ILIAD Elucidated - Book 23

23.1ὣς οἳ μὲν στενάχοντο

στενάχω (27) [Λ] 23.1

στενάχοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

24.122-24.123

ἔνθ̓ ἄρα τόν γε εὗῤ ἁδινὰ στενάχοντα·

24.637-24.640

οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν, ἀλλ̓ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.

[to sigh, groan, wail]

κατὰ πτόλιν

πόλις (133) [Λ] 23.1

πτόλιν feminine accusative singular

23.834-23.835

οὐ μὲν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου ποιμὴν οὐ δ̓ ἀροτὴρ εἶσ̓ ἐς πόλιν, ἀλλὰ παρέξει.

24.244-24.246

αὐτὰρ ἔγωγε πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.

24.329-24.332

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ̓ ἀφίκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ̓ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν ἐς πεδίον προφανέντε·

[a city]

· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (91) [Λ] 23.1-23.5

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

23.35-23.37

αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα ποδώκεα Πηλεΐωνα εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ.

23.120-23.121

τὰς μὲν ἔπειτα διαπλήσσοντες Ἀχαιοὶ ἔκδεον ἡμιόνων·

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

[Achaian]

23.2ἐπεὶ δὴ νῆάς

ναῦς (586) [Λ] 23.1-23.5

νῆάς feminine accusative plural

23.1-23.5

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἐπεὶ δὴ νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, Μυρμιδόνας δ̓ οὐκ εἴα ἀποσκίδνασθαι Ἀχιλλεύς, ἀλλ̓ ὅ γε οἷς ἑτάροισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

23.26-23.29

οἳ δ̓ ἔντἐ ἀφωπλίζοντο ἕκαστος χάλκεα μαρμαίροντα, λύον δ̓ ὑψηχέας ἵππους, κὰδ δ̓ ἷζον παρὰ νηῒ ποδώκεος Αἰακίδαο μυρίοι·

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[a ship]

τε καὶ Ἑλλήσποντον

Ἑλλήσποντος (10) [Λ] 23.1-23.5

Ἑλλήσποντον masculine accusative singular

24.346-24.348

αἶψα δ̓ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε, βῆ δ̓ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.

24.544-24.546

ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων, τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.

2.844-2.845

αὐτὰρ Θρήϊκας ἦγ̓ Ἀκάμας καὶ Πείροος ἥρως ὅσσους Ἑλλήσποντος ἀγάρροος ἐντὸς ἐέργει.

[the Hellespont]

ἵκοντο

ἱκνέομαι (114) [Λ] 23.1-23.5

ἵκοντο 3rd person plural middle aorist indicative

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

[to come]

, 23.3οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο

σκίδνημι (6) [Λ] 23.1-23.5

ἐσκίδναντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

24.1-24.2

λῦτο δ̓ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντ̓ ἰέναι.

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

11.307-11.308

πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα κυλίνδεται, ὑψόσε δ̓ ἄχνη σκίδναται ἐξ ἀνέμοιο πολυπλάγκτοιο ἰωῆς·

[to disperse]

ἑὴν

ἑός (167) [Λ] 23.1-23.5

ἑὴν feminine accusative singular

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

23.293-23.295

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

[his, her own]

ἐπὶ νῆα

ναῦς (586) [Λ] 23.1-23.5

νῆα feminine accusative singular

23.26-23.29

23.161-23.165

23.246-23.248

ἔπειτα δὲ καὶ τὸν Ἀχαιοὶ εὐρύν θ̓ ὑψηλόν τε τιθήμεναι, οἵ κεν ἐμεῖο δεύτεροι ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι λίπησθε.

[a ship]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 23.1-23.5

ἕκαστος masculine nominative singular

23.26-23.29

οἳ δ̓ ἔντἐ ἀφωπλίζοντο ἕκαστος χάλκεα μαρμαίροντα, λύον δ̓ ὑψηχέας ἵππους, κὰδ δ̓ ἷζον παρὰ νηῒ ποδώκεος Αἰακίδαο μυρίοι·

23.55-23.56

ἐσσυμένως δ̓ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

[every, every one, each, each one]

, 23.4Μυρμιδόνας

Μυρμιδόνες (39) [Λ] 23.1-23.5

Μυρμιδόνας masculine accusative plural

23.6-23.9

Μυρμιδόνες ταχύπωλοι ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι μὴ δή πω ὑπ̓ ὄχεσφι λυώμεθα μώνυχας ἵππους, ἀλλ̓ αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἆσσον ἰόντες Πάτροκλον κλαίωμεν·

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

23.128-23.131

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους·

[Myrmidons(sg. a Myrmidon, or their mythical ancestor M.)]

δ̓ οὐκ εἴα

ἐάω (92) [Λ] 23.1-23.5

εἴα 3rd person singular active imperfect indicative

23.72-23.74

τῆλέ με εἴργουσι ψυχαὶ εἴδωλα καμόντων, οὐ δέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν, ἀλλ̓ αὔτως ἀλάλημαι ἀν̓ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ.

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

24.71-24.72

ἀλλ̓ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐ δέ πῃ ἔστι, λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα·

[to let, suffer, allow, permit]

ἀποσκίδνασθαι Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.1-23.5

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

23.12

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ᾤμωξαν ἀολλέες, ἦρχε δ̓ Ἀχιλλεύς.

23.69

εὕδεις, αὐτὰρ ἐμεῖο λελασμένος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.

23.80-23.81

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τείχει ὕπο Τρώων εὐηφενέων ἀπολέσθαι.

[Achilles]

, 23.5ἀλλ̓ ὅ γε οἷς ἑτάροισι

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.1-23.5

ἑτάροισι masculine dative plural

23.6-23.9

Μυρμιδόνες ταχύπωλοι ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι μὴ δή πω ὑπ̓ ὄχεσφι λυώμεθα μώνυχας ἵππους, ἀλλ̓ αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἆσσον ἰόντες Πάτροκλον κλαίωμεν·

23.17-23.18

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου·

23.35-23.37

αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα ποδώκεα Πηλεΐωνα εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ.

[a comrade, companion, mate]

φιλοπτολέμοισι

φιλοπόλεμος (10) [Λ] 23.1-23.5

φιλοπτολέμοισι masculine dative plural

23.128-23.131

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους·

16.64-16.70

τύνη δ̓ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι, ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι, εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος·

16.87-16.90

εἰ δέ κεν αὖ τοι δώῃ κῦδος ἀρέσθαι ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης, μὴ σύ γ̓ ἄνευθεν ἐμεῖο λιλαίεσθαι πολεμίζειν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν·

[fond of war, warlike]

μετηύδα

μεταυδάω (11) [Λ] 23.1-23.5

μετηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

23.569

ὃ δ̓ ἔπειτα μετηύδα ἰσόθεος φώς·

24.31-24.32

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

24.713-24.715

καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων, εἰ μὴ ἄῤ ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα·

[to speak among]

· 23.6Μυρμιδόνες

Μυρμιδόνες (39) [Λ] 23.6-23.9

Μυρμιδόνες masculine vocative plural

23.57-23.61

23.128-23.131

24.397

Μυρμιδόνων δ̓ ἔξειμι, πατὴρ δέ μοί ἐστι Πολύκτωρ.

[Myrmidons(sg. a Myrmidon, or their mythical ancestor M.)]

ταχύπωλοι

ταχύπωλος (11) [Λ] 23.6-23.9

ταχύπωλοι masculine vocative plural

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

24.308-24.313

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε δός μ̓ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ̓ ἐλεεινόν, πέμψον δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

4.232-4.233

καί ῥ̓ οὓς μὲν σπεύδοντας ἴδοι Δαναῶν ταχυπώλων, τοὺς μάλα θαρσύνεσκε παριστάμενος ἐπέεσσιν·

[with fleet, swift horses]

ἐμοὶ ἐρίηρες

ἐρίηρος (5) [Λ] 23.6-23.9

ἐρίηρες masculine vocative plural

4.266-4.267

Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐρίηρος ἑταῖρος ἔσσομαι, ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα·

8.332-8.334

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

13.421-13.423

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ, νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

[fitting exactly]

ἑταῖροι

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.6-23.9

ἑταῖροι masculine vocative plural

23.17-23.18

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου·

23.35-23.37

23.77-23.79

οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν, ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν κὴρ ἀμφέχανε στυγερή, ἥ περ λάχε γιγνόμενόν περ·

[a comrade, companion, mate]

23.7μὴ δή πω ὑπ̓ ὄχεσφι

ὄχος (59) [Λ] 23.6-23.9

ὄχεσφι neuter dative plural

23.128-23.131

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους·

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

3.29

αὐτίκα δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

[a carriage, shelter]

λυώμεθα

λύω (85) [Λ] 23.6-23.9

λυώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

23.10-23.11

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο, ἵππους λυσάμενοι δορπήσομεν ἐνθάδε πάντες.

23.26-23.29

οἳ δ̓ ἔντἐ ἀφωπλίζοντο ἕκαστος χάλκεα μαρμαίροντα, λύον δ̓ ὑψηχέας ἵππους, κὰδ δ̓ ἷζον παρὰ νηῒ ποδώκεος Αἰακίδαο μυρίοι·

23.62-23.63

εὖτε τὸν ὕπνος ἔμαρπτε λύων μελεδήματα θυμοῦ νήδυμος ἀμφιχυθείς·

[to loose]

μώνυχας

μῶνυξ (16) [Λ] 23.6-23.9

μώνυχας masculine accusative plural

23.279

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω καὶ μώνυχες ἵπποι·

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

[with a single]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.6-23.9

ἵππους masculine accusative plural

23.6-23.9

Μυρμιδόνες ταχύπωλοι ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι μὴ δή πω ὑπ̓ ὄχεσφι λυώμεθα μώνυχας ἵππους, ἀλλ̓ αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἆσσον ἰόντες Πάτροκλον κλαίωμεν·

23.10-23.11

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο, ἵππους λυσάμενοι δορπήσομεν ἐνθάδε πάντες.

23.13-23.14

οἳ δὲ τρὶς περὶ νεκρὸν ἐΰτριχας ἤλασαν ἵππους μυρόμενοι·

[a horse, mare]

, 23.8ἀλλ̓ αὐτοῖς

αὐτός (604) [Λ] 23.6-23.9

αὐτοῖς masculine dative plural

23.65-23.67

ἦλθε δ̓ ἐπὶ ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο πάντ̓ αὐτῷ μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ̓ ἐϊκυῖα καὶ φωνήν, καὶ τοῖα περὶ χροῒ εἵματα ἕστο·

23.80-23.81

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τείχει ὕπο Τρώων εὐηφενέων ἀπολέσθαι.

23.105-23.107

παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε, καί μοι ἕκαστ̓ ἐπέτελλεν, ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἵπποισι

ἵππος (417) [Λ] 23.6-23.9

ἵπποισι masculine dative plural

23.10-23.11

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο, ἵππους λυσάμενοι δορπήσομεν ἐνθάδε πάντες.

23.13-23.14

οἳ δὲ τρὶς περὶ νεκρὸν ἐΰτριχας ἤλασαν ἵππους μυρόμενοι·

23.26-23.29

οἳ δ̓ ἔντἐ ἀφωπλίζοντο ἕκαστος χάλκεα μαρμαίροντα, λύον δ̓ ὑψηχέας ἵππους, κὰδ δ̓ ἷζον παρὰ νηῒ ποδώκεος Αἰακίδαο μυρίοι·

[a horse, mare]

καὶ ἅρμασιν

ἅρμα (59) [Λ] 23.6-23.9

ἅρμασιν neuter dative plural

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

23.303-23.304

Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες φέρον ἅρμα·

23.319-23.321

ἀλλ̓ ὃς μέν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασιν οἷσι πεποιθὼς ἀφραδέως ἐπὶ πολλὸν ἑλίσσεται ἔνθα καὶ ἔνθα, ἵπποι δὲ πλανόωνται ἀνὰ δρόμον, οὐ δὲ κατίσχει·

[a chariot]

ἆσσον ἰόντες

εἶμι (299) [Λ] 23.6-23.9

ἰόντες masculine nominative plural active present participle

23.38-23.41

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες, αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

23.114-23.115

οἳ δ̓ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες σειράς τ̓ εὐπλέκτους·

23.205-23.207

εἶμι γὰρ αὖτις ἐπ̓ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα Αἰθιόπων ἐς γαῖαν, ὅθι ῥέζουσ̓ ἑκατόμβας ἀθανάτοις, ἵνα δὴ καὶ ἐγὼ μεταδαίσομαι ἱρῶν.

[come, go]

23.9Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.6-23.9

Πάτροκλον masculine accusative singular

23.19

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

23.65-23.67

ἦλθε δ̓ ἐπὶ ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο πάντ̓ αὐτῷ μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ̓ ἐϊκυῖα καὶ φωνήν, καὶ τοῖα περὶ χροῒ εἵματα ἕστο·

[Patroclus]

κλαίωμεν

κλαίω (37) [Λ] 23.6-23.9

κλαίωμεν 1st person plural active present subjunctive

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

24.3-24.8

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐ δέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ̓ ἐστρέφετ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ, ἠδ̓ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

24.48

ἀλλ̓ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·

[to weep, lament, wail]

· ὃ γὰρ γέρας

γέρας (31) [Λ] 23.9

γέρας neuter nominative singular

24.70

τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.

1.118-1.119

αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ̓ ἑτοιμάσατ̓ ὄφρα μὴ οἶος Ἀργείων ἀγέραστος ἔω, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε·

1.120

λεύσσετε γὰρ τό γε πάντες ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ.

[a gift of honour]

ἐστὶ

εἰμί (1088) [Λ] 23.9

ἐστὶ 3rd person singular active present indicative

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

23.83-23.88

μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ̓ Ἀχιλλεῦ, ἀλλ̓ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν, εὖτέ με τυτθὸν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος ἤγαγεν ὑμέτερόνδ̓ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς, ἤματι τῷ ὅτε παῖδα κατέκτανον Ἀμφιδάμαντος νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ̓ ἀστραγάλοισι χολωθείς·

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

[to be]

θανόντων

θνήσκω (75) [Λ] 23.9

θανόντων masculine genitive plural active aorist participle

23.70

οὐ μέν μευ ζώοντος ἀκήδεις, ἀλλὰ θανόντος·

23.192

οὐ δὲ πυρὴ Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος·

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

. 23.10αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ὀλοοῖο

ὀλοός (25) [Λ] 23.10-23.11

ὀλοοῖο masculine genitive singular

23.97-23.98

μίνυνθά περ ἀμφιβαλόντε ἀλλήλους ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο.

23.439

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

[destroying, destructive, fatal, deadly, murderous]

τεταρπώμεσθα

τέρπω (31) [Λ] 23.10-23.11

τεταρπώμεσθα 1st person plural middle aorist subjunctive

23.97-23.98

μίνυνθά περ ἀμφιβαλόντε ἀλλήλους ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο.

23.296-23.298

τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ̓ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος δῶῤ, ἵνα μή οἱ ἕποιθ̓ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν, ἀλλ̓ αὐτοῦ τέρποιτο μένων·

24.2-24.3

τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι·

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

γόοιο

γόος (25) [Λ] 23.10-23.11

γόοιο masculine genitive singular

23.14

μετὰ δέ σφι Θέτις γόου ἵμερον ὦρσε.

23.17-23.18

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου·

23.97-23.98

μίνυνθά περ ἀμφιβαλόντε ἀλλήλους ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο.

[weeping, wailing, groaning, howling, mourning, lamentation]

, 23.11ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.10-23.11

ἵππους masculine accusative plural

23.13-23.14

οἳ δὲ τρὶς περὶ νεκρὸν ἐΰτριχας ἤλασαν ἵππους μυρόμενοι·

23.26-23.29

23.128-23.131

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους·

[a horse, mare]

λυσάμενοι

λύω (85) [Λ] 23.10-23.11

λυσάμενοι masculine nominative plural middle aorist participle

23.26-23.29

23.62-23.63

εὖτε τὸν ὕπνος ἔμαρπτε λύων μελεδήματα θυμοῦ νήδυμος ἀμφιχυθείς·

23.513

ὃ δ̓ ἔλυεν ὑφ̓ ἵππους.

[to loose]

δορπήσομεν ἐνθάδε πάντες

πᾶς (546) [Λ] 23.10-23.11

πάντες masculine nominative plural

23.20-23.23

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην Ἕκτορα δεῦῤ ἐρύσας δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι, δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσειν Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.

23.65-23.67

ἦλθε δ̓ ἐπὶ ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο πάντ̓ αὐτῷ μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ̓ ἐϊκυῖα καὶ φωνήν, καὶ τοῖα περὶ χροῒ εἵματα ἕστο·

23.95-23.96

αὐτὰρ ἐγώ τοι πάντα μάλ̓ ἐκτελέω καὶ πείσομαι ὡς σὺ κελεύεις.

[all, the whole]

. 23.12ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ᾤμωξαν

οἰμώζω (17) [Λ] 23.12

ᾤμωξαν 3rd person plural active aorist indicative

23.178

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

24.591

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

3.364

Ἀτρεΐδης δ̓ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

[to wail aloud, lament]

ἀολλέες

ἀολλής (18) [Λ] 23.12

ἀολλέες masculine nominative plural

23.127-23.128

αὐτὰρ ἐπεὶ πάντῃ παρακάββαλον ἄσπετον ὕλην ἥατ̓ ἄῤ αὖθι μένοντες ἀολλέες.

23.233

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα ἀολλέες ἠγερέθοντο·

23.674-23.675

κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ̓ ἀολλέες αὖθι μενόντων, οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.

[all together, in throngs or crowds]

, ἦρχε

ἄρχω (80) [Λ] 23.12

ἦρχε 3rd person singular active imperfect indicative

24.103

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

24.723-24.724

τῇσιν δ̓ Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

1.493-1.495

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεὺς δ̓ ἦρχε·

[(to be first) to rule, to begin]

δ̓ Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.12

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

23.69

εὕδεις, αὐτὰρ ἐμεῖο λελασμένος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.

23.80-23.81

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τείχει ὕπο Τρώων εὐηφενέων ἀπολέσθαι.

23.83-23.88

μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ̓ Ἀχιλλεῦ, ἀλλ̓ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν, εὖτέ με τυτθὸν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος ἤγαγεν ὑμέτερόνδ̓ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς, ἤματι τῷ ὅτε παῖδα κατέκτανον Ἀμφιδάμαντος νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ̓ ἀστραγάλοισι χολωθείς·

[Achilles]

. 23.13οἳ δὲ τρὶς περὶ νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 23.13-23.14

νεκρὸν masculine accusative singular

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.196-23.198

πολλὰ δὲ καὶ σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί, ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι.

[a dead body, corpse]

ἐΰτριχας ἤλασαν

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.13-23.14

ἤλασαν 3rd person plural active aorist indicative

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

23.334-23.336

τῷ σὺ μάλ̓ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους, αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ ἦκ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοῖιν·

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

[to drive, drive on, set in motion]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.13-23.14

ἵππους masculine accusative plural

23.26-23.29

23.128-23.131

23.171-23.172

πίσυρας δ̓ ἐριαύχενας ἵππους ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.

[a horse, mare]

23.14μυρόμενοι

μύρω (12) [Λ] 23.13-23.14

μυρόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

23.105-23.107

παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε, καί μοι ἕκαστ̓ ἐπέτελλεν, ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ.

23.109-23.110

μυρομένοισι δὲ τοῖσι φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς ἀμφὶ νέκυν ἐλεεινόν.

24.792-24.794

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θ̓ ἕταροί τε μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν.

[to flow, run, trickle]

· μετὰ δέ σφι Θέτις

Θέτις (40) [Λ] 23.14

Θέτις feminine nominative singular

24.74-24.76

ἀλλ̓ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο, ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

24.83-24.84

εὗρε δ̓ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄλλαι εἵαθ̓ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί·

24.88

ὄρσο Θέτι·

[Thetis]

γόου

γόος (25) [Λ] 23.14

γόου masculine genitive singular

23.17-23.18

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου·

23.97-23.98

μίνυνθά περ ἀμφιβαλόντε ἀλλήλους ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο.

23.108

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

[weeping, wailing, groaning, howling, mourning, lamentation]

ἵμερον

ἵμερος (11) [Λ] 23.14

ἵμερον masculine accusative singular

23.108

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

24.507

ὣς φάτο, τῷ δ̓ ἄρα πατρὸς ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

[a longing]

ὦρσε

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.14

ὦρσε 3rd person singular active aorist indicative

23.108

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

23.112-23.113

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.131-23.134

οἳ δ̓ ὄρνυντο καὶ ἐν τεύχεσσιν ἔδυνον, ἂν δ̓ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε, πρόσθε μὲν ἱππῆες, μετὰ δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν μυρίοι·

[to stir, stir up]

. 23.15δεύοντο

δεύω (22) [Λ] 23.15-23.16

δεύοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

23.15-23.16

δεύοντο ψάμαθοι, δεύοντο δὲ τεύχεα φωτῶν δάκρυσι·

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

[to wet, drench]

ψάμαθοι

ψάμαθος (10) [Λ] 23.15-23.16

ψάμαθοι feminine nominative plural

23.850-23.855

αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, κὰδ δ̓ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ̓ ἡμιπέλεκκα, ἱστὸν δ̓ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄῤ ἀνώγει τοξεύειν·

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

2.800-2.801

λίην γὰρ φύλλοισιν ἐοικότες ἢ ψαμάθοισιν ἔρχονται πεδίοιο μαχησόμενοι προτὶ ἄστυ.

[sand, sea-sand]

, δεύοντο

δεύω (22) [Λ] 23.15-23.16

δεύοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

23.218-23.221

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

24.69-24.70

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

[to wet, drench]

δὲ τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 23.15-23.16

τεύχεα neuter nominative plural

23.131-23.134

οἳ δ̓ ὄρνυντο καὶ ἐν τεύχεσσιν ἔδυνον, ἂν δ̓ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε, πρόσθε μὲν ἱππῆες, μετὰ δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν μυρίοι·

23.798-23.800

αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος θῆκ̓ ἐς ἀγῶνα φέρων, κατὰ δ̓ ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν τεύχεα Σαρπήδοντος, ἅ μιν Πάτροκλος ἀπηύρα.

23.802-23.804

ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, τεύχεα ἑσσαμένω ταμεσίχροα χαλκὸν ἑλόντε ἀλλήλων προπάροιθεν ὁμίλου πειρηθῆναι.

[a tool, implement]

φωτῶν

φώς (58) [Λ] 23.15-23.16

φωτῶν masculine genitive plural

23.569

ὃ δ̓ ἔπειτα μετηύδα ἰσόθεος φώς·

23.670-23.671

οὐ δ̓ ἄρα πως ἦν ἐν πάντεσσ̓ ἔργοισι δαήμονα φῶτα γενέσθαι.

23.677-23.680

Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος, ὅς ποτε Θήβας δ̓ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο ἐς τάφον·

[a man]

23.16δάκρυσι

δάκρυον (43) [Λ] 23.15-23.16

δάκρυσι neuter dative plural

23.385-23.387

τοῖο δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο, οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας, οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες.

23.396-23.397

τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

24.9-24.11

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν, ἄλλοτ̓ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής·

[a tear]

· τοῖον

τοῖος (46) [Λ] 23.16

τοῖον masculine accusative singular

23.65-23.67

ἦλθε δ̓ ἐπὶ ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο πάντ̓ αὐτῷ μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ̓ ἐϊκυῖα καὶ φωνήν, καὶ τοῖα περὶ χροῒ εἵματα ἕστο·

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

[quality, such, such-like]

γὰρ πόθεον

ποθέω (11) [Λ] 23.16

πόθεον 3rd person plural active imperfect indicative

24.3-24.8

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐ δέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ̓ ἐστρέφετ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ, ἠδ̓ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

1.490-1.492

οὔτέ ποτ̓ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ̓ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.

2.703

οὐ δὲ μὲν οὐ δ̓ οἳ ἄναρχοι ἔσαν, πόθεόν γε μὲν ἀρχόν·

[to long for, yearn after]

μήστωρα

μήστωρ (15) [Λ] 23.16

μήστωρα masculine accusative singular

4.328

ἀμφὶ δ̓ Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς·

5.271-5.272

τοὺς μὲν τέσσαρας αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλ̓ ἐπὶ φάτνῃ, τὼ δὲ δύ̓ Αἰνείᾳ δῶκεν μήστωρε φόβοιο.

6.87-6.98

ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.

[an adviser, counsellor]

φόβοιο

φόβος (38) [Λ] 23.16

φόβοιο masculine genitive singular

24.213-24.216

τότ̓ ἄντιτα ἔργα γένοιτο παιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα, ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων ἑσταότ̓ οὔ τε φόβου μεμνημένον οὔ τ̓ ἀλεωρῆς.

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

4.439-4.443

ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη Δεῖμός τ̓ ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα, Ἄρεος ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη ἑτάρη τε, ἥ τ̓ ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα οὐρανῷ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐπὶ χθονὶ βαίνει·

[fear, panic, flight]

. 23.17τοῖσι δὲ Πηλεΐδης

Πηλείδης (53) [Λ] 23.17-23.18

Πηλεΐδης masculine nominative singular

23.38-23.41

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες, αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

ἁδινοῦ

ἀδινός (4) [Λ] 23.17-23.18

ἁδινοῦ masculine genitive singular

24.747

τῇσιν δ̓ αὖθ̓ Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο·

2.469-2.473

ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰ αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει, τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

16.480-16.481

τοῦ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός, ἀλλ̓ ἔβαλ̓ ἔνθ̓ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφ̓ ἁδινὸν κῆρ.

ἐξῆρχε

ἐξάρχω (9) [Λ] 23.17-23.18

ἐξῆρχε 3rd person singular active imperfect indicative

24.747

τῇσιν δ̓ αὖθ̓ Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο·

24.761

τῇσι δ̓ ἔπειθ̓ Ἑλένη τριτάτη ἐξῆρχε γόοιο·

2.84-2.86

ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι, οἳ δ̓ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν σκηπτοῦχοι βασιλῆες·

[to begin with, make a beginning of]

γόοιο

γόος (25) [Λ] 23.17-23.18

γόοιο masculine genitive singular

23.97-23.98

μίνυνθά περ ἀμφιβαλόντε ἀλλήλους ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο.

23.108

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[weeping, wailing, groaning, howling, mourning, lamentation]

23.18χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 23.17-23.18

χεῖρας feminine accusative plural

23.75

καί μοι δὸς τὴν χεῖῤ·

23.99-23.100

ὣς ἄρα φωνήσας ὠρέξατο χερσὶ φίλῃσιν οὐ δ̓ ἔλαβε·

23.101-23.102

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ̓ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν·

[the hand]

ἐπ̓ ἀνδροφόνους

ἀνδροφόνος (16) [Λ] 23.17-23.18

ἀνδροφόνους feminine accusative plural

24.477-24.479

τοὺς δ̓ ἔλαθ̓ εἰσελθὼν Πρίαμος μέγας, ἄγχι δ̓ ἄρα στὰς χερσὶν Ἀχιλλῆος λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖρας δεινὰς ἀνδροφόνους, αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας.

24.509-24.512

τὼ δὲ μνησαμένω ὃ μὲν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κλαῖ̓ ἁδινὰ προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἐλυσθείς, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖεν ἑὸν πατέῤ, ἄλλοτε δ̓ αὖτε Πάτροκλον·

24.723-24.724

τῇσιν δ̓ Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

[man-slaying]

θέμενος

τίθημι (194) [Λ] 23.17-23.18

θέμενος masculine nominative singular middle aorist participle

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

23.83-23.88

μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ̓ Ἀχιλλεῦ, ἀλλ̓ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν, εὖτέ με τυτθὸν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος ἤγαγεν ὑμέτερόνδ̓ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς, ἤματι τῷ ὅτε παῖδα κατέκτανον Ἀμφιδάμαντος νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ̓ ἀστραγάλοισι χολωθείς·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[to set, put, place]

στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 23.17-23.18

στήθεσσιν neuter dative plural

23.727-23.728

ἐπὶ δὲ στήθεσσιν Ὀδυσσεὺς κάππεσε·

23.759-23.763

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς ἄγχι μάλ̓, ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο στήθεός ἐστι κανών, ὅν τ̓ εὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον, ἀγχόθι δ̓ ἴσχει στήθεος·

23.759-23.763

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς ἄγχι μάλ̓, ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο στήθεός ἐστι κανών, ὅν τ̓ εὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον, ἀγχόθι δ̓ ἴσχει στήθεος·

[the breast]

ἑταίρου

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.17-23.18

ἑταίρου masculine genitive singular

23.35-23.37

23.77-23.79

23.134

ἐν δὲ μέσοισι φέρον Πάτροκλον ἑταῖροι.

[a comrade, companion, mate]

· 23.19χαῖρέ

χαίρω (43) [Λ] 23.19

χαῖρέ 2nd person singular active present imperative

23.179

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

23.565

ὃ δὲ δέξατο χαίρων.

[to rejoice, be glad, be delighted]

μοι ὦ Πάτροκλε

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.19

Πάτροκλε masculine vocative singular

23.43-23.47

23.65-23.67

23.105-23.107

παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε, καί μοι ἕκαστ̓ ἐπέτελλεν, ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ.

[Patroclus]

καὶ εἰν Ἀΐδαο

ᾍδης (17) [Λ] 23.19

Ἀΐδαο masculine genitive singular

23.71

θάπτέ με ὅττι τάχιστα πύλας Ἀΐδαο περήσω.

23.75-23.76

ὀλοφύρομαι, οὐ γὰρ ἔτ̓ αὖτις νίσομαι ἐξ Ἀΐδαο, ἐπήν με πυρὸς λελάχητε.

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

[Hades]

δόμοισι

δόμος (45) [Λ] 23.19

δόμοισι masculine dative plural

23.83-23.88

μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ̓ Ἀχιλλεῦ, ἀλλ̓ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν, εὖτέ με τυτθὸν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος ἤγαγεν ὑμέτερόνδ̓ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς, ἤματι τῷ ὅτε παῖδα κατέκτανον Ἀμφιδάμαντος νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ̓ ἀστραγάλοισι χολωθείς·

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

23.179

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

[a house; a course of stone]

· 23.20πάντα

πᾶς (546) [Λ] 23.20-23.23

πάντα neuter accusative plural

23.65-23.67

23.95-23.96

αὐτὰρ ἐγώ τοι πάντα μάλ̓ ἐκτελέω καὶ πείσομαι ὡς σὺ κελεύεις.

23.108

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

[all, the whole]

γὰρ ἤδη τοι τελέω

τελέω (60) [Λ] 23.20-23.23

τελέω 1st person singular active present indicative

23.149

ὣς ἠρᾶθ̓ ὃ γέρων, σὺ δέ οἱ νόον οὐκ ἐτέλεσσας.

23.180-23.182

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην, δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς τοὺς ἅμα σοὶ πάντας πῦρ ἐσθίει·

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

[to complete, fulfil, accomplish]

τὰ πάροιθεν ὑπέστην

ὑφίστημι (15) [Λ] 23.20-23.23

ὑπέστην 1st person singular active aorist indicative

23.180-23.182

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην, δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς τοὺς ἅμα σοὶ πάντας πῦρ ἐσθίει·

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

4.266-4.267

Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐρίηρος ἑταῖρος ἔσσομαι, ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα·

[to place under; mid. to submit, to promise]

23.21Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 23.20-23.23

Ἕκτορα masculine accusative singular

23.24-23.26

ἦ ῥα καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα πρηνέα πὰρ λεχέεσσι Μενοιτιάδαο τανύσσας ἐν κονίῃς·

23.63-23.64

μάλα γὰρ κάμε φαίδιμα γυῖα Ἕκτοῤ ἐπαΐσσων προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

23.182-23.183

Ἕκτορα δ̓ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

[Hector]

δεῦῤ ἐρύσας

ἐρύω (101) [Λ] 23.20-23.23

ἐρύσας masculine nominative singular active aorist participle

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

24.499-24.501

ὃς δέ μοι οἶος ἔην, εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς, τὸν σὺ πρῴην κτεῖνας ἀμυνόμενον περὶ πάτρης Ἕκτορα·

24.582-24.586

δμῳὰς δ̓ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετ̓ ἀμφί τ̓ ἀλεῖψαι νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν, μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δ̓ ὀρινθείη φίλον ἦτορ, καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δ̓ ἀλίτηται ἐφετμάς.

[to drag along the ground, drag, draw]

δώσειν

δίδωμι (254) [Λ] 23.20-23.23

δώσειν active future infinitive

23.75

καί μοι δὸς τὴν χεῖῤ·

23.182-23.183

Ἕκτορα δ̓ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

23.296-23.298

τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ̓ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος δῶῤ, ἵνα μή οἱ ἕποιθ̓ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν, ἀλλ̓ αὐτοῦ τέρποιτο μένων·

[to give]

κυσὶν

κύων (75) [Λ] 23.20-23.23

κυσὶν masculine dative plural

23.173-23.176

ἐννέα τῷ γε ἄνακτι τραπεζῆες κύνες ἦσαν, καὶ μὲν τῶν ἐνέβαλλε πυρῇ δύο δειροτομήσας, δώδεκα δὲ Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς χαλκῷ δηϊόων·

23.182-23.183

Ἕκτορα δ̓ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

23.184-23.187

τὸν δ̓ οὐ κύνες ἀμφεπένοντο, ἀλλὰ κύνας μὲν ἄλαλκε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἤματα καὶ νύκτας, ῥοδόεντι δὲ χρῖεν ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

[a dog]

ὠμὰ

ὠμός (3) [Λ] 23.20-23.23

ὠμὰ neuter accusative plural

4.34-4.36

εἰ δὲ σύ γ̓ εἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρὰ ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Πριάμοιό τε παῖδας ἄλλους τε Τρῶας, τότε κεν χόλον ἐξακέσαιο.

22.346-22.352

αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήη ὤμ̓ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷα ἔοργας, ὡς οὐκ ἔσθ̓ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι, οὐ δ̓ εἴ κεν δεκάκις τε καὶ εἰκοσινήριτ̓ ἄποινα στήσωσ̓ ἐνθάδ̓ ἄγοντες, ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα, οὐ δ̓ εἴ κέν σ̓ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι Δαρδανίδης Πρίαμος·

[raw, crude]

δάσασθαι

δατέομαι (14) [Λ] 23.20-23.23

δάσασθαι middle aorist infinitive

23.121-23.122

ταὶ δὲ χθόνα ποσσὶ δατεῦντο ἐλδόμεναι πεδίοιο διὰ ῥωπήϊα πυκνά.

1.125-1.126

ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν, τὰ δέδασται, λαοὺς δ̓ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ̓ ἐπαγείρειν.

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

[to divide among themselves]

, 23.22δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς

πυρή (20) [Λ] 23.20-23.23

πυρῆς feminine genitive singular

23.141-23.142

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[any place where fire is kindled]

ἀποδειροτομήσειν 23.23Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 23.20-23.23

Τρώων masculine genitive plural

23.80-23.81

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τείχει ὕπο Τρώων εὐηφενέων ἀπολέσθαι.

23.173-23.176

ἐννέα τῷ γε ἄνακτι τραπεζῆες κύνες ἦσαν, καὶ μὲν τῶν ἐνέβαλλε πυρῇ δύο δειροτομήσας, δώδεκα δὲ Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς χαλκῷ δηϊόων·

23.180-23.182

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην, δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς τοὺς ἅμα σοὶ πάντας πῦρ ἐσθίει·

[Tros]

ἀγλαὰ

ἀγλαός (43) [Λ] 23.20-23.23

ἀγλαὰ neuter accusative plural

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

23.301-23.303

Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους, Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος τοῦ Νηληϊάδαο·

24.275-24.278

ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπ̓ ἀπήνης νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσἰ ἄποινα, ζεῦξαν δ̓ ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς, τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

[splendid, shining, bright, beautiful]

τέκνα

τέκνον (43) [Λ] 23.20-23.23

τέκνα neuter accusative plural

24.128-24.130

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου οὔ τ̓ εὐνῆς;

24.253

σπεύσατέ μοι κακὰ τέκνα κατηφόνες·

24.540-24.542

οὐ δέ νυ τόν γε γηράσκοντα κομίζω, ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ, σέ τε κήδων ἠδὲ σὰ τέκνα.

[a child]

σέθεν κταμένοιο

κτείνω (91) [Λ] 23.20-23.23

κταμένοιο masculine genitive singular middle aorist participle

24.149-24.151

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

24.155-24.156

αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος, οὔ τ̓ αὐτὸς κτενέει ἀπό τ̓ ἄλλους πάντας ἐρύξει·

24.178-24.180

κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

[to kill, slay]

χολωθείς

χολόω (48) [Λ] 23.20-23.23

χολωθείς masculine nominative singular passive aorist participle

23.83-23.88

μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ̓ Ἀχιλλεῦ, ἀλλ̓ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν, εὖτέ με τυτθὸν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος ἤγαγεν ὑμέτερόνδ̓ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς, ἤματι τῷ ὅτε παῖδα κατέκτανον Ἀμφιδάμαντος νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ̓ ἀστραγάλοισι χολωθείς·

23.482

τὸν δὲ χολωσάμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

[to make angry, provoke, anger]

. 23.24ἦ

ἠμί (62) [Λ] 23.24-23.26

ἦ 3rd person singular active imperfect indicative

23.563-23.564

ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ οἰσέμεναι κλισίηθεν·

23.596-23.597

ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου·

23.612-23.613

ἦ ῥα, καὶ Ἀντιλόχοιο Νοήμονι δῶκεν ἑταίρῳ ἵππον ἄγειν·

ῥα καὶ Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 23.24-23.26

Ἕκτορα masculine accusative singular

23.63-23.64

μάλα γὰρ κάμε φαίδιμα γυῖα Ἕκτοῤ ἐπαΐσσων προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

23.182-23.183

Ἕκτορα δ̓ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

[Hector]

δῖον

δῖος (218) [Λ] 23.24-23.26

δῖον masculine accusative singular

23.35-23.37

αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα ποδώκεα Πηλεΐωνα εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ.

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

23.140

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἄλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

ἀεικέα

ἀεικής (21) [Λ] 23.24-23.26

ἀεικέα neuter accusative plural

24.592-24.594

μή μοι Πάτροκλε σκυδμαινέμεν, αἴ κε πύθηαι εἰν Ἄϊδός περ ἐὼν ὅτι Ἕκτορα δῖον ἔλυσα πατρὶ φίλῳ, ἐπεὶ οὔ μοι ἀεικέα δῶκεν ἄποινα.

24.732-24.738

σὺ δ̓ αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ ἢ πατέῤ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

1.97-1.100

οὐ δ̓ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει πρίν γ̓ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ἐς Χρύσην·

[unseemly, shameful]

μήδετο

μήδομαι (12) [Λ] 23.24-23.26

μήδετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.176

κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα·

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.360

ἀλλὰ ἄναξ αὐτός τ̓ εὖ μήδεο πείθεό τ̓ ἄλλῳ·

[to be minded, to intend, resolve]

ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 23.24-23.26

ἔργα neuter accusative plural

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

23.176

κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα·

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

[work]

23.25πρηνέα

πρηνής (17) [Λ] 23.24-23.26

πρηνέα masculine accusative singular

24.9-24.11

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν, ἄλλοτ̓ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής·

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

2.417-2.418

πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι πρηνέες ἐν κονίῃσιν ὀδὰξ λαζοίατο γαῖαν.

[with the face downwards, head-foremost(LSJ πρανής)]

πὰρ λεχέεσσι

λέχος (25) [Λ] 23.24-23.26

λεχέεσσι neuter dative plural

23.170-23.171

ἐν δ̓ ἐτίθει μέλιτος καὶ ἀλείφατος ἀμφιφορῆας πρὸς λέχεα κλίνων·

24.587-24.590

τὸν δ̓ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ, ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα, αὐτὸς τόν γ̓ Ἀχιλεὺς λεχέων ἐπέθηκεν ἀείρας, σὺν δ̓ ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπ̓ ἀπήνην.

24.599-24.600

υἱὸς μὲν δή τοι λέλυται γέρον ὡς ἐκέλευες, κεῖται δ̓ ἐν λεχέεσσ̓·

[a couch, bed]

Μενοιτιάδαο

Μενοιτιάδης (19) [Λ] 23.24-23.26

Μενοιτιάδαο masculine genitive singular

23.238-23.240

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο λέγωμεν εὖ διαγιγνώσκοντες·

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

[son of Menoetius]

τανύσσας

τανύω (24) [Λ] 23.24-23.26

τανύσσας masculine nominative singular active aorist participle

23.32-23.33

πολλοὶ δ̓ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο·

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

23.759-23.763

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς ἄγχι μάλ̓, ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο στήθεός ἐστι κανών, ὅν τ̓ εὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον, ἀγχόθι δ̓ ἴσχει στήθεος·

[to stretch, strain, stretch out]

23.26ἐν κονίῃς

κονία (56) [Λ] 23.24-23.26

κονίῃς feminine dative plural

23.365-23.367

ὑπὸ δὲ στέρνοισι κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα, χαῖται δ̓ ἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο.

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

23.502-23.504

αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον·

[dust, a cloud of dust]

· οἳ δ̓ ἔντἐ

ἔντεα (29) [Λ] 23.26-23.29

ἔντἐ neuter accusative plural

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

3.339

ὣς δ̓ αὔτως Μενέλαος ἀρήϊος ἔντἐ ἔδυνεν.

5.218-5.220

πάρος δ̓ οὐκ ἔσσεται ἄλλως, πρίν γ̓ ἐπὶ νὼ τῷδ̓ ἀνδρὶ σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀντιβίην ἐλθόντε σὺν ἔντεσι πειρηθῆναι.

[fighting gear, arms, armour]

ἀφωπλίζοντο ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 23.26-23.29

ἕκαστος masculine nominative singular

23.55-23.56

ἐσσυμένως δ̓ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

23.57-23.61

23.94-23.95

τίπτέ μοι ἠθείη κεφαλὴ δεῦῤ εἰλήλουθας καί μοι ταῦτα ἕκαστ̓ ἐπιτέλλεαι;

[every, every one, each, each one]

23.27χάλκεα

χάλκεος (53) [Λ] 23.26-23.29

χάλκεα neuter accusative plural

23.560-23.562

δώσω οἱ θώρηκα, τὸν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων χάλκεον, ᾧ πέρι χεῦμα φαεινοῦ κασσιτέροιο ἀμφιδεδίνηται·

23.896

δῶκε δὲ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον·

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

[of copper]

μαρμαίροντα

μαρμαίρω (9) [Λ] 23.26-23.29

μαρμαίροντα neuter accusative plural active present participle

3.396-3.398

καί ῥ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴν στήθεά θ̓ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα, θάμβησέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

12.195-12.199

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα μαρμαίροντα, τόφῤ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο, οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας, οἵ ῥ̓ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.

13.20-13.22

τρὶς μὲν ὀρέξατ̓ ἰών, τὸ δὲ τέτρατον ἵκετο τέκμωρ Αἰγάς, ἔνθα δέ οἱ κλυτὰ δώματα βένθεσι λίμνης χρύσεα μαρμαίροντα τετεύχαται ἄφθιτα αἰεί.

[to flash, sparkle]

, λύον

λύω (85) [Λ] 23.26-23.29

λύον 3rd person plural active imperfect indicative

23.62-23.63

εὖτε τὸν ὕπνος ἔμαρπτε λύων μελεδήματα θυμοῦ νήδυμος ἀμφιχυθείς·

23.513

ὃ δ̓ ἔλυεν ὑφ̓ ἵππους.

24.1-24.2

λῦτο δ̓ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντ̓ ἰέναι.

[to loose]

δ̓ ὑψηχέας ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.26-23.29

ἵππους masculine accusative plural

23.128-23.131

23.171-23.172

πίσυρας δ̓ ἐριαύχενας ἵππους ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

[a horse, mare]

, 23.28κὰδ δ̓ ἷζον

ἵζω (32) [Λ] 23.26-23.29

ἷζον 3rd person plural active imperfect indicative

23.359-23.361

παρὰ δὲ σκοπὸν εἷσεν ἀντίθεον Φοίνικα ὀπάονα πατρὸς ἑοῖο, ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι.

23.698-23.699

κὰδ δ̓ ἀλλοφρονέοντα μετὰ σφίσιν εἷσαν ἄγοντες, αὐτοὶ δ̓ οἰχόμενοι κόμισαν δέπας ἀμφικύπελλον.

24.471-24.472

γέρων δ̓ ἰθὺς κίεν οἴκου, τῇ ῥ̓ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος·

[to make to sit, seat, place]

παρὰ νηῒ

ναῦς (586) [Λ] 23.26-23.29

νηῒ feminine dative singular

23.161-23.165

23.246-23.248

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

[a ship]

ποδώκεος

ποδώκης (27) [Λ] 23.26-23.29

ποδώκεος masculine genitive singular

23.35-23.37

αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα ποδώκεα Πηλεΐωνα εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ.

23.249

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐπίθοντο ποδώκεϊ Πηλεΐωνι.

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

[swiftfooted]

Αἰακίδαο

Αἰακίδης (24) [Λ] 23.26-23.29

Αἰακίδαο masculine genitive singular

2.859-2.861

ἀλλ̓ οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσατο κῆρα μέλαιναν, ἀλλ̓ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαο ἐν ποταμῷ, ὅθι περ Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους.

2.870-2.875

τῶν μὲν ἄῤ Ἀμφίμαχος καὶ Νάστης ἡγησάσθην, Νάστης Ἀμφίμαχός τε Νομίονος ἀγλαὰ τέκνα, ὃς καὶ χρυσὸν ἔχων πόλεμον δ̓ ἴεν ἠΰτε κούρη νήπιος, οὐ δέ τί οἱ τό γ̓ ἐπήρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, ἀλλ̓ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαο ἐν ποταμῷ, χρυσὸν δ̓ Ἀχιλεὺς ἐκόμισσε δαΐφρων.

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

[son of Aeacus]

23.29μυρίοι

μυρίος (16) [Λ] 23.26-23.29

μυρίοι masculine nominative plural

23.131-23.134

οἳ δ̓ ὄρνυντο καὶ ἐν τεύχεσσιν ἔδυνον, ἂν δ̓ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε, πρόσθε μὲν ἱππῆες, μετὰ δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν μυρίοι·

24.637-24.640

οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν, ἀλλ̓ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[numberless, countless, infinite]

· αὐτὰρ ὃ τοῖσι τάφον

τάφος (5) [Λ] 23.29

τάφον masculine accusative singular

23.618-23.619

τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ̓ ἔμμεναι·

23.677-23.680

Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος, ὅς ποτε Θήβας δ̓ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο ἐς τάφον·

24.660-24.661

εἰ μὲν δή μ̓ ἐθέλεις τελέσαι τάφον Ἕκτορι δίῳ, ὧδέ κέ μοι ῥέζων Ἀχιλεῦ κεχαρισμένα θείης.

[a burial, funeral]

μενοεικέα

μενοεικής (6) [Λ] 23.29

μενοεικέα masculine accusative singular

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

23.650

σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδ̓ ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν.

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

[suited to the desires, satisfying, sufficient, plentiful, agreeable to one's taste]

δαίνυ

δαίνυμι (18) [Λ] 23.29

δαίνυ 3rd person singular active imperfect indicative

23.55-23.56

ἐσσυμένως δ̓ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

23.200-23.201

οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον εἰλαπίνην δαίνυντο·

24.62-24.63

ἐν δὲ σὺ τοῖσι δαίνὐ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταῤ, αἰὲν ἄπιστε.

[to divide]

. 23.30πολλοὶ

πολύς (468) [Λ] 23.30-23.31

πολλοὶ masculine nominative plural

23.30-23.31

πολλοὶ μὲν βόες ἀργοὶ ὀρέχθεον ἀμφὶ σιδήρῳ σφαζόμενοι, πολλοὶ δ̓ ὄϊες καὶ μηκάδες αἶγες·

23.32-23.33

πολλοὶ δ̓ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο·

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

[much, many]

μὲν βόες

βοῦς (86) [Λ] 23.30-23.31

βόες masculine nominative plural

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

23.683-23.684

ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.

[cow]

ἀργοὶ

ἀργός (4) [Λ] 23.30-23.31

ἀργοὶ masculine nominative plural

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

18.283

πρίν μιν κύνες ἀργοὶ ἔδονται.

18.577-18.578

χρύσειοι δὲ νομῆες ἅμ̓ ἐστιχόωντο βόεσσι τέσσαρες, ἐννέα δέ σφι κύνες πόδας ἀργοὶ ἕποντο.

[shining, bright, glistening]

ὀρέχθεον ἀμφὶ σιδήρῳ

σίδηρος (14) [Λ] 23.30-23.31

σιδήρῳ masculine dative singular

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

23.834-23.835

οὐ μὲν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου ποιμὴν οὐ δ̓ ἀροτὴρ εἶσ̓ ἐς πόλιν, ἀλλὰ παρέξει.

23.850-23.855

αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, κὰδ δ̓ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ̓ ἡμιπέλεκκα, ἱστὸν δ̓ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄῤ ἀνώγει τοξεύειν·

[iron]

23.31σφαζόμενοι

σφάζω (5) [Λ] 23.30-23.31

σφαζόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

24.621-24.622

ἦ καὶ ἀναΐξας ὄϊν ἄργυφον ὠκὺς Ἀχιλλεὺς σφάξ̓·

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

2.421-2.424

[to slay, slaughter]

, πολλοὶ

πολύς (468) [Λ] 23.30-23.31

πολλοὶ masculine nominative plural

23.32-23.33

πολλοὶ δ̓ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο·

23.57-23.61

23.116

πολλὰ δ̓ ἄναντα κάταντα πάραντά τε δόχμιά τ̓ ἦλθον·

[much, many]

δ̓ ὄϊες

ὄις (23) [Λ] 23.30-23.31

ὄϊες masculine nominative plural

24.125

τοῖσι δ̓ ὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο.

24.621-24.622

ἦ καὶ ἀναΐξας ὄϊν ἄργυφον ὠκὺς Ἀχιλλεὺς σφάξ̓·

3.197-3.198

ἀρνειῷ μιν ἔγωγε ἐΐσκω πηγεσιμάλλῳ, ὅς τ̓ οἰῶν μέγα πῶϋ διέρχεται ἀργεννάων.

καὶ μηκάδες αἶγες

αἴξ (15) [Λ] 23.30-23.31

αἶγες feminine nominative plural

24.33-24.34

οὔ νύ ποθ̓ ὑμῖν Ἕκτωρ μηρί̓ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;

1.37-1.41

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̓ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα, ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί̓ ἔκηα ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

[a goat]

· 23.32πολλοὶ

πολύς (468) [Λ] 23.32-23.33

πολλοὶ masculine nominative plural

23.57-23.61

23.116

πολλὰ δ̓ ἄναντα κάταντα πάραντά τε δόχμιά τ̓ ἦλθον·

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

[much, many]

δ̓ ἀργιόδοντες

ἀργιόδους (4) [Λ] 23.32-23.33

ἀργιόδοντες masculine nominative plural

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

10.263-10.265

ἔκτοσθε δὲ λευκοὶ ὀδόντες ἀργιόδοντος ὑὸς θαμέες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα εὖ καὶ ἐπισταμένως·

11.292-11.295

ὡς δ̓ ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας ἀργιόδοντας σεύῃ ἐπ̓ ἀγροτέρῳ συῒ καπρίῳ ἠὲ λέοντι, ὣς ἐπ̓ Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμους Ἕκτωρ Πριαμίδης βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ.

[white-toothed, white-tusked]

ὕες

ὗς (17) [Λ] 23.32-23.33

ὕες masculine nominative plural

4.253-4.254

Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συῒ εἴκελος ἀλκήν, Μηριόνης δ̓ ἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας.

5.780-5.786

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ βίην Διομήδεος ἱπποδάμοιο εἰλόμενοι λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν, ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη Στέντορι εἰσαμένη μεγαλήτορι χαλκεοφώνῳ, ὃς τόσον αὐδήσασχ̓ ὅσον ἄλλοι πεντήκοντα·

7.255-7.257

τὼ δ̓ ἐκσπασσαμένω δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν.

[wild swine]

θαλέθοντες

θαλέθω (2) [Λ] 23.32-23.33

θαλέθοντες masculine nominative plural active present participle

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[to bloom, flourish]

ἀλοιφῇ

ἀλοιφή (5) [Λ] 23.32-23.33

ἀλοιφῇ feminine dative singular

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

17.389-17.390

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

[anything used for anointing, hog's-lard, grease, unguent]

23.33εὑόμενοι

εὕω (2) [Λ] 23.32-23.33

εὑόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[to singe]

τανύοντο

τανύω (24) [Λ] 23.32-23.33

τανύοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

23.322-23.325

23.759-23.763

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

[to stretch, strain, stretch out]

διὰ φλογὸς

φλόξ (19) [Λ] 23.32-23.33

φλογὸς masculine genitive singular

23.217-23.218

παννύχιοι δ̓ ἄρα τοί γε πυρῆς ἄμυδις φλόγ̓ ἔβαλλον φυσῶντες λιγέως·

23.226-23.228

ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν, ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς, τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

[a flame]

Ἡφαίστοιο

Ἥφαιστος (41) [Λ] 23.32-23.33

Ἡφαίστοιο masculine genitive singular

1.571-1.572

τοῖσιν δ̓ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ̓ ἀγορεύειν μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

[Hephaestus, god of fire]

· 23.34πάντῃ δ̓ ἀμφὶ νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 23.34

νέκυν masculine accusative singular

23.109-23.110

μυρομένοισι δὲ τοῖσι φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς ἀμφὶ νέκυν ἐλεεινόν.

23.135-23.136

θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυσαν, ἃς ἐπέβαλλον κειρόμενοι·

23.159-23.160

τάδε δ̓ ἀμφὶ πονησόμεθ̓ οἷσι μάλιστα κήδεός ἐστι νέκυς·

[a dead body, a corpse, corse]

κοτυλήρυτον ἔρρεεν

ῥέω (38) [Λ] 23.34

ἔρρεεν 3rd person singular active imperfect indicative

23.688-23.689

δεινὸς δὲ χρόμαδος γενύων γένετ̓, ἔρρεε δ̓ ἱδρὼς πάντοθεν ἐκ μελέων·

23.715-23.717

κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς, πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον·

1.247-1.249

τοῖσι δὲ Νέστωρ ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής, τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή·

[to flow, run, stream, gush]

αἷμα

αἷμα (80) [Λ] 23.34

αἷμα neuter nominative singular

23.695-23.697

φίλοι δ̓ ἀμφέσταν ἑταῖροι, οἵ μιν ἄγον δἰ ἀγῶνος ἐφελκομένοισι πόδεσσιν αἷμα παχὺ πτύοντα κάρη βάλλονθ̓ ἑτέρωσε·

23.715-23.717

κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς, πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον·

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

[blood]

. 23.35αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα

ἄναξ (151) [Λ] 23.35-23.37

ἄνακτα masculine accusative singular

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.173-23.176

ἐννέα τῷ γε ἄνακτι τραπεζῆες κύνες ἦσαν, καὶ μὲν τῶν ἐνέβαλλε πυρῇ δύο δειροτομήσας, δώδεκα δὲ Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς χαλκῷ δηϊόων·

[a lord, master]

ποδώκεα

ποδώκης (27) [Λ] 23.35-23.37

ποδώκεα masculine accusative singular

23.249

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐπίθοντο ποδώκεϊ Πηλεΐωνι.

23.262-23.265

23.375-23.376

ὦκα δ̓ ἔπειτα αἳ Φηρητιάδαο ποδώκεες ἔκφερον ἵπποι.

[swiftfooted]

Πηλεΐωνα

Πηλείων (26) [Λ] 23.35-23.37

Πηλεΐωνα masculine accusative singular

23.249

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐπίθοντο ποδώκεϊ Πηλεΐωνι.

23.793

ὣς φάτο, κύδηνεν δὲ ποδώκεα Πηλεΐωνα.

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

23.36εἰς Ἀγαμέμνονα

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 23.35-23.37

Ἀγαμέμνονα masculine accusative singular

23.38-23.41

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες, αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

δῖον

δῖος (218) [Λ] 23.35-23.37

δῖον masculine accusative singular

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

23.140

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἄλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.193

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

ἄγον

ἄγω (175) [Λ] 23.35-23.37

ἄγον 3rd person plural active imperfect indicative

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

23.83-23.88

μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ̓ Ἀχιλλεῦ, ἀλλ̓ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν, εὖτέ με τυτθὸν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος ἤγαγεν ὑμέτερόνδ̓ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς, ἤματι τῷ ὅτε παῖδα κατέκτανον Ἀμφιδάμαντος νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ̓ ἀστραγάλοισι χολωθείς·

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

[to lead]

βασιλῆες

βασιλεύς (64) [Λ] 23.35-23.37

βασιλῆες masculine nominative plural

23.629-23.631

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότε κρείοντ̓ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ Βουπρασίῳ, παῖδες δ̓ ἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα·

23.848-23.849

ἀνστάντες δ̓ ἕταροι Πολυποίταο κρατεροῖο νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἔφερον βασιλῆος ἄεθλον.

24.403-24.404

ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐ δὲ δύνανται ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.

[a king, chief]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (91) [Λ] 23.35-23.37

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

23.120-23.121

τὰς μὲν ἔπειτα διαπλήσσοντες Ἀχαιοὶ ἔκδεον ἡμιόνων·

23.156-23.159

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

[Achaian]

23.37σπουδῇ

σπουδή (7) [Λ] 23.35-23.37

σπουδῇ feminine dative singular

2.99-2.100

σπουδῇ δ̓ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθ̓ ἕδρας παυσάμενοι κλαγγῆς·

5.893

τὴν μὲν ἐγὼ σπουδῇ δάμνημ̓ ἐπέεσσι·

7.359-7.360

εἰ δ̓ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί.

[haste, speed]

παρπεπιθόντες

παραπείθω (5) [Λ] 23.35-23.37

παρπεπιθόντες masculine nominative plural active aorist participle

23.606

οὐ γάρ κέν με τάχ̓ ἄλλος ἀνὴρ παρέπεισεν Ἀχαιῶν.

7.120-7.121

ὣς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως αἴσιμα παρειπών, ὃ δ̓ ἐπείθετο·

13.788

ὣς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως·

[to persuade gradually, win over, beguile]

ἑταίρου

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.35-23.37

ἑταίρου masculine genitive singular

23.77-23.79

23.134

ἐν δὲ μέσοισι φέρον Πάτροκλον ἑταῖροι.

23.137

ἕταρον γὰρ ἀμύμονα πέμπ̓ Ἄϊδος δέ.

[a comrade, companion, mate]

χωόμενον

χώομαι (38) [Λ] 23.35-23.37

χωόμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

23.385-23.387

τοῖο δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο, οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας, οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες.

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.602-23.604

Ἀντίλοχε νῦν μέν τοι ἐγὼν ὑποείξομαι αὐτὸς χωόμενος, ἐπεὶ οὔ τι παρήορος οὐ δ̓ ἀεσίφρων ἦσθα πάρος·

[to be angry, wroth, indignant]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 23.35-23.37

κῆρ neuter accusative singular

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.443

μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

[the heart]

. 23.38οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην

κλισία (106) [Λ] 23.38-23.41

κλισίην feminine accusative singular

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

[a place for lying down]

Ἀγαμέμνονος

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 23.38-23.41

Ἀγαμέμνονος masculine genitive singular

23.49-23.53

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

ἷξον

ἵκω (23) [Λ] 23.38-23.41

ἷξον 3rd person plural active aorist indicative

24.120-24.122

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα, ἷξεν δ̓ ἐς κλισίην οὗ υἱέος·

24.160

ἷξεν δ̓ ἐς Πριάμοιο, κίχεν δ̓ ἐνοπήν τε γόον τε.

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

[to come to]

ἰόντες

εἶμι (299) [Λ] 23.38-23.41

ἰόντες masculine nominative plural active present participle

23.114-23.115

οἳ δ̓ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες σειράς τ̓ εὐπλέκτους·

23.205-23.207

23.226-23.228

ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν, ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς, τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

[come, go]

, 23.39αὐτίκα κηρύκεσσι

κῆρυξ (44) [Λ] 23.38-23.41

κηρύκεσσι masculine dative plural

23.567-23.569

ἐν δ̓ ἄρα κῆρυξ χειρὶ σκῆπτρον ἔθηκε, σιωπῆσαί τε κέλευσεν Ἀργείους·

23.896-23.897

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως Ταλθυβίῳ κήρυκι δίδου περικαλλὲς ἄεθλον.

24.149-24.151

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

[a herald, pursuivant, marshal, public messenger]

λιγυφθόγγοισι

λιγύφθογγος (4) [Λ] 23.38-23.41

λιγυφθόγγοισι masculine dative plural

2.50-2.51

αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

2.442-2.443

αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

[clear-voiced]

κέλευσαν

κελεύω (101) [Λ] 23.38-23.41

κέλευσαν 3rd person plural active aorist indicative

23.95-23.96

αὐτὰρ ἐγώ τοι πάντα μάλ̓ ἐκτελέω καὶ πείσομαι ὡς σὺ κελεύεις.

23.128-23.131

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους·

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

[to urge]

23.40ἀμφὶ πυρὶ

πῦρ (111) [Λ] 23.38-23.41

πυρὶ neuter dative singular

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

23.75-23.76

ὀλοφύρομαι, οὐ γὰρ ἔτ̓ αὖτις νίσομαι ἐξ Ἀΐδαο, ἐπήν με πυρὸς λελάχητε.

[fire]

στῆσαι

ἵστημι (305) [Λ] 23.38-23.41

στῆσαι active aorist infinitive

23.68

στῆ δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

23.97

ἀλλά μοι ἆσσον στῆθι·

23.141-23.142

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

[to make to stand]

τρίποδα

τρίπους (20) [Λ] 23.38-23.41

τρίποδα masculine accusative singular

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

23.485-23.487

δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος, ἴστορα δ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω, ὁππότεραι πρόσθ̓ ἵπποι, ἵνα γνώῃς ἀποτίνων.

[three-footed, of or with three feet]

μέγαν

μέγας (460) [Λ] 23.38-23.41

μέγαν masculine accusative singular

23.119-23.120

ταὶ δὲ μεγάλα κτυπέουσαι πῖπτον·

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

23.171-23.172

πίσυρας δ̓ ἐριαύχενας ἵππους ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.

[big, great]

, εἰ πεπίθοιεν

πείθω (141) [Λ] 23.38-23.41

πεπίθοιεν 3rd person plural active aorist optative

23.48

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν στυγερῇ πειθώμεθα δαιτί·

23.54

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

23.82

ἄλλο δέ τοι ἐρέω καὶ ἐφήσομαι αἴ κε πίθηαι·

[to prevail upon, win over, persuade]

23.41Πηλεΐδην

Πηλείδης (53) [Λ] 23.38-23.41

Πηλεΐδην masculine accusative singular

23.57-23.61

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

λούσασθαι

λούω (16) [Λ] 23.38-23.41

λούσασθαι middle aorist infinitive

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

24.582-24.586

δμῳὰς δ̓ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετ̓ ἀμφί τ̓ ἀλεῖψαι νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν, μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δ̓ ὀρινθείη φίλον ἦτορ, καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δ̓ ἀλίτηται ἐφετμάς.

24.587-24.590

τὸν δ̓ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ, ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα, αὐτὸς τόν γ̓ Ἀχιλεὺς λεχέων ἐπέθηκεν ἀείρας, σὺν δ̓ ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπ̓ ἀπήνην.

[to wash]

ἄπο βρότον

βρότος (4) [Λ] 23.38-23.41

βρότον masculine accusative singular

7.425-7.426

ἀλλ̓ ὕδατι νίζοντες ἄπο βρότον αἱματόεντα δάκρυα θερμὰ χέοντες ἀμαξάων ἐπάειραν.

14.5-14.7

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα·

18.343-18.345

ὣς εἰπὼν ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος Ἀχιλλεὺς ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχιστα Πάτροκλον λούσειαν ἄπο βρότον αἱματόεντα.

[blood that has run from a wound, gore]

αἱματόεντα

αἱματόεις (18) [Λ] 23.38-23.41

αἱματόεντα masculine accusative singular

2.267-2.268

σμῶδιξ δ̓ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη σκήπτρου ὕπο χρυσέου·

5.82

αἱματόεσσα δὲ χεὶρ πεδίῳ πέσε·

7.425-7.426

ἀλλ̓ ὕδατι νίζοντες ἄπο βρότον αἱματόεντα δάκρυα θερμὰ χέοντες ἀμαξάων ἐπάειραν.

[blood-red]

. 23.42αὐτὰρ ὅ γ̓ ἠρνεῖτο

ἀρνέομαι (4) [Λ] 23.42

ἠρνεῖτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

14.212

οὐκ ἔστ̓ οὐ δὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·

19.304

ὃ δ̓ ἠρνεῖτο στεναχίζων·

[to deny, disown]

στερεῶς, ἐπὶ δ̓ ὅρκον ὄμοσσεν

ὄμνυμι (22) [Λ] 23.42

ὄμοσσεν 3rd person singular active aorist indicative

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

1.76-1.77

σὺ δὲ σύνθεο καί μοι ὄμοσσον ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν·

1.233

ἀλλ̓ ἔκ τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι·

[to swear]

· 23.43οὐ μὰ Ζῆν̓

Ζεύς (476) [Λ] 23.43-23.47

Ζῆν̓ masculine accusative singular

23.184-23.187

τὸν δ̓ οὐ κύνες ἀμφεπένοντο, ἀλλὰ κύνας μὲν ἄλαλκε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἤματα καὶ νύκτας, ῥοδόεντι δὲ χρῖεν ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

23.298-23.299

μέγα γάρ οἱ ἔδωκε Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

23.306-23.308

Ἀντίλοχ̓ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ̓ ἐφίλησαν Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας·

[Zeus]

, ὅς τίς τε θεῶν

θεός (400) [Λ] 23.43-23.47

θεῶν masculine genitive plural

23.80-23.81

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τείχει ὕπο Τρώων εὐηφενέων ἀπολέσθαι.

23.650

σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδ̓ ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν.

24.23-24.24

τὸν δ̓ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες, κλέψαι δ̓ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

[god]

ὕπατος

ὕπατος (8) [Λ] 23.43-23.47

ὕπατος masculine nominative singular

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

24.785-24.787

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη φαεσίμβροτος ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἐξέφερον θρασὺν Ἕκτορα δάκρυ χέοντες, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν, ἐν δ̓ ἔβαλον πῦρ.

5.755-5.756

ἔνθ̓ ἵππους στήσασα θεὰ λευκώλενος Ἥρη Ζῆν̓ ὕπατον Κρονίδην ἐξείρετο καὶ προσέειπε·

[supremus, the highest, uppermost; Roman consul]

καὶ ἄριστος

ἄριστος (138) [Λ] 23.43-23.47

ἄριστος masculine nominative singular

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

[best]

, 23.44οὐ θέμις

θέμις (21) [Λ] 23.43-23.47

θέμις feminine nominative singular

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

24.650-24.652

ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν ἐνθάδ̓ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

[that which is laid down]

ἐστὶ

εἰμί (1088) [Λ] 23.43-23.47

ἐστὶ 3rd person singular active present indicative

23.83-23.88

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

[to be]

λοετρὰ

λουτρόν (5) [Λ] 23.43-23.47

λοετρὰ neuter accusative plural

14.5-14.7

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα·

18.483-18.489

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

22.442-22.446

κέκλετο δ̓ ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμα ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο Ἕκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντι νηπίη, οὐ δ̓ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[a bath, bathing place]

καρήατος

κάρα (59) [Λ] 23.43-23.47

καρήατος neuter genitive singular

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

23.695-23.697

φίλοι δ̓ ἀμφέσταν ἑταῖροι, οἵ μιν ἄγον δἰ ἀγῶνος ἐφελκομένοισι πόδεσσιν αἷμα παχὺ πτύοντα κάρη βάλλονθ̓ ἑτέρωσε·

24.513-24.517

αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς, καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθ̓ ἵμερος ἠδ̓ ἀπὸ γυίων, αὐτίκ̓ ἀπὸ θρόνου ὦρτο, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[the head]

ἆσσον ἱκέσθαι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 23.43-23.47

ἱκέσθαι middle aorist infinitive

23.43-23.47

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

23.338-23.340

ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω, ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι κύκλου ποιητοῖο·

[to come]

23.45πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.43-23.47

Πάτροκλον masculine accusative singular

23.65-23.67

23.105-23.107

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

[Patroclus]

θέμεναι

τίθημι (194) [Λ] 23.43-23.47

θέμεναι active aorist infinitive

23.83-23.88

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[to set, put, place]

πυρὶ

πῦρ (111) [Λ] 23.43-23.47

πυρὶ neuter dative singular

23.49-23.53

23.75-23.76

ὀλοφύρομαι, οὐ γὰρ ἔτ̓ αὖτις νίσομαι ἐξ Ἀΐδαο, ἐπήν με πυρὸς λελάχητε.

23.177

ἐν δὲ πυρὸς μένος ἧκε σιδήρεον ὄφρα νέμοιτο.

[fire]

σῆμά

σῆμα (33) [Λ] 23.43-23.47

σῆμά neuter accusative singular

23.255-23.256

τορνώσαντο δὲ σῆμα θεμείλιά τε προβάλοντο ἀμφὶ πυρήν·

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

23.326

σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ̓ ἀριφραδές, οὐ δέ σε λήσει.

[a sign, mark, token]

τε χεῦαι

χέω (80) [Λ] 23.43-23.47

χεῦαι active aorist infinitive

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

[to pour]

23.46κείρασθαί

κείρω (12) [Λ] 23.43-23.47

κείρασθαί middle aorist infinitive

23.135-23.136

θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυσαν, ἃς ἐπέβαλλον κειρόμενοι·

23.144-23.148

Σπερχεί̓ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην, πεντήκοντα δ̓ ἔνορχα παῤ αὐτόθι μῆλ̓ ἱερεύσειν ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

24.448-24.450

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι δοῦῤ ἐλάτης κέρσαντες·

[to cut]

τε κόμην

κόμη (9) [Λ] 23.43-23.47

κόμην feminine accusative singular

23.144-23.148

Σπερχεί̓ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην, πεντήκοντα δ̓ ἔνορχα παῤ αὐτόθι μῆλ̓ ἱερεύσειν ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[the hair, hair of the head]

, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον

δεύτερος (29) [Λ] 23.43-23.47

δεύτερον neuter nominative singular

23.246-23.248

ἔπειτα δὲ καὶ τὸν Ἀχαιοὶ εὐρύν θ̓ ὑψηλόν τε τιθήμεναι, οἵ κεν ἐμεῖο δεύτεροι ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι λίπησθε.

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

[second]

ὧδε 23.47ἵξετ̓

ἱκνέομαι (114) [Λ] 23.43-23.47

ἵξετ̓ 3rd person singular middle future indicative

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

23.338-23.340

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

[to come]

ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 23.43-23.47

ἄχος neuter nominative singular

24.90-24.91

αἰδέομαι δὲ μίσγεσθ̓ ἀθανάτοισιν, ἔχω δ̓ ἄχἐ ἄκριτα θυμῷ.

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

2.170-2.171

οὐ δ̓ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης ἅπτετ̓, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

[pain, distress]

κραδίην

καρδία (32) [Λ] 23.43-23.47

κραδίην feminine accusative singular

23.591

τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη·

24.128-24.130

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου οὔ τ̓ εὐνῆς;

24.582-24.586

δμῳὰς δ̓ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετ̓ ἀμφί τ̓ ἀλεῖψαι νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν, μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δ̓ ὀρινθείη φίλον ἦτορ, καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δ̓ ἀλίτηται ἐφετμάς.

[the heart]

ὄφρα ζωοῖσι

ζωός (36) [Λ] 23.43-23.47

ζωοῖσι masculine dative plural

23.77-23.79

οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν, ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν κὴρ ἀμφέχανε στυγερή, ἥ περ λάχε γιγνόμενόν περ·

24.686-24.688

σεῖο δέ κε ζωοῦ καὶ τρὶς τόσα δοῖεν ἄποινα παῖδες τοὶ μετόπισθε λελειμμένοι, αἴ κ̓ Ἀγαμέμνων γνώῃ σ̓ Ἀτρεΐδης, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί.

24.748-24.749

Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ πάντων πολὺ φίλτατε παίδων, ἦ μέν μοι ζωός περ ἐὼν φίλος ἦσθα θεοῖσιν·

[alive, living]

μετείω

μέτειμι (14) [Λ] 23.43-23.47

μετείω 1st person singular active present subjunctive

2.386-2.387

οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται οὐ δ̓ ἠβαιὸν εἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα διακρινέει μένος ἀνδρῶν.

3.109-3.110

οἷς δ̓ ὁ γέρων μετέῃσιν ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω λεύσσει, ὅπως ὄχ̓ ἄριστα μετ̓ ἀμφοτέροισι γένηται.

4.315-4.316

ὡς ὄφελέν τις ἀνδρῶν ἄλλος ἔχειν, σὺ δὲ κουροτέροισι μετεῖναι.

[be among;(+dat and gen) have a share in]

. 23.48ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν στυγερῇ

στυγερός (17) [Λ] 23.48

στυγερῇ feminine dative singular

23.77-23.79

οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν, ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν κὴρ ἀμφέχανε στυγερή, ἥ περ λάχε γιγνόμενόν περ·

2.382-2.385

εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δ̓ ἀσπίδα θέσθω, εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν, εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω, ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ̓ Ἄρηϊ.

3.403-3.405

οὕνεκα δὴ νῦν δῖον Ἀλέξανδρον Μενέλαος νικήσας ἐθέλει στυγερὴν ἐμὲ οἴκαδ̓ ἄγεσθαι, τοὔνεκα δὴ νῦν δεῦρο δολοφρονέουσα παρέστης;

[hated, abominated, loathed]

πειθώμεθα

πείθω (141) [Λ] 23.48

πειθώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

23.54

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

23.82

ἄλλο δέ τοι ἐρέω καὶ ἐφήσομαι αἴ κε πίθηαι·

23.95-23.96

αὐτὰρ ἐγώ τοι πάντα μάλ̓ ἐκτελέω καὶ πείσομαι ὡς σὺ κελεύεις.

[to prevail upon, win over, persuade]

δαιτί

δαίς (27) [Λ] 23.48

δαιτί feminine dative singular

23.55-23.56

ἐσσυμένως δ̓ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

23.810

καί σφιν δαῖτ̓ ἀγαθὴν παραθήσομεν ἐν κλισίῃσιν.

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

[feast]

· 23.49ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον

ὀτρύνω (88) [Λ] 23.49-23.53

ὄτρυνον 2nd person singular active aorist imperative

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

24.23-24.24

τὸν δ̓ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες, κλέψαι δ̓ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

24.109

κλέψαι δ̓ ὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην·

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 23.49-23.53

ἄναξ masculine vocative singular

23.161-23.165

23.173-23.176

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 23.49-23.53

ἀνδρῶν masculine genitive plural

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

23.112-23.113

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[a man]

Ἀγάμεμνον

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 23.49-23.53

Ἀγάμεμνον masculine vocative singular

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

23.50ὕλην

ὕλη (30) [Λ] 23.49-23.53

ὕλην feminine accusative singular

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

23.127-23.128

αὐτὰρ ἐπεὶ πάντῃ παρακάββαλον ἄσπετον ὕλην ἥατ̓ ἄῤ αὖθι μένοντες ἀολλέες.

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

[wood, material]

τ̓ ἀξέμεναι

ἄγω (175) [Λ] 23.49-23.53

ἀξέμεναι active aorist infinitive

23.83-23.88

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

[to lead]

παρά τε σχεῖν

ἔχω (431) [Λ] 23.49-23.53

σχεῖν active aorist infinitive

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

23.114-23.115

οἳ δ̓ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες σειράς τ̓ εὐπλέκτους·

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

[to have]

ὅσσ̓

ὅσος (138) [Λ] 23.49-23.53

ὅσσ̓ neuter accusative plural

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

23.276

ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι·

[as much/many as]

ἐπιεικὲς

ἐπιεικής (7) [Λ] 23.49-23.53

ἐπιεικὲς neuter nominative singular

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

23.537-23.538

ἀλλ̓ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς δεύτεῤ·

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

[fitting, meet, suitable]

23.51νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 23.49-23.53

νεκρὸν masculine accusative singular

23.161-23.165

23.196-23.198

24.137

ἀλλ̓ ἄγε δὴ λῦσον, νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα.

[a dead body, corpse]

ἔχοντα

ἔχω (431) [Λ] 23.49-23.53

ἔχοντα masculine accusative singular active present participle

23.114-23.115

οἳ δ̓ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες σειράς τ̓ εὐπλέκτους·

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

[to have]

νέεσθαι

νέομαι (41) [Λ] 23.49-23.53

νέεσθαι medio-passive present infinitive

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

23.229-23.230

οἳ δ̓ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι Θρηΐκιον κατὰ πόντον·

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

[to go]

ὑπὸ ζόφον

ζόφος (4) [Λ] 23.49-23.53

ζόφον masculine accusative singular

12.237-12.240

τύνη δ̓ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις πείθεσθαι, τῶν οὔ τι μετατρέπομ̓ οὐ δ̓ ἀλεγίζω εἴτ̓ ἐπὶ δεξί̓ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, εἴτ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

21.55-21.58

ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος, οἷον δὴ καὶ ὅδ̓ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος·

[the gloom of the world below, nether darkness]

ἠερόεντα

ἠερόεις (5) [Λ] 23.49-23.53

ἠερόεντα masculine accusative singular

8.13-8.16

ἤ μιν ἑλὼν ῥίψω ἐς Τάρταρον ἠερόεντα τῆλε μάλ̓, ἧχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον, ἔνθα σιδήρειαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδός, τόσσον ἔνερθ̓ Ἀΐδεω ὅσον οὐρανός ἐστ̓ ἀπὸ γαίης·

12.237-12.240

τύνη δ̓ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις πείθεσθαι, τῶν οὔ τι μετατρέπομ̓ οὐ δ̓ ἀλεγίζω εἴτ̓ ἐπὶ δεξί̓ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, εἴτ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

[hazy, murky]

, 23.52ὄφῤ ἤτοι τοῦτον

οὗτος (164) [Λ] 23.49-23.53

τοῦτον masculine accusative singular

23.94-23.95

τίπτέ μοι ἠθείη κεφαλὴ δεῦῤ εἰλήλουθας καί μοι ταῦτα ἕκαστ̓ ἐπιτέλλεαι;

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

23.444-23.445

φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα ἢ ὑμῖν·

[this; that]

μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον

ἀκάματος (8) [Λ] 23.49-23.53

ἀκάματον neuter nominative singular

5.4-5.6

δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέῤ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·

15.596-15.599

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δ̓ ἐξαίσιον ἀρὴν πᾶσαν ἐπικρήνειε·

15.730-15.731

ἔνθ̓ ἄῤ ὅ γ̓ ἑστήκει δεδοκημένος, ἔγχεϊ δ̓ αἰεὶ Τρῶας ἄμυνε νεῶν, ὅς τις φέροι ἀκάματον πῦρ·

[without sense of toil]

πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 23.49-23.53

πῦρ neuter nominative singular

23.75-23.76

ὀλοφύρομαι, οὐ γὰρ ἔτ̓ αὖτις νίσομαι ἐξ Ἀΐδαο, ἐπήν με πυρὸς λελάχητε.

23.177

ἐν δὲ πυρὸς μένος ἧκε σιδήρεον ὄφρα νέμοιτο.

23.180-23.182

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην, δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς τοὺς ἅμα σοὶ πάντας πῦρ ἐσθίει·

[fire]

23.53θᾶσσον

ταχύς (91) [Λ] 23.49-23.53

θᾶσσον neuter accusative singular comparative

23.71

θάπτέ με ὅττι τάχιστα πύλας Ἀΐδαο περήσω.

23.196-23.198

πολλὰ δὲ καὶ σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί, ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι.

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

[quick, swift, fleet]

ἀπ̓ ὀφθαλμῶν

ὀφθαλμός (60) [Λ] 23.49-23.53

ὀφθαλμῶν masculine genitive plural

23.202-23.203

τοὶ δ̓ ὡς ἴδον ὀφθαλμοῖσι πάντες ἀνήϊξαν, κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος·

23.385-23.387

τοῖο δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο, οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας, οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες.

24.203-24.205

πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς υἱέας ἐξενάριξε·

[the eye]

, λαοὶ

λαός (229) [Λ] 23.49-23.53

λαοὶ masculine nominative plural

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

[the people]

δ̓ ἐπὶ ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 23.49-23.53

ἔργα neuter accusative plural

23.176

κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα·

23.262-23.265

23.643-23.644

νῦν αὖτε νεώτεροι ἀντιοώντων ἔργων τοιούτων·

[work]

τράπωνται

τρέπω (45) [Λ] 23.49-23.53

τράπωνται 3rd person plural medio-passive aorist subjunctive

1.199-1.200

θάμβησεν δ̓ Ἀχιλεύς, μετὰ δ̓ ἐτράπετ̓, αὐτίκα δ̓ ἔγνω Παλλάδ̓ Ἀθηναίην·

3.421-3.423

αἳ δ̓ ὅτ̓ Ἀλεξάνδροιο δόμον περικαλλέ̓ ἵκοντο, ἀμφίπολοι μὲν ἔπειτα θοῶς ἐπὶ ἔργα τράποντο, ἣ δ̓ εἰς ὑψόροφον θάλαμον κίε δῖα γυναικῶν.

4.381

ἀλλὰ Ζεὺς ἔτρεψε παραίσια σήματα φαίνων.

[to turn]

. 23.54ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον

κλύω (50) [Λ] 23.54

κλύον 3rd person plural active aorist indicative

23.738-23.739

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο, καί ῥ̓ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.

23.770

κλῦθι θεά, ἀγαθή μοι ἐπίρροθος ἐλθὲ ποδοῖιν.

23.771-23.772

τοῦ δ̓ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη, γυῖα δ̓ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.

[to hear]

ἠδὲ πίθοντο

πείθω (141) [Λ] 23.54

πίθοντο 3rd person plural middle aorist indicative

23.82

ἄλλο δέ τοι ἐρέω καὶ ἐφήσομαι αἴ κε πίθηαι·

23.95-23.96

αὐτὰρ ἐγώ τοι πάντα μάλ̓ ἐκτελέω καὶ πείσομαι ὡς σὺ κελεύεις.

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

[to prevail upon, win over, persuade]

. 23.55ἐσσυμένως δ̓ ἄρα δόρπον

δόρπος (4) [Λ] 23.55-23.56

δόρπον masculine accusative singular

7.380

δόρπον ἔπειθ̓ εἵλοντο κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσιν·

7.464-7.466

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον, δύσετο δ̓ ἠέλιος, τετέλεστο δὲ ἔργον Ἀχαιῶν, βουφόνεον δὲ κατὰ κλισίας καὶ δόρπον ἕλοντο.

18.298-18.299

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

ἐφοπλίσσαντες

ἐφοπλίζω (5) [Λ] 23.55-23.56

ἐφοπλίσσαντες masculine nominative plural active aorist participle

24.263-24.264

οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα, ταῦτά τε πάντ̓ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

4.343-4.344

πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο, ὁππότε δαῖτα γέρουσιν ἐφοπλίζωμεν Ἀχαιοί.

8.502-8.503

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

[to equip, get ready, prepare]

ἕκαστοι

ἕκαστος (119) [Λ] 23.55-23.56

ἕκαστοι masculine nominative plural

23.57-23.61

23.94-23.95

τίπτέ μοι ἠθείη κεφαλὴ δεῦῤ εἰλήλουθας καί μοι ταῦτα ἕκαστ̓ ἐπιτέλλεαι;

23.105-23.107

παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε, καί μοι ἕκαστ̓ ἐπέτελλεν, ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ.

[every, every one, each, each one]

23.56δαίνυντ̓

δαίνυμι (18) [Λ] 23.55-23.56

δαίνυντ̓ 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

23.200-23.201

οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον εἰλαπίνην δαίνυντο·

24.62-24.63

ἐν δὲ σὺ τοῖσι δαίνὐ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταῤ, αἰὲν ἄπιστε.

24.664-24.667

ἐννῆμαρ μέν κ̓ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν, τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός, ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπ̓ αὐτῷ ποιήσαιμεν, τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.

[to divide]

, οὐ δέ τι θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 23.55-23.56

θυμὸς masculine nominative singular

23.62-23.63

εὖτε τὸν ὕπνος ἔμαρπτε λύων μελεδήματα θυμοῦ νήδυμος ἀμφιχυθείς·

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

[the soul]

ἐδεύετο

δέω (37) [Λ] 23.55-23.56

ἐδεύετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.850-23.855

αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, κὰδ δ̓ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ̓ ἡμιπέλεκκα, ἱστὸν δ̓ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄῤ ἀνώγει τοξεύειν·

23.866

αὐτὰρ ὃ μήρινθον βάλε πὰρ πόδα, τῇ δέδετ̓ ὄρνις·

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

[to bind, tie, fetter]

δαιτὸς

δαίς (27) [Λ] 23.55-23.56

δαιτὸς feminine genitive singular

23.810

καί σφιν δαῖτ̓ ἀγαθὴν παραθήσομεν ἐν κλισίῃσιν.

24.39-24.43

24.69-24.70

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

[feast]

ἐΐσης

ἔισος (12) [Λ] 23.55-23.56

ἐΐσης feminine genitive singular

24.69-24.70

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

2.430-2.431

αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

. 23.57αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος

πόσις (31) [Λ] 23.57-23.61

πόσιος feminine genitive singular

24.628-24.630

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, ἤτοι Δαρδανίδης Πρίαμος θαύμαζ̓ Ἀχιλῆα ὅσσος ἔην οἷός τε·

24.762-24.764

Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ δαέρων πολὺ φίλτατε πάντων, ἦ μέν μοι πόσις ἐστὶν Ἀλέξανδρος θεοειδής, ὅς μ̓ ἄγαγε Τροίηνδ̓·

1.469-1.471

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·

[a husband, spouse, mate]

καὶ ἐδητύος

ἐδητύς (10) [Λ] 23.57-23.61

ἐδητύος feminine genitive singular

24.628-24.630

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, ἤτοι Δαρδανίδης Πρίαμος θαύμαζ̓ Ἀχιλῆα ὅσσος ἔην οἷός τε·

1.469-1.471

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·

2.432-2.433

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[meat, food]

ἐξ ἔρον

ἔρος (10) [Λ] 23.57-23.61

ἔρον masculine accusative singular

24.226-24.227

αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς ἀγκὰς ἑλόντ̓ ἐμὸν υἱόν, ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην.

24.628-24.630

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, ἤτοι Δαρδανίδης Πρίαμος θαύμαζ̓ Ἀχιλῆα ὅσσος ἔην οἷός τε·

1.469-1.471

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·

[love, desire]

ἕντο

ἵημι (106) [Λ] 23.57-23.61

ἕντο 3rd person plural middle aorist indicative

23.177

ἐν δὲ πυρὸς μένος ἧκε σιδήρεον ὄφρα νέμοιτο.

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

[to set a going, put in motion]

, 23.58οἳ μὲν κακκείοντες

κατακείω (6) [Λ] 23.57-23.61

κακκείοντες masculine nominative plural active future participle

24.9-24.11

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν, ἄλλοτ̓ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής·

24.522-24.523

ἀλλ̓ ἄγε δὴ κατ̓ ἄῤ ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δ̓ ἔμπης ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ·

24.527-24.528

δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων·

ἔβαν

βαίνω (222) [Λ] 23.57-23.61

ἔβαν 3rd person plural active aorist indicative

23.131-23.134

οἳ δ̓ ὄρνυντο καὶ ἐν τεύχεσσιν ἔδυνον, ἂν δ̓ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε, πρόσθε μὲν ἱππῆες, μετὰ δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν μυρίοι·

23.229-23.230

οἳ δ̓ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι Θρηΐκιον κατὰ πόντον·

23.352

ἂν δ̓ ἔβαν ἐς δίφρους, ἐν δὲ κλήρους ἐβάλοντο·

[to walk, step]

κλισίην

κλισία (106) [Λ] 23.57-23.61

κλισίην feminine accusative singular

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

23.252-23.254

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

[a place for lying down]

δὲ ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 23.57-23.61

ἕκαστος masculine nominative singular

23.94-23.95

τίπτέ μοι ἠθείη κεφαλὴ δεῦῤ εἰλήλουθας καί μοι ταῦτα ἕκαστ̓ ἐπιτέλλεαι;

23.105-23.107

23.128-23.131

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους·

[every, every one, each, each one]

, 23.59Πηλεΐδης

Πηλείδης (53) [Λ] 23.57-23.61

Πηλεΐδης masculine nominative singular

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

δ̓ ἐπὶ θινὶ

θίς (13) [Λ] 23.57-23.61

θινὶ masculine dative singular

23.692-23.694

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς θίν̓ ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν, ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ̓·

24.11-24.12

τοτὲ δ̓ ὀρθὸς ἀναστὰς δινεύεσκ̓ ἀλύων παρὰ θῖν̓ ἁλός·

1.34

βῆ δ̓ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης·

[a heap]

πολυφλοίσβοιο

πολύφλοισβος (6) [Λ] 23.57-23.61

πολυφλοίσβοιο feminine genitive singular

1.34

βῆ δ̓ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης·

2.207-2.210

οἳ δ̓ ἀγορὴν δὲ αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.

6.344-6.348

δᾶερ ἐμεῖο κυνὸς κακομηχάνου ὀκρυοέσσης, ὥς μ̓ ὄφελ̓ ἤματι τῷ ὅτε με πρῶτον τέκε μήτηρ οἴχεσθαι προφέρουσα κακὴ ἀνέμοιο θύελλα εἰς ὄρος ἢ εἰς κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης, ἔνθά με κῦμ̓ ἀπόερσε πάρος τάδε ἔργα γενέσθαι.

[loud-roaring]

θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 23.57-23.61

θαλάσσης feminine genitive singular

24.96

ἀμφὶ δ̓ ἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης.

1.34

βῆ δ̓ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης·

1.154-1.157

οὐ γὰρ πώποτ̓ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐ δὲ μὲν ἵππους, οὐ δέ ποτ̓ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ καρπὸν ἐδηλήσαντ̓, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα·

[the sea]

23.60κεῖτο

κεῖμαι (105) [Λ] 23.57-23.61

κεῖτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

βαρὺ

βαρύς (26) [Λ] 23.57-23.61

βαρὺ neuter accusative singular

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

[heavy]

στενάχων

στενάχω (27) [Λ] 23.57-23.61

στενάχων masculine nominative singular active present participle

24.122-24.123

ἔνθ̓ ἄρα τόν γε εὗῤ ἁδινὰ στενάχοντα·

24.637-24.640

24.719-24.722

οἳ δ̓ ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ̓ εἷσαν ἀοιδοὺς θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν οἳ μὲν ἄῤ ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

[to sigh, groan, wail]

πολέσιν

πολύς (468) [Λ] 23.57-23.61

πολέσιν masculine dative plural

23.116

πολλὰ δ̓ ἄναντα κάταντα πάραντά τε δόχμιά τ̓ ἦλθον·

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

23.196-23.198

πολλὰ δὲ καὶ σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί, ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι.

[much, many]

μετὰ Μυρμιδόνεσσιν

Μυρμιδόνες (39) [Λ] 23.57-23.61

Μυρμιδόνεσσιν masculine dative plural

23.128-23.131

24.397

Μυρμιδόνων δ̓ ἔξειμι, πατὴρ δέ μοί ἐστι Πολύκτωρ.

24.448-24.450

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι δοῦῤ ἐλάτης κέρσαντες·

[Myrmidons(sg. a Myrmidon, or their mythical ancestor M.)]

23.61ἐν καθαρῷ

καθαρός (3) [Λ] 23.57-23.61

καθαρῷ masculine dative singular

8.489-8.491

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι, ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

[clear of dirt, clean, spotless, unsoiled]

, ὅθι κύματ̓

κῦμα (40) [Λ] 23.57-23.61

κύματ̓ neuter nominative plural

23.214-23.215

αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ·

23.692-23.694

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς θίν̓ ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν, ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ̓·

24.3-24.8

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐ δέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ̓ ἐστρέφετ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ, ἠδ̓ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

[anything swollen]

ἐπ̓ ἠϊόνος

ἠιών (8) [Λ] 23.57-23.61

ἠϊόνος feminine genitive singular

24.12-24.13

οὐ δέ μιν ἠὼς φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ̓ ἠϊόνας τε.

2.91-2.93

ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν·

7.459-7.463

ἄγρει μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν τεῖχος ἀναρρήξας τὸ μὲν εἰς ἅλα πᾶν καταχεῦαι, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι καλύψαι, ὥς κέν τοι μέγα τεῖχος ἀμαλδύνηται Ἀχαιῶν.

κλύζεσκον· 23.62εὖτε τὸν ὕπνος

ὕπνος (45) [Λ] 23.62-23.63

ὕπνος masculine nominative singular

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

24.2-24.3

τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι·

24.3-24.8

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐ δέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ̓ ἐστρέφετ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ, ἠδ̓ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

[sleep, slumber]

ἔμαρπτε

μάρπτω (10) [Λ] 23.62-23.63

ἔμαρπτε 3rd person singular active imperfect indicative

24.679-24.681

ἀλλ̓ οὐχ Ἑρμείαν ἐριούνιον ὕπνος ἔμαρπτεν ὁρμαίνοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ὅπως Πρίαμον βασιλῆα νηῶν ἐκπέμψειε λαθὼν ἱεροὺς πυλαωρούς.

8.404-8.405

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

8.418-8.419

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

[to catch, lay hold of, seize]

λύων

λύω (85) [Λ] 23.62-23.63

λύων masculine nominative singular active present participle

23.513

ὃ δ̓ ἔλυεν ὑφ̓ ἵππους.

24.1-24.2

λῦτο δ̓ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντ̓ ἰέναι.

24.74-24.76

ἀλλ̓ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο, ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

[to loose]

μελεδήματα θυμοῦ

θυμός (435) [Λ] 23.62-23.63

θυμοῦ masculine genitive singular

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

[the soul]

23.63νήδυμος

νήδυμος (8) [Λ] 23.62-23.63

νήδυμος masculine nominative singular

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

10.91-10.92

πλάζομαι ὧδ̓ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπ̓ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος ἱζάνει, ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδἐ Ἀχαιῶν.

10.187-10.188

ὣς τῶν νήδυμος ὕπνος ἀπὸ βλεφάροιιν ὀλώλει νύκτα φυλασσομένοισι κακήν·

[sweet, delightful;]

ἀμφιχυθείς

ἀμφιχέω (4) [Λ] 23.62-23.63

ἀμφιχυθείς masculine nominative singular passive aorist participle

23.763-23.764

ὣς Ὀδυσεὺς θέεν ἐγγύθεν, αὐτὰρ ὄπισθεν ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι·

2.41

ἔγρετο δ̓ ἐξ ὕπνου, θείη δέ μιν ἀμφέχυτ̓ ὀμφή·

14.252-14.253

ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο νήδυμος ἀμφιχυθείς·

[to pour around, to pour]

· μάλα γὰρ κάμε

κάμνω (33) [Λ] 23.63-23.64

κάμε 3rd person singular active aorist indicative

23.72-23.74

τῆλέ με εἴργουσι ψυχαὶ εἴδωλα καμόντων, οὐ δέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν, ἀλλ̓ αὔτως ἀλάλημαι ἀν̓ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ.

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

23.444-23.445

φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα ἢ ὑμῖν·

[to work, toil, be sick]

φαίδιμα γυῖα

γυῖον (42) [Λ] 23.63-23.64

γυῖα neuter accusative plural

23.627-23.628

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐ δέ τι χεῖρες ὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαΐσσονται ἐλαφραί.

23.691

αὐτοῦ γὰρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα.

23.726-23.727

κόψ̓ ὄπιθεν κώληπα τυχών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα, κὰδ δ̓ ἔβαλ̓ ἐξοπίσω·

[a limb]

23.64Ἕκτοῤ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 23.63-23.64

Ἕκτοῤ masculine accusative singular

23.182-23.183

Ἕκτορα δ̓ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

24.14-24.18

24.22

ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων·

[Hector]

ἐπαΐσσων

ἐπαίσσω (25) [Λ] 23.63-23.64

ἐπαΐσσων masculine nominative singular active present participle

23.627-23.628

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐ δέ τι χεῖρες ὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαΐσσονται ἐλαφραί.

23.773-23.776

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον, ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη, τῇ ῥα βοῶν κέχυτ̓ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων, οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

23.816-23.817

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, τρὶς μὲν ἐπήϊξαν, τρὶς δὲ σχεδὸν ὁρμήθησαν.

προτὶ Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 23.63-23.64

Ἴλιον feminine accusative singular

23.296-23.298

τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ̓ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος δῶῤ, ἵνα μή οἱ ἕποιθ̓ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν, ἀλλ̓ αὐτοῦ τέρποιτο μένων·

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

24.66-24.67

ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·

[Ilian, Trojan]

ἠνεμόεσσαν

ἠνεμόεις (9) [Λ] 23.63-23.64

ἠνεμόεσσαν feminine accusative singular

23.296-23.298

τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ̓ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος δῶῤ, ἵνα μή οἱ ἕποιθ̓ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν, ἀλλ̓ αὐτοῦ τέρποιτο μένων·

2.603-2.610

οἳ δ̓ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺ Αἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵν̓ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί, οἳ Φενεόν τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλον Ῥίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπην καὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινὴν Στύμφηλόν τ̓ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο, τῶν ἦρχ̓ Ἀγκαίοιο πάϊς κρείων Ἀγαπήνωρ ἑξήκοντα νεῶν·

3.305-3.307

ἤτοι ἐγὼν εἶμι προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν ἄψ, ἐπεὶ οὔ πω τλήσομ̓ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαι μαρνάμενον φίλον υἱὸν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

[windy, airy]

· 23.65ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 23.65-23.67

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

23.94-23.95

τίπτέ μοι ἠθείη κεφαλὴ δεῦῤ εἰλήλουθας καί μοι ταῦτα ἕκαστ̓ ἐπιτέλλεαι;

23.116

πολλὰ δ̓ ἄναντα κάταντα πάραντά τε δόχμιά τ̓ ἦλθον·

23.196-23.198

πολλὰ δὲ καὶ σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί, ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι.

[to come]

δ̓ ἐπὶ ψυχὴ

ψυχή (33) [Λ] 23.65-23.67

ψυχὴ feminine nominative singular

23.72-23.74

τῆλέ με εἴργουσι ψυχαὶ εἴδωλα καμόντων, οὐ δέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν, ἀλλ̓ αὔτως ἀλάλημαι ἀν̓ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ.

23.100-23.101

ψυχὴ δὲ κατὰ χθονὸς ἠΰτε καπνὸς ᾤχετο τετριγυῖα·

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

[breath, soul]

Πατροκλῆος

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.65-23.67

Πατροκλῆος masculine nominative singular

23.105-23.107

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

23.134

ἐν δὲ μέσοισι φέρον Πάτροκλον ἑταῖροι.

[Patroclus]

δειλοῖο

δειλός (21) [Λ] 23.65-23.67

δειλοῖο masculine genitive singular

23.105-23.107

παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε, καί μοι ἕκαστ̓ ἐπέτελλεν, ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ.

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

[cowardly, craven]

23.66πάντ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 23.65-23.67

αὐτῷ masculine dative singular

23.80-23.81

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τείχει ὕπο Τρώων εὐηφενέων ἀπολέσθαι.

23.105-23.107

23.115

πρὸ δ̓ ἄῤ οὐρῆες κίον αὐτῶν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

μέγεθός

μέγεθος (3) [Λ] 23.65-23.67

μέγεθός neuter accusative singular

2.57-2.58

μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳ εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ̓ ἄγχιστα ἐῴκει·

7.288-7.291

Αἶαν ἐπεί τοι δῶκε θεὸς μέγεθός τε βίην τε καὶ πινυτήν, περὶ δ̓ ἔγχει Ἀχαιῶν φέρτατός ἐσσι, νῦν μὲν παυσώμεσθα μάχης καὶ δηϊοτῆτος σήμερον·

[greatness, magnitude, size, height, stature]

τε καὶ ὄμματα

ὄμμα (9) [Λ] 23.65-23.67

ὄμματα neuter accusative plural

24.343-24.344

εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τ̓ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει ὧν ἐθέλει, τοὺς δ̓ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει·

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

2.474-2.479

τοὺς δ̓ ὥς τ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν, ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα ὑσμίνην δ̓ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.

[the eye]

κάλ̓

κάλη (5) [Λ] 23.65-23.67

κάλ̓ neuter accusative plural

24.228

ἦ καὶ φωριαμῶν ἐπιθήματα κάλ̓ ἀνέῳγεν·

3.88-3.91

ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς τεύχεα κάλ̓ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ, αὐτὸν δ̓ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαον οἴους ἀμφ̓ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι.

4.146-4.147

τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ̓ ὑπένερθε.

ἐϊκυῖα

εἰκός (12) [Λ] 23.65-23.67

ἐϊκυῖα feminine nominative singular active perfect participle

3.385-3.388

χειρὶ δὲ νεκταρέου ἑανοῦ ἐτίναξε λαβοῦσα, γρηῒ δέ μιν ἐϊκυῖα παλαιγενέϊ προσέειπεν εἰροκόμῳ, ἥ οἱ Λακεδαίμονι ναιετοώσῃ ἤσκειν εἴρια καλά, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκε·

4.78-4.79

τῷ ἐϊκυῖ̓ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη, κὰδ δ̓ ἔθοῤ ἐς μέσσον·

6.388-6.389

ἣ μὲν δὴ πρὸς τεῖχος ἐπειγομένη ἀφικάνει μαινομένῃ ἐϊκυῖα·

23.67καὶ φωνήν

φωνή (15) [Λ] 23.65-23.67

φωνήν feminine accusative singular

23.396-23.397

τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

3.161

ὣς ἄῤ ἔφαν, Πρίαμος δ̓ Ἑλένην ἐκαλέσσατο φωνῇ·

[a sound, tone]

, καὶ τοῖα

τοῖος (46) [Λ] 23.65-23.67

τοῖα neuter accusative plural

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

23.280-23.282

24.153-24.154

τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην, ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

[quality, such, such-like]

περὶ χροῒ

χρώς (69) [Λ] 23.65-23.67

χροῒ masculine dative singular

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

23.673

ἀντικρὺ χρόα τε ῥήξω σύν τ̓ ὀστέ̓ ἀράξω.

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

[the surface of the body, the skin]

εἵματα

εἷμα (11) [Λ] 23.65-23.67

εἵματα neuter accusative plural

24.161-24.163

παῖδες μὲν πατέῤ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς δάκρυσιν εἵματ̓ ἔφυρον, ὃ δ̓ ἐν μέσσοισι γεραιὸς ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος·

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

3.391-3.392

κεῖνος ὅ γ̓ ἐν θαλάμῳ καὶ δινωτοῖσι λέχεσσι κάλλεΐ τε στίλβων καὶ εἵμασιν·

[a garment]

ἕστο

ἕννυμι (24) [Λ] 23.65-23.67

ἕστο 3rd person singular passive pluperfect indicative

23.802-23.804

ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, τεύχεα ἑσσαμένω ταμεσίχροα χαλκὸν ἑλόντε ἀλλήλων προπάροιθεν ὁμίλου πειρηθῆναι.

24.643-24.646

ἦ ῥ̓, Ἀχιλεὺς δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμῳῇσι κέλευσε δέμνἰ ὑπ̓ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ πορφύρἐ ἐμβαλέειν, στορέσαι τ̓ ἐφύπερθε τάπητας, χλαίνας τ̓ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.

3.56-3.57

ἦ τέ κεν ἤδη λάϊνον ἕσσο χιτῶνα κακῶν ἕνεχ̓ ὅσσα ἔοργας.

[to put clothes on]

· 23.68στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 23.68

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

23.97

ἀλλά μοι ἆσσον στῆθι·

23.141-23.142

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

[to make to stand]

δ̓ ἄῤ ὑπὲρ κεφαλῆς

κεφαλή (73) [Λ] 23.68

κεφαλῆς feminine genitive singular

23.94-23.95

τίπτέ μοι ἠθείη κεφαλὴ δεῦῤ εἰλήλουθας καί μοι ταῦτα ἕκαστ̓ ἐπιτέλλεαι;

23.167-23.169

ἐκ δ̓ ἄρα πάντων δημὸν ἑλὼν ἐκάλυψε νέκυν μεγάθυμος Ἀχιλλεὺς ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, περὶ δὲ δρατὰ σώματα νήει.

23.381

ἐπ̓ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην.

[the head]

καί μιν πρὸς μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 23.68

μῦθον masculine accusative singular

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

23.204

ἣ δ̓ αὖθ̓ ἕζεσθαι μὲν ἀνήνατο, εἶπε δὲ μῦθον·

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπεν

εἶπον (279) [Λ] 23.68

ἔειπεν 3rd person singular active aorist indicative

23.101-23.102

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ̓ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν·

23.143

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν ἐπὶ οἴνοπα πόντον·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[to speak, say]

· 23.69εὕδεις

εὕδω (30) [Λ] 23.69

εὕδεις 2nd person singular active present indicative

24.362-24.363

πῇ πάτερ ὧδ̓ ἵππους τε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις νύκτα δἰ ἀμβροσίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

24.673-24.675

οἳ μὲν ἄῤ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδἐ ἔχοντες, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης ἐϋπήκτου·

24.677-24.678

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

[to sleep, lie down to sleep]

, αὐτὰρ ἐμεῖο λελασμένος

λανθάνω (59) [Λ] 23.69

λελασμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

23.326

σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ̓ ἀριφραδές, οὐ δέ σε λήσει.

23.388-23.390

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

ἔπλευ

πέλω (61) [Λ] 23.69

ἔπλευ 2nd person singular medio-passive imperfect indicative

23.431-23.433

ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται, ὅν τ̓ αἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης, τόσσον ἐπιδραμέτην·

23.548-23.550

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς καὶ πρόβατ̓, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

23.748-23.749

καὶ τὸν Ἀχιλλεὺς θῆκεν ἄεθλον οὗ ἑτάροιο, ὅς τις ἐλαφρότατος ποσσὶ κραιπνοῖσι πέλοιτο·

[to be, become; Hom. be in motion]

Ἀχιλλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.69

Ἀχιλλεῦ masculine vocative singular

23.80-23.81

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τείχει ὕπο Τρώων εὐηφενέων ἀπολέσθαι.

23.83-23.88

23.93

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

. 23.70οὐ μέν μευ ζώοντος

ζώω (8) [Λ] 23.70

ζώοντος masculine genitive singular active present participle

5.155-5.158

ἔνθ̓ ὅ γε τοὺς ἐνάριζε, φίλον δ̓ ἐξαίνυτο θυμὸν ἀμφοτέρω, πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ λεῖπ̓, ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε δέξατο·

6.138-6.139

τῷ μὲν ἔπειτ̓ ὀδύσαντο θεοὶ ῥεῖα ζώοντες, καί μιν τυφλὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς·

15.661-15.664

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθ̓ ἐνὶ θυμῷ ἄλλων ἀνθρώπων, ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστος παίδων ἠδ̓ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων, ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι·

ἀκήδεις, ἀλλὰ θανόντος

θνήσκω (75) [Λ] 23.70

θανόντος masculine genitive singular active aorist participle

23.192

οὐ δὲ πυρὴ Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος·

23.222-23.225

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

· 23.71θάπτέ

θάπτω (5) [Λ] 23.71

θάπτέ 2nd person singular active present imperative

23.629-23.631

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότε κρείοντ̓ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ Βουπρασίῳ, παῖδες δ̓ ἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα·

24.612

τοὺς δ̓ ἄρα τῇ δεκάτῃ θάψαν θεοὶ Οὐρανίωνες.

24.664-24.667

ἐννῆμαρ μέν κ̓ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν, τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός, ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπ̓ αὐτῷ ποιήσαιμεν, τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.

[to bury, to honour with funeral rites]

με ὅττι τάχιστα

ταχύς (91) [Λ] 23.71

τάχιστα neuter accusative plural

23.196-23.198

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

[quick, swift, fleet]

πύλας

πύλη (59) [Λ] 23.71

πύλας feminine accusative plural

24.443-24.447

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο, οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο, τοῖσι δ̓ ἐφ̓ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης πᾶσιν, ἄφαρ δ̓ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας, ἐς δ̓ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶῤ ἐπ̓ ἀπήνης.

24.709

ἀγχοῦ δὲ ξύμβληντο πυλάων νεκρὸν ἄγοντι.

24.713-24.715

καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων, εἰ μὴ ἄῤ ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα·

[one wing of a pair of double gates]

Ἀΐδαο

ᾍδης (17) [Λ] 23.71

Ἀΐδαο masculine genitive singular

23.75-23.76

ὀλοφύρομαι, οὐ γὰρ ἔτ̓ αὖτις νίσομαι ἐξ Ἀΐδαο, ἐπήν με πυρὸς λελάχητε.

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

23.179

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

[Hades]

περήσω

περάω (18) [Λ] 23.71

περήσω 1st person singular active aorist subjunctive

2.612-2.614

αὐτὸς γάρ σφιν δῶκεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων νῆας ἐϋσσέλμους περάαν ἐπὶ οἴνοπα πόντον Ἀτρεΐδης, ἐπεὶ οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει.

4.459-4.461

τόν ῥ̓ ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης, ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δ̓ ἄῤ ὀστέον εἴσω αἰχμὴ χαλκείη·

4.502-4.503

ἣ δ̓ ἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεν αἰχμὴ χαλκείη·

[to drive right through; pass, penetrate]

. 23.72τῆλέ με εἴργουσι

ἔργω (17) [Λ] 23.72-23.74

εἴργουσι 3rd person plural active present indicative

24.544-24.546

ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων, τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.

2.615-2.619

οἳ δ̓ ἄρα Βουπράσιόν τε καὶ Ἤλιδα δῖαν ἔναιον ὅσσον ἐφ̓ Ὑρμίνη καὶ Μύρσινος ἐσχατόωσα πέτρη τ̓ Ὠλενίη καὶ Ἀλήσιον ἐντὸς ἐέργει, τῶν αὖ τέσσαρες ἀρχοὶ ἔσαν, δέκα δ̓ ἀνδρὶ ἑκάστῳ νῆες ἕποντο θοαί, πολέες δ̓ ἔμβαινον Ἐπειοί.

2.844-2.845

αὐτὰρ Θρήϊκας ἦγ̓ Ἀκάμας καὶ Πείροος ἥρως ὅσσους Ἑλλήσποντος ἀγάρροος ἐντὸς ἐέργει.

[to bar one's way]

ψυχαὶ

ψυχή (33) [Λ] 23.72-23.74

ψυχαὶ feminine nominative plural

23.100-23.101

ψυχὴ δὲ κατὰ χθονὸς ἠΰτε καπνὸς ᾤχετο τετριγυῖα·

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

23.105-23.107

παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε, καί μοι ἕκαστ̓ ἐπέτελλεν, ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ.

[breath, soul]

εἴδωλα

εἴδωλον (4) [Λ] 23.72-23.74

εἴδωλα neuter nominative plural

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

5.449-5.453

αὐτὰρ ὃ εἴδωλον τεῦξ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων αὐτῷ τ̓ Αἰνείᾳ ἴκελον καὶ τεύχεσι τοῖον, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ εἰδώλῳ Τρῶες καὶ δῖοι Ἀχαιοὶ δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

5.449-5.453

αὐτὰρ ὃ εἴδωλον τεῦξ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων αὐτῷ τ̓ Αἰνείᾳ ἴκελον καὶ τεύχεσι τοῖον, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ εἰδώλῳ Τρῶες καὶ δῖοι Ἀχαιοὶ δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

[an image, a phantom]

καμόντων

κάμνω (33) [Λ] 23.72-23.74

καμόντων masculine genitive plural active aorist participle

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

23.444-23.445

φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα ἢ ὑμῖν·

24.613

ἣ δ̓ ἄρα σίτου μνήσατ̓, ἐπεὶ κάμε δάκρυ χέουσα.

[to work, toil, be sick]

, 23.73οὐ δέ μέ πω μίσγεσθαι

μίγνυμι (43) [Λ] 23.72-23.74

μίσγεσθαι medio-passive present infinitive

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

24.90-24.91

αἰδέομαι δὲ μίσγεσθ̓ ἀθανάτοισιν, ἔχω δ̓ ἄχἐ ἄκριτα θυμῷ.

24.130-24.131

ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι μίσγεσθ̓·

ὑπὲρ ποταμοῖο

ποταμός (80) [Λ] 23.72-23.74

ποταμοῖο masculine genitive singular

23.141-23.142

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

24.349-24.351

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν μέγα σῆμα παρὲξ Ἴλοιο ἔλασσαν, στῆσαν ἄῤ ἡμιόνους τε καὶ ἵππους ὄφρα πίοιεν ἐν ποταμῷ·

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

[a river, stream]

ἐῶσιν

ἐάω (92) [Λ] 23.72-23.74

ἐῶσιν 3rd person plural active present indicative

24.14-24.18

24.71-24.72

ἀλλ̓ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐ δέ πῃ ἔστι, λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα·

24.394-24.395

οὐ γὰρ Ἀχιλλεὺς εἴα μάρνασθαι κεχολωμένος Ἀτρεΐωνι.

[to let, suffer, allow, permit]

, 23.74ἀλλ̓ αὔτως ἀλάλημαι ἀν̓ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος

Ἀίδης (9) [Λ] 23.72-23.74

Ἄϊδος masculine genitive singular

23.137

ἕταρον γὰρ ἀμύμονα πέμπ̓ Ἄϊδος δέ.

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

24.244-24.246

αὐτὰρ ἔγωγε πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.

δῶ

δῶμα (61) [Λ] 23.72-23.74

δῶ neuter accusative singular

23.89-23.90

ἔνθά με δεξάμενος ἐν δώμασιν ἱππότα Πηλεὺς ἔτραφέ τ̓ ἐνδυκέως καὶ σὸν θεράποντ̓ ὀνόμηνεν·

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

24.166-24.168

θυγατέρες δ̓ ἀνὰ δώματ̓ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.

[a house]

. 23.75καί μοι δὸς

δίδωμι (254) [Λ] 23.75

δὸς 2nd person singular active aorist imperative

23.182-23.183

Ἕκτορα δ̓ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

23.296-23.298

23.298-23.299

μέγα γάρ οἱ ἔδωκε Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

[to give]

τὴν χεῖῤ

χείρ (386) [Λ] 23.75

χεῖῤ feminine accusative singular

23.99-23.100

ὣς ἄρα φωνήσας ὠρέξατο χερσὶ φίλῃσιν οὐ δ̓ ἔλαβε·

23.101-23.102

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ̓ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν·

23.114-23.115

οἳ δ̓ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες σειράς τ̓ εὐπλέκτους·

[the hand]

· ὀλοφύρομαι

ὀλοφύρομαι (17) [Λ] 23.75-23.76

ὀλοφύρομαι 1st person singular medio-passive present indicative

24.327-24.328

φίλοι δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο πόλλ̓ ὀλοφυρόμενοι ὡς εἰ θάνατον δὲ κιόντα.

5.868-5.871

καρπαλίμως δ̓ ἵκανε θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον, πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο θυμὸν ἀχεύων, δεῖξεν δ̓ ἄμβροτον αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς, καί ῥ̓ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.33-8.34

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

[to lament, wail, moan, weep]

, οὐ γὰρ ἔτ̓ αὖτις 23.76νίσομαι

νίσσομαι (5) [Λ] 23.75-23.76

νίσομαι 1st person singular middle future indicative

12.118-12.119

εἴσατο γὰρ νηῶν ἐπ̓ ἀριστερά, τῇ περ Ἀχαιοὶ ἐκ πεδίου νίσοντο σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι·

13.185-13.186

ὃ δ̓ Ἀμφίμαχον Κτεάτου υἷ̓ Ἀκτορίωνος νισόμενον πόλεμον δὲ κατὰ στῆθος βάλε δουρί·

15.575-15.577

ὃ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν, ἀλλ̓ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον νισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

[to go, go away]

ἐξ Ἀΐδαο

ᾍδης (17) [Λ] 23.75-23.76

Ἀΐδαο masculine genitive singular

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

23.179

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

5.395-5.397

τλῆ δ̓ Ἀΐδης ἐν τοῖσι πελώριος ὠκὺν ὀϊστόν, εὖτέ μιν ωὐτὸς ἀνὴρ υἱὸς Διὸς αἰγιόχοιο ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλὼν ὀδύνῃσιν ἔδωκεν·

[Hades]

, ἐπήν με πυρὸς

πῦρ (111) [Λ] 23.75-23.76

πυρὸς neuter genitive singular

23.177

ἐν δὲ πυρὸς μένος ἧκε σιδήρεον ὄφρα νέμοιτο.

23.180-23.182

23.182-23.183

Ἕκτορα δ̓ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

[fire]

λελάχητε

λαγχάνω (21) [Λ] 23.75-23.76

λελάχητε 2nd person plural active aorist subjunctive

23.77-23.79

οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν, ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν κὴρ ἀμφέχανε στυγερή, ἥ περ λάχε γιγνόμενόν περ·

23.354

μετὰ τὸν δ̓ ἔλαχε κρείων Εὔμηλος·

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

[to obtain by lot, by fate, by the will of the gods]

. 23.77οὐ μὲν γὰρ ζωοί

ζωός (36) [Λ] 23.77-23.79

ζωοί masculine nominative plural

24.686-24.688

24.748-24.749

Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ πάντων πολὺ φίλτατε παίδων, ἦ μέν μοι ζωός περ ἐὼν φίλος ἦσθα θεοῖσιν·

2.695-2.699

οἳ δ̓ εἶχον Φυλάκην καὶ Πύρασον ἀνθεμόεντα Δήμητρος τέμενος, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων, ἀγχίαλόν τ̓ Ἀντρῶνα ἰδὲ Πτελεὸν λεχεποίην, τῶν αὖ Πρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευε ζωὸς ἐών·

[alive, living]

γε φίλων

φίλος (342) [Λ] 23.77-23.79

φίλων masculine genitive plural

23.99-23.100

ὣς ἄρα φωνήσας ὠρέξατο χερσὶ φίλῃσιν οὐ δ̓ ἔλαβε·

23.144-23.148

Σπερχεί̓ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην, πεντήκοντα δ̓ ἔνορχα παῤ αὐτόθι μῆλ̓ ἱερεύσειν ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

[friend; loved, beloved, dear]

ἀπάνευθεν ἑταίρων

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.77-23.79

ἑταίρων masculine genitive plural

23.134

ἐν δὲ μέσοισι φέρον Πάτροκλον ἑταῖροι.

23.137

ἕταρον γὰρ ἀμύμονα πέμπ̓ Ἄϊδος δέ.

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[a comrade, companion, mate]

23.78βουλὰς

βουλή (52) [Λ] 23.77-23.79

βουλὰς feminine accusative plural

24.650-24.652

ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν ἐνθάδ̓ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

[will, determination; council, senate]

ἑζόμενοι

ἕζομαι (35) [Λ] 23.77-23.79

ἑζόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

23.204

ἣ δ̓ αὖθ̓ ἕζεσθαι μὲν ἀνήνατο, εἶπε δὲ μῦθον·

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

[to seat oneself, sit]

βουλεύσομεν

βουλεύω (16) [Λ] 23.77-23.79

βουλεύσομεν 1st person plural active future indicative

24.650-24.652

ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν ἐνθάδ̓ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·

1.531

τώ γ̓ ὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν·

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[to take counsel, deliberate, concert measures]

, ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν κὴρ

κήρ (45) [Λ] 23.77-23.79

κὴρ feminine nominative singular

24.80-24.82

ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν, ἥ τε κατ̓ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπ̓ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.

1.228

τὸ δέ τοι κὴρ εἴδεται εἶναι.

2.301-2.302

εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντες μάρτυροι, οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·

[doom, death, fate(LSJ Κήρ)]

23.79ἀμφέχανε στυγερή

στυγερός (17) [Λ] 23.77-23.79

στυγερή feminine nominative singular

2.382-2.385

3.403-3.405

4.240-4.241

οὕς τινας αὖ μεθιέντας ἴδοι στυγεροῦ πολέμοιο, τοὺς μάλα νεικείεσκε χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν·

[hated, abominated, loathed]

, ἥ περ λάχε

λαγχάνω (21) [Λ] 23.77-23.79

λάχε 3rd person singular active aorist indicative

23.354

μετὰ τὸν δ̓ ἔλαχε κρείων Εὔμηλος·

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

[to obtain by lot, by fate, by the will of the gods]

γιγνόμενόν

γίγνομαι (173) [Λ] 23.77-23.79

γιγνόμενόν masculine accusative singular medio-passive present participle

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.504-23.506

οὐ δέ τι πολλὴ γίγνετ̓ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν ἐν λεπτῇ κονίῃ·

[become, be born]

περ· 23.80καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 23.80-23.81

αὐτῷ masculine dative singular

23.105-23.107

23.115

πρὸ δ̓ ἄῤ οὐρῆες κίον αὐτῶν.

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

μοῖρα

μοῖρα (47) [Λ] 23.80-23.81

μοῖρα feminine nominative singular

23.626

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα τέκος κατὰ μοῖραν ἔειπες·

24.49

τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν.

24.131-24.132

οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

[a part, portion; fate]

, θεοῖς

θεός (400) [Λ] 23.80-23.81

θεοῖς masculine dative plural

23.650

σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδ̓ ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν.

24.23-24.24

τὸν δ̓ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες, κλέψαι δ̓ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

24.33

σχέτλιοί ἐστε θεοί, δηλήμονες·

[god]

ἐπιείκελ̓

ἐπιείκελος (8) [Λ] 23.80-23.81

ἐπιείκελ̓ masculine vocative singular

24.486-24.487

μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τηλίκου ὥς περ ἐγών, ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ·

1.262-1.265

οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐ δὲ ἴδωμαι, οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν Καινέα τ̓ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον Θησέα τ̓ Αἰγεΐδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν·

4.393-4.395

δύω δ̓ ἡγήτορες ἦσαν, Μαίων Αἱμονίδης ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν, υἱός τ̓ Αὐτοφόνοιο μενεπτόλεμος Πολυφόντης.

[like, resembling]

Ἀχιλλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.80-23.81

Ἀχιλλεῦ masculine vocative singular

23.83-23.88

23.93

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

23.101-23.102

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ̓ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν·

[Achilles]

, 23.81τείχει

τεῖχος (110) [Λ] 23.80-23.81

τείχει neuter dative singular

2.688-2.693

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

4.34-4.36

εἰ δὲ σύ γ̓ εἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρὰ ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Πριάμοιό τε παῖδας ἄλλους τε Τρῶας, τότε κεν χόλον ἐξακέσαιο.

4.308-4.309

ὧδε καὶ οἱ πρότεροι πόλεας καὶ τείχἐ ἐπόρθεον τόνδε νόον καὶ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔχοντες.

[a wall]

ὕπο Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 23.80-23.81

Τρώων masculine genitive plural

23.173-23.176

23.180-23.182

24.144-24.148

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσ̓ ἕδος Οὐλύμποιο ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

[Tros]

εὐηφενέων ἀπολέσθαι

ἀπόλλυμι (34) [Λ] 23.80-23.81

ἀπολέσθαι middle aorist infinitive

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

24.44-24.45

ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐ δέ οἱ αἰδὼς γίγνεται, ἥ τ̓ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ̓ ὀνίνησι.

24.260-24.262

τοὺς μὲν ἀπώλεσ̓ Ἄρης, τὰ δ̓ ἐλέγχεα πάντα λέλειπται ψεῦσταί τ̓ ὀρχησταί τε χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι ἀρνῶν ἠδ̓ ἐρίφων ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες.

[to destroy, kill; to lose]

. 23.82ἄλλο

ἄλλος (396) [Λ] 23.82

ἄλλο neuter accusative singular

23.140

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἄλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.236-23.238

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

[other, another]

δέ τοι ἐρέω

ἐρῶ (42) [Λ] 23.82

ἐρέω 1st person singular active future indicative

23.226-23.228

ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν, ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς, τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

23.326

σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ̓ ἀριφραδές, οὐ δέ σε λήσει.

23.787-23.788

εἰδόσιν ὔμμ̓ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.

[[I will say]]

καὶ ἐφήσομαι

ἐφίημι (18) [Λ] 23.82

ἐφήσομαι 1st person singular middle future indicative

24.117-24.119

αὐτὰρ ἐγὼ Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἶριν ἐφήσω λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν, τά κε θυμὸν ἰήνῃ.

24.300

ὦ γύναι οὐ μέν τοι τόδ̓ ἐφιεμένῃ ἀπιθήσω.

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

[to send to;(mid) to long for]

αἴ κε πίθηαι

πείθω (141) [Λ] 23.82

πίθηαι 2nd person singular medio-passive aorist subjunctive

23.95-23.96

αὐτὰρ ἐγώ τοι πάντα μάλ̓ ἐκτελέω καὶ πείσομαι ὡς σὺ κελεύεις.

23.156-23.159

23.249

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐπίθοντο ποδώκεϊ Πηλεΐωνι.

[to prevail upon, win over, persuade]

· 23.83μὴ ἐμὰ

ἐμός (153) [Λ] 23.83-23.88

ἐμὰ neuter accusative plural

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[mine]

σῶν

σός (97) [Λ] 23.83-23.88

σῶν neuter genitive plural

23.89-23.90

ἔνθά με δεξάμενος ἐν δώμασιν ἱππότα Πηλεὺς ἔτραφέ τ̓ ἐνδυκέως καὶ σὸν θεράποντ̓ ὀνόμηνεν·

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

23.607-23.608

ἀλλὰ σὺ γὰρ δὴ πολλὰ πάθες καὶ πολλὰ μόγησας σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ̓ ἐμεῖο·

[your]

ἀπάνευθε τιθήμεναι

τίθημι (194) [Λ] 23.83-23.88

τιθήμεναι active present infinitive

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.170-23.171

ἐν δ̓ ἐτίθει μέλιτος καὶ ἀλείφατος ἀμφιφορῆας πρὸς λέχεα κλίνων·

[to set, put, place]

ὀστέ̓

ὀστέον (30) [Λ] 23.83-23.88

ὀστέ̓ neuter accusative plural

23.91-23.92

ὣς δὲ καὶ ὀστέα νῶϊν ὁμὴ σορὸς ἀμφικαλύπτοι χρύσεος ἀμφιφορεύς, τόν τοι πόρε πότνια μήτηρ.

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

[bone]

Ἀχιλλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.83-23.88

Ἀχιλλεῦ masculine vocative singular

23.93

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

23.101-23.102

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ̓ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν·

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

[Achilles]

, 23.84ἀλλ̓ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν

τρέφω (38) [Λ] 23.83-23.88

ἐτράφημεν 1st person plural passive aorist indicative

23.89-23.90

ἔνθά με δεξάμενος ἐν δώμασιν ἱππότα Πηλεὺς ἔτραφέ τ̓ ἐνδυκέως καὶ σὸν θεράποντ̓ ὀνόμηνεν·

23.141-23.142

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

[to nourish, rear, maintain]

ἐν ὑμετέροισι

ὑμέτερος (6) [Λ] 23.83-23.88

ὑμετέροισι masculine dative plural

5.685-5.688

ἔπειτά με καὶ λίποι αἰὼν ἐν πόλει ὑμετέρῃ, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἔγωγε νοστήσας οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν εὐφρανέειν ἄλοχόν τε φίλην καὶ νήπιον υἱόν.

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

17.221-17.224

οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐ δὲ χατίζων ἐνθάδ̓ ἀφ̓ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον, ἀλλ̓ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

[your, yours]

δόμοισιν

δόμος (45) [Λ] 23.83-23.88

δόμοισιν masculine dative plural

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

23.179

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

24.244-24.246

αὐτὰρ ἔγωγε πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.

[a house; a course of stone]

, 23.85εὖτέ με τυτθὸν

τυτθός (22) [Λ] 23.83-23.88

τυτθὸν masculine accusative singular

23.729-23.731

δεύτερος αὖτ̓ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, κίνησεν δ̓ ἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἄειρεν, ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν·

24.169-24.170

στῆ δὲ παρὰ Πρίαμον Διὸς ἄγγελος, ἠδὲ προσηύδα τυτθὸν φθεγξαμένη·

1.354

νῦν δ̓ οὐ δέ με τυτθὸν ἔτισεν·

[little, small]

ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 23.83-23.88

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

23.156-23.159

23.159-23.160

τάδε δ̓ ἀμφὶ πονησόμεθ̓ οἷσι μάλιστα κήδεός ἐστι νέκυς·

[to be]

Μενοίτιος

Μενοίτιος (19) [Λ] 23.83-23.88

Μενοίτιος masculine nominative singular

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

11.605

τὸν πρότερος προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός·

11.765-11.768

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε Μενοίτιος ὧδ̓ ἐπέτελλεν ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε, νῶϊ δέ τ̓ ἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς πάντα μάλ̓ ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε.

[Menoetius]

ἐξ Ὀπόεντος

Ὀπόεις (3) [Λ] 23.83-23.88

Ὀπόεντος masculine genitive singular

2.531-2.533

οἳ Κῦνόν τ̓ ἐνέμοντ̓ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τε Βῆσσάν τε Σκάρφην τε καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινὰς Τάρφην τε Θρόνιον τε Βοαγρίου ἀμφὶ ῥέεθρα·

18.326-18.327

φῆν δέ οἱ εἰς Ὀπόεντα περικλυτὸν υἱὸν ἀπάξειν Ἴλιον ἐκπέρσαντα, λαχόντα τε ληΐδος αἶσαν.

23.86ἤγαγεν

ἄγω (175) [Λ] 23.83-23.88

ἤγαγεν 3rd person singular active aorist indicative

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

23.188-23.191

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

[to lead]

ὑμέτερόνδ̓ ἀνδροκτασίης

ἀνδροκτασία (5) [Λ] 23.83-23.88

ἀνδροκτασίης feminine genitive singular

24.547-24.548

αὐτὰρ ἐπεί τοι πῆμα τόδ̓ ἤγαγον Οὐρανίωνες αἰεί τοι περὶ ἄστυ μάχαι τ̓ ἀνδροκτασίαι τε.

5.907-5.909

αἳ δ̓ αὖτις πρὸς δῶμα Διὸς μεγάλοιο νέοντο Ἥρη τ̓ Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη παύσασαι βροτολοιγὸν Ἄρἠ ἀνδροκτασιάων.

7.237

αὐτὰρ ἐγὼν εὖ οἶδα μάχας τ̓ ἀνδροκτασίας τε·

[slaughter of men]

ὕπο λυγρῆς

λυγρός (29) [Λ] 23.83-23.88

λυγρῆς feminine genitive singular

23.644-23.645

ἐμὲ δὲ χρὴ γήραϊ λυγρῷ πείθεσθαι, τότε δ̓ αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν.

24.531-24.533

ᾧ δέ κε τῶν λυγρῶν δώῃ, λωβητὸν ἔθηκε, καί ἑ κακὴ βούβρωστις ἐπὶ χθόνα δῖαν ἐλαύνει, φοιτᾷ δ̓ οὔ τε θεοῖσι τετιμένος οὔ τε βροτοῖσιν.

24.732-24.738

σὺ δ̓ αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ ἢ πατέῤ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

[sore, baneful, mournful]

, 23.87ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 23.83-23.88

ἤματι neuter dative singular

23.184-23.187

τὸν δ̓ οὐ κύνες ἀμφεπένοντο, ἀλλὰ κύνας μὲν ἄλαλκε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἤματα καὶ νύκτας, ῥοδόεντι δὲ χρῖεν ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

23.592-23.595

εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο μεῖζον ἐπαιτήσειας, ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφὲς ἤματα πάντα ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός.

24.72-24.73

ἦ γάρ οἱ αἰεὶ μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.

[day]

τῷ ὅτε παῖδα

παῖς (168) [Λ] 23.83-23.88

παῖδα masculine accusative singular

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.629-23.631

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότε κρείοντ̓ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ Βουπρασίῳ, παῖδες δ̓ ἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα·

[a child]

κατέκτανον

κατακτείνω (43) [Λ] 23.83-23.88

κατέκτανον 1st person singular active aorist indicative

23.411-23.413

οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

24.213-24.216

τότ̓ ἄντιτα ἔργα γένοιτο παιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα, ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων ἑσταότ̓ οὔ τε φόβου μεμνημένον οὔ τ̓ ἀλεωρῆς.

24.226-24.227

αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς ἀγκὰς ἑλόντ̓ ἐμὸν υἱόν, ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην.

[to kill, slay, murder]

Ἀμφιδάμαντος

Ἀμφιδάμας (3) [Λ] 23.83-23.88

Ἀμφιδάμαντος masculine genitive singular

10.266-10.268

τήν ῥά ποτ̓ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο ἐξέλετ̓ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας, Σκάνδειαν δ̓ ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι·

10.269-10.270

Ἀμφιδάμας δὲ Μόλῳ δῶκε ξεινήϊον εἶναι, αὐτὰρ ὃ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι·

[Amphidamas]

23.88νήπιος

νήπιος (46) [Λ] 23.83-23.88

νήπιος masculine nominative singular

24.726-24.728

πάϊς δ̓ ἔτι νήπιος αὔτως ὃν τέκομεν σύ τ̓ ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐ δέ μιν οἴω ἥβην ἵξεσθαι·

24.729-24.732

ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν ῥύσκευ, ἔχες δ̓ ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι, καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι·

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

[infant, childish]

οὐκ ἐθέλων

ἐθέλω (158) [Λ] 23.83-23.88

ἐθέλων masculine nominative singular active present participle

23.553-23.554

περὶ δ̓ αὐτῆς πειρηθήτω ἀνδρῶν ὅς κ̓ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

23.892-23.894

ἀλλὰ σὺ μὲν τόδ̓ ἄεθλον ἔχων κοίλας ἐπὶ νῆας ἔρχευ, ἀτὰρ δόρυ Μηριόνῃ ἥρωϊ πόρωμεν, εἰ σύ γε σῷ θυμῷ ἐθέλοις·

24.203-24.205

πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς υἱέας ἐξενάριξε·

[to will, wish, purpose]

ἀμφ̓ ἀστραγάλοισι χολωθείς

χολόω (48) [Λ] 23.83-23.88

χολωθείς masculine nominative singular passive aorist participle

23.482

τὸν δὲ χολωσάμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

[to make angry, provoke, anger]

· 23.89ἔνθά με δεξάμενος

δέχομαι (54) [Λ] 23.89-23.90

δεξάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.565

ὃ δὲ δέξατο χαίρων.

23.624-23.625

ὃ δ̓ ἐδέξατο χαίρων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to take, accept, receive]

ἐν δώμασιν

δῶμα (61) [Λ] 23.89-23.90

δώμασιν neuter dative plural

23.710-23.713

24.166-24.168

24.281-24.282

τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδἐ ἔχοντες·

[a house]

ἱππότα

ἱππότης (27) [Λ] 23.89-23.90

ἱππότα masculine nominative singular

2.336

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

2.432-2.433

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

2.601

τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[a driver]

Πηλεὺς

Πηλεύς (62) [Λ] 23.89-23.90

Πηλεὺς masculine nominative singular

23.144-23.148

Σπερχεί̓ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην, πεντήκοντα δ̓ ἔνορχα παῤ αὐτόθι μῆλ̓ ἱερεύσειν ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

24.59-24.61

αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετ̓ ἀθανάτοισι.

[Peleus]

23.90ἔτραφέ

τρέφω (38) [Λ] 23.89-23.90

ἔτραφέ 3rd person singular active imperfect indicative

23.141-23.142

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

23.344-23.348

24.59-24.61

αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετ̓ ἀθανάτοισι.

[to nourish, rear, maintain]

τ̓ ἐνδυκέως καὶ σὸν

σός (97) [Λ] 23.89-23.90

σὸν masculine accusative singular

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

23.607-23.608

ἀλλὰ σὺ γὰρ δὴ πολλὰ πάθες καὶ πολλὰ μόγησας σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ̓ ἐμεῖο·

23.646

ἀλλ̓ ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε.

[your]

θεράποντ̓

θεράπων (57) [Λ] 23.89-23.90

θεράποντ̓ masculine accusative singular

23.112-23.113

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.123-23.124

ὡς γὰρ ἀνώγει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

[a waiting-man, attendant]

ὀνόμηνεν

ὀνομαίνω (8) [Λ] 23.89-23.90

ὀνόμηνεν 3rd person singular active aorist indicative

23.178

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

24.591

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

[to name]

· 23.91ὣς δὲ καὶ ὀστέα

ὀστέον (30) [Λ] 23.91-23.92

ὀστέα neuter accusative plural

23.222-23.225

23.238-23.240

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο λέγωμεν εὖ διαγιγνώσκοντες·

[bone]

νῶϊν ὁμὴ

ὁμός (7) [Λ] 23.91-23.92

ὁμὴ feminine nominative singular

24.56-24.57

εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν.

4.437-4.438

οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸς θρόος οὐ δ̓ ἴα γῆρυς, ἀλλὰ γλῶσσα μέμικτο, πολύκλητοι δ̓ ἔσαν ἄνδρες.

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

[one and the same, common, joint]

σορὸς ἀμφικαλύπτοι

ἀμφικαλύπτω (11) [Λ] 23.91-23.92

ἀμφικαλύπτοι 3rd person singular active present optative

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

3.442-3.446

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδέ γ̓ ἔρως φρένας ἀμφεκάλυψεν, οὐ δ̓ ὅτε σε πρῶτον Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς ἔπλεον ἁρπάξας ἐν ποντοπόροισι νέεσσι, νήσῳ δ̓ ἐν Κραναῇ ἐμίγην φιλότητι καὶ εὐνῇ, ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

5.68

γνὺξ δ̓ ἔριπ̓ οἰμώξας, θάνατος δέ μιν ἀμφεκάλυψε.

[to cover all round, enwrap, enfold]

23.92χρύσεος

χρύσεος (75) [Λ] 23.91-23.92

χρύσεος masculine nominative singular

23.196-23.198

πολλὰ δὲ καὶ σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί, ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι.

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

[golden, of gold, decked]

ἀμφιφορεύς, τόν τοι πόρε

πόρω (33) [Λ] 23.91-23.92

πόρε 3rd person singular active aorist indicative

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

23.892-23.894

ἀλλὰ σὺ μὲν τόδ̓ ἄεθλον ἔχων κοίλας ἐπὶ νῆας ἔρχευ, ἀτὰρ δόρυ Μηριόνῃ ἥρωϊ πόρωμεν, εἰ σύ γε σῷ θυμῷ ἐθέλοις·

[pres. not attested; aor. to furnish, offer; perf. it is fated]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 23.91-23.92

πότνια feminine nominative singular

24.126-24.127

ἣ δὲ μάλ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο καθέζετο πότνια μήτηρ, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

24.710-24.712

πρῶται τόν γ̓ ἄλοχός τε φίλη καὶ πότνια μήτηρ τιλλέσθην ἐπ̓ ἄμαξαν ἐΰτροχον ἀΐξασαι ἁπτόμεναι κεφαλῆς·

1.357-1.358

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δ̓ ἔκλυε πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·

[mistress, queen]

μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 23.91-23.92

μήτηρ feminine nominative singular

23.782-23.783

ὢ πόποι ἦ μ̓ ἔβλαψε θεὰ πόδας, ἣ τὸ πάρος περ μήτηρ ὣς Ὀδυσῆϊ παρίσταται ἠδ̓ ἐπαρήγει.

24.35-24.38

τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι ᾗ τ̓ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.

24.72-24.73

ἦ γάρ οἱ αἰεὶ μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.

[a mother]

. 23.93τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 23.93

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

24.64

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

24.138

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

24.299

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη Πρίαμος θεοειδής·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 23.93

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

23.438

τὸν καὶ νεικείων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

24.55

τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη·

24.64

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 23.93

πόδας masculine accusative plural

23.121-23.122

ταὶ δὲ χθόνα ποσσὶ δατεῦντο ἐλδόμεναι πεδίοιο διὰ ῥωπήϊα πυκνά.

23.167-23.169

ἐκ δ̓ ἄρα πάντων δημὸν ἑλὼν ἐκάλυψε νέκυν μεγάθυμος Ἀχιλλεὺς ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, περὶ δὲ δρατὰ σώματα νήει.

23.444-23.445

φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα ἢ ὑμῖν·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 23.93

ὠκὺς masculine nominative singular

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

23.293-23.295

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.93

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

23.101-23.102

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ̓ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν·

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

23.128-23.131

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους·

[Achilles]

· 23.94τίπτέ μοι ἠθείη

ἠθεῖος (5) [Λ] 23.94-23.95

ἠθείη feminine vocative singular

6.518-6.519

ἠθεῖ̓ ἦ μάλα δή σε καὶ ἐσσύμενον κατερύκω δηθύνων, οὐ δ̓ ἦλθον ἐναίσιμον ὡς ἐκέλευες;

10.37

τίφθ̓ οὕτως ἠθεῖε κορύσσεαι;

22.229-22.230

ἠθεῖ̓ ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσὶν ταχέεσσι διώκων·

[trusty, honoured]

κεφαλὴ

κεφαλή (73) [Λ] 23.94-23.95

κεφαλὴ feminine vocative singular

23.167-23.169

23.381

ἐπ̓ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην.

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

[the head]

δεῦῤ εἰλήλουθας

ἔρχομαι (338) [Λ] 23.94-23.95

εἰλήλουθας 2nd person singular active perfect indicative

23.116

πολλὰ δ̓ ἄναντα κάταντα πάραντά τε δόχμιά τ̓ ἦλθον·

23.196-23.198

23.198-23.199

ὦκα δὲ Ἶρις ἀράων ἀΐουσα μετάγγελος ἦλθ̓ ἀνέμοισιν.

[to come]

23.95καί μοι ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 23.94-23.95

ταῦτα neuter accusative plural

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

23.444-23.445

φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα ἢ ὑμῖν·

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

[this; that]

ἕκαστ̓

ἕκαστος (119) [Λ] 23.94-23.95

ἕκαστ̓ neuter accusative plural

23.105-23.107

23.128-23.131

23.202-23.203

τοὶ δ̓ ὡς ἴδον ὀφθαλμοῖσι πάντες ἀνήϊξαν, κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος·

[every, every one, each, each one]

ἐπιτέλλεαι

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 23.94-23.95

ἐπιτέλλεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

23.105-23.107

παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε, καί μοι ἕκαστ̓ ἐπέτελλεν, ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ.

24.112

αἶψα μάλ̓ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον·

24.779-24.781

ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς πέμπων μ̓ ὧδ̓ ἐπέτελλε μελαινάων ἀπὸ νηῶν μὴ πρὶν πημανέειν πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς.

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

; αὐτὰρ ἐγώ τοι 23.96πάντα μάλ̓ ἐκτελέω

ἐκτελέω (8) [Λ] 23.95-23.96

ἐκτελέω 1st person singular active future indicative

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

7.352-7.353

τὼ οὔ νύ τι κέρδιον ἡμῖν ἔλπομαι ἐκτελέεσθαι, ἵνα μὴ ῥέξομεν ὧδε.

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

[to bring quite to an end, to accomplish, achieve]

καὶ πείσομαι

πείθω (141) [Λ] 23.95-23.96

πείσομαι 1st person singular middle future indicative

23.156-23.159

23.249

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐπίθοντο ποδώκεϊ Πηλεΐωνι.

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

[to prevail upon, win over, persuade]

ὡς σὺ κελεύεις

κελεύω (101) [Λ] 23.95-23.96

κελεύεις 2nd person singular active present indicative

23.128-23.131

23.404-23.406

23.539

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε.

[to urge]

. 23.97ἀλλά μοι ἆσσον στῆθι

ἵστημι (305) [Λ] 23.97

στῆθι 2nd person singular active aorist imperative

23.141-23.142

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

23.271

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[to make to stand]

· μίνυνθά περ ἀμφιβαλόντε 23.98ἀλλήλους

ἀλλήλων (113) [Λ] 23.97-23.98

ἀλλήλους masculine accusative plural

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

23.731-23.732

ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

23.802-23.804

ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, τεύχεα ἑσσαμένω ταμεσίχροα χαλκὸν ἑλόντε ἀλλήλων προπάροιθεν ὁμίλου πειρηθῆναι.

[of one another, to one another, one another]

ὀλοοῖο

ὀλοός (25) [Λ] 23.97-23.98

ὀλοοῖο masculine genitive singular

23.439

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

24.39-24.43

24.486-24.487

μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τηλίκου ὥς περ ἐγών, ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ·

[destroying, destructive, fatal, deadly, murderous]

τεταρπώμεσθα

τέρπω (31) [Λ] 23.97-23.98

τεταρπώμεσθα 1st person plural middle aorist subjunctive

23.296-23.298

24.2-24.3

τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι·

24.513-24.517

αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς, καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθ̓ ἵμερος ἠδ̓ ἀπὸ γυίων, αὐτίκ̓ ἀπὸ θρόνου ὦρτο, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

γόοιο

γόος (25) [Λ] 23.97-23.98

γόοιο masculine genitive singular

23.108

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

[weeping, wailing, groaning, howling, mourning, lamentation]

. 23.99ὣς ἄρα φωνήσας

φωνέω (80) [Λ] 23.99-23.100

φωνήσας masculine nominative singular active aorist participle

23.442

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

23.601

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

23.624-23.625

ὃ δ̓ ἐδέξατο χαίρων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to produce a sound]

ὠρέξατο

ὀρέγω (28) [Λ] 23.99-23.100

ὠρέξατο 3rd person singular middle aorist indicative

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

24.102

Θέτις δ̓ ὤρεξε πιοῦσα.

[to reach, stretch, stretch out]

χερσὶ

χείρ (386) [Λ] 23.99-23.100

χερσὶ feminine dative plural

23.101-23.102

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ̓ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν·

23.114-23.115

οἳ δ̓ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες σειράς τ̓ εὐπλέκτους·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[the hand]

φίλῃσιν

φίλος (342) [Λ] 23.99-23.100

φίλῃσιν feminine dative plural

23.144-23.148

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[friend; loved, beloved, dear]

23.100οὐ δ̓ ἔλαβε

λαμβάνω (86) [Λ] 23.99-23.100

ἔλαβε 3rd person singular active aorist indicative

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

[to take, seize, receive]

· ψυχὴ

ψυχή (33) [Λ] 23.100-23.101

ψυχὴ feminine nominative singular

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

23.105-23.107

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

[breath, soul]

δὲ κατὰ χθονὸς

χθών (54) [Λ] 23.100-23.101

χθονὸς feminine genitive singular

23.121-23.122

ταὶ δὲ χθόνα ποσσὶ δατεῦντο ἐλδόμεναι πεδίοιο διὰ ῥωπήϊα πυκνά.

23.368-23.369

ἅρματα δ̓ ἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο πουλυβοτείρῃ, ἄλλοτε δ̓ ἀΐξασκε μετήορα·

23.729-23.731

δεύτερος αὖτ̓ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, κίνησεν δ̓ ἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἄειρεν, ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν·

[the earth, ground]

ἠΰτε καπνὸς

καπνός (8) [Λ] 23.100-23.101

καπνὸς masculine nominative singular

1.317

κνίση δ̓ οὐρανὸν ἷκεν ἑλισσομένη περὶ καπνῷ.

8.180-8.183

ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[smoke]

23.101ᾤχετο

οἴχομαι (38) [Λ] 23.100-23.101

ᾤχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.564-23.565

ὃ δ̓ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν, Εὐμήλῳ δ̓ ἐν χερσὶ τίθει·

23.576-23.578

Ἀντίλοχον ψεύδεσσι βιησάμενος Μενέλαος οἴχεται ἵππον ἄγων, ὅτι οἱ πολὺ χείρονες ἦσαν ἵπποι, αὐτὸς δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε.

23.651-23.652

ὣς φάτο, Πηλεΐδης δὲ πολὺν καθ̓ ὅμιλον Ἀχαιῶν ᾤχετ̓, ἐπεὶ πάντ̓ αἶνον ἐπέκλυε Νηλεΐδαο.

[to be gone, to have gone]

τετριγυῖα· ταφὼν

τέθηπα (10) [Λ] 23.101-23.102

ταφὼν masculine nominative singular active aorist participle

24.358-24.360

ὣς φάτο, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, δείδιε δ̓ αἰνῶς, ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι, στῆ δὲ ταφών·

4.243-4.245

τίφθ̓ οὕτως ἔστητε τεθηπότες ἠΰτε νεβροί, αἵ τ̓ ἐπεὶ οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι ἑστᾶσ̓, οὐ δ̓ ἄρα τίς σφι μετὰ φρεσὶ γίγνεται ἀλκή·

4.246

ὣς ὑμεῖς ἔστητε τεθηπότες οὐ δὲ μάχεσθε.

[to be astonished, astounded, amazed]

δ̓ ἀνόρουσεν

ἀνορούω (11) [Λ] 23.101-23.102

ἀνόρουσεν 3rd person singular active aorist indicative

1.247-1.249

τοῖσι δὲ Νέστωρ ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής, τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή·

9.193-9.194

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to start up, leap up]

Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.101-23.102

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

23.128-23.131

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

[Achilles]

23.102χερσί

χείρ (386) [Λ] 23.101-23.102

χερσί feminine dative plural

23.114-23.115

οἳ δ̓ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες σειράς τ̓ εὐπλέκτους·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.336-23.337

ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

[the hand]

τε συμπλατάγησεν, ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 23.101-23.102

ἔπος neuter accusative singular

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

[a word]

δ̓ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν

εἶπον (279) [Λ] 23.101-23.102

ἔειπεν 3rd person singular active aorist indicative

23.143

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν ἐπὶ οἴνοπα πόντον·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

[to speak, say]

· 23.103ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 23.103-23.104

ἐστι 3rd person singular active present indicative

23.156-23.159

23.159-23.160

τάδε δ̓ ἀμφὶ πονησόμεθ̓ οἷσι μάλιστα κήδεός ἐστι νέκυς·

23.173-23.176

ἐννέα τῷ γε ἄνακτι τραπεζῆες κύνες ἦσαν, καὶ μὲν τῶν ἐνέβαλλε πυρῇ δύο δειροτομήσας, δώδεκα δὲ Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς χαλκῷ δηϊόων·

[to be]

καὶ εἰν Ἀΐδαο

ᾍδης (17) [Λ] 23.103-23.104

Ἀΐδαο masculine genitive singular

23.179

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

5.395-5.397

5.644-5.646

οὐ δέ τί σε Τρώεσσιν ὀΐομαι ἄλκαρ ἔσεσθαι ἐλθόντ̓ ἐκ Λυκίης, οὐ δ̓ εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, ἀλλ̓ ὑπ̓ ἐμοὶ δμηθέντα πύλας Ἀΐδαο περήσειν.

[Hades]

δόμοισι

δόμος (45) [Λ] 23.103-23.104

δόμοισι masculine dative plural

23.179

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

24.244-24.246

αὐτὰρ ἔγωγε πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.

24.673-24.675

οἳ μὲν ἄῤ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδἐ ἔχοντες, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης ἐϋπήκτου·

[a house; a course of stone]

23.104ψυχὴ

ψυχή (33) [Λ] 23.103-23.104

ψυχὴ feminine nominative singular

23.105-23.107

23.218-23.221

24.166-24.168

θυγατέρες δ̓ ἀνὰ δώματ̓ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.

[breath, soul]

καὶ εἴδωλον

εἴδωλον (4) [Λ] 23.103-23.104

εἴδωλον neuter nominative singular

5.449-5.453

23.72-23.74

τῆλέ με εἴργουσι ψυχαὶ εἴδωλα καμόντων, οὐ δέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν, ἀλλ̓ αὔτως ἀλάλημαι ἀν̓ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ.

[an image, a phantom]

, ἀτὰρ φρένες

φρήν (178) [Λ] 23.103-23.104

φρένες feminine nominative plural

23.176

κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα·

23.600

ὣς ἄρα σοὶ Μενέλαε μετὰ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

[the midriff; heart, mind]

οὐκ ἔνι

ἔνειμι (10) [Λ] 23.103-23.104

ἔνι 3rd person plural active present indicative

24.239-24.240

οὔ νυ καὶ ὑμῖν οἴκοι ἔνεστι γόος, ὅτι μ̓ ἤλθετε κηδήσοντες;

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

[to be in; to be possible]

πάμπαν· 23.105παννυχίη

παννύχιος (13) [Λ] 23.105-23.107

παννυχίη feminine nominative singular

23.217-23.218

παννύχιοι δ̓ ἄρα τοί γε πυρῆς ἄμυδις φλόγ̓ ἔβαλλον φυσῶντες λιγέως·

24.677-24.678

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[all night long]

γάρ μοι Πατροκλῆος

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.105-23.107

Πατροκλῆος masculine genitive singular

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

23.134

ἐν δὲ μέσοισι φέρον Πάτροκλον ἑταῖροι.

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

[Patroclus]

δειλοῖο

δειλός (21) [Λ] 23.105-23.107

δειλοῖο masculine genitive singular

23.218-23.221

23.222-23.225

24.518

ἆ δείλ̓, ἦ δὴ πολλὰ κάκ̓ ἄνσχεο σὸν κατὰ θυμόν.

[cowardly, craven]

23.106ψυχὴ

ψυχή (33) [Λ] 23.105-23.107

ψυχὴ feminine nominative singular

23.218-23.221

24.166-24.168

24.754-24.756

σεῦ δ̓ ἐπεὶ ἐξέλετο ψυχὴν ταναήκεϊ χαλκῷ, πολλὰ ῥυστάζεσκεν ἑοῦ περὶ σῆμ̓ ἑτάροιο Πατρόκλου, τὸν ἔπεφνες·

[breath, soul]

ἐφεστήκει

ἐφίστημι (16) [Λ] 23.105-23.107

ἐφεστήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

23.201-23.202

θέουσα δὲ Ἶρις ἐπέστη βηλῷ ἔπι λιθέῳ·

5.623-5.626

δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἀμφίβασιν κρατερὴν Τρώων ἀγερώχων, οἳ πολλοί τε καὶ ἐσθλοὶ ἐφέστασαν ἔγχἐ ἔχοντες, οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν ὦσαν ἀπὸ σφείων·

6.370-6.373

αἶψα δ̓ ἔπειθ̓ ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας, οὐ δ̓ εὗῤ Ἀνδρομάχην λευκώλενον ἐν μεγάροισιν, ἀλλ̓ ἥ γε ξὺν παιδὶ καὶ ἀμφιπόλῳ ἐϋπέπλῳ πύργῳ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε.

[to set on, over; set in charge of]

γοόωσά

γοάω (13) [Λ] 23.105-23.107

γοόωσά feminine nominative singular active present participle

24.664-24.667

ἐννῆμαρ μέν κ̓ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν, τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός, ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπ̓ αὐτῷ ποιήσαιμεν, τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.

5.410-5.415

τὼ νῦν Τυδεΐδης, εἰ καὶ μάλα καρτερός ἐστι, φραζέσθω μή τίς οἱ ἀμείνων σεῖο μάχηται, μὴ δὴν Αἰγιάλεια περίφρων Ἀδρηστίνη ἐξ ὕπνου γοόωσα φίλους οἰκῆας ἐγείρῃ κουρίδιον ποθέουσα πόσιν τὸν ἄριστον Ἀχαιῶν ἰφθίμη ἄλοχος Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

6.370-6.373

αἶψα δ̓ ἔπειθ̓ ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας, οὐ δ̓ εὗῤ Ἀνδρομάχην λευκώλενον ἐν μεγάροισιν, ἀλλ̓ ἥ γε ξὺν παιδὶ καὶ ἀμφιπόλῳ ἐϋπέπλῳ πύργῳ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε.

[to wail, groan, weep]

τε μυρομένη

μύρω (12) [Λ] 23.105-23.107

μυρομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

23.109-23.110

μυρομένοισι δὲ τοῖσι φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς ἀμφὶ νέκυν ἐλεεινόν.

24.792-24.794

6.370-6.373

αἶψα δ̓ ἔπειθ̓ ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας, οὐ δ̓ εὗῤ Ἀνδρομάχην λευκώλενον ἐν μεγάροισιν, ἀλλ̓ ἥ γε ξὺν παιδὶ καὶ ἀμφιπόλῳ ἐϋπέπλῳ πύργῳ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε.

[to flow, run, trickle]

τε, 23.107καί μοι ἕκαστ̓

ἕκαστος (119) [Λ] 23.105-23.107

ἕκαστ̓ neuter accusative plural

23.128-23.131

23.202-23.203

τοὶ δ̓ ὡς ἴδον ὀφθαλμοῖσι πάντες ἀνήϊξαν, κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος·

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

[every, every one, each, each one]

ἐπέτελλεν

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 23.105-23.107

ἐπέτελλεν 3rd person singular active imperfect indicative

24.112

αἶψα μάλ̓ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον·

24.779-24.781

ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς πέμπων μ̓ ὧδ̓ ἐπέτελλε μελαινάων ἀπὸ νηῶν μὴ πρὶν πημανέειν πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς.

1.295-1.296

ἄλλοισιν δὴ ταῦτ̓ ἐπιτέλλεο, μὴ γὰρ ἔμοιγε σήμαιν̓·

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

, ἔϊκτο

ἔοικα (69) [Λ] 23.105-23.107

ἔϊκτο 3rd person singular passive pluperfect indicative

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

[to be like; to look like]

δὲ θέσκελον αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 23.105-23.107

αὐτῷ masculine dative singular

23.115

πρὸ δ̓ ἄῤ οὐρῆες κίον αὐτῶν.

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 23.108ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν

πᾶς (546) [Λ] 23.108

πᾶσιν masculine dative plural

23.123

πάντες δ̓ ὑλοτόμοι φιτροὺς φέρον·

23.135-23.136

θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυσαν, ἃς ἐπέβαλλον κειρόμενοι·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[all, the whole]

ὑφ̓ ἵμερον

ἵμερος (11) [Λ] 23.108

ἵμερον masculine accusative singular

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

24.507

ὣς φάτο, τῷ δ̓ ἄρα πατρὸς ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

24.513-24.517

αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς, καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθ̓ ἵμερος ἠδ̓ ἀπὸ γυίων, αὐτίκ̓ ἀπὸ θρόνου ὦρτο, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a longing]

ὦρσε

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.108

ὦρσε 3rd person singular active aorist indicative

23.112-23.113

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.131-23.134

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[to stir, stir up]

γόοιο

γόος (25) [Λ] 23.108

γόοιο masculine genitive singular

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.156-23.159

24.160

ἷξεν δ̓ ἐς Πριάμοιο, κίχεν δ̓ ἐνοπήν τε γόον τε.

[weeping, wailing, groaning, howling, mourning, lamentation]

· 23.109μυρομένοισι

μύρω (12) [Λ] 23.109-23.110

μυρομένοισι masculine dative plural medio-passive present participle

24.792-24.794

6.370-6.373

17.437-17.439

δάκρυα δέ σφι θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν ἡνιόχοιο πόθῳ·

[to flow, run, trickle]

δὲ τοῖσι φάνη

φαίνω (61) [Λ] 23.109-23.110

φάνη 3rd person singular passive aorist indicative

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

24.12-24.13

οὐ δέ μιν ἠὼς φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ̓ ἠϊόνας τε.

24.416-24.418

ἦ μέν μιν περὶ σῆμα ἑοῦ ἑτάροιο φίλοιο ἕλκει ἀκηδέστως ἠὼς ὅτε δῖα φανήῃ, οὐ δέ μιν αἰσχύνει·

[to bring to light, make to appear]

ῥοδοδάκτυλος

ῥοδοδάκτυλος (5) [Λ] 23.109-23.110

ῥοδοδάκτυλος feminine nominative singular

24.788-24.789

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, τῆμος ἄῤ ἀμφὶ πυρὴν κλυτοῦ Ἕκτορος ἔγρετο λαός.

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

6.175-6.177

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς καὶ τότε μιν ἐρέεινε καὶ ᾔτεε σῆμα ἰδέσθαι ὅττί ῥά οἱ γαμβροῖο πάρα Προίτοιο φέροιτο.

[rosy-fingered]

Ἠὼς

ἠώς (44) [Λ] 23.109-23.110

Ἠὼς feminine nominative singular

23.226-23.228

ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν, ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς, τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

24.12-24.13

οὐ δέ μιν ἠὼς φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ̓ ἠϊόνας τε.

24.31-24.32

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

[the morning red, daybreak, dawn]

23.110ἀμφὶ νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 23.109-23.110

νέκυν masculine accusative singular

23.135-23.136

θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυσαν, ἃς ἐπέβαλλον κειρόμενοι·

23.159-23.160

τάδε δ̓ ἀμφὶ πονησόμεθ̓ οἷσι μάλιστα κήδεός ἐστι νέκυς·

23.167-23.169

ἐκ δ̓ ἄρα πάντων δημὸν ἑλὼν ἐκάλυψε νέκυν μεγάθυμος Ἀχιλλεὺς ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, περὶ δὲ δρατὰ σώματα νήει.

[a dead body, a corpse, corse]

ἐλεεινόν

ἐλεεινός (7) [Λ] 23.109-23.110

ἐλεεινόν masculine accusative singular

24.308-24.313

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε δός μ̓ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ̓ ἐλεεινόν, πέμψον δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

24.504-24.506

ἐγὼ δ̓ ἐλεεινότερός περ, ἔτλην δ̓ οἷ̓ οὔ πώ τις ἐπιχθόνιος βροτὸς ἄλλος, ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ποτὶ στόμα χεῖῤ ὀρέγεσθαι.

2.314

ἔνθ̓ ὅ γε τοὺς ἐλεεινὰ κατήσθιε τετριγῶτας·

[finding pity, pitied]

. ἀτὰρ κρείων

κρείων (56) [Λ] 23.110-23.112

κρείων masculine nominative singular

23.354

μετὰ τὸν δ̓ ἔλαχε κρείων Εὔμηλος·

23.629-23.631

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότε κρείοντ̓ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ Βουπρασίῳ, παῖδες δ̓ ἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα·

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

[a ruler, lord, master]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 23.110-23.112

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

23.161-23.165

23.296-23.298

τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ̓ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος δῶῤ, ἵνα μή οἱ ἕποιθ̓ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν, ἀλλ̓ αὐτοῦ τέρποιτο μένων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

23.111οὐρῆάς

ὀρεύς (5) [Λ] 23.110-23.112

οὐρῆάς masculine accusative plural

23.115

πρὸ δ̓ ἄῤ οὐρῆες κίον αὐτῶν.

24.716

εἴξατέ μοι οὐρεῦσι διελθέμεν·

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

[a mule]

τ̓ ὄτρυνε

ὀτρύνω (88) [Λ] 23.110-23.112

ὄτρυνε 3rd person singular active imperfect indicative

24.23-24.24

τὸν δ̓ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες, κλέψαι δ̓ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

24.109

κλέψαι δ̓ ὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην·

24.143

Ἶριν δ̓ ὄτρυνε Κρονίδης εἰς Ἴλιον ἱρήν·

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

καὶ ἀνέρας

ἀνήρ (590) [Λ] 23.110-23.112

ἀνέρας masculine accusative plural

23.112-23.113

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.161-23.165

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

[a man]

ἀξέμεν

ἄγω (175) [Λ] 23.110-23.112

ἀξέμεν active future infinitive

23.188-23.191

23.262-23.265

23.293-23.295

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

[to lead]

ὕλην

ὕλη (30) [Λ] 23.110-23.112

ὕλην feminine accusative singular

23.127-23.128

αὐτὰρ ἐπεὶ πάντῃ παρακάββαλον ἄσπετον ὕλην ἥατ̓ ἄῤ αὖθι μένοντες ἀολλέες.

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[wood, material]

23.112πάντοθεν ἐκ κλισιῶν

κλισία (106) [Λ] 23.110-23.112

κλισιῶν feminine genitive plural

23.252-23.254

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.548-23.550

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς καὶ πρόβατ̓, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

[a place for lying down]

· ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 23.112-23.113

ἀνὴρ masculine nominative singular

23.161-23.165

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

[a man]

ἐσθλὸς

ἐσθλός (80) [Λ] 23.112-23.113

ἐσθλὸς masculine nominative singular

23.173-23.176

ἐννέα τῷ γε ἄνακτι τραπεζῆες κύνες ἦσαν, καὶ μὲν τῶν ἐνέβαλλε πυρῇ δύο δειροτομήσας, δώδεκα δὲ Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς χαλκῷ δηϊόων·

23.180-23.182

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην, δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς τοὺς ἅμα σοὶ πάντας πῦρ ἐσθίει·

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

[good]

ὀρώρει

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.112-23.113

ὀρώρει 3rd person singular active pluperfect indicative

23.131-23.134

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

[to stir, stir up]

23.113Μηριόνης

Μηριόνης (57) [Λ] 23.112-23.113

Μηριόνης masculine nominative singular

23.123-23.124

ὡς γὰρ ἀνώγει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.351

Μηριόνης δ̓ ἄρα πέμπτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους.

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

[pudenda muliebria]

θεράπων

θεράπων (57) [Λ] 23.112-23.113

θεράπων masculine nominative singular

23.123-23.124

ὡς γὰρ ἀνώγει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

[a waiting-man, attendant]

ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 23.112-23.113

Ἰδομενῆος masculine genitive singular

23.123-23.124

ὡς γὰρ ἀνώγει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

23.474

Ἰδομενεῦ τί πάρος λαβρεύεαι;

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

. 23.114οἳ δ̓ ἴσαν

εἶμι (299) [Λ] 23.114-23.115

ἴσαν 3rd person plural active imperfect indicative

23.205-23.207

23.226-23.228

23.385-23.387

τοῖο δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο, οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας, οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες.

[come, go]

ὑλοτόμους πελέκεας

πέλεκυς (9) [Λ] 23.114-23.115

πελέκεας feminine accusative plural

23.850-23.855

αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, κὰδ δ̓ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ̓ ἡμιπέλεκκα, ἱστὸν δ̓ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄῤ ἀνώγει τοξεύειν·

23.855-23.856

ὃς μέν κε βάλῃ τρήρωνα πέλειαν, πάντας ἀειράμενος πελέκεας οἶκον δὲ φερέσθω·

23.882-23.883

ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης πελέκεας δέκα πάντας ἄειρε, Τεῦκρος δ̓ ἡμιπέλεκκα φέρεν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[an axe]

ἐν χερσὶν

χείρ (386) [Λ] 23.114-23.115

χερσὶν feminine dative plural

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.336-23.337

ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

[the hand]

ἔχοντες

ἔχω (431) [Λ] 23.114-23.115

ἔχοντες masculine nominative plural active present participle

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

23.322-23.325

23.396-23.397

τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

[to have]

23.115σειράς τ̓ εὐπλέκτους· πρὸ δ̓ ἄῤ οὐρῆες

ὀρεύς (5) [Λ] 23.115

οὐρῆες masculine nominative plural

24.716

εἴξατέ μοι οὐρεῦσι διελθέμεν·

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

[a mule]

κίον

κίω (47) [Λ] 23.115

κίον 3rd person plural active imperfect indicative

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

24.283-24.285

ἀγχίμολον δέ σφ̓ ἦλθ̓ Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ οἶνον ἔχουσ̓ ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι χρυσέῳ ἐν δέπαϊ, ὄφρα λείψαντε κιοίτην·

24.327-24.328

φίλοι δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο πόλλ̓ ὀλοφυρόμενοι ὡς εἰ θάνατον δὲ κιόντα.

[to go]

αὐτῶν

αὐτός (604) [Λ] 23.115

αὐτῶν masculine genitive plural

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 23.116πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 23.116

πολλὰ neuter accusative plural

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

23.196-23.198

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

[much, many]

δ̓ ἄναντα κάταντα πάραντά τε δόχμιά τ̓ ἦλθον

ἔρχομαι (338) [Λ] 23.116

ἦλθον 3rd person plural active aorist indicative

23.196-23.198

23.198-23.199

ὦκα δὲ Ἶρις ἀράων ἀΐουσα μετάγγελος ἦλθ̓ ἀνέμοισιν.

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

[to come]

· 23.117ἀλλ̓ ὅτε δὴ κνημοὺς

κνημός (5) [Λ] 23.117-23.119

κνημοὺς masculine accusative plural

2.819-2.823

Δαρδανίων αὖτ̓ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ̓ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

11.104-11.106

ὥ ποτ̓ Ἀχιλλεὺς Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι, ποιμαίνοντ̓ ἐπ̓ ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.

21.448-21.449

Φοῖβε σὺ δ̓ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.

[the projecting limb]

προσέβαν

προσβαίνω (5) [Λ] 23.117-23.119

προσέβαν 3rd person plural active aorist indicative

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

5.620-5.621

αὐτὰρ ὃ λὰξ προσβὰς ἐκ νεκροῦ χάλκεον ἔγχος ἐσπάσατ̓·

14.292-14.293

Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον Ἴδης ὑψηλῆς·

[to step upon]

πολυπίδακος

πολυπῖδαξ (4) [Λ] 23.117-23.119

πολυπίδακος feminine genitive singular

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

20.59-20.60

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

20.215-20.218

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

[with many springs, many-fountained]

Ἴδης

Ἴδη (28) [Λ] 23.117-23.119

Ἴδης feminine genitive singular

2.819-2.823

Δαρδανίων αὖτ̓ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ̓ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

2.824-2.827

οἳ δὲ Ζέλειαν ἔναιον ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης ἀφνειοὶ πίνοντες ὕδωρ μέλαν Αἰσήποιο Τρῶες, τῶν αὖτ̓ ἦρχε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸς Πάνδαρος, ᾧ καὶ τόξον Ἀπόλλων αὐτὸς ἔδωκεν.

8.47-8.48

Ἴδην δ̓ ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Γάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.

[Ida]

, 23.118αὐτίκ̓ ἄρα δρῦς

δρῦς (10) [Λ] 23.117-23.119

δρῦς feminine accusative plural

23.327-23.328

ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ̓ ὄργυἰ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης·

11.492-11.497

ὡς δ̓ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι χειμάρρους κατ̓ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ̓ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας·

12.131-12.134

τὼ μὲν ἄρα προπάροιθε πυλάων ὑψηλάων ἕστασαν ὡς ὅτε τε δρύες οὔρεσιν ὑψικάρηνοι, αἵ τ̓ ἄνεμον μίμνουσι καὶ ὑετὸν ἤματα πάντα ῥίζῃσιν μεγάλῃσι διηνεκέεσσ̓ ἀραρυῖαι·

[a tree]

ὑψικόμους ταναήκεϊ

ταναήκης (3) [Λ] 23.117-23.119

ταναήκεϊ masculine dative singular

24.754-24.756

σεῦ δ̓ ἐπεὶ ἐξέλετο ψυχὴν ταναήκεϊ χαλκῷ, πολλὰ ῥυστάζεσκεν ἑοῦ περὶ σῆμ̓ ἑτάροιο Πατρόκλου, τὸν ἔπεφνες·

7.77-7.80

εἰ μέν κεν ἐμὲ κεῖνος ἕλῃ ταναήκεϊ χαλκῷ, τεύχεα συλήσας φερέτω κοίλας ἐπὶ νῆας, σῶμα δὲ οἴκαδ̓ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

[with long point]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 23.117-23.119

χαλκῷ masculine dative singular

23.128-23.131

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους·

23.173-23.176

ἐννέα τῷ γε ἄνακτι τραπεζῆες κύνες ἦσαν, καὶ μὲν τῶν ἐνέβαλλε πυρῇ δύο δειροτομήσας, δώδεκα δὲ Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς χαλκῷ δηϊόων·

23.411-23.413

οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

[copper]

23.119τάμνον

τέμνω (34) [Λ] 23.117-23.119

τάμνον 3rd person plural active imperfect indicative

23.867

ἀντικρὺ δ̓ ἀπὸ μήρινθον τάμε πικρὸς ὀϊστός.

24.406-24.409

εἰ μὲν δὴ θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος εἴς, ἄγε δή μοι πᾶσαν ἀληθείην κατάλεξον, ἢ ἔτι πὰρ νήεσσιν ἐμὸς πάϊς, ἦέ μιν ἤδη ᾗσι κυσὶν μελεϊστὶ ταμὼν προύθηκεν Ἀχιλλεύς.

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

[to cut, hew]

ἐπειγόμενοι

ἐπείγω (21) [Λ] 23.117-23.119

ἐπειγόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

23.496-23.497

οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται·

23.623

ἤδη γὰρ χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει.

[to press down, weigh down; mid. hasten]

· ταὶ δὲ μεγάλα

μέγας (460) [Λ] 23.119-23.120

μεγάλα neuter accusative plural

23.125-23.126

κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

23.171-23.172

πίσυρας δ̓ ἐριαύχενας ἵππους ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

[big, great]

κτυπέουσαι

κτυπέω (7) [Λ] 23.119-23.120

κτυπέουσαι feminine nominative plural active present participle

7.478-7.479

παννύχιος δέ σφιν κακὰ μήδετο μητίετα Ζεὺς σμερδαλέα κτυπέων·

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

8.169-8.171

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τρὶς δ̓ ἄῤ ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

[to crash]

23.120πῖπτον

πίπτω (131) [Λ] 23.119-23.120

πῖπτον 3rd person plural active imperfect indicative

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

23.592-23.595

εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο μεῖζον ἐπαιτήσειας, ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφὲς ἤματα πάντα ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός.

[to fall, fall down]

· τὰς μὲν ἔπειτα διαπλήσσοντες Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (91) [Λ] 23.120-23.121

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

23.156-23.159

23.208-23.211

23.246-23.248

ἔπειτα δὲ καὶ τὸν Ἀχαιοὶ εὐρύν θ̓ ὑψηλόν τε τιθήμεναι, οἵ κεν ἐμεῖο δεύτεροι ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι λίπησθε.

[Achaian]

23.121ἔκδεον ἡμιόνων

ἡμίονος (24) [Λ] 23.120-23.121

ἡμιόνων masculine genitive plural

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

23.654-23.655

ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδησ̓ ἐν ἀγῶνι ἑξέτἐ ἀδμήτην, ἥ τ̓ ἀλγίστη δαμάσασθαι·

[a half-ass]

· ταὶ δὲ χθόνα

χθών (54) [Λ] 23.121-23.122

χθόνα feminine accusative singular

23.368-23.369

ἅρματα δ̓ ἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο πουλυβοτείρῃ, ἄλλοτε δ̓ ἀΐξασκε μετήορα·

23.729-23.731

23.731-23.732

ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

[the earth, ground]

ποσσὶ

πούς (192) [Λ] 23.121-23.122

ποσσὶ masculine dative plural

23.167-23.169

23.444-23.445

φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα ἢ ὑμῖν·

23.621-23.623

οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐ δὲ παλαίσεις, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι, οὐ δὲ πόδεσσι θεύσεαι·

[a foot]

δατεῦντο

δατέομαι (14) [Λ] 23.121-23.122

δατεῦντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

1.125-1.126

ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἐξεπράθομεν, τὰ δέδασται, λαοὺς δ̓ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ̓ ἐπαγείρειν.

1.368-1.369

καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν, ἐκ δ̓ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον.

5.158

χηρωσταὶ δὲ διὰ κτῆσιν δατέοντο.

[to divide among themselves]

23.122ἐλδόμεναι

ἔλδομαι (7) [Λ] 23.121-23.122

ἐλδόμεναι feminine nominative plural medio-passive present participle

5.479-5.481

τηλοῦ γὰρ Λυκίη Ξάνθῳ ἔπι δινήεντι, ἔνθ̓ ἄλοχόν τε φίλην ἔλιπον καὶ νήπιον υἱόν, κὰδ δὲ κτήματα πολλά, τὰ ἔλδεται ὅς κ̓ ἐπιδευής.

7.4-7.7

ὡς δὲ θεὸς ναύτῃσιν ἐελδομένοισιν ἔδωκεν οὖρον, ἐπεί κε κάμωσιν ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσι πόντον ἐλαύνοντες, καμάτῳ δ̓ ὑπὸ γυῖα λέλυνται, ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην.

7.4-7.7

ὡς δὲ θεὸς ναύτῃσιν ἐελδομένοισιν ἔδωκεν οὖρον, ἐπεί κε κάμωσιν ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσι πόντον ἐλαύνοντες, καμάτῳ δ̓ ὑπὸ γυῖα λέλυνται, ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην.

[to wish, long]

πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 23.121-23.122

πεδίοιο neuter genitive singular

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

23.364-23.365

οἳ δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο νόσφι νεῶν ταχέως·

[a plain]

διὰ ῥωπήϊα

ῥωπήιον (3) [Λ] 23.121-23.122

ῥωπήϊα neuter accusative plural

13.197-13.202

Ἴμβριον αὖτ̓ Αἴαντε μεμαότε θούριδος ἀλκῆς ὥς τε δύ̓ αἶγα λέοντε κυνῶν ὕπο καρχαροδόντων ἁρπάξαντε φέρητον ἀνὰ ῥωπήϊα πυκνὰ ὑψοῦ ὑπὲρ γαίης μετὰ γαμφηλῇσιν ἔχοντε, ὥς ῥα τὸν ὑψοῦ ἔχοντε δύω Αἴαντε κορυστὰ τεύχεα συλήτην·

21.556-21.559

εἰ δ̓ ἂν ἐγὼ τούτους μὲν ὑποκλονέεσθαι ἐάσω Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ, ποσὶν δ̓ ἀπὸ τείχεος ἄλλῃ φεύγω πρὸς πεδίον Ἰλήϊον, ὄφῤ ἂν ἵκωμαι Ἴδης τε κνημοὺς κατά τε ῥωπήϊα δύω·

πυκνά

πυκνός (45) [Λ] 23.121-23.122

πυκνά neuter accusative plural

23.715-23.717

κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς, πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον·

23.877-23.879

αὐτὰρ ἣ ὄρνις ἱστῷ ἐφεζομένη νηὸς κυανοπρῴροιο αὐχέν̓ ἀπεκρέμασεν, σὺν δὲ πτερὰ πυκνὰ λίασθεν.

24.281-24.282

τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδἐ ἔχοντες·

[close, compact]

. 23.123πάντες

πᾶς (546) [Λ] 23.123

πάντες masculine nominative plural

23.135-23.136

θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυσαν, ἃς ἐπέβαλλον κειρόμενοι·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.167-23.169

ἐκ δ̓ ἄρα πάντων δημὸν ἑλὼν ἐκάλυψε νέκυν μεγάθυμος Ἀχιλλεὺς ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, περὶ δὲ δρατὰ σώματα νήει.

[all, the whole]

δ̓ ὑλοτόμοι φιτροὺς

φιτρός (3) [Λ] 23.123

φιτροὺς masculine accusative plural

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

21.311-21.315

ἀλλ̓ ἐπάμυνε τάχιστα, καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα ὕδατος ἐκ πηγέων, πάντας δ̓ ὀρόθυνον ἐναύλους, ἵστη δὲ μέγα κῦμα, πολὺν δ̓ ὀρυμαγδὸν ὄρινε φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα ὃς δὴ νῦν κρατέει, μέμονεν δ̓ ὅ γε ἶσα θεοῖσι.

[a block of wood, log]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 23.123

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

23.134

ἐν δὲ μέσοισι φέρον Πάτροκλον ἑταῖροι.

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

[to bear]

· ὡς γὰρ ἀνώγει

ἄνωγα (68) [Λ] 23.123-23.124

ἀνώγει 3rd person singular active present indicative

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

23.850-23.855

αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, κὰδ δ̓ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ̓ ἡμιπέλεκκα, ἱστὸν δ̓ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄῤ ἀνώγει τοξεύειν·

[to command, order]

23.124Μηριόνης

Μηριόνης (57) [Λ] 23.123-23.124

Μηριόνης masculine nominative singular

23.351

Μηριόνης δ̓ ἄρα πέμπτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους.

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

[pudenda muliebria]

θεράπων

θεράπων (57) [Λ] 23.123-23.124

θεράπων masculine nominative singular

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

[a waiting-man, attendant]

ἀγαπήνορος

ἀγαπήνωρ (4) [Λ] 23.123-23.124

ἀγαπήνορος masculine genitive singular

8.113-8.114

Νεστορέας μὲν ἔπειθ̓ ἵππους θεράποντε κομείτην ἴφθιμοι Σθένελός τε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ.

13.756-13.757

οἳ δ̓ ἐς Πανθοΐδην ἀγαπήνορα Πουλυδάμαντα πάντες ἐπεσσεύοντ̓, ἐπεὶ Ἕκτορος ἔκλυον αὐδήν.

15.390-15.394

Πάτροκλος δ̓ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν, τόφῤ ὅ γ̓ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δ̓ ἕλκεϊ λυγρῷ φάρμακ̓ ἀκέσματ̓ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.

[loving manliness, manly]

Ἰδομενῆος

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 23.123-23.124

Ἰδομενῆος masculine genitive singular

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

23.474

Ἰδομενεῦ τί πάρος λαβρεύεαι;

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

. 23.125κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀκτῆς

ἀκτή (9) [Λ] 23.125-23.126

ἀκτῆς feminine genitive singular

24.97-24.99

ἀκτὴν δ̓ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δ̓ ἄλλοι ἅπαντες εἵαθ̓ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.

2.394-2.396

ὣς ἔφατ̓, Ἀργεῖοι δὲ μέγ̓ ἴαχον ὡς ὅτε κῦμα ἀκτῇ ἐφ̓ ὑψηλῇ, ὅτε κινήσῃ Νότος ἐλθών, προβλῆτι σκοπέλῳ·

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

[headland, foreland, promontory]

βάλλον

βάλλω (314) [Λ] 23.125-23.126

βάλλον 3rd person plural active imperfect indicative

23.217-23.218

παννύχιοι δ̓ ἄρα τοί γε πυρῆς ἄμυδις φλόγ̓ ἔβαλλον φυσῶντες λιγέως·

23.352

ἂν δ̓ ἔβαν ἐς δίφρους, ἐν δὲ κλήρους ἐβάλοντο·

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

[to throw]

ἐπισχερώ, ἔνθ̓ ἄῤ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.125-23.126

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.128-23.131

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

[Achilles]

23.126φράσσατο

φράζω (47) [Λ] 23.125-23.126

φράσσατο 3rd person singular middle aorist indicative

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

[to point out, shew, indicate]

Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.125-23.126

Πατρόκλῳ masculine dative singular

23.134

ἐν δὲ μέσοισι φέρον Πάτροκλον ἑταῖροι.

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

23.179

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

[Patroclus]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 23.125-23.126

μέγα neuter accusative singular

23.171-23.172

πίσυρας δ̓ ἐριαύχενας ἵππους ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

23.298-23.299

μέγα γάρ οἱ ἔδωκε Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

[big, great]

ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 23.125-23.126

αὐτῷ masculine dative singular

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

23.290-23.292

τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν, οὕς ποτ̓ ἀπηύρα Αἰνείαν, ἀτὰρ αὐτὸν ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 23.127αὐτὰρ ἐπεὶ πάντῃ παρακάββαλον ἄσπετον

ἄσπετος (17) [Λ] 23.127-23.128

ἄσπετον feminine accusative singular

24.732-24.738

σὺ δ̓ αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ ἢ πατέῤ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

24.784

ἐννῆμαρ μὲν τοί γε ἀγίνεον ἄσπετον ὕλην·

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

[unspeakable, unutterable, unspeakably great]

ὕλην

ὕλη (30) [Λ] 23.127-23.128

ὕλην feminine accusative singular

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

23.161-23.165

23.196-23.198

πολλὰ δὲ καὶ σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί, ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι.

[wood, material]

23.128ἥατ̓

ἧμαι (59) [Λ] 23.127-23.128

ἥατ̓ 3rd person plural middle pluperfect indicative

23.451

ἧστο γὰρ ἐκτὸς ἀγῶνος ὑπέρτατος ἐν περιωπῇ·

24.83-24.84

εὗρε δ̓ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄλλαι εἵαθ̓ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί·

24.97-24.99

ἀκτὴν δ̓ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δ̓ ἄλλοι ἅπαντες εἵαθ̓ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.

[to be seated, sit]

ἄῤ αὖθι μένοντες

μένω (105) [Λ] 23.127-23.128

μένοντες masculine nominative plural active present participle

23.160

παρὰ δ̓ οἵ τ̓ ἀγοὶ ἄμμι μενόντων.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.279

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω καὶ μώνυχες ἵπποι·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

ἀολλέες

ἀολλής (18) [Λ] 23.127-23.128

ἀολλέες masculine nominative plural

23.233

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα ἀολλέες ἠγερέθοντο·

23.674-23.675

κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ̓ ἀολλέες αὖθι μενόντων, οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.

5.498

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες οὐ δὲ φόβηθεν.

[all together, in throngs or crowds]

. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.128-23.131

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

23.140

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἄλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

23.129αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι

Μυρμιδόνες (39) [Λ] 23.128-23.131

Μυρμιδόνεσσι masculine dative plural

24.397

Μυρμιδόνων δ̓ ἔξειμι, πατὴρ δέ μοί ἐστι Πολύκτωρ.

24.448-24.450

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι δοῦῤ ἐλάτης κέρσαντες·

24.535-24.537

πάντας γὰρ ἐπ̓ ἀνθρώπους ἐκέκαστο ὄλβῳ τε πλούτῳ τε, ἄνασσε δὲ Μυρμιδόνεσσι, καί οἱ θνητῷ ἐόντι θεὰν ποίησαν ἄκοιτιν.

[Myrmidons(sg. a Myrmidon, or their mythical ancestor M.)]

φιλοπτολέμοισι

φιλοπόλεμος (10) [Λ] 23.128-23.131

φιλοπτολέμοισι masculine dative plural

16.64-16.70

16.87-16.90

16.834-16.836

ἔγχεϊ δ̓ αὐτὸς Τρωσὶ φιλοπτολέμοισι μεταπρέπω, ὅ σφιν ἀμύνω ἦμαρ ἀναγκαῖον·

[fond of war, warlike]

κέλευσε

κελεύω (101) [Λ] 23.128-23.131

κέλευσε 3rd person singular active aorist indicative

23.404-23.406

23.539

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε.

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

[to urge]

23.130χαλκὸν

χαλκός (148) [Λ] 23.128-23.131

χαλκὸν masculine accusative singular

23.173-23.176

23.411-23.413

23.548-23.550

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς καὶ πρόβατ̓, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

[copper]

ζώννυσθαι

ζώννυμι (7) [Λ] 23.128-23.131

ζώννυσθαι medio-passive present infinitive

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

5.856-5.857

ἐπέρεισε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη νείατον ἐς κενεῶνα ὅθι ζωννύσκετο μίτρῃ·

[to gird]

, ζεῦξαι

ζεύγνυμι (12) [Λ] 23.128-23.131

ζεῦξαι active aorist infinitive

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

24.275-24.278

ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπ̓ ἀπήνης νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσἰ ἄποινα, ζεῦξαν δ̓ ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς, τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

24.281-24.282

τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδἐ ἔχοντες·

[to yoke, put to]

δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν

ὄχος (59) [Λ] 23.128-23.131

ὄχεσφιν neuter dative plural

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

3.29

αὐτίκα δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

4.297-4.299

ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι, πεζοὺς δ̓ ἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς ἕρκος ἔμεν πολέμοιο·

[a carriage, shelter]

ἕκαστον

ἕκαστος (119) [Λ] 23.128-23.131

ἕκαστον masculine accusative singular

23.202-23.203

τοὶ δ̓ ὡς ἴδον ὀφθαλμοῖσι πάντες ἀνήϊξαν, κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος·

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

[every, every one, each, each one]

23.131ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.128-23.131

ἵππους masculine accusative plural

23.171-23.172

πίσυρας δ̓ ἐριαύχενας ἵππους ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

[a horse, mare]

· οἳ δ̓ ὄρνυντο

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.131-23.134

ὄρνυντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.208-23.211

23.212-23.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπεβήσετο, τοὶ δ̓ ὀρέοντο ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

[to stir, stir up]

καὶ ἐν τεύχεσσιν

τεῦχος (161) [Λ] 23.131-23.134

τεύχεσσιν neuter dative plural

23.798-23.800

23.802-23.804

23.809

τεύχεα δ̓ ἀμφότεροι ξυνήϊα ταῦτα φερέσθων·

[a tool, implement]

ἔδυνον

δύω (88) [Λ] 23.131-23.134

ἔδυνον 3rd person plural active imperfect indicative

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

23.738-23.739

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο, καί ῥ̓ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

[dunk]

, 23.132ἂν δ̓ ἔβαν

βαίνω (222) [Λ] 23.131-23.134

ἔβαν 3rd person plural active aorist indicative

23.229-23.230

οἳ δ̓ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι Θρηΐκιον κατὰ πόντον·

23.352

ἂν δ̓ ἔβαν ἐς δίφρους, ἐν δὲ κλήρους ἐβάλοντο·

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

[to walk, step]

ἐν δίφροισι

δίφρος (69) [Λ] 23.131-23.134

δίφροισι masculine dative plural

23.334-23.336

τῷ σὺ μάλ̓ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους, αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ ἦκ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοῖιν·

23.352

ἂν δ̓ ἔβαν ἐς δίφρους, ἐν δὲ κλήρους ἐβάλοντο·

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

[the chariot(board); seat]

παραιβάται ἡνίοχοί

ἡνίοχος (30) [Λ] 23.131-23.134

ἡνίοχοί masculine nominative plural

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

23.318

μήτι δ̓ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο.

23.318

μήτι δ̓ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο.

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

τε, 23.133πρόσθε μὲν ἱππῆες

ἱππεύς (25) [Λ] 23.131-23.134

ἱππῆες masculine nominative plural

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

[a horseman]

, μετὰ δὲ νέφος

νέφος (33) [Λ] 23.131-23.134

νέφος neuter nominative singular

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

23.212-23.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπεβήσετο, τοὶ δ̓ ὀρέοντο ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

23.365-23.367

ὑπὸ δὲ στέρνοισι κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα, χαῖται δ̓ ἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο.

[a cloud, mass]

εἵπετο

ἕπομαι (122) [Λ] 23.131-23.134

εἵπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.296-23.298

τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ̓ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος δῶῤ, ἵνα μή οἱ ἕποιθ̓ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν, ἀλλ̓ αὐτοῦ τέρποιτο μένων·

24.149-24.151

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

24.178-24.180

κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

[follow]

πεζῶν

πεζός (20) [Λ] 23.131-23.134

πεζῶν masculine genitive plural

24.437-24.438

σοὶ δ̓ ἂν ἐγὼ πομπὸς καί κε κλυτὸν Ἄργος ἱκοίμην, ἐνδυκέως ἐν νηῒ θοῇ ἢ πεζὸς ὁμαρτέων·

2.809-2.810

πᾶσαι δ̓ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ̓ ἔσσυτο λαὸς πεζοί θ̓ ἱππῆές τε·

4.231

αὐτὰρ ὃ πεζὸς ἐὼν ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν·

[on foot]

23.134μυρίοι

μυρίος (16) [Λ] 23.131-23.134

μυρίοι masculine nominative plural

24.637-24.640

1.1-1.7

2.272-2.273

ὢ πόποι ἦ δὴ μυρί̓ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε βουλάς τ̓ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·

[numberless, countless, infinite]

· ἐν δὲ μέσοισι

μέσος (103) [Λ] 23.134

μέσοισι neuter dative plural

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[middle, in the middle]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 23.134

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.303-23.304

Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες φέρον ἅρμα·

[to bear]

Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.134

Πάτροκλον masculine accusative singular

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

23.179

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

23.192

οὐ δὲ πυρὴ Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος·

[Patroclus]

ἑταῖροι

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.134

ἑταῖροι masculine nominative plural

23.137

ἕταρον γὰρ ἀμύμονα πέμπ̓ Ἄϊδος δέ.

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.178

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

[a comrade, companion, mate]

. 23.135θριξὶ

θρίξ (7) [Λ] 23.135-23.136

θριξὶ feminine dative plural

23.519-23.520

τοῦ μέν τε ψαύουσιν ἐπισσώτρου τρίχες ἄκραι οὐραῖαι·

24.358-24.360

ὣς φάτο, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, δείδιε δ̓ αἰνῶς, ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι, στῆ δὲ ταφών·

3.271-3.273

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰὲν ἄωρτο, ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας·

[the hair of the head]

δὲ πάντα

πᾶς (546) [Λ] 23.135-23.136

πάντα masculine accusative singular

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.167-23.169

23.180-23.182

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην, δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς τοὺς ἅμα σοὶ πάντας πῦρ ἐσθίει·

[all, the whole]

νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 23.135-23.136

νέκυν masculine accusative singular

23.159-23.160

τάδε δ̓ ἀμφὶ πονησόμεθ̓ οἷσι μάλιστα κήδεός ἐστι νέκυς·

23.167-23.169

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

[a dead body, a corpse, corse]

καταείνυσαν, ἃς ἐπέβαλλον 23.136κειρόμενοι

κείρω (12) [Λ] 23.135-23.136

κειρόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

23.144-23.148

24.448-24.450

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι δοῦῤ ἐλάτης κέρσαντες·

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

[to cut]

· ὄπιθεν δὲ κάρη

κάρα (59) [Λ] 23.136-23.137

κάρη neuter accusative singular

23.695-23.697

24.513-24.517

24.723-24.724

τῇσιν δ̓ Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

[the head]

ἔχε

ἔχω (431) [Λ] 23.136-23.137

ἔχε 3rd person singular active imperfect indicative

23.322-23.325

23.396-23.397

τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

[to have]

δῖος

δῖος (218) [Λ] 23.136-23.137

δῖος masculine nominative singular

23.140

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἄλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.193

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.136-23.137

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

23.140

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἄλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

[Achilles]

23.137ἀχνύμενος

ἀχεύω (58) [Λ] 23.136-23.137

ἀχνύμενος masculine nominative singular passive present participle

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

[grieving, sorrowing, mourning]

· ἕταρον

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.137

ἕταρον masculine accusative singular

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.178

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

[a comrade, companion, mate]

γὰρ ἀμύμονα

ἀμύμων (65) [Λ] 23.137

ἀμύμονα masculine accusative singular

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

24.84-24.86

ἣ δ̓ ἐνὶ μέσσῃς κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε φθίσεσθ̓ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

[blameless, noble, excellent]

πέμπ̓

πέμπω (32) [Λ] 23.137

πέμπ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

24.308-24.313

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε δός μ̓ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ̓ ἐλεεινόν, πέμψον δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

24.429-24.431

ἀλλ̓ ἄγε δὴ τόδε δέξαι ἐμεῦ πάρα καλὸν ἄλεισον, αὐτόν τε ῥῦσαι, πέμψον δέ με σύν γε θεοῖσιν, ὄφρά κεν ἐς κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκωμαι.

24.779-24.781

ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς πέμπων μ̓ ὧδ̓ ἐπέτελλε μελαινάων ἀπὸ νηῶν μὴ πρὶν πημανέειν πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς.

[to send, despatch]

Ἄϊδος

Ἀίδης (9) [Λ] 23.137

Ἄϊδος masculine genitive singular

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

24.244-24.246

αὐτὰρ ἔγωγε πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.

24.592-24.594

μή μοι Πάτροκλε σκυδμαινέμεν, αἴ κε πύθηαι εἰν Ἄϊδός περ ἐὼν ὅτι Ἕκτορα δῖον ἔλυσα πατρὶ φίλῳ, ἐπεὶ οὔ μοι ἀεικέα δῶκεν ἄποινα.

δέ. 23.138οἳ δ̓ ὅτε χῶρον

χῶρος (16) [Λ] 23.138-23.139

χῶρον masculine accusative singular

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

3.314-3.317

Ἕκτωρ δὲ Πριάμοιο πάϊς καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς χῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον, αὐτὰρ ἔπειτα κλήρους ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, ὁππότερος δὴ πρόσθεν ἀφείη χάλκεον ἔγχος.

[a piece of ground, ground, place]

ἵκανον

ἱκάνω (61) [Λ] 23.138-23.139

ἵκανον 3rd person plural active imperfect indicative

23.214-23.215

αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ·

23.818-23.819

ἔνθ̓ Αἴας μὲν ἔπειτα κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην νύξ̓, οὐ δὲ χρό̓ ἵκανεν·

24.172-24.173

οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδ̓ ἱκάνω ἀλλ̓ ἀγαθὰ φρονέουσα·

[to come, arrive]

ὅθί σφισι πέφραδ̓

φράζω (47) [Λ] 23.138-23.139

πέφραδ̓ 3rd person singular active aorist indicative

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

23.452-23.455

24.352-24.353

τὸν δ̓ ἐξ ἀγχιμόλοιο ἰδὼν ἐφράσσατο κῆρυξ Ἑρμείαν, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο φώνησέν τε·

[to point out, shew, indicate]

Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.138-23.139

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.140

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἄλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

23.167-23.169

ἐκ δ̓ ἄρα πάντων δημὸν ἑλὼν ἐκάλυψε νέκυν μεγάθυμος Ἀχιλλεὺς ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, περὶ δὲ δρατὰ σώματα νήει.

[Achilles]

23.139κάτθεσαν

κατατίθημι (12) [Λ] 23.138-23.139

κάτθεσαν 3rd person singular active aorist indicative

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

23.381

ἐπ̓ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην.

24.271-24.274

καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ πέζῃ ἔπι πρώτῃ, ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον, τρὶς δ̓ ἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπ̓ ὀμφαλόν, αὐτὰρ ἔπειτα ἑξείης κατέδησαν, ὑπὸ γλωχῖνα δ̓ ἔκαμψαν.

[to place, put]

, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα

μενοεικής (6) [Λ] 23.138-23.139

μενοεικέα feminine accusative singular

23.650

σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδ̓ ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν.

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.225-9.228

δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ δαίνυσθ̓·

[suited to the desires, satisfying, sufficient, plentiful, agreeable to one's taste]

νήεον

νηέω (7) [Λ] 23.138-23.139

νήεον 3rd person plural active imperfect indicative

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.167-23.169

ἐκ δ̓ ἄρα πάντων δημὸν ἑλὼν ἐκάλυψε νέκυν μεγάθυμος Ἀχιλλεὺς ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, περὶ δὲ δρατὰ σώματα νήει.

24.275-24.278

ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπ̓ ἀπήνης νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσἰ ἄποινα, ζεῦξαν δ̓ ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς, τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

[to heap, heap]

ὕλην

ὕλη (30) [Λ] 23.138-23.139

ὕλην feminine accusative singular

23.161-23.165

23.196-23.198

24.662-24.663

οἶσθα γὰρ ὡς κατὰ ἄστυ ἐέλμεθα, τηλόθι δ̓ ὕλη ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.

[wood, material]

. 23.140ἔνθ̓ αὖτ̓ ἄλλ̓

ἄλλος (396) [Λ] 23.140

ἄλλ̓ neuter accusative singular

23.236-23.238

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

[other, another]

ἐνόησε

νοέω (79) [Λ] 23.140

ἐνόησε 3rd person singular active aorist indicative

23.193

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.304-23.305

πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς μυθεῖτ̓ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

ποδάρκης

ποδαρκής (19) [Λ] 23.140

ποδάρκης masculine nominative singular

23.193

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.328-23.333

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

[succouring with the feet, running to the rescue]

δῖος

δῖος (218) [Λ] 23.140

δῖος masculine nominative singular

23.193

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.328-23.333

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.140

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

23.167-23.169

23.193

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

· 23.141στὰς

ἵστημι (305) [Λ] 23.141-23.142

στὰς masculine nominative singular active aorist participle

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

23.271

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

[to make to stand]

ἀπάνευθε πυρῆς

πυρή (20) [Λ] 23.141-23.142

πυρῆς feminine genitive singular

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

[any place where fire is kindled]

ξανθὴν

ξανθός (23) [Λ] 23.141-23.142

ξανθὴν feminine accusative singular

23.293-23.295

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

23.438

τὸν καὶ νεικείων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[yellow]

ἀπεκείρατο χαίτην

χαίτη (14) [Λ] 23.141-23.142

χαίτην feminine accusative singular

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.365-23.367

ὑπὸ δὲ στέρνοισι κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα, χαῖται δ̓ ἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο.

[long, flowing hair]

, 23.142τήν ῥα Σπερχειῷ

Σπερχειός (4) [Λ] 23.141-23.142

Σπερχειῷ masculine dative singular

23.144-23.148

Σπερχεί̓ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην, πεντήκοντα δ̓ ἔνορχα παῤ αὐτόθι μῆλ̓ ἱερεύσειν ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

16.173-16.174

τῆς μὲν ἰῆς στιχὸς ἦρχε Μενέσθιος αἰολοθώρηξ υἱὸς Σπερχειοῖο διιπετέος ποταμοῖο·

16.175-16.178

ὃν τέκε Πηλῆος θυγάτηρ καλὴ Πολυδώρη Σπερχειῷ ἀκάμαντι γυνὴ θεῷ εὐνηθεῖσα, αὐτὰρ ἐπίκλησιν Βώρῳ Περιήρεος υἷι, ὅς ῥ̓ ἀναφανδὸν ὄπυιε πορὼν ἀπερείσια ἕδνα.

ποταμῷ

ποταμός (80) [Λ] 23.141-23.142

ποταμῷ masculine dative singular

24.349-24.351

24.692-24.697

2.517-2.523

αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο, οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσαν Κρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα, οἵ τ̓ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο, οἵ τ̓ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·

[a river, stream]

τρέφε

τρέφω (38) [Λ] 23.141-23.142

τρέφε 3rd person singular active imperfect indicative

23.344-23.348

24.59-24.61

1.250-1.252

τῷ δ̓ ἤδη δύο μὲν γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων ἐφθίαθ̓, οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδ̓ ἐγένοντο ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ, μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσεν·

[to nourish, rear, maintain]

τηλεθόωσαν

τηλεθάω (4) [Λ] 23.141-23.142

τηλεθόωσαν feminine accusative singular active present participle

6.147-6.148

φύλλα τὰ μέν τ̓ ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέ θ̓ ὕλη τηλεθόωσα φύει, ἔαρος δ̓ ἐπιγίγνεται ὥρη·

17.53-17.55

οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθ̓ ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ, καλὸν τηλεθάον·

22.423

τόσσους γάρ μοι παῖδας ἀπέκτανε τηλεθάοντας·

[luxuriant-growing, blooming, flourishing]

· 23.143ὀχθήσας

ὀχθέω (20) [Λ] 23.143

ὀχθήσας masculine nominative singular active aorist participle

1.517

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

1.570

ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·

4.30

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to be sorely angered, to be vexed in spirit]

δ̓ ἄρα εἶπεν

εἶπον (279) [Λ] 23.143

εἶπεν 3rd person singular active aorist indicative

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

23.204

ἣ δ̓ αὖθ̓ ἕζεσθαι μὲν ἀνήνατο, εἶπε δὲ μῦθον·

[to speak, say]

ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 23.143

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

23.202-23.203

τοὶ δ̓ ὡς ἴδον ὀφθαλμοῖσι πάντες ἀνήϊξαν, κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος·

23.418-23.419

αἶψα δ̓ ἔπειτα στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

[to see]

ἐπὶ οἴνοπα

οἶνοψ (4) [Λ] 23.143

οἴνοπα masculine accusative singular

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

5.770-5.772

ὅσσον δ̓ ἠεροειδὲς ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν ἥμενος ἐν σκοπιῇ, λεύσσων ἐπὶ οἴνοπα πόντον, τόσσον ἐπιθρῴσκουσι θεῶν ὑψηχέες ἵπποι.

13.701-13.704

Αἴας δ̓ οὐκέτι πάμπαν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱὸς ἵστατ̓ ἀπ̓ Αἴαντος Τελαμωνίου οὐ δ̓ ἠβαιόν, ἀλλ̓ ὥς τ̓ ἐν νειῷ βόε οἴνοπε πηκτὸν ἄροτρον ἶσον θυμὸν ἔχοντε τιταίνετον·

[wine-coloured, wine-dark]

πόντον

πόντος (36) [Λ] 23.143

πόντον masculine accusative singular

23.214-23.215

αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ·

23.229-23.230

οἳ δ̓ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι Θρηΐκιον κατὰ πόντον·

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

[the sea]

· 23.144Σπερχεί̓

Σπερχειός (4) [Λ] 23.144-23.148

Σπερχεί̓ masculine vocative singular

16.173-16.174

τῆς μὲν ἰῆς στιχὸς ἦρχε Μενέσθιος αἰολοθώρηξ υἱὸς Σπερχειοῖο διιπετέος ποταμοῖο·

16.175-16.178

23.141-23.142

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

ἄλλως σοί γε πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 23.144-23.148

πατὴρ masculine nominative singular

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

23.304-23.305

πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς μυθεῖτ̓ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·

[a father]

ἠρήσατο

ἀράομαι (21) [Λ] 23.144-23.148

ἠρήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

23.149

ὣς ἠρᾶθ̓ ὃ γέρων, σὺ δέ οἱ νόον οὐκ ἐτέλεσσας.

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

[to pray to]

Πηλεὺς

Πηλεύς (62) [Λ] 23.144-23.148

Πηλεὺς masculine nominative singular

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

24.59-24.61

24.334-24.338

Ἑρμεία, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε φίλτατόν ἐστιν ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι, καί τ̓ ἔκλυες ᾧ κ̓ ἐθέλῃσθα, βάσκ̓ ἴθι καὶ Πρίαμον κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ὣς ἄγαγ̓, ὡς μήτ̓ ἄρ τις ἴδῃ μήτ̓ ἄρ τε νοήσῃ τῶν ἄλλων Δαναῶν, πρὶν Πηλεΐωνα δ̓ ἱκέσθαι.

[Peleus]

23.145κεῖσέ με νοστήσαντα

νοστέω (18) [Λ] 23.144-23.148

νοστήσαντα masculine accusative singular active aorist participle

2.252-2.253

οὐ δέ τί πω σάφα ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα, ἢ εὖ ἦε κακῶς νοστήσομεν υἷες Ἀχαιῶν.

4.100-4.103

ἀλλ̓ ἄγ̓ ὀΐστευσον Μενελάου κυδαλίμοιο, εὔχεο δ̓ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

4.118-4.121

αἶψα δ̓ ἐπὶ νευρῇ κατεκόσμει πικρὸν ὀϊστόν, εὔχετο δ̓ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

[to come]

φίλην

φίλος (342) [Λ] 23.144-23.148

φίλην feminine accusative singular

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.178

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐς πατρίδα

πατρίς (31) [Λ] 23.144-23.148

πατρίδα feminine accusative singular

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

24.556-24.558

σὺ δὲ τῶνδ̓ ἀπόναιο, καὶ ἔλθοις σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν, ἐπεί με πρῶτον ἔασας αὐτόν τε ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.

2.140

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[fatherland, homeland; of one’s father]

γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 23.144-23.148

γαῖαν feminine accusative singular

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

23.205-23.207

εἶμι γὰρ αὖτις ἐπ̓ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα Αἰθιόπων ἐς γαῖαν, ὅθι ῥέζουσ̓ ἑκατόμβας ἀθανάτοις, ἵνα δὴ καὶ ἐγὼ μεταδαίσομαι ἱρῶν.

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

[a land, country]

23.146σοί τε κόμην

κόμη (9) [Λ] 23.144-23.148

κόμην feminine accusative singular

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

[the hair, hair of the head]

κερέειν

κείρω (12) [Λ] 23.144-23.148

κερέειν active future infinitive

24.448-24.450

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι δοῦῤ ἐλάτης κέρσαντες·

10.454-10.456

11.558-11.560

ὡς δ̓ ὅτ̓ ὄνος παῤ ἄρουραν ἰὼν ἐβιήσατο παῖδας νωθής, ᾧ δὴ πολλὰ περὶ ῥόπαλ̓ ἀμφὶς ἐάγῃ, κείρει τ̓ εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον·

[to cut]

ῥέξειν

ῥέζω (52) [Λ] 23.144-23.148

ῥέξειν active future infinitive

23.205-23.207

εἶμι γὰρ αὖτις ἐπ̓ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα Αἰθιόπων ἐς γαῖαν, ὅθι ῥέζουσ̓ ἑκατόμβας ἀθανάτοις, ἵνα δὴ καὶ ἐγὼ μεταδαίσομαι ἱρῶν.

23.494

καὶ δ̓ ἄλλῳ νεμεσᾶτον ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι.

23.570

Ἀντίλοχε πρόσθεν πεπνυμένε ποῖον ἔρεξας.

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

θ̓ ἱερὴν

ἱερός (35) [Λ] 23.144-23.148

ἱερὴν feminine accusative singular

24.679-24.681

ἀλλ̓ οὐχ Ἑρμείαν ἐριούνιον ὕπνος ἔμαρπτεν ὁρμαίνοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ὅπως Πρίαμον βασιλῆα νηῶν ἐκπέμψειε λαθὼν ἱεροὺς πυλαωρούς.

1.97-1.100

οὐ δ̓ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει πρίν γ̓ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην ἐς Χρύσην·

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

[super-human, mighty, divine, wonderful]

ἑκατόμβην

ἑκατόμβη (22) [Λ] 23.144-23.148

ἑκατόμβην feminine accusative singular

23.205-23.207

εἶμι γὰρ αὖτις ἐπ̓ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα Αἰθιόπων ἐς γαῖαν, ὅθι ῥέζουσ̓ ἑκατόμβας ἀθανάτοις, ἵνα δὴ καὶ ἐγὼ μεταδαίσομαι ἱρῶν.

23.862-23.864

αὐτίκα δ̓ ἰὸν ἧκεν ἐπικρατέως, οὐ δ̓ ἠπείλησεν ἄνακτι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

23.872-23.873

αὐτίκα δ̓ ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

[an offering of a hundred oxen]

, 23.147πεντήκοντα δ̓ ἔνορχα παῤ αὐτόθι μῆλ̓

μῆλον (23) [Λ] 23.144-23.148

μῆλ̓ neuter accusative plural

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

2.695-2.699

οἳ δ̓ εἶχον Φυλάκην καὶ Πύρασον ἀνθεμόεντα Δήμητρος τέμενος, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων, ἀγχίαλόν τ̓ Ἀντρῶνα ἰδὲ Πτελεὸν λεχεποίην, τῶν αὖ Πρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευε ζωὸς ἐών·

[a sheep]

ἱερεύσειν

ἱερεύω (10) [Λ] 23.144-23.148

ἱερεύσειν active future infinitive

24.125

τοῖσι δ̓ ὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο.

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

6.87-6.98

ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.

[to slaughter]

23.148ἐς πηγάς

πηγή (5) [Λ] 23.144-23.148

πηγάς feminine accusative plural

2.517-2.523

αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο, οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσαν Κρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα, οἵ τ̓ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο, οἵ τ̓ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·

20.7-20.9

οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ̓ Ὠκεανοῖο, οὔ τ̓ ἄρα νυμφάων αἵ τ̓ ἄλσεα καλὰ νέμονται καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

21.311-21.315

ἀλλ̓ ἐπάμυνε τάχιστα, καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα ὕδατος ἐκ πηγέων, πάντας δ̓ ὀρόθυνον ἐναύλους, ἵστη δὲ μέγα κῦμα, πολὺν δ̓ ὀρυμαγδὸν ὄρινε φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα ὃς δὴ νῦν κρατέει, μέμονεν δ̓ ὅ γε ἶσα θεοῖσι.

[running waters, streams]

, ὅθι τοι τέμενος

τέμενος (9) [Λ] 23.144-23.148

τέμενος neuter nominative singular

2.695-2.699

οἳ δ̓ εἶχον Φυλάκην καὶ Πύρασον ἀνθεμόεντα Δήμητρος τέμενος, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων, ἀγχίαλόν τ̓ Ἀντρῶνα ἰδὲ Πτελεὸν λεχεποίην, τῶν αὖ Πρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευε ζωὸς ἐών·

6.194-6.195

καὶ μέν οἱ Λύκιοι τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμοιτο.

8.47-8.48

Ἴδην δ̓ ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Γάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.

[a piece of land cut off, assigned as a domain]

βωμός

βωμός (12) [Λ] 23.144-23.148

βωμός masculine nominative singular

24.69-24.70

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

1.440-1.441

τὴν μὲν ἔπειτ̓ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·

1.447-1.449

τοὶ δ̓ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην ἑξείης ἔστησαν ἐΰδμητον περὶ βωμόν, χερνίψαντο δ̓ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο.

[any raised platform, a stand]

τε θυήεις. 23.149ὣς ἠρᾶθ̓

ἀράομαι (21) [Λ] 23.149

ἠρᾶθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

23.208-23.211

1.35-1.36

πολλὰ δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ̓ ὃ γεραιὸς Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ·

[to pray to]

ὃ γέρων

γέρων (133) [Λ] 23.149

γέρων masculine nominative singular

23.618-23.619

τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ̓ ἔμμεναι·

24.163-24.165

ἀμφὶ δὲ πολλὴ κόπρος ἔην κεφαλῇ τε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος τήν ῥα κυλινδόμενος καταμήσατο χερσὶν ἑῇσι.

24.217

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·

[an old man(in apposition as adj., old)]

, σὺ δέ οἱ νόον

νόος (48) [Λ] 23.149

νόον masculine accusative singular

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.590

κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

23.604

νῦν αὖτε νόον νίκησε νεοίη.

[mind, perception]

οὐκ ἐτέλεσσας

τελέω (60) [Λ] 23.149

ἐτέλεσσας 2nd person singular active aorist indicative

23.180-23.182

23.373-23.375

23.410

ὧδε γὰρ ἐξερέω, καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται·

[to complete, fulfil, accomplish]

. 23.150νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί

νέομαι (41) [Λ] 23.150-23.151

νέομαί 1st person singular medio-passive present indicative

23.229-23.230

οἳ δ̓ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι Θρηΐκιον κατὰ πόντον·

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

1.32

ἀλλ̓ ἴθι μή μ̓ ἐρέθιζε σαώτερος ὥς κε νέηαι.

[to go]

γε φίλην

φίλος (342) [Λ] 23.150-23.151

φίλην feminine accusative singular

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

23.178

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐς πατρίδα

πατρίς (31) [Λ] 23.150-23.151

πατρίδα feminine accusative singular

24.556-24.558

2.140

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

[fatherland, homeland; of one’s father]

γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 23.150-23.151

γαῖαν feminine accusative singular

23.205-23.207

23.218-23.221

23.226-23.228

ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν, ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς, τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

[a land, country]

23.151Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.150-23.151

Πατρόκλῳ masculine dative singular

23.179

χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι·

23.192

οὐ δὲ πυρὴ Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος·

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

[Patroclus]

ἥρωϊ

ἥρως (74) [Λ] 23.150-23.151

ἥρωϊ masculine dative singular

23.644-23.645

ἐμὲ δὲ χρὴ γήραϊ λυγρῷ πείθεσθαι, τότε δ̓ αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν.

23.746-23.747

υἷος δὲ Πριάμοιο Λυκάονος ὦνον ἔδωκε Πατρόκλῳ ἥρωϊ Ἰησονίδης Εὔνηος.

23.824-23.825

αὐτὰρ Τυδεΐδῃ δῶκεν μέγα φάσγανον ἥρως σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι.

[hero]

κόμην

κόμη (9) [Λ] 23.150-23.151

κόμην feminine accusative singular

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

3.54-3.55

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶῤ Ἀφροδίτης ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ̓ ἐν κονίῃσι μιγείης.

[the hair, hair of the head]

ὀπάσαιμι

ὀπάζω (27) [Λ] 23.150-23.151

ὀπάσαιμι 1st person singular active aorist optative

24.153-24.154

τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην, ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

24.461

σοὶ γάρ με πατὴρ ἅμα πομπὸν ὄπασσεν.

4.321

εἰ τότε κοῦρος ἔα νῦν αὖτέ με γῆρας ὀπάζει.

[to make to follow, send with]

φέρεσθαι

φέρω (186) [Λ] 23.150-23.151

φέρεσθαι medio-passive present infinitive

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.303-23.304

Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες φέρον ἅρμα·

23.411-23.413

οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

[to bear]

. 23.152ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 23.152-23.153

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

23.204

ἣ δ̓ αὖθ̓ ἕζεσθαι μὲν ἀνήνατο, εἶπε δὲ μῦθον·

23.212-23.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπεβήσετο, τοὶ δ̓ ὀρέοντο ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

[to speak, say]

ἐν χερσὶ

χείρ (386) [Λ] 23.152-23.153

χερσὶ feminine dative plural

23.336-23.337

ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

23.382-23.384

23.553-23.554

περὶ δ̓ αὐτῆς πειρηθήτω ἀνδρῶν ὅς κ̓ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

[the hand]

κόμην

κόμη (9) [Λ] 23.152-23.153

κόμην feminine accusative singular

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

3.54-3.55

οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶῤ Ἀφροδίτης ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ̓ ἐν κονίῃσι μιγείης.

17.51-17.52

αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι πλοχμοί θ̓, οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.

[the hair, hair of the head]

ἑτάροιο

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.152-23.153

ἑτάροιο masculine genitive singular

23.178

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

23.222-23.225

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

[a comrade, companion, mate]

φίλοιο

φίλος (342) [Λ] 23.152-23.153

φίλοιο masculine genitive singular

23.178

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

[friend; loved, beloved, dear]

23.153θῆκεν

τίθημι (194) [Λ] 23.152-23.153

θῆκεν 3rd person singular active aorist indicative

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.170-23.171

ἐν δ̓ ἐτίθει μέλιτος καὶ ἀλείφατος ἀμφιφορῆας πρὸς λέχεα κλίνων·

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

[to set, put, place]

, τοῖσι δὲ πᾶσιν

πᾶς (546) [Λ] 23.152-23.153

πᾶσιν masculine dative plural

23.167-23.169

23.180-23.182

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην, δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς τοὺς ἅμα σοὶ πάντας πῦρ ἐσθίει·

[all, the whole]

ὑφ̓ ἵμερον

ἵμερος (11) [Λ] 23.152-23.153

ἵμερον masculine accusative singular

24.507

ὣς φάτο, τῷ δ̓ ἄρα πατρὸς ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

24.513-24.517

3.139-3.140

ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ ἀνδρός τε προτέρου καὶ ἄστεος ἠδὲ τοκήων·

[a longing]

ὦρσε

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.152-23.153

ὦρσε 3rd person singular active aorist indicative

23.208-23.211

23.212-23.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπεβήσετο, τοὶ δ̓ ὀρέοντο ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

23.214-23.215

αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ·

[to stir, stir up]

γόοιο

γόος (25) [Λ] 23.152-23.153

γόοιο masculine genitive singular

23.156-23.159

24.160

ἷξεν δ̓ ἐς Πριάμοιο, κίχεν δ̓ ἐνοπήν τε γόον τε.

24.226-24.227

αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς ἀγκὰς ἑλόντ̓ ἐμὸν υἱόν, ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην.

[weeping, wailing, groaning, howling, mourning, lamentation]

. 23.154καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν

ὀδύρομαι (17) [Λ] 23.154-23.155

ὀδυρομένοισιν masculine dative plural medio-passive present participle

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

24.48

ἀλλ̓ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·

[to lament, bewail, mourn for]

ἔδυ

δύω (88) [Λ] 23.154-23.155

ἔδυ 3rd person singular active aorist indicative

23.738-23.739

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο, καί ῥ̓ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.

2.258-2.264

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

[dunk]

φάος

φάος (16) [Λ] 23.154-23.155

φάος neuter nominative singular

24.556-24.558

σὺ δὲ τῶνδ̓ ἀπόναιο, καὶ ἔλθοις σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν, ἐπεί με πρῶτον ἔασας αὐτόν τε ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

5.118-5.120

δὸς δέ τέ μ̓ ἄνδρα ἑλεῖν καὶ ἐς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν ὅς μ̓ ἔβαλε φθάμενος καὶ ἐπεύχεται, οὐ δέ μέ φησι δηρὸν ἔτ̓ ὄψεσθαι λαμπρὸν φάος ἠελίοιο.

[light, daylight]

ἠελίοιο

ἠέλιος (41) [Λ] 23.154-23.155

ἠελίοιο masculine genitive singular

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

24.556-24.558

σὺ δὲ τῶνδ̓ ἀπόναιο, καὶ ἔλθοις σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν, ἐπεί με πρῶτον ἔασας αὐτόν τε ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο.

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

23.155εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.154-23.155

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.167-23.169

23.193

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

[Achilles]

αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 23.154-23.155

Ἀγαμέμνονι masculine dative singular

23.161-23.165

23.296-23.298

23.485-23.487

δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος, ἴστορα δ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω, ὁππότεραι πρόσθ̓ ἵπποι, ἵνα γνώῃς ἀποτίνων.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

εἶπε

εἶπον (279) [Λ] 23.154-23.155

εἶπε 3rd person singular active aorist indicative

23.204

ἣ δ̓ αὖθ̓ ἕζεσθαι μὲν ἀνήνατο, εἶπε δὲ μῦθον·

23.212-23.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπεβήσετο, τοὶ δ̓ ὀρέοντο ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[to speak, say]

παραστάς

παρίστημι (49) [Λ] 23.154-23.155

παραστάς masculine nominative singular active aorist participle

23.304-23.305

πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς μυθεῖτ̓ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·

23.616-23.617

τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς Ἀργείων ἀν̓ ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς·

23.782-23.783

ὢ πόποι ἦ μ̓ ἔβλαψε θεὰ πόδας, ἣ τὸ πάρος περ μήτηρ ὣς Ὀδυσῆϊ παρίσταται ἠδ̓ ἐπαρήγει.

[to make to stand]

· 23.156Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 23.156-23.159

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

23.236-23.238

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.293-23.295

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

[son of Atreus]

, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς

λαός (229) [Λ] 23.156-23.159

λαὸς masculine nominative singular

23.161-23.165

23.257-23.261

23.388-23.390

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

[the people]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (91) [Λ] 23.156-23.159

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

23.208-23.211

23.246-23.248

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

[Achaian]

23.157πείσονται

πείθω (141) [Λ] 23.156-23.159

πείσονται 3rd person plural middle future indicative

23.249

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐπίθοντο ποδώκεϊ Πηλεΐωνι.

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

23.319-23.321

ἀλλ̓ ὃς μέν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασιν οἷσι πεποιθὼς ἀφραδέως ἐπὶ πολλὸν ἑλίσσεται ἔνθα καὶ ἔνθα, ἵπποι δὲ πλανόωνται ἀνὰ δρόμον, οὐ δὲ κατίσχει·

[to prevail upon, win over, persuade]

μύθοισι

μῦθος (147) [Λ] 23.156-23.159

μύθοισι masculine dative plural

23.204

ἣ δ̓ αὖθ̓ ἕζεσθαι μὲν ἀνήνατο, εἶπε δὲ μῦθον·

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

23.271

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

, γόοιο

γόος (25) [Λ] 23.156-23.159

γόοιο masculine genitive singular

24.160

ἷξεν δ̓ ἐς Πριάμοιο, κίχεν δ̓ ἐνοπήν τε γόον τε.

24.226-24.227

αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς ἀγκὰς ἑλόντ̓ ἐμὸν υἱόν, ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην.

24.239-24.240

οὔ νυ καὶ ὑμῖν οἴκοι ἔνεστι γόος, ὅτι μ̓ ἤλθετε κηδήσοντες;

[weeping, wailing, groaning, howling, mourning, lamentation]

μὲν ἔστι

εἰμί (1088) [Λ] 23.156-23.159

ἔστι 3rd person singular active present indicative

23.159-23.160

τάδε δ̓ ἀμφὶ πονησόμεθ̓ οἷσι μάλιστα κήδεός ἐστι νέκυς·

23.173-23.176

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

[to be]

καὶ ἆσαι

ἄω (14) [Λ] 23.156-23.159

ἆσαι active aorist infinitive

24.209-24.213

τῷ δ̓ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή, ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι ἐσθέμεναι προσφῦσα·

24.716-24.717

αὐτὰρ ἔπειτα ἄσεσθε κλαυθμοῖο, ἐπὴν ἀγάγωμι δόμον δέ.

5.287-5.289

ἀτὰρ οὐ μὲν σφῶΐ γ̓ ὀΐω πρίν γ̓ ἀποπαύσεσθαι πρίν γ̓ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα αἵματος ἆσαι Ἄρηα, ταλαύρινον πολεμιστήν.

[to blow]

, 23.158νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς

πυρκαιά (9) [Λ] 23.156-23.159

πυρκαϊῆς feminine genitive singular

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

23.226-23.228

ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν, ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς, τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

[any place where fire is kindled, a funeral pyre]

σκέδασον

σκεδάννυμι (6) [Λ] 23.156-23.159

σκέδασον 2nd person singular active aorist imperative

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

7.327-7.330

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πολλοὶ γὰρ τεθνᾶσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί, τῶν νῦν αἷμα κελαινὸν ἐΰρροον ἀμφὶ Σκάμανδρον ἐσκέδασ̓ ὀξὺς Ἄρης, ψυχαὶ δ̓ Ἄϊδος δὲ κατῆλθον·

17.649-17.650

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

[to scatter, disperse]

καὶ δεῖπνον

δεῖπνος (3) [Λ] 23.156-23.159

δεῖπνον masculine accusative singular

8.53-8.54

οἳ δ̓ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δ̓ αὐτοῦ θωρήσσοντο.

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

ἄνωχθι

ἄνωγα (68) [Λ] 23.156-23.159

ἄνωχθι 2nd person singular active perfect imperative

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

23.850-23.855

αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, κὰδ δ̓ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ̓ ἡμιπέλεκκα, ἱστὸν δ̓ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄῤ ἀνώγει τοξεύειν·

24.90

τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός;

[to command, order]

23.159ὅπλεσθαι· τάδε δ̓ ἀμφὶ πονησόμεθ̓

πονέω (19) [Λ] 23.159-23.160

πονησόμεθ̓ 1st person plural middle future indicative

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

24.443-24.447

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο, οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο, τοῖσι δ̓ ἐφ̓ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης πᾶσιν, ἄφαρ δ̓ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας, ἐς δ̓ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶῤ ἐπ̓ ἀπήνης.

2.409

ᾔδεε γὰρ κατὰ θυμὸν ἀδελφεὸν ὡς ἐπονεῖτο.

[to work hard, do work, suffer toil]

οἷσι μάλιστα 23.160κήδεός ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 23.159-23.160

ἐστι 3rd person singular active present indicative

23.173-23.176

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

23.306-23.308

Ἀντίλοχ̓ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ̓ ἐφίλησαν Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας·

[to be]

νέκυς

νέκυς (54) [Λ] 23.159-23.160

νέκυς masculine nominative singular

23.167-23.169

23.188-23.191

24.35-24.38

τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι ᾗ τ̓ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.

[a dead body, a corpse, corse]

· παρὰ δ̓ οἵ τ̓ ἀγοὶ

ἀγός (22) [Λ] 23.160

ἀγοὶ masculine nominative plural

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

23.482

τὸν δὲ χολωσάμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

3.230-3.231

Ἰδομενεὺς δ̓ ἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣς ἕστηκ̓, ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται.

[a leader, chief]

ἄμμι μενόντων

μένω (105) [Λ] 23.160

μενόντων 3rd person plural active present imperative

23.161-23.165

23.279

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω καὶ μώνυχες ἵπποι·

23.296-23.298

τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ̓ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος δῶῤ, ἵνα μή οἱ ἕποιθ̓ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν, ἀλλ̓ αὐτοῦ τέρποιτο μένων·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

. 23.161αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν

ἀκούω (71) [Λ] 23.161-23.165

ἄκουσεν 3rd person singular active aorist indicative

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

24.223-24.224

νῦν δ̓, αὐτὸς γὰρ ἄκουσα θεοῦ καὶ ἐσέδρακον ἄντην, εἶμι καὶ οὐχ ἅλιον ἔπος ἔσσεται.

24.490-24.492

ἀλλ̓ ἤτοι κεῖνός γε σέθεν ζώοντος ἀκούων χαίρει τ̓ ἐν θυμῷ, ἐπί τ̓ ἔλπεται ἤματα πάντα ὄψεσθαι φίλον υἱὸν ἀπὸ Τροίηθεν ἰόντα·

[to hear]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 23.161-23.165

ἄναξ masculine nominative singular

23.173-23.176

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.301-23.303

Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους, Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος τοῦ Νηληϊάδαο·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 23.161-23.165

ἀνδρῶν masculine genitive plural

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.431-23.433

ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται, ὅν τ̓ αἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης, τόσσον ἐπιδραμέτην·

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 23.161-23.165

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

23.296-23.298

23.485-23.487

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

, 23.162αὐτίκα λαὸν

λαός (229) [Λ] 23.161-23.165

λαὸν masculine accusative singular

23.257-23.261

23.388-23.390

23.411-23.413

οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

[the people]

μὲν σκέδασεν

σκεδάννυμι (6) [Λ] 23.161-23.165

σκέδασεν 3rd person singular active aorist indicative

7.327-7.330

17.649-17.650

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

19.171-19.172

ἀλλ̓ ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

[to scatter, disperse]

κατὰ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 23.161-23.165

νῆας feminine accusative plural

23.246-23.248

23.257-23.261

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

[a ship]

ἐΐσας

ἴσος (79) [Λ] 23.161-23.165

ἐΐσας feminine accusative plural

23.736-23.737

ἀέθλια δ̓ ἶσ̓ ἀνελόντες ἔρχεσθ̓, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἀεθλεύωσιν Ἀχαιοί.

23.818-23.819

ἔνθ̓ Αἴας μὲν ἔπειτα κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην νύξ̓, οὐ δὲ χρό̓ ἵκανεν·

23.822-23.823

καὶ τότε δή ῥ̓ Αἴαντι περιδείσαντες Ἀχαιοὶ παυσαμένους ἐκέλευσαν ἀέθλια ἶσ̓ ἀνελέσθαι.

[equal to, the same as; adv. perhaps]

, 23.163κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον

μένω (105) [Λ] 23.161-23.165

μένον 3rd person plural active imperfect indicative

23.279

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω καὶ μώνυχες ἵπποι·

23.296-23.298

23.674-23.675

κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ̓ ἀολλέες αὖθι μενόντων, οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

καὶ νήεον

νηέω (7) [Λ] 23.161-23.165

νήεον 3rd person plural active imperfect indicative

23.167-23.169

24.275-24.278

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[to heap, heap]

ὕλην

ὕλη (30) [Λ] 23.161-23.165

ὕλην feminine accusative singular

23.196-23.198

24.662-24.663

οἶσθα γὰρ ὡς κατὰ ἄστυ ἐέλμεθα, τηλόθι δ̓ ὕλη ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.

24.784

ἐννῆμαρ μὲν τοί γε ἀγίνεον ἄσπετον ὕλην·

[wood, material]

, 23.164ποίησαν

ποιέω (38) [Λ] 23.161-23.165

ποίησαν 3rd person plural active aorist indicative

24.448-24.450

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι δοῦῤ ἐλάτης κέρσαντες·

24.452-24.453

ἀμφὶ δέ οἱ μεγάλην αὐλὴν ποίησαν ἄνακτι σταυροῖσιν πυκινοῖσι·

24.535-24.537

πάντας γὰρ ἐπ̓ ἀνθρώπους ἐκέκαστο ὄλβῳ τε πλούτῳ τε, ἄνασσε δὲ Μυρμιδόνεσσι, καί οἱ θνητῷ ἐόντι θεὰν ποίησαν ἄκοιτιν.

[to make, to do]

δὲ πυρὴν

πυρή (20) [Λ] 23.161-23.165

πυρὴν feminine accusative singular

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

23.192

οὐ δὲ πυρὴ Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος·

[any place where fire is kindled]

ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, 23.165ἐν δὲ πυρῇ

πυρή (20) [Λ] 23.161-23.165

πυρῇ feminine dative singular

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

23.192

οὐ δὲ πυρὴ Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος·

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

[any place where fire is kindled]

ὑπάτῃ

ὕπατος (8) [Λ] 23.161-23.165

ὑπάτῃ feminine dative singular

24.785-24.787

5.755-5.756

ἔνθ̓ ἵππους στήσασα θεὰ λευκώλενος Ἥρη Ζῆν̓ ὕπατον Κρονίδην ἐξείρετο καὶ προσέειπε·

8.21-8.22

ἀλλ̓ οὐκ ἂν ἐρύσαιτ̓ ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δὲ Ζῆν̓ ὕπατον μήστωῤ, οὐ δ̓ εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε.

[supremus, the highest, uppermost; Roman consul]

νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 23.161-23.165

νεκρὸν masculine accusative singular

23.196-23.198

24.137

ἀλλ̓ ἄγε δὴ λῦσον, νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα.

24.139-24.140

ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο, εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει.

[a dead body, corpse]

θέσαν

τίθημι (194) [Λ] 23.161-23.165

θέσαν 3rd person plural active aorist indicative

23.170-23.171

ἐν δ̓ ἐτίθει μέλιτος καὶ ἀλείφατος ἀμφιφορῆας πρὸς λέχεα κλίνων·

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

23.246-23.248

ἔπειτα δὲ καὶ τὸν Ἀχαιοὶ εὐρύν θ̓ ὑψηλόν τε τιθήμεναι, οἵ κεν ἐμεῖο δεύτεροι ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι λίπησθε.

[to set, put, place]

ἀχνύμενοι

ἀχεύω (58) [Λ] 23.161-23.165

ἀχνύμενοι masculine nominative plural passive present participle

23.222-23.225

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.443

μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

[grieving, sorrowing, mourning]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 23.161-23.165

κῆρ neuter accusative singular

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.443

μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

24.59-24.61

αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετ̓ ἀθανάτοισι.

[the heart]

. 23.166πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 23.166-23.167

πολλὰ neuter accusative plural

23.196-23.198

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

[much, many]

δὲ ἴφια

ἴφιος (6) [Λ] 23.166-23.167

ἴφια neuter accusative plural

5.556-5.558

τὼ μὲν ἄῤ ἁρπάζοντε βόας καὶ ἴφια μῆλα σταθμοὺς ἀνθρώπων κεραΐζετον, ὄφρα καὶ αὐτὼ ἀνδρῶν ἐν παλάμῃσι κατέκταθεν ὀξέϊ χαλκῷ·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

[stout, fat, goodly]

μῆλα

μῆλον (23) [Λ] 23.166-23.167

μῆλα neuter accusative plural

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

2.695-2.699

4.277-4.279

τῷ δέ τ̓ ἄνευθεν ἐόντι μελάντερον ἠΰτε πίσσα φαίνετ̓ ἰὸν κατὰ πόντον, ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν, ῥίγησέν τε ἰδών, ὑπό τε σπέος ἤλασε μῆλα·

[a sheep]

καὶ εἰλίποδας

εἰλίπους (4) [Λ] 23.166-23.167

εἰλίποδας masculine accusative plural

15.547-15.548

ὃ δ̓ ὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦς βόσκ̓ ἐν Περκώτῃ δηΐων ἀπὸ νόσφιν ἐόντων·

16.487-16.491

ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι, ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος, ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

21.448-21.449

Φοῖβε σὺ δ̓ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.

[rolling in their gait, with rolling walk]

ἕλικας

ἕλιξ (6) [Λ] 23.166-23.167

ἕλικας masculine accusative plural

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

12.290-12.293

οὐ δ̓ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ τείχεος ἐρρήξαντο πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα, εἰ μὴ ἄῤ υἱὸν ἑὸν Σαρπηδόνα μητίετα Ζεὺς ὦρσεν ἐπ̓ Ἀργείοισι λέονθ̓ ὣς βουσὶν ἕλιξιν.

15.630-15.633

αὐτὰρ ὅ γ̓ ὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσὶν ἐπελθών, αἵ ῥά τ̓ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονται μυρίαι, ἐν δέ τε τῇσι νομεὺς οὔ πω σάφα εἰδὼς θηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν·

[twisted, curved]

βοῦς

βοῦς (86) [Λ] 23.166-23.167

βοῦς masculine accusative plural

23.257-23.261

23.683-23.684

ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.

23.750-23.751

δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ, ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ̓ ἔθηκε.

[cow]

23.167πρόσθε πυρῆς

πυρή (20) [Λ] 23.166-23.167

πυρῆς feminine genitive singular

23.192

οὐ δὲ πυρὴ Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος·

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

[any place where fire is kindled]

ἔδερόν

δέρω (5) [Λ] 23.166-23.167

ἔδερόν 3rd person plural active imperfect indicative

24.622-24.624

ἕταροι δ̓ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

2.421-2.424

[to skin, flay]

τε καὶ ἄμφεπον

ἀμφιέπω (9) [Λ] 23.166-23.167

ἄμφεπον 3rd person plural active imperfect indicative

24.622-24.624

ἕταροι δ̓ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

24.804

ὣς οἵ γ̓ ἀμφίεπον τάφον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.

2.525-2.526

οἳ μὲν Φωκήων στίχας ἵστασαν ἀμφιέποντες, Βοιωτῶν δ̓ ἔμπλην ἐπ̓ ἀριστερὰ θωρήσσοντο.

[to go about, be all round, encompass]

· ἐκ δ̓ ἄρα πάντων

πᾶς (546) [Λ] 23.167-23.169

πάντων masculine genitive plural

23.180-23.182

23.202-23.203

τοὶ δ̓ ὡς ἴδον ὀφθαλμοῖσι πάντες ἀνήϊξαν, κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος·

[all, the whole]

23.168δημὸν

δημός (11) [Λ] 23.167-23.169

δημὸν masculine accusative singular

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

23.750-23.751

δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ, ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ̓ ἔθηκε.

[fat]

ἑλὼν

αἱρέω (276) [Λ] 23.167-23.169

ἑλὼν masculine nominative singular active aorist participle

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

23.613

ὃ δ̓ ἔπειτα λέβηθ̓ ἕλε παμφανόωντα.

[to take,(mid.) to choose]

ἐκάλυψε

καλύπτω (65) [Λ] 23.167-23.169

ἐκάλυψε 3rd person singular active aorist indicative

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

23.692-23.694

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς θίν̓ ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν, ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ̓·

[to cover with]

νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 23.167-23.169

νέκυν masculine accusative singular

23.188-23.191

24.35-24.38

24.107-24.108

ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρωρεν Ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι καὶ Ἀχιλλῆϊ πτολιπόρθῳ·

[a dead body, a corpse, corse]

μεγάθυμος

μεγάθυμος (62) [Λ] 23.167-23.169

μεγάθυμος masculine nominative singular

23.173-23.176

ἐννέα τῷ γε ἄνακτι τραπεζῆες κύνες ἦσαν, καὶ μὲν τῶν ἐνέβαλλε πυρῇ δύο δειροτομήσας, δώδεκα δὲ Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς χαλκῷ δηϊόων·

23.180-23.182

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην, δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς τοὺς ἅμα σοὶ πάντας πῦρ ἐσθίει·

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

[high-minded]

Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.167-23.169

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.193

ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀλλ̓ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

23.208-23.211

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

[Achilles]

23.169ἐς πόδας

πούς (192) [Λ] 23.167-23.169

πόδας masculine accusative plural

23.444-23.445

φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα ἢ ὑμῖν·

23.621-23.623

οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐ δὲ παλαίσεις, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι, οὐ δὲ πόδεσσι θεύσεαι·

23.627-23.628

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐ δέ τι χεῖρες ὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαΐσσονται ἐλαφραί.

[a foot]

ἐκ κεφαλῆς

κεφαλή (73) [Λ] 23.167-23.169

κεφαλῆς feminine genitive singular

23.381

ἐπ̓ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην.

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

23.765-23.766

κὰδ δ̓ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ̓ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς αἰεὶ ῥίμφα θέων·

[the head]

, περὶ δὲ δρατὰ σώματα

σῶμα (5) [Λ] 23.167-23.169

σώματα neuter accusative plural

3.21-3.25

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων·

7.77-7.80

εἰ μέν κεν ἐμὲ κεῖνος ἕλῃ ταναήκεϊ χαλκῷ, τεύχεα συλήσας φερέτω κοίλας ἐπὶ νῆας, σῶμα δὲ οἴκαδ̓ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

18.161-18.164

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

[the body]

νήει

νηέω (7) [Λ] 23.167-23.169

νήει 3rd person singular active imperfect indicative

24.275-24.278

9.135-9.140

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[to heap, heap]

. 23.170ἐν δ̓ ἐτίθει

τίθημι (194) [Λ] 23.170-23.171

ἐτίθει 3rd person singular active imperfect indicative

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

23.246-23.248

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

[to set, put, place]

μέλιτος

μέλι (4) [Λ] 23.170-23.171

μέλιτος neuter genitive singular

1.247-1.249

τοῖσι δὲ Νέστωρ ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής, τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή·

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

18.107-18.110

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

[honey]

καὶ ἀλείφατος ἀμφιφορῆας 23.171πρὸς λέχεα

λέχος (25) [Λ] 23.170-23.171

λέχεα neuter accusative plural

24.587-24.590

24.599-24.600

υἱὸς μὲν δή τοι λέλυται γέρον ὡς ἐκέλευες, κεῖται δ̓ ἐν λεχέεσσ̓·

24.647-24.648

αἳ δ̓ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι, αἶψα δ̓ ἄρα στόρεσαν δοιὼ λέχἐ ἐγκονέουσαι.

[a couch, bed]

κλίνων

κλίνω (27) [Λ] 23.170-23.171

κλίνων masculine nominative singular active present participle

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

23.334-23.336

τῷ σὺ μάλ̓ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους, αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ ἦκ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοῖιν·

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

[to make to bend, slope; recline]

· πίσυρας

τέσσαρες (3) [Λ] 23.171-23.172

πίσυρας masculine accusative plural

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

2.615-2.619

οἳ δ̓ ἄρα Βουπράσιόν τε καὶ Ἤλιδα δῖαν ἔναιον ὅσσον ἐφ̓ Ὑρμίνη καὶ Μύρσινος ἐσχατόωσα πέτρη τ̓ Ὠλενίη καὶ Ἀλήσιον ἐντὸς ἐέργει, τῶν αὖ τέσσαρες ἀρχοὶ ἔσαν, δέκα δ̓ ἀνδρὶ ἑκάστῳ νῆες ἕποντο θοαί, πολέες δ̓ ἔμβαινον Ἐπειοί.

[four]

δ̓ ἐριαύχενας

ἐριαύχην (4) [Λ] 23.171-23.172

ἐριαύχενας masculine accusative plural

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

11.158-11.161

ὣς ἄῤ ὑπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα Τρώων φευγόντων, πολλοὶ δ̓ ἐριαύχενες ἵπποι κείν̓ ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας·

18.280-18.281

ἂψ πάλιν εἶσ̓ ἐπὶ νῆας, ἐπεί κ̓ ἐριαύχενας ἵππους παντοίου δρόμου ἄσῃ ὑπὸ πτόλιν ἠλασκάζων·

[with high-arching neck]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.171-23.172

ἵππους masculine accusative plural

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.257-23.261

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

[a horse, mare]

23.172ἐσσυμένως ἐνέβαλλε

ἐμβάλλω (24) [Λ] 23.171-23.172

ἐνέβαλλε 3rd person singular active imperfect indicative

23.173-23.176

ἐννέα τῷ γε ἄνακτι τραπεζῆες κύνες ἦσαν, καὶ μὲν τῶν ἐνέβαλλε πυρῇ δύο δειροτομήσας, δώδεκα δὲ Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς χαλκῷ δηϊόων·

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

24.643-24.646

ἦ ῥ̓, Ἀχιλεὺς δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμῳῇσι κέλευσε δέμνἰ ὑπ̓ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ πορφύρἐ ἐμβαλέειν, στορέσαι τ̓ ἐφύπερθε τάπητας, χλαίνας τ̓ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.

[to throw in, put in]

πυρῇ μεγάλα

μέγας (460) [Λ] 23.171-23.172

μεγάλα neuter accusative plural

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

23.298-23.299

μέγα γάρ οἱ ἔδωκε Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

23.300

τὴν ὅ γ̓ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.

[big, great]

στεναχίζων

στεναχίζω (6) [Λ] 23.171-23.172

στεναχίζων masculine nominative singular active present participle

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

2.784-2.785

ὣς ἄρα τῶν ὑπὸ ποσσὶ μέγα στεναχίζετο γαῖα ἐρχομένων·

[to sigh, groan, wail]

. 23.173ἐννέα τῷ γε ἄνακτι

ἄναξ (151) [Λ] 23.173-23.176

ἄνακτι masculine dative singular

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.301-23.303

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

[a lord, master]

τραπεζῆες

τραπεζεύς (2) [Λ] 23.173-23.176

τραπεζῆες masculine nominative plural

22.66-22.71

αὐτὸν δ̓ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται, οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς, οἵ κ̓ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ κείσοντ̓ ἐν προθύροισι.

[at, of a table]

κύνες

κύων (75) [Λ] 23.173-23.176

κύνες masculine nominative plural

23.182-23.183

Ἕκτορα δ̓ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

23.184-23.187

τὸν δ̓ οὐ κύνες ἀμφεπένοντο, ἀλλὰ κύνας μὲν ἄλαλκε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἤματα καὶ νύκτας, ῥοδόεντι δὲ χρῖεν ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

[a dog]

ἦσαν

εἰμί (1088) [Λ] 23.173-23.176

ἦσαν 3rd person plural active imperfect indicative

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

23.306-23.308

Ἀντίλοχ̓ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ̓ ἐφίλησαν Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας·

23.310

τώ τ̓ οἴω λοίγἰ ἔσεσθαι.

[to be]

, 23.174καὶ μὲν τῶν ἐνέβαλλε

ἐμβάλλω (24) [Λ] 23.173-23.176

ἐνέβαλλε 3rd person singular active imperfect indicative

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

24.643-24.646

3.139-3.140

ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ ἀνδρός τε προτέρου καὶ ἄστεος ἠδὲ τοκήων·

[to throw in, put in]

πυρῇ δύο δειροτομήσας

δειροτομέω (3) [Λ] 23.173-23.176

δειροτομήσας masculine nominative singular active aorist participle

21.89-21.91

τῆς δὲ δύω γενόμεσθα, σὺ δ̓ ἄμφω δειροτομήσεις, ἤτοι τὸν πρώτοισι μετὰ πρυλέεσσι δάμασσας ἀντίθεον Πολύδωρον, ἐπεὶ βάλες ὀξέϊ δουρί·

21.553-21.555

εἰ μέν κεν ὑπὸ κρατεροῦ Ἀχιλῆος φεύγω, τῇ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι κλονέονται, αἱρήσει με καὶ ὧς, καὶ ἀνάλκιδα δειροτομήσει.

[to cut the throat]

, 23.175δώδεκα δὲ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 23.173-23.176

Τρώων masculine genitive plural

23.180-23.182

24.144-24.148

24.175-24.177

λύσασθαί σ̓ ἐκέλευσεν Ὀλύμπιος Ἕκτορα δῖον, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

[Tros]

μεγαθύμων

μεγάθυμος (62) [Λ] 23.173-23.176

μεγαθύμων masculine genitive plural

23.180-23.182

23.540-23.542

23.596-23.597

ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου·

[high-minded]

υἱέας

υἱός (436) [Λ] 23.173-23.176

υἱέας masculine accusative plural

23.180-23.182

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην, δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς τοὺς ἅμα σοὶ πάντας πῦρ ἐσθίει·

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.301-23.303

Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους, Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος τοῦ Νηληϊάδαο·

[a son]

ἐσθλοὺς

ἐσθλός (80) [Λ] 23.173-23.176

ἐσθλοὺς masculine accusative plural

23.180-23.182

23.280-23.282

23.344-23.348

[good]

23.176χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 23.173-23.176

χαλκῷ masculine dative singular

23.411-23.413

23.548-23.550

23.802-23.804

ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, τεύχεα ἑσσαμένω ταμεσίχροα χαλκὸν ἑλόντε ἀλλήλων προπάροιθεν ὁμίλου πειρηθῆναι.

[copper]

δηϊόων

δηιόω (21) [Λ] 23.173-23.176

δηϊόων masculine nominative singular active present participle

4.415-4.417

τούτῳ μὲν γὰρ κῦδος ἅμ̓ ἕψεται εἴ κεν Ἀχαιοὶ Τρῶας δῃώσωσιν ἕλωσί τε Ἴλιον ἱρήν, τούτῳ δ̓ αὖ μέγα πένθος Ἀχαιῶν δῃωθέντων.

4.415-4.417

τούτῳ μὲν γὰρ κῦδος ἅμ̓ ἕψεται εἴ κεν Ἀχαιοὶ Τρῶας δῃώσωσιν ἕλωσί τε Ἴλιον ἱρήν, τούτῳ δ̓ αὖ μέγα πένθος Ἀχαιῶν δῃωθέντων.

5.449-5.453

αὐτὰρ ὃ εἴδωλον τεῦξ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων αὐτῷ τ̓ Αἰνείᾳ ἴκελον καὶ τεύχεσι τοῖον, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ εἰδώλῳ Τρῶες καὶ δῖοι Ἀχαιοὶ δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

· κακὰ

κακός (180) [Λ] 23.176

κακὰ neuter accusative plural

23.735

μηκέτ̓ ἐρείδεσθον, μὴ δὲ τρίβεσθε κακοῖσι·

24.62-24.63

ἐν δὲ σὺ τοῖσι δαίνὐ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταῤ, αἰὲν ἄπιστε.

24.172-24.173

οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδ̓ ἱκάνω ἀλλ̓ ἀγαθὰ φρονέουσα·

[bad]

δὲ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 23.176

φρεσὶ feminine dative plural

23.600

ὣς ἄρα σοὶ Μενέλαε μετὰ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.

24.39-24.43

24.104-24.105

ἤλυθες Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτι κηδομένη περ, πένθος ἄλαστον ἔχουσα μετὰ φρεσίν·

[the midriff; heart, mind]

μήδετο

μήδομαι (12) [Λ] 23.176

μήδετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

2.37-2.38

φῆ γὰρ ὅ γ̓ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ νήπιος, οὐ δὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·

2.360

ἀλλὰ ἄναξ αὐτός τ̓ εὖ μήδεο πείθεό τ̓ ἄλλῳ·

6.157-6.159

αὐτάρ οἱ Προῖτος κακὰ μήσατο θυμῷ, ὅς ῥ̓ ἐκ δήμου ἔλασσεν, ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν, Ἀργείων·

[to be minded, to intend, resolve]

ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 23.176

ἔργα neuter accusative plural

23.262-23.265

23.643-23.644

νῦν αὖτε νεώτεροι ἀντιοώντων ἔργων τοιούτων·

23.670-23.671

οὐ δ̓ ἄρα πως ἦν ἐν πάντεσσ̓ ἔργοισι δαήμονα φῶτα γενέσθαι.

[work]

· 23.177ἐν δὲ πυρὸς

πῦρ (111) [Λ] 23.177

πυρὸς neuter genitive singular

23.180-23.182

23.182-23.183

Ἕκτορα δ̓ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

23.196-23.198

πολλὰ δὲ καὶ σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί, ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι.

[fire]

μένος

μένος (136) [Λ] 23.177

μένος neuter accusative singular

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

23.236-23.238

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

23.388-23.390

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

[might, force, strength, prowess, courage]

ἧκε

ἵημι (106) [Λ] 23.177

ἧκε 3rd person singular active aorist indicative

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.717-23.718

οἳ δὲ μάλ̓ αἰεὶ νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο·

[to set a going, put in motion]

σιδήρεον ὄφρα νέμοιτο

νέμω (28) [Λ] 23.177

νέμοιτο 3rd person singular medio-passive present optative

24.626

ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

[to deal out, distribute, dispense]

. 23.178ᾤμωξέν

οἰμώζω (17) [Λ] 23.178

ᾤμωξέν 3rd person singular active aorist indicative

24.591

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

3.364

Ἀτρεΐδης δ̓ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

5.68

γνὺξ δ̓ ἔριπ̓ οἰμώξας, θάνατος δέ μιν ἀμφεκάλυψε.

[to wail aloud, lament]

τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον

φίλος (342) [Λ] 23.178

φίλον masculine accusative singular

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

23.343

ἀλλὰ φίλος φρονέων πεφυλαγμένος εἶναι.

[friend; loved, beloved, dear]

δ̓ ὀνόμηνεν

ὀνομαίνω (8) [Λ] 23.178

ὀνόμηνεν 3rd person singular active aorist indicative

24.591

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

2.488-2.492

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[to name]

ἑταῖρον

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.178

ἑταῖρον masculine accusative singular

23.222-23.225

23.252-23.254

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

[a comrade, companion, mate]

· 23.179χαῖρέ

χαίρω (43) [Λ] 23.179

χαῖρέ 2nd person singular active present imperative

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

23.565

ὃ δὲ δέξατο χαίρων.

23.624-23.625

ὃ δ̓ ἐδέξατο χαίρων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to rejoice, be glad, be delighted]

μοι ὦ Πάτροκλε

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.179

Πάτροκλε masculine vocative singular

23.192

οὐ δὲ πυρὴ Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος·

23.208-23.211

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

[Patroclus]

καὶ εἰν Ἀΐδαο

ᾍδης (17) [Λ] 23.179

Ἀΐδαο masculine genitive singular

5.395-5.397

5.644-5.646

15.187-15.188

τρεῖς γάρ τ̓ ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοὶ οὓς τέκετο Ῥέα Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δ̓ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.

[Hades]

δόμοισι

δόμος (45) [Λ] 23.179

δόμοισι masculine dative plural

24.244-24.246

αὐτὰρ ἔγωγε πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.

24.673-24.675

24.716-24.717

αὐτὰρ ἔπειτα ἄσεσθε κλαυθμοῖο, ἐπὴν ἀγάγωμι δόμον δέ.

[a house; a course of stone]

· 23.180πάντα

πᾶς (546) [Λ] 23.180-23.182

πάντα neuter accusative plural

23.180-23.182

23.202-23.203

τοὶ δ̓ ὡς ἴδον ὀφθαλμοῖσι πάντες ἀνήϊξαν, κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος·

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

[all, the whole]

γὰρ ἤδη τοι τελέω

τελέω (60) [Λ] 23.180-23.182

τελέω 1st person singular active present indicative

23.373-23.375

23.410

ὧδε γὰρ ἐξερέω, καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται·

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

[to complete, fulfil, accomplish]

τὰ πάροιθεν ὑπέστην

ὑφίστημι (15) [Λ] 23.180-23.182

ὑπέστην 1st person singular active aorist indicative

2.284-2.288

4.266-4.267

Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐρίηρος ἑταῖρος ἔσσομαι, ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα·

5.714-5.717

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, ἦ ῥ̓ ἅλιον τὸν μῦθον ὑπέστημεν Μενελάῳ Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, εἰ οὕτω μαίνεσθαι ἐάσομεν οὖλον Ἄρηα.

[to place under; mid. to submit, to promise]

, 23.181δώδεκα μὲν Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 23.180-23.182

Τρώων masculine genitive plural

24.144-24.148

24.175-24.177

24.213-24.216

τότ̓ ἄντιτα ἔργα γένοιτο παιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα, ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων ἑσταότ̓ οὔ τε φόβου μεμνημένον οὔ τ̓ ἀλεωρῆς.

[Tros]

μεγαθύμων

μεγάθυμος (62) [Λ] 23.180-23.182

μεγαθύμων masculine genitive plural

23.540-23.542

23.596-23.597

ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου·

23.632-23.633

ἔνθ̓ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ̓, οὔ τ̓ ἄῤ Ἐπειῶν οὔ τ̓ αὐτῶν Πυλίων οὔ τ̓ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

[high-minded]

υἱέας

υἱός (436) [Λ] 23.180-23.182

υἱέας masculine accusative plural

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.301-23.303

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

[a son]

ἐσθλοὺς

ἐσθλός (80) [Λ] 23.180-23.182

ἐσθλοὺς masculine accusative plural

23.280-23.282

23.344-23.348

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

[good]

23.182τοὺς ἅμα σοὶ πάντας

πᾶς (546) [Λ] 23.180-23.182

πάντας masculine accusative plural

23.202-23.203

τοὶ δ̓ ὡς ἴδον ὀφθαλμοῖσι πάντες ἀνήϊξαν, κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος·

23.208-23.211

23.236-23.238

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[all, the whole]

πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 23.180-23.182

πῦρ neuter nominative singular

23.182-23.183

Ἕκτορα δ̓ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

23.196-23.198

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

[fire]

ἐσθίει· Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 23.182-23.183

Ἕκτορα masculine accusative singular

24.14-24.18

24.22

ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων·

24.33-24.34

οὔ νύ ποθ̓ ὑμῖν Ἕκτωρ μηρί̓ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;

[Hector]

δ̓ οὔ τι 23.183δώσω

δίδωμι (254) [Λ] 23.182-23.183

δώσω 1st person singular active future indicative

23.296-23.298

23.298-23.299

μέγα γάρ οἱ ἔδωκε Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

23.388-23.390

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

[to give]

Πριαμίδην

Πριαμίδης (33) [Λ] 23.182-23.183

Πριαμίδην masculine accusative singular

2.816-2.817

Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Πριαμίδης·

3.355-3.356

ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλε Πριαμίδαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην·

4.489-4.490

τοῦ δ̓ Ἄντιφος αἰολοθώρηξ Πριαμίδης καθ̓ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί.

[son of Priam]

πυρὶ

πῦρ (111) [Λ] 23.182-23.183

πυρὶ neuter dative singular

23.196-23.198

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

23.236-23.238

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[fire]

δαπτέμεν

δάπτω (6) [Λ] 23.182-23.183

δαπτέμεν active present infinitive

5.858-5.859

τῇ ῥά μιν οὖτα τυχών, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψεν, ἐκ δὲ δόρυ σπάσεν αὖτις·

11.481

θῶες μέν τε διέτρεσαν, αὐτὰρ ὃ δάπτει·

13.825-13.831

εἰ γὰρ ἐγὼν οὕτω γε Διὸς πάϊς αἰγιόχοιο εἴην ἤματα πάντα, τέκοι δέ με πότνια Ἥρη, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισι πᾶσι μάλ̓, ἐν δὲ σὺ τοῖσι πεφήσεαι, αἴ κε ταλάσσῃς μεῖναι ἐμὸν δόρυ μακρόν, ὅ τοι χρόα λειριόεντα δάψει·

[to devour]

, ἀλλὰ κύνεσσιν

κύων (75) [Λ] 23.182-23.183

κύνεσσιν masculine dative plural

23.184-23.187

24.209-24.213

τῷ δ̓ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή, ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι ἐσθέμεναι προσφῦσα·

[a dog]

. 23.184ὣς φάτ̓

φημί (406) [Λ] 23.184

φάτ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

23.249

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐπίθοντο ποδώκεϊ Πηλεΐωνι.

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

[to say, to claim]

ἀπειλήσας

ἀπειλέω (20) [Λ] 23.184

ἀπειλήσας masculine nominative singular active aorist participle

23.862-23.864

αὐτίκα δ̓ ἰὸν ἧκεν ἐπικρατέως, οὐ δ̓ ἠπείλησεν ἄνακτι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

23.872-23.873

αὐτίκα δ̓ ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

1.161-1.162

καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλὰ μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.

[[to force back]]

· τὸν δ̓ οὐ κύνες

κύων (75) [Λ] 23.184-23.187

κύνες masculine nominative plural

23.184-23.187

24.209-24.213

24.406-24.409

εἰ μὲν δὴ θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος εἴς, ἄγε δή μοι πᾶσαν ἀληθείην κατάλεξον, ἢ ἔτι πὰρ νήεσσιν ἐμὸς πάϊς, ἦέ μιν ἤδη ᾗσι κυσὶν μελεϊστὶ ταμὼν προύθηκεν Ἀχιλλεύς.

[a dog]

ἀμφεπένοντο

ἀμφιπένομαι (6) [Λ] 23.184-23.187

ἀμφεπένοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

4.220-4.221

ὄφρα τοὶ ἀμφεπένοντο βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον, τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων·

13.656-13.658

τὸν μὲν Παφλαγόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, ἐς δίφρον δ̓ ἀνέσαντες ἄγον προτὶ Ἴλιον ἱρὴν ἀχνύμενοι·

16.28-16.29

τοὺς μέν τ̓ ἰητροὶ πολυφάρμακοι ἀμφιπένονται ἕλκἐ ἀκειόμενοι·

[to be busied about, take charge of]

, 23.185ἀλλὰ κύνας

κύων (75) [Λ] 23.184-23.187

κύνας masculine accusative plural

24.209-24.213

24.406-24.409

24.411-24.413

ὦ γέρον οὔ πω τόν γε κύνες φάγον οὐ δ̓ οἰωνοί, ἀλλ̓ ἔτι κεῖνος κεῖται Ἀχιλλῆος παρὰ νηῒ αὔτως ἐν κλισίῃσι·

[a dog]

μὲν ἄλαλκε

ἄλαλκε (9) [Λ] 23.184-23.187

ἄλαλκε 3rd person singular active aorist indicative

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

17.153

νῦν δ̓ οὔ οἱ ἀλαλκέμεναι κύνας ἔτλης.

19.30-19.31

τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·

[to ward]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 23.184-23.187

Διὸς masculine genitive singular

23.298-23.299

μέγα γάρ οἱ ἔδωκε Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

23.306-23.308

Ἀντίλοχ̓ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ̓ ἐφίλησαν Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας·

23.724

τὰ δ̓ αὖ Διὶ πάντα μελήσει.

[Zeus]

θυγάτηρ

θυγάτηρ (62) [Λ] 23.184-23.187

θυγάτηρ feminine nominative singular

24.166-24.168

θυγατέρες δ̓ ἀνὰ δώματ̓ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.

24.560-24.562

νοέω δὲ καὶ αὐτὸς Ἕκτορά τοι λῦσαι, Διόθεν δέ μοι ἄγγελος ἦλθε μήτηρ, ἥ μ̓ ἔτεκεν, θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.

24.602-24.604

καὶ γάρ τ̓ ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου, τῇ περ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάροισιν ὄλοντο ἓξ μὲν θυγατέρες, ἓξ δ̓ υἱέες ἡβώοντες.

[a daughter]

Ἀφροδίτη

Ἀφροδίτη (29) [Λ] 23.184-23.187

Ἀφροδίτη feminine nominative singular

24.697-24.701

οὐ δέ τις ἄλλος ἔγνω πρόσθ̓ ἀνδρῶν καλλιζώνων τε γυναικῶν, ἀλλ̓ ἄρα Κασσάνδρη ἰκέλη χρυσῇ Ἀφροδίτῃ Πέργαμον εἰσαναβᾶσα φίλον πατέῤ εἰσενόησεν ἑσταότ̓ ἐν δίφρῳ, κήρυκά τε ἀστυβοώτην·

2.819-2.823

Δαρδανίων αὖτ̓ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ̓ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

3.64

μή μοι δῶῤ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·

[Aphrodite]

23.186ἤματα

ἦμαρ (92) [Λ] 23.184-23.187

ἤματα neuter accusative plural

23.592-23.595

24.72-24.73

ἦ γάρ οἱ αἰεὶ μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.

24.490-24.492

ἀλλ̓ ἤτοι κεῖνός γε σέθεν ζώοντος ἀκούων χαίρει τ̓ ἐν θυμῷ, ἐπί τ̓ ἔλπεται ἤματα πάντα ὄψεσθαι φίλον υἱὸν ἀπὸ Τροίηθεν ἰόντα·

[day]

καὶ νύκτας

νύξ (67) [Λ] 23.184-23.187

νύκτας feminine accusative plural

24.72-24.73

ἦ γάρ οἱ αἰεὶ μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.

24.362-24.363

πῇ πάτερ ὧδ̓ ἵππους τε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις νύκτα δἰ ἀμβροσίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

24.366-24.367

τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν τοσσάδ̓ ὀνείατ̓ ἄγοντα, τίς ἂν δή τοι νόος εἴη;

[the night]

, ῥοδόεντι δὲ χρῖεν

χρίω (4) [Λ] 23.184-23.187

χρῖεν 3rd person singular active imperfect indicative

24.587-24.590

τὸν δ̓ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ, ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα, αὐτὸς τόν γ̓ Ἀχιλεὺς λεχέων ἐπέθηκεν ἀείρας, σὺν δ̓ ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπ̓ ἀπήνην.

16.667-16.670

εἰ δ̓ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσόν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·

16.677-16.680

βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν, αὐτίκα δ̓ ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσεν ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσέν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσε·

[to touch on the surface: to rub]

ἐλαίῳ

ἔλαιον (8) [Λ] 23.184-23.187

ἐλαίῳ neuter dative singular

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

24.587-24.590

τὸν δ̓ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ, ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα, αὐτὸς τόν γ̓ Ἀχιλεὺς λεχέων ἐπέθηκεν ἀείρας, σὺν δ̓ ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπ̓ ἀπήνην.

2.749-2.754

τῷ δ̓ Ἐνιῆνες ἕποντο μενεπτόλεμοί τε Περαιβοὶ οἳ περὶ Δωδώνην δυσχείμερον οἰκί̓ ἔθεντο, οἵ τ̓ ἀμφ̓ ἱμερτὸν Τιταρησσὸν ἔργα νέμοντο ὅς ῥ̓ ἐς Πηνειὸν προΐει καλλίρροον ὕδωρ, οὐ δ̓ ὅ γε Πηνειῷ συμμίσγεται ἀργυροδίνῃ, ἀλλά τέ μιν καθύπερθεν ἐπιρρέει ἠΰτ̓ ἔλαιον·

[olive-oil]

23.187ἀμβροσίῳ

ἀμβρόσιος (17) [Λ] 23.184-23.187

ἀμβροσίῳ neuter dative singular

24.340-24.342

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ̓ ὑγρὴν ἠδ̓ ἐπ̓ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·

24.362-24.363

πῇ πάτερ ὧδ̓ ἵππους τε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις νύκτα δἰ ἀμβροσίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

[immortal]

, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων. 23.188τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον

κυάνεος (13) [Λ] 23.188-23.191

κυάνεον neuter accusative singular

24.93-24.94

ὣς ἄρα φωνήσασα κάλυμμ̓ ἕλε δῖα θεάων κυάνεον, τοῦ δ̓ οὔ τι μελάντερον ἔπλετο ἔσθος.

1.528

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·

4.280-4.282

τοῖαι ἅμ̓ Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν δήϊον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες κυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.

[dark-blue, glossy-blue]

νέφος

νέφος (33) [Λ] 23.188-23.191

νέφος neuter accusative singular

23.212-23.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπεβήσετο, τοὶ δ̓ ὀρέοντο ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

23.365-23.367

23.874

ὕψι δ̓ ὑπὸ νεφέων εἶδε τρήρωνα πέλειαν·

[a cloud, mass]

ἤγαγε

ἄγω (175) [Λ] 23.188-23.191

ἤγαγε 3rd person singular active aorist indicative

23.262-23.265

23.293-23.295

23.300

τὴν ὅ γ̓ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.

[to lead]

Φοῖβος

Φοῖβος (49) [Λ] 23.188-23.191

Φοῖβος masculine nominative singular

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

24.31-24.32

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

1.43-1.45

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξ̓ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

[Phoebus]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 23.188-23.191

Ἀπόλλων masculine nominative singular

23.290-23.292

τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν, οὕς ποτ̓ ἀπηύρα Αἰνείαν, ἀτὰρ αὐτὸν ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων.

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

23.388-23.390

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

[Apollo]

23.189οὐρανόθεν πεδίον

πεδίον (100) [Λ] 23.188-23.191

πεδίον neuter accusative singular

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

23.364-23.365

οἳ δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο νόσφι νεῶν ταχέως·

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

[a plain]

δέ, κάλυψε

καλύπτω (65) [Λ] 23.188-23.191

κάλυψε 3rd person singular active aorist indicative

23.252-23.254

23.692-23.694

24.20-24.21

περὶ δ̓ αἰγίδι πάντα κάλυπτε χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

[to cover with]

δὲ χῶρον

χῶρος (16) [Λ] 23.188-23.191

χῶρον masculine accusative singular

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

3.314-3.317

3.344-3.345

καί ῥ̓ ἐγγὺς στήτην διαμετρητῷ ἐνὶ χώρῳ σείοντ̓ ἐγχείας ἀλλήλοισιν κοτέοντε.

[a piece of ground, ground, place]

ἅπαντα

ἅπας (52) [Λ] 23.188-23.191

ἅπαντα masculine accusative singular

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

23.890-23.891

ἴδμεν γὰρ ὅσον προβέβηκας ἁπάντων ἠδ̓ ὅσσον δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος·

24.97-24.99

ἀκτὴν δ̓ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δ̓ ἄλλοι ἅπαντες εἵαθ̓ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.

[quite all, the whole]

23.190ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 23.188-23.191

ὅσσον masculine accusative singular

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

23.276

ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι·

23.327-23.328

ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ̓ ὄργυἰ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης·

[as much/many as]

ἐπεῖχε

ἐπέχω (10) [Λ] 23.188-23.191

ἐπεῖχε 3rd person singular active imperfect indicative

23.236-23.238

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

24.790-24.792

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἤγερθεν ὁμηγερέες τ̓ ἐγένοντο πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[to hold on; hold out; hold back; adjourn; occupy]

νέκυς

νέκυς (54) [Λ] 23.188-23.191

νέκυς masculine nominative singular

24.35-24.38

24.107-24.108

ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρωρεν Ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι καὶ Ἀχιλλῆϊ πτολιπόρθῳ·

24.422-24.423

ὥς τοι κήδονται μάκαρες θεοὶ υἷος ἑῆος καὶ νέκυός περ ἐόντος, ἐπεί σφι φίλος περὶ κῆρι.

[a dead body, a corpse, corse]

, μὴ πρὶν μένος

μένος (136) [Λ] 23.188-23.191

μένος neuter nominative singular

23.236-23.238

23.388-23.390

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

[might, force, strength, prowess, courage]

ἠελίοιο

ἠέλιος (41) [Λ] 23.188-23.191

ἠελίοιο masculine genitive singular

24.556-24.558

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

23.191σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα

χρώς (69) [Λ] 23.188-23.191

χρόα masculine accusative singular

23.673

ἀντικρὺ χρόα τε ῥήξω σύν τ̓ ὀστέ̓ ἀράξω.

23.805-23.808

23.818-23.819

ἔνθ̓ Αἴας μὲν ἔπειτα κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην νύξ̓, οὐ δὲ χρό̓ ἵκανεν·

[the surface of the body, the skin]

ἴνεσιν

ἴς (10) [Λ] 23.188-23.191

ἴνεσιν feminine dative plural

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

5.243-5.245

Τυδεΐδη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ, ἄνδῤ ὁρόω κρατερὼ ἐπὶ σοὶ μεμαῶτε μάχεσθαι ἶν̓ ἀπέλεθρον ἔχοντας·

7.268-7.271

δεύτερος αὖτ̓ Αἴας πολὺ μείζονα λᾶαν ἀείρας ἧκ̓ ἐπιδινήσας, ἐπέρεισε δὲ ἶν̓ ἀπέλεθρον, εἴσω δ̓ ἀσπίδ̓ ἔαξε βαλὼν μυλοειδέϊ πέτρῳ, βλάψε δέ οἱ φίλα γούναθ̓·

[sinew, tendon]

ἠδὲ μέλεσσιν

μέλος (10) [Λ] 23.188-23.191

μέλεσσιν neuter dative plural

23.688-23.689

δεινὸς δὲ χρόμαδος γενύων γένετ̓, ἔρρεε δ̓ ἱδρὼς πάντοθεν ἐκ μελέων·

23.880-23.881

ὠκὺς δ̓ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο, τῆλε δ̓ ἀπ̓ αὐτοῦ κάππεσε·

24.358-24.360

ὣς φάτο, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, δείδιε δ̓ αἰνῶς, ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι, στῆ δὲ ταφών·

[a limb; a phrase of song; a song]

. 23.192οὐ δὲ πυρὴ

πυρή (20) [Λ] 23.192

πυρὴ feminine nominative singular

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

23.208-23.211

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

[any place where fire is kindled]

Πατρόκλου

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.192

Πατρόκλου masculine genitive singular

23.208-23.211

23.218-23.221

23.238-23.240

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο λέγωμεν εὖ διαγιγνώσκοντες·

[Patroclus]

ἐκαίετο

καίω (50) [Λ] 23.192

ἐκαίετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.196-23.198

πολλὰ δὲ καὶ σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί, ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι.

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

[to light, kindle]

τεθνηῶτος

θνήσκω (75) [Λ] 23.192

τεθνηῶτος masculine genitive singular active perfect participle

23.222-23.225

24.14-24.18

24.18-24.20

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτ̓ ἐλεαίρων καὶ τεθνηότα περ·

· 23.193ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀλλ̓ ἐνόησε

νοέω (79) [Λ] 23.193

ἐνόησε 3rd person singular active aorist indicative

23.304-23.305

πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς μυθεῖτ̓ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

ποδάρκης

ποδαρκής (19) [Λ] 23.193

ποδάρκης masculine nominative singular

23.328-23.333

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

[succouring with the feet, running to the rescue]

δῖος

δῖος (218) [Λ] 23.193

δῖος masculine nominative singular

23.328-23.333

23.344-23.348

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.193

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

23.208-23.211

23.218-23.221

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

[Achilles]

· 23.194στὰς

ἵστημι (305) [Λ] 23.194-23.195

στὰς masculine nominative singular active aorist participle

23.271

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

[to make to stand]

ἀπάνευθε πυρῆς

πυρή (20) [Λ] 23.194-23.195

πυρῆς feminine genitive singular

23.208-23.211

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

23.217-23.218

παννύχιοι δ̓ ἄρα τοί γε πυρῆς ἄμυδις φλόγ̓ ἔβαλλον φυσῶντες λιγέως·

[any place where fire is kindled]

δοιοῖς

δοιοί (12) [Λ] 23.194-23.195

δοιοῖς masculine dative plural

24.527-24.528

δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων·

4.7-4.8

δοιαὶ μὲν Μενελάῳ ἀρηγόνες εἰσὶ θεάων Ἥρη τ̓ Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη.

5.206-5.208

ἤδη γὰρ δοιοῖσιν ἀριστήεσσιν ἐφῆκα Τυδεΐδῃ τε καὶ Ἀτρεΐδῃ, ἐκ δ̓ ἀμφοτέροιιν ἀτρεκὲς αἷμ̓ ἔσσευα βαλών, ἤγειρα δὲ μᾶλλον.

[two, both]

ἠρᾶτ̓

ἀράομαι (21) [Λ] 23.194-23.195

ἠρᾶτ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.208-23.211

1.35-1.36

πολλὰ δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ̓ ὃ γεραιὸς Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ·

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

[to pray to]

ἀνέμοισι

ἄνεμος (41) [Λ] 23.194-23.195

ἀνέμοισι masculine dative plural

23.198-23.199

ὦκα δὲ Ἶρις ἀράων ἀΐουσα μετάγγελος ἦλθ̓ ἀνέμοισιν.

23.229-23.230

οἳ δ̓ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι Θρηΐκιον κατὰ πόντον·

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

[wind]

23.195Βορέῃ

Βορέας (12) [Λ] 23.194-23.195

Βορέῃ masculine dative singular

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

23.692-23.694

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς θίν̓ ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν, ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ̓·

5.520-5.526

οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ οὔ τε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔ τε ἰωκάς, ἀλλ̓ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων νηνεμίης ἔστησεν ἐπ̓ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν ἀτρέμας, ὄφῤ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

[North wind]

καὶ Ζεφύρῳ

Ζέφυρος (10) [Λ] 23.194-23.195

Ζεφύρῳ masculine dative singular

23.200-23.201

οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον εἰλαπίνην δαίνυντο·

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

2.147-2.149

ὡς δ̓ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τ̓ ἠμύει ἀσταχύεσσιν, ὣς τῶν πᾶσ̓ ἀγορὴ κινήθη·

[Zephyrus, the west wind]

, καὶ ὑπίσχετο

ὑπισχνέομαι (18) [Λ] 23.194-23.195

ὑπίσχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

1.514-1.516

νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπ̓, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[to promise]

ἱερὰ

ἱερόν (8) [Λ] 23.194-23.195

ἱερὰ neuter accusative plural

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

[sanctuary]

καλά

καλός (142) [Λ] 23.194-23.195

καλά neuter accusative plural

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

[beautiful]

· 23.196πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 23.196-23.198

πολλὰ neuter accusative plural

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.319-23.321

ἀλλ̓ ὃς μέν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασιν οἷσι πεποιθὼς ἀφραδέως ἐπὶ πολλὸν ἑλίσσεται ἔνθα καὶ ἔνθα, ἵπποι δὲ πλανόωνται ἀνὰ δρόμον, οὐ δὲ κατίσχει·

[much, many]

δὲ καὶ σπένδων

σπένδω (9) [Λ] 23.196-23.198

σπένδων masculine nominative singular active present participle

24.287-24.289

τῆ σπεῖσον Διὶ πατρί, καὶ εὔχεο οἴκαδ̓ ἱκέσθαι ἂψ ἐκ δυσμενέων ἀνδρῶν, ἐπεὶ ἂρ σέ γε θυμὸς ὀτρύνει ἐπὶ νῆας ἐμεῖο μὲν οὐκ ἐθελούσης.

6.258-6.260

ἀλλὰ μέν̓ ὄφρά κέ τοι μελιηδέα οἶνον ἐνείκω, ὡς σπείσῃς Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι πρῶτον, ἔπειτα δὲ καὐτὸς ὀνήσεαι αἴ κε πίῃσθα.

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[to pour a libation,(mid.) to make a treaty]

χρυσέῳ

χρύσεος (75) [Λ] 23.196-23.198

χρυσέῳ neuter dative singular

23.218-23.221

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

[golden, of gold, decked]

δέπαϊ

δέπας (28) [Λ] 23.196-23.198

δέπαϊ neuter dative singular

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

23.656

τῷ δ̓ ἄρα νικηθέντι τίθει δέπας ἀμφικύπελλον.

23.663

αὐτὰρ ὃ νικηθεὶς δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον.

[a beaker, goblet, chalice]

λιτάνευεν

λιτανεύω (4) [Λ] 23.196-23.198

λιτάνευεν 3rd person singular active imperfect indicative

24.356-24.357

ἀλλ̓ ἄγε δὴ φεύγωμεν ἐφ̓ ἵππων, ἤ μιν ἔπειτα γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.581-9.583

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

22.414-22.415

πάντας δ̓ ἐλλιτάνευε κυλινδόμενος κατὰ κόπρον, ἐξονομακλήδην ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον·

[to pray, entreat]

23.197ἐλθέμεν

ἔρχομαι (338) [Λ] 23.196-23.198

ἐλθέμεν active aorist infinitive

23.198-23.199

ὦκα δὲ Ἶρις ἀράων ἀΐουσα μετάγγελος ἦλθ̓ ἀνέμοισιν.

23.208-23.211

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

[to come]

, ὄφρα τάχιστα

ταχύς (91) [Λ] 23.196-23.198

τάχιστα neuter accusative plural

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

23.344-23.348

23.403

τιταίνετον ὅττι τάχιστα.

[quick, swift, fleet]

πυρὶ

πῦρ (111) [Λ] 23.196-23.198

πυρὶ neuter dative singular

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

23.236-23.238

24.35-24.38

τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι ᾗ τ̓ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.

[fire]

φλεγεθοίατο

φλεγέθω (4) [Λ] 23.196-23.198

φλεγεθοίατο 3rd person plural medio-passive present optative

17.736-17.739

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

18.210-18.213

ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δ̓ αὐγὴ γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι, αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·

21.357-21.358

Ἥφαιστ̓, οὔ τις σοί γε θεῶν δύνατ̓ ἀντιφερίζειν, οὐ δ̓ ἂν ἐγὼ σοί γ̓ ὧδε πυρὶ φλεγέθοντι μαχοίμην.

[to burn, scorch, burn up]

νεκροί

νεκρός (54) [Λ] 23.196-23.198

νεκροί masculine nominative plural

24.137

ἀλλ̓ ἄγε δὴ λῦσον, νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα.

24.139-24.140

ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο, εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει.

24.149-24.151

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

[a dead body, corpse]

, 23.198ὕλη

ὕλη (30) [Λ] 23.196-23.198

ὕλη feminine nominative singular

24.662-24.663

οἶσθα γὰρ ὡς κατὰ ἄστυ ἐέλμεθα, τηλόθι δ̓ ὕλη ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.

24.784

ἐννῆμαρ μὲν τοί γε ἀγίνεον ἄσπετον ὕλην·

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

[wood, material]

τε σεύαιτο

σεύω (40) [Λ] 23.196-23.198

σεύαιτο 3rd person singular middle aorist optative

24.403-24.404

ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐ δὲ δύνανται ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.

2.149-2.151

τοὶ δ̓ ἀλαλητῷ νῆας ἔπ̓ ἐσσεύοντο, ποδῶν δ̓ ὑπένερθε κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη·

2.808

ἐπὶ τεύχεα δ̓ ἐσσεύοντο·

[to put in quick motion: to drive, hunt, chase away]

καήμεναι

καίω (50) [Λ] 23.196-23.198

καήμεναι passive aorist infinitive

23.208-23.211

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

[to light, kindle]

. ὦκα δὲ Ἶρις

Ἶρις (40) [Λ] 23.198-23.199

Ἶρις feminine nominative singular

23.201-23.202

θέουσα δὲ Ἶρις ἐπέστη βηλῷ ἔπι λιθέῳ·

24.77-24.79

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης ἔνθορε μείλανι πόντῳ·

24.87

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

[Iris, messenger to the gods]

23.199ἀράων

ἀρά (3) [Λ] 23.198-23.199

ἀράων feminine genitive plural

15.377-15.378

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, μέγα δ̓ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς, ἀράων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος.

15.596-15.599

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δ̓ ἐξαίσιον ἀρὴν πᾶσαν ἐπικρήνειε·

[a prayer, imprecation, curse]

ἀΐουσα

ἀίω (14) [Λ] 23.198-23.199

ἀΐουσα feminine nominative singular active present participle

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

10.160-10.161

οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ̓ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

10.188-10.189

πεδίον δὲ γὰρ αἰεὶ τετράφαθ̓, ὁππότ̓ ἐπὶ Τρώων ἀΐοιεν ἰόντων.

μετάγγελος ἦλθ̓

ἔρχομαι (338) [Λ] 23.198-23.199

ἦλθ̓ 3rd person singular active aorist indicative

23.208-23.211

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

23.496-23.497

οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται·

[to come]

ἀνέμοισιν

ἄνεμος (41) [Λ] 23.198-23.199

ἀνέμοισιν masculine dative plural

23.229-23.230

οἳ δ̓ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι Θρηΐκιον κατὰ πόντον·

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

23.365-23.367

ὑπὸ δὲ στέρνοισι κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα, χαῖται δ̓ ἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο.

[wind]

. 23.200οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο

Ζέφυρος (10) [Λ] 23.200-23.201

Ζεφύροιο masculine genitive singular

23.208-23.211

2.147-2.149

4.275-4.276

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς·

[Zephyrus, the west wind]

δυσαέος ἀθρόοι

ἀθρόος (7) [Λ] 23.200-23.201

ἀθρόοι masculine nominative plural

2.437-2.440

ἀλλ̓ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας, ἡμεῖς δ̓ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν ἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

14.37-14.38

τώ ῥ̓ οἵ γ̓ ὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι·

15.655-15.657

Ἀργεῖοι δὲ νεῶν μὲν ἐχώρησαν καὶ ἀνάγκῃ τῶν πρωτέων, αὐτοῦ δὲ παρὰ κλισίῃσιν ἔμειναν ἁθρόοι, οὐ δὲ κέδασθεν ἀνὰ στρατόν·

[in crowds]

ἔνδον 23.201εἰλαπίνην

εἰλαπίνη (3) [Λ] 23.200-23.201

εἰλαπίνην feminine accusative singular

10.216-10.217

τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον, αἰεὶ δ̓ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.

18.491-18.493

ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τ̓ ἔσαν εἰλαπίναι τε, νύμφας δ̓ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δ̓ ὑμέναιος ὀρώρει·

[a feast]

δαίνυντο

δαίνυμι (18) [Λ] 23.200-23.201

δαίνυντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

24.62-24.63

ἐν δὲ σὺ τοῖσι δαίνὐ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταῤ, αἰὲν ἄπιστε.

24.664-24.667

24.801-24.803

αὐτὰρ ἔπειτα εὖ συναγειρόμενοι δαίνυντ̓ ἐρικυδέα δαῖτα δώμασιν ἐν Πριάμοιο διοτρεφέος βασιλῆος.

[to divide]

· θέουσα

θέω (62) [Λ] 23.201-23.202

θέουσα feminine nominative singular active present participle

23.309-23.310

ἀλλά τοι ἵπποι βάρδιστοι θείειν·

23.385-23.387

τοῖο δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο, οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας, οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες.

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

[to run]

δὲ Ἶρις

Ἶρις (40) [Λ] 23.201-23.202

Ἶρις feminine nominative singular

24.77-24.79

24.87

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

24.95-24.96

βῆ δ̓ ἰέναι, πρόσθεν δὲ ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ἡγεῖτ̓·

[Iris, messenger to the gods]

ἐπέστη

ἐφίστημι (16) [Λ] 23.201-23.202

ἐπέστη 3rd person singular active aorist indicative

5.623-5.626

6.370-6.373

10.124

νῦν δ̓ ἐμέο πρότερος μάλ̓ ἐπέγρετο καί μοι ἐπέστη·

[to set on, over; set in charge of]

23.202βηλῷ

βηλός (3) [Λ] 23.201-23.202

βηλῷ masculine dative singular

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

15.22-15.24

ὃν δὲ λάβοιμι ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφῤ ἂν ἵκηται γῆν ὀλιγηπελέων·

[that on which one treads, the threshold]

ἔπι λιθέῳ· τοὶ δ̓ ὡς ἴδον

εἶδον (237) [Λ] 23.202-23.203

ἴδον 3rd person plural active aorist indicative

23.418-23.419

αἶψα δ̓ ἔπειτα στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

[to see]

ὀφθαλμοῖσι

ὀφθαλμός (60) [Λ] 23.202-23.203

ὀφθαλμοῖσι masculine dative plural

23.385-23.387

24.203-24.205

24.206-24.208

εἰ γάρ σ̓ αἱρήσει καὶ ἐσόψεται ὀφθαλμοῖσιν ὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε οὔ σ̓ ἐλεήσει, οὐ δέ τί σ̓ αἰδέσεται.

[the eye]

23.203πάντες

πᾶς (546) [Λ] 23.202-23.203

πάντες masculine nominative plural

23.208-23.211

23.236-23.238

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

[all, the whole]

ἀνήϊξαν

ἀναίσσω (11) [Λ] 23.202-23.203

ἀνήϊξαν 3rd person plural active aorist indicative

23.733-23.734

καί νύ κε τὸ τρίτον αὖτις ἀναΐξαντ̓ ἐπάλαιον, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ κατέρυκε·

24.440-24.442

ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, ἐν δ̓ ἔπνευσ̓ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.

24.621-24.622

ἦ καὶ ἀναΐξας ὄϊν ἄργυφον ὠκὺς Ἀχιλλεὺς σφάξ̓·

, κάλεόν

καλέω (60) [Λ] 23.202-23.203

κάλεόν 3rd person plural active imperfect indicative

24.74-24.76

ἀλλ̓ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο, ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

24.88

καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.

24.106

ἀλλὰ καὶ ὧς ἐρέω τοῦ σ̓ εἵνεκα δεῦρο κάλεσσα.

[to call, summon]

τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 23.202-23.203

ἕκαστος masculine nominative singular

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

[every, every one, each, each one]

· 23.204ἣ δ̓ αὖθ̓ ἕζεσθαι

ἕζομαι (35) [Λ] 23.204

ἕζεσθαι medio-passive present infinitive

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

24.522-24.523

ἀλλ̓ ἄγε δὴ κατ̓ ἄῤ ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δ̓ ἔμπης ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ·

[to seat oneself, sit]

μὲν ἀνήνατο

ἀναίνομαι (9) [Λ] 23.204

ἀνήνατο 3rd person singular middle aorist indicative

7.93

αἴδεσθεν μὲν ἀνήνασθαι, δεῖσαν δ̓ ὑποδέχθαι·

9.116

ἀασάμην, οὐ δ̓ αὐτὸς ἀναίνομαι.

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

[to reject with contempt, turn one's back on, spurn]

, εἶπε

εἶπον (279) [Λ] 23.204

εἶπε 3rd person singular active aorist indicative

23.212-23.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπεβήσετο, τοὶ δ̓ ὀρέοντο ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

23.271

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[to speak, say]

δὲ μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 23.204

μῦθον masculine accusative singular

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

23.271

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

· 23.205οὐχ ἕδος

ἕδος (12) [Λ] 23.205

ἕδος neuter nominative singular

24.144-24.148

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσ̓ ἕδος Οὐλύμποιο ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

24.544-24.546

ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων, τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

[a sitting-place]

· εἶμι

εἶμι (299) [Λ] 23.205-23.207

εἶμι 1st person singular active present indicative

23.226-23.228

23.385-23.387

23.646

ἀλλ̓ ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε.

[come, go]

γὰρ αὖτις ἐπ̓ Ὠκεανοῖο

Ὠκεανός (18) [Λ] 23.205-23.207

Ὠκεανοῖο masculine genitive singular

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

3.4-3.6

αἵ τ̓ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρον κλαγγῇ ταί γε πέτονται ἐπ̓ ὠκεανοῖο ῥοάων ἀνδράσι Πυγμαίοισι φόνον καὶ κῆρα φέρουσαι·

5.4-5.6

δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέῤ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·

[Oceanus]

ῥέεθρα

ῥεῖθρον (19) [Λ] 23.205-23.207

ῥέεθρα neuter accusative plural

2.459-2.465

τῶν δ̓ ὥς τ̓ ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλὰ χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων Ἀσίω ἐν λειμῶνι Καϋστρίου ἀμφὶ ῥέεθρα ἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται ἀγαλλόμενα πτερύγεσσι κλαγγηδὸν προκαθιζόντων, σμαραγεῖ δέ τε λειμών, ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἐς πεδίον προχέοντο Σκαμάνδριον·

2.531-2.533

οἳ Κῦνόν τ̓ ἐνέμοντ̓ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τε Βῆσσάν τε Σκάρφην τε καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινὰς Τάρφην τε Θρόνιον τε Βοαγρίου ἀμφὶ ῥέεθρα·

7.132-7.135

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον ἡβῷμ̓ ὡς ὅτ̓ ἐπ̓ ὠκυρόῳ Κελάδοντι μάχοντο ἀγρόμενοι Πύλιοί τε καὶ Ἀρκάδες ἐγχεσίμωροι Φειᾶς πὰρ τείχεσσιν Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα.

[that which flows, a river, stream]

23.206Αἰθιόπων ἐς γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 23.205-23.207

γαῖαν feminine accusative singular

23.218-23.221

23.226-23.228

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

[a land, country]

, ὅθι ῥέζουσ̓

ῥέζω (52) [Λ] 23.205-23.207

ῥέζουσ̓ 3rd person plural active present indicative

23.494

καὶ δ̓ ἄλλῳ νεμεσᾶτον ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι.

23.570

Ἀντίλοχε πρόσθεν πεπνυμένε ποῖον ἔρεξας.

23.862-23.864

αὐτίκα δ̓ ἰὸν ἧκεν ἐπικρατέως, οὐ δ̓ ἠπείλησεν ἄνακτι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

ἑκατόμβας

ἑκατόμβη (22) [Λ] 23.205-23.207

ἑκατόμβας feminine accusative plural

23.862-23.864

αὐτίκα δ̓ ἰὸν ἧκεν ἐπικρατέως, οὐ δ̓ ἠπείλησεν ἄνακτι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

23.872-23.873

αὐτίκα δ̓ ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

[an offering of a hundred oxen]

23.207ἀθανάτοις

ἀθάνατος (106) [Λ] 23.205-23.207

ἀθανάτοις masculine dative plural

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

23.546-23.547

ἀλλ̓ ὤφελεν ἀθανάτοισιν εὔχεσθαι·

23.787-23.788

εἰδόσιν ὔμμ̓ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.

[undying, immortal]

, ἵνα δὴ καὶ ἐγὼ μεταδαίσομαι ἱρῶν

ἱρός (20) [Λ] 23.205-23.207

ἱρῶν neuter genitive plural

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

24.143

Ἶριν δ̓ ὄτρυνε Κρονίδης εἰς Ἴλιον ἱρήν·

24.380-24.384

ἀλλ̓ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον, ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ, ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρὴν δειδιότες·

. 23.208ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.208-23.211

Ἀχιλεὺς masculine nominative singular

23.218-23.221

23.222-23.225

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

[Achilles]

Βορέην

Βορέας (12) [Λ] 23.208-23.211

Βορέην masculine accusative singular

23.692-23.694

5.520-5.526

5.697-5.698

αὖτις δ̓ ἐμπνύνθη, περὶ δὲ πνοιὴ Βορέαο ζώγρει ἐπιπνείουσα κακῶς κεκαφηότα θυμόν.

[North wind]

ἠδὲ Ζέφυρον

Ζέφυρος (10) [Λ] 23.208-23.211

Ζέφυρον masculine accusative singular

2.147-2.149

4.275-4.276

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς·

4.422-4.423

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν αἰγιαλῷ πολυηχέϊ κῦμα θαλάσσης ὄρνυτ̓ ἐπασσύτερον Ζεφύρου ὕπο κινήσαντος·

[Zephyrus, the west wind]

κελαδεινὸν

κελαδεινός (4) [Λ] 23.208-23.211

κελαδεινὸν masculine accusative singular

16.181-16.183

τῆς δὲ κρατὺς ἀργεϊφόντης ἠράσατ̓, ὀφθαλμοῖσιν ἰδὼν μετὰ μελπομένῃσιν ἐν χορῷ Ἀρτέμιδος χρυσηλακάτου κελαδεινῆς.

20.70-20.71

Ἥρῃ δ̓ ἀντέστη χρυσηλάκατος κελαδεινὴ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα κασιγνήτη ἑκάτοιο·

21.511

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἐϋστέφανος κελαδεινή·

[sounding, noisy]

23.209ἐλθεῖν

ἔρχομαι (338) [Λ] 23.208-23.211

ἐλθεῖν active aorist infinitive

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

23.496-23.497

οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται·

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

[to come]

ἀρᾶται

ἀράομαι (21) [Λ] 23.208-23.211

ἀρᾶται 3rd person singular medio-passive present indicative

1.35-1.36

πολλὰ δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ̓ ὃ γεραιὸς Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ·

1.351

πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·

3.318-3.319

λαοὶ δ̓ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον, ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·

[to pray to]

, καὶ ὑπίσχεται

ὑπισχνέομαι (18) [Λ] 23.208-23.211

ὑπίσχεται 3rd person singular medio-passive present indicative

1.514-1.516

2.110-2.115

6.87-6.98

ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.

[to promise]

ἱερὰ

ἱερόν (8) [Λ] 23.208-23.211

ἱερὰ neuter accusative plural

1.144-1.147

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

4.378-4.379

οἳ δὲ τότ̓ ἐστρατόωνθ̓ ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης, καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτοὺς ἐπικούρους·

[sanctuary]

καλά

καλός (142) [Λ] 23.208-23.211

καλά neuter accusative plural

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

[beautiful]

, 23.210ὄφρα πυρὴν

πυρή (20) [Λ] 23.208-23.211

πυρὴν feminine accusative singular

23.215-23.216

Τροίην δ̓ ἐρίβωλον ἱκέσθην, ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ̓ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

23.217-23.218

παννύχιοι δ̓ ἄρα τοί γε πυρῆς ἄμυδις φλόγ̓ ἔβαλλον φυσῶντες λιγέως·

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

[any place where fire is kindled]

ὄρσητε

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.208-23.211

ὄρσητε 2nd person plural active aorist subjunctive

23.212-23.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπεβήσετο, τοὶ δ̓ ὀρέοντο ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

23.214-23.215

αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ·

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

[to stir, stir up]

καήμεναι

καίω (50) [Λ] 23.208-23.211

καήμεναι passive aorist infinitive

23.222-23.225

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

[to light, kindle]

, ᾗ ἔνι κεῖται

κεῖμαι (105) [Λ] 23.208-23.211

κεῖται 3rd person singular medio-passive present indicative

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

24.166-24.168

θυγατέρες δ̓ ἀνὰ δώματ̓ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

23.211Πάτροκλος

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.208-23.211

Πάτροκλος masculine nominative singular

23.218-23.221

23.238-23.240

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο λέγωμεν εὖ διαγιγνώσκοντες·

23.618-23.619

τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ̓ ἔμμεναι·

[Patroclus]

, τὸν πάντες

πᾶς (546) [Λ] 23.208-23.211

πάντες masculine nominative plural

23.236-23.238

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

[all, the whole]

ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί

Ἀχαιός (91) [Λ] 23.208-23.211

Ἀχαιοί masculine nominative plural

23.246-23.248

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

[Achaian]

. 23.212ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓

εἶπον (279) [Λ] 23.212-23.213

εἰποῦσ̓ feminine nominative singular active aorist participle

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

23.271

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

[to speak, say]

ἀπεβήσετο

ἀποβαίνω (23) [Λ] 23.212-23.213

ἀπεβήσετο 3rd person singular middle aorist indicative

24.188-24.190

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ ὅ γ̓ υἷας ἄμαξαν ἐΰτροχον ἡμιονείην ὁπλίσαι ἠνώγει, πείρινθα δὲ δῆσαι ἐπ̓ αὐτῆς.

24.457-24.459

δή ῥα τόθ̓ Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι, ἐς δ̓ ἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι, ἐξ ἵππων δ̓ ἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέν τε·

24.468-24.469

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον Ἑρμείας·

[to step off from]

, τοὶ δ̓ ὀρέοντο

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.212-23.213

ὀρέοντο 3rd person plural middle aorist indicative

23.214-23.215

αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ·

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.290-23.292

τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν, οὕς ποτ̓ ἀπηύρα Αἰνείαν, ἀτὰρ αὐτὸν ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων.

[to stir, stir up]

23.213ἠχῇ

ἠχή (9) [Λ] 23.212-23.213

ἠχῇ feminine dative singular

2.207-2.210

οἳ δ̓ ἀγορὴν δὲ αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

12.251-12.252

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ·

[a sound]

θεσπεσίῃ

θεσπέσιος (19) [Λ] 23.212-23.213

θεσπεσίῃ feminine dative singular

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

2.367-2.368

γνώσεαι δ̓ εἰ καὶ θεσπεσίῃ πόλιν οὐκ ἀλαπάξεις, ἦ ἀνδρῶν κακότητι καὶ ἀφραδίῃ πολέμοιο.

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

[divinely sounding, divinely sweet]

νέφεα

νέφος (33) [Λ] 23.212-23.213

νέφεα neuter accusative plural

23.365-23.367

23.874

ὕψι δ̓ ὑπὸ νεφέων εἶδε τρήρωνα πέλειαν·

4.274

τὼ δὲ κορυσσέσθην, ἅμα δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν.

[a cloud, mass]

κλονέοντε

κλονέω (20) [Λ] 23.212-23.213

κλονέοντε masculine nominative dual active present participle

4.301-4.302

τοὺς γὰρ ἀνώγει σφοὺς ἵππους ἐχέμεν μη δὲ κλονέεσθαι ὁμίλῳ·

5.7-5.8

τοῖόν οἱ πῦρ δαῖεν ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων, ὦρσε δέ μιν κατὰ μέσσον ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο.

5.93-5.94

ὣς ὑπὸ Τυδεΐδῃ πυκιναὶ κλονέοντο φάλαγγες Τρώων, οὐ δ̓ ἄρα μιν μίμνον πολέες περ ἐόντες.

[to drive in confusion, drive before one]

πάροιθεν. 23.214αἶψα δὲ πόντον

πόντος (36) [Λ] 23.214-23.215

πόντον masculine accusative singular

23.229-23.230

οἳ δ̓ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι Θρηΐκιον κατὰ πόντον·

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

[the sea]

ἵκανον

ἱκάνω (61) [Λ] 23.214-23.215

ἵκανον 3rd person plural active imperfect indicative

23.818-23.819

ἔνθ̓ Αἴας μὲν ἔπειτα κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην νύξ̓, οὐ δὲ χρό̓ ἵκανεν·

24.172-24.173

οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδ̓ ἱκάνω ἀλλ̓ ἀγαθὰ φρονέουσα·

24.346-24.348

αἶψα δ̓ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε, βῆ δ̓ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.

[to come, arrive]

ἀήμεναι

ἄημι (4) [Λ] 23.214-23.215

ἀήμεναι active present infinitive

5.520-5.526

οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ οὔ τε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔ τε ἰωκάς, ἀλλ̓ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων νηνεμίης ἔστησεν ἐπ̓ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν ἀτρέμας, ὄφῤ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

9.4-9.6

ὡς δ̓ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης·

21.385-21.386

ἐν δ̓ ἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα ἀργαλέη, δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο·

[to breathe hard, blow]

, ὦρτο

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.214-23.215

ὦρτο 3rd person singular middle aorist indicative

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.290-23.292

23.293-23.295

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

[to stir, stir up]

δὲ κῦμα

κῦμα (40) [Λ] 23.214-23.215

κῦμα neuter nominative singular

23.692-23.694

24.3-24.8

24.96

ἀμφὶ δ̓ ἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης.

[anything swollen]

23.215πνοιῇ

πνοή (15) [Λ] 23.214-23.215

πνοιῇ feminine dative singular

23.365-23.367

ὑπὸ δὲ στέρνοισι κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα, χαῖται δ̓ ἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο.

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

24.340-24.342

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ̓ ὑγρὴν ἠδ̓ ἐπ̓ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·

[a blowing, blast, breeze]

ὕπο λιγυρῇ

λιγυρός (5) [Λ] 23.214-23.215

λιγυρῇ feminine dative singular

5.520-5.526

οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ οὔ τε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔ τε ἰωκάς, ἀλλ̓ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων νηνεμίης ἔστησεν ἐπ̓ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν ἀτρέμας, ὄφῤ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

11.531-11.532

ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους μάστιγι λιγυρῇ·

13.588-13.592

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀπὸ πλατέος πτυόφιν μεγάλην κατ̓ ἀλωὴν θρῴσκωσιν κύαμοι μελανόχροες ἢ ἐρέβινθοι πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ καὶ λικμητῆρος ἐρωῇ, ὣς ἀπὸ θώρηκος Μενελάου κυδαλίμοιο πολλὸν ἀποπλαγχθεὶς ἑκὰς ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός.

[clear, whistling]

· Τροίην

Τροία (47) [Λ] 23.215-23.216

Τροίην feminine accusative singular

24.84-24.86

ἣ δ̓ ἐνὶ μέσσῃς κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε φθίσεσθ̓ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

24.255-24.259

ὤ μοι ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δ̓ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι, Μήστορά τ̓ ἀντίθεον καὶ Τρωΐλον ἱππιοχάρμην Ἕκτορά θ̓, ὃς θεὸς ἔσκε μετ̓ ἀνδράσιν, οὐ δὲ ἐῴκει ἀνδρός γε θνητοῦ πάϊς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο.

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

[Troy]

δ̓ ἐρίβωλον

ἐριβῶλαξ (13) [Λ] 23.215-23.216

ἐρίβωλον feminine accusative singular

24.84-24.86

ἣ δ̓ ἐνὶ μέσσῃς κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε φθίσεσθ̓ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

1.154-1.157

οὐ γὰρ πώποτ̓ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐ δὲ μὲν ἵππους, οὐ δέ ποτ̓ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ καρπὸν ἐδηλήσαντ̓, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα·

2.840-2.841

Ἱππόθοος δ̓ ἄγε φῦλα Πελασγῶν ἐγχεσιμώρων τῶν οἳ Λάρισαν ἐριβώλακα ναιετάασκον·

[with large clods, very fertile]

ἱκέσθην

ἱκνέομαι (114) [Λ] 23.215-23.216

ἱκέσθην 3rd person dual middle aorist indicative

23.338-23.340

24.25-24.30

24.287-24.289

τῆ σπεῖσον Διὶ πατρί, καὶ εὔχεο οἴκαδ̓ ἱκέσθαι ἂψ ἐκ δυσμενέων ἀνδρῶν, ἐπεὶ ἂρ σέ γε θυμὸς ὀτρύνει ἐπὶ νῆας ἐμεῖο μὲν οὐκ ἐθελούσης.

[to come]

, 23.216ἐν δὲ πυρῇ

πυρή (20) [Λ] 23.215-23.216

πυρῇ feminine dative singular

23.217-23.218

παννύχιοι δ̓ ἄρα τοί γε πυρῆς ἄμυδις φλόγ̓ ἔβαλλον φυσῶντες λιγέως·

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.255-23.256

τορνώσαντο δὲ σῆμα θεμείλιά τε προβάλοντο ἀμφὶ πυρήν·

[any place where fire is kindled]

πεσέτην

πίπτω (131) [Λ] 23.215-23.216

πεσέτην 3rd person dual active aorist indicative

23.434-23.437

23.592-23.595

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

[to fall, fall down]

, μέγα

μέγας (460) [Λ] 23.215-23.216

μέγα neuter accusative singular

23.298-23.299

μέγα γάρ οἱ ἔδωκε Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

23.300

τὴν ὅ γ̓ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.

23.315

μήτι τοι δρυτόμος μέγ̓ ἀμείνων ἠὲ βίηφι·

[big, great]

δ̓ ἴαχε

ἰάχω (31) [Λ] 23.215-23.216

ἴαχε 3rd person singular active imperfect indicative

23.766-23.767

ἴαχον δ̓ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοὶ νίκης ἱεμένῳ, μάλα δὲ σπεύδοντι κέλευον.

1.480-1.482

οἳ δ̓ ἱστὸν στήσαντ̓ ἀνά θ̓ ἱστία λευκὰ πέτασσαν, ἐν δ̓ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ̓ ἴαχε νηὸς ἰούσης·

2.333-2.335

ὣς ἔφατ̓, Ἀργεῖοι δὲ μέγ̓ ἴαχον, ἀμφὶ δὲ νῆες σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπ̓ Ἀχαιῶν, μῦθον ἐπαινήσαντες Ὀδυσσῆος θείοιο·

[to cry, shout, shriek]

θεσπιδαὲς

θεσπιδαής (7) [Λ] 23.215-23.216

θεσπιδαὲς neuter nominative singular

12.177-12.178

πάντῃ γὰρ περὶ τεῖχος ὀρώρει θεσπιδαὲς πῦρ λάϊνον·

12.440-12.441

ὄρνυσθ̓ ἱππόδαμοι Τρῶες, ῥήγνυσθε δὲ τεῖχος Ἀργείων καὶ νηυσὶν ἐνίετε θεσπιδαὲς πῦρ.

15.596-15.599

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δ̓ ἐξαίσιον ἀρὴν πᾶσαν ἐπικρήνειε·

[kindled by a god]

πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 23.215-23.216

πῦρ neuter nominative singular

23.236-23.238

24.35-24.38

24.785-24.787

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη φαεσίμβροτος ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἐξέφερον θρασὺν Ἕκτορα δάκρυ χέοντες, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν, ἐν δ̓ ἔβαλον πῦρ.

[fire]

. 23.217παννύχιοι

παννύχιος (13) [Λ] 23.217-23.218

παννύχιοι masculine nominative plural

24.677-24.678

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

2.1-2.4

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

[all night long]

δ̓ ἄρα τοί γε πυρῆς

πυρή (20) [Λ] 23.217-23.218

πυρῆς feminine genitive singular

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.255-23.256

τορνώσαντο δὲ σῆμα θεμείλιά τε προβάλοντο ἀμφὶ πυρήν·

24.785-24.787

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη φαεσίμβροτος ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἐξέφερον θρασὺν Ἕκτορα δάκρυ χέοντες, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν, ἐν δ̓ ἔβαλον πῦρ.

[any place where fire is kindled]

ἄμυδις φλόγ̓

φλόξ (19) [Λ] 23.217-23.218

φλόγ̓ masculine accusative singular

23.226-23.228

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

[a flame]

ἔβαλλον

βάλλω (314) [Λ] 23.217-23.218

ἔβαλλον 3rd person plural active imperfect indicative

23.352

ἂν δ̓ ἔβαν ἐς δίφρους, ἐν δὲ κλήρους ἐβάλοντο·

23.382-23.384

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

[to throw]

23.218φυσῶντες

φυσάω (3) [Λ] 23.217-23.218

φυσῶντες masculine nominative plural active present participle

1.234-1.236

ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον, τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους φύσει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν, οὐ δ̓ ἀναθηλήσει·

18.470-18.473

φῦσαι δ̓ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων παντοίην εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι, ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι, ἄλλοτε δ̓ αὖτε, ὅππως Ἥφαιστός τ̓ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο.

[to puff]

λιγέως· ὃ δὲ πάννυχος

πάννυχος (4) [Λ] 23.218-23.221

πάννυχος masculine nominative singular

10.159

τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς;

11.548-11.551

ὡς δ̓ αἴθωνα λέοντα βοῶν ἀπὸ μεσσαύλοιο ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

17.656-17.660

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[lasting all the night]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 23.218-23.221

ὠκὺς masculine nominative singular

23.293-23.295

23.373-23.375

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.218-23.221

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.222-23.225

23.257-23.261

23.328-23.333

[Achilles]

23.219χρυσέου

χρύσεος (75) [Λ] 23.218-23.221

χρυσέου masculine genitive singular

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

23.252-23.254

24.20-24.21

περὶ δ̓ αἰγίδι πάντα κάλυπτε χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

[golden, of gold, decked]

ἐκ κρητῆρος

κρατήρ (14) [Λ] 23.218-23.221

κρητῆρος masculine genitive singular

23.740-23.741

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον·

23.778-23.779

κρητῆῤ αὖτ̓ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ὡς ἦλθε φθάμενος·

1.469-1.471

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·

[a mixing vessel]

ἑλὼν

αἱρέω (276) [Λ] 23.218-23.221

ἑλὼν masculine nominative singular active aorist participle

23.344-23.348

23.613

ὃ δ̓ ἔπειτα λέβηθ̓ ἕλε παμφανόωντα.

23.779

ὃ δὲ βοῦν ἕλε φαίδιμος Αἴας.

[to take,(mid.) to choose]

δέπας

δέπας (28) [Λ] 23.218-23.221

δέπας neuter accusative singular

23.656

τῷ δ̓ ἄρα νικηθέντι τίθει δέπας ἀμφικύπελλον.

23.663

αὐτὰρ ὃ νικηθεὶς δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον.

23.667

ἆσσον ἴτω ὅς τις δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον·

[a beaker, goblet, chalice]

ἀμφικύπελλον

ἀμφικύπελλος (8) [Λ] 23.218-23.221

ἀμφικύπελλον neuter accusative singular

23.656

τῷ δ̓ ἄρα νικηθέντι τίθει δέπας ἀμφικύπελλον.

23.663

αὐτὰρ ὃ νικηθεὶς δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον.

23.667

ἆσσον ἴτω ὅς τις δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον·

[double]

23.220οἶνον

οἶνος (41) [Λ] 23.218-23.221

οἶνον masculine accusative singular

23.236-23.238

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

24.283-24.285

ἀγχίμολον δέ σφ̓ ἦλθ̓ Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ οἶνον ἔχουσ̓ ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι χρυσέῳ ἐν δέπαϊ, ὄφρα λείψαντε κιοίτην·

[wine]

ἀφυσσόμενος

ἀφύσσω (9) [Λ] 23.218-23.221

ἀφυσσόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

3.295-3.296

οἶνον δ̓ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν ἔκχεον, ἠδ̓ εὔχοντο θεοῖς αἰειγενέτῃσιν.

[to draw]

χαμάδις χέε

χέω (80) [Λ] 23.218-23.221

χέε 3rd person singular active imperfect indicative

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

23.385-23.387

τοῖο δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο, οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας, οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες.

[to pour]

, δεῦε

δεύω (22) [Λ] 23.218-23.221

δεῦε 3rd person singular active imperfect indicative

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

24.69-24.70

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

[to wet, drench]

δὲ γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 23.218-23.221

γαῖαν feminine accusative singular

23.226-23.228

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

23.392-23.393

αἳ δέ οἱ ἵπποι ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην, ῥυμὸς δ̓ ἐπὶ γαῖαν ἐλύσθη.

[a land, country]

23.221ψυχὴν

ψυχή (33) [Λ] 23.218-23.221

ψυχὴν feminine accusative singular

24.166-24.168

24.754-24.756

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[breath, soul]

κικλήσκων

κικλήσκω (10) [Λ] 23.218-23.221

κικλήσκων masculine nominative singular active present participle

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

2.811-2.814

ἔστι δέ τις προπάροιθε πόλιος αἰπεῖα κολώνη ἐν πεδίῳ ἀπάνευθε περίδρομος ἔνθα καὶ ἔνθα, τὴν ἤτοι ἄνδρες Βατίειαν κικλήσκουσιν, ἀθάνατοι δέ τε σῆμα πολυσκάρθμοιο Μυρίνης·

7.136-7.141

τοῖσι δ̓ Ἐρευθαλίων πρόμος ἵστατο ἰσόθεος φὼς τεύχἐ ἔχων ὤμοισιν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος δίου Ἀρηϊθόου, τὸν ἐπίκλησιν κορυνήτην ἄνδρες κίκλησκον καλλίζωνοί τε γυναῖκες οὕνεκ̓ ἄῤ οὐ τόξοισι μαχέσκετο δουρί τε μακρῷ, ἀλλὰ σιδηρείῃ κορύνῃ ῥήγνυσκε φάλαγγας.

[to call, summon]

Πατροκλῆος

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.218-23.221

Πατροκλῆος masculine genitive singular

23.238-23.240

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο λέγωμεν εὖ διαγιγνώσκοντες·

23.618-23.619

τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ̓ ἔμμεναι·

23.746-23.747

υἷος δὲ Πριάμοιο Λυκάονος ὦνον ἔδωκε Πατρόκλῳ ἥρωϊ Ἰησονίδης Εὔνηος.

[Patroclus]

δειλοῖο

δειλός (21) [Λ] 23.218-23.221

δειλοῖο masculine genitive singular

23.222-23.225

24.518

ἆ δείλ̓, ἦ δὴ πολλὰ κάκ̓ ἄνσχεο σὸν κατὰ θυμόν.

24.525-24.526

ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι ζώειν ἀχνυμένοις·

[cowardly, craven]

. 23.222ὡς δὲ πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 23.222-23.225

πατὴρ masculine nominative singular

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

23.304-23.305

πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς μυθεῖτ̓ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·

23.359-23.361

παρὰ δὲ σκοπὸν εἷσεν ἀντίθεον Φοίνικα ὀπάονα πατρὸς ἑοῖο, ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι.

[a father]

οὗ

ἑός (167) [Λ] 23.222-23.225

οὗ masculine genitive singular

23.293-23.295

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.359-23.361

παρὰ δὲ σκοπὸν εἷσεν ἀντίθεον Φοίνικα ὀπάονα πατρὸς ἑοῖο, ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι.

[his, her own]

παιδὸς

παῖς (168) [Λ] 23.222-23.225

παιδὸς masculine genitive singular

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.629-23.631

24.84-24.86

ἣ δ̓ ἐνὶ μέσσῃς κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε φθίσεσθ̓ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

[a child]

ὀδύρεται

ὀδύρομαι (17) [Λ] 23.222-23.225

ὀδύρεται 3rd person singular medio-passive present indicative

23.222-23.225

24.48

ἀλλ̓ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·

24.128-24.130

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου οὔ τ̓ εὐνῆς;

[to lament, bewail, mourn for]

ὀστέα

ὀστέον (30) [Λ] 23.222-23.225

ὀστέα neuter accusative plural

23.222-23.225

23.238-23.240

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο λέγωμεν εὖ διαγιγνώσκοντες·

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

[bone]

καίων

καίω (50) [Λ] 23.222-23.225

καίων masculine nominative singular active present participle

23.222-23.225

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

24.33-24.34

οὔ νύ ποθ̓ ὑμῖν Ἕκτωρ μηρί̓ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;

[to light, kindle]

23.223νυμφίου, ὅς τε θανὼν

θνήσκω (75) [Λ] 23.222-23.225

θανὼν masculine nominative singular active aorist participle

24.14-24.18

24.18-24.20

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτ̓ ἐλεαίρων καὶ τεθνηότα περ·

24.224-24.226

εἰ δέ μοι αἶσα τεθνάμεναι παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων βούλομαι·

δειλοὺς

δειλός (21) [Λ] 23.222-23.225

δειλοὺς masculine accusative plural

24.518

ἆ δείλ̓, ἦ δὴ πολλὰ κάκ̓ ἄνσχεο σὸν κατὰ θυμόν.

24.525-24.526

ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι ζώειν ἀχνυμένοις·

1.293-1.294

ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς·

[cowardly, craven]

ἀκάχησε

ἀχεύω (58) [Λ] 23.222-23.225

ἀκάχησε 3rd person singular active aorist indicative

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.443

μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

[grieving, sorrowing, mourning]

τοκῆας

τοκεύς (20) [Λ] 23.222-23.225

τοκῆας masculine accusative plural

24.209-24.213

τῷ δ̓ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή, ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι ἐσθέμεναι προσφῦσα·

24.374-24.377

ἀλλ̓ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα, ὅς μοι τοιόνδ̓ ἧκεν ὁδοιπόρον ἀντιβολῆσαι αἴσιον, οἷος δὴ σὺ δέμας καὶ εἶδος ἀγητός, πέπνυσαί τε νόῳ, μακάρων δ̓ ἔξεσσι τοκήων.

24.387

τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε τέων δ̓ ἔξεσσι τοκήων;

[one who begets, a father]

, 23.224ὣς Ἀχιλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.222-23.225

Ἀχιλεὺς masculine nominative singular

23.257-23.261

23.328-23.333

23.353-23.354

πάλλ̓ Ἀχιλεύς, ἐκ δὲ κλῆρος θόρε Νεστορίδαο Ἀντιλόχου·

[Achilles]

ἑτάροιο

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.222-23.225

ἑτάροιο masculine genitive singular

23.252-23.254

23.510-23.513

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

[a comrade, companion, mate]

ὀδύρετο

ὀδύρομαι (17) [Λ] 23.222-23.225

ὀδύρετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

24.48

ἀλλ̓ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·

24.128-24.130

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου οὔ τ̓ εὐνῆς;

24.166-24.168

θυγατέρες δ̓ ἀνὰ δώματ̓ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.

[to lament, bewail, mourn for]

ὀστέα

ὀστέον (30) [Λ] 23.222-23.225

ὀστέα neuter accusative plural

23.238-23.240

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο λέγωμεν εὖ διαγιγνώσκοντες·

23.252-23.254

23.673

ἀντικρὺ χρόα τε ῥήξω σύν τ̓ ὀστέ̓ ἀράξω.

[bone]

καίων

καίω (50) [Λ] 23.222-23.225

καίων masculine nominative singular active present participle

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

24.33-24.34

οὔ νύ ποθ̓ ὑμῖν Ἕκτωρ μηρί̓ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;

24.35-24.38

τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι ᾗ τ̓ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.

[to light, kindle]

, 23.225ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν

πυρκαιά (9) [Λ] 23.222-23.225

πυρκαϊὴν feminine accusative singular

23.226-23.228

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

23.236-23.238

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[any place where fire is kindled, a funeral pyre]

ἁδινὰ

ἁδινός (7) [Λ] 23.222-23.225

ἁδινὰ neuter accusative plural

24.122-24.123

ἔνθ̓ ἄρα τόν γε εὗῤ ἁδινὰ στενάχοντα·

24.509-24.512

τὼ δὲ μνησαμένω ὃ μὲν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κλαῖ̓ ἁδινὰ προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἐλυσθείς, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖεν ἑὸν πατέῤ, ἄλλοτε δ̓ αὖτε Πάτροκλον·

2.87-2.89

ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων, βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ̓ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·

[close, thick]

στεναχίζων

στεναχίζω (6) [Λ] 23.222-23.225

στεναχίζων masculine nominative singular active present participle

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

2.784-2.785

ὣς ἄρα τῶν ὑπὸ ποσσὶ μέγα στεναχίζετο γαῖα ἐρχομένων·

7.94-7.95

ὀψὲ δὲ δὴ Μενέλαος ἀνίστατο καὶ μετέειπε νείκει ὀνειδίζων, μέγα δὲ στεναχίζετο θυμῷ·

[to sigh, groan, wail]

. 23.226ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι

εἶμι (299) [Λ] 23.226-23.228

εἶσι 3rd person singular active present indicative

23.385-23.387

23.646

ἀλλ̓ ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε.

23.667

ἆσσον ἴτω ὅς τις δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον·

[come, go]

φόως

φόως (14) [Λ] 23.226-23.228

φόως neuter accusative singular

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.308-2.310

δράκων ἐπὶ νῶτα δαφοινὸς σμερδαλέος, τόν ῥ̓ αὐτὸς Ὀλύμπιος ἧκε φόως δέ, βωμοῦ ὑπαΐξας πρός ῥα πλατάνιστον ὄρουσεν.

6.5-6.8

Αἴας δὲ πρῶτος Τελαμώνιος ἕρκος Ἀχαιῶν Τρώων ῥῆξε φάλαγγα, φόως δ̓ ἑτάροισιν ἔθηκεν, ἄνδρα βαλὼν ὃς ἄριστος ἐνὶ Θρῄκεσσι τέτυκτο υἱὸν Ἐϋσσώρου Ἀκάμαντ̓ ἠΰν τε μέγαν τε.

[light]

ἐρέων

ἐρῶ (42) [Λ] 23.226-23.228

ἐρέων masculine nominative singular active future participle

23.326

σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ̓ ἀριφραδές, οὐ δέ σε λήσει.

23.787-23.788

εἰδόσιν ὔμμ̓ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.

23.795-23.796

Ἀντίλοχ̓ οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶνος, ἀλλά τοι ἡμιτάλαντον ἐγὼ χρυσοῦ ἐπιθήσω.

[[I will say]]

ἐπὶ γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 23.226-23.228

γαῖαν feminine accusative singular

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

23.392-23.393

αἳ δέ οἱ ἵπποι ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην, ῥυμὸς δ̓ ἐπὶ γαῖαν ἐλύσθη.

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

[a land, country]

, 23.227ὅν τε μέτα κροκόπεπλος

κροκόπεπλος (4) [Λ] 23.226-23.228

κροκόπεπλος feminine nominative singular

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

8.1-8.3

Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, Ζεὺς δὲ θεῶν ἀγορὴν ποιήσατο τερπικέραυνος ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

19.1-19.2

Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἀπ̓ Ὠκεανοῖο ῥοάων ὄρνυθ̓, ἵν̓ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·

[with yellow veil]

ὑπεὶρ ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 23.226-23.228

ἅλα feminine accusative singular

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

24.11-24.12

τοτὲ δ̓ ὀρθὸς ἀναστὰς δινεύεσκ̓ ἀλύων παρὰ θῖν̓ ἁλός·

24.12-24.13

οὐ δέ μιν ἠὼς φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ̓ ἠϊόνας τε.

[a lump of salt]

κίδναται

κίδναμαι (3) [Λ] 23.226-23.228

κίδναται 3rd person singular passive present indicative

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

8.1-8.3

Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, Ζεὺς δὲ θεῶν ἀγορὴν ποιήσατο τερπικέραυνος ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

[to be spread abroad]

ἠώς

ἠώς (44) [Λ] 23.226-23.228

ἠώς feminine nominative singular

24.12-24.13

οὐ δέ μιν ἠὼς φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ̓ ἠϊόνας τε.

24.31-24.32

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

24.413-24.415

δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς κειμένῳ, οὐ δέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐ δέ μιν εὐλαὶ ἔσθουσ̓, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν.

[the morning red, daybreak, dawn]

, 23.228τῆμος πυρκαϊὴ

πυρκαιά (9) [Λ] 23.226-23.228

πυρκαϊὴ feminine nominative singular

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

23.236-23.238

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

[any place where fire is kindled, a funeral pyre]

ἐμαραίνετο, παύσατο

παύω (56) [Λ] 23.226-23.228

παύσατο 3rd person singular middle aorist indicative

23.822-23.823

καὶ τότε δή ῥ̓ Αἴαντι περιδείσαντες Ἀχαιοὶ παυσαμένους ἐκέλευσαν ἀέθλια ἶσ̓ ἀνελέσθαι.

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

[to make to cease]

δὲ φλόξ

φλόξ (19) [Λ] 23.226-23.228

φλόξ feminine nominative singular

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

9.212-9.214

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη, ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε, πάσσε δ̓ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.

[a flame]

. 23.229οἳ δ̓ ἄνεμοι

ἄνεμος (41) [Λ] 23.229-23.230

ἄνεμοι masculine nominative plural

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

23.365-23.367

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

[wind]

πάλιν αὖτις ἔβαν

βαίνω (222) [Λ] 23.229-23.230

ἔβαν 3rd person plural active aorist indicative

23.352

ἂν δ̓ ἔβαν ἐς δίφρους, ἐν δὲ κλήρους ἐβάλοντο·

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

[to walk, step]

οἶκον

οἶκος (29) [Λ] 23.229-23.230

οἶκον masculine accusative singular

23.855-23.856

ὃς μέν κε βάλῃ τρήρωνα πέλειαν, πάντας ἀειράμενος πελέκεας οἶκον δὲ φερέσθω·

24.471-24.472

γέρων δ̓ ἰθὺς κίεν οἴκου, τῇ ῥ̓ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος·

24.572-24.578

Πηλεΐδης δ̓ οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω θεράποντες ἕποντο ἥρως Αὐτομέδων ἠδ̓ Ἄλκιμος, οὕς ῥα μάλιστα τῖ̓ Ἀχιλεὺς ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα, οἳ τόθ̓ ὑπὸ ζυγόφιν λύον ἵππους ἡμιόνους τε, ἐς δ̓ ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέροντος, κὰδ δ̓ ἐπὶ δίφρου εἷσαν·

[a house, abode, dwelling]

δὲ νέεσθαι

νέομαι (41) [Λ] 23.229-23.230

νέεσθαι medio-passive present infinitive

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

1.32

ἀλλ̓ ἴθι μή μ̓ ἐρέθιζε σαώτερος ὥς κε νέηαι.

2.84-2.86

ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι, οἳ δ̓ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν σκηπτοῦχοι βασιλῆες·

[to go]

23.230Θρηΐκιον

Θράκιος (5) [Λ] 23.229-23.230

Θρηΐκιον masculine accusative singular

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

10.558-10.559

ἵπποι δ̓ οἵδε γεραιὲ νεήλυδες οὓς ἐρεείνεις Θρηΐκιοι·

13.11-13.13

καὶ γὰρ ὃ θαυμάζων ἧστο πτόλεμόν τε μάχην τε ὑψοῦ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς Σάμου ὑληέσσης Θρηϊκίης·

κατὰ πόντον

πόντος (36) [Λ] 23.229-23.230

πόντον masculine accusative singular

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

23.741-23.745

24.77-24.79

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης ἔνθορε μείλανι πόντῳ·

[the sea]

· ὃ δ̓ ἔστενεν

στένω (5) [Λ] 23.230

ἔστενεν 3rd person singular active imperfect indicative

24.776

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δ̓ ἔστενε δῆμος ἀπείρων.

10.14-10.16

αὐτὰρ ὅτ̓ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν, πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας ὑψόθ̓ ἐόντι Διί, μέγα δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.

18.33

ὃ δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ·

[to moan, sigh, groan]

οἴδματι θύων

θύω (8) [Λ] 23.230

θύων masculine nominative singular active present participle

1.342-1.344

ἦ γὰρ ὅ γ̓ ὀλοιῇσι φρεσὶ θύει, οὐ δέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ σόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί.

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

11.180

περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν.

[to sacrifice]

. 23.231Πηλεΐδης

Πηλείδης (53) [Λ] 23.231-23.232

Πηλεΐδης masculine nominative singular

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

23.540-23.542

23.651-23.652

ὣς φάτο, Πηλεΐδης δὲ πολὺν καθ̓ ὅμιλον Ἀχαιῶν ᾤχετ̓, ἐπεὶ πάντ̓ αἶνον ἐπέκλυε Νηλεΐδαο.

δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς

πυρκαιά (9) [Λ] 23.231-23.232

πυρκαϊῆς feminine genitive singular

23.236-23.238

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

24.790-24.792

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἤγερθεν ὁμηγερέες τ̓ ἐγένοντο πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[any place where fire is kindled, a funeral pyre]

ἑτέρωσε λιασθεὶς

λιάζομαι (11) [Λ] 23.231-23.232

λιασθεὶς masculine nominative singular medio-passive aorist participle

23.877-23.879

αὐτὰρ ἣ ὄρνις ἱστῷ ἐφεζομένη νηὸς κυανοπρῴροιο αὐχέν̓ ἀπεκρέμασεν, σὺν δὲ πτερὰ πυκνὰ λίασθεν.

24.96

ἀμφὶ δ̓ ἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης.

1.348-1.350

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς, θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̓ ἀπείρονα πόντον·

[to bend, incline]

23.232κλίνθη

κλίνω (27) [Λ] 23.231-23.232

κλίνθη 3rd person singular passive aorist indicative

23.334-23.336

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

3.134-3.135

οἳ δὴ νῦν ἕαται σιγῇ, πόλεμος δὲ πέπαυται, ἀσπίσι κεκλιμένοι, παρὰ δ̓ ἔγχεα μακρὰ πέπηγεν.

[to make to bend, slope; recline]

κεκμηώς

κάμνω (33) [Λ] 23.231-23.232

κεκμηώς masculine nominative singular active perfect participle

23.444-23.445

φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα ἢ ὑμῖν·

24.613

ἣ δ̓ ἄρα σίτου μνήσατ̓, ἐπεὶ κάμε δάκρυ χέουσα.

1.166-1.168

ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον τε φίλον τε ἔρχομ̓ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.

[to work, toil, be sick]

, ἐπὶ δὲ γλυκὺς

γλυκύς (15) [Λ] 23.231-23.232

γλυκὺς masculine nominative singular

24.2-24.3

τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι·

24.635-24.636

λέξον νῦν με τάχιστα διοτρεφές, ὄφρα καὶ ἤδη ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες·

1.247-1.249

τοῖσι δὲ Νέστωρ ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής, τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή·

[sweet]

ὕπνος

ὕπνος (45) [Λ] 23.231-23.232

ὕπνος masculine nominative singular

24.2-24.3

τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι·

24.3-24.8

24.443-24.447

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο, οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο, τοῖσι δ̓ ἐφ̓ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης πᾶσιν, ἄφαρ δ̓ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας, ἐς δ̓ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶῤ ἐπ̓ ἀπήνης.

[sleep, slumber]

ὄρουσεν

ὀρούω (19) [Λ] 23.231-23.232

ὄρουσεν 3rd person singular active aorist indicative

24.80-24.82

ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν, ἥ τε κατ̓ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπ̓ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.

2.308-2.310

δράκων ἐπὶ νῶτα δαφοινὸς σμερδαλέος, τόν ῥ̓ αὐτὸς Ὀλύμπιος ἧκε φόως δέ, βωμοῦ ὑπαΐξας πρός ῥα πλατάνιστον ὄρουσεν.

3.325

Πάριος δὲ θοῶς ἐκ κλῆρος ὄρουσεν.

[to rise and rush violently on, to move quickly, rush on, hasten, dart forward]

· 23.233οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα

Ἀτρείων (4) [Λ] 23.233

Ἀτρεΐωνα masculine accusative singular

24.394-24.395

οὐ γὰρ Ἀχιλλεὺς εἴα μάρνασθαι κεχολωμένος Ἀτρεΐωνι.

2.192

οὐ γάρ πω σάφα οἶσθ̓ οἷος νόος Ἀτρεΐωνος·

2.445-2.449

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα διοτρεφέες βασιλῆες θῦνον κρίνοντες, μετὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη αἰγίδ̓ ἔχουσ̓ ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε, τῆς ἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέθονται, πάντες ἐϋπλεκέες, ἑκατόμβοιος δὲ ἕκαστος·

ἀολλέες

ἀολλής (18) [Λ] 23.233

ἀολλέες masculine nominative plural

23.674-23.675

κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ̓ ἀολλέες αὖθι μενόντων, οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.

5.498

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες οὐ δὲ φόβηθεν.

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

[all together, in throngs or crowds]

ἠγερέθοντο

ἠγερέθομαι (7) [Λ] 23.233

ἠγερέθοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

24.782-24.783

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ὑπ̓ ἀμάξῃσιν βόας ἡμιόνους τε ζεύγνυσαν, αἶψα δ̓ ἔπειτα πρὸ ἄστεος ἠγερέθοντο.

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

3.230-3.231

Ἰδομενεὺς δ̓ ἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣς ἕστηκ̓, ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται.

[to gather together, assemble]

· 23.234τῶν μιν ἐπερχομένων

ἐπέρχομαι (21) [Λ] 23.234-23.235

ἐπερχομένων masculine genitive plural medio-passive present participle

24.418-24.420

θηοῖό κεν αὐτὸς ἐπελθὼν οἷον ἐερσήεις κεῖται, περὶ δ̓ αἷμα νένιπται, οὐ δέ ποθι μιαρός·

24.650-24.652

ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν ἐνθάδ̓ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·

1.534-1.535

οὐ δέ τις ἔτλη μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ̓ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.

[come near; come upon; attack]

ὅμαδος

ὅμαδος (12) [Λ] 23.234-23.235

ὅμαδος masculine nominative singular

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

7.306-7.307

τὼ δὲ διακρινθέντε ὃ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν ἤϊ̓, ὃ δ̓ ἐς Τρώων ὅμαδον κίε·

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

[a noise, din]

καὶ δοῦπος

δοῦπος (9) [Λ] 23.234-23.235

δοῦπος masculine nominative singular

4.452-4.455

ὡς δ̓ ὅτε χείμαρροι ποταμοὶ κατ̓ ὄρεσφι ῥέοντες ἐς μισγάγκειαν συμβάλλετον ὄβριμον ὕδωρ κρουνῶν ἐκ μεγάλων κοίλης ἔντοσθε χαράδρης, τῶν δέ τε τηλόσε δοῦπον ἐν οὔρεσιν ἔκλυε ποιμήν·

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

10.354

τὼ μὲν ἐπεδραμέτην, ὃ δ̓ ἄῤ ἔστη δοῦπον ἀκούσας.

[any dead, heavy sound, a thud]

ἔγειρεν

ἐγείρω (38) [Λ] 23.234-23.235

ἔγειρεν 3rd person singular active aorist indicative

24.343-24.344

εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τ̓ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει ὧν ἐθέλει, τοὺς δ̓ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει·

2.41

ἔγρετο δ̓ ἐξ ὕπνου, θείη δέ μιν ἀμφέχυτ̓ ὀμφή·

2.437-2.440

ἀλλ̓ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας, ἡμεῖς δ̓ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν ἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[to awaken, wake up, rouse]

, 23.235ἕζετο

ἕζομαι (35) [Λ] 23.234-23.235

ἕζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

24.522-24.523

ἀλλ̓ ἄγε δὴ κατ̓ ἄῤ ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δ̓ ἔμπης ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ·

24.596-24.598

ἦ ῥα, καὶ ἐς κλισίην πάλιν ἤϊε δῖος Ἀχιλλεύς, ἕζετο δ̓ ἐν κλισμῷ πολυδαιδάλῳ ἔνθεν ἀνέστη τοίχου τοῦ ἑτέρου, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο μῦθον·

[to seat oneself, sit]

δ̓ ὀρθωθεὶς

ὀρθόω (6) [Λ] 23.234-23.235

ὀρθωθεὶς masculine nominative singular passive aorist participle

23.694-23.695

αὐτὰρ μεγάθυμος Ἐπειὸς χερσὶ λαβὼν ὤρθωσε·

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

7.272

τὸν δ̓ αἶψ̓ ὤρθωσεν Ἀπόλλων.

[to set straight]

καί σφεας πρὸς μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 23.234-23.235

μῦθον masculine accusative singular

23.271

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.478

ἀλλ̓ αἰεὶ μύθοις λαβρεύεαι·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπεν

εἶπον (279) [Λ] 23.234-23.235

ἔειπεν 3rd person singular active aorist indicative

23.271

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

[to speak, say]

· 23.236Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 23.236-23.238

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.293-23.295

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

[son of Atreus]

τε καὶ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 23.236-23.238

ἄλλοι masculine vocative plural

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

[other, another]

ἀριστῆες

ἀριστεύς (21) [Λ] 23.236-23.238

ἀριστῆες masculine vocative plural

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

3.43-3.45

ἦ που καγχαλόωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φάντες ἀριστῆα πρόμον ἔμμεναι, οὕνεκα καλὸν εἶδος ἔπ̓, ἀλλ̓ οὐκ ἔστι βίη φρεσὶν οὐ δέ τις ἀλκή.

[the best man]

Παναχαιῶν

Παναχαιοί (9) [Λ] 23.236-23.238

Παναχαιῶν masculine genitive plural

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

7.73

ὑμῖν δ̓ ἐν γὰρ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν·

7.159-7.160

ὑμέων δ̓ οἵ περ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν οὐ δ̓ οἳ προφρονέως μέμαθ̓ Ἕκτορος ἀντίον ἐλθεῖν.

[all the Achaians]

, 23.237πρῶτον

πρῶτος (144) [Λ] 23.236-23.238

πρῶτον neuter accusative singular

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

[first]

μὲν κατὰ πυρκαϊὴν

πυρκαιά (9) [Λ] 23.236-23.238

πυρκαϊὴν feminine accusative singular

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

24.790-24.792

7.427-7.429

οἳ δὲ σιωπῇ νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ, ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν προτὶ Ἴλιον ἱρήν.

[any place where fire is kindled, a funeral pyre]

σβέσατ̓

σβέννυμι (7) [Λ] 23.236-23.238

σβέσατ̓ 2nd person plural active aorist imperative

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

24.790-24.792

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἤγερθεν ὁμηγερέες τ̓ ἐγένοντο πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

9.471-9.473

οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐ δέ ποτ̓ ἔσβη πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπ̓ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς, ἄλλο δ̓ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.

[to quench, put out]

αἴθοπι

αἶθοψ (16) [Λ] 23.236-23.238

αἴθοπι masculine dative singular

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

24.641-24.642

νῦν δὴ καὶ σίτου πασάμην καὶ αἴθοπα οἶνον λαυκανίης καθέηκα·

24.790-24.792

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἤγερθεν ὁμηγερέες τ̓ ἐγένοντο πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[fiery-looking]

οἴνῳ

οἶνος (41) [Λ] 23.236-23.238

οἴνῳ masculine dative singular

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

24.283-24.285

24.306-24.307

εὔχετ̓ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον οὐρανὸν εἰσανιδών, καὶ φωνήσας ἔπος ηὔδα·

[wine]

23.238πᾶσαν

πᾶς (546) [Λ] 23.236-23.238

πᾶσαν feminine accusative singular

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.539

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε.

[all, the whole]

, ὁπόσσον

ὁπόσος (3) [Λ] 23.236-23.238

ὁπόσσον neuter accusative singular

24.3-24.8

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐ δέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ̓ ἐστρέφετ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ, ἠδ̓ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

24.790-24.792

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἤγερθεν ὁμηγερέες τ̓ ἐγένοντο πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[as many as]

ἐπέσχε

ἐπέχω (10) [Λ] 23.236-23.238

ἐπέσχε 3rd person singular active aorist indicative

24.790-24.792

9.485-9.489

12.340-12.341

πᾶσαι γὰρ ἐπώχατο, τοὶ δὲ κατ̓ αὐτὰς ἱστάμενοι πειρῶντο βίῃ ῥήξαντες ἐσελθεῖν.

[to hold on; hold out; hold back; adjourn; occupy]

πυρὸς

πῦρ (111) [Λ] 23.236-23.238

πυρὸς neuter genitive singular

24.35-24.38

24.785-24.787

24.790-24.792

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἤγερθεν ὁμηγερέες τ̓ ἐγένοντο πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[fire]

μένος

μένος (136) [Λ] 23.236-23.238

μένος neuter nominative singular

23.388-23.390

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

[might, force, strength, prowess, courage]

· αὐτὰρ ἔπειτα 23.239ὀστέα

ὀστέον (30) [Λ] 23.238-23.240

ὀστέα neuter accusative plural

23.252-23.254

23.673

ἀντικρὺ χρόα τε ῥήξω σύν τ̓ ὀστέ̓ ἀράξω.

24.792-24.794

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θ̓ ἕταροί τε μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν.

[bone]

Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 23.238-23.240

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

23.618-23.619

τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ̓ ἔμμεναι·

23.746-23.747

υἷος δὲ Πριάμοιο Λυκάονος ὦνον ἔδωκε Πατρόκλῳ ἥρωϊ Ἰησονίδης Εὔνηος.

23.773-23.776

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον, ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη, τῇ ῥα βοῶν κέχυτ̓ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων, οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Patroclus]

Μενοιτιάδαο

Μενοιτιάδης (19) [Λ] 23.238-23.240

Μενοιτιάδαο masculine genitive singular

24.14-24.18

1.306-1.307

Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐΐσας ἤϊε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

[son of Menoetius]

λέγωμεν

λέγω (24) [Λ] 23.238-23.240

λέγωμεν 1st person plural active present subjunctive

24.635-24.636

λέξον νῦν με τάχιστα διοτρεφές, ὄφρα καὶ ἤδη ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες·

24.650-24.652

ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν ἐνθάδ̓ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·

24.792-24.794

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θ̓ ἕταροί τε μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν.

[to pick; to say]

23.240εὖ διαγιγνώσκοντες· ἀριφραδέα δὲ τέτυκται

τεύχω (87) [Λ] 23.240

τέτυκται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

23.740-23.741

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον·

[to make ready, make, build, work]

· 23.241ἐν μέσσῃ

μέσος (103) [Λ] 23.241-23.242

μέσσῃ feminine dative singular

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

23.573-23.575

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

[middle, in the middle]

γὰρ ἔκειτο

κεῖμαι (105) [Λ] 23.241-23.242

ἔκειτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

24.166-24.168

24.411-24.413

ὦ γέρον οὔ πω τόν γε κύνες φάγον οὐ δ̓ οἰωνοί, ἀλλ̓ ἔτι κεῖνος κεῖται Ἀχιλλῆος παρὰ νηῒ αὔτως ἐν κλισίῃσι·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

πυρῇ

πυρή (20) [Λ] 23.241-23.242

πυρῇ feminine dative singular

23.255-23.256

τορνώσαντο δὲ σῆμα θεμείλιά τε προβάλοντο ἀμφὶ πυρήν·

24.785-24.787

24.788-24.789

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, τῆμος ἄῤ ἀμφὶ πυρὴν κλυτοῦ Ἕκτορος ἔγρετο λαός.

[any place where fire is kindled]

, τοὶ δ̓ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 23.241-23.242

ἄλλοι masculine nominative plural

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

[other, another]

ἄνευθεν 23.242ἐσχατιῇ

ἐσχατιά (4) [Λ] 23.241-23.242

ἐσχατιῇ feminine dative singular

9.484

ναῖον δ̓ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.

11.523-11.524

Ἕκτορ νῶϊ μὲν ἐνθάδ̓ ὁμιλέομεν Δαναοῖσιν ἐσχατιῇ πολέμοιο δυσηχέος·

20.326-20.329

πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας, ἷξε δ̓ ἐπ̓ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο, ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.

[the furthest part, edge, border, verge]

καίοντ̓

καίω (50) [Λ] 23.241-23.242

καίοντ̓ 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

24.33-24.34

οὔ νύ ποθ̓ ὑμῖν Ἕκτωρ μηρί̓ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;

24.35-24.38

1.37-1.41

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̓ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα, ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί̓ ἔκηα ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[to light, kindle]

ἐπιμὶξ ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.241-23.242

ἵπποι masculine nominative plural

23.257-23.261

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

23.276

ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι·

[a horse, mare]

τε καὶ ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 23.241-23.242

ἄνδρες masculine nominative plural

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.431-23.433

23.470-23.472

δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσει Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης.

[a man]

. 23.243καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ

χρύσεος (75) [Λ] 23.243-23.244

χρυσέῃ feminine dative singular

23.252-23.254

24.20-24.21

περὶ δ̓ αἰγίδι πάντα κάλυπτε χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

24.101-24.102

Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκε καί ῥ̓ εὔφρην̓ ἐπέεσσι·

[golden, of gold, decked]

φιάλῃ

φιάλη (4) [Λ] 23.243-23.244

φιάλῃ feminine dative singular

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

23.615-23.616

πέμπτον δ̓ ὑπελείπετ̓ ἄεθλον, ἀμφίθετος φιάλη·

[a broad, flat vessel, a bowl]

καὶ δίπλακι δημῷ

δημός (11) [Λ] 23.243-23.244

δημῷ masculine dative singular

23.252-23.254

23.750-23.751

δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ, ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ̓ ἔθηκε.

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

[fat]

23.244θείομεν

τίθημι (194) [Λ] 23.243-23.244

θείομεν 1st person plural active aorist subjunctive

23.246-23.248

23.252-23.254

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

[to set, put, place]

, εἰς ὅ κεν αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 23.243-23.244

αὐτὸς masculine nominative singular

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

23.290-23.292

23.304-23.305

πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς μυθεῖτ̓ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἐγὼν Ἄϊδι

Ἀίδης (9) [Λ] 23.243-23.244

Ἄϊδι masculine dative singular

24.244-24.246

αὐτὰρ ἔγωγε πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.

24.592-24.594

5.190-5.191

καί μιν ἔγωγ̓ ἐφάμην Ἀϊδωνῆϊ προϊάψειν, ἔμπης δ̓ οὐκ ἐδάμασσα·

κεύθωμαι

κεύθω (6) [Λ] 23.243-23.244

κεύθωμαι 1st person singular medio-passive present subjunctive

1.363

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

16.19

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

[to cover quite up, to cover, hide]

. 23.245τύμβον

τύμβος (11) [Λ] 23.245-23.246

τύμβον masculine accusative singular

24.664-24.667

ἐννῆμαρ μέν κ̓ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν, τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός, ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπ̓ αὐτῷ ποιήσαιμεν, τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.

2.603-2.610

οἳ δ̓ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺ Αἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵν̓ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί, οἳ Φενεόν τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλον Ῥίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπην καὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινὴν Στύμφηλόν τ̓ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο, τῶν ἦρχ̓ Ἀγκαίοιο πάϊς κρείων Ἀγαπήνωρ ἑξήκοντα νεῶν·

2.791-2.794

εἴσατο δὲ φθογγὴν υἷϊ Πριάμοιο Πολίτῃ, ὃς Τρώων σκοπὸς ἷζε ποδωκείῃσι πεποιθὼς τύμβῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ Αἰσυήταο γέροντος, δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί·

[a sepulchral mound, cairn, barrow]

δ̓ οὐ μάλα πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 23.245-23.246

πολλὸν masculine accusative singular

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.319-23.321

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

[much, many]

ἐγὼ πονέεσθαι

πονέω (19) [Λ] 23.245-23.246

πονέεσθαι medio-passive present infinitive

24.443-24.447

2.409

ᾔδεε γὰρ κατὰ θυμὸν ἀδελφεὸν ὡς ἐπονεῖτο.

4.372-4.374

οὐ μὲν Τυδέϊ γ̓ ὧδε φίλον πτωσκαζέμεν ἦεν, ἀλλὰ πολὺ πρὸ φίλων ἑτάρων δηΐοισι μάχεσθαι, ὡς φάσαν οἵ μιν ἴδοντο πονεύμενον·

[to work hard, do work, suffer toil]

ἄνωγα

ἄνωγα (68) [Λ] 23.245-23.246

ἄνωγα 1st person singular active perfect indicative

23.850-23.855

αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, κὰδ δ̓ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ̓ ἡμιπέλεκκα, ἱστὸν δ̓ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄῤ ἀνώγει τοξεύειν·

24.90

τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός;

24.139-24.140

ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο, εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει.

[to command, order]

, 23.246ἀλλ̓ ἐπιεικέα

ἐπιεικής (7) [Λ] 23.245-23.246

ἐπιεικέα masculine accusative singular

23.537-23.538

ἀλλ̓ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς δεύτεῤ·

1.547-1.548

ἀλλ̓ ὃν μέν κ̓ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν οὔ τις ἔπειτα οὔ τε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔ τ̓ ἀνθρώπων·

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

[fitting, meet, suitable]

τοῖον

τοῖος (46) [Λ] 23.245-23.246

τοῖον masculine accusative singular

23.280-23.282

24.153-24.154

τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην, ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

24.182-24.183

τοῖος γάρ τοι πομπὸς ἅμ̓ ἕψεται ἀργεϊφόντης, ὅς σ̓ ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

[quality, such, such-like]

· ἔπειτα δὲ καὶ τὸν Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (91) [Λ] 23.246-23.248

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

[Achaian]

23.247εὐρύν

εὐρύς (89) [Λ] 23.246-23.248

εὐρύν masculine accusative singular

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

23.427

στεινωπὸς γὰρ ὁδός, τάχα δ̓ εὐρυτέρη παρελάσσαι·

[wide, broad]

θ̓ ὑψηλόν

ὑψηλός (29) [Λ] 23.246-23.248

ὑψηλόν masculine accusative singular

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

24.281-24.282

τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδἐ ἔχοντες·

24.448-24.450

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι δοῦῤ ἐλάτης κέρσαντες·

[high, lofty, high-raised]

τε τιθήμεναι

τίθημι (194) [Λ] 23.246-23.248

τιθήμεναι active present infinitive

23.252-23.254

23.262-23.265

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

[to set, put, place]

, οἵ κεν ἐμεῖο 23.248δεύτεροι

δεύτερος (29) [Λ] 23.246-23.248

δεύτεροι masculine nominative plural

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

23.537-23.538

ἀλλ̓ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς δεύτεῤ·

[second]

ἐν νήεσσι

ναῦς (586) [Λ] 23.246-23.248

νήεσσι feminine dative plural

23.257-23.261

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

23.364-23.365

οἳ δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο νόσφι νεῶν ταχέως·

[a ship]

πολυκλήϊσι

πολυκλήις (5) [Λ] 23.246-23.248

πολυκλήϊσι feminine dative plural

2.73-2.74

πρῶτα δ̓ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί, καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·

2.173-2.178

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν φεύξεσθ̓ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;

13.741-13.744

ἔνθεν δ̓ ἂν μάλα πᾶσαν ἐπιφρασσαίμεθα βουλὴν ἤ κεν ἐνὶ νήεσσι πολυκλήϊσι πέσωμεν αἴ κ̓ ἐθέλῃσι θεὸς δόμεναι κράτος, ἦ κεν ἔπειτα πὰρ νηῶν ἔλθωμεν ἀπήμονες.

λίπησθε

λείπω (103) [Λ] 23.246-23.248

λίπησθε 2nd person plural medio-passive aorist subjunctive

23.407-23.409

ἵππους δ̓ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε, μὴ δὲ λίπησθον, καρπαλίμως, μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα·

23.409

τί ἢ λείπεσθε φέριστοι;

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

[to leave, quit]

. 23.249ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 23.249

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

[to say, to claim]

, οἳ δ̓ ἐπίθοντο

πείθω (141) [Λ] 23.249

ἐπίθοντο 3rd person plural middle aorist indicative

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

23.319-23.321

23.644-23.645

ἐμὲ δὲ χρὴ γήραϊ λυγρῷ πείθεσθαι, τότε δ̓ αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν.

[to prevail upon, win over, persuade]

ποδώκεϊ

ποδώκης (27) [Λ] 23.249

ποδώκεϊ masculine dative singular

23.262-23.265

23.375-23.376

ὦκα δ̓ ἔπειτα αἳ Φηρητιάδαο ποδώκεες ἔκφερον ἵπποι.

23.793

ὣς φάτο, κύδηνεν δὲ ποδώκεα Πηλεΐωνα.

[swiftfooted]

Πηλεΐωνι

Πηλείων (26) [Λ] 23.249

Πηλεΐωνι masculine dative singular

23.793

ὣς φάτο, κύδηνεν δὲ ποδώκεα Πηλεΐωνα.

1.188-1.192

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

. 23.250πρῶτον

πρῶτος (144) [Λ] 23.250-23.251

πρῶτον neuter accusative singular

23.262-23.265

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

[first]

μὲν κατὰ πυρκαϊὴν

πυρκαιά (9) [Λ] 23.250-23.251

πυρκαϊὴν feminine accusative singular

24.790-24.792

7.427-7.429

οἳ δὲ σιωπῇ νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ, ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν προτὶ Ἴλιον ἱρήν.

7.430-7.432

ὣς δ̓ αὔτως ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ, ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[any place where fire is kindled, a funeral pyre]

σβέσαν

σβέννυμι (7) [Λ] 23.250-23.251

σβέσαν 3rd person plural active aorist indicative

24.790-24.792

9.471-9.473

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

[to quench, put out]

αἴθοπι

αἶθοψ (16) [Λ] 23.250-23.251

αἴθοπι masculine dative singular

24.641-24.642

νῦν δὴ καὶ σίτου πασάμην καὶ αἴθοπα οἶνον λαυκανίης καθέηκα·

24.790-24.792

1.462-1.463

καῖε δ̓ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δ̓ αἴθοπα οἶνον λεῖβε·

[fiery-looking]

οἴνῳ

οἶνος (41) [Λ] 23.250-23.251

οἴνῳ masculine dative singular

24.283-24.285

24.306-24.307

εὔχετ̓ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον οὐρανὸν εἰσανιδών, καὶ φωνήσας ἔπος ηὔδα·

24.641-24.642

νῦν δὴ καὶ σίτου πασάμην καὶ αἴθοπα οἶνον λαυκανίης καθέηκα·

[wine]

23.251ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 23.250-23.251

ὅσσον neuter accusative singular

23.276

ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι·

23.327-23.328

ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ̓ ὄργυἰ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης·

23.431-23.433

ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται, ὅν τ̓ αἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης, τόσσον ἐπιδραμέτην·

[as much/many as]

ἐπὶ φλὸξ

φλόξ (19) [Λ] 23.250-23.251

φλὸξ feminine nominative singular

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

9.212-9.214

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[a flame]

ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 23.250-23.251

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

23.496-23.497

οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται·

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

[to come]

, βαθεῖα

βαθύς (31) [Λ] 23.250-23.251

βαθεῖα feminine nominative singular

1.531-1.533

ἣ μὲν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα·

2.91-2.93

ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν·

2.147-2.149

ὡς δ̓ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τ̓ ἠμύει ἀσταχύεσσιν, ὣς τῶν πᾶσ̓ ἀγορὴ κινήθη·

[deep]

δὲ κάππεσε

καταπίπτω (18) [Λ] 23.250-23.251

κάππεσε 3rd person singular active aorist indicative

23.727-23.728

ἐπὶ δὲ στήθεσσιν Ὀδυσσεὺς κάππεσε·

23.731-23.732

ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

23.880-23.881

ὠκὺς δ̓ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο, τῆλε δ̓ ἀπ̓ αὐτοῦ κάππεσε·

[to fall]

τέφρη· 23.252κλαίοντες

κλαίω (37) [Λ] 23.252-23.254

κλαίοντες masculine nominative plural active present participle

24.3-24.8

24.48

ἀλλ̓ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·

24.84-24.86

ἣ δ̓ ἐνὶ μέσσῃς κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε φθίσεσθ̓ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

[to weep, lament, wail]

δ̓ ἑτάροιο

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.252-23.254

ἑτάροιο masculine genitive singular

23.510-23.513

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

23.563-23.564

ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ οἰσέμεναι κλισίηθεν·

[a comrade, companion, mate]

ἐνηέος

ἐνηής (4) [Λ] 23.252-23.254

ἐνηέος masculine genitive singular

23.647-23.649

τοῦτο δ̓ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ, ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐ δέ σε λήθω, τιμῆς ἧς τέ μ̓ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ̓ Ἀχαιοῖς.

17.204-17.206

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

21.95-21.96

μή με κτεῖν̓, ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος Ἕκτορός εἰμι, ὅς τοι ἑταῖρον ἔπεφνεν ἐνηέα τε κρατερόν τε.

[kind, gentle]

ὀστέα

ὀστέον (30) [Λ] 23.252-23.254

ὀστέα neuter accusative plural

23.673

ἀντικρὺ χρόα τε ῥήξω σύν τ̓ ὀστέ̓ ἀράξω.

24.792-24.794

4.174-4.175

σέο δ̓ ὀστέα πύσει ἄρουρα κειμένου ἐν Τροίῃ ἀτελευτήτῳ ἐπὶ ἔργῳ.

[bone]

λευκὰ

λευκός (32) [Λ] 23.252-23.254

λευκὰ neuter accusative plural

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

[light, bright, clear]

23.253ἄλλεγον ἐς χρυσέην

χρύσεος (75) [Λ] 23.252-23.254

χρυσέην feminine accusative singular

24.20-24.21

περὶ δ̓ αἰγίδι πάντα κάλυπτε χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

24.101-24.102

Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκε καί ῥ̓ εὔφρην̓ ἐπέεσσι·

24.283-24.285

ἀγχίμολον δέ σφ̓ ἦλθ̓ Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ οἶνον ἔχουσ̓ ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι χρυσέῳ ἐν δέπαϊ, ὄφρα λείψαντε κιοίτην·

[golden, of gold, decked]

φιάλην

φιάλη (4) [Λ] 23.252-23.254

φιάλην feminine accusative singular

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

23.615-23.616

πέμπτον δ̓ ὑπελείπετ̓ ἄεθλον, ἀμφίθετος φιάλη·

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

[a broad, flat vessel, a bowl]

καὶ δίπλακα δημόν

δημός (11) [Λ] 23.252-23.254

δημόν masculine accusative singular

23.750-23.751

δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ, ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ̓ ἔθηκε.

8.238-8.241

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[fat]

, 23.254ἐν κλισίῃσι

κλισία (106) [Λ] 23.252-23.254

κλισίῃσι feminine dative plural

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.548-23.550

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

[a place for lying down]

δὲ θέντες

τίθημι (194) [Λ] 23.252-23.254

θέντες masculine nominative plural active aorist participle

23.262-23.265

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

[to set, put, place]

ἑανῷ

ἑανός (6) [Λ] 23.252-23.254

ἑανῷ masculine dative singular

3.418-3.420

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δ̓ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα, βῆ δὲ κατασχομένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷ σιγῇ, πάσας δὲ Τρῳὰς λάθεν·

5.733-5.735

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν·

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[fit for wearing]

λιτὶ

λίς (8) [Λ] 23.252-23.254

λιτὶ masculine dative singular

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

11.238-11.240

καὶ τό γε χειρὶ λαβὼν εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἕλκ̓ ἐπὶ οἷ μεμαὼς ὥς τε λίς, ἐκ δ̓ ἄρα χειρὸς σπάσσατο·

11.480-11.481

ἐπί τε λῖν ἤγαγε δαίμων σίντην·

[(Ep.) a lion]

κάλυψαν

καλύπτω (65) [Λ] 23.252-23.254

κάλυψαν 3rd person plural active aorist indicative

23.692-23.694

24.20-24.21

περὶ δ̓ αἰγίδι πάντα κάλυπτε χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

24.161-24.163

παῖδες μὲν πατέῤ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς δάκρυσιν εἵματ̓ ἔφυρον, ὃ δ̓ ἐν μέσσοισι γεραιὸς ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος·

[to cover with]

· 23.255τορνώσαντο δὲ σῆμα

σῆμα (33) [Λ] 23.255-23.256

σῆμα neuter accusative singular

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

23.326

σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ̓ ἀριφραδές, οὐ δέ σε λήσει.

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

[a sign, mark, token]

θεμείλιά

θέμεθλα (4) [Λ] 23.255-23.256

θεμείλιά neuter accusative plural

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

14.493-14.494

τὸν τόθ̓ ὑπ̓ ὀφρύος οὖτα κατ̓ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ἐκ δ̓ ὦσε γλήνην·

17.47-17.48

ἂψ δ̓ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

[the foundations, lowest part, bottom]

τε προβάλοντο

προβάλλω (5) [Λ] 23.255-23.256

προβάλοντο 3rd person plural middle aorist indicative

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

2.421-2.424

11.527-11.530

ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς κεῖσ̓ ἵππους τε καὶ ἅρμ̓ ἰθύνομεν, ἔνθα μάλιστα ἱππῆες πεζοί τε κακὴν ἔριδα προβαλόντες ἀλλήλους ὀλέκουσι, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὄρωρεν.

[to throw before, throw]

23.256ἀμφὶ πυρήν

πυρή (20) [Λ] 23.255-23.256

πυρήν feminine accusative singular

24.785-24.787

24.788-24.789

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, τῆμος ἄῤ ἀμφὶ πυρὴν κλυτοῦ Ἕκτορος ἔγρετο λαός.

1.52

αἰεὶ δὲ πυραὶ νεκύων καίοντο θαμειαί.

[any place where fire is kindled]

· εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 23.256-23.257

γαῖαν feminine accusative singular

23.392-23.393

αἳ δέ οἱ ἵπποι ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην, ῥυμὸς δ̓ ἐπὶ γαῖαν ἐλύσθη.

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

23.868-23.869

ἣ μὲν ἔπειτ̓ ἤϊξε πρὸς οὐρανόν, ἣ δὲ παρείθη μήρινθος ποτὶ γαῖαν·

[a land, country]

ἔχευαν

χέω (80) [Λ] 23.256-23.257

ἔχευαν 3rd person plural active aorist indicative

23.256-23.257

εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον.

23.385-23.387

23.765-23.766

κὰδ δ̓ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ̓ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς αἰεὶ ῥίμφα θέων·

[to pour]

, 23.257χεύαντες

χέω (80) [Λ] 23.256-23.257

χεύαντες masculine nominative plural active aorist participle

23.385-23.387

23.765-23.766

κὰδ δ̓ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ̓ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς αἰεὶ ῥίμφα θέων·

23.773-23.776

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον, ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη, τῇ ῥα βοῶν κέχυτ̓ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων, οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to pour]

δὲ τὸ σῆμα

σῆμα (33) [Λ] 23.256-23.257

σῆμα neuter accusative singular

23.326

σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ̓ ἀριφραδές, οὐ δέ σε λήσει.

23.328-23.333

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

[a sign, mark, token]

πάλιν κίον

κίω (47) [Λ] 23.256-23.257

κίον 3rd person plural active imperfect indicative

24.283-24.285

24.327-24.328

φίλοι δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο πόλλ̓ ὀλοφυρόμενοι ὡς εἰ θάνατον δὲ κιόντα.

24.471-24.472

γέρων δ̓ ἰθὺς κίεν οἴκου, τῇ ῥ̓ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος·

[to go]

. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.257-23.261

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.328-23.333

23.353-23.354

πάλλ̓ Ἀχιλεύς, ἐκ δὲ κλῆρος θόρε Νεστορίδαο Ἀντιλόχου·

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

[Achilles]

23.258αὐτοῦ λαὸν

λαός (229) [Λ] 23.257-23.261

λαὸν masculine accusative singular

23.388-23.390

23.411-23.413

23.728

λαοὶ δ̓ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.

[the people]

ἔρυκε

ἐρύκω (37) [Λ] 23.257-23.261

ἔρυκε 3rd person singular active imperfect indicative

23.443

μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

24.155-24.156

αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος, οὔ τ̓ αὐτὸς κτενέει ἀπό τ̓ ἄλλους πάντας ἐρύξει·

24.184-24.185

αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος, οὔ τ̓ αὐτὸς κτενέει ἀπό τ̓ ἄλλους πάντας ἐρύξει·

[to keep in, hold back, keep in check, curb, restrain]

καὶ ἵζανεν εὐρὺν

εὐρύς (89) [Λ] 23.257-23.261

εὐρὺν masculine accusative singular

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

23.427

στεινωπὸς γὰρ ὁδός, τάχα δ̓ εὐρυτέρη παρελάσσαι·

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

[wide, broad]

ἀγῶνα

ἀγών (23) [Λ] 23.257-23.261

ἀγῶνα masculine accusative singular

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.448-23.449

Ἀργεῖοι δ̓ ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσορόωντο ἵππους·

23.451

ἧστο γὰρ ἐκτὸς ἀγῶνος ὑπέρτατος ἐν περιωπῇ·

[a gathering; a contest, a struggle, a trial]

, 23.259νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 23.257-23.261

νηῶν feminine genitive plural

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

23.364-23.365

οἳ δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο νόσφι νεῶν ταχέως·

23.828-23.829

ἀλλ̓ ἤτοι τὸν ἔπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, τὸν δ̓ ἄγετ̓ ἐν νήεσσι σὺν ἄλλοισι κτεάτεσσι.

[a ship]

δ̓ ἔκφεῤ

ἐκφέρω (15) [Λ] 23.257-23.261

ἔκφεῤ 3rd person singular active imperfect indicative

23.375-23.376

ὦκα δ̓ ἔπειτα αἳ Φηρητιάδαο ποδώκεες ἔκφερον ἵπποι.

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

23.674-23.675

κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ̓ ἀολλέες αὖθι μενόντων, οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.

[to carry out of]

ἄεθλα

ἆθλον (26) [Λ] 23.257-23.261

ἄεθλα neuter accusative plural

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

[the prize of contest]

λέβητάς

λέβης (10) [Λ] 23.257-23.261

λέβητάς masculine accusative plural

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

23.485-23.487

δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος, ἴστορα δ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω, ὁππότεραι πρόσθ̓ ἵπποι, ἵνα γνώῃς ἀποτίνων.

23.613

ὃ δ̓ ἔπειτα λέβηθ̓ ἕλε παμφανόωντα.

[a kettle]

τε τρίποδάς

τρίπους (20) [Λ] 23.257-23.261

τρίποδάς masculine accusative plural

23.262-23.265

23.485-23.487

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

[three-footed, of or with three feet]

τε 23.260ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.257-23.261

ἵππους masculine accusative plural

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

23.276

ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι·

23.279

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω καὶ μώνυχες ἵπποι·

[a horse, mare]

θ̓ ἡμιόνους

ἡμίονος (24) [Λ] 23.257-23.261

ἡμιόνους masculine accusative plural

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

23.654-23.655

ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδησ̓ ἐν ἀγῶνι ἑξέτἐ ἀδμήτην, ἥ τ̓ ἀλγίστη δαμάσασθαι·

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

[a half-ass]

τε βοῶν

βοῦς (86) [Λ] 23.257-23.261

βοῶν masculine genitive plural

23.683-23.684

ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.

23.750-23.751

δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ, ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ̓ ἔθηκε.

23.779

ὃ δὲ βοῦν ἕλε φαίδιμος Αἴας.

[cow]

τ̓ ἴφθιμα

ἴφθιμος (27) [Λ] 23.257-23.261

ἴφθιμα neuter accusative plural

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

3.336-3.337

κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν·

[stout, strong, stalwart]

κάρηνα

κάρηνον (15) [Λ] 23.257-23.261

κάρηνα neuter accusative plural

24.120-24.122

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα, ἷξεν δ̓ ἐς κλισίην οὗ υἱέος·

1.43-1.45

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξ̓ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

2.116-2.118

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

[the head]

, 23.261ἠδὲ γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 23.257-23.261

γυναῖκας feminine accusative plural

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

23.704-23.705

ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ̓ ἐς μέσσον ἔθηκε, πολλὰ δ̓ ἐπίστατο ἔργα, τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον.

[a woman]

ἐϋζώνους

εὔζωνος (7) [Λ] 23.257-23.261

ἐϋζώνους feminine accusative plural

23.759-23.763

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς ἄγχι μάλ̓, ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο στήθεός ἐστι κανών, ὅν τ̓ εὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον, ἀγχόθι δ̓ ἴσχει στήθεος·

1.428-1.430

ὣς ἄρα φωνήσασ̓ ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ̓ αὐτοῦ χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐϋζώνοιο γυναικὸς τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων·

6.467-6.470

ἂψ δ̓ ὃ πάϊς πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης ἐκλίνθη ἰάχων πατρὸς φίλου ὄψιν ἀτυχθεὶς ταρβήσας χαλκόν τε ἰδὲ λόφον ἱππιοχαίτην, δεινὸν ἀπ̓ ἀκροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας.

[well-girdled]

πολιόν

πολιός (21) [Λ] 23.257-23.261

πολιόν masculine accusative singular

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

24.513-24.517

αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς, καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθ̓ ἵμερος ἠδ̓ ἀπὸ γυίων, αὐτίκ̓ ἀπὸ θρόνου ὦρτο, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

24.513-24.517

αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς, καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθ̓ ἵμερος ἠδ̓ ἀπὸ γυίων, αὐτίκ̓ ἀπὸ θρόνου ὦρτο, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[gray, grizzled, grisly]

τε σίδηρον

σίδηρος (14) [Λ] 23.257-23.261

σίδηρον masculine accusative singular

23.834-23.835

οὐ μὲν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου ποιμὴν οὐ δ̓ ἀροτὴρ εἶσ̓ ἐς πόλιν, ἀλλὰ παρέξει.

23.850-23.855

4.123

νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον.

[iron]

. 23.262ἱππεῦσιν

ἱππεύς (25) [Λ] 23.262-23.265

ἱππεῦσιν masculine dative plural

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

2.809-2.810

πᾶσαι δ̓ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ̓ ἔσσυτο λαὸς πεζοί θ̓ ἱππῆές τε·

[a horseman]

μὲν πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 23.262-23.265

πρῶτα neuter accusative plural

23.262-23.265

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

[first]

ποδώκεσιν

ποδώκης (27) [Λ] 23.262-23.265

ποδώκεσιν masculine dative plural

23.375-23.376

ὦκα δ̓ ἔπειτα αἳ Φηρητιάδαο ποδώκεες ἔκφερον ἵπποι.

23.793

ὣς φάτο, κύδηνεν δὲ ποδώκεα Πηλεΐωνα.

24.457-24.459

δή ῥα τόθ̓ Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι, ἐς δ̓ ἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι, ἐξ ἵππων δ̓ ἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέν τε·

[swiftfooted]

ἀγλά̓

ἀγλαός (43) [Λ] 23.262-23.265

ἀγλά̓ neuter accusative plural

23.301-23.303

24.275-24.278

24.443-24.447

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο, οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο, τοῖσι δ̓ ἐφ̓ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης πᾶσιν, ἄφαρ δ̓ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας, ἐς δ̓ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶῤ ἐπ̓ ἀπήνης.

[splendid, shining, bright, beautiful]

ἄεθλα

ἆθλον (26) [Λ] 23.262-23.265

ἄεθλα neuter accusative plural

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

23.411-23.413

οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

[the prize of contest]

23.263θῆκε

τίθημι (194) [Λ] 23.262-23.265

θῆκε 3rd person singular active aorist indicative

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

[to set, put, place]

γυναῖκα

γυνή (96) [Λ] 23.262-23.265

γυναῖκα feminine accusative singular

23.510-23.513

23.704-23.705

ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ̓ ἐς μέσσον ἔθηκε, πολλὰ δ̓ ἐπίστατο ἔργα, τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον.

23.759-23.763

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς ἄγχι μάλ̓, ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο στήθεός ἐστι κανών, ὅν τ̓ εὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον, ἀγχόθι δ̓ ἴσχει στήθεος·

[a woman]

ἄγεσθαι

ἄγω (175) [Λ] 23.262-23.265

ἄγεσθαι medio-passive present infinitive

23.293-23.295

23.300

τὴν ὅ γ̓ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

[to lead]

ἀμύμονα

ἀμύμων (65) [Λ] 23.262-23.265

ἀμύμονα neuter accusative plural

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

24.84-24.86

1.92

καὶ τότε δὴ θάρσησε καὶ ηὔδα μάντις ἀμύμων·

[blameless, noble, excellent]

ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 23.262-23.265

ἔργα neuter accusative plural

23.643-23.644

νῦν αὖτε νεώτεροι ἀντιοώντων ἔργων τοιούτων·

23.670-23.671

οὐ δ̓ ἄρα πως ἦν ἐν πάντεσσ̓ ἔργοισι δαήμονα φῶτα γενέσθαι.

23.704-23.705

ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ̓ ἐς μέσσον ἔθηκε, πολλὰ δ̓ ἐπίστατο ἔργα, τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον.

[work]

ἰδυῖαν

οἶδα (132) [Λ] 23.262-23.265

ἰδυῖαν feminine accusative singular active perfect participle

23.276

ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι·

23.309

οἶσθα γὰρ εὖ περὶ τέρμαθ̓ ἑλισσέμεν·

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

[to know]

23.264καὶ τρίποδ̓

τρίπους (20) [Λ] 23.262-23.265

τρίποδ̓ masculine accusative singular

23.485-23.487

23.510-23.513

23.700-23.703

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα κατὰ τρίτα θῆκεν ἄεθλα δεικνύμενος Δαναοῖσι παλαισμοσύνης ἀλεγεινῆς, τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδ̓ ἐμπυριβήτην, τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί·

[three-footed, of or with three feet]

ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον 23.265τῷ πρώτῳ

πρῶτος (144) [Λ] 23.262-23.265

πρώτῳ masculine dative singular

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

[first]

· ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ

δεύτερος (29) [Λ] 23.265-23.266

δευτέρῳ masculine dative singular

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

23.537-23.538

ἀλλ̓ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς δεύτεῤ·

23.605

δεύτερον αὖτ̓ ἀλέασθαι ἀμείνονας ἠπεροπεύειν.

[second]

ἵππον

ἵππος (417) [Λ] 23.265-23.266

ἵππον feminine accusative singular

23.276

ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι·

23.279

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω καὶ μώνυχες ἵπποι·

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

[a horse, mare]

ἔθηκεν

τίθημι (194) [Λ] 23.265-23.266

ἔθηκεν 3rd person singular active aorist indicative

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

[to set, put, place]

23.266ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον

ἡμίονος (24) [Λ] 23.265-23.266

ἡμίονον masculine accusative singular

23.654-23.655

ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδησ̓ ἐν ἀγῶνι ἑξέτἐ ἀδμήτην, ἥ τ̓ ἀλγίστη δαμάσασθαι·

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

23.664-23.666

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός, ἅψατο δ̓ ἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε·

[a half-ass]

κυέουσαν· 23.267αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ

τρίτατος (9) [Λ] 23.267-23.268

τριτάτῳ masculine dative singular

24.761

τῇσι δ̓ ἔπειθ̓ Ἑλένη τριτάτη ἐξῆρχε γόοιο·

1.250-1.252

τῷ δ̓ ἤδη δύο μὲν γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων ἐφθίαθ̓, οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδ̓ ἐγένοντο ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ, μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσεν·

2.565-2.566

τοῖσι δ̓ ἅμ̓ Εὐρύαλος τρίτατος κίεν ἰσόθεος φὼς Μηκιστέος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος·

[third(lengthd. poet. for τρίτος)]

ἄπυρον

ἄπυρος (4) [Λ] 23.267-23.268

ἄπυρον masculine accusative singular

23.884-23.886

αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος, κὰδ δὲ λέβητ̓ ἄπυρον βοὸς ἄξιον ἀνθεμόεντα θῆκ̓ ἐς ἀγῶνα φέρων·

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[without fire]

κατέθηκε

κατατίθημι (12) [Λ] 23.267-23.268

κατέθηκε 3rd person singular active aorist indicative

23.381

ἐπ̓ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην.

24.271-24.274

3.114-3.115

τὰ μὲν κατέθεντ̓ ἐπὶ γαίῃ πλησίον ἀλλήλων, ὀλίγη δ̓ ἦν ἀμφὶς ἄρουρα·

[to place, put]

λέβητα

λέβης (10) [Λ] 23.267-23.268

λέβητα masculine accusative singular

23.485-23.487

23.613

ὃ δ̓ ἔπειτα λέβηθ̓ ἕλε παμφανόωντα.

23.884-23.886

αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος, κὰδ δὲ λέβητ̓ ἄπυρον βοὸς ἄξιον ἀνθεμόεντα θῆκ̓ ἐς ἀγῶνα φέρων·

[a kettle]

23.268καλὸν

καλός (142) [Λ] 23.267-23.268

καλὸν masculine accusative singular

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

[beautiful]

τέσσαρα

τέσσαρες (3) [Λ] 23.267-23.268

τέσσαρα neuter accusative plural

2.615-2.619

23.171-23.172

πίσυρας δ̓ ἐριαύχενας ἵππους ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.

[four]

μέτρα

μέτρον (5) [Λ] 23.267-23.268

μέτρα neuter accusative plural

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

7.470-7.471

χωρὶς δ̓ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δῶκεν Ἰησονίδης ἀγέμεν μέθυ χίλια μέτρα.

11.225-11.226

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἥβης ἐρικυδέος ἵκετο μέτρον, αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ̓ ὅ γε θυγατέρα ἥν·

[that by which anything is measured]

κεχανδότα

χανδάνω (7) [Λ] 23.267-23.268

κεχανδότα masculine accusative singular active perfect participle

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

24.191-24.192

αὐτὸς δ̓ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα κέδρινον ὑψόροφον, ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει·

4.24

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

[to take in, hold, comprise, contain]

λευκὸν

λευκός (32) [Λ] 23.267-23.268

λευκὸν masculine accusative singular

23.280-23.282

23.328-23.333

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

[light, bright, clear]

ἔτ̓ αὔτως· 23.269τῷ δὲ τετάρτῳ

τέταρτος (12) [Λ] 23.269-23.270

τετάρτῳ masculine dative singular

23.301-23.303

Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους, Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος τοῦ Νηληϊάδαο·

23.614-23.615

Μηριόνης δ̓ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα τέτρατος, ὡς ἔλασεν.

2.623-2.624

τῶν δὲ τετάρτων ἦρχε Πολύξεινος θεοειδὴς υἱὸς Ἀγασθένεος Αὐγηϊάδαο ἄνακτος.

[fourth]

θῆκε

τίθημι (194) [Λ] 23.269-23.270

θῆκε 3rd person singular active aorist indicative

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

[to set, put, place]

δύω χρυσοῖο

χρυσός (36) [Λ] 23.269-23.270

χρυσοῖο masculine genitive singular

23.502-23.504

αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον·

23.548-23.550

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς καὶ πρόβατ̓, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

23.614-23.615

Μηριόνης δ̓ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα τέτρατος, ὡς ἔλασεν.

[gold]

τάλαντα

τάλαντον (12) [Λ] 23.269-23.270

τάλαντα neuter accusative plural

23.614-23.615

Μηριόνης δ̓ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα τέτρατος, ὡς ἔλασεν.

24.232-24.235

χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα, ἐκ δὲ δύ̓ αἴθωνας τρίποδας, πίσυρας δὲ λέβητας, ἐκ δὲ δέπας περικαλλές, ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας·

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

[a balance]

, 23.270πέμπτῳ

πέμπτος (4) [Λ] 23.269-23.270

πέμπτῳ masculine dative singular

23.351

Μηριόνης δ̓ ἄρα πέμπτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους.

23.615-23.616

πέμπτον δ̓ ὑπελείπετ̓ ἄεθλον, ἀμφίθετος φιάλη·

16.196-16.197

τῆς δὲ τετάρτης ἦρχε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ, πέμπτης δ̓ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων.

[the fifth, oneself with four others]

δ̓ ἀμφίθετον φιάλην

φιάλη (4) [Λ] 23.269-23.270

φιάλην feminine accusative singular

23.615-23.616

πέμπτον δ̓ ὑπελείπετ̓ ἄεθλον, ἀμφίθετος φιάλη·

23.243-23.244

καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

23.252-23.254

[a broad, flat vessel, a bowl]

ἀπύρωτον ἔθηκε

τίθημι (194) [Λ] 23.269-23.270

ἔθηκε 3rd person singular active aorist indicative

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

23.382-23.384

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

[to set, put, place]

. 23.271στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 23.271

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.327-23.328

ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ̓ ὄργυἰ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης·

[to make to stand]

δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 23.271

μῦθον masculine accusative singular

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.478

ἀλλ̓ αἰεὶ μύθοις λαβρεύεαι·

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἐν Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (47) [Λ] 23.271

Ἀργείοισιν masculine dative plural

23.448-23.449

Ἀργεῖοι δ̓ ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσορόωντο ἵππους·

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

[of/from Argos, Argive]

ἔειπεν

εἶπον (279) [Λ] 23.271

ἔειπεν 3rd person singular active aorist indicative

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.442

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

[to speak, say]

· 23.272Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 23.272-23.273

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

23.293-23.295

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

[son of Atreus]

τε καὶ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 23.272-23.273

ἄλλοι masculine vocative plural

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

[other, another]

ἐϋκνήμιδες

ἐυκνήμις (22) [Λ] 23.272-23.273

ἐϋκνήμιδες masculine vocative plural

23.658-23.660

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, πὺξ μάλ̓ ἀνασχομένω πεπληγέμεν·

23.721-23.722

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

24.799-24.800

ῥίμφα δὲ σῆμ̓ ἔχεαν, περὶ δὲ σκοποὶ ἥατο πάντῃ, μὴ πρὶν ἐφορμηθεῖεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (91) [Λ] 23.272-23.273

Ἀχαιοὶ masculine vocative plural

23.274-23.275

εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

23.440

ἔρῤ, ἐπεὶ οὔ σ̓ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί.

[Achaian]

23.273ἱππῆας

ἱππεύς (25) [Λ] 23.272-23.273

ἱππῆας masculine accusative plural

23.287

ὣς φάτο Πηλεΐδης, ταχέες δ̓ ἱππῆες ἄγερθεν.

2.809-2.810

πᾶσαι δ̓ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ̓ ἔσσυτο λαὸς πεζοί θ̓ ἱππῆές τε·

4.143-4.144

κεῖται δ̓ ἐν θαλάμῳ, πολέες τέ μιν ἠρήσαντο ἱππῆες φορέειν·

[a horseman]

τάδ̓ ἄεθλα

ἆθλον (26) [Λ] 23.272-23.273

ἄεθλα neuter nominative plural

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

23.411-23.413

23.441

ἀλλ̓ οὐ μὰν οὐ δ̓ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ ἄεθλον.

[the prize of contest]

δεδεγμένα

δέχομαι (54) [Λ] 23.272-23.273

δεδεγμένα neuter nominative plural medio-passive perfect participle

23.565

ὃ δὲ δέξατο χαίρων.

23.624-23.625

ὃ δ̓ ἐδέξατο χαίρων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

23.647-23.649

τοῦτο δ̓ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ, ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐ δέ σε λήθω, τιμῆς ἧς τέ μ̓ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ̓ Ἀχαιοῖς.

[to take, accept, receive]

κεῖτ̓

κεῖμαι (105) [Λ] 23.272-23.273

κεῖτ̓ 3rd person singular medio-passive present indicative

24.166-24.168

24.411-24.413

24.413-24.415

δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς κειμένῳ, οὐ δέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐ δέ μιν εὐλαὶ ἔσθουσ̓, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν.

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

ἐν ἀγῶνι

ἀγών (23) [Λ] 23.272-23.273

ἀγῶνι masculine dative singular

23.448-23.449

Ἀργεῖοι δ̓ ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσορόωντο ἵππους·

23.451

ἧστο γὰρ ἐκτὸς ἀγῶνος ὑπέρτατος ἐν περιωπῇ·

23.495-23.496

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε ἵππους·

[a gathering; a contest, a struggle, a trial]

. 23.274εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ

ἄλλος (396) [Λ] 23.274-23.275

ἄλλῳ masculine dative singular

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

[other, another]

ἀεθλεύοιμεν

ἀθλεύω (4) [Λ] 23.274-23.275

ἀεθλεύοιμεν 1st person plural active present optative

23.736-23.737

ἀέθλια δ̓ ἶσ̓ ἀνελόντες ἔρχεσθ̓, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἀεθλεύωσιν Ἀχαιοί.

24.732-24.738

σὺ δ̓ αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ ἢ πατέῤ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

4.387-4.390

ἔνθ̓ οὐ δὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺς τάρβει, μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἀεθλεύειν προκαλίζετο, πάντα δ̓ ἐνίκα ῥηϊδίως·

[to contend for a prize, combat, wrestle]

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (91) [Λ] 23.274-23.275

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

23.440

ἔρῤ, ἐπεὶ οὔ σ̓ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί.

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

[Achaian]

23.275ἦ τ̓ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 23.274-23.275

πρῶτα neuter accusative plural

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

23.322-23.325

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

[first]

λαβὼν

λαμβάνω (86) [Λ] 23.274-23.275

λαβὼν masculine nominative singular active aorist participle

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

23.510-23.513

23.694-23.695

αὐτὰρ μεγάθυμος Ἐπειὸς χερσὶ λαβὼν ὤρθωσε·

[to take, seize, receive]

κλισίην

κλισία (106) [Λ] 23.274-23.275

κλισίην feminine accusative singular

23.548-23.550

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

23.810

καί σφιν δαῖτ̓ ἀγαθὴν παραθήσομεν ἐν κλισίῃσιν.

[a place for lying down]

δὲ φεροίμην

φέρω (186) [Λ] 23.274-23.275

φεροίμην 1st person singular medio-passive present optative

23.303-23.304

Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες φέρον ἅρμα·

23.411-23.413

23.441

ἀλλ̓ οὐ μὰν οὐ δ̓ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ ἄεθλον.

[to bear]

. 23.276ἴστε

οἶδα (132) [Λ] 23.276

ἴστε 2nd person plural active perfect indicative

23.309

οἶσθα γὰρ εὖ περὶ τέρμαθ̓ ἑλισσέμεν·

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

[to know]

γὰρ ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 23.276

ὅσσον neuter accusative singular

23.327-23.328

ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ̓ ὄργυἰ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης·

23.431-23.433

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

[as much/many as]

ἐμοὶ ἀρετῇ

ἀρετή (16) [Λ] 23.276

ἀρετῇ feminine dative singular

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

23.576-23.578

Ἀντίλοχον ψεύδεσσι βιησάμενος Μενέλαος οἴχεται ἵππον ἄγων, ὅτι οἱ πολὺ χείρονες ἦσαν ἵπποι, αὐτὸς δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε.

[goodness, excellence]

περιβάλλετον ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.276

ἵπποι masculine nominative plural

23.279

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω καὶ μώνυχες ἵπποι·

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

23.290-23.292

τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν, οὕς ποτ̓ ἀπηύρα Αἰνείαν, ἀτὰρ αὐτὸν ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων.

[a horse, mare]

· 23.277ἀθάνατοί

ἀθάνατος (106) [Λ] 23.277-23.278

ἀθάνατοί masculine nominative plural

23.546-23.547

ἀλλ̓ ὤφελεν ἀθανάτοισιν εὔχεσθαι·

23.787-23.788

εἰδόσιν ὔμμ̓ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.

24.31-24.32

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

[undying, immortal]

τε γάρ εἰσι

εἰμί (1088) [Λ] 23.277-23.278

εἰσι 3rd person plural active present indicative

23.306-23.308

Ἀντίλοχ̓ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ̓ ἐφίλησαν Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας·

23.310

τώ τ̓ οἴω λοίγἰ ἔσεσθαι.

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

[to be]

, Ποσειδάων

Ποσειδεών (41) [Λ] 23.277-23.278

Ποσειδάων masculine nominative singular

23.306-23.308

Ἀντίλοχ̓ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ̓ ἐφίλησαν Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας·

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

1.396-1.400

πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα εὐχομένης ὅτ̓ ἔφησθα κελαινεφέϊ Κρονίωνι οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι, ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι Ἥρη τ̓ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

δὲ πόῤ

πόρω (33) [Λ] 23.277-23.278

πόῤ 3rd person singular active aorist indicative

23.540-23.542

23.892-23.894

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

[pres. not attested; aor. to furnish, offer; perf. it is fated]

αὐτοὺς

αὐτός (604) [Λ] 23.277-23.278

αὐτοὺς masculine accusative plural

23.290-23.292

23.304-23.305

πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς μυθεῖτ̓ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

23.278πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 23.277-23.278

πατρὶ masculine dative singular

23.304-23.305

πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς μυθεῖτ̓ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·

23.359-23.361

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[a father]

ἐμῷ

ἐμός (153) [Λ] 23.277-23.278

ἐμῷ masculine dative singular

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

23.609-23.611

τώ τοι λισσομένῳ ἐπιπείσομαι, ἠδὲ καὶ ἵππον δώσω ἐμήν περ ἐοῦσαν, ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε ὡς ἐμὸς οὔ ποτε θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

[mine]

Πηλῆϊ

Πηλεύς (62) [Λ] 23.277-23.278

Πηλῆϊ masculine dative singular

24.59-24.61

24.334-24.338

24.457-24.459

δή ῥα τόθ̓ Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι, ἐς δ̓ ἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι, ἐξ ἵππων δ̓ ἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέν τε·

[Peleus]

, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν

ἐγγυαλίζω (11) [Λ] 23.277-23.278

ἐγγυάλιξεν 3rd person singular active aorist indicative

1.352-1.354

μῆτερ ἐπεί μ̓ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα, τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης·

2.434-2.436

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον, μηκέτι νῦν δήθ̓ αὖθι λεγώμεθα, μη δ̓ ἔτι δηρὸν ἀμβαλλώμεθα ἔργον ὃ δὴ θεὸς ἐγγυαλίζει.

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

[to put into the palm of the hand, put into one's hand]

. 23.279ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω

μένω (105) [Λ] 23.279

μενέω 1st person singular active future indicative

23.296-23.298

23.674-23.675

κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ̓ ἀολλέες αὖθι μενόντων, οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.

24.656-24.658

ἀλλ̓ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον, ποσσῆμαρ μέμονας κτερεϊζέμεν Ἕκτορα δῖον, ὄφρα τέως αὐτός τε μένω καὶ λαὸν ἐρύκω.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

καὶ μώνυχες

μῶνυξ (16) [Λ] 23.279

μώνυχες masculine nominative plural

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[with a single]

ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.279

ἵπποι masculine nominative plural

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

23.290-23.292

23.293-23.295

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

[a horse, mare]

· 23.280τοίου

τοῖος (46) [Λ] 23.280-23.282

τοίου masculine genitive singular

24.153-24.154

τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην, ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

24.182-24.183

τοῖος γάρ τοι πομπὸς ἅμ̓ ἕψεται ἀργεϊφόντης, ὅς σ̓ ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

24.384-24.385

τοῖος γὰρ ἀνὴρ ὤριστος ὄλωλε σὸς πάϊς·

[quality, such, such-like]

γὰρ κλέος

κλέος (29) [Λ] 23.280-23.282

κλέος neuter accusative singular

2.324-2.325

ἡμῖν μὲν τόδ̓ ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεὺς ὄψιμον ὀψιτέλεστον, ὅου κλέος οὔ ποτ̓ ὀλεῖται.

2.485-2.486

ὑμεῖς γὰρ θεαί ἐστε πάρεστέ τε ἴστέ τε πάντα, ἡμεῖς δὲ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐ δέ τι ἴδμεν·

4.193-4.197

Ταλθύβἰ ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον φῶτ̓ Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος, ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

[a rumour, report; fame, glory]

ἐσθλὸν

ἐσθλός (80) [Λ] 23.280-23.282

ἐσθλὸν neuter accusative singular

23.344-23.348

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.636-23.637

Ἴφικλον δὲ πόδεσσι παρέδραμον ἐσθλὸν ἐόντα, δουρὶ δ̓ ὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον.

[good]

ἀπώλεσαν

ἀπόλλυμι (34) [Λ] 23.280-23.282

ἀπώλεσαν 3rd person plural active aorist indicative

24.44-24.45

ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐ δέ οἱ αἰδὼς γίγνεται, ἥ τ̓ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ̓ ὀνίνησι.

24.260-24.262

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

[to destroy, kill; to lose]

ἡνιόχοιο

ἡνίοχος (30) [Λ] 23.280-23.282

ἡνιόχοιο masculine genitive singular

23.318

μήτι δ̓ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο.

23.318

μήτι δ̓ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο.

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

23.281ἠπίου

ἤπιος (10) [Λ] 23.280-23.282

ἠπίου masculine genitive singular

24.768-24.772

ἀλλ̓ εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνὶ μεγάροισιν ἐνίπτοι δαέρων ἢ γαλόων ἢ εἰνατέρων εὐπέπλων, ἢ ἑκυρή, ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί, ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι παραιφάμενος κατέρυκες σῇ τ̓ ἀγανοφροσύνῃ καὶ σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσι.

24.774-24.775

οὐ γάρ τίς μοι ἔτ̓ ἄλλος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ ἤπιος οὐ δὲ φίλος, πάντες δέ με πεφρίκασιν.

4.217-4.219

αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδεν ἕλκος ὅθ̓ ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός, αἷμ̓ ἐκμυζήσας ἐπ̓ ἄῤ ἤπια φάρμακα εἰδὼς πάσσε, τά οἵ ποτε πατρὶ φίλα φρονέων πόρε Χείρων.

[gentle, mild, kind]

, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν

ὑγρός (6) [Λ] 23.280-23.282

ὑγρὸν neuter accusative singular

24.340-24.342

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ̓ ὑγρὴν ἠδ̓ ἐπ̓ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·

1.312-1.313

οἳ μὲν ἔπειτ̓ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα, λαοὺς δ̓ Ἀτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν·

5.902-5.904

ὡς δ̓ ὅτ̓ ὀπὸς γάλα λευκὸν ἐπειγόμενος συνέπηξεν ὑγρὸν ἐόν, μάλα δ̓ ὦκα περιτρέφεται κυκόωντι, ὣς ἄρα καρπαλίμως ἰήσατο θοῦρον Ἄρηα.

[wet, moist, running, fluid]

ἔλαιον

ἔλαιον (8) [Λ] 23.280-23.282

ἔλαιον neuter accusative singular

24.587-24.590

2.749-2.754

10.577-10.579

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ̓ ἐλαίῳ δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

[olive-oil]

23.282χαιτάων

χαίτη (14) [Λ] 23.280-23.282

χαιτάων feminine genitive plural

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.365-23.367

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

[long, flowing hair]

κατέχευε

καταχεύω (10) [Λ] 23.280-23.282

κατέχευε 3rd person singular active imperfect indicative

23.407-23.409

ἵππους δ̓ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε, μὴ δὲ λίπησθον, καρπαλίμως, μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα·

2.668-2.670

τριχθὰ δὲ ᾤκηθεν καταφυλαδόν, ἠδὲ φίληθεν ἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει, καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρονίων.

3.10-3.12

εὖτ̓ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω, τόσσόν τίς τ̓ ἐπιλεύσσει ὅσον τ̓ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν·

λοέσσας

λούω (16) [Λ] 23.280-23.282

λοέσσας masculine nominative singular active aorist participle

24.582-24.586

24.587-24.590

5.4-5.6

δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέῤ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·

[to wash]

ὕδατι

ὕδωρ (43) [Λ] 23.280-23.282

ὕδατι neuter dative singular

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

24.302-24.303

ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὄτρυν̓ ὃ γεραιὸς χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον·

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

[water]

λευκῷ

λευκός (32) [Λ] 23.280-23.282

λευκῷ neuter dative singular

23.328-23.333

23.452-23.455

24.229-24.231

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους, δώδεκα δ̓ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας, τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δ̓ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

[light, bright, clear]

. 23.283τὸν τώ γ̓ ἑσταότες

ἵστημι (305) [Λ] 23.283-23.284

ἑσταότες masculine nominative plural active perfect participle

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.327-23.328

ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ̓ ὄργυἰ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης·

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

[to make to stand]

πενθείετον, οὔδεϊ

οὖδας (19) [Λ] 23.283-23.284

οὔδεϊ neuter dative singular

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

24.527-24.528

δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων·

24.732-24.738

[the surface of the earth, the ground, earth]

δέ σφι 23.284χαῖται

χαίτη (14) [Λ] 23.283-23.284

χαῖται feminine nominative plural

23.365-23.367

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

6.509-6.510

ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται ὤμοις ἀΐσσονται·

[long, flowing hair]

ἐρηρέδαται

ἐρείδω (26) [Λ] 23.283-23.284

ἐρηρέδαται 3rd person plural passive perfect indicative

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

23.735

μηκέτ̓ ἐρείδεσθον, μὴ δὲ τρίβεσθε κακοῖσι·

2.109

τῷ ὅ γ̓ ἐρεισάμενος ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

[cause to lean, prop]

, τὼ δ̓ ἕστατον

ἵστημι (305) [Λ] 23.283-23.284

ἕστατον 3rd person dual active perfect indicative

23.327-23.328

ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ̓ ὄργυἰ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης·

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

23.365-23.367

ὑπὸ δὲ στέρνοισι κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα, χαῖται δ̓ ἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο.

[to make to stand]

ἀχνυμένω

ἀχεύω (58) [Λ] 23.283-23.284

ἀχνυμένω masculine nominative dual passive present participle

23.443

μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

24.128-24.130

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου οὔ τ̓ εὐνῆς;

[grieving, sorrowing, mourning]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 23.283-23.284

κῆρ neuter accusative singular

23.443

μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

24.59-24.61

24.422-24.423

ὥς τοι κήδονται μάκαρες θεοὶ υἷος ἑῆος καὶ νέκυός περ ἐόντος, ἐπεί σφι φίλος περὶ κῆρι.

[the heart]

. 23.285ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 23.285-23.286

ἄλλοι masculine nominative plural

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.439

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

[other, another]

δὲ στέλλεσθε

στέλλω (5) [Λ] 23.285-23.286

στέλλεσθε 2nd person plural middle aorist imperative

1.432-1.435

οἳ δ̓ ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο ἱστία μὲν στείλαντο, θέσαν δ̓ ἐν νηῒ μελαίνῃ, ἱστὸν δ̓ ἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες καρπαλίμως, τὴν δ̓ εἰς ὅρμον προέρεσσαν ἐρετμοῖς.

4.293-4.296

ἔνθ̓ ὅ γε Νέστοῤ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

4.382-4.384

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο, Ἀσωπὸν δ̓ ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην, ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί.

[to set in order, to arrange, array, equip, make ready]

κατὰ στρατόν

στρατός (58) [Λ] 23.285-23.286

στρατόν masculine accusative singular

24.112

αἶψα μάλ̓ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον·

24.198-24.199

αἰνῶς γάρ μ̓ αὐτόν γε μένος καὶ θυμὸς ἄνωγε κεῖσ̓ ἰέναι ἐπὶ νῆας ἔσω στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.

24.565-24.566

οὐ γάρ κε τλαίη βροτὸς ἐλθέμεν, οὐ δὲ μάλ̓ ἡβῶν, ἐς στρατόν·

[an encamped army]

, ὅς τις Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (91) [Λ] 23.285-23.286

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

23.440

ἔρῤ, ἐπεὶ οὔ σ̓ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί.

23.540-23.542

23.551-23.552

τῶν οἱ ἔπειτ̓ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σ̓ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

[Achaian]

23.286ἵπποισίν

ἵππος (417) [Λ] 23.285-23.286

ἵπποισίν masculine dative plural

23.290-23.292

23.293-23.295

23.301-23.303

Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους, Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος τοῦ Νηληϊάδαο·

[a horse, mare]

τε πέποιθε

πείθω (141) [Λ] 23.285-23.286

πέποιθε 3rd person singular active perfect indicative

23.319-23.321

23.644-23.645

ἐμὲ δὲ χρὴ γήραϊ λυγρῷ πείθεσθαι, τότε δ̓ αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν.

23.738-23.739

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο, καί ῥ̓ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.

[to prevail upon, win over, persuade]

καὶ ἅρμασι

ἅρμα (59) [Λ] 23.285-23.286

ἅρμασι neuter dative plural

23.303-23.304

Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες φέρον ἅρμα·

23.319-23.321

23.334-23.336

τῷ σὺ μάλ̓ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους, αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ ἦκ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοῖιν·

[a chariot]

κολλητοῖσιν

κολλητός (6) [Λ] 23.285-23.286

κολλητοῖσιν neuter dative plural

4.365-4.366

εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα ἑσταότ̓ ἔν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι·

9.581-9.583

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

11.197-11.198

εὗῤ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον ἑσταότ̓ ἔν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν·

[glued together, closely joined, well-framed]

. 23.287ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 23.287

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

23.440

ἔρῤ, ἐπεὶ οὔ σ̓ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί.

[to say, to claim]

Πηλεΐδης

Πηλείδης (53) [Λ] 23.287

Πηλεΐδης masculine nominative singular

23.540-23.542

23.651-23.652

ὣς φάτο, Πηλεΐδης δὲ πολὺν καθ̓ ὅμιλον Ἀχαιῶν ᾤχετ̓, ἐπεὶ πάντ̓ αἶνον ἐπέκλυε Νηλεΐδαο.

23.700-23.703

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα κατὰ τρίτα θῆκεν ἄεθλα δεικνύμενος Δαναοῖσι παλαισμοσύνης ἀλεγεινῆς, τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδ̓ ἐμπυριβήτην, τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί·

, ταχέες

ταχύς (91) [Λ] 23.287

ταχέες masculine nominative plural

23.344-23.348

23.403

τιταίνετον ὅττι τάχιστα.

23.414

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὅττι τάχιστα·

[quick, swift, fleet]

δ̓ ἱππῆες

ἱππεύς (25) [Λ] 23.287

ἱππῆες masculine nominative plural

2.809-2.810

πᾶσαι δ̓ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ̓ ἔσσυτο λαὸς πεζοί θ̓ ἱππῆές τε·

4.143-4.144

κεῖται δ̓ ἐν θαλάμῳ, πολέες τέ μιν ἠρήσαντο ἱππῆες φορέειν·

4.297-4.299

ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι, πεζοὺς δ̓ ἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς ἕρκος ἔμεν πολέμοιο·

[a horseman]

ἄγερθεν

ἀγείρω (31) [Λ] 23.287

ἄγερθεν 3rd person plural passive aorist indicative

24.790-24.792

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἤγερθεν ὁμηγερέες τ̓ ἐγένοντο πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

1.57-1.58

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

[to bring together, gather together]

. 23.288ὦρτο

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.288-23.289

ὦρτο 3rd person singular middle aorist indicative

23.290-23.292

23.293-23.295

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

[to stir, stir up]

πολὺ

πολύς (468) [Λ] 23.288-23.289

πολὺ neuter accusative singular

23.319-23.321

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

23.385-23.387

τοῖο δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο, οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας, οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες.

[much, many]

πρῶτος

πρῶτος (144) [Λ] 23.288-23.289

πρῶτος masculine nominative singular

23.322-23.325

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

[first]

μὲν ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 23.288-23.289

ἄναξ masculine nominative singular

23.301-23.303

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 23.288-23.289

ἀνδρῶν masculine genitive plural

23.431-23.433

23.470-23.472

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

[a man]

Εὔμηλος

Εὔμηλος (8) [Λ] 23.288-23.289

Εὔμηλος masculine nominative singular

23.354

μετὰ τὸν δ̓ ἔλαχε κρείων Εὔμηλος·

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

[Eumelus]

23.289Ἀδμήτου

Ἄδμητος (5) [Λ] 23.288-23.289

Ἀδμήτου masculine genitive singular

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

2.711-2.715

οἳ δὲ Φερὰς ἐνέμοντο παραὶ Βοιβηΐδα λίμνην Βοίβην καὶ Γλαφύρας καὶ ἐϋκτιμένην Ἰαωλκόν, τῶν ἦρχ̓ Ἀδμήτοιο φίλος πάϊς ἕνδεκα νηῶν Εὔμηλος, τὸν ὑπ̓ Ἀδμήτῳ τέκε δῖα γυναικῶν Ἄλκηστις Πελίαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη.

[Admetus]

φίλος

φίλος (342) [Λ] 23.288-23.289

φίλος masculine nominative singular

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

23.343

ἀλλὰ φίλος φρονέων πεφυλαγμένος εἶναι.

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

[friend; loved, beloved, dear]

υἱός

υἱός (436) [Λ] 23.288-23.289

υἱός masculine nominative singular

23.301-23.303

23.382-23.384

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

[a son]

, ὃς ἱπποσύνῃ

ἱπποσύνη (5) [Λ] 23.288-23.289

ἱπποσύνῃ feminine dative singular

23.306-23.308

Ἀντίλοχ̓ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ̓ ἐφίλησαν Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας·

11.502-11.503

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέζων ἔγχεΐ θ̓ ἱπποσύνῃ τε, νέων δ̓ ἀλάπαζε φάλαγγας·

16.775-16.776

ὃ δ̓ ἐν στροφάλιγγι κονίης κεῖτο μέγας μεγαλωστί, λελασμένος ἱπποσυνάων.

[the art of chariot-driving, horsemanship]

ἐκέκαστο

καίνυμαι (10) [Λ] 23.288-23.289

ἐκέκαστο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

24.535-24.537

πάντας γὰρ ἐπ̓ ἀνθρώπους ἐκέκαστο ὄλβῳ τε πλούτῳ τε, ἄνασσε δὲ Μυρμιδόνεσσι, καί οἱ θνητῷ ἐόντι θεὰν ποίησαν ἄκοιτιν.

24.544-24.546

ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων, τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.

2.529-2.530

ὀλίγος μὲν ἔην λινοθώρηξ, ἐγχείῃ δ̓ ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαιούς·

[to surpass, excel]

· 23.290τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 23.290-23.292

Τυδεΐδης masculine nominative singular

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

23.388-23.390

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

ὦρτο

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.290-23.292

ὦρτο 3rd person singular middle aorist indicative

23.293-23.295

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.664-23.666

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός, ἅψατο δ̓ ἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε·

[to stir, stir up]

κρατερὸς

κρατερός (122) [Λ] 23.290-23.292

κρατερὸς masculine nominative singular

23.470-23.472

δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσει Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης.

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

23.811-23.812

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ ἄρα Τυδεΐδης ὦρτο, κρατερὸς Διομήδης.

[strong, stout, mighty]

Διομήδης

Διομήδης (80) [Λ] 23.290-23.292

Διομήδης masculine nominative singular

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

23.470-23.472

δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσει Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης.

23.811-23.812

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ ἄρα Τυδεΐδης ὦρτο, κρατερὸς Διομήδης.

[Diomedes(Zeus-counselled)]

, 23.291ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.290-23.292

ἵππους masculine accusative plural

23.293-23.295

23.301-23.303

23.303-23.304

Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες φέρον ἅρμα·

[a horse, mare]

δὲ Τρῳοὺς

Τρωιός (17) [Λ] 23.290-23.292

Τρῳοὺς masculine accusative plural

3.383-3.384

τὴν δὲ κίχανε πύργῳ ἐφ̓ ὑψηλῷ, περὶ δὲ Τρῳαὶ ἅλις ἦσαν·

3.411-3.412

Τρῳαὶ δέ μ̓ ὀπίσσω πᾶσαι μωμήσονται·

5.221-5.223

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι·

ὕπαγε

ὑπάγω (4) [Λ] 23.290-23.292

ὕπαγε 3rd person singular active imperfect indicative

24.279-24.280

ἵππους δὲ Πριάμῳ ὕπαγον ζυγόν, οὓς ὃ γεραιὸς αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλεν ἐϋξέστῃ ἐπὶ φάτνῃ.

11.163-11.164

Ἕκτορα δ̓ ἐκ βελέων ὕπαγε Ζεὺς ἔκ τε κονίης ἔκ τ̓ ἀνδροκτασίης ἔκ θ̓ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ·

16.148-16.151

τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους Ξάνθον καὶ Βαλίον, τὼ ἅμα πνοιῇσι πετέσθην, τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο.

[to lead]

ζυγόν

ζυγός (4) [Λ] 23.290-23.292

ζυγόν masculine accusative singular

23.300

τὴν ὅ γ̓ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.

5.729-5.731

αὐτὰρ ἐπ̓ ἄκρῳ δῆσε χρύσειον καλὸν ζυγόν, ἐν δὲ λέπαδνα κάλ̓ ἔβαλε χρύσεἰ·

5.850-5.852

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, πρόσθεν Ἄρης ὠρέξαθ̓ ὑπὲρ ζυγὸν ἡνία θ̓ ἵππων ἔγχεϊ χαλκείῳ μεμαὼς ἀπὸ θυμὸν ἑλέσθαι·

, οὕς ποτ̓ ἀπηύρα

ἀπαυράω (31) [Λ] 23.290-23.292

ἀπηύρα 3rd person singular active imperfect indicative

23.560-23.562

δώσω οἱ θώρηκα, τὸν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων χάλκεον, ᾧ πέρι χεῦμα φαεινοῦ κασσιτέροιο ἀμφιδεδίνηται·

23.798-23.800

αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος θῆκ̓ ἐς ἀγῶνα φέρων, κατὰ δ̓ ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν τεύχεα Σαρπήδοντος, ἅ μιν Πάτροκλος ἀπηύρα.

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

[to take away]

23.292Αἰνείαν

Αἰνείας (78) [Λ] 23.290-23.292

Αἰνείαν masculine accusative singular

2.819-2.823

Δαρδανίων αὖτ̓ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ̓ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

5.166-5.168

τὸν δ̓ ἴδεν Αἰνείας ἀλαπάζοντα στίχας ἀνδρῶν, βῆ δ̓ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων Πάνδαρον ἀντίθεον διζήμενος εἴ που ἐφεύροι·

5.217

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Τρώων ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

[Aeneas]

, ἀτὰρ αὐτὸν

αὐτός (604) [Λ] 23.290-23.292

αὐτὸν masculine accusative singular

23.304-23.305

πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς μυθεῖτ̓ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 23.290-23.292

Ἀπόλλων masculine nominative singular

23.382-23.384

23.388-23.390

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

[Apollo]

. 23.293τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 23.293-23.295

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

23.407-23.409

ἵππους δ̓ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε, μὴ δὲ λίπησθον, καρπαλίμως, μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα·

[son of Atreus]

ὦρτο

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.293-23.295

ὦρτο 3rd person singular middle aorist indicative

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.664-23.666

23.689-23.690

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ἐπειός, κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον·

[to stir, stir up]

ξανθὸς

ξανθός (23) [Λ] 23.293-23.295

ξανθὸς masculine nominative singular

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

23.438

τὸν καὶ νεικείων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

[yellow]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 23.293-23.295

Μενέλαος masculine nominative singular

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

23.422

τῇ ῥ̓ εἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων.

[Menelaos]

23.294διογενής

διογενής (21) [Λ] 23.293-23.295

διογενής masculine nominative singular

23.723-23.724

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἤ μ̓ ἀνάειῤ, ἢ ἐγὼ σέ·

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[sprung from Zeus]

, ὑπὸ δὲ ζυγὸν

ζυγόν (18) [Λ] 23.293-23.295

ζυγὸν neuter accusative singular

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

24.265-24.269

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐΰτροχον ἡμιονείην καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπ̓ αὐτῆς, κὰδ δ̓ ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός·

[anything which joins two]

ἤγαγεν

ἄγω (175) [Λ] 23.293-23.295

ἤγαγεν 3rd person singular active aorist indicative

23.300

τὴν ὅ γ̓ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.

23.510-23.513

23.576-23.578

Ἀντίλοχον ψεύδεσσι βιησάμενος Μενέλαος οἴχεται ἵππον ἄγων, ὅτι οἱ πολὺ χείρονες ἦσαν ἵπποι, αὐτὸς δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε.

[to lead]

ὠκέας

ὠκύς (104) [Λ] 23.293-23.295

ὠκέας masculine accusative plural

23.373-23.375

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

23.773-23.776

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον, ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη, τῇ ῥα βοῶν κέχυτ̓ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων, οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[quick, swift, fleet]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.293-23.295

ἵππους masculine accusative plural

23.301-23.303

23.303-23.304

Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες φέρον ἅρμα·

23.309-23.310

ἀλλά τοι ἵπποι βάρδιστοι θείειν·

[a horse, mare]

23.295Αἴθην

Αἴθη (3) [Λ] 23.293-23.295

Αἴθην feminine accusative singular

23.407-23.409

ἵππους δ̓ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε, μὴ δὲ λίπησθον, καρπαλίμως, μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα·

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

[name of a mare, Sorrel(Fire-bug)]

τὴν Ἀγαμεμνονέην

Ἀγαμεμνόνεος (3) [Λ] 23.293-23.295

Ἀγαμεμνονέην feminine accusative singular

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

10.325-10.327

τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερὲς ὄφῤ ἂν ἵκωμαι νῆ̓ Ἀγαμεμνονέην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι βουλὰς βουλεύειν ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

τὸν ἑόν

ἑός (167) [Λ] 23.293-23.295

ἑόν masculine accusative singular

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.359-23.361

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

[his, her own]

τε Πόδαργον· 23.296τὴν Ἀγαμέμνονι

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 23.296-23.298

Ἀγαμέμνονι masculine dative singular

23.485-23.487

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

23.895

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

δῶκ̓

δίδωμι (254) [Λ] 23.296-23.298

δῶκ̓ 3rd person singular active aorist indicative

23.298-23.299

μέγα γάρ οἱ ἔδωκε Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

23.388-23.390

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

[to give]

Ἀγχισιάδης

Ἀγχισιάδης (3) [Λ] 23.296-23.298

Ἀγχισιάδης masculine nominative singular

17.753-17.754

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

20.158-20.160

δύο δ̓ ἀνέρες ἔξοχ̓ ἄριστοι ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[son of Anchises]

Ἐχέπωλος 23.297δῶῤ

δῶρον (68) [Λ] 23.296-23.298

δῶῤ neuter accusative plural

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

24.68

ὣς γὰρ ἔμοιγ̓, ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων.

24.74-24.76

ἀλλ̓ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο, ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

[a gift, present]

, ἵνα μή οἱ ἕποιθ̓

ἕπομαι (122) [Λ] 23.296-23.298

ἕποιθ̓ 3rd person singular medio-passive present optative

24.149-24.151

24.178-24.180

24.182-24.183

τοῖος γάρ τοι πομπὸς ἅμ̓ ἕψεται ἀργεϊφόντης, ὅς σ̓ ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

[follow]

ὑπὸ Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 23.296-23.298

Ἴλιον feminine accusative singular

24.25-24.30

24.66-24.67

ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·

24.143

Ἶριν δ̓ ὄτρυνε Κρονίδης εἰς Ἴλιον ἱρήν·

[Ilian, Trojan]

ἠνεμόεσσαν

ἠνεμόεις (9) [Λ] 23.296-23.298

ἠνεμόεσσαν feminine accusative singular

2.603-2.610

3.305-3.307

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[windy, airy]

, 23.298ἀλλ̓ αὐτοῦ τέρποιτο

τέρπω (31) [Λ] 23.296-23.298

τέρποιτο 3rd person singular medio-passive present optative

24.2-24.3

τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι·

24.513-24.517

24.633-24.634

αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπησαν ἐς ἀλλήλους ὁρόωντες, τὸν πρότερος προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

μένων

μένω (105) [Λ] 23.296-23.298

μένων masculine nominative singular active present participle

23.674-23.675

κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ̓ ἀολλέες αὖθι μενόντων, οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.

24.656-24.658

1.173-1.174

φεῦγε μάλ̓ εἴ τοι θυμὸς ἐπέσσυται, οὐ δέ σ̓ ἔγωγε λίσσομαι εἵνεκ̓ ἐμεῖο μένειν·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

· μέγα

μέγας (460) [Λ] 23.298-23.299

μέγα neuter accusative singular

23.300

τὴν ὅ γ̓ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.

23.315

μήτι τοι δρυτόμος μέγ̓ ἀμείνων ἠὲ βίηφι·

23.551-23.552

τῶν οἱ ἔπειτ̓ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σ̓ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

[big, great]

γάρ οἱ ἔδωκε

δίδωμι (254) [Λ] 23.298-23.299

ἔδωκε 3rd person singular active aorist indicative

23.388-23.390

23.510-23.513

23.537-23.538

ἀλλ̓ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς δεύτεῤ·

[to give]

23.299Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 23.298-23.299

Ζεὺς masculine nominative singular

23.306-23.308

Ἀντίλοχ̓ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ̓ ἐφίλησαν Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας·

23.724

τὰ δ̓ αὖ Διὶ πάντα μελήσει.

24.64

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[Zeus]

ἄφενος, ναῖεν

ναίω (56) [Λ] 23.298-23.299

ναῖεν 3rd person singular active imperfect indicative

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

2.129-2.130

τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας Ἀχαιῶν Τρώων, οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν·

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

[to dwell, abide]

δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ

εὐρύχορος (3) [Λ] 23.298-23.299

εὐρυχόρῳ feminine dative singular

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

[with broad places, spacious]

Σικυῶνι

Σικυών (2) [Λ] 23.298-23.299

Σικυῶνι feminine dative singular

2.569-2.577

οἳ δὲ Μυκήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον ἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς, Ὀρνειάς τ̓ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τ̓ ἐρατεινὴν καὶ Σικυῶν̓, ὅθ̓ ἄῤ Ἄδρηστος πρῶτ̓ ἐμβασίλευεν, οἵ θ̓ Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν Γονόεσσαν Πελλήνην τ̓ εἶχον ἠδ̓ Αἴγιον ἀμφενέμοντο Αἰγιαλόν τ̓ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφ̓ Ἑλίκην εὐρεῖαν, τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

[Sicyon]

· 23.300τὴν ὅ γ̓ ὑπὸ ζυγὸν

ζυγός (4) [Λ] 23.300

ζυγὸν masculine accusative singular

5.729-5.731

αὐτὰρ ἐπ̓ ἄκρῳ δῆσε χρύσειον καλὸν ζυγόν, ἐν δὲ λέπαδνα κάλ̓ ἔβαλε χρύσεἰ·

5.850-5.852

23.290-23.292

τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν, οὕς ποτ̓ ἀπηύρα Αἰνείαν, ἀτὰρ αὐτὸν ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων.

ἦγε

ἄγω (175) [Λ] 23.300

ἦγε 3rd person singular active imperfect indicative

23.510-23.513

23.576-23.578

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[to lead]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 23.300

μέγα neuter accusative singular

23.315

μήτι τοι δρυτόμος μέγ̓ ἀμείνων ἠὲ βίηφι·

23.551-23.552

τῶν οἱ ἔπειτ̓ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σ̓ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

23.592-23.595

εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο μεῖζον ἐπαιτήσειας, ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφὲς ἤματα πάντα ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός.

[big, great]

δρόμου

δρόμος (9) [Λ] 23.300

δρόμου masculine genitive singular

23.319-23.321

ἀλλ̓ ὃς μέν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασιν οἷσι πεποιθὼς ἀφραδέως ἐπὶ πολλὸν ἑλίσσεται ἔνθα καὶ ἔνθα, ἵπποι δὲ πλανόωνται ἀνὰ δρόμον, οὐ δὲ κατίσχει·

23.359-23.361

παρὰ δὲ σκοπὸν εἷσεν ἀντίθεον Φοίνικα ὀπάονα πατρὸς ἑοῖο, ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι.

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

[a course, running, race]

ἰσχανόωσαν

ἰσχανάω (6) [Λ] 23.300

ἰσχανόωσαν feminine accusative singular active present participle

5.89-5.91

τὸν δ̓ οὔ τ̓ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν, οὔ τ̓ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης ὅτ̓ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·

12.37-12.39

Ἀργεῖοι δὲ Διὸς μάστιγι δαμέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντο Ἕκτορα δειδιότες, κρατερὸν μήστωρα φόβοιο·

15.719-15.723

νῦν ἡμῖν πάντων Ζεὺς ἄξιον ἦμαρ ἔδωκε νῆας ἑλεῖν, αἳ δεῦρο θεῶν ἀέκητι μολοῦσαι ἡμῖν πήματα πολλὰ θέσαν, κακότητι γερόντων, οἵ μ̓ ἐθέλοντα μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν αὐτόν τ̓ ἰσχανάασκον ἐρητύοντό τε λαόν·

[to hold back, check]

. 23.301Ἀντίλοχος

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.301-23.303

Ἀντίλοχος masculine nominative singular

23.306-23.308

Ἀντίλοχ̓ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ̓ ἐφίλησαν Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας·

23.353-23.354

πάλλ̓ Ἀχιλεύς, ἐκ δὲ κλῆρος θόρε Νεστορίδαο Ἀντιλόχου·

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[Antilochus]

δὲ τέταρτος

τέταρτος (12) [Λ] 23.301-23.303

τέταρτος masculine nominative singular

23.614-23.615

Μηριόνης δ̓ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα τέτρατος, ὡς ἔλασεν.

2.623-2.624

τῶν δὲ τετάρτων ἦρχε Πολύξεινος θεοειδὴς υἱὸς Ἀγασθένεος Αὐγηϊάδαο ἄνακτος.

5.438-5.439

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[fourth]

ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓

ὁπλίζω (7) [Λ] 23.301-23.303

ὁπλίσαθ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

23.351

Μηριόνης δ̓ ἄρα πέμπτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους.

24.188-24.190

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ ὅ γ̓ υἷας ἄμαξαν ἐΰτροχον ἡμιονείην ὁπλίσαι ἠνώγει, πείρινθα δὲ δῆσαι ἐπ̓ αὐτῆς.

7.417-7.418

τοὶ δ̓ ὁπλίζοντο μάλ̓ ὦκα, ἀμφότερον νέκυάς τ̓ ἀγέμεν ἕτεροι δὲ μεθ̓ ὕλην·

[to equip, make ready; to arm]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.301-23.303

ἵππους masculine accusative plural

23.303-23.304

Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες φέρον ἅρμα·

23.309-23.310

ἀλλά τοι ἵπποι βάρδιστοι θείειν·

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

[a horse, mare]

, 23.302Νέστορος

Νέστωρ (74) [Λ] 23.301-23.303

Νέστορος masculine genitive singular

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.411-23.413

οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

[Nestor]

ἀγλαὸς

ἀγλαός (43) [Λ] 23.301-23.303

ἀγλαὸς masculine nominative singular

24.275-24.278

24.443-24.447

24.534-24.535

ὣς μὲν καὶ Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἐκ γενετῆς·

[splendid, shining, bright, beautiful]

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 23.301-23.303

υἱὸς masculine nominative singular

23.382-23.384

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

23.470-23.472

δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσει Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης.

[a son]

ὑπερθύμοιο

ὑπέρθυμος (19) [Λ] 23.301-23.303

ὑπερθύμοιο feminine genitive singular

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

2.745-2.746

οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος υἱὸς ὑπερθύμοιο Κορώνου Καινεΐδαο·

4.365-4.366

εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα ἑσταότ̓ ἔν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι·

[high-spirited, high-minded, daring]

ἄνακτος

ἄναξ (151) [Λ] 23.301-23.303

ἄνακτος masculine genitive singular

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

[a lord, master]

23.303τοῦ Νηληϊάδαο

Νηληιάδης (3) [Λ] 23.301-23.303

Νηληϊάδαο masculine genitive singular

8.99-8.101

Τυδεΐδης δ̓ αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη, στῆ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

11.618-11.621

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Νηληϊάδεω ἀφίκοντο, αὐτοὶ μέν ῥ̓ ἀπέβησαν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν, ἵππους δ̓ Εὐρυμέδων θεράπων λύε τοῖο γέροντος ἐξ ὀχέων·

· Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.303-23.304

ἵπποι masculine nominative plural

23.309-23.310

ἀλλά τοι ἵπποι βάρδιστοι θείειν·

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

23.319-23.321

ἀλλ̓ ὃς μέν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασιν οἷσι πεποιθὼς ἀφραδέως ἐπὶ πολλὸν ἑλίσσεται ἔνθα καὶ ἔνθα, ἵπποι δὲ πλανόωνται ἀνὰ δρόμον, οὐ δὲ κατίσχει·

[a horse, mare]

23.304ὠκύποδες

ὠκύπους (8) [Λ] 23.303-23.304

ὠκύποδες masculine nominative plural

23.502-23.504

αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον·

5.731-5.732

ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν Ἥρη ἵππους ὠκύποδας, μεμαυῖ̓ ἔριδος καὶ ἀϋτῆς.

8.314-8.315

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

[swift-footed]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 23.303-23.304

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

23.411-23.413

23.441

ἀλλ̓ οὐ μὰν οὐ δ̓ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ ἄεθλον.

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

[to bear]

ἅρμα

ἅρμα (59) [Λ] 23.303-23.304

ἅρμα neuter accusative singular

23.319-23.321

23.334-23.336

23.340-23.341

λίθου δ̓ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν, μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θ̓ ἅρματα ἄξῃς·

[a chariot]

· πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 23.304-23.305

πατὴρ masculine nominative singular

23.359-23.361

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

23.607-23.608

ἀλλὰ σὺ γὰρ δὴ πολλὰ πάθες καὶ πολλὰ μόγησας σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ̓ ἐμεῖο·

[a father]

δέ οἱ ἄγχι παραστὰς

παρίστημι (49) [Λ] 23.304-23.305

παραστὰς masculine nominative singular active aorist participle

23.616-23.617

τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς Ἀργείων ἀν̓ ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς·

23.782-23.783

ὢ πόποι ἦ μ̓ ἔβλαψε θεὰ πόδας, ἣ τὸ πάρος περ μήτηρ ὣς Ὀδυσῆϊ παρίσταται ἠδ̓ ἐπαρήγει.

24.131-24.132

οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

[to make to stand]

23.305μυθεῖτ̓

μυθέομαι (20) [Λ] 23.304-23.305

μυθεῖτ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

[to say, speak]

εἰς ἀγαθὰ

ἀγαθός (86) [Λ] 23.304-23.305

ἀγαθὰ neuter accusative plural

23.607-23.608

ἀλλὰ σὺ γὰρ δὴ πολλὰ πάθες καὶ πολλὰ μόγησας σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ̓ ἐμεῖο·

23.770

κλῦθι θεά, ἀγαθή μοι ἐπίρροθος ἐλθὲ ποδοῖιν.

23.810

καί σφιν δαῖτ̓ ἀγαθὴν παραθήσομεν ἐν κλισίῃσιν.

[good]

φρονέων

φρονέω (60) [Λ] 23.304-23.305

φρονέων masculine nominative singular active present participle

23.343

ἀλλὰ φίλος φρονέων πεφυλαγμένος εἶναι.

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

24.172-24.173

οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδ̓ ἱκάνω ἀλλ̓ ἀγαθὰ φρονέουσα·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

νοέοντι

νοέω (79) [Λ] 23.304-23.305

νοέοντι masculine dative singular active present participle

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

24.308-24.313

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε δός μ̓ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ̓ ἐλεεινόν, πέμψον δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

καὶ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 23.304-23.305

αὐτῷ masculine dative singular

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

23.334-23.336

τῷ σὺ μάλ̓ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους, αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ ἦκ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοῖιν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

· 23.306Ἀντίλοχ̓

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.306-23.308

Ἀντίλοχ̓ masculine vocative singular

23.353-23.354

πάλλ̓ Ἀχιλεύς, ἐκ δὲ κλῆρος θόρε Νεστορίδαο Ἀντιλόχου·

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

23.418-23.419

αἶψα δ̓ ἔπειτα στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

[Antilochus]

ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ̓

εἰμί (1088) [Λ] 23.306-23.308

ἐόντ̓ masculine accusative singular active present participle

23.310

τώ τ̓ οἴω λοίγἰ ἔσεσθαι.

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

[to be]

ἐφίλησαν

φιλέω (36) [Λ] 23.306-23.308

ἐφίλησαν 3rd person plural active aorist indicative

1.195-1.196

πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

1.208-1.209

πρὸ δέ μ̓ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

2.196-2.197

θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων, τιμὴ δ̓ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.

[to love, regard with affection]

23.307Ζεύς τε Ποσειδάων

Ποσειδεών (41) [Λ] 23.306-23.308

Ποσειδάων masculine nominative singular

24.25-24.30

1.396-1.400

2.474-2.479

τοὺς δ̓ ὥς τ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν, ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα ὑσμίνην δ̓ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.

τε, καὶ ἱπποσύνας

ἱπποσύνη (5) [Λ] 23.306-23.308

ἱπποσύνας feminine accusative plural

11.502-11.503

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέζων ἔγχεΐ θ̓ ἱπποσύνῃ τε, νέων δ̓ ἀλάπαζε φάλαγγας·

16.775-16.776

ὃ δ̓ ἐν στροφάλιγγι κονίης κεῖτο μέγας μεγαλωστί, λελασμένος ἱπποσυνάων.

16.806-16.809

ὄπιθεν δὲ μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ ὤμων μεσσηγὺς σχεδόθεν βάλε Δάρδανος ἀνὴρ Πανθοΐδης Εὔφορβος, ὃς ἡλικίην ἐκέκαστο ἔγχεΐ θ̓ ἱπποσύνῃ τε πόδεσσί τε καρπαλίμοισι·

[the art of chariot-driving, horsemanship]

ἐδίδαξαν

διδάσκω (7) [Λ] 23.306-23.308

ἐδίδαξαν 3rd person plural active aorist indicative

23.308

τὼ καί σε διδασκέμεν οὔ τι μάλα χρεώ·

5.51-5.52

δίδαξε γὰρ Ἄρτεμις αὐτὴ βάλλειν ἄγρια πάντα, τά τε τρέφει οὔρεσιν ὕλη·

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

[to teach]

23.308παντοίας

παντοῖος (10) [Λ] 23.306-23.308

παντοίας feminine accusative plural

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

2.396-2.397

τὸν δ̓ οὔ ποτε κύματα λείπει παντοίων ἀνέμων, ὅτ̓ ἂν ἔνθ̓ ἢ ἔνθα γένωνται.

3.200-3.202

οὗτος δ̓ αὖ Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς, ὃς τράφη ἐν δήμῳ Ἰθάκης κραναῆς περ ἐούσης εἰδὼς παντοίους τε δόλους καὶ μήδεα πυκνά.

[of all sorts]

· τὼ καί σε διδασκέμεν

διδάσκω (7) [Λ] 23.308

διδασκέμεν active present infinitive

5.51-5.52

δίδαξε γὰρ Ἄρτεμις αὐτὴ βάλλειν ἄγρια πάντα, τά τε τρέφει οὔρεσιν ὕλη·

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

11.828-11.832

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ̓ ἔκταμ̓ ὀϊστόν, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ̓ ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

[to teach]

οὔ τι μάλα χρεώ

χρεώ (16) [Λ] 23.308

χρεώ feminine nominative singular

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

8.56-8.57

μέμασαν δὲ καὶ ὧς ὑσμῖνι μάχεσθαι χρειοῖ ἀναγκαίῃ, πρό τε παίδων καὶ πρὸ γυναικῶν.

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

[want, need;]

· 23.309οἶσθα

οἶδα (132) [Λ] 23.309

οἶσθα 2nd person singular active perfect indicative

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

23.322-23.325

23.589

οἶσθ̓ οἷαι νέου ἀνδρὸς ὑπερβασίαι τελέθουσι·

[to know]

γὰρ εὖ περὶ τέρμαθ̓

τέρμα (8) [Λ] 23.309

τέρμαθ̓ neuter accusative plural

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

[an end, boundary]

ἑλισσέμεν

ἑλίσσω (15) [Λ] 23.309

ἑλισσέμεν active present infinitive

23.319-23.321

ἀλλ̓ ὃς μέν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασιν οἷσι πεποιθὼς ἀφραδέως ἐπὶ πολλὸν ἑλίσσεται ἔνθα καὶ ἔνθα, ἵπποι δὲ πλανόωνται ἀνὰ δρόμον, οὐ δὲ κατίσχει·

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

23.844-23.847

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σόλον εἷλε μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ὅσσόν τίς τ̓ ἔρριψε καλαύροπα βουκόλος ἀνήρ, ἣ δέ θ̓ ἑλισσομένη πέτεται διὰ βοῦς ἀγελαίας, τόσσον παντὸς ἀγῶνος ὑπέρβαλε·

[to turn round, to turn]

· ἀλλά τοι ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.309-23.310

ἵπποι masculine nominative plural

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

23.319-23.321

ἀλλ̓ ὃς μέν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασιν οἷσι πεποιθὼς ἀφραδέως ἐπὶ πολλὸν ἑλίσσεται ἔνθα καὶ ἔνθα, ἵπποι δὲ πλανόωνται ἀνὰ δρόμον, οὐ δὲ κατίσχει·

[a horse, mare]

23.310βάρδιστοι θείειν

θέω (62) [Λ] 23.309-23.310

θείειν active present infinitive

23.385-23.387

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

23.621-23.623

οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐ δὲ παλαίσεις, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι, οὐ δὲ πόδεσσι θεύσεαι·

[to run]

· τώ τ̓ οἴω

ὀίω (3) [Λ] 23.310

οἴω 1st person singular active present indicative

9.315-9.317

οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω οὔ τ̓ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

19.71-19.73

ἀλλά τιν̓ οἴω ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπ̓ ἔγχεος ἡμετέροιο.

λοίγἰ

λοίγιος (4) [Λ] 23.310

λοίγἰ neuter accusative plural

1.518-1.519

ἦ δὴ λοίγια ἔργ̓ ὅ τέ μ̓ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις Ἥρῃ ὅτ̓ ἄν μ̓ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·

1.573-1.575

ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδ̓ ἔσσεται οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀνεκτά, εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε, ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον·

21.533

νῦν οἴω λοίγἰ ἔσεσθαι.

[pestilent, deadly, fatal]

ἔσεσθαι

εἰμί (1088) [Λ] 23.310

ἔσεσθαι middle future infinitive

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

23.343

ἀλλὰ φίλος φρονέων πεφυλαγμένος εἶναι.

[to be]

. 23.311τῶν δ̓ ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.311-23.312

ἵπποι masculine nominative plural

23.319-23.321

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

[a horse, mare]

μὲν ἔασιν

εἰμί (1088) [Λ] 23.311-23.312

ἔασιν 3rd person plural active present indicative

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

23.343

ἀλλὰ φίλος φρονέων πεφυλαγμένος εἶναι.

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

[to be]

ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 23.311-23.312

αὐτοὶ masculine nominative plural

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

23.334-23.336

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

23.312πλείονα

πλείων (19) [Λ] 23.311-23.312

πλείονα neuter accusative plural comparative

1.165-1.166

ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάϊκος πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ̓·

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

1.324-1.325

εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι·

[more, larger]

ἴσασιν

οἶδα (132) [Λ] 23.311-23.312

ἴσασιν 3rd person plural active present indicative

23.322-23.325

23.589

οἶσθ̓ οἷαι νέου ἀνδρὸς ὑπερβασίαι τελέθουσι·

23.664-23.666

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός, ἅψατο δ̓ ἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε·

[to know]

σέθεν αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 23.311-23.312

αὐτοῦ masculine genitive singular

23.334-23.336

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

23.381

ἐπ̓ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

μητίσασθαι

μητίομαι (4) [Λ] 23.311-23.312

μητίσασθαι middle aorist infinitive

3.414-3.417

μή μ̓ ἔρεθε σχετλίη, μὴ χωσαμένη σε μεθείω, τὼς δέ σ̓ ἀπεχθήρω ὡς νῦν ἔκπαγλ̓ ἐφίλησα, μέσσῳ δ̓ ἀμφοτέρων μητίσομαι ἔχθεα λυγρὰ Τρώων καὶ Δαναῶν, σὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι.

10.47-10.50

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐ δ̓ ἔκλυον αὐδήσαντος ἄνδῤ ἕνα τοσσάδε μέρμεῤ ἐπ̓ ἤματι μητίσασθαι, ὅσσ̓ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν αὔτως, οὔ τε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔ τε θεοῖο.

15.348-15.351

ὃν δ̓ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω, αὐτοῦ οἱ θάνατον μητίσομαι, οὐ δέ νυ τόν γε γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα, ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο.

[to devise, contrive, plan]

. 23.313ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος

φίλος (342) [Λ] 23.313-23.314

φίλος masculine nominative singular

23.343

ἀλλὰ φίλος φρονέων πεφυλαγμένος εἶναι.

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

23.548-23.550

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς καὶ πρόβατ̓, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

[friend; loved, beloved, dear]

μῆτιν

μῆτις (22) [Λ] 23.313-23.314

μῆτιν feminine accusative singular

23.315

μήτι τοι δρυτόμος μέγ̓ ἀμείνων ἠὲ βίηφι·

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

23.318

μήτι δ̓ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο.

[wisdom, counsel, cunning, craft]

ἐμβάλλεο

ἐμβάλλω (24) [Λ] 23.313-23.314

ἐμβάλλεο 2nd person singular medio-passive present imperative

24.643-24.646

3.139-3.140

ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ ἀνδρός τε προτέρου καὶ ἄστεος ἠδὲ τοκήων·

4.444-4.445

ἥ σφιν καὶ τότε νεῖκος ὁμοίϊον ἔμβαλε μέσσῳ ἐρχομένη καθ̓ ὅμιλον ὀφέλλουσα στόνον ἀνδρῶν.

[to throw in, put in]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 23.313-23.314

θυμῷ masculine dative singular

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

23.548-23.550

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς καὶ πρόβατ̓, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

[the soul]

23.314παντοίην

παντοῖος (10) [Λ] 23.313-23.314

παντοίην feminine accusative singular

2.396-2.397

τὸν δ̓ οὔ ποτε κύματα λείπει παντοίων ἀνέμων, ὅτ̓ ἂν ἔνθ̓ ἢ ἔνθα γένωνται.

3.200-3.202

15.641-15.643

τοῦ γένετ̓ ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνων παντοίας ἀρετάς, ἠμὲν πόδας ἠδὲ μάχεσθαι, καὶ νόον ἐν πρώτοισι Μυκηναίων ἐτέτυκτο·

[of all sorts]

, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα

ἆθλον (26) [Λ] 23.313-23.314

ἄεθλα neuter nominative plural

23.411-23.413

23.441

ἀλλ̓ οὐ μὰν οὐ δ̓ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ ἄεθλον.

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

[the prize of contest]

. 23.315μήτι

μῆτις (22) [Λ] 23.315

μήτι feminine dative singular

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

23.318

μήτι δ̓ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο.

23.590

κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

[wisdom, counsel, cunning, craft]

τοι δρυτόμος

δρυτόμος (3) [Λ] 23.315

δρυτόμος masculine nominative singular

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

16.633-16.637

τῶν δ̓ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει οὔρεος ἐν βήσσῃς, ἕκαθεν δέ τε γίγνετ̓ ἀκουή, ὣς τῶν ὄρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τ̓ εὐποιητάων, νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν.

[a wood-cutter]

μέγ̓

μέγας (460) [Λ] 23.315

μέγ̓ neuter accusative singular

23.551-23.552

τῶν οἱ ἔπειτ̓ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σ̓ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

23.592-23.595

23.638-23.640

οἴοισίν μ̓ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης, οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παῤ αὐτόθι λείπετ̓ ἄεθλα.

[big, great]

ἀμείνων ἠὲ βίηφι

βία (61) [Λ] 23.315

βίηφι feminine dative plural

23.576-23.578

Ἀντίλοχον ψεύδεσσι βιησάμενος Μενέλαος οἴχεται ἵππον ἄγων, ὅτι οἱ πολὺ χείρονες ἦσαν ἵπποι, αὐτὸς δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε.

23.629-23.631

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότε κρείοντ̓ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ Βουπρασίῳ, παῖδες δ̓ ἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα·

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

[bodily strength, force, power, might]

· 23.316μήτι

μῆτις (22) [Λ] 23.316-23.317

μήτι feminine dative singular

23.318

μήτι δ̓ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο.

23.590

κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

2.169-2.170

εὗρεν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἑσταότ̓·

[wisdom, counsel, cunning, craft]

δ̓ αὖτε κυβερνήτης

κυβερνήτης (2) [Λ] 23.316-23.317

κυβερνήτης masculine nominative singular

19.42-19.46

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[a steersman, helmsman, pilot]

ἐνὶ οἴνοπι

οἶνοψ (4) [Λ] 23.316-23.317

οἴνοπι masculine dative singular

5.770-5.772

13.701-13.704

23.143

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν ἐπὶ οἴνοπα πόντον·

[wine-coloured, wine-dark]

πόντῳ

πόντος (36) [Λ] 23.316-23.317

πόντῳ masculine dative singular

23.741-23.745

24.77-24.79

1.348-1.350

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς, θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̓ ἀπείρονα πόντον·

[the sea]

23.317νῆα

ναῦς (586) [Λ] 23.316-23.317

νῆα feminine accusative singular

23.364-23.365

οἳ δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο νόσφι νεῶν ταχέως·

23.828-23.829

ἀλλ̓ ἤτοι τὸν ἔπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, τὸν δ̓ ἄγετ̓ ἐν νήεσσι σὺν ἄλλοισι κτεάτεσσι.

23.848-23.849

ἀνστάντες δ̓ ἕταροι Πολυποίταο κρατεροῖο νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἔφερον βασιλῆος ἄεθλον.

[a ship]

θοὴν

θοός (76) [Λ] 23.316-23.317

θοὴν feminine accusative singular

24.1-24.2

λῦτο δ̓ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντ̓ ἰέναι.

24.253-24.254

αἴθ̓ ἅμα πάντες Ἕκτορος ὠφέλετ̓ ἀντὶ θοῇς ἐπὶ νηυσὶ πεφάσθαι.

24.366-24.367

τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν τοσσάδ̓ ὀνείατ̓ ἄγοντα, τίς ἂν δή τοι νόος εἴη;

[quick, nimble]

ἰθύνει

ἰθύνω (12) [Λ] 23.316-23.317

ἰθύνει 3rd person singular active present indicative

23.871

ἀτὰρ δὴ ὀϊστὸν ἔχεν πάλαι, ὡς ἴθυνεν.

24.149-24.151

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

24.178-24.180

κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

[to make straight, straighten]

ἐρεχθομένην ἀνέμοισι

ἄνεμος (41) [Λ] 23.316-23.317

ἀνέμοισι masculine dative plural

23.365-23.367

23.710-23.713

24.340-24.342

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ̓ ὑγρὴν ἠδ̓ ἐπ̓ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·

[wind]

· 23.318μήτι

μῆτις (22) [Λ] 23.318

μήτι feminine dative singular

23.590

κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

2.169-2.170

εὗρεν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἑσταότ̓·

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

[wisdom, counsel, cunning, craft]

δ̓ ἡνίοχος

ἡνίοχος (30) [Λ] 23.318

ἡνίοχος masculine nominative singular

23.318

μήτι δ̓ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο.

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

περιγίγνεται ἡνιόχοιο

ἡνίοχος (30) [Λ] 23.318

ἡνιόχοιο masculine genitive singular

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

23.502-23.504

αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

. 23.319ἀλλ̓ ὃς μέν θ̓ ἵπποισι

ἵππος (417) [Λ] 23.319-23.321

ἵπποισι masculine dative plural

23.319-23.321

23.322-23.325

23.334-23.336

τῷ σὺ μάλ̓ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους, αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ ἦκ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοῖιν·

[a horse, mare]

καὶ ἅρμασιν

ἅρμα (59) [Λ] 23.319-23.321

ἅρμασιν neuter dative plural

23.334-23.336

23.340-23.341

λίθου δ̓ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν, μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θ̓ ἅρματα ἄξῃς·

23.368-23.369

ἅρματα δ̓ ἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο πουλυβοτείρῃ, ἄλλοτε δ̓ ἀΐξασκε μετήορα·

[a chariot]

οἷσι πεποιθὼς

πείθω (141) [Λ] 23.319-23.321

πεποιθὼς masculine nominative singular active perfect participle

23.644-23.645

ἐμὲ δὲ χρὴ γήραϊ λυγρῷ πείθεσθαι, τότε δ̓ αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν.

23.738-23.739

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο, καί ῥ̓ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.

24.219

οὐ δέ με πείσεις.

[to prevail upon, win over, persuade]

23.320ἀφραδέως ἐπὶ πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 23.319-23.321

πολλὸν neuter accusative singular

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

23.385-23.387

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

[much, many]

ἑλίσσεται

ἑλίσσω (15) [Λ] 23.319-23.321

ἑλίσσεται 3rd person singular medio-passive present indicative

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

23.844-23.847

1.317

κνίση δ̓ οὐρανὸν ἷκεν ἑλισσομένη περὶ καπνῷ.

[to turn round, to turn]

ἔνθα καὶ ἔνθα, 23.321ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.319-23.321

ἵπποι masculine nominative plural

23.322-23.325

23.334-23.336

23.336-23.337

ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

[a horse, mare]

δὲ πλανόωνται ἀνὰ δρόμον

δρόμος (9) [Λ] 23.319-23.321

δρόμον masculine accusative singular

23.359-23.361

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

[a course, running, race]

, οὐ δὲ κατίσχει· 23.322ὃς δέ κε κέρδεα

κέρδος (4) [Λ] 23.322-23.325

κέρδεα neuter accusative plural

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

23.708-23.709

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

10.224-10.225

σύν τε δύ̓ ἐρχομένω καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν ὅππως κέρδος ἔῃ·

[gain, profit, advantage]

εἰδῇ

οἶδα (132) [Λ] 23.322-23.325

εἰδῇ 3rd person singular active perfect subjunctive

23.589

οἶσθ̓ οἷαι νέου ἀνδρὸς ὑπερβασίαι τελέθουσι·

23.664-23.666

23.708-23.709

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

[to know]

ἐλαύνων

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.322-23.325

ἐλαύνων masculine nominative singular active present participle

23.334-23.336

23.344-23.348

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

[to drive, drive on, set in motion]

ἥσσονας ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.322-23.325

ἵππους masculine accusative plural

23.334-23.336

23.336-23.337

ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

23.338-23.340

ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω, ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι κύκλου ποιητοῖο·

[a horse, mare]

, 23.323αἰεὶ τέρμ̓

τέρμα (8) [Λ] 23.322-23.325

τέρμ̓ neuter accusative singular

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

[an end, boundary]

ὁρόων

ὁράω (57) [Λ] 23.322-23.325

ὁρόων masculine nominative singular active present participle

23.385-23.387

τοῖο δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο, οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας, οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες.

23.619-23.620

οὐ γὰρ ἔτ̓ αὐτὸν ὄψῃ ἐν Ἀργείοισι·

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

[to see]

στρέφει

στρέφω (20) [Λ] 23.322-23.325

στρέφει 3rd person singular active present indicative

24.3-24.8

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐ δέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ̓ ἐστρέφετ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ, ἠδ̓ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

5.40-5.42

πρώτῳ γὰρ στρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

5.505

ὑπὸ δ̓ ἔστρεφον ἡνιοχῆες.

[to turn about]

ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει

λανθάνω (59) [Λ] 23.322-23.325

λήθει 3rd person singular active present indicative

23.326

σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ̓ ἀριφραδές, οὐ δέ σε λήσει.

23.388-23.390

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

23.324ὅππως τὸ πρῶτον

πρῶτος (144) [Λ] 23.322-23.325

πρῶτον neuter accusative singular

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

23.523-23.524

ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο, ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν·

[first]

τανύσῃ

τανύω (24) [Λ] 23.322-23.325

τανύσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

23.759-23.763

1.484-1.486

4.112-4.113

καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃ ἀγκλίνας·

[to stretch, strain, stretch out]

βοέοισιν

βόειος (5) [Λ] 23.322-23.325

βοέοισιν masculine dative plural

23.777

ἐν δ̓ ὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε·

4.122

ἕλκε δ̓ ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια·

12.424-12.426

οἳ δ̓ ὑπὲρ αὐτέων δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

[of an ox]

ἱμᾶσιν

ἱμάς (15) [Λ] 23.322-23.325

ἱμᾶσιν masculine dative plural

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

23.683-23.684

ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.

3.371-3.372

ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν, ὅς οἱ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.

[a leathern strap]

, 23.325ἀλλ̓ ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 23.322-23.325

ἔχει 3rd person singular active present indicative

23.396-23.397

τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

[to have]

ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα

προέχω (3) [Λ] 23.322-23.325

προὔχοντα masculine accusative singular active present participle

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

22.96-22.97

ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδ̓ ἐρείσας·

[to hold before, to pretend; to jut out, to excel]

δοκεύει

δοκεύω (5) [Λ] 23.322-23.325

δοκεύει 3rd person singular active present indicative

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

13.545-13.547

Ἀντίλοχος δὲ Θόωνα μεταστρεφθέντα δοκεύσας οὔτασ̓ ἐπαΐξας, ἀπὸ δὲ φλέβα πᾶσαν ἔκερσεν, ἥ τ̓ ἀνὰ νῶτα θέουσα διαμπερὲς αὐχέν̓ ἱκάνει·

16.313-16.315

Φυλεΐδης δ̓ Ἄμφικλον ἐφορμηθέντα δοκεύσας ἔφθη ὀρεξάμενος πρυμνὸν σκέλος, ἔνθα πάχιστος μυὼν ἀνθρώπου πέλεται·

[to keep an eye upon, watch narrowly]

. 23.326σῆμα

σῆμα (33) [Λ] 23.326

σῆμα neuter accusative singular

23.328-23.333

23.452-23.455

23.842-23.843

τὸ τρίτον αὖτ̓ ἔρριψε μέγας Τελαμώνιος Αἴας χειρὸς ἄπο στιβαρῆς, καὶ ὑπέρβαλε σήματα πάντων.

[a sign, mark, token]

δέ τοι ἐρέω

ἐρῶ (42) [Λ] 23.326

ἐρέω 1st person singular active future indicative

23.787-23.788

εἰδόσιν ὔμμ̓ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.

23.795-23.796

Ἀντίλοχ̓ οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶνος, ἀλλά τοι ἡμιτάλαντον ἐγὼ χρυσοῦ ἐπιθήσω.

24.106

ἀλλὰ καὶ ὧς ἐρέω τοῦ σ̓ εἵνεκα δεῦρο κάλεσσα.

[[I will say]]

μάλ̓ ἀριφραδές, οὐ δέ σε λήσει

λανθάνω (59) [Λ] 23.326

λήσει 3rd person singular active future indicative

23.388-23.390

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

23.647-23.649

τοῦτο δ̓ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ, ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐ δέ σε λήθω, τιμῆς ἧς τέ μ̓ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ̓ Ἀχαιοῖς.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

. 23.327ἕστηκε

ἵστημι (305) [Λ] 23.327-23.328

ἕστηκε 3rd person singular active perfect indicative

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

23.365-23.367

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

[to make to stand]

ξύλον

ξύλον (6) [Λ] 23.327-23.328

ξύλον neuter nominative singular

24.778-24.779

ἄξετε νῦν Τρῶες ξύλα ἄστυ δέ, μὴ δέ τι θυμῷ δείσητ̓ Ἀργείων πυκινὸν λόχον·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

[wood]

αὖον

αὖος (5) [Λ] 23.327-23.328

αὖον neuter nominative singular

12.137-12.140

οἳ δ̓ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔας ὑψόσ̓ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην Ἀσιάδην τ̓ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε.

12.160-12.161

κόρυθες δ̓ ἀμφ̓ αὖον ἀΰτευν βαλλομένων μυλάκεσσι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.

13.441

δὴ τότε γ̓ αὖον ἄϋσεν ἐρεικόμενος περὶ δουρί.

[dry]

ὅσον

ὅσος (138) [Λ] 23.327-23.328

ὅσον neuter accusative singular

23.431-23.433

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

23.844-23.847

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σόλον εἷλε μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ὅσσόν τίς τ̓ ἔρριψε καλαύροπα βουκόλος ἀνήρ, ἣ δέ θ̓ ἑλισσομένη πέτεται διὰ βοῦς ἀγελαίας, τόσσον παντὸς ἀγῶνος ὑπέρβαλε·

[as much/many as]

τ̓ ὄργυἰ ὑπὲρ αἴης

αἶα (14) [Λ] 23.327-23.328

αἴης feminine genitive singular

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

[land]

23.328ἢ δρυὸς

δρῦς (10) [Λ] 23.327-23.328

δρυὸς feminine genitive singular

11.492-11.497

12.131-12.134

13.389-13.391

ἤριπε δ̓ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωῒς ἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τ̓ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες ἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι·

[a tree]

ἢ πεύκης

πεύκη (2) [Λ] 23.327-23.328

πεύκης feminine genitive singular

11.492-11.497

ὡς δ̓ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι χειμάρρους κατ̓ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ̓ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας·

[the pine]

· τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ

ὄμβρος (7) [Λ] 23.328-23.333

ὄμβρῳ masculine dative singular

3.4-3.6

αἵ τ̓ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρον κλαγγῇ ταί γε πέτονται ἐπ̓ ὠκεανοῖο ῥοάων ἀνδράσι Πυγμαίοισι φόνον καὶ κῆρα φέρουσαι·

5.89-5.91

τὸν δ̓ οὔ τ̓ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν, οὔ τ̓ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης ὅτ̓ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

[storm of rain, thunder-storm]

, 23.329λᾶε

λᾶας (13) [Λ] 23.328-23.333

λᾶε masculine nominative dual

24.797-24.798

αἶψα δ̓ ἄῤ ἐς κοίλην κάπετον θέσαν, αὐτὰρ ὕπερθε πυκνοῖσιν λάεσσι κατεστόρεσαν μεγάλοισι·

2.319

λᾶαν γάρ μιν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

3.10-3.12

εὖτ̓ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω, τόσσόν τίς τ̓ ἐπιλεύσσει ὅσον τ̓ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν·

[stone]

δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται

ἐρείδω (26) [Λ] 23.328-23.333

ἐρηρέδαται 3rd person plural passive perfect indicative

23.735

μηκέτ̓ ἐρείδεσθον, μὴ δὲ τρίβεσθε κακοῖσι·

2.109

τῷ ὅ γ̓ ἐρεισάμενος ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

3.357-3.358

διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος, καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο·

[cause to lean, prop]

δύο λευκὼ

λευκός (32) [Λ] 23.328-23.333

λευκὼ masculine nominative dual

23.452-23.455

24.229-24.231

24.792-24.794

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θ̓ ἕταροί τε μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν.

[light, bright, clear]

23.330ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ

ὁδός (27) [Λ] 23.328-23.333

ὁδοῦ feminine genitive singular

23.392-23.393

αἳ δέ οἱ ἵπποι ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην, ῥυμὸς δ̓ ἐπὶ γαῖαν ἐλύσθη.

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

23.418-23.419

αἶψα δ̓ ἔπειτα στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

[a way, path, track, journey]

, λεῖος

λεῖος (4) [Λ] 23.328-23.333

λεῖος masculine nominative singular

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

4.482-4.484

ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν αἴγειρος ὣς ἥ ῥά τ̓ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο πεφύκει λείη, ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι ἐπ̓ ἀκροτάτῃ πεφύασι·

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

[smooth, plain, not embroidered]

δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς 23.331ἤ τευ σῆμα

σῆμα (33) [Λ] 23.328-23.333

σῆμα neuter nominative singular

23.452-23.455

23.842-23.843

τὸ τρίτον αὖτ̓ ἔρριψε μέγας Τελαμώνιος Αἴας χειρὸς ἄπο στιβαρῆς, καὶ ὑπέρβαλε σήματα πάντων.

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

[a sign, mark, token]

βροτοῖο

βροτός (45) [Λ] 23.328-23.333

βροτοῖο masculine genitive singular

23.439

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

24.66-24.67

ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·

[a mortal man]

πάλαι κατατεθνηῶτος

καταθνήσκω (14) [Λ] 23.328-23.333

κατατεθνηῶτος masculine genitive singular active perfect participle

7.89-7.90

ἀνδρὸς μὲν τόδε σῆμα πάλαι κατατεθνηῶτος, ὅν ποτ̓ ἀριστεύοντα κατέκτανε φαίδιμος Ἕκτωρ.

7.409-7.410

οὐ γάρ τις φειδὼ νεκύων κατατεθνηώτων γίγνετ̓ ἐπεί κε θάνωσι πυρὸς μειλισσέμεν ὦκα.

9.320

κάτθαν̓ ὁμῶς ὅ τ̓ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.

, 23.332ἢ τό γε νύσσα

νύσσα (4) [Λ] 23.328-23.333

νύσσα feminine nominative singular

23.338-23.340

ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω, ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι κύκλου ποιητοῖο·

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

23.758

τοῖσι δ̓ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος·

[posts]

τέτυκτο

τεύχω (87) [Λ] 23.328-23.333

τέτυκτο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

23.452-23.455

23.740-23.741

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον·

24.317-24.319

ὅσση δ̓ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσ̓ ἀραρυῖα, τόσσ̓ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά·

[to make ready, make, build, work]

ἐπὶ προτέρων

πρότερος (96) [Λ] 23.328-23.333

προτέρων masculine genitive plural

23.587-23.588

πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι σεῖο ἄναξ Μενέλαε, σὺ δὲ πρότερος καὶ ἀρείων.

23.789-23.790

Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖ̓ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν, οὗτος δὲ προτέρης γενεῆς προτέρων τ̓ ἀνθρώπων·

23.789-23.790

Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖ̓ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν, οὗτος δὲ προτέρης γενεῆς προτέρων τ̓ ἀνθρώπων·

[before, earlier]

ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 23.328-23.333

ἀνθρώπων masculine genitive plural

23.787-23.788

εἰδόσιν ὔμμ̓ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.

23.789-23.790

Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖ̓ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν, οὗτος δὲ προτέρης γενεῆς προτέρων τ̓ ἀνθρώπων·

24.49

τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν.

[man, person, human]

, 23.333καὶ νῦν τέρματ̓

τέρμα (8) [Λ] 23.328-23.333

τέρματ̓ neuter accusative plural

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

[an end, boundary]

ἔθηκε

τίθημι (194) [Λ] 23.328-23.333

ἔθηκε 3rd person singular active aorist indicative

23.382-23.384

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

[to set, put, place]

ποδάρκης

ποδαρκής (19) [Λ] 23.328-23.333

ποδάρκης masculine nominative singular

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

23.828-23.829

ἀλλ̓ ἤτοι τὸν ἔπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, τὸν δ̓ ἄγετ̓ ἐν νήεσσι σὺν ἄλλοισι κτεάτεσσι.

[succouring with the feet, running to the rescue]

δῖος

δῖος (218) [Λ] 23.328-23.333

δῖος masculine nominative singular

23.344-23.348

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.328-23.333

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

23.353-23.354

πάλλ̓ Ἀχιλεύς, ἐκ δὲ κλῆρος θόρε Νεστορίδαο Ἀντιλόχου·

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

[Achilles]

. 23.334τῷ σὺ μάλ̓ ἐγχρίμψας

ἐγχρίμπτω (7) [Λ] 23.334-23.336

ἐγχρίμψας masculine nominative singular active aorist participle

23.338-23.340

ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω, ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι κύκλου ποιητοῖο·

5.660-5.662

Τληπόλεμος δ̓ ἄρα μηρὸν ἀριστερὸν ἔγχεϊ μακρῷ βεβλήκειν, αἰχμὴ δὲ διέσσυτο μαιμώωσα ὀστέω ἐγχριμφθεῖσα, πατὴρ δ̓ ἔτι λοιγὸν ἄμυνεν.

7.271-7.272

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐξετανύσθη ἀσπίδι ἐγχριμφθείς·

[to bring near to]

ἐλάαν

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.334-23.336

ἐλάαν active present infinitive

23.344-23.348

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

[to drive, drive on, set in motion]

σχεδὸν ἅρμα

ἅρμα (59) [Λ] 23.334-23.336

ἅρμα neuter accusative singular

23.340-23.341

λίθου δ̓ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν, μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θ̓ ἅρματα ἄξῃς·

23.368-23.369

ἅρματα δ̓ ἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο πουλυβοτείρῃ, ἄλλοτε δ̓ ἀΐξασκε μετήορα·

23.428

μή πως ἀμφοτέρους δηλήσεαι ἅρματι κύρσας.

[a chariot]

καὶ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.334-23.336

ἵππους masculine accusative plural

23.336-23.337

ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

23.338-23.340

23.340-23.341

λίθου δ̓ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν, μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θ̓ ἅρματα ἄξῃς·

[a horse, mare]

, 23.335αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 23.334-23.336

αὐτὸς masculine nominative singular

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

23.381

ἐπ̓ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην.

23.394-23.396

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη, ἀγκῶνάς τε περιδρύφθη στόμα τε ῥῖνάς τε, θρυλίχθη δὲ μέτωπον ἐπ̓ ὀφρύσι·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δὲ κλινθῆναι

κλίνω (27) [Λ] 23.334-23.336

κλινθῆναι passive aorist infinitive

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

3.134-3.135

οἳ δὴ νῦν ἕαται σιγῇ, πόλεμος δὲ πέπαυται, ἀσπίσι κεκλιμένοι, παρὰ δ̓ ἔγχεα μακρὰ πέπηγεν.

3.360

ὃ δ̓ ἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

[to make to bend, slope; recline]

ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ

δίφρος (69) [Λ] 23.334-23.336

δίφρῳ masculine dative singular

23.352

ἂν δ̓ ἔβαν ἐς δίφρους, ἐν δὲ κλήρους ἐβάλοντο·

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

[the chariot(board); seat]

23.336ἦκ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ

ἀριστερός (20) [Λ] 23.334-23.336

ἀριστερὰ neuter accusative plural

23.338-23.340

ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω, ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι κύκλου ποιητοῖο·

2.525-2.526

οἳ μὲν Φωκήων στίχας ἵστασαν ἀμφιέποντες, Βοιωτῶν δ̓ ἔμπλην ἐπ̓ ἀριστερὰ θωρήσσοντο.

5.16-5.17

Τυδεΐδεω δ̓ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθ̓ ἀκωκὴ ἔγχεος, οὐ δ̓ ἔβαλ̓ αὐτόν·

[left, on the left]

τοῖιν· ἀτὰρ τὸν δεξιὸν

δεξιός (21) [Λ] 23.336-23.337

δεξιὸν masculine accusative singular

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

24.308-24.313

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε δός μ̓ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ̓ ἐλεεινόν, πέμψον δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

24.319-24.320

εἴσατο δέ σφι δεξιὸς ἀΐξας διὰ ἄστεος·

[on the right hand]

ἵππον

ἵππος (417) [Λ] 23.336-23.337

ἵππον masculine accusative singular

23.338-23.340

23.340-23.341

λίθου δ̓ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν, μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θ̓ ἅρματα ἄξῃς·

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

[a horse, mare]

23.337κένσαι ὁμοκλήσας

ὁμοκλέω (15) [Λ] 23.336-23.337

ὁμοκλήσας masculine nominative singular active aorist participle

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

24.248-24.251

ὃ δ̓ υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα νεικείων Ἕλενόν τε Πάριν τ̓ Ἀγάθωνά τε δῖον Πάμμονά τ̓ Ἀντίφονόν τε βοὴν ἀγαθόν τε Πολίτην Δηΐφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον καὶ δῖον Ἀγαυόν·

24.252

ἐννέα τοῖς ὃ γεραιὸς ὁμοκλήσας ἐκέλευε·

[to call out together]

, εἶξαί

εἴκω (20) [Λ] 23.336-23.337

εἶξαί active aorist infinitive

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

24.100

ἣ δ̓ ἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο, εἶξε δ̓ Ἀθήνη.

24.716

εἴξατέ μοι οὐρεῦσι διελθέμεν·

[give way]

τέ οἱ ἡνία

ἡνία (26) [Λ] 23.336-23.337

ἡνία neuter accusative plural

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

24.440-24.442

ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, ἐν δ̓ ἔπνευσ̓ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.

3.261

ἂν δ̓ ἄῤ ἔβη Πρίαμος, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·

[reins]

χερσίν

χείρ (386) [Λ] 23.336-23.337

χερσίν feminine dative plural

23.382-23.384

23.553-23.554

περὶ δ̓ αὐτῆς πειρηθήτω ἀνδρῶν ὅς κ̓ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

23.564-23.565

ὃ δ̓ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν, Εὐμήλῳ δ̓ ἐν χερσὶ τίθει·

[the hand]

. 23.338ἐν νύσσῃ

νύσσα (4) [Λ] 23.338-23.340

νύσσῃ feminine dative singular

23.344-23.348

23.758

τοῖσι δ̓ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος·

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

[posts]

δέ τοι ἵππος

ἵππος (417) [Λ] 23.338-23.340

ἵππος masculine nominative singular

23.340-23.341

λίθου δ̓ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν, μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θ̓ ἅρματα ἄξῃς·

23.344-23.348

23.351

Μηριόνης δ̓ ἄρα πέμπτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους.

[a horse, mare]

ἀριστερὸς

ἀριστερός (20) [Λ] 23.338-23.340

ἀριστερὸς masculine nominative singular

2.525-2.526

οἳ μὲν Φωκήων στίχας ἵστασαν ἀμφιέποντες, Βοιωτῶν δ̓ ἔμπλην ἐπ̓ ἀριστερὰ θωρήσσοντο.

5.16-5.17

Τυδεΐδεω δ̓ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθ̓ ἀκωκὴ ἔγχεος, οὐ δ̓ ἔβαλ̓ αὐτόν·

5.355-5.356

εὗρεν ἔπειτα μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ θοῦρον Ἄρηα ἥμενον·

[left, on the left]

ἐγχριμφθήτω

ἐγχρίμπτω (7) [Λ] 23.338-23.340

ἐγχριμφθήτω 3rd person singular passive aorist imperative

5.660-5.662

7.271-7.272

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐξετανύσθη ἀσπίδι ἐγχριμφθείς·

13.145-13.146

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πυκινῇς ἐνέκυρσε φάλαγξι στῆ ῥα μάλ̓ ἐγχριμφθείς·

[to bring near to]

, 23.339ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται

δοάσσατο (4) [Λ] 23.338-23.340

δοάσσεται 3rd person singular middle aorist subjunctive

13.458-13.459

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι βῆναι ἐπ̓ Αἰνείαν·

14.23-14.24

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι βῆναι ἐπ̓ Ἀτρεΐδην.

16.652-16.655

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι ὄφῤ ἠῢς θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἐξαῦτις Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστὴν ὤσαιτο προτὶ ἄστυ, πολέων δ̓ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

[it seemed]

ἄκρον ἱκέσθαι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 23.338-23.340

ἱκέσθαι middle aorist infinitive

24.25-24.30

24.287-24.289

24.334-24.338

[to come]

23.340κύκλου

κύκλος (7) [Λ] 23.338-23.340

κύκλου masculine genitive singular

5.722-5.723

Ἥβη δ̓ ἀμφ̓ ὀχέεσσι θοῶς βάλε καμπύλα κύκλα χάλκεα ὀκτάκνημα σιδηρέῳ ἄξονι ἀμφίς.

11.32-11.35

ἂν δ̓ ἕλετ̓ ἀμφιβρότην πολυδαίδαλον ἀσπίδα θοῦριν καλήν, ἣν πέρι μὲν κύκλοι δέκα χάλκεοι ἦσαν, ἐν δέ οἱ ὀμφαλοὶ ἦσαν ἐείκοσι κασσιτέροιο λευκοί, ἐν δὲ μέσοισιν ἔην μέλανος κυάνοιο.

12.294-12.297

αὐτίκα δ̓ ἀσπίδα μὲν πρόσθ̓ ἔσχετο πάντοσ̓ ἐΐσην καλὴν χαλκείην ἐξήλατον, ἣν ἄρα χαλκεὺς ἤλασεν, ἔντοσθεν δὲ βοείας ῥάψε θαμειὰς χρυσείῃς ῥάβδοισι διηνεκέσιν περὶ κύκλον.

[a ring, circle, round]

ποιητοῖο

ποιητός (7) [Λ] 23.338-23.340

ποιητοῖο masculine genitive singular

23.717-23.718

οἳ δὲ μάλ̓ αἰεὶ νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο·

5.197-5.198

ἦ μέν μοι μάλα πολλὰ γέρων αἰχμητὰ Λυκάων ἐρχομένῳ ἐπέτελλε δόμοις ἔνι ποιητοῖσιν·

5.466

ἦ εἰς ὅ κεν ἀμφὶ πύλῃς εὖ ποιητῇσι μάχωνται;

[made]

· λίθου

λίθος (15) [Λ] 23.340-23.341

λίθου masculine genitive singular

24.610-24.611

οἳ μὲν ἄῤ ἐννῆμαρ κέατ̓ ἐν φόνῳ, οὐ δέ τις ἦεν κατθάψαι, λαοὺς δὲ λίθους ποίησε Κρονίων·

24.614-24.617

νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνὰς νυμφάων, αἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἀχελώϊον ἐρρώσαντο, ἔνθα λίθος περ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.

4.509-4.511

ὄρνυσθ̓ ἱππόδαμοι Τρῶες μη δ̓ εἴκετε χάρμης Ἀργείοις, ἐπεὶ οὔ σφι λίθος χρὼς οὐ δὲ σίδηρος χαλκὸν ἀνασχέσθαι ταμεσίχροα βαλλομένοισιν·

[a stone]

δ̓ ἀλέασθαι

ἀλέομαι (22) [Λ] 23.340-23.341

ἀλέασθαι middle aorist infinitive

23.605

δεύτερον αὖτ̓ ἀλέασθαι ἀμείνονας ἠπεροπεύειν.

3.360

ὃ δ̓ ἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

5.27-5.29

Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ ἴδον υἷε Δάρητος τὸν μὲν ἀλευάμενον, τὸν δὲ κτάμενον παῤ ὄχεσφι, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός·

[to avoid, shun]

ἐπαυρεῖν

ἐπαυρέω (10) [Λ] 23.340-23.341

ἐπαυρεῖν active aorist infinitive

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

6.353

τὼ καί μιν ἐπαυρήσεσθαι ὀΐω.

11.391-11.392

ἦ τ̓ ἄλλως ὑπ̓ ἐμεῖο, καὶ εἴ κ̓ ὀλίγον περ ἐπαύρῃ, ὀξὺ βέλος πέλεται, καὶ ἀκήριον αἶψα τίθησι.

[to partake of, share]

, 23.341μή πως ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.340-23.341

ἵππους masculine accusative plural

23.344-23.348

23.351

Μηριόνης δ̓ ἄρα πέμπτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους.

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

[a horse, mare]

τε τρώσῃς κατά θ̓ ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 23.340-23.341

ἅρματα neuter accusative plural

23.368-23.369

ἅρματα δ̓ ἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο πουλυβοτείρῃ, ἄλλοτε δ̓ ἀΐξασκε μετήορα·

23.428

μή πως ἀμφοτέρους δηλήσεαι ἅρματι κύρσας.

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

[a chariot]

ἄξῃς

ἄγνυμι (18) [Λ] 23.340-23.341

ἄξῃς 2nd person singular active aorist subjunctive

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

3.367-3.368

νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος, ἐκ δέ μοι ἔγχος ἠΐχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐ δ̓ ἔβαλόν μιν.

[to break, shiver]

· 23.342χάρμα

χάρμα (7) [Λ] 23.342-23.343

χάρμα neuter nominative singular

24.704-24.706

ὄψεσθε Τρῶες καὶ Τρῳάδες Ἕκτοῤ ἰόντες, εἴ ποτε καὶ ζώοντι μάχης ἐκνοστήσαντι χαίρετ̓, ἐπεὶ μέγα χάρμα πόλει τ̓ ἦν παντί τε δήμῳ.

3.46-3.51

ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας, μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ̓ εὐειδέ̓ ἀνῆγες ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;

6.77-6.82

Αἰνεία τε καὶ Ἕκτορ, ἐπεὶ πόνος ὔμμι μάλιστα Τρώων καὶ Λυκίων ἐγκέκλιται, οὕνεκ̓ ἄριστοι πᾶσαν ἐπ̓ ἰθύν ἐστε μάχεσθαί τε φρονέειν τε, στῆτ̓ αὐτοῦ, καὶ λαὸν ἐρυκάκετε πρὸ πυλάων πάντῃ ἐποιχόμενοι πρὶν αὖτ̓ ἐν χερσὶ γυναικῶν φεύγοντας πεσέειν, δηΐοισι δὲ χάρμα γενέσθαι.

[(a source of) joy, delight]

δὲ τοῖς ἄλλοισιν

ἄλλος (396) [Λ] 23.342-23.343

ἄλλοισιν masculine dative plural

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.439

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

[other, another]

, ἐλεγχείη

ἐλεγχείη (3) [Λ] 23.342-23.343

ἐλεγχείη feminine nominative singular

23.407-23.409

ἵππους δ̓ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε, μὴ δὲ λίπησθον, καρπαλίμως, μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα·

22.99-22.102

ὤ μοι ἐγών, εἰ μέν κε πύλας καὶ τείχεα δύω, Πουλυδάμας μοι πρῶτος ἐλεγχείην ἀναθήσει, ὅς μ̓ ἐκέλευε Τρωσὶ ποτὶ πτόλιν ἡγήσασθαι νύχθ̓ ὕπο τήνδ̓ ὀλοὴν ὅτε τ̓ ὤρετο δῖος Ἀχιλλεύς.

[reproach, disgrace]

δὲ σοὶ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 23.342-23.343

αὐτῷ masculine dative singular

23.381

ἐπ̓ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην.

23.394-23.396

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

23.343ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 23.342-23.343

ἔσσεται 3rd person singular middle future indicative

23.343

ἀλλὰ φίλος φρονέων πεφυλαγμένος εἶναι.

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

[to be]

· ἀλλὰ φίλος

φίλος (342) [Λ] 23.343

φίλος masculine vocative singular

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

23.548-23.550

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

[friend; loved, beloved, dear]

φρονέων

φρονέω (60) [Λ] 23.343

φρονέων masculine nominative singular active present participle

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

24.172-24.173

οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδ̓ ἱκάνω ἀλλ̓ ἀγαθὰ φρονέουσα·

1.73

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

πεφυλαγμένος

φυλάσσω (20) [Λ] 23.343

πεφυλαγμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

24.110-24.111

αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.

2.250-2.251

τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμ̓ ἔχων ἀγορεύοις, καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.

3.276-3.280

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε, Ἠέλιός θ̓, ὃς πάντ̓ ἐφορᾷς καὶ πάντ̓ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ̓ ὅρκια πιστά·

[to keep watch and ward, keep guard]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 23.343

εἶναι active present infinitive

23.344-23.348

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

[to be]

. 23.344εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ

νύσσα (4) [Λ] 23.344-23.348

νύσσῃ feminine dative singular

23.758

τοῖσι δ̓ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος·

23.328-23.333

23.338-23.340

[posts]

γε παρεξελάσῃσθα διώκων

διώκω (27) [Λ] 23.344-23.348

διώκων masculine nominative singular active present participle

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

23.547

τό κεν οὔ τι πανύστατος ἦλθε διώκων.

[to pursue]

, 23.345οὐκ ἔσθ̓

εἰμί (1088) [Λ] 23.344-23.348

ἔσθ̓ 3rd person singular active present indicative

23.344-23.348

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

[to be]

ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι

αἱρέω (276) [Λ] 23.344-23.348

ἕλῃσι 3rd person singular active aorist subjunctive

23.613

ὃ δ̓ ἔπειτα λέβηθ̓ ἕλε παμφανόωντα.

23.779

ὃ δὲ βοῦν ἕλε φαίδιμος Αἴας.

23.802-23.804

ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, τεύχεα ἑσσαμένω ταμεσίχροα χαλκὸν ἑλόντε ἀλλήλων προπάροιθεν ὁμίλου πειρηθῆναι.

[to take,(mid.) to choose]

μετάλμενος

μεθάλλομαι (6) [Λ] 23.344-23.348

μετάλμενος masculine nominative singular middle aorist participle

5.334-5.337

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκίχανε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων, ἔνθ̓ ἐπορεξάμενος μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς ἄκρην οὔτασε χεῖρα μετάλμενος ὀξέϊ δουρὶ ἀβληχρήν·

11.537-11.538

ὃ δὲ ἵετο δῦναι ὅμιλον ἀνδρόμεον ῥῆξαί τε μετάλμενος·

12.302-12.306

εἴ περ γάρ χ̓ εὕρῃσι παῤ αὐτόφι βώτορας ἄνδρας σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα, οὔ ῥά τ̓ ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸς ἔβλητ̓ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι·

[to leap]

οὐ δὲ παρέλθῃ

παρέρχομαι (3) [Λ] 23.344-23.348

παρέλθῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

[to go by, beside]

, 23.346οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον

δῖος (218) [Λ] 23.344-23.348

δῖον masculine accusative singular

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

23.689-23.690

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ἐπειός, κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

ἐλαύνοι

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.344-23.348

ἐλαύνοι 3rd person singular active present optative

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

[to drive, drive on, set in motion]

23.347Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον

ἵππος (417) [Λ] 23.344-23.348

ἵππον masculine accusative singular

23.351

Μηριόνης δ̓ ἄρα πέμπτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους.

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

[a horse, mare]

, ὃς ἐκ θεόφιν γένος

γένος (15) [Λ] 23.344-23.348

γένος neuter accusative singular

2.851-2.855

Παφλαγόνων δ̓ ἡγεῖτο Πυλαιμένεος λάσιον κῆρ ἐξ Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράων, οἵ ῥα Κύτωρον ἔχον καὶ Σήσαμον ἀμφενέμοντο ἀμφί τε Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ δώματ̓ ἔναιον Κρῶμνάν τ̓ Αἰγιαλόν τε καὶ ὑψηλοὺς Ἐρυθίνους.

3.215

ἦ καὶ γένει ὕστερος ἦεν.

4.58-4.61

καὶ γὰρ ἐγὼ θεός εἰμι, γένος δέ μοι ἔνθεν ὅθεν σοί, καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις.

[race, stock, family]

ἦεν

εἰμί (1088) [Λ] 23.344-23.348

ἦεν 3rd person singular active imperfect indicative

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

23.407-23.409

ἵππους δ̓ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε, μὴ δὲ λίπησθον, καρπαλίμως, μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα·

[to be]

, 23.348ἢ τοὺς Λαομέδοντος

Λαομέδων (10) [Λ] 23.344-23.348

Λαομέδοντος masculine genitive singular

5.265-5.269

τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς δῶχ̓ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ̓ ἄριστοι ἵππων ὅσσοι ἔασιν ὑπ̓ ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους·

5.640-5.642

ὅς ποτε δεῦῤ ἐλθὼν ἕνεχ̓ ἵππων Λαομέδοντος ἓξ οἴῃς σὺν νηυσὶ καὶ ἀνδράσι παυροτέροισιν Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν, χήρωσε δ̓ ἀγυιάς·

5.648-5.651

Τληπόλεμ̓ ἤτοι κεῖνος ἀπώλεσεν Ἴλιον ἱρὴν ἀνέρος ἀφραδίῃσιν ἀγαυοῦ Λαομέδοντος, ὅς ῥά μιν εὖ ἕρξαντα κακῷ ἠνίπαπε μύθῳ, οὐ δ̓ ἀπέδωχ̓ ἵππους, ὧν εἵνεκα τηλόθεν ἦλθε.

[Laomedon]

, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν

τρέφω (38) [Λ] 23.344-23.348

ἔτραφεν 3rd person plural passive aorist indicative

24.59-24.61

1.250-1.252

1.266

κάρτιστοι δὴ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράφεν ἀνδρῶν·

[to nourish, rear, maintain]

ἐσθλοί

ἐσθλός (80) [Λ] 23.344-23.348

ἐσθλοί masculine nominative plural

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.636-23.637

Ἴφικλον δὲ πόδεσσι παρέδραμον ἐσθλὸν ἐόντα, δουρὶ δ̓ ὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον.

24.166-24.168

θυγατέρες δ̓ ἀνὰ δώματ̓ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.

[good]

. 23.349ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 23.349-23.350

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.442

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[to speak, say]

Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 23.349-23.350

Νέστωρ masculine nominative singular

23.411-23.413

23.540-23.542

23.596-23.597

ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου·

[Nestor]

Νηλήϊος

Νηλεύς (5) [Λ] 23.349-23.350

Νηλήϊος masculine nominative singular

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

10.17-10.20

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ Νέστοῤ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν, εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο, ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

11.597-11.598

Νέστορα δ̓ ἐκ πολέμοιο φέρον Νηλήϊαι ἵπποι ἱδρῶσαι, ἦγον δὲ Μαχάονα ποιμένα λαῶν.

[Neleus]

ἂψ ἐνὶ χώρῃ

χώρα (5) [Λ] 23.349-23.350

χώρῃ feminine dative singular

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

6.514-6.516

αἶψα δ̓ ἔπειτα Ἕκτορα δῖον ἔτετμεν ἀδελφεὸν εὖτ̓ ἄῤ ἔμελλε στρέψεσθ̓ ἐκ χώρης ὅθι ᾗ ὀάριζε γυναικί.

16.64-16.70

τύνη δ̓ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι, ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι, εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος·

[land]

23.350ἕζετ̓

ἕζομαι (35) [Λ] 23.349-23.350

ἕζετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

24.522-24.523

ἀλλ̓ ἄγε δὴ κατ̓ ἄῤ ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δ̓ ἔμπης ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ·

24.596-24.598

1.48

ἕζετ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε νεῶν, μετὰ δ̓ ἰὸν ἕηκε·

[to seat oneself, sit]

, ἐπεὶ ᾧ

ἑός (167) [Λ] 23.349-23.350

ᾧ masculine dative singular

23.359-23.361

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[his, her own]

παιδὶ

παῖς (168) [Λ] 23.349-23.350

παιδὶ masculine dative singular

23.629-23.631

24.84-24.86

24.161-24.163

παῖδες μὲν πατέῤ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς δάκρυσιν εἵματ̓ ἔφυρον, ὃ δ̓ ἐν μέσσοισι γεραιὸς ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος·

[a child]

ἑκάστου

ἕκαστος (119) [Λ] 23.349-23.350

ἑκάστου neuter genitive singular

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

[every, every one, each, each one]

πείρατ̓

πεῖραρ (11) [Λ] 23.349-23.350

πείρατ̓ neuter accusative plural

6.142-6.143

εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδουσιν, ἆσσον ἴθ̓ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθ̓ ἵκηαι.

7.101-7.102

αὐτὰρ ὕπερθε νίκης πείρατ̓ ἔχονται ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν.

7.401-7.402

γνωτὸν δὲ καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστιν ὡς ἤδη Τρώεσσιν ὀλέθρου πείρατ̓ ἐφῆπται.

[an end]

ἔειπε

εἶπον (279) [Λ] 23.349-23.350

ἔειπε 3rd person singular active aorist indicative

23.442

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[to speak, say]

. 23.351Μηριόνης

Μηριόνης (57) [Λ] 23.351

Μηριόνης masculine nominative singular

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.614-23.615

Μηριόνης δ̓ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα τέτρατος, ὡς ἔλασεν.

[pudenda muliebria]

δ̓ ἄρα πέμπτος

πέμπτος (4) [Λ] 23.351

πέμπτος masculine nominative singular

23.615-23.616

πέμπτον δ̓ ὑπελείπετ̓ ἄεθλον, ἀμφίθετος φιάλη·

16.196-16.197

τῆς δὲ τετάρτης ἦρχε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ, πέμπτης δ̓ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων.

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

[the fifth, oneself with four others]

ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓

ὁπλίζω (7) [Λ] 23.351

ὁπλίσαθ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

24.188-24.190

7.417-7.418

τοὶ δ̓ ὁπλίζοντο μάλ̓ ὦκα, ἀμφότερον νέκυάς τ̓ ἀγέμεν ἕτεροι δὲ μεθ̓ ὕλην·

8.55-8.56

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν ὁπλίζοντο παυρότεροι·

[to equip, make ready; to arm]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.351

ἵππους masculine accusative plural

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

[a horse, mare]

. 23.352ἂν δ̓ ἔβαν

βαίνω (222) [Λ] 23.352

ἔβαν 3rd person plural active aorist indicative

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

[to walk, step]

ἐς δίφρους

δίφρος (69) [Λ] 23.352

δίφρους masculine accusative plural

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

23.394-23.396

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη, ἀγκῶνάς τε περιδρύφθη στόμα τε ῥῖνάς τε, θρυλίχθη δὲ μέτωπον ἐπ̓ ὀφρύσι·

[the chariot(board); seat]

, ἐν δὲ κλήρους

κλῆρος (13) [Λ] 23.352

κλήρους masculine accusative plural

23.353-23.354

πάλλ̓ Ἀχιλεύς, ἐκ δὲ κλῆρος θόρε Νεστορίδαο Ἀντιλόχου·

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

[lot, casting of lots, allotment]

ἐβάλοντο

βάλλω (314) [Λ] 23.352

ἐβάλοντο 3rd person plural middle aorist indicative

23.382-23.384

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

23.502-23.504

αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον·

[to throw]

· 23.353πάλλ̓

πάλλω (24) [Λ] 23.353-23.354

πάλλ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

24.400

τῶν μέτα παλλόμενος κλήρῳ λάχον ἐνθάδ̓ ἕπεσθαι.

3.18-3.20

αὐτὰρ δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ πάλλων Ἀργείων προκαλίζετο πάντας ἀρίστους ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι.

[to poise, shake, sway, leap]

Ἀχιλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.353-23.354

Ἀχιλεύς masculine nominative singular

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

[Achilles]

, ἐκ δὲ κλῆρος

κλῆρος (13) [Λ] 23.353-23.354

κλῆρος masculine nominative singular

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

24.400

τῶν μέτα παλλόμενος κλήρῳ λάχον ἐνθάδ̓ ἕπεσθαι.

[lot, casting of lots, allotment]

θόρε

θρῴσκω (22) [Λ] 23.353-23.354

θόρε 3rd person singular active aorist indicative

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

4.78-4.79

τῷ ἐϊκυῖ̓ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη, κὰδ δ̓ ἔθοῤ ἐς μέσσον·

5.161-5.164

ὡς δὲ λέων ἐν βουσὶ θορὼν ἐξ αὐχένα ἄξῃ πόρτιος ἠὲ βοὸς ξύλοχον κάτα βοσκομενάων, ὣς τοὺς ἀμφοτέρους ἐξ ἵππων Τυδέος υἱὸς βῆσε κακῶς ἀέκοντας, ἔπειτα δὲ τεύχἐ ἐσύλα·

[to leap, spring]

Νεστορίδαο

Νεστορίδης (5) [Λ] 23.353-23.354

Νεστορίδαο masculine genitive singular

6.32-6.33

Ἀντίλοχος δ̓ Ἄβληρον ἐνήρατο δουρὶ φαεινῷ Νεστορίδης, Ἔλατον δὲ ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

15.589-15.590

ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·

[son of Nestor]

23.354Ἀντιλόχου

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.353-23.354

Ἀντιλόχου masculine genitive singular

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

23.418-23.419

αἶψα δ̓ ἔπειτα στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

[Antilochus]

· μετὰ τὸν δ̓ ἔλαχε

λαγχάνω (21) [Λ] 23.354

ἔλαχε 3rd person singular active aorist indicative

23.355-23.356

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

[to obtain by lot, by fate, by the will of the gods]

κρείων

κρείων (56) [Λ] 23.354

κρείων masculine nominative singular

23.629-23.631

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

24.538-24.540

ἀλλ̓ ἐπὶ καὶ τῷ θῆκε θεὸς κακόν, ὅττί οἱ οὔ τι παίδων ἐν μεγάροισι γονὴ γένετο κρειόντων, ἀλλ̓ ἕνα παῖδα τέκεν παναώριον·

[a ruler, lord, master]

Εὔμηλος

Εὔμηλος (8) [Λ] 23.354

Εὔμηλος masculine nominative singular

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

[Eumelus]

· 23.355τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 23.355-23.356

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

23.407-23.409

23.425

Ἀτρεΐδης δ̓ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει·

[son of Atreus]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 23.355-23.356

δουρὶ neuter dative singular

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.636-23.637

Ἴφικλον δὲ πόδεσσι παρέδραμον ἐσθλὸν ἐόντα, δουρὶ δ̓ ὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον.

23.681-23.682

τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ̓ αὐτῷ βούλετο νίκην.

[tree, plank, spear]

κλειτὸς

κλειτός (15) [Λ] 23.355-23.356

κλειτὸς masculine nominative singular

23.862-23.864

αὐτίκα δ̓ ἰὸν ἧκεν ἐπικρατέως, οὐ δ̓ ἠπείλησεν ἄνακτι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

23.872-23.873

αὐτίκα δ̓ ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

3.451-3.452

ἀλλ̓ οὔ τις δύνατο Τρώων κλειτῶν τ̓ ἐπικούρων δεῖξαι Ἀλέξανδρον τότ̓ ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

[renowned, famous(cp κλεινός)]

Μενέλαος, 23.356τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης

Μηριόνης (57) [Λ] 23.355-23.356

Μηριόνης masculine nominative singular

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.614-23.615

Μηριόνης δ̓ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα τέτρατος, ὡς ἔλασεν.

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

[pudenda muliebria]

λάχ̓

λαγχάνω (21) [Λ] 23.355-23.356

λάχ̓ 3rd person singular active aorist indicative

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

24.70

τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.

[to obtain by lot, by fate, by the will of the gods]

ἐλαυνέμεν

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.355-23.356

ἐλαυνέμεν active present infinitive

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[to drive, drive on, set in motion]

· ὕστατος

ὕστερος (17) [Λ] 23.356-23.357

ὕστατος masculine nominative singular

1.26-1.28

μή σε γέρον κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω ἢ νῦν δηθύνοντ̓ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα, μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ στέμμα θεοῖο·

2.242

ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο·

3.215

ἦ καὶ γένει ὕστερος ἦεν.

[latter, last]

αὖτε 23.357Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 23.356-23.357

Τυδεΐδης masculine nominative singular

23.388-23.390

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

ὄχ̓ ἄριστος

ἄριστος (138) [Λ] 23.356-23.357

ἄριστος masculine nominative singular

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

23.658-23.660

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, πὺξ μάλ̓ ἀνασχομένω πεπληγέμεν·

[best]

ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 23.356-23.357

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

23.407-23.409

23.410

ὧδε γὰρ ἐξερέω, καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται·

[to be]

λάχ̓

λαγχάνω (21) [Λ] 23.356-23.357

λάχ̓ 3rd person singular active aorist indicative

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

24.70

τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.

24.74-24.76

ἀλλ̓ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο, ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

[to obtain by lot, by fate, by the will of the gods]

ἐλαυνέμεν

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.356-23.357

ἐλαυνέμεν active present infinitive

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

23.434-23.437

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

[to drive, drive on, set in motion]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.356-23.357

ἵππους masculine accusative plural

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

[a horse, mare]

. 23.358στὰν

ἵστημι (305) [Λ] 23.358-23.359

στὰν 3rd person plural active aorist indicative

23.365-23.367

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.443

μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

[to make to stand]

δὲ μεταστοιχί, σήμηνε

σημαίνω (12) [Λ] 23.358-23.359

σήμηνε 3rd person singular active aorist indicative

23.757

σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεύς.

1.287-1.289

ἀλλ̓ ὅδ̓ ἀνὴρ ἐθέλει περὶ πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ̓ ἀνάσσειν, πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν̓ οὐ πείσεσθαι ὀΐω·

1.295-1.296

ἄλλοισιν δὴ ταῦτ̓ ἐπιτέλλεο, μὴ γὰρ ἔμοιγε σήμαιν̓·

[to shew by a sign, indicate, make known, point out]

δὲ τέρματ̓

τέρμα (8) [Λ] 23.358-23.359

τέρματ̓ neuter accusative plural

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

23.757

σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεύς.

[an end, boundary]

Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.358-23.359

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

[Achilles]

23.359τηλόθεν ἐν λείῳ

λεῖος (4) [Λ] 23.358-23.359

λείῳ neuter dative singular

4.482-4.484

12.27-12.32

23.328-23.333

τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ̓ ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματ̓ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

[smooth, plain, not embroidered]

πεδίῳ

πεδίον (100) [Λ] 23.358-23.359

πεδίῳ neuter dative singular

23.364-23.365

οἳ δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο νόσφι νεῶν ταχέως·

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.449

τοὶ δὲ πέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

[a plain]

· παρὰ δὲ σκοπὸν

σκοπός (7) [Λ] 23.359-23.361

σκοπὸν masculine accusative singular

24.799-24.800

ῥίμφα δὲ σῆμ̓ ἔχεαν, περὶ δὲ σκοποὶ ἥατο πάντῃ, μὴ πρὶν ἐφορμηθεῖεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.

2.791-2.794

εἴσατο δὲ φθογγὴν υἷϊ Πριάμοιο Πολίτῃ, ὃς Τρώων σκοπὸς ἷζε ποδωκείῃσι πεποιθὼς τύμβῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ Αἰσυήταο γέροντος, δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί·

10.321-10.324

ἀλλ̓ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοὶ δ̓ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐ δ̓ ἀπὸ δόξης·

[one that watches, one that looks after]

εἷσεν

ἵζω (32) [Λ] 23.359-23.361

εἷσεν 3rd person singular active aorist indicative

23.698-23.699

κὰδ δ̓ ἀλλοφρονέοντα μετὰ σφίσιν εἷσαν ἄγοντες, αὐτοὶ δ̓ οἰχόμενοι κόμισαν δέπας ἀμφικύπελλον.

24.471-24.472

γέρων δ̓ ἰθὺς κίεν οἴκου, τῇ ῥ̓ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος·

24.553-24.555

μή πω μ̓ ἐς θρόνον ἵζε διοτρεφὲς ὄφρά κεν Ἕκτωρ κεῖται ἐνὶ κλισίῃσιν ἀκηδής, ἀλλὰ τάχιστα λῦσον ἵν̓ ὀφθαλμοῖσιν ἴδω·

[to make to sit, seat, place]

23.360ἀντίθεον

ἀντίθεος (29) [Λ] 23.359-23.361

ἀντίθεον masculine accusative singular

23.836-23.838

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ἂν δὲ Λεοντῆος κρατερὸν μένος ἀντιθέοιο, ἂν δ̓ Αἴας Τελαμωνιάδης καὶ δῖος Ἐπειός.

24.255-24.259

ὤ μοι ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δ̓ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι, Μήστορά τ̓ ἀντίθεον καὶ Τρωΐλον ἱππιοχάρμην Ἕκτορά θ̓, ὃς θεὸς ἔσκε μετ̓ ἀνδράσιν, οὐ δὲ ἐῴκει ἀνδρός γε θνητοῦ πάϊς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο.

1.262-1.265

οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐ δὲ ἴδωμαι, οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν Καινέα τ̓ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον Θησέα τ̓ Αἰγεΐδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν·

[equal to the gods, godlike]

Φοίνικα

Φοῖνιξ (14) [Λ] 23.359-23.361

Φοίνικα masculine accusative singular

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

[a Phoenician]

ὀπάονα

ὀπάων (6) [Λ] 23.359-23.361

ὀπάονα masculine accusative singular

7.162-7.168

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, ἂν δὲ Θόας Ἀνδραιμονίδης καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

10.57-10.59

τοῖο γὰρ υἱὸς σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων Μηριόνης·

[a comrade]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 23.359-23.361

πατρὸς masculine genitive singular

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

23.607-23.608

ἀλλὰ σὺ γὰρ δὴ πολλὰ πάθες καὶ πολλὰ μόγησας σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ̓ ἐμεῖο·

24.35-24.38

τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι ᾗ τ̓ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.

[a father]

ἑοῖο

ἑός (167) [Λ] 23.359-23.361

ἑοῖο masculine genitive singular

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

23.748-23.749

καὶ τὸν Ἀχιλλεὺς θῆκεν ἄεθλον οὗ ἑτάροιο, ὅς τις ἐλαφρότατος ποσσὶ κραιπνοῖσι πέλοιτο·

[his, her own]

, 23.361ὡς μεμνέῳτο

μιμνήσκω (61) [Λ] 23.359-23.361

μεμνέῳτο 3rd person medio-passive perfect optative

23.647-23.649

τοῦτο δ̓ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ, ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐ δέ σε λήθω, τιμῆς ἧς τέ μ̓ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ̓ Ἀχαιοῖς.

24.3-24.8

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐ δέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ̓ ἐστρέφετ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ, ἠδ̓ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

24.9-24.11

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν, ἄλλοτ̓ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής·

[to remind]

δρόμους

δρόμος (9) [Λ] 23.359-23.361

δρόμους masculine accusative plural

23.373-23.375

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

[a course, running, race]

καὶ ἀληθείην ἀποείποι

ἀπεῖπον (9) [Λ] 23.359-23.361

ἀποείποι 3rd person singular active aorist optative

1.514-1.516

νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπ̓, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.

7.416-7.417

ὃ δ̓ ἄῤ ἦλθε καὶ ἀγγελίην ἀπέειπε στὰς ἐν μέσσοισιν·

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

[to speak out, tell out, declare(Hom.), deny, refuse, forbid]

. 23.362οἳ δ̓ ἅμα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 23.362-23.364

πάντες masculine nominative plural

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.539

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε.

23.592-23.595

εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο μεῖζον ἐπαιτήσειας, ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφὲς ἤματα πάντα ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός.

[all, the whole]

ἐφ̓ ἵπποιιν

ἵππος (417) [Λ] 23.362-23.364

ἵπποιιν masculine dative dual

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.373-23.375

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου φαίνετ̓, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι τάθη δρόμος·

[a horse, mare]

μάστιγας

μάστιξ (20) [Λ] 23.362-23.364

μάστιγας feminine accusative plural

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

23.388-23.390

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

[a whip, scourge]

ἄειραν

ἀείρω (40) [Λ] 23.362-23.364

ἄειραν 3rd person plural active aorist indicative

23.365-23.367

ὑπὸ δὲ στέρνοισι κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα, χαῖται δ̓ ἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο.

23.500-23.501

οἳ δέ οἱ ἵπποι ὑψόσ̓ ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

23.729-23.731

δεύτερος αὖτ̓ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, κίνησεν δ̓ ἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἄειρεν, ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν·

[to lift, heave, raise up]

, 23.363πέπληγόν

πλήσσω (31) [Λ] 23.362-23.364

πέπληγόν 3rd person plural active aorist indicative

23.658-23.660

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, πὺξ μάλ̓ ἀνασχομένω πεπληγέμεν·

23.692-23.694

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς θίν̓ ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν, ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ̓·

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

[to strike, smite]

θ̓ ἱμᾶσιν

ἱμάς (15) [Λ] 23.362-23.364

ἱμᾶσιν masculine dative plural

23.683-23.684

ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.

3.371-3.372

ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν, ὅς οἱ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.

3.373-3.375

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, ἥ οἱ ῥῆξεν ἱμάντα βοὸς ἶφι κταμένοιο·

[a leathern strap]

, ὁμόκλησάν

ὁμοκλέω (15) [Λ] 23.362-23.364

ὁμόκλησάν 3rd person plural active aorist indicative

24.248-24.251

24.252

ἐννέα τοῖς ὃ γεραιὸς ὁμοκλήσας ἐκέλευε·

2.198-2.199

ὃν δ̓ αὖ δήμου τ̓ ἄνδρα ἴδοι βοόωντά τ̓ ἐφεύροι, τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ·

[to call out together]

τ̓ ἐπέεσσιν

ἔπος (211) [Λ] 23.362-23.364

ἐπέεσσιν neuter dative plural

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

[a word]

23.364ἐσσυμένως· οἳ δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 23.364-23.365

πεδίοιο neuter genitive singular

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.449

τοὶ δὲ πέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.460-23.461

αἳ δέ που αὐτοῦ ἔβλαβεν ἐν πεδίῳ, αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι ἦσαν·

[a plain]

23.365νόσφι νεῶν

ναῦς (586) [Λ] 23.364-23.365

νεῶν feminine genitive plural

23.828-23.829

ἀλλ̓ ἤτοι τὸν ἔπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, τὸν δ̓ ἄγετ̓ ἐν νήεσσι σὺν ἄλλοισι κτεάτεσσι.

23.848-23.849

ἀνστάντες δ̓ ἕταροι Πολυποίταο κρατεροῖο νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἔφερον βασιλῆος ἄεθλον.

23.850-23.855

αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, κὰδ δ̓ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ̓ ἡμιπέλεκκα, ἱστὸν δ̓ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄῤ ἀνώγει τοξεύειν·

[a ship]

ταχέως· ὑπὸ δὲ στέρνοισι

στέρνον (16) [Λ] 23.365-23.367

στέρνοισι neuter dative plural

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

2.474-2.479

3.193-3.194

μείων μὲν κεφαλῇ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, εὐρύτερος δ̓ ὤμοισιν ἰδὲ στέρνοισιν ἰδέσθαι.

[the breast, chest]

κονίη

κονία (56) [Λ] 23.365-23.367

κονίη feminine nominative singular

23.434-23.437

23.502-23.504

23.504-23.506

οὐ δέ τι πολλὴ γίγνετ̓ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν ἐν λεπτῇ κονίῃ·

[dust, a cloud of dust]

23.366ἵστατ̓

ἵστημι (305) [Λ] 23.365-23.367

ἵστατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.443

μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[to make to stand]

ἀειρομένη

ἀείρω (40) [Λ] 23.365-23.367

ἀειρομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

23.500-23.501

οἳ δέ οἱ ἵπποι ὑψόσ̓ ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

23.729-23.731

23.855-23.856

ὃς μέν κε βάλῃ τρήρωνα πέλειαν, πάντας ἀειράμενος πελέκεας οἶκον δὲ φερέσθω·

[to lift, heave, raise up]

ὥς τε νέφος

νέφος (33) [Λ] 23.365-23.367

νέφος neuter nominative singular

23.874

ὕψι δ̓ ὑπὸ νεφέων εἶδε τρήρωνα πέλειαν·

4.274

τὼ δὲ κορυσσέσθην, ἅμα δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν.

4.275-4.276

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς·

[a cloud, mass]

ἠὲ θύελλα

θύελλα (6) [Λ] 23.365-23.367

θύελλα feminine nominative singular

6.344-6.348

δᾶερ ἐμεῖο κυνὸς κακομηχάνου ὀκρυοέσσης, ὥς μ̓ ὄφελ̓ ἤματι τῷ ὅτε με πρῶτον τέκε μήτηρ οἴχεσθαι προφέρουσα κακὴ ἀνέμοιο θύελλα εἰς ὄρος ἢ εἰς κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης, ἔνθά με κῦμ̓ ἀπόερσε πάρος τάδε ἔργα γενέσθαι.

12.252-12.254

ἐπὶ δὲ Ζεὺς τερπικέραυνος ὦρσεν ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν, ἥ ῥ̓ ἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν·

13.39-13.41

Τρῶες δὲ φλογὶ ἶσοι ἀολλέες ἠὲ θυέλλῃ Ἕκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτες ἕποντο ἄβρομοι αὐΐαχοι·

[a furious storm, hurricane]

, 23.367χαῖται

χαίτη (14) [Λ] 23.365-23.367

χαῖται feminine nominative plural

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

6.509-6.510

ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται ὤμοις ἀΐσσονται·

10.14-10.16

αὐτὰρ ὅτ̓ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν, πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας ὑψόθ̓ ἐόντι Διί, μέγα δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.

[long, flowing hair]

δ̓ ἐρρώοντο

ῥώομαι (7) [Λ] 23.365-23.367

ἐρρώοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

24.614-24.617

νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνὰς νυμφάων, αἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἀχελώϊον ἐρρώσαντο, ἔνθα λίθος περ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.

11.47-11.50

ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ̓ ἐπὶ τάφρῳ, αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες ῥώοντ̓·

16.164-16.166

τοῖοι Μυρμιδόνων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο ῥώοντ̓·

[to move with speed]

μετὰ πνοιῇς

πνοή (15) [Λ] 23.365-23.367

πνοιῇς feminine dative plural

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

24.340-24.342

5.520-5.526

οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ οὔ τε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔ τε ἰωκάς, ἀλλ̓ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων νηνεμίης ἔστησεν ἐπ̓ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν ἀτρέμας, ὄφῤ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

[a blowing, blast, breeze]

ἀνέμοιο

ἄνεμος (41) [Λ] 23.365-23.367

ἀνέμοιο masculine genitive singular

23.710-23.713

24.340-24.342

1.480-1.482

οἳ δ̓ ἱστὸν στήσαντ̓ ἀνά θ̓ ἱστία λευκὰ πέτασσαν, ἐν δ̓ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ̓ ἴαχε νηὸς ἰούσης·

[wind]

. 23.368ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 23.368-23.369

ἅρματα neuter nominative plural

23.428

μή πως ἀμφοτέρους δηλήσεαι ἅρματι κύρσας.

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

23.502-23.504

αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον·

[a chariot]

δ̓ ἄλλοτε μὲν χθονὶ

χθών (54) [Λ] 23.368-23.369

χθονὶ feminine dative singular

23.729-23.731

23.731-23.732

ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

24.457-24.459

δή ῥα τόθ̓ Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι, ἐς δ̓ ἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι, ἐξ ἵππων δ̓ ἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέν τε·

[the earth, ground]

πίλνατο πουλυβοτείρῃ

πολυβότειρα (7) [Λ] 23.368-23.369

πουλυβοτείρῃ feminine dative singular

3.88-3.91

ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς τεύχεα κάλ̓ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ, αὐτὸν δ̓ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαον οἴους ἀμφ̓ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι.

3.195-3.196

τεύχεα μέν οἱ κεῖται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ, αὐτὸς δὲ κτίλος ὣς ἐπιπωλεῖται στίχας ἀνδρῶν·

3.264-3.266

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκοντο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἐξ ἵππων ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν ἐς μέσσον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἐστιχόωντο.

[much]

, 23.369ἄλλοτε δ̓ ἀΐξασκε

ἀίσσω (50) [Λ] 23.368-23.369

ἀΐξασκε 3rd person singular active aorist indicative

23.868-23.869

ἣ μὲν ἔπειτ̓ ἤϊξε πρὸς οὐρανόν, ἣ δὲ παρείθη μήρινθος ποτὶ γαῖαν·

24.97-24.99

ἀκτὴν δ̓ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δ̓ ἄλλοι ἅπαντες εἵαθ̓ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.

24.120-24.122

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα, ἷξεν δ̓ ἐς κλισίην οὗ υἱέος·

[to move with a quick shooting motion, to shoot, dart, glance]

μετήορα· τοὶ δ̓ ἐλατῆρες 23.370ἕστασαν

ἵστημι (305) [Λ] 23.369-23.371

ἕστασαν 3rd person plural active pluperfect indicative

23.443

μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

[to make to stand]

ἐν δίφροισι

δίφρος (69) [Λ] 23.369-23.371

δίφροισι masculine dative plural

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

23.394-23.396

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[the chariot(board); seat]

, πάτασσε

πατάσσω (3) [Λ] 23.369-23.371

πάτασσε 3rd person singular active imperfect indicative

7.214-7.216

τὸν δὲ καὶ Ἀργεῖοι μὲν ἐγήθεον εἰσορόωντες, Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον, Ἕκτορί τ̓ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν·

13.279-13.283

τοῦ μὲν γάρ τε κακοῦ τρέπεται χρὼς ἄλλυδις ἄλλῃ, οὐ δέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμός, ἀλλὰ μετοκλάζει καὶ ἐπ̓ ἀμφοτέρους πόδας ἵζει, ἐν δέ τέ οἱ κραδίη μεγάλα στέρνοισι πατάσσει κῆρας ὀϊομένῳ, πάταγος δέ τε γίγνετ̓ ὀδόντων·

[to beat, knock]

δὲ θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 23.369-23.371

θυμὸς masculine nominative singular

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

23.548-23.550

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

[the soul]

ἑκάστου

ἕκαστος (119) [Λ] 23.369-23.371

ἑκάστου masculine genitive singular

23.371-23.372

κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος ἵπποις, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.373-23.375

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

[every, every one, each, each one]

23.371νίκης

νίκη (37) [Λ] 23.369-23.371

νίκης feminine genitive singular

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

23.496-23.497

οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται·

23.638-23.640

οἴοισίν μ̓ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης, οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παῤ αὐτόθι λείπετ̓ ἄεθλα.

[victory]

ἱεμένων

ἵημι (106) [Λ] 23.369-23.371

ἱεμένων masculine genitive plural medio-passive present participle

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.717-23.718

οἳ δὲ μάλ̓ αἰεὶ νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο·

23.766-23.767

ἴαχον δ̓ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοὶ νίκης ἱεμένῳ, μάλα δὲ σπεύδοντι κέλευον.

[to set a going, put in motion]

· κέκλοντο δὲ οἷσιν

ἑός (167) [Λ] 23.371-23.372

οἷσιν masculine dative plural

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

23.748-23.749

καὶ τὸν Ἀχιλλεὺς θῆκεν ἄεθλον οὗ ἑτάροιο, ὅς τις ἐλαφρότατος ποσσὶ κραιπνοῖσι πέλοιτο·

23.768-23.769

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκ̓ Ὀδυσσεὺς εὔχετ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν·

[his, her own]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 23.371-23.372

ἕκαστος masculine nominative singular

23.373-23.375

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

24.1-24.2

λῦτο δ̓ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντ̓ ἰέναι.

[every, every one, each, each one]

23.372ἵπποις

ἵππος (417) [Λ] 23.371-23.372

ἵπποις masculine dative plural

23.373-23.375

23.375-23.376

ὦκα δ̓ ἔπειτα αἳ Φηρητιάδαο ποδώκεες ἔκφερον ἵπποι.

[a horse, mare]

, οἳ δ̓ ἐπέτοντο κονίοντες

κονίω (6) [Λ] 23.371-23.372

κονίοντες masculine nominative plural active present participle

23.449

τοὶ δὲ πέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

21.407-21.408

ἑπτὰ δ̓ ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας, τεύχεά τ̓ ἀμφαράβησε·

[to make dusty, cover with clouds of dust]

πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 23.371-23.372

πεδίοιο neuter genitive singular

23.449

τοὶ δὲ πέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.460-23.461

αἳ δέ που αὐτοῦ ἔβλαβεν ἐν πεδίῳ, αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι ἦσαν·

23.463-23.464

πάντῃ δέ μοι ὄσσε Τρωϊκὸν ἂμ πεδίον παπταίνετον εἰσορόωντι·

[a plain]

. 23.373ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον

πύματος (11) [Λ] 23.373-23.375

πύματον masculine accusative singular

23.768-23.769

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκ̓ Ὀδυσσεὺς εὔχετ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν·

4.253-4.254

Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συῒ εἴκελος ἀλκήν, Μηριόνης δ̓ ἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας.

6.117-6.118

ἀμφὶ δέ μιν σφυρὰ τύπτε καὶ αὐχένα δέρμα κελαινὸν ἄντυξ ἣ πυμάτη θέεν ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης.

[hindmost, last]

τέλεον

τελέω (60) [Λ] 23.373-23.375

τέλεον 3rd person plural active imperfect indicative

23.410

ὧδε γὰρ ἐξερέω, καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται·

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

[to complete, fulfil, accomplish]

δρόμον

δρόμος (9) [Λ] 23.373-23.375

δρόμον masculine accusative singular

23.373-23.375

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

23.758

τοῖσι δ̓ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος·

[a course, running, race]

ὠκέες

ὠκύς (104) [Λ] 23.373-23.375

ὠκέες masculine nominative plural

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

23.773-23.776

23.880-23.881

ὠκὺς δ̓ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο, τῆλε δ̓ ἀπ̓ αὐτοῦ κάππεσε·

[quick, swift, fleet]

ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.373-23.375

ἵπποι masculine nominative plural

23.373-23.375

23.375-23.376

ὦκα δ̓ ἔπειτα αἳ Φηρητιάδαο ποδώκεες ἔκφερον ἵπποι.

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

[a horse, mare]

23.374ἂψ ἐφ̓ ἁλὸς

ἅλς (61) [Λ] 23.373-23.375

ἁλὸς feminine genitive singular

24.11-24.12

τοτὲ δ̓ ὀρθὸς ἀναστὰς δινεύεσκ̓ ἀλύων παρὰ θῖν̓ ἁλός·

24.12-24.13

οὐ δέ μιν ἠὼς φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ̓ ἠϊόνας τε.

24.751-24.753

ἄλλους μὲν γὰρ παῖδας ἐμοὺς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς πέρνασχ̓ ὅν τιν̓ ἕλεσκε πέρην ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, ἐς Σάμον ἔς τ̓ Ἴμβρον καὶ Λῆμνον ἀμιχθαλόεσσαν·

[a lump of salt]

πολιῆς

πολιός (21) [Λ] 23.373-23.375

πολιῆς feminine genitive singular

24.513-24.517

1.348-1.350

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς, θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̓ ἀπείρονα πόντον·

[gray, grizzled, grisly]

, τότε δὴ ἀρετή

ἀρετή (16) [Λ] 23.373-23.375

ἀρετή feminine nominative singular

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

23.576-23.578

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

[goodness, excellence]

γε ἑκάστου

ἕκαστος (119) [Λ] 23.373-23.375

ἑκάστου masculine genitive singular

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

24.1-24.2

λῦτο δ̓ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντ̓ ἰέναι.

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

[every, every one, each, each one]

23.375φαίνετ̓

φαίνω (61) [Λ] 23.373-23.375

φαίνετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

24.12-24.13

οὐ δέ μιν ἠὼς φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ̓ ἠϊόνας τε.

24.416-24.418

ἦ μέν μιν περὶ σῆμα ἑοῦ ἑτάροιο φίλοιο ἕλκει ἀκηδέστως ἠὼς ὅτε δῖα φανήῃ, οὐ δέ μιν αἰσχύνει·

24.600-24.601

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφιν ὄψεαι αὐτὸς ἄγων·

[to bring to light, make to appear]

, ἄφαρ δ̓ ἵπποισι

ἵππος (417) [Λ] 23.373-23.375

ἵπποισι masculine dative plural

23.375-23.376

ὦκα δ̓ ἔπειτα αἳ Φηρητιάδαο ποδώκεες ἔκφερον ἵπποι.

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

23.388-23.390

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

[a horse, mare]

τάθη

τείνω (21) [Λ] 23.373-23.375

τάθη 3rd person singular passive aorist indicative

23.758

τοῖσι δ̓ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος·

3.261

ἂν δ̓ ἄῤ ἔβη Πρίαμος, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·

3.310-3.311

ἦ ῥα καὶ ἐς δίφρον ἄρνας θέτο ἰσόθεος φώς, ἂν δ̓ ἄῤ ἔβαιν̓ αὐτός, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·

[to stretch]

δρόμος

δρόμος (9) [Λ] 23.373-23.375

δρόμος masculine nominative singular

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

23.758

τοῖσι δ̓ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος·

23.768-23.769

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκ̓ Ὀδυσσεὺς εὔχετ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν·

[a course, running, race]

· ὦκα δ̓ ἔπειτα 23.376αἳ Φηρητιάδαο ποδώκεες

ποδώκης (27) [Λ] 23.375-23.376

ποδώκεες feminine nominative plural

23.793

ὣς φάτο, κύδηνεν δὲ ποδώκεα Πηλεΐωνα.

24.457-24.459

2.763-2.765

ἵπποι μὲν μέγ̓ ἄρισται ἔσαν Φηρητιάδαο, τὰς Εὔμηλος ἔλαυνε ποδώκεας ὄρνιθας ὣς ὄτριχας οἰέτεας σταφύλῇ ἐπὶ νῶτον ἐΐσας·

[swiftfooted]

ἔκφερον

ἐκφέρω (15) [Λ] 23.375-23.376

ἔκφερον 3rd person plural active imperfect indicative

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

23.674-23.675

κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ̓ ἀολλέες αὖθι μενόντων, οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.

23.758-23.759

ὦκα δ̓ ἔπειτα ἔκφεῤ Ὀϊλιάδης·

[to carry out of]

ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.375-23.376

ἵπποι feminine nominative plural

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

23.388-23.390

23.392-23.393

αἳ δέ οἱ ἵπποι ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην, ῥυμὸς δ̓ ἐπὶ γαῖαν ἐλύσθη.

[a horse, mare]

. 23.377τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον

ἐκφέρω (15) [Λ] 23.377-23.378

ἐξέφερον 3rd person plural active imperfect indicative

23.674-23.675

κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ̓ ἀολλέες αὖθι μενόντων, οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.

23.758-23.759

ὦκα δ̓ ἔπειτα ἔκφεῤ Ὀϊλιάδης·

23.785-23.786

Ἀντίλοχος δ̓ ἄρα δὴ λοισθήϊον ἔκφεῤ ἄεθλον μειδιόων, καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[to carry out of]

Διομήδεος

Διομήδης (80) [Λ] 23.377-23.378

Διομήδεος masculine genitive singular

23.470-23.472

23.811-23.812

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ ἄρα Τυδεΐδης ὦρτο, κρατερὸς Διομήδης.

2.559-2.564

οἳ δ̓ Ἄργός τ̓ εἶχον Τίρυνθά τε τειχιόεσσαν Ἑρμιόνην Ἀσίνην τε, βαθὺν κατὰ κόλπον ἐχούσας, Τροιζῆν̓ Ἠϊόνας τε καὶ ἀμπελόεντ̓ Ἐπίδαυρον, οἵ τ̓ ἔχον Αἴγιναν Μάσητά τε κοῦροι Ἀχαιῶν, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης καὶ Σθένελος, Καπανῆος ἀγακλειτοῦ φίλος υἱός·

[Diomedes(Zeus-counselled)]

ἄρσενες ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.377-23.378

ἵπποι masculine nominative plural

23.388-23.390

23.392-23.393

αἳ δέ οἱ ἵπποι ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην, ῥυμὸς δ̓ ἐπὶ γαῖαν ἐλύσθη.

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

[a horse, mare]

23.378Τρώϊοι

Τρώιος (3) [Λ] 23.377-23.378

Τρώϊοι masculine nominative plural

8.105-8.108

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι, οὕς ποτ̓ ἀπ̓ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.

13.260-13.262

δούρατα δ̓ αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήεις ἑσταότ̓ ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα Τρώϊα, τὰ κταμένων ἀποαίνυμαι·

, οὐ δέ τι πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 23.377-23.378

πολλὸν neuter accusative singular

23.385-23.387

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

[much, many]

ἄνευθ̓ ἔσαν

εἰμί (1088) [Λ] 23.377-23.378

ἔσαν 3rd person plural active imperfect indicative

23.407-23.409

23.410

ὧδε γὰρ ἐξερέω, καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται·

23.411-23.413

οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

[to be]

, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς· 23.379αἰεὶ γὰρ δίφρου

δίφρος (69) [Λ] 23.379-23.381

δίφρου masculine genitive singular

23.394-23.396

23.434-23.437

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

[the chariot(board); seat]

ἐπιβησομένοισιν

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 23.379-23.381

ἐπιβησομένοισιν masculine dative plural middle future participle

24.322-24.323

σπερχόμενος δ̓ ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου, ἐκ δ̓ ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.

4.97-4.99

τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παῤ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο, αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱὸν σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ̓ ἀλεγεινῆς.

5.45-5.46

τὸν μὲν ἄῤ Ἰδομενεὺς δουρικλυτὸς ἔγχεϊ μακρῷ νύξ̓ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

[to go upon]

ἐΐκτην

ἔοικα (69) [Λ] 23.379-23.381

ἐΐκτην 3rd person dual active pluperfect indicative

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

23.647-23.649

τοῦτο δ̓ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ, ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐ δέ σε λήθω, τιμῆς ἧς τέ μ̓ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ̓ Ἀχαιοῖς.

[to be like; to look like]

, 23.380πνοιῇ

πνοή (15) [Λ] 23.379-23.381

πνοιῇ feminine dative singular

24.340-24.342

5.520-5.526

οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ οὔ τε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔ τε ἰωκάς, ἀλλ̓ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων νηνεμίης ἔστησεν ἐπ̓ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν ἀτρέμας, ὄφῤ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

5.697-5.698

αὖτις δ̓ ἐμπνύνθη, περὶ δὲ πνοιὴ Βορέαο ζώγρει ἐπιπνείουσα κακῶς κεκαφηότα θυμόν.

[a blowing, blast, breeze]

δ̓ Εὐμήλοιο

Εὔμηλος (8) [Λ] 23.379-23.381

Εὐμήλοιο masculine genitive singular

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

23.564-23.565

ὃ δ̓ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν, Εὐμήλῳ δ̓ ἐν χερσὶ τίθει·

[Eumelus]

μετάφρενον

μετάφρενον (16) [Λ] 23.379-23.381

μετάφρενον neuter nominative singular

2.265-2.266

ὣς ἄῤ ἔφη, σκήπτρῳ δὲ μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμω πλῆξεν·

2.267-2.268

σμῶδιξ δ̓ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη σκήπτρου ὕπο χρυσέου·

5.40-5.42

πρώτῳ γὰρ στρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[the part behind the midriff]

εὐρέε

εὐρύς (89) [Λ] 23.379-23.381

εὐρέε masculine nominative dual

23.427

στεινωπὸς γὰρ ὁδός, τάχα δ̓ εὐρυτέρη παρελάσσαι·

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

24.198-24.199

αἰνῶς γάρ μ̓ αὐτόν γε μένος καὶ θυμὸς ἄνωγε κεῖσ̓ ἰέναι ἐπὶ νῆας ἔσω στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.

[wide, broad]

τ̓ ὤμω

ὦμος (113) [Λ] 23.379-23.381

ὤμω masculine nominative dual

23.627-23.628

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐ δέ τι χεῖρες ὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαΐσσονται ἐλαφραί.

23.715-23.717

κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς, πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον·

1.43-1.45

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξ̓ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

[shoulder(with the upper arm)]

23.381θέρμετ̓· ἐπ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 23.381

αὐτῷ masculine dative singular

23.394-23.396

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

γὰρ κεφαλὰς

κεφαλή (73) [Λ] 23.381

κεφαλὰς feminine accusative plural

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

23.765-23.766

κὰδ δ̓ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ̓ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς αἰεὶ ῥίμφα θέων·

24.163-24.165

ἀμφὶ δὲ πολλὴ κόπρος ἔην κεφαλῇ τε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος τήν ῥα κυλινδόμενος καταμήσατο χερσὶν ἑῇσι.

[the head]

καταθέντε

κατατίθημι (12) [Λ] 23.381

καταθέντε masculine nominative dual active aorist participle

24.271-24.274

3.114-3.115

τὰ μὲν κατέθεντ̓ ἐπὶ γαίῃ πλησίον ἀλλήλων, ὀλίγη δ̓ ἦν ἀμφὶς ἄρουρα·

3.293-3.294

καὶ τοὺς μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὸς ἀσπαίροντας θυμοῦ δευομένους·

[to place, put]

πετέσθην

πέτομαι (38) [Λ] 23.381

πετέσθην 3rd person dual medio-passive imperfect indicative

23.449

τοὶ δὲ πέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

23.506

τὼ δὲ σπεύδοντε πετέσθην.

23.844-23.847

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σόλον εἷλε μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ὅσσόν τίς τ̓ ἔρριψε καλαύροπα βουκόλος ἀνήρ, ἣ δέ θ̓ ἑλισσομένη πέτεται διὰ βοῦς ἀγελαίας, τόσσον παντὸς ἀγῶνος ὑπέρβαλε·

[to fly]

. 23.382καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓

παρελαύνω (4) [Λ] 23.382-23.384

παρέλασσ̓ 3rd person singular active aorist indicative

23.427

στεινωπὸς γὰρ ὁδός, τάχα δ̓ εὐρυτέρη παρελάσσαι·

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

23.638-23.640

οἴοισίν μ̓ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης, οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παῤ αὐτόθι λείπετ̓ ἄεθλα.

[to drive by]

ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν

τίθημι (194) [Λ] 23.382-23.384

ἔθηκεν 3rd person singular active aorist indicative

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.404-23.406

23.485-23.487

δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος, ἴστορα δ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω, ὁππότεραι πρόσθ̓ ἵπποι, ἵνα γνώῃς ἀποτίνων.

[to set, put, place]

, 23.383εἰ μὴ Τυδέος

Τυδεύς (40) [Λ] 23.382-23.384

Τυδέος masculine genitive singular

23.470-23.472

δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσει Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης.

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

[Tydeus]

υἷϊ

υἱός (436) [Λ] 23.382-23.384

υἷϊ masculine dative singular

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

23.470-23.472

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

[a son]

κοτέσσατο

κοτέω (15) [Λ] 23.382-23.384

κοτέσσατο 3rd person singular middle aorist indicative

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

1.179-1.181

οἴκαδ̓ ἰὼν σὺν νηυσί τε σῇς καὶ σοῖς ἑτάροισι Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε, σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω, οὐ δ̓ ὄθομαι κοτέοντος·

2.222-2.223

τῷ δ̓ ἄῤ Ἀχαιοὶ ἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τ̓ ἐνὶ θυμῷ.

[to bear a grudge against]

Φοῖβος

Φοῖβος (49) [Λ] 23.382-23.384

Φοῖβος masculine nominative singular

24.31-24.32

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ̓ ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

1.43-1.45

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

[Phoebus]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 23.382-23.384

Ἀπόλλων masculine nominative singular

23.388-23.390

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

23.865

μέγηρε γάρ οἱ τό γ̓ Ἀπόλλων·

[Apollo]

, 23.384ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν

χείρ (386) [Λ] 23.382-23.384

χειρῶν feminine genitive plural

23.553-23.554

περὶ δ̓ αὐτῆς πειρηθήτω ἀνδρῶν ὅς κ̓ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

23.564-23.565

ὃ δ̓ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν, Εὐμήλῳ δ̓ ἐν χερσὶ τίθει·

23.567-23.569

ἐν δ̓ ἄρα κῆρυξ χειρὶ σκῆπτρον ἔθηκε, σιωπῆσαί τε κέλευσεν Ἀργείους·

[the hand]

ἔβαλεν

βάλλω (314) [Λ] 23.382-23.384

ἔβαλεν 3rd person singular active aorist indicative

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

23.502-23.504

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

[to throw]

μάστιγα

μάστιξ (20) [Λ] 23.382-23.384

μάστιγα feminine accusative singular

23.388-23.390

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

23.641-23.642

ὃ μὲν ἔμπεδον ἡνιόχευεν, ἔμπεδον ἡνιόχεὐ, ὃ δ̓ ἄρα μάστιγι κέλευεν.

[a whip, scourge]

φαεινήν

φαεινός (65) [Λ] 23.382-23.384

φαεινήν feminine accusative singular

23.560-23.562

δώσω οἱ θώρηκα, τὸν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων χάλκεον, ᾧ πέρι χεῦμα φαεινοῦ κασσιτέροιο ἀμφιδεδίνηται·

23.820-23.821

Τυδεΐδης δ̓ ἄῤ ἔπειτα ὑπὲρ σάκεος μεγάλοιο αἰὲν ἐπ̓ αὐχένι κῦρε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκῇ.

3.247-3.248

φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸν κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα·

[shining, beaming, radiant]

. 23.385τοῖο δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν

ὀφθαλμός (60) [Λ] 23.385-23.387

ὀφθαλμῶν masculine genitive plural

24.203-24.205

24.206-24.208

24.244-24.246

αὐτὰρ ἔγωγε πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω.

[the eye]

χύτο

χέω (80) [Λ] 23.385-23.387

χύτο 3rd person singular passive aorist indicative

23.765-23.766

κὰδ δ̓ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ̓ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς αἰεὶ ῥίμφα θέων·

23.773-23.776

24.358-24.360

ὣς φάτο, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, δείδιε δ̓ αἰνῶς, ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι, στῆ δὲ ταφών·

[to pour]

δάκρυα

δάκρυον (43) [Λ] 23.385-23.387

δάκρυα neuter nominative plural

23.396-23.397

τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

24.9-24.11

24.161-24.163

παῖδες μὲν πατέῤ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς δάκρυσιν εἵματ̓ ἔφυρον, ὃ δ̓ ἐν μέσσοισι γεραιὸς ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος·

[a tear]

χωομένοιο

χώομαι (38) [Λ] 23.385-23.387

χωομένοιο masculine genitive singular medio-passive present participle

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.602-23.604

Ἀντίλοχε νῦν μέν τοι ἐγὼν ὑποείξομαι αὐτὸς χωόμενος, ἐπεὶ οὔ τι παρήορος οὐ δ̓ ἀεσίφρων ἦσθα πάρος·

24.605-24.607

τοὺς μὲν Ἀπόλλων πέφνεν ἀπ̓ ἀργυρέοιο βιοῖο χωόμενος Νιόβῃ, τὰς δ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα, οὕνεκ̓ ἄρα Λητοῖ ἰσάσκετο καλλιπαρῄῳ·

[to be angry, wroth, indignant]

, 23.386οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα

ὁράω (57) [Λ] 23.385-23.387

ὅρα 3rd person singular active imperfect indicative

23.619-23.620

οὐ γὰρ ἔτ̓ αὐτὸν ὄψῃ ἐν Ἀργείοισι·

24.290-24.295

24.355

ἄνδῤ ὁρόω, τάχα δ̓ ἄμμε διαρραίσεσθαι ὀΐω.

[to see]

ἔτι καὶ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 23.385-23.387

πολὺ neuter accusative singular

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

23.474-23.475

αἳ δέ τ̓ ἄνευθεν ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται.

[much, many]

μᾶλλον ἰούσας

εἶμι (299) [Λ] 23.385-23.387

ἰούσας feminine accusative plural active present participle

23.646

ἀλλ̓ ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε.

23.667

ἆσσον ἴτω ὅς τις δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον·

23.816-23.817

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, τρὶς μὲν ἐπήϊξαν, τρὶς δὲ σχεδὸν ὁρμήθησαν.

[come, go]

, 23.387οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν

βλάπτω (20) [Λ] 23.385-23.387

ἐβλάφθησαν 3rd person plural passive aorist indicative

23.460-23.461

αἳ δέ που αὐτοῦ ἔβλαβεν ἐν πεδίῳ, αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι ἦσαν·

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

[to disable, hinder(Hom.); to harm, damage]

ἄνευ κέντροιο θέοντες

θέω (62) [Λ] 23.385-23.387

θέοντες masculine nominative plural active present participle

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

23.621-23.623

οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐ δὲ παλαίσεις, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι, οὐ δὲ πόδεσσι θεύσεαι·

23.763-23.764

ὣς Ὀδυσεὺς θέεν ἐγγύθεν, αὐτὰρ ὄπισθεν ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι·

[to run]

. 23.388οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην

Ἀθήνη (156) [Λ] 23.388-23.390

Ἀθηναίην feminine accusative singular

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

23.768-23.769

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκ̓ Ὀδυσσεὺς εὔχετ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν·

[Athena]

ἐλεφηράμενος λάθ̓

λανθάνω (59) [Λ] 23.388-23.390

λάθ̓ 3rd person singular active aorist indicative

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

23.647-23.649

23.725

δόλου δ̓ οὐ λήθετ̓ Ὀδυσσεύς·

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 23.388-23.390

Ἀπόλλων masculine nominative singular

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

23.865

μέγηρε γάρ οἱ τό γ̓ Ἀπόλλων·

23.872-23.873

αὐτίκα δ̓ ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

[Apollo]

23.389Τυδεΐδην

Τυδείδης (61) [Λ] 23.388-23.390

Τυδεΐδην masculine nominative singular

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.404-23.406

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα

ποιμήν (53) [Λ] 23.388-23.390

ποιμένα masculine accusative singular

23.411-23.413

οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

23.834-23.835

οὐ μὲν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου ποιμὴν οὐ δ̓ ἀροτὴρ εἶσ̓ ἐς πόλιν, ἀλλὰ παρέξει.

24.653-24.655

τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν, αὐτίκ̓ ἂν ἐξείποι Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν, καί κεν ἀνάβλησις λύσιος νεκροῖο γένηται.

[herdsman, shepherd]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 23.388-23.390

λαῶν masculine genitive plural

23.411-23.413

23.728

λαοὶ δ̓ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.

23.881

λαοὶ δ̓ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.

[the people]

, 23.390δῶκε

δίδωμι (254) [Λ] 23.388-23.390

δῶκε 3rd person singular active aorist indicative

23.510-23.513

23.537-23.538

ἀλλ̓ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς δεύτεῤ·

23.551-23.552

τῶν οἱ ἔπειτ̓ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σ̓ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

[to give]

δέ οἱ μάστιγα

μάστιξ (20) [Λ] 23.388-23.390

μάστιγα feminine accusative singular

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

23.641-23.642

ὃ μὲν ἔμπεδον ἡνιόχευεν, ἔμπεδον ἡνιόχεὐ, ὃ δ̓ ἄρα μάστιγι κέλευεν.

24.325-24.327

αὐτὰρ ὄπισθεν ἵπποι, τοὺς ὃ γέρων ἐφέπων μάστιγι κέλευε καρπαλίμως κατὰ ἄστυ·

[a whip, scourge]

, μένος

μένος (136) [Λ] 23.388-23.390

μένος neuter accusative singular

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

[might, force, strength, prowess, courage]

δ̓ ἵπποισιν

ἵππος (417) [Λ] 23.388-23.390

ἵπποισιν masculine dative plural

23.392-23.393

αἳ δέ οἱ ἵπποι ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην, ῥυμὸς δ̓ ἐπὶ γαῖαν ἐλύσθη.

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

[a horse, mare]

ἐνῆκεν

ἐνίημι (11) [Λ] 23.388-23.390

ἐνῆκεν 3rd person singular active aorist indicative

9.700

νῦν αὖ μιν πολὺ μᾶλλον ἀγηνορίῃσιν ἐνῆκας.

10.87-10.90

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν γνώσεαι Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα, τὸν περὶ πάντων Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

12.440-12.441

ὄρνυσθ̓ ἱππόδαμοι Τρῶες, ῥήγνυσθε δὲ τεῖχος Ἀργείων καὶ νηυσὶν ἐνίετε θεσπιδαὲς πῦρ.

[to send in]

· 23.391ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου

Ἄδμητος (5) [Λ] 23.391-23.392

Ἀδμήτου masculine genitive singular

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

2.711-2.715

οἳ δὲ Φερὰς ἐνέμοντο παραὶ Βοιβηΐδα λίμνην Βοίβην καὶ Γλαφύρας καὶ ἐϋκτιμένην Ἰαωλκόν, τῶν ἦρχ̓ Ἀδμήτοιο φίλος πάϊς ἕνδεκα νηῶν Εὔμηλος, τὸν ὑπ̓ Ἀδμήτῳ τέκε δῖα γυναικῶν Ἄλκηστις Πελίαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη.

[Admetus]

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 23.391-23.392

υἱὸν masculine accusative singular

23.470-23.472

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

[a son]

κοτέουσ̓

κοτέω (15) [Λ] 23.391-23.392

κοτέουσ̓ feminine nominative singular active present participle

1.179-1.181

2.222-2.223

τῷ δ̓ ἄῤ Ἀχαιοὶ ἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τ̓ ἐνὶ θυμῷ.

3.344-3.345

καί ῥ̓ ἐγγὺς στήτην διαμετρητῷ ἐνὶ χώρῳ σείοντ̓ ἐγχείας ἀλλήλοισιν κοτέοντε.

[to bear a grudge against]

ἐβεβήκει

βαίνω (222) [Λ] 23.391-23.392

ἐβεβήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.685-23.687

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

[to walk, step]

, 23.392ἵππειον

ἵππειος (6) [Λ] 23.391-23.392

ἵππειον neuter accusative singular

5.799

ἱππείου δὲ θεὰ ζυγοῦ ἥψατο φώνησέν τε·

10.566-10.569

οἳ δ̓ ὅτε Τυδεΐδεω κλισίην εὔτυκτον ἵκοντο, ἵππους μὲν κατέδησαν ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι φάτνῃ ἐφ̓ ἱππείῃ, ὅθι περ Διομήδεος ἵπποι ἕστασαν ὠκύποδες μελιηδέα πυρὸν ἔδοντες·

11.534-11.537

αἵματι δ̓ ἄξων νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον, ἃς ἄῤ ἀφ̓ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον αἵ τ̓ ἀπ̓ ἐπισσώτρων.

[of a horse]

δέ οἱ ἦξε

ἄγνυμι (18) [Λ] 23.391-23.392

ἦξε 3rd person singular active aorist indicative

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

3.367-3.368

νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος, ἐκ δέ μοι ἔγχος ἠΐχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐ δ̓ ἔβαλόν μιν.

5.161-5.164

ὡς δὲ λέων ἐν βουσὶ θορὼν ἐξ αὐχένα ἄξῃ πόρτιος ἠὲ βοὸς ξύλοχον κάτα βοσκομενάων, ὣς τοὺς ἀμφοτέρους ἐξ ἵππων Τυδέος υἱὸς βῆσε κακῶς ἀέκοντας, ἔπειτα δὲ τεύχἐ ἐσύλα·

[to break, shiver]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 23.391-23.392

θεὰ feminine nominative singular

23.770

κλῦθι θεά, ἀγαθή μοι ἐπίρροθος ἐλθὲ ποδοῖιν.

23.782-23.783

ὢ πόποι ἦ μ̓ ἔβλαψε θεὰ πόδας, ἣ τὸ πάρος περ μήτηρ ὣς Ὀδυσῆϊ παρίσταται ἠδ̓ ἐπαρήγει.

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

[a goddess]

ζυγόν

ζυγόν (18) [Λ] 23.391-23.392

ζυγόν neuter accusative singular

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

24.265-24.269

24.270

ἐκ δ̓ ἔφερον ζυγόδεσμον ἅμα ζυγῷ ἐννεάπηχυ.

[anything which joins two]

· αἳ δέ οἱ ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.392-23.393

ἵπποι feminine nominative plural

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[a horse, mare]

23.393ἀμφὶς ὁδοῦ

ὁδός (27) [Λ] 23.392-23.393

ὁδοῦ feminine genitive singular

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

23.418-23.419

αἶψα δ̓ ἔπειτα στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

[a way, path, track, journey]

δραμέτην

τρέχω (7) [Λ] 23.392-23.393

δραμέτην 3rd person dual active aorist indicative

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

5.597-5.600

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ἀπάλαμνος ἰὼν πολέος πεδίοιο στήῃ ἐπ̓ ὠκυρόῳ ποταμῷ ἅλα δὲ προρέοντι ἀφρῷ μορμύροντα ἰδών, ἀνά τ̓ ἔδραμ̓ ὀπίσσω, ὣς τότε Τυδεΐδης ἀνεχάζετο, εἶπέ τε λαῷ·

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

[to run]

, ῥυμὸς

ῥυμός (6) [Λ] 23.392-23.393

ῥυμὸς masculine nominative singular

24.271-24.274

καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ πέζῃ ἔπι πρώτῃ, ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον, τρὶς δ̓ ἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπ̓ ὀμφαλόν, αὐτὰρ ἔπειτα ἑξείης κατέδησαν, ὑπὸ γλωχῖνα δ̓ ἔκαμψαν.

5.729

τοῦ δ̓ ἐξ ἀργύρεος ῥυμὸς πέλεν·

6.38-6.43

ἵππω γάρ οἱ ἀτυζομένω πεδίοιο ὄζῳ ἔνι βλαφθέντε μυρικίνῳ ἀγκύλον ἅρμα ἄξαντ̓ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ αὐτὼ μὲν ἐβήτην πρὸς πόλιν, ᾗ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι φοβέοντο, αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη πρηνὴς ἐν κονίῃσιν ἐπὶ στόμα·

[the pole of a carriage]

δ̓ ἐπὶ γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 23.392-23.393

γαῖαν feminine accusative singular

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

23.868-23.869

ἣ μὲν ἔπειτ̓ ἤϊξε πρὸς οὐρανόν, ἣ δὲ παρείθη μήρινθος ποτὶ γαῖαν·

23.876-23.877

τὸ μὲν ἂψ ἐπὶ γαίῃ πρόσθεν Μηριόναο πάγη ποδός·

[a land, country]

ἐλύσθη

ἐλύω (6) [Λ] 23.392-23.393

ἐλύσθη 3rd person singular passive aorist indicative

24.509-24.512

τὼ δὲ μνησαμένω ὃ μὲν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κλαῖ̓ ἁδινὰ προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἐλυσθείς, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖεν ἑὸν πατέῤ, ἄλλοτε δ̓ αὖτε Πάτροκλον·

5.174-5.176

ἀλλ̓ ἄγε τῷδ̓ ἔφες ἀνδρὶ βέλος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ̓ ἔλυσεν·

11.104-11.106

ὥ ποτ̓ Ἀχιλλεὺς Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι, ποιμαίνοντ̓ ἐπ̓ ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.

[to roll round]

. 23.394αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 23.394-23.396

αὐτὸς masculine nominative singular

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.404-23.406

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἐκ δίφροιο

δίφρος (69) [Λ] 23.394-23.396

δίφροιο masculine genitive singular

23.434-23.437

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

[the chariot(board); seat]

παρὰ τροχὸν

τροχός (4) [Λ] 23.394-23.396

τροχὸν masculine accusative singular

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

6.38-6.43

ἵππω γάρ οἱ ἀτυζομένω πεδίοιο ὄζῳ ἔνι βλαφθέντε μυρικίνῳ ἀγκύλον ἅρμα ἄξαντ̓ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ αὐτὼ μὲν ἐβήτην πρὸς πόλιν, ᾗ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι φοβέοντο, αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη πρηνὴς ἐν κονίῃσιν ἐπὶ στόμα·

18.599-18.601

οἳ δ̓ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσι ῥεῖα μάλ̓, ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσιν ἑζόμενος κεραμεὺς πειρήσεται, αἴ κε θέῃσιν·

[wheel]

ἐξεκυλίσθη

ἐκκυλίνδω (2) [Λ] 23.394-23.396

ἐξεκυλίσθη 3rd person singular passive aorist indicative

6.38-6.43

ἵππω γάρ οἱ ἀτυζομένω πεδίοιο ὄζῳ ἔνι βλαφθέντε μυρικίνῳ ἀγκύλον ἅρμα ἄξαντ̓ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ αὐτὼ μὲν ἐβήτην πρὸς πόλιν, ᾗ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι φοβέοντο, αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη πρηνὴς ἐν κονίῃσιν ἐπὶ στόμα·

[to roll out]

, 23.395ἀγκῶνάς

ἀγκών (6) [Λ] 23.394-23.396

ἀγκῶνάς masculine accusative plural

5.582

χερμαδίῳ ἀγκῶνα τυχὼν μέσον·

10.80-10.81

ὀρθωθεὶς δ̓ ἄῤ ἐπ̓ ἀγκῶνος κεφαλὴν ἐπαείρας Ἀτρεΐδην προσέειπε καὶ ἐξερεείνετο μύθῳ·

11.251-11.253

στῆ δ̓ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθὼν Ἀγαμέμνονα δῖον, νύξε δέ μιν κατὰ χεῖρα μέσην ἀγκῶνος ἔνερθε, ἀντικρὺ δὲ διέσχε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκή.

[the bend of the arm, the elbow]

τε περιδρύφθη στόμα

στόμα (20) [Λ] 23.394-23.396

στόμα neuter accusative singular

23.777

ἐν δ̓ ὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε·

24.504-24.506

ἐγὼ δ̓ ἐλεεινότερός περ, ἔτλην δ̓ οἷ̓ οὔ πώ τις ἐπιχθόνιος βροτὸς ἄλλος, ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ποτὶ στόμα χεῖῤ ὀρέγεσθαι.

2.250-2.251

τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμ̓ ἔχων ἀγορεύοις, καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.

[the mouth]

τε ῥῖνάς

ῥίς (8) [Λ] 23.394-23.396

ῥῖνάς feminine accusative plural

23.777

ἐν δ̓ ὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε·

5.290-5.291

βέλος δ̓ ἴθυνεν Ἀθήνη ῥῖνα παῤ ὀφθαλμόν, λευκοὺς δ̓ ἐπέρησεν ὀδόντας.

13.614-13.616

ἤτοι ὃ μὲν κόρυθος φάλον ἤλασεν ἱπποδασείης ἄκρον ὑπὸ λόφον αὐτόν, ὃ δὲ προσιόντα μέτωπον ῥινὸς ὕπερ πυμάτης·

[the nose]

τε, 23.396θρυλίχθη δὲ μέτωπον

μέτωπον (8) [Λ] 23.394-23.396

μέτωπον neuter nominative singular

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

4.459-4.461

τόν ῥ̓ ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης, ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δ̓ ἄῤ ὀστέον εἴσω αἰχμὴ χαλκείη·

6.9-6.11

[the space between the eyes, the brow, forehead]

ἐπ̓ ὀφρύσι

ὀφρύς (11) [Λ] 23.394-23.396

ὀφρύσι feminine dative plural

1.528

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

13.88

τοὺς οἵ γ̓ εἰσορόωντες ὑπ̓ ὀφρύσι δάκρυα λεῖβον·

[the brow, eyebrow]

· τὼ δέ οἱ ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 23.396-23.397

ὄσσε neuter nominative dual

23.463-23.464

πάντῃ δέ μοι ὄσσε Τρωϊκὸν ἂμ πεδίον παπταίνετον εἰσορόωντι·

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

24.637-24.640

οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν, ἀλλ̓ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.

[the two eyes]

23.397δακρυόφι

δάκρυον (43) [Λ] 23.396-23.397

δακρυόφι neuter genitive plural

24.9-24.11

24.161-24.163

24.613

ἣ δ̓ ἄρα σίτου μνήσατ̓, ἐπεὶ κάμε δάκρυ χέουσα.

[a tear]

πλῆσθεν

πίμπλημι (20) [Λ] 23.396-23.397

πλῆσθεν 3rd person plural passive aorist indicative

23.777

ἐν δ̓ ὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε·

1.103-1.104

μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι πίμπλαντ̓, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐΐκτην·

4.448-4.449

ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι ἔπληντ̓ ἀλλήλῃσι, πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

[to fill full of]

, θαλερὴ

θαλερός (18) [Λ] 23.396-23.397

θαλερὴ feminine nominative singular

24.9-24.11

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν, ἄλλοτ̓ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής·

24.792-24.794

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θ̓ ἕταροί τε μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν.

2.266

ὃ δ̓ ἰδνώθη, θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ·

[blooming, fresh]

δέ οἱ ἔσχετο

ἔχω (431) [Λ] 23.396-23.397

ἔσχετο 3rd person singular middle aorist indicative

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

23.422

τῇ ῥ̓ εἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων.

[to have]

φωνή

φωνή (15) [Λ] 23.396-23.397

φωνή feminine nominative singular

2.488-2.492

3.161

ὣς ἄῤ ἔφαν, Πρίαμος δ̓ Ἑλένην ἐκαλέσσατο φωνῇ·

13.43-13.45

ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἐννοσίγαιος Ἀργείους ὄτρυνε βαθείης ἐξ ἁλὸς ἐλθὼν εἰσάμενος Κάλχαντι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

[a sound, tone]

. 23.398Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 23.398-23.399

Τυδεΐδης masculine nominative singular

23.404-23.406

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

23.681-23.682

τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ̓ αὐτῷ βούλετο νίκην.

δὲ παρατρέψας ἔχε

ἔχω (431) [Λ] 23.398-23.399

ἔχε 3rd person singular active imperfect indicative

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

23.422

τῇ ῥ̓ εἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων.

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

[to have]

μώνυχας

μῶνυξ (16) [Λ] 23.398-23.399

μώνυχας masculine accusative plural

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.434-23.437

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

[with a single]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.398-23.399

ἵππους masculine accusative plural

23.399-23.400

ἐν γὰρ Ἀθήνη ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

[a horse, mare]

, 23.399πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 23.398-23.399

πολλὸν neuter accusative singular

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

23.474-23.475

αἳ δέ τ̓ ἄνευθεν ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται.

23.504-23.506

οὐ δέ τι πολλὴ γίγνετ̓ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν ἐν λεπτῇ κονίῃ·

[much, many]

τῶν ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 23.398-23.399

ἄλλων masculine genitive plural

23.439

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

23.452-23.455

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

[other, another]

ἐξάλμενος

ἐξάλλομαι (4) [Λ] 23.398-23.399

ἐξάλμενος masculine nominative singular middle aorist participle

5.141-5.142

αἳ μέν τ̓ ἀγχιστῖναι ἐπ̓ ἀλλήλῃσι κέχυνται, αὐτὰρ ὃ ἐμμεμαὼς βαθέης ἐξάλλεται αὐλῆς·

15.571

εἴ τινά που Τρώων ἐξάλμενος ἄνδρα βάλοισθα.

17.342

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

[to leap out of]

· ἐν γὰρ Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 23.399-23.400

Ἀθήνη feminine nominative singular

23.404-23.406

23.768-23.769

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκ̓ Ὀδυσσεὺς εὔχετ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν·

23.771-23.772

τοῦ δ̓ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη, γυῖα δ̓ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.

[Athena]

23.400ἵπποις

ἵππος (417) [Λ] 23.399-23.400

ἵπποις masculine dative plural

23.402

Ἀντίλοχος δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

23.404-23.406

23.407-23.409

ἵππους δ̓ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε, μὴ δὲ λίπησθον, καρπαλίμως, μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα·

[a horse, mare]

ἧκε

ἵημι (106) [Λ] 23.399-23.400

ἧκε 3rd person singular active aorist indicative

23.717-23.718

οἳ δὲ μάλ̓ αἰεὶ νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο·

23.766-23.767

ἴαχον δ̓ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοὶ νίκης ἱεμένῳ, μάλα δὲ σπεύδοντι κέλευον.

23.839-23.840

ἑξείης δ̓ ἵσταντο, σόλον δ̓ ἕλε δῖος Ἐπειός, ἧκε δὲ δινήσας·

[to set a going, put in motion]

μένος

μένος (136) [Λ] 23.399-23.400

μένος neuter accusative singular

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

23.836-23.838

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ἂν δὲ Λεοντῆος κρατερὸν μένος ἀντιθέοιο, ἂν δ̓ Αἴας Τελαμωνιάδης καὶ δῖος Ἐπειός.

[might, force, strength, prowess, courage]

καὶ ἐπ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 23.399-23.400

αὐτῷ masculine dative singular

23.404-23.406

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 23.399-23.400

κῦδος neuter accusative singular

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

24.110-24.111

αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

[glory, renown]

ἔθηκε

τίθημι (194) [Λ] 23.399-23.400

ἔθηκε 3rd person singular active aorist indicative

23.404-23.406

23.485-23.487

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

[to set, put, place]

. 23.401τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 23.401

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

23.407-23.409

23.425

Ἀτρεΐδης δ̓ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει·

23.433-23.434

αἳ δ̓ ἠρώησαν ὀπίσσω Ἀτρεΐδεω·

[son of Atreus]

εἶχε

ἔχω (431) [Λ] 23.401

εἶχε 3rd person singular active imperfect indicative

23.422

τῇ ῥ̓ εἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων.

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

[to have]

ξανθὸς

ξανθός (23) [Λ] 23.401

ξανθὸς masculine nominative singular

23.438

τὸν καὶ νεικείων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

2.641-2.642

οὐ γὰρ ἔτ̓ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν, οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος·

[yellow]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 23.401

Μενέλαος masculine nominative singular

23.422

τῇ ῥ̓ εἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων.

23.438

τὸν καὶ νεικείων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

[Menelaos]

. 23.402Ἀντίλοχος

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.402

Ἀντίλοχος masculine nominative singular

23.418-23.419

αἶψα δ̓ ἔπειτα στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.425

Ἀτρεΐδης δ̓ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει·

[Antilochus]

δ̓ ἵπποισιν

ἵππος (417) [Λ] 23.402

ἵπποισιν masculine dative plural

23.404-23.406

23.407-23.409

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

[a horse, mare]

ἐκέκλετο

κέλομαι (63) [Λ] 23.402

ἐκέκλετο 3rd person singular middle aorist indicative

23.442

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

23.894

κέλομαι γὰρ ἔγωγε.

24.296-24.298

εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑὸν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς, οὐκ ἂν ἔγωγέ σ̓ ἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην νῆας ἐπ̓ Ἀργείων ἰέναι μάλα περ μεμαῶτα.

[to urge on, exhort, command]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 23.402

πατρὸς masculine genitive singular

23.607-23.608

ἀλλὰ σὺ γὰρ δὴ πολλὰ πάθες καὶ πολλὰ μόγησας σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ̓ ἐμεῖο·

24.35-24.38

24.100

ἣ δ̓ ἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο, εἶξε δ̓ Ἀθήνη.

[a father]

ἑοῖο

ἑός (167) [Λ] 23.402

ἑοῖο masculine genitive singular

23.748-23.749

καὶ τὸν Ἀχιλλεὺς θῆκεν ἄεθλον οὗ ἑτάροιο, ὅς τις ἐλαφρότατος ποσσὶ κραιπνοῖσι πέλοιτο·

23.768-23.769

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκ̓ Ὀδυσσεὺς εὔχετ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν·

24.35-24.38

τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι ᾗ τ̓ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.

[his, her own]

· 23.403ἔμβητον

ἐμβαίνω (6) [Λ] 23.403

ἔμβητον 2nd person dual active aorist imperative

24.80-24.82

ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν, ἥ τε κατ̓ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπ̓ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.

2.615-2.619

οἳ δ̓ ἄρα Βουπράσιόν τε καὶ Ἤλιδα δῖαν ἔναιον ὅσσον ἐφ̓ Ὑρμίνη καὶ Μύρσινος ἐσχατόωσα πέτρη τ̓ Ὠλενίη καὶ Ἀλήσιον ἐντὸς ἐέργει, τῶν αὖ τέσσαρες ἀρχοὶ ἔσαν, δέκα δ̓ ἀνδρὶ ἑκάστῳ νῆες ἕποντο θοαί, πολέες δ̓ ἔμβαινον Ἐπειοί.

2.719-2.720

ἐρέται δ̓ ἐν ἑκάστῃ πεντήκοντα ἐμβέβασαν τόξων εὖ εἰδότες ἶφι μάχεσθαι.

[to step in]

καὶ σφῶϊ· τιταίνετον

τιταίνω (12) [Λ] 23.403

τιταίνετον 2nd person dual active present imperative

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

2.390

ἱδρώσει δέ τευ ἵππος ἐΰξοον ἅρμα τιταίνων.

5.95-5.99

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸς θύνοντ̓ ἂμ πεδίον πρὸ ἕθεν κλονέοντα φάλαγγας, αἶψ̓ ἐπὶ Τυδεΐδῃ ἐτιταίνετο καμπύλα τόξα, καὶ βάλ̓ ἐπαΐσσοντα τυχὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον θώρηκος γύαλον·

[to stretch]

ὅττι τάχιστα

ταχύς (91) [Λ] 23.403

τάχιστα neuter accusative plural

23.414

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὅττι τάχιστα·

23.473

τὸν δ̓ αἰσχρῶς ἐνένιπεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

[quick, swift, fleet]

. 23.404ἤτοι μὲν κείνοισιν

κεῖνος (25) [Λ] 23.404-23.406

κείνοισιν masculine dative plural

24.90

τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός;

24.243-24.244

ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖσιν δὴ ἔσεσθε κείνου τεθνηῶτος ἐναιρέμεν.

24.411-24.413

ὦ γέρον οὔ πω τόν γε κύνες φάγον οὐ δ̓ οἰωνοί, ἀλλ̓ ἔτι κεῖνος κεῖται Ἀχιλλῆος παρὰ νηῒ αὔτως ἐν κλισίῃσι·

ἐριζέμεν

ἐρίζω (16) [Λ] 23.404-23.406

ἐριζέμεν active present infinitive

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

2.212-2.216

Θερσίτης δ̓ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα, ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν, ἀλλ̓ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν ἔμμεναι·

[to strive, wrangle, quarrel]

οὔ τι κελεύω

κελεύω (101) [Λ] 23.404-23.406

κελεύω 1st person singular active present indicative

23.539

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε.

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

23.563-23.564

ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ οἰσέμεναι κλισίηθεν·

[to urge]

23.405Τυδεΐδεω

Τυδείδης (61) [Λ] 23.404-23.406

Τυδεΐδεω masculine genitive singular

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

23.681-23.682

τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ̓ αὐτῷ βούλετο νίκην.

23.811-23.812

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ ἄρα Τυδεΐδης ὦρτο, κρατερὸς Διομήδης.

ἵπποισι

ἵππος (417) [Λ] 23.404-23.406

ἵπποισι masculine dative plural

23.407-23.409

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.426

Ἀντίλοχ̓ ἀφραδέως ἱππάζεαι, ἀλλ̓ ἄνεχ̓ ἵππους·

[a horse, mare]

δαΐφρονος

δαίφρων (37) [Λ] 23.404-23.406

δαΐφρονος masculine genitive singular

24.324-24.325

πρόσθε μὲν ἡμίονοι ἕλκον τετράκυκλον ἀπήνην, τὰς Ἰδαῖος ἔλαυνε δαΐφρων·

2.23

εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·

2.60

εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·

, οἷσιν Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 23.404-23.406

Ἀθήνη feminine nominative singular

23.768-23.769

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκ̓ Ὀδυσσεὺς εὔχετ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν·

23.771-23.772

τοῦ δ̓ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη, γυῖα δ̓ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.

23.773-23.776

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον, ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη, τῇ ῥα βοῶν κέχυτ̓ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων, οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Athena]

23.406νῦν ὤρεξε

ὀρέγω (28) [Λ] 23.404-23.406

ὤρεξε 3rd person singular active aorist indicative

23.805-23.808

24.102

Θέτις δ̓ ὤρεξε πιοῦσα.

24.504-24.506

ἐγὼ δ̓ ἐλεεινότερός περ, ἔτλην δ̓ οἷ̓ οὔ πώ τις ἐπιχθόνιος βροτὸς ἄλλος, ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ποτὶ στόμα χεῖῤ ὀρέγεσθαι.

[to reach, stretch, stretch out]

τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 23.404-23.406

αὐτῷ masculine dative singular

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 23.404-23.406

κῦδος neuter accusative singular

24.110-24.111

αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.

1.277-1.279

1.405

ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων·

[glory, renown]

ἔθηκεν

τίθημι (194) [Λ] 23.404-23.406

ἔθηκεν 3rd person singular active aorist indicative

23.485-23.487

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

23.564-23.565

ὃ δ̓ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν, Εὐμήλῳ δ̓ ἐν χερσὶ τίθει·

[to set, put, place]

· 23.407ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.407-23.409

ἵππους masculine accusative plural

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.426

Ἀντίλοχ̓ ἀφραδέως ἱππάζεαι, ἀλλ̓ ἄνεχ̓ ἵππους·

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[a horse, mare]

δ̓ Ἀτρεΐδαο

Ἀτρείδης (161) [Λ] 23.407-23.409

Ἀτρεΐδαο masculine genitive singular

23.425

Ἀτρεΐδης δ̓ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει·

23.433-23.434

αἳ δ̓ ἠρώησαν ὀπίσσω Ἀτρεΐδεω·

23.485-23.487

δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος, ἴστορα δ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω, ὁππότεραι πρόσθ̓ ἵπποι, ἵνα γνώῃς ἀποτίνων.

[son of Atreus]

κιχάνετε

κιχάνω (41) [Λ] 23.407-23.409

κιχάνετε 2nd person plural active present imperative

23.523-23.524

ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο, ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν·

24.160

ἷξεν δ̓ ἐς Πριάμοιο, κίχεν δ̓ ἐνοπήν τε γόον τε.

1.26-1.28

μή σε γέρον κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω ἢ νῦν δηθύνοντ̓ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα, μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ στέμμα θεοῖο·

[to reach, hit]

, μὴ δὲ λίπησθον

λείπω (103) [Λ] 23.407-23.409

λίπησθον 2nd person dual medio-passive aorist subjunctive

23.409

τί ἢ λείπεσθε φέριστοι;

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

23.523-23.524

ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο, ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν·

[to leave, quit]

, 23.408καρπαλίμως, μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην

ἐλεγχείη (3) [Λ] 23.407-23.409

ἐλεγχείην feminine accusative singular

22.99-22.102

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

[reproach, disgrace]

καταχεύῃ

καταχεύω (10) [Λ] 23.407-23.409

καταχεύῃ 3rd person singular active present subjunctive

2.668-2.670

3.10-3.12

5.733-5.735

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν·

23.409Αἴθη

Αἴθη (3) [Λ] 23.407-23.409

Αἴθη feminine nominative singular

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

23.293-23.295

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

[name of a mare, Sorrel(Fire-bug)]

θῆλυς

θῆλυς (8) [Λ] 23.407-23.409

θῆλυς feminine nominative singular

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

5.265-5.269

τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς δῶχ̓ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ̓ ἄριστοι ἵππων ὅσσοι ἔασιν ὑπ̓ ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους·

8.7-8.9

μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτέ τις ἄρσην πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος, ἀλλ̓ ἅμα πάντες αἰνεῖτ̓, ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα.

[female]

ἐοῦσα

εἰμί (1088) [Λ] 23.407-23.409

ἐοῦσα feminine nominative singular active present participle

23.410

ὧδε γὰρ ἐξερέω, καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται·

23.411-23.413

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

[to be]

· τί ἢ λείπεσθε

λείπω (103) [Λ] 23.409

λείπεσθε 2nd person plural medio-passive present indicative

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

23.523-23.524

ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο, ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν·

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

[to leave, quit]

φέριστοι

φέριστος (4) [Λ] 23.409

φέριστοι masculine vocative plural

6.123

τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε καταθνητῶν ἀνθρώπων;

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

15.247

τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε θεῶν ὅς μ̓ εἴρεαι ἄντην;

; 23.410ὧδε γὰρ ἐξερέω

ἐξερέω (7) [Λ] 23.410

ἐξερέω 1st person singular active future indicative

23.672

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

1.212

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

8.286

σοὶ δ̓ ἐγὼ ἐξερέω ὡς καὶ τετελεσμένον ἔσται·

[(Ep.) to inquire into]

, καὶ μὴν τετελεσμένον

τελέω (60) [Λ] 23.410

τετελεσμένον neuter nominative singular medio-passive perfect participle

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

23.672

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

[to complete, fulfil, accomplish]

ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 23.410

ἔσται 3rd person singular middle future indicative

23.411-23.413

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

[to be]

· 23.411οὐ σφῶϊν κομιδὴ

κομιδή (2) [Λ] 23.411-23.413

κομιδὴ feminine nominative singular

8.185-8.190

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν οἶνόν τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

[attendance, care]

παρὰ Νέστορι

Νέστωρ (74) [Λ] 23.411-23.413

Νέστορι masculine dative singular

23.540-23.542

23.596-23.597

ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου·

23.616-23.617

τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς Ἀργείων ἀν̓ ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς·

[Nestor]

ποιμένι

ποιμήν (53) [Λ] 23.411-23.413

ποιμένι masculine dative singular

23.834-23.835

οὐ μὲν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου ποιμὴν οὐ δ̓ ἀροτὴρ εἶσ̓ ἐς πόλιν, ἀλλὰ παρέξει.

24.653-24.655

1.262-1.265

οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐ δὲ ἴδωμαι, οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν Καινέα τ̓ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον Θησέα τ̓ Αἰγεΐδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν·

[herdsman, shepherd]

λαῶν 23.412ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 23.411-23.413

ἔσσεται 3rd person singular middle future indicative

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

[to be]

, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ

κατακτείνω (43) [Λ] 23.411-23.413

κατακτενεῖ 3rd person singular active future indicative

24.213-24.216

24.226-24.227

αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς ἀγκὰς ἑλόντ̓ ἐμὸν υἱόν, ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην.

24.480-24.483

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἄνδῤ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τ̓ ἐνὶ πάτρῃ φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δ̓ ἔχει εἰσορόωντας, ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα·

[to kill, slay, murder]

ὀξέϊ

ὀξύς (103) [Λ] 23.411-23.413

ὀξέϊ masculine dative singular

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

24.391-24.393

τὸν μὲν ἐγὼ μάλα πολλὰ μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα, καὶ εὖτ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἐλάσσας Ἀργείους κτείνεσκε δαΐζων ὀξέϊ χαλκῷ·

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 23.411-23.413

χαλκῷ masculine dative singular

23.548-23.550

23.802-23.804

24.391-24.393

τὸν μὲν ἐγὼ μάλα πολλὰ μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα, καὶ εὖτ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἐλάσσας Ἀργείους κτείνεσκε δαΐζων ὀξέϊ χαλκῷ·

[copper]

, 23.413αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα

φέρω (186) [Λ] 23.411-23.413

φερώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

23.441

ἀλλ̓ οὐ μὰν οὐ δ̓ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ ἄεθλον.

23.510-23.513

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

[to bear]

χεῖρον

χείρων (11) [Λ] 23.411-23.413

χεῖρον neuter accusative singular comparative

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

23.576-23.578

Ἀντίλοχον ψεύδεσσι βιησάμενος Μενέλαος οἴχεται ἵππον ἄγων, ὅτι οἱ πολὺ χείρονες ἦσαν ἵπποι, αὐτὸς δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε.

4.399-4.400

ἀλλὰ τὸν υἱὸν γείνατο εἷο χέρεια μάχῃ, ἀγορῇ δέ τ̓ ἀμείνω.

[worse, meaner, inferior]

ἄεθλον

ἆθλον (26) [Λ] 23.411-23.413

ἄεθλον neuter accusative singular

23.441

ἀλλ̓ οὐ μὰν οὐ δ̓ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ ἄεθλον.

23.510-23.513

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

[the prize of contest]

. 23.414ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον

ἐφομαρτέω (3) [Λ] 23.414

ἐφομαρτεῖτον 2nd person dual active present imperative

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

12.412

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτε·

[to follow close after]

καὶ σπεύδετον

σπεύδω (16) [Λ] 23.414

σπεύδετον 2nd person dual active present imperative

23.506

τὼ δὲ σπεύδοντε πετέσθην.

23.766-23.767

ἴαχον δ̓ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοὶ νίκης ἱεμένῳ, μάλα δὲ σπεύδοντι κέλευον.

24.253

σπεύσατέ μοι κακὰ τέκνα κατηφόνες·

[to set a-going, to urge on, hasten, quicken]

ὅττι τάχιστα

ταχύς (91) [Λ] 23.414

τάχιστα neuter accusative plural

23.473

τὸν δ̓ αἰσχρῶς ἐνένιπεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

[quick, swift, fleet]

· 23.415ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 23.415-23.416

ταῦτα neuter accusative plural

23.444-23.445

φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα ἢ ὑμῖν·

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

23.618-23.619

τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ̓ ἔμμεναι·

[this; that]

δ̓ ἐγὼν αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 23.415-23.416

αὐτὸς masculine nominative singular

23.434-23.437

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω

νοέω (79) [Λ] 23.415-23.416

νοήσω 1st person singular active future indicative

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

24.308-24.313

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε δός μ̓ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ̓ ἐλεεινόν, πέμψον δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

24.334-24.338

Ἑρμεία, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε φίλτατόν ἐστιν ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι, καί τ̓ ἔκλυες ᾧ κ̓ ἐθέλῃσθα, βάσκ̓ ἴθι καὶ Πρίαμον κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ὣς ἄγαγ̓, ὡς μήτ̓ ἄρ τις ἴδῃ μήτ̓ ἄρ τε νοήσῃ τῶν ἄλλων Δαναῶν, πρὶν Πηλεΐωνα δ̓ ἱκέσθαι.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

23.416στεινωπῷ ἐν ὁδῷ

ὁδός (27) [Λ] 23.415-23.416

ὁδῷ feminine dative singular

23.418-23.419

αἶψα δ̓ ἔπειτα στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

[a way, path, track, journey]

παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει

λανθάνω (59) [Λ] 23.415-23.416

λήσει 3rd person singular active future indicative

23.647-23.649

23.725

δόλου δ̓ οὐ λήθετ̓ Ὀδυσσεύς·

24.12-24.13

οὐ δέ μιν ἠὼς φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ̓ ἠϊόνας τε.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

. 23.417ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 23.417-23.418

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

23.440

ἔρῤ, ἐπεὶ οὔ σ̓ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί.

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

[to say, to claim]

, οἳ δὲ ἄνακτος

ἄναξ (151) [Λ] 23.417-23.418

ἄνακτος masculine genitive singular

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

23.587-23.588

πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι σεῖο ἄναξ Μενέλαε, σὺ δὲ πρότερος καὶ ἀρείων.

[a lord, master]

ὑποδείσαντες

ὑποδείδω (8) [Λ] 23.417-23.418

ὑποδείσαντες masculine nominative plural active aorist participle

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

24.265-24.269

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐΰτροχον ἡμιονείην καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπ̓ αὐτῆς, κὰδ δ̓ ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός·

1.406

τὸν καὶ ὑπέδεισαν μάκαρες θεοὶ οὐ δ̓ ἔτ̓ ἔδησαν.

[to cower under]

ὁμοκλὴν

ὁμοκλή (6) [Λ] 23.417-23.418

ὁμοκλὴν feminine accusative singular

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

24.265-24.269

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐΰτροχον ἡμιονείην καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπ̓ αὐτῆς, κὰδ δ̓ ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός·

6.137

κρατερὸς γὰρ ἔχε τρόμος ἀνδρὸς ὁμοκλῇ.

[a joint call;]

23.418μᾶλλον ἐπιδραμέτην

ἐπιτρέχω (10) [Λ] 23.417-23.418

ἐπιδραμέτην 3rd person dual active aorist indicative

23.431-23.433

ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται, ὅν τ̓ αἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης, τόσσον ἐπιδραμέτην·

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

23.502-23.504

αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον·

[to run upon]

ὀλίγον

ὀλίγος (25) [Λ] 23.417-23.418

ὀλίγον masculine accusative singular

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.789-23.790

Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖ̓ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν, οὗτος δὲ προτέρης γενεῆς προτέρων τ̓ ἀνθρώπων·

1.166-1.168

ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται, σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ̓ ὀλίγον τε φίλον τε ἔρχομ̓ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.

[few, little, scanty, small]

χρόνον

χρόνος (10) [Λ] 23.417-23.418

χρόνον masculine accusative singular

24.670

σχήσω γὰρ πόλεμον τόσσον χρόνον ὅσσον ἄνωγας.

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

2.342-2.343

αὔτως γὰρ ἐπέεσσ̓ ἐριδαίνομεν, οὐ δέ τι μῆχος εὑρέμεναι δυνάμεσθα, πολὺν χρόνον ἐνθάδ̓ ἐόντες.

[time]

· αἶψα δ̓ ἔπειτα 23.419στεῖνος

στεῖνος (4) [Λ] 23.418-23.419

στεῖνος neuter accusative singular

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

12.66

στεῖνος γάρ, ὅθι τρώσεσθαι ὀΐω.

15.425-15.428

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε, ἀλλ̓ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶ τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.

[a narrow, strait, confined space]

ὁδοῦ

ὁδός (27) [Λ] 23.418-23.419

ὁδοῦ feminine genitive singular

23.420-23.421

ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.427

στεινωπὸς γὰρ ὁδός, τάχα δ̓ εὐρυτέρη παρελάσσαι·

[a way, path, track, journey]

κοίλης

κοῖλος (27) [Λ] 23.418-23.419

κοίλης feminine genitive singular

23.882-23.883

ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης πελέκεας δέκα πάντας ἄειρε, Τεῦκρος δ̓ ἡμιπέλεκκα φέρεν κοίλας ἐπὶ νῆας.

23.892-23.894

ἀλλὰ σὺ μὲν τόδ̓ ἄεθλον ἔχων κοίλας ἐπὶ νῆας ἔρχευ, ἀτὰρ δόρυ Μηριόνῃ ἥρωϊ πόρωμεν, εἰ σύ γε σῷ θυμῷ ἐθέλοις·

24.334-24.338

Ἑρμεία, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε φίλτατόν ἐστιν ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι, καί τ̓ ἔκλυες ᾧ κ̓ ἐθέλῃσθα, βάσκ̓ ἴθι καὶ Πρίαμον κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ὣς ἄγαγ̓, ὡς μήτ̓ ἄρ τις ἴδῃ μήτ̓ ἄρ τε νοήσῃ τῶν ἄλλων Δαναῶν, πρὶν Πηλεΐωνα δ̓ ἱκέσθαι.

[hollow, hollowed]

ἴδεν

εἶδον (237) [Λ] 23.418-23.419

ἴδεν 3rd person singular active aorist indicative

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

23.469

ἀλλὰ ἴδεσθε καὶ ὔμμες ἀνασταδόν·

[to see]

Ἀντίλοχος

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.418-23.419

Ἀντίλοχος masculine nominative singular

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.425

Ἀτρεΐδης δ̓ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει·

23.426

Ἀντίλοχ̓ ἀφραδέως ἱππάζεαι, ἀλλ̓ ἄνεχ̓ ἵππους·

[Antilochus]

μενεχάρμης

μενεχάρμης (7) [Λ] 23.418-23.419

μενεχάρμης masculine nominative singular

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

11.122-11.127

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα οὐκ εἴασχ̓ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ, τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ̓ ἔχον ὠκέας ἵππους·

11.301-11.303

Ἀσαῖον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ὀπίτην καὶ Δόλοπα Κλυτίδην καὶ Ὀφέλτιον ἠδ̓ Ἀγέλαον Αἴσυμνόν τ̓ Ὦρόν τε καὶ Ἱππόνοον μενεχάρμην.

[staunch in battle]

. 23.420ῥωχμὸς ἔην

εἰμί (1088) [Λ] 23.420-23.421

ἔην 3rd person singular active imperfect indicative

23.452-23.455

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

[to be]

γαίης

γαῖα (125) [Λ] 23.420-23.421

γαίης feminine genitive singular

23.868-23.869

ἣ μὲν ἔπειτ̓ ἤϊξε πρὸς οὐρανόν, ἣ δὲ παρείθη μήρινθος ποτὶ γαῖαν·

23.876-23.877

τὸ μὲν ἂψ ἐπὶ γαίῃ πρόσθεν Μηριόναο πάγη ποδός·

24.54

κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων.

[a land, country]

, ᾗ χειμέριον

χειμέριος (4) [Λ] 23.420-23.421

χειμέριον neuter nominative singular

2.292-2.294

καὶ γάρ τίς θ̓ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο ἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαι χειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·

3.221-3.223

ἀλλ̓ ὅτε δὴ ὄπα τε μεγάλην ἐκ στήθεος εἵη καὶ ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν, οὐκ ἂν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆΐ γ̓ ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος·

12.278-12.280

τῶν δ̓, ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαὶ ἤματι χειμερίῳ, ὅτε τ̓ ὤρετο μητίετα Ζεὺς νιφέμεν ἀνθρώποισι πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα·

[wintry, stormy]

ἀλὲν

εἴλω (30) [Λ] 23.420-23.421

ἀλὲν neuter nominative singular passive aorist participle

24.662-24.663

οἶσθα γὰρ ὡς κατὰ ἄστυ ἐέλμεθα, τηλόθι δ̓ ὕλη ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

2.292-2.294

καὶ γάρ τίς θ̓ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο ἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαι χειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·

[to roll up, pack]

ὕδωρ

ὕδωρ (43) [Λ] 23.420-23.421

ὕδωρ neuter nominative singular

24.302-24.303

ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὄτρυν̓ ὃ γεραιὸς χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον·

2.303-2.307

2.749-2.754

τῷ δ̓ Ἐνιῆνες ἕποντο μενεπτόλεμοί τε Περαιβοὶ οἳ περὶ Δωδώνην δυσχείμερον οἰκί̓ ἔθεντο, οἵ τ̓ ἀμφ̓ ἱμερτὸν Τιταρησσὸν ἔργα νέμοντο ὅς ῥ̓ ἐς Πηνειὸν προΐει καλλίρροον ὕδωρ, οὐ δ̓ ὅ γε Πηνειῷ συμμίσγεται ἀργυροδίνῃ, ἀλλά τέ μιν καθύπερθεν ἐπιρρέει ἠΰτ̓ ἔλαιον·

[water]

23.421ἐξέρρηξεν ὁδοῖο

ὁδός (27) [Λ] 23.420-23.421

ὁδοῖο feminine genitive singular

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.427

στεινωπὸς γὰρ ὁδός, τάχα δ̓ εὐρυτέρη παρελάσσαι·

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[a way, path, track, journey]

, βάθυνε δὲ χῶρον

χῶρος (16) [Λ] 23.420-23.421

χῶρον masculine accusative singular

3.314-3.317

3.344-3.345

καί ῥ̓ ἐγγὺς στήτην διαμετρητῷ ἐνὶ χώρῳ σείοντ̓ ἐγχείας ἀλλήλοισιν κοτέοντε.

4.446-4.448

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο, σύν ῥ̓ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ̓ ἔγχεα καὶ μένἐ ἀνδρῶν χαλκεοθωρήκων·

[a piece of ground, ground, place]

ἅπαντα

ἅπας (52) [Λ] 23.420-23.421

ἅπαντα masculine accusative singular

23.890-23.891

ἴδμεν γὰρ ὅσον προβέβηκας ἁπάντων ἠδ̓ ὅσσον δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος·

24.97-24.99

24.237-24.238

ὃ δὲ Τρῶας μὲν ἅπαντας αἰθούσης ἀπέεργεν ἔπεσσ̓ αἰσχροῖσιν ἐνίσσων·

[quite all, the whole]

· 23.422τῇ ῥ̓ εἶχεν

ἔχω (431) [Λ] 23.422

εἶχεν 3rd person singular active imperfect indicative

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

[to have]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 23.422

Μενέλαος masculine nominative singular

23.438

τὸν καὶ νεικείων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

[Menelaos]

ἁματροχιὰς ἀλεείνων

ἀλεείνω (18) [Λ] 23.422

ἀλεείνων masculine nominative singular active present participle

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

3.30-3.32

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς ἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

6.167-6.170

κτεῖναι μέν ῥ̓ ἀλέεινε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ, πέμπε δέ μιν Λυκίην δέ, πόρεν δ̓ ὅ γε σήματα λυγρὰ γράψας ἐν πίνακι πτυκτῷ θυμοφθόρα πολλά, δεῖξαι δ̓ ἠνώγειν ᾧ πενθερῷ ὄφῤ ἀπόλοιτο.

[to avoid, shun]

. 23.423Ἀντίλοχος

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.423-23.424

Ἀντίλοχος masculine nominative singular

23.425

Ἀτρεΐδης δ̓ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει·

23.426

Ἀντίλοχ̓ ἀφραδέως ἱππάζεαι, ἀλλ̓ ἄνεχ̓ ἵππους·

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

[Antilochus]

δὲ παρατρέψας ἔχε

ἔχω (431) [Λ] 23.423-23.424

ἔχε 3rd person singular active imperfect indicative

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

[to have]

μώνυχας

μῶνυξ (16) [Λ] 23.423-23.424

μώνυχας masculine accusative plural

23.434-23.437

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

23.548-23.550

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς καὶ πρόβατ̓, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

[with a single]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.423-23.424

ἵππους masculine accusative plural

23.426

Ἀντίλοχ̓ ἀφραδέως ἱππάζεαι, ἀλλ̓ ἄνεχ̓ ἵππους·

23.434-23.437

23.442

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

[a horse, mare]

23.424ἐκτὸς ὁδοῦ

ὁδός (27) [Λ] 23.423-23.424

ὁδοῦ feminine genitive singular

23.427

στεινωπὸς γὰρ ὁδός, τάχα δ̓ εὐρυτέρη παρελάσσαι·

23.434-23.437

24.263-24.264

οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα, ταῦτά τε πάντ̓ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

[a way, path, track, journey]

, ὀλίγον

ὀλίγος (25) [Λ] 23.423-23.424

ὀλίγον neuter accusative singular

23.789-23.790

Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖ̓ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν, οὗτος δὲ προτέρης γενεῆς προτέρων τ̓ ἀνθρώπων·

1.166-1.168

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

[few, little, scanty, small]

δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν

διώκω (27) [Λ] 23.423-23.424

ἐδίωκεν 3rd person singular active imperfect indicative

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

23.547

τό κεν οὔ τι πανύστατος ἦλθε διώκων.

5.65-5.66

τὸν μὲν Μηριόνης ὅτε δὴ κατέμαρπτε διώκων βεβλήκει γλουτὸν κατὰ δεξιόν·

[to pursue]

. 23.425Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 23.425

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

23.433-23.434

αἳ δ̓ ἠρώησαν ὀπίσσω Ἀτρεΐδεω·

23.485-23.487

23.658-23.660

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, πὺξ μάλ̓ ἀνασχομένω πεπληγέμεν·

[son of Atreus]

δ̓ ἔδεισε

δείδω (66) [Λ] 23.425

ἔδεισε 3rd person singular active aorist indicative

24.113-24.116

σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν Ἕκτοῤ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐ δ̓ ἀπέλυσεν, αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

24.358-24.360

ὣς φάτο, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, δείδιε δ̓ αἰνῶς, ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι, στῆ δὲ ταφών·

24.364-24.365

οὐ δὲ σύ γ̓ ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς, οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι;

[to fear]

καὶ Ἀντιλόχῳ

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.425

Ἀντιλόχῳ masculine dative singular

23.426

Ἀντίλοχ̓ ἀφραδέως ἱππάζεαι, ἀλλ̓ ἄνεχ̓ ἵππους·

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

23.439

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

[Antilochus]

ἐγεγώνει

γέγωνα (12) [Λ] 23.425

ἐγεγώνει 3rd person singular active pluperfect indicative

24.703

κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα γέγωνέ τε πᾶν κατὰ ἄστυ·

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

8.227

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[to call out so as to be heard]

· 23.426Ἀντίλοχ̓

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.426

Ἀντίλοχ̓ masculine vocative singular

23.429-23.430

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.

23.439

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

[Antilochus]

ἀφραδέως ἱππάζεαι, ἀλλ̓ ἄνεχ̓

ἀνέχω (42) [Λ] 23.426

ἄνεχ̓ 2nd person singular active present imperative

23.587

ἄνσχεο νῦν·

23.658-23.660

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, πὺξ μάλ̓ ἀνασχομένω πεπληγέμεν·

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

[to hold up;(mid.) endure, put up with]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.426

ἵππους masculine accusative plural

23.434-23.437

23.442

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

23.448-23.449

Ἀργεῖοι δ̓ ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσορόωντο ἵππους·

[a horse, mare]

· 23.427στεινωπὸς

στενωπός (3) [Λ] 23.427

στεινωπὸς feminine nominative singular

7.142-7.144

τὸν Λυκόοργος ἔπεφνε δόλῳ, οὔ τι κράτεΐ γε, στεινωπῷ ἐν ὁδῷ ὅθ̓ ἄῤ οὐ κορύνη οἱ ὄλεθρον χραῖσμε σιδηρείη·

23.415-23.416

ταῦτα δ̓ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐ δέ με λήσει.

[narrow, strait, confined;(subst) mountain pass, strait]

γὰρ ὁδός

ὁδός (27) [Λ] 23.427

ὁδός feminine nominative singular

23.434-23.437

24.263-24.264

οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα, ταῦτά τε πάντ̓ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

1.149-1.151

ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι;

[a way, path, track, journey]

, τάχα δ̓ εὐρυτέρη

εὐρύς (89) [Λ] 23.427

εὐρυτέρη feminine nominative singular

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

24.198-24.199

αἰνῶς γάρ μ̓ αὐτόν γε μένος καὶ θυμὸς ἄνωγε κεῖσ̓ ἰέναι ἐπὶ νῆας ἔσω στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.

24.255-24.259

ὤ μοι ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δ̓ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι, Μήστορά τ̓ ἀντίθεον καὶ Τρωΐλον ἱππιοχάρμην Ἕκτορά θ̓, ὃς θεὸς ἔσκε μετ̓ ἀνδράσιν, οὐ δὲ ἐῴκει ἀνδρός γε θνητοῦ πάϊς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο.

[wide, broad]

παρελάσσαι

παρελαύνω (4) [Λ] 23.427

παρελάσσαι active aorist infinitive

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

23.638-23.640

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

[to drive by]

· 23.428μή πως ἀμφοτέρους

ἀμφότερος (76) [Λ] 23.428

ἀμφοτέρους masculine accusative plural

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[each of two, both]

δηλήσεαι

δηλέομαι (8) [Λ] 23.428

δηλήσεαι 2nd person singular medio-passive aorist subjunctive

1.154-1.157

οὐ γὰρ πώποτ̓ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐ δὲ μὲν ἵππους, οὐ δέ ποτ̓ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ καρπὸν ἐδηλήσαντ̓, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα·

3.105-3.107

ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην, ὄφῤ ὅρκια τάμνῃ αὐτός, ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καὶ ἄπιστοι, μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται.

4.64-4.67

σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν, πειρᾶν δ̓ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

[to hurt, do a mischief to]

ἅρματι

ἅρμα (59) [Λ] 23.428

ἅρματι neuter dative singular

23.467-23.468

ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀΐω σύν θ̓ ἅρματα ἆξαι, αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

23.502-23.504

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

[a chariot]

κύρσας

κυρέω (4) [Λ] 23.428

κύρσας masculine nominative singular active aorist participle

23.820-23.821

Τυδεΐδης δ̓ ἄῤ ἔπειτα ὑπὲρ σάκεος μεγάλοιο αἰὲν ἐπ̓ αὐχένι κῦρε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκῇ.

24.529-24.530

ᾧ μέν κ̓ ἀμμίξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος, ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅ γε κύρεται, ἄλλοτε δ̓ ἐσθλῷ·

3.21-3.25

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων·

[to hit, light upon]

. 23.429ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 23.429-23.430

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.440

ἔρῤ, ἐπεὶ οὔ σ̓ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί.

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

[to say, to claim]

, Ἀντίλοχος

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.429-23.430

Ἀντίλοχος masculine nominative singular

23.439

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

[Antilochus]

δ̓ ἔτι καὶ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 23.429-23.430

πολὺ neuter accusative singular

23.474-23.475

αἳ δέ τ̓ ἄνευθεν ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται.

23.504-23.506

οὐ δέ τι πολλὴ γίγνετ̓ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν ἐν λεπτῇ κονίῃ·

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

[much, many]

μᾶλλον ἔλαυνε

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.429-23.430

ἔλαυνε 3rd person singular active imperfect indicative

23.434-23.437

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

[to drive, drive on, set in motion]

23.430κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι

ἀίω (14) [Λ] 23.429-23.430

ἀΐοντι masculine dative singular active present participle

10.160-10.161

οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ̓ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

10.188-10.189

πεδίον δὲ γὰρ αἰεὶ τετράφαθ̓, ὁππότ̓ ἐπὶ Τρώων ἀΐοιεν ἰόντων.

10.532

Νέστωρ δὲ πρῶτος κτύπον ἄϊε φώνησέν τε·

ἐοικώς

ἔοικα (69) [Λ] 23.429-23.430

ἐοικώς masculine nominative singular active perfect participle

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

23.647-23.649

24.255-24.259

ὤ μοι ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δ̓ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι, Μήστορά τ̓ ἀντίθεον καὶ Τρωΐλον ἱππιοχάρμην Ἕκτορά θ̓, ὃς θεὸς ἔσκε μετ̓ ἀνδράσιν, οὐ δὲ ἐῴκει ἀνδρός γε θνητοῦ πάϊς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο.

[to be like; to look like]

. 23.431ὅσσα

ὅσος (138) [Λ] 23.431-23.433

ὅσσα neuter nominative plural

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

23.844-23.847

23.890-23.891

ἴδμεν γὰρ ὅσον προβέβηκας ἁπάντων ἠδ̓ ὅσσον δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος·

[as much/many as]

δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται

πέλω (61) [Λ] 23.431-23.433

πέλονται 3rd person plural medio-passive present indicative

23.548-23.550

23.748-23.749

καὶ τὸν Ἀχιλλεὺς θῆκεν ἄεθλον οὗ ἑτάροιο, ὅς τις ἐλαφρότατος ποσσὶ κραιπνοῖσι πέλοιτο·

23.890-23.891

ἴδμεν γὰρ ὅσον προβέβηκας ἁπάντων ἠδ̓ ὅσσον δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος·

[to be, become; Hom. be in motion]

, 23.432ὅν τ̓ αἰζηὸς

αἰζηός (18) [Λ] 23.431-23.433

αἰζηὸς masculine nominative singular

2.657-2.660

τῶν μὲν Τληπόλεμος δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν, ὃν τέκεν Ἀστυόχεια βίῃ Ἡρακληείῃ, τὴν ἄγετ̓ ἐξ Ἐφύρης ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος πέρσας ἄστεα πολλὰ διοτρεφέων αἰζηῶν.

3.25-3.26

μάλα γάρ τε κατεσθίει, εἴ περ ἂν αὐτὸν σεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί τ̓ αἰζηοί·

4.280-4.282

τοῖαι ἅμ̓ Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν δήϊον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες κυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.

[strong, lusty, vigorous]

ἀφῆκεν

ἀφίημι (19) [Λ] 23.431-23.433

ἀφῆκεν 3rd person singular active aorist indicative

23.841

δεύτερος αὖτ̓ ἀφέηκε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος·

1.24-1.25

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.378-1.379

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[to send forth, discharge]

ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 23.431-23.433

ἀνὴρ masculine nominative singular

23.470-23.472

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

23.553-23.554

περὶ δ̓ αὐτῆς πειρηθήτω ἀνδρῶν ὅς κ̓ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

[a man]

πειρώμενος

πειράω (40) [Λ] 23.431-23.433

πειρώμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

23.553-23.554

περὶ δ̓ αὐτῆς πειρηθήτω ἀνδρῶν ὅς κ̓ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

23.707

ὄρνυσθ̓ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθον.

23.753

ὄρνυσθ̓ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθε.

[to attempt, endeavour, try]

ἥβης

ἥβη (8) [Λ] 23.431-23.433

ἥβης feminine genitive singular

24.346-24.348

αἶψα δ̓ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε, βῆ δ̓ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.

24.726-24.728

πάϊς δ̓ ἔτι νήπιος αὔτως ὃν τέκομεν σύ τ̓ ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐ δέ μιν οἴω ἥβην ἵξεσθαι·

11.225-11.226

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἥβης ἐρικυδέος ἵκετο μέτρον, αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ̓ ὅ γε θυγατέρα ἥν·

[manhood, youthful prime, youth]

, 23.433τόσσον

τόσος (69) [Λ] 23.431-23.433

τόσσον neuter accusative singular

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

23.844-23.847

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σόλον εἷλε μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ὅσσόν τίς τ̓ ἔρριψε καλαύροπα βουκόλος ἀνήρ, ἣ δέ θ̓ ἑλισσομένη πέτεται διὰ βοῦς ἀγελαίας, τόσσον παντὸς ἀγῶνος ὑπέρβαλε·

[so great, so vast]

ἐπιδραμέτην

ἐπιτρέχω (10) [Λ] 23.431-23.433

ἐπιδραμέτην 3rd person dual active aorist indicative

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

23.502-23.504

4.524-4.525

ὃ δ̓ ἐπέδραμεν ὅς ῥ̓ ἔβαλέν περ Πείροος, οὖτα δὲ δουρὶ παῤ ὀμφαλόν·

[to run upon]

· αἳ δ̓ ἠρώησαν

ἐρωέω (9) [Λ] 23.433-23.434

ἠρώησαν 3rd person plural active aorist indicative

1.303

αἶψά τοι αἷμα κελαινὸν ἐρωήσει περὶ δουρί.

2.179-2.181

ἀλλ̓ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μη δ̓ ἔτ̓ ἐρώει, σοῖς δ̓ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

13.57-13.58

τώ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτ̓ ἀπὸ νηῶν ὠκυπόρων, εἰ καί μιν Ὀλύμπιος αὐτὸς ἐγείρει.

[to rush, rush forth]

ὀπίσσω 23.434Ἀτρεΐδεω

Ἀτρείδης (161) [Λ] 23.433-23.434

Ἀτρεΐδεω masculine genitive singular

23.485-23.487

23.658-23.660

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

[son of Atreus]

· αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 23.434-23.437

αὐτὸς masculine nominative singular

23.434-23.437

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

γὰρ ἑκὼν

ἑκών (9) [Λ] 23.434-23.437

ἑκὼν masculine nominative singular

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

3.65-3.66

οὔ τοι ἀπόβλητ̓ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ὅσσά κεν αὐτοὶ δῶσιν, ἑκὼν δ̓ οὐκ ἄν τις ἕλοιτο·

4.43

καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ·

[willing, of free will, readily]

μεθέηκεν

μεθίημι (31) [Λ] 23.434-23.437

μεθέηκεν 3rd person singular active aorist indicative

24.48

ἀλλ̓ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·

1.282-1.284

αὐτὰρ ἔγωγε λίσσομ̓ Ἀχιλλῆϊ μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.

3.414-3.417

μή μ̓ ἔρεθε σχετλίη, μὴ χωσαμένη σε μεθείω, τὼς δέ σ̓ ἀπεχθήρω ὡς νῦν ἔκπαγλ̓ ἐφίλησα, μέσσῳ δ̓ ἀμφοτέρων μητίσομαι ἔχθεα λυγρὰ Τρώων καὶ Δαναῶν, σὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι.

[to let go, let loose, release]

ἐλαύνειν

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.434-23.437

ἐλαύνειν active present infinitive

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

[to drive, drive on, set in motion]

23.435μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ

ὁδός (27) [Λ] 23.434-23.437

ὁδῷ feminine dative singular

24.263-24.264

οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα, ταῦτά τε πάντ̓ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

1.149-1.151

4.382-4.384

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο, Ἀσωπὸν δ̓ ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην, ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί.

[a way, path, track, journey]

ἔνι μώνυχες

μῶνυξ (16) [Λ] 23.434-23.437

μώνυχες masculine nominative plural

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

23.548-23.550

5.319-5.324

οὐ δ̓ υἱὸς Καπανῆος ἐλήθετο συνθεσιάων τάων ἃς ἐπέτελλε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης, ἀλλ̓ ὅ γε τοὺς μὲν ἑοὺς ἠρύκακε μώνυχας ἵππους νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας, Αἰνείαο δ̓ ἐπαΐξας καλλίτριχας ἵππους ἐξέλασε Τρώων μετ̓ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.

[with a single]

ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.434-23.437

ἵπποι masculine nominative plural

23.442

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

23.448-23.449

Ἀργεῖοι δ̓ ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσορόωντο ἵππους·

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

[a horse, mare]

, 23.436δίφρους

δίφρος (69) [Λ] 23.434-23.437

δίφρους masculine accusative plural

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

24.14-24.18

24.322-24.323

σπερχόμενος δ̓ ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου, ἐκ δ̓ ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.

[the chariot(board); seat]

τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 23.434-23.437

αὐτοὶ masculine nominative plural

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

23.437ἐν κονίῃσι

κονία (56) [Λ] 23.434-23.437

κονίῃσι feminine dative plural

23.502-23.504

23.504-23.506

οὐ δέ τι πολλὴ γίγνετ̓ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν ἐν λεπτῇ κονίῃ·

23.731-23.732

ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

[dust, a cloud of dust]

πέσοιεν

πίπτω (131) [Λ] 23.434-23.437

πέσοιεν 3rd person plural active aorist optative

23.592-23.595

23.685-23.687

1.241-1.243

τότε δ̓ οὔ τι δυνήσεαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν, εὖτ̓ ἂν πολλοὶ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο θνήσκοντες πίπτωσι·

[to fall, fall down]

ἐπειγόμενοι

ἐπείγω (21) [Λ] 23.434-23.437

ἐπειγόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

23.496-23.497

οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται·

23.623

ἤδη γὰρ χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει.

2.354-2.356

τὼ μή τις πρὶν ἐπειγέσθω οἶκον δὲ νέεσθαι πρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχῳ κατακοιμηθῆναι, τίσασθαι δ̓ Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.

[to press down, weigh down; mid. hasten]

περὶ νίκης

νίκη (37) [Λ] 23.434-23.437

νίκης feminine genitive singular

23.496-23.497

οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται·

23.638-23.640

23.681-23.682

τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ̓ αὐτῷ βούλετο νίκην.

[victory]

. 23.438τὸν καὶ νεικείων

νεικέω (30) [Λ] 23.438

νεικείων masculine nominative singular active present participle

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

24.248-24.251

ὃ δ̓ υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα νεικείων Ἕλενόν τε Πάριν τ̓ Ἀγάθωνά τε δῖον Πάμμονά τ̓ Ἀντίφονόν τε βοὴν ἀγαθόν τε Πολίτην Δηΐφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον καὶ δῖον Ἀγαυόν·

1.520-1.521

ἣ δὲ καὶ αὔτως μ̓ αἰεὶ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.

[to quarrel]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 23.438

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

24.55

τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη·

24.64

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

24.87

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

[to speak to, address]

ξανθὸς

ξανθός (23) [Λ] 23.438

ξανθὸς masculine nominative singular

1.197-1.198

στῆ δ̓ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη·

2.641-2.642

οὐ γὰρ ἔτ̓ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν, οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος·

3.284-3.287

εἰ δέ κ̓ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος, Τρῶας ἔπειθ̓ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ̓ ἀποδοῦναι, τιμὴν δ̓ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

[yellow]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 23.438

Μενέλαος masculine nominative singular

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

[Menelaos]

· 23.439Ἀντίλοχ̓

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.439

Ἀντίλοχ̓ masculine vocative singular

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

[Antilochus]

οὔ τις σεῖο βροτῶν

βροτός (45) [Λ] 23.439

βροτῶν masculine genitive plural

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

24.66-24.67

ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·

24.362-24.363

πῇ πάτερ ὧδ̓ ἵππους τε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις νύκτα δἰ ἀμβροσίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

[a mortal man]

ὀλοώτερος

ὀλοός (25) [Λ] 23.439

ὀλοώτερος masculine nominative singular comparative

24.39-24.43

24.486-24.487

μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τηλίκου ὥς περ ἐγών, ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ·

1.342-1.344

ἦ γὰρ ὅ γ̓ ὀλοιῇσι φρεσὶ θύει, οὐ δέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω, ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ σόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί.

[destroying, destructive, fatal, deadly, murderous]

ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 23.439

ἄλλος masculine nominative singular

23.452-23.455

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

[other, another]

· 23.440ἔρῤ

ἔρρω (9) [Λ] 23.440

ἔρῤ 2nd person singular active present imperative

24.239

ἔρρετε λωβητῆρες ἐλεγχέες·

8.164-8.166

ἔρρε κακὴ γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι, οὐ δὲ γυναῖκας ἄξεις ἐν νήεσσι·

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

[be gone]

, ἐπεὶ οὔ σ̓ ἔτυμόν γε φάμεν

φημί (406) [Λ] 23.440

φάμεν 1st person plural active imperfect indicative

23.446-23.447

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

[to say, to claim]

πεπνῦσθαι

πνέω (9) [Λ] 23.440

πεπνῦσθαι medio-passive perfect infinitive

24.364-24.365

οὐ δὲ σύ γ̓ ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς, οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι;

24.440-24.442

ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, ἐν δ̓ ἔπνευσ̓ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.

2.536-2.541

οἳ δ̓ Εὔβοιαν ἔχον μένεα πνείοντες Ἄβαντες Χαλκίδα τ̓ Εἰρέτριάν τε πολυστάφυλόν θ̓ Ἱστίαιαν Κήρινθόν τ̓ ἔφαλον Δίου τ̓ αἰπὺ πτολίεθρον, οἵ τε Κάρυστον ἔχον ἠδ̓ οἳ Στύρα ναιετάασκον, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνεὐ Ἐλεφήνωρ ὄζος Ἄρηος Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων.

[to blow]

Ἀχαιοί

Ἀχαιός (91) [Λ] 23.440

Ἀχαιοί masculine nominative plural

23.540-23.542

23.551-23.552

τῶν οἱ ἔπειτ̓ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σ̓ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[Achaian]

. 23.441ἀλλ̓ οὐ μὰν οὐ δ̓ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ

φέρω (186) [Λ] 23.441

οἴσῃ 2nd person singular middle future indicative

23.510-23.513

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

23.563-23.564

ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ οἰσέμεναι κλισίηθεν·

[to bear]

ἄεθλον

ἆθλον (26) [Λ] 23.441

ἄεθλον neuter accusative singular

23.510-23.513

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.551-23.552

τῶν οἱ ἔπειτ̓ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σ̓ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

[the prize of contest]

. 23.442ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 23.442

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.573-23.575

23.616-23.617

τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς Ἀργείων ἀν̓ ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς·

[to speak, say]

ἵπποισιν

ἵππος (417) [Λ] 23.442

ἵπποισιν masculine dative plural

23.448-23.449

Ἀργεῖοι δ̓ ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσορόωντο ἵππους·

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

[a horse, mare]

ἐκέκλετο

κέλομαι (63) [Λ] 23.442

ἐκέκλετο 3rd person singular middle aorist indicative

23.894

κέλομαι γὰρ ἔγωγε.

24.296-24.298

24.433-24.434

πειρᾷ ἐμεῖο γεραιὲ νεωτέρου, οὐ δέ με πείσεις, ὅς με κέλῃ σέο δῶρα παρὲξ Ἀχιλῆα δέχεσθαι.

[to urge on, exhort, command]

φώνησέν

φωνέω (80) [Λ] 23.442

φώνησέν 3rd person singular active aorist indicative

23.601

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

23.624-23.625

ὃ δ̓ ἐδέξατο χαίρων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

23.664-23.666

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός, ἅψατο δ̓ ἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε·

[to produce a sound]

τε· 23.443μή μοι ἐρύκεσθον

ἐρύκω (37) [Λ] 23.443

ἐρύκεσθον 2nd person dual medio-passive present imperative

24.155-24.156

αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος, οὔ τ̓ αὐτὸς κτενέει ἀπό τ̓ ἄλλους πάντας ἐρύξει·

24.184-24.185

αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος, οὔ τ̓ αὐτὸς κτενέει ἀπό τ̓ ἄλλους πάντας ἐρύξει·

24.470-24.471

ὃ δὲ μίμνεν ἐρύκων ἵππους ἡμιόνους τε·

[to keep in, hold back, keep in check, curb, restrain]

μὴ δ̓ ἕστατον

ἵστημι (305) [Λ] 23.443

ἕστατον 2nd person dual active perfect imperative

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

[to make to stand]

ἀχνυμένω

ἀχεύω (58) [Λ] 23.443

ἀχνυμένω masculine nominative dual passive present participle

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

24.128-24.130

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου οὔ τ̓ εὐνῆς;

24.522-24.523

ἀλλ̓ ἄγε δὴ κατ̓ ἄῤ ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δ̓ ἔμπης ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ·

[grieving, sorrowing, mourning]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 23.443

κῆρ neuter accusative singular

24.59-24.61

24.422-24.423

ὥς τοι κήδονται μάκαρες θεοὶ υἷος ἑῆος καὶ νέκυός περ ἐόντος, ἐπεί σφι φίλος περὶ κῆρι.

24.435-24.436

τὸν μὲν ἐγὼ δείδοικα καὶ αἰδέομαι περὶ κῆρι συλεύειν, μή μοί τι κακὸν μετόπισθε γένηται.

[the heart]

. 23.444φθήσονται

φθάνω (15) [Λ] 23.444-23.445

φθήσονται 3rd person plural middle future indicative

23.778-23.779

κρητῆῤ αὖτ̓ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ὡς ἦλθε φθάμενος·

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

5.118-5.120

δὸς δέ τέ μ̓ ἄνδρα ἑλεῖν καὶ ἐς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν ὅς μ̓ ἔβαλε φθάμενος καὶ ἐπεύχεται, οὐ δέ μέ φησι δηρὸν ἔτ̓ ὄψεσθαι λαμπρὸν φάος ἠελίοιο.

[to come or do first, before others]

τούτοισι

οὗτος (164) [Λ] 23.444-23.445

τούτοισι masculine dative plural

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

23.618-23.619

τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ̓ ἔμμεναι·

23.626

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα τέκος κατὰ μοῖραν ἔειπες·

[this; that]

πόδες

πούς (192) [Λ] 23.444-23.445

πόδες masculine nominative plural

23.621-23.623

οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐ δὲ παλαίσεις, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι, οὐ δὲ πόδεσσι θεύσεαι·

23.627-23.628

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐ δέ τι χεῖρες ὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαΐσσονται ἐλαφραί.

23.636-23.637

Ἴφικλον δὲ πόδεσσι παρέδραμον ἐσθλὸν ἐόντα, δουρὶ δ̓ ὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον.

[a foot]

καὶ γοῦνα

γόνυ (77) [Λ] 23.444-23.445

γοῦνα neuter nominative plural

23.729-23.731

δεύτερος αὖτ̓ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, κίνησεν δ̓ ἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἄειρεν, ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν·

24.356-24.357

ἀλλ̓ ἄγε δὴ φεύγωμεν ἐφ̓ ἵππων, ἤ μιν ἔπειτα γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

24.465-24.467

τύνη δ̓ εἰσελθὼν λαβὲ γούνατα Πηλεΐωνος, καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος ἠϋκόμοιο λίσσεο καὶ τέκεος, ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνῃς.

[the knee]

καμόντα

κάμνω (33) [Λ] 23.444-23.445

καμόντα neuter nominative plural active aorist participle

24.613

ἣ δ̓ ἄρα σίτου μνήσατ̓, ἐπεὶ κάμε δάκρυ χέουσα.

1.166-1.168

2.100-2.101

ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[to work, toil, be sick]

23.445ἢ ὑμῖν· ἄμφω

ἄμφω (43) [Λ] 23.445

ἄμφω masculine nominative dual

23.485-23.487

δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος, ἴστορα δ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω, ὁππότεραι πρόσθ̓ ἵπποι, ἵνα γνώῃς ἀποτίνων.

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

23.731-23.732

ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

[both]

γὰρ ἀτέμβονται νεότητος. 23.446ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 23.446-23.447

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

[to say, to claim]

, οἳ δὲ ἄνακτος

ἄναξ (151) [Λ] 23.446-23.447

ἄνακτος masculine genitive singular

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

23.587-23.588

πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι σεῖο ἄναξ Μενέλαε, σὺ δὲ πρότερος καὶ ἀρείων.

23.677-23.680

Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος, ὅς ποτε Θήβας δ̓ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο ἐς τάφον·

[a lord, master]

ὑποδείσαντες

ὑποδείδω (8) [Λ] 23.446-23.447

ὑποδείσαντες masculine nominative plural active aorist participle

24.265-24.269

1.406

τὸν καὶ ὑπέδεισαν μάκαρες θεοὶ οὐ δ̓ ἔτ̓ ἔδησαν.

5.520-5.526

οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ οὔ τε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔ τε ἰωκάς, ἀλλ̓ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων νηνεμίης ἔστησεν ἐπ̓ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν ἀτρέμας, ὄφῤ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

[to cower under]

ὁμοκλὴν

ὁμοκλή (6) [Λ] 23.446-23.447

ὁμοκλὴν feminine accusative singular

24.265-24.269

6.137

κρατερὸς γὰρ ἔχε τρόμος ἀνδρὸς ὁμοκλῇ.

12.413-12.414

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπέβρισαν βουληφόρον ἀμφὶ ἄνακτα.

[a joint call;]

23.447μᾶλλον ἐπιδραμέτην

ἐπιτρέχω (10) [Λ] 23.446-23.447

ἐπιδραμέτην 3rd person dual active aorist indicative

23.502-23.504

4.524-4.525

ὃ δ̓ ἐπέδραμεν ὅς ῥ̓ ἔβαλέν περ Πείροος, οὖτα δὲ δουρὶ παῤ ὀμφαλόν·

5.617-5.618

ὃ δ̓ ἐπέδραμε φαίδιμος Αἴας τεύχεα συλήσων·

[to run upon]

, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο

γίγνομαι (173) [Λ] 23.446-23.447

γένοντο 3rd person plural middle aorist indicative

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.504-23.506

οὐ δέ τι πολλὴ γίγνετ̓ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν ἐν λεπτῇ κονίῃ·

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

[become, be born]

. 23.448Ἀργεῖοι

Ἀργεῖος (47) [Λ] 23.448-23.449

Ἀργεῖοι masculine nominative plural

23.456

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

23.470-23.472

δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσει Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης.

[of/from Argos, Argive]

δ̓ ἐν ἀγῶνι

ἀγών (23) [Λ] 23.448-23.449

ἀγῶνι masculine dative singular

23.451

ἧστο γὰρ ἐκτὸς ἀγῶνος ὑπέρτατος ἐν περιωπῇ·

23.495-23.496

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε ἵππους·

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

[a gathering; a contest, a struggle, a trial]

καθήμενοι

κάθημαι (18) [Λ] 23.448-23.449

καθήμενοι masculine nominative plural medio-passive perfect participle

23.495-23.496

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε ἵππους·

24.161-24.163

παῖδες μὲν πατέῤ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς δάκρυσιν εἵματ̓ ἔφυρον, ὃ δ̓ ἐν μέσσοισι γεραιὸς ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος·

24.403-24.404

ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐ δὲ δύνανται ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.

[to be seated]

εἰσορόωντο

εἰσοράω (34) [Λ] 23.448-23.449

εἰσορόωντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

23.463-23.464

πάντῃ δέ μοι ὄσσε Τρωϊκὸν ἂμ πεδίον παπταίνετον εἰσορόωντι·

23.495-23.496

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε ἵππους·

24.23-24.24

τὸν δ̓ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες, κλέψαι δ̓ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

[to look into, look upon, view, behold]

23.449ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.448-23.449

ἵππους masculine accusative plural

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

23.452-23.455

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

[a horse, mare]

· τοὶ δὲ πέτοντο

πέτομαι (38) [Λ] 23.449

πέτοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

23.506

τὼ δὲ σπεύδοντε πετέσθην.

23.844-23.847

23.880-23.881

ὠκὺς δ̓ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο, τῆλε δ̓ ἀπ̓ αὐτοῦ κάππεσε·

[to fly]

κονίοντες

κονίω (6) [Λ] 23.449

κονίοντες masculine nominative plural active present participle

14.143-14.146

21.407-21.408

ἑπτὰ δ̓ ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας, τεύχεά τ̓ ἀμφαράβησε·

21.540-21.542

οἳ δ̓ ἰθὺς πόλιος καὶ τείχεος ὑψηλοῖο δίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιο φεῦγον·

[to make dusty, cover with clouds of dust]

πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 23.449

πεδίοιο neuter genitive singular

23.460-23.461

αἳ δέ που αὐτοῦ ἔβλαβεν ἐν πεδίῳ, αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι ἦσαν·

23.463-23.464

πάντῃ δέ μοι ὄσσε Τρωϊκὸν ἂμ πεδίον παπταίνετον εἰσορόωντι·

23.474-23.475

αἳ δέ τ̓ ἄνευθεν ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται.

[a plain]

. 23.450πρῶτος

πρῶτος (144) [Λ] 23.450

πρῶτος masculine nominative singular

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

23.523-23.524

ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο, ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν·

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

[first]

δ̓ Ἰδομενεὺς

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 23.450

Ἰδομενεὺς masculine nominative singular

23.474

Ἰδομενεῦ τί πάρος λαβρεύεαι;

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

Κρητῶν

Κρής (12) [Λ] 23.450

Κρητῶν masculine genitive plural

23.482

τὸν δὲ χολωσάμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

2.645-2.649

Κρητῶν δ̓ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν, οἳ Κνωσόν τ̓ εἶχον Γόρτυνά τε τειχιόεσσαν, Λύκτον Μίλητόν τε καὶ ἀργινόεντα Λύκαστον Φαιστόν τε Ῥύτιόν τε, πόλεις εὖ ναιετοώσας, ἄλλοι θ̓ οἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέμοντο.

3.230-3.231

Ἰδομενεὺς δ̓ ἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣς ἕστηκ̓, ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται.

[a Cretan]

ἀγὸς

ἀγός (22) [Λ] 23.450

ἀγὸς masculine nominative singular

23.482

τὸν δὲ χολωσάμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

3.230-3.231

Ἰδομενεὺς δ̓ ἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣς ἕστηκ̓, ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται.

4.265

τὸν δ̓ αὖτ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

[a leader, chief]

ἐφράσαθ̓

φράζω (47) [Λ] 23.450

ἐφράσαθ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

23.452-23.455

24.352-24.353

τὸν δ̓ ἐξ ἀγχιμόλοιο ἰδὼν ἐφράσσατο κῆρυξ Ἑρμείαν, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο φώνησέν τε·

24.354

φράζεο Δαρδανίδη·

[to point out, shew, indicate]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.450

ἵππους masculine accusative plural

23.452-23.455

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

[a horse, mare]

· 23.451ἧστο

ἧμαι (59) [Λ] 23.451

ἧστο 3rd person singular middle pluperfect indicative

24.83-24.84

εὗρε δ̓ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄλλαι εἵαθ̓ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί·

24.97-24.99

24.208-24.209

νῦν δὲ κλαίωμεν ἄνευθεν ἥμενοι ἐν μεγάρῳ·

[to be seated, sit]

γὰρ ἐκτὸς ἀγῶνος

ἀγών (23) [Λ] 23.451

ἀγῶνος masculine genitive singular

23.495-23.496

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε ἵππους·

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

[a gathering; a contest, a struggle, a trial]

ὑπέρτατος ἐν περιωπῇ· 23.452τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος

εἰμί (1088) [Λ] 23.452-23.455

ἐόντος masculine genitive singular active present participle

23.452-23.455

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

23.460-23.461

αἳ δέ που αὐτοῦ ἔβλαβεν ἐν πεδίῳ, αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι ἦσαν·

[to be]

ὁμοκλητῆρος ἀκούσας

ἀκούω (71) [Λ] 23.452-23.455

ἀκούσας masculine nominative singular active aorist participle

24.223-24.224

νῦν δ̓, αὐτὸς γὰρ ἄκουσα θεοῦ καὶ ἐσέδρακον ἄντην, εἶμι καὶ οὐχ ἅλιον ἔπος ἔσσεται.

24.490-24.492

24.543

καὶ σὲ γέρον τὸ πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι·

[to hear]

23.453ἔγνω

γιγνώσκω (73) [Λ] 23.452-23.455

ἔγνω 3rd person singular active aorist indicative

23.485-23.487

δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος, ἴστορα δ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω, ὁππότεραι πρόσθ̓ ἵπποι, ἵνα γνώῃς ἀποτίνων.

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

23.609-23.611

τώ τοι λισσομένῳ ἐπιπείσομαι, ἠδὲ καὶ ἵππον δώσω ἐμήν περ ἐοῦσαν, ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε ὡς ἐμὸς οὔ ποτε θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

, φράσσατο

φράζω (47) [Λ] 23.452-23.455

φράσσατο 3rd person singular middle aorist indicative

24.352-24.353

τὸν δ̓ ἐξ ἀγχιμόλοιο ἰδὼν ἐφράσσατο κῆρυξ Ἑρμείαν, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο φώνησέν τε·

24.354

φράζεο Δαρδανίδη·

1.83

σὺ δὲ φράσαι εἴ με σαώσεις.

[to point out, shew, indicate]

δ̓ ἵππον

ἵππος (417) [Λ] 23.452-23.455

ἵππον masculine accusative singular

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

23.474-23.475

αἳ δέ τ̓ ἄνευθεν ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται.

[a horse, mare]

ἀριπρεπέα

ἀριπρεπής (5) [Λ] 23.452-23.455

ἀριπρεπέα masculine accusative singular

6.476-6.478

Ζεῦ ἄλλοι τε θεοὶ δότε δὴ καὶ τόνδε γενέσθαι παῖδ̓ ἐμὸν ὡς καὶ ἐγώ περ ἀριπρεπέα Τρώεσσιν, ὧδε βίην τ̓ ἀγαθόν, καὶ Ἰλίου ἶφι ἀνάσσειν·

8.555-8.556

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην φαίνετ̓ ἀριπρεπέα, ὅτε τ̓ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

[very distinguished, stately]

προὔχοντα

προέχω (3) [Λ] 23.452-23.455

προὔχοντα masculine accusative singular active present participle

22.96-22.97

ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδ̓ ἐρείσας·

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

[to hold before, to pretend; to jut out, to excel]

, 23.454ὃς τὸ μὲν ἄλλο

ἄλλος (396) [Λ] 23.452-23.455

ἄλλο neuter accusative singular

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

23.479

πάρα γὰρ καὶ ἀμείνονες ἄλλοι.

[other, another]

τόσον

τόσος (69) [Λ] 23.452-23.455

τόσον neuter accusative singular

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

23.844-23.847

24.229-24.231

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους, δώδεκα δ̓ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας, τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δ̓ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

[so great, so vast]

φοῖνιξ

φοῖνιξ (6) [Λ] 23.452-23.455

φοῖνιξ masculine nominative singular

4.141-4.142

ὡς δ̓ ὅτε τίς τ̓ ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ Μῃονὶς ἠὲ Κάειρα παρήϊον ἔμμεναι ἵππων·

6.219-6.221

Οἰνεὺς μὲν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν, Βελλεροφόντης δὲ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον καί μιν ἐγὼ κατέλειπον ἰὼν ἐν δώμασ̓ ἐμοῖσι.

7.305

Αἴας δὲ ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν.

[a purple-red, purple; date palm]

ἦν

εἰμί (1088) [Λ] 23.452-23.455

ἦν 3rd person singular active imperfect indicative

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

23.460-23.461

αἳ δέ που αὐτοῦ ἔβλαβεν ἐν πεδίῳ, αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι ἦσαν·

23.470-23.472

δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσει Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης.

[to be]

, ἐν δὲ μετώπῳ

μέτωπον (8) [Λ] 23.452-23.455

μετώπῳ neuter dative singular

4.459-4.461

6.9-6.11

13.614-13.616

ἤτοι ὃ μὲν κόρυθος φάλον ἤλασεν ἱπποδασείης ἄκρον ὑπὸ λόφον αὐτόν, ὃ δὲ προσιόντα μέτωπον ῥινὸς ὕπερ πυμάτης·

[the space between the eyes, the brow, forehead]

23.455λευκὸν

λευκός (32) [Λ] 23.452-23.455

λευκὸν neuter nominative singular

24.229-24.231

24.792-24.794

1.480-1.482

οἳ δ̓ ἱστὸν στήσαντ̓ ἀνά θ̓ ἱστία λευκὰ πέτασσαν, ἐν δ̓ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ̓ ἴαχε νηὸς ἰούσης·

[light, bright, clear]

σῆμα

σῆμα (33) [Λ] 23.452-23.455

σῆμα neuter nominative singular

23.842-23.843

τὸ τρίτον αὖτ̓ ἔρριψε μέγας Τελαμώνιος Αἴας χειρὸς ἄπο στιβαρῆς, καὶ ὑπέρβαλε σήματα πάντων.

24.14-24.18

24.50-24.52

αὐτὰρ ὅ γ̓ Ἕκτορα δῖον, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα, ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμ̓ ἑτάροιο φίλοιο ἕλκει·

[a sign, mark, token]

τέτυκτο

τεύχω (87) [Λ] 23.452-23.455

τέτυκτο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

23.740-23.741

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον·

24.317-24.319

24.354

φραδέος νόου ἔργα τέτυκται.

[to make ready, make, build, work]

περίτροχον ἠΰτε μήνη. 23.456στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 23.456

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[to make to stand]

δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 23.456

μῦθον masculine accusative singular

23.478

ἀλλ̓ αἰεὶ μύθοις λαβρεύεαι·

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.657

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἐν Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (47) [Λ] 23.456

Ἀργείοισιν masculine dative plural

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

23.470-23.472

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

[of/from Argos, Argive]

ἔειπεν

εἶπον (279) [Λ] 23.456

ἔειπεν 3rd person singular active aorist indicative

23.573-23.575

23.616-23.617

τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς Ἀργείων ἀν̓ ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς·

23.624

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει·

[to speak, say]

· 23.457ὦ φίλοι

φίλος (342) [Λ] 23.457-23.458

φίλοι masculine vocative plural

23.548-23.550

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

23.563-23.564

ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ οἰσέμεναι κλισίηθεν·

[friend; loved, beloved, dear]

Ἀργείων

Ἀργεῖος (47) [Λ] 23.457-23.458

Ἀργείων masculine genitive plural

23.470-23.472

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

[of/from Argos, Argive]

ἡγήτορες

ἡγήτωρ (29) [Λ] 23.457-23.458

ἡγήτορες masculine vocative plural

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

2.79-2.81

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

3.153

τοῖοι ἄρα Τρώων ἡγήτορες ἧντ̓ ἐπὶ πύργῳ.

[a leader, commander, chief]

ἠδὲ μέδοντες

μέδων (14) [Λ] 23.457-23.458

μέδοντες masculine vocative plural

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

2.79-2.81

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[a guardian, lord]

23.458οἶος

οἶος (78) [Λ] 23.457-23.458

οἶος masculine nominative singular

23.638-23.640

οἴοισίν μ̓ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης, οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παῤ αὐτόθι λείπετ̓ ἄεθλα.

23.677-23.680

Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος, ὅς ποτε Θήβας δ̓ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο ἐς τάφον·

24.144-24.148

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσ̓ ἕδος Οὐλύμποιο ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

[alone, lone, lonely]

ἐγὼν ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.457-23.458

ἵππους masculine accusative plural

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

23.474-23.475

αἳ δέ τ̓ ἄνευθεν ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται.

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

[a horse, mare]

αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς; 23.459ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 23.459-23.460

ἄλλοι masculine nominative plural

23.459-23.460

ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ̓ ἡνίοχος ἰνδάλλεται·

23.479

πάρα γὰρ καὶ ἀμείνονες ἄλλοι.

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

[other, another]

μοι δοκέουσι

δοκέω (10) [Λ] 23.459-23.460

δοκέουσι 3rd person plural active present indicative

23.470-23.472

δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσει Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης.

6.87-6.98

ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.

6.338-6.339

δοκέει δέ μοι ὧδε καὶ αὐτῷ λώϊον ἔσσεσθαι·

[seem, impers. it seems best..]

παροίτεροι ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 23.459-23.460

ἔμμεναι active present infinitive

23.460-23.461

αἳ δέ που αὐτοῦ ἔβλαβεν ἐν πεδίῳ, αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι ἦσαν·

23.470-23.472

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

[to be]

ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.459-23.460

ἵπποι masculine nominative plural

23.474-23.475

αἳ δέ τ̓ ἄνευθεν ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται.

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.485-23.487

δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος, ἴστορα δ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω, ὁππότεραι πρόσθ̓ ἵπποι, ἵνα γνώῃς ἀποτίνων.

[a horse, mare]

, 23.460ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 23.459-23.460

ἄλλος masculine nominative singular

23.479

πάρα γὰρ καὶ ἀμείνονες ἄλλοι.

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.494

καὶ δ̓ ἄλλῳ νεμεσᾶτον ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι.

[other, another]

δ̓ ἡνίοχος

ἡνίοχος (30) [Λ] 23.459-23.460

ἡνίοχος masculine nominative singular

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

23.502-23.504

5.231-5.232

μᾶλλον ὑφ̓ ἡνιόχῳ εἰωθότι καμπύλον ἅρμα οἴσετον, εἴ περ ἂν αὖτε φεβώμεθα Τυδέος υἱόν·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

ἰνδάλλεται· αἳ δέ που αὐτοῦ 23.461ἔβλαβεν

βλάπτω (20) [Λ] 23.460-23.461

ἔβλαβεν 3rd person plural passive aorist indicative

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

23.773-23.776

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον, ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη, τῇ ῥα βοῶν κέχυτ̓ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων, οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to disable, hinder(Hom.); to harm, damage]

ἐν πεδίῳ

πεδίον (100) [Λ] 23.460-23.461

πεδίῳ neuter dative singular

23.463-23.464

πάντῃ δέ μοι ὄσσε Τρωϊκὸν ἂμ πεδίον παπταίνετον εἰσορόωντι·

23.474-23.475

αἳ δέ τ̓ ἄνευθεν ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται.

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

[a plain]

, αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι

φέρτατος (30) [Λ] 23.460-23.461

φέρτεραι feminine nominative plural

24.387

τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε τέων δ̓ ἔξεσσι τοκήων;

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

[bravest, best]

ἦσαν

εἰμί (1088) [Λ] 23.460-23.461

ἦσαν 3rd person plural active imperfect indicative

23.470-23.472

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

23.478-23.479

οὐ δέ τί σε χρὴ λαβραγόρην ἔμεναι·

[to be]

· 23.462ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 23.462-23.463

πρῶτα neuter accusative plural

23.523-23.524

ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο, ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν·

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

23.683-23.684

ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.

[first]

ἴδον

εἶδον (237) [Λ] 23.462-23.463

ἴδον 1st person singular active aorist indicative

23.462-23.463

ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας, νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν·

23.469

ἀλλὰ ἴδεσθε καὶ ὔμμες ἀνασταδόν·

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

[to see]

περὶ τέρμα

τέρμα (8) [Λ] 23.462-23.463

τέρμα neuter accusative singular

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

23.757

σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεύς.

22.162-22.163

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυχες ἵπποι ῥίμφα μάλα τρωχῶσι·

[an end, boundary]

βαλούσας

βάλλω (314) [Λ] 23.462-23.463

βαλούσας feminine accusative plural active aorist participle

23.502-23.504

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

23.638-23.640

οἴοισίν μ̓ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης, οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παῤ αὐτόθι λείπετ̓ ἄεθλα.

[to throw]

, 23.463νῦν δ̓ οὔ πῃ δύναμαι

δύναμαι (67) [Λ] 23.462-23.463

δύναμαι 1st person singular medio-passive present indicative

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

[to be able, capable, strong enough]

ἰδέειν

εἶδον (237) [Λ] 23.462-23.463

ἰδέειν active aorist infinitive

23.469

ἀλλὰ ἴδεσθε καὶ ὔμμες ἀνασταδόν·

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.874

ὕψι δ̓ ὑπὸ νεφέων εἶδε τρήρωνα πέλειαν·

[to see]

· πάντῃ δέ μοι ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 23.463-23.464

ὄσσε neuter nominative dual

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

24.637-24.640

1.103-1.104

μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι πίμπλαντ̓, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐΐκτην·

[the two eyes]

23.464Τρωϊκὸν

Τρωικός (5) [Λ] 23.463-23.464

Τρωϊκὸν neuter accusative singular

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

16.367-16.369

Ἕκτορα δ̓ ἵπποι ἔκφερον ὠκύποδες σὺν τεύχεσι, λεῖπε δὲ λαὸν Τρωϊκόν, οὓς ἀέκοντας ὀρυκτὴ τάφρος ἔρυκε.

17.723-17.724

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

ἂμ πεδίον

πεδίον (100) [Λ] 23.463-23.464

πεδίον neuter accusative singular

23.474-23.475

αἳ δέ τ̓ ἄνευθεν ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται.

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

[a plain]

παπταίνετον

παπταίνω (17) [Λ] 23.463-23.464

παπταίνετον 3rd person dual active present indicative

23.689-23.690

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ἐπειός, κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον·

4.198-4.200

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων παπταίνων ἥρωα Μαχάονα·

4.494-4.497

τοῦ δ̓ Ὀδυσεὺς μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ ἀμφὶ ἓ παπτήνας·

[to look earnestly, gaze]

εἰσορόωντι

εἰσοράω (34) [Λ] 23.463-23.464

εἰσορόωντι masculine dative singular active present participle

23.495-23.496

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε ἵππους·

24.23-24.24

τὸν δ̓ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες, κλέψαι δ̓ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

24.206-24.208

εἰ γάρ σ̓ αἱρήσει καὶ ἐσόψεται ὀφθαλμοῖσιν ὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε οὔ σ̓ ἐλεήσει, οὐ δέ τί σ̓ αἰδέσεται.

[to look into, look upon, view, behold]

· 23.465ἦε τὸν ἡνίοχον

ἡνίοχος (30) [Λ] 23.465-23.466

ἡνίοχον masculine accusative singular

23.502-23.504

5.231-5.232

μᾶλλον ὑφ̓ ἡνιόχῳ εἰωθότι καμπύλον ἅρμα οἴσετον, εἴ περ ἂν αὖτε φεβώμεθα Τυδέος υἱόν·

5.580-5.581

Ἀντίλοχος δὲ Μύδωνα βάλ̓ ἡνίοχον θεράποντα ἐσθλὸν Ἀτυμνιάδην·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

φύγον

φεύγω (109) [Λ] 23.465-23.466

φύγον 3rd person plural active aorist indicative

24.356-24.357

ἀλλ̓ ἄγε δὴ φεύγωμεν ἐφ̓ ἵππων, ἤ μιν ἔπειτα γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

1.59-1.61

Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω ἂψ ἀπονοστήσειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν, εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς·

1.173-1.174

φεῦγε μάλ̓ εἴ τοι θυμὸς ἐπέσσυται, οὐ δέ σ̓ ἔγωγε λίσσομαι εἵνεκ̓ ἐμεῖο μένειν·

[to flee, take flight, run away]

ἡνία

ἡνία (26) [Λ] 23.465-23.466

ἡνία neuter nominative plural

24.440-24.442

3.261

ἂν δ̓ ἄῤ ἔβη Πρίαμος, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·

3.310-3.311

ἦ ῥα καὶ ἐς δίφρον ἄρνας θέτο ἰσόθεος φώς, ἂν δ̓ ἄῤ ἔβαιν̓ αὐτός, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·

[reins]

, οὐ δὲ δυνάσθη

δύναμαι (67) [Λ] 23.465-23.466

δυνάσθη 3rd person singular passive aorist indicative

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

24.403-24.404

ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐ δὲ δύνανται ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.

[to be able, capable, strong enough]

23.466εὖ σχεθέειν

ἔχω (431) [Λ] 23.465-23.466

σχεθέειν active aorist infinitive

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[to have]

περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν

τυγχάνω (24) [Λ] 23.465-23.466

ἐτύχησεν 3rd person singular active aorist indicative

23.726-23.727

κόψ̓ ὄπιθεν κώληπα τυχών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα, κὰδ δ̓ ἔβαλ̓ ἐξοπίσω·

23.857-23.858

ὃς δέ κε μηρίνθοιο τύχῃ ὄρνιθος ἁμαρτών, ἥσσων γὰρ δὴ κεῖνος, ὃ δ̓ οἴσεται ἡμιπέλεκκα.

4.105-4.108

αὐτίκ̓ ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸς ἀγρίου, ὅν ῥά ποτ̓ αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι βεβλήκει πρὸς στῆθος·

[(with gen.) to hit the mark, to get;(with pple) to happen to, to actually]

ἑλίξας

ἑλίσσω (15) [Λ] 23.465-23.466

ἑλίξας masculine nominative singular active aorist participle

23.844-23.847

1.317

κνίση δ̓ οὐρανὸν ἷκεν ἑλισσομένη περὶ καπνῷ.

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

[to turn round, to turn]

· 23.467ἔνθά μιν ἐκπεσέειν

ἐκπίπτω (12) [Λ] 23.467-23.468

ἐκπεσέειν active aorist infinitive

2.266

ὃ δ̓ ἰδνώθη, θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ·

3.362-3.363

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ τριχθά τε καὶ τετραχθὰ διατρυφὲν ἔκπεσε χειρός.

4.493

ἤριπε δ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ, νεκρὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

[to fall out of]

ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 23.467-23.468

ὀΐω 1st person singular active present indicative

24.355

ἄνδῤ ὁρόω, τάχα δ̓ ἄμμε διαρραίσεσθαι ὀΐω.

24.726-24.728

πάϊς δ̓ ἔτι νήπιος αὔτως ὃν τέκομεν σύ τ̓ ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐ δέ μιν οἴω ἥβην ἵξεσθαι·

1.59-1.61

Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω ἂψ ἀπονοστήσειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν, εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς·

[to suppose, think, deem, imagine]

σύν θ̓ ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 23.467-23.468

ἅρματα neuter accusative plural

23.502-23.504

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

[a chariot]

ἆξαι

ἄγνυμι (18) [Λ] 23.467-23.468

ἆξαι active aorist infinitive

3.367-3.368

νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος, ἐκ δέ μοι ἔγχος ἠΐχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐ δ̓ ἔβαλόν μιν.

5.161-5.164

6.305-6.310

πότνἰ Ἀθηναίη ἐρυσίπτολι δῖα θεάων ἆξον δὴ ἔγχος Διομήδεος, ἠδὲ καὶ αὐτὸν πρηνέα δὸς πεσέειν Σκαιῶν προπάροιθε πυλάων, ὄφρά τοι αὐτίκα νῦν δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερεύσομεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃς ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα.

[to break, shiver]

, 23.468αἳ δ̓ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος

μένος (136) [Λ] 23.467-23.468

μένος neuter nominative singular

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

23.836-23.838

24.3-24.8

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐ δέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ̓ ἐστρέφετ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ, ἠδ̓ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

[might, force, strength, prowess, courage]

ἔλλαβε

λαμβάνω (86) [Λ] 23.467-23.468

ἔλλαβε 3rd person singular active aorist indicative

23.510-23.513

23.694-23.695

αὐτὰρ μεγάθυμος Ἐπειὸς χερσὶ λαβὼν ὤρθωσε·

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

[to take, seize, receive]

θυμόν

θυμός (435) [Λ] 23.467-23.468

θυμόν masculine accusative singular

23.548-23.550

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

23.592-23.595

εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο μεῖζον ἐπαιτήσειας, ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφὲς ἤματα πάντα ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός.

[the soul]

. 23.469ἀλλὰ ἴδεσθε

εἶδον (237) [Λ] 23.469

ἴδεσθε 2nd person plural middle aorist imperative

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.874

ὕψι δ̓ ὑπὸ νεφέων εἶδε τρήρωνα πέλειαν·

24.35-24.38

τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι ᾗ τ̓ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.

[to see]

καὶ ὔμμες ἀνασταδόν· οὐ γὰρ ἔγωγε 23.470εὖ διαγιγνώσκω· δοκέει

δοκέω (10) [Λ] 23.470-23.472

δοκέει 3rd person singular active present indicative

6.87-6.98

6.338-6.339

δοκέει δέ μοι ὧδε καὶ αὐτῷ λώϊον ἔσσεσθαι·

7.191-7.192

ὦ φίλοι ἤτοι κλῆρος ἐμός, χαίρω δὲ καὶ αὐτὸς θυμῷ, ἐπεὶ δοκέω νικησέμεν Ἕκτορα δῖον.

[seem, impers. it seems best..]

δέ μοι ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 23.470-23.472

ἔμμεναι active present infinitive

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

23.478-23.479

οὐ δέ τί σε χρὴ λαβραγόρην ἔμεναι·

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

[to be]

ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 23.470-23.472

ἀνὴρ masculine nominative singular

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

23.553-23.554

περὶ δ̓ αὐτῆς πειρηθήτω ἀνδρῶν ὅς κ̓ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

23.589

οἶσθ̓ οἷαι νέου ἀνδρὸς ὑπερβασίαι τελέθουσι·

[a man]

23.471Αἰτωλὸς

Αἰτωλός (12) [Λ] 23.470-23.472

Αἰτωλὸς masculine nominative singular

23.632-23.633

ἔνθ̓ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ̓, οὔ τ̓ ἄῤ Ἐπειῶν οὔ τ̓ αὐτῶν Πυλίων οὔ τ̓ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

2.638-2.640

Αἰτωλῶν δ̓ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, οἳ Πλευρῶν̓ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον ἠδὲ Πυλήνην Χαλκίδα τ̓ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν·

2.643

τῷ δ̓ ἐπὶ πάντ̓ ἐτέταλτο ἀνασσέμεν Αἰτωλοῖσι·

[Aetolian]

γενεήν

γενεά (37) [Λ] 23.470-23.472

γενεήν feminine accusative singular

23.789-23.790

Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖ̓ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν, οὗτος δὲ προτέρης γενεῆς προτέρων τ̓ ἀνθρώπων·

1.250-1.252

τῷ δ̓ ἤδη δύο μὲν γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων ἐφθίαθ̓, οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδ̓ ἐγένοντο ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ, μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσεν·

2.704-2.707

ἀλλά σφεας κόσμησε Ποδάρκης ὄζος Ἄρηος Ἰφίκλου υἱὸς πολυμήλου Φυλακίδαο αὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάου ὁπλότερος γενεῇ·

[race, stock, family]

, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (47) [Λ] 23.470-23.472

Ἀργείοισιν masculine dative plural

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

[of/from Argos, Argive]

ἀνάσσει

ἀνάσσω (36) [Λ] 23.470-23.472

ἀνάσσει 3rd person singular active present indicative

24.201-24.202

ὤ μοι πῇ δή τοι φρένες οἴχονθ̓, ᾗς τὸ πάρος περ ἔκλἐ ἐπ̓ ἀνθρώπους ξείνους ἠδ̓ οἷσιν ἀνάσσεις;

24.535-24.537

πάντας γὰρ ἐπ̓ ἀνθρώπους ἐκέκαστο ὄλβῳ τε πλούτῳ τε, ἄνασσε δὲ Μυρμιδόνεσσι, καί οἱ θνητῷ ἐόντι θεὰν ποίησαν ἄκοιτιν.

1.37-1.41

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̓ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα, ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί̓ ἔκηα ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[to be lord, master, owner, to rule, in]

23.472Τυδέος

Τυδεύς (40) [Λ] 23.470-23.472

Τυδέος masculine genitive singular

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

4.365-4.366

εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα ἑσταότ̓ ἔν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι·

[Tydeus]

ἱπποδάμου υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 23.470-23.472

υἱὸς masculine nominative singular

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

[a son]

κρατερὸς

κρατερός (122) [Λ] 23.470-23.472

κρατερὸς masculine nominative singular

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

23.811-23.812

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ ἄρα Τυδεΐδης ὦρτο, κρατερὸς Διομήδης.

23.836-23.838

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ἂν δὲ Λεοντῆος κρατερὸν μένος ἀντιθέοιο, ἂν δ̓ Αἴας Τελαμωνιάδης καὶ δῖος Ἐπειός.

[strong, stout, mighty]

Διομήδης

Διομήδης (80) [Λ] 23.470-23.472

Διομήδης masculine nominative singular

23.811-23.812

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ ἄρα Τυδεΐδης ὦρτο, κρατερὸς Διομήδης.

2.559-2.564

2.567

συμπάντων δ̓ ἡγεῖτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[Diomedes(Zeus-counselled)]

. 23.473τὸν δ̓ αἰσχρῶς ἐνένιπεν

ἐνίπτω (10) [Λ] 23.473

ἐνένιπεν 3rd person singular active aorist indicative

24.768-24.772

ἀλλ̓ εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνὶ μεγάροισιν ἐνίπτοι δαέρων ἢ γαλόων ἢ εἰνατέρων εὐπέπλων, ἢ ἑκυρή, ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί, ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι παραιφάμενος κατέρυκες σῇ τ̓ ἀγανοφροσύνῃ καὶ σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσι.

2.244-2.245

τῷ δ̓ ὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς, καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

3.426-3.427

ἔνθα κάθιζ̓ Ἑλένη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο ὄσσε πάλιν κλίνασα, πόσιν δ̓ ἠνίπαπε μύθῳ·

[to reprove, upbraid]

Ὀϊλῆος

Ὀιλεύς (14) [Λ] 23.473

Ὀϊλῆος masculine genitive singular

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.754-23.756

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις, ἔπειτα δὲ Νέστορος υἱὸς Ἀντίλοχος·

2.527-2.529

Λοκρῶν δ̓ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας μείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας ἀλλὰ πολὺ μείων·

ταχὺς

ταχύς (91) [Λ] 23.473

ταχὺς masculine nominative singular

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.754-23.756

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις, ἔπειτα δὲ Νέστορος υἱὸς Ἀντίλοχος·

[quick, swift, fleet]

Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 23.473

Αἴας masculine nominative singular

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

[Ajax]

· 23.474Ἰδομενεῦ

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 23.474

Ἰδομενεῦ masculine vocative singular

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

τί πάρος λαβρεύεαι; αἳ δέ τ̓ ἄνευθεν 23.475ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.474-23.475

ἵπποι feminine nominative plural

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.485-23.487

23.495-23.496

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε ἵππους·

[a horse, mare]

ἀερσίποδες

ἀερσίπους (3) [Λ] 23.474-23.475

ἀερσίποδες feminine nominative plural

3.326-3.327

οἳ μὲν ἔπειθ̓ ἵζοντο κατὰ στίχας, ἧχι ἑκάστῳ ἵπποι ἀερσίποδες καὶ ποικίλα τεύχἐ ἔκειτο·

18.530-18.532

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσὶν εἰράων προπάροιθε καθήμενοι, αὐτίκ̓ ἐφ̓ ἵππων βάντες ἀερσιπόδων μετεκίαθον, αἶψα δ̓ ἵκοντο.

[lifting the feet, brisk-trotting]

πολέος

πολύς (468) [Λ] 23.474-23.475

πολέος neuter genitive singular

23.504-23.506

οὐ δέ τι πολλὴ γίγνετ̓ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν ἐν λεπτῇ κονίῃ·

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

[much, many]

πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 23.474-23.475

πεδίοιο neuter genitive singular

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

24.329-24.332

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ̓ ἀφίκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ̓ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν ἐς πεδίον προφανέντε·

[a plain]

δίενται. 23.476οὔ τε νεώτατός ἐσσι

εἰμί (1088) [Λ] 23.476-23.477

ἐσσι 2nd person singular active present indicative

23.478-23.479

οὐ δέ τί σε χρὴ λαβραγόρην ἔμεναι·

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

[to be]

μετ̓ Ἀργείοισι

Ἀργεῖος (47) [Λ] 23.476-23.477

Ἀργείοισι masculine dative plural

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

[of/from Argos, Argive]

τοσοῦτον

τοσοῦτος (3) [Λ] 23.476-23.477

τοσοῦτον neuter accusative singular

2.326-2.329

ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτὴν ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα, ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτ̓ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι, τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[so large, so tall]

, 23.477οὔτέ τοι ὀξύτατον

ὀξύς (103) [Λ] 23.476-23.477

ὀξύτατον neuter accusative singular

24.391-24.393

1.188-1.192

2.221-2.222

τότ̓ αὖτ̓ Ἀγαμέμνονι δίῳ ὀξέα κεκλήγων λέγ̓ ὀνείδεα·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

κεφαλῆς

κεφαλή (73) [Λ] 23.476-23.477

κεφαλῆς feminine genitive singular

23.765-23.766

κὰδ δ̓ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ̓ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς αἰεὶ ῥίμφα θέων·

24.163-24.165

24.275-24.278

ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπ̓ ἀπήνης νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσἰ ἄποινα, ζεῦξαν δ̓ ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς, τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

[the head]

ἐκδέρκεται ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 23.476-23.477

ὄσσε neuter nominative dual

24.637-24.640

1.103-1.104

μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι πίμπλαντ̓, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐΐκτην·

1.200

δεινὼ δέ οἱ ὄσσε φάανθεν·

[the two eyes]

· 23.478ἀλλ̓ αἰεὶ μύθοις

μῦθος (147) [Λ] 23.478

μύθοις masculine dative plural

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.657

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.706

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

λαβρεύεαι· οὐ δέ τί σε χρὴ

χρή (28) [Λ] 23.478-23.479

χρὴ 3rd person singular active present indicative

23.644-23.645

ἐμὲ δὲ χρὴ γήραϊ λυγρῷ πείθεσθαι, τότε δ̓ αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν.

1.216-1.217

χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον·

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

[it is fated, necessary]

23.479λαβραγόρην ἔμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 23.478-23.479

ἔμεναι active present infinitive

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

[to be]

· πάρα

πάρειμι (23) [Λ] 23.479

πάρα 3rd person plural active present indicative

24.473-24.475

τὼ δὲ δύ̓ οἴω ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος ποίπνυον παρεόντε·

1.174-1.175

πάῤ ἔμοιγε καὶ ἄλλοι οἵ κέ με τιμήσουσι, μάλιστα δὲ μητίετα Ζεύς.

1.213-1.214

καί ποτέ τοι τρὶς τόσσα παρέσσεται ἀγλαὰ δῶρα ὕβριος εἵνεκα τῆσδε·

[be present]

γὰρ καὶ ἀμείνονες

ἀμείνων (36) [Λ] 23.479

ἀμείνονες masculine nominative plural comparative

23.605

δεύτερον αὖτ̓ ἀλέασθαι ἀμείνονας ἠπεροπεύειν.

24.52

οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐ δέ τ̓ ἄμεινον.

1.116

ἀλλὰ καὶ ὧς ἐθέλω δόμεναι πάλιν εἰ τό γ̓ ἄμεινον·

[better, abler, stronger, braver]

ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 23.479

ἄλλοι masculine nominative plural

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.494

καὶ δ̓ ἄλλῳ νεμεσᾶτον ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι.

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

[other, another]

. 23.480ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.480-23.481

ἵπποι feminine nominative plural

23.485-23.487

23.495-23.496

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε ἵππους·

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

[a horse, mare]

δ̓ αὐταὶ

αὐτός (604) [Λ] 23.480-23.481

αὐταὶ feminine nominative plural

23.480-23.481

ἵπποι δ̓ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, Εὐμήλου, ἐν δ̓ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.496-23.497

οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἔασι

εἰμί (1088) [Λ] 23.480-23.481

ἔασι 3rd person plural active present indicative

23.483-23.484

Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

[to be]

παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ, 23.481Εὐμήλου

Εὔμηλος (8) [Λ] 23.480-23.481

Εὐμήλου masculine genitive singular

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

23.564-23.565

ὃ δ̓ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν, Εὐμήλῳ δ̓ ἐν χερσὶ τίθει·

2.711-2.715

οἳ δὲ Φερὰς ἐνέμοντο παραὶ Βοιβηΐδα λίμνην Βοίβην καὶ Γλαφύρας καὶ ἐϋκτιμένην Ἰαωλκόν, τῶν ἦρχ̓ Ἀδμήτοιο φίλος πάϊς ἕνδεκα νηῶν Εὔμηλος, τὸν ὑπ̓ Ἀδμήτῳ τέκε δῖα γυναικῶν Ἄλκηστις Πελίαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη.

[Eumelus]

, ἐν δ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 23.480-23.481

αὐτὸς masculine nominative singular

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.496-23.497

οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται·

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 23.480-23.481

ἔχων masculine nominative singular active present participle

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

23.581-23.585

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

[to have]

εὔληρα βέβηκε

βαίνω (222) [Λ] 23.480-23.481

βέβηκε 3rd person singular active perfect indicative

23.685-23.687

23.710-23.713

24.95-24.96

βῆ δ̓ ἰέναι, πρόσθεν δὲ ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ἡγεῖτ̓·

[to walk, step]

. 23.482τὸν δὲ χολωσάμενος

χολόω (48) [Λ] 23.482

χολωσάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

24.55

τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη·

[to make angry, provoke, anger]

Κρητῶν

Κρής (12) [Λ] 23.482

Κρητῶν masculine genitive plural

2.645-2.649

3.230-3.231

Ἰδομενεὺς δ̓ ἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣς ἕστηκ̓, ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται.

3.230-3.231

Ἰδομενεὺς δ̓ ἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣς ἕστηκ̓, ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται.

[a Cretan]

ἀγὸς

ἀγός (22) [Λ] 23.482

ἀγὸς masculine nominative singular

3.230-3.231

Ἰδομενεὺς δ̓ ἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣς ἕστηκ̓, ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται.

4.265

τὸν δ̓ αὖτ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

4.519-4.520

βάλε δὲ Θρῃκῶν ἀγὸς ἀνδρῶν Πείρως Ἰμβρασίδης ὃς ἄῤ Αἰνόθεν εἰληλούθει.

[a leader, chief]

ἀντίον

ἀντίος (49) [Λ] 23.482

ἀντίον neuter accusative singular

23.586

τὸν δ̓ αὖτ̓ Ἀντίλοχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·

24.332-24.333

ἰδὼν δ̓ ἐλέησε γέροντα, αἶψα δ̓ ἄῤ Ἑρμείαν υἱὸν φίλον ἀντίον ηὔδα·

1.534-1.535

οὐ δέ τις ἔτλη μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ̓ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.

[set against]

ηὔδα

αὐδάω (38) [Λ] 23.482

ηὔδα 3rd person singular active imperfect indicative

23.586

τὸν δ̓ αὖτ̓ Ἀντίλοχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·

24.306-24.307

εὔχετ̓ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον οὐρανὸν εἰσανιδών, καὶ φωνήσας ἔπος ηὔδα·

24.332-24.333

ἰδὼν δ̓ ἐλέησε γέροντα, αἶψα δ̓ ἄῤ Ἑρμείαν υἱὸν φίλον ἀντίον ηὔδα·

[to utter sounds, speak]

· 23.483Αἶαν

Αἴας (190) [Λ] 23.483-23.484

Αἶαν masculine vocative singular

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

23.708-23.709

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

[Ajax]

νεῖκος

νεῖκος (29) [Λ] 23.483-23.484

νεῖκος neuter accusative singular

24.107-24.108

ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρωρεν Ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι καὶ Ἀχιλλῆϊ πτολιπόρθῳ·

2.375-2.376

ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν, ὅς με μετ̓ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.

3.86-3.87

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρεν.

[a quarrel, wrangle, strife]

ἄριστε

ἄριστος (138) [Λ] 23.483-23.484

ἄριστε masculine vocative singular

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

23.658-23.660

23.668-23.669

ἡμίονον δ̓ οὔ φημί τιν̓ ἀξέμεν ἄλλον Ἀχαιῶν πυγμῇ νικήσαντ̓, ἐπεὶ εὔχομαι εἶναι ἄριστος.

[best]

κακοφραδὲς ἄλλά

ἄλλος (396) [Λ] 23.483-23.484

ἄλλά neuter accusative plural

23.494

καὶ δ̓ ἄλλῳ νεμεσᾶτον ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι.

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

[other, another]

τε πάντα

πᾶς (546) [Λ] 23.483-23.484

πάντα neuter accusative plural

23.539

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε.

23.592-23.595

23.626

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα τέκος κατὰ μοῖραν ἔειπες·

[all, the whole]

23.484δεύεαι

δεύω (22) [Λ] 23.483-23.484

δεύεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

24.69-24.70

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

[to wet, drench]

Ἀργείων

Ἀργεῖος (47) [Λ] 23.483-23.484

Ἀργείων masculine genitive plural

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.567-23.569

ἐν δ̓ ἄρα κῆρυξ χειρὶ σκῆπτρον ἔθηκε, σιωπῆσαί τε κέλευσεν Ἀργείους·

[of/from Argos, Argive]

, ὅτι τοι νόος ἐστὶν

εἰμί (1088) [Λ] 23.483-23.484

ἐστὶν 3rd person singular active present indicative

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

[to be]

ἀπηνής

ἀπηνής (6) [Λ] 23.483-23.484

ἀπηνής masculine nominative singular

23.609-23.611

τώ τοι λισσομένῳ ἐπιπείσομαι, ἠδὲ καὶ ἵππον δώσω ἐμήν περ ἐοῦσαν, ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε ὡς ἐμὸς οὔ ποτε θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

15.93-15.94

οἶσθα καὶ αὐτὴ οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

[ungentle, harsh, rough, hard]

. 23.485δεῦρό νυν ἢ τρίποδος

τρίπους (20) [Λ] 23.485-23.487

τρίποδος masculine genitive singular

23.510-23.513

23.700-23.703

23.717-23.718

οἳ δὲ μάλ̓ αἰεὶ νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο·

[three-footed, of or with three feet]

περιδώμεθον ἠὲ λέβητος

λέβης (10) [Λ] 23.485-23.487

λέβητος masculine genitive singular

23.613

ὃ δ̓ ἔπειτα λέβηθ̓ ἕλε παμφανόωντα.

23.884-23.886

24.232-24.235

χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα, ἐκ δὲ δύ̓ αἴθωνας τρίποδας, πίσυρας δὲ λέβητας, ἐκ δὲ δέπας περικαλλές, ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας·

[a kettle]

, 23.486ἴστορα δ̓ Ἀτρεΐδην

Ἀτρείδης (161) [Λ] 23.485-23.487

Ἀτρεΐδην masculine accusative singular

23.658-23.660

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

23.890

Ἀτρεΐδη·

[son of Atreus]

Ἀγαμέμνονα

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 23.485-23.487

Ἀγαμέμνονα masculine accusative singular

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

23.895

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

24.653-24.655

τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν, αὐτίκ̓ ἂν ἐξείποι Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν, καί κεν ἀνάβλησις λύσιος νεκροῖο γένηται.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

θείομεν

τίθημι (194) [Λ] 23.485-23.487

θείομεν 1st person plural active aorist subjunctive

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

23.564-23.565

ὃ δ̓ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν, Εὐμήλῳ δ̓ ἐν χερσὶ τίθει·

23.567-23.569

ἐν δ̓ ἄρα κῆρυξ χειρὶ σκῆπτρον ἔθηκε, σιωπῆσαί τε κέλευσεν Ἀργείους·

[to set, put, place]

ἄμφω

ἄμφω (43) [Λ] 23.485-23.487

ἄμφω masculine nominative dual

23.685-23.687

23.731-23.732

ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

1.195-1.196

πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε·

[both]

, 23.487ὁππότεραι

ὁπότερος (11) [Λ] 23.485-23.487

ὁππότεραι feminine nominative plural

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

3.71-3.72

ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται, κτήμαθ̓ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδ̓ ἀγέσθω·

3.92-3.93

ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται κτήμαθ̓ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδ̓ ἀγέσθω·

[which of two, whether of the twain]

πρόσθ̓ ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.485-23.487

ἵπποι feminine nominative plural

23.495-23.496

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε ἵππους·

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

23.500-23.501

οἳ δέ οἱ ἵπποι ὑψόσ̓ ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

[a horse, mare]

, ἵνα γνώῃς

γιγνώσκω (73) [Λ] 23.485-23.487

γνώῃς 2nd person singular active aorist subjunctive

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

23.609-23.611

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

ἀποτίνων

ἀποτίνω (12) [Λ] 23.485-23.487

ἀποτίνων masculine nominative singular active present participle

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

3.284-3.287

εἰ δέ κ̓ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος, Τρῶας ἔπειθ̓ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ̓ ἀποδοῦναι, τιμὴν δ̓ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

3.457-3.460

νίκη μὲν δὴ φαίνετ̓ ἀρηϊφίλου Μενελάου, ὑμεῖς δ̓ Ἀργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ ἔκδοτε, καὶ τιμὴν ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

[to pay back, repay, return]

. 23.488ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 23.488-23.489

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

23.539

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε.

[to say, to claim]

, ὄρνυτο

ὄρνυμι (172) [Λ] 23.488-23.489

ὄρνυτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.664-23.666

23.689-23.690

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ἐπειός, κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον·

23.707

ὄρνυσθ̓ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθον.

[to stir, stir up]

δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος

Ὀιλεύς (14) [Λ] 23.488-23.489

Ὀϊλῆος masculine genitive singular

23.754-23.756

2.527-2.529

Λοκρῶν δ̓ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας μείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας ἀλλὰ πολὺ μείων·

2.727-2.728

ἀλλὰ Μέδων κόσμησεν Ὀϊλῆος νόθος υἱός, τόν ῥ̓ ἔτεκεν Ῥήνη ὑπ̓ Ὀϊλῆϊ πτολιπόρθῳ.

ταχὺς

ταχύς (91) [Λ] 23.488-23.489

ταχὺς masculine nominative singular

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.754-23.756

24.144-24.148

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσ̓ ἕδος Οὐλύμποιο ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

[quick, swift, fleet]

Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 23.488-23.489

Αἴας masculine nominative singular

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

23.708-23.709

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

[Ajax]

23.489χωόμενος

χώομαι (38) [Λ] 23.488-23.489

χωόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

23.602-23.604

Ἀντίλοχε νῦν μέν τοι ἐγὼν ὑποείξομαι αὐτὸς χωόμενος, ἐπεὶ οὔ τι παρήορος οὐ δ̓ ἀεσίφρων ἦσθα πάρος·

24.605-24.607

24.732-24.738

σὺ δ̓ αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ ἢ πατέῤ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

[to be angry, wroth, indignant]

χαλεποῖσιν

χαλεπός (19) [Λ] 23.488-23.489

χαλεποῖσιν neuter dative plural

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

23.623

ἤδη γὰρ χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει.

1.546

χαλεποί τοι ἔσοντ̓ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ·

[hard to bear, painful; difficult]

ἀμείψασθαι

ἀμείβω (75) [Λ] 23.488-23.489

ἀμείψασθαι middle aorist infinitive

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

23.557

καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[change, alternate, respond]

ἐπέεσσι

ἔπος (211) [Λ] 23.488-23.489

ἐπέεσσι neuter dative plural

23.492-23.493

μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε.

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

[a word]

· 23.490καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις

ἔρις (43) [Λ] 23.490-23.491

ἔρις feminine nominative singular

1.8

τίς τ̓ ἄρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι;

1.177

αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε·

1.210

ἀλλ̓ ἄγε λῆγ̓ ἔριδος, μη δὲ ξίφος ἕλκεο χειρί·

[strife, quarrel, debate, contention]

γένετ̓

γίγνομαι (173) [Λ] 23.490-23.491

γένετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

23.504-23.506

οὐ δέ τι πολλὴ γίγνετ̓ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν ἐν λεπτῇ κονίῃ·

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

23.632-23.633

ἔνθ̓ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ̓, οὔ τ̓ ἄῤ Ἐπειῶν οὔ τ̓ αὐτῶν Πυλίων οὔ τ̓ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

[become, be born]

ἀμφοτέροισιν

ἀμφότερος (76) [Λ] 23.490-23.491

ἀμφοτέροισιν masculine dative plural

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

23.573-23.575

23.736

νίκη δ̓ ἀμφοτέροισιν·

[each of two, both]

, 23.491εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 23.490-23.491

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.540-23.542

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

[Achilles]

αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 23.490-23.491

αὐτὸς masculine nominative singular

23.496-23.497

οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται·

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἀνίστατο

ἀνίστημι (48) [Λ] 23.490-23.491

ἀνίστατο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

23.634-23.635

πὺξ μὲν ἐνίκησα Κλυτομήδεα Ἤνοπος υἱόν, Ἀγκαῖον δὲ πάλῃ Πλευρώνιον, ὅς μοι ἀνέστη·

[to make to stand up, raise up]

καὶ φάτο

φημί (406) [Λ] 23.490-23.491

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

23.539

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε.

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

[to say, to claim]

μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 23.490-23.491

μῦθον masculine accusative singular

23.657

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.706

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

23.752

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

· 23.492μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν

χαλεπός (19) [Λ] 23.492-23.493

χαλεποῖσιν neuter dative plural

23.623

ἤδη γὰρ χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει.

1.546

χαλεποί τοι ἔσοντ̓ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ·

2.244-2.245

τῷ δ̓ ὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς, καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

[hard to bear, painful; difficult]

ἀμείβεσθον

ἀμείβω (75) [Λ] 23.492-23.493

ἀμείβεσθον 2nd person dual medio-passive present imperative

23.540-23.542

23.557

καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

[change, alternate, respond]

ἐπέεσσιν

ἔπος (211) [Λ] 23.492-23.493

ἐπέεσσιν neuter dative plural

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.543-23.544

ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος·

23.557

καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

23.493Αἶαν

Αἴας (190) [Λ] 23.492-23.493

Αἶαν masculine vocative singular

23.708-23.709

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

23.721-23.722

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

[Ajax]

Ἰδομενεῦ

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 23.492-23.493

Ἰδομενεῦ masculine vocative singular

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε

ἔοικα (69) [Λ] 23.492-23.493

ἔοικε 3rd person singular active perfect indicative

23.647-23.649

24.255-24.259

24.346-24.348

αἶψα δ̓ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε, βῆ δ̓ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.

[to be like; to look like]

. 23.494καὶ δ̓ ἄλλῳ

ἄλλος (396) [Λ] 23.494

ἄλλῳ masculine dative singular

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

23.579-23.580

εἰ δ̓ ἄγ̓ ἐγὼν αὐτὸς δικάσω, καί μ̓ οὔ τινά φημι ἄλλον ἐπιπλήξειν Δαναῶν·

[other, another]

νεμεσᾶτον

νεμεσάω (21) [Λ] 23.494

νεμεσᾶτον 2nd person dual active present indicative

24.53

μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς·

2.222-2.223

τῷ δ̓ ἄῤ Ἀχαιοὶ ἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τ̓ ἐνὶ θυμῷ.

4.413-4.414

οὐ γὰρ ἐγὼ νεμεσῶ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν ὀτρύνοντι μάχεσθαι ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·

[to feel just resentment, to be wroth at undeserved]

ὅτις τοιαῦτά

τοιοῦτος (15) [Λ] 23.494

τοιαῦτά neuter accusative plural

23.643-23.644

νῦν αὖτε νεώτεροι ἀντιοώντων ἔργων τοιούτων·

2.371-2.372

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον τοιοῦτοι δέκα μοι συμφράδμονες εἶεν Ἀχαιῶν·

5.274-5.275

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον, τὼ δὲ τάχ̓ ἐγγύθεν ἦλθον ἐλαύνοντ̓ ὠκέας ἵππους.

[such as this]

γε ῥέζοι

ῥέζω (52) [Λ] 23.494

ῥέζοι 3rd person singular active present optative

23.570

Ἀντίλοχε πρόσθεν πεπνυμένε ποῖον ἔρεξας.

23.862-23.864

αὐτίκα δ̓ ἰὸν ἧκεν ἐπικρατέως, οὐ δ̓ ἠπείλησεν ἄνακτι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

23.872-23.873

αὐτίκα δ̓ ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

. 23.495ἀλλ̓ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι

ἀγών (23) [Λ] 23.495-23.496

ἀγῶνι masculine dative singular

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.616-23.617

τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς Ἀργείων ἀν̓ ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς·

[a gathering; a contest, a struggle, a trial]

καθήμενοι

κάθημαι (18) [Λ] 23.495-23.496

καθήμενοι masculine nominative plural medio-passive perfect participle

24.161-24.163

24.403-24.404

ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐ δὲ δύνανται ἴσχειν ἐσσυμένους πολέμου βασιλῆες Ἀχαιῶν.

24.472-24.473

ἐν δέ μιν αὐτὸν εὗῤ, ἕταροι δ̓ ἀπάνευθε καθήατο·

[to be seated]

εἰσοράασθε

εἰσοράω (34) [Λ] 23.495-23.496

εἰσοράασθε 2nd person plural medio-passive present imperative

24.23-24.24

τὸν δ̓ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες, κλέψαι δ̓ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

24.206-24.208

24.480-24.483

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἄνδῤ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τ̓ ἐνὶ πάτρῃ φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δ̓ ἔχει εἰσορόωντας, ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα·

[to look into, look upon, view, behold]

23.496ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.495-23.496

ἵππους masculine accusative plural

23.497-23.498

τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

23.500-23.501

οἳ δέ οἱ ἵπποι ὑψόσ̓ ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

23.502-23.504

αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον·

[a horse, mare]

· οἳ δὲ τάχ̓ αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 23.496-23.497

αὐτοὶ masculine nominative plural

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἐπειγόμενοι

ἐπείγω (21) [Λ] 23.496-23.497

ἐπειγόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

23.623

ἤδη γὰρ χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει.

2.354-2.356

5.499-5.502

ὡς δ̓ ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱερὰς κατ̓ ἀλωὰς ἀνδρῶν λικμώντων, ὅτε τε ξανθὴ Δημήτηρ κρίνῃ ἐπειγομένων ἀνέμων καρπόν τε καὶ ἄχνας, αἳ δ̓ ὑπολευκαίνονται ἀχυρμιαί·

[to press down, weigh down; mid. hasten]

περὶ νίκης

νίκη (37) [Λ] 23.496-23.497

νίκης feminine genitive singular

23.638-23.640

23.681-23.682

τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ̓ αὐτῷ βούλετο νίκην.

23.717-23.718

οἳ δὲ μάλ̓ αἰεὶ νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο·

[victory]

23.497ἐνθάδ̓ ἐλεύσονται

ἔρχομαι (338) [Λ] 23.496-23.497

ἐλεύσονται 3rd person plural middle future indicative

23.499-23.500

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων, μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν·

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.547

τό κεν οὔ τι πανύστατος ἦλθε διώκων.

[to come]

· τότε δὲ γνώσεσθε

γιγνώσκω (73) [Λ] 23.497-23.498

γνώσεσθε 2nd person plural middle future indicative

23.609-23.611

23.660-23.662

ᾧ δέ κ̓ Ἀπόλλων δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί, ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

24.242

ἀτὰρ γνώσεσθε καὶ ὔμμες·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 23.497-23.498

ἕκαστος masculine nominative singular

24.1-24.2

λῦτο δ̓ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντ̓ ἰέναι.

1.549-1.550

ὃν δέ κ̓ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μη δὲ μετάλλα.

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

[every, every one, each, each one]

23.498ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.497-23.498

ἵππους masculine accusative plural

23.500-23.501

οἳ δέ οἱ ἵπποι ὑψόσ̓ ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

23.502-23.504

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

[a horse, mare]

Ἀργείων

Ἀργεῖος (47) [Λ] 23.497-23.498

Ἀργείων masculine genitive plural

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.567-23.569

ἐν δ̓ ἄρα κῆρυξ χειρὶ σκῆπτρον ἔθηκε, σιωπῆσαί τε κέλευσεν Ἀργείους·

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[of/from Argos, Argive]

, οἳ δεύτεροι

δεύτερος (29) [Λ] 23.497-23.498

δεύτεροι masculine nominative plural

23.537-23.538

ἀλλ̓ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς δεύτεῤ·

23.605

δεύτερον αὖτ̓ ἀλέασθαι ἀμείνονας ἠπεροπεύειν.

23.729-23.731

δεύτερος αὖτ̓ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, κίνησεν δ̓ ἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἄειρεν, ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν·

[second]

οἵ τε πάροιθεν. 23.499ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 23.499-23.500

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

23.539

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε.

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

23.579-23.580

εἰ δ̓ ἄγ̓ ἐγὼν αὐτὸς δικάσω, καί μ̓ οὔ τινά φημι ἄλλον ἐπιπλήξειν Δαναῶν·

[to say, to claim]

, Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 23.499-23.500

Τυδεΐδης masculine nominative singular

23.681-23.682

τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ̓ αὐτῷ βούλετο νίκην.

23.811-23.812

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ ἄρα Τυδεΐδης ὦρτο, κρατερὸς Διομήδης.

23.820-23.821

Τυδεΐδης δ̓ ἄῤ ἔπειτα ὑπὲρ σάκεος μεγάλοιο αἰὲν ἐπ̓ αὐχένι κῦρε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκῇ.

δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 23.499-23.500

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.547

τό κεν οὔ τι πανύστατος ἦλθε διώκων.

23.677-23.680

Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος, ὅς ποτε Θήβας δ̓ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο ἐς τάφον·

[to come]

διώκων

διώκω (27) [Λ] 23.499-23.500

διώκων masculine nominative singular active present participle

23.547

τό κεν οὔ τι πανύστατος ἦλθε διώκων.

5.65-5.66

τὸν μὲν Μηριόνης ὅτε δὴ κατέμαρπτε διώκων βεβλήκει γλουτὸν κατὰ δεξιόν·

5.221-5.223

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι·

[to pursue]

, 23.500μάστι δ̓ αἰὲν ἔλαυνε

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.499-23.500

ἔλαυνε 3rd person singular active imperfect indicative

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

[to drive, drive on, set in motion]

κατωμαδόν· οἳ δέ οἱ ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.500-23.501

ἵπποι masculine nominative plural

23.502-23.504

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

23.513

ὃ δ̓ ἔλυεν ὑφ̓ ἵππους.

[a horse, mare]

23.501ὑψόσ̓ ἀειρέσθην

ἀείρω (40) [Λ] 23.500-23.501

ἀειρέσθην 3rd person dual medio-passive imperfect indicative

23.729-23.731

23.855-23.856

ὃς μέν κε βάλῃ τρήρωνα πέλειαν, πάντας ἀειράμενος πελέκεας οἶκον δὲ φερέσθω·

23.882-23.883

ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης πελέκεας δέκα πάντας ἄειρε, Τεῦκρος δ̓ ἡμιπέλεκκα φέρεν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[to lift, heave, raise up]

ῥίμφα πρήσσοντε

πράσσω (8) [Λ] 23.500-23.501

πρήσσοντε masculine nominative dual active present participle

24.263-24.264

οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα, ταῦτά τε πάντ̓ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

24.550-24.551

οὐ γάρ τι πρήξεις ἀκαχήμενος υἷος ἑῆος, οὐ δέ μιν ἀνστήσεις, πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθῃσθα.

1.562-1.563

πρῆξαι δ̓ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι, ἀλλ̓ ἀπὸ θυμοῦ μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι·

[do,(w. adv) fare,(mid.) charge payment]

κέλευθον

κέλευθος (17) [Λ] 23.500-23.501

κέλευθον feminine accusative singular

1.312-1.313

οἳ μὲν ἔπειτ̓ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα, λαοὺς δ̓ Ἀτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν·

1.483

ἣ δ̓ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.

3.406-3.409

ἧσο παῤ αὐτὸν ἰοῦσα, θεῶν δ̓ ἀπόεικε κελεύθου, μη δ̓ ἔτι σοῖσι πόδεσσιν ὑποστρέψειας Ὄλυμπον, ἀλλ̓ αἰεὶ περὶ κεῖνον ὀΐζυε καί ἑ φύλασσε, εἰς ὅ κέ σ̓ ἢ ἄλοχον ποιήσεται ἢ ὅ γε δούλην.

[a road, way, path, track]

. 23.502αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον

ἡνίοχος (30) [Λ] 23.502-23.504

ἡνίοχον masculine accusative singular

5.231-5.232

μᾶλλον ὑφ̓ ἡνιόχῳ εἰωθότι καμπύλον ἅρμα οἴσετον, εἴ περ ἂν αὖτε φεβώμεθα Τυδέος υἱόν·

5.580-5.581

Ἀντίλοχος δὲ Μύδωνα βάλ̓ ἡνίοχον θεράποντα ἐσθλὸν Ἀτυμνιάδην·

8.87-8.90

ὄφῤ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε φασγάνῳ ἀΐσσων, τόφῤ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι ἦλθον ἀν̓ ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες Ἕκτορα·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

κονίης

κονία (56) [Λ] 23.502-23.504

κονίης feminine genitive singular

23.504-23.506

οὐ δέ τι πολλὴ γίγνετ̓ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν ἐν λεπτῇ κονίῃ·

23.731-23.732

ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

23.738-23.739

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο, καί ῥ̓ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.

[dust, a cloud of dust]

ῥαθάμιγγες

ῥαθάμιγξ (3) [Λ] 23.502-23.504

ῥαθάμιγγες feminine nominative plural

11.534-11.537

αἵματι δ̓ ἄξων νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον, ἃς ἄῤ ἀφ̓ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον αἵ τ̓ ἀπ̓ ἐπισσώτρων.

20.499-20.502

αἵματι δ̓ ἄξων νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον, ἃς ἄῤ ἀφ̓ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον αἵ τ̓ ἀπ̓ ἐπισσώτρων·

[a drop]

ἔβαλλον

βάλλω (314) [Λ] 23.502-23.504

ἔβαλλον 3rd person plural active imperfect indicative

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

23.638-23.640

23.695-23.697

φίλοι δ̓ ἀμφέσταν ἑταῖροι, οἵ μιν ἄγον δἰ ἀγῶνος ἐφελκομένοισι πόδεσσιν αἷμα παχὺ πτύοντα κάρη βάλλονθ̓ ἑτέρωσε·

[to throw]

, 23.503ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 23.502-23.504

ἅρματα neuter nominative plural

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

[a chariot]

δὲ χρυσῷ

χρυσός (36) [Λ] 23.502-23.504

χρυσῷ masculine dative singular

23.548-23.550

23.614-23.615

Μηριόνης δ̓ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα τέτρατος, ὡς ἔλασεν.

23.750-23.751

δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ, ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ̓ ἔθηκε.

[gold]

πεπυκασμένα

πυκάζω (9) [Λ] 23.502-23.504

πεπυκασμένα neuter nominative plural medio-passive perfect participle

24.580-24.581

κὰδ δ̓ ἔλιπον δύο φάρἐ ἐΰννητόν τε χιτῶνα, ὄφρα νέκυν πυκάσας δοίη οἶκον δὲ φέρεσθαι.

2.777-2.778

ἅρματα δ̓ εὖ πεπυκασμένα κεῖτο ἀνάκτων ἐν κλισίῃς·

8.124

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

[to make close, cover]

κασσιτέρῳ

κασσίτερος (10) [Λ] 23.502-23.504

κασσιτέρῳ masculine dative singular

23.560-23.562

δώσω οἱ θώρηκα, τὸν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων χάλκεον, ᾧ πέρι χεῦμα φαεινοῦ κασσιτέροιο ἀμφιδεδίνηται·

11.24-11.25

τοῦ δ̓ ἤτοι δέκα οἶμοι ἔσαν μέλανος κυάνοιο, δώδεκα δὲ χρυσοῖο καὶ εἴκοσι κασσιτέροιο·

11.32-11.35

ἂν δ̓ ἕλετ̓ ἀμφιβρότην πολυδαίδαλον ἀσπίδα θοῦριν καλήν, ἣν πέρι μὲν κύκλοι δέκα χάλκεοι ἦσαν, ἐν δέ οἱ ὀμφαλοὶ ἦσαν ἐείκοσι κασσιτέροιο λευκοί, ἐν δὲ μέσοισιν ἔην μέλανος κυάνοιο.

[tin]

τε 23.504ἵπποις

ἵππος (417) [Λ] 23.502-23.504

ἵπποις masculine dative plural

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

23.513

ὃ δ̓ ἔλυεν ὑφ̓ ἵππους.

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

[a horse, mare]

ὠκυπόδεσσιν

ὠκύπους (8) [Λ] 23.502-23.504

ὠκυπόδεσσιν masculine dative plural

5.731-5.732

ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν Ἥρη ἵππους ὠκύποδας, μεμαυῖ̓ ἔριδος καὶ ἀϋτῆς.

8.314-8.315

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

10.535

ἵππων μ̓ ὠκυπόδων ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει.

[swift-footed]

ἐπέτρεχον

ἐπιτρέχω (10) [Λ] 23.502-23.504

ἐπέτρεχον 3rd person plural active imperfect indicative

4.524-4.525

ὃ δ̓ ἐπέδραμεν ὅς ῥ̓ ἔβαλέν περ Πείροος, οὖτα δὲ δουρὶ παῤ ὀμφαλόν·

5.617-5.618

ὃ δ̓ ἐπέδραμε φαίδιμος Αἴας τεύχεα συλήσων·

10.354

τὼ μὲν ἐπεδραμέτην, ὃ δ̓ ἄῤ ἔστη δοῦπον ἀκούσας.

[to run upon]

· οὐ δέ τι πολλὴ

πολύς (468) [Λ] 23.504-23.506

πολλὴ feminine nominative singular

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

[much, many]

23.505γίγνετ̓

γίγνομαι (173) [Λ] 23.504-23.506

γίγνετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.526-23.527

εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ̓ οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

23.632-23.633

ἔνθ̓ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ̓, οὔ τ̓ ἄῤ Ἐπειῶν οὔ τ̓ αὐτῶν Πυλίων οὔ τ̓ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

23.670-23.671

οὐ δ̓ ἄρα πως ἦν ἐν πάντεσσ̓ ἔργοισι δαήμονα φῶτα γενέσθαι.

[become, be born]

ἐπισσώτρων

ἐπίσωτρον (6) [Λ] 23.504-23.506

ἐπισσώτρων neuter genitive plural

23.519-23.520

τοῦ μέν τε ψαύουσιν ἐπισσώτρου τρίχες ἄκραι οὐραῖαι·

5.724-5.725

τῶν ἤτοι χρυσέη ἴτυς ἄφθιτος, αὐτὰρ ὕπερθε χάλκἐ ἐπίσσωτρα προσαρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι·

11.534-11.537

αἵματι δ̓ ἄξων νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον, ἃς ἄῤ ἀφ̓ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον αἵ τ̓ ἀπ̓ ἐπισσώτρων.

[the metal hoop round the felloe]

ἁρματροχιὴ κατόπισθεν 23.506ἐν λεπτῇ

λεπτός (10) [Λ] 23.504-23.506

λεπτῇ feminine dative singular

23.590

κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

23.850-23.855

αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, κὰδ δ̓ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ̓ ἡμιπέλεκκα, ἱστὸν δ̓ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄῤ ἀνώγει τοξεύειν·

9.660-9.661

αἳ δ̓ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.

[(husked, threshed) fine, thin, delicate, subtle]

κονίῃ

κονία (56) [Λ] 23.504-23.506

κονίῃ feminine dative singular

23.731-23.732

ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

23.738-23.739

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο, καί ῥ̓ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.

2.149-2.151

τοὶ δ̓ ἀλαλητῷ νῆας ἔπ̓ ἐσσεύοντο, ποδῶν δ̓ ὑπένερθε κονίη ἵστατ̓ ἀειρομένη·

[dust, a cloud of dust]

· τὼ δὲ σπεύδοντε

σπεύδω (16) [Λ] 23.506

σπεύδοντε masculine nominative dual active present participle

23.766-23.767

ἴαχον δ̓ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοὶ νίκης ἱεμένῳ, μάλα δὲ σπεύδοντι κέλευον.

24.253

σπεύσατέ μοι κακὰ τέκνα κατηφόνες·

4.223-4.225

ἔνθ̓ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον οὐ δὲ καταπτώσσοντ̓ οὐ δ̓ οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι, ἀλλὰ μάλα σπεύδοντα μάχην ἐς κυδιάνειραν.

[to set a-going, to urge on, hasten, quicken]

πετέσθην

πέτομαι (38) [Λ] 23.506

πετέσθην 3rd person dual medio-passive imperfect indicative

23.844-23.847

23.880-23.881

ὠκὺς δ̓ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο, τῆλε δ̓ ἀπ̓ αὐτοῦ κάππεσε·

24.345

τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης.

[to fly]

. 23.507στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 23.507-23.508

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

23.534-23.535

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στὰς δ̓ ἄῤ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

23.581-23.585

23.657

στῆ δ̓ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[to make to stand]

δὲ μέσῳ

μέσος (103) [Λ] 23.507-23.508

μέσῳ masculine dative singular

23.573-23.575

23.685-23.687

23.704-23.705

ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ̓ ἐς μέσσον ἔθηκε, πολλὰ δ̓ ἐπίστατο ἔργα, τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον.

[middle, in the middle]

ἐν ἀγῶνι

ἀγών (23) [Λ] 23.507-23.508

ἀγῶνι masculine dative singular

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.616-23.617

τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς Ἀργείων ἀν̓ ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς·

23.654-23.655

ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδησ̓ ἐν ἀγῶνι ἑξέτἐ ἀδμήτην, ἥ τ̓ ἀλγίστη δαμάσασθαι·

[a gathering; a contest, a struggle, a trial]

, πολὺς

πολύς (468) [Λ] 23.507-23.508

πολὺς masculine nominative singular

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

23.548-23.550

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς καὶ πρόβατ̓, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

[much, many]

δ̓ ἀνεκήκιεν

ἀνακηκίω (3) [Λ] 23.507-23.508

ἀνεκήκιεν 3rd person singular active imperfect indicative

7.260-7.265

ἣ δὲ διαπρὸ ἤλυθεν ἐγχείη, στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα, τμήδην δ̓ αὐχέν̓ ἐπῆλθε, μέλαν δ̓ ἀνεκήκιεν αἷμα, ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς ἀπέληγε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ἀναχασσάμενος λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε·

13.704-13.705

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι πρυμνοῖσιν κεράεσσι πολὺς ἀνακηκίει ἱδρώς·

[to spout up, gush forth]

ἱδρὼς

ἱδρώς (18) [Λ] 23.507-23.508

ἱδρὼς masculine nominative singular

23.688-23.689

δεινὸς δὲ χρόμαδος γενύων γένετ̓, ἔρρεε δ̓ ἱδρὼς πάντοθεν ἐκ μελέων·

23.715-23.717

κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς, πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον·

4.26-4.28

πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδ̓ ἀτέλεστον, ἱδρῶ θ̓ ὃν ἵδρωσα μόγῳ, καμέτην δέ μοι ἵπποι λαὸν ἀγειρούσῃ, Πριάμῳ κακὰ τοῖό τε παισίν.

[sweat]

23.508ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 23.507-23.508

ἵππων masculine genitive plural

23.513

ὃ δ̓ ἔλυεν ὑφ̓ ἵππους.

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

[a horse, mare]

ἔκ τε λόφων

λόφος (12) [Λ] 23.507-23.508

λόφων masculine genitive plural

3.337

δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

6.467-6.470

ἂψ δ̓ ὃ πάϊς πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης ἐκλίνθη ἰάχων πατρὸς φίλου ὄψιν ἀτυχθεὶς ταρβήσας χαλκόν τε ἰδὲ λόφον ἱππιοχαίτην, δεινὸν ἀπ̓ ἀκροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας.

10.572-10.573

αὐτοὶ δ̓ ἱδρῶ πολλὸν ἀπενίζοντο θαλάσσῃ ἐσβάντες κνήμας τε ἰδὲ λόφον ἀμφί τε μηρούς.

[the back of the neck]

καὶ ἀπὸ στέρνοιο

στέρνον (16) [Λ] 23.507-23.508

στέρνοιο neuter genitive singular

2.474-2.479

3.193-3.194

μείων μὲν κεφαλῇ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, εὐρύτερος δ̓ ὤμοισιν ἰδὲ στέρνοισιν ἰδέσθαι.

4.105-4.108

αὐτίκ̓ ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸς ἀγρίου, ὅν ῥά ποτ̓ αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι βεβλήκει πρὸς στῆθος·

[the breast, chest]

χαμᾶζε. 23.509αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 23.509-23.510

αὐτὸς masculine nominative singular

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.553-23.554

περὶ δ̓ αὐτῆς πειρηθήτω ἀνδρῶν ὅς κ̓ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἐκ δίφροιο

δίφρος (69) [Λ] 23.509-23.510

δίφροιο masculine genitive singular

24.14-24.18

24.322-24.323

σπερχόμενος δ̓ ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου, ἐκ δ̓ ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.

24.572-24.578

Πηλεΐδης δ̓ οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω θεράποντες ἕποντο ἥρως Αὐτομέδων ἠδ̓ Ἄλκιμος, οὕς ῥα μάλιστα τῖ̓ Ἀχιλεὺς ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα, οἳ τόθ̓ ὑπὸ ζυγόφιν λύον ἵππους ἡμιόνους τε, ἐς δ̓ ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέροντος, κὰδ δ̓ ἐπὶ δίφρου εἷσαν·

[the chariot(board); seat]

χαμαὶ θόρε

θρῴσκω (22) [Λ] 23.509-23.510

θόρε 3rd person singular active aorist indicative

4.78-4.79

τῷ ἐϊκυῖ̓ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη, κὰδ δ̓ ἔθοῤ ἐς μέσσον·

5.161-5.164

7.181-7.183

ὣς ἄῤ ἔφαν, πάλλεν δὲ Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ, ἐκ δ̓ ἔθορε κλῆρος κυνέης ὃν ἄῤ ἤθελον αὐτοὶ Αἴαντος·

[to leap, spring]

παμφανόωντος

παμφανόων (14) [Λ] 23.509-23.510

παμφανόωντος masculine genitive singular active present participle

23.613

ὃ δ̓ ἔπειτα λέβηθ̓ ἕλε παμφανόωντα.

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

5.294-5.296

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ αἰόλα παμφανόωντα, παρέτρεσσαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

[bright-shining, beaming]

, 23.510κλῖνε

κλίνω (27) [Λ] 23.509-23.510

κλῖνε 3rd person singular active aorist indicative

3.134-3.135

οἳ δὴ νῦν ἕαται σιγῇ, πόλεμος δὲ πέπαυται, ἀσπίσι κεκλιμένοι, παρὰ δ̓ ἔγχεα μακρὰ πέπηγεν.

3.360

ὃ δ̓ ἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

3.426-3.427

ἔνθα κάθιζ̓ Ἑλένη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο ὄσσε πάλιν κλίνασα, πόσιν δ̓ ἠνίπαπε μύθῳ·

[to make to bend, slope; recline]

δ̓ ἄρα μάστιγα

μάστιξ (20) [Λ] 23.509-23.510

μάστιγα feminine accusative singular

23.641-23.642

ὃ μὲν ἔμπεδον ἡνιόχευεν, ἔμπεδον ἡνιόχεὐ, ὃ δ̓ ἄρα μάστιγι κέλευεν.

24.325-24.327

αὐτὰρ ὄπισθεν ἵπποι, τοὺς ὃ γέρων ἐφέπων μάστιγι κέλευε καρπαλίμως κατὰ ἄστυ·

24.440-24.442

ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, ἐν δ̓ ἔπνευσ̓ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.

[a whip, scourge]

ποτὶ ζυγόν

ζυγόν (18) [Λ] 23.509-23.510

ζυγόν neuter accusative singular

24.265-24.269

24.270

ἐκ δ̓ ἔφερον ζυγόδεσμον ἅμα ζυγῷ ἐννεάπηχυ.

24.279-24.280

ἵππους δὲ Πριάμῳ ὕπαγον ζυγόν, οὓς ὃ γεραιὸς αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλεν ἐϋξέστῃ ἐπὶ φάτνῃ.

[anything which joins two]

· οὐ δὲ μάτησεν

ματάω (3) [Λ] 23.510-23.513

μάτησεν 3rd person singular active aorist indicative

5.233-5.236

μὴ τὼ μὲν δείσαντε ματήσετον, οὐ δ̓ ἐθέλητον ἐκφερέμεν πολέμοιο τεὸν φθόγγον ποθέοντε, νῶϊ δ̓ ἐπαΐξας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς αὐτώ τε κτείνῃ καὶ ἐλάσσῃ μώνυχας ἵππους.

16.473-16.474

σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ ἀΐξας ἀπέκοψε παρήορον οὐ δ̓ ἐμάτησε·

[to be idle, to dally, loiter, linger]

23.511ἴφθιμος

ἴφθιμος (27) [Λ] 23.510-23.513

ἴφθιμος masculine nominative singular

1.1-1.7

3.336-3.337

κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν·

4.532-4.535

περίστησαν γὰρ ἑταῖροι Θρήϊκες ἀκρόκομοι δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες, οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν ὦσαν ἀπὸ σφείων·

[stout, strong, stalwart]

Σθένελος

Σθένελος (10) [Λ] 23.510-23.513

Σθένελος masculine nominative singular

2.559-2.564

οἳ δ̓ Ἄργός τ̓ εἶχον Τίρυνθά τε τειχιόεσσαν Ἑρμιόνην Ἀσίνην τε, βαθὺν κατὰ κόλπον ἐχούσας, Τροιζῆν̓ Ἠϊόνας τε καὶ ἀμπελόεντ̓ Ἐπίδαυρον, οἵ τ̓ ἔχον Αἴγιναν Μάσητά τε κοῦροι Ἀχαιῶν, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης καὶ Σθένελος, Καπανῆος ἀγακλειτοῦ φίλος υἱός·

4.367

πὰρ δέ οἱ ἑστήκει Σθένελος Καπανήϊος υἱός.

5.106-5.108

τὸν δ̓ οὐ βέλος ὠκὺ δάμασσεν, ἀλλ̓ ἀναχωρήσας πρόσθ̓ ἵπποιιν καὶ ὄχεσφιν ἔστη, καὶ Σθένελον προσέφη Καπανήϊον υἱόν·

[Sthenelus]

, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓

λαμβάνω (86) [Λ] 23.510-23.513

λάβ̓ 3rd person singular active aorist indicative

23.694-23.695

αὐτὰρ μεγάθυμος Ἐπειὸς χερσὶ λαβὼν ὤρθωσε·

23.710-23.713

24.39-24.43

[to take, seize, receive]

ἄεθλον

ἆθλον (26) [Λ] 23.510-23.513

ἄεθλον neuter accusative singular

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.551-23.552

τῶν οἱ ἔπειτ̓ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σ̓ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

23.615-23.616

πέμπτον δ̓ ὑπελείπετ̓ ἄεθλον, ἀμφίθετος φιάλη·

[the prize of contest]

, 23.512δῶκε

δίδωμι (254) [Λ] 23.510-23.513

δῶκε 3rd person singular active aorist indicative

23.537-23.538

ἀλλ̓ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς δεύτεῤ·

23.551-23.552

τῶν οἱ ἔπειτ̓ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σ̓ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

23.553

τὴν δ̓ ἐγὼ οὐ δώσω·

[to give]

δ̓ ἄγειν

ἄγω (175) [Λ] 23.510-23.513

ἄγειν active present infinitive

23.576-23.578

23.581-23.585

23.596-23.597

ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου·

[to lead]

ἑτάροισιν

ἑταῖρος (199) [Λ] 23.510-23.513

ἑτάροισιν masculine dative plural

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

23.563-23.564

ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ οἰσέμεναι κλισίηθεν·

23.612-23.613

ἦ ῥα, καὶ Ἀντιλόχοιο Νοήμονι δῶκεν ἑταίρῳ ἵππον ἄγειν·

[a comrade, companion, mate]

ὑπερθύμοισι

ὑπέρθυμος (19) [Λ] 23.510-23.513

ὑπερθύμοισι masculine dative plural

2.745-2.746

οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος υἱὸς ὑπερθύμοιο Κορώνου Καινεΐδαο·

4.365-4.366

εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα ἑσταότ̓ ἔν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι·

5.76-5.81

Εὐρύπυλος δ̓ Εὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον υἱὸν ὑπερθύμου Δολοπίονος, ὅς ῥα Σκαμάνδρου ἀρητὴρ ἐτέτυκτο, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ, τὸν μὲν ἄῤ Εὐρύπυλος, Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασ̓ ὦμον φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἔξεσε χεῖρα βαρεῖαν·

[high-spirited, high-minded, daring]

γυναῖκα

γυνή (96) [Λ] 23.510-23.513

γυναῖκα feminine accusative singular

23.704-23.705

ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ̓ ἐς μέσσον ἔθηκε, πολλὰ δ̓ ἐπίστατο ἔργα, τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον.

23.759-23.763

24.58

Ἕκτωρ μὲν θνητός τε γυναῖκά τε θήσατο μαζόν·

[a woman]

23.513καὶ τρίποδ̓

τρίπους (20) [Λ] 23.510-23.513

τρίποδ̓ masculine accusative singular

23.700-23.703

23.717-23.718

οἳ δὲ μάλ̓ αἰεὶ νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο·

24.232-24.235

χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα, ἐκ δὲ δύ̓ αἴθωνας τρίποδας, πίσυρας δὲ λέβητας, ἐκ δὲ δέπας περικαλλές, ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας·

[three-footed, of or with three feet]

ὠτώεντα φέρειν

φέρω (186) [Λ] 23.510-23.513

φέρειν active present infinitive

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

23.563-23.564

ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ οἰσέμεναι κλισίηθεν·

23.564-23.565

ὃ δ̓ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν, Εὐμήλῳ δ̓ ἐν χερσὶ τίθει·

[to bear]

· ὃ δ̓ ἔλυεν

λύω (85) [Λ] 23.513

ἔλυεν 3rd person singular active imperfect indicative

24.1-24.2

λῦτο δ̓ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντ̓ ἰέναι.

24.74-24.76

24.113-24.116

σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν Ἕκτοῤ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐ δ̓ ἀπέλυσεν, αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

[to loose]

ὑφ̓ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.513

ἵππους masculine accusative plural

23.514-23.515

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

[a horse, mare]

. 23.514τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀντίλοχος

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.514-23.515

Ἀντίλοχος masculine nominative singular

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

23.540-23.542

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

[Antilochus]

Νηλήϊος

Νηλεύς (5) [Λ] 23.514-23.515

Νηλήϊος masculine nominative singular

10.17-10.20

11.597-11.598

Νέστορα δ̓ ἐκ πολέμοιο φέρον Νηλήϊαι ἵπποι ἱδρῶσαι, ἦγον δὲ Μαχάονα ποιμένα λαῶν.

11.682-11.683

καὶ τὰ μὲν ἠλασάμεσθα Πύλον Νηλήϊον εἴσω ἐννύχιοι προτὶ ἄστυ·

[Neleus]

ἤλασεν

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.514-23.515

ἤλασεν 3rd person singular active aorist indicative

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

[to drive, drive on, set in motion]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.514-23.515

ἵππους masculine accusative plural

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

[a horse, mare]

23.515κέρδεσιν

κέρδος (4) [Λ] 23.514-23.515

κέρδεσιν neuter dative plural

23.708-23.709

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

10.224-10.225

σύν τε δύ̓ ἐρχομένω καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν ὅππως κέρδος ἔῃ·

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

[gain, profit, advantage]

, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος

παραφθάνω (3) [Λ] 23.514-23.515

παραφθάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

10.346-10.348

εἰ δ̓ ἄμμε παραφθαίησι πόδεσσιν, αἰεί μιν ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατόφι προτιειλεῖν ἔγχει ἐπαΐσσων, μή πως προτὶ ἄστυ ἀλύξῃ.

22.194-22.198

ὁσσάκι δ̓ ὁρμήσειε πυλάων Δαρδανιάων ἀντίον ἀΐξασθαι ἐϋδμήτους ὑπὸ πύργους, εἴ πως οἷ καθύπερθεν ἀλάλκοιεν βελέεσσι, τοσσάκι μιν προπάροιθεν ἀποστρέψασκε παραφθὰς πρὸς πεδίον·

[to overtake, outstrip]

Μενέλαον

Μενέλαος (132) [Λ] 23.514-23.515

Μενέλαον masculine accusative singular

23.516

ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ̓ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

[Menelaos]

· 23.516ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 23.516

Μενέλαος masculine nominative singular

23.522-23.523

τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ̓·

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

[Menelaos]

ἔχ̓

ἔχω (431) [Λ] 23.516

ἔχ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

23.581-23.585

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

23.780-23.781

στῆ δὲ κέρας μετὰ χερσὶν ἔχων βοὸς ἀγραύλοιο ὄνθον ἀποπτύων, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[to have]

ἐγγύθεν ὠκέας

ὠκύς (104) [Λ] 23.516

ὠκέας masculine accusative plural

23.773-23.776

23.880-23.881

ὠκὺς δ̓ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο, τῆλε δ̓ ἀπ̓ αὐτοῦ κάππεσε·

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

[quick, swift, fleet]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 23.516

ἵππους masculine accusative plural

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

[a horse, mare]

. 23.517ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 23.517-23.518

ὅσσον neuter accusative singular

23.844-23.847

23.890-23.891

ἴδμεν γὰρ ὅσον προβέβηκας ἁπάντων ἠδ̓ ὅσσον δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος·

23.890-23.891

ἴδμεν γὰρ ὅσον προβέβηκας ἁπάντων ἠδ̓ ὅσσον δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος·

[as much/many as]

δὲ τροχοῦ

τροχός (4) [Λ] 23.517-23.518

τροχοῦ masculine genitive singular

6.38-6.43

18.599-18.601

23.394-23.396

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη, ἀγκῶνάς τε περιδρύφθη στόμα τε ῥῖνάς τε, θρυλίχθη δὲ μέτωπον ἐπ̓ ὀφρύσι·

[wheel]

ἵππος

ἵππος (417) [Λ] 23.517-23.518

ἵππος masculine nominative singular

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

[a horse, mare]

ἀφίσταται

ἀφίστημι (10) [Λ] 23.517-23.518

ἀφίσταται 3rd person singular medio-passive present indicative

3.33-3.37

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα, ἂψ δ̓ ἀνεχώρησεν, ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς, ὣς αὖτις καθ̓ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχων δείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής.

4.338-4.340

ὦ υἱὲ Πετεῶο διοτρεφέος βασιλῆος, καὶ σὺ κακοῖσι δόλοισι κεκασμένε κερδαλεόφρον τίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε, μίμνετε δ̓ ἄλλους;

13.737-13.739

Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ κατὰ τεῖχος ἔβησαν οἳ μὲν ἀφεστᾶσιν σὺν τεύχεσιν, οἳ δὲ μάχονται παυρότεροι πλεόνεσσι κεδασθέντες κατὰ νῆας.

[to put away, remove;(mid.) revolt]

, ὅς ῥα ἄνακτα

ἄναξ (151) [Λ] 23.517-23.518

ἄνακτα masculine accusative singular

23.587-23.588

πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι σεῖο ἄναξ Μενέλαε, σὺ δὲ πρότερος καὶ ἀρείων.

23.677-23.680

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

[a lord, master]

23.518ἕλκῃσιν

ἕλκω (54) [Λ] 23.517-23.518

ἕλκῃσιν 3rd person singular active present subjunctive

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.714-23.715

τετρίγει δ̓ ἄρα νῶτα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἑλκόμενα στερεῶς·

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

[to draw, drag]

πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 23.517-23.518

πεδίοιο neuter genitive singular

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

24.329-24.332

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ̓ ἀφίκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ̓ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν ἐς πεδίον προφανέντε·

[a plain]

τιταινόμενος

τιταίνω (12) [Λ] 23.517-23.518

τιταινόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

2.390

ἱδρώσει δέ τευ ἵππος ἐΰξοον ἅρμα τιταίνων.

5.95-5.99

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

[to stretch]

σὺν ὄχεσφι

ὄχος (59) [Λ] 23.517-23.518

ὄχεσφι neuter dative plural

3.29

αὐτίκα δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

4.297-4.299

4.306-4.307

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων ἕτεῤ ἅρμαθ̓ ἵκηται ἔγχει ὀρεξάσθω, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερον οὕτω.

[a carriage, shelter]

· 23.519τοῦ μέν τε ψαύουσιν

ψαύω (4) [Λ] 23.519-23.520

ψαύουσιν 3rd person plural active present indicative

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

13.132-13.133

ψαῦον δ̓ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν·

16.216-16.217

ψαῦον δ̓ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισι.

[to touch]

ἐπισσώτρου

ἐπίσωτρον (6) [Λ] 23.519-23.520

ἐπισσώτρου neuter genitive singular

5.724-5.725

τῶν ἤτοι χρυσέη ἴτυς ἄφθιτος, αὐτὰρ ὕπερθε χάλκἐ ἐπίσσωτρα προσαρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι·

11.534-11.537

20.394-20.395

τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ·

[the metal hoop round the felloe]

τρίχες

θρίξ (7) [Λ] 23.519-23.520

τρίχες feminine nominative plural

24.358-24.360

3.271-3.273

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

[the hair of the head]

ἄκραι

ἄκρος (43) [Λ] 23.519-23.520

ἄκραι feminine nominative plural

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

2.311-2.313

ἔνθα δ̓ ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, νήπια τέκνα, ὄζῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ πετάλοις ὑποπεπτηῶτες ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα·

2.791-2.794

εἴσατο δὲ φθογγὴν υἷϊ Πριάμοιο Πολίτῃ, ὃς Τρώων σκοπὸς ἷζε ποδωκείῃσι πεποιθὼς τύμβῳ ἐπ̓ ἀκροτάτῳ Αἰσυήταο γέροντος, δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί·

[at the furthest point]

23.520οὐραῖαι· ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει

τρέχω (7) [Λ] 23.520-23.521

τρέχει 3rd person singular active present indicative

5.597-5.600

14.409-14.413

18.28-18.31

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

[to run]

, οὐ δέ τι πολλὴ

πολύς (468) [Λ] 23.520-23.521

πολλὴ feminine nominative singular

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

23.548-23.550

23.562

πολέος δέ οἱ ἄξιος ἔσται.

[much, many]

23.521χώρη

χώρα (5) [Λ] 23.520-23.521

χώρη feminine nominative singular

6.514-6.516

16.64-16.70

17.394-17.395

ὣς οἵ γ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνὶ χώρῃ εἵλκεον ἀμφότεροι·

[land]

μεσσηγὺς πολέος

πολύς (468) [Λ] 23.520-23.521

πολέος neuter genitive singular

23.548-23.550

23.562

πολέος δέ οἱ ἄξιος ἔσται.

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

[much, many]

πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 23.520-23.521

πεδίοιο neuter genitive singular

24.329-24.332

24.401

νῦν δ̓ ἦλθον πεδίον δ̓ ἀπὸ νηῶν·

[a plain]

θέοντος

θέω (62) [Λ] 23.520-23.521

θέοντος masculine genitive singular active present participle

23.621-23.623

οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐ δὲ παλαίσεις, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι, οὐ δὲ πόδεσσι θεύσεαι·

23.763-23.764

ὣς Ὀδυσεὺς θέεν ἐγγύθεν, αὐτὰρ ὄπισθεν ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι·

23.765-23.766

κὰδ δ̓ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ̓ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς αἰεὶ ῥίμφα θέων·

[to run]

· 23.522τόσσον

τόσος (69) [Λ] 23.522-23.523

τόσσον neuter accusative singular

23.844-23.847

24.229-24.231

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους, δώδεκα δ̓ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας, τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δ̓ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

[so great, so vast]

δὴ Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 23.522-23.523

Μενέλαος masculine nominative singular

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

23.576-23.578

Ἀντίλοχον ψεύδεσσι βιησάμενος Μενέλαος οἴχεται ἵππον ἄγων, ὅτι οἱ πολὺ χείρονες ἦσαν ἵπποι, αὐτὸς δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε.

[Menelaos]

ἀμύμονος

ἀμύμων (65) [Λ] 23.522-23.523

ἀμύμονος masculine genitive singular

24.84-24.86

1.92

καὶ τότε δὴ θάρσησε καὶ ηὔδα μάντις ἀμύμων·

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

[blameless, noble, excellent]

Ἀντιλόχοιο

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 23.522-23.523

Ἀντιλόχοιο masculine genitive singular

23.540-23.542

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

[Antilochus]

23.523λείπετ̓

λείπω (103) [Λ] 23.522-23.523

λείπετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.523-23.524

ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο, ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν·

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.638-23.640

οἴοισίν μ̓ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης, οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παῤ αὐτόθι λείπετ̓ ἄεθλα.

[to leave, quit]

· ἀτὰρ τὰ πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 23.523-23.524

πρῶτα neuter accusative plural

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

23.683-23.684

ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

[first]

καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο

λείπω (103) [Λ] 23.523-23.524

λέλειπτο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.638-23.640

24.144-24.148

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσ̓ ἕδος Οὐλύμποιο ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

[to leave, quit]

, 23.524ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν

κιχάνω (41) [Λ] 23.523-23.524

κίχανεν 3rd person singular active imperfect indicative

24.160

ἷξεν δ̓ ἐς Πριάμοιο, κίχεν δ̓ ἐνοπήν τε γόον τε.

1.26-1.28

2.18-2.19

τὸν δὲ κίχανεν εὕδοντ̓ ἐν κλισίῃ, περὶ δ̓ ἀμβρόσιος κέχυθ̓ ὕπνος.

[to reach, hit]

· ὀφέλλετο

ὀφέλλω (18) [Λ] 23.524-23.525

ὀφέλλετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

24.764

ὡς πρὶν ὤφελλον ὀλέσθαι.

1.352-1.354

μῆτερ ἐπεί μ̓ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα, τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης·

1.509-1.510

τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.

[[Epic, Aeolic] owe > ὀφείλω]

γὰρ μένος

μένος (136) [Λ] 23.524-23.525

μένος neuter nominative singular

23.836-23.838

24.3-24.8

24.198-24.199

αἰνῶς γάρ μ̓ αὐτόν γε μένος καὶ θυμὸς ἄνωγε κεῖσ̓ ἰέναι ἐπὶ νῆας ἔσω στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.

[might, force, strength, prowess, courage]

ἠῢ

ἐύς (29) [Λ] 23.524-23.525

ἠῢ neuter nominative singular

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

23.664-23.666

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός, ἅψατο δ̓ ἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε·

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

23.525ἵππου

ἵππος (417) [Λ] 23.524-23.525

ἵππου feminine genitive singular

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

[a horse, mare]

τῆς Ἀγαμεμνονέης

Ἀγαμεμνόνεος (3) [Λ] 23.524-23.525

Ἀγαμεμνονέης feminine genitive singular

10.325-10.327

23.293-23.295

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

καλλίτριχος

καλλίθριξ (9) [Λ] 23.524-23.525

καλλίτριχος feminine genitive singular

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

5.319-5.324

οὐ δ̓ υἱὸς Καπανῆος ἐλήθετο συνθεσιάων τάων ἃς ἐπέτελλε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης, ἀλλ̓ ὅ γε τοὺς μὲν ἑοὺς ἠρύκακε μώνυχας ἵππους νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας, Αἰνείαο δ̓ ἐπαΐξας καλλίτριχας ἵππους ἐξέλασε Τρώων μετ̓ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.

8.348-8.349

Ἕκτωρ δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους Γοργοῦς ὄμματ̓ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

[with beautiful manes]

Αἴθης

Αἴθη (3) [Λ] 23.524-23.525

Αἴθης feminine genitive singular

23.293-23.295

23.407-23.409

[name of a mare, Sorrel(Fire-bug)]

· 23.526εἰ δέ κ̓ ἔτι προτέρω γένετο

γίγνομαι (173) [Λ] 23.526-23.527

γένετο 3rd person singular middle aorist indicative

23.632-23.633

ἔνθ̓ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ̓, οὔ τ̓ ἄῤ Ἐπειῶν οὔ τ̓ αὐτῶν Πυλίων οὔ τ̓ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

23.670-23.671

οὐ δ̓ ἄρα πως ἦν ἐν πάντεσσ̓ ἔργοισι δαήμονα φῶτα γενέσθαι.

23.676

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

[become, be born]

δρόμος

δρόμος (9) [Λ] 23.526-23.527

δρόμος masculine nominative singular

23.758

τοῖσι δ̓ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος·

23.768-23.769

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκ̓ Ὀδυσσεὺς εὔχετ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν·

18.280-18.281

ἂψ πάλιν εἶσ̓ ἐπὶ νῆας, ἐπεί κ̓ ἐριαύχενας ἵππους παντοίου δρόμου ἄσῃ ὑπὸ πτόλιν ἠλασκάζων·

[a course, running, race]

ἀμφοτέροισι

ἀμφότερος (76) [Λ] 23.526-23.527

ἀμφοτέροισι masculine dative plural

23.573-23.575

23.736

νίκη δ̓ ἀμφοτέροισιν·

23.809

τεύχεα δ̓ ἀμφότεροι ξυνήϊα ταῦτα φερέσθων·

[each of two, both]

, 23.527τώ κέν μιν παρέλασσ̓

παρελαύνω (4) [Λ] 23.526-23.527

παρέλασσ̓ 3rd person singular active aorist indicative

23.638-23.640

23.382-23.384

23.427

στεινωπὸς γὰρ ὁδός, τάχα δ̓ εὐρυτέρη παρελάσσαι·

[to drive by]

οὐ δ̓ ἀμφήριστον ἔθηκεν

τίθημι (194) [Λ] 23.526-23.527

ἔθηκεν 3rd person singular active aorist indicative

23.564-23.565

ὃ δ̓ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν, Εὐμήλῳ δ̓ ἐν χερσὶ τίθει·

23.567-23.569

ἐν δ̓ ἄρα κῆρυξ χειρὶ σκῆπτρον ἔθηκε, σιωπῆσαί τε κέλευσεν Ἀργείους·

23.596-23.597

ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου·

[to set, put, place]

. 23.528αὐτὰρ Μηριόνης

Μηριόνης (57) [Λ] 23.528-23.529

Μηριόνης masculine nominative singular

23.614-23.615

Μηριόνης δ̓ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα τέτρατος, ὡς ἔλασεν.

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

23.870-23.871

σπερχόμενος δ̓ ἄρα Μηριόνης ἐξείρυσε χειρὸς τόξον·

[pudenda muliebria]

θεράπων

θεράπων (57) [Λ] 23.528-23.529

θεράπων masculine nominative singular

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

24.396

τοῦ γὰρ ἐγὼ θεράπων, μία δ̓ ἤγαγε νηῦς εὐεργής·

[a waiting-man, attendant]

ἐῢς

ἐύς (29) [Λ] 23.528-23.529

ἐῢς masculine nominative singular

23.664-23.666

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

Ἰδομενῆος

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 23.528-23.529

Ἰδομενῆος masculine genitive singular

23.859-23.860

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

23.887-23.888

ἂν μὲν ἄῤ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων, ἂν δ̓ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

23.529λείπετ̓

λείπω (103) [Λ] 23.528-23.529

λείπετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.638-23.640

24.144-24.148

24.255-24.259

ὤ μοι ἐγὼ πανάποτμος, ἐπεὶ τέκον υἷας ἀρίστους Τροίῃ ἐν εὐρείῃ, τῶν δ̓ οὔ τινά φημι λελεῖφθαι, Μήστορά τ̓ ἀντίθεον καὶ Τρωΐλον ἱππιοχάρμην Ἕκτορά θ̓, ὃς θεὸς ἔσκε μετ̓ ἀνδράσιν, οὐ δὲ ἐῴκει ἀνδρός γε θνητοῦ πάϊς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο.

[to leave, quit]

ἀγακλῆος Μενελάου

Μενέλαος (132) [Λ] 23.528-23.529

Μενελάου masculine genitive singular

23.566-23.567

τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος·

23.576-23.578

23.587-23.588

πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι σεῖο ἄναξ Μενέλαε, σὺ δὲ πρότερος καὶ ἀρείων.

[Menelaos]

δουρὸς

δόρυ (233) [Λ] 23.528-23.529

δουρὸς neuter genitive singular

23.636-23.637

Ἴφικλον δὲ πόδεσσι παρέδραμον ἐσθλὸν ἐόντα, δουρὶ δ̓ ὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον.

23.681-23.682

τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ̓ αὐτῷ βούλετο νίκην.

23.820-23.821

Τυδεΐδης δ̓ ἄῤ ἔπειτα ὑπὲρ σάκεος μεγάλοιο αἰὲν ἐπ̓ αὐχένι κῦρε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκῇ.

[tree, plank, spear]

ἐρωήν

ἐρωή (11) [Λ] 23.528-23.529

ἐρωήν feminine accusative singular

3.60-3.62

αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρὴς ὅς τ̓ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπ̓ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃ νήϊον ἐκτάμνῃσιν, ὀφέλλει δ̓ ἀνδρὸς ἐρωήν·

4.539-4.542

ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών, ὅς τις ἔτ̓ ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷ δινεύοι κατὰ μέσσον, ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη χειρὸς ἑλοῦσ̓, αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν·

11.357-11.360

ὄφρα δὲ Τυδεΐδης μετὰ δούρατος ᾤχετ̓ ἐρωὴν τῆλε διὰ προμάχων, ὅθι οἱ καταείσατο γαίης τόφῤ Ἕκτωρ ἔμπνυτο, καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας ἐξέλασ̓ ἐς πληθύν, καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

[any quick motion, rush, force]

· 23.530βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν

εἰμί (1088) [Λ] 23.530-23.531

ἔσαν 3rd person plural active imperfect indicative

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.548-23.550

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς καὶ πρόβατ̓, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

[to be]

καλλίτριχες

καλλίθριξ (9) [Λ] 23.530-23.531

καλλίτριχες masculine nominative plural

5.319-5.324

8.348-8.349

Ἕκτωρ δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους Γοργοῦς ὄμματ̓ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

10.488-10.493

ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς τὸν δ̓ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε, τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι ῥεῖα διέλθοιεν μη δὲ τρομεοίατο θυμῷ νεκροῖς ἀμβαίνοντες·

[with beautiful manes]

ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 23.530-23.531

ἵπποι masculine nominative plural

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

[a horse, mare]

, 23.531ἤκιστος δ̓ ἦν

εἰμί (1088) [Λ] 23.530-23.531

ἦν 3rd person singular active imperfect indicative

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.548-23.550

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς καὶ πρόβατ̓, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

[to be]

αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 23.530-23.531

αὐτὸς masculine nominative singular

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.553-23.554

περὶ δ̓ αὐτῆς πειρηθήτω ἀνδρῶν ὅς κ̓ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

23.576-23.578

Ἀντίλοχον ψεύδεσσι βιησάμενος Μενέλαος οἴχεται ἵππον ἄγων, ὅτι οἱ πολὺ χείρονες ἦσαν ἵπποι, αὐτὸς δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἐλαυνέμεν

ἐλαύνω (103) [Λ] 23.530-23.531

ἐλαυνέμεν active present infinitive

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.536

λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[to drive, drive on, set in motion]

ἅρμ̓

ἅρμα (59) [Λ] 23.530-23.531

ἅρμ̓ neuter accusative singular

23.532-23.533

υἱὸς δ̓ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[a chariot]

ἐν ἀγῶνι

ἀγών (23) [Λ] 23.530-23.531

ἀγῶνι masculine dative singular

23.616-23.617

τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς Ἀργείων ἀν̓ ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς·

23.654-23.655

ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδησ̓ ἐν ἀγῶνι ἑξέτἐ ἀδμήτην, ἥ τ̓ ἀλγίστη δαμάσασθαι·

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

[a gathering; a contest, a struggle, a trial]

. 23.532υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 23.532-23.533

υἱὸς masculine nominative singular

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

23.540-23.542

23.596-23.597

ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου·

[a son]

δ̓ Ἀδμήτοιο

Ἄδμητος (5) [Λ] 23.532-23.533

Ἀδμήτοιο masculine genitive singular

2.711-2.715

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

[Admetus]

πανύστατος ἤλυθεν

ἔρχομαι (338) [Λ] 23.532-23.533

ἤλυθεν 3rd person singular active aorist indicative

23.547

τό κεν οὔ τι πανύστατος ἦλθε διώκων.

23.677-23.680

23.736-23.737

ἀέθλια δ̓ ἶσ̓ ἀνελόντες ἔρχεσθ̓, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἀεθλεύωσιν Ἀχαιοί.

[to come]

ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 23.532-23.533

ἄλλων masculine genitive plural

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

23.579-23.580

εἰ δ̓ ἄγ̓ ἐγὼν αὐτὸς δικάσω, καί μ̓ οὔ τινά φημι ἄλλον ἐπιπλήξειν Δαναῶν·

23.592-23.595

εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο μεῖζον ἐπαιτήσειας, ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφὲς ἤματα πάντα ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός.