ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν, ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς, τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

8.1-8.3

Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, Ζεὺς δὲ θεῶν ἀγορὴν ποιήσατο τερπικέραυνος ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

[with yellow veil]

ἀπ̓ Ὠκεανοῖο

Ὠκεανός (18) [Λ] 19.1-19.2

Ὠκεανοῖο masculine genitive singular

οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ̓ Ὠκεανοῖο, οὔ τ̓ ἄρα νυμφάων αἵ τ̓ ἄλσεα καλὰ νέμονται καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

21.193-21.197

ἀλλ̓ οὐκ ἔστι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι, τῷ οὐ δὲ κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει, οὐ δὲ βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο, ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα καὶ πᾶσαι κρῆναι καὶ φρείατα μακρὰ νάουσιν·

23.205-23.207

εἶμι γὰρ αὖτις ἐπ̓ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα Αἰθιόπων ἐς γαῖαν, ὅθι ῥέζουσ̓ ἑκατόμβας ἀθανάτοις, ἵνα δὴ καὶ ἐγὼ μεταδαίσομαι ἱρῶν.

[Oceanus]

ῥοάων

ῥοή (11) [Λ] 19.1-19.2

ῥοάων feminine genitive plural

2.867-2.869

Νάστης αὖ Καρῶν ἡγήσατο βαρβαροφώνων, οἳ Μίλητον ἔχον Φθιρῶν τ̓ ὄρος ἀκριτόφυλλον Μαιάνδρου τε ῥοὰς Μυκάλης τ̓ αἰπεινὰ κάρηνα·

3.4-3.6

αἵ τ̓ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρον κλαγγῇ ταί γε πέτονται ἐπ̓ ὠκεανοῖο ῥοάων ἀνδράσι Πυγμαίοισι φόνον καὶ κῆρα φέρουσαι·

5.773-5.776

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Τροίην ἷξον ποταμώ τε ῥέοντε, ἧχι ῥοὰς Σιμόεις συμβάλλετον ἠδὲ Σκάμανδρος, ἔνθ̓ ἵππους ἔστησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη λύσασ̓ ἐξ ὀχέων, περὶ δ̓ ἠέρα πουλὺν ἔχευε·

[a river, stream, flood]

19.2ὄρνυθ̓

ὄρνυμι (172) [Λ] 19.1-19.2

ὄρνυθ̓ 3rd person singular medio-passive present indicative

αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

ἀλλ̓ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

ἀλλ̓ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

[to stir, stir up]

, ἵν̓ ἀθανάτοισι

ἀθάνατος (106) [Λ] 19.1-19.2

ἀθανάτοισι masculine dative plural

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

ἔδεισεν δ̓ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς, δείσας δ̓ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέ̓ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

ἀλλ̓ ἄγεθ̓, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μη δέ τι θυμῷ δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι ἀθανάτων, οἳ δ̓ αὖτ̓ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

[undying, immortal]

φόως

φόως (14) [Λ] 19.1-19.2

φόως neuter accusative singular

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν, ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς, τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

[light]

φέροι

φέρω (186) [Λ] 19.1-19.2

φέροι 3rd person singular active present optative

19.3

ἣ δ̓ ἐς νῆας ἵκανε θεοῦ πάρα δῶρα φέρουσα.

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[to bear]

ἠδὲ βροτοῖσιν

βροτός (45) [Λ] 19.1-19.2

βροτοῖσιν masculine dative plural

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

στρεπτὴ δὲ γλῶσσ̓ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ̓ ἔνι μῦθοι παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γ̓ ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσ̓·

[a mortal man]

· 19.3ἣ δ̓ ἐς νῆας

ναῦς (586) [Λ] 19.3

νῆας feminine accusative plural

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[a ship]

ἵκανε

ἱκάνω (61) [Λ] 19.3

ἵκανε 3rd person singular active imperfect indicative

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

[to come, arrive]

θεοῦ

θεός (400) [Λ] 19.3

θεοῦ masculine genitive singular

19.8-19.9

τέκνον ἐμὸν τοῦτον μὲν ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ κεῖσθαι, ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεῶν ἰότητι δαμάσθη·

τέρπετο δ̓ ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα.

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

[god]

πάρα δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.3

δῶρα neuter accusative plural

τέρπετο δ̓ ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα.

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

[a gift, present]

φέρουσα

φέρω (186) [Λ] 19.3

φέρουσα feminine nominative singular active present participle

ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους·

[to bear]

. 19.4εὗρε

εὑρίσκω (44) [Λ] 19.4-19.5

εὗρε 3rd person singular active aorist indicative

τὸν δ̓ εἴ πέρ τε λάθῃσι καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ, ἀλλά τ̓ ἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ·

24.83-24.84

εὗρε δ̓ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄλλαι εἵαθ̓ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί·

24.97-24.99

ἀκτὴν δ̓ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δ̓ ἄλλοι ἅπαντες εἵαθ̓ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.

[to find]

δὲ Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 19.4-19.5

Πατρόκλῳ masculine dative singular

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

[Patroclus]

περικείμενον ὃν

ἑός (167) [Λ] 19.4-19.5

ὃν masculine accusative singular

αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

[his, her own]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 19.4-19.5

φίλον masculine accusative singular

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

ἣ δ̓ ἐκύει φίλον υἱόν, ὃ δ̓ ἕβδομος ἑστήκει μείς·

[friend; loved, beloved, dear]

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 19.4-19.5

υἱὸν masculine accusative singular

19.23-19.27

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν, ἐκ δ̓ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.

ἣ δ̓ ἐκύει φίλον υἱόν, ὃ δ̓ ἕβδομος ἑστήκει μείς·

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

[a son]

19.5κλαίοντα

κλαίω (37) [Λ] 19.4-19.5

κλαίοντα masculine accusative singular active present participle

εἶπε δ̓ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι·

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

τώ σ̓ ἄμοτον κλαίω τεθνηότα μείλιχον αἰεί.

[to weep, lament, wail]

λιγέως· πολέες

πολύς (468) [Λ] 19.5-19.6

πολέες masculine nominative plural

ἀνδρῶν δ̓ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι ἢ εἴποι;

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[much, many]

δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν

αὐτός (604) [Λ] 19.5-19.6

αὐτὸν masculine accusative singular

ἀλλά τιν̓ οἴω ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπ̓ ἔγχεος ἡμετέροιο.

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἑταῖροι

ἑταῖρος (199) [Λ] 19.5-19.6

ἑταῖροι masculine nominative plural

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

[a comrade, companion, mate]

19.6μύρονθ̓

μύρω (12) [Λ] 19.5-19.6

μύρονθ̓ 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τε μήτηρ θ̓, ἥ μιν ἔτικτε δυσάμμορος, ἠδ̓ ἐγὼ αὐτός.

[to flow, run, trickle]

· ἣ δ̓ ἐν τοῖσι παρίστατο

παρίστημι (49) [Λ] 19.6-19.7

παρίστατο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

ἀλλ̓ ἄγεθ̓, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μη δέ τι θυμῷ δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι ἀθανάτων, οἳ δ̓ αὖτ̓ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

20.375

καὶ τότ̓ ἄῤ Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων·

[to make to stand]

δῖα

δῖος (218) [Λ] 19.6-19.7

δῖα feminine nominative singular

αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

19.47-19.49

τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς ἔγχει ἐρειδομένω·

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

θεάων, 19.7ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ

φύω (13) [Λ] 19.6-19.7

φῦ 3rd person singular active aorist indicative

21.350-21.352

καίοντο πτελέαι τε καὶ ἰτέαι ἠδὲ μυρῖκαι, καίετο δὲ λωτός τε ἰδὲ θρύον ἠδὲ κύπειρον, τὰ περὶ καλὰ ῥέεθρα ἅλις ποταμοῖο πεφύκει·

4.109

τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει·

4.482-4.484

ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν αἴγειρος ὣς ἥ ῥά τ̓ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο πεφύκει λείη, ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι ἐπ̓ ἀκροτάτῃ πεφύασι·

[to bring forth, produce, put forth]

χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 19.6-19.7

χειρὶ feminine dative singular

τέρπετο δ̓ ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα.

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ̓ οὐρανοῦ ἀστερόεντος χειρὶ περιστρέψας·

[the hand]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 19.6-19.7

ἔπος neuter accusative singular

αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

τ̓ ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 19.6-19.7

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

19.112

ὣς ἔφατο·

[to say, to claim]

ἔκ τ̓ ὀνόμαζε

ὀνομάζω (21) [Λ] 19.6-19.7

ὀνόμαζε 3rd person singular active imperfect indicative

21.356

καίετο δ̓ ἲς ποταμοῖο ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

22.414-22.415

πάντας δ̓ ἐλλιτάνευε κυλινδόμενος κατὰ κόπρον, ἐξονομακλήδην ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον·

24.126-24.127

ἣ δὲ μάλ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο καθέζετο πότνια μήτηρ, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to name]

· 19.8τέκνον

τέκνον (43) [Λ] 19.8-19.9

τέκνον neuter vocative singular

19.29

τέκνον μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

[a child]

ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 19.8-19.9

ἐμὸν neuter vocative singular

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

[mine]

τοῦτον

οὗτος (164) [Λ] 19.8-19.9

τοῦτον masculine accusative singular

19.29

τέκνον μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.

πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον καί τέ με νεικείεσκον·

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

[this; that]

μὲν ἐάσομεν

ἐάω (92) [Λ] 19.8-19.9

ἐάσομεν 1st person plural active aorist subjunctive

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

εἰ δέ κ̓ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων, ἢ Ἀχιλῆ̓ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι, αὐτίκ̓ ἔπειτα καὶ ἄμμι παῤ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται φυλόπιδος·

[to let, suffer, allow, permit]

ἀχνύμενοί

ἀχεύω (58) [Λ] 19.8-19.9

ἀχνύμενοί masculine nominative plural passive present participle

19.56-19.58

Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδ̓ ἀμφοτέροισιν ἄρειον ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

[grieving, sorrowing, mourning]

περ 19.9κεῖσθαι

κεῖμαι (105) [Λ] 19.8-19.9

κεῖσθαι medio-passive present infinitive

19.32-19.33

ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν, αἰεὶ τῷ γ̓ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.

νῦν δ̓ οἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι, οὓς ἐδάμασσεν Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν, ὑμεῖς δ̓ ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον·

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

, ἐπεὶ δὴ πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 19.8-19.9

πρῶτα neuter accusative plural

19.50

κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.

ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ̓ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν, οὐ δυνάμην λελαθέσθ̓ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

[first]

θεῶν

θεός (400) [Λ] 19.8-19.9

θεῶν masculine genitive plural

τέρπετο δ̓ ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα.

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.

[god]

ἰότητι

ἰότης (4) [Λ] 19.8-19.9

ἰότητι feminine dative singular

5.873-5.874

αἰεί τοι ῥίγιστα θεοὶ τετληότες εἰμὲν ἀλλήλων ἰότητι, χάριν ἄνδρεσσι φέροντες.

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

18.394-18.397

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον, ἥ μ̓ ἐσάωσ̓ ὅτε μ̓ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μ̓ ἐθέλησε κρύψαι χωλὸν ἐόντα·

[will, desire]

δαμάσθη

δαμάζω (105) [Λ] 19.8-19.9

δαμάσθη 3rd person singular passive aorist indicative

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

νῦν δ̓ οἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι, οὓς ἐδάμασσεν Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν, ὑμεῖς δ̓ ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον·

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

· 19.10τύνη δ̓ Ἡφαίστοιο

Ἥφαιστος (41) [Λ] 19.10-19.11

Ἡφαίστοιο masculine genitive singular

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

ἣ δ̓ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν ἵππουρις τρυφάλεια, περισσείοντο δ̓ ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

ἐλθόντες δ̓ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

[Hephaestus, god of fire]

πάρα κλυτὰ

κλυτός (45) [Λ] 19.10-19.11

κλυτὰ neuter accusative plural

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, βῆ ῥ̓ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων, ἷξε δ̓ ὅθ̓ Αἰνείας ἠδ̓ ὃ κλυτὸς ἦεν Ἀχιλλεύς.

21.157-21.159

αὐτὰρ ἐμοὶ γενεὴ ἐξ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος Ἀξιοῦ, ὃς κάλλιστον ὕδωρ ἐπὶ γαῖαν ἵησιν, ὃς τέκε Πηλεγόνα κλυτὸν ἔγχεϊ·

21.294-21.296

μὴ πρὶν παύειν χεῖρας ὁμοιΐου πολέμοιο πρὶν κατὰ Ἰλιόφι κλυτὰ τείχεα λαὸν ἐέλσαι Τρωϊκόν, ὅς κε φύγῃσι·

[heard of: renowned, famous]

τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 19.10-19.11

τεύχεα neuter accusative plural

19.12-19.13

ὡς ἄρα φωνήσασα θεὰ κατὰ τεύχἐ ἔθηκε πρόσθεν Ἀχιλλῆος·

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

[a tool, implement]

δέξο

δέχομαι (54) [Λ] 19.10-19.11

δέξο 2nd person singular middle aorist imperative

ὥς μοι δέχεται κακὸν ἐκ κακοῦ αἰεί.

20.376-20.378

Ἕκτορ μηκέτι πάμπαν Ἀχιλλῆϊ προμάχιζε, ἀλλὰ κατὰ πληθύν τε καὶ ἐκ φλοίσβοιο δέδεξο, μή πώς σ̓ ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ.

22.338-22.343

λίσσομ̓ ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων σῶν τε τοκήων μή με ἔα παρὰ νηυσὶ κύνας καταδάψαι Ἀχαιῶν, ἀλλὰ σὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο δῶρα τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ, σῶμα δὲ οἴκαδ̓ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

[to take, accept, receive]

19.11καλὰ

καλός (142) [Λ] 19.10-19.11

καλὰ neuter accusative plural

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

[beautiful]

μάλ̓, οἷ̓

οἷος (71) [Λ] 19.10-19.11

οἷ̓ neuter accusative plural

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γ̓ ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσ̓·

ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος, οἷον δὴ καὶ ὅδ̓ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

οὔ πώ τις ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 19.10-19.11

ἀνὴρ masculine nominative singular

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἕλκος ἔχων·

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐ δ̓ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·

[a man]

ὤμοισι

ὦμος (113) [Λ] 19.10-19.11

ὤμοισι masculine dative plural

19.372-19.373

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον χάλκεον·

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

ἔνθα Ποσειδάων κατ̓ ἄῤ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·

[shoulder(with the upper arm)]

φόρησεν

φορέω (25) [Λ] 19.10-19.11

φόρησεν 3rd person singular active aorist indicative

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς, δῆσε δ̓ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι, τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι, δῶκε δ̓ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

21.334-21.337

αὐτὰρ ἐγὼ Ζεφύροιο καὶ ἀργεστᾶο Νότοιο εἴσομαι ἐξ ἁλόθεν χαλεπὴν ὄρσουσα θύελλαν, ἥ κεν ἀπὸ Τρώων κεφαλὰς καὶ τεύχεα κήαι φλέγμα κακὸν φορέουσα·

1.237-1.239

νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται·

[to bear]

. 19.12ὡς ἄρα φωνήσασα

φωνέω (80) [Λ] 19.12-19.13

φωνήσασα feminine nominative singular active aorist participle

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

ὣς ἄῤ ἐφώνησεν, λῦσεν δ̓ ἀγορὴν αἰψηρήν.

μνησάμενος δ̓ ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν τε·

[to produce a sound]

θεὰ κατὰ τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 19.12-19.13

τεύχἐ neuter accusative plural

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[a tool, implement]

ἔθηκε

τίθημι (194) [Λ] 19.12-19.13

ἔθηκε 3rd person singular active aorist indicative

Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

[to set, put, place]

19.13πρόσθεν Ἀχιλλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.12-19.13

Ἀχιλλῆος masculine genitive singular

19.15-19.17

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσε δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν·

αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[Achilles]

· τὰ δ̓ ἀνέβραχε δαίδαλα

δαίδαλος (5) [Λ] 19.13

δαίδαλα neuter nominative plural

αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

5.59-5.61

Μηριόνης δὲ Φέρεκλον ἐνήρατο, τέκτονος υἱὸν Ἁρμονίδεω, ὃς χερσὶν ἐπίστατο δαίδαλα πάντα τεύχειν·

18.400-18.402

τῇσι παῤ εἰνάετες χάλκευον δαίδαλα πολλά, πόρπας τε γναμπτάς θ̓ ἕλικας κάλυκάς τε καὶ ὅρμους ἐν σπῆϊ γλαφυρῷ·

[cunningly]

πάντα

πᾶς (546) [Λ] 19.13

πάντα neuter nominative plural

19.14-19.15

Μυρμιδόνας δ̓ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐ δέ τις ἔτλη ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλ̓ ἔτρεσαν.

19.23-19.27

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν, ἐκ δ̓ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[all, the whole]

. 19.14Μυρμιδόνας

Μυρμιδόνες (39) [Λ] 19.14-19.15

Μυρμιδόνας masculine accusative plural

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

21.188-21.189

τίκτέ μ̓ ἀνὴρ πολλοῖσιν ἀνάσσων Μυρμιδόνεσσι Πηλεὺς Αἰακίδης·

[Myrmidons(sg. a Myrmidon, or their mythical ancestor M.)]

δ̓ ἄρα πάντας

πᾶς (546) [Λ] 19.14-19.15

πάντας masculine accusative plural

19.23-19.27

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.

[all, the whole]

ἕλε

αἱρέω (276) [Λ] 19.14-19.15

ἕλε 3rd person singular active aorist indicative

τὴν ὄφελ̓ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

[to take,(mid.) to choose]

τρόμος

τρόμος (13) [Λ] 19.14-19.15

τρόμος masculine nominative singular

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

22.136

Ἕκτορα δ̓, ὡς ἐνόησεν, ἕλε τρόμος·

24.170

τὸν δὲ τρόμος ἔλλαβε γυῖα·

[a trembling, quaking, quivering]

, οὐ δέ τις ἔτλη

τλάω (40) [Λ] 19.14-19.15

ἔτλη 3rd person singular active imperfect indicative

δύντα δ̓ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης.

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ ἔτλη δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ̓, ἀλλ̓ ἀντίος ἦλθ̓ Ἀχιλῆϊ ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος·

21.150

τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν ὅ μευ ἔτλης ἀντίος ἐλθεῖν;

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

19.15ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλ̓ ἔτρεσαν

τρέω (15) [Λ] 19.14-19.15

ἔτρεσαν 3rd person plural active aorist indicative

21.288

Πηλεΐδη μήτ̓ ἄρ τι λίην τρέε μήτέ τι τάρβει·

22.143-22.144

ὣς ἄῤ ὅ γ̓ ἐμμεμαὼς ἰθὺς πέτετο, τρέσε δ̓ Ἕκτωρ τεῖχος ὕπο Τρώων, λαιψηρὰ δὲ γούνατ̓ ἐνώμα.

5.256

τρεῖν μ̓ οὐκ ἐᾷ Παλλὰς Ἀθήνη.

[to flee from fear, flee away]

. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.15-19.17

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

19.16ὡς εἶδ̓

εἶδον (237) [Λ] 19.15-19.17

εἶδ̓ 3rd person singular active aorist indicative

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[to see]

, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ

δύω (88) [Λ] 19.15-19.17

ἔδυ 3rd person singular active aorist indicative

19.34-19.36

ἀλλὰ σύ γ̓ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν αἶψα μάλ̓ ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δ̓ ἀλκήν.

δύντα δ̓ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης.

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

[dunk]

χόλος

χόλος (49) [Λ] 19.15-19.17

χόλος masculine nominative singular

19.67-19.68

νῦν δ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον, οὐ δέ τί με χρὴ ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν·

20.255

χόλος δέ τε καὶ τὰ κελεύει.

22.93-22.95

ὡς δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ ὀρέστερος ἄνδρα μένῃσι βεβρωκὼς κακὰ φάρμακ̓, ἔδυ δέ τέ μιν χόλος αἰνός, σμερδαλέον δὲ δέδορκεν ἑλισσόμενος περὶ χειῇ·

[gall, bile]

, ἐν δέ οἱ ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 19.15-19.17

ὄσσε neuter nominative dual

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

20.393

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

20.471-20.472

τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε θυμοῦ δευόμενον·

[the two eyes]

19.17δεινὸν

δεινός (59) [Λ] 19.15-19.17

δεινὸν neuter accusative singular

δεινὸν δὲ βρόντησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε ὑψόθεν·

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος σμερδαλέῳ·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[fearful, terrible, dread, dire]

ὑπὸ βλεφάρων

βλέφαρον (6) [Λ] 19.15-19.17

βλεφάρων neuter genitive plural

24.637-24.640

οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν, ἀλλ̓ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.

10.25-10.26

οὐ δὲ γὰρ αὐτῷ ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἐφίζανε·

10.187-10.188

ὣς τῶν νήδυμος ὕπνος ἀπὸ βλεφάροιιν ὀλώλει νύκτα φυλασσομένοισι κακήν·

[mostly in pl. the eyelids]

ὡς εἰ σέλας

σέλας (11) [Λ] 19.15-19.17

σέλας neuter nominative singular

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ καιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθ̓ ὄρεσφι σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ·

[a bright flame, blaze, light]

ἐξεφάανθεν

ἐκφαίνω (7) [Λ] 19.15-19.17

ἐξεφάανθεν 3rd person plural passive aorist indicative

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

εἷος μέν ῥ̓ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν, τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς·

[to shew forth, bring to light, disclose, reveal, make manifest]

· 19.18τέρπετο

τέρπω (31) [Λ] 19.18

τέρπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

δ̓ ἐν χείρεσσιν

χείρ (386) [Λ] 19.18

χείρεσσιν feminine dative plural

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ̓ οὐρανοῦ ἀστερόεντος χειρὶ περιστρέψας·

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

[the hand]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 19.18

ἔχων masculine nominative singular active present participle

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

19.49

ἔτι γὰρ ἔχον ἕλκεα λυγρά·

αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἕλκος ἔχων·

[to have]

θεοῦ

θεός (400) [Λ] 19.18

θεοῦ masculine genitive singular

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

[god]

ἀγλαὰ

ἀγλαός (43) [Λ] 19.18

ἀγλαὰ neuter accusative plural

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

21.345

πᾶν δ̓ ἐξηράνθη πεδίον, σχέτο δ̓ ἀγλαὸν ὕδωρ.

23.20-23.23

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην Ἕκτορα δεῦῤ ἐρύσας δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι, δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσειν Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.

[splendid, shining, bright, beautiful]

δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.18

δῶρα neuter accusative plural

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

[a gift, present]

. 19.19αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν

φρήν (178) [Λ] 19.19-19.20

φρεσὶν feminine dative plural

19.29

τέκνον μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·

[the midriff; heart, mind]

ᾗσι

ἑός (167) [Λ] 19.19-19.20

ᾗσι feminine dative plural

αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

[his, her own]

τετάρπετο

τέρπω (31) [Λ] 19.19-19.20

τετάρπετο 3rd person singular middle aorist indicative

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

δαίδαλα

δαίδαλος (5) [Λ] 19.19-19.20

δαίδαλα neuter accusative plural

5.59-5.61

Μηριόνης δὲ Φέρεκλον ἐνήρατο, τέκτονος υἱὸν Ἁρμονίδεω, ὃς χερσὶν ἐπίστατο δαίδαλα πάντα τεύχειν·

18.400-18.402

18.481-18.482

αὐτὰρ ἐν αὐτῷ ποίει δαίδαλα πολλὰ ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

[cunningly]

λεύσσων

λεύσσω (7) [Λ] 19.19-19.20

λεύσσων masculine nominative singular active present participle

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

1.120

λεύσσετε γὰρ τό γε πάντες ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ.

3.109-3.110

οἷς δ̓ ὁ γέρων μετέῃσιν ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω λεύσσει, ὅπως ὄχ̓ ἄριστα μετ̓ ἀμφοτέροισι γένηται.

[to look]

19.20αὐτίκα μητέρα

μήτηρ (103) [Λ] 19.19-19.20

μητέρα feminine accusative singular

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

[a mother]

ἣν

ἑός (167) [Λ] 19.19-19.20

ἣν feminine accusative singular

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

[his, her own]

ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 19.19-19.20

ἔπεα neuter accusative plural

Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

[a word]

πτερόεντα

πτερόεις (67) [Λ] 19.19-19.20

πτερόεντα neuter accusative plural

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

τῷ δὲ μάλ̓ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[feathered, winged]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 19.19-19.20

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

19.106

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 19.21μῆτερ

μήτηρ (103) [Λ] 19.21-19.22

μῆτερ feminine vocative singular

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

[a mother]

ἐμὴ

ἐμός (153) [Λ] 19.21-19.22

ἐμὴ feminine vocative singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

[mine]

τὰ μὲν ὅπλα

ὅπλον (6) [Λ] 19.21-19.22

ὅπλα neuter accusative plural

10.254

ὣς εἰπόνθ̓ ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην.

10.272-10.273

τὼ δ̓ ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην, βάν ῥ̓ ἰέναι, λιπέτην δὲ κατ̓ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.

18.408-18.409

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν οἱ παράθες ξεινήϊα καλά, ὄφῤ ἂν ἐγὼ φύσας ἀποθείομαι ὅπλά τε πάντα.

[a tool, implement,(pl.) arms, weapons]

θεὸς πόρεν

πόρω (33) [Λ] 19.21-19.22

πόρεν 3rd person singular active aorist indicative

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

21.80

νῦν δὲ λύμην τρὶς τόσσα πορών·

22.179-22.180

ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;

[pres. not attested; aor. to furnish, offer; perf. it is fated]

οἷ̓

οἷος (71) [Λ] 19.21-19.22

οἷ̓ neuter accusative plural

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γ̓ ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσ̓·

21.108

οὐχ ὁράᾳς οἷος καὶ ἐγὼ καλός τε μέγας τε;

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

ἐπιεικὲς

ἐπιεικής (7) [Λ] 19.21-19.22

ἐπιεικὲς neuter accusative singular

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

[fitting, meet, suitable]

19.22ἔργ̓

ἔργον (103) [Λ] 19.21-19.22

ἔργ̓ neuter accusative plural

19.131

τάχα δ̓ ἵκετο ἔργ̓ ἀνθρώπων.

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον·

[work]

ἔμεν

εἰμί (1088) [Λ] 19.21-19.22

ἔμεν active present infinitive

19.32-19.33

ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν, αἰεὶ τῷ γ̓ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[to be]

ἀθανάτων

ἀθάνατος (106) [Λ] 19.21-19.22

ἀθανάτων masculine genitive plural

τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵν̓ ἀθανάτοισι μετείη.

[undying, immortal]

, μὴ δὲ βροτὸν

βροτός (45) [Λ] 19.21-19.22

βροτὸν masculine accusative singular

στρεπτὴ δὲ γλῶσσ̓ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ̓ ἔνι μῦθοι παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γ̓ ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσ̓·

21.379-21.380

οὐ γὰρ ἔοικεν ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτῶν ἕνεκα στυφελίζειν.

[a mortal man]

ἄνδρα

ἀνήρ (590) [Λ] 19.21-19.22

ἄνδρα masculine accusative singular

αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἕλκος ἔχων·

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐ δ̓ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·

ἀνδρῶν δ̓ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι ἢ εἴποι;

[a man]

τελέσσαι

τελέω (60) [Λ] 19.21-19.22

τελέσσαι active aorist infinitive

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον·

οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει, ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει, τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει.

νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷ μισθοῦ χωόμενοι, τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε.

[to complete, fulfil, accomplish]

. 19.23νῦν δ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ θωρήξομαι

θωρήσσω (40) [Λ] 19.23

θωρήξομαι 1st person singular middle future indicative

19.34-19.36

ἀλλὰ σύ γ̓ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν αἶψα μάλ̓ ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δ̓ ἀλκήν.

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ αὐτίκα θωρήσσοντο κατὰ στρατόν·

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·

[to arm with breastplate]

· ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς 19.24δείδω

δείδω (66) [Λ] 19.23-19.27

δείδω 1st person singular active present indicative

νῦν δ̓ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

ἔδεισεν δ̓ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς, δείσας δ̓ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέ̓ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

[to fear]

μή μοι τόφρα Μενοιτίου

Μενοίτιος (19) [Λ] 19.23-19.27

Μενοιτίου masculine genitive singular

23.83-23.88

μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ̓ Ἀχιλλεῦ, ἀλλ̓ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν, εὖτέ με τυτθὸν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος ἤγαγεν ὑμέτερόνδ̓ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς, ἤματι τῷ ὅτε παῖδα κατέκτανον Ἀμφιδάμαντος νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ̓ ἀστραγάλοισι χολωθείς·

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

11.605

τὸν πρότερος προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός·

[Menoetius]

ἄλκιμον

ἄλκιμος (36) [Λ] 19.23-19.27

ἄλκιμον masculine accusative singular

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

21.571-21.572

ὣς εἰπὼν Ἀχιλῆα ἀλεὶς μένεν, ἐν δέ οἱ ἦτορ ἄλκιμον ὁρμᾶτο πτολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

21.586-21.588

ἐν γάρ οἱ πολέες τε καὶ ἄλκιμοι ἀνέρες εἰμέν, οἳ καὶ πρόσθε φίλων τοκέων ἀλόχων τε καὶ υἱῶν Ἴλιον εἰρυόμεσθα·

[strong, stout]

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 19.23-19.27

υἱὸν masculine accusative singular

ἣ δ̓ ἐκύει φίλον υἱόν, ὃ δ̓ ἕβδομος ἑστήκει μείς·

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[a son]

19.25μυῖαι

μυῖα (6) [Λ] 19.23-19.27

μυῖαι feminine nominative plural

19.30-19.31

τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·

2.469-2.473

ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰ αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει, τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

4.130-4.133

ἣ δὲ τόσον μὲν ἔεργεν ἀπὸ χροὸς ὡς ὅτε μήτηρ παιδὸς ἐέργῃ μυῖαν ὅθ̓ ἡδέϊ λέξεται ὕπνῳ, αὐτὴ δ̓ αὖτ̓ ἴθυνεν ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ.

[a fly]

καδδῦσαι

καταδύω (21) [Λ] 19.23-19.27

καδδῦσαι feminine nominative plural active aorist participle

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

ἦ τ̓ ἂν ἔγωγε νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν νήστιας ἀκμήνους, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι τεύξεσθαι μέγα δόρπον, ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην.

καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων, εἰ μὴ ἄῤ ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα·

[to go down, sink, set]

κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς

ὠτειλή (11) [Λ] 19.23-19.27

ὠτειλὰς feminine accusative plural

21.122-21.123

ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο μετ̓ ἰχθύσιν, οἵ σ̓ ὠτειλὴν αἷμ̓ ἀπολιχμήσονται ἀκηδέες·

4.140

αὐτίκα δ̓ ἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς.

4.148-4.149

ῥίγησεν δ̓ ἄῤ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς·

[a wound]

19.26εὐλὰς

εὐλή (3) [Λ] 19.23-19.27

εὐλὰς feminine accusative plural

22.508-22.510

νῦν δὲ σὲ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι νόσφι τοκήων αἰόλαι εὐλαὶ ἔδονται, ἐπεί κε κύνες κορέσωνται γυμνόν·

24.413-24.415

δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς κειμένῳ, οὐ δέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐ δέ μιν εὐλαὶ ἔσθουσ̓, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν.

[a worm]

ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι

ἀεικίζω (7) [Λ] 19.23-19.27

ἀεικίσσωσι 3rd person plural active aorist subjunctive

22.256-22.257

οὐ γὰρ ἐγώ σ̓ ἔκπαγλον ἀεικιῶ, αἴ κεν ἐμοὶ Ζεὺς δώῃ καμμονίην, σὴν δὲ ψυχὴν ἀφέλωμαι·

τότε δὲ Ζεὺς δυσμενέεσσι δῶκεν ἀεικίσσασθαι ἑῇ ἐν πατρίδι γαίῃ.

24.22

ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων·

[to treat unseemly, injure, abuse]

δὲ νεκρόν

νεκρός (54) [Λ] 19.23-19.27

νεκρόν masculine accusative singular

21.234-21.238

ὃ δ̓ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων, πάντα δ̓ ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς πολλούς, οἵ ῥα κατ̓ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν̓ Ἀχιλλεύς τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος χέρσον δέ·

21.343-21.344

πρῶτα μὲν ἐν πεδίῳ πῦρ δαίετο, καῖε δὲ νεκροὺς πολλούς, οἵ ῥα κατ̓ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν̓ Ἀχιλλεύς·

21.348-21.349

ὣς ἐξηράνθη πεδίον πᾶν, κὰδ δ̓ ἄρα νεκροὺς κῆεν·

[a dead body, corpse]

, 19.27ἐκ δ̓ αἰὼν

αἰών (8) [Λ] 19.23-19.27

αἰὼν masculine nominative singular

22.56-22.58

ἀλλ̓ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς Πηλεΐδῃ, αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς.

24.725-24.726

ἆνερ ἀπ̓ αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην λείπεις ἐν μεγάροισι·

4.477-4.479

οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

[life, lifetime, time; spinal marrow]

πέφαται

θείνω (47) [Λ] 19.23-19.27

πέφαται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστ̓ ἐσεμάσσατο θυμόν, ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον·

20.481-20.482

ὃ δὲ φασγάνῳ αὐχένα θείνας τῆλ̓ αὐτῇ πήληκι κάρη βάλε·

[to strike, wound]

, κατὰ δὲ χρόα

χρώς (69) [Λ] 19.23-19.27

χρόα masculine accusative singular

19.32-19.33

ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν, αἰεὶ τῷ γ̓ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

[the surface of the body, the skin]

πάντα

πᾶς (546) [Λ] 19.23-19.27

πάντα masculine accusative singular

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.

πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται, οὐλομένη·

[all, the whole]

σαπήῃ

σήπω (3) [Λ] 19.23-19.27

σαπήῃ 3rd person singular passive aorist subjunctive

24.413-24.415

δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς κειμένῳ, οὐ δέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐ δέ μιν εὐλαὶ ἔσθουσ̓, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν.

2.134-2.135

ἐννέα δὴ βεβάασι Διὸς μεγάλου ἐνιαυτοί, καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται·

[to make rotten]

. 19.28τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 19.28

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

20.132

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

20.309

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

22.328-22.329

οὐ δ̓ ἄῤ ἀπ̓ ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια, ὄφρά τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν.

[change, alternate, respond]

ἔπειτα θεὰ

θεά (104) [Λ] 19.28

θεὰ feminine nominative singular

εἶπε δ̓ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι·

αὐδήεντα δ̓ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

οὐ δ̓ ἐνοσίχθων νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ̓ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ̓ αὐτούς, ἷζε δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι, Διὸς δ̓ ἐξείρετο βουλήν·

[a goddess]

Θέτις

Θέτις (40) [Λ] 19.28

Θέτις feminine nominative singular

φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι, μητρὸς δ̓ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

23.14

μετὰ δέ σφι Θέτις γόου ἵμερον ὦρσε.

24.74-24.76

ἀλλ̓ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο, ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

[Thetis]

ἀργυρόπεζα

ἀργυρόπεζα (9) [Λ] 19.28

ἀργυρόπεζα feminine nominative singular

24.89

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·

24.120-24.122

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα, ἷξεν δ̓ ἐς κλισίην οὗ υἱέος·

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

[silver-footed]

· 19.29τέκνον

τέκνον (43) [Λ] 19.29

τέκνον neuter vocative singular

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

21.379

Ἥφαιστε σχέο τέκνον ἀγακλεές·

[a child]

μή τοι ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 19.29

ταῦτα neuter nominative plural

πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον καί τέ με νεικείεσκον·

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

[this; that]

μετὰ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 19.29

φρεσὶ feminine dative plural

Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·

[the midriff; heart, mind]

σῇσι

σός (97) [Λ] 19.29

σῇσι feminine dative plural

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

[your]

μελόντων

μέλω (36) [Λ] 19.29

μελόντων 3rd person plural active present imperative

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ̓ Ἀχιλλεύς;

μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ.

[to be an object of care]

. 19.30τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω

πειράω (40) [Λ] 19.30-19.31

πειρήσω 1st person singular active future indicative

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν·

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι ἔσσεται, ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο.

[to attempt, endeavour, try]

ἀλαλκεῖν

ἄλαλκε (9) [Λ] 19.30-19.31

ἀλαλκεῖν active aorist infinitive

ὣς ἄῤ ἔφη, ποταμὸς δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον, ὅρμηνεν δ̓ ἀνὰ θυμὸν ὅπως παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

οὐ δέ τ̓ ἔληγε θεὸς μέγας, ὦρτο δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἀκροκελαινιόων, ἵνα μιν παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

21.538-21.539

αὐτὰρ Ἀπόλλων ἀντίος ἐξέθορε Τρώων ἵνα λοιγὸν ἀλάλκοι.

[to ward]

ἄγρια

ἄγριος (19) [Λ] 19.30-19.31

ἄγρια neuter accusative plural

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

21.311-21.315

ἀλλ̓ ἐπάμυνε τάχιστα, καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα ὕδατος ἐκ πηγέων, πάντας δ̓ ὀρόθυνον ἐναύλους, ἵστη δὲ μέγα κῦμα, πολὺν δ̓ ὀρυμαγδὸν ὄρινε φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα ὃς δὴ νῦν κρατέει, μέμονεν δ̓ ὅ γε ἶσα θεοῖσι.

ὁρμήθη δ̓ Ἀχιλεύς, μένεος δ̓ ἐμπλήσατο θυμὸν ἀγρίου, πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δ̓ ἐπένευε φαεινῇ τετραφάλῳ·

[(living in the fields) wild, savage, harsh]

φῦλα

φῦλον (13) [Λ] 19.30-19.31

φῦλα neuter accusative plural

κρῖν̓ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον, ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.

κρῖν̓ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον, ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.

κρῖν̓ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον, ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.

[a race, tribe, class]

19.31μυίας

μυῖα (6) [Λ] 19.30-19.31

μυίας feminine accusative plural

2.469-2.473

4.130-4.133

16.641-16.643

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, ὡς ὅτε μυῖαι σταθμῷ ἔνι βρομέωσι περιγλαγέας κατὰ πέλλας ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει·

[a fly]

, αἵ ῥά τε φῶτας

φώς (58) [Λ] 19.30-19.31

φῶτας masculine accusative plural

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

20.353

ἦ, καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο, κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ·

21.544-21.546

ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν, εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος Ἀγήνορα δῖον ἀνῆκε φῶτ̓ Ἀντήνορος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε.

[a man]

ἀρηϊφάτους κατέδουσιν

κατέδω (3) [Λ] 19.30-19.31

κατέδουσιν 3rd person plural active present indicative

24.413-24.415

δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς κειμένῳ, οὐ δέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐ δέ μιν εὐλαὶ ἔσθουσ̓, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν.

6.200-6.202

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ κεῖνος ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν, ἤτοι ὃ κὰπ πεδίον τὸ Ἀλήϊον οἶος ἀλᾶτο ὃν θυμὸν κατέδων, πάτον ἀνθρώπων ἀλεείνων·

[to eat up, devour]

· 19.32ἤν περ γὰρ κεῖταί

κεῖμαι (105) [Λ] 19.32-19.33

κεῖταί 3rd person singular medio-passive present indicative

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν

ἐνιαυτός (9) [Λ] 19.32-19.33

ἐνιαυτόν masculine accusative singular

21.441-21.445

οὐ δέ νυ τῶν περ μέμνηαι ὅσα δὴ πάθομεν κακὰ Ἴλιον ἀμφὶ μοῦνοι νῶϊ θεῶν, ὅτ̓ ἀγήνορι Λαομέδοντι πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν μισθῷ ἔπι ῥητῷ·

23.832-23.834

εἴ οἱ καὶ μάλα πολλὸν ἀπόπροθι πίονες ἀγροί, ἕξει μιν καὶ πέντε περιπλομένους ἐνιαυτοὺς χρεώμενος·

2.134-2.135

ἐννέα δὴ βεβάασι Διὸς μεγάλου ἐνιαυτοί, καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται·

[year]

, 19.33αἰεὶ τῷ γ̓ ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 19.32-19.33

ἔσται 3rd person singular middle future indicative

19.80

χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.

[to be]

χρὼς

χρώς (69) [Λ] 19.32-19.33

χρὼς masculine nominative singular

20.99-20.100

καὶ δ̓ ἄλλως τοῦ γ̓ ἰθὺ βέλος πέτετ̓, οὐ δ̓ ἀπολήγει πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν.

[the surface of the body, the skin]

ἔμπεδος

ἔμπεδος (31) [Λ] 19.32-19.33

ἔμπεδος masculine nominative singular

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες, ὃ δ̓ ἔμπεδος οὐ δ̓ ἀεσίφρων.

τὸν δ̓ εἴ πέρ τε λάθῃσι καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ, ἀλλά τ̓ ἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ·

[in the ground, firm-set, steadfast]

, ἢ καὶ ἀρείων

ἀρείων (10) [Λ] 19.32-19.33

ἀρείων masculine nominative singular comparative

19.56-19.58

Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδ̓ ἀμφοτέροισιν ἄρειον ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;

21.410-21.411

νηπύτἰ οὐ δέ νύ πώ περ ἐπεφράσω ὅσσον ἀρείων εὔχομ̓ ἐγὼν ἔμεναι, ὅτι μοι μένος ἰσοφαρίζεις.

23.587-23.588

πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι σεῖο ἄναξ Μενέλαε, σὺ δὲ πρότερος καὶ ἀρείων.

[better, stouter, stronger, braver, more excellent]

. 19.34ἀλλὰ σύ γ̓ εἰς ἀγορὴν

ἀγορά (42) [Λ] 19.34-19.36

ἀγορὴν feminine accusative singular

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

19.50

κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

[an assembly of the people]

καλέσας

καλέω (60) [Λ] 19.34-19.36

καλέσας masculine nominative singular active aorist participle

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

τίπτ̓ αὖτ̓ ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας;

Λητοῖ δ̓ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς, ἄντα δ̓ ἄῤ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης, ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον.

[to call, summon]

ἥρωας

ἥρως (74) [Λ] 19.34-19.36

ἥρωας masculine accusative plural

αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

[hero]

Ἀχαιοὺς

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.34-19.36

Ἀχαιοὺς masculine accusative plural

αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

[Achaian]

19.35μῆνιν

μῆνις (12) [Λ] 19.34-19.36

μῆνιν feminine accusative singular

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρὺν ἵκηται ἄστεος αἰθομένοιο, θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε, πᾶσι δ̓ ἔθηκε πόνον, πολλοῖσι δὲ κήδἐ ἐφῆκεν, ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδἐ ἔθηκεν.

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[wrath, anger]

ἀποειπὼν

ἀπεῖπον (9) [Λ] 19.34-19.36

ἀποειπὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

23.359-23.361

παρὰ δὲ σκοπὸν εἷσεν ἀντίθεον Φοίνικα ὀπάονα πατρὸς ἑοῖο, ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι.

1.514-1.516

νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπ̓, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.

[to speak out, tell out, declare(Hom.), deny, refuse, forbid]

Ἀγαμέμνονι

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 19.34-19.36

Ἀγαμέμνονι masculine dative singular

αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἕλκος ἔχων·

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐ δ̓ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

ποιμένι

ποιμήν (53) [Λ] 19.34-19.36

ποιμένι masculine dative singular

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ γίγνετ̓, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[herdsman, shepherd]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 19.34-19.36

λαῶν masculine genitive plural

ἀλλ̓ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

ἀλλ̓ ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

μη δέ τις ἄλλην λαῶν ὀτρυντὺν ποτιδέγμενος ἰσχαναάσθω·

[the people]

19.36αἶψα μάλ̓ ἐς πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 19.34-19.36

πόλεμον masculine accusative singular

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν·

ἀλλά τιν̓ οἴω ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπ̓ ἔγχεος ἡμετέροιο.

ἀλλ̓ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

[battle, fight, war]

θωρήσσεο

θωρήσσω (40) [Λ] 19.34-19.36

θωρήσσεο 2nd person singular medio-passive present imperative

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ αὐτίκα θωρήσσοντο κατὰ στρατόν·

πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας, ἷξε δ̓ ἐπ̓ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο, ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.

[to arm with breastplate]

, δύσεο

δύω (88) [Λ] 19.34-19.36

δύσεο 2nd person singular medio-passive aorist imperative

δύντα δ̓ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης.

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

[dunk]

δ̓ ἀλκήν

ἀλκή (58) [Λ] 19.34-19.36

ἀλκήν feminine accusative singular

τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή.

20.256-20.257

ἀλκῆς δ̓ οὔ μ̓ ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα πρὶν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον·

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

[strength]

. 19.37ὣς ἄρα φωνήσασα

φωνέω (80) [Λ] 19.37-19.39

φωνήσασα feminine nominative singular active aorist participle

ὣς ἄῤ ἐφώνησεν, λῦσεν δ̓ ἀγορὴν αἰψηρήν.

μνησάμενος δ̓ ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν τε·

ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν.

[to produce a sound]

μένος

μένος (136) [Λ] 19.37-19.39

μένος neuter accusative singular

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή.

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

[might, force, strength, prowess, courage]

πολυθαρσὲς ἐνῆκε

ἐνίημι (11) [Λ] 19.37-19.39

ἐνῆκε 3rd person singular active aorist indicative

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

[to send in]

, 19.38Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 19.37-19.39

Πατρόκλῳ masculine dative singular

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

[Patroclus]

δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην

ἀμβροσίη (7) [Λ] 19.37-19.39

ἀμβροσίην feminine accusative singular

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

5.777

τοῖσιν δ̓ ἀμβροσίην Σιμόεις ἀνέτειλε νέμεσθαι.

καὶ νέκταρ

νέκταρ (4) [Λ] 19.37-19.39

νέκταρ neuter accusative singular

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

[nectar]

ἐρυθρὸν 19.39στάξε

στάζω (3) [Λ] 19.37-19.39

στάξε 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

[to drop, let fall]

κατὰ ῥινῶν

ῥίς (8) [Λ] 19.37-19.39

ῥινῶν feminine genitive plural

23.394-23.396

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη, ἀγκῶνάς τε περιδρύφθη στόμα τε ῥῖνάς τε, θρυλίχθη δὲ μέτωπον ἐπ̓ ὀφρύσι·

23.777

ἐν δ̓ ὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε·

5.290-5.291

βέλος δ̓ ἴθυνεν Ἀθήνη ῥῖνα παῤ ὀφθαλμόν, λευκοὺς δ̓ ἐπέρησεν ὀδόντας.

[the nose]

, ἵνα οἱ χρὼς

χρώς (69) [Λ] 19.37-19.39

χρὼς masculine nominative singular

20.99-20.100

καὶ δ̓ ἄλλως τοῦ γ̓ ἰθὺ βέλος πέτετ̓, οὐ δ̓ ἀπολήγει πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν.

21.69-21.70

ἐγχείη δ̓ ἄῤ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη ἱεμένη χροὸς ἄμεναι ἀνδρομέοιο.

[the surface of the body, the skin]

ἔμπεδος

ἔμπεδος (31) [Λ] 19.37-19.39

ἔμπεδος masculine nominative singular

εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες, ὃ δ̓ ἔμπεδος οὐ δ̓ ἀεσίφρων.

τὸν δ̓ εἴ πέρ τε λάθῃσι καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ, ἀλλά τ̓ ἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ·

23.627-23.628

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐ δέ τι χεῖρες ὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαΐσσονται ἐλαφραί.

[in the ground, firm-set, steadfast]

εἴη

εἰμί (1088) [Λ] 19.37-19.39

εἴη 3rd person singular active present optative

19.80

χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.

19.82

βλάβεται δὲ λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής.

[to be]

. 19.40αὐτὰρ ὃ βῆ

βαίνω (222) [Λ] 19.40-19.41

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

19.47-19.49

τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς ἔγχει ἐρειδομένω·

οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[to walk, step]

παρὰ θῖνα

θίς (13) [Λ] 19.40-19.41

θῖνα feminine accusative singular

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

23.692-23.694

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς θίν̓ ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν, ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ̓·

24.11-24.12

τοτὲ δ̓ ὀρθὸς ἀναστὰς δινεύεσκ̓ ἀλύων παρὰ θῖν̓ ἁλός·

[a heap]

θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 19.40-19.41

θαλάσσης feminine genitive singular

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

21.193-21.197

ἀλλ̓ οὐκ ἔστι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι, τῷ οὐ δὲ κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει, οὐ δὲ βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο, ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα καὶ πᾶσαι κρῆναι καὶ φρείατα μακρὰ νάουσιν·

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

[the sea]

δῖος

δῖος (218) [Λ] 19.40-19.41

δῖος masculine nominative singular

19.47-19.49

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.40-19.41

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

[Achilles]

19.41σμερδαλέα

σμερδαλέος (27) [Λ] 19.40-19.41

σμερδαλέα neuter accusative plural

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

ἔδεισεν δ̓ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς, δείσας δ̓ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέ̓ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος σμερδαλέῳ·

[terrible to look on, fearful, aweful, direful]

ἰάχων

ἰάχω (31) [Λ] 19.40-19.41

ἰάχων masculine nominative singular active present participle

ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.

ἔδεισεν δ̓ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς, δείσας δ̓ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέ̓ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

[to cry, shout, shriek]

, ὦρσεν

ὄρνυμι (172) [Λ] 19.40-19.41

ὦρσεν 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλ̓ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

ἀλλ̓ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν ἀνδρῶν·

[to stir, stir up]

δ̓ ἥρωας

ἥρως (74) [Λ] 19.40-19.41

ἥρωας masculine accusative plural

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

ἥρως ἀλλ̓ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν εὔχεο·

[hero]

Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.40-19.41

Ἀχαιούς masculine accusative plural

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

[Achaian]

. 19.42καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν

ναῦς (586) [Λ] 19.42-19.46

νεῶν feminine genitive plural

τὴν ὄφελ̓ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·

[a ship]

ἐν ἀγῶνι

ἀγών (23) [Λ] 19.42-19.46

ἀγῶνι masculine dative singular

Ἥρη μὲν μετ̓ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ̓ ἐριούνης Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

[a gathering; a contest, a struggle, a trial]

μένεσκον

μένω (105) [Λ] 19.42-19.46

μένεσκον 3rd person plural active imperfect indicative

ἀλλ̓ ἔμεν̓ ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν.

δύντα δ̓ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης.

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

19.43οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον

ἔχω (431) [Λ] 19.42-19.46

ἔχον 3rd person plural active imperfect indicative

19.49

ἔτι γὰρ ἔχον ἕλκεα λυγρά·

αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἕλκος ἔχων·

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

[to have]

οἰήϊα νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 19.42-19.46

νηῶν feminine genitive plural

τὴν ὄφελ̓ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν·

[a ship]

19.44καὶ ταμίαι

ταμία (4) [Λ] 19.42-19.46

ταμίαι feminine nominative plural

24.302-24.303

ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὄτρυν̓ ὃ γεραιὸς χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον·

6.381

τὸν δ̓ αὖτ̓ ὀτρηρὴ ταμίη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

6.390-6.391

ἦ ῥα γυνὴ ταμίη, ὃ δ̓ ἀπέσσυτο δώματος Ἕκτωρ τὴν αὐτὴν ὁδὸν αὖτις ἐϋκτιμένας κατ̓ ἀγυιάς.

[a housekeeper, housewife]

παρὰ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 19.42-19.46

νηυσὶν feminine dative plural

τὴν ὄφελ̓ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·

ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ̓ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν, οὐ δυνάμην λελαθέσθ̓ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.

[a ship]

ἔσαν

εἰμί (1088) [Λ] 19.42-19.46

ἔσαν 3rd person plural active imperfect indicative

19.80

χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.

19.82

βλάβεται δὲ λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής.

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

[to be]

σίτοιο

σῖτος (16) [Λ] 19.42-19.46

σίτοιο masculine genitive singular

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

[corn, grain]

δοτῆρες, 19.45καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν

ἀγορά (42) [Λ] 19.42-19.46

ἀγορὴν feminine accusative singular

19.50

κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[an assembly of the people]

ἴσαν

εἶμι (299) [Λ] 19.42-19.46

ἴσαν 3rd person plural active imperfect indicative

εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατ̓ ἰόντι.

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[come, go]

, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.42-19.46

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

19.46ἐξεφάνη

ἐκφαίνω (7) [Λ] 19.42-19.46

ἐξεφάνη 3rd person singular passive aorist indicative

4.467-4.469

νεκρὸν γὰρ ἐρύοντα ἰδὼν μεγάθυμος Ἀγήνωρ πλευρά, τά οἱ κύψαντι παῤ ἀσπίδος ἐξεφαάνθη, οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα.

[to shew forth, bring to light, disclose, reveal, make manifest]

, δηρὸν

δηρός (24) [Λ] 19.42-19.46

δηρὸν neuter accusative singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

εἷος μέν ῥ̓ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν, τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς·

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ ἔτλη δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ̓, ἀλλ̓ ἀντίος ἦλθ̓ Ἀχιλῆϊ ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος·

[long, too long]

δὲ μάχης

μάχη (131) [Λ] 19.42-19.46

μάχης feminine genitive singular

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·

τῶν γὰρ νῦν ἄγχιστα μάχη πόλεμός τε δέδηε.

εἷος μέν ῥ̓ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν, τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς·

[battle, fight, combat]

ἐπέπαυτ̓

παύω (56) [Λ] 19.42-19.46

ἐπέπαυτ̓ 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

19.67-19.68

νῦν δ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον, οὐ δέ τί με χρὴ ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν·

εἷος μέν ῥ̓ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν, τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς·

ὣς ἄῤ ἔφη, ποταμὸς δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον, ὅρμηνεν δ̓ ἀνὰ θυμὸν ὅπως παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

[to make to cease]

ἀλεγεινῆς

ἀλεγεινός (21) [Λ] 19.42-19.46

ἀλεγεινῆς feminine genitive singular

εἷος μέν ῥ̓ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν, τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς·

22.454-22.459

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ δή μοι θρασὺν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεὺς μοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δὲ δίηται, καὶ δή μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς ἥ μιν ἔχεσκ̓, ἐπεὶ οὔ ποτ̓ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν, ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε, τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων.

23.653

αὐτὰρ ὃ πυγμαχίης ἀλεγεινῆς θῆκεν ἄεθλα·

[hard]

. 19.47τὼ δὲ δύω σκάζοντε

σκάζω (2) [Λ] 19.47-19.49

σκάζοντε masculine nominative dual active present participle

11.806-11.811

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφ̓ ἀγορή τε θέμις τε ἤην, τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί, ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε διογενὴς Εὐαιμονίδης κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ σκάζων ἐκ πολέμου·

[to limp, halt]

βάτην

βαίνω (222) [Λ] 19.47-19.49

βάτην 3rd person dual active aorist indicative

οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

[to walk, step]

Ἄρεος

Ἄρης (150) [Λ] 19.47-19.49

Ἄρεος masculine genitive singular

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος·

[Ares]

θεράποντε

θεράπων (57) [Λ] 19.47-19.49

θεράποντε masculine nominative dual

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

[a waiting-man, attendant]

19.48Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 19.47-19.49

Τυδεΐδης masculine nominative singular

21.396-21.398

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε Τυδεΐδην Διομήδἐ ἀνῆκας οὐτάμεναι, αὐτὴ δὲ πανόψιον ἔγχος ἑλοῦσα ἰθὺς ἐμεῦ ὦσας, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψας;

23.290-23.292

τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν, οὕς ποτ̓ ἀπηύρα Αἰνείαν, ἀτὰρ αὐτὸν ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων.

23.356-23.357

ὕστατος αὖτε Τυδεΐδης ὄχ̓ ἄριστος ἐὼν λάχ̓ ἐλαυνέμεν ἵππους.

τε μενεπτόλεμος

μενεπτόλεμος (9) [Λ] 19.47-19.49

μενεπτόλεμος masculine nominative singular

23.836-23.838

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ἂν δὲ Λεοντῆος κρατερὸν μένος ἀντιθέοιο, ἂν δ̓ Αἴας Τελαμωνιάδης καὶ δῖος Ἐπειός.

23.844-23.847

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σόλον εἷλε μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ὅσσόν τίς τ̓ ἔρριψε καλαύροπα βουκόλος ἀνήρ, ἣ δέ θ̓ ἑλισσομένη πέτεται διὰ βοῦς ἀγελαίας, τόσσον παντὸς ἀγῶνος ὑπέρβαλε·

2.738-2.741

οἳ δ̓ Ἄργισσαν ἔχον καὶ Γυρτώνην ἐνέμοντο, Ὄρθην Ἠλώνην τε πόλιν τ̓ Ὀλοοσσόνα λευκήν, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης υἱὸς Πειριθόοιο τὸν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς·

[staunch in battle, steadfast]

καὶ δῖος

δῖος (218) [Λ] 19.47-19.49

δῖος masculine nominative singular

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ὀδυσσεὺς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 19.47-19.49

Ὀδυσσεὺς masculine nominative singular

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

[Odysseus]

19.49ἔγχει

ἔγχος (205) [Λ] 19.47-19.49

ἔγχει neuter dative singular

ἀλλά τιν̓ οἴω ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπ̓ ἔγχεος ἡμετέροιο.

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[a spear, lance]

ἐρειδομένω

ἐρείδω (26) [Λ] 19.47-19.49

ἐρειδομένω masculine nominative dual medio-passive present participle

22.96-22.97

ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδ̓ ἐρείσας·

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

22.224-22.225

ὣς φάτ̓ Ἀθηναίη, ὃ δ̓ ἐπείθετο, χαῖρε δὲ θυμῷ, στῆ δ̓ ἄῤ ἐπὶ μελίης χαλκογλώχινος ἐρεισθείς.

[cause to lean, prop]

· ἔτι γὰρ ἔχον

ἔχω (431) [Λ] 19.49

ἔχον 3rd person plural active imperfect indicative

αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἕλκος ἔχων·

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

[to have]

ἕλκεα

ἕλκος (22) [Λ] 19.49

ἕλκεα neuter accusative plural

αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἕλκος ἔχων·

24.420-24.421

σὺν δ̓ ἕλκεα πάντα μέμυκεν ὅσσ̓ ἐτύπη·

2.721-2.723

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέῤ ἄλγεα πάσχων Λήμνῳ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθι μιν λίπον υἷες Ἀχαιῶν ἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷ ὀλοόφρονος ὕδρου·

[a wound]

λυγρά

λυγρός (29) [Λ] 19.49

λυγρά neuter accusative plural

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ̓ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο, ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο νήπιος, οὐ δέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον.

[sore, baneful, mournful]

· 19.50κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ

πρῶτος (144) [Λ] 19.50

πρώτῃ feminine dative singular

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[first]

ἀγορῇ

ἀγορά (42) [Λ] 19.50

ἀγορῇ feminine dative singular

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

[an assembly of the people]

ἵζοντο

ἵζω (32) [Λ] 19.50

ἵζοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

οὐ δ̓ ἐνοσίχθων νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ̓ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ̓ αὐτούς, ἷζε δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι, Διὸς δ̓ ἐξείρετο βουλήν·

21.520

κὰδ δ̓ ἷζον παρὰ πατρὶ κελαινεφεῖ·

23.26-23.29

οἳ δ̓ ἔντἐ ἀφωπλίζοντο ἕκαστος χάλκεα μαρμαίροντα, λύον δ̓ ὑψηχέας ἵππους, κὰδ δ̓ ἷζον παρὰ νηῒ ποδώκεος Αἰακίδαο μυρίοι·

[to make to sit, seat, place]

κιόντες

κίω (47) [Λ] 19.50

κιόντες masculine nominative plural active aorist participle

Ἥφαιστος δ̓ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

20.136-20.137

ἀλλ̓ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν, πόλεμος δ̓ ἄνδρεσσι μελήσει.

νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷ μισθοῦ χωόμενοι, τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε.

[to go]

. 19.51αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν

ἔρχομαι (338) [Λ] 19.51-19.52

ἦλθεν 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν·

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

[to come]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 19.51-19.52

ἄναξ masculine nominative singular

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐ δ̓ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.51-19.52

ἀνδρῶν masculine genitive plural

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐ δ̓ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·

ἀνδρῶν δ̓ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι ἢ εἴποι;

οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 19.51-19.52

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐ δ̓ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

19.52ἕλκος

ἕλκος (22) [Λ] 19.51-19.52

ἕλκος neuter accusative singular

24.420-24.421

σὺν δ̓ ἕλκεα πάντα μέμυκεν ὅσσ̓ ἐτύπη·

2.721-2.723

4.190-4.191

ἕλκος δ̓ ἰητὴρ ἐπιμάσσεται ἠδ̓ ἐπιθήσει φάρμαχ̓ ἅ κεν παύσῃσι μελαινάων ὀδυνάων.

[a wound]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 19.51-19.52

ἔχων masculine nominative singular active present participle

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

[to have]

· καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ

κρατερός (122) [Λ] 19.52-19.53

κρατερῇ feminine dative singular

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

21.60-21.63

ἀλλ̓ ἄγε δὴ καὶ δουρὸς ἀκωκῆς ἡμετέροιο γεύσεται, ὄφρα ἴδωμαι ἐνὶ φρεσὶν ἠδὲ δαείω ἢ ἄῤ ὁμῶς καὶ κεῖθεν ἐλεύσεται, ἦ μιν ἐρύξει γῆ φυσίζοος, ἥ τε κατὰ κρατερόν περ ἐρύκει.

21.95-21.96

μή με κτεῖν̓, ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος Ἕκτορός εἰμι, ὅς τοι ἑταῖρον ἔπεφνεν ἐνηέα τε κρατερόν τε.

[strong, stout, mighty]

ὑσμίνῃ

ὑσμίνη (46) [Λ] 19.52-19.53

ὑσμίνῃ feminine dative singular

20.244-20.245

ἀλλ̓ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς ἑσταότ̓ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.

20.358-20.359

οὐ δέ κ̓ Ἄρης, ὅς περ θεὸς ἄμβροτος, οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τοσσῆσδ̓ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο·

20.394-20.395

τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ·

[a fight, battle, combat]

19.53οὖτα

οὐτάω (40) [Λ] 19.52-19.53

οὖτα 3rd person singular active aorist indicative

20.455

ὣς εἰπὼν Δρύοπ̓ οὖτα κατ̓ αὐχένα μέσσον ἄκοντι·

ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων ἱέμενος λίσσεσθ̓, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ̓ ἧπαρ·

20.472-20.473

ὃ δὲ Μούλιον οὖτα παραστὰς δουρὶ κατ̓ οὖς·

[to wound, hurt, hit]

Κόων

Κόων (3) [Λ] 19.52-19.53

Κόων masculine nominative singular

11.248-11.250

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε Κόων ἀριδείκετος ἀνδρῶν πρεσβυγενὴς Ἀντηνορίδης, κρατερόν ῥά ἑ πένθος ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψε κασιγνήτοιο πεσόντος.

11.255-11.256

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς ἀπέληγε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο, ἀλλ̓ ἐπόρουσε Κόωνι ἔχων ἀνεμοτρεφὲς ἔγχος.

[Coön]

Ἀντηνορίδης

Ἀντηνορίδης (7) [Λ] 19.52-19.53

Ἀντηνορίδης masculine nominative singular

3.121-3.124

Ἶρις δ̓ αὖθ̓ Ἑλένῃ λευκωλένῳ ἄγγελος ἦλθεν εἰδομένη γαλόῳ Ἀντηνορίδαο δάμαρτι, τὴν Ἀντηνορίδης εἶχε κρείων Ἑλικάων Λαοδίκην Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην.

3.121-3.124

Ἶρις δ̓ αὖθ̓ Ἑλένῃ λευκωλένῳ ἄγγελος ἦλθεν εἰδομένη γαλόῳ Ἀντηνορίδαο δάμαρτι, τὴν Ἀντηνορίδης εἶχε κρείων Ἑλικάων Λαοδίκην Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην.

4.86-4.88

ἣ δ̓ ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ̓ ὅμιλον Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ, Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι.

[son of Antenor]

χαλκήρεϊ

χαλκήρης (16) [Λ] 19.52-19.53

χαλκήρεϊ neuter dative singular

20.257-20.258

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον γευσόμεθ̓ ἀλλήλων χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

3.314-3.317

Ἕκτωρ δὲ Πριάμοιο πάϊς καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς χῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον, αὐτὰρ ἔπειτα κλήρους ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, ὁππότερος δὴ πρόσθεν ἀφείη χάλκεον ἔγχος.

[fitted with brass, tipped with brass]

δουρί

δόρυ (233) [Λ] 19.52-19.53

δουρί neuter dative singular

ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ̓ Ἀχιλῆος στήσομαι, ἀλλ̓ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι, πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον·

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[tree, plank, spear]

. 19.54αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν

ἀολλίζω (4) [Λ] 19.54-19.55

ἀολλίσθησαν 3rd person plural passive aorist indicative

6.269-6.270

ἀλλὰ σὺ μὲν πρὸς νηὸν Ἀθηναίης ἀγελείης ἔρχεο σὺν θυέεσσιν ἀολλίσσασα γεραιάς·

6.287

ταὶ δ̓ ἄῤ ἀόλλισσαν κατὰ ἄστυ γεραιάς.

15.585-15.588

Ἀντίλοχος δ̓ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς, ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·

[to gather together]

Ἀχαιοί

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.54-19.55

Ἀχαιοί masculine nominative plural

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν·

[Achaian]

, 19.55τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος

ἀνίστημι (48) [Λ] 19.54-19.55

ἀνιστάμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐ δ̓ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

[to make to stand up, raise up]

μετέφη

μετάφημι (5) [Λ] 19.54-19.55

μετέφη 3rd person singular active imperfect indicative

ἤτοι ὅ γ̓ εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι·

1.57-1.58

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

2.411

τοῖσιν δ̓ εὐχόμενος μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[to speak among]

πόδας

πούς (192) [Λ] 19.54-19.55

πόδας masculine accusative plural

19.92

τῇ μέν θ̓ ἁπαλοὶ πόδες·

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 19.54-19.55

ὠκὺς masculine nominative singular

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.54-19.55

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

[Achilles]

· 19.56Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 19.56-19.58

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ̓ ἄλλῳ ἔσσεαι.

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

[son of Atreus]

ἦ ἄρ τι τόδ̓ ἀμφοτέροισιν

ἀμφότερος (76) [Λ] 19.56-19.58

ἀμφοτέροισιν masculine dative plural

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι ἔρχεσθ̓ ὄφῤ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἀμφοτέροισι δ̓ ἀρήγεθ̓ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

[each of two, both]

ἄρειον

ἀρείων (10) [Λ] 19.56-19.58

ἄρειον neuter nominative singular comparative

21.410-21.411

νηπύτἰ οὐ δέ νύ πώ περ ἐπεφράσω ὅσσον ἀρείων εὔχομ̓ ἐγὼν ἔμεναι, ὅτι μοι μένος ἰσοφαρίζεις.

23.587-23.588

πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι σεῖο ἄναξ Μενέλαε, σὺ δὲ πρότερος καὶ ἀρείων.

1.260-1.261

ἤδη γάρ ποτ̓ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέ περ ὑμῖν ἀνδράσιν ὡμίλησα, καὶ οὔ ποτέ μ̓ οἵ γ̓ ἀθέριζον.

[better, stouter, stronger, braver, more excellent]

19.57ἔπλετο

πέλω (61) [Λ] 19.56-19.58

ἔπλετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον αἰδῶ τ̓ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος, τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν.

[to be, become; Hom. be in motion]

σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω

ἀχεύω (58) [Λ] 19.56-19.58

ἀχνυμένω masculine nominative dual passive present participle

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

[grieving, sorrowing, mourning]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 19.56-19.58

κῆρ neuter accusative singular

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπ̓ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ αἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι.

αὐτὰρ ὅθ̓ ὕπνος ἕλοι, παύσαιτό τε νηπιαχεύων, εὕδεσκ̓ ἐν λέκτροισιν ἐν ἀγκαλίδεσσι τιθήνης εὐνῇ ἔνι μαλακῇ θαλέων ἐμπλησάμενος κῆρ·

[the heart]

19.58θυμοβόρῳ

θυμοβόρος (5) [Λ] 19.56-19.58

θυμοβόρῳ feminine dative singular

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας, αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο νεικεῦσ̓ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι πόλλ̓ ἐτεά τε καὶ οὐκί·

7.207-7.210

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ ἕσσατο τεύχεα, σεύατ̓ ἔπειθ̓ οἷός τε πελώριος ἔρχεται Ἄρης, ὅς τ̓ εἶσιν πόλεμον δὲ μετ̓ ἀνέρας οὕς τε Κρονίων θυμοβόρου ἔριδος μένεϊ ξυνέηκε μάχεσθαι.

7.301-7.302

ἠμὲν ἐμαρνάσθην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο, ἠδ̓ αὖτ̓ ἐν φιλότητι διέτμαγεν ἀρθμήσαντε.

[eating the heart]

ἔριδι

ἔρις (43) [Λ] 19.56-19.58

ἔριδι feminine dative singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

[strife, quarrel, debate, contention]

μενεήναμεν

μενεαίνω (25) [Λ] 19.56-19.58

μενεήναμεν 1st person plural active aorist indicative

19.67-19.68

νῦν δ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον, οὐ δέ τί με χρὴ ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν·

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

[to desire earnestly]

εἵνεκα κούρης

κόρη (43) [Λ] 19.56-19.58

κούρης feminine genitive singular

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος·

καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

; 19.59τὴν ὄφελ̓

ὀφείλω (19) [Λ] 19.59-19.60

ὄφελ̓ 3rd person singular active aorist indicative

21.279

ὥς μ̓ ὄφελ̓ Ἕκτωρ κτεῖναι ὃς ἐνθάδε γ̓ ἔτραφ̓ ἄριστος·

22.426

ὡς ὄφελεν θανέειν ἐν χερσὶν ἐμῇσι·

23.546-23.547

ἀλλ̓ ὤφελεν ἀθανάτοισιν εὔχεσθαι·

[to owe, have to pay]

ἐν νήεσσι

ναῦς (586) [Λ] 19.59-19.60

νήεσσι feminine dative plural

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

[a ship]

κατακτάμεν

κατακτείνω (43) [Λ] 19.59-19.60

κατακτάμεν active aorist infinitive

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν, μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται, αἴ κεν Ἀχιλλεὺς τόνδε κατακτείνῃ·

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

20.441-20.443

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων, σμερδαλέα ἰάχων·

[to kill, slay, murder]

Ἄρτεμις

Ἄρτεμις (12) [Λ] 19.59-19.60

Ἄρτεμις feminine nominative singular

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

20.70-20.71

Ἥρῃ δ̓ ἀντέστη χρυσηλάκατος κελαδεινὴ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα κασιγνήτη ἑκάτοιο·

21.470-21.471

τὸν δὲ κασιγνήτη μάλα νείκεσε πότνια θηρῶν Ἄρτεμις ἀγροτέρη, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον·

[Artemis]

ἰῷ

ἰός (28) [Λ] 19.59-19.60

ἰῷ masculine dative singular

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

23.862-23.864

αὐτίκα δ̓ ἰὸν ἧκεν ἐπικρατέως, οὐ δ̓ ἠπείλησεν ἄνακτι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

1.48

ἕζετ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε νεῶν, μετὰ δ̓ ἰὸν ἕηκε·

[an arrow]

19.60ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 19.59-19.60

ἤματι neuter dative singular

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

[day]

τῷ ὅτ̓ ἐγὼν ἑλόμην

αἱρέω (276) [Λ] 19.59-19.60

ἑλόμην 1st person singular middle aorist indicative

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

[to take,(mid.) to choose]

Λυρνησσὸν

Λυρνησσός (5) [Λ] 19.59-19.60

Λυρνησσὸν masculine accusative singular

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ̓ Ἀχιλῆος στήσομαι, ἀλλ̓ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι, πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον·

20.191

ἔνθεν δ̓ ἐς Λυρνησσὸν ὑπέκφυγες·

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

[Lyrnessus]

ὀλέσσας

ὄλλυμι (89) [Λ] 19.59-19.60

ὀλέσσας masculine nominative singular active aorist participle

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ.

20.302-20.305

μόριμον δέ οἵ ἐστ̓ ἀλέασθαι, ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται Δαρδάνου, ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶν τε θνητάων.

[to destroy, make an end of]

· 19.61τώ κ̓ οὐ τόσσοι

τόσος (69) [Λ] 19.61-19.62

τόσσοι masculine nominative plural

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.

20.178-20.179

Αἰνεία τί σὺ τόσσον ὁμίλου πολλὸν ἐπελθὼν ἔστης;

[so great, so vast]

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.61-19.62

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

[Achaian]

ὀδὰξ ἕλον

αἱρέω (276) [Λ] 19.61-19.62

ἕλον 3rd person plural active aorist indicative

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

[to take,(mid.) to choose]

ἄσπετον

ἄσπετος (17) [Λ] 19.61-19.62

ἄσπετον neuter accusative singular

23.127-23.128

αὐτὰρ ἐπεὶ πάντῃ παρακάββαλον ἄσπετον ὕλην ἥατ̓ ἄῤ αὖθι μένοντες ἀολλέες.

24.732-24.738

σὺ δ̓ αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ ἢ πατέῤ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

24.784

ἐννῆμαρ μὲν τοί γε ἀγίνεον ἄσπετον ὕλην·

[unspeakable, unutterable, unspeakably great]

οὖδας

οὖδας (19) [Λ] 19.61-19.62

οὖδας neuter accusative singular

οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

[the surface of the earth, the ground, earth]

19.62δυσμενέων

δυσμενής (17) [Λ] 19.61-19.62

δυσμενέων masculine genitive plural

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

τότε δὲ Ζεὺς δυσμενέεσσι δῶκεν ἀεικίσσασθαι ἑῇ ἐν πατρίδι γαίῃ.

[full of ill-will, hostile]

ὑπὸ χερσὶν

χείρ (386) [Λ] 19.61-19.62

χερσὶν feminine dative plural

ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ̓ οὐρανοῦ ἀστερόεντος χειρὶ περιστρέψας·

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

[the hand]

ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος

ἀπομηνίω (4) [Λ] 19.61-19.62

ἀπομηνίσαντος masculine genitive singular active aorist participle

2.771-2.773

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισι κεῖτ̓ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν Ἀτρεΐδῃ·

7.229-7.230

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισι κεῖτ̓ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν·

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

[to be very wroth, to perseverere in wrath]

. 19.63Ἕκτορι

Ἕκτωρ (442) [Λ] 19.63

Ἕκτορι masculine dative singular

ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ̓ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν, οὐ δυνάμην λελαθέσθ̓ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.

νῦν δ̓ οἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι, οὓς ἐδάμασσεν Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν, ὑμεῖς δ̓ ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον·

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

[Hector]

μὲν καὶ Τρωσὶ

Τρώς (599) [Λ] 19.63

Τρωσὶ masculine dative plural

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν·

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[Tros]

τὸ κέρδιον

κερδίων (14) [Λ] 19.63

κέρδιον neuter nominative singular comparative

22.103

ἦ τ̓ ἂν πολὺ κέρδιον ἦεν.

22.108-22.110

ἐμοὶ δὲ τότ̓ ἂν πολὺ κέρδιον εἴη ἄντην ἢ Ἀχιλῆα κατακτείναντα νέεσθαι, ἠέ κεν αὐτῷ ὀλέσθαι ἐϋκλειῶς πρὸ πόληος.

3.41-3.42

καί κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον ἦεν ἢ οὕτω λώβην τ̓ ἔμεναι καὶ ὑπόψιον ἄλλων.

[more profitable]

· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.63-19.64

Ἀχαιοὺς masculine accusative plural

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον καί τέ με νεικείεσκον·

[Achaian]

19.64δηρὸν

δηρός (24) [Λ] 19.63-19.64

δηρὸν neuter accusative singular

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ ἔτλη δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ̓, ἀλλ̓ ἀντίος ἦλθ̓ Ἀχιλῆϊ ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος·

21.391

ἔνθ̓ οἵ γ̓ οὐκέτι δηρὸν ἀφέστασαν·

[long, too long]

ἐμῆς

ἐμός (153) [Λ] 19.63-19.64

ἐμῆς feminine genitive singular

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

[mine]

καὶ σῆς

σός (97) [Λ] 19.63-19.64

σῆς feminine genitive singular

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[your]

ἔριδος

ἔρις (43) [Λ] 19.63-19.64

ἔριδος feminine genitive singular

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.

[strife, quarrel, debate, contention]

μνήσεσθαι

μιμνήσκω (61) [Λ] 19.63-19.64

μνήσεσθαι middle future infinitive

19.148-19.149

νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης αἶψα μάλ̓·

ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω.

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

[to remind]

ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 19.63-19.64

ὀΐω 1st person singular active present indicative

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

μάλα δ̓ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ̓ ὁμήγυριν ἄλλων ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

ἀλλ̓ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ βάλλεαι·

[to suppose, think, deem, imagine]

. 19.65ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν

ἐάω (92) [Λ] 19.65-19.66

ἐάσομεν 1st person plural active future indicative

ἐννοσίγαἰ, αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον Αἰνείαν ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμήμεναι, ἐσθλὸν ἐόντα.

[to let, suffer, allow, permit]

ἀχνύμενοί

ἀχεύω (58) [Λ] 19.65-19.66

ἀχνύμενοί masculine nominative plural passive present participle

τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ ὡς ἑνός, οὗ μ̓ ἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω, Ἕκτορος·

[grieving, sorrowing, mourning]

περ 19.66θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 19.65-19.66

θυμὸν masculine accusative singular

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατ̓ ἰόντι.

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσι

στῆθος (138) [Λ] 19.65-19.66

στήθεσσι neuter dative plural

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος·

[the breast]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 19.65-19.66

φίλον masculine accusative singular

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

ἣ δ̓ ἐκύει φίλον υἱόν, ὃ δ̓ ἕβδομος ἑστήκει μείς·

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

[friend; loved, beloved, dear]

δαμάσαντες

δαμάζω (105) [Λ] 19.65-19.66

δαμάσαντες masculine nominative plural active aorist participle

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

ἦ κ̓ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης, ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ̓ ἐκέλευεν ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

ἀνάγκῃ

ἀνάγκη (19) [Λ] 19.65-19.66

ἀνάγκῃ feminine dative singular

μάλα δ̓ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ̓ ὁμήγυριν ἄλλων ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας, αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο νεικεῦσ̓ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι πόλλ̓ ἐτεά τε καὶ οὐκί·

24.664-24.667

ἐννῆμαρ μέν κ̓ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν, τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός, ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπ̓ αὐτῷ ποιήσαιμεν, τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.

[force, constraint, necessity]

· 19.67νῦν δ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω

παύω (56) [Λ] 19.67-19.68

παύω 1st person singular active present indicative

οὐ δέ τ̓ ἔληγε θεὸς μέγας, ὦρτο δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἀκροκελαινιόων, ἵνα μιν παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

[to make to cease]

χόλον

χόλος (49) [Λ] 19.67-19.68

χόλον masculine accusative singular

20.255

χόλος δέ τε καὶ τὰ κελεύει.

22.93-22.95

24.582-24.586

δμῳὰς δ̓ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετ̓ ἀμφί τ̓ ἀλεῖψαι νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν, μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δ̓ ὀρινθείη φίλον ἦτορ, καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δ̓ ἀλίτηται ἐφετμάς.

[gall, bile]

, οὐ δέ τί με χρὴ

χρή (28) [Λ] 19.67-19.68

χρὴ 3rd person singular active present indicative

οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδ̓ ἐόντας οὐ δὲ διατρίβειν·

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

οὐ δέ τί σε χρή.

[it is fated, necessary]

19.68ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν

μενεαίνω (25) [Λ] 19.67-19.68

μενεαινέμεν active present infinitive

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

20.441-20.443

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων, σμερδαλέα ἰάχων·

[to desire earnestly]

· ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον

ταχύς (91) [Λ] 19.68-19.71

θᾶσσον neuter accusative singular comparative

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

20.257-20.258

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον γευσόμεθ̓ ἀλλήλων χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

20.429

ἆσσον ἴθ̓ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθ̓ ἵκηαι.

[quick, swift, fleet]

19.69ὄτρυνον

ὀτρύνω (88) [Λ] 19.68-19.71

ὄτρυνον 2nd person singular active aorist imperative

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

νῦν δ̓ οἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι, οὓς ἐδάμασσεν Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν, ὑμεῖς δ̓ ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον·

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 19.68-19.71

πόλεμον masculine accusative singular

ἀλλά τιν̓ οἴω ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπ̓ ἔγχεος ἡμετέροιο.

ἀλλ̓ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

[battle, fight, war]

δὲ κάρη

κάρα (59) [Λ] 19.68-19.71

κάρη neuter accusative singular

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

20.481-20.482

ὃ δὲ φασγάνῳ αὐχένα θείνας τῆλ̓ αὐτῇ πήληκι κάρη βάλε·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον αἰδῶ τ̓ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος, τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν.

[the head]

κομόωντας

κομάω (29) [Λ] 19.68-19.71

κομόωντας masculine accusative plural active present participle

2.11-2.12

θωρῆξαί ἑ κέλευε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς πανσυδίῃ·

2.28-2.29

θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς πανσυδίῃ·

2.50-2.51

αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

[to let the hair grow long; give oneself airs]

Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.68-19.71

Ἀχαιούς masculine accusative plural

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον καί τέ με νεικείεσκον·

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[Achaian]

, 19.70ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 19.68-19.71

Τρώων genitive plural

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[Tros]

πειρήσομαι

πειράω (40) [Λ] 19.68-19.71

πειρήσομαι 1st person singular middle aorist subjunctive

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι ἔσσεται, ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο.

ἀλλ̓ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

[to attempt, endeavour, try]

ἀντίον

ἀντίος (49) [Λ] 19.68-19.71

ἀντίον neuter accusative singular

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

Αἰνείας ὅδ̓ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ἀντία Πηλεΐωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.

[set against]

ἐλθὼν

ἔρχομαι (338) [Λ] 19.68-19.71

ἐλθὼν masculine nominative singular active aorist participle

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

[to come]

19.71αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓

ἐθέλω (158) [Λ] 19.68-19.71

ἐθέλωσ̓ 3rd person plural active present subjunctive

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

[to will, wish, purpose]

ἐπὶ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 19.68-19.71

νηυσὶν feminine dative plural

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

[a ship]

ἰαύειν

ἰαύω (5) [Λ] 19.68-19.71

ἰαύειν active present infinitive

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

9.470

εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ̓ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·

14.213

Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.

[to sleep, to pass the night]

· ἀλλά τιν̓ οἴω 19.72ἀσπασίως αὐτῶν

αὐτός (604) [Λ] 19.71-19.73

αὐτῶν masculine genitive plural

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

γόνυ

γόνυ (77) [Λ] 19.71-19.73

γόνυ neuter accusative singular

εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατ̓ ἰόντι.

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς εἰρύσαθ̓, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.

[the knee]

κάμψειν

κάμπτω (4) [Λ] 19.71-19.73

κάμψειν active future infinitive

24.271-24.274

καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ πέζῃ ἔπι πρώτῃ, ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον, τρὶς δ̓ ἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπ̓ ὀμφαλόν, αὐτὰρ ἔπειτα ἑξείης κατέδησαν, ὑπὸ γλωχῖνα δ̓ ἔκαμψαν.

4.485-4.486

τὴν μέν θ̓ ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳ ἐξέταμ̓, ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ·

7.117-7.119

εἴ περ ἀδειής τ̓ ἐστὶ καὶ εἰ μόθου ἔστ̓ ἀκόρητος, φημί μιν ἀσπασίως γόνυ κάμψειν, αἴ κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος.

[to bend, curve]

, ὅς κε φύγῃσι

φεύγω (109) [Λ] 19.71-19.73

φύγῃσι 3rd person singular active aorist subjunctive

20.190

τότε δ̓ οὔ τι μετατροπαλίζεο φεύγων.

οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι ἔσσεται, ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο.

20.401-20.402

Ἱπποδάμαντα δ̓ ἔπειτα καθ̓ ἵππων ἀΐξαντα πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί.

[to flee, take flight, run away]

19.73δηΐου

δάιος (43) [Λ] 19.71-19.73

δηΐου masculine genitive singular

21.420-21.422

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη καὶ δ̓ αὖθ̓ ἡ κυνάμυια ἄγει βροτολοιγὸν Ἄρηα δηΐου ἐκ πολέμοιο κατὰ κλόνον·

22.84-22.86

τῶν μνῆσαι φίλε τέκνον ἄμυνε δὲ δήϊον ἄνδρα τείχεος ἐντὸς ἐών, μὴ δὲ πρόμος ἵστασο τούτῳ σχέτλιος·

24.683-24.684

ὦ γέρον οὔ νύ τι σοί γε μέλει κακόν, οἷον ἔθ̓ εὕδεις ἀνδράσιν ἐν δηΐοισιν, ἐπεί σ̓ εἴασεν Ἀχιλλεύς.

ἐκ πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 19.71-19.73

πολέμοιο masculine genitive singular

ἀλλ̓ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

[battle, fight, war]

ὑπ̓ ἔγχεος

ἔγχος (205) [Λ] 19.71-19.73

ἔγχεος neuter genitive singular

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

ἐκ δ̓ ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν·

[a spear, lance]

ἡμετέροιο

ἡμέτερος (38) [Λ] 19.71-19.73

ἡμετέροιο neuter genitive singular

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ̓ Ἀχιλῆος στήσομαι, ἀλλ̓ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι, πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον·

μάλα δ̓ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ̓ ὁμήγυριν ἄλλων ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

[our]

. 19.74ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 19.74-19.75

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

19.112

ὣς ἔφατο·

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·

[to say, to claim]

, οἳ δ̓ ἐχάρησαν

χαίρω (43) [Λ] 19.74-19.75

ἐχάρησαν 3rd person plural passive aorist indicative

χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας·

ἀλλ̓ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε καὶ σθένει, οὔ μ̓ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐ δ̓ ἠβαιόν, ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές, οὐ δέ τιν̓ οἴω Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ.

21.347

χαίρει δέ μιν ὅς τις ἐθείρῃ·

[to rejoice, be glad, be delighted]

ἐϋκνήμιδες

ἐυκνήμις (22) [Λ] 19.74-19.75

ἐϋκνήμιδες masculine nominative plural

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

23.658-23.660

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω, πὺξ μάλ̓ ἀνασχομένω πεπληγέμεν·

23.721-23.722

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.74-19.75

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον καί τέ με νεικείεσκον·

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

[Achaian]

19.75μῆνιν

μῆνις (12) [Λ] 19.74-19.75

μῆνιν feminine accusative singular

1.1-1.7

1.74-1.75

ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

[wrath, anger]

ἀπειπόντος

ἀπεῖπον (9) [Λ] 19.74-19.75

ἀπειπόντος masculine genitive singular active aorist participle

23.359-23.361

1.514-1.516

7.416-7.417

ὃ δ̓ ἄῤ ἦλθε καὶ ἀγγελίην ἀπέειπε στὰς ἐν μέσσοισιν·

[to speak out, tell out, declare(Hom.), deny, refuse, forbid]

μεγαθύμου

μεγάθυμος (62) [Λ] 19.74-19.75

μεγαθύμου masculine genitive singular

ὡς δ̓ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, ῥίμφά τε λέπτ̓ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ̓ ἐριμύκων, ὣς ὑπ̓ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας·

21.153

Πηλεΐδη μεγάθυμε τί ἦ γενεὴν ἐρεείνεις;

23.167-23.169

ἐκ δ̓ ἄρα πάντων δημὸν ἑλὼν ἐκάλυψε νέκυν μεγάθυμος Ἀχιλλεὺς ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, περὶ δὲ δρατὰ σώματα νήει.

[high-minded]

Πηλεΐωνος

Πηλείων (26) [Λ] 19.74-19.75

Πηλεΐωνος masculine genitive singular

εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται οὐ δὲ μίνυνθ̓ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

. 19.76τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν

μετεῖπον (26) [Λ] 19.76-19.77

μετέειπεν 3rd person singular active aorist indicative

23.889

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

1.73

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

1.253

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to speak among]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 19.76-19.77

ἄναξ masculine nominative singular

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τ̓ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.76-19.77

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ἀνδρῶν δ̓ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι ἢ εἴποι;

οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 19.76-19.77

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

19.77αὐτόθεν ἐξ ἕδρης

ἕδρα (5) [Λ] 19.76-19.77

ἕδρης feminine genitive singular

2.99-2.100

σπουδῇ δ̓ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθ̓ ἕδρας παυσάμενοι κλαγγῆς·

2.211

ἄλλοι μέν ῥ̓ ἕζοντο, ἐρήτυθεν δὲ καθ̓ ἕδρας·

8.161-8.162

Τυδεΐδη περὶ μέν σε τίον Δαναοὶ ταχύπωλοι ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσι·

[a sitting-place]

, οὐ δ̓ ἐν μέσσοισιν

μέσος (103) [Λ] 19.76-19.77

μέσσοισιν masculine dative plural

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

[middle, in the middle]

ἀναστάς

ἀνίστημι (48) [Λ] 19.76-19.77

ἀναστάς masculine nominative singular active aorist participle

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος, οἷον δὴ καὶ ὅδ̓ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος·

[to make to stand up, raise up]

· 19.78ὦ φίλοι

φίλος (342) [Λ] 19.78-19.80

φίλοι masculine vocative plural

ἣ δ̓ ἐκύει φίλον υἱόν, ὃ δ̓ ἕβδομος ἑστήκει μείς·

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

[friend; loved, beloved, dear]

ἥρωες

ἥρως (74) [Λ] 19.78-19.80

ἥρωες masculine vocative plural

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

ἥρως ἀλλ̓ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν εὔχεο·

πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας, ἷξε δ̓ ἐπ̓ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο, ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.

[hero]

Δαναοὶ

Δαναοί (142) [Λ] 19.78-19.80

Δαναοὶ masculine vocative plural

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

ἀλλ̓ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος ἐϋδμήτοιο πόληος μὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ.

[the Danaans]

θεράποντες

θεράπων (57) [Λ] 19.78-19.80

θεράποντες masculine vocative plural

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

20.487-20.489

ὃ δ̓ Ἀρηΐθοον θεράποντα ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, ἀπὸ δ̓ ἅρματος ὦσε·

[a waiting-man, attendant]

Ἄρηος

Ἄρης (150) [Λ] 19.78-19.80

Ἄρηος masculine genitive singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος·

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[Ares]

19.79ἑσταότος

ἵστημι (305) [Λ] 19.78-19.80

ἑσταότος masculine genitive singular active perfect participle

ἣ δ̓ ἐκύει φίλον υἱόν, ὃ δ̓ ἕβδομος ἑστήκει μείς·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

[to make to stand]

μὲν καλὸν

καλός (142) [Λ] 19.78-19.80

καλὸν neuter nominative singular

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

[beautiful]

ἀκούειν

ἀκούω (71) [Λ] 19.78-19.80

ἀκούειν active present infinitive

ἀνδρῶν δ̓ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι ἢ εἴποι;

χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας·

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

[to hear]

, οὐ δὲ ἔοικεν

ἔοικα (69) [Λ] 19.78-19.80

ἔοικεν 3rd person singular active perfect indicative

τοῦ δ̓ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν, εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δ̓ αἴθωνι σιδήρῳ.

τοῦ δ̓ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν, εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δ̓ αἴθωνι σιδήρῳ.

21.284-21.286

ὣς φάτο, τῷ δὲ μάλ̓ ὦκα Ποσειδάων καὶ Ἀθήνη στήτην ἐγγὺς ἰόντε, δέμας δ̓ ἄνδρεσσιν ἐΐκτην, χειρὶ δὲ χεῖρα λαβόντες ἐπιστώσαντ̓ ἐπέεσσι.

[to be like; to look like]

19.80ὑββάλλειν· χαλεπὸν

χαλεπός (19) [Λ] 19.80

χαλεπὸν neuter nominative singular

20.131

χαλεποὶ δὲ θεοὶ φαίνεσθαι ἐναργεῖς.

χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι.

21.334-21.337

αὐτὰρ ἐγὼ Ζεφύροιο καὶ ἀργεστᾶο Νότοιο εἴσομαι ἐξ ἁλόθεν χαλεπὴν ὄρσουσα θύελλαν, ἥ κεν ἀπὸ Τρώων κεφαλὰς καὶ τεύχεα κήαι φλέγμα κακὸν φορέουσα·

[hard to bear, painful; difficult]

γὰρ ἐπισταμένῳ

ἐπίσταμαι (17) [Λ] 19.80

ἐπισταμένῳ masculine dative singular medio-passive present participle

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

21.318-21.321

κὰδ δέ μιν αὐτὸν εἰλύσω ψαμάθοισιν ἅλις χέραδος περιχεύας μυρίον, οὐ δέ οἱ ὀστέ̓ ἐπιστήσονται Ἀχαιοὶ ἀλλέξαι·

23.704-23.705

ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ̓ ἐς μέσσον ἔθηκε, πολλὰ δ̓ ἐπίστατο ἔργα, τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον.

[to know]

περ ἐόντι

εἰμί (1088) [Λ] 19.80

ἐόντι masculine dative singular active present participle

19.82

βλάβεται δὲ λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής.

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

[to be]

. 19.81ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.81-19.82

ἀνδρῶν masculine genitive plural

οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

[a man]

δ̓ ἐν πολλῷ

πολύς (468) [Λ] 19.81-19.82

πολλῷ masculine dative singular

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα πίπτουσιν·

[much, many]

ὁμάδῳ

ὅμαδος (12) [Λ] 19.81-19.82

ὁμάδῳ masculine dative singular

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

7.306-7.307

τὼ δὲ διακρινθέντε ὃ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν ἤϊ̓, ὃ δ̓ ἐς Τρώων ὅμαδον κίε·

[a noise, din]

πῶς κέν τις ἀκούσαι

ἀκούω (71) [Λ] 19.81-19.82

ἀκούσαι 3rd person singular active aorist optative

χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας·

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

[to hear]

19.82ἢ εἴποι

εἶπον (279) [Λ] 19.81-19.82

εἴποι 3rd person singular active aorist optative

πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον καί τέ με νεικείεσκον·

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ̓ οὐρανοῦ ἀστερόεντος χειρὶ περιστρέψας·

[to speak, say]

; βλάβεται

βλάπτω (20) [Λ] 19.82

βλάβεται 3rd person singular medio-passive present indicative

οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατ̓ ἰόντι.

22.15-22.16

ἔβλαψάς μ̓ ἑκάεργε θεῶν ὀλοώτατε πάντων ἐνθάδε νῦν τρέψας ἀπὸ τείχεος·

[to disable, hinder(Hom.); to harm, damage]

δὲ λιγύς

λιγύς (9) [Λ] 19.82

λιγύς masculine nominative singular

τοῖσι δὲ Νέστωρ ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής, τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή·

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

4.293-4.296

ἔνθ̓ ὅ γε Νέστοῤ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

[clear, whistling]

περ ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 19.82

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.

[to be]

ἀγορητής

ἀγορητής (6) [Λ] 19.82

ἀγορητής masculine nominative singular

τοῖσι δὲ Νέστωρ ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής, τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή·

2.246-2.247

Θερσῖτ̓ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής, ἴσχεο, μη δ̓ ἔθελ̓ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·

3.146-3.152

οἳ δ̓ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην Λάμπόν τε Κλυτίον θ̓ Ἱκετάονά τ̓ ὄζον Ἄρηος Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι, γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλ̓ ἀγορηταὶ ἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ̓ ὕλην δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·

[a speaker, orator]

. 19.83Πηλεΐδῃ

Πηλείδης (53) [Λ] 19.83

Πηλεΐδῃ masculine dative singular

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

Πηλεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς σίντης, ὅν τε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος·

Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς ἠμὲν κερτομίας ἠδ̓ αἴσυλα μυθήσασθαι.

μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι· αὐτὰρ οἱ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 19.83-19.84

ἄλλοι masculine nominative plural

ἀλλ̓ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ̓ ἄλλῳ ἔσσεαι.

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

[other, another]

19.84σύνθεσθ̓

συντίθημι (4) [Λ] 19.83-19.84

σύνθεσθ̓ 2nd person plural middle aorist imperative

1.76-1.77

σὺ δὲ σύνθεο καί μοι ὄμοσσον ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν·

6.334

σὺ δὲ σύνθεο καί μευ ἄκουσον·

7.44-7.45

τῶν δ̓ Ἕλενος Πριάμοιο φίλος παῖς σύνθετο θυμῷ βουλήν, ἥ ῥα θεοῖσιν ἐφήνδανε μητιόωσι·

[to put together]

Ἀργεῖοι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 19.83-19.84

Ἀργεῖοι masculine nominative plural

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν.

ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ̓ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν, οὐ δυνάμην λελαθέσθ̓ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.

[of/from Argos, Argive]

, μῦθόν

μῦθος (147) [Λ] 19.83-19.84

μῦθόν masculine accusative singular

πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον καί τέ με νεικείεσκον·

19.107

ψευστήσεις, οὐ δ̓ αὖτε τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις.

χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

τ̓ εὖ γνῶτε

γιγνώσκω (73) [Λ] 19.83-19.84

γνῶτε 2nd person plural active aorist imperative

ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα·

20.198

ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.

ὁσσάκι δ̓ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζ̓ ὤμους καθύπερθεν·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 19.83-19.84

ἕκαστος masculine nominative singular

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[every, every one, each, each one]

. 19.85πολλάκι δή μοι τοῦτον

οὗτος (164) [Λ] 19.85-19.86

τοῦτον masculine accusative singular

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

[this; that]

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.85-19.86

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[Achaian]

μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 19.85-19.86

μῦθον masculine accusative singular

19.107

ψευστήσεις, οὐ δ̓ αὖτε τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις.

χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας·

τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη μύθοισιν ἐμοῖσιν.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπον

εἶπον (279) [Λ] 19.85-19.86

ἔειπον 3rd person plural active aorist indicative

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ̓ οὐρανοῦ ἀστερόεντος χειρὶ περιστρέψας·

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

[to speak, say]

19.86καί τέ με νεικείεσκον

νεικέω (30) [Λ] 19.85-19.86

νεικείεσκον 3rd person plural active imperfect indicative

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας, αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο νεικεῦσ̓ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι πόλλ̓ ἐτεά τε καὶ οὐκί·

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας, αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο νεικεῦσ̓ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι πόλλ̓ ἐτεά τε καὶ οὐκί·

21.470-21.471

τὸν δὲ κασιγνήτη μάλα νείκεσε πότνια θηρῶν Ἄρτεμις ἀγροτέρη, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον·

[to quarrel]

· ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός

αἴτιος (10) [Λ] 19.86-19.89

αἴτιός masculine nominative singular

οὐ δέ τοι ἡμεῖς αἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.

21.275-21.276

ἄλλος δ̓ οὔ τις μοι τόσον αἴτιος Οὐρανιώνων, ἀλλὰ φίλη μήτηρ, ἥ με ψεύδεσσιν ἔθελγεν·

21.370-21.371

οὐ μέν τοι ἐγὼ τόσον αἴτιός εἰμι ὅσσον οἱ ἄλλοι πάντες, ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοί.

[to blame, blameworthy, culpable]

εἰμι

εἰμί (1088) [Λ] 19.86-19.89

εἰμι 1st person singular active present indicative

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

[to be]

, 19.87ἀλλὰ Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 19.86-19.89

Ζεὺς masculine nominative singular

πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται, οὐλομένη·

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

[Zeus]

καὶ Μοῖρα

μοῖρα (47) [Λ] 19.86-19.89

Μοῖρα feminine nominative singular

ἐν μοίρῃ γὰρ πάντα διίκεο καὶ κατέλεξας.

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

οὐ δέ τοι ἡμεῖς αἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.

[a part, portion; fate]

καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς

Ἐρινύς (7) [Λ] 19.86-19.89

Ἐρινύς feminine nominative singular

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν.

21.412-21.414

οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις, ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκ̓ Ἀχαιοὺς κάλλιπες, αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις.

[the Erinys]

, 19.88οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ

ἀγορά (42) [Λ] 19.86-19.89

ἀγορῇ feminine dative singular

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

ὣς ἄῤ ἐφώνησεν, λῦσεν δ̓ ἀγορὴν αἰψηρήν.

[an assembly of the people]

φρεσὶν

φρήν (178) [Λ] 19.86-19.89

φρεσὶν feminine dative plural

Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

[the midriff; heart, mind]

ἔμβαλον

ἐμβάλλω (24) [Λ] 19.86-19.89

ἔμβαλον 3rd person plural active aorist indicative

21.46-21.48

δυωδεκάτῃ δέ μιν αὖτις χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν, ὅς μιν ἔμελλε πέμψειν εἰς Ἀΐδαο καὶ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι.

21.304

μέγα γὰρ σθένος ἔμβαλ̓ Ἀθήνη.

23.171-23.172

πίσυρας δ̓ ἐριαύχενας ἵππους ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.

[to throw in, put in]

ἄγριον

ἄγριος (19) [Λ] 19.86-19.89

ἄγριον feminine accusative singular

21.311-21.315

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

[(living in the fields) wild, savage, harsh]

ἄτην

ἄτη (20) [Λ] 19.86-19.89

ἄτην feminine accusative singular

πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται, οὐλομένη·

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

, 19.89ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 19.86-19.89

ἤματι neuter dative singular

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

[day]

τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.86-19.89

Ἀχιλλῆος masculine genitive singular

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[Achilles]

γέρας αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 19.86-19.89

αὐτὸς masculine nominative singular

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

19.192

σοὶ δ̓ αὐτῷ τόδ̓ ἐγὼν ἐπιτέλλομαι ἠδὲ κελεύω·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἀπηύρων

ἀπαυράω (31) [Λ] 19.86-19.89

ἀπηύρων 1st person singular active imperfect indicative

αὐτὰρ ἐγὼ τὴν πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί, ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ἦγον·

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ̓ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

21.177-21.179

τὸ δὲ τέτρατον ἤθελε θυμῷ ἆξαι ἐπιγνάμψας δόρυ μείλινον Αἰακίδαο, ἀλλὰ πρὶν Ἀχιλεὺς σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα.

[to take away]

. 19.90ἀλλὰ τί κεν ῥέξαιμι; θεὸς

θεός (400) [Λ] 19.90

θεὸς masculine nominative singular

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

ἤτοι ὅ γ̓ εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι·

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

[god]

διὰ πάντα

πᾶς (546) [Λ] 19.90

πάντα neuter accusative plural

πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται, οὐλομένη·

ἤτοι ὅ γ̓ εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι·

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

[all, the whole]

τελευτᾷ

τελευτάω (7) [Λ] 19.90

τελευτᾷ 3rd person singular active present indicative

8.7-8.9

μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτέ τις ἄρσην πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος, ἀλλ̓ ἅμα πάντες αἰνεῖτ̓, ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα.

13.99-13.104

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι δεινόν, ὃ οὔ ποτ̓ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον, Τρῶας ἐφ̓ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθ̓ ὕλην θώων παρδαλίων τε λύκων τ̓ ἤϊα πέλονται αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐ δ̓ ἔπι χάρμη·

13.374-13.376

Ὀθρυονεῦ περὶ δή σε βροτῶν αἰνίζομ̓ ἁπάντων εἰ ἐτεὸν δὴ πάντα τελευτήσεις ὅσ̓ ὑπέστης Δαρδανίδῃ Πριάμῳ·

[to complete, finish, accomplish; pple. finally, in the end]

. 19.91πρέσβα Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 19.91-19.92

Διὸς masculine genitive singular

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

[Zeus]

θυγάτηρ

θυγάτηρ (62) [Λ] 19.91-19.92

θυγάτηρ feminine nominative singular

μινυνθάδιον δέ με μήτηρ γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.

21.88

τοῦ δ̓ ἔχε θυγατέρα Πρίαμος, πολλὰς δὲ καὶ ἄλλας·

21.141-21.143

τὸν δ̓ Ἀξιὸς εὐρυρέεθρος γείνατο καὶ Περίβοια Ἀκεσσαμενοῖο θυγατρῶν πρεσβυτάτη·

[a daughter]

Ἄτη

ἄτη (20) [Λ] 19.91-19.92

Ἄτη feminine nominative singular

ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ̓ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν, οὐ δυνάμην λελαθέσθ̓ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

, ἣ πάντας

πᾶς (546) [Λ] 19.91-19.92

πάντας masculine accusative plural

ἤτοι ὅ γ̓ εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι·

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

[all, the whole]

ἀᾶται

ἀάω (12) [Λ] 19.91-19.92

ἀᾶται 3rd person singular medio-passive present indicative

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

[to hurt, damage]

, 19.92οὐλομένη

οὐλόμενος (4) [Λ] 19.91-19.92

οὐλομένη feminine nominative singular

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

5.875-5.876

σὺ γὰρ τέκες ἄφρονα κούρην οὐλομένην, ᾗ τ̓ αἰὲν ἀήσυλα ἔργα μέμηλεν.

14.84-14.87

οὐλόμεν̓ αἴθ̓ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου σημαίνειν, μὴ δ̓ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.

[destructive, baneful]

· τῇ μέν θ̓ ἁπαλοὶ

ἁπαλός (9) [Λ] 19.92

ἁπαλοὶ masculine nominative plural

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

22.326-22.327

τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτ̓ ἔλασ̓ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς, ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο δἰ αὐχένος ἤλυθ̓ ἀκωκή·

ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν, ὅς οἱ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.

[soft to the touch, tender]

πόδες

πούς (192) [Λ] 19.92

πόδες masculine nominative plural

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

· οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει

οὖδας (19) [Λ] 19.92-19.94

οὔδει neuter dative singular

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

[the surface of the earth, the ground, earth]

19.93πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.92-19.94

ἀνδρῶν masculine genitive plural

καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασ̓ ἔμμεναι·

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

[a man]

κράατα

κράς (19) [Λ] 19.92-19.94

κράατα neuter accusative plural

περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας κρατὶ θέτο βριαρήν·

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

22.468-22.472

τῆλε δ̓ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα, ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην κρήδεμνόν θ̓, ὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσῆ Ἀφροδίτη ἤματι τῷ ὅτε μιν κορυθαίολος ἠγάγεθ̓ Ἕκτωρ ἐκ δόμου Ἠετίωνος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα.

[the head]

βαίνει

βαίνω (222) [Λ] 19.92-19.94

βαίνει 3rd person singular active present indicative

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[to walk, step]

19.94βλάπτουσ̓

βλάπτω (20) [Λ] 19.92-19.94

βλάπτουσ̓ feminine nominative singular active present participle

22.15-22.16

ἔβλαψάς μ̓ ἑκάεργε θεῶν ὀλοώτατε πάντων ἐνθάδε νῦν τρέψας ἀπὸ τείχεος·

23.385-23.387

τοῖο δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο, οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας, οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες.

[to disable, hinder(Hom.); to harm, damage]

ἀνθρώπους

ἄνθρωπος (72) [Λ] 19.92-19.94

ἀνθρώπους masculine accusative plural

19.131

τάχα δ̓ ἵκετο ἔργ̓ ἀνθρώπων.

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

[man, person, human]

· κατὰ δ̓ οὖν ἕτερόν

ἕτερος (43) [Λ] 19.94

ἕτερόν masculine accusative singular

τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται σήμερον·

20.473-20.474

εἶθαρ δὲ δἰ οὔατος ἦλθ̓ ἑτέροιο αἰχμὴ χαλκείη·

21.71-21.72

αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐ δὲ μεθίει·

[the one; the other(of two)]

γε πέδησε

πεδάω (5) [Λ] 19.94

πέδησε 3rd person singular active aorist indicative

22.5-22.6

Ἕκτορα δ̓ αὐτοῦ μεῖναι ὀλοιὴ μοῖρα πέδησεν Ἰλίου προπάροιθε πυλάων τε Σκαιάων.

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

4.517

ἔνθ̓ Ἀμαρυγκείδην Διώρεα μοῖρα πέδησε·

[to bind with fetters, to bind fast, make fast]

. 19.95καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 19.95-19.96

Ζεὺς masculine nominative singular

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·

[Zeus]

ἄσατο

ἀάω (12) [Λ] 19.95-19.96

ἄσατο 3rd person singular middle aorist indicative

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ̓ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν, οὐ δυνάμην λελαθέσθ̓ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.

[to hurt, damage]

, τόν περ ἄριστον

ἄριστος (138) [Λ] 19.95-19.96

ἄριστον masculine accusative singular

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

ἀλλ̓ ἄγεθ̓, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μη δέ τι θυμῷ δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι ἀθανάτων, οἳ δ̓ αὖτ̓ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

[best]

19.96ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.95-19.96

ἀνδρῶν masculine genitive plural

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

[a man]

ἠδὲ θεῶν

θεός (400) [Λ] 19.95-19.96

θεῶν masculine genitive plural

ἤτοι ὅ γ̓ εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι·

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[god]

φασ̓

φημί (406) [Λ] 19.95-19.96

φασ̓ 3rd person plural active present indicative

19.112

ὣς ἔφατο·

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

[to say, to claim]

ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 19.95-19.96

ἔμμεναι active present infinitive

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

[to be]

· ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν 19.97Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 19.96-19.99

Ἥρη feminine nominative singular

19.106

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

19.114-19.116

Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.

αὐδήεντα δ̓ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

[Hera]

θῆλυς

θῆλυς (8) [Λ] 19.96-19.99

θῆλυς feminine nominative singular

20.221-20.222

τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο θήλειαι, πώλοισιν ἀγαλλόμεναι ἀταλῇσι.

23.407-23.409

ἵππους δ̓ Ἀτρεΐδαο κιχάνετε, μὴ δὲ λίπησθον, καρπαλίμως, μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα·

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

[female]

ἐοῦσα

εἰμί (1088) [Λ] 19.96-19.99

ἐοῦσα feminine nominative singular active present participle

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

[to be]

δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν

ἀπατάω (4) [Λ] 19.96-19.99

ἀπάτησεν 3rd person singular active aorist indicative

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

9.375

ἐκ γὰρ δή μ̓ ἀπάτησε καὶ ἤλιτεν·

15.31-15.33

τῶν σ̓ αὖτις μνήσω ἵν̓ ἀπολλήξῃς ἀπατάων, ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή, ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ̓ ἀπάτησας.

[to cheat, trick, outwit, beguile]

, 19.98ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 19.96-19.99

ἤματι neuter dative singular

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα πίπτουσιν·

[day]

τῷ ὅτ̓ ἔμελλε

μέλλω (48) [Λ] 19.96-19.99

ἔμελλε 3rd person singular active imperfect indicative

20.450-20.451

νῦν αὖτέ σ̓ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.

Τρῶα δ̓ Ἀλαστορίδην, ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων, εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβὼν καὶ ζωὸν ἀφείη μη δὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας, νήπιος, οὐ δὲ τὸ ᾔδη ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν·

21.46-21.48

δυωδεκάτῃ δέ μιν αὖτις χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν, ὅς μιν ἔμελλε πέμψειν εἰς Ἀΐδαο καὶ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι.

[to think of doing, intend to do, to be about to do]

βίην

βία (61) [Λ] 19.96-19.99

βίην feminine accusative singular

20.307-20.308

νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει καὶ παίδων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε γένωνται.

21.176-21.177

τρὶς μέν μιν πελέμιξεν ἐρύσσασθαι μενεαίνων, τρὶς δὲ μεθῆκε βίης·

21.316-21.318

φημὶ γὰρ οὔ τε βίην χραισμησέμεν οὔτέ τι εἶδος οὔ τε τὰ τεύχεα καλά, τά που μάλα νειόθι λίμνης κείσεθ̓ ὑπ̓ ἰλύος κεκαλυμμένα·

[bodily strength, force, power, might]

Ἡρακληείην

Ἡράκλειος (6) [Λ] 19.96-19.99

Ἡρακληείην feminine accusative singular

2.657-2.660

τῶν μὲν Τληπόλεμος δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν, ὃν τέκεν Ἀστυόχεια βίῃ Ἡρακληείῃ, τὴν ἄγετ̓ ἐξ Ἐφύρης ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος πέρσας ἄστεα πολλὰ διοτρεφέων αἰζηῶν.

2.665-2.666

ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοι υἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.

5.638-5.639

ἀλλ̓ οἷόν τινά φασι βίην Ἡρακληείην εἶναι, ἐμὸν πατέρα θρασυμέμνονα θυμολέοντα·

[of Hercules]

19.99Ἀλκμήνη τέξεσθαι

τίκτω (85) [Λ] 19.96-19.99

τέξεσθαι middle future infinitive

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

[to bring into the world]

ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ

Θήβη (7) [Λ] 19.96-19.99

Θήβῃ feminine dative singular

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

4.378-4.379

οἳ δὲ τότ̓ ἐστρατόωνθ̓ ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης, καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτοὺς ἐπικούρους·

. 19.100ἤτοι ὅ γ̓ εὐχόμενος

εὔχομαι (98) [Λ] 19.100

εὐχόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

εἰ δὲ θεός περ ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα νικήσεἰ, οὐ δ̓ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

μετέφη

μετάφημι (5) [Λ] 19.100

μετέφη 3rd person singular active imperfect indicative

1.57-1.58

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο, τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

2.411

τοῖσιν δ̓ εὐχόμενος μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

4.153-4.154

τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ἐπεστενάχοντο δ̓ ἑταῖροι·

[to speak among]

πάντεσσι

πᾶς (546) [Λ] 19.100

πάντεσσι masculine dative plural

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

[all, the whole]

θεοῖσι

θεός (400) [Λ] 19.100

θεοῖσι masculine dative plural

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

[god]

· 19.101κέκλυτέ

κλύω (50) [Λ] 19.101-19.102

κέκλυτέ 2nd person plural active aorist imperative

22.451-22.453

αἰδοίης ἑκυρῆς ὀπὸς ἔκλυον, ἐν δ̓ ἐμοὶ αὐτῇ στήθεσι πάλλεται ἦτορ ἀνὰ στόμα, νέρθε δὲ γοῦνα πήγνυται·

23.54

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

23.738-23.739

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο, καί ῥ̓ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.

[to hear]

μευ πάντές

πᾶς (546) [Λ] 19.101-19.102

πάντές masculine vocative plural

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

[all, the whole]

τε θεοὶ

θεός (400) [Λ] 19.101-19.102

θεοὶ masculine vocative plural

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[god]

πᾶσαί

πᾶς (546) [Λ] 19.101-19.102

πᾶσαί feminine vocative plural

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

[all, the whole]

τε θέαιναι, 19.102ὄφῤ εἴπω

εἶπον (279) [Λ] 19.101-19.102

εἴπω 1st person singular active aorist subjunctive

ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ̓ οὐρανοῦ ἀστερόεντος χειρὶ περιστρέψας·

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

εἶπε δ̓ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι·

[to speak, say]

τά με θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 19.101-19.102

θυμὸς masculine nominative singular

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 19.101-19.102

στήθεσσιν neuter dative plural

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

[the breast]

ἀνώγει

ἄνωγα (68) [Λ] 19.101-19.102

ἀνώγει 3rd person singular active present indicative

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

ἀλλ̓ ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

ἦ τ̓ ἂν ἔγωγε νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν νήστιας ἀκμήνους, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι τεύξεσθαι μέγα δόρπον, ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην.

[to command, order]

. 19.103σήμερον ἄνδρα

ἀνήρ (590) [Λ] 19.103-19.105

ἄνδρα masculine accusative singular

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

[a man]

φόως

φόως (14) [Λ] 19.103-19.105

φόως neuter accusative singular

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

[light]

δὲ μογοστόκος

μογοστόκος (3) [Λ] 19.103-19.105

μογοστόκος feminine nominative singular

11.269-11.272

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα δριμύ, τό τε προϊεῖσι μογοστόκοι Εἰλείθυιαι Ἥρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι, ὣς ὀξεῖ̓ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

16.187-16.192

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς, τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο ἠγάγετο πρὸς δώματ̓, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα, τὸν δ̓ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδ̓ ἀτίταλλεν ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θ̓ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.

[helping women in hard childbirth]

Εἰλείθυια

Εἰλείθυια (4) [Λ] 19.103-19.105

Εἰλείθυια feminine nominative singular

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

11.269-11.272

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα δριμύ, τό τε προϊεῖσι μογοστόκοι Εἰλείθυιαι Ἥρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι, ὣς ὀξεῖ̓ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

16.187-16.192

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς, τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο ἠγάγετο πρὸς δώματ̓, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα, τὸν δ̓ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδ̓ ἀτίταλλεν ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θ̓ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.

[Ilithyia, goddes of child birth]

19.104ἐκφανεῖ

ἐκφαίνω (7) [Λ] 19.103-19.105

ἐκφανεῖ 3rd person singular active future indicative

4.467-4.469

13.276-13.278

εἰ γὰρ νῦν παρὰ νηυσὶ λεγοίμεθα πάντες ἄριστοι ἐς λόχον, ἔνθα μάλιστ̓ ἀρετὴ διαείδεται ἀνδρῶν, ἔνθ̓ ὅ τε δειλὸς ἀνὴρ ὅς τ̓ ἄλκιμος ἐξεφαάνθη·

[to shew forth, bring to light, disclose, reveal, make manifest]

, ὃς πάντεσσι

πᾶς (546) [Λ] 19.103-19.105

πάντεσσι masculine dative plural

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

[all, the whole]

περικτιόνεσσιν

περικτίονες (4) [Λ] 19.103-19.105

περικτιόνεσσιν masculine dative plural

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

17.220

κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων·

18.210-18.213

ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δ̓ αὐγὴ γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι, αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·

[dwellers around, neighbours]

ἀνάξει

ἀνάσσω (36) [Λ] 19.103-19.105

ἀνάξει 3rd person singular active future indicative

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν.

[to be lord, master, owner, to rule, in]

, 19.105τῶν ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.103-19.105

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

[a man]

γενεῆς

γενεά (37) [Λ] 19.103-19.105

γενεῆς feminine genitive singular

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

εἰ δ̓ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι, ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασι·

20.241

ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι.

[race, stock, family]

οἵ θ̓ αἵματος

αἷμα (80) [Λ] 19.103-19.105

αἵματος neuter genitive singular

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

[blood]

ἐξ ἐμεῦ εἰσί

εἰμί (1088) [Λ] 19.103-19.105

εἰσί 3rd person plural active present indicative

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδ̓ ἐόντας οὐ δὲ διατρίβειν·

[to be]

. 19.106τὸν δὲ δολοφρονέουσα

δολοφρονέων (5) [Λ] 19.106

δολοφρονέουσα feminine nominative singular active present participle

3.403-3.405

οὕνεκα δὴ νῦν δῖον Ἀλέξανδρον Μενέλαος νικήσας ἐθέλει στυγερὴν ἐμὲ οἴκαδ̓ ἄγεσθαι, τοὔνεκα δὴ νῦν δεῦρο δολοφρονέουσα παρέστης;

14.197

τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.300

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

[planning craft, wily-minded]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 19.106

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

τῷ δὲ μάλ̓ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 19.106

πότνια feminine nominative singular

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

20.309

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

22.239-22.241

ἠθεῖ̓ ἦ μὲν πολλὰ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ λίσσονθ̓ ἑξείης γουνούμενοι, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι, αὖθι μένειν·

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 19.106

Ἥρη feminine nominative singular

19.114-19.116

αὐδήεντα δ̓ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

Ἥρη μὲν μετ̓ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ̓ ἐριούνης Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

[Hera]

· 19.107ψευστήσεις, οὐ δ̓ αὖτε τέλος

τέλος (25) [Λ] 19.107

τέλος neuter accusative singular

εἰ δὲ θεός περ ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα νικήσεἰ, οὐ δ̓ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.

οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει, ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει, τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει.

21.450-21.452

ἀλλ̓ ὅτε δὴ μισθοῖο τέλος πολυγηθέες ὧραι ἐξέφερον, τότε νῶϊ βιήσατο μισθὸν ἅπαντα Λαομέδων ἔκπαγλος, ἀπειλήσας δ̓ ἀπέπεμπε.

[the fulfilment]

μύθῳ

μῦθος (147) [Λ] 19.107

μύθῳ masculine dative singular

χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας·

τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη μύθοισιν ἐμοῖσιν.

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἐπιθήσεις

ἐπιτίθημι (11) [Λ] 19.107

ἐπιθήσεις 2nd person singular active future indicative

οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει, ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει, τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει.

23.795-23.796

Ἀντίλοχ̓ οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶνος, ἀλλά τοι ἡμιτάλαντον ἐγὼ χρυσοῦ ἐπιθήσω.

24.587-24.590

τὸν δ̓ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ, ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλον ἠδὲ χιτῶνα, αὐτὸς τόν γ̓ Ἀχιλεὺς λεχέων ἐπέθηκεν ἀείρας, σὺν δ̓ ἕταροι ἤειραν ἐϋξέστην ἐπ̓ ἀπήνην.

[to lay, put on;(mid.) to attack]

. 19.108εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον

ὄμνυμι (22) [Λ] 19.108-19.111

ὄμοσσον 2nd person singular active aorist imperative

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

[to swear]

Ὀλύμπιε

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 19.108-19.111

Ὀλύμπιε masculine vocative singular

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

22.130

εἴδομεν ὁπποτέρῳ κεν Ὀλύμπιος εὖχος ὀρέξῃ.

24.139-24.140

ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο, εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει.

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

καρτερὸν

καρτερός (17) [Λ] 19.108-19.111

καρτερὸν masculine accusative singular

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

1.178

εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν·

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

[strong, staunch, stout, sturdy;]

ὅρκον

ὅρκος (15) [Λ] 19.108-19.111

ὅρκον masculine accusative singular

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

[the object by which one swears, the witness of an oath]

, 19.109ἦ μὲν τὸν πάντεσσι

πᾶς (546) [Λ] 19.108-19.111

πάντεσσι masculine dative plural

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

[all, the whole]

περικτιόνεσσιν

περικτίονες (4) [Λ] 19.108-19.111

περικτιόνεσσιν masculine dative plural

17.220

κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων·

18.210-18.213

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

[dwellers around, neighbours]

ἀνάξειν

ἀνάσσω (36) [Λ] 19.108-19.111

ἀνάξειν active future infinitive

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν.

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

[to be lord, master, owner, to rule, in]

19.110ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 19.108-19.111

ἤματι neuter dative singular

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα πίπτουσιν·

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

[day]

τῷδε πέσῃ

πίπτω (131) [Λ] 19.108-19.111

πέσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα πίπτουσιν·

20.387-20.388

ἣ δ̓ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη, δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δ̓ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

20.440-20.441

τὸ δ̓ ἂψ ἵκεθ̓ Ἕκτορα δῖον, αὐτοῦ δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν.

[to fall, fall down]

μετὰ ποσσὶ γυναικὸς

γυνή (96) [Λ] 19.108-19.111

γυναικὸς feminine genitive singular

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τ̓ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

[a woman]

19.111τῶν ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.108-19.111

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω.

[a man]

οἳ σῆς

σός (97) [Λ] 19.108-19.111

σῆς feminine genitive singular

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

[your]

ἐξ αἵματός

αἷμα (80) [Λ] 19.108-19.111

αἵματός neuter genitive singular

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

20.241

ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι.

[blood]

εἰσι

εἰμί (1088) [Λ] 19.108-19.111

εἰσι 3rd person plural active present indicative

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδ̓ ἐόντας οὐ δὲ διατρίβειν·

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[to be]

γενέθλης. 19.112ὣς ἔφατο

φημί (406) [Λ] 19.112

ἔφατο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

[to say, to claim]

· Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 19.112-19.113

Ζεὺς masculine nominative singular

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

[Zeus]

δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν

νοέω (79) [Λ] 19.112-19.113

ἐνόησεν 3rd person singular active aorist indicative

φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο νήπιος, οὐ δ̓ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ὡς οὐ ῥηΐδἰ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐ δ̓ ὑποείκειν.

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ̓ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

ἐννοσίγαἰ, αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον Αἰνείαν ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμήμεναι, ἐσθλὸν ἐόντα.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

, 19.113ἀλλ̓ ὄμοσεν

ὄμνυμι (22) [Λ] 19.112-19.113

ὄμοσεν 3rd person singular active aorist indicative

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

[to swear]

μέγαν

μέγας (460) [Λ] 19.112-19.113

μέγαν masculine accusative singular

ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ̓ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν, οὐ δυνάμην λελαθέσθ̓ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.

ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον·

ἦ τ̓ ἂν ἔγωγε νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν νήστιας ἀκμήνους, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι τεύξεσθαι μέγα δόρπον, ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην.

[big, great]

ὅρκον

ὅρκος (15) [Λ] 19.112-19.113

ὅρκον masculine accusative singular

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

[the object by which one swears, the witness of an oath]

, ἔπειτα δὲ πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 19.112-19.113

πολλὸν neuter accusative singular

λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα πίπτουσιν·

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

[much, many]

ἀάσθη

ἀάω (12) [Λ] 19.112-19.113

ἀάσθη 3rd person singular passive aorist indicative

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

[to hurt, damage]

. 19.114Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 19.114-19.116

Ἥρη feminine nominative singular

αὐδήεντα δ̓ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

[Hera]

δ̓ ἀΐξασα

ἀίσσω (50) [Λ] 19.114-19.116

ἀΐξασα feminine nominative singular active aorist participle

20.276-20.277

ἣ δὲ διὰ πρὸ Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη, λάκε δ̓ ἀσπὶς ὑπ̓ αὐτῆς.

20.401-20.402

Ἱπποδάμαντα δ̓ ἔπειτα καθ̓ ἵππων ἀΐξαντα πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί.

21.246-21.248

ὃ δ̓ ἄῤ ἐκ δίνης ἀνορούσας ἤϊξεν πεδίοιο ποσὶ κραιπνοῖσι πέτεσθαι δείσας·

[to move with a quick shooting motion, to shoot, dart, glance]

λίπεν

λείπω (103) [Λ] 19.114-19.116

λίπεν 3rd person singular active aorist indicative

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

[to leave, quit]

ῥίον

ῥίον (4) [Λ] 19.114-19.116

ῥίον neuter accusative singular

8.25-8.26

σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο δησαίμην, τὰ δέ κ̓ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.

14.153-14.154

Ἥρη δ̓ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι στᾶσ̓ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου·

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

[any jutting part]

Οὐλύμποιο

Ὄλυμπος (81) [Λ] 19.114-19.116

Οὐλύμποιο masculine genitive singular

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

[Olympus]

, 19.115καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓

ἱκνέομαι (114) [Λ] 19.114-19.116

ἵκετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

19.131

τάχα δ̓ ἵκετο ἔργ̓ ἀνθρώπων.

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

[to come]

Ἄργος

Ἄργος (29) [Λ] 19.114-19.116

Ἄργος neuter accusative singular

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

24.437-24.438

σοὶ δ̓ ἂν ἐγὼ πομπὸς καί κε κλυτὸν Ἄργος ἱκοίμην, ἐνδυκέως ἐν νηῒ θοῇ ἢ πεζὸς ὁμαρτέων·

1.29-1.31

πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ τηλόθι πάτρης ἱστὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωσαν·

[Argos]

Ἀχαιικόν

Ἀχαιικός (6) [Λ] 19.114-19.116

Ἀχαιικόν neuter accusative singular

9.141-9.142

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν μοι ἔοι·

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

[of/for the Achaeans]

, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη

οἶδα (132) [Λ] 19.114-19.116

ᾔδη 3rd person singular active pluperfect indicative

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[to know]

19.116ἰφθίμην

ἴφθιμος (27) [Λ] 19.114-19.116

ἰφθίμην feminine accusative singular

20.356-20.357

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι τοσσούσδ̓ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι·

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

[stout, strong, stalwart]

ἄλοχον

ἄλοχος (60) [Λ] 19.114-19.116

ἄλοχον feminine accusative singular

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

21.458-21.461

τοῦ δὴ νῦν λαοῖσι φέρεις χάριν, οὐ δὲ μεθ̓ ἡμέων πειρᾷ ὥς κε Τρῶες ὑπερφίαλοι ἀπόλωνται πρόχνυ κακῶς σὺν παισὶ καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισι τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·

21.498-21.499

ἀργαλέον δὲ πληκτίζεσθ̓ ἀλόχοισι Διὸς νεφεληγερέταο·

[a bedfellow, spouse, wife]

Σθενέλου

Σθένελος (10) [Λ] 19.114-19.116

Σθενέλου masculine genitive singular

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

2.559-2.564

οἳ δ̓ Ἄργός τ̓ εἶχον Τίρυνθά τε τειχιόεσσαν Ἑρμιόνην Ἀσίνην τε, βαθὺν κατὰ κόλπον ἐχούσας, Τροιζῆν̓ Ἠϊόνας τε καὶ ἀμπελόεντ̓ Ἐπίδαυρον, οἵ τ̓ ἔχον Αἴγιναν Μάσητά τε κοῦροι Ἀχαιῶν, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης καὶ Σθένελος, Καπανῆος ἀγακλειτοῦ φίλος υἱός·

[Sthenelus]

Περσηϊάδαο. 19.117ἣ δ̓ ἐκύει φίλον

φίλος (342) [Λ] 19.117

φίλον masculine accusative singular

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

[friend; loved, beloved, dear]

υἱόν

υἱός (436) [Λ] 19.117

υἱόν masculine accusative singular

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

ἦ τ̓ ἂν ἔγωγε νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν νήστιας ἀκμήνους, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι τεύξεσθαι μέγα δόρπον, ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην.

[a son]

, ὃ δ̓ ἕβδομος ἑστήκει

ἵστημι (305) [Λ] 19.117

ἑστήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

[to make to stand]

μείς· 19.118ἐκ δ̓ ἄγαγε

ἄγω (175) [Λ] 19.118-19.119

ἄγαγε 3rd person singular active aorist indicative

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος·

[to lead]

πρὸ φόως

φόως (14) [Λ] 19.118-19.119

φόως neuter accusative singular

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

2.308-2.310

δράκων ἐπὶ νῶτα δαφοινὸς σμερδαλέος, τόν ῥ̓ αὐτὸς Ὀλύμπιος ἧκε φόως δέ, βωμοῦ ὑπαΐξας πρός ῥα πλατάνιστον ὄρουσεν.

[light]

δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 19.118-19.119

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδ̓ ἐόντας οὐ δὲ διατρίβειν·

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[to be]

, 19.119Ἀλκμήνης

Ἀλκμήνη (3) [Λ] 19.118-19.119

Ἀλκμήνης feminine genitive singular

14.323-14.324

οὐ δ̓ ὅτε περ Σεμέλης οὐ δ̓ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ, ἥ ῥ̓ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα·

ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.

[Alcmene]

δ̓ ἀπέπαυσε

ἀποπαύω (9) [Λ] 19.118-19.119

ἀπέπαυσε 3rd person singular active aorist indicative

21.340-21.341

μὴ δὲ πρὶν ἀπόπαυε τεὸν μένος, ἀλλ̓ ὁπότ̓ ἂν δὴ φθέγξομ̓ ἐγὼν ἰάχουσα, τότε σχεῖν ἀκάματον πῦρ.

21.372-21.373

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼν ἀποπαύσομαι εἰ σὺ κελεύεις, παυέσθω δὲ καὶ οὗτος·

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

[to stop]

τόκον

τόκος (4) [Λ] 19.118-19.119

τόκον masculine accusative singular

7.125-7.128

ἦ κε μέγ̓ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἐσθλὸς Μυρμιδόνων βουληφόρος ἠδ̓ ἀγορητής, ὅς ποτέ μ̓ εἰρόμενος μέγ̓ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ πάντων Ἀργείων ἐρέων γενεήν τε τόκον τε.

15.140-15.141

ἀργαλέον δὲ πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.

17.3-17.5

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ βαῖν̓ ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο·

[a bringing forth, childbirth, parturition]

, σχέθε

ἔχω (431) [Λ] 19.118-19.119

σχέθε 3rd person singular active aorist indicative

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.

[to have]

δ̓ Εἰλειθυίας

Εἰλείθυια (4) [Λ] 19.118-19.119

Εἰλειθυίας feminine accusative plural

11.269-11.272

16.187-16.192

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

[Ilithyia, goddes of child birth]

. 19.120αὐτὴ

αὐτός (604) [Λ] 19.120

αὐτὴ feminine nominative singular

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

19.192

σοὶ δ̓ αὐτῷ τόδ̓ ἐγὼν ἐπιτέλλομαι ἠδὲ κελεύω·

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἀγγελέουσα

ἀγγέλλω (13) [Λ] 19.120

ἀγγελέουσα feminine nominative singular active future participle

οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν ἤγγειλ̓ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ̓ ἔπασσε.

24.77-24.79

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης ἔνθορε μείλανι πόντῳ·

24.144-24.148

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσ̓ ἕδος Οὐλύμποιο ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

[to bear a message]

Δία

Ζεύς (476) [Λ] 19.120

Δία masculine accusative singular

Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

[Zeus]

Κρονίωνα

Κρονίων (49) [Λ] 19.120

Κρονίωνα masculine accusative singular

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

20.306

ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἔχθηρε Κρονίων·

χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι.

[son of Cronus]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 19.120

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

τῷ δὲ μάλ̓ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 19.121Ζεῦ

Ζεύς (476) [Λ] 19.121

Ζεῦ masculine vocative singular

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

νῦν δ̓ οἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι, οὓς ἐδάμασσεν Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν, ὑμεῖς δ̓ ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον·

[Zeus]

πάτερ

πάτηρ (29) [Λ] 19.121

πάτερ masculine vocative singular

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι·

21.512-21.513

σή μ̓ ἄλοχος στυφέλιξε πάτερ λευκώλενος Ἥρη, ἐξ ἧς ἀθανάτοισιν ἔρις καὶ νεῖκος ἐφῆπται.

ἀργικέραυνε ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 19.121

ἔπος neuter accusative singular

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς ἠμὲν κερτομίας ἠδ̓ αἴσυλα μυθήσασθαι.

[a word]

τί τοι ἐν φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 19.121

φρεσὶ feminine dative plural

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

[the midriff; heart, mind]

θήσω

τίθημι (194) [Λ] 19.121

θήσω 1st person singular active future indicative

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[to set, put, place]

· 19.122ἤδη ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 19.122-19.124

ἀνὴρ masculine nominative singular

ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[a man]

γέγον̓

γίγνομαι (173) [Λ] 19.122-19.124

γέγον̓ 3rd person singular active perfect indicative

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

[become, be born]

ἐσθλὸς

ἐσθλός (80) [Λ] 19.122-19.124

ἐσθλὸς masculine nominative singular

ἐννοσίγαἰ, αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον Αἰνείαν ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμήμεναι, ἐσθλὸν ἐόντα.

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

20.395-20.397

ὃ δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ Δημολέοντα ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν νύξε κατὰ κρόταφον, κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου.

[good]

ὃς Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (137) [Λ] 19.122-19.124

Ἀργείοισιν masculine dative plural

οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν.

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

[of/from Argos, Argive]

ἀνάξει

ἀνάσσω (36) [Λ] 19.122-19.124

ἀνάξει 3rd person singular active future indicative

οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν.

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

20.307-20.308

νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει καὶ παίδων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε γένωνται.

[to be lord, master, owner, to rule, in]

19.123Εὐρυσθεὺς

Εὐρυσθεύς (4) [Λ] 19.122-19.124

Εὐρυσθεὺς masculine nominative singular

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

8.362-8.363

οὐ δέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν τειρόμενον σώεσκον ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

15.636-15.640

ὣς τότ̓ Ἀχαιοὶ θεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφ̓ Ἕκτορι καὶ Διὶ πατρὶ πάντες, ὃ δ̓ οἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην, Κοπρῆος φίλον υἱόν, ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτος ἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ.

[Eurystheus]

Σθενέλοιο

Σθένελος (10) [Λ] 19.122-19.124

Σθενέλοιο masculine genitive singular

23.510-23.513

2.559-2.564

4.367

πὰρ δέ οἱ ἑστήκει Σθένελος Καπανήϊος υἱός.

[Sthenelus]

πάϊς

παῖς (168) [Λ] 19.122-19.124

πάϊς masculine nominative singular

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες, ὃ δ̓ ἔμπεδος οὐ δ̓ ἀεσίφρων.

[a child]

Περσηϊάδαο 19.124σὸν

σός (97) [Λ] 19.122-19.124

σὸν neuter nominative singular

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

ὄψει δ̓ οὔ τ̓ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ σούς.

[your]

γένος

γένος (15) [Λ] 19.122-19.124

γένος neuter nominative singular

21.186-21.187

φῆσθα σὺ μὲν ποταμοῦ γένος ἔμμεναι εὐρὺ ῥέοντος, αὐτὰρ ἐγὼ γενεὴν μεγάλου Διὸς εὔχομαι εἶναι.

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

2.851-2.855

Παφλαγόνων δ̓ ἡγεῖτο Πυλαιμένεος λάσιον κῆρ ἐξ Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράων, οἵ ῥα Κύτωρον ἔχον καὶ Σήσαμον ἀμφενέμοντο ἀμφί τε Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ δώματ̓ ἔναιον Κρῶμνάν τ̓ Αἰγιαλόν τε καὶ ὑψηλοὺς Ἐρυθίνους.

[race, stock, family]

· οὔ οἱ ἀεικὲς

ἀεικής (21) [Λ] 19.124

ἀεικὲς neuter nominative singular

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

21.20-21.21

τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ̓ ἀεικὴς ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ̓ αἵματι ὕδωρ.

22.395

ἦ ῥα, καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα.

[unseemly, shameful]

ἀνασσέμεν

ἀνάσσω (36) [Λ] 19.124

ἀνασσέμεν active present infinitive

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

20.307-20.308

νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει καὶ παίδων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε γένωνται.

μινυνθάδιον δέ με μήτηρ γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.

[to be lord, master, owner, to rule, in]

Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (137) [Λ] 19.124

Ἀργείοισιν masculine dative plural

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

[of/from Argos, Argive]

. 19.125ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 19.125

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ̓ ἔμμεναι·

[to say, to claim]

, τὸν δ̓ ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 19.125

ἄχος neuter nominative singular

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

ὃ δ̓ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν ἔστη, κὰδ δ̓ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι, ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος.

[pain, distress]

ὀξὺ

ὀξύς (103) [Λ] 19.125

ὀξὺ neuter nominative singular

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

κατὰ φρένα

φρήν (178) [Λ] 19.125

φρένα feminine accusative singular

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

[the midriff; heart, mind]

τύψε

τύπτω (26) [Λ] 19.125

τύψε 3rd person singular active aorist indicative

20.376-20.378

Ἕκτορ μηκέτι πάμπαν Ἀχιλλῆϊ προμάχιζε, ἀλλὰ κατὰ πληθύν τε καὶ ἐκ φλοίσβοιο δέδεξο, μή πώς σ̓ ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ.

20.445-20.446

τρὶς μὲν ἔπειτ̓ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δ̓ ἠέρα τύψε βαθεῖαν.

20.460-20.462

αὐτὰρ ὃ Λαόγονον καὶ Δάρδανον υἷε Βίαντος ἄμφω ἐφορμηθεὶς ἐξ ἵππων ὦσε χαμᾶζε, τὸν μὲν δουρὶ βαλών, τὸν δὲ σχεδὸν ἄορι τύψας.

[to beat, strike, smite]

βαθεῖαν

βαθύς (31) [Λ] 19.125

βαθεῖαν feminine accusative singular

20.445-20.446

τρὶς μὲν ἔπειτ̓ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δ̓ ἠέρα τύψε βαθεῖαν.

ὡς δ̓ ἀναμαιμάει βαθέ̓ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη, πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει, ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος κτεινομένους ἐφέπων·

ὡς δ̓ ἀναμαιμάει βαθέ̓ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη, πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει, ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος κτεινομένους ἐφέπων·

[deep]

· 19.126αὐτίκα δ̓ εἷλ̓

αἱρέω (276) [Λ] 19.126-19.129

εἷλ̓ 3rd person singular active aorist indicative

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

[to take,(mid.) to choose]

Ἄτην

ἄτη (20) [Λ] 19.126-19.129

Ἄτην feminine accusative singular

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

κεφαλῆς

κεφαλή (73) [Λ] 19.126-19.129

κεφαλῆς feminine genitive singular

20.386-20.387

τὸν δ̓ ἰθὺς μεμαῶτα βάλ̓ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεὺς μέσσην κὰκ κεφαλήν·

20.474-20.476

ὃ δ̓ Ἀγήνορος υἱὸν Ἔχεκλον μέσσην κὰκ κεφαλὴν ξίφει ἤλασε κωπήεντι, πᾶν δ̓ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι·

21.334-21.337

αὐτὰρ ἐγὼ Ζεφύροιο καὶ ἀργεστᾶο Νότοιο εἴσομαι ἐξ ἁλόθεν χαλεπὴν ὄρσουσα θύελλαν, ἥ κεν ἀπὸ Τρώων κεφαλὰς καὶ τεύχεα κήαι φλέγμα κακὸν φορέουσα·

[the head]

λιπαροπλοκάμοιο 19.127χωόμενος

χώομαι (38) [Λ] 19.126-19.129

χωόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

νῦν δ̓ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

καί νύ κ̓ ἔτι πλέονας κτάνε Παίονας ὠκὺς Ἀχιλλεύς, εἰ μὴ χωσάμενος προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης ἀνέρι εἰσάμενος, βαθέης δ̓ ἐκ φθέγξατο δίνης·

οὐ δὲ Σκάμανδρος ἔληγε τὸ ὃν μένος, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον χώετο Πηλεΐωνι, κόρυσσε δὲ κῦμα ῥόοιο ὑψόσ̓ ἀειρόμενος, Σιμόεντι δὲ κέκλετ̓ ἀΰσας·

[to be angry, wroth, indignant]

φρεσὶν

φρήν (178) [Λ] 19.126-19.129

φρεσὶν feminine dative plural

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[the midriff; heart, mind]

ᾗσι

ἑός (167) [Λ] 19.126-19.129

ᾗσι feminine dative plural

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

[his, her own]

, καὶ ὤμοσε

ὄμνυμι (22) [Λ] 19.126-19.129

ὤμοσε 3rd person singular active aorist indicative

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[to swear]

καρτερὸν

καρτερός (17) [Λ] 19.126-19.129

καρτερὸν masculine accusative singular

1.178

εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοὶ τό γ̓ ἔδωκεν·

1.280-1.281

εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ, ἀλλ̓ ὅ γε φέρτερός ἐστιν ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.

5.410-5.415

τὼ νῦν Τυδεΐδης, εἰ καὶ μάλα καρτερός ἐστι, φραζέσθω μή τίς οἱ ἀμείνων σεῖο μάχηται, μὴ δὴν Αἰγιάλεια περίφρων Ἀδρηστίνη ἐξ ὕπνου γοόωσα φίλους οἰκῆας ἐγείρῃ κουρίδιον ποθέουσα πόσιν τὸν ἄριστον Ἀχαιῶν ἰφθίμη ἄλοχος Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[strong, staunch, stout, sturdy;]

ὅρκον

ὅρκος (15) [Λ] 19.126-19.129

ὅρκον masculine accusative singular

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

22.119-22.121

Τρωσὶν δ̓ αὖ μετόπισθε γερούσιον ὅρκον ἕλωμαι μή τι κατακρύψειν, ἀλλ̓ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἐέργει·

[the object by which one swears, the witness of an oath]

19.128μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν

Ὄλυμπος (81) [Λ] 19.126-19.129

Οὔλυμπόν masculine accusative singular

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

πάντες δ̓ Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες τῆσδε μάχης, ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσι σήμερον·

[Olympus]

τε καὶ οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 19.126-19.129

οὐρανὸν masculine accusative singular

ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ̓ οὐρανοῦ ἀστερόεντος χειρὶ περιστρέψας·

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

ἣ δ̓ ἅρπῃ ἐϊκυῖα τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο δἰ αἰθέρος.

[heaven]

ἀστερόεντα

ἀστερόεις (9) [Λ] 19.126-19.129

ἀστερόεντα masculine accusative singular

ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ̓ οὐρανοῦ ἀστερόεντος χειρὶ περιστρέψας·

4.44-4.47

αἳ γὰρ ὑπ̓ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων, τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο.

5.768-5.769

τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην μεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.

[starred, starry]

19.129αὖτις ἐλεύσεσθαι

ἔρχομαι (338) [Λ] 19.126-19.129

ἐλεύσεσθαι middle future infinitive

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

[to come]

Ἄτην

ἄτη (20) [Λ] 19.126-19.129

Ἄτην feminine accusative singular

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

, ἣ πάντας

πᾶς (546) [Λ] 19.126-19.129

πάντας masculine accusative plural

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[all, the whole]

ἀᾶται

ἀάω (12) [Λ] 19.126-19.129

ἀᾶται 3rd person singular medio-passive present indicative

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

[to hurt, damage]

. 19.130ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 19.130-19.131

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

εἶπε δ̓ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι·

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

[to speak, say]

ἔρριψεν

ῥίπτω (11) [Λ] 19.130-19.131

ἔρριψεν 3rd person singular active aorist indicative

τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν·

22.405-22.407

ἣ δέ νυ μήτηρ τίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην τηλόσε, κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδ̓ ἐσιδοῦσα·

23.826-23.827

αὐτὰρ Πηλεΐδης θῆκεν σόλον αὐτοχόωνον ὃν πρὶν μὲν ῥίπτασκε μέγα σθένος Ἠετίωνος·

[to throw, cast, hurl]

ἀπ̓ οὐρανοῦ

οὐρανός (55) [Λ] 19.130-19.131

οὐρανοῦ masculine genitive singular

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

ἣ δ̓ ἅρπῃ ἐϊκυῖα τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο δἰ αἰθέρος.

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

[heaven]

ἀστερόεντος

ἀστερόεις (9) [Λ] 19.130-19.131

ἀστερόεντος masculine genitive singular

4.44-4.47

5.768-5.769

τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην μεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.

6.107-6.109

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπεχώρησαν, λῆξαν δὲ φόνοιο, φὰν δέ τιν̓ ἀθανάτων ἐξ οὐρανοῦ ἀστερόεντος Τρωσὶν ἀλεξήσοντα κατελθέμεν, ὡς ἐλέλιχθεν.

[starred, starry]

19.131χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 19.130-19.131

χειρὶ feminine dative singular

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

[the hand]

περιστρέψας· τάχα δ̓ ἵκετο

ἱκνέομαι (114) [Λ] 19.131

ἵκετο 3rd person singular middle aorist indicative

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι ἔρχεσθ̓ ὄφῤ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἀμφοτέροισι δ̓ ἀρήγεθ̓ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

[to come]

ἔργ̓

ἔργον (103) [Λ] 19.131

ἔργ̓ neuter accusative plural

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον·

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον·

[work]

ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 19.131

ἀνθρώπων masculine genitive plural

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[man, person, human]

. 19.132τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓

στενάχω (27) [Λ] 19.132-19.133

στενάχεσχ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

21.416-21.417

τὸν δ̓ ἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη πυκνὰ μάλα στενάχοντα·

[to sigh, groan, wail]

ὅθ̓ ἑὸν

ἑός (167) [Λ] 19.132-19.133

ἑὸν masculine accusative singular

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[his, her own]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 19.132-19.133

φίλον masculine accusative singular

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

[friend; loved, beloved, dear]

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 19.132-19.133

υἱὸν masculine accusative singular

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[a son]

ὁρῷτο

ὁράω (57) [Λ] 19.132-19.133

ὁρῷτο 3rd person singular medio-passive present optative

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

20.28

καὶ δέ τί μιν καὶ πρόσθεν ὑποτρομέεσκον ὁρῶντες·

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[to see]

19.133ἔργον

ἔργον (103) [Λ] 19.132-19.133

ἔργον neuter accusative singular

ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον·

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον·

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

[work]

ἀεικὲς

ἀεικής (21) [Λ] 19.132-19.133

ἀεικὲς neuter accusative singular

21.20-21.21

τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ̓ ἀεικὴς ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ̓ αἵματι ὕδωρ.

22.395

ἦ ῥα, καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα.

23.24-23.26

ἦ ῥα καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα πρηνέα πὰρ λεχέεσσι Μενοιτιάδαο τανύσσας ἐν κονίῃς·

[unseemly, shameful]

ἔχοντα

ἔχω (431) [Λ] 19.132-19.133

ἔχοντα masculine accusative singular active present participle

αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

[to have]

ὑπ̓ Εὐρυσθῆος

Εὐρυσθεύς (4) [Λ] 19.132-19.133

Εὐρυσθῆος masculine genitive singular

8.362-8.363

οὐ δέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν τειρόμενον σώεσκον ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

15.636-15.640

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

[Eurystheus]

ἀέθλων. 19.134ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ̓ αὖτε μέγας

μέγας (460) [Λ] 19.134-19.136

μέγας masculine nominative singular

ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον·

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[big, great]

κορυθαίολος

κορυθαίολος (39) [Λ] 19.134-19.136

κορυθαίολος masculine nominative singular

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

20.430

τὸν δ̓ οὐ ταρβήσας προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

22.232

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[with glancing helm]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 19.134-19.136

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

[Hector]

19.135Ἀργείους

Ἀργεῖος (137) [Λ] 19.134-19.136

Ἀργείους masculine accusative plural

ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

[of/from Argos, Argive]

ὀλέκεσκεν

ὀλέκω (13) [Λ] 19.134-19.136

ὀλέκεσκεν 3rd person singular active imperfect indicative

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

21.520-21.521

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Τρῶας ὁμῶς αὐτούς τ̓ ὄλεκεν καὶ μώνυχας ἵππους.

1.9-1.12

ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὄρσε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί, οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα Ἀτρεΐδης·

[to ruin, destroy, kill]

ἐπὶ πρυμνῇσι

πρυμνός (21) [Λ] 19.134-19.136

πρυμνῇσι feminine dative plural

5.292-5.293

τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν γλῶσσαν πρυμνὴν τάμε χαλκὸς ἀτειρής, αἰχμὴ δ̓ ἐξελύθη παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα·

10.570-10.571

νηῒ δ̓ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος θῆκ̓ Ὀδυσεύς, ὄφῤ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ̓ Ἀθήνῃ.

11.600-11.601

ἑστήκει γὰρ ἐπὶ πρυμνῇ μεγακήτεϊ νηῒ εἰσορόων πόνον αἰπὺν ἰῶκά τε δακρυόεσσαν.

[the hindmost, undermost, end-most]

νέεσσιν

ναῦς (586) [Λ] 19.134-19.136

νέεσσιν feminine dative plural

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

[a ship]

, 19.136οὐ δυνάμην

δύναμαι (67) [Λ] 19.134-19.136

δυνάμην 1st person singular medio-passive imperfect indicative

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

ἀλλ̓ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε καὶ σθένει, οὔ μ̓ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐ δ̓ ἠβαιόν, ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές, οὐ δέ τιν̓ οἴω Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ.

[to be able, capable, strong enough]

λελαθέσθ̓

λανθάνω (59) [Λ] 19.134-19.136

λελαθέσθ̓ middle aorist infinitive

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

τὸν δ̓ εἴ πέρ τε λάθῃσι καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ, ἀλλά τ̓ ἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ·

22.193

ὣς Ἕκτωρ οὐ λῆθε ποδώκεα Πηλεΐωνα.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

Ἄτης

ἄτη (20) [Λ] 19.134-19.136

Ἄτης feminine genitive singular

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

24.480-24.483

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἄνδῤ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τ̓ ἐνὶ πάτρῃ φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δ̓ ἔχει εἰσορόωντας, ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα·

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

ᾗ πρῶτον

πρῶτος (144) [Λ] 19.134-19.136

πρῶτον neuter accusative singular

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[first]

ἀάσθην

ἀάω (12) [Λ] 19.134-19.136

ἀάσθην 1st person singular passive aorist indicative

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

9.116

ἀασάμην, οὐ δ̓ αὐτὸς ἀναίνομαι.

[to hurt, damage]

. 19.137ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην

ἀάω (12) [Λ] 19.137-19.138

ἀασάμην 1st person singular middle aorist indicative

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

9.116

ἀασάμην, οὐ δ̓ αὐτὸς ἀναίνομαι.

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

[to hurt, damage]

καί μευ φρένας

φρήν (178) [Λ] 19.137-19.138

φρένας feminine accusative plural

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

[the midriff; heart, mind]

ἐξέλετο

ἐξαιρέω (17) [Λ] 19.137-19.138

ἐξέλετο 3rd person singular middle aorist indicative

24.229-24.231

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους, δώδεκα δ̓ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας, τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δ̓ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

24.754-24.756

σεῦ δ̓ ἐπεὶ ἐξέλετο ψυχὴν ταναήκεϊ χαλκῷ, πολλὰ ῥυστάζεσκεν ἑοῦ περὶ σῆμ̓ ἑτάροιο Πατρόκλου, τὸν ἔπεφνες·

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

[to take out of]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 19.137-19.138

Ζεύς masculine nominative singular

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

[Zeus]

, 19.138ἂψ ἐθέλω

ἐθέλω (158) [Λ] 19.137-19.138

ἐθέλω 1st person singular active present indicative

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

[to will, wish, purpose]

ἀρέσαι

ἀρέσκω (6) [Λ] 19.137-19.138

ἀρέσαι active aorist infinitive

αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.

4.362-4.363

ἀλλ̓ ἴθι ταῦτα δ̓ ὄπισθεν ἀρεσσόμεθ̓ εἴ τι κακὸν νῦν εἴρηται, τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν.

6.526-6.529

τὰ δ̓ ὄπισθεν ἀρεσσόμεθ̓, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δώῃ ἐπουρανίοισι θεοῖς αἰειγενέτῃσι κρητῆρα στήσασθαι ἐλεύθερον ἐν μεγάροισιν ἐκ Τροίης ἐλάσαντας ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.

[(to make good, make up), to please]

, δόμεναί

δίδωμι (254) [Λ] 19.137-19.138

δόμεναί active aorist infinitive

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

νῦν δ̓ οἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι, οὓς ἐδάμασσεν Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν, ὑμεῖς δ̓ ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον·

[to give]

τ̓ ἀπερείσἰ

ἀπερείσιος (12) [Λ] 19.137-19.138

ἀπερείσἰ neuter accusative plural

24.275-24.278

ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπ̓ ἀπήνης νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσἰ ἄποινα, ζεῦξαν δ̓ ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς, τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

24.501-24.502

τοῦ νῦν εἵνεχ̓ ἱκάνω νῆας Ἀχαιῶν λυσόμενος παρὰ σεῖο, φέρω δ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

24.578-24.579

ἐϋξέστου δ̓ ἀπ̓ ἀπήνης ᾕρεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσἰ ἄποινα.

[countless]

ἄποινα

ἄποινα (26) [Λ] 19.137-19.138

ἄποινα neuter accusative plural

21.99

νήπιε μή μοι ἄποινα πιφαύσκεο μη δ̓ ἀγόρευε·

22.346-22.352

αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήη ὤμ̓ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷα ἔοργας, ὡς οὐκ ἔσθ̓ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι, οὐ δ̓ εἴ κεν δεκάκις τε καὶ εἰκοσινήριτ̓ ἄποινα στήσωσ̓ ἐνθάδ̓ ἄγοντες, ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα, οὐ δ̓ εἴ κέν σ̓ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι Δαρδανίδης Πρίαμος·

24.137

ἀλλ̓ ἄγε δὴ λῦσον, νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα.

[a ransom; compensation]

· 19.139ἀλλ̓ ὄρσευ

ὄρνυμι (172) [Λ] 19.139

ὄρσευ 2nd person singular middle aorist imperative

ἀλλ̓ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν ἀνδρῶν·

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

[to stir, stir up]

πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 19.139

πόλεμον masculine accusative singular

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

[battle, fight, war]

δὲ καὶ ἄλλους

ἄλλος (396) [Λ] 19.139

ἄλλους masculine accusative plural

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ̓ ἄλλῳ ἔσσεαι.

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

μη δέ τις ἄλλην λαῶν ὀτρυντὺν ποτιδέγμενος ἰσχαναάσθω·

[other, another]

ὄρνυθι

ὄρνυμι (172) [Λ] 19.139

ὄρνυθι 2nd person singular active present imperative

ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν ἀνδρῶν·

τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.

[to stir, stir up]

λαούς

λαός (229) [Λ] 19.139

λαούς masculine accusative plural

ἀλλ̓ ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

μη δέ τις ἄλλην λαῶν ὀτρυντὺν ποτιδέγμενος ἰσχαναάσθω·

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

[the people]

. 19.140δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.140-19.141

δῶρα neuter accusative plural

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[a gift, present]

δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα

πᾶς (546) [Λ] 19.140-19.141

πάντα neuter accusative plural

ἐν μοίρῃ γὰρ πάντα διίκεο καὶ κατέλεξας.

[all, the whole]

παρασχέμεν

παρέχω (5) [Λ] 19.140-19.141

παρασχέμεν active aorist infinitive

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

23.834-23.835

οὐ μὲν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου ποιμὴν οὐ δ̓ ἀροτὴρ εἶσ̓ ἐς πόλιν, ἀλλὰ παρέξει.

3.351-3.354

Ζεῦ ἄνα δὸς τίσασθαι ὅ με πρότερος κάκ̓ ἔοργε δῖον Ἀλέξανδρον, καὶ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον, ὄφρα τις ἐρρίγῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων ξεινοδόκον κακὰ ῥέξαι, ὅ κεν φιλότητα παράσχῃ.

[to furnish, provide, supply]

ὅσσά

ὅσος (138) [Λ] 19.140-19.141

ὅσσά neuter accusative plural

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

[as much/many as]

τοι ἐλθὼν

ἔρχομαι (338) [Λ] 19.140-19.141

ἐλθὼν masculine nominative singular active aorist participle

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

ἐλθόντες δ̓ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

[to come]

19.141χθιζὸς

χθιζός (5) [Λ] 19.140-19.141

χθιζὸς masculine nominative singular

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

[of yesterday]

ἐνὶ κλισίῃσιν

κλισία (106) [Λ] 19.140-19.141

κλισίῃσιν feminine dative plural

αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

[a place for lying down]

ὑπέσχετο

ὑπισχνέομαι (18) [Λ] 19.140-19.141

ὑπέσχετο 3rd person singular active aorist indicative

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

22.346-22.352

αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήη ὤμ̓ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷα ἔοργας, ὡς οὐκ ἔσθ̓ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι, οὐ δ̓ εἴ κεν δεκάκις τε καὶ εἰκοσινήριτ̓ ἄποινα στήσωσ̓ ἐνθάδ̓ ἄγοντες, ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα, οὐ δ̓ εἴ κέν σ̓ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι Δαρδανίδης Πρίαμος·

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

[to promise]

δῖος

δῖος (218) [Λ] 19.140-19.141

δῖος masculine nominative singular

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ὀδυσσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 19.140-19.141

Ὀδυσσεύς masculine nominative singular

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

[Odysseus]

. 19.142εἰ δ̓ ἐθέλεις

ἐθέλω (158) [Λ] 19.142-19.144

ἐθέλεις 2nd person singular active present indicative

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

[to will, wish, purpose]

, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός

ἐπείγω (21) [Λ] 19.142-19.144

ἐπειγόμενός masculine nominative singular medio-passive present participle

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος·

21.362-21.365

ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται, ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δ̓ ὕδωρ·

23.117-23.119

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κνημοὺς προσέβαν πολυπίδακος Ἴδης, αὐτίκ̓ ἄρα δρῦς ὑψικόμους ταναήκεϊ χαλκῷ τάμνον ἐπειγόμενοι·

[to press down, weigh down; mid. hasten]

περ Ἄρηος

Ἄρης (150) [Λ] 19.142-19.144

Ἄρηος masculine genitive singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος·

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

[Ares]

, 19.143δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.142-19.144

δῶρα neuter accusative plural

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

[a gift, present]

δέ τοι θεράποντες

θεράπων (57) [Λ] 19.142-19.144

θεράποντες masculine nominative plural

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

20.487-20.489

ὃ δ̓ Ἀρηΐθοον θεράποντα ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, ἀπὸ δ̓ ἅρματος ὦσε·

23.89-23.90

ἔνθά με δεξάμενος ἐν δώμασιν ἱππότα Πηλεὺς ἔτραφέ τ̓ ἐνδυκέως καὶ σὸν θεράποντ̓ ὀνόμηνεν·

[a waiting-man, attendant]

ἐμῆς

ἐμός (153) [Λ] 19.142-19.144

ἐμῆς feminine genitive singular

τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη μύθοισιν ἐμοῖσιν.

[mine]

παρὰ νηὸς

ναῦς (586) [Λ] 19.142-19.144

νηὸς feminine genitive singular

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

[a ship]

ἑλόντες

αἱρέω (276) [Λ] 19.142-19.144

ἑλόντες masculine nominative plural active aorist participle

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

ἐγχείη δ̓ ἄῤ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη ἱεμένη, διὰ δ̓ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους ἀσπίδος ἀμφιβρότης·

[to take,(mid.) to choose]

19.144οἴσουσ̓

φέρω (186) [Λ] 19.142-19.144

οἴσουσ̓ 3rd person plural active future indicative

ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

[to bear]

, ὄφρα ἴδηαι

εἶδον (237) [Λ] 19.142-19.144

ἴδηαι 2nd person singular medio-passive aorist subjunctive

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

[to see]

ὅ τοι μενοεικέα

μενοεικής (6) [Λ] 19.142-19.144

μενοεικέα neuter accusative plural

23.29

αὐτὰρ ὃ τοῖσι τάφον μενοεικέα δαίνυ.

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

23.650

σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδ̓ ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν.

[suited to the desires, satisfying, sufficient, plentiful, agreeable to one's taste]

δώσω

δίδωμι (254) [Λ] 19.142-19.144

δώσω 1st person singular active future indicative

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

[to give]

. 19.145τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 19.145

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 19.145

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 19.145

πόδας masculine accusative plural

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν ἀνδρῶν·

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 19.145

ὠκὺς masculine nominative singular

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.145

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος·

[Achilles]

· 19.146Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 19.146-19.148

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ̓ ἄλλῳ ἔσσεαι.

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[son of Atreus]

κύδιστε

κύδιστος (17) [Λ] 19.146-19.148

κύδιστε masculine vocative singular

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

24.308-24.313

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε δός μ̓ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ̓ ἐλεεινόν, πέμψον δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

[most glorious, most honoured, noblest]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 19.146-19.148

ἄναξ masculine vocative singular

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τ̓ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.146-19.148

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

[a man]

Ἀγάμεμνον

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 19.146-19.148

Ἀγάμεμνον masculine vocative singular

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

19.147δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.146-19.148

δῶρα neuter accusative plural

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

[a gift, present]

μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα

ἐθέλω (158) [Λ] 19.146-19.148

ἐθέλῃσθα 2nd person singular active present subjunctive

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

[to will, wish, purpose]

παρασχέμεν

παρέχω (5) [Λ] 19.146-19.148

παρασχέμεν active aorist infinitive

23.834-23.835

οὐ μὲν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου ποιμὴν οὐ δ̓ ἀροτὴρ εἶσ̓ ἐς πόλιν, ἀλλὰ παρέξει.

3.351-3.354

18.554-18.556

αὐτὰρ ὄπισθε παῖδες δραγμεύοντες ἐν ἀγκαλίδεσσι φέροντες ἀσπερχὲς πάρεχον·

[to furnish, provide, supply]

, ὡς ἐπιεικές

ἐπιεικής (7) [Λ] 19.146-19.148

ἐπιεικές neuter nominative singular

23.49-23.53

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

23.537-23.538

ἀλλ̓ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς δεύτεῤ·

[fitting, meet, suitable]

, 19.148ἤ τ̓ ἐχέμεν

ἔχω (431) [Λ] 19.146-19.148

ἐχέμεν active present infinitive

αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

[to have]

παρὰ σοί· νῦν δὲ μνησώμεθα

μιμνήσκω (61) [Λ] 19.148-19.149

μνησώμεθα 1st person plural middle aorist subjunctive

ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω.

μνησάμενος δ̓ ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν τε·

[to remind]

χάρμης

χάρμη (22) [Λ] 19.148-19.149

χάρμης feminine genitive singular

4.222

οἳ δ̓ αὖτις κατὰ τεύχἐ ἔδυν, μνήσαντο δὲ χάρμης.

4.509-4.511

ὄρνυσθ̓ ἱππόδαμοι Τρῶες μη δ̓ εἴκετε χάρμης Ἀργείοις, ἐπεὶ οὔ σφι λίθος χρὼς οὐ δὲ σίδηρος χαλκὸν ἀνασχέσθαι ταμεσίχροα βαλλομένοισιν·

5.608-5.609

ἔνθ̓ Ἕκτωρ δύο φῶτε κατέκτανεν εἰδότε χάρμης εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντε, Μενέσθην Ἀγχίαλόν τε.

[the joy of battle, lust of battle]

19.149αἶψα μάλ̓· οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδ̓ ἐόντας

εἰμί (1088) [Λ] 19.149-19.150

ἐόντας masculine accusative plural active present participle

τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή.

[to be]

19.150οὐ δὲ διατρίβειν

διατρίβω (3) [Λ] 19.149-19.150

διατρίβειν active present infinitive

4.40-4.42

ὁππότε κεν καὶ ἐγὼ μεμαὼς πόλιν ἐξαλαπάξαι τὴν ἐθέλω ὅθι τοι φίλοι ἀνέρες ἐγγεγάασι, μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον, ἀλλά μ̓ ἐᾶσαι·

11.844-11.848

ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ ὀξὺ βέλος περιπευκές, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας ἔσχ̓ ὀδύνας·

[to rub between, rub hard, rub away, consume, waste]

· ἔτι γὰρ μέγα

μέγας (460) [Λ] 19.150

μέγα neuter nominative singular

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

[big, great]

ἔργον

ἔργον (103) [Λ] 19.150

ἔργον neuter nominative singular

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον·

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.

[work]

ἄρεκτον· 19.151ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.151-19.152

Ἀχιλῆα masculine accusative singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος·

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

[Achilles]

μετὰ πρώτοισιν

πρῶτος (144) [Λ] 19.151-19.152

πρώτοισιν masculine dative plural

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

[first]

ἴδηται

εἶδον (237) [Λ] 19.151-19.152

ἴδηται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

[to see]

19.152ἔγχεϊ

ἔγχος (205) [Λ] 19.151-19.152

ἔγχεϊ neuter dative singular

ἐκ δ̓ ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν·

ἦ κ̓ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης, ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ̓ ἐκέλευεν ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.

[a spear, lance]

χαλκείῳ

χάλκειος (27) [Λ] 19.151-19.152

χαλκείῳ neuter dative singular

ἦ κ̓ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης, ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ̓ ἐκέλευεν ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.

ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δ̓ ἄῤ ἔτι τρεῖς ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων, τὰς δύο χαλκείας, δύο δ̓ ἔνδοθι κασσιτέροιο, τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥ̓ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

οὐ δ̓ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ δἰ αὐτῆς αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ̓ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

[of copper]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 19.151-19.152

Τρώων genitive plural

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[Tros]

ὀλέκοντα

ὀλέκω (13) [Λ] 19.151-19.152

ὀλέκοντα masculine accusative singular active present participle

21.520-21.521

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Τρῶας ὁμῶς αὐτούς τ̓ ὄλεκεν καὶ μώνυχας ἵππους.

1.9-1.12

5.711-5.713

τοὺς δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ, αὐτίκ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to ruin, destroy, kill]

φάλαγγας

φάλαγξ (34) [Λ] 19.151-19.152

φάλαγγας feminine accusative plural

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

2.557-2.558

Αἴας δ̓ ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν δυοκαίδεκα νῆας, στῆσε δ̓ ἄγων ἵν̓ Ἀθηναίων ἵσταντο φάλαγγες.

3.76-3.78

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ ἐχάρη μέγα μῦθον ἀκούσας, καί ῥ̓ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας μέσσου δουρὸς ἑλών·

[a line of battle, battle-array]

. 19.153ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος

μιμνήσκω (61) [Λ] 19.153

μεμνημένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

μνησάμενος δ̓ ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν τε·

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

[to remind]

ἀνδρὶ

ἀνήρ (590) [Λ] 19.153

ἀνδρὶ masculine dative singular

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

[a man]

μαχέσθω

μάχομαι (218) [Λ] 19.153

μαχέσθω 3rd person singular medio-passive present imperative

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

[to fight]

. 19.154τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 19.154

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 19.154

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

[to speak to, address]

πολύμητις

πολύμητις (16) [Λ] 19.154

πολύμητις masculine nominative singular

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

21.353-21.355

τείροντ̓ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες οἳ κατὰ δίνας, οἳ κατὰ καλὰ ῥέεθρα κυβίστων ἔνθα καὶ ἔνθα πνοιῇ τειρόμενοι πολυμήτιος Ἡφαίστοιο.

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

[of many counsels]

Ὀδυσσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 19.154

Ὀδυσσεύς masculine nominative singular

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

[Odysseus]

· 19.155μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός

ἀγαθός (86) [Λ] 19.155-19.159

ἀγαθός masculine nominative singular

21.109

πατρὸς δ̓ εἴμ̓ ἀγαθοῖο, θεὰ δέ με γείνατο μήτηρ·

21.280

τώ κ̓ ἀγαθὸς μὲν ἔπεφν̓, ἀγαθὸν δέ κεν ἐξενάριξε·

21.280

τώ κ̓ ἀγαθὸς μὲν ἔπεφν̓, ἀγαθὸν δέ κεν ἐξενάριξε·

[good]

περ ἐών

εἰμί (1088) [Λ] 19.155-19.159

ἐών masculine nominative singular active present participle

τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή.

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τ̓ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·

[to be]

, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.155-19.159

Ἀχιλλεῦ masculine vocative singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

19.156νήστιας ὄτρυνε

ὀτρύνω (88) [Λ] 19.155-19.159

ὄτρυνε 2nd person singular active present imperative

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

προτὶ Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 19.155-19.159

Ἴλιον feminine accusative singular

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

21.80-21.82

ἠὼς δέ μοί ἐστιν ἥδε δυωδεκάτη, ὅτ̓ ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα πολλὰ παθών·

21.103-21.105

νῦν δ̓ οὐκ ἔσθ̓ ὅς τις θάνατον φύγῃ ὅν κε θεός γε Ἰλίου προπάροιθεν ἐμῇς ἐν χερσὶ βάλῃσι καὶ πάντων Τρώων, περὶ δ̓ αὖ Πριάμοιό γε παίδων.

[Ilian, Trojan]

υἷας

υἱός (436) [Λ] 19.155-19.159

υἷας masculine accusative plural

19.238-19.240

ἦ, καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο Φυλεΐδην τε Μέγητα Θόαντά τε Μηριόνην τε καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.155-19.159

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

[Achaian]

19.157Τρωσὶ

Τρώς (599) [Λ] 19.155-19.159

Τρωσὶ masculine dative plural

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

ὃ δ̓ ἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω·

[Tros]

μαχησομένους

μάχομαι (218) [Λ] 19.155-19.159

μαχησομένους masculine accusative plural middle future participle

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

[to fight]

, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον

ὀλίγος (25) [Λ] 19.155-19.159

ὀλίγον masculine accusative singular

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

[few, little, scanty, small]

χρόνον

χρόνος (10) [Λ] 19.155-19.159

χρόνον masculine accusative singular

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

24.670

σχήσω γὰρ πόλεμον τόσσον χρόνον ὅσσον ἄνωγας.

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

[time]

ἔσται 19.158φύλοπις

φύλοπις (19) [Λ] 19.155-19.159

φύλοπις feminine nominative singular

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

εἰ δέ κ̓ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων, ἢ Ἀχιλῆ̓ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι, αὐτίκ̓ ἔπειτα καὶ ἄμμι παῤ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται φυλόπιδος·

4.14-4.16

ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ̓ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα, ἤ ῥ̓ αὖτις πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν ὄρσομεν, ἦ φιλότητα μετ̓ ἀμφοτέροισι βάλωμεν.

[the battle-cry, din of battle, battle]

, εὖτ̓ ἂν πρῶτον

πρῶτος (144) [Λ] 19.155-19.159

πρῶτον neuter accusative singular

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ̓ Ἀχιλῆος στήσομαι, ἀλλ̓ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι, πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον·

[first]

ὁμιλήσωσι

ὁμιλέω (12) [Λ] 19.155-19.159

ὁμιλήσωσι 3rd person plural active aorist subjunctive

1.260-1.261

ἤδη γάρ ποτ̓ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέ περ ὑμῖν ἀνδράσιν ὡμίλησα, καὶ οὔ ποτέ μ̓ οἵ γ̓ ἀθέριζον.

5.85-5.86

Τυδεΐδην δ̓ οὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη ἠὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλέοι ἦ μετ̓ Ἀχαιοῖς.

5.829-5.834

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐπ̓ Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους, τύψον δὲ σχεδίην μη δ̓ ἅζεο θοῦρον Ἄρηα τοῦτον μαινόμενον, τυκτὸν κακόν, ἀλλοπρόσαλλον, ὃς πρῴην μὲν ἐμοί τε καὶ Ἥρῃ στεῦτ̓ ἀγορεύων Τρωσὶ μαχήσεσθαι, ἀτὰρ Ἀργείοισιν ἀρήξειν, νῦν δὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ, τῶν δὲ λέλασται.

[to be in company with, consort with]

φάλαγγες

φάλαγξ (34) [Λ] 19.155-19.159

φάλαγγες feminine nominative plural

2.557-2.558

Αἴας δ̓ ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν δυοκαίδεκα νῆας, στῆσε δ̓ ἄγων ἵν̓ Ἀθηναίων ἵσταντο φάλαγγες.

3.76-3.78

4.253-4.254

Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συῒ εἴκελος ἀλκήν, Μηριόνης δ̓ ἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας.

[a line of battle, battle-array]

19.159ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.155-19.159

ἀνδρῶν masculine genitive plural

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

[a man]

, ἐν δὲ θεὸς

θεός (400) [Λ] 19.155-19.159

θεὸς masculine nominative singular

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

[god]

πνεύσῃ

πνέω (9) [Λ] 19.155-19.159

πνεύσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

23.440

ἔρῤ, ἐπεὶ οὔ σ̓ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί.

24.364-24.365

οὐ δὲ σύ γ̓ ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς, οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι;

24.440-24.442

ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, ἐν δ̓ ἔπνευσ̓ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.

[to blow]

μένος

μένος (136) [Λ] 19.155-19.159

μένος neuter accusative singular

τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή.

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

[might, force, strength, prowess, courage]

ἀμφοτέροισιν

ἀμφότερος (76) [Λ] 19.155-19.159

ἀμφοτέροισιν masculine dative plural

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

ἀρχέμεναι δὲ δυσηλεγέος πολέμοιο ὄκνεον ἀμφότεροι, Ζεὺς δ̓ ἥμενος ὕψι κέλευε.

[each of two, both]

. 19.160ἀλλὰ πάσασθαι

πατέομαι (7) [Λ] 19.160-19.161

πάσασθαι middle aorist infinitive

21.76-21.79

πὰρ γὰρ σοὶ πρώτῳ πασάμην Δημήτερος ἀκτὴν ἤματι τῷ ὅτε μ̓ εἷλες ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, καί μ̓ ἐπέρασσας ἄνευθεν ἄγων πατρός τε φίλων τε Λῆμνον ἐς ἠγαθέην, ἑκατόμβοιον δέ τοι ἦλφον.

24.641-24.642

νῦν δὴ καὶ σίτου πασάμην καὶ αἴθοπα οἶνον λαυκανίης καθέηκα·

24.642

πάρος γε μὲν οὔ τι πεπάσμην.

[to eat]

ἄνωχθι

ἄνωγα (68) [Λ] 19.160-19.161

ἄνωχθι 2nd person singular active perfect imperative

ἀλλ̓ ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

[to command, order]

θοῇς

θοός (76) [Λ] 19.160-19.161

θοῇς feminine dative plural

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

ἀλλὰ καὶ ὧς ὀλέεσθε κακὸν μόρον, εἰς ὅ κε πάντες τίσετε Πατρόκλοιο φόνον καὶ λοιγὸν Ἀχαιῶν, οὓς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνετε νόσφιν ἐμεῖο.

[quick, nimble]

ἐπὶ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 19.160-19.161

νηυσὶν feminine dative plural

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

[a ship]

Ἀχαιοὺς

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.160-19.161

Ἀχαιοὺς masculine accusative plural

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

ἦ τ̓ ἂν ἔγωγε νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν νήστιας ἀκμήνους, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι τεύξεσθαι μέγα δόρπον, ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην.

[Achaian]

19.161σίτου

σῖτος (16) [Λ] 19.160-19.161

σίτου masculine genitive singular

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου οὔ τ̓ εὐνῆς;

[corn, grain]

καὶ οἴνοιο

οἶνος (41) [Λ] 19.160-19.161

οἴνοιο masculine genitive singular

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[wine]

· τὸ γὰρ μένος

μένος (136) [Λ] 19.161

μένος neuter nominative singular

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς εἰρύσαθ̓, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.

[might, force, strength, prowess, courage]

ἐστὶ

εἰμί (1088) [Λ] 19.161

ἐστὶ 3rd person singular active present indicative

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τ̓ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ̓ ἄλλῳ ἔσσεαι.

[to be]

καὶ ἀλκή

ἀλκή (58) [Λ] 19.161

ἀλκή feminine nominative singular

20.256-20.257

ἀλκῆς δ̓ οὔ μ̓ ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα πρὶν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον·

21.527-21.529

αὐτὰρ ὑπ̓ αὐτοῦ Τρῶες ἄφαρ κλονέοντο πεφυζότες, οὐ δέ τις ἀλκὴ γίγνεθ̓·

[strength]

. 19.162οὐ γὰρ ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 19.162-19.163

ἀνὴρ masculine nominative singular

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[a man]

πρόπαν

πρόπας (4) [Λ] 19.162-19.163

πρόπαν neuter accusative singular

καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων, εἰ μὴ ἄῤ ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα·

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

2.493

ἀρχοὺς αὖ νηῶν ἐρέω νῆάς τε προπάσας.

[all]

ἦμαρ

ἦμαρ (92) [Λ] 19.162-19.163

ἦμαρ neuter accusative singular

λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα πίπτουσιν·

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

[day]

ἐς ἠέλιον

ἠέλιος (41) [Λ] 19.162-19.163

ἠέλιον masculine accusative singular

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

ἦ τ̓ ἂν ἔγωγε νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν νήστιας ἀκμήνους, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι τεύξεσθαι μέγα δόρπον, ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην.

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

καταδύντα

καταδύω (21) [Λ] 19.162-19.163

καταδύντα masculine accusative singular active aorist participle

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

[to go down, sink, set]

19.163ἄκμηνος

ἄκμηνος (4) [Λ] 19.162-19.163

ἄκμηνος masculine nominative singular

ἦ τ̓ ἂν ἔγωγε νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν νήστιας ἀκμήνους, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι τεύξεσθαι μέγα δόρπον, ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην.

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι οἴχονται μετὰ δεῖπνον, ὃ δ̓ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.

[fasting]

σίτοιο

σῖτος (16) [Λ] 19.162-19.163

σίτοιο masculine genitive singular

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου οὔ τ̓ εὐνῆς;

24.602-24.604

καὶ γάρ τ̓ ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου, τῇ περ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάροισιν ὄλοντο ἓξ μὲν θυγατέρες, ἓξ δ̓ υἱέες ἡβώοντες.

[corn, grain]

δυνήσεται

δύναμαι (67) [Λ] 19.162-19.163

δυνήσεται 3rd person singular middle future indicative

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

21.174-21.175

ὃ δ̓ ἄρα μελίην Ἀχιλῆος οὐ δύνατ̓ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσαι χειρὶ παχείῃ.

[to be able, capable, strong enough]

ἄντα μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 19.162-19.163

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

20.97

τὼ οὐκ ἔστ̓ Ἀχιλῆος ἐναντίον ἄνδρα μάχεσθαι·

[to fight]

· 19.164εἴ περ γὰρ θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 19.164-19.166

θυμῷ masculine dative singular

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

[the soul]

γε μενοινάᾳ

μενοινάω (9) [Λ] 19.164-19.166

μενοινάᾳ 3rd person singular active present indicative

10.100-10.101

οὐ δέ τι ἴδμεν μή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι.

12.58-12.59

ἔνθ̓ οὔ κεν ῥέα ἵππος ἐΰτροχον ἅρμα τιταίνων ἐσβαίη, πεζοὶ δὲ μενοίνεον εἰ τελέουσι.

13.79-13.80

μενοινώω δὲ καὶ οἶος Ἕκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτι μάχεσθαι.

[to desire eagerly, to be bent on]

πολεμίζειν

πολεμίζω (55) [Λ] 19.164-19.166

πολεμίζειν active present infinitive

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

ἦ τ̓ ἂν ἔγωγε νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν νήστιας ἀκμήνους, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι τεύξεσθαι μέγα δόρπον, ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην.

ὃ δ̓ ἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω·

[to wage war, make war, fight]

, 19.165ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα

γυῖον (42) [Λ] 19.164-19.166

γυῖα neuter nominative plural

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[a limb]

βαρύνεται

βαρύνω (5) [Λ] 19.164-19.166

βαρύνεται 3rd person singular medio-passive present indicative

20.480-20.481

ὃ δέ μιν μένε χεῖρα βαρυνθεὶς πρόσθ̓ ὁρόων θάνατον·

5.664-5.665

βάρυνε δέ μιν δόρυ μακρὸν ἑλκόμενον·

8.306-8.308

μήκων δ̓ ὡς ἑτέρωσε κάρη βάλεν, ἥ τ̓ ἐνὶ κήπῳ καρπῷ βριθομένη νοτίῃσί τε εἰαρινῇσιν, ὣς ἑτέρωσ̓ ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν.

[to weigh down, oppress by weight, depress]

, ἠδὲ κιχάνει

κιχάνω (41) [Λ] 19.164-19.166

κιχάνει 3rd person singular active present indicative

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

20.454

νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κιχείω.

21.128-21.129

φθείρεσθ̓ εἰς ὅ κεν ἄστυ κιχείομεν Ἰλίου ἱρῆς ὑμεῖς μὲν φεύγοντες, ἐγὼ δ̓ ὄπιθεν κεραΐζων.

[to reach, hit]

19.166δίψά

δίψα (4) [Λ] 19.164-19.166

δίψά feminine nominative singular

21.540-21.542

οἳ δ̓ ἰθὺς πόλιος καὶ τείχεος ὑψηλοῖο δίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιο φεῦγον·

22.1-22.3

ὣς οἳ μὲν κατὰ ἄστυ πεφυζότες ἠΰτε νεβροὶ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο πίον τ̓ ἀκέοντό τε δίψαν κεκλιμένοι καλῇσιν ἐπάλξεσιν·

11.642-11.644

τὼ δ̓ ἐπεὶ οὖν πίνοντ̓ ἀφέτην πολυκαγκέα δίψαν μύθοισιν τέρποντο πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες, Πάτροκλος δὲ θύρῃσιν ἐφίστατο ἰσόθεος φώς.

[thirst]

τε καὶ λιμός

λιμός (3) [Λ] 19.164-19.166

λιμός masculine nominative singular

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

[hunger, famine]

, βλάβεται

βλάπτω (20) [Λ] 19.164-19.166

βλάβεται 3rd person singular medio-passive present indicative

22.15-22.16

ἔβλαψάς μ̓ ἑκάεργε θεῶν ὀλοώτατε πάντων ἐνθάδε νῦν τρέψας ἀπὸ τείχεος·

23.385-23.387

23.460-23.461

αἳ δέ που αὐτοῦ ἔβλαβεν ἐν πεδίῳ, αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι ἦσαν·

[to disable, hinder(Hom.); to harm, damage]

δέ τε γούνατ̓

γόνυ (77) [Λ] 19.164-19.166

γούνατ̓ neuter nominative dual

αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς εἰρύσαθ̓, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, αἴ κέ σε χειρότερός περ ἐὼν ἀπὸ θυμὸν ἕλωμαι δουρὶ βαλών, ἐπεὶ ἦ καὶ ἐμὸν βέλος ὀξὺ πάροιθεν.

[the knee]

ἰόντι

εἶμι (299) [Λ] 19.164-19.166

ἰόντι masculine dative singular active present participle

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

[come, go]

. 19.167ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 19.167-19.170

ἀνὴρ masculine nominative singular

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τ̓ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·

[a man]

οἴνοιο

οἶνος (41) [Λ] 19.167-19.170

οἴνοιο masculine genitive singular

23.218-23.221

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

[wine]

κορεσσάμενος

κορέννυμι (11) [Λ] 19.167-19.170

κορεσσάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τε μήτηρ θ̓, ἥ μιν ἔτικτε δυσάμμορος, ἠδ̓ ἐγὼ αὐτός.

22.508-22.510

νῦν δὲ σὲ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι νόσφι τοκήων αἰόλαι εὐλαὶ ἔδονται, ἐπεί κε κύνες κορέσωνται γυμνόν·

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[to sate, satiate, satisfy]

καὶ ἐδωδῆς

ἐδωδή (4) [Λ] 19.167-19.170

ἐδωδῆς feminine genitive singular

24.475-24.476

νέον δ̓ ἀπέληγεν ἐδωδῆς ἔσθων καὶ πίνων·

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

17.225-17.226

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

[food, meat, victuals]

19.168ἀνδράσι

ἀνήρ (590) [Λ] 19.167-19.170

ἀνδράσι masculine dative plural

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τ̓ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·

19.182-19.183

οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα ἄνδῤ ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.

[a man]

δυσμενέεσσι

δυσμενής (17) [Λ] 19.167-19.170

δυσμενέεσσι masculine dative plural

τότε δὲ Ζεὺς δυσμενέεσσι δῶκεν ἀεικίσσασθαι ἑῇ ἐν πατρίδι γαίῃ.

24.287-24.289

τῆ σπεῖσον Διὶ πατρί, καὶ εὔχεο οἴκαδ̓ ἱκέσθαι ἂψ ἐκ δυσμενέων ἀνδρῶν, ἐπεὶ ἂρ σέ γε θυμὸς ὀτρύνει ἐπὶ νῆας ἐμεῖο μὲν οὐκ ἐθελούσης.

[full of ill-will, hostile]

πανημέριος

πανημέριος (7) [Λ] 19.167-19.170

πανημέριος masculine nominative singular

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δ̓ ἀσπίδα θέσθω, εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν, εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω, ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ̓ Ἄρηϊ.

11.276-11.279

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὑμεῖς μὲν νῦν νηυσὶν ἀμύνετε ποντοπόροισι φύλοπιν ἀργαλέην, ἐπεὶ οὐκ ἐμὲ μητίετα Ζεὺς εἴασε Τρώεσσι πανημέριον πολεμίζειν.

[all day long]

πολεμίζῃ

πολεμίζω (55) [Λ] 19.167-19.170

πολεμίζῃ 3rd person singular active present subjunctive

ὃ δ̓ ἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω·

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

[to wage war, make war, fight]

, 19.169θαρσαλέον

θαρσαλέος (7) [Λ] 19.167-19.170

θαρσαλέον neuter nominative singular

21.428-21.431

τοιοῦτοι νῦν πάντες ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοὶ εἶεν, ὅτ̓ Ἀργείοισι μαχοίατο θωρηκτῇσιν, ὧδέ τε θαρσαλέοι καὶ τλήμονες, ὡς Ἀφροδίτη ἦλθεν Ἄρῃ ἐπίκουρος ἐμῷ μένει ἀντιόωσα·

21.588-21.589

σὺ δ̓ ἐνθάδε πότμον ἐφέψεις ὧδ̓ ἔκπαγλος ἐὼν καὶ θαρσαλέος πολεμιστής.

22.268-22.269

νῦν σε μάλα χρὴ αἰχμητήν τ̓ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν.

[bold, of good courage, ready, daring, undaunted]

νύ οἱ ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 19.167-19.170

ἦτορ neuter nominative singular

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[the heart]

ἐνὶ φρεσίν

φρήν (178) [Λ] 19.167-19.170

φρεσίν dative plural

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

[the midriff; heart, mind]

, οὐ δέ τι γυῖα

γυῖον (42) [Λ] 19.167-19.170

γυῖα neuter accusative plural

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

21.406

τῷ βάλε θοῦρον Ἄρηα κατ̓ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

[a limb]

19.170πρὶν κάμνει

κάμνω (33) [Λ] 19.167-19.170

κάμνει 3rd person singular active present indicative

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

ὃ δ̓ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων, ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·

23.63-23.64

μάλα γὰρ κάμε φαίδιμα γυῖα Ἕκτοῤ ἐπαΐσσων προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[to work, toil, be sick]

πρὶν πάντας

πᾶς (546) [Λ] 19.167-19.170

πάντας masculine accusative plural

ἐν μοίρῃ γὰρ πάντα διίκεο καὶ κατέλεξας.

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

[all, the whole]

ἐρωῆσαι πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 19.167-19.170

πολέμοιο masculine genitive singular

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

[battle, fight, war]

. 19.171ἀλλ̓ ἄγε λαὸν

λαός (229) [Λ] 19.171-19.172

λαὸν masculine accusative singular

μη δέ τις ἄλλην λαῶν ὀτρυντὺν ποτιδέγμενος ἰσχαναάσθω·

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

[the people]

μὲν σκέδασον

σκεδάννυμι (6) [Λ] 19.171-19.172

σκέδασον 2nd person singular active aorist imperative

20.341-20.342

αἶψα δ̓ ἔπειτ̓ Ἀχιλῆος ἀπ̓ ὀφθαλμῶν σκέδασ̓ ἀχλὺν θεσπεσίην·

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[to scatter, disperse]

καὶ δεῖπνον

δεῖπνον (9) [Λ] 19.171-19.172

δεῖπνον neuter accusative singular

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι οἴχονται μετὰ δεῖπνον, ὃ δ̓ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.

[the principal meal]

ἄνωχθι

ἄνωγα (68) [Λ] 19.171-19.172

ἄνωχθι 2nd person singular active perfect imperative

τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

[to command, order]

19.172ὅπλεσθαι· τὰ δὲ δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.172-19.174

δῶρα neuter accusative plural

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

[a gift, present]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 19.172-19.174

ἄναξ masculine nominative singular

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τ̓ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.172-19.174

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τ̓ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·

19.182-19.183

οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα ἄνδῤ ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 19.172-19.174

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

19.173οἰσέτω

φέρω (186) [Λ] 19.172-19.174

οἰσέτω 3rd person singular active present imperative

ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

[to bear]

ἐς μέσσην

μέσος (103) [Λ] 19.172-19.174

μέσσην feminine accusative singular

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

οὐ δ̓ ἐνοσίχθων νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ̓ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ̓ αὐτούς, ἷζε δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι, Διὸς δ̓ ἐξείρετο βουλήν·

[middle, in the middle]

ἀγορήν

ἀγορά (42) [Λ] 19.172-19.174

ἀγορήν feminine accusative singular

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

ὣς ἄῤ ἐφώνησεν, λῦσεν δ̓ ἀγορὴν αἰψηρήν.

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

[an assembly of the people]

, ἵνα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 19.172-19.174

πάντες masculine nominative plural

ἐν μοίρῃ γὰρ πάντα διίκεο καὶ κατέλεξας.

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα πίπτουσιν·

[all, the whole]

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.172-19.174

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[Achaian]

19.174ὀφθαλμοῖσιν

ὀφθαλμός (60) [Λ] 19.172-19.174

ὀφθαλμοῖσιν masculine dative plural

ὃ δ̓ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν ἔστη, κὰδ δ̓ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι, ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος.

20.321-20.322

αὐτίκα τῷ μὲν ἔπειτα κατ̓ ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλὺν Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ·

20.341-20.342

αἶψα δ̓ ἔπειτ̓ Ἀχιλῆος ἀπ̓ ὀφθαλμῶν σκέδασ̓ ἀχλὺν θεσπεσίην·

[the eye]

ἴδωσι

εἶδον (237) [Λ] 19.172-19.174

ἴδωσι 3rd person plural active aorist subjunctive

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

[to see]

, σὺ δὲ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 19.172-19.174

φρεσὶ feminine dative plural

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ̓ Ἀχιλλεύς;

[the midriff; heart, mind]

σῇσιν

σός (97) [Λ] 19.172-19.174

σῇσιν feminine dative plural

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

ὄψει δ̓ οὔ τ̓ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ σούς.

ἐννοσίγαἰ, αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον Αἰνείαν ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμήμεναι, ἐσθλὸν ἐόντα.

[your]

ἰανθῇς

ἰαίνω (9) [Λ] 19.172-19.174

ἰανθῇς 2nd person singular passive aorist subjunctive

23.597-23.599

τοῖο δὲ θυμὸς ἰάνθη ὡς εἴ τε περὶ σταχύεσσιν ἐέρση ληΐου ἀλδήσκοντος, ὅτε φρίσσουσιν ἄρουραι·

23.600

ὣς ἄρα σοὶ Μενέλαε μετὰ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.

24.117-24.119

αὐτὰρ ἐγὼ Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἶριν ἐφήσω λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν, τά κε θυμὸν ἰήνῃ.

[to heat]

. 19.175ὀμνυέτω

ὄμνυμι (22) [Λ] 19.175-19.176

ὀμνυέτω 3rd person singular active present imperative

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

[to swear]

δέ τοι ὅρκον

ὅρκος (15) [Λ] 19.175-19.176

ὅρκον masculine accusative singular

22.119-22.121

23.42

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἠρνεῖτο στερεῶς, ἐπὶ δ̓ ὅρκον ὄμοσσεν·

[the object by which one swears, the witness of an oath]

ἐν Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (137) [Λ] 19.175-19.176

Ἀργείοισιν masculine dative plural

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

[of/from Argos, Argive]

ἀναστὰς

ἀνίστημι (48) [Λ] 19.175-19.176

ἀναστὰς masculine nominative singular active aorist participle

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

[to make to stand up, raise up]

19.176μή ποτε τῆς εὐνῆς

εὐνή (28) [Λ] 19.175-19.176

εὐνῆς feminine genitive singular

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

22.189-22.190

ὡς δ̓ ὅτε νεβρὸν ὄρεσφι κύων ἐλάφοιο δίηται ὄρσας ἐξ εὐνῆς διά τ̓ ἄγκεα καὶ διὰ βήσσας·

αὐτὰρ ὅθ̓ ὕπνος ἕλοι, παύσαιτό τε νηπιαχεύων, εὕδεσκ̓ ἐν λέκτροισιν ἐν ἀγκαλίδεσσι τιθήνης εὐνῇ ἔνι μαλακῇ θαλέων ἐμπλησάμενος κῆρ·

[a bed]

ἐπιβήμεναι

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 19.175-19.176

ἐπιβήμεναι active aorist infinitive

23.379-23.381

αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐΐκτην, πνοιῇ δ̓ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ̓ ὤμω θέρμετ̓·

24.322-24.323

σπερχόμενος δ̓ ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου, ἐκ δ̓ ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.

4.97-4.99

τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παῤ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο, αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱὸν σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ̓ ἀλεγεινῆς.

[to go upon]

ἠδὲ μιγῆναι· 19.177ἣ θέμις

θέμις (21) [Λ] 19.177

θέμις feminine nominative singular

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[that which is laid down]

ἐστὶν

εἰμί (1088) [Λ] 19.177

ἐστὶν 3rd person singular active present indicative

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ̓ ἄλλῳ ἔσσεαι.

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

[to be]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 19.177

ἄναξ masculine vocative singular

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

ἔδεισεν δ̓ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς, δείσας δ̓ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέ̓ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

[a lord, master]

ἤ τ̓ ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.177

ἀνδρῶν masculine genitive plural

19.182-19.183

οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα ἄνδῤ ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

[a man]

ἤ τε γυναικῶν

γυνή (96) [Λ] 19.177

γυναικῶν feminine genitive plural

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

[a woman]

· 19.178καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 19.178

αὐτῷ masculine dative singular

19.192

σοὶ δ̓ αὐτῷ τόδ̓ ἐγὼν ἐπιτέλλομαι ἠδὲ κελεύω·

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 19.178

θυμὸς masculine nominative singular

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος·

[the soul]

ἐνὶ φρεσὶν

φρήν (178) [Λ] 19.178

φρεσὶν feminine dative plural

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ̓ Ἀχιλλεύς;

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

[the midriff; heart, mind]

ἵλαος ἔστω

εἰμί (1088) [Λ] 19.178

ἔστω 3rd person singular active present imperative

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ̓ ἄλλῳ ἔσσεαι.

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[to be]

. 19.179αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ

δαίς (27) [Λ] 19.179-19.180

δαιτὶ feminine dative singular

21.300-21.302

τὸ δὲ πᾶν πλῆθ̓ ὕδατος ἐκχυμένοιο, πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ δαὶ κταμένων αἰζηῶν πλῶον καὶ νέκυες·

23.48

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν στυγερῇ πειθώμεθα δαιτί·

23.55-23.56

ἐσσυμένως δ̓ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

[feast]

ἐνὶ κλισίῃς

κλισία (106) [Λ] 19.179-19.180

κλισίῃς feminine dative plural

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[a place for lying down]

ἀρεσάσθω

ἀρέσκω (6) [Λ] 19.179-19.180

ἀρεσάσθω 3rd person singular middle aorist imperative

4.362-4.363

ἀλλ̓ ἴθι ταῦτα δ̓ ὄπισθεν ἀρεσσόμεθ̓ εἴ τι κακὸν νῦν εἴρηται, τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν.

6.526-6.529

9.111-9.113

ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν φραζώμεσθ̓ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν δώροισίν τ̓ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι.

[(to make good, make up), to please]

19.180πιείρῃ

πίων (21) [Λ] 19.179-19.180

πιείρῃ feminine dative singular

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

22.499-22.501

δακρυόεις δέ τ̓ ἄνεισι πάϊς ἐς μητέρα χήρην Ἀστυάναξ, ὃς πρὶν μὲν ἑοῦ ἐπὶ γούνασι πατρὸς μυελὸν οἶον ἔδεσκε καὶ οἰῶν πίονα δημόν·

23.750-23.751

δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ, ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ̓ ἔθηκε.

[fat, plump]

, ἵνα μή τι δίκης

δίκη (5) [Λ] 19.179-19.180

δίκης feminine genitive singular

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

16.384-16.388

ὡς δ̓ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματ̓ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥ̓ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

16.541-16.542

κεῖται Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων, ὃς Λυκίην εἴρυτο δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ·

[(custom, usage) justice, lawsuit, penalty]

ἐπιδευὲς

ἐπιδευής (5) [Λ] 19.179-19.180

ἐπιδευὲς neuter accusative singular

5.479-5.481

τηλοῦ γὰρ Λυκίη Ξάνθῳ ἔπι δινήεντι, ἔνθ̓ ἄλοχόν τε φίλην ἔλιπον καὶ νήπιον υἱόν, κὰδ δὲ κτήματα πολλά, τὰ ἔλδεται ὅς κ̓ ἐπιδευής.

9.225-9.228

δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ δαίνυσθ̓·

12.298-12.301

τὴν ἄῤ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων βῆ ῥ̓ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ὅς τ̓ ἐπιδευὴς δηρὸν ἔῃ κρειῶν, κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρ μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

[in need]

ἔχῃσθα

ἔχω (431) [Λ] 19.179-19.180

ἔχῃσθα 2nd person singular active present subjunctive

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.

[to have]

. 19.181Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 19.181-19.182

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

[son of Atreus]

σὺ δ̓ ἔπειτα δικαιότερος

δίκαιος (3) [Λ] 19.181-19.182

δικαιότερος masculine nominative singular comparative

11.828-11.832

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ̓ ἔκταμ̓ ὀϊστόν, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ̓ ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

13.1-13.6

Ζεὺς δ̓ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ πέλασσε, τοὺς μὲν ἔα παρὰ τῇσι πόνον τ̓ ἐχέμεν καὶ ὀϊζὺν νωλεμέως, αὐτὸς δὲ πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινὼ νόσφιν ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν καθορώμενος αἶαν Μυσῶν τ̓ ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν ἱππημολγῶν γλακτοφάγων Ἀβίων τε δικαιοτάτων ἀνθρώπων.

[just, observant of custom, correct, balanced]

καὶ ἐπ̓ ἄλλῳ

ἄλλος (396) [Λ] 19.181-19.182

ἄλλῳ masculine dative singular

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

μη δέ τις ἄλλην λαῶν ὀτρυντὺν ποτιδέγμενος ἰσχαναάσθω·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

[other, another]

19.182ἔσσεαι

εἰμί (1088) [Λ] 19.181-19.182

ἔσσεαι 2nd person singular middle future indicative

γαστέρι δ̓ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς·

[to be]

. οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα

βασιλεύς (64) [Λ] 19.182-19.183

βασιλῆα masculine accusative singular

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

[a king, chief]

19.183ἄνδῤ

ἀνήρ (590) [Λ] 19.182-19.183

ἄνδῤ masculine accusative singular

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

[a man]

ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος

πρότερος (96) [Λ] 19.182-19.183

πρότερος masculine nominative singular

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[before, earlier]

χαλεπήνῃ

χαλεπαίνω (9) [Λ] 19.182-19.183

χαλεπήνῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

20.133

Ἥρη μὴ χαλέπαινε παῤ ἐκ νόον·

24.368-24.369

οὔ τ̓ αὐτὸς νέος ἐσσί, γέρων δέ τοι οὗτος ὀπηδεῖ, ἄνδῤ ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.

2.377-2.378

καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθ̓ εἵνεκα κούρης ἀντιβίοις ἐπέεσσιν, ἐγὼ δ̓ ἦρχον χαλεπαίνων·

[to be severe, sore, grievous]

. 19.184τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν

προσεῖπον (76) [Λ] 19.184

προσέειπεν 3rd person singular active aorist indicative

20.86

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε·

20.103

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 19.184

ἄναξ masculine nominative singular

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.184

ἀνδρῶν masculine genitive plural

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 19.184

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

· 19.185χαίρω

χαίρω (43) [Λ] 19.185

χαίρω 1st person singular active present indicative

21.347

χαίρει δέ μιν ὅς τις ἐθείρῃ·

21.423-21.425

ὣς φάτ̓, Ἀθηναίη δὲ μετέσσυτο, χαῖρε δὲ θυμῷ, καί ῥ̓ ἐπιεισαμένη πρὸς στήθεα χειρὶ παχείῃ ἤλασε·

[to rejoice, be glad, be delighted]

σεῦ Λαερτιάδη

Λαερτιάδης (9) [Λ] 19.185

Λαερτιάδη masculine vocative singular

23.723-23.724

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἤ μ̓ ἀνάειῤ, ἢ ἐγὼ σέ·

2.173-2.178

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν φεύξεσθ̓ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτε Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;

3.200-3.202

οὗτος δ̓ αὖ Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς, ὃς τράφη ἐν δήμῳ Ἰθάκης κραναῆς περ ἐούσης εἰδὼς παντοίους τε δόλους καὶ μήδεα πυκνά.

[son of Laertes(Odysseus)]

τὸν μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 19.185

μῦθον masculine accusative singular

τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη μύθοισιν ἐμοῖσιν.

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον·

ἣ δ̓ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἀκούσας

ἀκούω (71) [Λ] 19.185

ἀκούσας masculine nominative singular active aorist participle

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, βῆ ῥ̓ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων, ἷξε δ̓ ὅθ̓ Αἰνείας ἠδ̓ ὃ κλυτὸς ἦεν Ἀχιλλεύς.

[to hear]

· 19.186ἐν μοίρῃ

μοῖρα (47) [Λ] 19.186

μοίρῃ feminine dative singular

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

οὐ δέ τοι ἡμεῖς αἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.

20.335-20.336

ἀλλ̓ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ, μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.

[a part, portion; fate]

γὰρ πάντα

πᾶς (546) [Λ] 19.186

πάντα neuter accusative plural

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα πίπτουσιν·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

[all, the whole]

διίκεο καὶ κατέλεξας

καταλέγω (13) [Λ] 19.186

κατέλεξας 2nd person singular active aorist indicative

24.380-24.384

ἀλλ̓ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον, ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ, ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρὴν δειδιότες·

24.406-24.409

εἰ μὲν δὴ θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος εἴς, ἄγε δή μοι πᾶσαν ἀληθείην κατάλεξον, ἢ ἔτι πὰρ νήεσσιν ἐμὸς πάϊς, ἦέ μιν ἤδη ᾗσι κυσὶν μελεϊστὶ ταμὼν προύθηκεν Ἀχιλλεύς.

24.656-24.658

ἀλλ̓ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον, ποσσῆμαρ μέμονας κτερεϊζέμεν Ἕκτορα δῖον, ὄφρα τέως αὐτός τε μένω καὶ λαὸν ἐρύκω.

[recount, tell at length and in order]

. 19.187ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 19.187-19.188

ταῦτα neuter accusative plural

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

[this; that]

δ̓ ἐγὼν ἐθέλω

ἐθέλω (158) [Λ] 19.187-19.188

ἐθέλω 1st person singular active present indicative

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

[to will, wish, purpose]

ὀμόσαι

ὄμνυμι (22) [Λ] 19.187-19.188

ὀμόσαι active aorist infinitive

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

[to swear]

, κέλεται

κέλομαι (63) [Λ] 19.187-19.188

κέλεται 3rd person singular medio-passive present indicative

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

20.364-20.365

Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ κέκλεθ̓ ὁμοκλήσας, φάτο δ̓ ἴμεναι ἄντ̓ Ἀχιλῆος·

οὐ δὲ Σκάμανδρος ἔληγε τὸ ὃν μένος, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον χώετο Πηλεΐωνι, κόρυσσε δὲ κῦμα ῥόοιο ὑψόσ̓ ἀειρόμενος, Σιμόεντι δὲ κέκλετ̓ ἀΰσας·

[to urge on, exhort, command]

δέ με θυμός

θυμός (435) [Λ] 19.187-19.188

θυμός masculine nominative singular

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

[the soul]

, 19.188οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος

δαίμων (27) [Λ] 19.187-19.188

δαίμονος masculine genitive singular

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ὡς δ̓ ἀναμαιμάει βαθέ̓ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη, πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει, ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος κτεινομένους ἐφέπων·

αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ̓ ὄχθῃ κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δ̓ ἔσθορε δαίμονι ἶσος φάσγανον οἶον ἔχων, κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα, τύπτε δ̓ ἐπιστροφάδην·

[god; divine power]

. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.188-19.189

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[Achilles]

19.189μιμνέτω

μίμνω (32) [Λ] 19.188-19.189

μιμνέτω 3rd person singular active present imperative

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

22.38-22.41

Ἕκτορ μή μοι μίμνε φίλον τέκος ἀνέρα τοῦτον οἶος ἄνευθ̓ ἄλλων, ἵνα μὴ τάχα πότμον ἐπίσπῃς Πηλεΐωνι δαμείς, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι σχέτλιος·

22.91-22.92

οὐ δ̓ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθον, ἀλλ̓ ὅ γε μίμν̓ Ἀχιλῆα πελώριον ἆσσον ἰόντα.

[to stay, stand fast]

αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός

ἐπείγω (21) [Λ] 19.188-19.189

ἐπειγόμενός masculine nominative singular medio-passive present participle

21.362-21.365

23.117-23.119

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[to press down, weigh down; mid. hasten]

περ Ἄρηος

Ἄρης (150) [Λ] 19.188-19.189

Ἄρηος masculine genitive singular

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[Ares]

· 19.190μίμνετε

μίμνω (32) [Λ] 19.190-19.191

μίμνετε 2nd person plural active present imperative

22.38-22.41

22.91-22.92

οὐ δ̓ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθον, ἀλλ̓ ὅ γε μίμν̓ Ἀχιλῆα πελώριον ἆσσον ἰόντα.

οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν ἤγγειλ̓ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ̓ ἔπασσε.

[to stay, stand fast]

δ̓ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 19.190-19.191

ἄλλοι masculine nominative plural

μη δέ τις ἄλλην λαῶν ὀτρυντὺν ποτιδέγμενος ἰσχαναάσθω·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[other, another]

πάντες

πᾶς (546) [Λ] 19.190-19.191

πάντες masculine nominative plural

λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα πίπτουσιν·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

[all, the whole]

ἀολλέες

ἀολλής (18) [Λ] 19.190-19.191

ἀολλέες masculine nominative plural

23.12

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ᾤμωξαν ἀολλέες, ἦρχε δ̓ Ἀχιλλεύς.

23.127-23.128

αὐτὰρ ἐπεὶ πάντῃ παρακάββαλον ἄσπετον ὕλην ἥατ̓ ἄῤ αὖθι μένοντες ἀολλέες.

23.233

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα ἀολλέες ἠγερέθοντο·

[all together, in throngs or crowds]

, ὄφρά κε δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.190-19.191

δῶρα neuter nominative plural

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

[a gift, present]

19.191ἐκ κλισίης

κλισία (106) [Λ] 19.190-19.191

κλισίης feminine genitive singular

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους·

[a place for lying down]

ἔλθῃσι

ἔρχομαι (338) [Λ] 19.190-19.191

ἔλθῃσι 3rd person singular active aorist subjunctive

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

οὐ δ̓ ἐνοσίχθων νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ̓ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ̓ αὐτούς, ἷζε δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι, Διὸς δ̓ ἐξείρετο βουλήν·

[to come]

καὶ ὅρκια

ὅρκιον (27) [Λ] 19.190-19.191

ὅρκια neuter accusative plural

22.262-22.267

ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά, οὐ δὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν, ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν, ὣς οὐκ ἔστ̓ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὐ δέ τι νῶϊν ὅρκια ἔσσονται, πρίν γ̓ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

22.262-22.267

ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά, οὐ δὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν, ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν, ὣς οὐκ ἔστ̓ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὐ δέ τι νῶϊν ὅρκια ἔσσονται, πρίν γ̓ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

[an oath]

πιστὰ

πιστός (21) [Λ] 19.190-19.191

πιστὰ neuter accusative plural

22.262-22.267

ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά, οὐ δὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν, ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν, ὣς οὐκ ἔστ̓ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὐ δέ τι νῶϊν ὅρκια ἔσσονται, πρίν γ̓ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

2.123-2.128

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω, Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν, ἡμεῖς δ̓ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί, Τρώων δ̓ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν, πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.

3.73-3.75

οἳ δ̓ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες ναίοιτε Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νεέσθων Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.

[liquid(medicines)]

τάμωμεν

τέμνω (34) [Λ] 19.190-19.191

τάμωμεν 1st person plural active aorist subjunctive

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

ἦ νύ τί τοι Τρῶες τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμηαι αἴ κεν ἐμὲ κτείνῃς;

[to cut, hew]

. 19.192σοὶ δ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 19.192

αὐτῷ masculine dative singular

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

αὐτὸν δ̓ ἀμφὶ γέροντες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο λισσόμενοι δειπνῆσαι·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

τόδ̓ ἐγὼν ἐπιτέλλομαι

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 19.192

ἐπιτέλλομαι 1st person singular medio-passive present indicative

21.229-21.232

ὢ πόποι ἀργυρότοξε Διὸς τέκος οὐ σύ γε βουλὰς εἰρύσαο Κρονίωνος, ὅ τοι μάλα πόλλ̓ ἐπέτελλε Τρωσὶ παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ δείελος ὀψὲ δύων, σκιάσῃ δ̓ ἐρίβωλον ἄρουραν.

21.445

ὃ δὲ σημαίνων ἐπέτελλεν.

23.94-23.95

τίπτέ μοι ἠθείη κεφαλὴ δεῦῤ εἰλήλουθας καί μοι ταῦτα ἕκαστ̓ ἐπιτέλλεαι;

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

ἠδὲ κελεύω

κελεύω (101) [Λ] 19.192

κελεύω 1st person singular active present indicative

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

ἣ δ̓ ἄρα πάντῃ φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

[to urge]

· 19.193κρινάμενος

κρίνω (16) [Λ] 19.193-19.195

κρινάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

1.308-1.311

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄρα νῆα θοὴν ἅλα δὲ προέρυσσεν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον εἷσεν ἄγων·

κρῖν̓ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον, ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.

εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δ̓ ἀσπίδα θέσθω, εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν, εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω, ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ̓ Ἄρηϊ.

[to pick out, choose, judge, determine]

κούρητας ἀριστῆας

ἀριστεύς (21) [Λ] 19.193-19.195

ἀριστῆας masculine accusative plural

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

[the best man]

Παναχαιῶν

Παναχαιοί (9) [Λ] 19.193-19.195

Παναχαιῶν masculine genitive plural

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

7.73

ὑμῖν δ̓ ἐν γὰρ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν·

[all the Achaians]

19.194δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.193-19.195

δῶρα neuter accusative plural

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[a gift, present]

ἐμῆς

ἐμός (153) [Λ] 19.193-19.195

ἐμῆς feminine genitive singular

τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη μύθοισιν ἐμοῖσιν.

ἀλλ̓ ἔμεν̓ ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν.

[mine]

παρὰ νηὸς

ναῦς (586) [Λ] 19.193-19.195

νηὸς feminine genitive singular

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

[a ship]

ἐνεικέμεν

ἐνίημι (11) [Λ] 19.193-19.195

ἐνεικέμεν active perfect infinitive

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

9.700

νῦν αὖ μιν πολὺ μᾶλλον ἀγηνορίῃσιν ἐνῆκας.

[to send in]

, ὅσσ̓

ὅσος (138) [Λ] 19.193-19.195

ὅσσ̓ neuter accusative plural

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

ἀλλ̓ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε καὶ σθένει, οὔ μ̓ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐ δ̓ ἠβαιόν, ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές, οὐ δέ τιν̓ οἴω Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ.

[as much/many as]

Ἀχιλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.193-19.195

Ἀχιλῆϊ masculine dative singular

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

[Achilles]

19.195χθιζὸν

χθιζός (5) [Λ] 19.193-19.195

χθιζὸν neuter accusative singular

1.423-1.424

Ζεὺς γὰρ ἐς Ὠκεανὸν μετ̓ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἕποντο·

2.303-2.307

13.744-13.747

ἦ γὰρ ἔγωγε δείδω μὴ τὸ χθιζὸν ἀποστήσωνται Ἀχαιοὶ χρεῖος, ἐπεὶ παρὰ νηυσὶν ἀνὴρ ἆτος πολέμοιο μίμνει, ὃν οὐκέτι πάγχυ μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

[of yesterday]

ὑπέστημεν

ὑφίστημι (15) [Λ] 19.193-19.195

ὑπέστημεν 1st person plural active aorist indicative

ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους·

Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι·

νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷ μισθοῦ χωόμενοι, τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε.

[to place under; mid. to submit, to promise]

δώσειν

δίδωμι (254) [Λ] 19.193-19.195

δώσειν active future infinitive

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

[to give]

, ἀγέμεν

ἄγω (175) [Λ] 19.193-19.195

ἀγέμεν active present infinitive

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[to lead]

τε γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 19.193-19.195

γυναῖκας feminine accusative plural

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

εἶπε δ̓ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι·

[a woman]

. 19.196Ταλθύβιος

Ταλθύβιος (9) [Λ] 19.196-19.197

Ταλθύβιος masculine nominative singular

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν·

23.896-23.897

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως Ταλθυβίῳ κήρυκι δίδου περικαλλὲς ἄεθλον.

[Talthybius]

δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν

στρατός (58) [Λ] 19.196-19.197

στρατὸν masculine accusative singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ αὐτίκα θωρήσσοντο κατὰ στρατόν·

ἀλλ̓ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τ̓ ἂν ἔπειτα χαλκοῦ τε χρυσοῦ τ̓ ἀπολυσόμεθ̓, ἔστι γὰρ ἔνδον·

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

[an encamped army]

εὐρὺν

εὐρύς (89) [Λ] 19.196-19.197

εὐρὺν masculine accusative singular

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει μὰψ ἕνεκ̓ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ̓ αἰεὶ δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

[wide, broad]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.196-19.197

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

γαστέρι δ̓ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς·

[Achaian]

19.197κάπρον

κάπρος (9) [Λ] 19.196-19.197

κάπρον masculine accusative singular

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

[the boar, wild boar]

ἑτοιμασάτω

ἑτοιμάζω (3) [Λ] 19.196-19.197

ἑτοιμασάτω 3rd person singular active aorist imperative

1.118-1.119

αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ̓ ἑτοιμάσατ̓ ὄφρα μὴ οἶος Ἀργείων ἀγέραστος ἔω, ἐπεὶ οὐ δὲ ἔοικε·

10.570-10.571

νηῒ δ̓ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος θῆκ̓ Ὀδυσεύς, ὄφῤ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ̓ Ἀθήνῃ.

[to make ready, prepare]

ταμέειν

τέμνω (34) [Λ] 19.196-19.197

ταμέειν active aorist infinitive

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

21.37-21.38

ὃ δ̓ ἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ τάμνε νέους ὄρπηκας, ἵν̓ ἅρματος ἄντυγες εἶεν·

[to cut, hew]

Διί

Ζεύς (476) [Λ] 19.196-19.197

Διί masculine dative singular

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[Zeus]

τ̓ Ἠελίῳ

ἠέλιος (41) [Λ] 19.196-19.197

Ἠελίῳ masculine dative singular

δύντα δ̓ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης.

τε. 19.198τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 19.198

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

20.86

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 19.198

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 19.198

πόδας masculine accusative plural

ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν ἀνδρῶν·

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 19.198

ὠκὺς masculine nominative singular

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

καί νύ κ̓ ἔτι πλέονας κτάνε Παίονας ὠκὺς Ἀχιλλεύς, εἰ μὴ χωσάμενος προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης ἀνέρι εἰσάμενος, βαθέης δ̓ ἐκ φθέγξατο δίνης·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.198

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

[Achilles]

· 19.199Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 19.199-19.202

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος·

[son of Atreus]

κύδιστε

κύδιστος (17) [Λ] 19.199-19.202

κύδιστε masculine vocative singular

24.308-24.313

1.122-1.123

Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

[most glorious, most honoured, noblest]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 19.199-19.202

ἄναξ masculine vocative singular

20.103

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.199-19.202

ἀνδρῶν masculine genitive plural

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

[a man]

Ἀγάμεμνον

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 19.199-19.202

Ἀγάμεμνον masculine vocative singular

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα ποδώκεα Πηλεΐωνα εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

19.200ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε

ὀφέλλω (18) [Λ] 19.199-19.202

ὀφέλλετε 2nd person plural active imperfect indicative

20.242-20.243

Ζεὺς δ̓ ἀρετὴν ἄνδρεσσιν ὀφέλλει τε μινύθει τε ὅππως κεν ἐθέλῃσιν·

22.481

ὡς μὴ ὤφελλε τεκέσθαι.

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

[[Epic, Aeolic] owe > ὀφείλω]

ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 19.199-19.202

ταῦτα neuter accusative plural

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

εἰ δ̓ Ἀχιλεὺς οὐ ταῦτα θεῶν ἐκ πεύσεται ὀμφῆς δείσετ̓ ἔπειθ̓, ὅτε κέν τις ἐναντίβιον θεὸς ἔλθῃ ἐν πολέμῳ·

[this; that]

πένεσθαι

πένομαι (4) [Λ] 19.199-19.202

πένεσθαι medio-passive present infinitive

24.123-24.124

φίλοι δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἐσσυμένως ἐπένοντο καὶ ἐντύνοντο ἄριστον·

1.318

ὣς οἳ μὲν τὰ πένοντο κατὰ στρατόν·

18.558-18.559

κήρυκες δ̓ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο, βοῦν δ̓ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον·

[to work for one's daily bread]

, 19.201ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 19.199-19.202

πολέμοιο masculine genitive singular

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

[battle, fight, war]

γένηται

γίγνομαι (173) [Λ] 19.199-19.202

γένηται 3rd person singular middle aorist subjunctive

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

[become, be born]

19.202καὶ μένος

μένος (136) [Λ] 19.199-19.202

μένος neuter nominative singular

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς εἰρύσαθ̓, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[might, force, strength, prowess, courage]

οὐ τόσον ᾖσιν

εἰμί (1088) [Λ] 19.199-19.202

ᾖσιν 3rd person singular active present subjunctive

γαστέρι δ̓ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς·

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

[to be]

ἐνὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 19.199-19.202

στήθεσσιν neuter dative plural

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[the breast]

ἐμοῖσι

ἐμός (153) [Λ] 19.199-19.202

ἐμοῖσι neuter dative plural

τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη μύθοισιν ἐμοῖσιν.

ἀλλ̓ ἔμεν̓ ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν.

οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος·

[mine]

. 19.203νῦν δ̓ οἳ μὲν κέαται

κεῖμαι (105) [Λ] 19.203-19.205

κέαται 3rd person plural medio-passive present indicative

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

δεδαϊγμένοι

δαίζω (19) [Λ] 19.203-19.205

δεδαϊγμένοι masculine nominative plural medio-passive perfect participle

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

, οὓς ἐδάμασσεν

δαμάζω (105) [Λ] 19.203-19.205

ἐδάμασσεν 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

μάλα δ̓ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ̓ ὁμήγυριν ἄλλων ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

19.204Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 19.203-19.205

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

20.240

αὐτὰρ ἔμ̓ Ἀγχίσης, Πρίαμος δ̓ ἔτεχ̓ Ἕκτορα δῖον.

[Hector]

Πριαμίδης

Πριαμίδης (33) [Λ] 19.203-19.205

Πριαμίδης masculine nominative singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

20.407-20.408

αὐτὰρ ὃ βῆ σὺν δουρὶ μετ̓ ἀντίθεον Πολύδωρον Πριαμίδην.

[son of Priam]

, ὅτε οἱ Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 19.203-19.205

Ζεὺς masculine nominative singular

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

[Zeus]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 19.203-19.205

κῦδος neuter accusative singular

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

20.502-20.503

ὃ δὲ ἵετο κῦδος ἀρέσθαι Πηλεΐδης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.

ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπ̓ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ αἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι.

[glory, renown]

ἔδωκεν

δίδωμι (254) [Λ] 19.203-19.205

ἔδωκεν 3rd person singular active aorist indicative

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

[to give]

, 19.205ὑμεῖς δ̓ ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον

ὀτρύνω (88) [Λ] 19.203-19.205

ὀτρύνετον 2nd person dual active present indicative

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

20.174-20.175

ὣς Ἀχιλῆ̓ ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἀντίον ἐλθέμεναι μεγαλήτορος Αἰνείαο.

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

· ἦ τ̓ ἂν ἔγωγε 19.206νῦν μὲν ἀνώγοιμι

ἄνωγα (68) [Λ] 19.205-19.208

ἀνώγοιμι 1st person singular active present optative

τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

22.139-22.142

ἠΰτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεηνῶν ῥηϊδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν, ἣ δέ θ̓ ὕπαιθα φοβεῖται, ὃ δ̓ ἐγγύθεν ὀξὺ λεληκὼς ταρφέ̓ ἐπαΐσσει, ἑλέειν τέ ἑ θυμὸς ἀνώγει·

[to command, order]

πτολεμίζειν

πολεμίζω (55) [Λ] 19.205-19.208

πτολεμίζειν active present infinitive

ὃ δ̓ ἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω·

21.462-21.466

ἐννοσίγαἰ οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιο ἔμμεναι, εἰ δὴ σοί γε βροτῶν ἕνεκα πτολεμίξω δειλῶν, οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τε ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες, ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι.

[to wage war, make war, fight]

υἷας

υἱός (436) [Λ] 19.205-19.208

υἷας masculine accusative plural

19.238-19.240

οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι, οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.205-19.208

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

γαστέρι δ̓ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

[Achaian]

19.207νήστιας ἀκμήνους

ἄκμηνος (4) [Λ] 19.205-19.208

ἀκμήνους masculine accusative plural

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι οἴχονται μετὰ δεῖπνον, ὃ δ̓ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

[fasting]

, ἅμα δ̓ ἠελίῳ

ἠέλιος (41) [Λ] 19.205-19.208

ἠελίῳ masculine dative singular

δύντα δ̓ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης.

ἀμφὶ δὲ χαλκὸς ἐλάμπετο εἴκελος αὐγῇ ἢ πυρὸς αἰθομένου ἢ ἠελίου ἀνιόντος.

καταδύντι

καταδύω (21) [Λ] 19.205-19.208

καταδύντι masculine dative singular active aorist participle

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

1.590-1.593

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ̓ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δ̓ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ̓ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·

[to go down, sink, set]

19.208τεύξεσθαι

τεύχω (87) [Λ] 19.205-19.208

τεύξεσθαι middle future infinitive

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

τὼ κρείσσων μὲν Ζεὺς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων, κρείσσων αὖτε Διὸς γενεὴ ποταμοῖο τέτυκται.

[to make ready, make, build, work]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 19.205-19.208

μέγα neuter accusative singular

τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν·

[big, great]

δόρπον

δόρπον (11) [Λ] 19.205-19.208

δόρπον neuter accusative singular

24.2-24.3

τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι·

24.443-24.447

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο, οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο, τοῖσι δ̓ ἐφ̓ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης πᾶσιν, ἄφαρ δ̓ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας, ἐς δ̓ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶῤ ἐπ̓ ἀπήνης.

24.601

νῦν δὲ μνησώμεθα δόρπου.

[the evening meal]

, ἐπὴν τεισαίμεθα

τίνω (23) [Λ] 19.205-19.208

τεισαίμεθα 1st person plural middle aorist optative

ἀλλὰ καὶ ὧς ὀλέεσθε κακὸν μόρον, εἰς ὅ κε πάντες τίσετε Πατρόκλοιο φόνον καὶ λοιγὸν Ἀχαιῶν, οὓς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνετε νόσφιν ἐμεῖο.

22.20

ἦ σ̓ ἂν τισαίμην, εἴ μοι δύναμίς γε παρείη.

1.42

τίσειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσιν.

[to pay a price]

λώβην

λώβη (7) [Λ] 19.205-19.208

λώβην feminine accusative singular

3.41-3.42

καί κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον ἦεν ἢ οὕτω λώβην τ̓ ἔμεναι καὶ ὑπόψιον ἄλλων.

7.97-7.98

ἦ μὲν δὴ λώβη τάδε γ̓ ἔσσεται αἰνόθεν αἰνῶς εἰ μή τις Δαναῶν νῦν Ἕκτορος ἀντίος εἶσιν.

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[despiteful treatment, outrage, dishonour]

. 19.209πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον

φίλος (342) [Λ] 19.209-19.213

φίλον masculine accusative singular

ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός, εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής.

[friend; loved, beloved, dear]

κατὰ λαιμὸν

λαιμός (4) [Λ] 19.209-19.213

λαιμὸν masculine accusative singular

13.387-13.388

ὃ δέ μιν φθάμενος βάλε δουρὶ λαιμὸν ὑπ̓ ἀνθερεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.

13.541-13.542

ἔνθ̓ Αἰνέας Ἀφαρῆα Καλητορίδην ἐπορούσας λαιμὸν τύψ̓ ἐπὶ οἷ τετραμμένον ὀξέϊ δουρί·

18.34

δείδιε γὰρ μὴ λαιμὸν ἀπαμήσειε σιδήρῳ.

[the throat, gullet]

ἰείη

εἶμι (299) [Λ] 19.209-19.213

ἰείη 3rd person singular active present optative

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

[come, go]

19.210οὐ πόσις

πόσις (31) [Λ] 19.209-19.213

πόσις masculine nominative singular

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν ἤγγειλ̓ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ̓ ἔπασσε.

[a husband, spouse, mate]

οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου

ἑταῖρος (199) [Λ] 19.209-19.213

ἑταίρου masculine genitive singular

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[a comrade, companion, mate]

τεθνηῶτος

θνήσκω (75) [Λ] 19.209-19.213

τεθνηῶτος masculine genitive singular active perfect participle

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

τώ σ̓ ἄμοτον κλαίω τεθνηότα μείλιχον αἰεί.

19.211ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ

κλισία (106) [Λ] 19.209-19.213

κλισίῃ feminine dative singular

βὰν δ̓ ἴμεν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους·

ἀλλ̓ ἔμεν̓ ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν.

[a place for lying down]

δεδαϊγμένος

δαίζω (19) [Λ] 19.209-19.213

δεδαϊγμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

ὀξέϊ

ὀξύς (103) [Λ] 19.209-19.213

ὀξέϊ masculine dative singular

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 19.209-19.213

χαλκῷ masculine dative singular

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

[copper]

19.212κεῖται

κεῖμαι (105) [Λ] 19.209-19.213

κεῖται 3rd person singular medio-passive present indicative

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

20.389

κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

ἀνὰ πρόθυρον

πρόθυρον (6) [Λ] 19.209-19.213

πρόθυρον neuter accusative singular

22.66-22.71

αὐτὸν δ̓ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται, οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς, οἵ κ̓ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ κείσοντ̓ ἐν προθύροισι.

24.322-24.323

σπερχόμενος δ̓ ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου, ἐκ δ̓ ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.

11.776-11.777

σφῶϊ μὲν ἀμφὶ βοὸς ἕπετον κρέα, νῶϊ δ̓ ἔπειτα στῆμεν ἐνὶ προθύροισι·

[the front-door, the door leading from the αὐλή]

τετραμμένος

τρέπω (45) [Λ] 19.209-19.213

τετραμμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

20.438-20.440

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ, καὶ τό γ̓ Ἀθήνη πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο ἦκα μάλα ψύξασα·

21.349

ὃ δ̓ ἐς ποταμὸν τρέψε φλόγα παμφανόωσαν.

21.415

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ·

[to turn]

, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι

ἑταῖρος (199) [Λ] 19.209-19.213

ἑταῖροι masculine nominative plural

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

[a comrade, companion, mate]

19.213μύρονται

μύρω (12) [Λ] 19.209-19.213

μύρονται 3rd person plural medio-passive present indicative

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τε μήτηρ θ̓, ἥ μιν ἔτικτε δυσάμμορος, ἠδ̓ ἐγὼ αὐτός.

23.13-23.14

οἳ δὲ τρὶς περὶ νεκρὸν ἐΰτριχας ἤλασαν ἵππους μυρόμενοι·

[to flow, run, trickle]

· τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 19.213-19.214

φρεσὶ feminine dative plural

ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ̓ Ἀχιλλεύς;

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

Ἥρη μὲν μετ̓ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ̓ ἐριούνης Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

[the midriff; heart, mind]

ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 19.213-19.214

ταῦτα neuter nominative plural

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

εἰ δ̓ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι, ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασι·

[this; that]

μέμηλεν

μέλω (36) [Λ] 19.213-19.214

μέμηλεν 3rd person singular active perfect indicative

ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ̓ Ἀχιλλεύς;

μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ.

20.136-20.137

ἀλλ̓ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν, πόλεμος δ̓ ἄνδρεσσι μελήσει.

[to be an object of care]

, 19.214ἀλλὰ φόνος

φόνος (20) [Λ] 19.213-19.214

φόνος masculine nominative singular

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

ἀλλὰ καὶ ὧς ὀλέεσθε κακὸν μόρον, εἰς ὅ κε πάντες τίσετε Πατρόκλοιο φόνον καὶ λοιγὸν Ἀχαιῶν, οὓς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνετε νόσφιν ἐμεῖο.

24.610-24.611

οἳ μὲν ἄῤ ἐννῆμαρ κέατ̓ ἐν φόνῳ, οὐ δέ τις ἦεν κατθάψαι, λαοὺς δὲ λίθους ποίησε Κρονίων·

[murder, homicide, slaughter]

τε καὶ αἷμα

αἷμα (80) [Λ] 19.213-19.214

αἷμα neuter nominative singular

τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

20.241

ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι.

20.470-20.471

ἐκ δέ οἱ ἧπαρ ὄλισθεν, ἀτὰρ μέλαν αἷμα κατ̓ αὐτοῦ κόλπον ἐνέπλησεν·

[blood]

καὶ ἀργαλέος

ἀργαλέος (34) [Λ] 19.213-19.214

ἀργαλέος masculine nominative singular

20.356-20.357

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι τοσσούσδ̓ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι·

20.367-20.368

καί κεν ἐγὼ ἐπέεσσι καὶ ἀθανάτοισι μαχοίμην, ἔγχεϊ δ̓ ἀργαλέον, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.

21.385-21.386

ἐν δ̓ ἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα ἀργαλέη, δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο·

[painful, troublous, grievous]

στόνος

στόνος (4) [Λ] 19.213-19.214

στόνος masculine nominative singular

21.20-21.21

τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ̓ ἀεικὴς ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ̓ αἵματι ὕδωρ.

4.444-4.445

ἥ σφιν καὶ τότε νεῖκος ὁμοίϊον ἔμβαλε μέσσῳ ἐρχομένη καθ̓ ὅμιλον ὀφέλλουσα στόνον ἀνδρῶν.

10.483-10.484

τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ̓ ἀεικὴς ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ̓ αἵματι γαῖα.

[a sighing, groaning, lamentation]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.213-19.214

ἀνδρῶν masculine genitive plural

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

[a man]

. 19.215τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 19.215

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

20.86

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε·

20.199

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αἰνείας ἀπαμείβετο φώνησέν τε·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 19.215

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to speak to, address]

πολύμητις

πολύμητις (16) [Λ] 19.215

πολύμητις masculine nominative singular

21.353-21.355

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

23.754-23.756

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις, ἔπειτα δὲ Νέστορος υἱὸς Ἀντίλοχος·

[of many counsels]

Ὀδυσσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 19.215

Ὀδυσσεύς masculine nominative singular

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

[Odysseus]

· 19.216ὦ Ἀχιλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.216-19.219

Ἀχιλεῦ masculine vocative singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[Achilles]

Πηλῆος

Πηλεύς (62) [Λ] 19.216-19.219

Πηλῆος masculine genitive singular

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·

φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι, μητρὸς δ̓ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

[Peleus]

υἱὲ

υἱός (436) [Λ] 19.216-19.219

υἱὲ masculine vocative singular

19.238-19.240

ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός, εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής.

[a son]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 19.216-19.219

μέγα neuter accusative singular

τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν·

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

[big, great]

φέρτατ̓

φέρτατος (30) [Λ] 19.216-19.219

φέρτατ̓ masculine vocative singular

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

20.367-20.368

καί κεν ἐγὼ ἐπέεσσι καὶ ἀθανάτοισι μαχοίμην, ἔγχεϊ δ̓ ἀργαλέον, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.

[bravest, best]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.216-19.219

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

γαστέρι δ̓ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς·

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

[Achaian]

, 19.217κρείσσων

κρείσσων (11) [Λ] 19.216-19.219

κρείσσων masculine nominative singular comparative

20.332-20.334

Αἰνεία, τίς σ̓ ὧδε θεῶν ἀτέοντα κελεύει ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι, ὃς σεῦ ἅμα κρείσσων καὶ φίλτερος ἀθανάτοισιν;

τὼ κρείσσων μὲν Ζεὺς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων, κρείσσων αὖτε Διὸς γενεὴ ποταμοῖο τέτυκται.

τὼ κρείσσων μὲν Ζεὺς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων, κρείσσων αὖτε Διὸς γενεὴ ποταμοῖο τέτυκται.

[stronger, mightier, more powerful]

εἰς

εἰμί (1088) [Λ] 19.216-19.219

εἰς 2nd person singular active present indicative

γαστέρι δ̓ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς·

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον·

[to be]

ἐμέθεν καὶ φέρτερος

φέρτατος (30) [Λ] 19.216-19.219

φέρτερος masculine nominative singular

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

20.367-20.368

καί κεν ἐγὼ ἐπέεσσι καὶ ἀθανάτοισι μαχοίμην, ἔγχεϊ δ̓ ἀργαλέον, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.

21.264

θεοὶ δέ τε φέρτεροι ἀνδρῶν.

[bravest, best]

οὐκ ὀλίγον

ὀλίγος (25) [Λ] 19.216-19.219

ὀλίγον neuter accusative singular

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

23.423-23.424

Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

23.789-23.790

Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖ̓ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν, οὗτος δὲ προτέρης γενεῆς προτέρων τ̓ ἀνθρώπων·

[few, little, scanty, small]

περ 19.218ἔγχει

ἔγχος (205) [Λ] 19.216-19.219

ἔγχει neuter dative singular

ἐκ δ̓ ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν·

ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.

[a spear, lance]

, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί

νόημα (7) [Λ] 19.216-19.219

νοήματί neuter dative singular

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

7.456-7.457

ἄλλός κέν τις τοῦτο θεῶν δείσειε νόημα, ὃς σέο πολλὸν ἀφαυρότερος χεῖράς τε μένος τε·

10.103-10.105

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται·

[that which is perceived, a perception, thought]

γε προβαλοίμην

προβάλλω (5) [Λ] 19.216-19.219

προβαλοίμην 1st person singular middle aorist optative

23.255-23.256

τορνώσαντο δὲ σῆμα θεμείλιά τε προβάλοντο ἀμφὶ πυρήν·

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

2.421-2.424

[to throw before, throw]

19.219πολλόν

πολύς (468) [Λ] 19.216-19.219

πολλόν neuter accusative singular

λίην γὰρ πολλοὶ καὶ ἐπήτριμοι ἤματα πάντα πίπτουσιν·

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

[much, many]

, ἐπεὶ πρότερος

πρότερος (96) [Λ] 19.216-19.219

πρότερος masculine nominative singular

ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

[before, earlier]

γενόμην

γίγνομαι (173) [Λ] 19.216-19.219

γενόμην 1st person singular middle aorist indicative

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ γίγνετ̓, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.

[become, be born]

καὶ πλείονα

πλείων (19) [Λ] 19.216-19.219

πλείονα neuter accusative plural comparative

καί νύ κ̓ ἔτι πλέονας κτάνε Παίονας ὠκὺς Ἀχιλλεύς, εἰ μὴ χωσάμενος προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης ἀνέρι εἰσάμενος, βαθέης δ̓ ἐκ φθέγξατο δίνης·

21.439-21.440

οὐ γὰρ ἔμοιγε καλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

23.311-23.312

τῶν δ̓ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐ δὲ μὲν αὐτοὶ πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

[more, larger]

οἶδα

οἶδα (132) [Λ] 19.216-19.219

οἶδα 1st person singular active perfect indicative

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

[to know]

. 19.220τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη

καρδία (32) [Λ] 19.220

κραδίη feminine nominative singular

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

21.441

νηπύτἰ ὡς ἄνοον κραδίην ἔχες·

21.547-21.549

ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε, πὰρ δέ οἱ αὐτὸς ἔστη, ὅπως θανάτοιο βαρείας χεῖρας ἀλάλκοι φηγῷ κεκλιμένος·

[the heart]

μύθοισιν

μῦθος (147) [Λ] 19.220

μύθοισιν masculine dative plural

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον·

ἣ δ̓ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε·

στρεπτὴ δὲ γλῶσσ̓ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ̓ ἔνι μῦθοι παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἐμοῖσιν

ἐμός (153) [Λ] 19.220

ἐμοῖσιν masculine dative plural

ἀλλ̓ ἔμεν̓ ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν.

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[mine]

. 19.221αἶψά τε φυλόπιδος

φύλοπις (19) [Λ] 19.221-19.224

φυλόπιδος feminine genitive singular

4.14-4.16

4.64-4.67

σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν, πειρᾶν δ̓ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

[the battle-cry, din of battle, battle]

πέλεται

πέλω (61) [Λ] 19.221-19.224

πέλεται 3rd person singular medio-passive present indicative

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

[to be, become; Hom. be in motion]

κόρος

κόρος (14) [Λ] 19.221-19.224

κόρος masculine nominative singular

22.391-22.392

νῦν δ̓ ἄγ̓ ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι νεώμεθα, τόνδε δ̓ ἄγωμεν.

24.346-24.348

αἶψα δ̓ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε, βῆ δ̓ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.

1.469-1.471

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·

[one's fill, satiety, surfeit]

ἀνθρώποισιν

ἄνθρωπος (72) [Λ] 19.221-19.224

ἀνθρώποισιν masculine dative plural

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

[man, person, human]

, 19.222ἧς τε πλείστην

πλεῖστος (20) [Λ] 19.221-19.224

πλείστην feminine accusative singular

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

2.577-2.578

ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι λαοὶ ἕποντ̓·

2.578-2.580

ἐν δ̓ αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκὸν κυδιόων, πᾶσιν δὲ μετέπρεπεν ἡρώεσσιν οὕνεκ̓ ἄριστος ἔην πολὺ δὲ πλείστους ἄγε λαούς.

[most, largest]

μὲν καλάμην χθονὶ

χθών (54) [Λ] 19.221-19.224

χθονὶ feminine dative singular

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν, Αἰνείαν δ̓ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἀείρας.

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

[the earth, ground]

χαλκὸς

χαλκός (148) [Λ] 19.221-19.224

χαλκὸς masculine nominative singular

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

[copper]

ἔχευεν

χέω (80) [Λ] 19.221-19.224

ἔχευεν 3rd person singular active aorist indicative

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

ὃ δ̓ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν ἔστη, κὰδ δ̓ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι, ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος.

[to pour]

, 19.223ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι

κλίνω (27) [Λ] 19.221-19.224

κλίνῃσι 3rd person singular active aorist subjunctive

αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ̓ ὄχθῃ κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δ̓ ἔσθορε δαίμονι ἶσος φάσγανον οἶον ἔχων, κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα, τύπτε δ̓ ἐπιστροφάδην·

21.547-21.549

ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε, πὰρ δέ οἱ αὐτὸς ἔστη, ὅπως θανάτοιο βαρείας χεῖρας ἀλάλκοι φηγῷ κεκλιμένος·

22.1-22.3

ὣς οἳ μὲν κατὰ ἄστυ πεφυζότες ἠΰτε νεβροὶ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο πίον τ̓ ἀκέοντό τε δίψαν κεκλιμένοι καλῇσιν ἐπάλξεσιν·

[to make to bend, slope; recline]

τάλαντα

τάλαντον (12) [Λ] 19.221-19.224

τάλαντα neuter accusative plural

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα, ἐν δ̓ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο, τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δ̓ Ἕκτορος ἱπποδάμοιο, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών·

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

[a balance]

19.224Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 19.221-19.224

Ζεύς masculine nominative singular

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

[Zeus]

, ὅς τ̓ ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 19.221-19.224

ἀνθρώπων masculine genitive plural

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

[man, person, human]

ταμίης πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 19.221-19.224

πολέμοιο masculine genitive singular

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

[battle, fight, war]

τέτυκται

τεύχω (87) [Λ] 19.221-19.224

τέτυκται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

τὼ κρείσσων μὲν Ζεὺς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων, κρείσσων αὖτε Διὸς γενεὴ ποταμοῖο τέτυκται.

21.322-21.323

αὐτοῦ οἱ καὶ σῆμα τετεύξεται, οὐ δέ τί μιν χρεὼ ἔσται τυμβοχόης, ὅτε μιν θάπτωσιν Ἀχαιοί.

[to make ready, make, build, work]

. 19.225γαστέρι

γαστήρ (13) [Λ] 19.225

γαστέρι feminine dative singular

21.180-21.181

γαστέρα γάρ μιν τύψε παῤ ὀμφαλόν, ἐκ δ̓ ἄρα πᾶσαι χύντο χαμαὶ χολάδες·

4.529-4.531

ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας, ἐκ δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἐσπάσατο στέρνοιο, ἐρύσσατο δὲ ξίφος ὀξύ, τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην, ἐκ δ̓ αἴνυτο θυμόν.

5.538-5.539

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσε·

[the paunch, belly]

δ̓ οὔ πως ἔστι

εἰμί (1088) [Λ] 19.225

ἔστι 3rd person singular active present indicative

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον·

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

[to be]

νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 19.225

νέκυν masculine accusative singular

ὡς δ̓ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, ῥίμφά τε λέπτ̓ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ̓ ἐριμύκων, ὣς ὑπ̓ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας·

πλήθει γὰρ δή μοι νεκύων ἐρατεινὰ ῥέεθρα, οὐ δέ τί πῃ δύναμαι προχέειν ῥόον εἰς ἅλα δῖαν στεινόμενος νεκύεσσι, σὺ δὲ κτείνεις ἀϊδήλως.

πλήθει γὰρ δή μοι νεκύων ἐρατεινὰ ῥέεθρα, οὐ δέ τί πῃ δύναμαι προχέειν ῥόον εἰς ἅλα δῖαν στεινόμενος νεκύεσσι, σὺ δὲ κτείνεις ἀϊδήλως.

[a dead body, a corpse, corse]

πενθῆσαι Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.225

Ἀχαιούς masculine accusative plural

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

αὐτὸν δ̓ ἀμφὶ γέροντες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο λισσόμενοι δειπνῆσαι·

[Achaian]

· 19.226λίην γὰρ πολλοὶ

πολύς (468) [Λ] 19.226-19.227

πολλοὶ masculine nominative plural

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

[much, many]

καὶ ἐπήτριμοι

ἐπήτριμος (3) [Λ] 19.226-19.227

ἐπήτριμοι masculine nominative plural

18.210-18.213

ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δ̓ αὐγὴ γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι, αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·

18.552-18.553

δράγματα δ̓ ἄλλα μετ̓ ὄγμον ἐπήτριμα πῖπτον ἔραζε, ἄλλα δ̓ ἀμαλλοδετῆρες ἐν ἐλλεδανοῖσι δέοντο.

[woven upon, closely woven]

ἤματα

ἦμαρ (92) [Λ] 19.226-19.227

ἤματα neuter accusative plural

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

19.409

ἀλλά τοι ἐγγύθεν ἦμαρ ὀλέθριον·

[day]

πάντα

πᾶς (546) [Λ] 19.226-19.227

πάντα neuter accusative plural

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

[all, the whole]

19.227πίπτουσιν

πίπτω (131) [Λ] 19.226-19.227

πίπτουσιν 3rd person plural active present indicative

20.387-20.388

ἣ δ̓ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη, δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δ̓ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

20.440-20.441

τὸ δ̓ ἂψ ἵκεθ̓ Ἕκτορα δῖον, αὐτοῦ δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν.

21.7-21.10

ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην, ἐν δ̓ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ̓ αἰπὰ ῥέεθρα, ὄχθαι δ̓ ἀμφὶ περὶ μεγάλ̓ ἴαχον·

[to fall, fall down]

· πότε κέν τις ἀναπνεύσειε

ἀναπνέω (12) [Λ] 19.227

ἀναπνεύσειε 3rd person singular active aorist optative

21.534-21.535

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἐς τεῖχος ἀναπνεύσωσιν ἀλέντες, αὖτις ἐπανθέμεναι σανίδας πυκινῶς ἀραρυίας·

22.222-22.223

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν στῆθι καὶ ἄμπνυε, τόνδε δ̓ ἐγώ τοι οἰχομένη πεπιθήσω ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

11.326-11.327

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἀσπασίως φεύγοντες ἀνέπνεον Ἕκτορα δῖον.

[to breathe again, take breath]

πόνοιο

πόνος (44) [Λ] 19.227

πόνοιο masculine genitive singular

ὣς ἄῤ ἔφη, ποταμὸς δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον, ὅρμηνεν δ̓ ἀνὰ θυμὸν ὅπως παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

οὐ δέ τ̓ ἔληγε θεὸς μέγας, ὦρτο δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἀκροκελαινιόων, ἵνα μιν παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρὺν ἵκηται ἄστεος αἰθομένοιο, θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε, πᾶσι δ̓ ἔθηκε πόνον, πολλοῖσι δὲ κήδἐ ἐφῆκεν, ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδἐ ἔθηκεν.

[work]

; 19.228ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι

θνήσκω (75) [Λ] 19.228-19.229

θάνῃσι 3rd person singular active aorist subjunctive

τώ σ̓ ἄμοτον κλαίω τεθνηότα μείλιχον αἰεί.

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

19.229νηλέα

νηλής (24) [Λ] 19.228-19.229

νηλέα masculine accusative singular

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος, οἷον δὴ καὶ ὅδ̓ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος·

3.292

ἦ, καὶ ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ·

[pitiless, ruthless]

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 19.228-19.229

θυμὸν masculine accusative singular

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

[the soul]

ἔχοντας

ἔχω (431) [Λ] 19.228-19.229

ἔχοντας masculine accusative plural active present participle

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.

εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται οὐ δὲ μίνυνθ̓ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.

[to have]

ἐπ̓ ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 19.228-19.229

ἤματι neuter dative singular

19.409

ἀλλά τοι ἐγγύθεν ἦμαρ ὀλέθριον·

αὐτὰρ ἐγὼ τὴν πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί, ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ἦγον·

[day]

δακρύσαντας

δακρύω (5) [Λ] 19.228-19.229

δακρύσαντας masculine accusative plural active aorist participle

22.491-22.493

πάντα δ̓ ὑπεμνήμυκε, δεδάκρυνται δὲ παρειαί, δευόμενος δέ τ̓ ἄνεισι πάϊς ἐς πατρὸς ἑταίρους, ἄλλον μὲν χλαίνης ἐρύων, ἄλλον δὲ χιτῶνος·

1.348-1.350

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθείς, θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς, ὁρόων ἐπ̓ ἀπείρονα πόντον·

10.377

ὃ δὲ δακρύσας ἔπος ηὔδα·

[to weep, shed tears]

· 19.230ὅσσοι

ὅσος (138) [Λ] 19.230-19.233

ὅσσοι masculine nominative plural

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

21.251-21.253

Πηλεΐδης δ̓ ἀπόρουσεν ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή, αἰετοῦ οἴματ̓ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος, ὅς θ̓ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν·

[as much/many as]

δ̓ ἂν πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 19.230-19.233

πολέμοιο masculine genitive singular

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

ἀλλὰ καὶ ἔμπης οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.

[battle, fight, war]

περὶ στυγεροῖο

στυγερός (17) [Λ] 19.230-19.233

στυγεροῖο masculine genitive singular

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

22.482-22.484

νῦν δὲ σὺ μὲν Ἀΐδαο δόμους ὑπὸ κεύθεσι γαίης ἔρχεαι, αὐτὰρ ἐμὲ στυγερῷ ἐνὶ πένθεϊ λείπεις χήρην ἐν μεγάροισι·

23.48

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν στυγερῇ πειθώμεθα δαιτί·

[hated, abominated, loathed]

λίπωνται

λείπω (103) [Λ] 19.230-19.233

λίπωνται 3rd person plural medio-passive aorist subjunctive

ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν ἔσσεται ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων·

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

[to leave, quit]

19.231μεμνῆσθαι

μιμνήσκω (61) [Λ] 19.230-19.233

μεμνῆσθαι medio-passive perfect infinitive

μνησάμενος δ̓ ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν τε·

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

[to remind]

πόσιος

πόσις (31) [Λ] 19.230-19.233

πόσιος feminine genitive singular

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

[a husband, spouse, mate]

καὶ ἐδητύος

ἐδητύς (10) [Λ] 19.230-19.233

ἐδητύος feminine genitive singular

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

24.628-24.630

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, ἤτοι Δαρδανίδης Πρίαμος θαύμαζ̓ Ἀχιλῆα ὅσσος ἔην οἷός τε·

[meat, food]

, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον 19.232ἀνδράσι

ἀνήρ (590) [Λ] 19.230-19.233

ἀνδράσι masculine dative plural

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[a man]

δυσμενέεσσι

δυσμενής (17) [Λ] 19.230-19.233

δυσμενέεσσι masculine dative plural

τότε δὲ Ζεὺς δυσμενέεσσι δῶκεν ἀεικίσσασθαι ἑῇ ἐν πατρίδι γαίῃ.

24.287-24.289

24.364-24.365

οὐ δὲ σύ γ̓ ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς, οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι;

[full of ill-will, hostile]

μαχώμεθα

μάχομαι (218) [Λ] 19.230-19.233

μαχώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

20.97

τὼ οὐκ ἔστ̓ Ἀχιλῆος ἐναντίον ἄνδρα μάχεσθαι·

εἰ δέ κ̓ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων, ἢ Ἀχιλῆ̓ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι, αὐτίκ̓ ἔπειτα καὶ ἄμμι παῤ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται φυλόπιδος·

[to fight]

νωλεμὲς αἰεὶ 19.233ἑσσάμενοι

ἕννυμι (24) [Λ] 19.230-19.233

ἑσσάμενοι masculine nominative plural middle aorist participle

ἔνθα Ποσειδάων κατ̓ ἄῤ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

23.65-23.67

ἦλθε δ̓ ἐπὶ ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο πάντ̓ αὐτῷ μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ̓ ἐϊκυῖα καὶ φωνήν, καὶ τοῖα περὶ χροῒ εἵματα ἕστο·

[to put clothes on]

χροῒ

χρώς (69) [Λ] 19.230-19.233

χροῒ masculine dative singular

20.99-20.100

καὶ δ̓ ἄλλως τοῦ γ̓ ἰθὺ βέλος πέτετ̓, οὐ δ̓ ἀπολήγει πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν.

21.69-21.70

ἐγχείη δ̓ ἄῤ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη ἱεμένη χροὸς ἄμεναι ἀνδρομέοιο.

21.167-21.168

ἣ δ̓ ὑπὲρ αὐτοῦ γαίῃ ἐνεστήρικτο λιλαιομένη χροὸς ἆσαι.

[the surface of the body, the skin]

χαλκὸν

χαλκός (148) [Λ] 19.230-19.233

χαλκὸν masculine accusative singular

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

[copper]

ἀτειρέα

ἀτειρής (11) [Λ] 19.230-19.233

ἀτειρέα masculine accusative singular

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

22.226-22.227

ἣ δ̓ ἄρα τὸν μὲν ἔλειπε, κιχήσατο δ̓ Ἕκτορα δῖον Δηϊφόβῳ ἐϊκυῖα δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

3.60-3.62

αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρὴς ὅς τ̓ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπ̓ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃ νήϊον ἐκτάμνῃσιν, ὀφέλλει δ̓ ἀνδρὸς ἐρωήν·

[not to be worn away, indestructible]

. μη δέ τις ἄλλην

ἄλλος (396) [Λ] 19.233-19.234

ἄλλην feminine accusative singular

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

[other, another]

19.234λαῶν

λαός (229) [Λ] 19.233-19.234

λαῶν masculine genitive plural

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ γίγνετ̓, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.

[the people]

ὀτρυντὺν ποτιδέγμενος

προσδέχομαι (6) [Λ] 19.233-19.234

ποτιδέγμενος masculine nominative singular medio-passive aorist participle

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

7.414-7.416

οἳ δ̓ ἕατ̓ εἰν ἀγορῇ Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες πάντες ὁμηγερέες, ποτιδέγμενοι ὁππότ̓ ἄῤ ἔλθοι Ἰδαῖος·

[to receive favourably, accept]

ἰσχαναάσθω

ἰσχανάω (6) [Λ] 19.233-19.234

ἰσχαναάσθω 3rd person singular medio-passive present imperative

23.300

τὴν ὅ γ̓ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.

5.89-5.91

τὸν δ̓ οὔ τ̓ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν, οὔ τ̓ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης ὅτ̓ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·

12.37-12.39

Ἀργεῖοι δὲ Διὸς μάστιγι δαμέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντο Ἕκτορα δειδιότες, κρατερὸν μήστωρα φόβοιο·

[to hold back, check]

· 19.235ἥδε γὰρ ὀτρυντὺς κακὸν

κακός (180) [Λ] 19.235-19.236

κακὸν neuter nominative singular

ὥς μοι δέχεται κακὸν ἐκ κακοῦ αἰεί.

ὥς μοι δέχεται κακὸν ἐκ κακοῦ αἰεί.

οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι, οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος·

[bad]

ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 19.235-19.236

ἔσσεται 3rd person singular middle future indicative

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον·

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

[to be]

ὅς κε λίπηται

λείπω (103) [Λ] 19.235-19.236

λίπηται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

[to leave, quit]

19.236νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 19.235-19.236

νηυσὶν feminine dative plural

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[a ship]

ἐπ̓ Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 19.235-19.236

Ἀργείων masculine genitive plural

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

22.378-22.384

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐπεὶ δὴ τόνδ̓ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἔρρεξεν ὅσ̓ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, εἰ δ̓ ἄγετ̓ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν, ὄφρά κ̓ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τιν̓ ἔχουσιν, ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος, ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτ̓ ἐόντος.

[of/from Argos, Argive]

· ἀλλ̓ ἀθρόοι

ἀθρόος (7) [Λ] 19.236-19.237

ἀθρόοι masculine nominative plural

22.271-22.272

νῦν δ̓ ἀθρόα πάντ̓ ἀποτίσεις κήδἐ ἐμῶν ἑτάρων οὓς ἔκτανες ἔγχεϊ θύων.

23.200-23.201

οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον εἰλαπίνην δαίνυντο·

2.437-2.440

ἀλλ̓ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας, ἡμεῖς δ̓ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν ἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[in crowds]

ὁρμηθέντες

ὁρμάω (32) [Λ] 19.236-19.237

ὁρμηθέντες masculine nominative plural passive aorist participle

ὁσσάκι δ̓ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζ̓ ὤμους καθύπερθεν·

21.571-21.572

ὣς εἰπὼν Ἀχιλῆα ἀλεὶς μένεν, ἐν δέ οἱ ἦτορ ἄλκιμον ὁρμᾶτο πτολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

21.595-21.596

Πηλεΐδης δ̓ ὁρμήσατ̓ Ἀγήνορος ἀντιθέοιο δεύτερος·

[to set in motion, urge]

19.237Τρωσὶν

Τρώς (599) [Λ] 19.236-19.237

Τρωσὶν masculine dative plural

ὃ δ̓ ἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω·

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[Tros]

ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν

ἱππόδαμος (46) [Λ] 19.236-19.237

ἱπποδάμοισιν masculine dative plural

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

22.158-22.161

πρόσθε μὲν ἐσθλὸς ἔφευγε, δίωκε δέ μιν μέγ̓ ἀμείνων καρπαλίμως, ἐπεὶ οὐχ ἱερήϊον οὐ δὲ βοείην ἀρνύσθην, ἅ τε ποσσὶν ἀέθλια γίγνεται ἀνδρῶν, ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.

[tamer of horses]

ἐγείρομεν

ἐγείρω (38) [Λ] 19.236-19.237

ἐγείρομεν 1st person plural active aorist subjunctive

ὣς ἔφατο Κρονίδης, πόλεμον δ̓ ἀλίαστον ἔγειρε.

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

24.343-24.344

εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τ̓ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει ὧν ἐθέλει, τοὺς δ̓ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει·

[to awaken, wake up, rouse]

ὀξὺν

ὀξύς (103) [Λ] 19.236-19.237

ὀξὺν masculine accusative singular

αὖε δ̓ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος ὀξὺ κατ̓ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων, ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

Ἄρηα

Ἄρης (150) [Λ] 19.236-19.237

Ἄρηα masculine accusative singular

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

[Ares]

. 19.238ἦ, καὶ Νέστορος

Νέστωρ (74) [Λ] 19.238-19.240

Νέστορος masculine genitive singular

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

23.301-23.303

Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους, Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος τοῦ Νηληϊάδαο·

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

[Nestor]

υἷας

υἱός (436) [Λ] 19.238-19.240

υἷας masculine accusative plural

ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός, εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής.

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·

[a son]

ὀπάσσατο

ὀπάζω (27) [Λ] 19.238-19.240

ὀπάσσατο 3rd person singular middle aorist indicative

21.570

αὐτάρ οἱ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

22.51

πολλὰ γὰρ ὤπασε παιδὶ γέρων ὀνομάκλυτος Ἄλτης.

23.150-23.151

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

[to make to follow, send with]

κυδαλίμοιο

κυδάλιμος (17) [Λ] 19.238-19.240

κυδαλίμοιο masculine genitive singular

20.438-20.440

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ, καὶ τό γ̓ Ἀθήνη πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο ἦκα μάλα ψύξασα·

4.100-4.103

ἀλλ̓ ἄγ̓ ὀΐστευσον Μενελάου κυδαλίμοιο, εὔχεο δ̓ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

4.176-4.177

καί κέ τις ὧδ̓ ἐρέει Τρώων ὑπερηνορεόντων τύμβῳ ἐπιθρῴσκων Μενελάου κυδαλίμοιο·

[glorious, renowned, famous]

19.239Φυλεΐδην

Φυλείδης (7) [Λ] 19.238-19.240

Φυλεΐδην masculine accusative singular

2.625-2.629

οἳ δ̓ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θ̓ ἱεράων νήσων, αἳ ναίουσι πέρην ἁλὸς Ἤλιδος ἄντα, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε Μέγης ἀτάλαντος Ἄρηϊ Φυλεΐδης, ὃν τίκτε Διῒ φίλος ἱππότα Φυλεύς, ὅς ποτε Δουλίχιον δ̓ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς·

5.72-5.73

τὸν μὲν Φυλεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν βεβλήκει κεφαλῆς κατὰ ἰνίον ὀξέϊ δουρί·

13.691-13.693

αὐτὰρ Ἐπειῶν Φυλεΐδης τε Μέγης Ἀμφίων τε Δρακίος τε, πρὸ Φθίων δὲ Μέδων τε μενεπτόλεμός τε Ποδάρκης.

τε Μέγητα

Μέγης (7) [Λ] 19.238-19.240

Μέγητα masculine accusative singular

2.625-2.629

οἳ δ̓ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θ̓ ἱεράων νήσων, αἳ ναίουσι πέρην ἁλὸς Ἤλιδος ἄντα, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε Μέγης ἀτάλαντος Ἄρηϊ Φυλεΐδης, ὃν τίκτε Διῒ φίλος ἱππότα Φυλεύς, ὅς ποτε Δουλίχιον δ̓ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς·

5.69-5.71

Πήδαιον δ̓ ἄῤ ἔπεφνε Μέγης Ἀντήνορος υἱὸν ὅς ῥα νόθος μὲν ἔην, πύκα δ̓ ἔτρεφε δῖα Θεανὼ ἶσα φίλοισι τέκεσσι χαριζομένη πόσεϊ ᾧ.

13.691-13.693

αὐτὰρ Ἐπειῶν Φυλεΐδης τε Μέγης Ἀμφίων τε Δρακίος τε, πρὸ Φθίων δὲ Μέδων τε μενεπτόλεμός τε Ποδάρκης.

[Meges]

Θόαντά

Θόας (13) [Λ] 19.238-19.240

Θόαντά masculine accusative singular

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

2.638-2.640

Αἰτωλῶν δ̓ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, οἳ Πλευρῶν̓ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον ἠδὲ Πυλήνην Χαλκίδα τ̓ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν·

4.527-4.528

τὸν δὲ Θόας Αἰτωλὸς ἀπεσσύμενον βάλε δουρὶ στέρνον ὑπὲρ μαζοῖο, πάγη δ̓ ἐν πνεύμονι χαλκός·

[Thoas]

τε Μηριόνην

Μηριόνης (57) [Λ] 19.238-19.240

Μηριόνην masculine accusative singular

23.112-23.113

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.123-23.124

ὡς γὰρ ἀνώγει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.351

Μηριόνης δ̓ ἄρα πέμπτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους.

[pudenda muliebria]

τε 19.240καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα

Λυκομήδης (5) [Λ] 19.238-19.240

Λυκομήδεα masculine accusative singular

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

12.366-12.367

Αἶαν σφῶϊ μὲν αὖθι, σὺ καὶ κρατερὸς Λυκομήδης, ἑσταότες Δαναοὺς ὀτρύνετον ἶφι μάχεσθαι·

17.344-17.345

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

[Lycomedes]

καὶ Μελάνιππον

Μελάνιππος (7) [Λ] 19.238-19.240

Μελάνιππον masculine accusative singular

8.274-8.277

Ὀρσίλοχον μὲν πρῶτα καὶ Ὄρμενον ἠδ̓ Ὀφελέστην Δαίτορά τε Χρομίον τε καὶ ἀντίθεον Λυκοφόντην καὶ Πολυαιμονίδην Ἀμοπάονα καὶ Μελάνιππον, πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

15.545-15.547

Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσε πᾶσι μάλα, πρῶτον δ̓ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν ἴφθιμον Μελάνιππον.

15.553

οὕτω δὴ Μελάνιππε μεθήσομεν;

[Melanippus]

· 19.241βὰν

βαίνω (222) [Λ] 19.241

βὰν 3rd person plural active aorist indicative

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

[to walk, step]

δ̓ ἴμεν

εἶμι (299) [Λ] 19.241

ἴμεν active present infinitive

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

[come, go]

ἐς κλισίην

κλισία (106) [Λ] 19.241

κλισίην feminine accusative singular

ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους·

ἀλλ̓ ἔμεν̓ ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν.

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

[a place for lying down]

Ἀγαμέμνονος

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 19.241

Ἀγαμέμνονος masculine genitive singular

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες, αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

Ἀτρεΐδαο

Ἀτρείδης (161) [Λ] 19.241

Ἀτρεΐδαο masculine genitive singular

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

[son of Atreus]

. 19.242αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ἅμα μῦθος

μῦθος (147) [Λ] 19.242

μῦθος masculine nominative singular

ἣ δ̓ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε·

στρεπτὴ δὲ γλῶσσ̓ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ̓ ἔνι μῦθοι παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

20.292

αὐτίκα δ̓ ἀθανάτοισι θεοῖς μετὰ μῦθον ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔην

εἰμί (1088) [Λ] 19.242

ἔην 3rd person singular active imperfect indicative

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ̓ ἔμμεναι·

[to be]

, τετέλεστο

τελέω (60) [Λ] 19.242

τετέλεστο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει, ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει, τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει.

νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷ μισθοῦ χωόμενοι, τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε.

22.365-22.366

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

[to complete, fulfil, accomplish]

δὲ ἔργον

ἔργον (103) [Λ] 19.242

ἔργον neuter nominative singular

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γ̓ ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσ̓·

[work]

· 19.243ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης

κλισία (106) [Λ] 19.243-19.244

κλισίης feminine genitive singular

ἀλλ̓ ἔμεν̓ ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν.

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[a place for lying down]

τρίποδας

τρίπους (20) [Λ] 19.243-19.244

τρίποδας masculine accusative plural

22.163-22.164

τὸ δὲ μέγα κεῖται ἄεθλον ἢ τρίπος ἠὲ γυνὴ ἀνδρὸς κατατεθνηῶτος·

22.442-22.446

κέκλετο δ̓ ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμα ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο Ἕκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντι νηπίη, οὐ δ̓ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες, αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

[three-footed, of or with three feet]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 19.243-19.244

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[to bear]

, οὕς οἱ ὑπέστη

ὑφίστημι (15) [Λ] 19.243-19.244

ὑπέστη 3rd person singular active aorist indicative

Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι·

νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷ μισθοῦ χωόμενοι, τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε.

23.20-23.23

πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην Ἕκτορα δεῦῤ ἐρύσας δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι, δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσειν Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.

[to place under; mid. to submit, to promise]

, 19.244αἴθωνας

αἴθων (11) [Λ] 19.243-19.244

αἴθωνας masculine accusative plural

τοῦ δ̓ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν, εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δ̓ αἴθωνι σιδήρῳ.

24.232-24.235

χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα, ἐκ δὲ δύ̓ αἴθωνας τρίποδας, πίσυρας δὲ λέβητας, ἐκ δὲ δέπας περικαλλές, ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας·

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[fiery, burning, blazing]

δὲ λέβητας

λέβης (10) [Λ] 19.243-19.244

λέβητας masculine accusative plural

21.362-21.365

ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται, ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δ̓ ὕδωρ·

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

[a kettle]

ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 19.243-19.244

ἵππους masculine accusative plural

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

19.392-19.393

ἵππους δ̓ Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ἀμφιέποντες ζεύγνυον·

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

[a horse, mare]

· 19.245ἐκ δ̓ ἄγον

ἄγω (175) [Λ] 19.245-19.246

ἄγον 3rd person plural active imperfect indicative

αὐτὰρ ἐγὼ τὴν πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί, ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ἦγον·

[to lead]

αἶψα γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 19.245-19.246

γυναῖκας feminine accusative plural

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

εἶπε δ̓ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι·

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

[a woman]

ἀμύμονα

ἀμύμων (65) [Λ] 19.245-19.246

ἀμύμονα neuter accusative plural

φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι, μητρὸς δ̓ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

20.231-20.233

Τρωὸς δ̓ αὖ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο Ἶλός τ̓ Ἀσσάρακός τε καὶ ἀντίθεος Γανυμήδης, ὃς δὴ κάλλιστος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

20.236

Ἶλος δ̓ αὖ τέκεθ̓ υἱὸν ἀμύμονα Λαομέδοντα·

[blameless, noble, excellent]

ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 19.245-19.246

ἔργα neuter accusative plural

φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γ̓ ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσ̓·

αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ̓ ὄχθῃ κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δ̓ ἔσθορε δαίμονι ἶσος φάσγανον οἶον ἔχων, κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα, τύπτε δ̓ ἐπιστροφάδην·

[work]

ἰδυίας

οἶδα (132) [Λ] 19.245-19.246

ἰδυίας feminine accusative plural active perfect participle

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

ἐλθόντες δ̓ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

[to know]

19.246ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα

Βρισηίς (10) [Λ] 19.245-19.246

Βρισηΐδα feminine accusative singular

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

τῷ δὲ Βρισηῒς παρελέξατο καλλιπάρῃος.

καλλιπάρῃον

καλλιπάρηος (14) [Λ] 19.245-19.246

καλλιπάρῃον feminine accusative singular

24.605-24.607

τοὺς μὲν Ἀπόλλων πέφνεν ἀπ̓ ἀργυρέοιο βιοῖο χωόμενος Νιόβῃ, τὰς δ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα, οὕνεκ̓ ἄρα Λητοῖ ἰσάσκετο καλλιπαρῄῳ·

τῷ δὲ Βρισηῒς παρελέξατο καλλιπάρῃος.

1.140-1.144

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις, νῦν δ̓ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ̓ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἐς δ̓ ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ̓ αὐτὴν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν·

[beautiful-cheeked]

. 19.247χρυσοῦ

χρυσός (36) [Λ] 19.247-19.248

χρυσοῦ masculine genitive singular

20.268

χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε, δῶρα θεοῖο·

21.165

χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε δῶρα θεοῖο·

ἀλλ̓ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τ̓ ἂν ἔπειτα χαλκοῦ τε χρυσοῦ τ̓ ἀπολυσόμεθ̓, ἔστι γὰρ ἔνδον·

[gold]

δὲ στήσας

ἵστημι (305) [Λ] 19.247-19.248

στήσας masculine nominative singular active aorist participle

καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ ἀγορῇ θέσαν, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο·

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[to make to stand]

Ὀδυσεὺς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 19.247-19.248

Ὀδυσεὺς masculine nominative singular

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

[Odysseus]

δέκα πάντα

πᾶς (546) [Λ] 19.247-19.248

πάντα neuter accusative plural

τοὶ δ̓ ἄρα πάντες ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατὰ μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

[all, the whole]

τάλαντα

τάλαντον (12) [Λ] 19.247-19.248

τάλαντα neuter accusative plural

23.269-23.270

τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα, πέμπτῳ δ̓ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

23.614-23.615

Μηριόνης δ̓ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα τέτρατος, ὡς ἔλασεν.

[a balance]

19.248ἦρχ̓

ἄρχω (80) [Λ] 19.247-19.248

ἦρχ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

εἰ δέ κ̓ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων, ἢ Ἀχιλῆ̓ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι, αὐτίκ̓ ἔπειτα καὶ ἄμμι παῤ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται φυλόπιδος·

ἀρχέμεναι δὲ δυσηλεγέος πολέμοιο ὄκνεον ἀμφότεροι, Ζεὺς δ̓ ἥμενος ὕψι κέλευε.

[(to be first) to rule, to begin]

, ἅμα δ̓ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 19.247-19.248

ἄλλοι masculine nominative plural

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι, οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος·

[other, another]

δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.247-19.248

δῶρα neuter accusative plural

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο νήπιος, οὐ δ̓ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ὡς οὐ ῥηΐδἰ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐ δ̓ ὑποείκειν.

[a gift, present]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 19.247-19.248

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

[to bear]

κούρητες Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.247-19.248

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

αὐτὸν δ̓ ἀμφὶ γέροντες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο λισσόμενοι δειπνῆσαι·

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[Achaian]

. 19.249καὶ τὰ μὲν ἐν μέσσῃ

μέσος (103) [Λ] 19.249-19.250

μέσσῃ feminine dative singular

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

δύο δ̓ ἀνέρες ἔξοχ̓ ἄριστοι ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[middle, in the middle]

ἀγορῇ

ἀγορά (42) [Λ] 19.249-19.250

ἀγορῇ feminine dative singular

ὣς ἄῤ ἐφώνησεν, λῦσεν δ̓ ἀγορὴν αἰψηρήν.

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

τίπτ̓ αὖτ̓ ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας;

[an assembly of the people]

θέσαν

τίθημι (194) [Λ] 19.249-19.250

θέσαν 3rd person plural active aorist indicative

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[to set, put, place]

, ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 19.249-19.250

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

19.250ἵστατο

ἵστημι (305) [Λ] 19.249-19.250

ἵστατο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ̓ Ἀχιλῆος στήσομαι, ἀλλ̓ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι, πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον·

[to make to stand]

· Ταλθύβιος

Ταλθύβιος (9) [Λ] 19.250-19.251

Ταλθύβιος masculine nominative singular

τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν·

23.896-23.897

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως Ταλθυβίῳ κήρυκι δίδου περικαλλὲς ἄεθλον.

1.318-1.321

οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων λῆγ̓ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ̓ Ἀχιλῆϊ, ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·

[Talthybius]

δὲ θεῷ

θεός (400) [Λ] 19.250-19.251

θεῷ masculine dative singular

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[god]

ἐναλίγκιος

ἐναλίγκιος (6) [Λ] 19.250-19.251

ἐναλίγκιος masculine nominative singular

22.410-22.411

τῷ δὲ μάλιστ̓ ἄῤ ἔην ἐναλίγκιον ὡς εἰ ἅπασα Ἴλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμύχοιτο κατ̓ ἄκρης.

5.4-5.6

δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέῤ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·

13.240-13.244

Ἰδομενεὺς δ̓ ὅτε δὴ κλισίην εὔτυκτον ἵκανε δύσετο τεύχεα καλὰ περὶ χροΐ, γέντο δὲ δοῦρε, βῆ δ̓ ἴμεν ἀστεροπῇ ἐναλίγκιος, ἥν τε Κρονίων χειρὶ λαβὼν ἐτίναξεν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου δεικνὺς σῆμα βροτοῖσιν·

[like, resembling]

αὐδὴν

αὐδή (7) [Λ] 19.250-19.251

αὐδὴν feminine accusative singular

ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν.

τοῖσι δὲ Νέστωρ ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής, τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή·

4.429-4.431

οἳ δ̓ ἄλλοι ἀκὴν ἴσαν, οὐ δέ κε φαίης τόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντ̓ ἐν στήθεσιν αὐδήν, σιγῇ δειδιότες σημάντορας·

[the human voice, speech]

19.251κάπρον

κάπρος (9) [Λ] 19.250-19.251

κάπρον masculine accusative singular

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

5.780-5.786

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ βίην Διομήδεος ἱπποδάμοιο εἰλόμενοι λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν, ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη Στέντορι εἰσαμένη μεγαλήτορι χαλκεοφώνῳ, ὃς τόσον αὐδήσασχ̓ ὅσον ἄλλοι πεντήκοντα·

[the boar, wild boar]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 19.250-19.251

ἔχων masculine nominative singular active present participle

ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.

εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται οὐ δὲ μίνυνθ̓ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

[to have]

ἐν χερσὶ

χείρ (386) [Λ] 19.250-19.251

χερσὶ feminine dative plural

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[the hand]

παρίστατο

παρίστημι (49) [Λ] 19.250-19.251

παρίστατο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

20.375

καὶ τότ̓ ἄῤ Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων·

20.472-20.473

ὃ δὲ Μούλιον οὖτα παραστὰς δουρὶ κατ̓ οὖς·

[to make to stand]

ποιμένι

ποιμήν (53) [Λ] 19.250-19.251

ποιμένι masculine dative singular

τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ γίγνετ̓, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

22.276-22.277

ἀνὰ δ̓ ἥρπασε Παλλὰς Ἀθήνη, ἂψ δ̓ Ἀχιλῆϊ δίδου, λάθε δ̓ Ἕκτορα ποιμένα λαῶν.

[herdsman, shepherd]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 19.250-19.251

λαῶν masculine genitive plural

τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ γίγνετ̓, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[the people]

. 19.252Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 19.252-19.255

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

[son of Atreus]

δὲ ἐρυσσάμενος

ἐρύω (101) [Λ] 19.252-19.255

ἐρυσσάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς εἰρύσαθ̓, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.

ἀλλ̓ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ βάλλεαι·

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

[to drag along the ground, drag, draw]

χείρεσσι

χείρ (386) [Λ] 19.252-19.255

χείρεσσι feminine dative plural

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

[the hand]

μάχαιραν

μάχαιρα (4) [Λ] 19.252-19.255

μάχαιραν feminine accusative singular

3.271-3.273

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰὲν ἄωρτο, ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας·

11.844-11.848

ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ ὀξὺ βέλος περιπευκές, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας ἔσχ̓ ὀδύνας·

18.597-18.598

καί ῥ̓ αἳ μὲν καλὰς στεφάνας ἔχον, οἳ δὲ μαχαίρας εἶχον χρυσείας ἐξ ἀργυρέων τελαμώνων.

[a large knife]

, 19.253ἥ οἱ πὰρ ξίφεος

ξίφος (42) [Λ] 19.252-19.255

ξίφεος neuter genitive singular

19.372-19.373

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον χάλκεον·

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

20.458-20.459

τὸν μὲν ἔπειτα οὐτάζων ξίφεϊ μεγάλῳ ἐξαίνυτο θυμόν·

[a sword]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 19.252-19.255

μέγα neuter accusative singular

τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν·

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[big, great]

κουλεὸν

κολεόν (8) [Λ] 19.252-19.255

κουλεὸν neuter accusative singular

23.824-23.825

αὐτὰρ Τυδεΐδῃ δῶκεν μέγα φάσγανον ἥρως σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι.

1.193-1.195

ἧος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, ἕλκετο δ̓ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ̓ Ἀθήνη οὐρανόθεν·

1.219-1.221

ἦ καὶ ἐπ̓ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ̓ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐ δ̓ ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης·

[a sheath, scabbard]

αἰὲν ἄωρτο

ἀείρω (40) [Λ] 19.252-19.255

ἄωρτο 3rd person singular passive pluperfect indicative

περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας κρατὶ θέτο βριαρήν·

τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ γίγνετ̓, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν, Αἰνείαν δ̓ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἀείρας.

[to lift, heave, raise up]

, 19.254κάπρου

κάπρος (9) [Λ] 19.252-19.255

κάπρου masculine genitive singular

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

5.780-5.786

7.255-7.257

τὼ δ̓ ἐκσπασσαμένω δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν.

[the boar, wild boar]

ἀπὸ τρίχας

θρίξ (7) [Λ] 19.252-19.255

τρίχας feminine accusative plural

22.77-22.78

ἦ ῥ̓ ὃ γέρων, πολιὰς δ̓ ἄῤ ἀνὰ τρίχας ἕλκετο χερσὶ τίλλων ἐκ κεφαλῆς·

23.135-23.136

θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυσαν, ἃς ἐπέβαλλον κειρόμενοι·

23.519-23.520

τοῦ μέν τε ψαύουσιν ἐπισσώτρου τρίχες ἄκραι οὐραῖαι·

[the hair of the head]

ἀρξάμενος

ἄρχω (80) [Λ] 19.252-19.255

ἀρξάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

ἀρχέμεναι δὲ δυσηλεγέος πολέμοιο ὄκνεον ἀμφότεροι, Ζεὺς δ̓ ἥμενος ὕψι κέλευε.

21.287

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

[(to be first) to rule, to begin]

Διὶ

ζεύς (11) [Λ] 19.252-19.255

Διὶ masculine dative singular

24.301

ἐσθλὸν γὰρ Διὶ χεῖρας ἀνασχέμεν αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

3.298-3.301

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι ὁππότεροι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια πημήνειαν ὧδέ σφ̓ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέοι ὡς ὅδε οἶνος αὐτῶν καὶ τεκέων, ἄλοχοι δ̓ ἄλλοισι δαμεῖεν.

3.418-3.420

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δ̓ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα, βῆ δὲ κατασχομένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷ σιγῇ, πάσας δὲ Τρῳὰς λάθεν·

χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 19.252-19.255

χεῖρας feminine accusative plural

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

[the hand]

ἀνασχὼν

ἀνέχω (42) [Λ] 19.252-19.255

ἀνασχὼν masculine nominative singular active aorist participle

20.278-20.279

Αἰνείας δ̓ ἐάλη καὶ ἀπὸ ἕθεν ἀσπίδ̓ ἀνέσχε δείσας·

21.67-21.69

ἤτοι ὃ μὲν δόρυ μακρὸν ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς οὐτάμεναι μεμαώς, ὃ δ̓ ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων κύψας·

21.161-21.162

ὣς φάτ̓ ἀπειλήσας, ὃ δ̓ ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς Πηλιάδα μελίην·

[to hold up;(mid.) endure, put up with]

19.255εὔχετο

εὔχομαι (98) [Λ] 19.252-19.255

εὔχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

εὐξάμενος δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

εἰ δὲ θεός περ ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα νικήσεἰ, οὐ δ̓ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.

ἥρως ἀλλ̓ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν εὔχεο·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

· τοὶ δ̓ ἄρα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 19.255-19.256

πάντες masculine nominative plural

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

[all, the whole]

ἐπ̓ αὐτόφιν εἵατο

ἧμαι (59) [Λ] 19.255-19.256

εἵατο 3rd person plural middle pluperfect indicative

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

ἀρχέμεναι δὲ δυσηλεγέος πολέμοιο ὄκνεον ἀμφότεροι, Ζεὺς δ̓ ἥμενος ὕψι κέλευε.

[to be seated, sit]

σιγῇ

σιγή (6) [Λ] 19.255-19.256

σιγῇ feminine dative singular

3.8-3.9

οἳ δ̓ ἄῤ ἴσαν σιγῇ μένεα πνείοντες Ἀχαιοὶ ἐν θυμῷ μεμαῶτες ἀλεξέμεν ἀλλήλοισιν.

3.134-3.135

οἳ δὴ νῦν ἕαται σιγῇ, πόλεμος δὲ πέπαυται, ἀσπίσι κεκλιμένοι, παρὰ δ̓ ἔγχεα μακρὰ πέπηγεν.

3.418-3.420

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δ̓ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα, βῆ δὲ κατασχομένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷ σιγῇ, πάσας δὲ Τρῳὰς λάθεν·

[silence]

19.256Ἀργεῖοι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 19.255-19.256

Ἀργεῖοι masculine nominative plural

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

22.378-22.384

24.166-24.168

θυγατέρες δ̓ ἀνὰ δώματ̓ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο τῶν μιμνησκόμεναι οἳ δὴ πολέες τε καὶ ἐσθλοὶ χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.

[of/from Argos, Argive]

κατὰ μοῖραν

μοῖρα (47) [Λ] 19.255-19.256

μοῖραν feminine accusative singular

οὐ δέ τοι ἡμεῖς αἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.

20.335-20.336

ἀλλ̓ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ, μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

[a part, portion; fate]

ἀκούοντες

ἀκούω (71) [Λ] 19.255-19.256

ἀκούοντες masculine nominative plural active present participle

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

20.379-20.380

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν ταρβήσας, ὅτ̓ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος.

[to hear]

βασιλῆος

βασιλεύς (64) [Λ] 19.255-19.256

βασιλῆος masculine genitive singular

Δάρδανος αὖ τέκεθ̓ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα, ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

[a king, chief]

. 19.257εὐξάμενος

εὔχομαι (98) [Λ] 19.257

εὐξάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

εἰ δὲ θεός περ ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα νικήσεἰ, οὐ δ̓ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.

ἥρως ἀλλ̓ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν εὔχεο·

αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστ̓ Ἀφροδίτη·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

δ̓ ἄρα εἶπεν

εἶπον (279) [Λ] 19.257

εἶπεν 3rd person singular active aorist indicative

εἶπε δ̓ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι·

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

[to speak, say]

ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 19.257

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to see]

εἰς οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 19.257

οὐρανὸν masculine accusative singular

ἣ δ̓ ἅρπῃ ἐϊκυῖα τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο δἰ αἰθέρος.

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει μὰψ ἕνεκ̓ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ̓ αἰεὶ δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

[heaven]

εὐρύν

εὐρύς (89) [Λ] 19.257

εὐρύν masculine accusative singular

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

21.123-21.125

οὐ δέ σε μήτηρ ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται, ἀλλὰ Σκάμανδρος οἴσει δινήεις εἴσω ἁλὸς εὐρέα κόλπον·

[wide, broad]

· 19.258ἴστω

οἶδα (132) [Λ] 19.258-19.262

ἴστω 3rd person singular active perfect imperative

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

ἀλλ̓ ἄγεθ̓, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μη δέ τι θυμῷ δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι ἀθανάτων, οἳ δ̓ αὖτ̓ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

[to know]

νῦν Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 19.258-19.262

Ζεὺς masculine nominative singular

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.

[Zeus]

πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 19.258-19.262

πρῶτα neuter accusative plural

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀπειλήσας ἐβεβήκει νευστάζων κόρυθι βριαρῇ·

[first]

θεῶν

θεός (400) [Λ] 19.258-19.262

θεῶν masculine genitive plural

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

οὐ δέ τοι ἡμεῖς αἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.

[god]

ὕπατος

ὕπατος (8) [Λ] 19.258-19.262

ὕπατος masculine nominative singular

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

24.785-24.787

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη ἐφάνη φαεσίμβροτος ἠώς, καὶ τότ̓ ἄῤ ἐξέφερον θρασὺν Ἕκτορα δάκρυ χέοντες, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν, ἐν δ̓ ἔβαλον πῦρ.

[supremus, the highest, uppermost; Roman consul]

καὶ ἄριστος

ἄριστος (138) [Λ] 19.258-19.262

ἄριστος masculine nominative singular

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

δύο δ̓ ἀνέρες ἔξοχ̓ ἄριστοι ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[best]

19.259Γῆ

γῆ (4) [Λ] 19.258-19.262

Γῆ feminine nominative singular

21.60-21.63

ἀλλ̓ ἄγε δὴ καὶ δουρὸς ἀκωκῆς ἡμετέροιο γεύσεται, ὄφρα ἴδωμαι ἐνὶ φρεσὶν ἠδὲ δαείω ἢ ἄῤ ὁμῶς καὶ κεῖθεν ἐλεύσεται, ἦ μιν ἐρύξει γῆ φυσίζοος, ἥ τε κατὰ κρατερόν περ ἐρύκει.

3.103-3.104

οἴσετε ἄρν̓, ἕτερον λευκόν, ἑτέρην δὲ μέλαιναν, Γῇ τε καὶ Ἠελίῳ·

15.22-15.24

ὃν δὲ λάβοιμι ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφῤ ἂν ἵκηται γῆν ὀλιγηπελέων·

[earth]

τε καὶ Ἠέλιος

ἠέλιος (41) [Λ] 19.258-19.262

Ἠέλιος masculine nominative singular

δύντα δ̓ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης.

ἀμφὶ δὲ χαλκὸς ἐλάμπετο εἴκελος αὐγῇ ἢ πυρὸς αἰθομένου ἢ ἠελίου ἀνιόντος.

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

καὶ Ἐρινύες

Ἐρινύς (7) [Λ] 19.258-19.262

Ἐρινύες feminine nominative plural

ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν.

21.412-21.414

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

[the Erinys]

, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 19.258-19.262

γαῖαν feminine accusative singular

20.57-20.58

αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ̓ αἰπεινὰ κάρηνα.

ἔδεισεν δ̓ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς, δείσας δ̓ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέ̓ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

20.157-20.158

κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν ὀρνυμένων ἄμυδις.

[a land, country]

19.260ἀνθρώπους

ἄνθρωπος (72) [Λ] 19.258-19.262

ἀνθρώπους masculine accusative plural

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

Δάρδανος αὖ τέκεθ̓ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα, ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

[man, person, human]

τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον

ἐπίορκος (4) [Λ] 19.258-19.262

ἐπίορκον neuter accusative singular

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

3.276-3.280

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε, Ἠέλιός θ̓, ὃς πάντ̓ ἐφορᾷς καὶ πάντ̓ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ̓ ὅρκια πιστά·

10.332

ὣς φάτο καί ῥ̓ ἐπίορκον ἐπώμοσε, τὸν δ̓ ὀρόθυνεν·

[sworn falsely, perjured]

ὀμόσσῃ

ὄμνυμι (22) [Λ] 19.258-19.262

ὀμόσσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

21.373-21.376

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ καὶ τόδ̓ ὀμοῦμαι, μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μὴ δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

[to swear]

, 19.261μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ

κόρη (43) [Λ] 19.258-19.262

κούρῃ feminine dative singular

καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

ἣ δ̓ ἄῤ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

Βρισηΐδι

Βρισηίς (10) [Λ] 19.258-19.262

Βρισηΐδι feminine dative singular

τῷ δὲ Βρισηῒς παρελέξατο καλλιπάρῃος.

1.182-1.187

ὡς ἔμ̓ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηΐ τ̓ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγὼ δέ κ̓ ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτὸς ἰὼν κλισίην δὲ τὸ σὸν γέρας ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.

χεῖῤ

χείρ (386) [Λ] 19.258-19.262

χεῖῤ feminine accusative singular

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

ἦ κ̓ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης, ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ̓ ἐκέλευεν ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.

[the hand]

ἐπένεικα

ἐπιφέρω (2) [Λ] 19.258-19.262

ἐπένεικα 1st person singular active aorist indicative

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

[to bring, put]

, 19.262οὔ τ̓ εὐνῆς

εὐνή (28) [Λ] 19.258-19.262

εὐνῆς feminine genitive singular

22.189-22.190

ὡς δ̓ ὅτε νεβρὸν ὄρεσφι κύων ἐλάφοιο δίηται ὄρσας ἐξ εὐνῆς διά τ̓ ἄγκεα καὶ διὰ βήσσας·

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου οὔ τ̓ εὐνῆς;

[a bed]

πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου

ἄλλος (396) [Λ] 19.258-19.262

ἄλλου neuter genitive singular

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι οἴχονται μετὰ δεῖπνον, ὃ δ̓ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.

[other, another]

. 19.263ἀλλ̓ ἔμεν̓

μένω (105) [Λ] 19.263

ἔμεν̓ 3rd person singular active imperfect indicative

δύντα δ̓ ἐς ἠέλιον μενέω καὶ τλήσομαι ἔμπης.

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν

κλισία (106) [Λ] 19.263

κλισίῃσιν feminine dative plural

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες, αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

[a place for lying down]

ἐμῇσιν

ἐμός (153) [Λ] 19.263

ἐμῇσιν feminine dative plural

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

[mine]

. 19.264εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον

ἐπίορκος (4) [Λ] 19.264-19.265

ἐπίορκον neuter nominative singular

3.276-3.280

10.332

ὣς φάτο καί ῥ̓ ἐπίορκον ἐπώμοσε, τὸν δ̓ ὀρόθυνεν·

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[sworn falsely, perjured]

ἐμοὶ θεοὶ

θεός (400) [Λ] 19.264-19.265

θεοὶ masculine nominative plural

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

οὐ δέ τοι ἡμεῖς αἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

[god]

ἄλγεα

ἄλγος (35) [Λ] 19.264-19.265

ἄλγεα neuter accusative plural

ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει μὰψ ἕνεκ̓ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ̓ αἰεὶ δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

21.585

ἦ τ̓ ἔτι πολλὰ τετεύξεται ἄλγἐ ἐπ̓ αὐτῇ.

22.52-22.53

εἰ δ̓ ἤδη τεθνᾶσι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισιν, ἄλγος ἐμῷ θυμῷ καὶ μητέρι τοὶ τεκόμεσθα·

[pain]

δοῖεν

δίδωμι (254) [Λ] 19.264-19.265

δοῖεν 3rd person plural active aorist optative

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

[to give]

19.265πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 19.264-19.265

πολλὰ neuter accusative plural

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

20.178-20.179

Αἰνεία τί σὺ τόσσον ὁμίλου πολλὸν ἐπελθὼν ἔστης;

[much, many]

μάλ̓, ὅσσα

ὅσος (138) [Λ] 19.264-19.265

ὅσσα neuter accusative plural

21.251-21.253

21.370-21.371

οὐ μέν τοι ἐγὼ τόσον αἴτιός εἰμι ὅσσον οἱ ἄλλοι πάντες, ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοί.

[as much/many as]

διδοῦσιν

δίδωμι (254) [Λ] 19.264-19.265

διδοῦσιν 3rd person plural active present indicative

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

[to give]

ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται

ἀλιταίνω (4) [Λ] 19.264-19.265

ἀλίτηται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

24.568-24.570

τὼ νῦν μή μοι μᾶλλον ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρίνῃς, μή σε γέρον οὐ δ̓ αὐτὸν ἐνὶ κλισίῃσιν ἐάσω καὶ ἱκέτην περ ἐόντα, Διὸς δ̓ ἀλίτωμαι ἐφετμάς.

24.582-24.586

δμῳὰς δ̓ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετ̓ ἀμφί τ̓ ἀλεῖψαι νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν, μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δ̓ ὀρινθείη φίλον ἦτορ, καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δ̓ ἀλίτηται ἐφετμάς.

9.375

ἐκ γὰρ δή μ̓ ἀπάτησε καὶ ἤλιτεν·

[to sin]

ὀμόσσας

ὄμνυμι (22) [Λ] 19.264-19.265

ὀμόσσας masculine nominative singular active aorist participle

21.373-21.376

23.42

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἠρνεῖτο στερεῶς, ἐπὶ δ̓ ὅρκον ὄμοσσεν·

[to swear]

. 19.266ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου

κάπρος (9) [Λ] 19.266

κάπρου masculine genitive singular

5.780-5.786

7.255-7.257

11.324-11.325

τὼ δ̓ ἀν̓ ὅμιλον ἰόντε κυδοίμεον, ὡς ὅτε κάπρω ἐν κυσὶ θηρευτῇσι μέγα φρονέοντε πέσητον·

[the boar, wild boar]

τάμε

τέμνω (34) [Λ] 19.266

τάμε 3rd person singular active aorist indicative

21.37-21.38

ὃ δ̓ ἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ τάμνε νέους ὄρπηκας, ἵν̓ ἅρματος ἄντυγες εἶεν·

22.328-22.329

οὐ δ̓ ἄῤ ἀπ̓ ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια, ὄφρά τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν.

[to cut, hew]

νηλέϊ

νηλής (24) [Λ] 19.266

νηλέϊ masculine dative singular

3.292

ἦ, καὶ ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ·

4.347-4.348

νῦν δὲ φίλως χ̓ ὁρόῳτε καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἀχαιῶν ὑμείων προπάροιθε μαχοίατο νηλέϊ χαλκῷ.

[pitiless, ruthless]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 19.266

χαλκῷ masculine dative singular

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

[copper]

. 19.267τὸν μὲν Ταλθύβιος

Ταλθύβιος (9) [Λ] 19.267-19.268

Ταλθύβιος masculine nominative singular

23.896-23.897

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως Ταλθυβίῳ κήρυκι δίδου περικαλλὲς ἄεθλον.

1.318-1.321

3.118-3.120

αὐτὰρ ὃ Ταλθύβιον προΐει κρείων Ἀγαμέμνων νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἰέναι, ἠδ̓ ἄρν̓ ἐκέλευεν οἰσέμεναι·

[Talthybius]

πολιῆς

πολιός (21) [Λ] 19.267-19.268

πολιῆς feminine genitive singular

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

οὐ δέ μιν ἔσχε πόντος ἁλὸς πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον αἰδῶ τ̓ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος, τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν.

[gray, grizzled, grisly]

ἁλὸς

ἅλς (61) [Λ] 19.267-19.268

ἁλὸς feminine genitive singular

οὐ δ̓ ἐνοσίχθων νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ̓ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ̓ αὐτούς, ἷζε δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι, Διὸς δ̓ ἐξείρετο βουλήν·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

οὐ δέ μιν ἔσχε πόντος ἁλὸς πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.

[a lump of salt]

ἐς μέγα

μέγας (460) [Λ] 19.267-19.268

μέγα neuter accusative singular

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

[big, great]

λαῖτμα 19.268ῥῖψ̓

ῥίπτω (11) [Λ] 19.267-19.268

ῥῖψ̓ 3rd person singular active aorist indicative

22.405-22.407

23.826-23.827

αὐτὰρ Πηλεΐδης θῆκεν σόλον αὐτοχόωνον ὃν πρὶν μὲν ῥίπτασκε μέγα σθένος Ἠετίωνος·

23.842-23.843

τὸ τρίτον αὖτ̓ ἔρριψε μέγας Τελαμώνιος Αἴας χειρὸς ἄπο στιβαρῆς, καὶ ὑπέρβαλε σήματα πάντων.

[to throw, cast, hurl]

ἐπιδινήσας

ἐπιδινέω (3) [Λ] 19.267-19.268

ἐπιδινήσας masculine nominative singular active aorist participle

3.377-3.378

τὴν μὲν ἔπειθ̓ ἥρως μετ̓ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας, κόμισαν δ̓ ἐρίηρες ἑταῖροι·

7.268-7.271

δεύτερος αὖτ̓ Αἴας πολὺ μείζονα λᾶαν ἀείρας ἧκ̓ ἐπιδινήσας, ἐπέρεισε δὲ ἶν̓ ἀπέλεθρον, εἴσω δ̓ ἀσπίδ̓ ἔαξε βαλὼν μυλοειδέϊ πέτρῳ, βλάψε δέ οἱ φίλα γούναθ̓·

[to whirl]

βόσιν ἰχθύσιν

ἰχθύς (9) [Λ] 19.267-19.268

ἰχθύσιν masculine dative plural

21.22-21.24

ὡς δ̓ ὑπὸ δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι φεύγοντες πιμπλᾶσι μυχοὺς λιμένος εὐόρμου δειδιότες·

21.122-21.123

ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο μετ̓ ἰχθύσιν, οἵ σ̓ ὠτειλὴν αἷμ̓ ἀπολιχμήσονται ἀκηδέες·

21.126-21.127

θρῴσκων τις κατὰ κῦμα μέλαιναν φρῖχ̓ ὑπαΐξει ἰχθύς, ὅς κε φάγῃσι Λυκάονος ἀργέτα δημόν.

[a fish]

· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.268-19.269

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[Achilles]

19.269ἀνστὰς

ἀνίστημι (48) [Λ] 19.268-19.269

ἀνστὰς masculine nominative singular active aorist participle

23.490-23.491

καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ̓ ἔρις γένετ̓ ἀμφοτέροισιν, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

23.540-23.542

καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί, εἰ μὴ ἄῤ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ̓ ἀναστάς·

[to make to stand up, raise up]

Ἀργείοισι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 19.268-19.269

Ἀργείοισι masculine dative plural

22.378-22.384

24.166-24.168

24.296-24.298

εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑὸν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς, οὐκ ἂν ἔγωγέ σ̓ ἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην νῆας ἐπ̓ Ἀργείων ἰέναι μάλα περ μεμαῶτα.

[of/from Argos, Argive]

φιλοπτολέμοισι

φιλοπόλεμος (10) [Λ] 19.268-19.269

φιλοπτολέμοισι masculine dative plural

ἀλλ̓ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

μινυνθάδιον δέ με μήτηρ γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἐπεὶ δὴ νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, Μυρμιδόνας δ̓ οὐκ εἴα ἀποσκίδνασθαι Ἀχιλλεύς, ἀλλ̓ ὅ γε οἷς ἑτάροισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

[fond of war, warlike]

μετηύδα

μεταυδάω (11) [Λ] 19.268-19.269

μετηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

22.449

ἣ δ̓ αὖτις δμῳῇσιν ἐϋπλοκάμοισι μετηύδα·

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἐπεὶ δὴ νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, Μυρμιδόνας δ̓ οὐκ εἴα ἀποσκίδνασθαι Ἀχιλλεύς, ἀλλ̓ ὅ γε οἷς ἑτάροισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

23.569

ὃ δ̓ ἔπειτα μετηύδα ἰσόθεος φώς·

[to speak among]

· 19.270Ζεῦ

Ζεύς (476) [Λ] 19.270

Ζεῦ masculine vocative singular

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

[Zeus]

πάτερ

πάτηρ (29) [Λ] 19.270

πάτερ masculine vocative singular

Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι·

21.512-21.513

σή μ̓ ἄλοχος στυφέλιξε πάτερ λευκώλενος Ἥρη, ἐξ ἧς ἀθανάτοισιν ἔρις καὶ νεῖκος ἐφῆπται.

22.178

ὦ πάτερ ἀργικέραυνε κελαινεφὲς οἷον ἔειπες·

ἦ μεγάλας

μέγας (460) [Λ] 19.270

μεγάλας feminine accusative plural

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

ἐκ δ̓ ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν·

[big, great]

ἄτας

ἄτη (20) [Λ] 19.270

ἄτας feminine accusative plural

24.480-24.483

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

ἄνδρεσσι

ἀνήρ (590) [Λ] 19.270

ἄνδρεσσι masculine dative plural

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

[a man]

διδοῖσθα

δίδωμι (254) [Λ] 19.270

διδοῖσθα 2nd person singular active present indicative

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

ἀλλ̓ ἄγεθ̓, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μη δέ τι θυμῷ δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι ἀθανάτων, οἳ δ̓ αὖτ̓ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

[to give]

· 19.271οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 19.271-19.273

θυμὸν masculine accusative singular

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 19.271-19.273

στήθεσσιν neuter dative plural

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

[the breast]

ἐμοῖσιν

ἐμός (153) [Λ] 19.271-19.273

ἐμοῖσιν neuter dative plural

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[mine]

19.272Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 19.271-19.273

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

[son of Atreus]

ὤρινε

ὀρίνω (33) [Λ] 19.271-19.273

ὤρινε 3rd person singular active imperfect indicative

21.234-21.238

ὃ δ̓ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων, πάντα δ̓ ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς πολλούς, οἵ ῥα κατ̓ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν̓ Ἀχιλλεύς τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος χέρσον δέ·

21.311-21.315

ἀλλ̓ ἐπάμυνε τάχιστα, καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα ὕδατος ἐκ πηγέων, πάντας δ̓ ὀρόθυνον ἐναύλους, ἵστη δὲ μέγα κῦμα, πολὺν δ̓ ὀρυμαγδὸν ὄρινε φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα ὃς δὴ νῦν κρατέει, μέμονεν δ̓ ὅ γε ἶσα θεοῖσι.

24.465-24.467

τύνη δ̓ εἰσελθὼν λαβὲ γούνατα Πηλεΐωνος, καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος ἠϋκόμοιο λίσσεο καὶ τέκεος, ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνῃς.

[to stir, raise, agitate]

διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην

κόρη (43) [Λ] 19.271-19.273

κούρην feminine accusative singular

καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

[a maiden, maid; pupil of the eye]

19.273ἦγεν

ἄγω (175) [Λ] 19.271-19.273

ἦγεν 3rd person singular active imperfect indicative

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν, μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται, αἴ κεν Ἀχιλλεὺς τόνδε κατακτείνῃ·

[to lead]

ἐμεῦ ἀέκοντος

ἀέκων (28) [Λ] 19.271-19.273

ἀέκοντος masculine genitive singular

οὐ δέ μιν ἔσχε πόντος ἁλὸς πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.

22.399-22.400

ἐς δίφρον δ̓ ἀναβὰς ἀνά τε κλυτὰ τεύχἐ ἀείρας μάστιξέν ῥ̓ ἐλάαν, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.

1.300-1.301

τῶν δ̓ ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρὰ νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο·

[against one's will, unwilling]

ἀμήχανος

ἀμήχανος (8) [Λ] 19.271-19.273

ἀμήχανος masculine nominative singular

8.130-8.132

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

10.167

σὺ δ̓ ἀμήχανός ἐσσι γεραιέ.

11.310-11.312

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κεν ἐν νήεσσι πέσον φεύγοντες Ἀχαιοί, εἰ μὴ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κέκλετ̓ Ὀδυσσεύς·

[without means]

· ἀλλά ποθι Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 19.273-19.274

Ζεὺς masculine nominative singular

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

ἣ δ̓ ἄρα πάντῃ φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

[Zeus]

19.274ἤθελ̓

ἐθέλω (158) [Λ] 19.273-19.274

ἤθελ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

[to will, wish, purpose]

Ἀχαιοῖσιν

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.273-19.274

Ἀχαιοῖσιν masculine dative plural

αὐτὸν δ̓ ἀμφὶ γέροντες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο λισσόμενοι δειπνῆσαι·

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ αὐτίκα θωρήσσοντο κατὰ στρατόν·

[Achaian]

θάνατον

θάνατος (78) [Λ] 19.273-19.274

θάνατον masculine accusative singular

Ξάνθε τί μοι θάνατον μαντεύεαι;

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν, μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται, αἴ κεν Ἀχιλλεὺς τόνδε κατακτείνῃ·

20.337-20.338

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ Ἀχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ, θαρσήσας δὴ ἔπειτα μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι·

[death]

πολέεσσι

πολύς (468) [Λ] 19.273-19.274

πολέεσσι masculine dative plural

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

20.178-20.179

Αἰνεία τί σὺ τόσσον ὁμίλου πολλὸν ἐπελθὼν ἔστης;

εἰ δ̓ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι, ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασι·

[much, many]

γενέσθαι

γίγνομαι (173) [Λ] 19.273-19.274

γενέσθαι middle aorist infinitive

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ γίγνετ̓, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.

ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

[become, be born]

. 19.275νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓

ἔρχομαι (338) [Λ] 19.275

ἔρχεσθ̓ 2nd person plural medio-passive present imperative

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι ἔρχεσθ̓ ὄφῤ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἀμφοτέροισι δ̓ ἀρήγεθ̓ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

[to come]

ἐπὶ δεῖπνον

δεῖπνον (9) [Λ] 19.275

δεῖπνον neuter accusative singular

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι οἴχονται μετὰ δεῖπνον, ὃ δ̓ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

[the principal meal]

, ἵνα ξυνάγωμεν

συνάγω (8) [Λ] 19.275

ξυνάγωμεν 1st person plural active present subjunctive

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

3.268-3.270

ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶ ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, κρητῆρι δὲ οἶνον μίσγον, ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν.

5.859-5.861

ὃ δ̓ ἔβραχε χάλκεος Ἄρης ὅσσόν τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος.

[to bring together, gather together, collect, convene]

Ἄρηα

Ἄρης (150) [Λ] 19.275

Ἄρηα masculine accusative singular

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[Ares]

. 19.276ὣς ἄῤ ἐφώνησεν

φωνέω (80) [Λ] 19.276

ἐφώνησεν 3rd person singular active aorist indicative

μνησάμενος δ̓ ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν τε·

ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν.

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο, ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ̓ ἠϊόνος πεδίον δέ.

[to produce a sound]

, λῦσεν

λύω (85) [Λ] 19.276

λῦσεν 3rd person singular active aorist indicative

21.42-21.43

κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δ̓ ἔδωκεν Ἴμβριος Ἠετίων, πέμψεν δ̓ ἐς δῖαν Ἀρίσβην·

21.80

νῦν δὲ λύμην τρὶς τόσσα πορών·

21.114

ὣς φάτο, τοῦ δ̓ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ·

[to loose]

δ̓ ἀγορὴν

ἀγορά (42) [Λ] 19.276

ἀγορὴν feminine accusative singular

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

τίπτ̓ αὖτ̓ ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας;

1.53-1.54

ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο, τῇ δεκάτῃ δ̓ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

[an assembly of the people]

αἰψηρήν. 19.277οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο

σκίδνημι (6) [Λ] 19.277-19.279

ἐσκίδναντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἐπεὶ δὴ νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, Μυρμιδόνας δ̓ οὐκ εἴα ἀποσκίδνασθαι Ἀχιλλεύς, ἀλλ̓ ὅ γε οἷς ἑτάροισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

24.1-24.2

λῦτο δ̓ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντ̓ ἰέναι.

1.487

αὐτοὶ δ̓ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.

[to disperse]

ἑὴν

ἑός (167) [Λ] 19.277-19.279

ἑὴν feminine accusative singular

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵν̓ ἀθανάτοισι μετείη.

[his, her own]

ἐπὶ νῆα

ναῦς (586) [Λ] 19.277-19.279

νῆα feminine accusative singular

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[a ship]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 19.277-19.279

ἕκαστος masculine nominative singular

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

[every, every one, each, each one]

, 19.278δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.277-19.279

δῶρα neuter accusative plural

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

20.268

χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε, δῶρα θεοῖο·

[a gift, present]

δὲ Μυρμιδόνες

Μυρμιδόνες (39) [Λ] 19.277-19.279

Μυρμιδόνες masculine nominative plural

21.188-21.189

τίκτέ μ̓ ἀνὴρ πολλοῖσιν ἀνάσσων Μυρμιδόνεσσι Πηλεὺς Αἰακίδης·

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἐπεὶ δὴ νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, Μυρμιδόνας δ̓ οὐκ εἴα ἀποσκίδνασθαι Ἀχιλλεύς, ἀλλ̓ ὅ γε οἷς ἑτάροισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

[Myrmidons(sg. a Myrmidon, or their mythical ancestor M.)]

μεγαλήτορες

μεγαλήτωρ (35) [Λ] 19.277-19.279

μεγαλήτορες masculine nominative plural

20.174-20.175

ὣς Ἀχιλῆ̓ ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἀντίον ἐλθέμεναι μεγαλήτορος Αἰνείαο.

αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστ̓ Ἀφροδίτη·

φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο νήπιος, οὐ δ̓ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ὡς οὐ ῥηΐδἰ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐ δ̓ ὑποείκειν.

[great-hearted, heroic]

ἀμφεπένοντο

ἀμφιπένομαι (6) [Λ] 19.277-19.279

ἀμφεπένοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

21.203-21.204

τὸν μὲν ἄῤ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες ἀμφεπένοντο δημὸν ἐρεπτόμενοι ἐπινεφρίδιον κείροντες·

23.184-23.187

τὸν δ̓ οὐ κύνες ἀμφεπένοντο, ἀλλὰ κύνας μὲν ἄλαλκε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἤματα καὶ νύκτας, ῥοδόεντι δὲ χρῖεν ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

4.220-4.221

ὄφρα τοὶ ἀμφεπένοντο βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον, τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων·

[to be busied about, take charge of]

, 19.279βὰν

βαίνω (222) [Λ] 19.277-19.279

βὰν 3rd person plural active aorist indicative

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[to walk, step]

δ̓ ἐπὶ νῆα

ναῦς (586) [Λ] 19.277-19.279

νῆα feminine accusative singular

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

[a ship]

φέροντες

φέρω (186) [Λ] 19.277-19.279

φέροντες masculine nominative plural active present participle

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

[to bear]

Ἀχιλλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.277-19.279

Ἀχιλλῆος masculine genitive singular

ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ̓ Ἀχιλλεύς;

[Achilles]

θείοιο

θεῖος (25) [Λ] 19.277-19.279

θείοιο masculine genitive singular

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο, ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ̓ ἠϊόνος πεδίον δέ.

[of/from the gods, divine]

. 19.280καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι

κλισία (106) [Λ] 19.280-19.281

κλισίῃσι feminine dative plural

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

[a place for lying down]

θέσαν

τίθημι (194) [Λ] 19.280-19.281

θέσαν 3rd person plural active aorist indicative

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

[to set, put, place]

, κάθισαν

καθίζω (15) [Λ] 19.280-19.281

κάθισαν 3rd person plural active aorist indicative

20.151-20.152

οἳ δ̓ ἑτέρωσε καθῖζον ἐπ̓ ὀφρύσι Καλλικολώνης ἀμφὶ σὲ ἤϊε Φοῖβε καὶ Ἄρηα πτολίπορθον.

3.67-3.70

νῦν αὖτ̓ εἴ μ̓ ἐθέλεις πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι, ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς, αὐτὰρ ἔμ̓ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαον συμβάλετ̓ ἀμφ̓ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι·

3.392-3.394

οὐ δέ κε φαίης ἀνδρὶ μαχεσσάμενον τόν γ̓ ἐλθεῖν, ἀλλὰ χορὸν δὲ ἔρχεσθ̓, ἠὲ χοροῖο νέον λήγοντα καθίζειν.

[to make to sit down, seat]

δὲ γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 19.280-19.281

γυναῖκας feminine accusative plural

εἶπε δ̓ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι·

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

αὐτὰρ ἐγὼ τὴν πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί, ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ἦγον·

[a woman]

, 19.281ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 19.280-19.281

ἵππους masculine accusative plural

19.392-19.393

ἵππους δ̓ Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ἀμφιέποντες ζεύγνυον·

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[a horse, mare]

δ̓ εἰς ἀγέλην

ἀγέλη (9) [Λ] 19.280-19.281

ἀγέλην feminine accusative singular

2.480-2.481

ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγ̓ ἔξοχος ἔπλετο πάντων ταῦρος·

11.677-11.681

ληΐδα δ̓ ἐκ πεδίου συνελάσσαμεν ἤλιθα πολλὴν πεντήκοντα βοῶν ἀγέλας, τόσα πώεα οἰῶν, τόσσα συῶν συβόσια, τόσ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν, ἵππους δὲ ξανθὰς ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα πάσας θηλείας, πολλῇσι δὲ πῶλοι ὑπῆσαν.

11.696-11.697

ἐκ δ̓ ὃ γέρων ἀγέλην τε βοῶν καὶ πῶϋ μέγ̓ οἰῶν εἵλετο κρινάμενος τριηκόσἰ ἠδὲ νομῆας.

[a herd]

ἔλασαν

ἐλαύνω (103) [Λ] 19.280-19.281

ἔλασαν 3rd person plural active aorist indicative

ἀλλὰ καὶ ἔμπης οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος σμερδαλέῳ·

ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δ̓ ἄῤ ἔτι τρεῖς ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων, τὰς δύο χαλκείας, δύο δ̓ ἔνδοθι κασσιτέροιο, τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥ̓ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

[to drive, drive on, set in motion]

θεράποντες

θεράπων (57) [Λ] 19.280-19.281

θεράποντες masculine nominative plural

20.487-20.489

ὃ δ̓ Ἀρηΐθοον θεράποντα ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, ἀπὸ δ̓ ἅρματος ὦσε·

23.89-23.90

ἔνθά με δεξάμενος ἐν δώμασιν ἱππότα Πηλεὺς ἔτραφέ τ̓ ἐνδυκέως καὶ σὸν θεράποντ̓ ὀνόμηνεν·

23.112-23.113

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

[a waiting-man, attendant]

ἀγαυοί

ἀγαυός (21) [Λ] 19.280-19.281

ἀγαυοί masculine nominative plural

21.579-21.580

ὣς Ἀντήνορος υἱὸς ἀγαυοῦ δῖος Ἀγήνωρ οὐκ ἔθελεν φεύγειν, πρὶν πειρήσαιτ̓ Ἀχιλῆος.

24.248-24.251

ὃ δ̓ υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα νεικείων Ἕλενόν τε Πάριν τ̓ Ἀγάθωνά τε δῖον Πάμμονά τ̓ Ἀντίφονόν τε βοὴν ἀγαθόν τε Πολίτην Δηΐφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον καὶ δῖον Ἀγαυόν·

3.268-3.270

ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶ ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, κρητῆρι δὲ οἶνον μίσγον, ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν.

[illustrious, noble]

. 19.282Βρισηῒς

Βρισηίς (10) [Λ] 19.282-19.285

Βρισηῒς feminine nominative singular

τῷ δὲ Βρισηῒς παρελέξατο καλλιπάρῃος.

1.182-1.187

1.323

χειρὸς ἑλόντ̓ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον·

δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη

ἴκελος (10) [Λ] 19.282-19.285

ἰκέλη feminine nominative singular

24.80-24.82

ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν, ἥ τε κατ̓ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπ̓ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.

24.697-24.701

οὐ δέ τις ἄλλος ἔγνω πρόσθ̓ ἀνδρῶν καλλιζώνων τε γυναικῶν, ἀλλ̓ ἄρα Κασσάνδρη ἰκέλη χρυσῇ Ἀφροδίτῃ Πέργαμον εἰσαναβᾶσα φίλον πατέῤ εἰσενόησεν ἑσταότ̓ ἐν δίφρῳ, κήρυκά τε ἀστυβοώτην·

24.757-24.759

νῦν δέ μοι ἑρσήεις καὶ πρόσφατος ἐν μεγάροισι κεῖσαι, τῷ ἴκελος ὅν τ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων οἷς ἀγανοῖσι βέλεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνεν.

[like, resembling]

χρυσέῃ

χρύσεος (75) [Λ] 19.282-19.285

χρυσέῃ feminine dative singular

ἣ δ̓ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν ἵππουρις τρυφάλεια, περισσείοντο δ̓ ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δ̓ ἄῤ ἔτι τρεῖς ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων, τὰς δύο χαλκείας, δύο δ̓ ἔνδοθι κασσιτέροιο, τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥ̓ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς νῶτα παραΐσσοντος, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ·

[golden, of gold, decked]

Ἀφροδίτῃ

Ἀφροδίτη (29) [Λ] 19.282-19.285

Ἀφροδίτῃ feminine dative singular

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστ̓ Ἀφροδίτη·

[Aphrodite]

19.283ὡς ἴδε

εἶδον (237) [Λ] 19.282-19.285

ἴδε 3rd person singular active aorist indicative

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ὄψει δ̓ οὔ τ̓ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ σούς.

[to see]

Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 19.282-19.285

Πάτροκλον masculine accusative singular

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

[Patroclus]

δεδαϊγμένον

δαίζω (19) [Λ] 19.282-19.285

δεδαϊγμένον masculine accusative singular medio-passive perfect participle

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαίνων.

ὀξέϊ

ὀξύς (103) [Λ] 19.282-19.285

ὀξέϊ masculine dative singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 19.282-19.285

χαλκῷ masculine dative singular

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

[copper]

, 19.284ἀμφ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 19.282-19.285

αὐτῷ masculine dative singular

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

αὐτὸν δ̓ ἀμφὶ γέροντες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο λισσόμενοι δειπνῆσαι·

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

χυμένη

χέω (80) [Λ] 19.282-19.285

χυμένη feminine nominative singular middle aorist participle

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

20.321-20.322

αὐτίκα τῷ μὲν ἔπειτα κατ̓ ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλὺν Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ·

[to pour]

λίγ̓ ἐκώκυε

κωκύω (6) [Λ] 19.282-19.285

ἐκώκυε 3rd person singular active imperfect indicative

22.405-22.407

ἣ δέ νυ μήτηρ τίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην τηλόσε, κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδ̓ ἐσιδοῦσα·

24.200

ὣς φάτο, κώκυσεν δὲ γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ·

24.703

κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα γέγωνέ τε πᾶν κατὰ ἄστυ·

[to shriek, cry, wail]

, χερσὶ

χείρ (386) [Λ] 19.282-19.285

χερσὶ feminine dative plural

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

μάλα δ̓ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ̓ ὁμήγυριν ἄλλων ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

[the hand]

δ̓ ἄμυσσε 19.285στήθεά

στῆθος (138) [Λ] 19.282-19.285

στήθεά neuter accusative plural

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

[the breast]

τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν

ἁπαλός (9) [Λ] 19.282-19.285

ἁπαλὴν feminine accusative singular

22.326-22.327

τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτ̓ ἔλασ̓ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς, ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο δἰ αὐχένος ἤλυθ̓ ἀκωκή·

ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν, ὅς οἱ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.

11.113-11.115

ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφ̓ ἦτορ ἀπηύρα·

[soft to the touch, tender]

δειρὴν

δειρή (8) [Λ] 19.282-19.285

δειρὴν feminine accusative singular

ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν, ὅς οἱ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.

3.396-3.398

καί ῥ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴν στήθεά θ̓ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα, θάμβησέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

11.26-11.28

κυάνεοι δὲ δράκοντες ὀρωρέχατο προτὶ δειρὴν τρεῖς ἑκάτερθ̓ ἴρισσιν ἐοικότες, ἅς τε Κρονίων ἐν νέφεϊ στήριξε, τέρας μερόπων ἀνθρώπων.

[the neck, throat]

ἰδὲ καλὰ

καλός (142) [Λ] 19.282-19.285

καλὰ neuter accusative plural

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδν̓ ἕσαν, ἐν δὲ χαλινοὺς γαμφηλῇς ἔβαλον, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖναν ὀπίσσω κολλητὸν ποτὶ δίφρον.

[beautiful]

πρόσωπα

πρόσωπον (4) [Λ] 19.282-19.285

πρόσωπα neuter accusative plural

7.211-7.212

τοῖος ἄῤ Αἴας ὦρτο πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν μειδιόων βλοσυροῖσι προσώπασι·

18.23-18.24

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

18.414-18.417

σπόγγῳ δ̓ ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖῤ ἀπομόργνυ αὐχένα τε στιβαρὸν καὶ στήθεα λαχνήεντα, δῦ δὲ χιτῶν̓, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ, βῆ δὲ θύραζε χωλεύων·

[the face, visage, countenance]

. 19.286εἶπε

εἶπον (279) [Λ] 19.286

εἶπε 3rd person singular active aorist indicative

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[to speak, say]

δ̓ ἄρα κλαίουσα

κλαίω (37) [Λ] 19.286

κλαίουσα feminine nominative singular active present participle

τώ σ̓ ἄμοτον κλαίω τεθνηότα μείλιχον αἰεί.

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

[to weep, lament, wail]

γυνὴ

γυνή (96) [Λ] 19.286

γυνὴ feminine nominative singular

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας, αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο νεικεῦσ̓ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι πόλλ̓ ἐτεά τε καὶ οὐκί·

[a woman]

ἐϊκυῖα

εἰκός (12) [Λ] 19.286

ἐϊκυῖα feminine nominative singular active perfect participle

ἣ δ̓ ἅρπῃ ἐϊκυῖα τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο δἰ αἰθέρος.

21.254-21.255

τῷ ἐϊκὼς ἤϊξεν, ἐπὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸς σμερδαλέον κονάβιζεν·

22.151-22.152

ἣ δ̓ ἑτέρη θέρεϊ προρέει ἐϊκυῖα χαλάζῃ, ἢ χιόνι ψυχρῇ ἢ ἐξ ὕδατος κρυστάλλῳ.

θεῇσι

θεά (104) [Λ] 19.286

θεῇσι feminine dative plural

αὐδήεντα δ̓ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[a goddess]

· 19.287Πάτροκλέ

Πάτροκλος (141) [Λ] 19.287-19.290

Πάτροκλέ masculine vocative singular

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

[Patroclus]

μοι δειλῇ

δειλός (21) [Λ] 19.287-19.290

δειλῇ feminine dative singular

21.462-21.466

ἐννοσίγαἰ οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιο ἔμμεναι, εἰ δὴ σοί γε βροτῶν ἕνεκα πτολεμίξω δειλῶν, οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τε ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες, ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι.

22.30-22.31

λαμπρότατος μὲν ὅ γ̓ ἐστί, κακὸν δέ τε σῆμα τέτυκται, καί τε φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσιν·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον αἰδῶ τ̓ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος, τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν.

[cowardly, craven]

πλεῖστον

πλεῖστος (20) [Λ] 19.287-19.290

πλεῖστον neuter accusative singular

2.577-2.578

ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι λαοὶ ἕποντ̓·

2.578-2.580

2.817-2.818

ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι λαοὶ θωρήσσοντο μεμαότες ἐγχείῃσι.

[most, largest]

κεχαρισμένε

χαρίζομαι (15) [Λ] 19.287-19.290

κεχαρισμένε masculine vocative singular medio-passive perfect participle

ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει μὰψ ἕνεκ̓ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ̓ αἰεὶ δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

24.660-24.661

εἰ μὲν δή μ̓ ἐθέλεις τελέσαι τάφον Ἕκτορι δίῳ, ὧδέ κέ μοι ῥέζων Ἀχιλεῦ κεχαρισμένα θείης.

5.69-5.71

Πήδαιον δ̓ ἄῤ ἔπεφνε Μέγης Ἀντήνορος υἱὸν ὅς ῥα νόθος μὲν ἔην, πύκα δ̓ ἔτρεφε δῖα Θεανὼ ἶσα φίλοισι τέκεσσι χαριζομένη πόσεϊ ᾧ.

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 19.287-19.290

θυμῷ masculine dative singular

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

νῦν δ̓ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

[the soul]

19.288ζωὸν

ζωός (36) [Λ] 19.287-19.290

ζωὸν masculine accusative singular

Τρῶα δ̓ Ἀλαστορίδην, ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων, εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβὼν καὶ ζωὸν ἀφείη μη δὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας, νήπιος, οὐ δὲ τὸ ᾔδη ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν·

ὃ δ̓ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων, ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·

21.100-21.102

πρὶν μὲν γὰρ Πάτροκλον ἐπισπεῖν αἴσιμον ἦμαρ τόφρά τί μοι πεφιδέσθαι ἐνὶ φρεσὶ φίλτερον ἦεν Τρώων, καὶ πολλοὺς ζωοὺς ἕλον ἠδ̓ ἐπέρασσα·

[alive, living]

μέν σε ἔλειπον

λείπω (103) [Λ] 19.287-19.290

ἔλειπον 1st person singular active imperfect indicative

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

20.340

ὣς εἰπὼν λίπεν αὐτόθ̓, ἐπεὶ διεπέφραδε πάντα.

[to leave, quit]

ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα

εἶμι (299) [Λ] 19.287-19.290

ἰοῦσα feminine nominative singular active present participle

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

20.75

ὣς οἳ μὲν θεοὶ ἄντα θεῶν ἴσαν·

[come, go]

, 19.289νῦν δέ σε τεθνηῶτα

θνήσκω (75) [Λ] 19.287-19.290

τεθνηῶτα masculine accusative singular active perfect participle

τώ σ̓ ἄμοτον κλαίω τεθνηότα μείλιχον αἰεί.

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

κιχάνομαι

κιχάνω (41) [Λ] 19.287-19.290

κιχάνομαι 1st person singular medio-passive present indicative

20.454

νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κιχείω.

21.128-21.129

φθείρεσθ̓ εἰς ὅ κεν ἄστυ κιχείομεν Ἰλίου ἱρῆς ὑμεῖς μὲν φεύγοντες, ἐγὼ δ̓ ὄπιθεν κεραΐζων.

21.263-21.264

ὣς αἰεὶ Ἀχιλῆα κιχήσατο κῦμα ῥόοιο καὶ λαιψηρὸν ἐόντα·

[to reach, hit]

ὄρχαμε

ὄρχαμος (7) [Λ] 19.287-19.290

ὄρχαμε masculine vocative singular

21.221

ἄγη μ̓ ἔχει ὄρχαμε λαῶν.

2.835-2.839

οἳ δ̓ ἄρα Περκώτην καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο καὶ Σηστὸν καὶ Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην, τῶν αὖθ̓ Ὑρτακίδης ἦρχ̓ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν, Ἄσιος Ὑρτακίδης ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι αἴθωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.

6.99-6.100

οὐ δ̓ Ἀχιλῆά ποθ̓ ὧδέ γ̓ ἐδείδιμεν ὄρχαμον ἀνδρῶν, ὅν πέρ φασι θεᾶς ἐξέμμεναι·

[the first of a row, a file-leader]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 19.287-19.290

λαῶν masculine genitive plural

τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ γίγνετ̓, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

[the people]

19.290ἂψ ἀνιοῦσ̓

ἄνειμι (8) [Λ] 19.287-19.290

ἀνιοῦσ̓ feminine nominative singular active present participle

ἀμφὶ δὲ χαλκὸς ἐλάμπετο εἴκελος αὐγῇ ἢ πυρὸς αἰθομένου ἢ ἠελίου ἀνιόντος.

22.491-22.493

πάντα δ̓ ὑπεμνήμυκε, δεδάκρυνται δὲ παρειαί, δευόμενος δέ τ̓ ἄνεισι πάϊς ἐς πατρὸς ἑταίρους, ἄλλον μὲν χλαίνης ἐρύων, ἄλλον δὲ χιτῶνος·

22.499-22.501

δακρυόεις δέ τ̓ ἄνεισι πάϊς ἐς μητέρα χήρην Ἀστυάναξ, ὃς πρὶν μὲν ἑοῦ ἐπὶ γούνασι πατρὸς μυελὸν οἶον ἔδεσκε καὶ οἰῶν πίονα δημόν·

[go up, reach]

· ὥς μοι δέχεται

δέχομαι (54) [Λ] 19.290

δέχεται 3rd person singular medio-passive present indicative

20.376-20.378

22.338-22.343

22.365-22.366

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

[to take, accept, receive]

κακὸν

κακός (180) [Λ] 19.290

κακὸν neuter nominative singular

ὥς μοι δέχεται κακὸν ἐκ κακοῦ αἰεί.

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο, πρίν τι κακὸν παθέειν·

[bad]

ἐκ κακοῦ

κακός (180) [Λ] 19.290

κακοῦ neuter genitive singular

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο, πρίν τι κακὸν παθέειν·

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

[bad]

αἰεί. 19.291ἄνδρα

ἀνήρ (590) [Λ] 19.291-19.294

ἄνδρα masculine accusative singular

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν ἀνδρῶν·

[a man]

μὲν ᾧ ἔδοσάν

δίδωμι (254) [Λ] 19.291-19.294

ἔδοσάν 3rd person plural active aorist indicative

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει μὰψ ἕνεκ̓ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ̓ αἰεὶ δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

[to give]

με πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 19.291-19.294

πατὴρ masculine nominative singular

οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι, οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος·

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

[a father]

καὶ πότνια

πότνια (39) [Λ] 19.291-19.294

πότνια feminine nominative singular

20.309

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

22.239-22.241

ἠθεῖ̓ ἦ μὲν πολλὰ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ λίσσονθ̓ ἑξείης γουνούμενοι, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι, αὖθι μένειν·

22.338-22.343

λίσσομ̓ ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων σῶν τε τοκήων μή με ἔα παρὰ νηυσὶ κύνας καταδάψαι Ἀχαιῶν, ἀλλὰ σὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο δῶρα τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ, σῶμα δὲ οἴκαδ̓ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

[mistress, queen]

μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 19.291-19.294

μήτηρ feminine nominative singular

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

[a mother]

19.292εἶδον

εἶδον (237) [Λ] 19.291-19.294

εἶδον 1st person singular active aorist indicative

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ὄψει δ̓ οὔ τ̓ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ σούς.

20.423-20.424

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὣς ἀνεπᾶλτο, καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[to see]

πρὸ πτόλιος

πόλις (133) [Λ] 19.291-19.294

πτόλιος feminine genitive singular

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

αὖε δ̓ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος ὀξὺ κατ̓ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων, ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

[a city]

δεδαϊγμένον

δαίζω (19) [Λ] 19.291-19.294

δεδαϊγμένον masculine accusative singular medio-passive perfect participle

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαίνων.

21.145-21.147

μένος δέ οἱ ἐν φρεσὶ θῆκε Ξάνθος, ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων αἰζηῶν, τοὺς Ἀχιλεὺς ἐδάϊζε κατὰ ῥόον οὐ δ̓ ἐλέαιρεν.

ὀξέϊ

ὀξύς (103) [Λ] 19.291-19.294

ὀξέϊ masculine dative singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ̓ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 19.291-19.294

χαλκῷ masculine dative singular

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[copper]

, 19.293τρεῖς τε κασιγνήτους

κασίγνητος (33) [Λ] 19.291-19.294

κασιγνήτους masculine accusative plural

20.419-20.421

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησε κασίγνητον Πολύδωρον ἔντερα χερσὶν ἔχοντα λιαζόμενον ποτὶ γαίη κάρ ῥά οἱ ὀφθαλμῶν κέχυτ̓ ἀχλύς·

21.308-21.310

φίλε κασίγνητε σθένος ἀνέρος ἀμφότεροί περ σχῶμεν, ἐπεὶ τάχα ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἐκπέρσει, Τρῶες δὲ κατὰ μόθον οὐ μενέουσιν.

24.46-24.47

μέλλει μέν πού τις καὶ φίλτερον ἄλλον ὀλέσσαι ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον ἠὲ καὶ υἱόν·

[a brother; adj of a brother; sibling]

, τούς μοι μία

εἷς (30) [Λ] 19.291-19.294

μία feminine nominative singular

ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δ̓ ἄῤ ἔτι τρεῖς ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων, τὰς δύο χαλκείας, δύο δ̓ ἔνδοθι κασσιτέροιο, τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥ̓ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

21.568-21.570

καὶ γάρ θην τούτῳ τρωτὸς χρὼς ὀξέϊ χαλκῷ, ἐν δὲ ἴα ψυχή, θνητὸν δέ ἕ φασ̓ ἄνθρωποι ἔμμεναι·

22.477-22.481

ἰῇ ἄρα γεινόμεθ̓ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα, αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον·

[one]

γείνατο

γείνομαι (20) [Λ] 19.291-19.294

γείνατο 3rd person singular middle aorist indicative

μινυνθάδιον δέ με μήτηρ γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.

21.109

πατρὸς δ̓ εἴμ̓ ἀγαθοῖο, θεὰ δέ με γείνατο μήτηρ·

21.141-21.143

τὸν δ̓ Ἀξιὸς εὐρυρέεθρος γείνατο καὶ Περίβοια Ἀκεσσαμενοῖο θυγατρῶν πρεσβυτάτη·

[to be born; to beget]

μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 19.291-19.294

μήτηρ feminine nominative singular

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι, μητρὸς δ̓ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

[a mother]

, 19.294κηδείους, οἳ πάντες

πᾶς (546) [Λ] 19.291-19.294

πάντες masculine nominative plural

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

[all, the whole]

ὀλέθριον ἦμαρ

ἦμαρ (92) [Λ] 19.291-19.294

ἦμαρ neuter accusative singular

19.409

ἀλλά τοι ἐγγύθεν ἦμαρ ὀλέθριον·

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

[day]

ἐπέσπον

ἐφέπω (22) [Λ] 19.291-19.294

ἐπέσπον 3rd person plural active aorist indicative

20.337-20.338

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ Ἀχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ, θαρσήσας δὴ ἔπειτα μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι·

20.356-20.357

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι τοσσούσδ̓ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι·

20.358-20.359

οὐ δέ κ̓ Ἄρης, ὅς περ θεὸς ἄμβροτος, οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τοσσῆσδ̓ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο·

[to go after, follow, pursue]

. 19.295οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες

ἐάω (92) [Λ] 19.295-19.299

ἔασκες 2nd person singular active imperfect indicative

τὸν δ̓ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι, οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο, καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

[to let, suffer, allow, permit]

, ὅτ̓ ἄνδῤ

ἀνήρ (590) [Λ] 19.295-19.299

ἄνδῤ masculine accusative singular

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν ἀνδρῶν·

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

[a man]

ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 19.295-19.299

ἐμὸν masculine accusative singular

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

[mine]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 19.295-19.299

ὠκὺς masculine nominative singular

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

21.222

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.295-19.299

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ̓ Ἀχιλλεύς;

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

[Achilles]

19.296ἔκτεινεν

κτείνω (91) [Λ] 19.295-19.299

ἔκτεινεν 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

ἦ νύ τί τοι Τρῶες τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμηαι αἴ κεν ἐμὲ κτείνῃς;

ὡς δ̓ ἀναμαιμάει βαθέ̓ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη, πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει, ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος κτεινομένους ἐφέπων·

[to kill, slay]

, πέρσεν

πέρθω (17) [Λ] 19.295-19.299

πέρσεν 3rd person singular active aorist indicative

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ̓ Ἀχιλῆος στήσομαι, ἀλλ̓ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι, πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον·

αὐτὰρ ἐγὼ τὴν πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί, ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ἦγον·

μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος ἐϋδμήτοιο πόληος μὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ.

[to waste, ravage, sack, destroy]

δὲ πόλιν

πόλις (133) [Λ] 19.295-19.299

πόλιν feminine accusative singular

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

[a city]

θείοιο

θεῖος (25) [Λ] 19.295-19.299

θείοιο masculine genitive singular

21.526-21.527

ἑστήκει δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου, ἐς δ̓ ἐνόησ̓ Ἀχιλῆα πελώριον·

[of/from the gods, divine]

Μύνητος

Μύνης (2) [Λ] 19.295-19.299

Μύνητος masculine genitive singular

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

[Mynes]

, 19.297κλαίειν

κλαίω (37) [Λ] 19.295-19.299

κλαίειν active present infinitive

τώ σ̓ ἄμοτον κλαίω τεθνηότα μείλιχον αἰεί.

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

[to weep, lament, wail]

, ἀλλά μ̓ ἔφασκες

φάσκω (2) [Λ] 19.295-19.299

ἔφασκες 2nd person singular active imperfect indicative

13.99-13.104

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι δεινόν, ὃ οὔ ποτ̓ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον, Τρῶας ἐφ̓ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθ̓ ὕλην θώων παρδαλίων τε λύκων τ̓ ἤϊα πέλονται αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐ δ̓ ἔπι χάρμη·

[to say, affirm, assert]

Ἀχιλλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.295-19.299

Ἀχιλλῆος masculine genitive singular

ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετ̓ Ἀχιλλεύς;

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

[Achilles]

θείοιο

θεῖος (25) [Λ] 19.295-19.299

θείοιο masculine genitive singular

21.526-21.527

ἑστήκει δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου, ἐς δ̓ ἐνόησ̓ Ἀχιλῆα πελώριον·

2.22

τῷ μιν ἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖος ὄνειρος·

[of/from the gods, divine]

19.298κουριδίην

κουρίδιος (7) [Λ] 19.295-19.299

κουριδίην feminine accusative singular

1.113-1.115

καὶ γάρ ῥα Κλυταιμνήστρης προβέβουλα κουριδίης ἀλόχου, ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐστι χερείων, οὐ δέμας οὐ δὲ φυήν, οὔ τ̓ ἂρ φρένας οὔτέ τι ἔργα.

5.410-5.415

τὼ νῦν Τυδεΐδης, εἰ καὶ μάλα καρτερός ἐστι, φραζέσθω μή τίς οἱ ἀμείνων σεῖο μάχηται, μὴ δὴν Αἰγιάλεια περίφρων Ἀδρηστίνη ἐξ ὕπνου γοόωσα φίλους οἰκῆας ἐγείρῃ κουρίδιον ποθέουσα πόσιν τὸν ἄριστον Ἀχαιῶν ἰφθίμη ἄλοχος Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

7.392-7.393

κουριδίην δ̓ ἄλοχον Μενελάου κυδαλίμοιο οὔ φησιν δώσειν·

[wedded]

ἄλοχον

ἄλοχος (60) [Λ] 19.295-19.299

ἄλοχον feminine accusative singular

21.458-21.461

21.498-21.499

ἀργαλέον δὲ πληκτίζεσθ̓ ἀλόχοισι Διὸς νεφεληγερέταο·

21.512-21.513

σή μ̓ ἄλοχος στυφέλιξε πάτερ λευκώλενος Ἥρη, ἐξ ἧς ἀθανάτοισιν ἔρις καὶ νεῖκος ἐφῆπται.

[a bedfellow, spouse, wife]

θήσειν

τίθημι (194) [Λ] 19.295-19.299

θήσειν active future infinitive

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας κρατὶ θέτο βριαρήν·

[to set, put, place]

, ἄξειν

ἄγω (175) [Λ] 19.295-19.299

ἄξειν active future infinitive

21.34-21.37

ἔνθ̓ υἷι Πριάμοιο συνήντετο Δαρδανίδαο ἐκ ποταμοῦ φεύγοντι Λυκάονι, τόν ῥά ποτ̓ αὐτὸς ἦγε λαβὼν ἐκ πατρὸς ἀλωῆς οὐκ ἐθέλοντα ἐννύχιος προμολών·

[to lead]

τ̓ ἐνὶ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 19.295-19.299

νηυσὶν feminine dative plural

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

[a ship]

19.299ἐς Φθίην

Φθία (8) [Λ] 19.295-19.299

Φθίην feminine accusative singular

οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι, οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος·

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

[Phthia]

, δαίσειν

δαίνυμι (18) [Λ] 19.295-19.299

δαίσειν active future infinitive

23.29

αὐτὰρ ὃ τοῖσι τάφον μενοεικέα δαίνυ.

23.55-23.56

ἐσσυμένως δ̓ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

23.200-23.201

οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον εἰλαπίνην δαίνυντο·

[to divide]

δὲ γάμον

γάμος (5) [Λ] 19.295-19.299

γάμον masculine accusative singular

24.62

πάντες δ̓ ἀντιάασθε θεοὶ γάμου·

5.428-5.430

οὔ τοι τέκνον ἐμὸν δέδοται πολεμήϊα ἔργα, ἀλλὰ σύ γ̓ ἱμερόεντα μετέρχεο ἔργα γάμοιο, ταῦτα δ̓ Ἄρηϊ θοῷ καὶ Ἀθήνῃ πάντα μελήσει.

13.381-13.382

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφῤ ἐπὶ νηυσὶ συνώμεθα ποντοπόροισιν ἀμφὶ γάμῳ, ἐπεὶ οὔ τοι ἐεδνωταὶ κακοί εἰμεν.

[a wedding, wedding-feast]

μετὰ Μυρμιδόνεσσι

Μυρμιδόνες (39) [Λ] 19.295-19.299

Μυρμιδόνεσσι masculine dative plural

21.188-21.189

τίκτέ μ̓ ἀνὴρ πολλοῖσιν ἀνάσσων Μυρμιδόνεσσι Πηλεὺς Αἰακίδης·

23.6-23.9

Μυρμιδόνες ταχύπωλοι ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι μὴ δή πω ὑπ̓ ὄχεσφι λυώμεθα μώνυχας ἵππους, ἀλλ̓ αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἆσσον ἰόντες Πάτροκλον κλαίωμεν·

[Myrmidons(sg. a Myrmidon, or their mythical ancestor M.)]

. 19.300τώ σ̓ ἄμοτον κλαίω

κλαίω (37) [Λ] 19.300

κλαίω 1st person singular active present indicative

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες Πάτροκλον πρόφασιν, σφῶν δ̓ αὐτῶν κήδἐ ἑκάστη.

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται σήμερον·

[to weep, lament, wail]

τεθνηότα

θνήσκω (75) [Λ] 19.300

τεθνηότα masculine accusative singular active perfect participle

ὃ δ̓ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων, ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·

μείλιχον αἰεί. 19.301ὣς ἔφατο

φημί (406) [Λ] 19.301-19.302

ἔφατο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ̓ ἔμμεναι·

ὣς ἔφατο Κρονίδης, πόλεμον δ̓ ἀλίαστον ἔγειρε.

[to say, to claim]

κλαίουσ̓

κλαίω (37) [Λ] 19.301-19.302

κλαίουσ̓ feminine nominative singular active present participle

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται σήμερον·

22.86-22.88

εἴ περ γάρ σε κατακτάνῃ, οὔ σ̓ ἔτ̓ ἔγωγε κλαύσομαι ἐν λεχέεσσι φίλον θάλος, ὃν τέκον αὐτή, οὐ δ̓ ἄλοχος πολύδωρος·

[to weep, lament, wail]

, ἐπὶ δὲ στενάχοντο

στενάχω (27) [Λ] 19.301-19.302

στενάχοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

21.416-21.417

τὸν δ̓ ἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη πυκνὰ μάλα στενάχοντα·

22.429

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο πολῖται·

[to sigh, groan, wail]

γυναῖκες

γυνή (96) [Λ] 19.301-19.302

γυναῖκες feminine nominative plural

20.302-20.305

μόριμον δέ οἵ ἐστ̓ ἀλέασθαι, ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται Δαρδάνου, ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶν τε θνητάων.

[a woman]

19.302Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 19.301-19.302

Πάτροκλον masculine accusative singular

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

ὃ δ̓ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων, ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·

[Patroclus]

πρόφασιν

πρόφασις (2) [Λ] 19.301-19.302

πρόφασιν feminine accusative singular

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[that which is alleged as the cause, an allegation, plea]

, σφῶν δ̓ αὐτῶν

αὐτός (604) [Λ] 19.301-19.302

αὐτῶν feminine genitive plural

αὐτὸν δ̓ ἀμφὶ γέροντες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο λισσόμενοι δειπνῆσαι·

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

κήδἐ

κῆδος (24) [Λ] 19.301-19.302

κήδἐ neuter accusative plural

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρὺν ἵκηται ἄστεος αἰθομένοιο, θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε, πᾶσι δ̓ ἔθηκε πόνον, πολλοῖσι δὲ κήδἐ ἐφῆκεν, ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδἐ ἔθηκεν.

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρὺν ἵκηται ἄστεος αἰθομένοιο, θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε, πᾶσι δ̓ ἔθηκε πόνον, πολλοῖσι δὲ κήδἐ ἐφῆκεν, ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδἐ ἔθηκεν.

22.271-22.272

νῦν δ̓ ἀθρόα πάντ̓ ἀποτίσεις κήδἐ ἐμῶν ἑτάρων οὓς ἔκτανες ἔγχεϊ θύων.

[care for]

ἑκάστη

ἕκαστος (119) [Λ] 19.301-19.302

ἑκάστη feminine nominative singular

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι ἔρχεσθ̓ ὄφῤ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἀμφοτέροισι δ̓ ἀρήγεθ̓ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

[every, every one, each, each one]

. 19.303αὐτὸν

αὐτός (604) [Λ] 19.303-19.304

αὐτὸν masculine accusative singular

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἀμφὶ γέροντες

γέρων (133) [Λ] 19.303-19.304

γέροντες masculine nominative plural

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

20.107

ἣ μὲν γὰρ Διός ἐσθ̓, ἣ δ̓ ἐξ ἁλίοιο γέροντος.

[an old man(in apposition as adj., old)]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.303-19.304

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ αὐτίκα θωρήσσοντο κατὰ στρατόν·

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

[Achaian]

ἠγερέθοντο

ἠγερέθομαι (7) [Λ] 19.303-19.304

ἠγερέθοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

23.233

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα ἀολλέες ἠγερέθοντο·

24.782-24.783

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ὑπ̓ ἀμάξῃσιν βόας ἡμιόνους τε ζεύγνυσαν, αἶψα δ̓ ἔπειτα πρὸ ἄστεος ἠγερέθοντο.

2.303-2.307

χθιζά τε καὶ πρωΐζ̓ ὅτ̓ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶν ἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι, ἡμεῖς δ̓ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺς ἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·

[to gather together, assemble]

19.304λισσόμενοι

λίσσομαι (46) [Λ] 19.303-19.304

λισσόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων ἱέμενος λίσσεσθ̓, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ̓ ἧπαρ·

21.71-21.72

αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐ δὲ μεθίει·

[to beg, pray, entreat, beseech]

δειπνῆσαι· ὃ δ̓ ἠρνεῖτο

ἀρνέομαι (4) [Λ] 19.304

ἠρνεῖτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.42

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἠρνεῖτο στερεῶς, ἐπὶ δ̓ ὅρκον ὄμοσσεν·

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

14.212

οὐκ ἔστ̓ οὐ δὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·

[to deny, disown]

στεναχίζων

στεναχίζω (6) [Λ] 19.304

στεναχίζων masculine nominative singular active present participle

23.171-23.172

πίσυρας δ̓ ἐριαύχενας ἵππους ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.

23.222-23.225

ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

[to sigh, groan, wail]

· 19.305λίσσομαι

λίσσομαι (46) [Λ] 19.305-19.307

λίσσομαι 1st person singular medio-passive present indicative

ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων ἱέμενος λίσσεσθ̓, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ̓ ἧπαρ·

21.71-21.72

αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐ δὲ μεθίει·

21.97-21.98

ὣς ἄρα μιν Πριάμοιο προσηύδα φαίδιμος υἱὸς λισσόμενος ἐπέεσσιν, ἀμείλικτον δ̓ ὄπ̓ ἄκουσε·

[to beg, pray, entreat, beseech]

, εἴ τις ἔμοιγε φίλων

φίλος (342) [Λ] 19.305-19.307

φίλων masculine genitive plural

ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός, εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής.

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐπιπείθεθ̓

ἐπιπείθομαι (14) [Λ] 19.305-19.307

ἐπιπείθεθ̓ 3rd person singular medio-passive present indicative

23.609-23.611

τώ τοι λισσομένῳ ἐπιπείσομαι, ἠδὲ καὶ ἵππον δώσω ἐμήν περ ἐοῦσαν, ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε ὡς ἐμὸς οὔ ποτε θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

1.218

ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τ̓ ἔκλυον αὐτοῦ.

1.345-1.347

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, ἐκ δ̓ ἄγαγε κλισίης Βρισηΐδα καλλιπάρῃον, δῶκε δ̓ ἄγειν·

[to be persuaded to]

ἑταίρων

ἑταῖρος (199) [Λ] 19.305-19.307

ἑταίρων masculine genitive plural

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

νῦν δ̓ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

[a comrade, companion, mate]

, 19.306μή με πρὶν σίτοιο

σῖτος (16) [Λ] 19.305-19.307

σίτοιο masculine genitive singular

τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων σὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτου οὔ τ̓ εὐνῆς;

24.602-24.604

24.613

ἣ δ̓ ἄρα σίτου μνήσατ̓, ἐπεὶ κάμε δάκρυ χέουσα.

[corn, grain]

κελεύετε

κελεύω (101) [Λ] 19.305-19.307

κελεύετε 2nd person plural active present imperative

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

ἣ δ̓ ἄρα πάντῃ φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

αὖε δ̓ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος ὀξὺ κατ̓ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων, ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

[to urge]

μη δὲ ποτῆτος 19.307ἄσασθαι

ἄω (14) [Λ] 19.305-19.307

ἄσασθαι middle aorist infinitive

τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

21.69-21.70

ἐγχείη δ̓ ἄῤ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη ἱεμένη χροὸς ἄμεναι ἀνδρομέοιο.

21.167-21.168

ἣ δ̓ ὑπὲρ αὐτοῦ γαίῃ ἐνεστήρικτο λιλαιομένη χροὸς ἆσαι.

[to blow]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 19.305-19.307

φίλον neuter accusative singular

ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός, εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής.

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

[friend; loved, beloved, dear]

ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 19.305-19.307

ἦτορ neuter accusative singular

21.114

ὣς φάτο, τοῦ δ̓ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ·

[the heart]

, ἐπεί μ̓ ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 19.305-19.307

ἄχος neuter nominative singular

ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο, ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο νήπιος, οὐ δέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον.

[pain, distress]

αἰνὸν

αἰνός (55) [Λ] 19.305-19.307

αἰνὸν neuter nominative singular

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

22.43

ἦ κέ μοι αἰνὸν ἀπὸ πραπίδων ἄχος ἔλθοι·

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

[dread, dire, grim]

ἱκάνει

ἱκάνω (61) [Λ] 19.305-19.307

ἱκάνει 3rd person singular active present indicative

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

ἣ δ̓ ἄῤ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε·

[to come, arrive]

· 19.308δύντα

δύω (88) [Λ] 19.308

δύντα masculine accusative singular active aorist participle

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[dunk]

δ̓ ἐς ἠέλιον

ἠέλιος (41) [Λ] 19.308

ἠέλιον masculine accusative singular

ἀμφὶ δὲ χαλκὸς ἐλάμπετο εἴκελος αὐγῇ ἢ πυρὸς αἰθομένου ἢ ἠελίου ἀνιόντος.

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

23.188-23.191

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

μενέω

μένω (105) [Λ] 19.308

μενέω 1st person singular active future indicative

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

20.480-20.481

ὃ δέ μιν μένε χεῖρα βαρυνθεὶς πρόσθ̓ ὁρόων θάνατον·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

καὶ τλήσομαι

τλάω (40) [Λ] 19.308

τλήσομαι 1st person singular middle future indicative

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ ἔτλη δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ̓, ἀλλ̓ ἀντίος ἦλθ̓ Ἀχιλῆϊ ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος·

21.150

τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν ὅ μευ ἔτλης ἀντίος ἐλθεῖν;

21.608-21.610

οὐ δ̓ ἄρα τοί γ̓ ἔτλαν πόλιος καὶ τείχεος ἐκτὸς μεῖναι ἔτ̓ ἀλλήλους, καὶ γνώμεναι ὅς τε πεφεύγοι ὅς τ̓ ἔθαν̓ ἐν πολέμῳ·

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

ἔμπης. 19.309ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 19.309-19.312

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ἣ δ̓ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε·

[to speak, say]

ἄλλους

ἄλλος (396) [Λ] 19.309-19.312

ἄλλους masculine accusative plural

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι οἴχονται μετὰ δεῖπνον, ὃ δ̓ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

[other, another]

μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας

βασιλεύς (64) [Λ] 19.309-19.312

βασιλῆας masculine accusative plural

Δάρδανος αὖ τέκεθ̓ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα, ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα ποδώκεα Πηλεΐωνα εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ.

[a king, chief]

, 19.310δοιὼ

δοιώ (5) [Λ] 19.309-19.312

δοιὼ masculine nominative dual

24.608

φῆ δοιὼ τεκέειν, ἣ δ̓ αὐτὴ γείνατο πολλούς·

24.609

τὼ δ̓ ἄρα καὶ δοιώ περ ἐόντ̓ ἀπὸ πάντας ὄλεσσαν.

24.647-24.648

αἳ δ̓ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι, αἶψα δ̓ ἄρα στόρεσαν δοιὼ λέχἐ ἐγκονέουσαι.

δ̓ Ἀτρεΐδα

Ἀτρείδης (161) [Λ] 19.309-19.312

Ἀτρεΐδα masculine nominative dual

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[son of Atreus]

μενέτην

μένω (105) [Λ] 19.309-19.312

μενέτην 3rd person dual active imperfect indicative

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

20.480-20.481

ὃ δέ μιν μένε χεῖρα βαρυνθεὶς πρόσθ̓ ὁρόων θάνατον·

21.64

ὣς ὅρμαινε μένων·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

καὶ δῖος

δῖος (218) [Λ] 19.309-19.312

δῖος masculine nominative singular

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

δύο δ̓ ἀνέρες ἔξοχ̓ ἄριστοι ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ὀδυσσεὺς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 19.309-19.312

Ὀδυσσεὺς masculine nominative singular

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

[Odysseus]

19.311Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 19.309-19.312

Νέστωρ masculine nominative singular

23.301-23.303

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.411-23.413

οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

[Nestor]

Ἰδομενεύς

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 19.309-19.312

Ἰδομενεύς masculine nominative singular

23.112-23.113

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.123-23.124

ὡς γὰρ ἀνώγει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

τε γέρων

γέρων (133) [Λ] 19.309-19.312

γέρων masculine nominative singular

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

20.107

ἣ μὲν γὰρ Διός ἐσθ̓, ἣ δ̓ ἐξ ἁλίοιο γέροντος.

μινυνθάδιον δέ με μήτηρ γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.

[an old man(in apposition as adj., old)]

θ̓ ἱππηλάτα

ἱππηλάτης (9) [Λ] 19.309-19.312

ἱππηλάτα masculine nominative singular

4.387-4.390

ἔνθ̓ οὐ δὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺς τάρβει, μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἀεθλεύειν προκαλίζετο, πάντα δ̓ ἐνίκα ῥηϊδίως·

7.125-7.128

ἦ κε μέγ̓ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἐσθλὸς Μυρμιδόνων βουληφόρος ἠδ̓ ἀγορητής, ὅς ποτέ μ̓ εἰρόμενος μέγ̓ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ πάντων Ἀργείων ἐρέων γενεήν τε τόκον τε.

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

[a driver of horses, one who fights from a chariot, a Knight]

Φοῖνιξ

Φοῖνιξ (14) [Λ] 19.309-19.312

Φοῖνιξ masculine nominative singular

23.359-23.361

παρὰ δὲ σκοπὸν εἷσεν ἀντίθεον Φοίνικα ὀπάονα πατρὸς ἑοῖο, ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι.

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[a Phoenician]

19.312τέρποντες

τέρπω (31) [Λ] 19.309-19.312

τέρποντες masculine nominative plural active present participle

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

21.45-21.46

ἕνδεκα δ̓ ἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷσι φίλοισιν ἐλθὼν ἐκ Λήμνοιο·

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

πυκινῶς ἀκαχήμενον

ἀχεύω (58) [Λ] 19.309-19.312

ἀκαχήμενον masculine accusative singular passive present participle

τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ ὡς ἑνός, οὗ μ̓ ἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω, Ἕκτορος·

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

[grieving, sorrowing, mourning]

· οὐ δέ τι θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 19.312-19.313

θυμῷ masculine dative singular

νῦν δ̓ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

[the soul]

19.313τέρπετο

τέρπω (31) [Λ] 19.312-19.313

τέρπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

21.45-21.46

ἕνδεκα δ̓ ἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷσι φίλοισιν ἐλθὼν ἐκ Λήμνοιο·

23.10-23.11

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο, ἵππους λυσάμενοι δορπήσομεν ἐνθάδε πάντες.

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

, πρὶν πολέμου

πόλεμος (252) [Λ] 19.312-19.313

πολέμου masculine genitive singular

ἀλλὰ καὶ ἔμπης οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.

τῶν γὰρ νῦν ἄγχιστα μάχη πόλεμός τε δέδηε.

[battle, fight, war]

στόμα

στόμα (20) [Λ] 19.312-19.313

στόμα neuter accusative singular

20.358-20.359

οὐ δέ κ̓ Ἄρης, ὅς περ θεὸς ἄμβροτος, οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τοσσῆσδ̓ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο·

22.451-22.453

αἰδοίης ἑκυρῆς ὀπὸς ἔκλυον, ἐν δ̓ ἐμοὶ αὐτῇ στήθεσι πάλλεται ἦτορ ἀνὰ στόμα, νέρθε δὲ γοῦνα πήγνυται·

23.394-23.396

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη, ἀγκῶνάς τε περιδρύφθη στόμα τε ῥῖνάς τε, θρυλίχθη δὲ μέτωπον ἐπ̓ ὀφρύσι·

[the mouth]

δύμεναι

δύω (88) [Λ] 19.312-19.313

δύμεναι active aorist infinitive

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.

[dunk]

αἱματόεντος

αἱματόεις (18) [Λ] 19.312-19.313

αἱματόεντος masculine genitive singular

22.367-22.369

ἦ ῥα, καὶ ἐκ νεκροῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος, καὶ τό γ̓ ἄνευθεν ἔθηχ̓, ὃ δ̓ ἀπ̓ ὤμων τεύχἐ ἐσύλα αἱματόεντ̓·

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες, αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

2.267-2.268

σμῶδιξ δ̓ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη σκήπτρου ὕπο χρυσέου·

[blood-red]

. 19.314μνησάμενος

μιμνήσκω (61) [Λ] 19.314

μνησάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

21.396-21.398

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε Τυδεΐδην Διομήδἐ ἀνῆκας οὐτάμεναι, αὐτὴ δὲ πανόψιον ἔγχος ἑλοῦσα ἰθὺς ἐμεῦ ὦσας, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψας;

[to remind]

δ̓ ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν

φωνέω (80) [Λ] 19.314

φώνησέν 3rd person singular active aorist indicative

ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν.

20.199

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αἰνείας ἀπαμείβετο φώνησέν τε·

[to produce a sound]

τε· 19.315ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε

δυσάμμορος (4) [Λ] 19.315-19.318

δυσάμμορε masculine vocative singular

τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τε μήτηρ θ̓, ἥ μιν ἔτικτε δυσάμμορος, ἠδ̓ ἐγὼ αὐτός.

22.484-22.485

πάϊς δ̓ ἔτι νήπιος αὔτως, ὃν τέκομεν σύ τ̓ ἐγώ τε δυσάμμοροι·

24.726-24.728

πάϊς δ̓ ἔτι νήπιος αὔτως ὃν τέκομεν σύ τ̓ ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐ δέ μιν οἴω ἥβην ἵξεσθαι·

[most miserable]

φίλταθ̓

φίλτατος (24) [Λ] 19.315-19.318

φίλταθ̓ masculine vocative singular

τὸν δ̓ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι, οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο, καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

22.233-22.234

Δηΐφοβ̓ ἦ μέν μοι τὸ πάρος πολὺ φίλτατος ἦσθα γνωτῶν οὓς Ἑκάβη ἠδὲ Πρίαμος τέκε παῖδας·

24.66-24.67

ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·

ἑταίρων

ἑταῖρος (199) [Λ] 19.315-19.318

ἑταίρων masculine genitive plural

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

νῦν δ̓ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστ̓ ἐσεμάσσατο θυμόν, ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον·

[a comrade, companion, mate]

19.316αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 19.315-19.318

αὐτὸς masculine nominative singular

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἐνὶ κλισίῃ

κλισία (106) [Λ] 19.315-19.318

κλισίῃ feminine dative singular

23.110-23.112

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τ̓ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν·

[a place for lying down]

λαρὸν παρὰ δεῖπνον

δεῖπνον (9) [Λ] 19.315-19.318

δεῖπνον neuter accusative singular

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι οἴχονται μετὰ δεῖπνον, ὃ δ̓ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δ̓ ἀσπίδα θέσθω, εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν, εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω, ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ̓ Ἄρηϊ.

[the principal meal]

ἔθηκας

τίθημι (194) [Λ] 19.315-19.318

ἔθηκας 2nd person singular active aorist indicative

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας κρατὶ θέτο βριαρήν·

αὐδήεντα δ̓ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

[to set, put, place]

19.317αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓

σπέρχω (6) [Λ] 19.315-19.318

σπερχοίατ̓ 3rd person plural medio-passive present optative

23.870-23.871

σπερχόμενος δ̓ ἄρα Μηριόνης ἐξείρυσε χειρὸς τόξον·

24.247-24.248

οἳ δ̓ ἴσαν ἔξω σπερχομένοιο γέροντος·

24.322-24.323

σπερχόμενος δ̓ ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου, ἐκ δ̓ ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.

[to set in rapid motion]

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.315-19.318

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ αὐτίκα θωρήσσοντο κατὰ στρατόν·

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·

[Achaian]

19.318Τρωσὶν

Τρώς (599) [Λ] 19.315-19.318

Τρωσὶν masculine dative plural

ὃ δ̓ ἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω·

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

[Tros]

ἐφ̓ ἱπποδάμοισι

ἱππόδαμος (46) [Λ] 19.315-19.318

ἱπποδάμοισι masculine dative plural

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

22.158-22.161

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα, ἐν δ̓ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο, τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δ̓ Ἕκτορος ἱπποδάμοιο, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών·

[tamer of horses]

φέρειν

φέρω (186) [Λ] 19.315-19.318

φέρειν active present infinitive

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[to bear]

πολύδακρυν

πολύδακρυς (4) [Λ] 19.315-19.318

πολύδακρυν masculine accusative singular

3.130-3.133

δεῦῤ ἴθι νύμφα φίλη, ἵνα θέσκελα ἔργα ἴδηαι Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, οἳ πρὶν ἐπ̓ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηα ἐν πεδίῳ ὀλοοῖο λιλαιόμενοι πολέμοιο·

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

17.543-17.545

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

[of many tears, tearful, deplorable]

Ἄρηα

Ἄρης (150) [Λ] 19.315-19.318

Ἄρηα masculine accusative singular

αὖε δ̓ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος ὀξὺ κατ̓ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων, ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

[Ares]

. 19.319νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι

κεῖμαι (105) [Λ] 19.319-19.321

κεῖσαι 2nd person singular medio-passive present indicative

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

20.389

κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, αἴ κέ σε χειρότερός περ ἐὼν ἀπὸ θυμὸν ἕλωμαι δουρὶ βαλών, ἐπεὶ ἦ καὶ ἐμὸν βέλος ὀξὺ πάροιθεν.

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

δεδαϊγμένος

δαίζω (19) [Λ] 19.319-19.321

δεδαϊγμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαίνων.

21.145-21.147

22.71-22.73

νέῳ δέ τε πάντ̓ ἐπέοικεν ἄρηϊ κταμένῳ δεδαϊγμένῳ ὀξέϊ χαλκῷ κεῖσθαι·

, αὐτὰρ ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 19.319-19.321

ἐμὸν neuter nominative singular

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

[mine]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 19.319-19.321

κῆρ neuter nominative singular

ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπ̓ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ αἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι.

αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα ποδώκεα Πηλεΐωνα εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ.

[the heart]

19.320ἄκμηνον

ἄκμηνος (4) [Λ] 19.319-19.321

ἄκμηνον neuter nominative singular

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι οἴχονται μετὰ δεῖπνον, ὃ δ̓ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

[fasting]

πόσιος

πόσις (31) [Λ] 19.319-19.321

πόσιος feminine genitive singular

24.628-24.630

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, ἤτοι Δαρδανίδης Πρίαμος θαύμαζ̓ Ἀχιλῆα ὅσσος ἔην οἷός τε·

[a husband, spouse, mate]

καὶ ἐδητύος

ἐδητύς (10) [Λ] 19.319-19.321

ἐδητύος feminine genitive singular

24.628-24.630

1.469-1.471

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·

[meat, food]

ἔνδον ἐόντων

εἰμί (1088) [Λ] 19.319-19.321

ἐόντων masculine genitive plural active present participle

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ̓ ἔμμεναι·

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

[to be]

19.321σῇ

σός (97) [Λ] 19.319-19.321

σῇ feminine dative singular

ὄψει δ̓ οὔ τ̓ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ σούς.

21.92-21.93

οὐ γὰρ ὀΐω σὰς χεῖρας φεύξεσθαι, ἐπεί ῥ̓ ἐπέλασσέ γε δαίμων.

[your]

ποθῇ

ποθή (7) [Λ] 19.319-19.321

ποθῇ feminine dative singular

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

6.361-6.362

ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐπέσσυται ὄφῤ ἐπαμύνω Τρώεσσ̓, οἳ μέγ̓ ἐμεῖο ποθὴν ἀπεόντος ἔχουσιν.

11.470-11.471

δείδω μή τι πάθῃσιν ἐνὶ Τρώεσσι μονωθεὶς ἐσθλὸς ἐών, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι γένηται.

[fond desire for]

· οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον

κακός (180) [Λ] 19.321-19.324

κακώτερον neuter accusative singular comparative

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο, πρίν τι κακὸν παθέειν·

20.449-20.450

ἦ τέ τοι ἄγχι ἦλθε κακόν·

[bad]

ἄλλο

ἄλλος (396) [Λ] 19.321-19.324

ἄλλο neuter accusative singular

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι οἴχονται μετὰ δεῖπνον, ὃ δ̓ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι ἔρχεσθ̓ ὄφῤ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἀμφοτέροισι δ̓ ἀρήγεθ̓ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

[other, another]

πάθοιμι

πάσχω (37) [Λ] 19.321-19.324

πάθοιμι 1st person singular active aorist optative

πάντες δ̓ Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες τῆσδε μάχης, ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσι σήμερον·

ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο, πρίν τι κακὸν παθέειν·

[to experience, to suffer]

, 19.322οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 19.321-19.324

πατρὸς masculine genitive singular

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[a father]

ἀποφθιμένοιο

ἀποφθίνω (6) [Λ] 19.321-19.324

ἀποφθιμένοιο masculine genitive singular middle aorist participle

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

3.320-3.323

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε ὁππότερος τάδε ἔργα μετ̓ ἀμφοτέροισιν ἔθηκε, τὸν δὸς ἀποφθίμενον δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω, ἡμῖν δ̓ αὖ φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ γενέσθαι.

8.429-8.430

τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω, ὅς κε τύχῃ·

[to perish utterly, die away]

πυθοίμην

πυνθάνομαι (32) [Λ] 19.321-19.324

πυθοίμην 1st person singular middle aorist optative

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

εἰ δ̓ Ἀχιλεὺς οὐ ταῦτα θεῶν ἐκ πεύσεται ὀμφῆς δείσετ̓ ἔπειθ̓, ὅτε κέν τις ἐναντίβιον θεὸς ἔλθῃ ἐν πολέμῳ·

22.304-22.305

μὴ μὰν ἀσπουδί γε καὶ ἀκλειῶς ἀπολοίμην, ἀλλὰ μέγα ῥέξας τι καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι.

[to learn by hearsay]

, 19.323ὅς που νῦν Φθίηφι

Φθία (8) [Λ] 19.321-19.324

Φθίηφι feminine dative plural

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

[Phthia]

τέρεν

τέρην (7) [Λ] 19.321-19.324

τέρεν neuter accusative singular

3.141-3.144

αὐτίκα δ̓ ἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσιν ὁρμᾶτ̓ ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσα οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ̓ ἕποντο, Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ, Κλυμένη τε βοῶπις·

4.235-4.239

οὐ γὰρ ἐπὶ ψευδέσσι πατὴρ Ζεὺς ἔσσετ̓ ἀρωγός, ἀλλ̓ οἵ περ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο τῶν ἤτοι αὐτῶν τέρενα χρόα γῦπες ἔδονται, ἡμεῖς αὖτ̓ ἀλόχους τε φίλας καὶ νήπια τέκνα ἄξομεν ἐν νήεσσιν, ἐπὴν πτολίεθρον ἕλωμεν.

13.178-13.180

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἔπεσεν μελίη ὣς ἥ τ̓ ὄρεος κορυφῇ ἕκαθεν περιφαινομένοιο χαλκῷ ταμνομένη τέρενα χθονὶ φύλλα πελάσσῃ·

[rubbed smooth]

κατὰ δάκρυον

δάκρυον (43) [Λ] 19.321-19.324

δάκρυον neuter accusative singular

22.79-22.80

μήτηρ δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυ χέουσα κόλπον ἀνιεμένη, ἑτέρηφι δὲ μαζὸν ἀνέσχε·

22.81

καί μιν δάκρυ χέουσ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

23.15-23.16

δεύοντο ψάμαθοι, δεύοντο δὲ τεύχεα φωτῶν δάκρυσι·

[a tear]

εἴβει 19.324χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος

υἱός (436) [Λ] 19.321-19.324

υἷος masculine genitive singular

ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός, εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής.

20.81

υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν·

[a son]

· ὃ δ̓ ἀλλοδαπῷ

ἀλλοδαπός (4) [Λ] 19.324-19.325

ἀλλοδαπῷ masculine dative singular

24.380-24.384

ἀλλ̓ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον, ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ, ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρὴν δειδιότες·

3.46-3.51

ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας, μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ̓ εὐειδέ̓ ἀνῆγες ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;

16.548-16.550

ὣς ἔφατο, Τρῶας δὲ κατὰ κρῆθεν λάβε πένθος ἄσχετον, οὐκ ἐπιεικτόν, ἐπεί σφισιν ἕρμα πόληος ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών·

[belonging to another people]

ἐνὶ δήμῳ

δῆμος (34) [Λ] 19.324-19.325

δήμῳ masculine dative singular

Πηλεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς σίντης, ὅν τε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος·

24.480-24.483

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἄνδῤ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τ̓ ἐνὶ πάτρῃ φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δ̓ ἔχει εἰσορόωντας, ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα·

[people;(originally) a country-district, country, land]

19.325εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης

Ἑλένη (39) [Λ] 19.324-19.325

Ἑλένης feminine genitive singular

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

24.761

τῇσι δ̓ ἔπειθ̓ Ἑλένη τριτάτη ἐξῆρχε γόοιο·

2.157-2.162

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·

[Helen]

Τρωσὶν

Τρώς (599) [Λ] 19.324-19.325

Τρωσὶν masculine dative plural

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

ἀλλὰ καὶ ἔμπης οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.

[Tros]

πολεμίζω

πολεμίζω (55) [Λ] 19.324-19.325

πολεμίζω 1st person singular active present indicative

21.462-21.466

21.475-21.477

μή σευ νῦν ἔτι πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἀκούσω εὐχομένου, ὡς τὸ πρὶν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν, ἄντα Ποσειδάωνος ἐναντίβιον πολεμίζειν.

[to wage war, make war, fight]

· 19.326ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται

τρέφω (38) [Λ] 19.326-19.327

τρέφεται 3rd person singular medio-passive present indicative

21.279

ὥς μ̓ ὄφελ̓ Ἕκτωρ κτεῖναι ὃς ἐνθάδε γ̓ ἔτραφ̓ ἄριστος·

22.66-22.71

αὐτὸν δ̓ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται, οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς, οἵ κ̓ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ κείσοντ̓ ἐν προθύροισι.

22.420-22.422

καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκται Πηλεύς, ὅς μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε πῆμα γενέσθαι Τρωσί·

[to nourish, rear, maintain]

φίλος

φίλος (342) [Λ] 19.326-19.327

φίλος masculine nominative singular

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

[friend; loved, beloved, dear]

υἱός

υἱός (436) [Λ] 19.326-19.327

υἱός masculine nominative singular

20.81

υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν·

20.82

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[a son]

, 19.327εἴ που ἔτι ζώει

ζώω (8) [Λ] 19.326-19.327

ζώει 3rd person singular active present indicative

ἀλλ̓ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τ̓ ἂν ἔπειτα χαλκοῦ τε χρυσοῦ τ̓ ἀπολυσόμεθ̓, ἔστι γὰρ ἔνδον·

23.70

οὐ μέν μευ ζώοντος ἀκήδεις, ἀλλὰ θανόντος·

5.155-5.158

ἔνθ̓ ὅ γε τοὺς ἐνάριζε, φίλον δ̓ ἐξαίνυτο θυμὸν ἀμφοτέρω, πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ λεῖπ̓, ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε δέξατο·

γε Νεοπτόλεμος θεοειδής

θεοειδής (27) [Λ] 19.326-19.327

θεοειδής masculine nominative singular

24.217

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·

24.299

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη Πρίαμος θεοειδής·

24.372

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής·

[divine of form]

. 19.328πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 19.328-19.333

θυμὸς masculine nominative singular

νῦν δ̓ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 19.328-19.333

στήθεσσιν neuter dative plural

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.

[the breast]

ἐώλπει

ἔλπω (44) [Λ] 19.328-19.333

ἐώλπει 3rd person singular active pluperfect indicative

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

20.186

χαλεπῶς δέ σ̓ ἔολπα τὸ ῥέξειν.

Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς ἠμὲν κερτομίας ἠδ̓ αἴσυλα μυθήσασθαι.

[to make to hope]

19.329οἶον

οἶος (78) [Λ] 19.328-19.333

οἶον masculine accusative singular

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται οὐ δὲ μίνυνθ̓ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.

ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

[alone, lone, lonely]

ἐμὲ φθίσεσθαι

φθίω (15) [Λ] 19.328-19.333

φθίσεσθαι middle future infinitive

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

24.84-24.86

ἣ δ̓ ἐνὶ μέσσῃς κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε φθίσεσθ̓ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

[to decay, wane, dwindle]

ἀπ̓ Ἄργεος

Ἄργος (29) [Λ] 19.328-19.333

Ἄργεος neuter genitive singular

24.437-24.438

σοὶ δ̓ ἂν ἐγὼ πομπὸς καί κε κλυτὸν Ἄργος ἱκοίμην, ἐνδυκέως ἐν νηῒ θοῇ ἢ πεζὸς ὁμαρτέων·

1.29-1.31

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

[Argos]

ἱπποβότοιο

ἱππόβοτος (8) [Λ] 19.328-19.333

ἱπποβότοιο neuter genitive singular

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

3.73-3.75

οἳ δ̓ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες ναίοιτε Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νεέσθων Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.

3.256-3.258

οἳ δ̓ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες ναίοιμεν Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νέονται Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.

[grazed by horses]

19.330αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ

Τροία (47) [Λ] 19.328-19.333

Τροίῃ feminine dative singular

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

21.373-21.376

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ καὶ τόδ̓ ὀμοῦμαι, μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μὴ δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

21.544-21.546

ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν, εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος Ἀγήνορα δῖον ἀνῆκε φῶτ̓ Ἀντήνορος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε.

[Troy]

, σὲ δέ τε Φθίην

Φθία (8) [Λ] 19.328-19.333

Φθίην feminine accusative singular

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

9.395-9.397

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

[Phthia]

δὲ νέεσθαι

νέομαι (41) [Λ] 19.328-19.333

νέεσθαι medio-passive present infinitive

ἣ δ̓ ἄρα πάντῃ φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

21.46-21.48

δυωδεκάτῃ δέ μιν αὖτις χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν, ὅς μιν ἔμελλε πέμψειν εἰς Ἀΐδαο καὶ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι.

21.596-21.598

οὐ δ̓ ἔτ̓ ἔασεν Ἀπόλλων κῦδος ἀρέσθαι, ἀλλά μιν ἐξήρπαξε, κάλυψε δ̓ ἄῤ ἠέρι πολλῇ, ἡσύχιον δ̓ ἄρα μιν πολέμου ἔκπεμπε νέεσθαι.

[to go]

, 19.331ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα

παῖς (168) [Λ] 19.328-19.333

παῖδα masculine accusative singular

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες, ὃ δ̓ ἔμπεδος οὐ δ̓ ἀεσίφρων.

τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται σήμερον·

[a child]

θοῇ

θοός (76) [Λ] 19.328-19.333

θοῇ feminine dative singular

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

[quick, nimble]

ἐνὶ νηῒ

ναῦς (586) [Λ] 19.328-19.333

νηῒ feminine dative singular

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.

[a ship]

μελαίνῃ

μέλας (98) [Λ] 19.328-19.333

μελαίνῃ feminine dative singular

20.470-20.471

ἐκ δέ οἱ ἧπαρ ὄλισθεν, ἀτὰρ μέλαν αἷμα κατ̓ αὐτοῦ κόλπον ἐνέπλησεν·

20.494

ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα μέλαινα.

21.64-21.66

ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθε τεθηπὼς γούνων ἅψασθαι μεμαώς, περὶ δ̓ ἤθελε θυμῷ ἐκφυγέειν θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα μέλαιναν.

[black, swart]

19.332Σκυρόθεν ἐξαγάγοις

ἐξάγω (11) [Λ] 19.328-19.333

ἐξαγάγοις 2nd person singular active aorist optative

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς, δῆσε δ̓ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι, τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι, δῶκε δ̓ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

1.337-1.338

ἀλλ̓ ἄγε διογενὲς Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δὸς ἄγειν·

5.35

ὣς εἰποῦσα μάχης ἐξήγαγε θοῦρον Ἄρηα·

[to lead out]

καί οἱ δείξειας

δείκνυμι (11) [Λ] 19.328-19.333

δείξειας 2nd person singular active aorist optative

23.700-23.703

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα κατὰ τρίτα θῆκεν ἄεθλα δεικνύμενος Δαναοῖσι παλαισμοσύνης ἀλεγεινῆς, τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδ̓ ἐμπυριβήτην, τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί·

3.451-3.452

ἀλλ̓ οὔ τις δύνατο Τρώων κλειτῶν τ̓ ἐπικούρων δεῖξαι Ἀλέξανδρον τότ̓ ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

5.155-5.158

ἔνθ̓ ὅ γε τοὺς ἐνάριζε, φίλον δ̓ ἐξαίνυτο θυμὸν ἀμφοτέρω, πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ λεῖπ̓, ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε δέξατο·

[to show]

ἕκαστα

ἕκαστος (119) [Λ] 19.328-19.333

ἕκαστα neuter accusative plural

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γέροντες, μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ἐνὶ μεγάροισιν ἔλειπον·

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[every, every one, each, each one]

19.333κτῆσιν

κτῆσις (6) [Λ] 19.328-19.333

κτῆσιν feminine accusative singular

22.119-22.121

Τρωσὶν δ̓ αὖ μετόπισθε γερούσιον ὅρκον ἕλωμαι μή τι κατακρύψειν, ἀλλ̓ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἐέργει·

5.158

χηρωσταὶ δὲ διὰ κτῆσιν δατέοντο.

14.489-14.491

ὃ δ̓ οὔτασεν Ἰλιονῆα υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλιστα Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε·

[acquisition]

ἐμὴν

ἐμός (153) [Λ] 19.328-19.333

ἐμὴν feminine accusative singular

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα·

[mine]

δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα

μέγας (460) [Λ] 19.328-19.333

μέγα neuter accusative singular

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

ἐκ δ̓ ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν·

οὐ δέ τοι ἡμεῖς αἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.

[big, great]

δῶμα

δῶμα (61) [Λ] 19.328-19.333

δῶμα neuter accusative singular

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

ἣ δ̓ ἄρα πάντῃ φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

ἐλθόντες δ̓ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

[a house]

. 19.334ἤδη γὰρ Πηλῆά

Πηλεύς (62) [Λ] 19.334-19.337

Πηλῆά masculine accusative singular

φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι, μητρὸς δ̓ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

21.139-21.141

τόφρα δὲ Πηλέος υἱὸς ἔχων δολιχόσκιον ἔγχος Ἀστεροπαίῳ ἐπᾶλτο κατακτάμεναι μενεαίνων υἱέϊ Πηλεγόνος·

[Peleus]

γ̓ ὀΐομαι

οἴομαι (53) [Λ] 19.334-19.337

ὀΐομαι 1st person singular medio-passive present indicative

ἀλλ̓ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ βάλλεαι·

ἀλλ̓ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε καὶ σθένει, οὔ μ̓ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐ δ̓ ἠβαιόν, ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές, οὐ δέ τιν̓ οἴω Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ.

[to suppose, think, deem, imagine]

ἢ κατὰ πάμπαν 19.335τεθνάμεν

θνήσκω (75) [Λ] 19.334-19.337

τεθνάμεν active perfect infinitive

21.106

ἀλλὰ φίλος θάνε καὶ σύ·

, ἤ που τυτθὸν

τυτθός (22) [Λ] 19.334-19.337

τυτθὸν neuter accusative singular

21.602-21.604

εἷος ὃ τὸν πεδίοιο διώκετο πυροφόροιο τρέψας πὰρ ποταμὸν βαθυδινήεντα Σκάμανδρον τυτθὸν ὑπεκπροθέοντα·

22.477-22.481

ἰῇ ἄρα γεινόμεθ̓ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα, αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον·

22.494

τῶν δ̓ ἐλεησάντων κοτύλην τις τυτθὸν ἐπέσχε·

[little, small]

ἔτι ζώοντ̓

ζάω (2) [Λ] 19.334-19.337

ζώοντ̓ masculine accusative singular active present participle

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

ἀκάχησθαι

ἀχεύω (58) [Λ] 19.334-19.337

ἀκάχησθαι passive present infinitive

τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ ὡς ἑνός, οὗ μ̓ ἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω, Ἕκτορος·

23.136-23.137

ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς ἀχνύμενος·

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[grieving, sorrowing, mourning]

19.336γήραΐ

γῆρας (17) [Λ] 19.334-19.337

γήραΐ neuter dative singular

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

22.418-22.420

λίσσωμ̓ ἀνέρα τοῦτον ἀτάσθαλον ὀβριμοεργόν, ἤν πως ἡλικίην αἰδέσσεται ἠδ̓ ἐλεήσῃ γῆρας·

23.623

ἤδη γὰρ χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει.

[old age]

τε στυγερῷ

στυγερός (17) [Λ] 19.334-19.337

στυγερῷ neuter dative singular

22.482-22.484

23.48

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν στυγερῇ πειθώμεθα δαιτί·

23.77-23.79

οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν, ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν κὴρ ἀμφέχανε στυγερή, ἥ περ λάχε γιγνόμενόν περ·

[hated, abominated, loathed]

καὶ ἐμὴν

ἐμός (153) [Λ] 19.334-19.337

ἐμὴν feminine accusative singular

τέκνον ἐμόν, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἑῆος.

ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα·

ὄψει δ̓ οὔ τ̓ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ σούς.

[mine]

ποτιδέγμενον

προσδέχομαι (6) [Λ] 19.334-19.337

ποτιδέγμενον masculine accusative singular medio-passive aorist participle

2.136-2.137

αἳ δέ που ἡμέτεραί τ̓ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα εἵατ̓ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι·

7.414-7.416

οἳ δ̓ ἕατ̓ εἰν ἀγορῇ Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες πάντες ὁμηγερέες, ποτιδέγμενοι ὁππότ̓ ἄῤ ἔλθοι Ἰδαῖος·

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

[to receive favourably, accept]

αἰεὶ 19.337λυγρὴν

λυγρός (29) [Λ] 19.334-19.337

λυγρὴν feminine accusative singular

22.242

ἀλλ̓ ἐμὸς ἔνδοθι θυμὸς ἐτείρετο πένθεϊ λυγρῷ.

[sore, baneful, mournful]

ἀγγελίην

ἀγγελία (16) [Λ] 19.334-19.337

ἀγγελίην feminine accusative singular

2.786-2.787

Τρωσὶν δ̓ ἄγγελος ἦλθε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις πὰρ Διὸς αἰγιόχοιο σὺν ἀγγελίῃ ἀλεγεινῇ·

4.382-4.384

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο, Ἀσωπὸν δ̓ ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην, ἔνθ̓ αὖτ̓ ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί.

7.416-7.417

ὃ δ̓ ἄῤ ἦλθε καὶ ἀγγελίην ἀπέειπε στὰς ἐν μέσσοισιν·

[a message, tidings, news]

, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο

ἀποφθίνω (6) [Λ] 19.334-19.337

ἀποφθιμένοιο masculine genitive singular middle aorist participle

3.320-3.323

8.429-8.430

τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω, ὅς κε τύχῃ·

18.88-18.93

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[to perish utterly, die away]

πύθηται

πυνθάνομαι (32) [Λ] 19.334-19.337

πύθηται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

22.304-22.305

μὴ μὰν ἀσπουδί γε καὶ ἀκλειῶς ἀπολοίμην, ἀλλὰ μέγα ῥέξας τι καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι.

22.437-22.438

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἄλοχος δ̓ οὔ πώ τι πέπυστο Ἕκτορος·

[to learn by hearsay]

. 19.338ὣς ἔφατο

φημί (406) [Λ] 19.338-19.339

ἔφατο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ̓ ἔμμεναι·

ὣς ἔφατο Κρονίδης, πόλεμον δ̓ ἀλίαστον ἔγειρε.

καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

[to say, to claim]

κλαίων

κλαίω (37) [Λ] 19.338-19.339

κλαίων masculine nominative singular active present participle

τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται σήμερον·

22.86-22.88

22.90-22.91

ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην φίλον υἱὸν πολλὰ λισσομένω·

[to weep, lament, wail]

, ἐπὶ δὲ στενάχοντο

στενάχω (27) [Λ] 19.338-19.339

στενάχοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

21.416-21.417

τὸν δ̓ ἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη πυκνὰ μάλα στενάχοντα·

22.429

ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο πολῖται·

22.515

ὣς ἔφατο κλαίουσ̓, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

[to sigh, groan, wail]

γέροντες

γέρων (133) [Λ] 19.338-19.339

γέροντες masculine nominative plural

20.107

ἣ μὲν γὰρ Διός ἐσθ̓, ἣ δ̓ ἐξ ἁλίοιο γέροντος.

21.526-21.527

ἑστήκει δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου, ἐς δ̓ ἐνόησ̓ Ἀχιλῆα πελώριον·

[an old man(in apposition as adj., old)]

, 19.339μνησάμενοι

μιμνήσκω (61) [Λ] 19.338-19.339

μνησάμενοι masculine nominative plural middle aorist participle

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

21.396-21.398

21.441-21.445

οὐ δέ νυ τῶν περ μέμνηαι ὅσα δὴ πάθομεν κακὰ Ἴλιον ἀμφὶ μοῦνοι νῶϊ θεῶν, ὅτ̓ ἀγήνορι Λαομέδοντι πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν μισθῷ ἔπι ῥητῷ·

[to remind]

τὰ ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 19.338-19.339

ἕκαστος masculine nominative singular

20.353

ἦ, καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο, κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ·

[every, every one, each, each one]

ἐνὶ μεγάροισιν

μέγαρον (57) [Λ] 19.338-19.339

μεγάροισιν neuter dative plural

21.475-21.477

μή σευ νῦν ἔτι πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἀκούσω εὐχομένου, ὡς τὸ πρὶν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν, ἄντα Ποσειδάωνος ἐναντίβιον πολεμίζειν.

22.66-22.71

αὐτὸν δ̓ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται, οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς, οἵ κ̓ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ κείσοντ̓ ἐν προθύροισι.

22.460-22.461

ὣς φαμένη μεγάροιο διέσσυτο μαινάδι ἴση παλλομένη κραδίην·

[a large room]

ἔλειπον

λείπω (103) [Λ] 19.338-19.339

ἔλειπον 3rd person plural active imperfect indicative

20.340

ὣς εἰπὼν λίπεν αὐτόθ̓, ἐπεὶ διεπέφραδε πάντα.

20.406

ὣς ἄρα τόν γ̓ ἐρυγόντα λίπ̓ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ·

[to leave, quit]

· 19.340μυρομένους

μύρω (12) [Λ] 19.340-19.341

μυρομένους masculine accusative plural medio-passive present participle

τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τε μήτηρ θ̓, ἥ μιν ἔτικτε δυσάμμορος, ἠδ̓ ἐγὼ αὐτός.

23.13-23.14

οἳ δὲ τρὶς περὶ νεκρὸν ἐΰτριχας ἤλασαν ἵππους μυρόμενοι·

23.105-23.107

παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε, καί μοι ἕκαστ̓ ἐπέτελλεν, ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ.

[to flow, run, trickle]

δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 19.340-19.341

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὄψει δ̓ οὔ τ̓ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ σούς.

20.423-20.424

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὣς ἀνεπᾶλτο, καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

20.428

ἦ, καὶ ὑπόδρα ἰδὼν προσεφώνεεν Ἕκτορα δῖον·

[to see]

ἐλέησε

ἐλεέω (27) [Λ] 19.340-19.341

ἐλέησε 3rd person singular active aorist indicative

Τρῶα δ̓ Ἀλαστορίδην, ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων, εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβὼν καὶ ζωὸν ἀφείη μη δὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας, νήπιος, οὐ δὲ τὸ ᾔδη ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν·

21.74

σὺ δέ μ̓ αἴδεο καί μ̓ ἐλέησον·

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

[to have pity on, shew mercy upon]

Κρονίων

Κρονίων (49) [Λ] 19.340-19.341

Κρονίων masculine nominative singular

20.306

ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἔχθηρε Κρονίων·

χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι.

21.193-21.197

ἀλλ̓ οὐκ ἔστι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι, τῷ οὐ δὲ κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει, οὐ δὲ βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο, ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα καὶ πᾶσαι κρῆναι καὶ φρείατα μακρὰ νάουσιν·

[son of Cronus]

, 19.341αἶψα δ̓ Ἀθηναίην

Ἀθήνη (156) [Λ] 19.340-19.341

Ἀθηναίην feminine accusative singular

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

Ἥρη μὲν μετ̓ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ̓ ἐριούνης Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

[Athena]

ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 19.340-19.341

ἔπεα neuter accusative plural

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

[a word]

πτερόεντα

πτερόεις (67) [Λ] 19.340-19.341

πτερόεντα neuter accusative plural

τῷ δὲ μάλ̓ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[feathered, winged]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 19.340-19.341

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

τῷ δὲ μάλ̓ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

21.73

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 19.342τέκνον

τέκνον (43) [Λ] 19.342

τέκνον neuter vocative singular

21.379

Ἥφαιστε σχέο τέκνον ἀγακλεές·

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

[a child]

ἐμόν

ἐμός (153) [Λ] 19.342

ἐμόν neuter vocative singular

ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα·

ὄψει δ̓ οὔ τ̓ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ σούς.

ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστ̓ ἐσεμάσσατο θυμόν, ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον·

[mine]

, δὴ πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς

ἀνήρ (590) [Λ] 19.342

ἀνδρὸς masculine genitive singular

ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο ποσσὶν ἀνδρῶν·

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

εἷος μέν ῥ̓ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν, τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς·

[a man]

ἑῆος

ἑός (167) [Λ] 19.342

ἑῆος masculine genitive singular

τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵν̓ ἀθανάτοισι μετείη.

20.342-20.343

ὃ δ̓ ἔπειτα μέγ̓ ἔξιδεν ὀφθαλμοῖσιν, ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[his, her own]

. 19.343ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 19.343

φρεσὶ feminine dative plural

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.

[the midriff; heart, mind]

μέμβλετ̓

μέλω (36) [Λ] 19.343

μέμβλετ̓ 3rd person singular medio-passive perfect indicative

μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ.

20.136-20.137

ἀλλ̓ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν, πόλεμος δ̓ ἄνδρεσσι μελήσει.

μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος ἐϋδμήτοιο πόληος μὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ.

[to be an object of care]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.343

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

[Achilles]

; 19.344κεῖνος

κεῖνος (25) [Λ] 19.344-19.345

κεῖνος masculine nominative singular

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

24.90

τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός;

24.243-24.244

ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖσιν δὴ ἔσεσθε κείνου τεθνηῶτος ἐναιρέμεν.

ὅ γε προπάροιθε νεῶν

ναῦς (586) [Λ] 19.344-19.345

νεῶν feminine genitive plural

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·

[a ship]

ὀρθοκραιράων

ὀρθόκραιρος (4) [Λ] 19.344-19.345

ὀρθοκραιράων feminine genitive plural

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

18.3-18.4

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

18.573

ἐν δ̓ ἀγέλην ποίησε βοῶν ὀρθοκραιράων·

[with straight horns]

19.345ἧσται

ἧμαι (59) [Λ] 19.344-19.345

ἧσται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο ἥμενος, ἔνθ̓ ὁρόων φρένα τέρψομαι·

ἀρχέμεναι δὲ δυσηλεγέος πολέμοιο ὄκνεον ἀμφότεροι, Ζεὺς δ̓ ἥμενος ὕψι κέλευε.

21.388-21.389

ἄϊε δὲ Ζεὺς ἥμενος Οὐλύμπῳ·

[to be seated, sit]

ὀδυρόμενος

ὀδύρομαι (17) [Λ] 19.344-19.345

ὀδυρόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

22.79-22.80

μήτηρ δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυ χέουσα κόλπον ἀνιεμένη, ἑτέρηφι δὲ μαζὸν ἀνέσχε·

τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ ὡς ἑνός, οὗ μ̓ ἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω, Ἕκτορος·

23.154-23.155

καί νύ κ̓ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ̓ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

[to lament, bewail, mourn for]

ἕταρον

ἑταῖρος (199) [Λ] 19.344-19.345

ἕταρον masculine accusative singular

νῦν δ̓ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστ̓ ἐσεμάσσατο θυμόν, ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον·

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς, δῆσε δ̓ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι, τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι, δῶκε δ̓ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[a comrade, companion, mate]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 19.344-19.345

φίλον masculine accusative singular

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

[friend; loved, beloved, dear]

· οἳ δὲ δὴ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 19.345-19.346

ἄλλοι masculine nominative plural

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

[other, another]

19.346οἴχονται

οἴχομαι (38) [Λ] 19.345-19.346

οἴχονται 3rd person plural medio-passive present indicative

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

22.212-22.213

ῥέπε δ̓ Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ, ᾤχετο δ̓ εἰς Ἀΐδαο, λίπεν δέ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων.

22.222-22.223

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν στῆθι καὶ ἄμπνυε, τόνδε δ̓ ἐγώ τοι οἰχομένη πεπιθήσω ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

[to be gone, to have gone]

μετὰ δεῖπνον

δεῖπνον (9) [Λ] 19.345-19.346

δεῖπνον neuter accusative singular

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

2.398-2.399

ἀνστάντες δ̓ ὀρέοντο κεδασθέντες κατὰ νῆας, κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας, καὶ δεῖπνον ἕλοντο.

[the principal meal]

, ὃ δ̓ ἄκμηνος

ἄκμηνος (4) [Λ] 19.345-19.346

ἄκμηνος masculine nominative singular

οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

[fasting]

καὶ ἄπαστος. 19.347ἀλλ̓ ἴθι

εἶμι (299) [Λ] 19.347-19.348

ἴθι 2nd person singular active present imperative

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

20.75

ὣς οἳ μὲν θεοὶ ἄντα θεῶν ἴσαν·

ἦ κ̓ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης, ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ̓ ἐκέλευεν ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.

[come, go]

οἱ νέκτάρ

νέκταρ (4) [Λ] 19.347-19.348

νέκτάρ neuter accusative singular

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

[nectar]

τε καὶ ἀμβροσίην

ἀμβροσίη (7) [Λ] 19.347-19.348

ἀμβροσίην feminine accusative singular

5.777

τοῖσιν δ̓ ἀμβροσίην Σιμόεις ἀνέτειλε νέμεσθαι.

14.170-14.172

ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπ̓ ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν·

ἐρατεινὴν

ἐρατεινός (16) [Λ] 19.347-19.348

ἐρατεινὴν feminine accusative singular

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

πλήθει γὰρ δή μοι νεκύων ἐρατεινὰ ῥέεθρα, οὐ δέ τί πῃ δύναμαι προχέειν ῥόον εἰς ἅλα δῖαν στεινόμενος νεκύεσσι, σὺ δὲ κτείνεις ἀϊδήλως.

2.531-2.533

οἳ Κῦνόν τ̓ ἐνέμοντ̓ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τε Βῆσσάν τε Σκάρφην τε καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινὰς Τάρφην τε Θρόνιον τε Βοαγρίου ἀμφὶ ῥέεθρα·

[lovely, charming]

19.348στάξον

στάζω (3) [Λ] 19.347-19.348

στάξον 2nd person singular active aorist imperative

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

[to drop, let fall]

ἐνὶ στήθεσσ̓

στῆθος (138) [Λ] 19.347-19.348

στήθεσσ̓ neuter dative plural

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.

ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα·

[the breast]

, ἵνα μή μιν λιμὸς

λιμός (3) [Λ] 19.347-19.348

λιμὸς masculine nominative singular

εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατ̓ ἰόντι.

[hunger, famine]

ἵκηται

ἱκνέομαι (114) [Λ] 19.347-19.348

ἵκηται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

20.429

ἆσσον ἴθ̓ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθ̓ ἵκηαι.

[to come]

. 19.349ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 19.349

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ἣ δ̓ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε·

20.250

ὁπποῖόν κ̓ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κ̓ ἐπακούσαις.

[to speak, say]

ὄτρυνε

ὀτρύνω (88) [Λ] 19.349

ὄτρυνε 3rd person singular active imperfect indicative

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

20.174-20.175

ὣς Ἀχιλῆ̓ ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἀντίον ἐλθέμεναι μεγαλήτορος Αἰνείαο.

21.299-21.300

αὐτὰρ ὃ βῆ, μέγα γάρ ῥα θεῶν ὄτρυνεν ἐφετμή, ἐς πεδίον·

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

πάρος μεμαυῖαν

μέμαα (94) [Λ] 19.349

μεμαυῖαν feminine accusative singular active perfect participle

δύο δ̓ ἀνέρες ἔξοχ̓ ἄριστοι ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

Πηλεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς σίντης, ὅν τε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος·

20.256-20.257

ἀλκῆς δ̓ οὔ μ̓ ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα πρὶν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον·

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

Ἀθήνην

Ἀθήνη (156) [Λ] 19.349

Ἀθήνην feminine accusative singular

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[Athena]

· 19.350ἣ δ̓ ἅρπῃ ἐϊκυῖα

εἰκός (12) [Λ] 19.350-19.351

ἐϊκυῖα feminine nominative singular active perfect participle

21.254-21.255

τῷ ἐϊκὼς ἤϊξεν, ἐπὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸς σμερδαλέον κονάβιζεν·

22.151-22.152

ἣ δ̓ ἑτέρη θέρεϊ προρέει ἐϊκυῖα χαλάζῃ, ἢ χιόνι ψυχρῇ ἢ ἐξ ὕδατος κρυστάλλῳ.

22.226-22.227

ἣ δ̓ ἄρα τὸν μὲν ἔλειπε, κιχήσατο δ̓ Ἕκτορα δῖον Δηϊφόβῳ ἐϊκυῖα δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ 19.351οὐρανοῦ

οὐρανός (55) [Λ] 19.350-19.351

οὐρανοῦ masculine genitive singular

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

ὁσσάκι δ̓ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζ̓ ὤμους καθύπερθεν·

[heaven]

ἐκκατεπᾶλτο δἰ αἰθέρος

αἰθήρ (21) [Λ] 19.350-19.351

αἰθέρος masculine genitive singular

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

[ether, the brighter purer air, the sky(f. in Hom.; m. Attic)]

. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.351-19.352

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

ἦ τι περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν μερμηρίζεις;

[Achaian]

19.352αὐτίκα θωρήσσοντο

θωρήσσω (40) [Λ] 19.351-19.352

θωρήσσοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

23.813-23.815

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν, ἐς μέσον ἀμφοτέρω συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι δεινὸν δερκομένω·

[to arm with breastplate]

κατὰ στρατόν

στρατός (58) [Λ] 19.351-19.352

στρατόν masculine accusative singular

ἀλλ̓ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τ̓ ἂν ἔπειτα χαλκοῦ τε χρυσοῦ τ̓ ἀπολυσόμεθ̓, ἔστι γὰρ ἔνδον·

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

24.112

αἶψα μάλ̓ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον·

[an encamped army]

· ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.352-19.354

Ἀχιλῆϊ masculine dative singular

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

[Achilles]

19.353νέκταρ

νέκταρ (4) [Λ] 19.352-19.354

νέκταρ neuter accusative singular

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

[nectar]

ἐνὶ στήθεσσι

στῆθος (138) [Λ] 19.352-19.354

στήθεσσι neuter dative plural

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.

ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα·

Ἀχιλεὺς δ̓ ἄῤ ἐνὶ στήθεσσιν ὀρούσας τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[the breast]

καὶ ἀμβροσίην

ἀμβροσίη (7) [Λ] 19.352-19.354

ἀμβροσίην feminine accusative singular

5.777

τοῖσιν δ̓ ἀμβροσίην Σιμόεις ἀνέτειλε νέμεσθαι.

14.170-14.172

16.667-16.670

εἰ δ̓ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσόν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·

ἐρατεινὴν

ἐρατεινός (16) [Λ] 19.352-19.354

ἐρατεινὴν feminine accusative singular

2.531-2.533

2.569-2.577

οἳ δὲ Μυκήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον ἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς, Ὀρνειάς τ̓ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τ̓ ἐρατεινὴν καὶ Σικυῶν̓, ὅθ̓ ἄῤ Ἄδρηστος πρῶτ̓ ἐμβασίλευεν, οἵ θ̓ Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν Γονόεσσαν Πελλήνην τ̓ εἶχον ἠδ̓ Αἴγιον ἀμφενέμοντο Αἰγιαλόν τ̓ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφ̓ Ἑλίκην εὐρεῖαν, τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

[lovely, charming]

19.354στάξ̓

στάζω (3) [Λ] 19.352-19.354

στάξ̓ 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

[to drop, let fall]

, ἵνα μή μιν λιμὸς

λιμός (3) [Λ] 19.352-19.354

λιμὸς masculine nominative singular

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

[hunger, famine]

ἀτερπὴς γούναθ̓

γόνυ (77) [Λ] 19.352-19.354

γούναθ̓ neuter accusative dual

αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς εἰρύσαθ̓, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.

20.456-20.458

ὃ δὲ τὸν μὲν ἔασε, Δημοῦχον δὲ Φιλητορίδην ἠΰν τε μέγαν τε κὰγ γόνυ δουρὶ βαλὼν ἠρύκακε.

[the knee]

ἵκοιτο

ἱκνέομαι (114) [Λ] 19.352-19.354

ἵκοιτο 3rd person singular middle aorist optative

20.429

ἆσσον ἴθ̓ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθ̓ ἵκηαι.

20.440-20.441

τὸ δ̓ ἂψ ἵκεθ̓ Ἕκτορα δῖον, αὐτοῦ δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν.

[to come]

· 19.355αὐτὴ

αὐτός (604) [Λ] 19.355-19.356

αὐτὴ feminine nominative singular

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δὲ πρὸς πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 19.355-19.356

πατρὸς masculine genitive singular

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

[a father]

ἐρισθενέος

ἐρισθενής (3) [Λ] 19.355-19.356

ἐρισθενέος masculine genitive singular

χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι.

13.52-13.54

τῇ δὲ δὴ αἰνότατον περιδείδια μή τι πάθωμεν, ᾗ ῥ̓ ὅ γ̓ ὁ λυσσώδης φλογὶ εἴκελος ἡγεμονεύει Ἕκτωρ, ὃς Διὸς εὔχετ̓ ἐρισθενέος πάϊς εἶναι.

[very mighty]

πυκινὸν

πυκινός (11) [Λ] 19.355-19.356

πυκινὸν neuter accusative singular

21.243-21.246

ἣ δ̓ ἐκ ῥιζῶν ἐριποῦσα κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν, ἐπέσχε δὲ καλὰ ῥέεθρα ὄζοισιν πυκινοῖσι, γεφύρωσεν δέ μιν αὐτὸν εἴσω πᾶσ̓ ἐριποῦσ̓·

24.74-24.76

ἀλλ̓ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο, ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

24.452-24.453

ἀμφὶ δέ οἱ μεγάλην αὐλὴν ποίησαν ἄνακτι σταυροῖσιν πυκινοῖσι·

δῶ

δῶμα (61) [Λ] 19.355-19.356

δῶ neuter accusative singular

ἣ δ̓ ἄρα πάντῃ φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

21.44

ἔνθεν ὑπεκπροφυγὼν πατρώϊον ἵκετο δῶμα.

[a house]

19.356ᾤχετο

οἴχομαι (38) [Λ] 19.355-19.356

ᾤχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

22.212-22.213

ῥέπε δ̓ Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ, ᾤχετο δ̓ εἰς Ἀΐδαο, λίπεν δέ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων.

22.222-22.223

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν στῆθι καὶ ἄμπνυε, τόνδε δ̓ ἐγώ τοι οἰχομένη πεπιθήσω ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

23.100-23.101

ψυχὴ δὲ κατὰ χθονὸς ἠΰτε καπνὸς ᾤχετο τετριγυῖα·

[to be gone, to have gone]

, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν

ναῦς (586) [Λ] 19.355-19.356

νεῶν feminine genitive plural

Ἥρη μὲν μετ̓ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ̓ ἐριούνης Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

[a ship]

ἐχέοντο

χέω (80) [Λ] 19.355-19.356

ἐχέοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

20.321-20.322

αὐτίκα τῷ μὲν ἔπειτα κατ̓ ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλὺν Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ·

20.419-20.421

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησε κασίγνητον Πολύδωρον ἔντερα χερσὶν ἔχοντα λιαζόμενον ποτὶ γαίη κάρ ῥά οἱ ὀφθαλμῶν κέχυτ̓ ἀχλύς·

[to pour]

θοάων

θοός (76) [Λ] 19.355-19.356

θοάων feminine genitive plural

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

24.1-24.2

λῦτο δ̓ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι ἐσκίδναντ̓ ἰέναι.

[quick, nimble]

. 19.357ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ

ταρφειός (3) [Λ] 19.357-19.361

ταρφειαὶ feminine nominative plural

ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.

12.156-12.158

νιφάδες δ̓ ὡς πῖπτον ἔραζε, ἅς τ̓ ἄνεμος ζαὴς νέφεα σκιόεντα δονήσας ταρφειὰς κατέχευεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ·

νιφάδες

νιφάς (5) [Λ] 19.357-19.361

νιφάδες feminine nominative plural

3.221-3.223

ἀλλ̓ ὅτε δὴ ὄπα τε μεγάλην ἐκ στήθεος εἵη καὶ ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν, οὐκ ἂν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆΐ γ̓ ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος·

12.156-12.158

νιφάδες δ̓ ὡς πῖπτον ἔραζε, ἅς τ̓ ἄνεμος ζαὴς νέφεα σκιόεντα δονήσας ταρφειὰς κατέχευεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ·

12.278-12.280

τῶν δ̓, ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαὶ ἤματι χειμερίῳ, ὅτε τ̓ ὤρετο μητίετα Ζεὺς νιφέμεν ἀνθρώποισι πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα·

[a snowflake]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 19.357-19.361

Διὸς masculine genitive singular

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

ἣ δ̓ ἄρα πάντῃ φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

ἐλθόντες δ̓ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

[Zeus]

ἐκποτέονται 19.358ψυχραὶ

ψυχρός (4) [Λ] 19.357-19.361

ψυχραὶ feminine nominative plural

22.151-22.152

ἣ δ̓ ἑτέρη θέρεϊ προρέει ἐϊκυῖα χαλάζῃ, ἢ χιόνι ψυχρῇ ἢ ἐξ ὕδατος κρυστάλλῳ.

5.75

ἤριπε δ̓ ἐν κονίῃ, ψυχρὸν δ̓ ἕλε χαλκὸν ὀδοῦσιν.

15.170-15.173

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

[cold, chill]

ὑπὸ ῥιπῆς

ῥιπή (6) [Λ] 19.357-19.361

ῥιπῆς feminine genitive singular

21.12-21.13

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ ῥιπῆς πυρὸς ἀκρίδες ἠερέθονται φευγέμεναι ποταμὸν δέ·

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

12.459-12.462

πέσε δὲ λίθος εἴσω βριθοσύνῃ, μέγα δ̓ ἀμφὶ πύλαι μύκον, οὐ δ̓ ἄῤ ὀχῆες ἐσχεθέτην, σανίδες δὲ διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς·

[the swing]

αἰθρηγενέος Βορέαο

Βορέας (12) [Λ] 19.357-19.361

Βορέαο masculine genitive singular

20.223-20.224

τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων, ἵππῳ δ̓ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ·

21.346-21.347

ὡς δ̓ ὅτ̓ ὀπωρινὸς Βορέης νεοαρδέ̓ ἀλωὴν αἶψ̓ ἀγξηράνῃ·

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

[North wind]

, 19.359ὣς τότε ταρφειαὶ

ταρφειός (3) [Λ] 19.357-19.361

ταρφειαὶ feminine nominative plural

12.156-12.158

ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.

κόρυθες

κόρυς (44) [Λ] 19.357-19.361

κόρυθες feminine nominative plural

Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀπειλήσας ἐβεβήκει νευστάζων κόρυθι βριαρῇ·

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ̓ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

οὐ δ̓ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ δἰ αὐτῆς αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ̓ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

[a helmet, helm, casque]

λαμπρὸν

λαμπρός (11) [Λ] 19.357-19.361

λαμπρὸν neuter accusative singular

22.30-22.31

λαμπρότατος μὲν ὅ γ̓ ἐστί, κακὸν δέ τε σῆμα τέτυκται, καί τε φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσιν·

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

4.75-4.77

οἷον δ̓ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν λαμπρόν·

[bright, brilliant, radiant]

γανόωσαι 19.360νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 19.357-19.361

νηῶν feminine genitive plural

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

[a ship]

ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες

ἀσπίς (93) [Λ] 19.357-19.361

ἀσπίδες feminine nominative plural

ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.

20.273-20.276

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ἄντυγ̓ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός, λεπτοτάτη δ̓ ἐπέην ῥινὸς βοός·

20.276-20.277

ἣ δὲ διὰ πρὸ Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη, λάκε δ̓ ἀσπὶς ὑπ̓ αὐτῆς.

[a round shield]

ὀμφαλόεσσαι

ὀμφαλόεις (12) [Λ] 19.357-19.361

ὀμφαλόεσσαι feminine nominative plural

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

24.265-24.269

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐΰτροχον ἡμιονείην καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπ̓ αὐτῆς, κὰδ δ̓ ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός·

4.448-4.449

ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι ἔπληντ̓ ἀλλήλῃσι, πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

[having a navel]

19.361θώρηκές

θώραξ (35) [Λ] 19.357-19.361

θώρηκές masculine nominative plural

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς νῶτα παραΐσσοντος, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ·

23.560-23.562

δώσω οἱ θώρηκα, τὸν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων χάλκεον, ᾧ πέρι χεῦμα φαεινοῦ κασσιτέροιο ἀμφιδεδίνηται·

[a breastplate, cuirass, corslet]

τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα

μέλινος (13) [Λ] 19.357-19.361

μείλινα neuter nominative plural

ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δ̓ ἄῤ ἔτι τρεῖς ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων, τὰς δύο χαλκείας, δύο δ̓ ἔνδοθι κασσιτέροιο, τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥ̓ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

21.171-21.172

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρτεν, ὃ δ̓ ὑψηλὴν βάλεν ὄχθην, μεσσοπαγὲς δ̓ ἄῤ ἔθηκε κατ̓ ὄχθης μείλινον ἔγχος.

21.177-21.179

τὸ δὲ τέτρατον ἤθελε θυμῷ ἆξαι ἐπιγνάμψας δόρυ μείλινον Αἰακίδαο, ἀλλὰ πρὶν Ἀχιλεὺς σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα.

δοῦρα

δόρυ (233) [Λ] 19.357-19.361

δοῦρα neuter nominative plural

20.187

ἤδη μὲν σέ γέ φημι καὶ ἄλλοτε δουρὶ φοβῆσαι.

[tree, plank, spear]

. 19.362αἴγλη δ̓ οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 19.362-19.363

οὐρανὸν masculine accusative singular

21.272

Πηλεΐδης δ̓ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

[heaven]

ἷκε

ἵκω (23) [Λ] 19.362-19.363

ἷκε 3rd person singular active imperfect indicative

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, βῆ ῥ̓ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων, ἷξε δ̓ ὅθ̓ Αἰνείας ἠδ̓ ὃ κλυτὸς ἦεν Ἀχιλλεύς.

πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας, ἷξε δ̓ ἐπ̓ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο, ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

[to come to]

, γέλασσε

γελάω (11) [Λ] 19.362-19.363

γέλασσε 3rd person singular active aorist indicative

21.389-21.390

ἐγέλασσε δέ οἱ φίλον ἦτορ γηθοσύνῃ, ὅθ̓ ὁρᾶτο θεοὺς ἔριδι ξυνιόντας.

21.408-21.409

γέλασσε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη, καί οἱ ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

21.507-21.508

τὴν δὲ προτὶ οἷ εἷλε πατὴρ Κρονίδης, καὶ ἀνείρετο ἡδὺ γελάσσας·

[to laugh]

δὲ πᾶσα

πᾶς (546) [Λ] 19.362-19.363

πᾶσα feminine nominative singular

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

πάντες δ̓ Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες τῆσδε μάχης, ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσι σήμερον·

[all, the whole]

περὶ χθὼν

χθών (54) [Λ] 19.362-19.363

χθὼν feminine nominative singular

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν, Αἰνείαν δ̓ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἀείρας.

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

20.482-20.483

μυελὸς αὖτε σφονδυλίων ἔκπαλθ̓, ὃ δ̓ ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς.

[the earth, ground]

19.363χαλκοῦ

χαλκός (148) [Λ] 19.362-19.363

χαλκοῦ masculine genitive singular

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

Αἰνείας ὅδ̓ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ἀντία Πηλεΐωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.

[copper]

ὑπὸ στεροπῆς

στεροπή (4) [Λ] 19.362-19.363

στεροπῆς feminine genitive singular

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

11.65-11.66

πᾶς δ̓ ἄρα χαλκῷ λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.

11.80-11.83

ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντάς τ̓ ὀλλυμένους τε.

[a flash of lightning]

· ὑπὸ δὲ κτύπος ὄρνυτο

ὄρνυμι (172) [Λ] 19.363-19.364

ὄρνυτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

[to stir, stir up]

ποσσὶν

πούς (192) [Λ] 19.363-19.364

ποσσὶν masculine dative plural

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

[a foot]

19.364ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 19.363-19.364

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

[a man]

· ἐν δὲ μέσοισι

μέσος (103) [Λ] 19.364

μέσοισι masculine dative plural

20.244-20.245

ἀλλ̓ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς ἑσταότ̓ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.

[middle, in the middle]

κορύσσετο

κορύσσω (23) [Λ] 19.364

κορύσσετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

Αἰνείας ὅδ̓ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ἀντία Πηλεΐωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.

[to furnish with a helmet]

δῖος

δῖος (218) [Λ] 19.364

δῖος masculine nominative singular

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.364

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

. 19.365τοῦ καὶ ὀδόντων

ὀδούς (15) [Λ] 19.365-19.367

ὀδόντων masculine genitive plural

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

4.350

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων;

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

[tooth]

μὲν καναχὴ

καναχή (3) [Λ] 19.365-19.367

καναχὴ feminine nominative singular

16.104-16.106

δεινὴν δὲ περὶ κροτάφοισι φαεινὴ πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε, βάλλετο δ̓ αἰεὶ κὰπ φάλαῤ εὐποίηθ̓·

16.794-16.796

ἣ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε ποσσὶν ὑφ̓ ἵππων αὐλῶπις τρυφάλεια, μιάνθησαν δὲ ἔθειραι αἵματι καὶ κονίῃσι·

[a sharp sound: the ring]

πέλε

πέλω (61) [Λ] 19.365-19.367

πέλε 3rd person singular active imperfect indicative

22.185

ἔρξον ὅπῃ δή τοι νόος ἔπλετο, μὴ δ̓ ἔτ̓ ἐρώει.

[to be, become; Hom. be in motion]

, τὼ δέ οἱ ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 19.365-19.367

ὄσσε neuter nominative dual

20.393

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

20.471-20.472

τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε θυμοῦ δευόμενον·

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

[the two eyes]

19.366λαμπέσθην

λάμπω (21) [Λ] 19.365-19.367

λαμπέσθην 3rd person dual medio-passive imperfect indicative

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

τῶν δ̓ ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ ἀνδρῶν ἠδ̓ ἵππων·

22.32

ὣς τοῦ χαλκὸς ἔλαμπε περὶ στήθεσσι θέοντος.

[to give light, shine, beam, be bright, brilliant, radiant]

ὡς εἴ τε πυρὸς

πῦρ (111) [Λ] 19.365-19.367

πυρὸς neuter genitive singular

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ καιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθ̓ ὄρεσφι σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ·

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

τοῦ δ̓ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν, εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δ̓ αἴθωνι σιδήρῳ.

[fire]

σέλας

σέλας (11) [Λ] 19.365-19.367

σέλας neuter nominative singular

αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε εἵλετο, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας γένετ̓ ἠΰτε μήνης.

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

[a bright flame, blaze, light]

, ἐν δέ οἱ ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 19.365-19.367

ἦτορ neuter accusative singular

21.114

ὣς φάτο, τοῦ δ̓ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ·

21.200-21.202

ἦ ῥα, καὶ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος, τὸν δὲ κατ̓ αὐτόθι λεῖπεν, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα, κείμενον ἐν ψαμάθοισι, δίαινε δέ μιν μέλαν ὕδωρ.

[the heart]

19.367δῦν̓

δύω (88) [Λ] 19.365-19.367

δῦν̓ 3rd person singular active imperfect indicative

ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν μενεαίνων δύσετο δῶρα θεοῦ, τά οἱ Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

[dunk]

ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 19.365-19.367

ἄχος neuter nominative singular

ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει μὰψ ἕνεκ̓ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ̓ αἰεὶ δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

[pain, distress]

ἄτλητον· ὃ δ̓ ἄρα Τρωσὶν

Τρώς (599) [Λ] 19.367-19.368

Τρωσὶν masculine dative plural

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

ἀλλὰ καὶ ἔμπης οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·

[Tros]

μενεαίνων

μενεαίνω (25) [Λ] 19.367-19.368

μενεαίνων masculine nominative singular active present participle

ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐ δέ τι φῶτα λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

20.441-20.443

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων, σμερδαλέα ἰάχων·

αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαίνων.

[to desire earnestly]

19.368δύσετο

δύω (88) [Λ] 19.367-19.368

δύσετο 3rd person singular middle aorist indicative

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

20.379-20.380

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν ταρβήσας, ὅτ̓ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος.

[dunk]

δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 19.367-19.368

δῶρα neuter accusative plural

20.268

χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε, δῶρα θεοῖο·

ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει μὰψ ἕνεκ̓ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ̓ αἰεὶ δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

[a gift, present]

θεοῦ

θεός (400) [Λ] 19.367-19.368

θεοῦ masculine genitive singular

οὐ δέ τοι ἡμεῖς αἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

[god]

, τά οἱ Ἥφαιστος

Ἥφαιστος (41) [Λ] 19.367-19.368

Ἥφαιστος masculine nominative singular

Ἥφαιστος δ̓ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

[Hephaestus, god of fire]

κάμε

κάμνω (33) [Λ] 19.367-19.368

κάμε 3rd person singular active aorist indicative

23.63-23.64

μάλα γὰρ κάμε φαίδιμα γυῖα Ἕκτοῤ ἐπαΐσσων προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

23.72-23.74

τῆλέ με εἴργουσι ψυχαὶ εἴδωλα καμόντων, οὐ δέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν, ἀλλ̓ αὔτως ἀλάλημαι ἀν̓ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ.

[to work, toil, be sick]

τεύχων

τεύχω (87) [Λ] 19.367-19.368

τεύχων masculine nominative singular active present participle

τὼ κρείσσων μὲν Ζεὺς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων, κρείσσων αὖτε Διὸς γενεὴ ποταμοῖο τέτυκται.

21.322-21.323

αὐτοῦ οἱ καὶ σῆμα τετεύξεται, οὐ δέ τί μιν χρεὼ ἔσται τυμβοχόης, ὅτε μιν θάπτωσιν Ἀχαιοί.

21.538

αἳ δὲ πετασθεῖσαι τεῦξαν φάος·

[to make ready, make, build, work]

. 19.369κνημῖδας

κνημίς (7) [Λ] 19.369-19.370

κνημῖδας feminine accusative plural

21.592-21.593

ἀμφὶ δέ οἱ κνημὶς νεοτεύκτου κασσιτέροιο σμερδαλέον κονάβησε·

3.330-3.331

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

11.17-11.18

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

[a greave]

μὲν πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 19.369-19.370

πρῶτα neuter accusative plural

Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀπειλήσας ἐβεβήκει νευστάζων κόρυθι βριαρῇ·

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[first]

περὶ κνήμῃσιν

κνήμη (13) [Λ] 19.369-19.370

κνήμῃσιν feminine dative plural

Ἥφαιστος δ̓ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

21.590-21.591

ἦ ῥα, καὶ ὀξὺν ἄκοντα βαρείης χειρὸς ἀφῆκε, καί ῥ̓ ἔβαλε κνήμην ὑπὸ γούνατος οὐ δ̓ ἀφάμαρτεν.

3.330-3.331

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

[the part between the knee and ankle, the leg]

ἔθηκε

τίθημι (194) [Λ] 19.369-19.370

ἔθηκε 3rd person singular active aorist indicative

περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας κρατὶ θέτο βριαρήν·

αὐδήεντα δ̓ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

ἦ κ̓ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης, ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ̓ ἐκέλευεν ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.

[to set, put, place]

19.370καλὰς

καλός (142) [Λ] 19.369-19.370

καλὰς feminine accusative plural

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ̓ Ὠκεανοῖο, οὔ τ̓ ἄρα νυμφάων αἵ τ̓ ἄλσεα καλὰ νέμονται καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

[beautiful]

ἀργυρέοισιν

ἀργύρεος (17) [Λ] 19.369-19.370

ἀργυρέοισιν neuter dative plural

23.740-23.741

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον·

24.605-24.607

τοὺς μὲν Ἀπόλλων πέφνεν ἀπ̓ ἀργυρέοιο βιοῖο χωόμενος Νιόβῃ, τὰς δ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα, οὕνεκ̓ ἄρα Λητοῖ ἰσάσκετο καλλιπαρῄῳ·

1.49

δεινὴ δὲ κλαγγὴ γένετ̓ ἀργυρέοιο βιοῖο·

[silver, of silver]

ἐπισφυρίοις

ἐπισφύρια (5) [Λ] 19.369-19.370

ἐπισφυρίοις neuter dative plural

3.330-3.331

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

11.17-11.18

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

16.131-16.132

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

[bands, clasps]

ἀραρυίας

ἀραρίσκω (39) [Λ] 19.369-19.370

ἀραρυίας feminine accusative plural active perfect participle

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

21.534-21.535

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἐς τεῖχος ἀναπνεύσωσιν ἀλέντες, αὖτις ἐπανθέμεναι σανίδας πυκινῶς ἀραρυίας·

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

[to join, join together, fasten]

· 19.371δεύτερον

δεύτερος (29) [Λ] 19.371

δεύτερον neuter accusative singular

20.273-20.276

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ἄντυγ̓ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός, λεπτοτάτη δ̓ ἐπέην ῥινὸς βοός·

21.169-21.170

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς μελίην ἰθυπτίωνα Ἀστεροπαίῳ ἐφῆκε κατακτάμεναι μενεαίνων.

21.595-21.596

Πηλεΐδης δ̓ ὁρμήσατ̓ Ἀγήνορος ἀντιθέοιο δεύτερος·

[second]

αὖ θώρηκα

θώραξ (35) [Λ] 19.371

θώρηκα masculine accusative singular

23.560-23.562

δώσω οἱ θώρηκα, τὸν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων χάλκεον, ᾧ πέρι χεῦμα φαεινοῦ κασσιτέροιο ἀμφιδεδίνηται·

23.819

ἔρυτο γὰρ ἔνδοθι θώρηξ·

[a breastplate, cuirass, corslet]

περὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 19.371

στήθεσσιν neuter dative plural

ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα·

Ἀχιλεὺς δ̓ ἄῤ ἐνὶ στήθεσσιν ὀρούσας τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

21.254-21.255

τῷ ἐϊκὼς ἤϊξεν, ἐπὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸς σμερδαλέον κονάβιζεν·

[the breast]

ἔδυνεν

δύω (88) [Λ] 19.371

ἔδυνεν 3rd person singular active aorist indicative

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

20.379-20.380

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν ταρβήσας, ὅτ̓ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος.

21.116-21.118

Ἀχιλεὺς δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ τύψε κατὰ κληῗδα παῤ αὐχένα, πᾶν δέ οἱ εἴσω δῦ ξίφος ἄμφηκες·

[dunk]

. 19.372ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν

ὦμος (113) [Λ] 19.372-19.373

ὤμοισιν masculine dative plural

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

ἔνθα Ποσειδάων κατ̓ ἄῤ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·

ὁσσάκι δ̓ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζ̓ ὤμους καθύπερθεν·

[shoulder(with the upper arm)]

βάλετο

βάλλω (314) [Λ] 19.372-19.373

βάλετο 3rd person singular middle aorist indicative

ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδν̓ ἕσαν, ἐν δὲ χαλινοὺς γαμφηλῇς ἔβαλον, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖναν ὀπίσσω κολλητὸν ποτὶ δίφρον.

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

ἀλλ̓ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ βάλλεαι·

[to throw]

ξίφος

ξίφος (42) [Λ] 19.372-19.373

ξίφος neuter accusative singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

20.458-20.459

τὸν μὲν ἔπειτα οὐτάζων ξίφεϊ μεγάλῳ ἐξαίνυτο θυμόν·

20.474-20.476

ὃ δ̓ Ἀγήνορος υἱὸν Ἔχεκλον μέσσην κὰκ κεφαλὴν ξίφει ἤλασε κωπήεντι, πᾶν δ̓ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι·

[a sword]

ἀργυρόηλον

ἀργυρόηλος (10) [Λ] 19.372-19.373

ἀργυρόηλον neuter accusative singular

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

3.334-3.335

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον χάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε·

[silver-studded]

19.373χάλκεον

χάλκεος (53) [Λ] 19.372-19.373

χάλκεον neuter accusative singular

ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.

21.200-21.202

ἦ ῥα, καὶ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος, τὸν δὲ κατ̓ αὐτόθι λεῖπεν, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα, κείμενον ἐν ψαμάθοισι, δίαινε δέ μιν μέλαν ὕδωρ.

21.391-21.393

ἦρχε γὰρ Ἄρης ῥινοτόρος, καὶ πρῶτος Ἀθηναίῃ ἐπόρουσε χάλκεον ἔγχος ἔχων, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον·

[of copper]

· αὐτὰρ ἔπειτα σάκος

σάκος (67) [Λ] 19.373-19.374

σάκος neuter accusative singular

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος σμερδαλέῳ·

20.260

μέγα δ̓ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ.

[a shield]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 19.373-19.374

μέγα neuter accusative singular

ἐκ δ̓ ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν·

οὐ δέ τοι ἡμεῖς αἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[big, great]

τε στιβαρόν

στιβαρός (21) [Λ] 19.373-19.374

στιβαρόν neuter accusative singular

ἐκ δ̓ ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν·

22.306-22.310

ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ, τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε, οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ̓ αἰετὸς ὑψιπετήεις, ὅς τ̓ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν ἁρπάξων ἢ ἄρν̓ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

[compact, strong, stout, sturdy]

τε 19.374εἵλετο

αἱρέω (276) [Λ] 19.373-19.374

εἵλετο 3rd person singular middle aorist indicative

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

ἐγχείη δ̓ ἄῤ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη ἱεμένη, διὰ δ̓ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους ἀσπίδος ἀμφιβρότης·

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

[to take,(mid.) to choose]

, τοῦ δ̓ ἀπάνευθε σέλας

σέλας (11) [Λ] 19.373-19.374

σέλας neuter nominative singular

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

[a bright flame, blaze, light]

γένετ̓

γίγνομαι (173) [Λ] 19.373-19.374

γένετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ γίγνετ̓, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.

ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[become, be born]

ἠΰτε μήνης. 19.375ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ πόντοιο

πόντος (36) [Λ] 19.375-19.377

πόντοιο masculine genitive singular

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

οὐ δέ μιν ἔσχε πόντος ἁλὸς πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.

23.143

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν ἐπὶ οἴνοπα πόντον·

[the sea]

σέλας

σέλας (11) [Λ] 19.375-19.377

σέλας neuter nominative singular

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέῤ ἵκανε καλοῦ δαιδαλέου·

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[a bright flame, blaze, light]

ναύτῃσι

ναύτης (4) [Λ] 19.375-19.377

ναύτῃσι masculine dative plural

4.75-4.77

οἷον δ̓ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν λαμπρόν·

7.4-7.7

ὡς δὲ θεὸς ναύτῃσιν ἐελδομένοισιν ἔδωκεν οὖρον, ἐπεί κε κάμωσιν ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσι πόντον ἐλαύνοντες, καμάτῳ δ̓ ὑπὸ γυῖα λέλυνται, ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην.

15.625-15.628

ἣ δέ τε πᾶσα ἄχνῃ ὑπεκρύφθη, ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτη ἱστίῳ ἐμβρέμεται, τρομέουσι δέ τε φρένα ναῦται δειδιότες·

[a sailor, seaman; a fellow sailor]

φανήῃ

φαίνω (61) [Λ] 19.375-19.377

φανήῃ 3rd person singular passive aorist subjunctive

ἔδεισεν δ̓ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς, δείσας δ̓ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέ̓ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

20.131

χαλεποὶ δὲ θεοὶ φαίνεσθαι ἐναργεῖς.

τὸν δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος πρῶτος ἴδεν ὀφθαλμοῖσι παμφαίνονθ̓ ὥς τ̓ ἀστέῤ ἐπεσσύμενον πεδίοιο, ὅς ῥά τ̓ ὀπώρης εἶσιν, ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαὶ φαίνονται πολλοῖσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ, ὅν τε κύν̓ Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσι.

[to bring to light, make to appear]

19.376καιομένοιο

καίω (50) [Λ] 19.375-19.377

καιομένοιο neuter genitive singular medio-passive present participle

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ καιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθ̓ ὄρεσφι σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ·

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

[to light, kindle]

πυρός

πῦρ (111) [Λ] 19.375-19.377

πυρός neuter genitive singular

τοῦ δ̓ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν, εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δ̓ αἴθωνι σιδήρῳ.

τοῦ δ̓ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν, εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δ̓ αἴθωνι σιδήρῳ.

[fire]

, τό τε καίεται

καίω (50) [Λ] 19.375-19.377

καίεται 3rd person singular medio-passive present indicative

ὡς δ̓ ἀναμαιμάει βαθέ̓ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη, πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει, ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος κτεινομένους ἐφέπων·

[to light, kindle]

ὑψόθ̓ ὄρεσφι

ὄρος (62) [Λ] 19.375-19.377

ὄρεσφι neuter dative plural

20.57-20.58

αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ̓ αἰπεινὰ κάρηνα.

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

ὡς δ̓ ἀναμαιμάει βαθέ̓ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη, πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει, ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος κτεινομένους ἐφέπων·

[a mountain, hill]

19.377σταθμῷ

σταθμός (11) [Λ] 19.375-19.377

σταθμῷ masculine dative singular

2.469-2.473

ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰ αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει, τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

5.139-5.140

τοῦ μέν τε σθένος ὦρσεν, ἔπειτα δέ τ̓ οὐ προσαμύνει, ἀλλὰ κατὰ σταθμοὺς δύεται, τὰ δ̓ ἐρῆμα φοβεῖται·

5.556-5.558

τὼ μὲν ἄῤ ἁρπάζοντε βόας καὶ ἴφια μῆλα σταθμοὺς ἀνθρώπων κεραΐζετον, ὄφρα καὶ αὐτὼ ἀνδρῶν ἐν παλάμῃσι κατέκταθεν ὀξέϊ χαλκῷ·

[a standing place, weight]

ἐν οἰοπόλῳ

οἰοπόλος (4) [Λ] 19.375-19.377

οἰοπόλῳ masculine dative singular

24.614-24.617

νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνὰς νυμφάων, αἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἀχελώϊον ἐρρώσαντο, ἔνθα λίθος περ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.

13.470-13.473

ἀλλ̓ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς, ἀλλ̓ ἔμεν̓ ὡς ὅτε τις σῦς οὔρεσιν ἀλκὶ πεποιθώς, ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἐπερχόμενον πολὺν ἀνδρῶν χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, φρίσσει δέ τε νῶτον ὕπερθεν·

17.53-17.55

οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθ̓ ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ, καλὸν τηλεθάον·

[traversed by sheep]

· τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας

ἐθέλω (158) [Λ] 19.377-19.378

ἐθέλοντας masculine accusative plural active present participle

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

εἰ δ̓ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι, ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασι·

[to will, wish, purpose]

ἄελλαι

ἄελλα (7) [Λ] 19.377-19.378

ἄελλαι feminine nominative plural

2.292-2.294

καὶ γάρ τίς θ̓ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο ἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαι χειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·

11.296-11.298

αὐτὸς δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα φρονέων ἐβεβήκει, ἐν δ̓ ἔπεσ̓ ὑσμίνῃ ὑπεραέϊ ἶσος ἀέλλῃ, ἥ τε καθαλλομένη ἰοειδέα πόντον ὀρίνει.

12.40

αὐτὰρ ὅ γ̓ ὡς τὸ πρόσθεν ἐμάρνατο ἶσος ἀέλλῃ·

[a stormy wind, whirlwind, eddy]

19.378πόντον

πόντος (36) [Λ] 19.377-19.378

πόντον masculine accusative singular

οὐ δέ μιν ἔσχε πόντος ἁλὸς πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.

23.143

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπεν ἰδὼν ἐπὶ οἴνοπα πόντον·

23.214-23.215

αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ·

[the sea]

ἐπ̓ ἰχθυόεντα

ἰχθυόεις (5) [Λ] 19.377-19.378

ἰχθυόεντα masculine accusative singular

20.390-20.392

ἐνθάδε τοι θάνατος, γενεὴ δέ τοί ἐστ̓ ἐπὶ λίμνῃ Γυγαίῃ, ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν Ὕλλῳ ἐπ̓ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι.

9.4-9.6

ὡς δ̓ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης·

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[full of fish, fishy]

φίλων

φίλος (342) [Λ] 19.377-19.378

φίλων masculine genitive plural

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται σήμερον·

[friend; loved, beloved, dear]

ἀπάνευθε φέρουσιν

φέρω (186) [Λ] 19.377-19.378

φέρουσιν 3rd person plural active present indicative

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γ̓ ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσ̓·

[to bear]

· 19.379ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.379-19.380

Ἀχιλλῆος masculine genitive singular

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[Achilles]

σάκεος

σάκος (67) [Λ] 19.379-19.380

σάκεος neuter genitive singular

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος σμερδαλέῳ·

20.260

μέγα δ̓ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ.

20.261-20.262

Πηλεΐδης δὲ σάκος μὲν ἀπὸ ἕο χειρὶ παχείῃ ἔσχετο ταρβήσας·

[a shield]

σέλας

σέλας (11) [Λ] 19.379-19.380

σέλας neuter nominative singular

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

8.505-8.511

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

[a bright flame, blaze, light]

αἰθέῤ

αἰθήρ (21) [Λ] 19.379-19.380

αἰθέῤ masculine accusative singular

2.412-2.417

2.455-2.458

4.164-4.168

ἔσσεται ἦμαρ ὅτ̓ ἄν ποτ̓ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο, Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσι τῆσδ̓ ἀπάτης κοτέων·

[ether, the brighter purer air, the sky(f. in Hom.; m. Attic)]

ἵκανε

ἱκάνω (61) [Λ] 19.379-19.380

ἵκανε 3rd person singular active imperfect indicative

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

22.145-22.147

οἳ δὲ παρὰ σκοπιὴν καὶ ἐρινεὸν ἠνεμόεντα τείχεος αἰὲν ὑπ̓ ἐκ κατ̓ ἀμαξιτὸν ἐσσεύοντο, κρουνὼ δ̓ ἵκανον καλλιρρόω·

[to come, arrive]

19.380καλοῦ

καλός (142) [Λ] 19.379-19.380

καλοῦ neuter genitive singular

ἦ νύ τί τοι Τρῶες τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμηαι αἴ κεν ἐμὲ κτείνῃς;

[beautiful]

δαιδαλέου

δαιδάλεος (13) [Λ] 19.379-19.380

δαιδαλέου neuter genitive singular

ὁρμήθη δ̓ Ἀχιλεύς, μένεος δ̓ ἐμπλήσατο θυμὸν ἀγρίου, πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δ̓ ἐπένευε φαεινῇ τετραφάλῳ·

4.135-4.138

διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο, καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο μίτρης θ̓, ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων, ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο·

6.416-6.419

κατὰ δ̓ ἔκτανεν Ἠετίωνα, οὐ δέ μιν ἐξενάριξε, σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ, ἀλλ̓ ἄρα μιν κατέκηε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισιν ἠδ̓ ἐπὶ σῆμ̓ ἔχεεν·

[cunningly]

· περὶ δὲ τρυφάλειαν

τρυφάλεια (14) [Λ] 19.380-19.381

τρυφάλειαν feminine accusative singular

ἣ δ̓ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν ἵππουρις τρυφάλεια, περισσείοντο δ̓ ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

23.798-23.800

αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος θῆκ̓ ἐς ἀγῶνα φέρων, κατὰ δ̓ ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν τεύχεα Σαρπήδοντος, ἅ μιν Πάτροκλος ἀπηύρα.

ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν, ὅς οἱ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.

[a helmet]

ἀείρας

ἀείρω (40) [Λ] 19.380-19.381

ἀείρας masculine nominative singular active aorist participle

τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ γίγνετ̓, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν, Αἰνείαν δ̓ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἀείρας.

20.373-20.374

ὣς φάτ̓ ἐποτρύνων, οἳ δ̓ ἀντίοι ἔγχἐ ἄειραν Τρῶες·

[to lift, heave, raise up]

19.381κρατὶ

κράς (19) [Λ] 19.380-19.381

κρατὶ feminine dative singular

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

22.468-22.472

1.529-1.530

ἀμβρόσιαι δ̓ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ̓ ἀθανάτοιο·

[the head]

θέτο

τίθημι (194) [Λ] 19.380-19.381

θέτο 3rd person singular middle aorist indicative

αὐδήεντα δ̓ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

20.181-20.182

ἀτὰρ εἴ κεν ἔμ̓ ἐξεναρίξῃς, οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει·

[to set, put, place]

βριαρήν

βριαρός (7) [Λ] 19.380-19.381

βριαρήν feminine accusative singular

Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀπειλήσας ἐβεβήκει νευστάζων κόρυθι βριαρῇ·

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

11.373-11.375

ἤτοι ὃ μὲν θώρηκα Ἀγαστρόφου ἰφθίμοιο αἴνυτ̓ ἀπὸ στήθεσφι παναίολον ἀσπίδα τ̓ ὤμων καὶ κόρυθα βριαρήν·

[strong, stout]

· ἣ δ̓ ἀστὴρ

ἀστήρ (11) [Λ] 19.381-19.383

ἀστὴρ masculine nominative singular

τὸν δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος πρῶτος ἴδεν ὀφθαλμοῖσι παμφαίνονθ̓ ὥς τ̓ ἀστέῤ ἐπεσσύμενον πεδίοιο, ὅς ῥά τ̓ ὀπώρης εἶσιν, ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαὶ φαίνονται πολλοῖσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ, ὅν τε κύν̓ Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσι.

τὸν δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος πρῶτος ἴδεν ὀφθαλμοῖσι παμφαίνονθ̓ ὥς τ̓ ἀστέῤ ἐπεσσύμενον πεδίοιο, ὅς ῥά τ̓ ὀπώρης εἶσιν, ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαὶ φαίνονται πολλοῖσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ, ὅν τε κύν̓ Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσι.

οἷος δ̓ ἀστὴρ εἶσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ, ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ̓ εὐήκεος, ἣν ἄῤ Ἀχιλλεὺς πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.

[star]

ὣς ἀπέλαμπεν

ἀπολάμπω (4) [Λ] 19.381-19.383

ἀπέλαμπεν 3rd person singular active imperfect indicative

οἷος δ̓ ἀστὴρ εἶσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ, ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ̓ εὐήκεος, ἣν ἄῤ Ἀχιλλεὺς πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.

6.293-6.295

τῶν ἕν̓ ἀειραμένη Ἑκάβη φέρε δῶρον Ἀθήνῃ, ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος, ἀστὴρ δ̓ ὣς ἀπέλαμπεν·

14.183

χάρις δ̓ ἀπελάμπετο πολλή.

[to shine]

19.382ἵππουρις τρυφάλεια

τρυφάλεια (14) [Λ] 19.381-19.383

τρυφάλεια feminine nominative singular

23.798-23.800

ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν, ὅς οἱ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.

3.376

κεινὴ δὲ τρυφάλεια ἅμ̓ ἕσπετο χειρὶ παχείῃ.

[a helmet]

, περισσείοντο δ̓ ἔθειραι

ἔθειρα (5) [Λ] 19.381-19.383

ἔθειραι feminine nominative plural

22.315-22.316

καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

8.41-8.45

ὣς εἰπὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, μάστιξεν δ̓ ἐλάαν·

13.23-13.27

ἔνθ̓ ἐλθὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, βῆ δ̓ ἐλάαν ἐπὶ κύματ̓·

[hair]

19.383χρύσεαι

χρύσεος (75) [Λ] 19.381-19.383

χρύσεαι feminine nominative plural

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα, ἐν δ̓ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο, τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δ̓ Ἕκτορος ἱπποδάμοιο, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών·

[golden, of gold, decked]

, ἃς Ἥφαιστος

Ἥφαιστος (41) [Λ] 19.381-19.383

Ἥφαιστος masculine nominative singular

Ἥφαιστος δ̓ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

Λητοῖ δ̓ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς, ἄντα δ̓ ἄῤ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης, ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον.

[Hephaestus, god of fire]

ἵει

ἵημι (106) [Λ] 19.381-19.383

ἵει 3rd person singular active imperfect indicative

ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδν̓ ἕσαν, ἐν δὲ χαλινοὺς γαμφηλῇς ἔβαλον, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖναν ὀπίσσω κολλητὸν ποτὶ δίφρον.

ἐγχείη δ̓ ἄῤ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη ἱεμένη, διὰ δ̓ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους ἀσπίδος ἀμφιβρότης·

οὐ δ̓ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ δἰ αὐτῆς αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ̓ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

[to set a going, put in motion]

λόφον

λόφος (12) [Λ] 19.381-19.383

λόφον masculine accusative singular

22.315-22.316

καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

23.507-23.508

στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ̓ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

3.337

δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

[the back of the neck]

ἀμφὶ θαμειάς

θαμέες (12) [Λ] 19.381-19.383

θαμειάς feminine accusative plural

22.315-22.316

καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

1.52

αἰεὶ δὲ πυραὶ νεκύων καίοντο θαμειαί.

10.263-10.265

ἔκτοσθε δὲ λευκοὶ ὀδόντες ἀργιόδοντος ὑὸς θαμέες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα εὖ καὶ ἐπισταμένως·

[crowded, close-set, thick]

. 19.384πειρήθη

πειράω (40) [Λ] 19.384-19.385

πειρήθη 3rd person singular passive aorist indicative

οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι ἔσσεται, ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο.

ἀλλ̓ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

21.224-21.226

Τρῶας δ̓ οὐ πρὶν λήξω ὑπερφιάλους ἐναρίζων, πρὶν ἔλσαι κατὰ ἄστυ καὶ Ἕκτορι πειρηθῆναι ἀντιβίην, ἤ κέν με δαμάσσεται, ἦ κεν ἐγὼ τόν.

[to attempt, endeavour, try]

δ̓ ἕο αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 19.384-19.385

αὐτοῦ masculine genitive singular

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

οὐ δ̓ ἐνοσίχθων νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ̓ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ̓ αὐτούς, ἷζε δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι, Διὸς δ̓ ἐξείρετο βουλήν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἐν ἔντεσι

ἔντεα (29) [Λ] 19.384-19.385

ἔντεσι neuter dative plural

23.26-23.29

οἳ δ̓ ἔντἐ ἀφωπλίζοντο ἕκαστος χάλκεα μαρμαίροντα, λύον δ̓ ὑψηχέας ἵππους, κὰδ δ̓ ἷζον παρὰ νηῒ ποδώκεος Αἰακίδαο μυρίοι·

23.805-23.808

ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ̓ ἐνδίνων διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

3.339

ὣς δ̓ αὔτως Μενέλαος ἀρήϊος ἔντἐ ἔδυνεν.

[fighting gear, arms, armour]

δῖος

δῖος (218) [Λ] 19.384-19.385

δῖος masculine nominative singular

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

20.240

αὐτὰρ ἔμ̓ Ἀγχίσης, Πρίαμος δ̓ ἔτεχ̓ Ἕκτορα δῖον.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.384-19.385

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

καὶ λίην σ̓ ἔτι νῦν γε σαώσομεν ὄβριμ̓ Ἀχιλλεῦ·

[Achilles]

, 19.385εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ

ἀγλαός (43) [Λ] 19.384-19.385

ἀγλαὰ neuter nominative plural

21.345

πᾶν δ̓ ἐξηράνθη πεδίον, σχέτο δ̓ ἀγλαὸν ὕδωρ.

23.20-23.23

23.262-23.265

ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά̓ ἄεθλα θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον τῷ πρώτῳ·

[splendid, shining, bright, beautiful]

γυῖα

γυῖον (42) [Λ] 19.384-19.385

γυῖα neuter nominative plural

21.406

τῷ βάλε θοῦρον Ἄρηα κατ̓ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

22.448

τῆς δ̓ ἐλελίχθη γυῖα, χαμαὶ δέ οἱ ἔκπεσε κερκίς·

[a limb]

· 19.386τῷ δ̓ εὖτε πτερὰ

πτερόν (4) [Λ] 19.386

πτερὰ neuter nominative plural

23.877-23.879

αὐτὰρ ἣ ὄρνις ἱστῷ ἐφεζομένη νηὸς κυανοπρῴροιο αὐχέν̓ ἀπεκρέμασεν, σὺν δὲ πτερὰ πυκνὰ λίασθεν.

24.317-24.319

ὅσση δ̓ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσ̓ ἀραρυῖα, τόσσ̓ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά·

11.452-11.454

ἆ δείλ̓ οὐ μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ὄσσε καθαιρήσουσι θανόντι περ, ἀλλ̓ οἰωνοὶ ὠμησταὶ ἐρύουσι, περὶ πτερὰ πυκνὰ βαλόντες.

[feathers]

γίγνετ̓

γίγνομαι (173) [Λ] 19.386

γίγνετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

Δάρδανος αὖ τέκεθ̓ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα, ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

[become, be born]

, ἄειρε

ἀείρω (40) [Λ] 19.386

ἄειρε 3rd person singular active imperfect indicative

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν, Αἰνείαν δ̓ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἀείρας.

20.373-20.374

ὣς φάτ̓ ἐποτρύνων, οἳ δ̓ ἀντίοι ἔγχἐ ἄειραν Τρῶες·

οὐ δὲ Σκάμανδρος ἔληγε τὸ ὃν μένος, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον χώετο Πηλεΐωνι, κόρυσσε δὲ κῦμα ῥόοιο ὑψόσ̓ ἀειρόμενος, Σιμόεντι δὲ κέκλετ̓ ἀΰσας·

[to lift, heave, raise up]

δὲ ποιμένα

ποιμήν (53) [Λ] 19.386

ποιμένα masculine accusative singular

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

22.276-22.277

ἀνὰ δ̓ ἥρπασε Παλλὰς Ἀθήνη, ἂψ δ̓ Ἀχιλῆϊ δίδου, λάθε δ̓ Ἕκτορα ποιμένα λαῶν.

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

[herdsman, shepherd]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 19.386

λαῶν masculine genitive plural

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

21.221

ἄγη μ̓ ἔχει ὄρχαμε λαῶν.

[the people]

. 19.387ἐκ δ̓ ἄρα σύριγγος

σῦριγξ (3) [Λ] 19.387-19.388

σύριγγος feminine genitive singular

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

18.525-18.526

οἳ δὲ τάχα προγένοντο, δύω δ̓ ἅμ̓ ἕποντο νομῆες τερπόμενοι σύριγξι·

[a pipe]

πατρώϊον

πατρώιος (8) [Λ] 19.387-19.388

πατρώϊον neuter accusative singular

20.390-20.392

ἐνθάδε τοι θάνατος, γενεὴ δέ τοί ἐστ̓ ἐπὶ λίμνῃ Γυγαίῃ, ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν Ὕλλῳ ἐπ̓ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι.

21.44

ἔνθεν ὑπεκπροφυγὼν πατρώϊον ἵκετο δῶμα.

2.46-2.47

εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεὶ σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

ἐσπάσατ̓

σπάω (10) [Λ] 19.387-19.388

ἐσπάσατ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

4.529-4.531

ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας, ἐκ δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἐσπάσατο στέρνοιο, ἐρύσσατο δὲ ξίφος ὀξύ, τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην, ἐκ δ̓ αἴνυτο θυμόν.

5.620-5.621

αὐτὰρ ὃ λὰξ προσβὰς ἐκ νεκροῦ χάλκεον ἔγχος ἐσπάσατ̓·

5.858-5.859

τῇ ῥά μιν οὖτα τυχών, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψεν, ἐκ δὲ δόρυ σπάσεν αὖτις·

[to draw]

ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 19.387-19.388

ἔγχος neuter accusative singular

ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος σμερδαλέῳ·

[a spear, lance]

19.388βριθὺ

βριθύς (5) [Λ] 19.387-19.388

βριθὺ neuter accusative singular

5.745-5.747

ἐς δ̓ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, οἷσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

8.389-8.391

ἐς δ̓ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

16.140-16.141

ἔγχος δ̓ οὐχ ἕλετ̓ οἶον ἀμύμονος Αἰακίδαο βριθὺ μέγα στιβαρόν·

[weighty, heavy]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 19.387-19.388

μέγα neuter accusative singular

οὐ δέ τοι ἡμεῖς αἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

εἷος μέν ῥ̓ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν, τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς·

[big, great]

στιβαρόν

στιβαρός (21) [Λ] 19.387-19.388

στιβαρόν neuter accusative singular

22.306-22.310

23.685-23.687

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

[compact, strong, stout, sturdy]

· τὸ μὲν οὐ δύνατ̓

δύναμαι (67) [Λ] 19.388-19.389

δύνατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

21.174-21.175

ὃ δ̓ ἄρα μελίην Ἀχιλῆος οὐ δύνατ̓ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσαι χειρὶ παχείῃ.

21.192-21.193

καὶ γὰρ σοὶ ποταμός γε πάρα μέγας, εἰ δύναταί τι χραισμεῖν·

[to be able, capable, strong enough]

ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 19.388-19.389

ἄλλος masculine nominative singular

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

μάλα δ̓ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ̓ ὁμήγυριν ἄλλων ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

[other, another]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 19.388-19.389

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

ἦ τι περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν μερμηρίζεις;

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι ἔρχεσθ̓ ὄφῤ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἀμφοτέροισι δ̓ ἀρήγεθ̓ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

[Achaian]

19.389πάλλειν

πάλλω (24) [Λ] 19.388-19.389

πάλλειν active present infinitive

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

οἷος δ̓ ἀστὴρ εἶσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ, ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ̓ εὐήκεος, ἣν ἄῤ Ἀχιλλεὺς πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.

[to poise, shake, sway, leap]

, ἀλλά μιν οἶος

οἶος (78) [Λ] 19.388-19.389

οἶος masculine nominative singular

εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται οὐ δὲ μίνυνθ̓ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.

ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ̓ ὄχθῃ κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δ̓ ἔσθορε δαίμονι ἶσος φάσγανον οἶον ἔχων, κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα, τύπτε δ̓ ἐπιστροφάδην·

[alone, lone, lonely]

ἐπίστατο

ἐπίσταμαι (17) [Λ] 19.388-19.389

ἐπίστατο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

21.318-21.321

23.704-23.705

ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ̓ ἐς μέσσον ἔθηκε, πολλὰ δ̓ ἐπίστατο ἔργα, τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον.

2.610-2.611

πολέες δ̓ ἐν νηῒ ἑκάστῃ Ἀρκάδες ἄνδρες ἔβαινον ἐπιστάμενοι πολεμίζειν.

[to know]

πῆλαι

πάλλω (24) [Λ] 19.388-19.389

πῆλαι active aorist infinitive

ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

22.451-22.453

αἰδοίης ἑκυρῆς ὀπὸς ἔκλυον, ἐν δ̓ ἐμοὶ αὐτῇ στήθεσι πάλλεται ἦτορ ἀνὰ στόμα, νέρθε δὲ γοῦνα πήγνυται·

[to poise, shake, sway, leap]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.388-19.389

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

καὶ λίην σ̓ ἔτι νῦν γε σαώσομεν ὄβριμ̓ Ἀχιλλεῦ·

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

· 19.390Πηλιάδα μελίην

μελία (13) [Λ] 19.390-19.391

μελίην feminine accusative singular

20.276-20.277

ἣ δὲ διὰ πρὸ Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη, λάκε δ̓ ἀσπὶς ὑπ̓ αὐτῆς.

20.322-20.323

ὃ δὲ μελίην εὔχαλκον ἀσπίδος ἐξέρυσεν μεγαλήτορος Αἰνείαο·

21.161-21.162

ὣς φάτ̓ ἀπειλήσας, ὃ δ̓ ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς Πηλιάδα μελίην·

[the ash]

, τὴν πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 19.390-19.391

πατρὶ masculine dative singular

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

ἐλθόντες δ̓ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

[a father]

φίλῳ

φίλος (342) [Λ] 19.390-19.391

φίλῳ masculine dative singular

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται σήμερον·

20.347-20.348

ἦ ῥα καὶ Αἰνείας φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν ἦεν·

[friend; loved, beloved, dear]

πόρε

πόρω (33) [Λ] 19.390-19.391

πόρε 3rd person singular active aorist indicative

21.80

νῦν δὲ λύμην τρὶς τόσσα πορών·

22.179-22.180

ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;

22.468-22.472

τῆλε δ̓ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα, ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην κρήδεμνόν θ̓, ὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσῆ Ἀφροδίτη ἤματι τῷ ὅτε μιν κορυθαίολος ἠγάγεθ̓ Ἕκτωρ ἐκ δόμου Ἠετίωνος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα.

[pres. not attested; aor. to furnish, offer; perf. it is fated]

Χείρων

Χείρων (4) [Λ] 19.390-19.391

Χείρων masculine nominative singular

4.217-4.219

αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδεν ἕλκος ὅθ̓ ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός, αἷμ̓ ἐκμυζήσας ἐπ̓ ἄῤ ἤπια φάρμακα εἰδὼς πάσσε, τά οἵ ποτε πατρὶ φίλα φρονέων πόρε Χείρων.

11.828-11.832

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ̓ ἔκταμ̓ ὀϊστόν, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ̓ ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

16.141-16.144

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεὺς Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς, φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν.

[Cheiron]

19.391Πηλίου

Πήλιον (4) [Λ] 19.390-19.391

Πηλίου neuter genitive singular

2.742-2.744

τόν ῥ̓ ὑπὸ Πειριθόῳ τέκετο κλυτὸς Ἱπποδάμεια ἤματι τῷ ὅτε Φῆρας ἐτίσατο λαχνήεντας, τοὺς δ̓ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν·

2.756-2.758

Μαγνήτων δ̓ ἦρχε Πρόθοος Τενθρηδόνος υἱός, οἳ περὶ Πηνειὸν καὶ Πήλιον εἰνοσίφυλλον ναίεσκον·

16.141-16.144

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεὺς Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς, φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν.

[Pelion]

ἐκ κορυφῆς

κορυφή (23) [Λ] 19.390-19.391

κορυφῆς feminine genitive singular

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

22.169-22.172

ἐμὸν δ̓ ὀλοφύρεται ἦτορ Ἕκτορος, ὅς μοι πολλὰ βοῶν ἐπὶ μηρί̓ ἔκηεν Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ἐν πόλει ἀκροτάτῃ·

1.498-1.499

εὗρεν δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·

[the head, top, highest point;]

φόνον

φόνος (20) [Λ] 19.390-19.391

φόνον masculine accusative singular

24.610-24.611

οἳ μὲν ἄῤ ἐννῆμαρ κέατ̓ ἐν φόνῳ, οὐ δέ τις ἦεν κατθάψαι, λαοὺς δὲ λίθους ποίησε Κρονίων·

2.350-2.353

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες ἀστράπτων ἐπιδέξἰ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

[murder, homicide, slaughter]

ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 19.390-19.391

ἔμμεναι active present infinitive

νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ̓ ἔμμεναι·

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι ἔρχεσθ̓ ὄφῤ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἀμφοτέροισι δ̓ ἀρήγεθ̓ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

[to be]

ἡρώεσσιν

ἥρως (74) [Λ] 19.390-19.391

ἡρώεσσιν masculine dative plural

ἥρως ἀλλ̓ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν εὔχεο·

21.162-21.163

ὃ δ̓ ἁμαρτῇ δούρασιν ἀμφὶς ἥρως Ἀστεροπαῖος, ἐπεὶ περιδέξιος ἦεν.

[hero]

· 19.392ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 19.392-19.393

ἵππους masculine accusative plural

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

[a horse, mare]

δ̓ Αὐτομέδων

Αὐτομέδων (23) [Λ] 19.392-19.393

Αὐτομέδων masculine nominative singular

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

23.563-23.564

ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ οἰσέμεναι κλισίηθεν·

24.473-24.475

τὼ δὲ δύ̓ οἴω ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος ποίπνυον παρεόντε·

[Automedon]

τε καὶ Ἄλκιμος

Ἄλκιμος (3) [Λ] 19.392-19.393

Ἄλκιμος masculine nominative singular

24.473-24.475

τὼ δὲ δύ̓ οἴω ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος ποίπνυον παρεόντε·

24.572-24.578

Πηλεΐδης δ̓ οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω θεράποντες ἕποντο ἥρως Αὐτομέδων ἠδ̓ Ἄλκιμος, οὕς ῥα μάλιστα τῖ̓ Ἀχιλεὺς ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα, οἳ τόθ̓ ὑπὸ ζυγόφιν λύον ἵππους ἡμιόνους τε, ἐς δ̓ ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέροντος, κὰδ δ̓ ἐπὶ δίφρου εἷσαν·

[Alcimus]

ἀμφιέποντες

ἀμφιέπω (9) [Λ] 19.392-19.393

ἀμφιέποντες masculine nominative plural active present participle

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

24.622-24.624

ἕταροι δ̓ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

24.804

ὣς οἵ γ̓ ἀμφίεπον τάφον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.

[to go about, be all round, encompass]

19.393ζεύγνυον

ζεύγνυμι (12) [Λ] 19.392-19.393

ζεύγνυον 3rd person plural active imperfect indicative

ὡς δ̓ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, ῥίμφά τε λέπτ̓ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ̓ ἐριμύκων, ὣς ὑπ̓ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας·

23.128-23.131

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους·

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

[to yoke, put to]

· ἀμφὶ δὲ καλὰ

καλός (142) [Λ] 19.393-19.395

καλὰ neuter accusative plural

20.231-20.233

Τρωὸς δ̓ αὖ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο Ἶλός τ̓ Ἀσσάρακός τε καὶ ἀντίθεος Γανυμήδης, ὃς δὴ κάλλιστος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

[beautiful]

λέπαδν̓ ἕσαν

ἵημι (106) [Λ] 19.393-19.395

ἕσαν 3rd person plural active aorist indicative

ἐγχείη δ̓ ἄῤ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη ἱεμένη, διὰ δ̓ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους ἀσπίδος ἀμφιβρότης·

ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων ἱέμενος λίσσεσθ̓, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ̓ ἧπαρ·

[to set a going, put in motion]

, ἐν δὲ χαλινοὺς 19.394γαμφηλῇς

γαμφηλαί (3) [Λ] 19.393-19.395

γαμφηλῇς feminine dative plural

13.197-13.202

Ἴμβριον αὖτ̓ Αἴαντε μεμαότε θούριδος ἀλκῆς ὥς τε δύ̓ αἶγα λέοντε κυνῶν ὕπο καρχαροδόντων ἁρπάξαντε φέρητον ἀνὰ ῥωπήϊα πυκνὰ ὑψοῦ ὑπὲρ γαίης μετὰ γαμφηλῇσιν ἔχοντε, ὥς ῥα τὸν ὑψοῦ ἔχοντε δύω Αἴαντε κορυστὰ τεύχεα συλήτην·

16.487-16.491

ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι, ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος, ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

[the jaws]

ἔβαλον

βάλλω (314) [Λ] 19.393-19.395

ἔβαλον 3rd person plural active aorist indicative

ἀλλ̓ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ βάλλεαι·

20.273-20.276

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ἄντυγ̓ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός, λεπτοτάτη δ̓ ἐπέην ῥινὸς βοός·

[to throw]

, κατὰ δ̓ ἡνία

ἡνία (26) [Λ] 19.393-19.395

ἡνία neuter accusative plural

23.336-23.337

ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

24.440-24.442

ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, ἐν δ̓ ἔπνευσ̓ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.

[reins]

τεῖναν

τείνω (21) [Λ] 19.393-19.395

τεῖναν 3rd person plural active aorist indicative

εἰ δὲ θεός περ ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα νικήσεἰ, οὐ δ̓ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.

21.118-21.119

ὃ δ̓ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς, ἐκ δ̓ αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.

22.306-22.310

ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ, τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε, οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ̓ αἰετὸς ὑψιπετήεις, ὅς τ̓ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν ἁρπάξων ἢ ἄρν̓ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·

[to stretch]

ὀπίσσω 19.395κολλητὸν

κολλητός (6) [Λ] 19.393-19.395

κολλητὸν masculine accusative singular

23.285-23.286

ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

4.365-4.366

εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα ἑσταότ̓ ἔν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι·

9.581-9.583

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

[glued together, closely joined, well-framed]

ποτὶ δίφρον

δίφρος (69) [Λ] 19.393-19.395

δίφρον masculine accusative singular

20.499-20.502

αἵματι δ̓ ἄξων νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον, ἃς ἄῤ ἀφ̓ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον αἵ τ̓ ἀπ̓ ἐπισσώτρων·

22.396-22.398

ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντε ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, βοέους δ̓ ἐξῆπτεν ἱμάντας, ἐκ δίφροιο δ̓ ἔδησε, κάρη δ̓ ἕλκεσθαι ἔασεν·

22.399-22.400

ἐς δίφρον δ̓ ἀναβὰς ἀνά τε κλυτὰ τεύχἐ ἀείρας μάστιξέν ῥ̓ ἐλάαν, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.

[the chariot(board); seat]

. ὃ δὲ μάστιγα

μάστιξ (20) [Λ] 19.395-19.397

μάστιγα feminine accusative singular

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

οὐ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ̓ Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ̓ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ̓ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

[a whip, scourge]

φαεινὴν

φαεινός (65) [Λ] 19.395-19.397

φαεινὴν feminine accusative singular

21.415

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ·

22.96-22.97

ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδ̓ ἐρείσας·

ὁρμήθη δ̓ Ἀχιλεύς, μένεος δ̓ ἐμπλήσατο θυμὸν ἀγρίου, πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δ̓ ἐπένευε φαεινῇ τετραφάλῳ·

[shining, beaming, radiant]

19.396χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 19.395-19.397

χειρὶ feminine dative singular

20.181-20.182

ἀτὰρ εἴ κεν ἔμ̓ ἐξεναρίξῃς, οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει·

[the hand]

λαβὼν

λαμβάνω (86) [Λ] 19.395-19.397

λαβὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γ̓ ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσ̓·

20.416-20.418

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παῤ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή, γνὺξ δ̓ ἔριπ̓ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε κυανέη, προτὶ οἷ δ̓ ἔλαβ̓ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

Τρῶα δ̓ Ἀλαστορίδην, ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων, εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβὼν καὶ ζωὸν ἀφείη μη δὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας, νήπιος, οὐ δὲ τὸ ᾔδη ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν·

[to take, seize, receive]

ἀραρυῖαν

ἀραρίσκω (39) [Λ] 19.395-19.397

ἀραρυῖαν feminine accusative singular active perfect participle

21.534-21.535

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἐς τεῖχος ἀναπνεύσωσιν ἀλέντες, αὖτις ἐπανθέμεναι σανίδας πυκινῶς ἀραρυίας·

23.710-23.713

24.265-24.269

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πατρὸς ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν ἐκ μὲν ἄμαξαν ἄειραν ἐΰτροχον ἡμιονείην καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπ̓ αὐτῆς, κὰδ δ̓ ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον ἡμιόνειον πύξινον ὀμφαλόεν εὖ οἰήκεσσιν ἀρηρός·

[to join, join together, fasten]

ἐφ̓ ἵπποιιν

ἵππος (417) [Λ] 19.395-19.397

ἵπποιιν masculine dative dual

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.

[a horse, mare]

ἀνόρουσεν

ἀνορούω (11) [Λ] 19.395-19.397

ἀνόρουσεν 3rd person singular active aorist indicative

21.246-21.248

ὃ δ̓ ἄῤ ἐκ δίνης ἀνορούσας ἤϊξεν πεδίοιο ποσὶ κραιπνοῖσι πέτεσθαι δείσας·

23.101-23.102

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ̓ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν·

τοῖσι δὲ Νέστωρ ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής, τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή·

[to start up, leap up]

19.397Αὐτομέδων

Αὐτομέδων (23) [Λ] 19.395-19.397

Αὐτομέδων masculine nominative singular

23.563-23.564

ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ οἰσέμεναι κλισίηθεν·

24.473-24.475

τὼ δὲ δύ̓ οἴω ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος ποίπνυον παρεόντε·

24.572-24.578

Πηλεΐδης δ̓ οἴκοιο λέων ὣς ἆλτο θύραζε οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω θεράποντες ἕποντο ἥρως Αὐτομέδων ἠδ̓ Ἄλκιμος, οὕς ῥα μάλιστα τῖ̓ Ἀχιλεὺς ἑτάρων μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα, οἳ τόθ̓ ὑπὸ ζυγόφιν λύον ἵππους ἡμιόνους τε, ἐς δ̓ ἄγαγον κήρυκα καλήτορα τοῖο γέροντος, κὰδ δ̓ ἐπὶ δίφρου εἷσαν·

[Automedon]

· ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος

κορύσσω (23) [Λ] 19.397-19.399

κορυσσάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

Αἰνείας ὅδ̓ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ἀντία Πηλεΐωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.

οὐ δὲ Σκάμανδρος ἔληγε τὸ ὃν μένος, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον χώετο Πηλεΐωνι, κόρυσσε δὲ κῦμα ῥόοιο ὑψόσ̓ ἀειρόμενος, Σιμόεντι δὲ κέκλετ̓ ἀΰσας·

[to furnish with a helmet]

βῆ

βαίνω (222) [Λ] 19.397-19.399

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

Αἰνείας ὅδ̓ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ἀντία Πηλεΐωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.

[to walk, step]

Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.397-19.399

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

καὶ λίην σ̓ ἔτι νῦν γε σαώσομεν ὄβριμ̓ Ἀχιλλεῦ·

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται οὐ δὲ μίνυνθ̓ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.

[Achilles]

19.398τεύχεσι

τεῦχος (161) [Λ] 19.397-19.399

τεύχεσι neuter dative plural

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

Ἀχιλεὺς δ̓ ἄῤ ἐνὶ στήθεσσιν ὀρούσας τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[a tool, implement]

παμφαίνων

παμφαίνω (8) [Λ] 19.397-19.399

παμφαίνων masculine nominative singular active present participle

τὸν δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος πρῶτος ἴδεν ὀφθαλμοῖσι παμφαίνονθ̓ ὥς τ̓ ἀστέῤ ἐπεσσύμενον πεδίοιο, ὅς ῥά τ̓ ὀπώρης εἶσιν, ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαὶ φαίνονται πολλοῖσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ, ὅν τε κύν̓ Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσι.

5.4-5.6

δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέῤ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·

6.512-6.514

ὣς υἱὸς Πριάμοιο Πάρις κατὰ Περγάμου ἄκρης τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ ἐβεβήκει καγχαλόων, ταχέες δὲ πόδες φέρον·

[to shine]

ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, 19.399σμερδαλέον

σμερδαλέος (27) [Λ] 19.397-19.399

σμερδαλέον neuter accusative singular

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος σμερδαλέῳ·

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

[terrible to look on, fearful, aweful, direful]

δ̓ ἵπποισιν

ἵππος (417) [Λ] 19.397-19.399

ἵπποισιν masculine dative plural

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.

τῶν δ̓ ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ ἀνδρῶν ἠδ̓ ἵππων·

[a horse, mare]

ἐκέκλετο

κέλομαι (63) [Λ] 19.397-19.399

ἐκέκλετο 3rd person singular middle aorist indicative

20.364-20.365

Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ κέκλεθ̓ ὁμοκλήσας, φάτο δ̓ ἴμεναι ἄντ̓ Ἀχιλῆος·

22.442-22.446

κέκλετο δ̓ ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμα ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο Ἕκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντι νηπίη, οὐ δ̓ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[to urge on, exhort, command]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 19.397-19.399

πατρὸς masculine genitive singular

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

δεινὸν δὲ βρόντησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε ὑψόθεν·

[a father]

ἑοῖο

ἑός (167) [Λ] 19.397-19.399

ἑοῖο masculine genitive singular

τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵν̓ ἀθανάτοισι μετείη.

20.342-20.343

ὃ δ̓ ἔπειτα μέγ̓ ἔξιδεν ὀφθαλμοῖσιν, ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

21.53

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[his, her own]

· 19.400Ξάνθέ

Ξάνθος (22) [Λ] 19.400-19.403

Ξάνθέ masculine vocative singular

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

Ξάνθε τί μοι θάνατον μαντεύεαι;

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

[Xanthus(m. of persons and rivers; f. of town)]

τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα

τέκνον (43) [Λ] 19.400-19.403

τέκνα neuter vocative plural

21.379

Ἥφαιστε σχέο τέκνον ἀγακλεές·

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

22.82-22.83

Ἕκτορ τέκνον ἐμὸν τάδε τ̓ αἴδεο καί μ̓ ἐλέησον αὐτήν, εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον·

[a child]

Ποδάργης 19.401ἄλλως δὴ φράζεσθε

φράζω (47) [Λ] 19.400-19.403

φράζεσθε 2nd person plural medio-passive present imperative

φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.

22.174-22.176

ἀλλ̓ ἄγετε φράζεσθε θεοὶ καὶ μητιάασθε ἠέ μιν ἐκ θανάτοιο σαώσομεν, ἦέ μιν ἤδη Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμάσσομεν ἐσθλὸν ἐόντα.

22.358-22.360

φράζεο νῦν, μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι ἤματι τῷ ὅτε κέν σε Πάρις καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων ἐσθλὸν ἐόντ̓ ὀλέσωσιν ἐνὶ Σκαιῇσι πύλῃσιν.

[to point out, shew, indicate]

σαωσέμεν

σώζω (38) [Λ] 19.400-19.403

σαωσέμεν active future infinitive

καὶ λίην σ̓ ἔτι νῦν γε σαώσομεν ὄβριμ̓ Ἀχιλλεῦ·

21.238-21.239

ζωοὺς δὲ σάω κατὰ καλὰ ῥέεθρα, κρύπτων ἐν δίνῃσι βαθείῃσιν μεγάλῃσι.

Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι·

ἡνιοχῆα

ἡνιοχεύς (4) [Λ] 19.400-19.403

ἡνιοχῆα masculine accusative singular

5.505

ὑπὸ δ̓ ἔστρεφον ἡνιοχῆες.

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

16.734-16.739

ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον μάρμαρον ὀκριόεντα τόν οἱ περὶ χεὶρ ἐκάλυψεν, ἧκε δ̓ ἐρεισάμενος, οὐ δὲ δὴν χάζετο φωτός, οὐ δ̓ ἁλίωσε βέλος, βάλε δ̓ Ἕκτορος ἡνιοχῆα Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ.

[charioteer]

19.402ἂψ Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 19.400-19.403

Δαναῶν masculine genitive plural

ἀλλ̓ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος ἐϋδμήτοιο πόληος μὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ.

23.700-23.703

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα κατὰ τρίτα θῆκεν ἄεθλα δεικνύμενος Δαναοῖσι παλαισμοσύνης ἀλεγεινῆς, τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδ̓ ἐμπυριβήτην, τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί·

[the Danaans]

ἐς ὅμιλον

ὅμιλος (76) [Λ] 19.400-19.403

ὅμιλον masculine accusative singular

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[any assembled crowd, a throng of people]

ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 19.400-19.403

πολέμοιο masculine genitive singular

ἀλλὰ καὶ ἔμπης οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.

τῶν γὰρ νῦν ἄγχιστα μάχη πόλεμός τε δέδηε.

ὣς ἔφατο Κρονίδης, πόλεμον δ̓ ἀλίαστον ἔγειρε.

[battle, fight, war]

, 19.403μη δ̓ ὡς Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 19.400-19.403

Πάτροκλον masculine accusative singular

οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε Τρῶες ἀπ̓ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχἐ ἕλοντο·

21.100-21.102

πρὶν μὲν γὰρ Πάτροκλον ἐπισπεῖν αἴσιμον ἦμαρ τόφρά τί μοι πεφιδέσθαι ἐνὶ φρεσὶ φίλτερον ἦεν Τρώων, καὶ πολλοὺς ζωοὺς ἕλον ἠδ̓ ἐπέρασσα·

[Patroclus]

λίπετ̓

λείπω (103) [Λ] 19.400-19.403

λίπετ̓ 2nd person plural active aorist imperative

20.340

ὣς εἰπὼν λίπεν αὐτόθ̓, ἐπεὶ διεπέφραδε πάντα.

20.406

ὣς ἄρα τόν γ̓ ἐρυγόντα λίπ̓ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ·

αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ̓ ὄχθῃ κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δ̓ ἔσθορε δαίμονι ἶσος φάσγανον οἶον ἔχων, κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα, τύπτε δ̓ ἐπιστροφάδην·

[to leave, quit]

αὐτόθι τεθνηῶτα

θνήσκω (75) [Λ] 19.400-19.403

τεθνηῶτα masculine accusative singular active perfect participle

21.106

ἀλλὰ φίλος θάνε καὶ σύ·

21.608-21.610

οὐ δ̓ ἄρα τοί γ̓ ἔτλαν πόλιος καὶ τείχεος ἐκτὸς μεῖναι ἔτ̓ ἀλλήλους, καὶ γνώμεναι ὅς τε πεφεύγοι ὅς τ̓ ἔθαν̓ ἐν πολέμῳ·

. 19.404τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι

ζυγόν (18) [Λ] 19.404-19.405

ζυγόφι neuter dative plural

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

23.293-23.295

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

[anything which joins two]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 19.404-19.405

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

20.82

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 19.404-19.405

πόδας masculine accusative plural

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

20.157-20.158

κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν ὀρνυμένων ἄμυδις.

[a foot]

αἰόλος

αἰόλος (7) [Λ] 19.404-19.405

αἰόλος masculine nominative singular

22.508-22.510

νῦν δὲ σὲ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι νόσφι τοκήων αἰόλαι εὐλαὶ ἔδονται, ἐπεί κε κύνες κορέσωνται γυμνόν·

5.294-5.296

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ αἰόλα παμφανόωντα, παρέτρεσσαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

7.219-7.223

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον χάλκεον ἑπταβόειον, ὅ οἱ Τυχίος κάμε τεύχων σκυτοτόμων ὄχ̓ ἄριστος Ὕλῃ ἔνι οἰκία ναίων, ὅς οἱ ἐποίησεν σάκος αἰόλον ἑπταβόειον ταύρων ζατρεφέων, ἐπὶ δ̓ ὄγδοον ἤλασε χαλκόν.

[quick-moving]

ἵππος

ἵππος (417) [Λ] 19.404-19.405

ἵππος masculine nominative singular

ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.

τῶν δ̓ ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ ἀνδρῶν ἠδ̓ ἵππων·

20.221-20.222

τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο θήλειαι, πώλοισιν ἀγαλλόμεναι ἀταλῇσι.

[a horse, mare]

19.405Ξάνθος

Ξάνθος (22) [Λ] 19.404-19.405

Ξάνθος masculine nominative singular

Ξάνθε τί μοι θάνατον μαντεύεαι;

Λητοῖ δ̓ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς, ἄντα δ̓ ἄῤ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης, ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον.

[Xanthus(m. of persons and rivers; f. of town)]

, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε

ἠμύω (5) [Λ] 19.404-19.405

ἤμυσε 3rd person singular active aorist indicative

2.147-2.149

ὡς δ̓ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τ̓ ἠμύει ἀσταχύεσσιν, ὣς τῶν πᾶσ̓ ἀγορὴ κινήθη·

2.373-2.374

τώ κε τάχ̓ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος χερσὶν ὑφ̓ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.

4.290-4.291

τώ κε τάχ̓ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος χερσὶν ὑφ̓ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.

[to bow down, sink, drop]

καρήατι

κάρα (59) [Λ] 19.404-19.405

καρήατι neuter dative singular

20.481-20.482

ὃ δὲ φασγάνῳ αὐχένα θείνας τῆλ̓ αὐτῇ πήληκι κάρη βάλε·

22.205-22.207

λαοῖσιν δ̓ ἀνένευε καρήατι δῖος Ἀχιλλεύς, οὐ δ̓ ἔα ἱέμεναι ἐπὶ Ἕκτορι πικρὰ βέλεμνα, μή τις κῦδος ἄροιτο βαλών, ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι.

[the head]

· πᾶσα

πᾶς (546) [Λ] 19.405-19.406

πᾶσα feminine nominative singular

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

πάντες δ̓ Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες τῆσδε μάχης, ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσι σήμερον·

Πηλεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς σίντης, ὅν τε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος·

[all, the whole]

δὲ χαίτη

χαίτη (14) [Λ] 19.405-19.406

χαίτη feminine nominative singular

21.407-21.408

ἑπτὰ δ̓ ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας, τεύχεά τ̓ ἀμφαράβησε·

22.401-22.403

τοῦ δ̓ ἦν ἑλκομένοιο κονίσαλος, ἀμφὶ δὲ χαῖται κυάνεαι πίτναντο, κάρη δ̓ ἅπαν ἐν κονίῃσι κεῖτο πάρος χαρίεν·

23.141-23.142

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

[long, flowing hair]

19.406ζεύγλης ἐξεριποῦσα

ἐξερείπω (3) [Λ] 19.405-19.406

ἐξεριποῦσα feminine nominative singular active aorist participle

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

17.439-17.440

θαλερὴ δ̓ ἐμιαίνετο χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν ἀμφοτέρωθεν.

[to strike off]

παρὰ ζυγὸν

ζυγόν (18) [Λ] 19.405-19.406

ζυγὸν neuter accusative singular

23.293-23.295

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

23.509-23.510

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δ̓ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν·

[anything which joins two]

οὖδας

οὖδας (19) [Λ] 19.405-19.406

οὖδας neuter accusative singular

23.283-23.284

τὸν τώ γ̓ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ̓ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

24.527-24.528

δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων·

[the surface of the earth, the ground, earth]

ἵκανεν

ἱκάνω (61) [Λ] 19.405-19.406

ἵκανεν 3rd person singular active imperfect indicative

22.145-22.147

22.214-22.215

Πηλεΐωνα δ̓ ἵκανε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to come, arrive]

· 19.407αὐδήεντα δ̓ ἔθηκε

τίθημι (194) [Λ] 19.407

ἔθηκε 3rd person singular active aorist indicative

20.181-20.182

ἀτὰρ εἴ κεν ἔμ̓ ἐξεναρίξῃς, οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει·

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν, Αἰνείαν δ̓ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἀείρας.

[to set, put, place]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 19.407

θεὰ feminine nominative singular

21.109

πατρὸς δ̓ εἴμ̓ ἀγαθοῖο, θεὰ δέ με γείνατο μήτηρ·

[a goddess]

λευκώλενος

λευκώλενος (28) [Λ] 19.407

λευκώλενος feminine nominative singular

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

21.377-21.378

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αὐτίκ̓ ἄῤ Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν·

21.418-21.419

τὴν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αὐτίκ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[white-armed]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 19.407

Ἥρη feminine nominative singular

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

20.133

Ἥρη μὴ χαλέπαινε παῤ ἐκ νόον·

[Hera]

· 19.408καὶ λίην σ̓ ἔτι νῦν γε σαώσομεν

σώζω (38) [Λ] 19.408

σαώσομεν 1st person plural active future indicative

21.238-21.239

ζωοὺς δὲ σάω κατὰ καλὰ ῥέεθρα, κρύπτων ἐν δίνῃσι βαθείῃσιν μεγάλῃσι.

Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι·

21.610-21.611

ἀλλ̓ ἐσσυμένως ἐσέχυντο ἐς πόλιν, ὅν τινα τῶν γε πόδες καὶ γοῦνα σαώσαι.

ὄβριμ̓

ὄβριμος (25) [Λ] 19.408

ὄβριμ̓ masculine vocative singular

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος σμερδαλέῳ·

20.266-20.268

οὐ δὲ τότ̓ Αἰνείαο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος ῥῆξε σάκος·

3.357-3.358

διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος, καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο·

[strong, mighty]

Ἀχιλλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.408

Ἀχιλλεῦ masculine vocative singular

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται οὐ δὲ μίνυνθ̓ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.

εἷος μέν ῥ̓ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν, τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς·

[Achilles]

· 19.409ἀλλά τοι ἐγγύθεν ἦμαρ

ἦμαρ (92) [Λ] 19.409

ἦμαρ neuter nominative singular

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

[day]

ὀλέθριον· οὐ δέ τοι ἡμεῖς 19.410αἴτιοι

αἴτιος (10) [Λ] 19.409-19.410

αἴτιοι masculine nominative plural

21.275-21.276

ἄλλος δ̓ οὔ τις μοι τόσον αἴτιος Οὐρανιώνων, ἀλλὰ φίλη μήτηρ, ἥ με ψεύδεσσιν ἔθελγεν·

21.370-21.371

οὐ μέν τοι ἐγὼ τόσον αἴτιός εἰμι ὅσσον οἱ ἄλλοι πάντες, ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοί.

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

[to blame, blameworthy, culpable]

, ἀλλὰ θεός

θεός (400) [Λ] 19.409-19.410

θεός masculine nominative singular

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

[god]

τε μέγας

μέγας (460) [Λ] 19.409-19.410

μέγας masculine nominative singular

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

Λητοῖ δ̓ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς, ἄντα δ̓ ἄῤ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης, ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον.

[big, great]

καὶ Μοῖρα

μοῖρα (47) [Λ] 19.409-19.410

Μοῖρα feminine nominative singular

20.335-20.336

ἀλλ̓ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ, μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

21.82-21.83

νῦν αὖ με τεῇς ἐν χερσὶν ἔθηκε μοῖῤ ὀλοή·

[a part, portion; fate]

κραταιή

κραταιός (11) [Λ] 19.409-19.410

κραταιή feminine nominative singular

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

21.110

ἀλλ̓ ἔπι τοι καὶ ἐμοὶ θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή·

24.131-24.132

οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

[strong, mighty, resistless]

. 19.411οὐ δὲ γὰρ ἡμετέρῃ

ἡμέτερος (38) [Λ] 19.411-19.412

ἡμετέρῃ feminine dative singular

εἰ δ̓ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι, ὄφῤ ἐῢ εἰδῇς ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασι·

[our]

βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τε 19.412Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 19.411-19.412

Τρῶες masculine nominative plural

ἀλλὰ καὶ ἔμπης οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.

ἦ τι περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν μερμηρίζεις;

[Tros]

ἀπ̓ ὤμοιιν

ὦμος (113) [Λ] 19.411-19.412

ὤμοιιν masculine genitive dual

ἔνθα Ποσειδάων κατ̓ ἄῤ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·

21.489-21.492

ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ἀπ̓ ὤμων αἴνυτο τόξα, αὐτοῖσιν δ̓ ἄῤ ἔθεινε παῤ οὔατα μειδιόωσα ἐντροπαλιζομένην·

[shoulder(with the upper arm)]

Πατρόκλου

Πάτροκλος (141) [Λ] 19.411-19.412

Πατρόκλου masculine genitive singular

21.100-21.102

21.107

κάτθανε καὶ Πάτροκλος, ὅ περ σέο πολλὸν ἀμείνων.

[Patroclus]

τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 19.411-19.412

τεύχἐ neuter accusative plural

Ἀχιλεὺς δ̓ ἄῤ ἐνὶ στήθεσσιν ὀρούσας τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

21.300-21.302

τὸ δὲ πᾶν πλῆθ̓ ὕδατος ἐκχυμένοιο, πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ δαὶ κταμένων αἰζηῶν πλῶον καὶ νέκυες·

[a tool, implement]

ἕλοντο

αἱρέω (276) [Λ] 19.411-19.412

ἕλοντο 3rd person plural middle aorist indicative

ἐγχείη δ̓ ἄῤ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη ἱεμένη, διὰ δ̓ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους ἀσπίδος ἀμφιβρότης·

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, αἴ κέ σε χειρότερός περ ἐὼν ἀπὸ θυμὸν ἕλωμαι δουρὶ βαλών, ἐπεὶ ἦ καὶ ἐμὸν βέλος ὀξὺ πάροιθεν.

[to take,(mid.) to choose]

· 19.413ἀλλὰ θεῶν

θεός (400) [Λ] 19.413-19.414

θεῶν masculine genitive plural

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

τίπτ̓ αὖτ̓ ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας;

[god]

ὤριστος

ἄριστος (138) [Λ] 19.413-19.414

ὤριστος masculine nominative singular

21.205-21.208

αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ̓ ἰέναι μετὰ Παίονας ἱπποκορυστάς, οἵ ῥ̓ ἔτι πὰρ ποταμὸν πεφοβήατο δινήεντα, ὡς εἶδον τὸν ἄριστον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ χέρσ̓ ὕπο Πηλεΐδαο καὶ ἄορι ἶφι δαμέντα.

[best]

, ὃν ἠΰκομος

εὔκομος (18) [Λ] 19.413-19.414

ἠΰκομος feminine nominative singular

24.465-24.467

τύνη δ̓ εἰσελθὼν λαβὲ γούνατα Πηλεΐωνος, καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος ἠϋκόμοιο λίσσεο καὶ τέκεος, ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνῃς.

24.602-24.604

καὶ γάρ τ̓ ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου, τῇ περ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάροισιν ὄλοντο ἓξ μὲν θυγατέρες, ἓξ δ̓ υἱέες ἡβώοντες.

1.35-1.36

πολλὰ δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ̓ ὃ γεραιὸς Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ·

[fair-haired]

τέκε

τίκτω (85) [Λ] 19.413-19.414

τέκε 3rd person singular active aorist indicative

ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

Δάρδανος αὖ τέκεθ̓ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα, ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

[to bring into the world]

Λητώ

Λητώ (12) [Λ] 19.413-19.414

Λητώ feminine nominative singular

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

Λητοῖ δ̓ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς, ἄντα δ̓ ἄῤ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης, ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον.

21.497

Λητὼ δὲ προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·

[Leto]

, 19.414ἔκταν̓

κτείνω (91) [Λ] 19.413-19.414

ἔκταν̓ 3rd person singular active aorist indicative

21.95-21.96

μή με κτεῖν̓, ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος Ἕκτορός εἰμι, ὅς τοι ἑταῖρον ἔπεφνεν ἐνηέα τε κρατερόν τε.

[to kill, slay]

ἐνὶ προμάχοισι

πρόμαχος (38) [Λ] 19.413-19.414

προμάχοισι masculine dative plural

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

τὸν δ̓ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι, οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο, καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

3.30-3.32

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς ἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

[fighting before]

καὶ Ἕκτορι

Ἕκτωρ (442) [Λ] 19.413-19.414

Ἕκτορι masculine dative singular

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

20.240

αὐτὰρ ἔμ̓ Ἀγχίσης, Πρίαμος δ̓ ἔτεχ̓ Ἕκτορα δῖον.

20.364-20.365

Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ κέκλεθ̓ ὁμοκλήσας, φάτο δ̓ ἴμεναι ἄντ̓ Ἀχιλῆος·

[Hector]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 19.413-19.414

κῦδος neuter accusative singular

20.502-20.503

ὃ δὲ ἵετο κῦδος ἀρέσθαι Πηλεΐδης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.

ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπ̓ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ αἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι.

21.570

αὐτάρ οἱ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

[glory, renown]

ἔδωκε

δίδωμι (254) [Λ] 19.413-19.414

ἔδωκε 3rd person singular active aorist indicative

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς, δῆσε δ̓ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι, τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι, δῶκε δ̓ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[to give]

. 19.415νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ

πνοή (15) [Λ] 19.415-19.416

πνοιῇ feminine dative singular

20.438-20.440

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ, καὶ τό γ̓ Ἀθήνη πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο ἦκα μάλα ψύξασα·

21.353-21.355

τείροντ̓ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες οἳ κατὰ δίνας, οἳ κατὰ καλὰ ῥέεθρα κυβίστων ἔνθα καὶ ἔνθα πνοιῇ τειρόμενοι πολυμήτιος Ἡφαίστοιο.

23.214-23.215

αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ·

[a blowing, blast, breeze]

Ζεφύροιο

Ζέφυρος (10) [Λ] 19.415-19.416

Ζεφύροιο masculine genitive singular

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

23.200-23.201

οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον εἰλαπίνην δαίνυντο·

23.208-23.211

ἀλλ̓ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

[Zephyrus, the west wind]

θέοιμεν

θέω (62) [Λ] 19.415-19.416

θέοιμεν 1st person plural active present optative

αὖε δ̓ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος ὀξὺ κατ̓ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων, ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

20.226-20.227

αἳ δ̓ ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν, ἄκρον ἐπ̓ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐ δὲ κατέκλων·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

[to run]

, 19.416ἥν περ ἐλαφροτάτην

ἐλαφρός (10) [Λ] 19.415-19.416

ἐλαφροτάτην feminine accusative singular superlative

22.139-22.142

ἠΰτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεηνῶν ῥηϊδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν, ἣ δέ θ̓ ὕπαιθα φοβεῖται, ὃ δ̓ ἐγγύθεν ὀξὺ λεληκὼς ταρφέ̓ ἐπαΐσσει, ἑλέειν τέ ἑ θυμὸς ἀνώγει·

22.287-22.288

καί κεν ἐλαφρότερος πόλεμος Τρώεσσι γένοιτο σεῖο καταφθιμένοιο·

23.627-23.628

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐ δέ τι χεῖρες ὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαΐσσονται ἐλαφραί.

[lightly, buoyantly]

φάσ̓

φημί (406) [Λ] 19.415-19.416

φάσ̓ 3rd person plural active present indicative

ὣς ἔφατο Κρονίδης, πόλεμον δ̓ ἀλίαστον ἔγειρε.

καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

20.187

ἤδη μὲν σέ γέ φημι καὶ ἄλλοτε δουρὶ φοβῆσαι.

[to say, to claim]

ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 19.415-19.416

ἔμμεναι active present infinitive

ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ μόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.

εἷος μέν ῥ̓ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν, τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς·

[to be]

· ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 19.416-19.417

αὐτῷ masculine dative singular

εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι νόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος·

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

19.417μόρσιμόν

μόρσιμος (4) [Λ] 19.416-19.417

μόρσιμόν neuter nominative singular

22.13

οὐ μέν με κτενέεις, ἐπεὶ οὔ τοι μόρσιμός εἰμι.

5.674-5.675

οὐ δ̓ ἄῤ Ὀδυσσῆϊ μεγαλήτορι μόρσιμον ἦεν ἴφθιμον Διὸς υἱὸν ἀποκτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ·

15.613-15.614

ἤδη γάρ οἱ ἐπόρνυε μόρσιμον ἦμαρ Παλλὰς Ἀθηναίη ὑπὸ Πηλεΐδαο βίηφιν.

[appointed by fate, destined]

ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 19.416-19.417

ἐστι 3rd person singular active present indicative

20.97

τὼ οὐκ ἔστ̓ Ἀχιλῆος ἐναντίον ἄνδρα μάχεσθαι·

[to be]

θεῷ

θεός (400) [Λ] 19.416-19.417

θεῷ masculine dative singular

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

τίπτ̓ αὖτ̓ ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας;

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

[god]

τε καὶ ἀνέρι

ἀνήρ (590) [Λ] 19.416-19.417

ἀνέρι masculine dative singular

δεινὸν δὲ βρόντησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε ὑψόθεν·

[a man]

ἶφι δαμῆναι

δαμάζω (105) [Λ] 19.416-19.417

δαμῆναι passive aorist infinitive

φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο νήπιος, οὐ δ̓ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ὡς οὐ ῥηΐδἰ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐ δ̓ ὑποείκειν.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

. 19.418ὣς ἄρα φωνήσαντος

φωνέω (80) [Λ] 19.418

φωνήσαντος masculine genitive singular active aorist participle

20.199

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αἰνείας ἀπαμείβετο φώνησέν τε·

τῷ δὲ μάλ̓ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to produce a sound]

Ἐρινύες

Ἐρινύς (7) [Λ] 19.418

Ἐρινύες feminine nominative plural

21.412-21.414

9.453-9.456

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

[the Erinys]

ἔσχεθον αὐδήν

αὐδή (7) [Λ] 19.418

αὐδήν feminine accusative singular

4.429-4.431

13.756-13.757

οἳ δ̓ ἐς Πανθοΐδην ἀγαπήνορα Πουλυδάμαντα πάντες ἐπεσσεύοντ̓, ἐπεὶ Ἕκτορος ἔκλυον αὐδήν.

[the human voice, speech]

. 19.419τὸν δὲ μέγ̓

μέγας (460) [Λ] 19.419

μέγ̓ neuter accusative singular

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[big, great]

ὀχθήσας

ὀχθέω (20) [Λ] 19.419

ὀχθήσας masculine nominative singular active aorist participle

20.342-20.343

ὃ δ̓ ἔπειτα μέγ̓ ἔξιδεν ὀφθαλμοῖσιν, ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

21.53

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

21.552

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[to be sorely angered, to be vexed in spirit]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 19.419

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

20.82

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

20.430

τὸν δ̓ οὐ ταρβήσας προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 19.419

πόδας masculine accusative plural

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

20.157-20.158

κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν ὀρνυμένων ἄμυδις.

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 19.419

ὠκὺς masculine nominative singular

21.222

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

21.251-21.253

Πηλεΐδης δ̓ ἀπόρουσεν ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή, αἰετοῦ οἴματ̓ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος, ὅς θ̓ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 19.419

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται οὐ δὲ μίνυνθ̓ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

[Achilles]

· 19.420Ξάνθε

Ξάνθος (22) [Λ] 19.420

Ξάνθε masculine vocative singular

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

[Xanthus(m. of persons and rivers; f. of town)]

τί μοι θάνατον

θάνατος (78) [Λ] 19.420

θάνατον masculine accusative singular

20.337-20.338

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ Ἀχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ, θαρσήσας δὴ ἔπειτα μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι·

οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι ἔσσεται, ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο.

[death]

μαντεύεαι

μαντεύομαι (4) [Λ] 19.420

μαντεύεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

1.107-1.108

αἰεί τοι τὰ κάκ̓ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ̓ οὔτέ τί πω εἶπας ἔπος οὔ τ̓ ἐτέλεσσας·

2.299-2.300

τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατ̓ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμεν ἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.

16.859

Πατρόκλεις τί νύ μοι μαντεύεαι αἰπὺν ὄλεθρον;

[to divine, prophesy, presage]

; οὐ δέ τί σε χρή. 19.421εὖ νυ τὸ οἶδα

οἶδα (132) [Λ] 19.421-19.422

οἶδα 1st person singular active perfect indicative

Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς ἠμὲν κερτομίας ἠδ̓ αἴσυλα μυθήσασθαι.

[to know]

καὶ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 19.421-19.422

αὐτὸς masculine nominative singular

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ὅ μοι μόρος

μόρος (7) [Λ] 19.421-19.422

μόρος masculine nominative singular

ἀλλὰ καὶ ὧς ὀλέεσθε κακὸν μόρον, εἰς ὅ κε πάντες τίσετε Πατρόκλοιο φόνον καὶ λοιγὸν Ἀχαιῶν, οὓς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνετε νόσφιν ἐμεῖο.

μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος ἐϋδμήτοιο πόληος μὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ.

22.279-22.280

ἤμβροτες, οὐ δ̓ ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ἐκ Διὸς ἠείδης τὸν ἐμὸν μόρον, ἦ τοι ἔφης γε·

[man's appointed doom, fate, destiny]

ἐνθάδ̓ ὀλέσθαι

ὄλλυμι (89) [Λ] 19.421-19.422

ὀλέσθαι middle aorist infinitive

μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ.

20.302-20.305

τὸν δ̓ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι, οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο, καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

[to destroy, make an end of]

19.422νόσφι φίλου

φίλος (342) [Λ] 19.421-19.422

φίλου masculine genitive singular

τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται σήμερον·

20.347-20.348

ἦ ῥα καὶ Αἰνείας φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν ἦεν·

[friend; loved, beloved, dear]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 19.421-19.422

πατρὸς masculine genitive singular

δεινὸν δὲ βρόντησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε ὑψόθεν·

αὐτὰρ ἐγὼ τὴν πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί, ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ἦγον·

[a father]

καὶ μητέρος

μήτηρ (103) [Λ] 19.421-19.422

μητέρος feminine genitive singular

ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι, μητρὸς δ̓ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστ̓ Ἀφροδίτη·

[a mother]

· ἀλλὰ καὶ ἔμπης 19.423οὐ λήξω

λήγω (15) [Λ] 19.422-19.423

λήξω 1st person singular active future indicative

21.224-21.226

Τρῶας δ̓ οὐ πρὶν λήξω ὑπερφιάλους ἐναρίζων, πρὶν ἔλσαι κατὰ ἄστυ καὶ Ἕκτορι πειρηθῆναι ἀντιβίην, ἤ κέν με δαμάσσεται, ἦ κεν ἐγὼ τόν.

οὐ δέ τ̓ ἔληγε θεὸς μέγας, ὦρτο δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἀκροκελαινιόων, ἵνα μιν παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

οὐ δὲ Σκάμανδρος ἔληγε τὸ ὃν μένος, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον χώετο Πηλεΐωνι, κόρυσσε δὲ κῦμα ῥόοιο ὑψόσ̓ ἀειρόμενος, Σιμόεντι δὲ κέκλετ̓ ἀΰσας·

[to stay, abate]

πρὶν Τρῶας

Τρώς (599) [Λ] 19.422-19.423

Τρῶας masculine accusative plural

ἦ τι περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν μερμηρίζεις;

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι ἔρχεσθ̓ ὄφῤ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἀμφοτέροισι δ̓ ἀρήγεθ̓ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

[Tros]

ἅδην ἐλάσαι

ἐλαύνω (103) [Λ] 19.422-19.423

ἐλάσαι active aorist infinitive

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος σμερδαλέῳ·

ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δ̓ ἄῤ ἔτι τρεῖς ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων, τὰς δύο χαλκείας, δύο δ̓ ἔνδοθι κασσιτέροιο, τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥ̓ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

[to drive, drive on, set in motion]

πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 19.422-19.423

πολέμοιο masculine genitive singular

τῶν γὰρ νῦν ἄγχιστα μάχη πόλεμός τε δέδηε.

ὣς ἔφατο Κρονίδης, πόλεμον δ̓ ἀλίαστον ἔγειρε.

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

[battle, fight, war]

. 19.424ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις

πρότερος (96) [Λ] 19.424

πρώτοις masculine dative plural

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

21.89-21.91

τῆς δὲ δύω γενόμεσθα, σὺ δ̓ ἄμφω δειροτομήσεις, ἤτοι τὸν πρώτοισι μετὰ πρυλέεσσι δάμασσας ἀντίθεον Πολύδωρον, ἐπεὶ βάλες ὀξέϊ δουρί·

[before, earlier]

ἰάχων

ἰάχω (31) [Λ] 19.424

ἰάχων masculine nominative singular active present participle

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

[to cry, shout, shriek]

ἔχε

ἔχω (431) [Λ] 19.424

ἔχε 3rd person singular active imperfect indicative

εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται οὐ δὲ μίνυνθ̓ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεΐωνα.

βὰν δ̓ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[to have]

μώνυχας

μῶνυξ (16) [Λ] 19.424

μώνυχας masculine accusative plural

ὡς δ̓ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, ῥίμφά τε λέπτ̓ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ̓ ἐριμύκων, ὣς ὑπ̓ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας·

21.130-21.132

οὐ δ̓ ὑμῖν ποταμός περ ἐΰρροος ἀργυροδίνης ἀρκέσει, ᾧ δὴ δηθὰ πολέας ἱερεύετε ταύρους, ζωοὺς δ̓ ἐν δίνῃσι καθίετε μώνυχας ἵππους.

21.520-21.521

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Τρῶας ὁμῶς αὐτούς τ̓ ὄλεκεν καὶ μώνυχας ἵππους.

[with a single]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 19.424

ἵππους masculine accusative plural