίσιν υἷες

υἱός (436) [Λ] 1.368-1.369

υἷες masculine nominative plural

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.368-1.369

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

[Achaian]

, 1.369ἐκ δ̓ ἕλον

αἱρέω (276) [Λ] 1.368-1.369

ἕλον 3rd person plural active aorist indicative

1.500-1.502

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

2.12-2.13

νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

[to take,(mid.) to choose]

Ἀτρεΐδῃ

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.368-1.369

Ἀτρεΐδῃ masculine dative singular

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

[son of Atreus]

Χρυσηΐδα

Χρυσηίς (6) [Λ] 1.368-1.369

Χρυσηΐδα feminine accusative singular

1.439

ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.

1.109-1.113

1.140-1.144

καλλιπάρῃον

καλλιπάρηος (14) [Λ] 1.368-1.369

καλλιπάρῃον feminine accusative singular

6.297-6.299

6.302-6.304

9.664-9.665

τῷ δ̓ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε, Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.

[beautiful-cheeked]

. 1.370Χρύσης

Χρύσης (5) [Λ] 1.370-1.375

Χρύσης masculine nominative singular

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.442-1.445

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

[Chryses]

δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς

ἱερεύς (8) [Λ] 1.370-1.375

ἱερεὺς masculine nominative singular

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

5.9-5.10

ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δάρης ἀφνειὸς ἀμύμων ἱρεὺς Ἡφαίστοιο·

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

[a priest, sacrificer]

ἑκατηβόλου

ἑκατηβόλος (5) [Λ] 1.370-1.375

ἑκατηβόλου masculine genitive singular

5.443-5.444

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δ̓ ἀνεχάζετο τυτθὸν ὀπίσσω μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

15.231

σοὶ δ̓ αὐτῷ μελέτω ἑκατηβόλε φαίδιμος Ἕκτωρ·

16.710-16.711

ὣς φάτο, Πάτροκλος δ̓ ἀνεχάζετο πολλὸν ὀπίσσω μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

[far-shooting]

Ἀπόλλωνος

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.370-1.375

Ἀπόλλωνος masculine genitive singular

1.370-1.375

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

[Apollo]

1.371ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.370-1.375

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.401-1.404

1.425-1.427

δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ, καὶ τότ̓ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω.

[to come]

θοὰς

θοός (76) [Λ] 1.370-1.375

θοὰς feminine accusative plural

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

2.8

βάσκ̓ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·

2.17-2.18

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, βῆ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα·

[quick, nimble]

ἐπὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 1.370-1.375

νῆας feminine accusative plural

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.415-1.416

αἴθ̓ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων ἧσθαι, ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν·

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.370-1.375

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[Achaian]

χαλκοχιτώνων

χαλκοχίτων (22) [Λ] 1.370-1.375

χαλκοχιτώνων masculine genitive plural

2.46-2.47

εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεὶ σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

2.163

ἀλλ̓ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

2.187

σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

[brass-clad]

1.372λυσόμενός

λύω (85) [Λ] 1.370-1.375

λυσόμενός masculine nominative singular middle future participle

2.116-2.118

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

2.134-2.135

ἐννέα δὴ βεβάασι Διὸς μεγάλου ἐνιαυτοί, καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται·

2.807-2.808

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ οὔ τι θεᾶς ἔπος ἠγνοίησεν, αἶψα δ̓ ἔλυσ̓ ἀγορήν·

[to loose]

τε θύγατρα

θυγάτηρ (62) [Λ] 1.370-1.375

θύγατρα feminine accusative singular

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

[a daughter]

φέρων

φέρω (186) [Λ] 1.370-1.375

φέρων masculine nominative singular active present participle

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.577-1.579

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

[to bear]

τ̓ ἀπερείσἰ

ἀπερείσιος (12) [Λ] 1.370-1.375

ἀπερείσἰ neuter accusative plural

6.47-6.50

6.425-6.428

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

[countless]

ἄποινα

ἄποινα (26) [Λ] 1.370-1.375

ἄποινα neuter accusative plural

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

2.229-2.233

6.46

ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δ̓ ἄξια δέξαι ἄποινα·

[a ransom; compensation]

, 1.373στέμματ̓

στέμμα (3) [Λ] 1.370-1.375

στέμματ̓ neuter accusative plural

1.12-1.16

1.26-1.28

[a wreath, garland]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 1.370-1.375

ἔχων masculine nominative singular active present participle

1.463

νέοι δὲ παῤ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.512-1.513

Θέτις δ̓ ὡς ἥψατο γούνων ὣς ἔχετ̓ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·

[to have]

ἐν χερσὶν

χείρ (386) [Λ] 1.370-1.375

χερσὶν feminine dative plural

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

[the hand]

ἑκηβόλου

ἑκηβόλος (9) [Λ] 1.370-1.375

ἑκηβόλου masculine genitive singular

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

16.513

εὐχόμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

22.301-22.303

ἦ γάρ ῥα πάλαι τό γε φίλτερον ἦεν Ζηνί τε καὶ Διὸς υἷι ἑκηβόλῳ, οἵ με πάρος γε πρόφρονες εἰρύατο·

[far-darting, far-shooting]

Ἀπόλλωνος

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.370-1.375

Ἀπόλλωνος masculine genitive singular

1.380-1.382

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι κακὸν βέλος·

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

[Apollo]

1.374χρυσέῳ

χρύσεος (75) [Λ] 1.370-1.375

χρυσέῳ neuter dative singular

2.267-2.268

σμῶδιξ δ̓ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη σκήπτρου ὕπο χρυσέου·

3.64

μή μοι δῶῤ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·

3.247-3.248

φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸν κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα·

[golden, of gold, decked]

ἀνὰ σκήπτρῳ

σκῆπτρον (27) [Λ] 1.370-1.375

σκήπτρῳ neuter dative singular

2.46-2.47

εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεὶ σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

2.185-2.186

αὐτὸς δ̓ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼν δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί·

[a staff]

, καὶ λίσσετο

λίσσομαι (46) [Λ] 1.370-1.375

λίσσετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.500-1.502

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

[to beg, pray, entreat, beseech]

πάντας

πᾶς (546) [Λ] 1.370-1.375

πάντας masculine accusative plural

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.401-1.404

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[all, the whole]

Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.370-1.375

Ἀχαιούς masculine accusative plural

1.376-1.377

ἔνθ̓ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ αἰδεῖσθαί θ̓ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

[Achaian]

, 1.375Ἀτρεΐδα

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.370-1.375

Ἀτρεΐδα masculine accusative dual

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[son of Atreus]

δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε

κοσμήτωρ (3) [Λ] 1.370-1.375

κοσμήτορε masculine accusative dual

3.236-3.238

1.12-1.16

[one who marshals an army, a commander]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 1.370-1.375

λαῶν masculine genitive plural

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

[the people]

. 1.376ἔνθ̓ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 1.376-1.377

ἄλλοι masculine nominative plural

1.396-1.400

1.464-1.466

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

[other, another]

μὲν πάντες

πᾶς (546) [Λ] 1.376-1.377

πάντες masculine nominative plural

1.401-1.404

1.407-1.412

1.417-1.418

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ ὠκύμορος καὶ ὀϊζυρὸς περὶ πάντων ἔπλεο·

[all, the whole]

ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.376-1.377

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

[Achaian]

1.377αἰδεῖσθαί

αἰδέομαι (24) [Λ] 1.376-1.377

αἰδεῖσθαί medio-passive present infinitive

4.401-4.402

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης αἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο·

5.529-5.530

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ ἄλκιμον ἦτορ ἕλεσθε, ἀλλήλους τ̓ αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας·

5.531

αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

[to be ashamed to do]

θ̓ ἱερῆα

ἱερεύς (8) [Λ] 1.376-1.377

ἱερῆα masculine accusative singular

5.9-5.10

ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δάρης ἀφνειὸς ἀμύμων ἱρεὺς Ἡφαίστοιο·

9.574-9.576

16.603-16.605

ἔνθ̓ αὖ Μηριόνης Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Λαόγονον θρασὺν υἱὸν Ὀνήτορος, ὃς Διὸς ἱρεὺς Ἰδαίου ἐτέτυκτο, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ.

[a priest, sacrificer]

καὶ ἀγλαὰ

ἀγλαός (43) [Λ] 1.376-1.377

ἀγλαὰ neuter accusative plural

2.303-2.307

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

2.734-2.736

οἳ δ̓ ἔχον Ὀρμένιον, οἵ τε κρήνην Ὑπέρειαν, οἵ τ̓ ἔχον Ἀστέριον Τιτάνοιό τε λευκὰ κάρηνα, τῶν ἦρχ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

[splendid, shining, bright, beautiful]

δέχθαι

δέχομαι (54) [Λ] 1.376-1.377

δέχθαι middle aorist infinitive

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

2.185-2.186

αὐτὸς δ̓ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼν δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί·

[to take, accept, receive]

ἄποινα

ἄποινα (26) [Λ] 1.376-1.377

ἄποινα neuter accusative plural

2.229-2.233

6.46

ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δ̓ ἄξια δέξαι ἄποινα·

6.425-6.428

μητέρα δ̓, ἣ βασίλευεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ, τὴν ἐπεὶ ἂρ δεῦῤ ἤγαγ̓ ἅμ̓ ἄλλοισι κτεάτεσσιν, ἂψ ὅ γε τὴν ἀπέλυσε λαβὼν ἀπερείσἰ ἄποινα, πατρὸς δ̓ ἐν μεγάροισι βάλ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα.

[a ransom; compensation]

· 1.378ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.378-1.379

Ἀτρεΐδῃ masculine dative singular

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

[son of Atreus]

Ἀγαμέμνονι

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.378-1.379

Ἀγαμέμνονι masculine dative singular

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

1.442-1.445

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

ἥνδανε

ἁνδάνω (11) [Λ] 1.378-1.379

ἥνδανε 3rd person singular active imperfect indicative

3.173-3.175

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

12.80-12.81

ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ̓ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων, αὐτίκα δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

[to please, delight, gratify]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 1.378-1.379

θυμῷ masculine dative singular

1.428-1.430

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

1.562-1.563

πρῆξαι δ̓ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι, ἀλλ̓ ἀπὸ θυμοῦ μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι·

[the soul]

, 1.379ἀλλὰ κακῶς ἀφίει

ἀφίημι (19) [Λ] 1.378-1.379

ἀφίει 3rd person singular active imperfect indicative

2.258-2.264

3.314-3.317

10.372

ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δ̓ ἡμάρτανε φωτός·

[to send forth, discharge]

, κρατερὸν

κρατερός (122) [Λ] 1.378-1.379

κρατερὸν masculine accusative singular

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

2.344-2.347

2.511-2.515

οἳ δ̓ Ἀσπληδόνα ναῖον ἰδ̓ Ὀρχομενὸν Μινύειον, τῶν ἦρχ̓ Ἀσκάλαφος καὶ Ἰάλμενος υἷες Ἄρηος οὓς τέκεν Ἀστυόχη δόμῳ Ἄκτορος Ἀζεΐδαο, παρθένος αἰδοίη ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα Ἄρηϊ κρατερῷ·

[strong, stout, mighty]

δ̓ ἐπὶ μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 1.378-1.379

μῦθον masculine accusative singular

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

1.552

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔτελλε

τέλλω (6) [Λ] 1.378-1.379

ἔτελλε 3rd person singular active imperfect indicative

2.643

τῷ δ̓ ἐπὶ πάντ̓ ἐτέταλτο ἀνασσέμεν Αἰτωλοῖσι·

8.415-8.417

16.198-16.199

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντας ἅμ̓ ἡγεμόνεσσιν Ἀχιλλεὺς στῆσεν ἐῢ κρίνας, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[to make to arise, accomplish(v. ἐπιτέλλω Hom.)]

· 1.380χωόμενος

χώομαι (38) [Λ] 1.380

χωόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.428-1.430

2.688-2.693

2.781-2.783

γαῖα δ̓ ὑπεστενάχιζε Διὶ ὣς τερπικεραύνῳ χωομένῳ ὅτε τ̓ ἀμφὶ Τυφωέϊ γαῖαν ἱμάσσῃ εἰν Ἀρίμοις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς·

[to be angry, wroth, indignant]

δ̓ ὁ γέρων

γέρων (133) [Λ] 1.380

γέρων masculine nominative singular

1.462-1.463

καῖε δ̓ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δ̓ αἴθοπα οἶνον λεῖβε·

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

[an old man(in apposition as adj., old)]

πάλιν ᾤχετο

οἴχομαι (38) [Λ] 1.380

ᾤχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

2.70-2.71

ὣς ὃ μὲν εἰπὼν ᾤχετ̓ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.

4.382-4.384

5.472

Ἕκτορ πῇ δή τοι μένος οἴχεται ὃ πρὶν ἔχεσκες;

[to be gone, to have gone]

· τοῖο δ̓ Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.380-1.382

Ἀπόλλων masculine nominative singular

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

[Apollo]

1.381εὐξαμένου

εὔχομαι (98) [Λ] 1.380-1.382

εὐξαμένου masculine genitive singular middle aorist participle

1.396-1.400

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

ἤκουσεν

ἀκούω (71) [Λ] 1.380-1.382

ἤκουσεν 3rd person singular active aorist indicative

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

1.474

ὃ δὲ φρένα τέρπετ̓ ἀκούων.

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

[to hear]

, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος

φίλος (342) [Λ] 1.380-1.382

φίλος masculine nominative singular

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.490-1.492

οὔτέ ποτ̓ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ̓ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.

[friend; loved, beloved, dear]

ἦεν

εἰμί (1088) [Λ] 1.380-1.382

ἦεν 3rd person singular active imperfect indicative

1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα δ̓ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ̓ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

1.493-1.495

1.514-1.516

νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπ̓, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.

[to be]

, 1.382ἧκε

ἵημι (106) [Λ] 1.380-1.382

ἧκε 3rd person singular active aorist indicative

1.469-1.471

1.479

τοῖσιν δ̓ ἴκμενον οὖρον ἵει ἑκάεργος Ἀπόλλων·

2.153-2.154

ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἷκεν οἴκαδε ἱεμένων·

[to set a going, put in motion]

δ̓ ἐπ̓ Ἀργείοισι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 1.380-1.382

Ἀργείοισι masculine dative plural

1.442-1.445

2.79-2.81

2.109

τῷ ὅ γ̓ ἐρεισάμενος ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

[of/from Argos, Argive]

κακὸν

κακός (180) [Λ] 1.380-1.382

κακὸν neuter accusative singular

1.418

τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι.

2.110-2.115

2.190-2.191

δαιμόνἰ οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι, ἀλλ̓ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·

[bad]

βέλος

βέλος (75) [Λ] 1.380-1.382

βέλος neuter accusative singular

4.97-4.99

4.127-4.129

4.185-4.187

οὐκ ἐν καιρίῳ ὀξὺ πάγη βέλος, ἀλλὰ πάροιθεν εἰρύσατο ζωστήρ τε παναίολος ἠδ̓ ὑπένερθε ζῶμά τε καὶ μίτρη, τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες.

[projectile; arrow, weapon]

· οἳ δέ νυ λαοὶ

λαός (229) [Λ] 1.382-1.384

λαοὶ masculine nominative plural

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.61-2.62

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα, ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

[the people]

1.383θνῇσκον

θνήσκω (75) [Λ] 1.382-1.384

θνῇσκον 3rd person plural active imperfect indicative

2.104-2.108

2.641-2.642

οὐ γὰρ ἔτ̓ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν, οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος·

3.101-3.102

ἡμέων δ̓ ὁπποτέρῳ θάνατος καὶ μοῖρα τέτυκται τεθναίη·

ἐπασσύτεροι

ἐπασσύτερος (6) [Λ] 1.382-1.384

ἐπασσύτεροι masculine nominative plural

4.422-4.423

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν αἰγιαλῷ πολυηχέϊ κῦμα θαλάσσης ὄρνυτ̓ ἐπασσύτερον Ζεφύρου ὕπο κινήσαντος·

4.427-4.428

ὣς τότ̓ ἐπασσύτεραι Δαναῶν κίνυντο φάλαγγες νωλεμέως πόλεμον δέ·

8.274-8.277

Ὀρσίλοχον μὲν πρῶτα καὶ Ὄρμενον ἠδ̓ Ὀφελέστην Δαίτορά τε Χρομίον τε καὶ ἀντίθεον Λυκοφόντην καὶ Πολυαιμονίδην Ἀμοπάονα καὶ Μελάνιππον, πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

[one upon another, one after another]

, τὰ δ̓ ἐπῴχετο

ἐποίχομαι (20) [Λ] 1.382-1.384

ἐπῴχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

5.330-5.333

5.506-5.508

ἀμφὶ δὲ νύκτα θοῦρος Ἄρης ἐκάλυψε μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγων πάντοσ̓ ἐποιχόμενος·

5.720-5.721

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

[to go towards, approach]

κῆλα

κῆλον (3) [Λ] 1.382-1.384

κῆλα neuter nominative plural

12.278-12.280

1.53-1.54

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο, τῇ δεκάτῃ δ̓ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

[a shaft, an arrow]

θεοῖο

θεός (400) [Λ] 1.382-1.384

θεοῖο masculine genitive singular

1.386

αὐτίκ̓ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·

1.401-1.404

1.406

τὸν καὶ ὑπέδεισαν μάκαρες θεοὶ οὐ δ̓ ἔτ̓ ἔδησαν.

[god]

1.384πάντῃ ἀνὰ στρατὸν

στρατός (58) [Λ] 1.382-1.384

στρατὸν masculine accusative singular

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.484-1.486

2.207

ὣς ὅ γε κοιρανέων δίεπε στρατόν·

[an encamped army]

εὐρὺν

εὐρύς (89) [Λ] 1.382-1.384

εὐρὺν masculine accusative singular

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

[wide, broad]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.382-1.384

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[Achaian]

· ἄμμι δὲ μάντις

μάντις (7) [Λ] 1.384-1.385

μάντις masculine nominative singular

13.68-13.70

13.663-13.665

24.220-24.222

εἰ μὲν γάρ τίς μ̓ ἄλλος ἐπιχθονίων ἐκέλευεν, ἢ οἳ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες, ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

[one who divines, a seer, prophet]

1.385εὖ εἰδὼς

οἶδα (132) [Λ] 1.384-1.385

εἰδὼς masculine nominative singular active perfect participle

1.514-1.516

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

[to know]

ἀγόρευε

ἀγορεύω (64) [Λ] 1.384-1.385

ἀγόρευε 3rd person singular active imperfect indicative

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.250-2.251

τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμ̓ ἔχων ἀγορεύοις, καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.

[to speak in the assembly, harangue, speak]

θεοπροπίας

θεοπροπία (5) [Λ] 1.384-1.385

θεοπροπίας feminine accusative plural

11.794-11.797

16.36-16.39

16.50-16.51

οὔ τε θεοπροπίης ἐμπάζομαι ἥν τινα οἶδα, οὔτέ τί μοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ·

[a prophecy, oracle]

ἑκάτοιο

ἕκατος (4) [Λ] 1.384-1.385

ἑκάτοιο masculine genitive singular

7.81-7.86

εἰ δέ κ̓ ἐγὼ τὸν ἕλω, δώῃ δέ μοι εὖχος Ἀπόλλων, τεύχεα σύλησας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν, καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο, τὸν δὲ νέκυν ἐπὶ νῆας ἐϋσσέλμους ἀποδώσω, ὄφρά ἑ ταρχύσωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί, σῆμά τέ οἱ χεύωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ.

20.70-20.71

Ἥρῃ δ̓ ἀντέστη χρυσηλάκατος κελαδεινὴ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα κασιγνήτη ἑκάτοιο·

20.293-20.296

ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο, ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο νήπιος, οὐ δέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον.

[far-shooting]

. 1.386αὐτίκ̓ ἐγὼ πρῶτος

πρῶτος (144) [Λ] 1.386

πρῶτος masculine nominative singular

1.458-1.461

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

2.73-2.74

πρῶτα δ̓ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί, καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·

[first]

κελόμην

κέλομαι (63) [Λ] 1.386

κελόμην 1st person singular medio-passive imperfect indicative

3.88-3.91

3.433-3.436

4.507-4.508

νεμέσησε δ̓ Ἀπόλλων Περγάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ κέκλετ̓ ἀΰσας·

[to urge on, exhort, command]

θεὸν

θεός (400) [Λ] 1.386

θεὸν masculine accusative singular

1.401-1.404

1.406

τὸν καὶ ὑπέδεισαν μάκαρες θεοὶ οὐ δ̓ ἔτ̓ ἔδησαν.

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

[god]

ἱλάσκεσθαι

ἱλάσκομαι (6) [Λ] 1.386

ἱλάσκεσθαι medio-passive present infinitive

1.442-1.445

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

6.378-6.380

ἠέ πῃ ἐς γαλόων ἢ εἰνατέρων ἐϋπέπλων ἢ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι Τρῳαὶ ἐϋπλόκαμοι δεινὴν θεὸν ἱλάσκονται;

[to appease]

· 1.387Ἀτρεΐωνα

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.387-1.388

Ἀτρεΐωνα masculine accusative singular

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

[son of Atreus]

δ̓ ἔπειτα χόλος

χόλος (49) [Λ] 1.387-1.388

χόλος masculine nominative singular

2.241

ἀλλὰ μάλ̓ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν, ἀλλὰ μεθήμων·

4.22-4.23

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

4.24

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

[gall, bile]

λάβεν

λαμβάνω (86) [Λ] 1.387-1.388

λάβεν 3rd person singular active aorist indicative

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

1.500-1.502

καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·

1.557

ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων·

[to take, seize, receive]

, αἶψα δ̓ ἀναστὰς

ἀνίστημι (48) [Λ] 1.387-1.388

ἀναστὰς masculine nominative singular active aorist participle

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

2.76-2.78

2.398-2.399

ἀνστάντες δ̓ ὀρέοντο κεδασθέντες κατὰ νῆας, κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας, καὶ δεῖπνον ἕλοντο.

[to make to stand up, raise up]

1.388ἠπείλησεν

ἀπειλέω (20) [Λ] 1.387-1.388

ἠπείλησεν 3rd person singular active aorist indicative

2.665-2.666

ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοι υἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.

7.224-7.225

τὸ πρόσθε στέρνοιο φέρων Τελαμώνιος Αἴας στῆ ῥα μάλ̓ Ἕκτορος ἐγγύς, ἀπειλήσας δὲ προσηύδα·

8.150

ὥς ποτ̓ ἀπειλήσει·

[[to force back]]

μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 1.387-1.388

μῦθον masculine accusative singular

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

1.552

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ὃ δὴ τετελεσμένος

τελέω (60) [Λ] 1.387-1.388

τετελεσμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

1.523

ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω·

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

2.257

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

[to complete, fulfil, accomplish]

ἐστί

εἰμί (1088) [Λ] 1.387-1.388

ἐστί 3rd person singular active present indicative

1.493-1.495

1.514-1.516

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

[to be]

· 1.389τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ

ναῦς (586) [Λ] 1.389-1.390

νηῒ feminine dative singular

1.415-1.416

αἴθ̓ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων ἧσθαι, ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν·

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

1.432-1.435

οἳ δ̓ ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο ἱστία μὲν στείλαντο, θέσαν δ̓ ἐν νηῒ μελαίνῃ, ἱστὸν δ̓ ἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες καρπαλίμως, τὴν δ̓ εἰς ὅρμον προέρεσσαν ἐρετμοῖς.

[a ship]

θοῇ

θοός (76) [Λ] 1.389-1.390

θοῇ feminine dative singular

2.8

βάσκ̓ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·

2.17-2.18

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, βῆ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα·

2.168

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

[quick, nimble]

ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.389-1.390

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

1.407-1.412

[Achaian]

1.390ἐς Χρύσην

Χρύσης (5) [Λ] 1.389-1.390

Χρύσην masculine accusative singular

1.442-1.445

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

1.9-1.12

ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὄρσε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί, οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα Ἀτρεΐδης·

[Chryses]

πέμπουσιν

πέμπω (32) [Λ] 1.389-1.390

πέμπουσιν 3rd person plural active present indicative

1.442-1.445

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

3.116-3.117

Ἕκτωρ δὲ προτὶ ἄστυ δύω κήρυκας ἔπεμπε καρπαλίμως ἄρνάς τε φέρειν Πρίαμόν τε καλέσσαι·

[to send, despatch]

, ἄγουσι

ἄγω (175) [Λ] 1.389-1.390

ἄγουσι 3rd person plural active present indicative

1.391-1.392

τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες κούρην Βρισῆος τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

[to lead]

δὲ δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 1.389-1.390

δῶρα neuter accusative plural

3.54-3.55

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶῤ Ἀφροδίτης ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ̓ ἐν κονίῃσι μιγείης.

3.64

μή μοι δῶῤ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·

3.65-3.66

οὔ τοι ἀπόβλητ̓ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ὅσσά κεν αὐτοὶ δῶσιν, ἑκὼν δ̓ οὐκ ἄν τις ἕλοιτο·

[a gift, present]

ἄνακτι

ἄναξ (151) [Λ] 1.389-1.390

ἄνακτι masculine dative singular

1.442-1.445

1.500-1.502

καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·

[a lord, master]

· 1.391τὴν δὲ νέον

νέος (44) [Λ] 1.391-1.392

νέον neuter accusative singular

1.463

νέοι δὲ παῤ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

2.87-2.89

2.229-2.233

ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσει Τρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα, ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν, ἠὲ γυναῖκα νέην, ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι, ἥν τ̓ αὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι;

[young, youthful]

κλισίηθεν ἔβαν

βαίνω (222) [Λ] 1.391-1.392

ἔβαν 3rd person plural active aorist indicative

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

[to walk, step]

κήρυκες

κῆρυξ (44) [Λ] 1.391-1.392

κήρυκες masculine nominative plural

2.50-2.51

αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

2.96-2.98

ἐννέα δέ σφεας κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ̓ ἀϋτῆς σχοίατ̓, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.

2.183-2.184

τὴν δὲ κόμισσε κῆρυξ Εὐρυβάτης Ἰθακήσιος ὅς οἱ ὀπήδει·

[a herald, pursuivant, marshal, public messenger]

ἄγοντες

ἄγω (175) [Λ] 1.391-1.392

ἄγοντες masculine nominative plural active present participle

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.442-1.445

ὦ Χρύση, πρό μ̓ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν, Φοίβῳ θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν ὄφῤ ἱλασόμεσθα ἄνακτα, ὃς νῦν Ἀργείοισι πολύστονα κήδἐ ἐφῆκεν.

[to lead]

1.392κούρην

κόρη (43) [Λ] 1.391-1.392

κούρην feminine accusative singular

2.377-2.378

καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθ̓ εἵνεκα κούρης ἀντιβίοις ἐπέεσσιν, ἐγὼ δ̓ ἦρχον χαλεπαίνων·

2.597-2.598

στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν εἴ περ ἂν αὐταὶ Μοῦσαι ἀείδοιεν κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·

2.688-2.693

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

Βρισῆος τήν μοι δόσαν

δίδωμι (254) [Λ] 1.391-1.392

δόσαν 3rd person plural active aorist indicative

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

[to give]

υἷες

υἱός (436) [Λ] 1.391-1.392

υἷες masculine nominative plural

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.391-1.392

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.407-1.412

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

[Achaian]

. 1.393ἀλλὰ σὺ εἰ δύνασαί

δύναμαι (67) [Λ] 1.393

δύνασαί 2nd person singular medio-passive present indicative

1.562-1.563

πρῆξαι δ̓ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι, ἀλλ̓ ἀπὸ θυμοῦ μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι·

1.586-1.589

2.342-2.343

αὔτως γὰρ ἐπέεσσ̓ ἐριδαίνομεν, οὐ δέ τι μῆχος εὑρέμεναι δυνάμεσθα, πολὺν χρόνον ἐνθάδ̓ ἐόντες.

[to be able, capable, strong enough]

γε περίσχεο παιδὸς

παῖς (168) [Λ] 1.393

παιδὸς masculine genitive singular

1.442-1.445

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

[a child]

ἑῆος

ἐύς (29) [Λ] 1.393

ἑῆος genitive singular

2.653-2.656

Τληπόλεμος δ̓ Ἡρακλεΐδης ἠΰς τε μέγας τε ἐκ Ῥόδου ἐννέα νῆας ἄγεν Ῥοδίων ἀγερώχων, οἳ Ῥόδον ἀμφενέμοντο διὰ τρίχα κοσμηθέντες Λίνδον Ἰηλυσόν τε καὶ ἀργινόεντα Κάμειρον.

2.819-2.823

Δαρδανίων αὖτ̓ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ̓ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

3.166-3.167

ὥς μοι καὶ τόνδ̓ ἄνδρα πελώριον ἐξονομήνῃς ὅς τις ὅδ̓ ἐστὶν Ἀχαιὸς ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε.

· 1.394ἐλθοῦσ̓

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ feminine nominative singular active aorist participle

1.401-1.404

1.425-1.427

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

[to come]

Οὔλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.394-1.395

Οὔλυμπον masculine accusative singular

1.401-1.404

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.425-1.427

δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ, καὶ τότ̓ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω.

[Olympus]

δὲ Δία

Ζεύς (476) [Λ] 1.394-1.395

Δία masculine accusative singular

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

[Zeus]

λίσαι

λίσσομαι (46) [Λ] 1.394-1.395

λίσαι 2nd person singular middle aorist imperative

1.500-1.502

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

2.31-2.33

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

[to beg, pray, entreat, beseech]

, εἴ ποτε δή τι 1.395ἢ ἔπει

ἔπος (211) [Λ] 1.394-1.395

ἔπει neuter dative singular

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

[a word]

ὤνησας

ὀνίνημι (11) [Λ] 1.394-1.395

ὤνησας 2nd person singular active aorist indicative

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

5.205

τὰ δέ μ̓ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ὀνήσειν.

6.258-6.260

ἀλλὰ μέν̓ ὄφρά κέ τοι μελιηδέα οἶνον ἐνείκω, ὡς σπείσῃς Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι πρῶτον, ἔπειτα δὲ καὐτὸς ὀνήσεαι αἴ κε πίῃσθα.

[to profit, benefit, help, assist]

κραδίην

καρδία (32) [Λ] 1.394-1.395

κραδίην feminine accusative singular

2.170-2.171

οὐ δ̓ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης ἅπτετ̓, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

2.451-2.452

ἐν δὲ σθένος ὦρσεν ἑκάστῳ καρδίῃ ἄλληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

3.60-3.62

αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρὴς ὅς τ̓ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπ̓ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃ νήϊον ἐκτάμνῃσιν, ὀφέλλει δ̓ ἀνδρὸς ἐρωήν·

[the heart]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 1.394-1.395

Διὸς masculine genitive singular

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

1.425-1.427

δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ, καὶ τότ̓ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω.

[Zeus]

ἠὲ καὶ ἔργῳ

ἔργον (103) [Λ] 1.394-1.395

ἔργῳ neuter dative singular

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

1.573-1.575

ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδ̓ ἔσσεται οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀνεκτά, εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε, ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον·

[work]

. 1.396πολλάκι γάρ σεο πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 1.396-1.400

πατρὸς masculine genitive singular

1.401-1.404

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

[a father]

ἐνὶ μεγάροισιν

μέγαρον (57) [Λ] 1.396-1.400

μεγάροισιν neuter dative plural

1.418

τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι.

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

2.661-2.663

Τληπόλεμος δ̓ ἐπεὶ οὖν τράφ̓ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα ἤδη γηράσκοντα Λικύμνιον ὄζον Ἄρηος·

[a large room]

ἄκουσα

ἀκούω (71) [Λ] 1.396-1.400

ἄκουσα 1st person singular active aorist indicative

1.474

ὃ δὲ φρένα τέρπετ̓ ἀκούων.

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

[to hear]

1.397εὐχομένης

εὔχομαι (98) [Λ] 1.396-1.400

εὐχομένης feminine genitive singular medio-passive present participle

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

ὅτ̓ ἔφησθα

φημί (406) [Λ] 1.396-1.400

ἔφησθα 2nd person singular active imperfect indicative

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

1.511

ὣς φάτο·

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

[to say, to claim]

κελαινεφέϊ

κελαινεφής (13) [Λ] 1.396-1.400

κελαινεφέϊ dative singular

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

4.140

αὐτίκα δ̓ ἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς.

5.797-5.798

τῷ τείρετο, κάμνε δὲ χεῖρα, ἂν δ̓ ἴσχων τελαμῶνα κελαινεφὲς αἷμ̓ ἀπομόργνυ.

[black with clouds]

Κρονίωνι

Κρονίων (49) [Λ] 1.396-1.400

Κρονίωνι masculine dative singular

1.405

ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων·

1.500-1.502

καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·

1.528

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·

[son of Cronus]

1.398οἴη

οἶος (78) [Λ] 1.396-1.400

οἴη feminine nominative singular

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

2.485-2.486

ὑμεῖς γὰρ θεαί ἐστε πάρεστέ τε ἴστέ τε πάντα, ἡμεῖς δὲ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐ δέ τι ἴδμεν·

2.555

Νέστωρ οἶος ἔριζεν·

[alone, lone, lonely]

ἐν ἀθανάτοισιν

ἀθάνατος (106) [Λ] 1.396-1.400

ἀθανάτοισιν masculine dative plural

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

1.525-1.526

τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ̓ ἀθανάτοισι μέγιστον τέκμωρ·

[undying, immortal]

ἀεικέα

ἀεικής (21) [Λ] 1.396-1.400

ἀεικέα masculine accusative singular

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

4.396

Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε·

[unseemly, shameful]

λοιγὸν

λοιγός (22) [Λ] 1.396-1.400

λοιγὸν masculine accusative singular

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

5.603

τῷ δ̓ αἰεὶ πάρα εἷς γε θεῶν, ὃς λοιγὸν ἀμύνει·

5.660-5.662

Τληπόλεμος δ̓ ἄρα μηρὸν ἀριστερὸν ἔγχεϊ μακρῷ βεβλήκειν, αἰχμὴ δὲ διέσσυτο μαιμώωσα ὀστέω ἐγχριμφθεῖσα, πατὴρ δ̓ ἔτι λοιγὸν ἄμυνεν.

[ruin, havoc]

ἀμῦναι

ἀμύνω (79) [Λ] 1.396-1.400

ἀμῦναι active aorist infinitive

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

4.10-4.11

τῷ δ̓ αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη αἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει·

4.127-4.129

οὐ δὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντο ἀθάνατοι, πρώτη δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη, ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκὲς ἄμυνεν.

[to keep off, ward off]

, 1.399ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 1.396-1.400

Ὀλύμπιοι masculine nominative plural

1.508

ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·

1.580-1.581

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς ἐξ ἑδέων στυφελίξαι·

1.583

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἵλαος Ὀλύμπιος ἔσσεται ἡμῖν.

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

ἤθελον

ἐθέλω (158) [Λ] 1.396-1.400

ἤθελον 3rd person plural active imperfect indicative

1.407-1.412

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

1.553-1.554

καὶ λίην σε πάρος γ̓ οὔ τ̓ εἴρομαι οὔ τε μεταλλῶ, ἀλλὰ μάλ̓ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσ̓ ἐθέλῃσθα.

[to will, wish, purpose]

ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 1.396-1.400

ἄλλοι masculine nominative plural

1.464-1.466

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

[other, another]

1.400Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 1.396-1.400

Ἥρη feminine nominative singular

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

1.522-1.523

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖτις ἀπόστιχε μή τι νοήσῃ Ἥρη·

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

[Hera]

τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων

Ποσειδεών (41) [Λ] 1.396-1.400

Ποσειδάων masculine nominative singular

2.474-2.479

τοὺς δ̓ ὥς τ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν, ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα ὑσμίνην δ̓ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.

7.445

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

8.198-8.200

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη, σείσατο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ, ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον, καί ῥα Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἀντίον ηὔδα·

καὶ Παλλὰς

Παλλάς (28) [Λ] 1.396-1.400

Παλλὰς feminine nominative singular

4.78-4.79

τῷ ἐϊκυῖ̓ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη, κὰδ δ̓ ἔθοῤ ἐς μέσσον·

4.539-4.542

5.1-5.3

ἔνθ̓ αὖ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ Παλλὰς Ἀθήνη δῶκε μένος καὶ θάρσος, ἵν̓ ἔκδηλος μετὰ πᾶσιν Ἀργείοισι γένοιτο ἰδὲ κλέος ἐσθλὸν ἄροιτο·

[Pallas]

Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 1.396-1.400

Ἀθήνη feminine nominative singular

2.155-2.156

ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

2.166-2.167

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·

2.172

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[Athena]

· 1.401ἀλλὰ σὺ τόν γ̓ ἐλθοῦσα

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.401-1.404

ἐλθοῦσα feminine nominative singular active aorist participle

1.425-1.427

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

[to come]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 1.401-1.404

θεὰ feminine vocative singular

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.166-2.167

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·

[a goddess]

ὑπελύσαο

ὑπολύω (5) [Λ] 1.401-1.404

ὑπελύσαο 2nd person singular middle aorist indicative

6.27-6.28

καὶ μὲν τῶν ὑπέλυσε μένος καὶ φαίδιμα γυῖα Μηκιστηϊάδης καὶ ἀπ̓ ὤμων τεύχἐ ἐσύλα.

15.579-15.581

Ἀντίλοχος δ̓ ἐπόρουσε κύων ὥς, ὅς τ̓ ἐπὶ νεβρῷ βλημένῳ ἀΐξῃ, τόν τ̓ ἐξ εὐνῆφι θορόντα θηρητὴρ ἐτύχησε βαλών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα·

16.339-16.341

ὃ δ̓ ὑπ̓ οὔατος αὐχένα θεῖνε Πηνέλεως, πᾶν δ̓ εἴσω ἔδυ ξίφος, ἔσχεθε δ̓ οἶον δέρμα, παρηέρθη δὲ κάρη, ὑπέλυντο δὲ γυῖα.

[to loosen beneath]

δεσμῶν

δεσμός (8) [Λ] 1.401-1.404

δεσμῶν masculine genitive plural

5.385-5.386

τλῆ μὲν Ἄρης ὅτε μιν Ὦτος κρατερός τ̓ Ἐφιάλτης παῖδες Ἀλωῆος, δῆσαν κρατερῷ ἐνὶ δεσμῷ·

5.390-5.391

ὃ δ̓ ἐξέκλεψεν Ἄρηα ἤδη τειρόμενον, χαλεπὸς δέ ἑ δεσμὸς ἐδάμνα.

6.506-6.509

ὡς δ̓ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο κυδιόων·

[anything for binding, a band, bond]

, 1.402ὦχ̓ ἑκατόγχειρον καλέσασ̓

καλέω (60) [Λ] 1.401-1.404

καλέσασ̓ feminine nominative singular active aorist participle

1.401-1.404

2.258-2.264

2.681-2.685

νῦν αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον, οἵ τ̓ Ἄλον οἵ τ̓ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο, οἵ τ̓ εἶχον Φθίην ἠδ̓ Ἑλλάδα καλλιγύναικα, Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί, τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.

[to call, summon]

ἐς μακρὸν

μακρός (82) [Λ] 1.401-1.404

μακρὸν masculine accusative singular

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.144-2.146

κινήθη δ̓ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τ̓ Εὖρός τε Νότος τε ὤροῤ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.

[long]

Ὄλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.401-1.404

Ὄλυμπον masculine accusative singular

1.419-1.420

τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ εἶμ̓ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται.

1.425-1.427

1.493-1.495

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̓ ἦρχε·

[Olympus]

, 1.403ὃν Βριάρεων καλέουσι

καλέω (60) [Λ] 1.401-1.404

καλέουσι 3rd person plural active present indicative

2.258-2.264

2.681-2.685

3.116-3.117

Ἕκτωρ δὲ προτὶ ἄστυ δύω κήρυκας ἔπεμπε καρπαλίμως ἄρνάς τε φέρειν Πρίαμόν τε καλέσσαι·

[to call, summon]

θεοί

θεός (400) [Λ] 1.401-1.404

θεοί masculine nominative plural

1.406

τὸν καὶ ὑπέδεισαν μάκαρες θεοὶ οὐ δ̓ ἔτ̓ ἔδησαν.

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

1.447-1.449

τοὶ δ̓ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην ἑξείης ἔστησαν ἐΰδμητον περὶ βωμόν, χερνίψαντο δ̓ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο.

[god]

, ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 1.401-1.404

ἄνδρες masculine nominative plural

1.442-1.445

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[a man]

δέ τε πάντες

πᾶς (546) [Λ] 1.401-1.404

πάντες masculine nominative plural

1.407-1.412

1.417-1.418

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ ὠκύμορος καὶ ὀϊζυρὸς περὶ πάντων ἔπλεο·

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

[all, the whole]

1.404Αἰγαίων̓, ὃ γὰρ αὖτε βίην

βία (61) [Λ] 1.401-1.404

βίην feminine accusative singular

1.428-1.430

ὣς ἄρα φωνήσασ̓ ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων·

2.657-2.660

τῶν μὲν Τληπόλεμος δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν, ὃν τέκεν Ἀστυόχεια βίῃ Ἡρακληείῃ, τὴν ἄγετ̓ ἐξ Ἐφύρης ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος πέρσας ἄστεα πολλὰ διοτρεφέων αἰζηῶν.

2.665-2.666

ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοι υἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.

[bodily strength, force, power, might]

οὗ

ἑός (167) [Λ] 1.401-1.404

οὗ masculine genitive singular

1.407-1.412

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

[his, her own]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 1.401-1.404

πατρὸς masculine genitive singular

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[a father]

ἀμείνων

ἀμείνων (36) [Λ] 1.401-1.404

ἀμείνων masculine nominative singular comparative

2.239-2.240

ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγ̓ ἀμείνονα φῶτα ἠτίμησεν·

3.10-3.12

4.399-4.400

ἀλλὰ τὸν υἱὸν γείνατο εἷο χέρεια μάχῃ, ἀγορῇ δέ τ̓ ἀμείνω.

[better, abler, stronger, braver]

· 1.405ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι

Κρονίων (49) [Λ] 1.405

Κρονίωνι masculine dative singular

1.500-1.502

1.528

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·

1.539

αὐτίκα κερτομίοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα·

[son of Cronus]

καθέζετο

καθέζομαι (14) [Λ] 1.405

καθέζετο 3rd person singular active aorist indicative

1.500-1.502

5.868-5.871

5.906

πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων.

[to sit down, take one's seat]

κύδεϊ

κῦδος (69) [Λ] 1.405

κύδεϊ neuter dative singular

3.373-3.375

4.94-4.96

4.144-4.145

βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα, ἀμφότερον κόσμός θ̓ ἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος·

[glory, renown]

γαίων

γαίω (4) [Λ] 1.405

γαίων masculine nominative singular active present participle

5.906

πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων.

8.51-8.52

αὐτὸς δ̓ ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

11.80-11.83

ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντάς τ̓ ὀλλυμένους τε.

[to exult]

· 1.406τὸν καὶ ὑπέδεισαν

ὑποδείδω (8) [Λ] 1.406

ὑπέδεισαν 3rd person plural active aorist indicative

5.520-5.526

οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ οὔ τε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔ τε ἰωκάς, ἀλλ̓ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων νηνεμίης ἔστησεν ἐπ̓ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν ἀτρέμας, ὄφῤ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

12.413-12.414

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπέβρισαν βουληφόρον ἀμφὶ ἄνακτα.

18.198-18.201

ἀλλ̓ αὔτως ἐπὶ τάφρον ἰὼν Τρώεσσι φάνηθι, αἴ κέ σ̓ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

[to cower under]

μάκαρες

μάκαρ (11) [Λ] 1.406

μάκαρες masculine nominative plural

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

5.339-5.340

ῥέε δ̓ ἄμβροτον αἷμα θεοῖο ἰχώρ, οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν·

5.819-5.820

οὔ μ̓ εἴας μακάρεσσι θεοῖς ἀντικρὺ μάχεσθαι τοῖς ἄλλοις·

[blessed, happy]

θεοὶ

θεός (400) [Λ] 1.406

θεοὶ masculine nominative plural

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

1.447-1.449

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

[god]

οὐ δ̓ ἔτ̓ ἔδησαν

δέω (37) [Λ] 1.406

ἔδησαν 3rd person plural active aorist indicative

1.436

ἐκ δ̓ εὐνὰς ἔβαλον, κατὰ δὲ πρυμνήσἰ ἔδησαν·

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

[to bind, tie, fetter]

. 1.407τῶν νῦν μιν μνήσασα

μιμνήσκω (61) [Λ] 1.407-1.412

μνήσασα feminine nominative singular active aorist participle

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

2.724-2.725

τάχα δὲ μνήσεσθαι ἔμελλον Ἀργεῖοι παρὰ νηυσὶ Φιλοκτήταο ἄνακτος.

4.172

αὐτίκα γὰρ μνήσονται Ἀχαιοὶ πατρίδος αἴης·

[to remind]

παρέζεο καὶ λαβὲ

λαμβάνω (86) [Λ] 1.407-1.412

λαβὲ 2nd person singular active aorist imperative

1.500-1.502

1.557

ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων·

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

[to take, seize, receive]

γούνων

γόνυ (77) [Λ] 1.407-1.412

γούνων neuter genitive plural

1.500-1.502

καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·

1.512-1.513

Θέτις δ̓ ὡς ἥψατο γούνων ὣς ἔχετ̓ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·

1.557

ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων·

[the knee]

1.408αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν

ἐθέλω (158) [Λ] 1.407-1.412

ἐθέλῃσιν 3rd person singular active present subjunctive

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

1.553-1.554

καὶ λίην σε πάρος γ̓ οὔ τ̓ εἴρομαι οὔ τε μεταλλῶ, ἀλλὰ μάλ̓ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσ̓ ἐθέλῃσθα.

1.580-1.581

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς ἐξ ἑδέων στυφελίξαι·

[to will, wish, purpose]

ἐπὶ Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 1.407-1.412

Τρώεσσιν masculine dative plural

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

2.12-2.13

νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

[Tros]

ἀρῆξαι

ἀρήγω (18) [Λ] 1.407-1.412

ἀρῆξαι active aorist infinitive

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

2.362-2.363

κρῖν̓ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον, ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.

5.506-5.508

ἀμφὶ δὲ νύκτα θοῦρος Ἄρης ἐκάλυψε μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγων πάντοσ̓ ἐποιχόμενος·

[to help, aid, succour]

, 1.409τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας

πρύμνα (9) [Λ] 1.407-1.412

πρύμνας feminine accusative plural

7.382-7.383

τοὺς δ̓ εὗῤ εἰν ἀγορῇ Δαναοὺς θεράποντας Ἄρηος νηῒ πάρα πρύμνῃ Ἀγαμέμνονος·

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

10.34-10.35

τὸν δ̓ εὗῤ ἀμφ̓ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ νηῒ πάρα πρύμνῃ·

[the hindmost part of a ship, the stern, poop]

τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 1.407-1.412

ἅλα feminine accusative singular

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

2.151-2.153

τοὶ δ̓ ἀλλήλοισι κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν ἠδ̓ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν, οὐρούς τ̓ ἐξεκάθαιρον·

2.164-2.165

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[a lump of salt]

ἔλσαι

εἴλω (30) [Λ] 1.407-1.412

ἔλσαι active aorist infinitive

2.292-2.294

καὶ γάρ τίς θ̓ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο ἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαι χειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·

5.202-5.203

ἵππων φειδόμενος, μή μοι δευοίατο φορβῆς ἀνδρῶν εἰλομένων εἰωθότες ἔδμεναι ἄδην.

5.780-5.786

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ βίην Διομήδεος ἱπποδάμοιο εἰλόμενοι λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν, ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη Στέντορι εἰσαμένη μεγαλήτορι χαλκεοφώνῳ, ὃς τόσον αὐδήσασχ̓ ὅσον ἄλλοι πεντήκοντα·

[to roll up, pack]

Ἀχαιοὺς

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.407-1.412

Ἀχαιοὺς masculine accusative plural

1.407-1.412

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

[Achaian]

1.410κτεινομένους

κτείνω (91) [Λ] 1.407-1.412

κτεινομένους masculine accusative plural medio-passive present participle

2.701-2.702

τὸν δ̓ ἔκτανε Δάρδανος ἀνὴρ νηὸς ἀποθρῴσκοντα πολὺ πρώτιστον Ἀχαιῶν.

3.284-3.287

εἰ δέ κ̓ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος, Τρῶας ἔπειθ̓ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ̓ ἀποδοῦναι, τιμὴν δ̓ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

3.373-3.375

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, ἥ οἱ ῥῆξεν ἱμάντα βοὸς ἶφι κταμένοιο·

[to kill, slay]

, ἵνα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 1.407-1.412

πάντες masculine nominative plural

1.417-1.418

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ ὠκύμορος καὶ ὀϊζυρὸς περὶ πάντων ἔπλεο·

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

1.464-1.466

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

[all, the whole]

ἐπαύρωνται

ἐπαυρέω (10) [Λ] 1.407-1.412

ἐπαύρωνται 3rd person plural middle aorist subjunctive

6.353

τὼ καί μιν ἐπαυρήσεσθαι ὀΐω.

11.391-11.392

ἦ τ̓ ἄλλως ὑπ̓ ἐμεῖο, καὶ εἴ κ̓ ὀλίγον περ ἐπαύρῃ, ὀξὺ βέλος πέλεται, καὶ ἀκήριον αἶψα τίθησι.

11.571-11.574

τὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν σάκεϊ μεγάλῳ πάγεν ὄρμενα πρόσσω, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγύ, πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν, ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

[to partake of, share]

βασιλῆος

βασιλεύς (64) [Λ] 1.407-1.412

βασιλῆος masculine genitive singular

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

2.84-2.86

2.96-2.98

ἐννέα δέ σφεας κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ̓ ἀϋτῆς σχοίατ̓, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.

[a king, chief]

, 1.411γνῷ

γιγνώσκω (73) [Λ] 1.407-1.412

γνῷ 3rd person singular active aorist subjunctive

2.348-2.349

πρὶν Ἄργος δ̓ ἰέναι πρὶν καὶ Διὸς αἰγιόχοιο γνώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καὶ οὐκί.

2.364-2.366

2.367-2.368

γνώσεαι δ̓ εἰ καὶ θεσπεσίῃ πόλιν οὐκ ἀλαπάξεις, ἦ ἀνδρῶν κακότητι καὶ ἀφραδίῃ πολέμοιο.

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

δὲ καὶ Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 1.407-1.412

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.17-2.18

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, βῆ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα·

[son of Atreus]

εὐρὺ

εὐρύς (89) [Λ] 1.407-1.412

εὐρὺ neuter accusative singular

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.484-1.486

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

[wide, broad]

κρείων

κρείων (56) [Λ] 1.407-1.412

κρείων masculine nominative singular

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

2.369

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

2.411

τοῖσιν δ̓ εὐχόμενος μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[a ruler, lord, master]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.407-1.412

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

1.442-1.445

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

1.412ἣν

ἑός (167) [Λ] 1.407-1.412

ἣν feminine accusative singular

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

[his, her own]

ἄτην

ἄτη (20) [Λ] 1.407-1.412

ἄτην feminine accusative singular

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

6.354-6.358

ἀλλ̓ ἄγε νῦν εἴσελθε καὶ ἕζεο τῷδ̓ ἐπὶ δίφρῳ δᾶερ, ἐπεί σε μάλιστα πόνος φρένας ἀμφιβέβηκεν εἵνεκ̓ ἐμεῖο κυνὸς καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, οἷσιν ἐπὶ Ζεὺς θῆκε κακὸν μόρον, ὡς καὶ ὀπίσσω ἀνθρώποισι πελώμεθ̓ ἀοίδιμοι ἐσσομένοισι.

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

ὅ τ̓ ἄριστον

ἄριστος (138) [Λ] 1.407-1.412

ἄριστον masculine accusative singular

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.82

νῦν δ̓ ἴδεν ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·

2.274-2.275

νῦν δὲ τόδε μέγ̓ ἄριστον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν, ὃς τὸν λωβητῆρα ἐπεσβόλον ἔσχ̓ ἀγοράων.

[best]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.407-1.412

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

[Achaian]

οὐδὲν

οὐδείς (8) [Λ] 1.407-1.412

οὐδὲν neuter accusative singular

10.216-10.217

τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον, αἰεὶ δ̓ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.

16.269-16.274

22.331-22.333

Ἕκτορ ἀτάρ που ἔφης Πατροκλῆ̓ ἐξεναρίζων σῶς ἔσσεσθ̓, ἐμὲ δ̓ οὐδὲν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα νήπιε·

[not one, nobody]

ἔτισεν

τίνω (23) [Λ] 1.407-1.412

ἔτισεν 3rd person singular active aorist indicative

1.508

ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

2.354-2.356

τὼ μή τις πρὶν ἐπειγέσθω οἶκον δὲ νέεσθαι πρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχῳ κατακοιμηθῆναι, τίσασθαι δ̓ Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.

[to pay a price]

. 1.413τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 1.413

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

1.551

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

[change, alternate, respond]

ἔπειτα Θέτις

Θέτις (40) [Λ] 1.413

Θέτις feminine nominative singular

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

1.512-1.513

Θέτις δ̓ ὡς ἥψατο γούνων ὣς ἔχετ̓ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

[Thetis]

κατὰ δάκρυ

δάκρυον (43) [Λ] 1.413

δάκρυ neuter accusative singular

2.266

ὃ δ̓ ἰδνώθη, θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ·

2.268-2.269

ὃ δ̓ ἄῤ ἕζετο τάρβησέν τε, ἀλγήσας δ̓ ἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ.

3.141-3.144

αὐτίκα δ̓ ἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσιν ὁρμᾶτ̓ ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσα οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ̓ ἕποντο, Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ, Κλυμένη τε βοῶπις·

[a tear]

χέουσα

χέω (80) [Λ] 1.413

χέουσα feminine nominative singular active present participle

2.18-2.19

τὸν δὲ κίχανεν εὕδοντ̓ ἐν κλισίῃ, περὶ δ̓ ἀμβρόσιος κέχυθ̓ ὕπνος.

3.141-3.144

3.268-3.270

ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶ ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, κρητῆρι δὲ οἶνον μίσγον, ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν.

[to pour]

· 1.414ὤ μοι τέκνον

τέκνον (43) [Λ] 1.414

τέκνον neuter vocative singular

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

2.311-2.313

ἔνθα δ̓ ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, νήπια τέκνα, ὄζῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ πετάλοις ὑποπεπτηῶτες ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα·

[a child]

ἐμόν

ἐμός (153) [Λ] 1.414

ἐμόν neuter vocative singular

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

1.526-1.527

οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐ δ̓ ἀπατηλὸν οὐ δ̓ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω.

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

[mine]

, τί νύ σ̓ ἔτρεφον

τρέφω (38) [Λ] 1.414

ἔτρεφον 1st person singular active imperfect indicative

2.546-2.549

2.661-2.663

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

[to nourish, rear, maintain]

αἰνὰ

αἰνός (55) [Λ] 1.414

αἰνὰ neuter accusative plural

1.552

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;

3.18-3.20

αὐτὰρ δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ πάλλων Ἀργείων προκαλίζετο πάντας ἀρίστους ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι.

4.14-4.16

ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ̓ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα, ἤ ῥ̓ αὖτις πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν ὄρσομεν, ἦ φιλότητα μετ̓ ἀμφοτέροισι βάλωμεν.

[dread, dire, grim]

τεκοῦσα

τίκτω (85) [Λ] 1.414

τεκοῦσα feminine nominative singular active aorist participle

1.418

τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι.

2.311-2.313

2.326-2.329

ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτὴν ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα, ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτ̓ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι, τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

[to bring into the world]

; 1.415αἴθ̓ ὄφελες

ὀφείλω (19) [Λ] 1.415-1.416

ὄφελες 2nd person singular active aorist indicative

3.39-3.40

Δύσπαρι εἶδος ἄριστε γυναιμανὲς ἠπεροπευτὰ αἴθ̓ ὄφελες ἄγονός τ̓ ἔμεναι ἄγαμός τ̓ ἀπολέσθαι·

3.173-3.175

ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρο υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.

3.428-3.429

ὡς ὤφελες αὐτόθ̓ ὀλέσθαι ἀνδρὶ δαμεὶς κρατερῷ, ὃς ἐμὸς πρότερος πόσις ἦεν.

[to owe, have to pay]

παρὰ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 1.415-1.416

νηυσὶν feminine dative plural

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

1.432-1.435

1.439

ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.

[a ship]

ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων

ἀπήμων (6) [Λ] 1.415-1.416

ἀπήμων masculine nominative singular

12.80-12.81

ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ̓ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων, αὐτίκα δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

13.741-13.744

ἔνθεν δ̓ ἂν μάλα πᾶσαν ἐπιφρασσαίμεθα βουλὴν ἤ κεν ἐνὶ νήεσσι πολυκλήϊσι πέσωμεν αἴ κ̓ ἐθέλῃσι θεὸς δόμεναι κράτος, ἦ κεν ἔπειτα πὰρ νηῶν ἔλθωμεν ἀπήμονες.

13.748-13.750

ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ̓ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων, αὐτίκα δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[unharmed, unhurt]

1.416ἧσθαι

ἧμαι (59) [Λ] 1.415-1.416

ἧσθαι medio-passive perfect infinitive

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

[to be seated, sit]

, ἐπεί νύ τοι αἶσα

αἶσα (12) [Λ] 1.415-1.416

αἶσα feminine nominative singular

3.59

Ἕκτορ ἐπεί με κατ̓ αἶσαν ἐνείκεσας οὐ δ̓ ὑπὲρ αἶσαν·

3.59

Ἕκτορ ἐπεί με κατ̓ αἶσαν ἐνείκεσας οὐ δ̓ ὑπὲρ αἶσαν·

6.333-6.334

Ἕκτορ ἐπεί με κατ̓ αἶσαν ἐνείκεσας οὐ δ̓ ὑπὲρ αἶσαν, τοὔνεκά τοι ἐρέω·

[share, portion]

μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν· 1.417νῦν δ̓ ἅμα τ̓ ὠκύμορος

ὠκύμορος (5) [Λ] 1.417-1.418

ὠκύμορος masculine nominative singular

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

15.440-15.441

ποῦ νύ τοι ἰοὶ ὠκύμοροι καὶ τόξον ὅ τοι πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων;

18.95

ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷ̓ ἀγορεύεις·

[quickly-dying, dying early]

καὶ ὀϊζυρὸς

ὀιζυρός (4) [Λ] 1.417-1.418

ὀϊζυρὸς masculine nominative singular

3.111-3.112

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ἐλπόμενοι παύσασθαι ὀϊζυροῦ πολέμοιο.

13.567-13.569

Μηριόνης δ̓ ἀπιόντα μετασπόμενος βάλε δουρὶ αἰδοίων τε μεσηγὺ καὶ ὀμφαλοῦ, ἔνθα μάλιστα γίγνετ̓ Ἄρης ἀλεγεινὸς ὀϊζυροῖσι βροτοῖσιν.

17.446-17.447

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

περὶ πάντων

πᾶς (546) [Λ] 1.417-1.418

πάντων masculine genitive plural

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

1.464-1.466

1.469-1.471

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·

[all, the whole]

1.418ἔπλεο

πέλω (61) [Λ] 1.417-1.418

ἔπλεο 2nd person singular medio-passive imperfect indicative

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

2.480-2.481

ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγ̓ ἔξοχος ἔπλετο πάντων ταῦρος·

3.1-3.3

αὐτὰρ ἐπεὶ κόσμηθεν ἅμ̓ ἡγεμόνεσσιν ἕκαστοι, Τρῶες μὲν κλαγγῇ τ̓ ἐνοπῇ τ̓ ἴσαν ὄρνιθες ὣς ἠΰτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρό·

[to be, become; Hom. be in motion]

· τώ σε κακῇ

κακός (180) [Λ] 1.418

κακῇ feminine dative singular

2.110-2.115

2.190-2.191

δαιμόνἰ οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι, ἀλλ̓ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·

2.195

μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν·

[bad]

αἴσῃ

αἶσις (4) [Λ] 1.418

αἴσῃ feminine dative singular

5.209-5.211

τώ ῥα κακῇ αἴσῃ ἀπὸ πασσάλου ἀγκύλα τόξα ἤματι τῷ ἑλόμην ὅτε Ἴλιον εἰς ἐρατεινὴν ἡγεόμην Τρώεσσι φέρων χάριν Ἕκτορι δίῳ.

9.378

ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.

22.477-22.481

ἰῇ ἄρα γεινόμεθ̓ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα, αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον·

τέκον

τίκτω (85) [Λ] 1.418

τέκον 1st person singular active aorist indicative

2.311-2.313

2.326-2.329

2.511-2.515

οἳ δ̓ Ἀσπληδόνα ναῖον ἰδ̓ Ὀρχομενὸν Μινύειον, τῶν ἦρχ̓ Ἀσκάλαφος καὶ Ἰάλμενος υἷες Ἄρηος οὓς τέκεν Ἀστυόχη δόμῳ Ἄκτορος Ἀζεΐδαο, παρθένος αἰδοίη ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα Ἄρηϊ κρατερῷ·

[to bring into the world]

ἐν μεγάροισι

μέγαρον (57) [Λ] 1.418

μεγάροισι neuter dative plural

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

2.661-2.663

3.125

τὴν δ̓ εὗῤ ἐν μεγάρῳ·

[a large room]

. 1.419τοῦτο

οὗτος (164) [Λ] 1.419-1.420

τοῦτο neuter accusative singular

1.523

ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω·

1.525-1.526

τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ̓ ἀθανάτοισι μέγιστον τέκμωρ·

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

[this; that]

δέ τοι ἐρέουσα

ἐρῶ (42) [Λ] 1.419-1.420

ἐρέουσα feminine nominative singular active future participle

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.257

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

2.493

ἀρχοὺς αὖ νηῶν ἐρέω νῆάς τε προπάσας.

[[I will say]]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 1.419-1.420

ἔπος neuter accusative singular

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

[a word]

Διὶ

Ζεύς (476) [Λ] 1.419-1.420

Διὶ masculine dative singular

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

1.425-1.427

1.493-1.495

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̓ ἦρχε·

[Zeus]

τερπικεραύνῳ

τερπικέραυνος (8) [Λ] 1.419-1.420

τερπικεραύνῳ masculine dative singular

2.474-2.479

τοὺς δ̓ ὥς τ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν, ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα ὑσμίνην δ̓ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.

2.781-2.783

γαῖα δ̓ ὑπεστενάχιζε Διὶ ὣς τερπικεραύνῳ χωομένῳ ὅτε τ̓ ἀμφὶ Τυφωέϊ γαῖαν ἱμάσσῃ εἰν Ἀρίμοις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς·

8.1-8.3

Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, Ζεὺς δὲ θεῶν ἀγορὴν ποιήσατο τερπικέραυνος ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

[delighting in thunder]

1.420εἶμ̓

εἶμι (299) [Λ] 1.419-1.420

εἶμ̓ 1st person singular active present indicative

1.425-1.427

1.480-1.482

1.493-1.495

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̓ ἦρχε·

[come, go]

αὐτὴ

αὐτός (604) [Λ] 1.419-1.420

αὐτὴ feminine nominative singular

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.458-1.461

1.463

νέοι δὲ παῤ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

πρὸς Ὄλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.419-1.420

Ὄλυμπον masculine accusative singular

1.425-1.427

1.493-1.495

1.497

ἠερίη δ̓ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.

[Olympus]

ἀγάννιφον αἴ κε πίθηται

πείθω (141) [Λ] 1.419-1.420

πίθηται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

1.425-1.427

1.524

εἰ δ̓ ἄγε τοι κεφαλῇ κατανεύσομαι ὄφρα πεποίθῃς·

2.84-2.86

ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι, οἳ δ̓ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν σκηπτοῦχοι βασιλῆες·

[to prevail upon, win over, persuade]

. 1.421ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 1.421-1.422

νηυσὶ feminine dative plural

1.432-1.435

1.439

ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

[a ship]

παρήμενος

πάρημαι (4) [Λ] 1.421-1.422

παρήμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

24.650-24.652

ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν ἐνθάδ̓ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·

[to be seated beside]

ὠκυπόροισι

ὠκύπορος (9) [Λ] 1.421-1.422

ὠκυπόροισι feminine dative plural

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

2.350-2.353

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες ἀστράπτων ἐπιδέξἰ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[quick-going]

1.422μήνἰ

μηνίω (7) [Λ] 1.421-1.422

μήνἰ 2nd person singular active present imperative

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

2.768-2.769

ἀνδρῶν αὖ μέγ̓ ἄριστος ἔην Τελαμώνιος Αἴας ὄφῤ Ἀχιλεὺς μήνιεν·

5.177-5.178

εἰ μή τις θεός ἐστι κοτεσσάμενος Τρώεσσιν ἱρῶν μηνίσας·

[to be wroth with]

Ἀχαιοῖσιν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.421-1.422

Ἀχαιοῖσιν masculine dative plural

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[Achaian]

, πολέμου

πόλεμος (252) [Λ] 1.421-1.422

πολέμου masculine genitive singular

1.490-1.492

2.119-2.122

αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ̓ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι ἀνδράσι παυροτέροισι, τέλος δ̓ οὔ πώ τι πέφανται·

[battle, fight, war]

δ̓ ἀποπαύεο

ἀποπαύω (9) [Λ] 1.421-1.422

ἀποπαύεο 2nd person singular medio-passive present imperative

5.287-5.289

ἀτὰρ οὐ μὲν σφῶΐ γ̓ ὀΐω πρίν γ̓ ἀποπαύσεσθαι πρίν γ̓ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα αἵματος ἆσαι Ἄρηα, ταλαύρινον πολεμιστήν.

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

11.323

τοὺς μὲν ἔπειτ̓ εἴασαν, ἐπεὶ πολέμου ἀπέπαυσαν·

[to stop]

πάμπαν· 1.423Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 1.423-1.424

Ζεὺς masculine nominative singular

1.425-1.427

1.493-1.495

1.500-1.502

καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·

[Zeus]

γὰρ ἐς Ὠκεανὸν

Ὠκεανός (18) [Λ] 1.423-1.424

Ὠκεανὸν masculine accusative singular

3.4-3.6

αἵ τ̓ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρον κλαγγῇ ταί γε πέτονται ἐπ̓ ὠκεανοῖο ῥοάων ἀνδράσι Πυγμαίοισι φόνον καὶ κῆρα φέρουσαι·

5.4-5.6

δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέῤ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·

8.485-8.486

ἐν δ̓ ἔπεσ̓ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.

[Oceanus]

μετ̓ ἀμύμονας

ἀμύμων (65) [Λ] 1.423-1.424

ἀμύμονας masculine accusative plural

2.671-2.674

2.769-2.770

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατος ἦεν, ἵπποι θ̓ οἳ φορέεσκον ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

2.876-2.877

Σαρπηδὼν δ̓ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων τηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

[blameless, noble, excellent]

Αἰθιοπῆας 1.424χθιζὸς

χθιζός (5) [Λ] 1.423-1.424

χθιζὸς masculine nominative singular

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

13.744-13.747

ἦ γὰρ ἔγωγε δείδω μὴ τὸ χθιζὸν ἀποστήσωνται Ἀχαιοὶ χρεῖος, ἐπεὶ παρὰ νηυσὶν ἀνὴρ ἆτος πολέμοιο μίμνει, ὃν οὐκέτι πάγχυ μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

19.140-19.141

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

[of yesterday]

ἔβη

βαίνω (222) [Λ] 1.423-1.424

ἔβη 3rd person singular active aorist indicative

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.439

ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.

[to walk, step]

κατὰ δαῖτα

δαίς (27) [Λ] 1.423-1.424

δαῖτα feminine accusative singular

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

[feast]

, θεοὶ

θεός (400) [Λ] 1.423-1.424

θεοὶ masculine nominative plural

1.447-1.449

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

1.493-1.495

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̓ ἦρχε·

[god]

δ̓ ἅμα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 1.423-1.424

πάντες masculine nominative plural

1.464-1.466

1.469-1.471

1.493-1.495

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̓ ἦρχε·

[all, the whole]

ἕποντο

ἕπομαι (122) [Λ] 1.423-1.424

ἕποντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

2.524

τοῖς δ̓ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.

2.534-2.535

τῷ δ̓ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο Λοκρῶν, οἳ ναίουσι πέρην ἱερῆς Εὐβοίης.

2.542-2.544

τῷ δ̓ ἅμ̓ Ἄβαντες ἕποντο θοοὶ ὄπιθεν κομόωντες αἰχμηταὶ μεμαῶτες ὀρεκτῇσιν μελίῃσι θώρηκας ῥήξειν δηΐων ἀμφὶ στήθεσσι·

[follow]

· 1.425δωδεκάτῃ

δωδέκατος (8) [Λ] 1.425-1.427

δωδεκάτῃ feminine dative singular

1.493-1.495

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̓ ἦρχε·

21.46-21.48

δυωδεκάτῃ δέ μιν αὖτις χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν, ὅς μιν ἔμελλε πέμψειν εἰς Ἀΐδαο καὶ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι.

21.80-21.82

ἠὼς δέ μοί ἐστιν ἥδε δυωδεκάτη, ὅτ̓ ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα πολλὰ παθών·

[the twelfth]

δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.425-1.427

ἐλεύσεται 3rd person singular middle future indicative

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.56-2.57

θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειρος ἀμβροσίην διὰ νύκτα·

[to come]

Οὔλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.425-1.427

Οὔλυμπον masculine accusative singular

1.493-1.495

1.497

ἠερίη δ̓ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

[Olympus]

δέ, 1.426καὶ τότ̓ ἔπειτά τοι εἶμι

εἶμι (299) [Λ] 1.425-1.427

εἶμι 1st person singular active present indicative

1.480-1.482

1.493-1.495

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

[come, go]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 1.425-1.427

Διὸς masculine genitive singular

1.493-1.495

1.500-1.502

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[Zeus]

ποτὶ χαλκοβατὲς

χαλκοβατής (4) [Λ] 1.425-1.427

χαλκοβατὲς neuter accusative singular

14.173-14.174

τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ̓ ἀϋτμή.

21.437-21.438

τὸ μὲν αἴσχιον αἴ κ̓ ἀμαχητὶ ἴομεν Οὔλυμπον δὲ Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ.

21.505-21.507

ἣ δ̓ ἄῤ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε·

[standing on brass, with brasen base]

δῶ

δῶμα (61) [Λ] 1.425-1.427

δῶ neuter accusative singular

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

1.570

ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

[a house]

, 1.427καί μιν γουνάσομαι

γουνάζομαι (4) [Λ] 1.425-1.427

γουνάσομαι 1st person singular medio-passive future indicative

11.130

τὼ δ̓ αὖτ̓ ἐκ δίφρου γουναζέσθην·

15.665-15.666

τῶν ὕπερ ἐνθάδ̓ ἐγὼ γουνάζομαι οὐ παρεόντων ἑστάμεναι κρατερῶς, μὴ δὲ τρωπᾶσθε φόβον δέ.

22.345

μή με κύον γούνων γουνάζεο μὴ δὲ τοκήων·

[to clasp by the knees: implore]

καί μιν πείσεσθαι

πείθω (141) [Λ] 1.425-1.427

πείσεσθαι middle future infinitive

1.524

εἰ δ̓ ἄγε τοι κεφαλῇ κατανεύσομαι ὄφρα πεποίθῃς·

2.84-2.86

2.139

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

[to prevail upon, win over, persuade]

ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 1.425-1.427

ὀΐω 1st person singular active present indicative

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

1.561

δαιμονίη αἰεὶ μὲν ὀΐεαι οὐ δέ σε λήθω·

4.12

καὶ νῦν ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι.

[to suppose, think, deem, imagine]

. 1.428ὣς ἄρα φωνήσασ̓

φωνέω (80) [Λ] 1.428-1.430

φωνήσασ̓ feminine nominative singular active aorist participle

2.7

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

2.84-2.86

ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι, οἳ δ̓ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν σκηπτοῦχοι βασιλῆες·

[to produce a sound]

ἀπεβήσετο

ἀποβαίνω (23) [Λ] 1.428-1.430

ἀπεβήσετο 3rd person singular middle aorist indicative

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

3.264-3.266

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκοντο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἐξ ἵππων ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν ἐς μέσσον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἐστιχόωντο.

5.133-5.135

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη, Τυδεΐδης δ̓ ἐξαῦτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη καὶ πρίν περ θυμῷ μεμαὼς Τρώεσσι μάχεσθαι·

[to step off from]

, τὸν δὲ λίπ̓

λείπω (103) [Λ] 1.428-1.430

λίπ̓ 3rd person singular active aorist indicative

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

[to leave, quit]

αὐτοῦ 1.429χωόμενον

χώομαι (38) [Λ] 1.428-1.430

χωόμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

2.688-2.693

2.781-2.783

3.414-3.417

μή μ̓ ἔρεθε σχετλίη, μὴ χωσαμένη σε μεθείω, τὼς δέ σ̓ ἀπεχθήρω ὡς νῦν ἔκπαγλ̓ ἐφίλησα, μέσσῳ δ̓ ἀμφοτέρων μητίσομαι ἔχθεα λυγρὰ Τρώων καὶ Δαναῶν, σὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι.

[to be angry, wroth, indignant]

κατὰ θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 1.428-1.430

θυμὸν masculine accusative singular

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

1.562-1.563

πρῆξαι δ̓ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι, ἀλλ̓ ἀπὸ θυμοῦ μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι·

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

[the soul]

ἐϋζώνοιο

εὔζωνος (7) [Λ] 1.428-1.430

ἐϋζώνοιο feminine genitive singular

6.467-6.470

ἂψ δ̓ ὃ πάϊς πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης ἐκλίνθη ἰάχων πατρὸς φίλου ὄψιν ἀτυχθεὶς ταρβήσας χαλκόν τε ἰδὲ λόφον ἱππιοχαίτην, δεινὸν ἀπ̓ ἀκροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας.

9.365-9.367

ἄλλον δ̓ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον ἄξομαι, ἅσσ̓ ἔλαχόν γε·

9.590-9.592

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις λίσσετ̓ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα κήδἐ, ὅσ̓ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

[well-girdled]

γυναικὸς

γυνή (96) [Λ] 1.428-1.430

γυναικὸς feminine genitive singular

2.226-2.228

2.229-2.233

2.289-2.290

ὥς τε γὰρ ἢ παῖδες νεαροὶ χῆραί τε γυναῖκες ἀλλήλοισιν ὀδύρονται οἶκον δὲ νέεσθαι.

[a woman]

1.430τήν ῥα βίῃ

βία (61) [Λ] 1.428-1.430

βίῃ feminine dative singular

2.657-2.660

2.665-2.666

ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοι υἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.

3.43-3.45

ἦ που καγχαλόωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φάντες ἀριστῆα πρόμον ἔμμεναι, οὕνεκα καλὸν εἶδος ἔπ̓, ἀλλ̓ οὐκ ἔστι βίη φρεσὶν οὐ δέ τις ἀλκή.

[bodily strength, force, power, might]

ἀέκοντος

ἀέκων (28) [Λ] 1.428-1.430

ἀέκοντος masculine genitive singular

4.43

καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ·

5.161-5.164

5.364-5.366

ἣ δ̓ ἐς δίφρον ἔβαινεν ἀκηχεμένη φίλον ἦτορ, πὰρ δέ οἱ Ἶρις ἔβαινε καὶ ἡνία λάζετο χερσί, μάστιξεν δ̓ ἐλάαν, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.

[against one's will, unwilling]

ἀπηύρων

ἀπαυράω (31) [Λ] 1.428-1.430

ἀπηύρων 3rd person plural active imperfect indicative

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

2.240

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

6.16-6.19

ἀλλά οἱ οὔ τις τῶν γε τότ̓ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον πρόσθεν ὑπαντιάσας, ἀλλ̓ ἄμφω θυμὸν ἀπηύρα αὐτὸν καὶ θεράποντα Καλήσιον, ὅς ῥα τόθ̓ ἵππων ἔσκεν ὑφηνίοχος·

[to take away]

· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 1.430-1.431

Ὀδυσσεὺς masculine nominative singular

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

2.169-2.170

εὗρεν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἑσταότ̓·

2.173-2.178

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν φεύξεσθ̓ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;

[Odysseus]

1.431ἐς Χρύσην

Χρύση (4) [Λ] 1.430-1.431

Χρύσην feminine accusative singular

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

1.37-1.41

1.97-1.100

[Chryse]

ἵκανεν

ἱκάνω (61) [Λ] 1.430-1.431

ἵκανεν 3rd person singular active imperfect indicative

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.17-2.18

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, βῆ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα·

2.168

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

[to come, arrive]

ἄγων

ἄγω (175) [Λ] 1.430-1.431

ἄγων masculine nominative singular active present participle

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.442-1.445

2.229-2.233

ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσει Τρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα, ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν, ἠὲ γυναῖκα νέην, ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι, ἥν τ̓ αὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι;

[to lead]

ἱερὴν

ἱερός (35) [Λ] 1.430-1.431

ἱερὴν feminine accusative singular

1.442-1.445

1.447-1.449

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

[super-human, mighty, divine, wonderful]

ἑκατόμβην

ἑκατόμβη (22) [Λ] 1.430-1.431

ἑκατόμβην feminine accusative singular

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.442-1.445

1.447-1.449

τοὶ δ̓ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην ἑξείης ἔστησαν ἐΰδμητον περὶ βωμόν, χερνίψαντο δ̓ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο.

[an offering of a hundred oxen]

. 1.432οἳ δ̓ ὅτε δὴ λιμένος

λιμήν (4) [Λ] 1.432-1.435

λιμένος masculine genitive singular

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

21.22-21.24

ὡς δ̓ ὑπὸ δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι φεύγοντες πιμπλᾶσι μυχοὺς λιμένος εὐόρμου δειδιότες·

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

[a harbour, haven, creek]

πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο

ἱκνέομαι (114) [Λ] 1.432-1.435

ἵκοντο 3rd person plural middle aorist indicative

1.484-1.486

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

2.137-2.138

ἄμμι δὲ ἔργον αὔτως ἀκράαντον οὗ εἵνεκα δεῦῤ ἱκόμεσθα.

[to come]

1.433ἱστία

ἱστίον (4) [Λ] 1.432-1.435

ἱστία neuter accusative plural

1.480-1.482

οἳ δ̓ ἱστὸν στήσαντ̓ ἀνά θ̓ ἱστία λευκὰ πέτασσαν, ἐν δ̓ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ̓ ἴαχε νηὸς ἰούσης·

1.480-1.482

οἳ δ̓ ἱστὸν στήσαντ̓ ἀνά θ̓ ἱστία λευκὰ πέτασσαν, ἐν δ̓ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ̓ ἴαχε νηὸς ἰούσης·

15.625-15.628

ἣ δέ τε πᾶσα ἄχνῃ ὑπεκρύφθη, ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτη ἱστίῳ ἐμβρέμεται, τρομέουσι δέ τε φρένα ναῦται δειδιότες·

[any web, a sail]

μὲν στείλαντο

στέλλω (5) [Λ] 1.432-1.435

στείλαντο 3rd person plural middle aorist indicative

4.293-4.296

ἔνθ̓ ὅ γε Νέστοῤ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

4.382-4.384

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο, Ἀσωπὸν δ̓ ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην, ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί.

12.322-12.325

ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε ἔσσεσθ̓, οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην οὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν·

[to set in order, to arrange, array, equip, make ready]

, θέσαν

τίθημι (194) [Λ] 1.432-1.435

θέσαν 3rd person plural active aorist indicative

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

[to set, put, place]

δ̓ ἐν νηῒ

ναῦς (586) [Λ] 1.432-1.435

νηῒ feminine dative singular

1.439

ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

1.480-1.482

οἳ δ̓ ἱστὸν στήσαντ̓ ἀνά θ̓ ἱστία λευκὰ πέτασσαν, ἐν δ̓ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ̓ ἴαχε νηὸς ἰούσης·

[a ship]

μελαίνῃ

μέλας (98) [Λ] 1.432-1.435

μελαίνῃ feminine dative singular

1.484-1.486

2.170-2.171

οὐ δ̓ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης ἅπτετ̓, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

2.357-2.359

εἰ δέ τις ἐκπάγλως ἐθέλει οἶκον δὲ νέεσθαι ἁπτέσθω ἧς νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης, ὄφρα πρόσθ̓ ἄλλων θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ.

[black, swart]

, 1.434ἱστὸν

ἱστός (9) [Λ] 1.432-1.435

ἱστὸν masculine accusative singular

1.480-1.482

3.125-3.128

6.456-6.458

καί κεν ἐν Ἄργει ἐοῦσα πρὸς ἄλλης ἱστὸν ὑφαίνοις, καί κεν ὕδωρ φορέοις Μεσσηΐδος ἢ Ὑπερείης πόλλ̓ ἀεκαζομένη, κρατερὴ δ̓ ἐπικείσετ̓ ἀνάγκη·

[mast, beam]

δ̓ ἱστοδόκῃ πέλασαν

πελάζω (21) [Λ] 1.432-1.435

πέλασαν 3rd person plural active aorist indicative

2.742-2.744

τόν ῥ̓ ὑπὸ Πειριθόῳ τέκετο κλυτὸς Ἱπποδάμεια ἤματι τῷ ὅτε Φῆρας ἐτίσατο λαχνήεντας, τοὺς δ̓ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν·

4.123

νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον.

5.281-5.282

τῆς δὲ διὰ πρὸ αἰχμὴ χαλκείη πταμένη θώρηκι πελάσθη·

[to approach, come near, draw near]

προτόνοισιν ὑφέντες 1.435καρπαλίμως, τὴν δ̓ εἰς ὅρμον προέρεσσαν ἐρετμοῖς. 1.436ἐκ δ̓ εὐνὰς

εὐνή (28) [Λ] 1.436

εὐνὰς feminine accusative plural

2.781-2.783

γαῖα δ̓ ὑπεστενάχιζε Διὶ ὣς τερπικεραύνῳ χωομένῳ ὅτε τ̓ ἀμφὶ Τυφωέϊ γαῖαν ἱμάσσῃ εἰν Ἀρίμοις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς·

3.442-3.446

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδέ γ̓ ἔρως φρένας ἀμφεκάλυψεν, οὐ δ̓ ὅτε σε πρῶτον Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς ἔπλεον ἁρπάξας ἐν ποντοπόροισι νέεσσι, νήσῳ δ̓ ἐν Κραναῇ ἐμίγην φιλότητι καὶ εὐνῇ, ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

6.25-6.26

ποιμαίνων δ̓ ἐπ̓ ὄεσσι μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ, ἣ δ̓ ὑποκυσαμένη διδυμάονε γείνατο παῖδε.

[a bed]

ἔβαλον

βάλλω (314) [Λ] 1.436

ἔβαλον 3rd person plural active aorist indicative

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

2.182-2.183

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης, βῆ δὲ θέειν, ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε·

[to throw]

, κατὰ δὲ πρυμνήσἰ ἔδησαν

δέω (37) [Λ] 1.436

ἔδησαν 3rd person plural active aorist indicative

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

1.601-1.604

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

[to bind, tie, fetter]

· 1.437ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 1.437-1.438

αὐτοὶ masculine nominative plural

1.458-1.461

1.463

νέοι δὲ παῤ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

βαῖνον

βαίνω (222) [Λ] 1.437-1.438

βαῖνον 3rd person plural active imperfect indicative

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

1.439

ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

[to walk, step]

ἐπὶ ῥηγμῖνι

ῥηγμίν (5) [Λ] 1.437-1.438

ῥηγμῖνι masculine dative singular

2.773-2.775

λαοὶ δὲ παρὰ ῥηγμῖνι θαλάσσης δίσκοισιν τέρποντο καὶ αἰγανέῃσιν ἱέντες τόξοισίν θ̓·

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

16.64-16.70

τύνη δ̓ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι, ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι, εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος·

[the sea breaking on the beach, the line of breakers, surf]

θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 1.437-1.438

θαλάσσης feminine genitive singular

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

2.144-2.146

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

[the sea]

, 1.438ἐκ δ̓ ἑκατόμβην

ἑκατόμβη (22) [Λ] 1.437-1.438

ἑκατόμβην feminine accusative singular

1.442-1.445

1.447-1.449

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

[an offering of a hundred oxen]

βῆσαν

βαίνω (222) [Λ] 1.437-1.438

βῆσαν 3rd person plural active aorist indicative

1.439

ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.

1.605-1.608

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

[to walk, step]

ἑκηβόλῳ

ἑκηβόλος (9) [Λ] 1.437-1.438

ἑκηβόλῳ masculine dative singular

16.513

εὐχόμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

22.301-22.303

ἦ γάρ ῥα πάλαι τό γε φίλτερον ἦεν Ζηνί τε καὶ Διὸς υἷι ἑκηβόλῳ, οἵ με πάρος γε πρόφρονες εἰρύατο·

23.872-23.873

αὐτίκα δ̓ ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

[far-darting, far-shooting]

Ἀπόλλωνι

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.437-1.438

Ἀπόλλωνι masculine dative singular

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

1.601-1.604

2.371-2.372

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον τοιοῦτοι δέκα μοι συμφράδμονες εἶεν Ἀχαιῶν·

[Apollo]

· 1.439ἐκ δὲ Χρυσηῒς

Χρυσηίς (6) [Λ] 1.439

Χρυσηῒς feminine nominative singular

1.109-1.113

1.140-1.144

1.182-1.187

νηὸς

ναῦς (586) [Λ] 1.439

νηὸς feminine genitive singular

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

1.480-1.482

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

[a ship]

βῆ

βαίνω (222) [Λ] 1.439

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

1.605-1.608

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

2.17-2.18

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, βῆ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα·

[to walk, step]

ποντοπόροιο

ποντόπορος (12) [Λ] 1.439

ποντοπόροιο feminine genitive singular

2.771-2.773

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισι κεῖτ̓ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν Ἀτρεΐδῃ·

3.46-3.51

ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας, μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ̓ εὐειδέ̓ ἀνῆγες ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;

3.239-3.242

ἢ οὐχ ἑσπέσθην Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς, ἢ δεύρω μὲν ἕποντο νέεσσ̓ ἔνι ποντοπόροισι, νῦν αὖτ̓ οὐκ ἐθέλουσι μάχην καταδύμεναι ἀνδρῶν αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλ̓ ἅ μοί ἐστιν.

. 1.440τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν

βωμός (12) [Λ] 1.440-1.441

βωμὸν masculine accusative singular

1.447-1.449

τοὶ δ̓ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην ἑξείης ἔστησαν ἐΰδμητον περὶ βωμόν, χερνίψαντο δ̓ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο.

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

2.308-2.310

δράκων ἐπὶ νῶτα δαφοινὸς σμερδαλέος, τόν ῥ̓ αὐτὸς Ὀλύμπιος ἧκε φόως δέ, βωμοῦ ὑπαΐξας πρός ῥα πλατάνιστον ὄρουσεν.

[any raised platform, a stand]

ἄγων

ἄγω (175) [Λ] 1.440-1.441

ἄγων masculine nominative singular active present participle

1.442-1.445

2.229-2.233

2.557-2.558

Αἴας δ̓ ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν δυοκαίδεκα νῆας, στῆσε δ̓ ἄγων ἵν̓ Ἀθηναίων ἵσταντο φάλαγγες.

[to lead]

πολύμητις

πολύμητις (16) [Λ] 1.440-1.441

πολύμητις masculine nominative singular

3.267-3.268

ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις·

4.329-4.331

αὐτὰρ ὃ πλησίον ἑστήκει πολύμητις Ὀδυσσεύς, πὰρ δὲ Κεφαλλήνων ἀμφὶ στίχες οὐκ ἀλαπαδναὶ ἕστασαν·

10.148-10.149

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς ποικίλον ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ̓ αὐτούς.

[of many counsels]

Ὀδυσσεὺς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 1.440-1.441

Ὀδυσσεὺς masculine nominative singular

2.169-2.170

εὗρεν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἑσταότ̓·

2.173-2.178

2.220

ἔχθιστος δ̓ Ἀχιλῆϊ μάλιστ̓ ἦν ἠδ̓ Ὀδυσῆϊ·

[Odysseus]

1.441πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 1.440-1.441

πατρὶ masculine dative singular

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

[a father]

φίλῳ

φίλος (342) [Λ] 1.440-1.441

φίλῳ masculine dative singular

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.490-1.492

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐν χερσὶ τίθει

τίθημι (194) [Λ] 1.440-1.441

τίθει 3rd person singular active imperfect indicative

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

[to set, put, place]

καί μιν προσέειπεν

προσεῖπον (76) [Λ] 1.440-1.441

προσέειπεν 3rd person singular active aorist indicative

1.500-1.502

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

3.58

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής·

· 1.442ὦ Χρύση

Χρύσης (5) [Λ] 1.442-1.445

Χρύση masculine vocative singular

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

1.9-1.12

1.370-1.375

[Chryses]

, πρό μ̓ ἔπεμψεν

πέμπω (32) [Λ] 1.442-1.445

ἔπεμψεν 3rd person singular active aorist indicative

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

3.116-3.117

Ἕκτωρ δὲ προτὶ ἄστυ δύω κήρυκας ἔπεμπε καρπαλίμως ἄρνάς τε φέρειν Πρίαμόν τε καλέσσαι·

6.167-6.170

κτεῖναι μέν ῥ̓ ἀλέεινε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ, πέμπε δέ μιν Λυκίην δέ, πόρεν δ̓ ὅ γε σήματα λυγρὰ γράψας ἐν πίνακι πτυκτῷ θυμοφθόρα πολλά, δεῖξαι δ̓ ἠνώγειν ᾧ πενθερῷ ὄφῤ ἀπόλοιτο.

[to send, despatch]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 1.442-1.445

ἄναξ masculine nominative singular

1.442-1.445

1.500-1.502

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

[a lord, master]

ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.442-1.445

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

1.443παῖδά

παῖς (168) [Λ] 1.442-1.445

παῖδά feminine accusative singular

1.446-1.447

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων παῖδα φίλην·

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

[a child]

τε σοὶ ἀγέμεν

ἄγω (175) [Λ] 1.442-1.445

ἀγέμεν active present infinitive

2.229-2.233

2.557-2.558

Αἴας δ̓ ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν δυοκαίδεκα νῆας, στῆσε δ̓ ἄγων ἵν̓ Ἀθηναίων ἵσταντο φάλαγγες.

2.557-2.558

Αἴας δ̓ ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν δυοκαίδεκα νῆας, στῆσε δ̓ ἄγων ἵν̓ Ἀθηναίων ἵσταντο φάλαγγες.

[to lead]

, Φοίβῳ

Φοῖβος (49) [Λ] 1.442-1.445

Φοίβῳ masculine dative singular

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

5.344-5.346

5.454

δὴ τότε θοῦρον Ἄρηα προσηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

[Phoebus]

θ̓ ἱερὴν

ἱερός (35) [Λ] 1.442-1.445

ἱερὴν feminine accusative singular

1.447-1.449

2.303-2.307

2.419-2.420

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων, ἀλλ̓ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά, πόνον δ̓ ἀμέγαρτον ὄφελλεν.

[super-human, mighty, divine, wonderful]

ἑκατόμβην

ἑκατόμβη (22) [Λ] 1.442-1.445

ἑκατόμβην feminine accusative singular

1.447-1.449

2.303-2.307

2.321-2.322

ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθ̓ ἑκατόμβας, Κάλχας δ̓ αὐτίκ̓ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·

[an offering of a hundred oxen]

1.444ῥέξαι

ῥέζω (52) [Λ] 1.442-1.445

ῥέξαι active aorist infinitive

2.195

μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν·

2.274-2.275

νῦν δὲ τόδε μέγ̓ ἄριστον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν, ὃς τὸν λωβητῆρα ἐπεσβόλον ἔσχ̓ ἀγοράων.

2.400-2.401

ἄλλος δ̓ ἄλλῳ ἔρεζε θεῶν αἰειγενετάων εὐχόμενος θάνατόν τε φυγεῖν καὶ μῶλον Ἄρηος.

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

ὑπὲρ Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 1.442-1.445

Δαναῶν masculine genitive plural

1.456

ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[the Danaans]

ὄφῤ ἱλασόμεσθα

ἱλάσκομαι (6) [Λ] 1.442-1.445

ἱλασόμεσθα 1st person plural middle aorist subjunctive

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

6.378-6.380

6.382-6.387

Ἕκτορ ἐπεὶ μάλ̓ ἄνωγας ἀληθέα μυθήσασθαι, οὔτέ πῃ ἐς γαλόων οὔ τ̓ εἰνατέρων ἐϋπέπλων οὔ τ̓ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι Τρῳαὶ ἐϋπλόκαμοι δεινὴν θεὸν ἱλάσκονται, ἀλλ̓ ἐπὶ πύργον ἔβη μέγαν Ἰλίου, οὕνεκ̓ ἄκουσε τείρεσθαι Τρῶας, μέγα δὲ κράτος εἶναι Ἀχαιῶν.

[to appease]

ἄνακτα

ἄναξ (151) [Λ] 1.442-1.445

ἄνακτα masculine accusative singular

1.500-1.502

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

[a lord, master]

, 1.445ὃς νῦν Ἀργείοισι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 1.442-1.445

Ἀργείοισι masculine dative plural

2.79-2.81

2.109

τῷ ὅ γ̓ ἐρεισάμενος ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

2.155-2.156

ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[of/from Argos, Argive]

πολύστονα κήδἐ

κῆδος (24) [Λ] 1.442-1.445

κήδἐ neuter accusative plural

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

2.31-2.33

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

2.68-2.70

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

[care for]

ἐφῆκεν

ἐφίημι (18) [Λ] 1.442-1.445

ἐφῆκεν 3rd person singular active aorist indicative

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

1.565-1.567

4.396

Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε·

[to send to;(mid) to long for]

. 1.446ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 1.446-1.447

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

1.552

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;

2.59

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[to speak, say]

ἐν χερσὶ

χείρ (386) [Λ] 1.446-1.447

χερσὶ feminine dative plural

1.450

τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

1.463

νέοι δὲ παῤ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

[the hand]

τίθει

τίθημι (194) [Λ] 1.446-1.447

τίθει 3rd person singular active imperfect indicative

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

[to set, put, place]

, ὃ δὲ δέξατο

δέχομαι (54) [Λ] 1.446-1.447

δέξατο 3rd person singular middle aorist indicative

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

2.185-2.186

αὐτὸς δ̓ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼν δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί·

2.419-2.420

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων, ἀλλ̓ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά, πόνον δ̓ ἀμέγαρτον ὄφελλεν.

[to take, accept, receive]

χαίρων

χαίρω (43) [Λ] 1.446-1.447

χαίρων masculine nominative singular active present participle

3.21-3.25

3.27-3.28

ὣς ἐχάρη Μενέλαος Ἀλέξανδρον θεοειδέα ὀφθαλμοῖσιν ἰδών·

3.76-3.78

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ ἐχάρη μέγα μῦθον ἀκούσας, καί ῥ̓ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας μέσσου δουρὸς ἑλών·

[to rejoice, be glad, be delighted]

1.447παῖδα

παῖς (168) [Λ] 1.446-1.447

παῖδα feminine accusative singular

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

2.204-2.206

εἷς κοίρανος ἔστω, εἷς βασιλεύς, ᾧ δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσι.

[a child]

φίλην

φίλος (342) [Λ] 1.446-1.447

φίλην feminine accusative singular

1.490-1.492

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

1.564

εἰ δ̓ οὕτω τοῦτ̓ ἐστὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι·

[friend; loved, beloved, dear]

· τοὶ δ̓ ὦκα θεῷ

θεός (400) [Λ] 1.447-1.449

θεῷ masculine dative singular

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

1.493-1.495

1.514-1.516

νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπ̓, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.

[god]

ἱερὴν

ἱερός (35) [Λ] 1.447-1.449

ἱερὴν feminine accusative singular

2.303-2.307

2.419-2.420

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων, ἀλλ̓ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά, πόνον δ̓ ἀμέγαρτον ὄφελλεν.

2.534-2.535

τῷ δ̓ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο Λοκρῶν, οἳ ναίουσι πέρην ἱερῆς Εὐβοίης.

[super-human, mighty, divine, wonderful]

ἑκατόμβην

ἑκατόμβη (22) [Λ] 1.447-1.449

ἑκατόμβην feminine accusative singular

2.303-2.307

2.321-2.322

ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθ̓ ἑκατόμβας, Κάλχας δ̓ αὐτίκ̓ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·

4.100-4.103

ἀλλ̓ ἄγ̓ ὀΐστευσον Μενελάου κυδαλίμοιο, εὔχεο δ̓ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

[an offering of a hundred oxen]

1.448ἑξείης ἔστησαν

ἵστημι (305) [Λ] 1.447-1.449

ἔστησαν 3rd person plural active aorist indicative

1.480-1.482

1.534-1.535

οὐ δέ τις ἔτλη μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ̓ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

[to make to stand]

ἐΰδμητον

εὔδμητος (7) [Λ] 1.447-1.449

ἐΰδμητον masculine accusative singular

12.35-12.37

τότε δ̓ ἀμφὶ μάχη ἐνοπή τε δεδήει τεῖχος ἐΰδμητον, κανάχιζε δὲ δούρατα πύργων βαλλόμεν̓·

12.137-12.140

οἳ δ̓ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔας ὑψόσ̓ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην Ἀσιάδην τ̓ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε.

12.154-12.156

οἳ δ̓ ἄρα χερμαδίοισιν ἐϋδμήτων ἀπὸ πύργων βάλλον ἀμυνόμενοι σφῶν τ̓ αὐτῶν καὶ κλισιάων νηῶν τ̓ ὠκυπόρων·

[well-built]

περὶ βωμόν

βωμός (12) [Λ] 1.447-1.449

βωμόν masculine accusative singular

2.303-2.307

2.308-2.310

4.48-4.49

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

[any raised platform, a stand]

, 1.449χερνίψαντο δ̓ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας

οὐλοχύται (4) [Λ] 1.447-1.449

οὐλοχύτας feminine accusative plural

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

2.410

βοῦν δὲ περιστήσαντο καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο·

2.421-2.424

[barley-groats]

ἀνέλοντο

ἀναιρέω (9) [Λ] 1.447-1.449

ἀνέλοντο 3rd person plural middle aorist indicative

2.410

βοῦν δὲ περιστήσαντο καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο·

13.295-13.297

16.7-16.10

τίπτε δεδάκρυσαι Πατρόκλεες, ἠΰτε κούρη νηπίη, ἥ θ̓ ἅμα μητρὶ θέουσ̓ ἀνελέσθαι ἀνώγει εἱανοῦ ἁπτομένη, καί τ̓ ἐσσυμένην κατερύκει, δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται, ὄφῤ ἀνέληται·

[to take up; to destroy]

. 1.450τοῖσιν δὲ Χρύσης

Χρύσης (5) [Λ] 1.450

Χρύσης masculine nominative singular

1.9-1.12

1.370-1.375

1.389-1.390

τὴν μὲν γὰρ σὺν νηῒ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·

[Chryses]

μεγάλ̓

μέγας (460) [Λ] 1.450

μεγάλ̓ neuter accusative plural

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

1.480-1.482

1.497

ἠερίη δ̓ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.

[big, great]

εὔχετο

εὔχομαι (98) [Λ] 1.450

εὔχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 1.450

χεῖρας feminine accusative plural

1.463

νέοι δὲ παῤ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

1.565-1.567

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

[the hand]

ἀνασχών

ἀνέχω (42) [Λ] 1.450

ἀνασχών masculine nominative singular active aorist participle

1.586-1.589

τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ, μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι θεινομένην, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν·

3.275

τοῖσιν δ̓ Ἀτρεΐδης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

3.318-3.319

λαοὶ δ̓ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον, ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·

[to hold up;(mid.) endure, put up with]

· 1.451κλῦθί

κλύω (50) [Λ] 1.451-1.452

κλῦθί 2nd person singular active aorist imperative

1.453-1.454

ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

2.56

κλῦτε φίλοι·

[to hear]

μευ ἀργυρότοξ̓

ἀργυρότοξος (11) [Λ] 1.451-1.452

ἀργυρότοξ̓ masculine vocative singular

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

5.449-5.453

5.517-5.518

οὐ γὰρ ἔα πόνος ἄλλος, ὃν ἀργυρότοξος ἔγειρεν Ἄρης τε βροτολοιγὸς Ἔρις τ̓ ἄμοτον μεμαυῖα.

[with silver bow]

, ὃς Χρύσην

Χρύση (4) [Λ] 1.451-1.452

Χρύσην feminine accusative singular

1.37-1.41

1.97-1.100

1.430-1.431

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.

[Chryse]

ἀμφιβέβηκας

ἀμφιβαίνω (6) [Λ] 1.451-1.452

ἀμφιβέβηκας 2nd person singular active perfect indicative

6.354-6.358

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

16.64-16.70

τύνη δ̓ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι, ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι, εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος·

[to go about]

1.452Κίλλαν τε ζαθέην

ζάθεος (7) [Λ] 1.451-1.452

ζαθέην feminine accusative singular

2.494-2.508

2.517-2.523

9.149-9.152

ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

[very divine, sacred]

Τενέδοιό

Τένεδος (4) [Λ] 1.451-1.452

Τενέδοιό feminine genitive singular

11.624-11.627

13.32-13.33

ἔστι δέ τι σπέος εὐρὺ βαθείης βένθεσι λίμνης μεσσηγὺς Τενέδοιο καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης·

1.37-1.41

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̓ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα, ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί̓ ἔκηα ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[Tenedos]

τε ἶφι ἀνάσσεις

ἀνάσσω (36) [Λ] 1.451-1.452

ἀνάσσεις 2nd person singular active present indicative

2.104-2.108

2.643

τῷ δ̓ ἐπὶ πάντ̓ ἐτέταλτο ἀνασσέμεν Αἰτωλοῖσι·

2.668-2.670

τριχθὰ δὲ ᾤκηθεν καταφυλαδόν, ἠδὲ φίληθεν ἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει, καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρονίων.

[to be lord, master, owner, to rule, in]

· 1.453ἦ μὲν δή ποτ̓ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες

κλύω (50) [Λ] 1.453-1.454

ἔκλυες 2nd person singular active aorist indicative

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

2.56

κλῦτε φίλοι·

3.86-3.87

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρεν.

[to hear]

εὐξαμένοιο

εὔχομαι (98) [Λ] 1.453-1.454

εὐξαμένοιο masculine genitive singular middle aorist participle

1.457

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.

1.458-1.461

2.82

νῦν δ̓ ἴδεν ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

, 1.454τίμησας

τιμάω (21) [Λ] 1.453-1.454

τίμησας 2nd person singular active aorist indicative

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[to honor; to value something at a price(gen.)]

μὲν ἐμέ, μέγα

μέγας (460) [Λ] 1.453-1.454

μέγα neuter accusative singular

1.480-1.482

1.497

ἠερίη δ̓ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.

1.517

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[big, great]

δ̓ ἴψαο

ἴπτομαι (3) [Λ] 1.453-1.454

ἴψαο 2nd person singular medio-passive aorist indicative

2.193

νῦν μὲν πειρᾶται, τάχα δ̓ ἴψεται υἷας Ἀχαιῶν.

16.233-16.238

Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικὲ τηλόθι ναίων Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ σοὶ ναίουσ̓ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ̓ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

[to press hard, oppress]

λαὸν

λαός (229) [Λ] 1.453-1.454

λαὸν masculine accusative singular

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.61-2.62

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα, ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.84-2.86

ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι, οἳ δ̓ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν σκηπτοῦχοι βασιλῆες·

[the people]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.453-1.454

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

[Achaian]

· 1.455ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ̓ ἐπικρήηνον

ἐπικραίνω (6) [Λ] 1.455

ἐπικρήηνον 2nd person singular active aorist imperative

2.419-2.420

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων, ἀλλ̓ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά, πόνον δ̓ ἀμέγαρτον ὄφελλεν.

3.302

ὣς ἔφαν, οὐ δ̓ ἄρα πώ σφιν ἐπεκραίαινε Κρονίων.

8.242

ἀλλὰ Ζεῦ τόδε πέρ μοι ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

[to bring to pass, accomplish, fulfil]

ἐέλδωρ

ἔλδωρ (6) [Λ] 1.455

ἐέλδωρ neuter accusative singular

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

8.242

ἀλλὰ Ζεῦ τόδε πέρ μοι ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[a wish, longing, desire]

· 1.456ἤδη νῦν Δαναοῖσιν

Δαναοί (142) [Λ] 1.456

Δαναοῖσιν masculine dative plural

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

2.110-2.115

2.254-2.256

τὼ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν ἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσιν ἥρωες Δαναοί·

[the Danaans]

ἀεικέα

ἀεικής (21) [Λ] 1.456

ἀεικέα masculine accusative singular

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

4.396

Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε·

9.70

ἔοικέ τοι, οὔ τοι ἀεικές.

[unseemly, shameful]

λοιγὸν

λοιγός (22) [Λ] 1.456

λοιγὸν masculine accusative singular

5.603

τῷ δ̓ αἰεὶ πάρα εἷς γε θεῶν, ὃς λοιγὸν ἀμύνει·

5.660-5.662

8.130-8.132

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[ruin, havoc]

ἄμυνον

ἀμύνω (79) [Λ] 1.456

ἄμυνον 2nd person singular active aorist imperative

4.10-4.11

τῷ δ̓ αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη αἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει·

4.127-4.129

5.485-5.486

τύνη δ̓ ἕστηκας, ἀτὰρ οὐ δ̓ ἄλλοισι κελεύεις λαοῖσιν μενέμεν καὶ ἀμυνέμεναι ὤρεσσι.

[to keep off, ward off]

. 1.457ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 1.457

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.511

ὣς φάτο·

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

[to say, to claim]

εὐχόμενος

εὔχομαι (98) [Λ] 1.457

εὐχόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.458-1.461

2.82

νῦν δ̓ ἴδεν ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·

2.400-2.401

ἄλλος δ̓ ἄλλῳ ἔρεζε θεῶν αἰειγενετάων εὐχόμενος θάνατόν τε φυγεῖν καὶ μῶλον Ἄρηος.

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος

Φοῖβος (49) [Λ] 1.457

Φοῖβος masculine nominative singular

5.344-5.346

5.454

δὴ τότε θοῦρον Ἄρηα προσηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

5.508-5.511

τοῦ δ̓ ἐκραίαινεν ἐφετμὰς Φοίβου Ἀπόλλωνος χρυσαόρου, ὅς μιν ἀνώγει Τρωσὶν θυμὸν ἐγεῖραι, ἐπεὶ ἴδε Παλλάδ̓ Ἀθήνην οἰχομένην·

[Phoebus]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.457

Ἀπόλλων masculine nominative singular

1.601-1.604

2.371-2.372

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον τοιοῦτοι δέκα μοι συμφράδμονες εἶεν Ἀχαιῶν·

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

[Apollo]

. 1.458αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο

εὔχομαι (98) [Λ] 1.458-1.461

εὔξαντο 3rd person plural middle aorist indicative

2.82

νῦν δ̓ ἴδεν ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·

2.400-2.401

ἄλλος δ̓ ἄλλῳ ἔρεζε θεῶν αἰειγενετάων εὐχόμενος θάνατόν τε φυγεῖν καὶ μῶλον Ἄρηος.

2.411

τοῖσιν δ̓ εὐχόμενος μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

καὶ οὐλοχύτας

οὐλοχύται (4) [Λ] 1.458-1.461

οὐλοχύτας feminine accusative plural

2.410

βοῦν δὲ περιστήσαντο καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο·

2.421-2.424

1.447-1.449

τοὶ δ̓ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην ἑξείης ἔστησαν ἐΰδμητον περὶ βωμόν, χερνίψαντο δ̓ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο.

[barley-groats]

προβάλοντο

προβάλλω (5) [Λ] 1.458-1.461

προβάλοντο 3rd person plural middle aorist indicative

2.421-2.424

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν.

11.527-11.530

ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς κεῖσ̓ ἵππους τε καὶ ἅρμ̓ ἰθύνομεν, ἔνθα μάλιστα ἱππῆες πεζοί τε κακὴν ἔριδα προβαλόντες ἀλλήλους ὀλέκουσι, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὄρωρεν.

19.216-19.219

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[to throw before, throw]

, 1.459αὐέρυσαν

αὐερύω (4) [Λ] 1.458-1.461

αὐέρυσαν 3rd person plural active aorist indicative

2.421-2.424

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν.

8.324-8.328

τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐερύοντα παῤ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι, τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν·

12.261-12.262

τὰς οἵ γ̓ αὐέρυον, ἔλποντο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν ῥήξειν·

[to draw back]

μὲν πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 1.458-1.461

πρῶτα neuter accusative plural

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

2.73-2.74

πρῶτα δ̓ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί, καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·

2.279-2.282

παρὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη εἰδομένη κήρυκι σιωπᾶν λαὸν ἀνώγει, ὡς ἅμα θ̓ οἳ πρῶτοί τε καὶ ὕστατοι υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀκούσειαν καὶ ἐπιφρασσαίατο βουλήν·

[first]

καὶ ἔσφαξαν

σφάζω (5) [Λ] 1.458-1.461

ἔσφαξαν 3rd person plural active aorist indicative

2.421-2.424

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

23.30-23.31

πολλοὶ μὲν βόες ἀργοὶ ὀρέχθεον ἀμφὶ σιδήρῳ σφαζόμενοι, πολλοὶ δ̓ ὄϊες καὶ μηκάδες αἶγες·

[to slay, slaughter]

καὶ ἔδειραν

δέρω (5) [Λ] 1.458-1.461

ἔδειραν 3rd person plural active aorist indicative

2.421-2.424

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν.

7.316-7.318

τὸν δέρον ἀμφί θ̓ ἕπον, καί μιν διέχευαν ἅπαντα, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

[to skin, flay]

, 1.460μηρούς

μηρός (23) [Λ] 1.458-1.461

μηρούς masculine accusative plural

2.421-2.424

4.146-4.147

τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ̓ ὑπένερθε.

5.305-5.306

τῷ βάλεν Αἰνείαο κατ̓ ἰσχίον ἔνθά τε μηρὸς ἰσχίῳ ἐνστρέφεται, κοτύλην δέ τέ μιν καλέουσι·

[the thigh]

τ̓ ἐξέταμον

ἐκτέμνω (9) [Λ] 1.458-1.461

ἐξέταμον 3rd person plural active aorist indicative

2.421-2.424

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν.

3.60-3.62

αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρὴς ὅς τ̓ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπ̓ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃ νήϊον ἐκτάμνῃσιν, ὀφέλλει δ̓ ἀνδρὸς ἐρωήν·

4.485-4.486

τὴν μέν θ̓ ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳ ἐξέταμ̓, ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ·

[to cut out]

κατά τε κνίσῃ

κνῖσα (9) [Λ] 1.458-1.461

κνίσῃ feminine dative singular

2.421-2.424

4.48-4.49

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

8.549

κνίσην δ̓ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

[the savour and steam of burnt sacrifice]

ἐκάλυψαν

καλύπτω (65) [Λ] 1.458-1.461

ἐκάλυψαν 3rd person plural active aorist indicative

2.421-2.424

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν.

3.141-3.144

αὐτίκα δ̓ ἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσιν ὁρμᾶτ̓ ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσα οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ̓ ἕποντο, Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ, Κλυμένη τε βοῶπις·

3.380-3.382

τὸν δ̓ ἐξήρπαξ̓ Ἀφροδίτη ῥεῖα μάλ̓ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δ̓ ἄῤ ἠέρι πολλῇ, κὰδ δ̓ εἷσ̓ ἐν θαλάμῳ εὐώδεϊ κηώεντι.

[to cover with]

1.461δίπτυχα ποιήσαντες

ποιέω (38) [Λ] 1.458-1.461

ποιήσαντες masculine nominative plural active aorist participle

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

2.421-2.424

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν.

3.406-3.409

ἧσο παῤ αὐτὸν ἰοῦσα, θεῶν δ̓ ἀπόεικε κελεύθου, μη δ̓ ἔτι σοῖσι πόδεσσιν ὑποστρέψειας Ὄλυμπον, ἀλλ̓ αἰεὶ περὶ κεῖνον ὀΐζυε καί ἑ φύλασσε, εἰς ὅ κέ σ̓ ἢ ἄλοχον ποιήσεται ἢ ὅ γε δούλην.

[to make, to do]

, ἐπ̓ αὐτῶν

αὐτός (604) [Λ] 1.458-1.461

αὐτῶν masculine genitive plural

1.463

νέοι δὲ παῤ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

1.500-1.502

καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο, καὶ λάβε γούνων σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ὠμοθέτησαν· 1.462καῖε

καίω (50) [Λ] 1.462-1.463

καῖε 3rd person singular active imperfect indicative

1.464-1.466

2.427-2.429

7.375-7.377

καὶ δὲ τόδ̓ εἰπέμεναι πυκινὸν ἔπος, αἴ κ̓ ἐθέλωσι παύσασθαι πολέμοιο δυσηχέος, εἰς ὅ κε νεκροὺς κήομεν·

[to light, kindle]

δ̓ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων

γέρων (133) [Λ] 1.462-1.463

γέρων masculine nominative singular

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

[an old man(in apposition as adj., old)]

, ἐπὶ δ̓ αἴθοπα

αἶθοψ (16) [Λ] 1.462-1.463

αἴθοπα masculine accusative singular

4.257-4.260

Ἰδομενεῦ περὶ μέν σε τίω Δαναῶν ταχυπώλων ἠμὲν ἐνὶ πτολέμῳ ἠδ̓ ἀλλοίῳ ἐπὶ ἔργῳ ἠδ̓ ἐν δαίθ̓, ὅτε πέρ τε γερούσιον αἴθοπα οἶνον Ἀργείων οἳ ἄριστοι ἐνὶ κρητῆρι κέρωνται.

5.341-5.342

οὐ γὰρ σῖτον ἔδουσ̓, οὐ πίνουσ̓ αἴθοπα οἶνον, τοὔνεκ̓ ἀναίμονές εἰσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται.

5.681-5.682

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ δεῖμα φέρων Δαναοῖσι·

[fiery-looking]

οἶνον

οἶνος (41) [Λ] 1.462-1.463

οἶνον masculine accusative singular

3.245-3.247

κήρυκες δ̓ ἀνὰ ἄστυ θεῶν φέρον ὅρκια πιστὰ ἄρνε δύω καὶ οἶνον ἐΰφρονα καρπὸν ἀρούρης ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ·

3.268-3.270

ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶ ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, κρητῆρι δὲ οἶνον μίσγον, ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν.

3.295-3.296

οἶνον δ̓ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν ἔκχεον, ἠδ̓ εὔχοντο θεοῖς αἰειγενέτῃσιν.

[wine]

1.463λεῖβε

λείβω (10) [Λ] 1.462-1.463

λεῖβε 3rd person singular active imperfect indicative

6.266-6.267

χερσὶ δ̓ ἀνίπτοισιν Διὶ λείβειν αἴθοπα οἶνον ἅζομαι·

7.480-7.481

οἶνον δ̓ ἐκ δεπάων χαμάδις χέον, οὐ δέ τις ἔτλη πρὶν πιέειν πρὶν λεῖψαι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι.

10.577-10.579

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ̓ ἐλαίῳ δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

[to pour, pour forth]

· νέοι

νέος (44) [Λ] 1.463

νέοι masculine nominative plural

2.87-2.89

2.229-2.233

2.788-2.789

οἳ δ̓ ἀγορὰς ἀγόρευον ἐπὶ Πριάμοιο θύρῃσι πάντες ὁμηγερέες ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες·

[young, youthful]

δὲ παῤ αὐτὸν

αὐτός (604) [Λ] 1.463

αὐτὸν masculine accusative singular

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

1.500-1.502

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἔχον

ἔχω (431) [Λ] 1.463

ἔχον 3rd person plural active imperfect indicative

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.512-1.513

Θέτις δ̓ ὡς ἥψατο γούνων ὣς ἔχετ̓ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

[to have]

πεμπώβολα χερσίν

χείρ (386) [Λ] 1.463

χερσίν feminine dative plural

1.565-1.567

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

[the hand]

. 1.464αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη

καίω (50) [Λ] 1.464-1.466

κάη 3rd person singular passive aorist indicative

2.427-2.429

7.375-7.377

7.394-7.396

καὶ δὲ τόδ̓ ἠνώγεον εἰπεῖν ἔπος αἴ κ̓ ἐθέλητε παύσασθαι πολέμοιο δυσηχέος εἰς ὅ κε νεκροὺς κήομεν·

[to light, kindle]

καὶ σπλάγχνα

σπλάγχνον (3) [Λ] 1.464-1.466

σπλάγχνα neuter accusative plural

2.425-2.426

καὶ τὰ μὲν ἂρ σχίζῃσιν ἀφύλλοισιν κατέκαιον, σπλάγχνα δ̓ ἄῤ ἀμπείραντες ὑπείρεχον Ἡφαίστοιο.

2.427-2.429

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

[the inward parts]

πάσαντο

πατέομαι (7) [Λ] 1.464-1.466

πάσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

2.427-2.429

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

19.160-19.161

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

[to eat]

, 1.465μίστυλλόν

μιστύλλω (5) [Λ] 1.464-1.466

μίστυλλόν 3rd person plural active imperfect indicative

2.427-2.429

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

7.316-7.318

τὸν δέρον ἀμφί θ̓ ἕπον, καί μιν διέχευαν ἅπαντα, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

[to cut up]

τ̓ ἄρα τἆλλα

ἄλλος (396) [Λ] 1.464-1.466

τἆλλα neuter accusative plural

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

[other, another]

καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν

ὀβελός (6) [Λ] 1.464-1.466

ὀβελοῖσιν masculine dative plural

2.427-2.429

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

7.316-7.318

τὸν δέρον ἀμφί θ̓ ἕπον, καί μιν διέχευαν ἅπαντα, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

[a spit]

ἔπειραν

πείρω (12) [Λ] 1.464-1.466

ἔπειραν 3rd person plural active aorist indicative

2.427-2.429

5.398-5.399

αὐτὰρ ὃ βῆ πρὸς δῶμα Διὸς καὶ μακρὸν Ὄλυμπον κῆρ ἀχέων ὀδύνῃσι πεπαρμένος·

7.316-7.318

τὸν δέρον ἀμφί θ̓ ἕπον, καί μιν διέχευαν ἅπαντα, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

[to pierce quite through, fix]

, 1.466ὤπτησάν

ὀπτάω (5) [Λ] 1.464-1.466

ὤπτησάν 3rd person plural active aorist indicative

2.427-2.429

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

7.316-7.318

τὸν δέρον ἀμφί θ̓ ἕπον, καί μιν διέχευαν ἅπαντα, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

9.215-9.217

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε, Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

[to roast, broil]

τε περιφραδέως, ἐρύσαντό

ἐρύω (101) [Λ] 1.464-1.466

ἐρύσαντό 3rd person plural middle aorist indicative

1.484-1.486

2.427-2.429

2.859-2.861

ἀλλ̓ οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσατο κῆρα μέλαιναν, ἀλλ̓ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαο ἐν ποταμῷ, ὅθι περ Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους.

[to drag along the ground, drag, draw]

τε πάντα

πᾶς (546) [Λ] 1.464-1.466

πάντα neuter accusative plural

1.469-1.471

1.493-1.495

1.514-1.516

νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπ̓, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.

[all, the whole]

. 1.467αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο

παύω (56) [Λ] 1.467-1.468

παύσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

2.99-2.100

σπουδῇ δ̓ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθ̓ ἕδρας παυσάμενοι κλαγγῆς·

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

2.591-2.596

οἳ δὲ Πύλον τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴν καὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καὶ ἐΰκτιτον Αἰπὺ καὶ Κυπαρισσήεντα καὶ Ἀμφιγένειαν ἔναιον καὶ Πτελεὸν καὶ Ἕλος καὶ Δώριον, ἔνθά τε Μοῦσαι ἀντόμεναι Θάμυριν τὸν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆς Οἰχαλίηθεν ἰόντα παῤ Εὐρύτου Οἰχαλιῆος·

[to make to cease]

πόνου

πόνος (44) [Λ] 1.467-1.468

πόνου masculine genitive singular

2.291

ἦ μὴν καὶ πόνος ἐστὶν ἀνιηθέντα νέεσθαι·

2.419-2.420

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων, ἀλλ̓ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά, πόνον δ̓ ἀμέγαρτον ὄφελλεν.

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

[work]

τετύκοντό

τεύχω (87) [Λ] 1.467-1.468

τετύκοντό 3rd person plural middle aorist indicative

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

2.155-2.156

ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

2.320

ἡμεῖς δ̓ ἑσταότες θαυμάζομεν οἷον ἐτύχθη.

[to make ready, make, build, work]

τε δαῖτα

δαίς (27) [Λ] 1.467-1.468

δαῖτα feminine accusative singular

1.467-1.468

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

1.577-1.579

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

[feast]

1.468δαίνυντ̓

δαίνυμι (18) [Λ] 1.467-1.468

δαίνυντ̓ 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

δαιτὸς feminine genitive singular

1.577-1.579

1.601-1.604

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

[feast]

ἐΐσης

ἴσος (79) [Λ] 1.467-1.468

ἐΐσης feminine genitive singular

1.601-1.604

3.346-3.349

3.355-3.356

ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλε Πριαμίδαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην·

[equal to, the same as; adv. perhaps]

. 1.469αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος

πόσις (31) [Λ] 1.469-1.471

πόσιος feminine genitive singular

ἕντο 3rd person plural middle aorist indicative

1.479

τοῖσιν δ̓ ἴκμενον οὖρον ἵει ἑκάεργος Ἀπόλλων·

2.153-2.154

ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἷκεν οἴκαδε ἱεμένων·

2.308-2.310

δράκων ἐπὶ νῶτα δαφοινὸς σμερδαλέος, τόν ῥ̓ αὐτὸς Ὀλύμπιος ἧκε φόως δέ, βωμοῦ ὑπαΐξας πρός ῥα πλατάνιστον ὄρουσεν.

[to set a going, put in motion]

, 1.470κοῦροι

κόρος (14) [Λ] 1.469-1.471

κοῦροι masculine nominative plural

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

2.509-2.510

τῶν μὲν πεντήκοντα νέες κίον, ἐν δὲ ἑκάστῃ κοῦροι Βοιωτῶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι βαῖνον.

2.550-2.551

ἔνθα δέ μιν ταύροισι καὶ ἀρνειοῖς ἱλάονται κοῦροι Ἀθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν·

[one's fill, satiety, surfeit]

μὲν κρητῆρας

κρατήρ (14) [Λ] 1.469-1.471

κρητῆρας masculine accusative plural

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

3.247-3.248

φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸν κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα·

3.268-3.270

ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶ ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, κρητῆρι δὲ οἶνον μίσγον, ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν.

[a mixing vessel]

ἐπεστέψαντο ποτοῖο

ποτός (3) [Λ] 1.469-1.471

ποτοῖο masculine genitive singular

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

[drunk, fit for drinking]

, 1.471νώμησαν

νωμάω (10) [Λ] 1.469-1.471

νώμησαν 3rd person plural active aorist indicative

3.216-3.219

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πολύμητις ἀναΐξειεν Ὀδυσσεὺς στάσκεν, ὑπαὶ δὲ ἴδεσκε κατὰ χθονὸς ὄμματα πήξας, σκῆπτρον δ̓ οὔ τ̓ ὀπίσω οὔ τε προπρηνὲς ἐνώμα, ἀλλ̓ ἀστεμφὲς ἔχεσκεν ἀΐδρεϊ φωτὶ ἐοικώς·

5.592-5.595

ἦρχε δ̓ ἄρα σφιν Ἄρης καὶ πότνἰ Ἐνυώ, ἣ μὲν ἔχουσα Κυδοιμὸν ἀναιδέα δηϊοτῆτος, Ἄρης δ̓ ἐν παλάμῃσι πελώριον ἔγχος ἐνώμα, φοίτα δ̓ ἄλλοτε μὲν πρόσθ̓ Ἕκτορος, ἄλλοτ̓ ὄπισθε.

7.238-7.239

οἶδ̓ ἐπὶ δεξιά, οἶδ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ νωμῆσαι βῶν ἀζαλέην, τό μοι ἔστι ταλαύρινον πολεμίζειν·

[to deal out, distribute]

δ̓ ἄρα πᾶσιν

πᾶς (546) [Λ] 1.469-1.471

πᾶσιν masculine dative plural

1.493-1.495

1.514-1.516

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

[all, the whole]

ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν

δέπας (28) [Λ] 1.469-1.471

δεπάεσσιν neuter dative plural

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

3.295-3.296

οἶνον δ̓ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν ἔκχεον, ἠδ̓ εὔχοντο θεοῖς αἰειγενέτῃσιν.

4.3-4.4

τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι δειδέχατ̓ ἀλλήλους, Τρώων πόλιν εἰσορόωντες·

[a beaker, goblet, chalice]

· 1.472οἳ δὲ πανημέριοι

πανημέριος (7) [Λ] 1.472-1.474

πανημέριοι masculine nominative plural

2.382-2.385

εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δ̓ ἀσπίδα θέσθω, εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν, εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω, ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ̓ Ἄρηϊ.

11.276-11.279

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὑμεῖς μὲν νῦν νηυσὶν ἀμύνετε ποντοπόροισι φύλοπιν ἀργαλέην, ἐπεὶ οὐκ ἐμὲ μητίετα Ζεὺς εἴασε Τρώεσσι πανημέριον πολεμίζειν.

17.179-17.182

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[all day long]

μολπῇ

μολπή (4) [Λ] 1.472-1.474

μολπῇ feminine dative singular

13.636-13.639

πάντων μὲν κόρος ἐστὶ καὶ ὕπνου καὶ φιλότητος μολπῆς τε γλυκερῆς καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο, τῶν πέρ τις καὶ μᾶλλον ἐέλδεται ἐξ ἔρον εἷναι ἢ πολέμου·

18.571-18.572

τοὶ δὲ ῥήσσοντες ἁμαρτῇ μολπῇ τ̓ ἰυγμῷ τε ποσὶ σκαίροντες ἕποντο.

18.605-18.606

δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ̓ αὐτοὺς μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους.

[the song and dance, a chant]

θεὸν

θεός (400) [Λ] 1.472-1.474

θεὸν masculine accusative singular

1.493-1.495

1.514-1.516

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

[god]

ἱλάσκοντο

ἱλάσκομαι (6) [Λ] 1.472-1.474

ἱλάσκοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

6.378-6.380

6.382-6.387

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

[to appease]

1.473καλὸν

καλός (142) [Λ] 1.472-1.474

καλὸν masculine accusative singular

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

[beautiful]

ἀείδοντες

ἀείδω (8) [Λ] 1.472-1.474

ἀείδοντες masculine nominative plural active present participle

1.601-1.604

2.597-2.598

στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν εἴ περ ἂν αὐταὶ Μοῦσαι ἀείδοιεν κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

[to sing]

παιήονα κοῦροι

κόρος (14) [Λ] 1.472-1.474

κοῦροι masculine nominative plural

2.509-2.510

τῶν μὲν πεντήκοντα νέες κίον, ἐν δὲ ἑκάστῃ κοῦροι Βοιωτῶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι βαῖνον.

2.550-2.551

ἔνθα δέ μιν ταύροισι καὶ ἀρνειοῖς ἱλάονται κοῦροι Ἀθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν·

2.559-2.564

οἳ δ̓ Ἄργός τ̓ εἶχον Τίρυνθά τε τειχιόεσσαν Ἑρμιόνην Ἀσίνην τε, βαθὺν κατὰ κόλπον ἐχούσας, Τροιζῆν̓ Ἠϊόνας τε καὶ ἀμπελόεντ̓ Ἐπίδαυρον, οἵ τ̓ ἔχον Αἴγιναν Μάσητά τε κοῦροι Ἀχαιῶν, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης καὶ Σθένελος, Καπανῆος ἀγακλειτοῦ φίλος υἱός·

[one's fill, satiety, surfeit]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.472-1.474

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

1.484-1.486

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

[Achaian]

1.474μέλποντες ἑκάεργον

Ἑκάεργος (10) [Λ] 1.472-1.474

ἑκάεργον masculine accusative singular

5.438-5.439

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

7.34

ὧδ̓ ἔστω ἑκάεργε·

15.243

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[the far-working]

· ὃ δὲ φρένα

φρήν (178) [Λ] 1.474

φρένα feminine accusative singular

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

2.1-2.4

2.33-2.34

ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μη δέ σε λήθη αἱρείτω εὖτ̓ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.

[the midriff; heart, mind]

τέρπετ̓

τέρπω (31) [Λ] 1.474

τέρπετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

2.773-2.775

λαοὶ δὲ παρὰ ῥηγμῖνι θαλάσσης δίσκοισιν τέρποντο καὶ αἰγανέῃσιν ἱέντες τόξοισίν θ̓·

3.441

ἀλλ̓ ἄγε δὴ φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε·

4.9-4.10

ἀλλ̓ ἤτοι ταὶ νόσφι καθήμεναι εἰσορόωσαι τέρπεσθον·

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

ἀκούων

ἀκούω (71) [Λ] 1.474

ἀκούων masculine nominative singular active present participle

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

2.96-2.98

ἐννέα δέ σφεας κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ̓ ἀϋτῆς σχοίατ̓, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.

[to hear]

. 1.475ἦμος δ̓ ἠέλιος

ἠέλιος (41) [Λ] 1.475-1.476

ἠέλιος masculine nominative singular

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

3.103-3.104

οἴσετε ἄρν̓, ἕτερον λευκόν, ἑτέρην δὲ μέλαιναν, Γῇ τε καὶ Ἠελίῳ·

κατέδυ

καταδύω (21) [Λ] 1.475-1.476

κατέδυ 3rd person singular active aorist indicative

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

[to go down, sink, set]

καὶ ἐπὶ κνέφας

κνέφας (7) [Λ] 1.475-1.476

κνέφας neuter nominative singular

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

11.191-11.194

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[darkness, evening dusk, twilight]

ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 1.475-1.476

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.56-2.57

θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειρος ἀμβροσίην διὰ νύκτα·

2.87-2.89

ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων, βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ̓ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·

[to come]

, 1.476δὴ τότε κοιμήσαντο

κοιμάω (14) [Λ] 1.475-1.476

κοιμήσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

6.243-6.250

αὐτὰρ ἐν αὐτῷ πεντήκοντ̓ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ παῖδες κοιμῶντο Πριάμοιο παρὰ μνηστῇς ἀλόχοισι, κουράων δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς δώδεκ̓ ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ γαμβροὶ κοιμῶντο Πριάμοιο παῤ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν·

6.243-6.250

αὐτὰρ ἐν αὐτῷ πεντήκοντ̓ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ παῖδες κοιμῶντο Πριάμοιο παρὰ μνηστῇς ἀλόχοισι, κουράων δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς δώδεκ̓ ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ γαμβροὶ κοιμῶντο Πριάμοιο παῤ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν·

[to lull]

παρὰ πρυμνήσια νηός

ναῦς (586) [Λ] 1.475-1.476

νηός feminine genitive singular

1.480-1.482

1.484-1.486

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

[a ship]

· 1.477ἦμος δ̓ ἠριγένεια

ἠριγένεια (3) [Λ] 1.477-1.478

ἠριγένεια feminine nominative singular

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

24.788-24.789

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, τῆμος ἄῤ ἀμφὶ πυρὴν κλυτοῦ Ἕκτορος ἔγρετο λαός.

[early-born, child of morn]

φάνη

φαίνω (61) [Λ] 1.477-1.478

φάνη 3rd person singular passive aorist indicative

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.119-2.122

2.308

ἔνθ̓ ἐφάνη μέγα σῆμα·

[to bring to light, make to appear]

ῥοδοδάκτυλος

ῥοδοδάκτυλος (5) [Λ] 1.477-1.478

ῥοδοδάκτυλος feminine nominative singular

6.175-6.177

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς καὶ τότε μιν ἐρέεινε καὶ ᾔτεε σῆμα ἰδέσθαι ὅττί ῥά οἱ γαμβροῖο πάρα Προίτοιο φέροιτο.

9.707-9.709

αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους ὀτρύνων, καὶ δ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.

23.109-23.110

μυρομένοισι δὲ τοῖσι φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς ἀμφὶ νέκυν ἐλεεινόν.

[rosy-fingered]

Ἠώς

ἠώς (44) [Λ] 1.477-1.478

Ἠώς feminine nominative singular

1.493-1.495

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̓ ἦρχε·

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

5.265-5.269

τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς δῶχ̓ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ̓ ἄριστοι ἵππων ὅσσοι ἔασιν ὑπ̓ ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους·

[the morning red, daybreak, dawn]

, 1.478καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο

ἀνάγω (7) [Λ] 1.477-1.478

ἀνάγοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

3.46-3.51

ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας, μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ̓ εὐειδέ̓ ἀνῆγες ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;

6.288-6.292

αὐτὴ δ̓ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα, ἔνθ̓ ἔσάν οἱ πέπλοι παμποίκιλα ἔργα γυναικῶν Σιδονίων, τὰς αὐτὸς Ἀλέξανδρος θεοειδὴς ἤγαγε Σιδονίηθεν ἐπιπλὼς εὐρέα πόντον, τὴν ὁδὸν ἣν Ἑλένην περ ἀνήγαγεν εὐπατέρειαν·

8.203-8.204

οἳ δέ τοι εἰς Ἑλίκην τε καὶ Αἰγὰς δῶῤ ἀνάγουσι πολλά τε καὶ χαρίεντα·

[to lead up; mid. set sail]

μετὰ στρατὸν

στρατός (58) [Λ] 1.477-1.478

στρατὸν masculine accusative singular

1.484-1.486

2.207

ὣς ὅ γε κοιρανέων δίεπε στρατόν·

2.437-2.440

ἀλλ̓ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας, ἡμεῖς δ̓ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν ἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[an encamped army]

εὐρὺν

εὐρύς (89) [Λ] 1.477-1.478

εὐρὺν masculine accusative singular

1.484-1.486

2.157-2.162

2.437-2.440

ἀλλ̓ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας, ἡμεῖς δ̓ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν ἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[wide, broad]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.477-1.478

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.484-1.486

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[Achaian]

· 1.479τοῖσιν δ̓ ἴκμενον οὖρον

οὖρος (7) [Λ] 1.479

οὖρον masculine accusative singular

7.4-7.7

ὡς δὲ θεὸς ναύτῃσιν ἐελδομένοισιν ἔδωκεν οὖρον, ἐπεί κε κάμωσιν ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσι πόντον ἐλαύνοντες, καμάτῳ δ̓ ὑπὸ γυῖα λέλυνται, ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην.

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

11.839-11.840

ἔρχομαι ὄφῤ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι μῦθον ἐνίσπω ὃν Νέστωρ ἐπέτελλε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν·

[a fair wind]

ἵει

ἵημι (106) [Λ] 1.479

ἵει 3rd person singular active imperfect indicative

2.153-2.154

ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἷκεν οἴκαδε ἱεμένων·

2.308-2.310

2.432-2.433

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[to set a going, put in motion]

ἑκάεργος

ʽἑκάεργος (6) [Λ] 1.479

ἑκάεργος masculine nominative singular

9.559-9.564

15.253

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·

21.458-21.461

τοῦ δὴ νῦν λαοῖσι φέρεις χάριν, οὐ δὲ μεθ̓ ἡμέων πειρᾷ ὥς κε Τρῶες ὑπερφίαλοι ἀπόλωνται πρόχνυ κακῶς σὺν παισὶ καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισι τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·

Ἀπόλλων· 1.480οἳ δ̓ ἱστὸν

ἱστός (9) [Λ] 1.480-1.482

ἱστὸν masculine accusative singular

3.125-3.128

6.456-6.458

6.490-6.492

ἀλλ̓ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σ̓ αὐτῆς ἔργα κόμιζε ἱστόν τ̓ ἠλακάτην τε, καὶ ἀμφιπόλοισι κέλευε ἔργον ἐποίχεσθαι·

[mast, beam]

στήσαντ̓

ἵστημι (305) [Λ] 1.480-1.482

στήσαντ̓ 3rd person plural middle aorist indicative

1.534-1.535

οὐ δέ τις ἔτλη μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ̓ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.59

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[to make to stand]

ἀνά θ̓ ἱστία

ἱστίον (4) [Λ] 1.480-1.482

ἱστία neuter accusative plural

1.480-1.482

15.625-15.628

1.432-1.435

οἳ δ̓ ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο ἱστία μὲν στείλαντο, θέσαν δ̓ ἐν νηῒ μελαίνῃ, ἱστὸν δ̓ ἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες καρπαλίμως, τὴν δ̓ εἰς ὅρμον προέρεσσαν ἐρετμοῖς.

[any web, a sail]

λευκὰ

λευκός (32) [Λ] 1.480-1.482

λευκὰ neuter accusative plural

2.734-2.736

οἳ δ̓ ἔχον Ὀρμένιον, οἵ τε κρήνην Ὑπέρειαν, οἵ τ̓ ἔχον Ἀστέριον Τιτάνοιό τε λευκὰ κάρηνα, τῶν ἦρχ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

2.738-2.741

οἳ δ̓ Ἄργισσαν ἔχον καὶ Γυρτώνην ἐνέμοντο, Ὄρθην Ἠλώνην τε πόλιν τ̓ Ὀλοοσσόνα λευκήν, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης υἱὸς Πειριθόοιο τὸν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς·

3.103-3.104

οἴσετε ἄρν̓, ἕτερον λευκόν, ἑτέρην δὲ μέλαιναν, Γῇ τε καὶ Ἠελίῳ·

[light, bright, clear]

πέτασσαν

πετάννυμι (10) [Λ] 1.480-1.482

πέτασσαν 3rd person plural active aorist indicative

4.522-4.524

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐν κονίῃσι κάππεσεν ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας θυμὸν ἀποπνείων·

5.194-5.195

ἀμφὶ δὲ πέπλοι πέπτανται·

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

[to spread out]

, 1.481ἐν δ̓ ἄνεμος

ἄνεμος (41) [Λ] 1.480-1.482

ἄνεμος masculine nominative singular

2.396-2.397

τὸν δ̓ οὔ ποτε κύματα λείπει παντοίων ἀνέμων, ὅτ̓ ἂν ἔνθ̓ ἢ ἔνθα γένωνται.

5.499-5.502

ὡς δ̓ ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱερὰς κατ̓ ἀλωὰς ἀνδρῶν λικμώντων, ὅτε τε ξανθὴ Δημήτηρ κρίνῃ ἐπειγομένων ἀνέμων καρπόν τε καὶ ἄχνας, αἳ δ̓ ὑπολευκαίνονται ἀχυρμιαί·

5.499-5.502

ὡς δ̓ ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱερὰς κατ̓ ἀλωὰς ἀνδρῶν λικμώντων, ὅτε τε ξανθὴ Δημήτηρ κρίνῃ ἐπειγομένων ἀνέμων καρπόν τε καὶ ἄχνας, αἳ δ̓ ὑπολευκαίνονται ἀχυρμιαί·

[wind]

πρῆσεν μέσον

μέσος (103) [Λ] 1.480-1.482

μέσον neuter accusative singular

3.67-3.70

νῦν αὖτ̓ εἴ μ̓ ἐθέλεις πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι, ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς, αὐτὰρ ἔμ̓ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαον συμβάλετ̓ ἀμφ̓ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι·

3.76-3.78

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ ἐχάρη μέγα μῦθον ἀκούσας, καί ῥ̓ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας μέσσου δουρὸς ἑλών·

3.76-3.78

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ ἐχάρη μέγα μῦθον ἀκούσας, καί ῥ̓ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας μέσσου δουρὸς ἑλών·

[middle, in the middle]

ἱστίον

ἱστίον (4) [Λ] 1.480-1.482

ἱστίον neuter accusative singular

15.625-15.628

1.432-1.435

1.480-1.482

[any web, a sail]

, ἀμφὶ δὲ κῦμα

κῦμα (40) [Λ] 1.480-1.482

κῦμα neuter nominative singular

1.483

ἣ δ̓ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

2.144-2.146

κινήθη δ̓ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τ̓ Εὖρός τε Νότος τε ὤροῤ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.

[anything swollen]

1.482στείρῃ πορφύρεον

πορφύρεος (15) [Λ] 1.480-1.482

πορφύρεον neuter nominative singular

3.125-3.128

ἣ δὲ μέγαν ἱστὸν ὕφαινε δίπλακα πορφυρέην, πολέας δ̓ ἐνέπασσεν ἀέθλους Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, οὕς ἑθεν εἵνεκ̓ ἔπασχον ὑπ̓ Ἄρηος παλαμάων·

5.82-5.83

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[darkgleaming, dark;]

μεγάλ̓

μέγας (460) [Λ] 1.480-1.482

μεγάλ̓ neuter accusative plural

1.497

ἠερίη δ̓ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.

1.517

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

1.525-1.526

τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ̓ ἀθανάτοισι μέγιστον τέκμωρ·

[big, great]

ἴαχε

ἰάχω (31) [Λ] 1.480-1.482

ἴαχε 3rd person singular active imperfect indicative

2.333-2.335

ὣς ἔφατ̓, Ἀργεῖοι δὲ μέγ̓ ἴαχον, ἀμφὶ δὲ νῆες σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπ̓ Ἀχαιῶν, μῦθον ἐπαινήσαντες Ὀδυσσῆος θείοιο·

2.394-2.396

ὣς ἔφατ̓, Ἀργεῖοι δὲ μέγ̓ ἴαχον ὡς ὅτε κῦμα ἀκτῇ ἐφ̓ ὑψηλῇ, ὅτε κινήσῃ Νότος ἐλθών, προβλῆτι σκοπέλῳ·

4.124-4.126

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε, λίγξε βιός, νευρὴ δὲ μέγ̓ ἴαχεν, ἆλτο δ̓ ὀϊστὸς ὀξυβελὴς καθ̓ ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων.

[to cry, shout, shriek]

νηὸς

ναῦς (586) [Λ] 1.480-1.482

νηὸς feminine genitive singular

1.484-1.486

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a ship]

ἰούσης

εἶμι (299) [Λ] 1.480-1.482

ἰούσης feminine genitive singular active present participle

1.493-1.495

1.565-1.567

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

[come, go]

· 1.483ἣ δ̓ ἔθεεν

θέω (62) [Λ] 1.483

ἔθεεν 3rd person singular active imperfect indicative

2.182-2.183

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης, βῆ δὲ θέειν, ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε·

4.243-4.245

τίφθ̓ οὕτως ἔστητε τεθηπότες ἠΰτε νεβροί, αἵ τ̓ ἐπεὶ οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι ἑστᾶσ̓, οὐ δ̓ ἄρα τίς σφι μετὰ φρεσὶ γίγνεται ἀλκή·

6.53-6.54

ἀλλ̓ Ἀγαμέμνων ἀντίος ἦλθε θέων, καὶ ὁμοκλήσας ἔπος ηὔδα·

[to run]

κατὰ κῦμα

κῦμα (40) [Λ] 1.483

κῦμα neuter accusative singular

1.495-1.496

Θέτις δ̓ οὐ λήθετ̓ ἐφετμέων παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.

2.144-2.146

2.207-2.210

οἳ δ̓ ἀγορὴν δὲ αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.

[anything swollen]

διαπρήσσουσα

διαπράσσω (5) [Λ] 1.483

διαπρήσσουσα feminine nominative singular active present participle

2.785

μάλα δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο.

3.14

μάλα δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο.

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[to pass over; bring about, accomplish]

κέλευθον

κέλευθος (17) [Λ] 1.483

κέλευθον feminine accusative singular

3.406-3.409

10.66

πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι.

11.504-11.507

οὐ δ̓ ἄν πω χάζοντο κελεύθου δῖοι Ἀχαιοὶ εἰ μὴ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο παῦσεν ἀριστεύοντα Μαχάονα ποιμένα λαῶν, ἰῷ τριγλώχινι βαλὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον.

[a road, way, path, track]

. 1.484αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο

ἱκνέομαι (114) [Λ] 1.484-1.486

ἵκοντο 3rd person plural middle aorist indicative

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

2.137-2.138

ἄμμι δὲ ἔργον αὔτως ἀκράαντον οὗ εἵνεκα δεῦῤ ἱκόμεσθα.

2.153-2.154

ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἷκεν οἴκαδε ἱεμένων·

[to come]

κατὰ στρατὸν

στρατός (58) [Λ] 1.484-1.486

στρατὸν masculine accusative singular

2.207

ὣς ὅ γε κοιρανέων δίεπε στρατόν·

2.437-2.440

2.778-2.779

οἳ δ̓ ἀρχὸν ἀρηΐφιλον ποθέοντες φοίτων ἔνθα καὶ ἔνθα κατὰ στρατὸν οὐ δὲ μάχοντο.

[an encamped army]

εὐρὺν

εὐρύς (89) [Λ] 1.484-1.486

εὐρὺν masculine accusative singular

2.157-2.162

2.437-2.440

2.569-2.577

οἳ δὲ Μυκήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον ἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς, Ὀρνειάς τ̓ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τ̓ ἐρατεινὴν καὶ Σικυῶν̓, ὅθ̓ ἄῤ Ἄδρηστος πρῶτ̓ ἐμβασίλευεν, οἵ θ̓ Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν Γονόεσσαν Πελλήνην τ̓ εἶχον ἠδ̓ Αἴγιον ἀμφενέμοντο Αἰγιαλόν τ̓ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφ̓ Ἑλίκην εὐρεῖαν, τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

[wide, broad]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.484-1.486

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[Achaian]

, 1.485νῆα

ναῦς (586) [Λ] 1.484-1.486

νῆα feminine accusative singular

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[a ship]

μὲν οἵ γε μέλαιναν

μέλας (98) [Λ] 1.484-1.486

μέλαιναν feminine accusative singular

2.170-2.171

οὐ δ̓ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης ἅπτετ̓, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

2.357-2.359

2.524

τοῖς δ̓ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.

[black, swart]

ἐπ̓ ἠπείροιο

ἤπειρος (2) [Λ] 1.484-1.486

ἠπείροιο feminine genitive singular

2.631-2.635

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους, οἵ ῥ̓ Ἰθάκην εἶχον καὶ Νήριτον εἰνοσίφυλλον καὶ Κροκύλεἰ ἐνέμοντο καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν, οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδ̓ οἳ Σάμον ἀμφενέμοντο, οἵ τ̓ ἤπειρον ἔχον ἠδ̓ ἀντιπέραἰ ἐνέμοντο·

[terra-firma, the land]

ἔρυσσαν

ἐρύω (101) [Λ] 1.484-1.486

ἔρυσσαν 3rd person plural active aorist indicative

2.427-2.429

2.859-2.861

3.271-3.273

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰὲν ἄωρτο, ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας·

[to drag along the ground, drag, draw]

1.486ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις

ψάμαθος (10) [Λ] 1.484-1.486

ψαμάθοις feminine dative plural

2.800-2.801

λίην γὰρ φύλλοισιν ἐοικότες ἢ ψαμάθοισιν ἔρχονται πεδίοιο μαχησόμενοι προτὶ ἄστυ.

7.459-7.463

ἄγρει μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν τεῖχος ἀναρρήξας τὸ μὲν εἰς ἅλα πᾶν καταχεῦαι, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι καλύψαι, ὥς κέν τοι μέγα τεῖχος ἀμαλδύνηται Ἀχαιῶν.

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[sand, sea-sand]

, ὑπὸ δ̓ ἕρματα

ἕρμα (5) [Λ] 1.484-1.486

ἕρματα neuter accusative plural

2.154

ὑπὸ δ̓ ᾕρεον ἕρματα νηῶν.

4.116-4.117

αὐτὰρ ὁ σύλα πῶμα φαρέτρης, ἐκ δ̓ ἕλετ̓ ἰὸν ἀβλῆτα πτερόεντα μελαινέων ἕρμ̓ ὀδυνάων·

14.181-14.183

ζώσατο δὲ ζώνῃ ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ, ἐν δ̓ ἄρα ἕρματα ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι τρίγληνα μορόεντα·

[a prop, support]

μακρὰ

μακρός (82) [Λ] 1.484-1.486

μακρὰ neuter accusative plural

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.144-2.146

2.224

αὐτὰρ ὃ μακρὰ βοῶν Ἀγαμέμνονα νείκεε μύθῳ·

[long]

τάνυσσαν

τανύω (24) [Λ] 1.484-1.486

τάνυσσαν 3rd person plural active aorist indicative

4.112-4.113

καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃ ἀγκλίνας·

9.212-9.214

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη, ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε, πάσσε δ̓ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[to stretch, strain, stretch out]

· 1.487αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 1.487

αὐτοὶ masculine nominative plural

1.500-1.502

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἐσκίδναντο

σκίδνημι (6) [Λ] 1.487

ἐσκίδναντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

11.307-11.308

πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα κυλίνδεται, ὑψόσε δ̓ ἄχνη σκίδναται ἐξ ἀνέμοιο πολυπλάγκτοιο ἰωῆς·

16.374-16.376

ὕψι δ̓ ἀέλλη σκίδναθ̓ ὑπὸ νεφέων, τανύοντο δὲ μώνυχες ἵπποι ἄψορρον προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

19.277-19.279

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

[to disperse]

κατὰ κλισίας

κλισία (106) [Λ] 1.487

κλισίας feminine accusative plural

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.18-2.19

τὸν δὲ κίχανεν εὕδοντ̓ ἐν κλισίῃ, περὶ δ̓ ἀμβρόσιος κέχυθ̓ ὕπνος.

2.91-2.93

ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν·

[a place for lying down]

τε νέας

ναῦς (586) [Λ] 1.487

νέας feminine accusative plural

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[a ship]

τε. 1.488αὐτὰρ ὃ μήνιε

μηνίω (7) [Λ] 1.488-1.489

μήνιε 3rd person singular active imperfect indicative

2.768-2.769

ἀνδρῶν αὖ μέγ̓ ἄριστος ἔην Τελαμώνιος Αἴας ὄφῤ Ἀχιλεὺς μήνιεν·

5.177-5.178

εἰ μή τις θεός ἐστι κοτεσσάμενος Τρώεσσιν ἱρῶν μηνίσας·

12.10-12.12

ὄφρα μὲν Ἕκτωρ ζωὸς ἔην καὶ μήνἰ Ἀχιλλεὺς καὶ Πριάμοιο ἄνακτος ἀπόρθητος πόλις ἔπλεν, τόφρα δὲ καὶ μέγα τεῖχος Ἀχαιῶν ἔμπεδον ἦεν.

[to be wroth with]

νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 1.488-1.489

νηυσὶ feminine dative plural

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.1-2.4

2.8

βάσκ̓ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·

[a ship]

παρήμενος

πάρημαι (4) [Λ] 1.488-1.489

παρήμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

9.308-9.311

24.650-24.652

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

[to be seated beside]

ὠκυπόροισι

ὠκύπορος (9) [Λ] 1.488-1.489

ὠκυπόροισι feminine dative plural

2.350-2.353

10.305-10.312

10.319-10.320

Ἕκτορ ἔμ̓ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν ἔκ τε πυθέσθαι.

[quick-going]

1.489διογενὴς

διογενής (21) [Λ] 1.488-1.489

διογενὴς masculine nominative singular

2.173-2.178

4.358-4.359

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ οὔτέ σε νεικείω περιώσιον οὔ τε κελεύω·

4.488-4.489

τοῖον ἄῤ Ἀνθεμίδην Σιμοείσιον ἐξενάριξεν Αἴας διογενής·

[sprung from Zeus]

Πηλῆος

Πηλεύς (62) [Λ] 1.488-1.489

Πηλῆος masculine genitive singular

2.671-2.674

Νιρεὺς αὖ Σύμηθεν ἄγε τρεῖς νῆας ἐΐσας Νιρεὺς Ἀγλαΐης υἱὸς Χαρόποιό τ̓ ἄνακτος Νιρεύς, ὃς κάλλιστος ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθε τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ̓ ἀμύμονα Πηλεΐωνα·

2.769-2.770

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατος ἦεν, ἵπποι θ̓ οἳ φορέεσκον ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

7.125-7.128

ἦ κε μέγ̓ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἐσθλὸς Μυρμιδόνων βουληφόρος ἠδ̓ ἀγορητής, ὅς ποτέ μ̓ εἰρόμενος μέγ̓ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ πάντων Ἀργείων ἐρέων γενεήν τε τόκον τε.

[Peleus]

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 1.488-1.489

υἱὸς masculine nominative singular

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

[a son]

πόδας

πούς (192) [Λ] 1.488-1.489

πόδας masculine accusative plural

1.590-1.593

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

2.149-2.151

τοὶ δ̓ ἀλαλητῷ νῆας ἔπ̓ ἐσσεύοντο, ποδῶν δ̓ ὑπένερθε κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 1.488-1.489

ὠκὺς masculine nominative singular

2.786-2.787

Τρωσὶν δ̓ ἄγγελος ἦλθε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις πὰρ Διὸς αἰγιόχοιο σὺν ἀγγελίῃ ἀλεγεινῇ·

2.790

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

2.795

τῷ μιν ἐεισαμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.488-1.489

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.1-2.4

2.220

ἔχθιστος δ̓ Ἀχιλῆϊ μάλιστ̓ ἦν ἠδ̓ Ὀδυσῆϊ·

[Achilles]

· 1.490οὔτέ ποτ̓ εἰς ἀγορὴν

ἀγορά (42) [Λ] 1.490-1.492

ἀγορὴν feminine accusative singular

2.50-2.51

αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

2.91-2.93

ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν·

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

[an assembly of the people]

πωλέσκετο

πωλέομαι (3) [Λ] 1.490-1.492

πωλέσκετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

5.350-5.351

εἰ δὲ σύ γ̓ ἐς πόλεμον πωλήσεαι, ἦ τέ σ̓ ὀΐω ῥιγήσειν πόλεμόν γε καὶ εἴ χ̓ ἑτέρωθι πύθηαι.

5.788-5.790

ὄφρα μὲν ἐς πόλεμον πωλέσκετο δῖος Ἀχιλλεύς, οὐ δέ ποτε Τρῶες πρὸ πυλάων Δαρδανιάων οἴχνεσκον·

[to go up and down, go to and fro]

κυδιάνειραν 1.491οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 1.490-1.492

πόλεμον masculine accusative singular

1.490-1.492

2.119-2.122

2.200-2.202

δαιμόνἰ ἀτρέμας ἧσο καὶ ἄλλων μῦθον ἄκουε, οἳ σέο φέρτεροί εἰσι, σὺ δ̓ ἀπτόλεμος καὶ ἄναλκις οὔτέ ποτ̓ ἐν πολέμῳ ἐναρίθμιος οὔ τ̓ ἐνὶ βουλῇ·

[battle, fight, war]

, ἀλλὰ φθινύθεσκε

φθινύθω (5) [Λ] 1.490-1.492

φθινύθεσκε 3rd person singular active imperfect indicative

2.344-2.347

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔθ̓ ὡς πρὶν ἔχων ἀστεμφέα βουλὴν ἄρχεὐ Ἀργείοισι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας, τούσδε δ̓ ἔα φθινύθειν ἕνα καὶ δύο, τοί κεν Ἀχαιῶν νόσφιν βουλεύωσ̓·

6.326-6.328

δαιμόνἰ οὐ μὲν καλὰ χόλον τόνδ̓ ἔνθεο θυμῷ, λαοὶ μὲν φθινύθουσι περὶ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος μαρνάμενοι·

17.363-17.364

οὐ δ̓ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο, παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον·

[to waste, consume]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 1.490-1.492

φίλον neuter accusative singular

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

1.564

εἰ δ̓ οὕτω τοῦτ̓ ἐστὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι·

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

[friend; loved, beloved, dear]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 1.490-1.492

κῆρ neuter accusative singular

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

2.851-2.855

4.44-4.47

αἳ γὰρ ὑπ̓ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων, τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο.

[the heart]

1.492αὖθι μένων

μένω (105) [Λ] 1.490-1.492

μένων masculine nominative singular active present participle

1.534-1.535

οὐ δέ τις ἔτλη μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ̓ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.

2.292-2.294

2.297-2.298

ἀλλὰ καὶ ἔμπης αἰσχρόν τοι δηρόν τε μένειν κενεόν τε νέεσθαι.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

, ποθέεσκε

ποθέω (11) [Λ] 1.490-1.492

ποθέεσκε 3rd person singular active imperfect indicative

2.703

οὐ δὲ μὲν οὐ δ̓ οἳ ἄναρχοι ἔσαν, πόθεόν γε μὲν ἀρχόν·

2.708-2.709

οὐ δέ τι λαοὶ δεύονθ̓ ἡγεμόνος, πόθεόν γε μὲν ἐσθλὸν ἐόντα·

2.726

οὐ δὲ μὲν οὐ δ̓ οἳ ἄναρχοι ἔσαν, πόθεόν γε μὲν ἀρχόν·

[to long for, yearn after]

δ̓ ἀϋτήν

ἀυτή (25) [Λ] 1.490-1.492

ἀϋτήν feminine accusative singular

2.96-2.98

ἐννέα δέ σφεας κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ̓ ἀϋτῆς σχοίατ̓, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.

2.153-2.154

ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἷκεν οἴκαδε ἱεμένων·

4.328

ἀμφὶ δ̓ Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς·

τε πτόλεμόν

πόλεμος (252) [Λ] 1.490-1.492

πτόλεμόν masculine accusative singular

2.119-2.122

2.200-2.202

2.272-2.273

ὢ πόποι ἦ δὴ μυρί̓ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε βουλάς τ̓ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·

[battle, fight, war]

τε. 1.493ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη

δωδέκατος (8) [Λ] 1.493-1.495

δυωδεκάτη feminine nominative singular

21.46-21.48

21.80-21.82

ἠὼς δέ μοί ἐστιν ἥδε δυωδεκάτη, ὅτ̓ ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα πολλὰ παθών·

24.31-24.32

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

[the twelfth]

γένετ̓

γίγνομαι (173) [Λ] 1.493-1.495

γένετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

2.323

τίπτ̓ ἄνεῳ ἐγένεσθε κάρη κομόωντες Ἀχαιοί;

2.340-2.341

ἐν πυρὶ δὴ βουλαί τε γενοίατο μήδεά τ̓ ἀνδρῶν σπονδαί τ̓ ἄκρητοι καὶ δεξιαί, ᾗς ἐπέπιθμεν·

2.396-2.397

τὸν δ̓ οὔ ποτε κύματα λείπει παντοίων ἀνέμων, ὅτ̓ ἂν ἔνθ̓ ἢ ἔνθα γένωνται.

[become, be born]

ἠώς

ἠώς (44) [Λ] 1.493-1.495

ἠώς feminine nominative singular

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

5.265-5.269

6.175-6.177

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς καὶ τότε μιν ἐρέεινε καὶ ᾔτεε σῆμα ἰδέσθαι ὅττί ῥά οἱ γαμβροῖο πάρα Προίτοιο φέροιτο.

[the morning red, daybreak, dawn]

, 1.494καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.493-1.495

Ὄλυμπον masculine accusative singular

1.497

ἠερίη δ̓ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

1.530

μέγαν δ̓ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον.

[Olympus]

ἴσαν

εἶμι (299) [Λ] 1.493-1.495

ἴσαν 3rd person plural active imperfect indicative

1.565-1.567

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.8

βάσκ̓ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·

[come, go]

θεοὶ

θεός (400) [Λ] 1.493-1.495

θεοὶ masculine nominative plural

1.514-1.516

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

[god]

αἰὲν ἐόντες

εἰμί (1088) [Λ] 1.493-1.495

ἐόντες masculine nominative plural active present participle

1.514-1.516

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

[to be]

1.495πάντες

πᾶς (546) [Λ] 1.493-1.495

πάντες masculine nominative plural

1.514-1.516

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

[all, the whole]

ἅμα, Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 1.493-1.495

Ζεὺς masculine nominative singular

1.500-1.502

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

1.508

ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·

[Zeus]

δ̓ ἦρχε

ἄρχω (80) [Λ] 1.493-1.495

ἦρχε 3rd person singular active imperfect indicative

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

2.377-2.378

καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθ̓ εἵνεκα κούρης ἀντιβίοις ἐπέεσσιν, ἐγὼ δ̓ ἦρχον χαλεπαίνων·

2.432-2.433

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[(to be first) to rule, to begin]

· Θέτις

Θέτις (40) [Λ] 1.495-1.496

Θέτις feminine nominative singular

1.512-1.513

Θέτις δ̓ ὡς ἥψατο γούνων ὣς ἔχετ̓ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

[Thetis]

δ̓ οὐ λήθετ̓

λανθάνω (59) [Λ] 1.495-1.496

λήθετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.561

δαιμονίη αἰεὶ μὲν ὀΐεαι οὐ δέ σε λήθω·

3.418-3.420

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δ̓ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα, βῆ δὲ κατασχομένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷ σιγῇ, πάσας δὲ Τρῳὰς λάθεν·

4.127-4.129

οὐ δὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντο ἀθάνατοι, πρώτη δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη, ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκὲς ἄμυνεν.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

ἐφετμέων

ἐφετμή (9) [Λ] 1.495-1.496

ἐφετμέων feminine genitive plural

5.508-5.511

τοῦ δ̓ ἐκραίαινεν ἐφετμὰς Φοίβου Ἀπόλλωνος χρυσαόρου, ὅς μιν ἀνώγει Τρωσὶν θυμὸν ἐγεῖραι, ἐπεὶ ἴδε Παλλάδ̓ Ἀθήνην οἰχομένην·

5.817-5.818

οὔτέ τί με δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνος, ἀλλ̓ ἔτι σέων μέμνημαι ἐφετμέων ἃς ἐπέτειλας·

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

[a command, behest]

1.496παιδὸς

παῖς (168) [Λ] 1.495-1.496

παιδὸς masculine genitive singular

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

2.204-2.206

2.289-2.290

ὥς τε γὰρ ἢ παῖδες νεαροὶ χῆραί τε γυναῖκες ἀλλήλοισιν ὀδύρονται οἶκον δὲ νέεσθαι.

[a child]

ἑοῦ

ἑός (167) [Λ] 1.495-1.496

ἑοῦ masculine genitive singular

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.212-2.216

Θερσίτης δ̓ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα, ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν, ἀλλ̓ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν ἔμμεναι·

[his, her own]

, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἀνεδύσετο

ἀναδύνω (4) [Λ] 1.495-1.496

ἀνεδύσετο 3rd person singular middle aorist indicative

7.217-7.218

ἀλλ̓ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐ δ̓ ἀναδῦναι ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον, ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ.

13.224-13.225

οὔτέ τινα δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνῳ εἴκων ἀνδύεται πόλεμον κακόν·

1.359-1.361

καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ̓ ὀμίχλη, καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to come to the top of water]

κῦμα

κῦμα (40) [Λ] 1.495-1.496

κῦμα neuter accusative singular

2.144-2.146

2.207-2.210

2.394-2.396

ὣς ἔφατ̓, Ἀργεῖοι δὲ μέγ̓ ἴαχον ὡς ὅτε κῦμα ἀκτῇ ἐφ̓ ὑψηλῇ, ὅτε κινήσῃ Νότος ἐλθών, προβλῆτι σκοπέλῳ·

[anything swollen]

θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 1.495-1.496

θαλάσσης feminine genitive singular

2.144-2.146

2.157-2.162

2.207-2.210

οἳ δ̓ ἀγορὴν δὲ αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.

[the sea]

. 1.497ἠερίη δ̓ ἀνέβη

ἀναβαίνω (8) [Λ] 1.497

ἀνέβη 3rd person singular active aorist indicative

1.611

ἔνθα καθεῦδ̓ ἀναβάς, παρὰ δὲ χρυσόθρονος Ἥρη.

10.488-10.493

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

[to go up, mount, to go up to]

μέγαν οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 1.497

οὐρανὸν masculine accusative singular

2.153-2.154

ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἷκεν οἴκαδε ἱεμένων·

2.455-2.458

3.364

Ἀτρεΐδης δ̓ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

[heaven]

Οὔλυμπόν

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.497

Οὔλυμπόν masculine accusative singular

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

1.530

μέγαν δ̓ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον.

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

[Olympus]

τε. 1.498εὗρεν

εὑρίσκω (44) [Λ] 1.498-1.499

εὗρεν 3rd person singular active aorist indicative

2.169-2.170

εὗρεν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἑσταότ̓·

2.342-2.343

αὔτως γὰρ ἐπέεσσ̓ ἐριδαίνομεν, οὐ δέ τι μῆχος εὑρέμεναι δυνάμεσθα, πολὺν χρόνον ἐνθάδ̓ ἐόντες.

3.21-3.25

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων·

[to find]

δ̓ εὐρύοπα

εὐρύοπα (14) [Λ] 1.498-1.499

εὐρύοπα masculine accusative singular

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

[the far-seeing]

Κρονίδην

Κρονίδης (37) [Λ] 1.498-1.499

Κρονίδην masculine accusative singular

1.552

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

2.375-2.376

ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν, ὅς με μετ̓ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.

[son of Cronus]

ἄτερ ἥμενον

ἧμαι (59) [Λ] 1.498-1.499

ἥμενον masculine accusative singular medio-passive perfect participle

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

2.200-2.202

δαιμόνἰ ἀτρέμας ἧσο καὶ ἄλλων μῦθον ἄκουε, οἳ σέο φέρτεροί εἰσι, σὺ δ̓ ἀπτόλεμος καὶ ἄναλκις οὔτέ ποτ̓ ἐν πολέμῳ ἐναρίθμιος οὔ τ̓ ἐνὶ βουλῇ·

[to be seated, sit]

ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 1.498-1.499

ἄλλων masculine genitive plural

1.505-1.506

τίμησόν μοι υἱὸν ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων ἔπλετ̓·

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[other, another]

1.499ἀκροτάτῃ

ἄκρος (43) [Λ] 1.498-1.499

ἀκροτάτῃ feminine dative singular superlative

2.311-2.313

ἔνθα δ̓ ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, νήπια τέκνα, ὄζῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ πετάλοις ὑποπεπτηῶτες ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα·

2.791-2.794

εἴσατο δὲ φθογγὴν υἷϊ Πριάμοιο Πολίτῃ, ὃς Τρώων σκοπὸς ἷζε ποδωκείῃσι πεποιθὼς τύμβῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ Αἰσυήταο γέροντος, δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί·

4.139

ἀκρότατον δ̓ ἄῤ ὀϊστὸς ἐπέγραψε χρόα φωτός·

[at the furthest point]

κορυφῇ

κορυφή (23) [Λ] 1.498-1.499

κορυφῇ feminine dative singular

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

3.10-3.12

εὖτ̓ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω, τόσσόν τίς τ̓ ἐπιλεύσσει ὅσον τ̓ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν·

5.554-5.555

οἵω τώ γε λέοντε δύω ὄρεος κορυφῇσιν ἐτραφέτην ὑπὸ μητρὶ βαθείης τάρφεσιν ὕλης·

[the head, top, highest point;]

πολυδειράδος Οὐλύμποιο

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.498-1.499

Οὐλύμποιο masculine genitive singular

1.530

μέγαν δ̓ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον.

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

[Olympus]

· 1.500καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο

αὐτός (604) [Λ] 1.500-1.502

αὐτοῖο masculine genitive singular

1.507

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

1.577-1.579

2.185-2.186

αὐτὸς δ̓ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼν δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

καθέζετο

καθέζομαι (14) [Λ] 1.500-1.502

καθέζετο 3rd person singular active aorist indicative

5.868-5.871

5.906

πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων.

8.51-8.52

αὐτὸς δ̓ ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

[to sit down, take one's seat]

, καὶ λάβε

λαμβάνω (86) [Λ] 1.500-1.502

λάβε 3rd person singular active aorist indicative

1.557

ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων·

2.258-2.264

2.316

τὴν δ̓ ἐλελιξάμενος πτέρυγος λάβεν ἀμφιαχυῖαν.

[to take, seize, receive]

γούνων

γόνυ (77) [Λ] 1.500-1.502

γούνων neuter genitive plural

1.512-1.513

Θέτις δ̓ ὡς ἥψατο γούνων ὣς ἔχετ̓ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·

1.557

ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων·

4.313-4.314

ὦ γέρον εἴθ̓ ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν ὥς τοι γούναθ̓ ἕποιτο, βίη δέ τοι ἔμπεδος εἴη·

[the knee]

1.501σκαιῇ

σκαιός (3) [Λ] 1.500-1.502

σκαιῇ feminine dative singular

16.733-16.734

Πάτροκλος δ̓ ἑτέρωθεν ἀφ̓ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε σκαιῇ ἔγχος ἔχων·

21.489-21.492

ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ἀπ̓ ὤμων αἴνυτο τόξα, αὐτοῖσιν δ̓ ἄῤ ἔθεινε παῤ οὔατα μειδιόωσα ἐντροπαλιζομένην·

[left, on the left side]

, δεξιτερῇ

δεξιτερός (13) [Λ] 1.500-1.502

δεξιτερῇ feminine dative singular

4.518-4.519

χερμαδίῳ γὰρ βλῆτο παρὰ σφυρὸν ὀκριόεντι κνήμην δεξιτερήν·

5.392-5.394

τλῆ δ̓ Ἥρη, ὅτε μιν κρατερὸς πάϊς Ἀμφιτρύωνος δεξιτερὸν κατὰ μαζὸν ὀϊστῷ τριγλώχινι βεβλήκει·

7.104-7.108

ἔνθά κέ τοι Μενέλαε φάνη βιότοιο τελευτὴ Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν, ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν, εἰ μὴ ἀναΐξαντες ἕλον βασιλῆες Ἀχαιῶν, αὐτός τ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων δεξιτερῆς ἕλε χειρὸς ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

[right, the right]

δ̓ ἄῤ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος

ἀνθερεών (4) [Λ] 1.500-1.502

ἀνθερεῶνος masculine genitive singular

3.371-3.372

ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν, ὅς οἱ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.

5.292-5.293

τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν γλῶσσαν πρυμνὴν τάμε χαλκὸς ἀτειρής, αἰχμὴ δ̓ ἐξελύθη παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα·

13.387-13.388

ὃ δέ μιν φθάμενος βάλε δουρὶ λαιμὸν ὑπ̓ ἀνθερεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.

[the chin]

ἑλοῦσα 1.502λισσομένη

λίσσομαι (46) [Λ] 1.500-1.502

λισσομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

2.31-2.33

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

2.68-2.70

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

[to beg, pray, entreat, beseech]

προσέειπε

προσεῖπον (76) [Λ] 1.500-1.502

προσέειπε 3rd person singular active aorist indicative

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

3.58

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής·

3.385-3.388

χειρὶ δὲ νεκταρέου ἑανοῦ ἐτίναξε λαβοῦσα, γρηῒ δέ μιν ἐϊκυῖα παλαιγενέϊ προσέειπεν εἰροκόμῳ, ἥ οἱ Λακεδαίμονι ναιετοώσῃ ἤσκειν εἴρια καλά, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκε·

Δία

Ζεύς (476) [Λ] 1.500-1.502

Δία masculine accusative singular

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

1.508

ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

[Zeus]

Κρονίωνα

Κρονίων (49) [Λ] 1.500-1.502

Κρονίωνα masculine accusative singular

1.528

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·

1.539

αὐτίκα κερτομίοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα·

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

[son of Cronus]

ἄνακτα

ἄναξ (151) [Λ] 1.500-1.502

ἄνακτα masculine accusative singular

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

2.76-2.78

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο, τοῖσι δ̓ ἀνέστη Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος, ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[a lord, master]

· 1.503Ζεῦ

Ζεύς (476) [Λ] 1.503-1.504

Ζεῦ masculine vocative singular

1.508

ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

1.517

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[Zeus]

πάτερ

πάτηρ (29) [Λ] 1.503-1.504

πάτερ masculine vocative singular

2.371-2.372

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον τοιοῦτοι δέκα μοι συμφράδμονες εἶεν Ἀχαιῶν·

3.276-3.280

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε, Ἠέλιός θ̓, ὃς πάντ̓ ἐφορᾷς καὶ πάντ̓ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ̓ ὅρκια πιστά·

3.320-3.323

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε ὁππότερος τάδε ἔργα μετ̓ ἀμφοτέροισιν ἔθηκε, τὸν δὸς ἀποφθίμενον δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω, ἡμῖν δ̓ αὖ φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ γενέσθαι.

εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν

ἀθάνατος (106) [Λ] 1.503-1.504

ἀθανάτοισιν masculine dative plural

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

1.525-1.526

τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ̓ ἀθανάτοισι μέγιστον τέκμωρ·

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

[undying, immortal]

ὄνησα

ὀνίνημι (11) [Λ] 1.503-1.504

ὄνησα 1st person singular active aorist indicative

5.205

τὰ δέ μ̓ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ὀνήσειν.

6.258-6.260

7.172-7.174

οὗτος γὰρ δὴ ὀνήσει ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, καὶ δ̓ αὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται αἴ κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος.

[to profit, benefit, help, assist]

1.504ἢ ἔπει

ἔπος (211) [Λ] 1.503-1.504

ἔπει neuter dative singular

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

1.582

ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι καθάπτεσθαι μαλακοῖσιν·

[a word]

ἢ ἔργῳ

ἔργον (103) [Λ] 1.503-1.504

ἔργῳ neuter dative singular

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

1.573-1.575

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

[work]

, τόδε μοι κρήηνον

κραίνω (5) [Λ] 1.503-1.504

κρήηνον 2nd person singular active aorist imperative

5.508-5.511

9.100-9.102

9.625-9.626

οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ τῇδέ γ̓ ὁδῷ κρανέεσθαι·

[to accomplish, fulfil, bring to pass]

ἐέλδωρ

ἔλδωρ (6) [Λ] 1.503-1.504

ἐέλδωρ neuter accusative singular

8.242

ἀλλὰ Ζεῦ τόδε πέρ μοι ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

15.72-15.77

16.233-16.238

Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικὲ τηλόθι ναίων Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ σοὶ ναίουσ̓ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ̓ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

[a wish, longing, desire]

· 1.505τίμησόν

τιμάω (21) [Λ] 1.505-1.506

τίμησόν 2nd person singular active aorist imperative

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.1-2.4

8.370-8.372

νῦν δ̓ ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δ̓ ἐξήνυσε βουλάς, ἥ οἱ γούνατ̓ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[to honor; to value something at a price(gen.)]

μοι υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 1.505-1.506

υἱὸν masculine accusative singular

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.23

εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·

[a son]

ὃς ὠκυμορώτατος

ὠκύμορος (5) [Λ] 1.505-1.506

ὠκυμορώτατος masculine nominative singular superlative

15.440-15.441

ποῦ νύ τοι ἰοὶ ὠκύμοροι καὶ τόξον ὅ τοι πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων;

18.95

ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷ̓ ἀγορεύεις·

18.457-18.460

τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθ̓ ἱκάνομαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν καὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίας καὶ θώρηχ̓·

[quickly-dying, dying early]

ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 1.505-1.506

ἄλλων masculine genitive plural

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

2.1-2.4

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

[other, another]

1.506ἔπλετ̓

πέλω (61) [Λ] 1.505-1.506

ἔπλετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

2.480-2.481

ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγ̓ ἔξοχος ἔπλετο πάντων ταῦρος·

3.1-3.3

3.284-3.287

εἰ δέ κ̓ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος, Τρῶας ἔπειθ̓ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ̓ ἀποδοῦναι, τιμὴν δ̓ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

[to be, become; Hom. be in motion]

· ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 1.506-1.507

ἄναξ masculine nominative singular

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

2.76-2.78

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 1.506-1.507

ἀνδρῶν masculine genitive plural

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

1.594

ἔνθά με Σίντιες ἄνδρες ἄφαρ κομίσαντο πεσόντα.

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 1.506-1.507

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.17-2.18

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, βῆ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

1.507ἠτίμησεν

ἀτιμάω (9) [Λ] 1.506-1.507

ἠτίμησεν 3rd person singular active aorist indicative

2.239-2.240

ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγ̓ ἀμείνονα φῶτα ἠτίμησεν·

6.521-6.522

δαιμόνἰ οὐκ ἄν τίς τοι ἀνὴρ ὃς ἐναίσιμος εἴη ἔργον ἀτιμήσειε μάχης, ἐπεὶ ἄλκιμός ἐσσι·

8.163

νῦν δέ σ̓ ἀτιμήσουσι·

[to dishonour, treat lightly]

· ἑλὼν

αἱρέω (276) [Λ] 1.507

ἑλὼν masculine nominative singular active aorist participle

2.12-2.13

νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

2.29-2.30

νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

2.33-2.34

ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μη δέ σε λήθη αἱρείτω εὖτ̓ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.

[to take,(mid.) to choose]

γὰρ ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 1.507

ἔχει 3rd person singular active present indicative

1.512-1.513

Θέτις δ̓ ὡς ἥψατο γούνων ὣς ἔχετ̓ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·

1.601-1.604

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[to have]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 1.507

γέρας neuter accusative singular

2.235-2.238

2.240

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

4.49

τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.

[a gift of honour]

αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 1.507

αὐτὸς masculine nominative singular

1.577-1.579

2.185-2.186

αὐτὸς δ̓ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼν δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί·

2.190-2.191

δαιμόνἰ οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι, ἀλλ̓ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἀπούρας

ἀπαυράω (31) [Λ] 1.507

ἀπούρας masculine nominative singular active aorist participle

2.240

ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.

6.16-6.19

6.450-6.455

ἀλλ̓ οὔ μοι Τρώων τόσσον μέλει ἄλγος ὀπίσσω, οὔ τ̓ αὐτῆς Ἑκάβης οὔ τε Πριάμοιο ἄνακτος οὔ τε κασιγνήτων, οἵ κεν πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ὑπ̓ ἀνδράσι δυσμενέεσσιν, ὅσσον σεῦ, ὅτε κέν τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων δακρυόεσσαν ἄγηται ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας·

[to take away]

. 1.508ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον

τίνω (23) [Λ] 1.508

τῖσον 2nd person singular active aorist imperative

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

2.354-2.356

2.589-2.590

μάλιστα δὲ ἵετο θυμῷ τίσασθαι Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.

[to pay a price]

Ὀλύμπιε

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 1.508

Ὀλύμπιε masculine vocative singular

1.580-1.581

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς ἐξ ἑδέων στυφελίξαι·

1.583

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἵλαος Ὀλύμπιος ἔσσεται ἡμῖν.

1.589

ἀργαλέος γὰρ Ὀλύμπιος ἀντιφέρεσθαι·

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

μητίετα

μητίετα (16) [Λ] 1.508

μητίετα masculine vocative singular

2.196-2.197

θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων, τιμὴ δ̓ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.

2.324-2.325

ἡμῖν μὲν τόδ̓ ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεὺς ὄψιμον ὀψιτέλεστον, ὅου κλέος οὔ ποτ̓ ὀλεῖται.

6.198-6.199

Λαοδαμείῃ μὲν παρελέξατο μητίετα Ζεύς, ἣ δ̓ ἔτεκ̓ ἀντίθεον Σαρπηδόνα χαλκοκορυστήν.

[a counsellor]

Ζεῦ

Ζεύς (476) [Λ] 1.508

Ζεῦ masculine vocative singular

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

1.517

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

[Zeus]

· 1.509τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 1.509-1.510

Τρώεσσι masculine dative plural

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

2.12-2.13

νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

[Tros]

τίθει

τίθημι (194) [Λ] 1.509-1.510

τίθει 2nd person singular active present imperative

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

[to set, put, place]

κράτος

κράτος (24) [Λ] 1.509-1.510

κράτος neuter accusative singular

2.118

τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

6.382-6.387

Ἕκτορ ἐπεὶ μάλ̓ ἄνωγας ἀληθέα μυθήσασθαι, οὔτέ πῃ ἐς γαλόων οὔ τ̓ εἰνατέρων ἐϋπέπλων οὔ τ̓ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι Τρῳαὶ ἐϋπλόκαμοι δεινὴν θεὸν ἱλάσκονται, ἀλλ̓ ἐπὶ πύργον ἔβη μέγαν Ἰλίου, οὕνεκ̓ ἄκουσε τείρεσθαι Τρῶας, μέγα δὲ κράτος εἶναι Ἀχαιῶν.

7.142-7.144

τὸν Λυκόοργος ἔπεφνε δόλῳ, οὔ τι κράτεΐ γε, στεινωπῷ ἐν ὁδῷ ὅθ̓ ἄῤ οὐ κορύνη οἱ ὄλεθρον χραῖσμε σιδηρείη·

[strength, might]

ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 1.509-1.510

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.1-2.4

2.8

βάσκ̓ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·

[Achaian]

1.510υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 1.509-1.510

υἱὸν masculine accusative singular

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.23

εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·

2.60

εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·

[a son]

ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 1.509-1.510

ἐμὸν masculine accusative singular

1.526-1.527

οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐ δ̓ ἀπατηλὸν οὐ δ̓ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω.

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

[mine]

τίσωσιν

τίνω (23) [Λ] 1.509-1.510

τίσωσιν 3rd person plural active aorist subjunctive

2.354-2.356

2.589-2.590

μάλιστα δὲ ἵετο θυμῷ τίσασθαι Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.

2.742-2.744

τόν ῥ̓ ὑπὸ Πειριθόῳ τέκετο κλυτὸς Ἱπποδάμεια ἤματι τῷ ὅτε Φῆρας ἐτίσατο λαχνήεντας, τοὺς δ̓ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν·

[to pay a price]

ὀφέλλωσίν

ὀφέλλω (18) [Λ] 1.509-1.510

ὀφέλλωσίν 3rd person plural active aorist subjunctive

2.419-2.420

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων, ἀλλ̓ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά, πόνον δ̓ ἀμέγαρτον ὄφελλεν.

3.60-3.62

4.444-4.445

ἥ σφιν καὶ τότε νεῖκος ὁμοίϊον ἔμβαλε μέσσῳ ἐρχομένη καθ̓ ὅμιλον ὀφέλλουσα στόνον ἀνδρῶν.

[[Epic, Aeolic] owe > ὀφείλω]

τέ ἑ τιμῇ

τιμή (25) [Λ] 1.509-1.510

τιμῇ feminine dative singular

2.196-2.197

θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων, τιμὴ δ̓ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.

3.284-3.287

3.288-3.291

εἰ δ̓ ἂν ἐμοὶ τιμὴν Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τίνειν οὐκ ἐθέλωσιν Ἀλεξάνδροιο πεσόντος, αὐτὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα μαχήσομαι εἵνεκα ποινῆς αὖθι μένων, ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω.

[that which is paid in token of worth]

. 1.511ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 1.511

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

[to say, to claim]

· τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 1.511-1.512

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

1.517

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

1.560

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

2.172

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[to speak to, address]

νεφεληγερέτα

νεφεληγερέτα (28) [Λ] 1.511-1.512

νεφεληγερέτα masculine nominative singular

1.517

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

1.560

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

4.30

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[cloud-gatherer, cloud-compeller]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 1.511-1.512

Ζεύς masculine nominative singular

1.517

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

1.539

αὐτίκα κερτομίοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα·

[Zeus]

, 1.512ἀλλ̓ ἀκέων

ἀκέων (7) [Λ] 1.511-1.512

ἀκέων masculine nominative singular

1.565-1.567

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

4.22-4.23

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[softly, silently]

δὴν ἧστο

ἧμαι (59) [Λ] 1.511-1.512

ἧστο 3rd person singular middle pluperfect indicative

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

2.200-2.202

2.254-2.256

τὼ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν ἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσιν ἥρωες Δαναοί·

[to be seated, sit]

· Θέτις

Θέτις (40) [Λ] 1.512-1.513

Θέτις feminine nominative singular

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

4.512-4.513

οὐ μὰν οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο μάρναται, ἀλλ̓ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει.

[Thetis]

δ̓ ὡς ἥψατο

ἅπτω (24) [Λ] 1.512-1.513

ἥψατο 3rd person singular middle aorist indicative

2.151-2.153

τοὶ δ̓ ἀλλήλοισι κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν ἠδ̓ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν, οὐρούς τ̓ ἐξεκάθαιρον·

2.170-2.171

οὐ δ̓ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης ἅπτετ̓, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

2.357-2.359

εἰ δέ τις ἐκπάγλως ἐθέλει οἶκον δὲ νέεσθαι ἁπτέσθω ἧς νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης, ὄφρα πρόσθ̓ ἄλλων θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ.

[to fasten, bind fast; mid. touch]

γούνων

γόνυ (77) [Λ] 1.512-1.513

γούνων neuter genitive plural

1.557

ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων·

4.313-4.314

ὦ γέρον εἴθ̓ ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν ὥς τοι γούναθ̓ ἕποιτο, βίη δέ τοι ἔμπεδος εἴη·

5.174-5.176

ἀλλ̓ ἄγε τῷδ̓ ἔφες ἀνδρὶ βέλος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ̓ ἔλυσεν·

[the knee]

1.513ὣς ἔχετ̓

ἔχω (431) [Λ] 1.512-1.513

ἔχετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.601-1.604

2.1-2.4

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[to have]

ἐμπεφυυῖα

ἐμφύω (2) [Λ] 1.512-1.513

ἐμπεφυυῖα feminine nominative singular active perfect participle

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

[to implant]

, καὶ εἴρετο

ἔρομαι (10) [Λ] 1.512-1.513

εἴρετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.553-1.554

καὶ λίην σε πάρος γ̓ οὔ τ̓ εἴρομαι οὔ τε μεταλλῶ, ἀλλὰ μάλ̓ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσ̓ ἐθέλῃσθα.

6.237-6.240

7.125-7.128

ἦ κε μέγ̓ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἐσθλὸς Μυρμιδόνων βουληφόρος ἠδ̓ ἀγορητής, ὅς ποτέ μ̓ εἰρόμενος μέγ̓ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ πάντων Ἀργείων ἐρέων γενεήν τε τόκον τε.

[to ask, enquire]

δεύτερον

δεύτερος (29) [Λ] 1.512-1.513

δεύτερον neuter accusative singular

3.191

δεύτερον αὖτ̓ Ὀδυσῆα ἰδὼν ἐρέειν̓ ὁ γεραιός·

3.332-3.333

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν οἷο κασιγνήτοιο Λυκάονος·

3.349-3.350

ὃ δὲ δεύτερον ὄρνυτο χαλκῷ Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

[second]

αὖτις· 1.514νημερτὲς

νημερτής (4) [Λ] 1.514-1.516

νημερτὲς neuter accusative singular

3.204

ὦ γύναι ἦ μάλα τοῦτο ἔπος νημερτὲς ἔειπες·

6.376

εἰ δ̓ ἄγε μοι δμῳαὶ νημερτέα μυθήσασθε·

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

[unerring, infallible]

μὲν δή μοι ὑπόσχεο

ὑπισχνέομαι (18) [Λ] 1.514-1.516

ὑπόσχεο 2nd person singular middle aorist indicative

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

6.87-6.98

ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.

6.111-6.115

Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼ βείω προτὶ Ἴλιον, ἠδὲ γέρουσιν εἴπω βουλευτῇσι καὶ ἡμετέρῃς ἀλόχοισι δαίμοσιν ἀρήσασθαι, ὑποσχέσθαι δ̓ ἑκατόμβας.

[to promise]

καὶ κατάνευσον

κατανεύω (13) [Λ] 1.514-1.516

κατάνευσον 2nd person singular active aorist imperative

1.524

εἰ δ̓ ἄγε τοι κεφαλῇ κατανεύσομαι ὄφρα πεποίθῃς·

1.526-1.527

οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐ δ̓ ἀπατηλὸν οὐ δ̓ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω.

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[to nod assent]

1.515ἢ ἀπόειπ̓

ἀπεῖπον (9) [Λ] 1.514-1.516

ἀπόειπ̓ 2nd person singular active aorist imperative

7.416-7.417

ὃ δ̓ ἄῤ ἦλθε καὶ ἀγγελίην ἀπέειπε στὰς ἐν μέσσοισιν·

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

9.431

μάλα γὰρ κρατερῶς ἀπέειπεν·

[to speak out, tell out, declare(Hom.), deny, refuse, forbid]

, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος

δέος (14) [Λ] 1.514-1.516

δέος neuter nominative singular

4.421

ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν.

5.811-5.812

ἀλλά σευ ἢ κάματος πολυᾶϊξ γυῖα δέδυκεν ἤ νύ σέ που δέος ἴσχει ἀκήριον·

5.817-5.818

οὔτέ τί με δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνος, ἀλλ̓ ἔτι σέων μέμνημαι ἐφετμέων ἃς ἐπέτειλας·

[fear, alarm]

, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω

οἶδα (132) [Λ] 1.514-1.516

εἰδέω 1st person singular active perfect subjunctive

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

[to know]

1.516ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 1.514-1.516

ὅσσον neuter accusative singular

1.565-1.567

2.123-2.128

2.142-2.143

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε πᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·

[as much/many as]

ἐγὼ μετὰ πᾶσιν

πᾶς (546) [Λ] 1.514-1.516

πᾶσιν masculine dative plural

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

[all, the whole]

ἀτιμοτάτη

ἄτιμος (3) [Λ] 1.514-1.516

ἀτιμοτάτη feminine nominative singular superlative

16.90

ἀτιμότερον δέ με θήσεις·

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

[unhonoured, dishonoured]

θεός

θεός (400) [Λ] 1.514-1.516

θεός feminine nominative singular

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

1.540

τίς δ̓ αὖ τοι δολομῆτα θεῶν συμφράσσατο βουλάς;

[god]

εἰμι

εἰμί (1088) [Λ] 1.514-1.516

εἰμι 1st person singular active present indicative

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

1.546

χαλεποί τοι ἔσοντ̓ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ·

[to be]

. 1.517τὴν δὲ μέγ̓

μέγας (460) [Λ] 1.517

μέγ̓ neuter accusative singular

1.525-1.526

τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ̓ ἀθανάτοισι μέγιστον τέκμωρ·

1.530

μέγαν δ̓ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον.

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

[big, great]

ὀχθήσας

ὀχθέω (20) [Λ] 1.517

ὀχθήσας masculine nominative singular active aorist participle

1.570

ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·

4.30

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

7.454

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to be sorely angered, to be vexed in spirit]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 1.517

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

1.560

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

2.172

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·

2.369

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[to speak to, address]

νεφεληγερέτα

νεφεληγερέτα (28) [Λ] 1.517

νεφεληγερέτα masculine nominative singular

1.560

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

4.30

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

5.630-5.632

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες υἱός θ̓ υἱωνός τε Διὸς νεφεληγερέταο, τὸν καὶ Τληπόλεμος πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπε·

[cloud-gatherer, cloud-compeller]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 1.517

Ζεύς masculine nominative singular

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

1.539

αὐτίκα κερτομίοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα·

1.560

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[Zeus]

· 1.518ἦ δὴ λοίγια

λοίγιος (4) [Λ] 1.518-1.519

λοίγια neuter nominative plural

1.573-1.575

ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδ̓ ἔσσεται οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀνεκτά, εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε, ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον·

21.533

νῦν οἴω λοίγἰ ἔσεσθαι.

23.310

τώ τ̓ οἴω λοίγἰ ἔσεσθαι.

[pestilent, deadly, fatal]

ἔργ̓

ἔργον (103) [Λ] 1.518-1.519

ἔργ̓ neuter nominative plural

1.573-1.575

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.137-2.138

ἄμμι δὲ ἔργον αὔτως ἀκράαντον οὗ εἵνεκα δεῦῤ ἱκόμεσθα.

[work]

ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις

ἐφίημι (18) [Λ] 1.518-1.519

ἐφήσεις 2nd person singular active future indicative

1.565-1.567

4.396

Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε·

5.174-5.176

ἀλλ̓ ἄγε τῷδ̓ ἔφες ἀνδρὶ βέλος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ̓ ἔλυσεν·

[to send to;(mid) to long for]

1.519Ἥρῃ

Ἥρα (120) [Λ] 1.518-1.519

Ἥρῃ feminine dative singular

1.522-1.523

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖτις ἀπόστιχε μή τι νοήσῃ Ἥρη·

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

[Hera]

ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις

ὀνείδειος (7) [Λ] 1.518-1.519

ὀνειδείοις neuter dative plural

2.276-2.277

οὔ θήν μιν πάλιν αὖτις ἀνήσει θυμὸς ἀγήνωρ νεικείειν βασιλῆας ὀνειδείοις ἐπέεσσιν.

16.628-16.629

ὦ πέπον οὔ τοι Τρῶες ὀνειδείοις ἐπέεσσι νεκροῦ χωρήσουσι·

21.391-21.393

ἦρχε γὰρ Ἄρης ῥινοτόρος, καὶ πρῶτος Ἀθηναίῃ ἐπόρουσε χάλκεον ἔγχος ἔχων, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον·

[reproachful]

ἐπέεσσιν· 1.520ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι

ἀθάνατος (106) [Λ] 1.520-1.521

ἀθανάτοισι masculine dative plural

1.525-1.526

τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ̓ ἀθανάτοισι μέγιστον τέκμωρ·

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[undying, immortal]

θεοῖσι

θεός (400) [Λ] 1.520-1.521

θεοῖσι masculine dative plural

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

1.540

τίς δ̓ αὖ τοι δολομῆτα θεῶν συμφράσσατο βουλάς;

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[god]

1.521νεικεῖ

νεικέω (30) [Λ] 1.520-1.521

νεικεῖ 3rd person singular active present indicative

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

2.221

τὼ γὰρ νεικείεσκε·

2.224

αὐτὰρ ὃ μακρὰ βοῶν Ἀγαμέμνονα νείκεε μύθῳ·

[to quarrel]

, καί τέ μέ φησι

φημί (406) [Λ] 1.520-1.521

φησι 3rd person singular active present indicative

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

[to say, to claim]

μάχῃ

μάχη (131) [Λ] 1.520-1.521

μάχῃ feminine dative singular

2.391-2.393

2.798-2.799

ἤδη μὲν μάλα πολλὰ μάχας εἰσήλυθον ἀνδρῶν, ἀλλ̓ οὔ πω τοιόνδε τοσόνδέ τε λαὸν ὄπωπα·

2.819-2.823

Δαρδανίων αὖτ̓ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ̓ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

[battle, fight, combat]

Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 1.520-1.521

Τρώεσσιν masculine dative plural

2.12-2.13

νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

2.29-2.30

νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

[Tros]

ἀρήγειν

ἀρήγω (18) [Λ] 1.520-1.521

ἀρήγειν active present infinitive

2.362-2.363

κρῖν̓ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον, ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.

5.506-5.508

ἀμφὶ δὲ νύκτα θοῦρος Ἄρης ἐκάλυψε μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγων πάντοσ̓ ἐποιχόμενος·

5.829-5.834

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐπ̓ Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους, τύψον δὲ σχεδίην μη δ̓ ἅζεο θοῦρον Ἄρηα τοῦτον μαινόμενον, τυκτὸν κακόν, ἀλλοπρόσαλλον, ὃς πρῴην μὲν ἐμοί τε καὶ Ἥρῃ στεῦτ̓ ἀγορεύων Τρωσὶ μαχήσεσθαι, ἀτὰρ Ἀργείοισιν ἀρήξειν, νῦν δὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ, τῶν δὲ λέλασται.

[to help, aid, succour]

. 1.522ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖτις ἀπόστιχε μή τι νοήσῃ

νοέω (79) [Λ] 1.522-1.523

νοήσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

1.523Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 1.522-1.523

Ἥρη feminine nominative singular

1.536-1.538

οὐ δέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓ ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

1.551

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

[Hera]

· ἐμοὶ δέ κε ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 1.523

ταῦτα neuter nominative plural

1.525-1.526

τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ̓ ἀθανάτοισι μέγιστον τέκμωρ·

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

1.564

εἰ δ̓ οὕτω τοῦτ̓ ἐστὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι·

[this; that]

μελήσεται

μέλω (36) [Λ] 1.523

μελήσεται 3rd person singular middle future indicative

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.61-2.62

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα, ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.337-2.338

ὦ πόποι ἦ δὴ παισὶν ἐοικότες ἀγοράασθε νηπιάχοις οἷς οὔ τι μέλει πολεμήϊα ἔργα.

[to be an object of care]

ὄφρα τελέσσω

τελέω (60) [Λ] 1.523

τελέσσω 1st person singular active aorist subjunctive

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

2.257

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

2.330

τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.

[to complete, fulfil, accomplish]

· 1.524εἰ δ̓ ἄγε τοι κεφαλῇ

κεφαλή (73) [Λ] 1.524

κεφαλῇ feminine dative singular

1.526-1.527

οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐ δ̓ ἀπατηλὸν οὐ δ̓ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω.

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.59

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[the head]

κατανεύσομαι

κατανεύω (13) [Λ] 1.524

κατανεύσομαι 1st person singular middle future indicative

1.526-1.527

οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐ δ̓ ἀπατηλὸν οὐ δ̓ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω.

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[to nod assent]

ὄφρα πεποίθῃς

πείθω (141) [Λ] 1.524

πεποίθῃς 2nd person singular active perfect subjunctive

2.84-2.86

2.139

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

2.340-2.341

ἐν πυρὶ δὴ βουλαί τε γενοίατο μήδεά τ̓ ἀνδρῶν σπονδαί τ̓ ἄκρητοι καὶ δεξιαί, ᾗς ἐπέπιθμεν·

[to prevail upon, win over, persuade]

· 1.525τοῦτο

οὗτος (164) [Λ] 1.525-1.526

τοῦτο neuter nominative singular

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

1.564

εἰ δ̓ οὕτω τοῦτ̓ ἐστὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι·

2.326-2.329

ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτὴν ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα, ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτ̓ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι, τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

[this; that]

γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ̓ ἀθανάτοισι

ἀθάνατος (106) [Λ] 1.525-1.526

ἀθανάτοισι masculine dative plural

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.30-2.31

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[undying, immortal]

μέγιστον

μέγας (460) [Λ] 1.525-1.526

μέγιστον neuter nominative singular

1.530

μέγαν δ̓ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον.

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

[big, great]

1.526τέκμωρ· οὐ γὰρ ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 1.526-1.527

ἐμὸν neuter nominative singular

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

1.565-1.567

1.586-1.589

τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ, μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι θεινομένην, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν·

[mine]

παλινάγρετον οὐ δ̓ ἀπατηλὸν 1.527οὐ δ̓ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ

κεφαλή (73) [Λ] 1.526-1.527

κεφαλῇ feminine dative singular

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.59

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·

2.218-2.219

αὐτὰρ ὕπερθε φοξὸς ἔην κεφαλήν, ψεδνὴ δ̓ ἐπενήνοθε λάχνη.

[the head]

κατανεύσω

κατανεύω (13) [Λ] 1.526-1.527

κατανεύσω 1st person singular active aorist subjunctive

1.558-1.559

τῇ σ̓ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.110-2.115

2.350-2.353

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες ἀστράπτων ἐπιδέξἰ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

[to nod assent]

. 1.528ἦ

ἠμί (62) [Λ] 1.528

ἦ 3rd person singular active imperfect indicative

3.292

ἦ, καὶ ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ·

3.310-3.311

ἦ ῥα καὶ ἐς δίφρον ἄρνας θέτο ἰσόθεος φώς, ἂν δ̓ ἄῤ ἔβαιν̓ αὐτός, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·

3.355-3.356

ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλε Πριαμίδαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην·

καὶ κυανέῃσιν

κυάνεος (13) [Λ] 1.528

κυανέῃσιν feminine dative plural

4.280-4.282

τοῖαι ἅμ̓ Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν δήϊον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες κυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.

5.344-5.346

καὶ τὸν μὲν μετὰ χερσὶν ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων κυανέῃ νεφέλῃ, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο·

11.26-11.28

κυάνεοι δὲ δράκοντες ὀρωρέχατο προτὶ δειρὴν τρεῖς ἑκάτερθ̓ ἴρισσιν ἐοικότες, ἅς τε Κρονίων ἐν νέφεϊ στήριξε, τέρας μερόπων ἀνθρώπων.

[dark-blue, glossy-blue]

ἐπ̓ ὀφρύσι

ὀφρύς (11) [Λ] 1.528

ὀφρύσι feminine dative plural

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

13.88

τοὺς οἵ γ̓ εἰσορόωντες ὑπ̓ ὀφρύσι δάκρυα λεῖβον·

14.236-14.237

κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ̓ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ αὐτίκ̓ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.

[the brow, eyebrow]

νεῦσε

νεύω (12) [Λ] 1.528

νεῦσε 3rd person singular active aorist indicative

3.337

δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

6.467-6.470

ἂψ δ̓ ὃ πάϊς πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης ἐκλίνθη ἰάχων πατρὸς φίλου ὄψιν ἀτυχθεὶς ταρβήσας χαλκόν τε ἰδὲ λόφον ἱππιοχαίτην, δεινὸν ἀπ̓ ἀκροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας.

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

[to nod]

Κρονίων

Κρονίων (49) [Λ] 1.528

Κρονίων masculine nominative singular

1.539

αὐτίκα κερτομίοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα·

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

2.350-2.353

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες ἀστράπτων ἐπιδέξἰ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

[son of Cronus]

· 1.529ἀμβρόσιαι

ἀμβρόσιος (17) [Λ] 1.529-1.530

ἀμβρόσιαι feminine nominative plural

2.18-2.19

τὸν δὲ κίχανεν εὕδοντ̓ ἐν κλισίῃ, περὶ δ̓ ἀμβρόσιος κέχυθ̓ ὕπνος.

2.56-2.57

θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειρος ἀμβροσίην διὰ νύκτα·

5.337-5.339

εἶθαρ δὲ δόρυ χροὸς ἀντετόρησεν ἀμβροσίου διὰ πέπλου, ὅν οἱ Χάριτες κάμον αὐταί, πρυμνὸν ὕπερ θέναρος·

[immortal]

δ̓ ἄρα χαῖται

χαίτη (14) [Λ] 1.529-1.530

χαῖται feminine nominative plural

6.509-6.510

ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται ὤμοις ἀΐσσονται·

10.14-10.16

αὐτὰρ ὅτ̓ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν, πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας ὑψόθ̓ ἐόντι Διί, μέγα δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.

14.175-14.177

τῷ ῥ̓ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.

[long, flowing hair]

ἐπερρώσαντο ἄνακτος

ἄναξ (151) [Λ] 1.529-1.530

ἄνακτος masculine genitive singular

2.76-2.78

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

[a lord, master]

1.530κρατὸς

κράς (19) [Λ] 1.529-1.530

κρατὸς feminine genitive singular

3.336-3.337

κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν·

5.7-5.8

τοῖόν οἱ πῦρ δαῖεν ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων, ὦρσε δέ μιν κατὰ μέσσον ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο.

5.743-5.744

κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἀμφίφαλον κυνέην θέτο τετραφάληρον χρυσείην, ἑκατὸν πολίων πρυλέεσσ̓ ἀραρυῖαν·

[the head]

ἀπ̓ ἀθανάτοιο

ἀθάνατος (106) [Λ] 1.529-1.530

ἀθανάτοιο feminine genitive singular

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.30-2.31

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

[undying, immortal]

· μέγαν

μέγας (460) [Λ] 1.530

μέγαν masculine accusative singular

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

2.63-2.64

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει·

[big, great]

δ̓ ἐλέλιξεν

ἐλελίζω (13) [Λ] 1.530

ἐλέλιξεν 3rd person singular active aorist indicative

2.316

τὴν δ̓ ἐλελιξάμενος πτέρυγος λάβεν ἀμφιαχυῖαν.

5.497

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν·

6.106

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν·

[to whirl round]

Ὄλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.530

Ὄλυμπον masculine accusative singular

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

1.565-1.567

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

[Olympus]

. 1.531τώ γ̓ ὣς βουλεύσαντε

βουλεύω (16) [Λ] 1.531

βουλεύσαντε masculine nominative dual active aorist participle

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

2.204-2.206

εἷς κοίρανος ἔστω, εἷς βασιλεύς, ᾧ δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσι.

2.344-2.347

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔθ̓ ὡς πρὶν ἔχων ἀστεμφέα βουλὴν ἄρχεὐ Ἀργείοισι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας, τούσδε δ̓ ἔα φθινύθειν ἕνα καὶ δύο, τοί κεν Ἀχαιῶν νόσφιν βουλεύωσ̓·

[to take counsel, deliberate, concert measures]

διέτμαγεν

διατμήγω (5) [Λ] 1.531

διέτμαγεν 3rd person plural passive aorist indicative

7.301-7.302

ἠμὲν ἐμαρνάσθην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο, ἠδ̓ αὖτ̓ ἐν φιλότητι διέτμαγεν ἀρθμήσαντε.

12.459-12.462

πέσε δὲ λίθος εἴσω βριθοσύνῃ, μέγα δ̓ ἀμφὶ πύλαι μύκον, οὐ δ̓ ἄῤ ὀχῆες ἐσχεθέτην, σανίδες δὲ διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς·

16.352-16.354

ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισι σίνται ὑπ̓ ἐκ μήλων αἱρεύμενοι, αἵ τ̓ ἐν ὄρεσσι ποιμένος ἀφραδίῃσι διέτμαγεν·

[to cut in twain]

· ἣ μὲν ἔπειτα 1.532εἰς ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 1.531-1.533

ἅλα feminine accusative singular

2.151-2.153

τοὶ δ̓ ἀλλήλοισι κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν ἠδ̓ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν, οὐρούς τ̓ ἐξεκάθαιρον·

2.164-2.165

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

2.179-2.181

ἀλλ̓ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μη δ̓ ἔτ̓ ἐρώει, σοῖς δ̓ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[a lump of salt]

ἆλτο

ἅλλομαι (25) [Λ] 1.531-1.533

ἆλτο 3rd person singular middle aorist indicative

3.29

αὐτίκα δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

4.124-4.126

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε, λίγξε βιός, νευρὴ δὲ μέγ̓ ἴαχεν, ἆλτο δ̓ ὀϊστὸς ὀξυβελὴς καθ̓ ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων.

4.419

ἦ ῥα καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε·

[to spring, leap, bound]

βαθεῖαν

βαθύς (31) [Λ] 1.531-1.533

βαθεῖαν feminine accusative singular

2.91-2.93

ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν·

2.147-2.149

ὡς δ̓ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τ̓ ἠμύει ἀσταχύεσσιν, ὣς τῶν πᾶσ̓ ἀγορὴ κινήθη·

2.559-2.564

οἳ δ̓ Ἄργός τ̓ εἶχον Τίρυνθά τε τειχιόεσσαν Ἑρμιόνην Ἀσίνην τε, βαθὺν κατὰ κόλπον ἐχούσας, Τροιζῆν̓ Ἠϊόνας τε καὶ ἀμπελόεντ̓ Ἐπίδαυρον, οἵ τ̓ ἔχον Αἴγιναν Μάσητά τε κοῦροι Ἀχαιῶν, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης καὶ Σθένελος, Καπανῆος ἀγακλειτοῦ φίλος υἱός·

[deep]

ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.531-1.533

Ὀλύμπου masculine genitive singular

1.565-1.567

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.166-2.167

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·

[Olympus]

, 1.533Ζεὺς δὲ ἑὸν

ἑός (167) [Λ] 1.531-1.533

ἑὸν neuter accusative singular

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.212-2.216

2.292-2.294

καὶ γάρ τίς θ̓ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο ἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαι χειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·

[his, her own]

πρὸς δῶμα

δῶμα (61) [Λ] 1.531-1.533

δῶμα neuter accusative singular

1.570

ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

[a house]

· θεοὶ

θεός (400) [Λ] 1.533-1.534

θεοὶ masculine nominative plural

1.540

τίς δ̓ αὖ τοι δολομῆτα θεῶν συμφράσσατο βουλάς;

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

[god]

δ̓ ἅμα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 1.533-1.534

πάντες masculine nominative plural

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

1.590-1.593

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

[all, the whole]

ἀνέσταν

ἀνίστημι (48) [Λ] 1.533-1.534

ἀνέσταν 3rd person plural active aorist indicative

2.76-2.78

2.398-2.399

ἀνστάντες δ̓ ὀρέοντο κεδασθέντες κατὰ νῆας, κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας, καὶ δεῖπνον ἕλοντο.

2.694

τῆς ὅ γε κεῖτ̓ ἀχέων, τάχα δ̓ ἀνστήσεσθαι ἔμελλεν.

[to make to stand up, raise up]

1.534ἐξ ἑδέων

ἕδος (12) [Λ] 1.533-1.534

ἑδέων neuter genitive plural

1.580-1.581

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς ἐξ ἑδέων στυφελίξαι·

4.406-4.408

ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν ἑπταπύλοιο παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθ̓ ὑπὸ τεῖχος ἄρειον, πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ·

5.359-5.360

φίλε κασίγνητε κόμισαί τέ με δός τέ μοι ἵππους, ὄφῤ ἐς Ὄλυμπον ἵκωμαι ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστί.

[a sitting-place]

σφοῦ

σφός (9) [Λ] 1.533-1.534

σφοῦ masculine genitive singular

4.160-4.162

εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ̓ Ὀλύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν, ἔκ τε καὶ ὀψὲ τελεῖ, σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν σὺν σφῇσιν κεφαλῇσι γυναιξί τε καὶ τεκέεσσιν.

4.301-4.302

τοὺς γὰρ ἀνώγει σφοὺς ἵππους ἐχέμεν μη δὲ κλονέεσθαι ὁμίλῳ·

11.74-11.77

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν, οἳ δ̓ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

[their, their own, belonging to them]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 1.533-1.534

πατρὸς masculine genitive singular

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

[a father]

ἐναντίον· οὐ δέ τις ἔτλη

τλάω (40) [Λ] 1.534-1.535

ἔτλη 3rd person singular active imperfect indicative

1.542-1.543

οὐ δέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.

1.586-1.589

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

1.535μεῖναι

μένω (105) [Λ] 1.534-1.535

μεῖναι active aorist infinitive

2.292-2.294

2.297-2.298

ἀλλὰ καὶ ἔμπης αἰσχρόν τοι δηρόν τε μένειν κενεόν τε νέεσθαι.

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

ἐπερχόμενον

ἐπέρχομαι (21) [Λ] 1.534-1.535

ἐπερχόμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

4.333-4.335

οἳ δὲ μένοντες ἕστασαν ὁππότε πύργος Ἀχαιῶν ἄλλος ἐπελθὼν Τρώων ὁρμήσειε καὶ ἄρξειαν πολέμοιο.

7.260-7.265

ἣ δὲ διαπρὸ ἤλυθεν ἐγχείη, στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα, τμήδην δ̓ αὐχέν̓ ἐπῆλθε, μέλαν δ̓ ἀνεκήκιεν αἷμα, ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς ἀπέληγε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ἀναχασσάμενος λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε·

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

[come near; come upon; attack]

, ἀλλ̓ ἀντίοι

ἀντίος (49) [Λ] 1.534-1.535

ἀντίοι masculine nominative plural

2.185-2.186

αὐτὸς δ̓ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼν δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί·

3.424-3.425

τῇ δ̓ ἄρα δίφρον ἑλοῦσα φιλομειδὴς Ἀφροδίτη ἀντί̓ Ἀλεξάνδροιο θεὰ κατέθηκε φέρουσα·

5.255-5.256

ὀκνείω δ̓ ἵππων ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ καὶ αὔτως ἀντίον εἶμ̓ αὐτῶν·

[set against]

ἔσταν

ἵστημι (305) [Λ] 1.534-1.535

ἔσταν 3rd person plural active aorist indicative

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.59

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[to make to stand]

ἅπαντες

ἅπας (52) [Λ] 1.534-1.535

ἅπαντες masculine nominative plural

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

2.31-2.33

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

2.68-2.70

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

[quite all, the whole]

. 1.536ὣς ὃ μὲν ἔνθα καθέζετ̓ ἐπὶ θρόνου

θρόνος (12) [Λ] 1.536

θρόνου masculine genitive singular

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

14.238-14.239

δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ χρύσεον·

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[a seat, chair]

· οὐ δέ μιν Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 1.536-1.538

Ἥρη feminine nominative singular

1.545-1.546

Ἥρη μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν·

1.551

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

[Hera]

1.537ἠγνοίησεν ἰδοῦσ̓

εἶδον (237) [Λ] 1.536-1.538

ἰδοῦσ̓ feminine nominative singular active aorist participle

1.586-1.589

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

2.82

νῦν δ̓ ἴδεν ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·

[to see]

ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς

βουλή (52) [Λ] 1.536-1.538

βουλὰς feminine accusative plural

1.540

τίς δ̓ αὖ τοι δολομῆτα θεῶν συμφράσσατο βουλάς;

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

[will, determination; council, senate]

1.538ἀργυρόπεζα Θέτις

Θέτις (40) [Λ] 1.536-1.538

Θέτις feminine nominative singular

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

4.512-4.513

οὐ μὰν οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο μάρναται, ἀλλ̓ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει.

6.135-6.137

Διώνυσος δὲ φοβηθεὶς δύσεθ̓ ἁλὸς κατὰ κῦμα, Θέτις δ̓ ὑπεδέξατο κόλπῳ δειδιότα·

[Thetis]

θυγάτηρ

θυγάτηρ (62) [Λ] 1.536-1.538

θυγάτηρ feminine nominative singular

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

2.488-2.492

2.546-2.549

οἳ δ̓ ἄῤ Ἀθήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον δῆμον Ἐρεχθῆος μεγαλήτορος, ὅν ποτ̓ Ἀθήνη θρέψε Διὸς θυγάτηρ, τέκε δὲ ζείδωρος ἄρουρα, κὰδ δ̓ ἐν Ἀθήνῃς εἷσεν ἑῷ ἐν πίονι νηῷ·

[a daughter]

ἁλίοιο

ἅλιος (27) [Λ] 1.536-1.538

ἁλίοιο masculine genitive singular

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

4.26-4.28

πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδ̓ ἀτέλεστον, ἱδρῶ θ̓ ὃν ἵδρωσα μόγῳ, καμέτην δέ μοι ἵπποι λαὸν ἀγειρούσῃ, Πριάμῳ κακὰ τοῖό τε παισίν.

4.158-4.159

οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον αἷμά τε ἀρνῶν σπονδαί τ̓ ἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗς ἐπέπιθμεν.

[of the sea]

γέροντος

γέρων (133) [Λ] 1.536-1.538

γέροντος masculine genitive singular

1.555-1.556

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃ ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

[an old man(in apposition as adj., old)]

. 1.539αὐτίκα κερτομίοισι Δία

Ζεύς (476) [Λ] 1.539

Δία masculine accusative singular

1.560

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

1.570

ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

[Zeus]

Κρονίωνα

Κρονίων (49) [Λ] 1.539

Κρονίωνα masculine accusative singular

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

2.350-2.353

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

[son of Cronus]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 1.539

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

2.7

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

4.24

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

4.69

αὐτίκ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 1.540τίς δ̓ αὖ τοι δολομῆτα θεῶν

θεός (400) [Λ] 1.540

θεῶν masculine genitive plural

1.544

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

[god]

συμφράσσατο βουλάς

βουλή (52) [Λ] 1.540

βουλάς feminine accusative plural

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

2.55

τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν·

[will, determination; council, senate]

; 1.541αἰεί τοι φίλον

φίλος (342) [Λ] 1.541-1.542

φίλον neuter nominative singular

1.564

εἰ δ̓ οὕτω τοῦτ̓ ἐστὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι·

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐστὶν

εἰμί (1088) [Λ] 1.541-1.542

ἐστὶν 3rd person singular active present indicative

1.541-1.542

αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν·

1.546

χαλεποί τοι ἔσοντ̓ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ·

1.546

χαλεποί τοι ἔσοντ̓ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ·

[to be]

ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 1.541-1.542

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

1.546

χαλεποί τοι ἔσοντ̓ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ·

1.546

χαλεποί τοι ἔσοντ̓ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ·

1.562-1.563

πρῆξαι δ̓ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι, ἀλλ̓ ἀπὸ θυμοῦ μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι·

[to be]

1.542κρυπτάδια φρονέοντα

φρονέω (60) [Λ] 1.541-1.542

φρονέοντα masculine accusative singular active present participle

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

2.76-2.78

2.283

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

δικαζέμεν

δικάζω (5) [Λ] 1.541-1.542

δικαζέμεν active present infinitive

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

18.506

τοῖσιν ἔπειτ̓ ἤϊσσον, ἀμοιβηδὶς δὲ δίκαζον.

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[to judge, to give judgment on]

· οὐ δέ τί πώ μοι 1.543πρόφρων

πρόφρων (15) [Λ] 1.542-1.543

πρόφρων masculine nominative singular

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

8.39-8.40

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

[with forward mind]

τέτληκας

τλάω (40) [Λ] 1.542-1.543

τέτληκας 2nd person singular active perfect indicative

1.586-1.589

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

3.305-3.307

ἤτοι ἐγὼν εἶμι προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν ἄψ, ἐπεὶ οὔ πω τλήσομ̓ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαι μαρνάμενον φίλον υἱὸν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

εἰπεῖν

εἶπον (279) [Λ] 1.542-1.543

εἰπεῖν active aorist infinitive

1.552

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;

2.59

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·

2.70-2.71

ὣς ὃ μὲν εἰπὼν ᾤχετ̓ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.

[to speak, say]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 1.542-1.543

ἔπος neuter accusative singular

1.582

ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι καθάπτεσθαι μαλακοῖσιν·

2.7

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

2.73-2.74

πρῶτα δ̓ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί, καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·

[a word]

ὅττι νοήσῃς

νοέω (79) [Λ] 1.542-1.543

νοήσῃς 2nd person singular active aorist subjunctive

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

1.577-1.579

2.391-2.393

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσω μιμνάζειν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν, οὔ οἱ ἔπειτα ἄρκιον ἐσσεῖται φυγέειν κύνας ἠδ̓ οἰωνούς.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

. 1.544τὴν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 1.544

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.551

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

1.601-1.604

3.171

τὸν δ̓ Ἑλένη μύθοισιν ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·

[change, alternate, respond]

ἔπειτα πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 1.544

πατὴρ masculine nominative singular

1.577-1.579

2.144-2.146

κινήθη δ̓ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τ̓ Εὖρός τε Νότος τε ὤροῤ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.

[a father]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 1.544

ἀνδρῶν masculine genitive plural

1.594

ἔνθά με Σίντιες ἄνδρες ἄφαρ κομίσαντο πεσόντα.

2.1-2.4

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

[a man]

τε θεῶν

θεός (400) [Λ] 1.544

θεῶν masculine genitive plural

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

[god]

τε· 1.545Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 1.545-1.546

Ἥρη feminine vocative singular

1.551

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

[Hera]

μὴ δὴ πάντας

πᾶς (546) [Λ] 1.545-1.546

πάντας masculine accusative plural

1.590-1.593

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

[all, the whole]

ἐμοὺς

ἐμός (153) [Λ] 1.545-1.546

ἐμοὺς masculine accusative plural

1.565-1.567

1.586-1.589

3.97-3.100

μάλιστα γὰρ ἄλγος ἱκάνει θυμὸν ἐμόν, φρονέω δὲ διακρινθήμεναι ἤδη Ἀργείους καὶ Τρῶας, ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέπασθε εἵνεκ̓ ἐμῆς ἔριδος καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἀρχῆς·

[mine]

ἐπιέλπεο μύθους

μῦθος (147) [Λ] 1.545-1.546

μύθους masculine accusative plural

1.552

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;

1.565-1.567

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

1.546εἰδήσειν

οἶδα (132) [Λ] 1.545-1.546

εἰδήσειν active future infinitive

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

1.605-1.608

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

[to know]

· χαλεποί

χαλεπός (19) [Λ] 1.546

χαλεποί masculine nominative plural

2.244-2.245

τῷ δ̓ ὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς, καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

3.438

μή με γύναι χαλεποῖσιν ὀνείδεσι θυμὸν ἔνιπτε·

5.178

χαλεπὴ δὲ θεοῦ ἔπι μῆνις.

[hard to bear, painful; difficult]

τοι ἔσοντ̓ ἀλόχῳ

ἄλοχος (60) [Λ] 1.546

ἀλόχῳ feminine dative singular

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

2.292-2.294

2.354-2.356

τὼ μή τις πρὶν ἐπειγέσθω οἶκον δὲ νέεσθαι πρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχῳ κατακοιμηθῆναι, τίσασθαι δ̓ Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.

[a bedfellow, spouse, wife]

περ ἐούσῃ

εἰμί (1088) [Λ] 1.546

ἐούσῃ feminine dative singular active present participle

1.562-1.563

πρῆξαι δ̓ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι, ἀλλ̓ ἀπὸ θυμοῦ μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι·

1.563

τὸ δέ τοι καὶ ῥίγιον ἔσται.

1.564

εἰ δ̓ οὕτω τοῦτ̓ ἐστὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι·

[to be]

· 1.547ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς

ἐπιεικής (7) [Λ] 1.547-1.548

ἐπιεικὲς neuter nominative singular

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

19.21-19.22

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

19.146-19.148

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

[fitting, meet, suitable]

ἀκουέμεν

ἀκούω (71) [Λ] 1.547-1.548

ἀκουέμεν active present infinitive

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

2.96-2.98

ἐννέα δέ σφεας κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ̓ ἀϋτῆς σχοίατ̓, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.

2.194

ἐν βουλῇ δ̓ οὐ πάντες ἀκούσαμεν οἷον ἔειπε.

[to hear]

οὔ τις ἔπειτα 1.548οὔ τε θεῶν

θεός (400) [Λ] 1.547-1.548

θεῶν masculine genitive plural

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

1.565-1.567

1.570

ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·

[god]

πρότερος

πρότερος (96) [Λ] 1.547-1.548

πρότερος masculine nominative singular

2.421-2.424

2.569-2.577

οἳ δὲ Μυκήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον ἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς, Ὀρνειάς τ̓ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τ̓ ἐρατεινὴν καὶ Σικυῶν̓, ὅθ̓ ἄῤ Ἄδρηστος πρῶτ̓ ἐμβασίλευεν, οἵ θ̓ Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν Γονόεσσαν Πελλήνην τ̓ εἶχον ἠδ̓ Αἴγιον ἀμφενέμοντο Αἰγιαλόν τ̓ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφ̓ Ἑλίκην εὐρεῖαν, τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

2.707-2.708

ὁ δ̓ ἅμα πρότερος καὶ ἀρείων ἥρως Πρωτεσίλαος ἀρήϊος·

[before, earlier]

τὸν εἴσεται

οἶδα (132) [Λ] 1.547-1.548

εἴσεται 3rd person singular middle future indicative

1.605-1.608

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.192

οὐ γάρ πω σάφα οἶσθ̓ οἷος νόος Ἀτρεΐωνος·

[to know]

οὔ τ̓ ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 1.547-1.548

ἀνθρώπων masculine genitive plural

2.668-2.670

2.803-2.804

πολλοὶ γὰρ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμου ἐπίκουροι, ἄλλη δ̓ ἄλλων γλῶσσα πολυσπερέων ἀνθρώπων·

3.276-3.280

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε, Ἠέλιός θ̓, ὃς πάντ̓ ἐφορᾷς καὶ πάντ̓ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ̓ ὅρκια πιστά·

[man, person, human]

· 1.549ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν

θεός (400) [Λ] 1.549-1.550

θεῶν masculine genitive plural

1.565-1.567

1.570

ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·

1.573-1.575

ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδ̓ ἔσσεται οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀνεκτά, εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε, ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον·

[god]

ἐθέλωμι

ἐθέλω (158) [Λ] 1.549-1.550

ἐθέλωμι 1st person singular active present subjunctive

1.553-1.554

καὶ λίην σε πάρος γ̓ οὔ τ̓ εἴρομαι οὔ τε μεταλλῶ, ἀλλὰ μάλ̓ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσ̓ ἐθέλῃσθα.

1.580-1.581

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς ἐξ ἑδέων στυφελίξαι·

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

[to will, wish, purpose]

νοῆσαι

νοέω (79) [Λ] 1.549-1.550

νοῆσαι active aorist infinitive

1.577-1.579

2.391-2.393

3.21-3.25

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων·

[to perceive by the eyes, observe, notice]

1.550μή τι σὺ ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 1.549-1.550

ταῦτα neuter accusative plural

1.564

εἰ δ̓ οὕτω τοῦτ̓ ἐστὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι·

2.326-2.329

2.760

οὗτοι ἄῤ ἡγεμόνες Δαναῶν καὶ κοίρανοι ἦσαν·

[this; that]

ἕκαστα

ἕκαστος (119) [Λ] 1.549-1.550

ἕκαστα neuter accusative plural

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

[every, every one, each, each one]

διείρεο μη δὲ μετάλλα

μεταλλάω (6) [Λ] 1.549-1.550

μετάλλα 2nd person singular active present imperative

1.553-1.554

καὶ λίην σε πάρος γ̓ οὔ τ̓ εἴρομαι οὔ τε μεταλλῶ, ἀλλὰ μάλ̓ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσ̓ ἐθέλῃσθα.

3.177

τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μ̓ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς·

5.516

μετάλλησάν γε μὲν οὔ τι.

[to search after other things]

. 1.551τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 1.551

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.601-1.604

3.171

τὸν δ̓ Ἑλένη μύθοισιν ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·

3.199

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειθ̓ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα·

[change, alternate, respond]

ἔπειτα βοῶπις

βοῶπις (12) [Λ] 1.551

βοῶπις feminine nominative singular

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

8.470-8.472

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

14.159-14.160

μερμήριξε δ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·

[ox-eyed]

πότνια

πότνια (10) [Λ] 1.551

πότνια feminine nominative singular

6.264-6.265

μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα πότνια μῆτερ, μή μ̓ ἀπογυιώσῃς μένεος, ἀλκῆς τε λάθωμαι·

6.305-6.310

πότνἰ Ἀθηναίη ἐρυσίπτολι δῖα θεάων ἆξον δὴ ἔγχος Διομήδεος, ἠδὲ καὶ αὐτὸν πρηνέα δὸς πεσέειν Σκαιῶν προπάροιθε πυλάων, ὄφρά τοι αὐτίκα νῦν δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερεύσομεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃς ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα.

6.413

οὐ δέ μοι ἔστι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ.

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 1.551

Ἥρη feminine nominative singular

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

[Hera]

· 1.552αἰνότατε

αἰνός (55) [Λ] 1.552

αἰνότατε masculine vocative singular superlative

3.18-3.20

4.14-4.16

4.25

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες·

[dread, dire, grim]

Κρονίδη

Κρονίδης (37) [Λ] 1.552

Κρονίδη masculine vocative singular

2.110-2.115

2.375-2.376

ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν, ὅς με μετ̓ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.

4.5-4.6

αὐτίκ̓ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων·

[son of Cronus]

ποῖον τὸν μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 1.552

μῦθον masculine accusative singular

1.565-1.567

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

2.59

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπες

εἶπον (279) [Λ] 1.552

ἔειπες 2nd person singular active aorist indicative

2.59

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·

2.70-2.71

ὣς ὃ μὲν εἰπὼν ᾤχετ̓ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.

2.76-2.78

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο, τοῖσι δ̓ ἀνέστη Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος, ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to speak, say]

; 1.553καὶ λίην σε πάρος γ̓ οὔ τ̓ εἴρομαι

ἔρομαι (10) [Λ] 1.553-1.554

εἴρομαι 1st person singular medio-passive present indicative

6.237-6.240

7.125-7.128

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

[to ask, enquire]

οὔ τε μεταλλῶ, 1.554ἀλλὰ μάλ̓ εὔκηλος τὰ φράζεαι

φράζω (47) [Λ] 1.553-1.554

φράζεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.30-2.31

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.67-2.68

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[to point out, shew, indicate]

ἅσσ̓ ἐθέλῃσθα

ἐθέλω (158) [Λ] 1.553-1.554

ἐθέλῃσθα 2nd person singular active present subjunctive

1.580-1.581

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς ἐξ ἑδέων στυφελίξαι·

2.123-2.128

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

[to will, wish, purpose]

. 1.555νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα

δείδω (66) [Λ] 1.555-1.556

δείδοικα 1st person singular active perfect indicative

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

3.33-3.37

3.239-3.242

ἢ οὐχ ἑσπέσθην Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς, ἢ δεύρω μὲν ἕποντο νέεσσ̓ ἔνι ποντοπόροισι, νῦν αὖτ̓ οὐκ ἐθέλουσι μάχην καταδύμεναι ἀνδρῶν αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλ̓ ἅ μοί ἐστιν.

[to fear]

κατὰ φρένα

φρήν (178) [Λ] 1.555-1.556

φρένα feminine accusative singular

2.1-2.4

2.33-2.34

ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μη δέ σε λήθη αἱρείτω εὖτ̓ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.

2.70

ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσίν·

[the midriff; heart, mind]

μή σε παρείπῃ

παρεῖπον (6) [Λ] 1.555-1.556

παρείπῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

6.61-6.62

ὣς εἰπὼν ἔτρεψεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως αἴσιμα παρειπών·

6.337-6.338

νῦν δέ με παρειποῦσ̓ ἄλοχος μαλακοῖς ἐπέεσσιν ὅρμησ̓ ἐς πόλεμον·

7.120-7.121

ὣς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως αἴσιμα παρειπών, ὃ δ̓ ἐπείθετο·

[to persuade by indirect means, to talk over, win over]

1.556ἀργυρόπεζα Θέτις

Θέτις (40) [Λ] 1.555-1.556

Θέτις feminine nominative singular

4.512-4.513

οὐ μὰν οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο μάρναται, ἀλλ̓ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει.

6.135-6.137

Διώνυσος δὲ φοβηθεὶς δύσεθ̓ ἁλὸς κατὰ κῦμα, Θέτις δ̓ ὑπεδέξατο κόλπῳ δειδιότα·

8.370-8.372

νῦν δ̓ ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δ̓ ἐξήνυσε βουλάς, ἥ οἱ γούνατ̓ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[Thetis]

θυγάτηρ

θυγάτηρ (62) [Λ] 1.555-1.556

θυγάτηρ feminine nominative singular

2.488-2.492

2.546-2.549

2.711-2.715

οἳ δὲ Φερὰς ἐνέμοντο παραὶ Βοιβηΐδα λίμνην Βοίβην καὶ Γλαφύρας καὶ ἐϋκτιμένην Ἰαωλκόν, τῶν ἦρχ̓ Ἀδμήτοιο φίλος πάϊς ἕνδεκα νηῶν Εὔμηλος, τὸν ὑπ̓ Ἀδμήτῳ τέκε δῖα γυναικῶν Ἄλκηστις Πελίαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη.

[a daughter]

ἁλίοιο

ἅλιος (27) [Λ] 1.555-1.556

ἁλίοιο masculine genitive singular

4.26-4.28

4.158-4.159

οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον αἷμά τε ἀρνῶν σπονδαί τ̓ ἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗς ἐπέπιθμεν.

4.178-4.181

αἴθ̓ οὕτως ἐπὶ πᾶσι χόλον τελέσεἰ Ἀγαμέμνων, ὡς καὶ νῦν ἅλιον στρατὸν ἤγαγεν ἐνθάδ̓ Ἀχαιῶν, καὶ δὴ ἔβη οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σὺν κεινῇσιν νηυσὶ λιπὼν ἀγαθὸν Μενέλαον.

[of the sea]

γέροντος

γέρων (133) [Λ] 1.555-1.556

γέροντος masculine genitive singular

2.20-2.21

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ̓ Ἀγαμέμνων·

2.53-2.54

βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·

2.370

ἦ μὰν αὖτ̓ ἀγορῇ νικᾷς γέρον υἷας Ἀχαιῶν.

[an old man(in apposition as adj., old)]

· 1.557ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο

παρέζομαι (3) [Λ] 1.557

παρέζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

5.889

μή τί μοι ἀλλοπρόσαλλε παρεζόμενος μινύριζε.

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[to sit beside]

καὶ λάβε

λαμβάνω (86) [Λ] 1.557

λάβε 3rd person singular active aorist indicative

2.258-2.264

2.316

τὴν δ̓ ἐλελιξάμενος πτέρυγος λάβεν ἀμφιαχυῖαν.

3.33-3.37

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα, ἂψ δ̓ ἀνεχώρησεν, ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς, ὣς αὖτις καθ̓ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχων δείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής.

[to take, seize, receive]

γούνων

γόνυ (77) [Λ] 1.557

γούνων neuter genitive plural

4.313-4.314

ὦ γέρον εἴθ̓ ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν ὥς τοι γούναθ̓ ἕποιτο, βίη δέ τοι ἔμπεδος εἴη·

5.174-5.176

5.370-5.371

ἣ δ̓ ἐν γούνασι πῖπτε Διώνης δῖ̓ Ἀφροδίτη μητρὸς ἑῆς·

[the knee]

· 1.558τῇ σ̓ ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 1.558-1.559

ὀΐω 1st person singular active present indicative

1.561

δαιμονίη αἰεὶ μὲν ὀΐεαι οὐ δέ σε λήθω·

4.12

καὶ νῦν ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι.

5.252

μή τι φόβον δ̓ ἀγόρεὐ, ἐπεὶ οὐ δὲ σὲ πεισέμεν οἴω.

[to suppose, think, deem, imagine]

κατανεῦσαι

κατανεύω (13) [Λ] 1.558-1.559

κατανεῦσαι active aorist infinitive

2.110-2.115

2.350-2.353

4.266-4.267

Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐρίηρος ἑταῖρος ἔσσομαι, ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα·

[to nod assent]

ἐτήτυμον

ἐτήτυμος (4) [Λ] 1.558-1.559

ἐτήτυμον neuter accusative singular

13.111-13.114

ἀλλ̓ εἰ δὴ καὶ πάμπαν ἐτήτυμον αἴτιός ἐστιν ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων οὕνεκ̓ ἀπητίμησε ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἡμέας γ̓ οὔ πως ἔστι μεθιέμεναι πολέμοιο.

18.128-18.129

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

22.438-22.441

οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν ἤγγειλ̓ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ̓ ἔπασσε.

[true]

ὡς Ἀχιλῆα

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 1.558-1.559

Ἀχιλῆα masculine accusative singular

2.1-2.4

2.220

ἔχθιστος δ̓ Ἀχιλῆϊ μάλιστ̓ ἦν ἠδ̓ Ὀδυσῆϊ·

2.239-2.240

ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγ̓ ἀμείνονα φῶτα ἠτίμησεν·

[Achilles]

1.559τιμήσῃς

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

2.369

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

4.188

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

5.764

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 1.560

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

2.172

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·

2.369

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

2.790

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

[to speak to, address]

νεφεληγερέτα

νεφεληγερέτα (28) [Λ] 1.560

νεφεληγερέτα masculine nominative singular

4.30

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

5.630-5.632

5.736-5.737

ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[cloud-gatherer, cloud-compeller]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 1.560

Ζεύς masculine nominative singular

1.570

ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·

1.577-1.579

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

[Zeus]

· 1.561δαιμονίη

δαιμόνιος (13) [Λ] 1.561

δαιμονίη feminine vocative singular

2.190-2.191

δαιμόνἰ οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι, ἀλλ̓ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·

2.200-2.202

δαιμόνἰ ἀτρέμας ἧσο καὶ ἄλλων μῦθον ἄκουε, οἳ σέο φέρτεροί εἰσι, σὺ δ̓ ἀπτόλεμος καὶ ἄναλκις οὔτέ ποτ̓ ἐν πολέμῳ ἐναρίθμιος οὔ τ̓ ἐνὶ βουλῇ·

3.399

δαιμονίη, τί με ταῦτα λιλαίεαι ἠπεροπεύειν;

[of or belonging to a δαίμων; miraculous, marvellous]

αἰεὶ μὲν ὀΐεαι

οἴομαι (53) [Λ] 1.561

ὀΐεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

4.12

καὶ νῦν ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι.

5.252

μή τι φόβον δ̓ ἀγόρεὐ, ἐπεὶ οὐ δὲ σὲ πεισέμεν οἴω.

5.284-5.285

βέβληαι κενεῶνα διαμπερές, οὐ δέ σ̓ ὀΐω δηρὸν ἔτ̓ ἀνσχήσεσθαι·

[to suppose, think, deem, imagine]

οὐ δέ σε λήθω

λανθάνω (59) [Λ] 1.561

λήθω 1st person singular active present indicative

3.418-3.420

4.127-4.129

5.319-5.324

οὐ δ̓ υἱὸς Καπανῆος ἐλήθετο συνθεσιάων τάων ἃς ἐπέτελλε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης, ἀλλ̓ ὅ γε τοὺς μὲν ἑοὺς ἠρύκακε μώνυχας ἵππους νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας, Αἰνείαο δ̓ ἐπαΐξας καλλίτριχας ἵππους ἐξέλασε Τρώων μετ̓ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

· 1.562πρῆξαι

πράσσω (8) [Λ] 1.562-1.563

πρῆξαι active aorist infinitive

11.551-11.552

ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων ἰθύει, ἀλλ̓ οὔ τι πρήσσει·

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

17.660-17.661

ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων ἰθύει, ἀλλ̓ οὔ τι πρήσσει·

[do,(w. adv) fare,(mid.) charge payment]

δ̓ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι

δύναμαι (67) [Λ] 1.562-1.563

δυνήσεαι 2nd person singular middle future indicative

1.586-1.589

2.342-2.343

αὔτως γὰρ ἐπέεσσ̓ ἐριδαίνομεν, οὐ δέ τι μῆχος εὑρέμεναι δυνάμεσθα, πολὺν χρόνον ἐνθάδ̓ ἐόντες.

3.236-3.238

δοιὼ δ̓ οὐ δύναμαι ἰδέειν κοσμήτορε λαῶν Κάστορά θ̓ ἱππόδαμον καὶ πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεα αὐτοκασιγνήτω, τώ μοι μία γείνατο μήτηρ.

[to be able, capable, strong enough]

, ἀλλ̓ ἀπὸ θυμοῦ

θυμός (435) [Λ] 1.562-1.563

θυμοῦ masculine genitive singular

1.590-1.593

1.601-1.604

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

[the soul]

1.563μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι· τὸ δέ τοι καὶ ῥίγιον ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 1.563

ἔσται 3rd person singular future indicative

μέλλει 3rd person singular active present indicative

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

2.116-2.118

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

[to think of doing, intend to do, to be about to do]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 1.564

φίλον neuter nominative singular

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

[friend; loved, beloved, dear]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 1.564

εἶναι active present infinitive

1.565-1.567

1.573-1.575

1.575-1.576

οὐ δέ τι δαιτὸς ἐσθλῆς ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ.

[to be]

· 1.565ἀλλ̓ ἀκέουσα

ἀκέων (7) [Λ] 1.565-1.567

ἀκέουσα feminine nominative singular

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

4.22-4.23

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[softly, silently]

κάθησο

κάθημαι (18) [Λ] 1.565-1.567

κάθησο 2nd person singular medio-passive perfect imperative

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

2.190-2.191

δαιμόνἰ οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι, ἀλλ̓ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·

3.153

τοῖοι ἄρα Τρώων ἡγήτορες ἧντ̓ ἐπὶ πύργῳ.

[to be seated]

, ἐμῷ

ἐμός (153) [Λ] 1.565-1.567

ἐμῷ masculine dative singular

1.586-1.589

3.97-3.100

μάλιστα γὰρ ἄλγος ἱκάνει θυμὸν ἐμόν, φρονέω δὲ διακρινθήμεναι ἤδη Ἀργείους καὶ Τρῶας, ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέπασθε εἵνεκ̓ ἐμῆς ἔριδος καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἀρχῆς·

[mine]

δ̓ ἐπιπείθεο

ἐπιπείθομαι (14) [Λ] 1.565-1.567

ἐπιπείθεο 2nd person singular medio-passive present imperative

4.412

τέττα, σιωπῇ ἧσο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ·

5.877-5.878

ἄλλοι μὲν γὰρ πάντες ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ σοί τ̓ ἐπιπείθονται καὶ δεδμήμεσθα ἕκαστος·

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

[to be persuaded to]

μύθῳ

μῦθος (147) [Λ] 1.565-1.567

μύθῳ masculine dative singular

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

2.59

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·

2.155-2.156

ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

, 1.566μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν

χραισμέω (19) [Λ] 1.565-1.567

χραίσμωσιν 3rd person plural active aorist subjunctive

1.586-1.589

3.54-3.55

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶῤ Ἀφροδίτης ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ̓ ἐν κονίῃσι μιγείης.

5.53-5.54

ἀλλ̓ οὔ οἱ τότε γε χραῖσμ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα, οὐ δὲ ἑκηβολίαι ᾗσιν τὸ πρίν γε κέκαστο·

[to ward off from one]

ὅσοι

ὅσος (138) [Λ] 1.565-1.567

ὅσοι masculine nominative plural

2.123-2.128

2.142-2.143

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε πᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·

2.248-2.249

οὐ γὰρ ἐγὼ σέο φημὶ χερειότερον βροτὸν ἄλλον ἔμμεναι, ὅσσοι ἅμ̓ Ἀτρεΐδῃς ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον.

[as much/many as]

θεοί

θεός (400) [Λ] 1.565-1.567

θεοί masculine nominative plural

1.570

ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·

1.573-1.575

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

[god]

εἰσ̓

εἰμί (1088) [Λ] 1.565-1.567

εἰσ̓ 3rd person plural active present indicative

1.573-1.575

1.575-1.576

οὐ δέ τι δαιτὸς ἐσθλῆς ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ.

1.581

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν.

[to be]

ἐν Ὀλύμπῳ

Ὄλυμπος (81) [Λ] 1.565-1.567

Ὀλύμπῳ masculine dative singular

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.166-2.167

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·

3.406-3.409

ἧσο παῤ αὐτὸν ἰοῦσα, θεῶν δ̓ ἀπόεικε κελεύθου, μη δ̓ ἔτι σοῖσι πόδεσσιν ὑποστρέψειας Ὄλυμπον, ἀλλ̓ αἰεὶ περὶ κεῖνον ὀΐζυε καί ἑ φύλασσε, εἰς ὅ κέ σ̓ ἢ ἄλοχον ποιήσεται ἢ ὅ γε δούλην.

[Olympus]

1.567ἆσσον ἰόνθ̓

εἶμι (299) [Λ] 1.565-1.567

ἰόνθ̓ masculine accusative singular active present participle

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.8

βάσκ̓ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·

2.87-2.89

ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων, βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ̓ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·

[come, go]

, ὅτε κέν τοι ἀάπτους

ἄαπτος (11) [Λ] 1.565-1.567

ἀάπτους feminine accusative plural

7.307-7.309

τοὶ δὲ χάρησαν, ὡς εἶδον ζωόν τε καὶ ἀρτεμέα προσιόντα, Αἴαντος προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους·

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

11.168-11.169

ὃ δὲ κεκλήγων ἕπετ̓ αἰεὶ Ἀτρεΐδης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.

[not to be touched, resistless, invincible]

χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 1.565-1.567

χεῖρας feminine accusative plural

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

2.373-2.374

τώ κε τάχ̓ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος χερσὶν ὑφ̓ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.

[the hand]

ἐφείω

ἐφίημι (18) [Λ] 1.565-1.567

ἐφείω 1st person singular active aorist subjunctive

4.396

Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε·

5.174-5.176

5.188-5.189

ἤδη γάρ οἱ ἐφῆκα βέλος, καί μιν βάλον ὦμον δεξιὸν ἀντικρὺ διὰ θώρηκος γυάλοιο·

[to send to;(mid) to long for]

. 1.568ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 1.568-1.569

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

[to say, to claim]

ἔδεισεν

δείδω (66) [Λ] 1.568-1.569

ἔδεισεν 3rd person singular active aorist indicative

3.33-3.37

3.239-3.242

3.418-3.420

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δ̓ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα, βῆ δὲ κατασχομένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷ σιγῇ, πάσας δὲ Τρῳὰς λάθεν·

[to fear]

δὲ βοῶπις

βοῶπις (12) [Λ] 1.568-1.569

βοῶπις feminine nominative singular

8.470-8.472

14.159-14.160

μερμήριξε δ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

[ox-eyed]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 1.568-1.569

πότνια feminine nominative singular

4.1-4.3

οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη νέκταρ ἐοινοχόει·

4.50

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

5.592-5.595

ἦρχε δ̓ ἄρα σφιν Ἄρης καὶ πότνἰ Ἐνυώ, ἣ μὲν ἔχουσα Κυδοιμὸν ἀναιδέα δηϊοτῆτος, Ἄρης δ̓ ἐν παλάμῃσι πελώριον ἔγχος ἐνώμα, φοίτα δ̓ ἄλλοτε μὲν πρόσθ̓ Ἕκτορος, ἄλλοτ̓ ὄπισθε.

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 1.568-1.569

Ἥρη feminine nominative singular

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

1.611

ἔνθα καθεῦδ̓ ἀναβάς, παρὰ δὲ χρυσόθρονος Ἥρη.

[Hera]

, 1.569καί ῥ̓ ἀκέουσα

ἀκέων (7) [Λ] 1.568-1.569

ἀκέουσα feminine nominative singular

4.22-4.23

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

10.85

φθέγγεο, μη δ̓ ἀκέων ἐπ̓ ἔμ̓ ἔρχεο·

[softly, silently]

καθῆστο

κάθημαι (18) [Λ] 1.568-1.569

καθῆστο 3rd person singular middle pluperfect indicative

2.190-2.191

δαιμόνἰ οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι, ἀλλ̓ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·

3.153

τοῖοι ἄρα Τρώων ἡγήτορες ἧντ̓ ἐπὶ πύργῳ.

4.1-4.3

οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη νέκταρ ἐοινοχόει·

[to be seated]

ἐπιγνάμψασα

ἐπιγνάμπτω (6) [Λ] 1.568-1.569

ἐπιγνάμψασα feminine nominative singular active aorist participle

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

2.31-2.33

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

2.68-2.70

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

[to bend towards]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 1.568-1.569

φίλον neuter accusative singular

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.577-1.579

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

[friend; loved, beloved, dear]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 1.568-1.569

κῆρ neuter accusative singular

2.851-2.855

4.44-4.47

4.53

τὰς διαπέρσαι ὅτ̓ ἄν τοι ἀπέχθωνται περὶ κῆρι·

[the heart]

· 1.570ὄχθησαν

ὀχθέω (20) [Λ] 1.570

ὄχθησαν 3rd person plural active aorist indicative

4.30

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

7.454

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

8.208

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·

[to be sorely angered, to be vexed in spirit]

δ̓ ἀνὰ δῶμα

δῶμα (61) [Λ] 1.570

δῶμα neuter accusative singular

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

1.605-1.608

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[a house]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 1.570

Διὸς masculine genitive singular

1.577-1.579

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[Zeus]

θεοὶ

θεός (400) [Λ] 1.570

θεοὶ masculine nominative plural

1.573-1.575

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

[god]

Οὐρανίωνες

Οὐρανίωνες (8) [Λ] 1.570

Οὐρανίωνες masculine nominative plural

5.373-5.374

τίς νύ σε τοιάδ̓ ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνων μαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;

5.897-5.898

εἰ δέ τευ ἐξ ἄλλου γε θεῶν γένευ ὧδ̓ ἀΐδηλος καί κεν δὴ πάλαι ἦσθα ἐνέρτερος Οὐρανιώνων.

17.193-17.196

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

[the heavenly ones, the gods above]

· 1.571τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος

Ἥφαιστος (41) [Λ] 1.571-1.572

Ἥφαιστος masculine nominative singular

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[Hephaestus, god of fire]

κλυτοτέχνης ἦρχ̓

ἄρχω (80) [Λ] 1.571-1.572

ἦρχ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

2.377-2.378

καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθ̓ εἵνεκα κούρης ἀντιβίοις ἐπέεσσιν, ἐγὼ δ̓ ἦρχον χαλεπαίνων·

2.432-2.433

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

[(to be first) to rule, to begin]

ἀγορεύειν

ἀγορεύω (64) [Λ] 1.571-1.572

ἀγορεύειν active present infinitive

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.250-2.251

τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμ̓ ἔχων ἀγορεύοις, καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.

2.256

σὺ δὲ κερτομέων ἀγορεύεις.

[to speak in the assembly, harangue, speak]

1.572μητρὶ

μήτηρ (103) [Λ] 1.571-1.572

μητρὶ feminine dative singular

1.577-1.579

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

1.586-1.589

τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ, μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι θεινομένην, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν·

[a mother]

φίλῃ

φίλος (342) [Λ] 1.571-1.572

φίλῃ feminine dative singular

1.577-1.579

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

1.586-1.589

τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ, μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι θεινομένην, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐπίηρα φέρων

φέρω (186) [Λ] 1.571-1.572

φέρων masculine nominative singular active present participle

1.577-1.579

1.590-1.593

2.229-2.233

ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσει Τρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα, ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν, ἠὲ γυναῖκα νέην, ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι, ἥν τ̓ αὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι;

[to bear]

λευκωλένῳ

λευκώλενος (28) [Λ] 1.571-1.572

λευκωλένῳ feminine dative singular

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

3.121-3.124

5.711-5.713

τοὺς δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ, αὐτίκ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[white-armed]

Ἥρῃ

Ἥρα (120) [Λ] 1.571-1.572

Ἥρῃ feminine dative singular

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

1.611

ἔνθα καθεῦδ̓ ἀναβάς, παρὰ δὲ χρυσόθρονος Ἥρη.

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

[Hera]

· 1.573ἦ δὴ λοίγια

λοίγιος (4) [Λ] 1.573-1.575

λοίγια neuter nominative plural

21.533

νῦν οἴω λοίγἰ ἔσεσθαι.

23.310

τώ τ̓ οἴω λοίγἰ ἔσεσθαι.

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

[pestilent, deadly, fatal]

ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 1.573-1.575

ἔργα neuter nominative plural

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.137-2.138

ἄμμι δὲ ἔργον αὔτως ἀκράαντον οὗ εἵνεκα δεῦῤ ἱκόμεσθα.

2.252-2.253

οὐ δέ τί πω σάφα ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα, ἢ εὖ ἦε κακῶς νοστήσομεν υἷες Ἀχαιῶν.

[work]

τάδ̓ ἔσσεται οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀνεκτά, 1.574εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν

θνητός (28) [Λ] 1.573-1.575

θνητῶν masculine genitive plural

10.402-10.404

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

12.241-12.242

ἡμεῖς δὲ μεγάλοιο Διὸς πειθώμεθα βουλῇ, ὃς πᾶσι θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει.

13.321-13.323

ἀνδρὶ δέ κ̓ οὐκ εἴξειε μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ὃς θνητός τ̓ εἴη καὶ ἔδοι Δημήτερος ἀκτὴν χαλκῷ τε ῥηκτὸς μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν.

[liable to death, mortal]

ἐριδαίνετον

ἐριδαίνω (4) [Λ] 1.573-1.575

ἐριδαίνετον 2nd person dual active present indicative

2.342-2.343

αὔτως γὰρ ἐπέεσσ̓ ἐριδαίνομεν, οὐ δέ τι μῆχος εὑρέμεναι δυνάμεσθα, πολὺν χρόνον ἐνθάδ̓ ἐόντες.

16.765-16.771

ὡς δ̓ Εὖρός τε Νότος τ̓ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν οὔρεος ἐν βήσσῃς βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν, αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων, ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

23.791-23.792

ἀργαλέον δὲ ποσσὶν ἐριδήσασθαι Ἀχαιοῖς, εἰ μὴ Ἀχιλλεῖ.

[to wrangle, quarrel, dispute]

ὧδε, 1.575ἐν δὲ θεοῖσι

θεός (400) [Λ] 1.573-1.575

θεοῖσι masculine dative plural

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[god]

κολῳὸν ἐλαύνετον

ἐλαύνω (103) [Λ] 1.573-1.575

ἐλαύνετον 2nd person dual active present indicative

2.198-2.199

ὃν δ̓ αὖ δήμου τ̓ ἄνδρα ἴδοι βοόωντά τ̓ ἐφεύροι, τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ·

2.763-2.765

4.135-4.138

διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο, καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο μίτρης θ̓, ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων, ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο·

[to drive, drive on, set in motion]

· οὐ δέ τι δαιτὸς 1.576ἐσθλῆς

ἐσθλός (80) [Λ] 1.575-1.576

ἐσθλῆς feminine genitive singular

2.272-2.273

ὢ πόποι ἦ δὴ μυρί̓ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε βουλάς τ̓ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·

2.364-2.366

2.708-2.709

οὐ δέ τι λαοὶ δεύονθ̓ ἡγεμόνος, πόθεόν γε μὲν ἐσθλὸν ἐόντα·

[good]

ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 1.575-1.576

ἔσσεται 3rd person singular future indicative

1.581

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν.

1.583

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἵλαος Ὀλύμπιος ἔσσεται ἡμῖν.

1.586-1.589

τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ, μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι θεινομένην, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν·

[to be]

ἦδος

ἦδος (3) [Λ] 1.575-1.576

ἦδος neuter nominative singular

11.317-11.319

ἀλλὰ μίνυνθα ἡμέων ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ νεφεληγερέτα Ζεὺς Τρωσὶν δὴ βόλεται δοῦναι κράτος ἠέ περ ἡμῖν.

18.80-18.82

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ;

[delight, enjoyment, pleasure]

, ἐπεὶ τὰ χερείονα

χερείων (3) [Λ] 1.575-1.576

χερείονα neuter nominative plural

17.538-17.539

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

1.113-1.115

καὶ γάρ ῥα Κλυταιμνήστρης προβέβουλα κουριδίης ἀλόχου, ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐστι χερείων, οὐ δέμας οὐ δὲ φυήν, οὔ τ̓ ἂρ φρένας οὔτέ τι ἔργα.

[meaner, inferior]

νικᾷ

νικάω (31) [Λ] 1.575-1.576

νικᾷ 3rd person singular active present subjunctive

2.370

ἦ μὰν αὖτ̓ ἀγορῇ νικᾷς γέρον υἷας Ἀχαιῶν.

2.597-2.598

στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν εἴ περ ἂν αὐταὶ Μοῦσαι ἀείδοιεν κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·

3.71-3.72

ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται, κτήμαθ̓ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδ̓ ἀγέσθω·

[to conquer, prevail, vanquish]

. 1.577μητρὶ

μήτηρ (103) [Λ] 1.577-1.579

μητρὶ feminine dative singular

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

1.586-1.589

2.311-2.313

ἔνθα δ̓ ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, νήπια τέκνα, ὄζῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ πετάλοις ὑποπεπτηῶτες ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα·

[a mother]

δ̓ ἐγὼ παράφημι

παράφημι (3) [Λ] 1.577-1.579

παράφημι 1st person singular active present indicative

12.248-12.250

εἰ δὲ σὺ δηϊοτῆτος ἀφέξεαι, ἠέ τιν̓ ἄλλον παρφάμενος ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις πολέμοιο, αὐτίκ̓ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσεις.

24.768-24.772

ἀλλ̓ εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνὶ μεγάροισιν ἐνίπτοι δαέρων ἢ γαλόων ἢ εἰνατέρων εὐπέπλων, ἢ ἑκυρή, ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί, ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι παραιφάμενος κατέρυκες σῇ τ̓ ἀγανοφροσύνῃ καὶ σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσι.

[to speak gently to, to advise]

καὶ αὐτῇ

αὐτός (604) [Λ] 1.577-1.579

αὐτῇ feminine dative singular

2.185-2.186

αὐτὸς δ̓ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼν δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί·

2.190-2.191

δαιμόνἰ οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι, ἀλλ̓ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·

2.229-2.233

ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσει Τρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα, ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν, ἠὲ γυναῖκα νέην, ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι, ἥν τ̓ αὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι;

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

περ νοεούσῃ

νοέω (79) [Λ] 1.577-1.579

νοεούσῃ feminine dative singular active present participle

2.391-2.393

3.21-3.25

3.30-3.32

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς ἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

1.578πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 1.577-1.579

πατρὶ masculine dative singular

1.577-1.579

2.144-2.146

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

[a father]

φίλῳ

φίλος (342) [Λ] 1.577-1.579

φίλῳ masculine dative singular

1.584-1.585

ὣς ἄῤ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

1.586-1.589

2.56

κλῦτε φίλοι·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐπίηρα φέρειν

φέρω (186) [Λ] 1.577-1.579

φέρειν active present infinitive

1.590-1.593

2.229-2.233

2.301-2.302

εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντες μάρτυροι, οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·

[to bear]

Διί

Ζεύς (476) [Λ] 1.577-1.579

Διί masculine dative singular

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.1-2.4

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

[Zeus]

, ὄφρα μὴ αὖτε 1.579νεικείῃσι πατήρ

πατήρ (166) [Λ] 1.577-1.579

πατήρ masculine nominative singular

2.144-2.146

2.258-2.264

2.625-2.629

[a father]

, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα

δαίς (27) [Λ] 1.577-1.579

δαῖτα feminine accusative singular

1.601-1.604

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

[feast]

ταράξῃ

ταράσσω (4) [Λ] 1.577-1.579

ταράξῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

7.345-7.346

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴ γένετ̓ Ἰλίου ἐν πόλει ἄκρῃ δεινὴ τετρηχυῖα, παρὰ Πριάμοιο θύρῃσι·

8.85-8.86

ἀλγήσας δ̓ ἀνέπαλτο, βέλος δ̓ εἰς ἐγκέφαλον δῦ, σὺν δ̓ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.

[to stir, stir up, trouble]

. 1.580εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλῃσιν

ἐθέλω (158) [Λ] 1.580-1.581

ἐθέλῃσιν 3rd person singular active present subjunctive

2.123-2.128

2.130-2.133

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

[to will, wish, purpose]

Ὀλύμπιος

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 1.580-1.581

Ὀλύμπιος masculine nominative singular

1.583

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἵλαος Ὀλύμπιος ἔσσεται ἡμῖν.

1.589

ἀργαλέος γὰρ Ὀλύμπιος ἀντιφέρεσθαι·

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

ἀστεροπητὴς

ἀστεροπητής (4) [Λ] 1.580-1.581

ἀστεροπητὴς masculine nominative singular

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

7.443-7.444

οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἀστεροπητῇ θηεῦντο μέγα ἔργον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

12.272-12.276

μή τις ὀπίσσω τετράφθω ποτὶ νῆας ὁμοκλητῆρος ἀκούσας, ἀλλὰ πρόσω ἵεσθε καὶ ἀλλήλοισι κέλεσθε, αἴ κε Ζεὺς δώῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς νεῖκος ἀπωσαμένους δηΐους προτὶ ἄστυ δίεσθαι.

[the lightener]

1.581ἐξ ἑδέων

ἕδος (12) [Λ] 1.580-1.581

ἑδέων neuter genitive plural

4.406-4.408

5.359-5.360

φίλε κασίγνητε κόμισαί τέ με δός τέ μοι ἵππους, ὄφῤ ἐς Ὄλυμπον ἵκωμαι ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστί.

5.367

αἶψα δ̓ ἔπειθ̓ ἵκοντο θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον·

[a sitting-place]

στυφελίξαι

στυφελίζω (9) [Λ] 1.580-1.581

στυφελίξαι active aorist infinitive

5.436-5.437

τρὶς μὲν ἔπειτ̓ ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων, τρὶς δέ οἱ ἐστυφέλιξε φαεινὴν ἀσπίδ̓ Ἀπόλλων·

7.260-7.265

ἣ δὲ διαπρὸ ἤλυθεν ἐγχείη, στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα, τμήδην δ̓ αὐχέν̓ ἐπῆλθε, μέλαν δ̓ ἀνεκήκιεν αἷμα, ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς ἀπέληγε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ἀναχασσάμενος λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε·

11.304-11.306

τοὺς ἄῤ ὅ γ̓ ἡγεμόνας Δαναῶν ἕλεν, αὐτὰρ ἔπειτα πληθύν, ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ ἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων·

[to strike hard, smite]

· ὃ γὰρ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 1.581

πολὺ neuter accusative singular

2.1-2.4

2.91-2.93

ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν·

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

[much, many]

φέρτατός

φέρτατος (30) [Λ] 1.581

φέρτατός masculine nominative singular

2.200-2.202

2.769-2.770

ὃ γὰρ πολὺ φέρτατος ἦεν, ἵπποι θ̓ οἳ φορέεσκον ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

3.430-3.431

ἦ μὲν δὴ πρίν γ̓ εὔχἐ ἀρηϊφίλου Μενελάου σῇ τε βίῃ καὶ χερσὶ καὶ ἔγχεϊ φέρτερος εἶναι·

[bravest, best]

ἐστιν

εἰμί (1088) [Λ] 1.581

ἐστιν 3rd person singular active present indicative

1.583

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἵλαος Ὀλύμπιος ἔσσεται ἡμῖν.

1.586-1.589

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

[to be]

. 1.582ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι

ἔπος (211) [Λ] 1.582

ἐπέεσσι neuter dative plural

2.7

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

2.73-2.74

πρῶτα δ̓ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί, καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·

2.75

ὑμεῖς δ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἐρητύειν ἐπέεσσιν.

[a word]

καθάπτεσθαι

καθάπτω (5) [Λ] 1.582

καθάπτεσθαι medio-passive present infinitive

12.63-12.66

σκόλοπες γὰρ ἐν αὐτῇ ὀξέες ἑστᾶσιν, ποτὶ δ̓ αὐτοὺς τεῖχος Ἀχαιῶν, ἔνθ̓ οὔ πως ἔστιν καταβήμεναι οὐ δὲ μάχεσθαι ἱππεῦσι·

14.16-14.22

ὡς δ̓ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα αὔτως, οὐ δ̓ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν διχθάδἰ, ἢ μεθ̓ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων, ἦε μετ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.

15.127

ἣ δ̓ ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα·

[to fasten, fix]

μαλακοῖσιν

μαλακός (13) [Λ] 1.582

μαλακοῖσιν neuter dative plural

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

6.337-6.338

νῦν δέ με παρειποῦσ̓ ἄλοχος μαλακοῖς ἐπέεσσιν ὅρμησ̓ ἐς πόλεμον·

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

[soft]

· 1.583αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἵλαος Ὀλύμπιος

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 1.583

Ὀλύμπιος masculine nominative singular

1.589

ἀργαλέος γὰρ Ὀλύμπιος ἀντιφέρεσθαι·

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 1.583

ἔσσεται 3rd person singular future indicative

1.586-1.589

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

[to be]

ἡμῖν. 1.584ὣς ἄῤ ἔφη

φημί (406) [Λ] 1.584-1.585

ἔφη 3rd person singular active imperfect indicative

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

[to say, to claim]

καὶ ἀναΐξας

ἀναίσσω (11) [Λ] 1.584-1.585

ἀναΐξας masculine nominative singular active aorist participle

3.216-3.219

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πολύμητις ἀναΐξειεν Ὀδυσσεὺς στάσκεν, ὑπαὶ δὲ ἴδεσκε κατὰ χθονὸς ὄμματα πήξας, σκῆπτρον δ̓ οὔ τ̓ ὀπίσω οὔ τε προπρηνὲς ἐνώμα, ἀλλ̓ ἀστεμφὲς ἔχεσκεν ἀΐδρεϊ φωτὶ ἐοικώς·

4.113-4.115

πρόσθεν δὲ σάκεα σχέθον ἐσθλοὶ ἑταῖροι μὴ πρὶν ἀναΐξειαν ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν πρὶν βλῆσθαι Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν.

7.104-7.108

ἔνθά κέ τοι Μενέλαε φάνη βιότοιο τελευτὴ Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν, ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν, εἰ μὴ ἀναΐξαντες ἕλον βασιλῆες Ἀχαιῶν, αὐτός τ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων δεξιτερῆς ἕλε χειρὸς ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

δέπας

δέπας (28) [Λ] 1.584-1.585

δέπας neuter accusative singular

3.295-3.296

οἶνον δ̓ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν ἔκχεον, ἠδ̓ εὔχοντο θεοῖς αἰειγενέτῃσιν.

4.3-4.4

τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι δειδέχατ̓ ἀλλήλους, Τρώων πόλιν εἰσορόωντες·

4.261-4.263

εἴ περ γάρ τ̓ ἄλλοι γε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ δαιτρὸν πίνωσιν, σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεὶ ἕστηχ̓, ὥς περ ἐμοί, πιέειν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι.

[a beaker, goblet, chalice]

ἀμφικύπελλον

ἀμφικύπελλος (8) [Λ] 1.584-1.585

ἀμφικύπελλον neuter accusative singular

6.219-6.221

Οἰνεὺς μὲν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν, Βελλεροφόντης δὲ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον καί μιν ἐγὼ κατέλειπον ἰὼν ἐν δώμασ̓ ἐμοῖσι.

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

[double]

1.585μητρὶ

μήτηρ (103) [Λ] 1.584-1.585

μητρὶ feminine dative singular

1.586-1.589

2.311-2.313

2.315

μήτηρ δ̓ ἀμφεποτᾶτο ὀδυρομένη φίλα τέκνα·

[a mother]

φίλῃ

φίλος (342) [Λ] 1.584-1.585

φίλῃ feminine dative singular

1.586-1.589

2.56

κλῦτε φίλοι·

2.79-2.81

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐν χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 1.584-1.585

χειρὶ feminine dative singular

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

2.373-2.374

τώ κε τάχ̓ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος χερσὶν ὑφ̓ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.

2.388-2.389

ἱδρώσει μέν τευ τελαμὼν ἀμφὶ στήθεσφιν ἀσπίδος ἀμφιβρότης, περὶ δ̓ ἔγχεϊ χεῖρα καμεῖται·

[the hand]

τίθει

τίθημι (194) [Λ] 1.584-1.585

τίθει 3rd person singular active imperfect indicative

2.39-2.40

θήσειν γὰρ ἔτ̓ ἔμελλεν ἐπ̓ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

2.284-2.288

2.317-2.318

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτήν, τὸν μὲν ἀρίζηλον θῆκεν θεὸς ὅς περ ἔφηνε·

[to set, put, place]

καί μιν προσέειπε

προσεῖπον (76) [Λ] 1.584-1.585

προσέειπε 3rd person singular active aorist indicative

3.58

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής·

3.385-3.388

3.437

τὴν δὲ Πάρις μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπε·

· 1.586τέτλαθι

τλάω (40) [Λ] 1.586-1.589

τέτλαθι 2nd person singular active perfect imperative

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

3.305-3.307

4.94-4.96

τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν, πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο, ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆϊ.

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

μῆτερ

μήτηρ (103) [Λ] 1.586-1.589

μῆτερ feminine vocative singular

2.311-2.313

2.315

μήτηρ δ̓ ἀμφεποτᾶτο ὀδυρομένη φίλα τέκνα·

2.326-2.329

ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτὴν ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα, ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτ̓ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι, τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

[a mother]

ἐμή

ἐμός (153) [Λ] 1.586-1.589

ἐμή feminine vocative singular

3.97-3.100

3.180

δαὴρ αὖτ̓ ἐμὸς ἔσκε κυνώπιδος, εἴ ποτ̓ ἔην γε.

[mine]

, καὶ ἀνάσχεο

ἀνέχω (42) [Λ] 1.586-1.589

ἀνάσχεο 2nd person singular middle aorist imperative

3.275

τοῖσιν δ̓ Ἀτρεΐδης μεγάλ̓ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

3.318-3.319

λαοὶ δ̓ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον, ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·

3.361-3.362

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ἀργυρόηλον πλῆξεν ἀνασχόμενος κόρυθος φάλον·

[to hold up;(mid.) endure, put up with]

κηδομένη

κήδω (29) [Λ] 1.586-1.589

κηδομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

2.63-2.64

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει·

5.382

τέτλαθι τέκνον ἐμόν, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ·

[to trouble, distress, vex; mid. care for]

περ, 1.587μή σε φίλην

φίλος (342) [Λ] 1.586-1.589

φίλην feminine accusative singular

2.56

κλῦτε φίλοι·

2.79-2.81

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[friend; loved, beloved, dear]

περ ἐοῦσαν

εἰμί (1088) [Λ] 1.586-1.589

ἐοῦσαν feminine accusative singular active present participle

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

2.63-2.64

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει·

[to be]

ἐν ὀφθαλμοῖσιν

ὀφθαλμός (60) [Λ] 1.586-1.589

ὀφθαλμοῖσιν masculine dative plural

3.27-3.28

ὣς ἐχάρη Μενέλαος Ἀλέξανδρον θεοειδέα ὀφθαλμοῖσιν ἰδών·

3.168-3.170

ἤτοι μὲν κεφαλῇ καὶ μείζονες ἄλλοι ἔασι, καλὸν δ̓ οὕτω ἐγὼν οὔ πω ἴδον ὀφθαλμοῖσιν, οὐ δ̓ οὕτω γεραρόν·

3.305-3.307

ἤτοι ἐγὼν εἶμι προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν ἄψ, ἐπεὶ οὔ πω τλήσομ̓ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαι μαρνάμενον φίλον υἱὸν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

[the eye]

ἴδωμαι

εἶδον (237) [Λ] 1.586-1.589

ἴδωμαι 1st person singular medio-passive aorist subjunctive

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

2.82

νῦν δ̓ ἴδεν ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·

2.198-2.199

ὃν δ̓ αὖ δήμου τ̓ ἄνδρα ἴδοι βοόωντά τ̓ ἐφεύροι, τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ·

[to see]

1.588θεινομένην

θείνω (47) [Λ] 1.586-1.589

θεινομένην feminine accusative singular medio-passive present participle

4.397

πάντας ἔπεφν̓, ἕνα δ̓ οἶον ἵει οἶκον δὲ νέεσθαι·

5.69-5.71

Πήδαιον δ̓ ἄῤ ἔπεφνε Μέγης Ἀντήνορος υἱὸν ὅς ῥα νόθος μὲν ἔην, πύκα δ̓ ἔτρεφε δῖα Θεανὼ ἶσα φίλοισι τέκεσσι χαριζομένη πόσεϊ ᾧ.

5.531

αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

[to strike, wound]

, τότε δ̓ οὔ τι δυνήσομαι

δύναμαι (67) [Λ] 1.586-1.589

δυνήσομαι 1st person singular middle aorist subjunctive

2.342-2.343

αὔτως γὰρ ἐπέεσσ̓ ἐριδαίνομεν, οὐ δέ τι μῆχος εὑρέμεναι δυνάμεσθα, πολὺν χρόνον ἐνθάδ̓ ἐόντες.

3.236-3.238

3.451-3.452

ἀλλ̓ οὔ τις δύνατο Τρώων κλειτῶν τ̓ ἐπικούρων δεῖξαι Ἀλέξανδρον τότ̓ ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

[to be able, capable, strong enough]

ἀχνύμενός

ἀχεύω (58) [Λ] 1.586-1.589

ἀχνύμενός masculine nominative singular passive present participle

2.270

οἳ δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἐπ̓ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν·

2.694

τῆς ὅ γε κεῖτ̓ ἀχέων, τάχα δ̓ ἀνστήσεσθαι ἔμελλεν.

2.724

ἔνθ̓ ὅ γε κεῖτ̓ ἀχέων·

[grieving, sorrowing, mourning]

περ 1.589χραισμεῖν

χραισμέω (19) [Λ] 1.586-1.589

χραισμεῖν active present infinitive

3.54-3.55

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶῤ Ἀφροδίτης ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ̓ ἐν κονίῃσι μιγείης.

5.53-5.54

ἀλλ̓ οὔ οἱ τότε γε χραῖσμ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα, οὐ δὲ ἑκηβολίαι ᾗσιν τὸ πρίν γε κέκαστο·

7.142-7.144

τὸν Λυκόοργος ἔπεφνε δόλῳ, οὔ τι κράτεΐ γε, στεινωπῷ ἐν ὁδῷ ὅθ̓ ἄῤ οὐ κορύνη οἱ ὄλεθρον χραῖσμε σιδηρείη·

[to ward off from one]

· ἀργαλέος

ἀργαλέος (34) [Λ] 1.589

ἀργαλέος masculine nominative singular

4.470-4.471

ὣς τὸν μὲν λίπε θυμός, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἔργον ἐτύχθη ἀργαλέον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν·

10.105-10.107

ἀλλά μιν οἴω κήδεσι μοχθήσειν καὶ πλείοσιν, εἴ κεν Ἀχιλλεὺς ἐκ χόλου ἀργαλέοιο μεταστρέψῃ φίλον ἦτορ.

10.519-10.522

ὃ δ̓ ἐξ ὕπνου ἀνορούσας ὡς ἴδε χῶρον ἐρῆμον, ὅθ̓ ἕστασαν ὠκέες ἵπποι, ἄνδράς τ̓ ἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσιν, ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα φίλον τ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον.

[painful, troublous, grievous]

γὰρ Ὀλύμπιος

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 1.589

Ὀλύμπιος masculine nominative singular

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.30-2.31

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

ἀντιφέρεσθαι

ἀντιφέρω (3) [Λ] 1.589

ἀντιφέρεσθαι medio-passive present infinitive

5.699-5.702

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπ̓ Ἄρηϊ καὶ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ οὔ τε ποτὲ προτρέποντο μελαινάων ἐπὶ νηῶν οὔ τε ποτ̓ ἀντεφέροντο μάχῃ, ἀλλ̓ αἰὲν ὀπίσσω χάζονθ̓, ὡς ἐπύθοντο μετὰ Τρώεσσιν Ἄρηα.

21.482-21.484

χαλεπή τοι ἐγὼ μένος ἀντιφέρεσθαι τοξοφόρῳ περ ἐούσῃ, ἐπεὶ σὲ λέοντα γυναιξὶ Ζεὺς θῆκεν, καὶ ἔδωκε κατακτάμεν ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα.

[to set against]

· 1.590ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι

ἀλέξω (17) [Λ] 1.590-1.593

ἀλεξέμεναι active present infinitive

3.8-3.9

οἳ δ̓ ἄῤ ἴσαν σιγῇ μένεα πνείοντες Ἀχαιοὶ ἐν θυμῷ μεμαῶτες ἀλεξέμεν ἀλλήλοισιν.

5.778-5.779

αἳ δὲ βάτην τρήρωσι πελειάσιν ἴθμαθ̓ ὁμοῖαι ἀνδράσιν Ἀργείοισιν ἀλεξέμεναι μεμαυῖαι·

6.107-6.109

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπεχώρησαν, λῆξαν δὲ φόνοιο, φὰν δέ τιν̓ ἀθανάτων ἐξ οὐρανοῦ ἀστερόεντος Τρωσὶν ἀλεξήσοντα κατελθέμεν, ὡς ἐλέλιχθεν.

[to ward]

μεμαῶτα

μέμαα (94) [Λ] 1.590-1.593

μεμαῶτα masculine accusative singular active perfect participle

2.469-2.473

ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰ αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει, τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

2.542-2.544

τῷ δ̓ ἅμ̓ Ἄβαντες ἕποντο θοοὶ ὄπιθεν κομόωντες αἰχμηταὶ μεμαῶτες ὀρεκτῇσιν μελίῃσι θώρηκας ῥήξειν δηΐων ἀμφὶ στήθεσσι·

2.817-2.818

ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι λαοὶ θωρήσσοντο μεμαότες ἐγχείῃσι.

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

1.591ῥῖψε

ῥίπτω (11) [Λ] 1.590-1.593

ῥῖψε 3rd person singular active aorist indicative

3.377-3.378

τὴν μὲν ἔπειθ̓ ἥρως μετ̓ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας, κόμισαν δ̓ ἐρίηρες ἑταῖροι·

8.13-8.16

ἤ μιν ἑλὼν ῥίψω ἐς Τάρταρον ἠερόεντα τῆλε μάλ̓, ἧχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον, ἔνθα σιδήρειαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδός, τόσσον ἔνερθ̓ Ἀΐδεω ὅσον οὐρανός ἐστ̓ ἀπὸ γαίης·

15.22-15.24

ὃν δὲ λάβοιμι ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφῤ ἂν ἵκηται γῆν ὀλιγηπελέων·

[to throw, cast, hurl]

ποδὸς

πούς (192) [Λ] 1.590-1.593

ποδὸς masculine genitive singular

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

2.149-2.151

τοὶ δ̓ ἀλαλητῷ νῆας ἔπ̓ ἐσσεύοντο, ποδῶν δ̓ ὑπένερθε κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη·

2.217

φολκὸς ἔην, χωλὸς δ̓ ἕτερον πόδα·

[a foot]

τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο

θεσπέσιος (19) [Λ] 1.590-1.593

θεσπεσίοιο masculine genitive singular

2.367-2.368

γνώσεαι δ̓ εἰ καὶ θεσπεσίῃ πόλιν οὐκ ἀλαπάξεις, ἦ ἀνδρῶν κακότητι καὶ ἀφραδίῃ πολέμοιο.

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

2.599-2.600

αἳ δὲ χολωσάμεναι πηρὸν θέσαν, αὐτὰρ ἀοιδὴν θεσπεσίην ἀφέλοντο καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν·

[divinely sounding, divinely sweet]

, 1.592πᾶν

πᾶς (546) [Λ] 1.590-1.593

πᾶν neuter accusative singular

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.104-2.108

[all, the whole]

δ̓ ἦμαρ

ἦμαρ (92) [Λ] 1.590-1.593

ἦμαρ neuter accusative singular

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.350-2.353

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες ἀστράπτων ἐπιδέξἰ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

[day]

φερόμην

φέρω (186) [Λ] 1.590-1.593

φερόμην 1st person singular medio-passive imperfect indicative

2.229-2.233

2.301-2.302

εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντες μάρτυροι, οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

[to bear]

, ἅμα δ̓ ἠελίῳ

ἠέλιος (41) [Λ] 1.590-1.593

ἠελίῳ masculine dative singular

2.412-2.417

3.103-3.104

οἴσετε ἄρν̓, ἕτερον λευκόν, ἑτέρην δὲ μέλαιναν, Γῇ τε καὶ Ἠελίῳ·

4.44-4.47

αἳ γὰρ ὑπ̓ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων, τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο.

καταδύντι

καταδύω (21) [Λ] 1.590-1.593

καταδύντι masculine dative singular active aorist participle

1.601-1.604

1.605-1.608

3.239-3.242

ἢ οὐχ ἑσπέσθην Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς, ἢ δεύρω μὲν ἕποντο νέεσσ̓ ἔνι ποντοπόροισι, νῦν αὖτ̓ οὐκ ἐθέλουσι μάχην καταδύμεναι ἀνδρῶν αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλ̓ ἅ μοί ἐστιν.

[to go down, sink, set]

1.593κάππεσον

καταπίπτω (18) [Λ] 1.590-1.593

κάππεσον 1st person singular active aorist indicative

4.522-4.524

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐν κονίῃσι κάππεσεν ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας θυμὸν ἀποπνείων·

5.559-5.560

τοίω τὼ χείρεσσιν ὑπ̓ Αἰνείαο δαμέντε καππεσέτην, ἐλάτῃσιν ἐοικότες ὑψηλῇσι.

12.19-12.23

ὅσσοι ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἅλα δὲ προρέουσι, Ῥῆσός θ̓ Ἑπτάπορός τε Κάρησός τε Ῥοδίος τε Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος δῖός τε Σκάμανδρος καὶ Σιμόεις, ὅθι πολλὰ βοάγρια καὶ τρυφάλειαι κάππεσον ἐν κονίῃσι καὶ ἡμιθέων γένος ἀνδρῶν·

[to fall]

ἐν Λήμνῳ

Λῆμνος (11) [Λ] 1.590-1.593

Λήμνῳ feminine dative singular

2.721-2.723

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέῤ ἄλγεα πάσχων Λήμνῳ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθι μιν λίπον υἷες Ἀχαιῶν ἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷ ὀλοόφρονος ὕδρου·

7.467-7.469

νῆες δ̓ ἐκ Λήμνοιο παρέσταν οἶνον ἄγουσαι πολλαί, τὰς προέηκεν Ἰησονίδης Εὔνηος, τόν ῥ̓ ἔτεχ̓ Ὑψιπύλη ὑπ̓ Ἰήσονι ποιμένι λαῶν.

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

[Lemnos]

, ὀλίγος

ὀλίγος (25) [Λ] 1.590-1.593

ὀλίγος masculine nominative singular

2.529-2.530

ὀλίγος μὲν ἔην λινοθώρηξ, ἐγχείῃ δ̓ ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαιούς·

3.114-3.115

τὰ μὲν κατέθεντ̓ ἐπὶ γαίῃ πλησίον ἀλλήλων, ὀλίγη δ̓ ἦν ἀμφὶς ἄρουρα·

4.439-4.443

ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη Δεῖμός τ̓ ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα, Ἄρεος ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη ἑτάρη τε, ἥ τ̓ ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα οὐρανῷ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐπὶ χθονὶ βαίνει·

[few, little, scanty, small]

δ̓ ἔτι θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 1.590-1.593

θυμὸς masculine nominative singular

1.601-1.604

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

[the soul]

ἐνῆεν

ἔνειμι (10) [Λ] 1.590-1.593

ἐνῆεν 3rd person singular active imperfect indicative

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

5.477

ἡμεῖς δὲ μαχόμεσθ̓ οἵ πέρ τ̓ ἐπίκουροι ἔνειμεν.

14.139-14.141

Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐ δ̓ ἠβαιαί.

[to be in; to be possible]

· 1.594ἔνθά με Σίντιες ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 1.594

ἄνδρες masculine nominative plural

2.1-2.4

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.61-2.62

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα, ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

[a man]

ἄφαρ κομίσαντο

κομίζω (15) [Λ] 1.594

κομίσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

2.183-2.184

τὴν δὲ κόμισσε κῆρυξ Εὐρυβάτης Ἰθακήσιος ὅς οἱ ὀπήδει·

2.870-2.875

τῶν μὲν ἄῤ Ἀμφίμαχος καὶ Νάστης ἡγησάσθην, Νάστης Ἀμφίμαχός τε Νομίονος ἀγλαὰ τέκνα, ὃς καὶ χρυσὸν ἔχων πόλεμον δ̓ ἴεν ἠΰτε κούρη νήπιος, οὐ δέ τί οἱ τό γ̓ ἐπήρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, ἀλλ̓ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαο ἐν ποταμῷ, χρυσὸν δ̓ Ἀχιλεὺς ἐκόμισσε δαΐφρων.

3.377-3.378

τὴν μὲν ἔπειθ̓ ἥρως μετ̓ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας, κόμισαν δ̓ ἐρίηρες ἑταῖροι·

[to take care of, provide for]

πεσόντα

πίπτω (131) [Λ] 1.594

πεσόντα masculine accusative singular active aorist participle

2.173-2.178

3.288-3.291

4.134

ἐν δ̓ ἔπεσε ζωστῆρι ἀρηρότι πικρὸς ὀϊστός·

[to fall, fall down]

. 1.595ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 1.595-1.596

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.79-2.81

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

[to say, to claim]

, μείδησεν

μειδάω (9) [Λ] 1.595-1.596

μείδησεν 3rd person singular active aorist indicative

1.595-1.596

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη, μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·

5.426-5.427

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί ῥα καλεσσάμενος προσέφη χρυσῆν Ἀφροδίτην·

6.404

ἤτοι ὃ μὲν μείδησεν ἰδὼν ἐς παῖδα σιωπῇ·

[to smile]

δὲ θεὰ

θεά (104) [Λ] 1.595-1.596

θεὰ feminine nominative singular

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.166-2.167

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·

2.182-2.183

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης, βῆ δὲ θέειν, ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε·

[a goddess]

λευκώλενος

λευκώλενος (28) [Λ] 1.595-1.596

λευκώλενος feminine nominative singular

3.121-3.124

5.711-5.713

5.755-5.756

ἔνθ̓ ἵππους στήσασα θεὰ λευκώλενος Ἥρη Ζῆν̓ ὕπατον Κρονίδην ἐξείρετο καὶ προσέειπε·

[white-armed]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 1.595-1.596

Ἥρη feminine nominative singular

1.611

ἔνθα καθεῦδ̓ ἀναβάς, παρὰ δὲ χρυσόθρονος Ἥρη.

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

2.31-2.33

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

[Hera]

, 1.596μειδήσασα

μειδάω (9) [Λ] 1.595-1.596

μειδήσασα feminine nominative singular active aorist participle

5.426-5.427

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί ῥα καλεσσάμενος προσέφη χρυσῆν Ἀφροδίτην·

6.404

ἤτοι ὃ μὲν μείδησεν ἰδὼν ἐς παῖδα σιωπῇ·

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

[to smile]

δὲ παιδὸς

παῖς (168) [Λ] 1.595-1.596

παιδὸς masculine genitive singular

2.204-2.206

2.289-2.290

ὥς τε γὰρ ἢ παῖδες νεαροὶ χῆραί τε γυναῖκες ἀλλήλοισιν ὀδύρονται οἶκον δὲ νέεσθαι.

2.319

λᾶαν γάρ μιν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

[a child]

ἐδέξατο

δέχομαι (54) [Λ] 1.595-1.596

ἐδέξατο 3rd person singular middle aorist indicative

2.185-2.186

αὐτὸς δ̓ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼν δέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί·

2.419-2.420

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων, ἀλλ̓ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά, πόνον δ̓ ἀμέγαρτον ὄφελλεν.

2.791-2.794

εἴσατο δὲ φθογγὴν υἷϊ Πριάμοιο Πολίτῃ, ὃς Τρώων σκοπὸς ἷζε ποδωκείῃσι πεποιθὼς τύμβῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ Αἰσυήταο γέροντος, δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί·

[to take, accept, receive]

χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 1.595-1.596

χειρὶ feminine dative singular

2.373-2.374

τώ κε τάχ̓ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος χερσὶν ὑφ̓ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.

2.388-2.389

ἱδρώσει μέν τευ τελαμὼν ἀμφὶ στήθεσφιν ἀσπίδος ἀμφιβρότης, περὶ δ̓ ἔγχεϊ χεῖρα καμεῖται·

2.859-2.861

ἀλλ̓ οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσατο κῆρα μέλαιναν, ἀλλ̓ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαο ἐν ποταμῷ, ὅθι περ Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους.

[the hand]

κύπελλον

κύπελλον (5) [Λ] 1.595-1.596

κύπελλον neuter accusative singular

3.247-3.248

φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸν κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα·

4.345-4.346

ἔνθα φίλ̓ ὀπταλέα κρέα ἔδμεναι ἠδὲ κύπελλα οἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφῤ ἐθέλητον·

9.670-9.671

τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν δειδέχατ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τ̓ ἐρέοντο·

[a big-bellied drinking vessel, a beaker, goblet, cup]

· 1.597αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι

ἄλλος (396) [Λ] 1.597-1.598

ἄλλοισι masculine dative plural

2.1-2.4

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.75

ὑμεῖς δ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἐρητύειν ἐπέεσσιν.

[other, another]

θεοῖς

θεός (400) [Λ] 1.597-1.598

θεοῖς masculine dative plural

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

2.1-2.4

2.317-2.318

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτήν, τὸν μὲν ἀρίζηλον θῆκεν θεὸς ὅς περ ἔφηνε·

[god]

ἐνδέξια πᾶσιν

πᾶς (546) [Λ] 1.597-1.598

πᾶσιν masculine dative plural

2.9-2.10

ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο πάντα μάλ̓ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

2.104-2.108

2.139

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

[all, the whole]

1.598οἰνοχόει γλυκὺ

γλυκύς (15) [Λ] 1.597-1.598

γλυκὺ neuter accusative singular

1.609-1.610

Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊ̓ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·

2.70-2.71

ὣς ὃ μὲν εἰπὼν ᾤχετ̓ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.

2.453-2.454

τοῖσι δ̓ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ̓ ἠὲ νέεσθαι ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

[sweet]

νέκταρ

νέκταρ (4) [Λ] 1.597-1.598

νέκταρ neuter accusative singular

19.37-19.39

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

19.347-19.348

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

19.352-19.354

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

[nectar]

ἀπὸ κρητῆρος

κρατήρ (14) [Λ] 1.597-1.598

κρητῆρος masculine genitive singular

3.247-3.248

φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸν κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα·

3.268-3.270

3.295-3.296

οἶνον δ̓ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν ἔκχεον, ἠδ̓ εὔχοντο θεοῖς αἰειγενέτῃσιν.

[a mixing vessel]

ἀφύσσων

ἀφύσσω (9) [Λ] 1.597-1.598

ἀφύσσων masculine nominative singular active present participle

3.295-3.296

οἶνον δ̓ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν ἔκχεον, ἠδ̓ εὔχοντο θεοῖς αἰειγενέτῃσιν.

10.577-10.579

13.506-13.508

Ἰδομενεὺς δ̓ ἄρα Οἰνόμαον βάλε γαστέρα μέσσην, ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσ̓·

[to draw]

· 1.599ἄσβεστος

ἄσβεστος (10) [Λ] 1.599-1.600

ἄσβεστος masculine nominative singular

11.50

ἄσβεστος δὲ βοὴ γένετ̓ ἠῶθι πρό.

11.497-11.501

οὐ δέ πω Ἕκτωρ πεύθετ̓, ἐπεί ῥα μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ μάρνατο πάσης ὄχθας πὰρ ποταμοῖο Σκαμάνδρου, τῇ ῥα μάλιστα ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὀρώρει Νέστορά τ̓ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀρήϊον Ἰδομενῆα.

11.527-11.530

ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς κεῖσ̓ ἵππους τε καὶ ἅρμ̓ ἰθύνομεν, ἔνθα μάλιστα ἱππῆες πεζοί τε κακὴν ἔριδα προβαλόντες ἀλλήλους ὀλέκουσι, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὄρωρεν.

[unquenchable, inextinguishable]

δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο

ἐνόρνυμι (4) [Λ] 1.599-1.600

ἐνῶρτο 3rd person singular middle aorist indicative

6.497-6.499

αἶψα δ̓ ἔπειθ̓ ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο, κιχήσατο δ̓ ἔνδοθι πολλὰς ἀμφιπόλους, τῇσιν δὲ γόον πάσῃσιν ἐνῶρσεν.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.365-15.366

ὥς ῥα σὺ ἤϊε Φοῖβε πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺν σύγχεας Ἀργείων, αὐτοῖσι δὲ φύζαν ἐνῶρσας.

[to arouse, stir up in]

γέλως μακάρεσσι

μάκαρ (11) [Λ] 1.599-1.600

μακάρεσσι masculine dative plural

5.339-5.340

ῥέε δ̓ ἄμβροτον αἷμα θεοῖο ἰχώρ, οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν·

5.819-5.820

οὔ μ̓ εἴας μακάρεσσι θεοῖς ἀντικρὺ μάχεσθαι τοῖς ἄλλοις·

14.71-14.73

ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν, οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.

[blessed, happy]

θεοῖσιν

θεός (400) [Λ] 1.599-1.600

θεοῖσιν masculine dative plural

2.1-2.4

2.317-2.318

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτήν, τὸν μὲν ἀρίζηλον θῆκεν θεὸς ὅς περ ἔφηνε·

2.321-2.322

ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθ̓ ἑκατόμβας, Κάλχας δ̓ αὐτίκ̓ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·

[god]

1.600ὡς ἴδον

εἶδον (237) [Λ] 1.599-1.600

ἴδον 3rd person plural active aorist indicative

2.82

νῦν δ̓ ἴδεν ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·

2.198-2.199

ὃν δ̓ αὖ δήμου τ̓ ἄνδρα ἴδοι βοόωντά τ̓ ἐφεύροι, τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ·

2.235-2.238

ὦ πέπονες κάκ̓ ἐλέγχἐ Ἀχαιΐδες οὐκέτ̓ Ἀχαιοὶ οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, τόνδε δ̓ ἐῶμεν αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ γέρα πεσσέμεν, ὄφρα ἴδηται ἤ ῥά τί οἱ χἠμεῖς προσαμύνομεν ἦε καὶ οὐκί·

[to see]

Ἥφαιστον

Ἥφαιστος (41) [Λ] 1.599-1.600

Ἥφαιστον masculine accusative singular

1.605-1.608

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

[Hephaestus, god of fire]

διὰ δώματα

δῶμα (61) [Λ] 1.599-1.600

δώματα neuter accusative plural

1.605-1.608

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.30-2.31

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[a house]

ποιπνύοντα

ποιπνύω (5) [Λ] 1.599-1.600

ποιπνύοντα masculine accusative singular active present participle

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

14.154-14.156

αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·

18.421

αἳ μὲν ὕπαιθα ἄνακτος ἐποίπνυον·

[to be out of breath]

. 1.601ὣς τότε μὲν πρόπαν

πρόπας (4) [Λ] 1.601-1.604

πρόπαν neuter accusative singular

2.493

ἀρχοὺς αὖ νηῶν ἐρέω νῆάς τε προπάσας.

19.162-19.163

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

24.713-24.715

καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων, εἰ μὴ ἄῤ ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα·

[all]

ἦμαρ

ἦμαρ (92) [Λ] 1.601-1.604

ἦμαρ neuter accusative singular

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.350-2.353

2.482-2.483

τοῖον ἄῤ Ἀτρεΐδην θῆκε Ζεὺς ἤματι κείνῳ ἐκπρεπέ̓ ἐν πολλοῖσι καὶ ἔξοχον ἡρώεσσιν.

[day]

ἐς ἠέλιον

ἥλιος (6) [Λ] 1.601-1.604

ἠέλιον masculine accusative singular

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

5.265-5.269

τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς δῶχ̓ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ̓ ἄριστοι ἵππων ὅσσοι ἔασιν ὑπ̓ ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους·

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

[the sun]

καταδύντα

καταδύω (21) [Λ] 1.601-1.604

καταδύντα masculine accusative singular active aorist participle

1.605-1.608

3.239-3.242

4.86-4.88

ἣ δ̓ ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ̓ ὅμιλον Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ, Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι.

[to go down, sink, set]

1.602δαίνυντ̓

δαίνυμι (18) [Λ] 1.601-1.604

δαίνυντ̓ 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

4.385-4.386

αὐτὰρ ὃ βῆ, πολέας δὲ κιχήσατο Καδμεΐωνας δαινυμένους κατὰ δῶμα βίης Ἐτεοκληείης.

5.805

δαίνυσθαί μιν ἄνωγον ἐνὶ μεγάροισιν ἕκηλον·

[to divide]

, οὐ δέ τι θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 1.601-1.604

θυμὸς masculine nominative singular

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

2.35-2.36

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ̓ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·

2.142-2.143

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε πᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·

[the soul]

ἐδεύετο

δέω (37) [Λ] 1.601-1.604

ἐδεύετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

2.229-2.233

3.293-3.294

καὶ τοὺς μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὸς ἀσπαίροντας θυμοῦ δευομένους·

[to bind, tie, fetter]

δαιτὸς

δαίς (27) [Λ] 1.601-1.604

δαιτὸς feminine genitive singular

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

4.48-4.49

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

[feast]

ἐΐσης

ἴσος (79) [Λ] 1.601-1.604

ἐΐσης feminine genitive singular

3.346-3.349

3.355-3.356

ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλε Πριαμίδαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην·

3.454

ἶσον γάρ σφιν πᾶσιν ἀπήχθετο κηρὶ μελαίνῃ.

[equal to, the same as; adv. perhaps]

, 1.603οὐ μὲν φόρμιγγος

φόρμιγξ (6) [Λ] 1.601-1.604

φόρμιγγος feminine genitive singular

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

9.193-9.194

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

18.494-18.495

κοῦροι δ̓ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δ̓ ἄρα τοῖσιν αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον·

[the phorminx]

περικαλλέος

περικαλλής (20) [Λ] 1.601-1.604

περικαλλέος feminine genitive singular

3.262

πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον·

3.312

πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον.

3.396-3.398

καί ῥ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴν στήθεά θ̓ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα, θάμβησέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[very beautiful]

ἣν ἔχ̓

ἔχω (431) [Λ] 1.601-1.604

ἔχ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

2.1-2.4

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.30-2.31

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[to have]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 1.601-1.604

Ἀπόλλων masculine nominative singular

2.371-2.372

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον τοιοῦτοι δέκα μοι συμφράδμονες εἶεν Ἀχαιῶν·

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

2.824-2.827

οἳ δὲ Ζέλειαν ἔναιον ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης ἀφνειοὶ πίνοντες ὕδωρ μέλαν Αἰσήποιο Τρῶες, τῶν αὖτ̓ ἦρχε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸς Πάνδαρος, ᾧ καὶ τόξον Ἀπόλλων αὐτὸς ἔδωκεν.

[Apollo]

, 1.604Μουσάων

Μοῦσα (9) [Λ] 1.601-1.604

Μουσάων feminine genitive plural

2.484

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι·

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

2.591-2.596

οἳ δὲ Πύλον τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴν καὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καὶ ἐΰκτιτον Αἰπὺ καὶ Κυπαρισσήεντα καὶ Ἀμφιγένειαν ἔναιον καὶ Πτελεὸν καὶ Ἕλος καὶ Δώριον, ἔνθά τε Μοῦσαι ἀντόμεναι Θάμυριν τὸν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆς Οἰχαλίηθεν ἰόντα παῤ Εὐρύτου Οἰχαλιῆος·

[the Muse]

θ̓ αἳ ἄειδον

ἀείδω (8) [Λ] 1.601-1.604

ἄειδον 3rd person plural active imperfect indicative

2.597-2.598

στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν εἴ περ ἂν αὐταὶ Μοῦσαι ἀείδοιεν κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

[to sing]

ἀμειβόμεναι

ἀμείβω (75) [Λ] 1.601-1.604

ἀμειβόμεναι feminine nominative plural medio-passive present participle

3.171

τὸν δ̓ Ἑλένη μύθοισιν ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·

3.199

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειθ̓ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα·

3.228

τὸν δ̓ Ἑλένη τανύπεπλος ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·

[change, alternate, respond]

ὀπὶ

ὄψ (14) [Λ] 1.601-1.604

ὀπὶ feminine dative singular

2.182-2.183

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης, βῆ δὲ θέειν, ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε·

3.146-3.152

οἳ δ̓ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην Λάμπόν τε Κλυτίον θ̓ Ἱκετάονά τ̓ ὄζον Ἄρηος Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι, γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλ̓ ἀγορηταὶ ἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ̓ ὕλην δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·

3.221-3.223

ἀλλ̓ ὅτε δὴ ὄπα τε μεγάλην ἐκ στήθεος εἵη καὶ ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν, οὐκ ἂν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆΐ γ̓ ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος·

[a voice]

καλῇ

καλός (142) [Λ] 1.601-1.604

καλῇ feminine dative singular

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

[beautiful]

. 1.605αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ

καταδύω (21) [Λ] 1.605-1.608

κατέδυ 3rd person singular active aorist indicative

3.239-3.242

4.86-4.88

6.503-6.505

οὐ δὲ Πάρις δήθυνεν ἐν ὑψηλοῖσι δόμοισιν, ἀλλ̓ ὅ γ̓, ἐπεὶ κατέδυ κλυτὰ τεύχεα ποικίλα χαλκῷ, σεύατ̓ ἔπειτ̓ ἀνὰ ἄστυ ποσὶ κραιπνοῖσι πεποιθώς.

[to go down, sink, set]

λαμπρὸν

λαμπρός (11) [Λ] 1.605-1.608

λαμπρὸν neuter nominative singular

4.75-4.77

οἷον δ̓ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν λαμπρόν·

5.4-5.6

δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέῤ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·

5.118-5.120

δὸς δέ τέ μ̓ ἄνδρα ἑλεῖν καὶ ἐς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν ὅς μ̓ ἔβαλε φθάμενος καὶ ἐπεύχεται, οὐ δέ μέ φησι δηρὸν ἔτ̓ ὄψεσθαι λαμπρὸν φάος ἠελίοιο.

[bright, brilliant, radiant]

φάος

φάος (16) [Λ] 1.605-1.608

φάος neuter nominative singular

5.118-5.120

δὸς δέ τέ μ̓ ἄνδρα ἑλεῖν καὶ ἐς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν ὅς μ̓ ἔβαλε φθάμενος καὶ ἐπεύχεται, οὐ δέ μέ φησι δηρὸν ἔτ̓ ὄψεσθαι λαμπρὸν φάος ἠελίοιο.

8.485-8.486

ἐν δ̓ ἔπεσ̓ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

[light, daylight]

ἠελίοιο

ἥλιος (6) [Λ] 1.605-1.608

ἠελίοιο masculine genitive singular

5.265-5.269

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

8.477-8.481

σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω χωομένης, οὐ δ̓ εἴ κε τὰ νείατα πείραθ̓ ἵκηαι γαίης καὶ πόντοιο, ἵν̓ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔ τ̓ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο τέρποντ̓ οὔ τ̓ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·

[the sun]

, 1.606οἳ μὲν κακκείοντες

κατακείω (6) [Λ] 1.605-1.608

κακκείοντες masculine nominative plural active future participle

17.673-17.678

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

24.9-24.11

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν, ἄλλοτ̓ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής·

ἔβαν

βαίνω (222) [Λ] 1.605-1.608

ἔβαν 3rd person plural active aorist indicative

2.16

ὣς φάτο, βῆ δ̓ ἄῤ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·

2.17-2.18

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, βῆ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα·

2.46-2.47

εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεὶ σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[to walk, step]

οἶκον

οἶκος (29) [Λ] 1.605-1.608

οἶκον masculine accusative singular

2.157-2.162

2.173-2.178

2.289-2.290

ὥς τε γὰρ ἢ παῖδες νεαροὶ χῆραί τε γυναῖκες ἀλλήλοισιν ὀδύρονται οἶκον δὲ νέεσθαι.

[a house, abode, dwelling]

δὲ ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 1.605-1.608

ἕκαστος masculine nominative singular

1.605-1.608

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

2.164-2.165

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[every, every one, each, each one]

, 1.607ἧχι ἑκάστῳ

ἕκαστος (119) [Λ] 1.605-1.608

ἑκάστῳ masculine dative singular

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

2.164-2.165

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

2.179-2.181

ἀλλ̓ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μη δ̓ ἔτ̓ ἐρώει, σοῖς δ̓ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[every, every one, each, each one]

δῶμα

δῶμα (61) [Λ] 1.605-1.608

δῶμα neuter accusative singular

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.30-2.31

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.67-2.68

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[a house]

περικλυτὸς

περικλυτός (12) [Λ] 1.605-1.608

περικλυτὸς masculine nominative singular

6.323-6.324

Ἀργείη δ̓ Ἑλένη μετ̓ ἄρα δμῳῇσι γυναιξὶν ἧστο καὶ ἀμφιπόλοισι περικλυτὰ ἔργα κέλευε.

7.299-7.300

δῶρα δ̓ ἄγ̓ ἀλλήλοισι περικλυτὰ δώομεν ἄμφω, ὄφρά τις ὧδ̓ εἴπῃσιν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[heard of all round, famous, renowned, glorious]

ἀμφιγυήεις

ἀμφιγύεις (8) [Λ] 1.605-1.608

ἀμφιγυήεις masculine nominative singular

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

18.382-18.383

τὴν δὲ ἴδε προμολοῦσα Χάρις λιπαροκρήδεμνος καλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

18.393

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

1.608Ἥφαιστος

Ἥφαιστος (41) [Λ] 1.605-1.608

Ἥφαιστος masculine nominative singular

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

2.102-2.103

Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι, αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·

2.425-2.426

καὶ τὰ μὲν ἂρ σχίζῃσιν ἀφύλλοισιν κατέκαιον, σπλάγχνα δ̓ ἄῤ ἀμπείραντες ὑπείρεχον Ἡφαίστοιο.

[Hephaestus, god of fire]

ποίησεν

ποιέω (38) [Λ] 1.605-1.608

ποίησεν 3rd person singular active aorist indicative

2.421-2.424

3.406-3.409

5.733-5.735

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν·

[to make, to do]

ἰδυίῃσι

οἶδα (132) [Λ] 1.605-1.608

ἰδυίῃσι feminine dative plural active perfect participle

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.192

οὐ γάρ πω σάφα οἶσθ̓ οἷος νόος Ἀτρεΐωνος·

2.212-2.216

Θερσίτης δ̓ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα, ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν, ἀλλ̓ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν ἔμμεναι·

[to know]

πραπίδεσσι

πραπίδες (9) [Λ] 1.605-1.608

πραπίδεσσι feminine dative plural

11.575-11.579

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησ̓ Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱὸς Εὐρύπυλος πυκινοῖσι βιαζόμενον βελέεσσι, στῆ ῥα παῤ αὐτὸν ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλε Φαυσιάδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν·

13.410-13.412

οὐ δ̓ ἅλιόν ῥα βαρείης χειρὸς ἀφῆκεν, ἀλλ̓ ἔβαλ̓ Ἱππασίδην Ὑψήνορα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσε.

17.346-17.351

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[the midriff, diaphragm]

· 1.609Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 1.609-1.610

Ζεὺς masculine nominative singular

2.1-2.4

2.26-2.27

Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ̓ ἐλεαίρει.

2.31-2.33

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

[Zeus]

δὲ πρὸς ὃν

ἑός (167) [Λ] 1.609-1.610

ὃν neuter accusative singular

2.212-2.216

2.292-2.294

2.357-2.359

εἰ δέ τις ἐκπάγλως ἐθέλει οἶκον δὲ νέεσθαι ἁπτέσθω ἧς νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης, ὄφρα πρόσθ̓ ἄλλων θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ.

[his, her own]

λέχος ἤϊ̓

εἶμι (299) [Λ] 1.609-1.610

ἤϊ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

2.8

βάσκ̓ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·

2.87-2.89

2.93-2.94

μετὰ δέ σφισιν ὄσσα δεδήει ὀτρύνουσ̓ ἰέναι Διὸς ἄγγελος·

[come, go]

Ὀλύμπιος

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 1.609-1.610

Ὀλύμπιος masculine nominative singular

2.13-2.14

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.30-2.31

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

2.67-2.68

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται·

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

ἀστεροπητής

ἀστεροπητής (4) [Λ] 1.609-1.610

ἀστεροπητής masculine nominative singular

7.443-7.444

οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἀστεροπητῇ θηεῦντο μέγα ἔργον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

12.272-12.276

1.580-1.581

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς ἐξ ἑδέων στυφελίξαι·

[the lightener]

, 1.610ἔνθα πάρος κοιμᾶθ̓

κοιμάω (14) [Λ] 1.609-1.610

κοιμᾶθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

6.243-6.250

7.482

κοιμήσαντ̓ ἄῤ ἔπειτα καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.

[to lull]

ὅτε μιν γλυκὺς

γλυκύς (15) [Λ] 1.609-1.610

γλυκὺς masculine nominative singular

2.70-2.71

ὣς ὃ μὲν εἰπὼν ᾤχετ̓ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.

2.453-2.454

τοῖσι δ̓ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ̓ ἠὲ νέεσθαι ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

3.139-3.140

ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ ἀνδρός τε προτέρου καὶ ἄστεος ἠδὲ τοκήων·

[sweet]

ὕπνος

ὕπνος (45) [Λ] 1.609-1.610

ὕπνος masculine nominative singular

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

2.18-2.19

τὸν δὲ κίχανεν εὕδοντ̓ ἐν κλισίῃ, περὶ δ̓ ἀμβρόσιος κέχυθ̓ ὕπνος.

2.33-2.34

ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μη δέ σε λήθη αἱρείτω εὖτ̓ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.

[sleep, slumber]

ἱκάνοι

ἱκάνω (61) [Λ] 1.609-1.610

ἱκάνοι 3rd person singular active present optative

2.17-2.18

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, βῆ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα·

2.168

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

2.170-2.171

οὐ δ̓ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης ἅπτετ̓, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

[to come, arrive]

· 1.611ἔνθα καθεῦδ̓ ἀναβάς

ἀναβαίνω (8) [Λ] 1.611

ἀναβάς masculine nominative singular active aorist participle

10.488-10.493

14.286-14.288

16.184-16.186

αὐτίκα δ̓ εἰς ὑπερῷ̓ ἀναβὰς παρελέξατο λάθρῃ Ἑρμείας ἀκάκητα, πόρεν δέ οἱ ἀγλαὸν υἱὸν Εὔδωρον πέρι μὲν θείειν ταχὺν ἠδὲ μαχητήν.

[to go up, mount, to go up to]

, παρὰ δὲ χρυσόθρονος

χρυσόθρονος (4) [Λ] 1.611

χρυσόθρονος feminine nominative singular

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

14.153-14.154

Ἥρη δ̓ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι στᾶσ̓ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου·

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[gold-enthroned]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 1.611

Ἥρη feminine nominative singular

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

2.31-2.33

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·

2.68-2.70

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται ἐκ Διός·