ILIAD Elucidated - Book 8

8.1Ἠὼς

ἠώς (44) [Λ] 8.1-8.3

Ἠὼς feminine nominative singular

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[the morning red, daybreak, dawn]

μὲν κροκόπεπλος

κροκόπεπλος (4) [Λ] 8.1-8.3

κροκόπεπλος feminine nominative singular

19.1-19.2

Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἀπ̓ Ὠκεανοῖο ῥοάων ὄρνυθ̓, ἵν̓ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·

23.226-23.228

ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν, ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς, τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

[with yellow veil]

ἐκίδνατο

κίδναμαι (3) [Λ] 8.1-8.3

ἐκίδνατο 3rd person singular passive imperfect indicative

23.226-23.228

ἦμος δ̓ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν, ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς, τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

[to be spread abroad]

πᾶσαν

πᾶς (546) [Λ] 8.1-8.3

πᾶσαν feminine accusative singular

8.4

αὐτὸς δέ σφ̓ ἀγόρευε, θεοὶ δ̓ ὑπὸ πάντες ἄκουον·

8.5-8.6

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

8.5-8.6

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

[all, the whole]

ἐπ̓ αἶαν

αἶα (14) [Λ] 8.1-8.3

αἶαν feminine accusative singular

9.505-9.507

ἣ δ̓ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας πολλὸν ὑπεκπροθέει, φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

11.816-11.818

ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὣς ἄῤ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.

13.1-13.6

Ζεὺς δ̓ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ πέλασσε, τοὺς μὲν ἔα παρὰ τῇσι πόνον τ̓ ἐχέμεν καὶ ὀϊζὺν νωλεμέως, αὐτὸς δὲ πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινὼ νόσφιν ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν καθορώμενος αἶαν Μυσῶν τ̓ ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν ἱππημολγῶν γλακτοφάγων Ἀβίων τε δικαιοτάτων ἀνθρώπων.

[land]

, 8.2Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 8.1-8.3

Ζεὺς masculine nominative singular

8.21-8.22

ἀλλ̓ οὐκ ἂν ἐρύσαιτ̓ ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δὲ Ζῆν̓ ὕπατον μήστωῤ, οὐ δ̓ εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε.

8.38

τὴν δ̓ ἐπιμειδήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

8.140

ἦ οὐ γιγνώσκεις ὅ τοι ἐκ Διὸς οὐχ ἕπετ̓ ἀλκή;

[Zeus]

δὲ θεῶν

θεός (400) [Λ] 8.1-8.3

θεῶν masculine genitive plural

8.4

αὐτὸς δέ σφ̓ ἀγόρευε, θεοὶ δ̓ ὑπὸ πάντες ἄκουον·

8.5-8.6

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

8.7-8.9

μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτέ τις ἄρσην πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος, ἀλλ̓ ἅμα πάντες αἰνεῖτ̓, ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα.

[god]

ἀγορὴν

ἀγορά (42) [Λ] 8.1-8.3

ἀγορὴν feminine accusative singular

8.489-8.491

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι, ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

9.13

ἷζον δ̓ εἰν ἀγορῇ τετιηότες·

[an assembly of the people]

ποιήσατο

ποιέω (38) [Λ] 8.1-8.3

ποιήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

8.489-8.491

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι, ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

[to make, to do]

τερπικέραυνος

τερπικέραυνος (8) [Λ] 8.1-8.3

τερπικέραυνος masculine nominative singular

11.772-11.774

γέρων δ̓ ἱππηλάτα Πηλεὺς πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ αὐλῆς ἐν χόρτῳ·

12.252-12.254

ἐπὶ δὲ Ζεὺς τερπικέραυνος ὦρσεν ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν, ἥ ῥ̓ ἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν·

16.232

Δία δ̓ οὐ λάθε τερπικέραυνον·

[delighting in thunder]

8.3ἀκροτάτῃ

ἄκρος (43) [Λ] 8.1-8.3

ἀκροτάτῃ feminine dative singular superlative

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

8.557-8.558

ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι·

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[at the furthest point]

κορυφῇ

κορυφή (23) [Λ] 8.1-8.3

κορυφῇ feminine dative singular

8.51-8.52

αὐτὸς δ̓ ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

11.181-11.184

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλεν ὑπὸ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος ἵξεσθαι, τότε δή ῥα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε Ἴδης ἐν κορυφῇσι καθέζετο πιδηέσσης οὐρανόθεν καταβάς·

[the head, top, highest point;]

πολυδειράδος Οὐλύμποιο

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.1-8.3

Οὐλύμποιο masculine genitive singular

8.10-8.12

ὃν δ̓ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήσω ἐλθόντ̓ ἢ Τρώεσσιν ἀρηγέμεν ἢ Δαναοῖσι πληγεὶς οὐ κατὰ κόσμον ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ·

8.25-8.26

σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο δησαίμην, τὰ δέ κ̓ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.

8.198-8.200

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη, σείσατο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ, ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον, καί ῥα Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἀντίον ηὔδα·

[Olympus]

· 8.4αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 8.4

αὐτὸς masculine nominative singular

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

8.41-8.45

ὣς εἰπὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, μάστιξεν δ̓ ἐλάαν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δέ σφ̓ ἀγόρευε, θεοὶ

θεός (400) [Λ] 8.4

θεοὶ masculine nominative plural

8.5-8.6

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

8.7-8.9

8.10-8.12

ὃν δ̓ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήσω ἐλθόντ̓ ἢ Τρώεσσιν ἀρηγέμεν ἢ Δαναοῖσι πληγεὶς οὐ κατὰ κόσμον ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ·

[god]

δ̓ ὑπὸ πάντες

πᾶς (546) [Λ] 8.4

πάντες masculine nominative plural

8.5-8.6

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

8.5-8.6

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

8.7-8.9

μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτέ τις ἄρσην πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος, ἀλλ̓ ἅμα πάντες αἰνεῖτ̓, ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα.

[all, the whole]

ἄκουον

ἀκούω (71) [Λ] 8.4

ἄκουον 3rd person plural active imperfect indicative

8.319

ὃ δ̓ ἄῤ οὐκ ἀπίθησεν ἀκούσας.

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

[to hear]

· 8.5κέκλυτέ

κλύω (50) [Λ] 8.5-8.6

κέκλυτέ 2nd person plural active aorist imperative

8.497

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ̓ ἐπίκουροι·

9.79

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

[to hear]

μευ πάντές

πᾶς (546) [Λ] 8.5-8.6

πάντές masculine vocative plural

8.5-8.6

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

8.7-8.9

8.18

εἰ δ̓ ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες·

[all, the whole]

τε θεοὶ

θεός (400) [Λ] 8.5-8.6

θεοὶ masculine vocative plural

8.7-8.9

8.10-8.12

8.17

γνώσετ̓ ἔπειθ̓ ὅσον εἰμὶ θεῶν κάρτιστος ἁπάντων.

[god]

πᾶσαί

πᾶς (546) [Λ] 8.5-8.6

πᾶσαί feminine vocative plural

8.7-8.9

8.18

εἰ δ̓ ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες·

8.19-8.20

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ̓ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

[all, the whole]

τε θέαιναι, 8.6ὄφῤ εἴπω

εἶπον (279) [Λ] 8.5-8.6

εἴπω 1st person singular active aorist subjunctive

8.41-8.45

ὣς εἰπὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, μάστιξεν δ̓ ἐλάαν·

8.146

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

8.152

ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος, οἷον ἔειπες.

[to speak, say]

τά με θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 8.5-8.6

θυμὸς masculine nominative singular

8.39-8.40

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

8.90-8.91

καί νύ κεν ἔνθ̓ ὁ γέρων ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσι

στῆθος (138) [Λ] 8.5-8.6

στήθεσσι neuter dative plural

8.119-8.121

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρτεν, ὃ δ̓ ἡνίοχον θεράποντα υἱὸν ὑπερθύμου Θηβαίου Ἠνιοπῆα ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

8.258-8.259

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

8.302-8.305

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓, ὃ δ̓ ἀμύμονα Γοργυθίωνα υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ, τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

[the breast]

κελεύει

κελεύω (101) [Λ] 8.5-8.6

κελεύει 3rd person singular active present indicative

8.35

ἀλλ̓ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ̓ ὡς σὺ κελεύεις·

8.317-8.319

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου, Κεβριόνην δ̓ ἐκέλευσεν ἀδελφεὸν ἐγγὺς ἐόντα ἵππων ἡνί̓ ἑλεῖν·

8.466

ἀλλ̓ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ̓, εἰ σὺ κελεύεις·

[to urge]

. 8.7μήτέ τις οὖν θήλεια

θῆλυς (8) [Λ] 8.7-8.9

θήλεια feminine nominative singular

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

11.677-11.681

ληΐδα δ̓ ἐκ πεδίου συνελάσσαμεν ἤλιθα πολλὴν πεντήκοντα βοῶν ἀγέλας, τόσα πώεα οἰῶν, τόσσα συῶν συβόσια, τόσ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν, ἵππους δὲ ξανθὰς ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα πάσας θηλείας, πολλῇσι δὲ πῶλοι ὑπῆσαν.

19.96-19.99

ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.

[female]

θεὸς

θεός (400) [Λ] 8.7-8.9

θεὸς feminine nominative singular

8.10-8.12

8.17

γνώσετ̓ ἔπειθ̓ ὅσον εἰμὶ θεῶν κάρτιστος ἁπάντων.

8.18

εἰ δ̓ ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες·

[god]

τό γε μήτέ τις ἄρσην

ἄρσην (3) [Λ] 8.7-8.9

ἄρσην masculine nominative singular

12.451-12.455

ὡς δ̓ ὅτε ποιμὴν ῥεῖα φέρει πόκον ἄρσενος οἰὸς χειρὶ λαβὼν ἑτέρῃ, ὀλίγον τέ μιν ἄχθος ἐπείγει, ὣς Ἕκτωρ ἰθὺς σανίδων φέρε λᾶαν ἀείρας, αἵ ῥα πύλας εἴρυντο πύκα στιβαρῶς ἀραρυίας δικλίδας ὑψηλάς·

7.313-7.315

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο, τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἄρσενα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι.

[male]

8.8πειράτω

πειράω (40) [Λ] 8.7-8.9

πειράτω 3rd person singular active present imperative

8.18

εἰ δ̓ ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες·

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

[to attempt, endeavour, try]

διακέρσαι ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 8.7-8.9

ἐμὸν neuter accusative singular

8.105-8.108

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι, οὕς ποτ̓ ἀπ̓ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.

8.109-8.111

τούτω μὲν θεράποντε κομείτων, τώδε δὲ νῶϊ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοις ἰθύνομεν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ εἴσεται εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται ἐν παλάμῃσιν.

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

[mine]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 8.7-8.9

ἔπος neuter accusative singular

8.99-8.101

Τυδεΐδης δ̓ αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη, στῆ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.494-8.496

πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης, τῷ ὅ γ̓ ἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα·

[a word]

, ἀλλ̓ ἅμα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 8.7-8.9

πάντες masculine nominative plural

8.18

εἰ δ̓ ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες·

8.19-8.20

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ̓ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

8.19-8.20

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ̓ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

[all, the whole]

8.9αἰνεῖτ̓

αἰνέω (5) [Λ] 8.7-8.9

αἰνεῖτ̓ 2nd person plural active present imperative

10.249

Τυδεΐδη μήτ̓ ἄρ με μάλ̓ αἴνεε μήτέ τι νείκει·

23.551-23.552

τῶν οἱ ἔπειτ̓ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σ̓ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

[(to tell;) to praise, approve, acquiesce in]

, ὄφρα τάχιστα

ταχύς (91) [Λ] 8.7-8.9

τάχιστα neuter accusative plural

8.247-8.248

αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρὸν ἔχοντ̓ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

[quick, swift, fleet]

τελευτήσω

τελευτάω (7) [Λ] 8.7-8.9

τελευτήσω 1st person singular active aorist subjunctive

13.99-13.104

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι δεινόν, ὃ οὔ ποτ̓ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον, Τρῶας ἐφ̓ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθ̓ ὕλην θώων παρδαλίων τε λύκων τ̓ ἤϊα πέλονται αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐ δ̓ ἔπι χάρμη·

13.374-13.376

Ὀθρυονεῦ περὶ δή σε βροτῶν αἰνίζομ̓ ἁπάντων εἰ ἐτεὸν δὴ πάντα τελευτήσεις ὅσ̓ ὑπέστης Δαρδανίδῃ Πριάμῳ·

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

[to complete, finish, accomplish; pple. finally, in the end]

τάδε ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 8.7-8.9

ἔργα neuter accusative plural

8.130-8.132

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[work]

. 8.10ὃν δ̓ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν

θεός (400) [Λ] 8.10-8.12

θεῶν masculine genitive plural

8.17

γνώσετ̓ ἔπειθ̓ ὅσον εἰμὶ θεῶν κάρτιστος ἁπάντων.

8.18

εἰ δ̓ ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες·

8.19-8.20

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ̓ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

[god]

ἐθέλοντα

ἐθέλω (158) [Λ] 8.10-8.12

ἐθέλοντα masculine accusative singular active present participle

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

8.39-8.40

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

8.142-8.143

ὕστερον αὖτε καὶ ἡμῖν, αἴ κ̓ ἐθέλῃσι, δώσει·

[to will, wish, purpose]

νοήσω

νοέω (79) [Λ] 8.10-8.12

νοήσω 1st person singular active aorist subjunctive

8.90-8.91

καί νύ κεν ἔνθ̓ ὁ γέρων ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

8.130-8.132

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

[to perceive by the eyes, observe, notice]

8.11ἐλθόντ̓

ἔρχομαι (338) [Λ] 8.10-8.12

ἐλθόντ̓ masculine accusative singular active aorist participle

8.10-8.12

ὃν δ̓ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήσω ἐλθόντ̓ ἢ Τρώεσσιν ἀρηγέμεν ἢ Δαναοῖσι πληγεὶς οὐ κατὰ κόσμον ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ·

8.87-8.90

ὄφῤ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε φασγάνῳ ἀΐσσων, τόφῤ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι ἦλθον ἀν̓ ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες Ἕκτορα·

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

[to come]

ἢ Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 8.10-8.12

Τρώεσσιν masculine dative plural

8.51-8.52

αὐτὸς δ̓ ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

8.55-8.56

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν ὁπλίζοντο παυρότεροι·

8.70-8.72

ἐν δ̓ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών·

[Tros]

ἀρηγέμεν

ἀρήγω (18) [Λ] 8.10-8.12

ἀρηγέμεν active present infinitive

11.241-11.243

ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον οἰκτρὸς ἀπὸ μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων, κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλὰ δ̓ ἔδωκε·

12.67-12.70

εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζει Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετ̓ ἀρήγειν, ἦ τ̓ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι, νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς·

13.8-13.9

οὐ γὰρ ὅ γ̓ ἀθανάτων τινα ἔλπετο ὃν κατὰ θυμὸν ἐλθόντ̓ ἢ Τρώεσσιν ἀρηξέμεν ἢ Δαναοῖσιν.

[to help, aid, succour]

ἢ Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 8.10-8.12

Δαναοῖσι masculine dative plural

8.161-8.162

Τυδεΐδη περὶ μέν σε τίον Δαναοὶ ταχύπωλοι ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσι·

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

[the Danaans]

8.12πληγεὶς

πλήσσω (31) [Λ] 8.10-8.12

πληγεὶς masculine nominative singular passive aorist participle

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

10.488-10.493

ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς τὸν δ̓ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε, τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι ῥεῖα διέλθοιεν μη δὲ τρομεοίατο θυμῷ νεκροῖς ἀμβαίνοντες·

11.240

τὸν δ̓ ἄορι πλῆξ̓ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

[to strike, smite]

οὐ κατὰ κόσμον

κόσμος (11) [Λ] 8.10-8.12

κόσμον masculine accusative singular

10.471-10.473

οἳ δ̓ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες, ἔντεα δέ σφιν καλὰ παῤ αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο εὖ κατὰ κόσμον τριστοιχί·

11.47-11.50

ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ̓ ἐπὶ τάφρῳ, αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες ῥώοντ̓·

12.84-12.85

ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ̓ ἐπὶ τάφρῳ·

[order]

ἐλεύσεται

ἔρχομαι (338) [Λ] 8.10-8.12

ἐλεύσεται 3rd person singular middle future indicative

8.87-8.90

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

[to come]

Οὔλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.10-8.12

Οὔλυμπον masculine accusative singular

8.25-8.26

σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο δησαίμην, τὰ δέ κ̓ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.

8.198-8.200

8.393-8.395

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι, τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ̓ ἐπιθεῖναι.

[Olympus]

δέ· 8.13ἤ μιν ἑλὼν

αἱρέω (276) [Λ] 8.13-8.16

ἑλὼν masculine nominative singular active aorist participle

8.53-8.54

οἳ δ̓ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δ̓ αὐτοῦ θωρήσσοντο.

8.76-8.77

οἳ δὲ ἰδόντες θάμβησαν, καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν.

8.105-8.108

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι, οὕς ποτ̓ ἀπ̓ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.

[to take,(mid.) to choose]

ῥίψω

ῥίπτω (11) [Λ] 8.13-8.16

ῥίψω 1st person singular active future indicative

15.22-15.24

ὃν δὲ λάβοιμι ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφῤ ἂν ἵκηται γῆν ὀλιγηπελέων·

19.130-19.131

ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπ̓ οὐρανοῦ ἀστερόεντος χειρὶ περιστρέψας·

19.267-19.268

τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν·

[to throw, cast, hurl]

ἐς Τάρταρον ἠερόεντα

ἠερόεις (5) [Λ] 8.13-8.16

ἠερόεντα masculine accusative singular

12.237-12.240

τύνη δ̓ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις πείθεσθαι, τῶν οὔ τι μετατρέπομ̓ οὐ δ̓ ἀλεγίζω εἴτ̓ ἐπὶ δεξί̓ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, εἴτ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

21.55-21.58

ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος, οἷον δὴ καὶ ὅδ̓ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος·

[hazy, murky]

8.14τῆλε μάλ̓, ἧχι βάθιστον

βαθύς (31) [Λ] 8.13-8.16

βάθιστον neuter nominative singular

8.336

οἳ δ̓ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·

8.477-8.481

σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω χωομένης, οὐ δ̓ εἴ κε τὰ νείατα πείραθ̓ ἵκηαι γαίης καὶ πόντοιο, ἵν̓ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔ τ̓ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο τέρποντ̓ οὔ τ̓ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·

10.352-10.353

αἱ γάρ τε βοῶν προφερέστεραί εἰσιν ἑλκέμεναι νειοῖο βαθείης πηκτὸν ἄροτρον·

[deep]

ὑπὸ χθονός

χθών (54) [Λ] 8.13-8.16

χθονός feminine genitive singular

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

8.150

τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών.

8.274-8.277

Ὀρσίλοχον μὲν πρῶτα καὶ Ὄρμενον ἠδ̓ Ὀφελέστην Δαίτορά τε Χρομίον τε καὶ ἀντίθεον Λυκοφόντην καὶ Πολυαιμονίδην Ἀμοπάονα καὶ Μελάνιππον, πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

[the earth, ground]

ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 8.13-8.16

ἐστι 3rd person singular active present indicative

8.13-8.16

ἤ μιν ἑλὼν ῥίψω ἐς Τάρταρον ἠερόεντα τῆλε μάλ̓, ἧχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον, ἔνθα σιδήρειαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδός, τόσσον ἔνερθ̓ Ἀΐδεω ὅσον οὐρανός ἐστ̓ ἀπὸ γαίης·

8.17

γνώσετ̓ ἔπειθ̓ ὅσον εἰμὶ θεῶν κάρτιστος ἁπάντων.

8.27

τόσσον ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ θεῶν περί τ̓ εἴμ̓ ἀνθρώπων.

[to be]

βέρεθρον, 8.15ἔνθα σιδήρειαί

σιδήρεος (9) [Λ] 8.13-8.16

σιδήρειαί feminine nominative plural

17.424-17.425

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δἰ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

22.357

ἦ γὰρ σοί γε σιδήρεος ἐν φρεσὶ θυμός.

23.177

ἐν δὲ πυρὸς μένος ἧκε σιδήρεον ὄφρα νέμοιτο.

[made of iron]

τε πύλαι

πύλη (59) [Λ] 8.13-8.16

πύλαι feminine nominative plural

8.58-8.59

πᾶσαι δ̓ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ̓ ἔσσυτο λαός, πεζοί θ̓ ἱππῆές τε·

8.393-8.395

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι, τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ̓ ἐπιθεῖναι.

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

[one wing of a pair of double gates]

καὶ χάλκεος

χάλκεος (53) [Λ] 8.13-8.16

χάλκεος masculine nominative singular

11.32-11.35

ἂν δ̓ ἕλετ̓ ἀμφιβρότην πολυδαίδαλον ἀσπίδα θοῦριν καλήν, ἣν πέρι μὲν κύκλοι δέκα χάλκεοι ἦσαν, ἐν δέ οἱ ὀμφαλοὶ ἦσαν ἐείκοσι κασσιτέροιο λευκοί, ἐν δὲ μέσοισιν ἔην μέλανος κυάνοιο.

11.241-11.243

ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον οἰκτρὸς ἀπὸ μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων, κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλὰ δ̓ ἔδωκε·

13.29-13.30

τοὶ δὲ πέτοντο ῥίμφα μάλ̓, οὐ δ̓ ὑπένερθε διαίνετο χάλκεος ἄξων·

[of copper]

οὐδός

οὐδός (7) [Λ] 8.13-8.16

οὐδός masculine nominative singular

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

9.581-9.583

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

[a threshold]

, 8.16τόσσον

τόσος (69) [Λ] 8.13-8.16

τόσσον neuter accusative singular

8.27

τόσσον ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ θεῶν περί τ̓ εἴμ̓ ἀνθρώπων.

8.407

Ἥρῃ δ̓ οὔ τι τόσον νεμεσίζομαι οὐ δὲ χολοῦμαι·

8.421

Ἥρῃ δ̓ οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐ δὲ χολοῦται·

[so great, so vast]

ἔνερθ̓ Ἀΐδεω

Ἀΐδης (12) [Λ] 8.13-8.16

Ἀΐδεω masculine genitive singular

8.366-8.369

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδἐ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο, οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.

8.366-8.369

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδἐ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο, οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.

9.158-9.159

Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ̓ ἀδάμαστος, τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·

ὅσον

ὅσος (138) [Λ] 8.13-8.16

ὅσον neuter accusative singular

8.17

γνώσετ̓ ἔπειθ̓ ὅσον εἰμὶ θεῶν κάρτιστος ἁπάντων.

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

[as much/many as]

οὐρανός

οὐρανός (55) [Λ] 8.13-8.16

οὐρανός masculine nominative singular

8.45-8.46

τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην μεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

[heaven]

ἐστ̓

εἰμί (1088) [Λ] 8.13-8.16

ἐστ̓ 3rd person singular active present indicative

8.17

γνώσετ̓ ἔπειθ̓ ὅσον εἰμὶ θεῶν κάρτιστος ἁπάντων.

8.27

τόσσον ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ θεῶν περί τ̓ εἴμ̓ ἀνθρώπων.

8.27

τόσσον ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ θεῶν περί τ̓ εἴμ̓ ἀνθρώπων.

[to be]

ἀπὸ γαίης

γαῖα (125) [Λ] 8.13-8.16

γαίης feminine genitive singular

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

8.45-8.46

τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην μεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.

8.64-8.65

ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα.

[a land, country]

· 8.17γνώσετ̓

γιγνώσκω (73) [Λ] 8.17

γνώσετ̓ 3rd person singular middle future indicative

8.140

ἦ οὐ γιγνώσκεις ὅ τοι ἐκ Διὸς οὐχ ἕπετ̓ ἀλκή;

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

ἔπειθ̓ ὅσον

ὅσος (138) [Λ] 8.17

ὅσον neuter accusative singular

8.205-8.207

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

8.294-8.296

οὐ μέν τοι ὅση δύναμίς γε πάρεστι παύομαι, ἀλλ̓ ἐξ οὗ προτὶ Ἴλιον ὠσάμεθ̓ αὐτοὺς ἐκ τοῦ δὴ τόξοισι δεδεγμένος ἄνδρας ἐναίρω.

[as much/many as]

εἰμὶ

εἰμί (1088) [Λ] 8.17

εἰμὶ 1st person singular active present indicative

8.27

τόσσον ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ θεῶν περί τ̓ εἴμ̓ ἀνθρώπων.

8.27

τόσσον ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ θεῶν περί τ̓ εἴμ̓ ἀνθρώπων.

8.39-8.40

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

[to be]

θεῶν

θεός (400) [Λ] 8.17

θεῶν masculine genitive plural

8.18

εἰ δ̓ ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες·

8.19-8.20

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ̓ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

8.27

τόσσον ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ θεῶν περί τ̓ εἴμ̓ ἀνθρώπων.

[god]

κάρτιστος

κράτιστος (10) [Λ] 8.17

κάρτιστος masculine nominative singular

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

20.243

ὃ γὰρ κάρτιστος ἁπάντων.

21.251-21.253

Πηλεΐδης δ̓ ἀπόρουσεν ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή, αἰετοῦ οἴματ̓ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος, ὅς θ̓ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν·

[strongest, mightiest]

ἁπάντων

ἅπας (52) [Λ] 8.17

ἁπάντων masculine genitive plural

9.158-9.159

Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ̓ ἀδάμαστος, τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·

9.585-9.586

πολλὰ δ̓ ἑταῖροι, οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·

9.590-9.592

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις λίσσετ̓ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα κήδἐ, ὅσ̓ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

[quite all, the whole]

. 8.18εἰ δ̓ ἄγε πειρήσασθε

πειράω (40) [Λ] 8.18

πειρήσασθε 2nd person plural middle aorist imperative

9.179-9.181

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

10.442-10.445

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν νῦν νηυσὶ πελάσσετον ὠκυπόροισιν, ἠέ με δήσαντες λίπετ̓ αὐτόθι νηλέϊ δεσμῷ, ὄφρά κεν ἔλθητον καὶ πειρηθῆτον ἐμεῖο ἠὲ κατ̓ αἶσαν ἔειπον ἐν ὑμῖν, ἦε καὶ οὐκί.

[to attempt, endeavour, try]

θεοὶ

θεός (400) [Λ] 8.18

θεοὶ masculine nominative plural

8.19-8.20

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ̓ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

8.27

τόσσον ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ θεῶν περί τ̓ εἴμ̓ ἀνθρώπων.

8.49-8.50

ἔνθ̓ ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε λύσας ἐξ ὀχέων, κατὰ δ̓ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν.

[god]

ἵνα εἴδετε

οἶδα (132) [Λ] 8.18

εἴδετε 2nd person plural active perfect subjunctive

8.31-8.32

ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη ὕπατε κρειόντων εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἐπιεικτόν·

8.109-8.111

τούτω μὲν θεράποντε κομείτων, τώδε δὲ νῶϊ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοις ἰθύνομεν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ εἴσεται εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται ἐν παλάμῃσιν.

8.366-8.369

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδἐ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο, οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.

[to know]

πάντες

πᾶς (546) [Λ] 8.18

πάντες masculine nominative plural

8.19-8.20

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ̓ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

8.19-8.20

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ̓ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

8.25-8.26

σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο δησαίμην, τὰ δέ κ̓ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.

[all, the whole]

· 8.19σειρὴν χρυσείην

χρύσεος (75) [Λ] 8.19-8.20

χρυσείην feminine accusative singular

8.41-8.45

ὣς εἰπὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, μάστιξεν δ̓ ἐλάαν·

8.41-8.45

ὣς εἰπὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, μάστιξεν δ̓ ἐλάαν·

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

[golden, of gold, decked]

ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες

κρεμάννυμι (4) [Λ] 8.19-8.20

κρεμάσαντες masculine vocative plural active aorist participle

15.18-15.20

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ̓ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον ἄρρηκτον;

15.20-15.21

σὺ δ̓ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν ἐκρέμω·

7.81-7.86

εἰ δέ κ̓ ἐγὼ τὸν ἕλω, δώῃ δέ μοι εὖχος Ἀπόλλων, τεύχεα σύλησας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν, καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο, τὸν δὲ νέκυν ἐπὶ νῆας ἐϋσσέλμους ἀποδώσω, ὄφρά ἑ ταρχύσωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί, σῆμά τέ οἱ χεύωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ.

[to hang, hang up]

8.20πάντές

πᾶς (546) [Λ] 8.19-8.20

πάντές masculine vocative plural

8.19-8.20

σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ̓ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·

8.25-8.26

σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο δησαίμην, τὰ δέ κ̓ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.

8.28-8.29

ὣς ἔφαθ̓, οἱ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

[all, the whole]

τ̓ ἐξάπτεσθε

ἐξάπτω (3) [Λ] 8.19-8.20

ἐξάπτεσθε 2nd person plural medio-passive present imperative

22.396-22.398

ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντε ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, βοέους δ̓ ἐξῆπτεν ἱμάντας, ἐκ δίφροιο δ̓ ἔδησε, κάρη δ̓ ἕλκεσθαι ἔασεν·

24.50-24.52

αὐτὰρ ὅ γ̓ Ἕκτορα δῖον, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα, ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμ̓ ἑτάροιο φίλοιο ἕλκει·

[to fasten from]

θεοὶ

θεός (400) [Λ] 8.19-8.20

θεοὶ masculine vocative plural

8.27

τόσσον ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ θεῶν περί τ̓ εἴμ̓ ἀνθρώπων.

8.49-8.50

ἔνθ̓ ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε λύσας ἐξ ὀχέων, κατὰ δ̓ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν.

8.130-8.132

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[god]

πᾶσαί

πᾶς (546) [Λ] 8.19-8.20

πᾶσαί feminine vocative plural

8.25-8.26

σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο δησαίμην, τὰ δέ κ̓ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.

8.28-8.29

ὣς ἔφαθ̓, οἱ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

8.36-8.37

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

[all, the whole]

τε θέαιναι· 8.21ἀλλ̓ οὐκ ἂν ἐρύσαιτ̓

ἐρύω (101) [Λ] 8.21-8.22

ἐρύσαιτ̓ 2nd person plural active aorist optative

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

[to drag along the ground, drag, draw]

ἐξ οὐρανόθεν πεδίον

πεδίον (100) [Λ] 8.21-8.22

πεδίον neuter accusative singular

8.105-8.108

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι, οὕς ποτ̓ ἀπ̓ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.

8.549

κνίσην δ̓ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

[a plain]

δὲ 8.22Ζῆν̓ ὕπατον

ὕπατος (8) [Λ] 8.21-8.22

ὕπατον masculine accusative singular

8.31-8.32

ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη ὕπατε κρειόντων εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἐπιεικτόν·

17.338-17.339

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

19.258-19.262

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

[supremus, the highest, uppermost; Roman consul]

μήστωῤ

μήστωρ (15) [Λ] 8.21-8.22

μήστωῤ masculine accusative singular

8.105-8.108

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι, οὕς ποτ̓ ἀπ̓ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.

12.37-12.39

Ἀργεῖοι δὲ Διὸς μάστιγι δαμέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντο Ἕκτορα δειδιότες, κρατερὸν μήστωρα φόβοιο·

13.91-13.93

Τεῦκρον ἔπι πρῶτον καὶ Λήϊτον ἦλθε κελεύων Πηνέλεών θ̓ ἥρωα Θόαντά τε Δηΐπυρόν τε Μηριόνην τε καὶ Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς·

[an adviser, counsellor]

, οὐ δ̓ εἰ μάλα πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 8.21-8.22

πολλὰ neuter accusative plural

8.49-8.50

ἔνθ̓ ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε λύσας ἐξ ὀχέων, κατὰ δ̓ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν.

8.59

πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

8.62-8.63

ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι ἔπληντ̓ ἀλλήλῃσι, πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

[much, many]

κάμοιτε

κάμνω (33) [Λ] 8.21-8.22

κάμοιτε 2nd person plural active aorist optative

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

[to work, toil, be sick]

. 8.23ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων

πρόφρων (15) [Λ] 8.23-8.24

πρόφρων masculine nominative singular

8.39-8.40

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[with forward mind]

ἐθέλοιμι

ἐθέλω (158) [Λ] 8.23-8.24

ἐθέλοιμι 1st person singular active present optative

8.39-8.40

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

8.142-8.143

ὕστερον αὖτε καὶ ἡμῖν, αἴ κ̓ ἐθέλῃσι, δώσει·

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

[to will, wish, purpose]

ἐρύσσαι

ἐρύω (101) [Λ] 8.23-8.24

ἐρύσσαι active aorist infinitive

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[to drag along the ground, drag, draw]

, 8.24αὐτῇ

αὐτός (604) [Λ] 8.23-8.24

αὐτῇ feminine dative singular

8.23-8.24

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμ̓ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·

8.41-8.45

8.51-8.52

αὐτὸς δ̓ ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

κεν γαίῃ

γαῖα (125) [Λ] 8.23-8.24

γαίῃ feminine dative singular

8.45-8.46

τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην μεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.

8.64-8.65

ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα.

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

[a land, country]

ἐρύσαιμ̓

ἐρύω (101) [Λ] 8.23-8.24

ἐρύσαιμ̓ 1st person singular active aorist optative

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

8.220-8.226

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

[to drag along the ground, drag, draw]

αὐτῇ

αὐτός (604) [Λ] 8.23-8.24

αὐτῇ feminine dative singular

8.41-8.45

8.51-8.52

αὐτὸς δ̓ ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

8.53-8.54

οἳ δ̓ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δ̓ αὐτοῦ θωρήσσοντο.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

τε θαλάσσῃ

θάλασσα (41) [Λ] 8.23-8.24

θαλάσσῃ feminine dative singular

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

[the sea]

· 8.25σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον

ῥίον (4) [Λ] 8.25-8.26

ῥίον neuter accusative singular

14.153-14.154

Ἥρη δ̓ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι στᾶσ̓ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου·

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

19.114-19.116

Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.

[any jutting part]

Οὐλύμποιο

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.25-8.26

Οὐλύμποιο masculine genitive singular

8.198-8.200

8.393-8.395

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[Olympus]

8.26δησαίμην

δέω (37) [Λ] 8.25-8.26

δησαίμην 1st person singular middle aorist optative

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

10.21-10.24

ὀρθωθεὶς δ̓ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

10.131-10.134

ὣς εἰπὼν ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν διπλῆν ἐκταδίην, οὔλη δ̓ ἐπενήνοθε λάχνη.

[to bind, tie, fetter]

, τὰ δέ κ̓ αὖτε μετήορα πάντα

πᾶς (546) [Λ] 8.25-8.26

πάντα neuter nominative plural

8.28-8.29

ὣς ἔφαθ̓, οἱ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

8.36-8.37

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

8.58-8.59

πᾶσαι δ̓ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ̓ ἔσσυτο λαός, πεζοί θ̓ ἱππῆές τε·

[all, the whole]

γένοιτο

γίγνομαι (173) [Λ] 8.25-8.26

γένοιτο 3rd person singular middle aorist optative

8.28-8.29

ὣς ἔφαθ̓, οἱ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

8.117

τάχα δ̓ Ἕκτορος ἄγχι γένοντο.

8.130-8.132

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[become, be born]

. 8.27τόσσον

τόσος (69) [Λ] 8.27

τόσσον neuter accusative singular

8.407

Ἥρῃ δ̓ οὔ τι τόσον νεμεσίζομαι οὐ δὲ χολοῦμαι·

8.421

Ἥρῃ δ̓ οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐ δὲ χολοῦται·

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

[so great, so vast]

ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ

εἰμί (1088) [Λ] 8.27

εἰμὶ 1st person singular active present indicative

8.27

τόσσον ἐγὼ περί τ̓ εἰμὶ θεῶν περί τ̓ εἴμ̓ ἀνθρώπων.

8.39-8.40

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

8.66-8.67

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

[to be]

θεῶν

θεός (400) [Λ] 8.27

θεῶν masculine genitive plural

8.49-8.50

ἔνθ̓ ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε λύσας ἐξ ὀχέων, κατὰ δ̓ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν.

8.130-8.132

8.198-8.200

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη, σείσατο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ, ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον, καί ῥα Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἀντίον ηὔδα·

[god]

περί τ̓ εἴμ̓

εἰμί (1088) [Λ] 8.27

εἴμ̓ 1st person singular active present indicative

8.39-8.40

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.

8.66-8.67

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

[to be]

ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 8.27

ἀνθρώπων masculine genitive plural

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

9.340-9.341

ἦ μοῦνοι φιλέουσ̓ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεΐδαι;

[man, person, human]

. 8.28ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 8.28-8.29

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.97-8.98

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

8.112

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ.

8.148

Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων·

[to say, to claim]

, οἱ δ̓ ἄρα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 8.28-8.29

πάντες masculine nominative plural

8.36-8.37

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

8.58-8.59

πᾶσαι δ̓ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ̓ ἔσσυτο λαός, πεζοί θ̓ ἱππῆές τε·

8.76-8.77

οἳ δὲ ἰδόντες θάμβησαν, καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν.

[all, the whole]

ἀκὴν ἐγένοντο

γίγνομαι (173) [Λ] 8.28-8.29

ἐγένοντο 3rd person plural middle aorist indicative

8.117

τάχα δ̓ Ἕκτορος ἄγχι γένοντο.

8.130-8.132

8.180-8.183

ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[become, be born]

σιωπῇ

σιωπή (17) [Λ] 8.28-8.29

σιωπῇ feminine dative singular

9.29

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

[silence]

8.29μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 8.28-8.29

μῦθον masculine accusative singular

8.209

Ἥρη ἀπτοεπὲς ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἀγασσάμενοι

ἄγαμαι (12) [Λ] 8.28-8.29

ἀγασσάμενοι masculine nominative plural aorist participle

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.693-9.694

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

[to wonder, be astonished]

· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσεν

ἀγορεύω (64) [Λ] 8.29

ἀγόρευσεν 3rd person singular active aorist indicative

8.148

Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων·

8.212

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

[to speak in the assembly, harangue, speak]

. 8.30ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε

μετεῖπον (26) [Λ] 8.30

μετέειπε 3rd person singular active aorist indicative

9.31

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

9.95

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

[to speak among]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 8.30

θεὰ feminine nominative singular

8.302-8.305

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓, ὃ δ̓ ἀμύμονα Γοργυθίωνα υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ, τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.357

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[a goddess]

γλαυκῶπις

γλαυκῶπις (29) [Λ] 8.30

γλαυκῶπις feminine nominative singular

8.357

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

10.482-10.483

ὣς φάτο, τῷ δ̓ ἔμπνευσε μένος γλαυκῶπις Ἀθήνη, κτεῖνε δ̓ ἐπιστροφάδην·

10.552-10.553

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς κούρη τ̓ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[with gleaming eyes, brighteyed]

Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.30

Ἀθήνη feminine nominative singular

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.357

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[Athena]

· 8.31ὦ πάτερ

πάτηρ (29) [Λ] 8.31-8.32

πάτερ masculine vocative singular

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

12.164-12.165

Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά νυ καὶ σὺ φιλοψευδὴς ἐτέτυξο πάγχυ μάλ̓·

13.631-13.632

Ζεῦ πάτερ ἦ τέ σέ φασι περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν·

ἡμέτερε

ἡμέτερος (38) [Λ] 8.31-8.32

ἡμέτερε masculine vocative singular

8.164-8.166

ἔρρε κακὴ γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι, οὐ δὲ γυναῖκας ἄξεις ἐν νήεσσι·

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

[our]

Κρονίδη ὕπατε

ὕπατος (8) [Λ] 8.31-8.32

ὕπατε masculine vocative singular

17.338-17.339

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

19.258-19.262

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

[supremus, the highest, uppermost; Roman consul]

κρειόντων

κρείων (56) [Λ] 8.31-8.32

κρειόντων masculine genitive plural

8.208

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·

9.61-9.62

οὐ δέ κέ τίς μοι μῦθον ἀτιμήσεἰ, οὐ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

[a ruler, lord, master]

8.32εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν

οἶδα (132) [Λ] 8.31-8.32

ἴδμεν 1st person plural active perfect indicative

8.109-8.111

8.366-8.369

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

[to know]

ὅ τοι σθένος

σθένος (37) [Λ] 8.31-8.32

σθένος neuter nominative singular

8.337

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.

8.463

εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν·

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

[strength, might]

οὐκ ἐπιεικτόν· 8.33ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓

ὀλοφύρομαι (17) [Λ] 8.33-8.34

ὀλοφυρόμεθ̓ 1st person plural medio-passive present indicative

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

[to lament, wail, moan, weep]

αἰχμητάων

αἰχμητής (24) [Λ] 8.33-8.34

αἰχμητάων masculine genitive plural

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

8.470-8.472

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

11.737-11.739

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Πυλίων καὶ Ἐπειῶν ἔπλετο νεῖκος, πρῶτος ἐγὼν ἕλον ἄνδρα, κόμισσα δὲ μώνυχας ἵππους, Μούλιον αἰχμητήν·

[a spearman]

, 8.34οἵ κεν δὴ κακὸν

κακός (180) [Λ] 8.33-8.34

κακὸν masculine accusative singular

8.93-8.94

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ πῇ φεύγεις μετὰ νῶτα βαλὼν κακὸς ὣς ἐν ὁμίλῳ;

8.153-8.156

εἴ περ γάρ σ̓ Ἕκτωρ γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φήσει, ἀλλ̓ οὐ πείσονται Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες καὶ Τρώων ἄλοχοι μεγαθύμων ἀσπιστάων, τάων ἐν κονίῃσι βάλες θαλεροὺς παρακοίτας.

8.164-8.166

ἔρρε κακὴ γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι, οὐ δὲ γυναῖκας ἄξεις ἐν νήεσσι·

[bad]

οἶτον

οἶτος (6) [Λ] 8.33-8.34

οἶτον masculine accusative singular

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[fate, doom]

ἀναπλήσαντες

ἀναπίμπλημι (6) [Λ] 8.33-8.34

ἀναπλήσαντες masculine nominative plural active aorist participle

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

11.262-11.263

ἔνθ̓ Ἀντήνορος υἷες ὑπ̓ Ἀτρεΐδῃ βασιλῆϊ πότμον ἀναπλήσαντες ἔδυν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

[to fill up; to contaminate, infect]

ὄλωνται

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.33-8.34

ὄλωνται 3rd person plural middle aorist subjunctive

8.36-8.37

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

8.64-8.65

ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα.

8.64-8.65

ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα.

[to destroy, make an end of]

. 8.35ἀλλ̓ ἤτοι πολέμου

πόλεμος (252) [Λ] 8.35

πολέμου masculine genitive singular

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[battle, fight, war]

μὲν ἀφεξόμεθ̓

ἀπέχω (12) [Λ] 8.35

ἀφεξόμεθ̓ 1st person plural middle future indicative

8.466

ἀλλ̓ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ̓, εἰ σὺ κελεύεις·

11.798-11.801

καί τοι τεύχεα καλὰ δότω πόλεμον δὲ φέρεσθαι, αἴ κέ σε τῷ εἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

12.248-12.250

εἰ δὲ σὺ δηϊοτῆτος ἀφέξεαι, ἠέ τιν̓ ἄλλον παρφάμενος ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις πολέμοιο, αὐτίκ̓ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσεις.

[to keep off]

ὡς σὺ κελεύεις

κελεύω (101) [Λ] 8.35

κελεύεις 2nd person singular active present indicative

8.317-8.319

8.466

ἀλλ̓ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ̓, εἰ σὺ κελεύεις·

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

[to urge]

· 8.36βουλὴν

βουλή (52) [Λ] 8.36-8.37

βουλὴν feminine accusative singular

8.370-8.372

νῦν δ̓ ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δ̓ ἐξήνυσε βουλάς, ἥ οἱ γούνατ̓ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

[will, determination; council, senate]

δ̓ Ἀργείοις

Ἀργεῖος (137) [Λ] 8.36-8.37

Ἀργείοις masculine dative plural

8.228

αἰδὼς Ἀργεῖοι, κάκ̓ ἐλέγχεα, εἶδος ἀγητοί·

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.414

οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.

[of/from Argos, Argive]

ὑποθησόμεθ̓

ὑποτίθημι (4) [Λ] 8.36-8.37

ὑποθησόμεθ̓ 1st person plural middle future indicative

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

11.788-11.789

ἀλλ̓ εὖ οἱ φάσθαι πυκινὸν ἔπος ἠδ̓ ὑποθέσθαι καί οἱ σημαίνειν·

21.293

αὐτάρ τοι πυκινῶς ὑποθησόμεθ̓ αἴ κε πίθηαι·

[to place under, to suggest]

ἥ τις ὀνήσει

ὀνίνημι (11) [Λ] 8.36-8.37

ὀνήσει 3rd person singular active future indicative

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

16.31-16.32

τί σευ ἄλλος ὀνήσεται ὀψίγονός περ αἴ κε μὴ Ἀργείοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς;

[to profit, benefit, help, assist]

, 8.37ὡς μὴ πάντες

πᾶς (546) [Λ] 8.36-8.37

πάντες masculine nominative plural

8.58-8.59

πᾶσαι δ̓ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ̓ ἔσσυτο λαός, πεζοί θ̓ ἱππῆές τε·

8.76-8.77

οἳ δὲ ἰδόντες θάμβησαν, καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν.

8.146

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

[all, the whole]

ὄλωνται

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.36-8.37

ὄλωνται 3rd person plural middle aorist subjunctive

8.64-8.65

ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα.

8.64-8.65

ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα.

8.90-8.91

καί νύ κεν ἔνθ̓ ὁ γέρων ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[to destroy, make an end of]

ὀδυσσαμένοιο

ὀδύσσομαι (4) [Λ] 8.36-8.37

ὀδυσσαμένοιο masculine genitive singular middle aorist participle

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

18.290-18.292

νῦν δὲ δὴ ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια καλά, πολλὰ δὲ δὴ Φρυγίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴν κτήματα περνάμεν̓ ἵκει, ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς.

6.138-6.139

τῷ μὲν ἔπειτ̓ ὀδύσαντο θεοὶ ῥεῖα ζώοντες, καί μιν τυφλὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς·

[to be wroth against, to hate]

τεοῖο. 8.38τὴν δ̓ ἐπιμειδήσας προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 8.38

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

8.208

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·

8.469

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

[to speak to, address]

νεφεληγερέτα

νεφεληγερέτα (28) [Λ] 8.38

νεφεληγερέτα masculine nominative singular

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

8.469

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

10.552-10.553

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς κούρη τ̓ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[cloud-gatherer, cloud-compeller]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 8.38

Ζεύς masculine nominative singular

8.140

ἦ οὐ γιγνώσκεις ὅ τοι ἐκ Διὸς οὐχ ἕπετ̓ ἀλκή;

8.141-8.142

νῦν μὲν γὰρ τούτῳ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει σήμερον·

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

[Zeus]

· 8.39θάρσει

θαρσέω (13) [Λ] 8.39

θάρσει 2nd person singular active present imperative

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

10.383

θάρσει, μη δέ τί τοι θάνατος καταθύμιος ἔστω.

[to be of good courage, take courage]

Τριτογένεια φίλον

φίλος (342) [Λ] 8.39

φίλον neuter vocative singular

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

8.373

ἔσται μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.

[friend; loved, beloved, dear]

τέκος

τέκος (42) [Λ] 8.39

τέκος neuter vocative singular

8.247-8.248

αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρὸν ἔχοντ̓ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

[the young]

· οὔ νύ τι θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 8.39-8.40

θυμῷ masculine dative singular

8.90-8.91

καί νύ κεν ἔνθ̓ ὁ γέρων ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

8.147

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει·

[the soul]

8.40πρόφρονι

πρόφρων (15) [Λ] 8.39-8.40

πρόφρονι dative singular

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

9.480-9.483

10.242-10.245

εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ̓ αὐτὸν ἑλέσθαι, πῶς ἂν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην, οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.

[with forward mind]

μυθέομαι

μυθέομαι (20) [Λ] 8.39-8.40

μυθέομαι 1st person singular medio-passive present indicative

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

11.200-11.201

Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε Ζεύς με πατὴρ προέηκε τεῒν τάδε μυθήσασθαι.

17.198-17.200

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο, κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[to say, speak]

, ἐθέλω

ἐθέλω (158) [Λ] 8.39-8.40

ἐθέλω 1st person singular active present indicative

8.142-8.143

ὕστερον αὖτε καὶ ἡμῖν, αἴ κ̓ ἐθέλῃσι, δώσει·

8.205-8.207

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

[to will, wish, purpose]

δέ τοι ἤπιος

ἤπιος (10) [Λ] 8.39-8.40

ἤπιος masculine nominative singular

11.514-11.515

ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων ἰούς τ̓ ἐκτάμνειν ἐπί τ̓ ἤπια φάρμακα πάσσειν.

11.828-11.832

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ̓ ἔκταμ̓ ὀϊστόν, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ̓ ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

16.71-16.73

τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλους πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων ἤπια εἰδείη·

[gentle, mild, kind]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 8.39-8.40

εἶναι active present infinitive

8.66-8.67

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

8.80-8.84

8.99-8.101

Τυδεΐδης δ̓ αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη, στῆ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to be]

. 8.41ὣς εἰπὼν ὑπ̓ ὄχεσφι

ὄχος (59) [Λ] 8.41-8.45

ὄχεσφι neuter dative plural

8.49-8.50

ἔνθ̓ ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε λύσας ἐξ ὀχέων, κατὰ δ̓ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν.

8.105-8.108

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι, οὕς ποτ̓ ἀπ̓ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.

8.122-8.123

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

[a carriage, shelter]

τιτύσκετο

τιτύσκομαι (11) [Λ] 8.41-8.45

τιτύσκετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

11.349-11.351

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος καὶ βάλεν, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε τιτυσκόμενος κεφαλῆφιν, ἄκρην κὰκ κόρυθα·

13.23-13.27

ἔνθ̓ ἐλθὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, βῆ δ̓ ἐλάαν ἐπὶ κύματ̓·

13.159-13.161

Μηριόνης δ̓ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷ καὶ βάλεν, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε, κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ταυρείην·

[to make, make ready, prepare]

χαλκόποδ̓ ἵππω

ἵππος (417) [Λ] 8.41-8.45

ἵππω masculine accusative dual

8.49-8.50

ἔνθ̓ ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε λύσας ἐξ ὀχέων, κατὰ δ̓ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν.

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

[a horse, mare]

8.42ὠκυπέτα χρυσέῃσιν

χρύσεος (75) [Λ] 8.41-8.45

χρυσέῃσιν feminine dative plural

8.41-8.45

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[golden, of gold, decked]

ἐθείρῃσιν

ἔθειρα (5) [Λ] 8.41-8.45

ἐθείρῃσιν feminine dative plural

13.23-13.27

ἔνθ̓ ἐλθὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, βῆ δ̓ ἐλάαν ἐπὶ κύματ̓·

16.794-16.796

ἣ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε ποσσὶν ὑφ̓ ἵππων αὐλῶπις τρυφάλεια, μιάνθησαν δὲ ἔθειραι αἵματι καὶ κονίῃσι·

19.381-19.383

ἣ δ̓ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν ἵππουρις τρυφάλεια, περισσείοντο δ̓ ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

[hair]

κομόωντε

κομάω (29) [Λ] 8.41-8.45

κομόωντε masculine accusative dual active present participle

8.53-8.54

οἳ δ̓ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δ̓ αὐτοῦ θωρήσσοντο.

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[to let the hair grow long; give oneself airs]

, 8.43χρυσὸν

χρυσός (36) [Λ] 8.41-8.45

χρυσὸν masculine accusative singular

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[gold]

δ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 8.41-8.45

αὐτὸς masculine nominative singular

8.51-8.52

αὐτὸς δ̓ ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

8.53-8.54

οἳ δ̓ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δ̓ αὐτοῦ θωρήσσοντο.

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἔδυνε

δύω (88) [Λ] 8.41-8.45

ἔδυνε 3rd person singular active imperfect indicative

8.85-8.86

ἀλγήσας δ̓ ἀνέπαλτο, βέλος δ̓ εἰς ἐγκέφαλον δῦ, σὺν δ̓ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.

8.268-8.272

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν, αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ̓·

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

[dunk]

περὶ χροΐ

χρώς (69) [Λ] 8.41-8.45

χροΐ masculine dative singular

8.297-8.298

ὀκτὼ δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς, πάντες δ̓ ἐν χροῒ πῆχθεν ἀρηϊθόων αἰζηῶν·

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

10.574-10.576

αὐτὰρ ἐπεί σφιν κῦμα θαλάσσης ἱδρῶ πολλὸν νίψεν ἀπὸ χρωτὸς καὶ ἀνέψυχθεν φίλον ἦτορ, ἔς ῥ̓ ἀσαμίνθους βάντες ἐϋξέστας λούσαντο.

[the surface of the body, the skin]

, γέντο

γέντο (5) [Λ] 8.41-8.45

γέντο 3rd person singular middle aorist indicative

13.23-13.27

ἔνθ̓ ἐλθὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, βῆ δ̓ ἐλάαν ἐπὶ κύματ̓·

13.240-13.244

Ἰδομενεὺς δ̓ ὅτε δὴ κλισίην εὔτυκτον ἵκανε δύσετο τεύχεα καλὰ περὶ χροΐ, γέντο δὲ δοῦρε, βῆ δ̓ ἴμεν ἀστεροπῇ ἐναλίγκιος, ἥν τε Κρονίων χειρὶ λαβὼν ἐτίναξεν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου δεικνὺς σῆμα βροτοῖσιν·

18.475-18.477

αὐτὰρ ἔπειτα θῆκεν ἐν ἀκμοθέτῳ μέγαν ἄκμονα, γέντο δὲ χειρὶ ῥαιστῆρα κρατερήν, ἑτέρηφι δὲ γέντο πυράγρην.

[he grasped]

δ̓ ἱμάσθλην

ἱμάσθλη (3) [Λ] 8.41-8.45

ἱμάσθλην feminine accusative singular

13.23-13.27

ἔνθ̓ ἐλθὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, βῆ δ̓ ἐλάαν ἐπὶ κύματ̓·

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[the thong]

8.44χρυσείην

χρύσεος (75) [Λ] 8.41-8.45

χρυσείην feminine accusative singular

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

8.191-8.195

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

[golden, of gold, decked]

εὔτυκτον

εὔτυκτος (7) [Λ] 8.41-8.45

εὔτυκτον feminine accusative singular

10.566-10.569

οἳ δ̓ ὅτε Τυδεΐδεω κλισίην εὔτυκτον ἵκοντο, ἵππους μὲν κατέδησαν ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι φάτνῃ ἐφ̓ ἱππείῃ, ὅθι περ Διομήδεος ἵπποι ἕστασαν ὠκύποδες μελιηδέα πυρὸν ἔδοντες·

13.23-13.27

ἔνθ̓ ἐλθὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, βῆ δ̓ ἐλάαν ἐπὶ κύματ̓·

13.240-13.244

Ἰδομενεὺς δ̓ ὅτε δὴ κλισίην εὔτυκτον ἵκανε δύσετο τεύχεα καλὰ περὶ χροΐ, γέντο δὲ δοῦρε, βῆ δ̓ ἴμεν ἀστεροπῇ ἐναλίγκιος, ἥν τε Κρονίων χειρὶ λαβὼν ἐτίναξεν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου δεικνὺς σῆμα βροτοῖσιν·

[well-made, well-wrought]

, ἑοῦ

ἑός (167) [Λ] 8.41-8.45

ἑοῦ masculine genitive singular

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

[his, her own]

δ̓ ἐπεβήσετο

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 8.41-8.45

ἐπεβήσετο 3rd person singular middle aorist indicative

8.105-8.108

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι, οὕς ποτ̓ ἀπ̓ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.

8.127-8.129

αἶψα γὰρ εὗρεν Ἰφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν, ὅν ῥα τόθ̓ ἵππων ὠκυπόδων ἐπέβησε, δίδου δέ οἱ ἡνία χερσίν.

8.164-8.166

ἔρρε κακὴ γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι, οὐ δὲ γυναῖκας ἄξεις ἐν νήεσσι·

[to go upon]

δίφρου

δίφρος (69) [Λ] 8.41-8.45

δίφρου masculine genitive singular

8.320-8.321

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος σμερδαλέα ἰάχων·

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

[the chariot(board); seat]

, 8.45μάστιξεν

μαστίζω (7) [Λ] 8.41-8.45

μάστιξεν 3rd person singular active aorist indicative

8.116-8.117

Νέστωρ δ̓ ἐν χείρεσσι λάβ̓ ἡνία σιγαλόεντα, μάστιξεν δ̓ ἵππους·

10.530-10.531

μάστιξεν δ̓ ἵππους, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην νῆας ἔπι γλαφυράς·

11.519-11.520

μάστιξεν δ̓ ἵππους, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην νῆας ἔπι γλαφυράς·

[to whip, flog]

δ̓ ἐλάαν

ἐλαύνω (103) [Λ] 8.41-8.45

ἐλάαν active present infinitive

8.258-8.259

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

[to drive, drive on, set in motion]

· τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε

ἀέκων (28) [Λ] 8.45-8.46

ἀέκοντε masculine nominative dual

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

10.530-10.531

μάστιξεν δ̓ ἵππους, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην νῆας ἔπι γλαφυράς·

11.281

τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην·

[against one's will, unwilling]

πετέσθην

πέτομαι (38) [Λ] 8.45-8.46

πετέσθην 3rd person dual medio-passive imperfect indicative

10.514

τοὶ δ̓ ἐπέτοντο θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

10.530-10.531

μάστιξεν δ̓ ἵππους, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην νῆας ἔπι γλαφυράς·

11.281

τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην·

[to fly]

8.46μεσσηγὺς γαίης

γαῖα (125) [Λ] 8.45-8.46

γαίης feminine genitive singular

8.64-8.65

ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα.

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.477-8.481

σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω χωομένης, οὐ δ̓ εἴ κε τὰ νείατα πείραθ̓ ἵκηαι γαίης καὶ πόντοιο, ἵν̓ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔ τ̓ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο τέρποντ̓ οὔ τ̓ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·

[a land, country]

τε καὶ οὐρανοῦ

οὐρανός (55) [Λ] 8.45-8.46

οὐρανοῦ masculine genitive singular

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[heaven]

ἀστερόεντος

ἀστερόεις (9) [Λ] 8.45-8.46

ἀστερόεντος masculine genitive singular

15.370-15.371

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν εὔχετο χεῖῤ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

16.133-16.134

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε ποικίλον ἀστερόεντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

18.369-18.371

Ἡφαίστου δ̓ ἵκανε δόμον Θέτις ἀργυρόπεζα ἄφθιτον ἀστερόεντα μεταπρεπέ̓ ἀθανάτοισι χάλκεον, ὅν ῥ̓ αὐτὸς ποιήσατο κυλλοποδίων.

[starred, starry]

. 8.47Ἴδην

Ἴδη (28) [Λ] 8.47-8.48

Ἴδην feminine accusative singular

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

11.104-11.106

ὥ ποτ̓ Ἀχιλλεὺς Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι, ποιμαίνοντ̓ ἐπ̓ ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.

11.111-11.112

καὶ γάρ σφε πάρος παρὰ νηυσὶ θοῇσιν εἶδεν, ὅτ̓ ἐξ Ἴδης ἄγαγεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς.

[Ida]

δ̓ ἵκανεν

ἱκάνω (61) [Λ] 8.47-8.48

ἵκανεν 3rd person singular active imperfect indicative

8.147

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει·

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

[to come, arrive]

πολυπίδακα

πολυπῖδαξ (4) [Λ] 8.47-8.48

πολυπίδακα feminine accusative singular

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

[with many springs, many-fountained]

μητέρα

μήτηρ (103) [Λ] 8.47-8.48

μητέρα feminine accusative singular

8.268-8.272

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν, αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ̓·

8.302-8.305

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓, ὃ δ̓ ἀμύμονα Γοργυθίωνα υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ, τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

[a mother]

θηρῶν

θήρ (12) [Λ] 8.47-8.48

θηρῶν masculine genitive plural

10.183-10.185

ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθ̓ ὕλην ἔρχηται δἰ ὄρεσφι·

11.118-11.119

καρπαλίμως δ̓ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην σπεύδουσ̓ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφ̓ ὁρμῆς·

11.545-11.547

στῆ δὲ ταφών, ὄπιθεν δὲ σάκος βάλεν ἑπταβόειον, τρέσσε δὲ παπτήνας ἐφ̓ ὁμίλου θηρὶ ἐοικὼς ἐντροπαλιζόμενος ὀλίγον γόνυ γουνὸς ἀμείβων.

[a wild beast, beast of prey]

8.48Γάργαρον

Γάργαρον (4) [Λ] 8.47-8.48

Γάργαρον neuter accusative singular

14.292-14.293

Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον Ἴδης ὑψηλῆς·

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

[Gargarum, south peak of mount Ida in the Troad]

, ἔνθά τέ οἱ τέμενος

τέμενος (9) [Λ] 8.47-8.48

τέμενος neuter nominative singular

9.577-9.580

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς, ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο, ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

12.310-12.314

Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι, καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παῤ ὄχθας καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

18.550

ἐν δ̓ ἐτίθει τέμενος βασιλήϊον·

[a piece of land cut off, assigned as a domain]

βωμός

βωμός (12) [Λ] 8.47-8.48

βωμός masculine nominative singular

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

[any raised platform, a stand]

τε θυήεις. 8.49ἔνθ̓ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.49-8.50

ἵππους masculine accusative plural

8.80-8.84

8.85-8.86

ἀλγήσας δ̓ ἀνέπαλτο, βέλος δ̓ εἰς ἐγκέφαλον δῦ, σὺν δ̓ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.

[a horse, mare]

ἔστησε

ἵστημι (305) [Λ] 8.49-8.50

ἔστησε 3rd person singular active aorist indicative

8.99-8.101

Τυδεΐδης δ̓ αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη, στῆ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

8.229-8.234

[to make to stand]

πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 8.49-8.50

πατὴρ masculine nominative singular

8.68-8.69

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·

8.130-8.132

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

[a father]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 8.49-8.50

ἀνδρῶν masculine genitive plural

8.60-8.62

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο σύν ῥ̓ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ̓ ἔγχεα καὶ μένἐ ἀνδρῶν χαλκεοθωρήκων·

8.64-8.65

ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα.

8.96

ἀλλὰ μέν̓ ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα.

[a man]

τε θεῶν

θεός (400) [Λ] 8.49-8.50

θεῶν masculine genitive plural

8.130-8.132

8.198-8.200

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[god]

τε 8.50λύσας

λύω (85) [Λ] 8.49-8.50

λύσας masculine nominative singular active aorist participle

8.102-8.104

ὦ γέρον ἦ μάλα δή σε νέοι τείρουσι μαχηταί, σὴ δὲ βίη λέλυται, χαλεπὸν δέ σε γῆρας ὀπάζει, ἠπεδανὸς δέ νύ τοι θεράπων, βραδέες δέ τοι ἵπποι.

8.123

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

8.315

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

[to loose]

ἐξ ὀχέων

ὄχος (59) [Λ] 8.49-8.50

ὀχέων neuter genitive plural

8.105-8.108

8.122-8.123

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

[a carriage, shelter]

, κατὰ δ̓ ἠέρα

ἀήρ (20) [Λ] 8.49-8.50

ἠέρα masculine accusative singular

11.750-11.752

καί νύ κεν Ἀκτορίωνε Μολίονε παῖδ̓ ἀλάπαξα, εἰ μή σφωε πατὴρ εὐρὺ κρείων ἐνοσίχθων ἐκ πολέμου ἐσάωσε καλύψας ἠέρι πολλῇ.

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

[the lower air, the air]

πουλὺν

πολύς (468) [Λ] 8.49-8.50

πουλὺν masculine accusative singular

8.59

πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

8.62-8.63

ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι ἔπληντ̓ ἀλλήλῃσι, πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

[much, many]

ἔχευεν

χέω (80) [Λ] 8.49-8.50

ἔχευεν 3rd person singular active imperfect indicative

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

9.6-9.7

ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν·

[to pour]

. 8.51αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 8.51-8.52

αὐτὸς masculine nominative singular

8.53-8.54

οἳ δ̓ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δ̓ αὐτοῦ θωρήσσοντο.

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

8.99-8.101

Τυδεΐδης δ̓ αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη, στῆ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἐν κορυφῇσι

κορυφή (23) [Λ] 8.51-8.52

κορυφῇσι feminine dative plural

8.80-8.84

11.181-11.184

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

[the head, top, highest point;]

καθέζετο

καθέζομαι (14) [Λ] 8.51-8.52

καθέζετο 3rd person singular active aorist indicative

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

10.202

ἔνθα καθεζόμενοι ἔπἐ ἀλλήλοισι πίφαυσκον·

11.80-11.83

ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντάς τ̓ ὀλλυμένους τε.

[to sit down, take one's seat]

κύδεϊ

κῦδος (69) [Λ] 8.51-8.52

κύδεϊ neuter dative singular

8.141-8.142

νῦν μὲν γὰρ τούτῳ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει σήμερον·

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

[glory, renown]

γαίων

γαίω (4) [Λ] 8.51-8.52

γαίων masculine nominative singular active present participle

11.80-11.83

ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντάς τ̓ ὀλλυμένους τε.

1.405

ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων·

5.906

πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων.

[to exult]

8.52εἰσορόων

εἰσοράω (34) [Λ] 8.51-8.52

εἰσορόων masculine nominative singular active present participle

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

10.121-10.123

πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι οὔ τ̓ ὄκνῳ εἴκων οὔ τ̓ ἀφραδίῃσι νόοιο, ἀλλ̓ ἐμέ τ̓ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν.

11.73

Ἔρις δ̓ ἄῤ ἔχαιρε πολύστονος εἰσορόωσα·

[to look into, look upon, view, behold]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.51-8.52

Τρώων genitive plural

8.55-8.56

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν ὁπλίζοντο παυρότεροι·

8.70-8.72

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

[Tros]

τε πόλιν

πόλις (133) [Λ] 8.51-8.52

πόλιν feminine accusative singular

8.55-8.56

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν ὁπλίζοντο παυρότεροι·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.521-8.522

φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

[a city]

καὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 8.51-8.52

νῆας feminine accusative plural

8.97-8.98

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

8.149

Τυδεΐδης ὑπ̓ ἐμεῖο φοβεύμενος ἵκετο νῆας.

8.164-8.166

ἔρρε κακὴ γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι, οὐ δὲ γυναῖκας ἄξεις ἐν νήεσσι·

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.51-8.52

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

8.53-8.54

οἳ δ̓ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δ̓ αὐτοῦ θωρήσσοντο.

8.70-8.72

ἐν δ̓ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών·

8.72

ῥέπε δ̓ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν.

[Achaian]

. 8.53οἳ δ̓ ἄρα δεῖπνον

δεῖπνος (3) [Λ] 8.53-8.54

δεῖπνον masculine accusative singular

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

ἕλοντο

αἱρέω (276) [Λ] 8.53-8.54

ἕλοντο 3rd person plural middle aorist indicative

8.76-8.77

οἳ δὲ ἰδόντες θάμβησαν, καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν.

8.105-8.108

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

[to take,(mid.) to choose]

κάρη

κάρα (59) [Λ] 8.53-8.54

κάρη neuter accusative singular

8.306-8.308

μήκων δ̓ ὡς ἑτέρωσε κάρη βάλεν, ἥ τ̓ ἐνὶ κήπῳ καρπῷ βριθομένη νοτίῃσί τε εἰαρινῇσιν, ὣς ἑτέρωσ̓ ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν.

8.306-8.308

μήκων δ̓ ὡς ἑτέρωσε κάρη βάλεν, ἥ τ̓ ἐνὶ κήπῳ καρπῷ βριθομένη νοτίῃσί τε εἰαρινῇσιν, ὣς ἑτέρωσ̓ ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν.

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

[the head]

κομόωντες

κομάω (29) [Λ] 8.53-8.54

κομόωντες masculine nominative plural active present participle

8.338-8.342

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

[to let the hair grow long; give oneself airs]

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.53-8.54

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

8.70-8.72

8.72

ῥέπε δ̓ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν.

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

[Achaian]

8.54ῥίμφα κατὰ κλισίας

κλισία (106) [Λ] 8.53-8.54

κλισίας feminine accusative plural

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

[a place for lying down]

, ἀπὸ δ̓ αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 8.53-8.54

αὐτοῦ masculine genitive singular

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

8.99-8.101

8.180-8.183

ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

θωρήσσοντο

θωρήσσω (40) [Λ] 8.53-8.54

θωρήσσοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

8.529-8.531

ἀλλ̓ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς, πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[to arm with breastplate]

. 8.55Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 8.55-8.56

Τρῶες masculine nominative plural

8.70-8.72

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

8.109-8.111

τούτω μὲν θεράποντε κομείτων, τώδε δὲ νῶϊ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοις ἰθύνομεν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ εἴσεται εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται ἐν παλάμῃσιν.

[Tros]

δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν

πόλις (133) [Λ] 8.55-8.56

πτόλιν feminine accusative singular

8.505-8.511

8.521-8.522

φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

[a city]

ὁπλίζοντο

ὁπλίζω (7) [Λ] 8.55-8.56

ὁπλίζοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

11.638-11.641

ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσιν οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δ̓ αἴγειον κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ, ἐπὶ δ̓ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε, πινέμεναι δ̓ ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥ̓ ὥπλισσε κυκειῶ.

23.301-23.303

Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους, Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος τοῦ Νηληϊάδαο·

[to equip, make ready; to arm]

8.56παυρότεροι

παῦρος (13) [Λ] 8.55-8.56

παυρότεροι masculine nominative plural comparative

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.545

οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·

11.688-11.689

πολέσιν γὰρ Ἐπειοὶ χρεῖος ὄφειλον, ὡς ἡμεῖς παῦροι κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν·

[little, small]

· μέμασαν

μέμαα (94) [Λ] 8.56-8.57

μέμασαν 3rd person plural active pluperfect indicative

8.118

τοῦ δ̓ ἰθὺς μεμαῶτος ἀκόντισε Τυδέος υἱός·

8.324-8.328

τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐερύοντα παῤ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι, τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν·

8.413

πῇ μέματον;

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

δὲ καὶ ὧς ὑσμῖνι

ὑσμίνη (46) [Λ] 8.56-8.57

ὑσμῖνι masculine dative singular

11.72-11.73

ἴσας δ̓ ὑσμίνη κεφαλὰς ἔχεν, οἳ δὲ λύκοι ὣς θῦνον·

11.187-11.190

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ἀναχωρείτω, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἀνώχθω μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

11.202-11.205

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ὑπόεικε μάχης, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

[a fight, battle, combat]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 8.56-8.57

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

[to fight]

8.57χρειοῖ

χρεώ (16) [Λ] 8.56-8.57

χρειοῖ feminine dative singular

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

[want, need;]

ἀναγκαίῃ, πρό τε παίδων

παῖς (168) [Λ] 8.56-8.57

παίδων masculine genitive plural

8.268-8.272

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν, αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ̓·

8.332-8.334

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[a child]

καὶ πρὸ γυναικῶν

γυνή (96) [Λ] 8.56-8.57

γυναικῶν feminine genitive plural

8.163

γυναικὸς ἄῤ ἀντὶ τέτυξο.

8.164-8.166

ἔρρε κακὴ γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι, οὐ δὲ γυναῖκας ἄξεις ἐν νήεσσι·

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

[a woman]

. 8.58πᾶσαι

πᾶς (546) [Λ] 8.58-8.59

πᾶσαι feminine nominative plural

8.76-8.77

οἳ δὲ ἰδόντες θάμβησαν, καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν.

8.146

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[all, the whole]

δ̓ ὠΐγνυντο

οἴγω (6) [Λ] 8.58-8.59

ὠΐγνυντο 3rd person plural passive imperfect indicative

24.443-24.447

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο, οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο, τοῖσι δ̓ ἐφ̓ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης πᾶσιν, ἄφαρ δ̓ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας, ἐς δ̓ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶῤ ἐπ̓ ἀπήνης.

24.457-24.459

δή ῥα τόθ̓ Ἑρμείας ἐριούνιος ᾦξε γέροντι, ἐς δ̓ ἄγαγε κλυτὰ δῶρα ποδώκεϊ Πηλεΐωνι, ἐξ ἵππων δ̓ ἀπέβαινεν ἐπὶ χθόνα φώνησέν τε·

2.809-2.810

πᾶσαι δ̓ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ̓ ἔσσυτο λαὸς πεζοί θ̓ ἱππῆές τε·

[to open]

πύλαι

πύλη (59) [Λ] 8.58-8.59

πύλαι feminine nominative plural

8.393-8.395

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

[one wing of a pair of double gates]

, ἐκ δ̓ ἔσσυτο

σεύω (40) [Λ] 8.58-8.59

ἔσσυτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

11.145-11.147

Ἱππόλοχος δ̓ ἀπόρουσε, τὸν αὖ χαμαὶ ἐξενάριξε χεῖρας ἀπὸ ξίφεϊ τμήξας ἀπό τ̓ αὐχένα κόψας, ὅλμον δ̓ ὣς ἔσσευε κυλίνδεσθαι δἰ ὁμίλου.

11.166-11.168

οἳ δὲ παῤ Ἴλου σῆμα παλαιοῦ Δαρδανίδαο μέσσον κὰπ πεδίον παῤ ἐρινεὸν ἐσσεύοντο ἱέμενοι πόλιος·

11.292-11.295

ὡς δ̓ ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας ἀργιόδοντας σεύῃ ἐπ̓ ἀγροτέρῳ συῒ καπρίῳ ἠὲ λέοντι, ὣς ἐπ̓ Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμους Ἕκτωρ Πριαμίδης βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ.

[to put in quick motion: to drive, hunt, chase away]

λαός

λαός (229) [Λ] 8.58-8.59

λαός masculine nominative singular

8.66-8.67

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

[the people]

, 8.59πεζοί

πεζός (20) [Λ] 8.58-8.59

πεζοί masculine nominative plural

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

11.150-11.151

πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ, ἱππεῖς δ̓ ἱππῆας·

11.150-11.151

πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ, ἱππεῖς δ̓ ἱππῆας·

[on foot]

θ̓ ἱππῆές

ἱππεύς (25) [Λ] 8.58-8.59

ἱππῆές masculine nominative plural

11.51-11.52

φθὰν δὲ μέγ̓ ἱππήων ἐπὶ τάφρῳ κοσμηθέντες, ἱππῆες δ̓ ὀλίγον μετεκίαθον·

11.51-11.52

φθὰν δὲ μέγ̓ ἱππήων ἐπὶ τάφρῳ κοσμηθέντες, ἱππῆες δ̓ ὀλίγον μετεκίαθον·

11.150-11.151

πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ, ἱππεῖς δ̓ ἱππῆας·

[a horseman]

τε· πολὺς

πολύς (468) [Λ] 8.59

πολὺς masculine nominative singular

8.62-8.63

ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι ἔπληντ̓ ἀλλήλῃσι, πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

8.185-8.190

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν οἶνόν τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

[much, many]

δ̓ ὀρυμαγδὸς

ὀρυμαγδός (13) [Λ] 8.59

ὀρυμαγδὸς masculine nominative singular

8.62-8.63

ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι ἔπληντ̓ ἀλλήλῃσι, πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

10.185-10.186

πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ἐπ̓ αὐτῷ ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·

[a loud noise, din]

ὀρώρει

ὄρνυμι (172) [Λ] 8.59

ὀρώρει 3rd person singular active pluperfect indicative

8.62-8.63

ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι ἔπληντ̓ ἀλλήλῃσι, πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

8.335

ἂψ δ̓ αὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν·

[to stir, stir up]

. 8.60οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐς χῶρον

χῶρος (16) [Λ] 8.60-8.62

χῶρον masculine accusative singular

8.489-8.491

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι, ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

10.160-10.161

οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ̓ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

[a piece of ground, ground, place]

ἕνα

εἷς (19) [Λ] 8.60-8.62

ἕνα masculine accusative singular

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

11.38-11.40

αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτοῦ κυάνεος ἐλέλικτο δράκων, κεφαλαὶ δέ οἱ ἦσαν τρεῖς ἀμφιστρεφέες ἑνὸς αὐχένος ἐκπεφυυῖαι.

[one]

ξυνιόντες

σύνειμι (9) [Λ] 8.60-8.62

ξυνιόντες masculine nominative plural active present participle

14.393

οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.

16.476

τὼ δ̓ αὖτις συνίτην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο.

20.66

τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.

[be with(incl. be wife of, study with)]

ἵκοντο

ἱκνέομαι (114) [Λ] 8.60-8.62

ἵκοντο 3rd person plural middle aorist indicative

8.149

Τυδεΐδης ὑπ̓ ἐμεῖο φοβεύμενος ἵκετο νῆας.

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

8.477-8.481

σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω χωομένης, οὐ δ̓ εἴ κε τὰ νείατα πείραθ̓ ἵκηαι γαίης καὶ πόντοιο, ἵν̓ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔ τ̓ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο τέρποντ̓ οὔ τ̓ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·

[to come]

8.61σύν ῥ̓ ἔβαλον

βάλλω (314) [Λ] 8.60-8.62

ἔβαλον 3rd person plural active aorist indicative

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

8.93-8.94

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ πῇ φεύγεις μετὰ νῶτα βαλὼν κακὸς ὣς ἐν ὁμίλῳ;

8.119-8.121

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρτεν, ὃ δ̓ ἡνίοχον θεράποντα υἱὸν ὑπερθύμου Θηβαίου Ἠνιοπῆα ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

[to throw]

ῥινούς

ῥινός (4) [Λ] 8.60-8.62

ῥινούς feminine accusative plural

20.273-20.276

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ἄντυγ̓ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός, λεπτοτάτη δ̓ ἐπέην ῥινὸς βοός·

4.446-4.448

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο, σύν ῥ̓ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ̓ ἔγχεα καὶ μένἐ ἀνδρῶν χαλκεοθωρήκων·

7.247-7.248

ἓξ δὲ διὰ πτύχας ἦλθε δαΐζων χαλκὸς ἀτειρής, ἐν τῇ δ̓ ἑβδομάτῃ ῥινῷ σχέτο·

[the skin]

, σὺν δ̓ ἔγχεα

ἔγχος (205) [Λ] 8.60-8.62

ἔγχεα neuter accusative plural

8.389-8.391

ἐς δ̓ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

8.493-8.494

ἐν δ̓ ἄρα χειρὶ ἔγχος ἔχ̓ ἑνδεκάπηχυ·

[a spear, lance]

καὶ μένἐ ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 8.60-8.62

ἀνδρῶν masculine genitive plural

8.64-8.65

ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα.

8.96

ἀλλὰ μέν̓ ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα.

8.130-8.132

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[a man]

8.62χαλκεοθωρήκων· ἀτὰρ ἀσπίδες

ἀσπίς (93) [Λ] 8.62-8.63

ἀσπίδες feminine nominative plural

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

10.75-10.76

παρὰ δ̓ ἔντεα ποικίλ̓ ἔκειτο ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

10.151-10.152

ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εὗδον, ὑπὸ κρασὶν δ̓ ἔχον ἀσπίδας·

[a round shield]

ὀμφαλόεσσαι

ὀμφαλόεις (12) [Λ] 8.62-8.63

ὀμφαλόεσσαι feminine nominative plural

11.259-11.260

τὸν δ̓ ἕλκοντ̓ ἀν̓ ὅμιλον ὑπ̓ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα·

11.423-11.425

Χερσιδάμαντα δ̓ ἔπειτα καθ̓ ἵππων ἀΐξαντα δουρὶ κατὰ πρότμησιν ὑπ̓ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης νύξεν·

11.456-11.457

ὣς εἰπὼν Σώκοιο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος ἔξω τε χροὸς ἕλκε καὶ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης·

[having a navel]

8.63ἔπληντ̓

πελάζω (21) [Λ] 8.62-8.63

ἔπληντ̓ 3rd person plural passive aorist indicative

8.274-8.277

Ὀρσίλοχον μὲν πρῶτα καὶ Ὄρμενον ἠδ̓ Ὀφελέστην Δαίτορά τε Χρομίον τε καὶ ἀντίθεον Λυκοφόντην καὶ Πολυαιμονίδην Ἀμοπάονα καὶ Μελάνιππον, πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

12.110-12.115

ἀλλ̓ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελ̓ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν αὖθι λιπεῖν ἵππους τε καὶ ἡνίοχον θεράποντα, ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι νήπιος, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρὰ νηῶν ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

12.193-12.194

αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

[to approach, come near, draw near]

ἀλλήλῃσι

ἀλλήλων (113) [Λ] 8.62-8.63

ἀλλήλῃσι feminine dative plural

8.212

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

[of one another, to one another, one another]

, πολὺς

πολύς (468) [Λ] 8.62-8.63

πολὺς masculine nominative singular

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

8.185-8.190

8.203-8.204

οἳ δέ τοι εἰς Ἑλίκην τε καὶ Αἰγὰς δῶῤ ἀνάγουσι πολλά τε καὶ χαρίεντα·

[much, many]

δ̓ ὀρυμαγδὸς

ὀρυμαγδός (13) [Λ] 8.62-8.63

ὀρυμαγδὸς masculine nominative singular

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

10.185-10.186

πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ἐπ̓ αὐτῷ ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·

10.538-10.539

ἀλλ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή τι πάθωσιν Ἀργείων οἳ ἄριστοι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

[a loud noise, din]

ὀρώρει

ὄρνυμι (172) [Λ] 8.62-8.63

ὀρώρει 3rd person singular active pluperfect indicative

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

8.335

ἂψ δ̓ αὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν·

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[to stir, stir up]

. 8.64ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή

οἰμωγή (5) [Λ] 8.64-8.65

οἰμωγή feminine nominative singular

22.408-22.409

ᾤμωξεν δ̓ ἐλεεινὰ πατὴρ φίλος, ἀμφὶ δὲ λαοὶ κωκυτῷ τ̓ εἴχοντο καὶ οἰμωγῇ κατὰ ἄστυ.

22.447

κωκυτοῦ δ̓ ἤκουσε καὶ οἰμωγῆς ἀπὸ πύργου·

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

[loud wailing, lamentation]

τε καὶ εὐχωλὴ

εὐχωλή (10) [Λ] 8.64-8.65

εὐχωλὴ feminine nominative singular

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

9.499-9.501

καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσ̓ ἄνθρωποι λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.

22.432-22.435

ὅ μοι νύκτάς τε καὶ ἦμαρ εὐχωλὴ κατὰ ἄστυ πελέσκεο, πᾶσί τ̓ ὄνειαρ Τρωσί τε καὶ Τρῳῇσι κατὰ πτόλιν, οἵ σε θεὸν ὣς δειδέχατ̓·

[a prayer, vow]

πέλεν

πέλω (61) [Λ] 8.64-8.65

πέλεν 3rd person singular active imperfect indicative

8.555-8.556

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην φαίνετ̓ ἀριπρεπέα, ὅτε τ̓ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

[to be, become; Hom. be in motion]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 8.64-8.65

ἀνδρῶν masculine genitive plural

8.96

ἀλλὰ μέν̓ ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα.

8.130-8.132

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

[a man]

8.65ὀλλύντων

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.64-8.65

ὀλλύντων masculine genitive plural active present participle

8.64-8.65

ἔνθα δ̓ ἅμ̓ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα.

8.90-8.91

καί νύ κεν ἔνθ̓ ὁ γέρων ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

[to destroy, make an end of]

τε καὶ ὀλλυμένων

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.64-8.65

ὀλλυμένων masculine genitive plural medio-passive present participle

8.90-8.91

καί νύ κεν ἔνθ̓ ὁ γέρων ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

8.268-8.272

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν, αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ̓·

[to destroy, make an end of]

, ῥέε

ῥέω (38) [Λ] 8.64-8.65

ῥέε 3rd person singular active imperfect indicative

11.811-11.813

κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρὼς ὤμων καὶ κεφαλῆς, ἀπὸ δ̓ ἕλκεος ἀργαλέοιο αἷμα μέλαν κελάρυζε·

12.159-12.160

ὣς τῶν ἐκ χειρῶν βέλεα ῥέον ἠμὲν Ἀχαιῶν ἠδὲ καὶ ἐκ Τρώων·

13.539

κατὰ δ̓ αἷμα νεουτάτου ἔρρεε χειρός.

[to flow, run, stream, gush]

δ̓ αἵματι

αἷμα (80) [Λ] 8.64-8.65

αἵματι neuter dative singular

10.296-10.298

οἳ δ̓ ἐπεὶ ἠρήσαντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο, βάν ῥ̓ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαιναν ἂμ φόνον, ἂν νέκυας, διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα.

10.469-10.470

τὼ δὲ βάτην προτέρω διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, αἶψα δ̓ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες.

10.483-10.484

τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ̓ ἀεικὴς ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ̓ αἵματι γαῖα.

[blood]

γαῖα

γαῖα (125) [Λ] 8.64-8.65

γαῖα feminine nominative singular

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.477-8.481

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[a land, country]

. 8.66ὄφρα μὲν ἠὼς

ἠώς (44) [Λ] 8.66-8.67

ἠὼς feminine nominative singular

8.470-8.472

8.505-8.511

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

[the morning red, daybreak, dawn]

ἦν

εἰμί (1088) [Λ] 8.66-8.67

ἦν 3rd person singular active imperfect indicative

8.80-8.84

8.99-8.101

8.130-8.132

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[to be]

καὶ ἀέξετο

ἀέξω (7) [Λ] 8.66-8.67

ἀέξετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

11.84

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,

12.211-12.214

Ἕκτορ ἀεὶ μέν πώς μοι ἐπιπλήσσεις ἀγορῇσιν ἐσθλὰ φραζομένῳ, ἐπεὶ οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ ἔοικε δῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν, οὔ τ̓ ἐνὶ βουλῇ οὔτέ ποτ̓ ἐν πολέμῳ, σὸν δὲ κράτος αἰὲν ἀέξειν·

17.138-17.139

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

[to increase, enlarge, foster, strengthen]

ἱερὸν

ἱερός (35) [Λ] 8.66-8.67

ἱερὸν neuter nominative singular

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

10.54-10.56

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ Νέστορα δῖον εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ̓ ἐπιτεῖλαι.

11.84

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,

[super-human, mighty, divine, wonderful]

ἦμαρ

ἦμαρ (92) [Λ] 8.66-8.67

ἦμαρ neuter nominative singular

8.72

ῥέπε δ̓ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν.

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

[day]

, 8.67τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων

ἀμφότερος (76) [Λ] 8.66-8.67

ἀμφοτέρων masculine genitive plural

8.115

τὼ δ̓ εἰς ἀμφοτέρω Διομήδεος ἅρματα βήτην·

10.552-10.553

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς κούρη τ̓ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

11.85

τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

[each of two, both]

βέλἐ

βέλος (75) [Λ] 8.66-8.67

βέλἐ neuter nominative plural

8.85-8.86

ἀλγήσας δ̓ ἀνέπαλτο, βέλος δ̓ εἰς ἐγκέφαλον δῦ, σὺν δ̓ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[projectile; arrow, weapon]

ἥπτετο

ἅπτω (24) [Λ] 8.66-8.67

ἥπτετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

10.376-10.377

τὼ δ̓ ἀσθμαίνοντε κιχήτην, χειρῶν δ̓ ἁψάσθην·

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

[to fasten, bind fast; mid. touch]

, πῖπτε

πίπτω (131) [Λ] 8.66-8.67

πῖπτε 3rd person singular active imperfect indicative

8.268-8.272

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν, αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ̓·

8.330-8.331

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[to fall, fall down]

δὲ λαός

λαός (229) [Λ] 8.66-8.67

λαός masculine nominative singular

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

[the people]

. 8.68ἦμος δ̓ Ἠέλιος

ἥλιος (6) [Λ] 8.68-8.69

Ἠέλιος masculine nominative singular

8.477-8.481

σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω χωομένης, οὐ δ̓ εἴ κε τὰ νείατα πείραθ̓ ἵκηαι γαίης καὶ πόντοιο, ἵν̓ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔ τ̓ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο τέρποντ̓ οὔ τ̓ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·

24.713-24.715

καί νύ κε δὴ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο πρὸ πυλάων, εἰ μὴ ἄῤ ἐκ δίφροιο γέρων λαοῖσι μετηύδα·

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

[the sun]

μέσον

μέσος (103) [Λ] 8.68-8.69

μέσον masculine accusative singular

8.70-8.72

ἐν δ̓ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών·

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

10.265

μέσσῃ δ̓ ἐνὶ πῖλος ἀρήρει.

[middle, in the middle]

οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 8.68-8.69

οὐρανὸν masculine accusative singular

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

8.191-8.195

8.364-8.365

ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε πρὸς οὐρανόν, αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπ̓ οὐρανόθεν προΐαλλεν.

[heaven]

ἀμφιβεβήκει

ἀμφιβαίνω (6) [Λ] 8.68-8.69

ἀμφιβεβήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

16.64-16.70

τύνη δ̓ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι, ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι, εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος·

16.777-16.778

ὄφρα μὲν Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

1.37-1.41

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̓ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα, ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί̓ ἔκηα ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[to go about]

, 8.69καὶ τότε δὴ χρύσεια

χρύσεος (75) [Λ] 8.68-8.69

χρύσεια neuter accusative plural

8.191-8.195

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

[golden, of gold, decked]

πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 8.68-8.69

πατὴρ masculine nominative singular

8.130-8.132

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

[a father]

ἐτίταινε

τιταίνω (12) [Λ] 8.68-8.69

ἐτίταινε 3rd person singular active imperfect indicative

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

11.369-11.372

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο Τυδεΐδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν, στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

12.58-12.59

ἔνθ̓ οὔ κεν ῥέα ἵππος ἐΰτροχον ἅρμα τιταίνων ἐσβαίη, πεζοὶ δὲ μενοίνεον εἰ τελέουσι.

[to stretch]

τάλαντα

τάλαντον (12) [Λ] 8.68-8.69

τάλαντα neuter accusative plural

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

12.432-12.435

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς ἐδύναντο φόβον ποιῆσαι Ἀχαιῶν, ἀλλ̓ ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις ἀληθής, ἥ τε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκει ἰσάζουσ̓, ἵνα παισὶν ἀεικέα μισθὸν ἄρηται·

[a balance]

· 8.70ἐν δ̓ ἐτίθει

τίθημι (194) [Λ] 8.70-8.72

ἐτίθει 3rd person singular active imperfect indicative

8.169-8.171

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τρὶς δ̓ ἄῤ ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

8.185-8.190

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν οἶνόν τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

[to set, put, place]

δύο κῆρε

κήρ (45) [Λ] 8.70-8.72

κῆρε masculine accusative dual

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

8.526-8.528

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

[doom, death, fate(LSJ Κήρ)]

τανηλεγέος θανάτοιο

θάνατος (78) [Λ] 8.70-8.72

θανάτοιο masculine genitive singular

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[death]

8.71Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.70-8.72

Τρώων masculine genitive plural

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

8.109-8.111

8.148

Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων·

[Tros]

θ̓ ἱπποδάμων

ἱππόδαμος (46) [Λ] 8.70-8.72

ἱπποδάμων masculine genitive plural

8.109-8.111

τούτω μὲν θεράποντε κομείτων, τώδε δὲ νῶϊ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοις ἰθύνομεν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ εἴσεται εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται ἐν παλάμῃσιν.

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[tamer of horses]

καὶ Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.70-8.72

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

8.72

ῥέπε δ̓ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν.

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

[Achaian]

χαλκοχιτώνων, 8.72ἕλκε

ἕλκω (54) [Λ] 8.70-8.72

ἕλκε 3rd person singular active imperfect indicative

8.485-8.486

ἐν δ̓ ἔπεσ̓ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.

9.682-9.683

αὐτὸς δ̓ ἠπείλησεν ἅμ̓ ἠοῖ φαινομένηφι νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

10.14-10.16

αὐτὰρ ὅτ̓ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν, πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας ὑψόθ̓ ἐόντι Διί, μέγα δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.

[to draw, drag]

δὲ μέσσα

μέσος (103) [Λ] 8.70-8.72

μέσσα neuter accusative plural

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

10.265

μέσσῃ δ̓ ἐνὶ πῖλος ἀρήρει.

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

[middle, in the middle]

λαβών

λαμβάνω (86) [Λ] 8.70-8.72

λαβών masculine nominative singular active aorist participle

8.116-8.117

Νέστωρ δ̓ ἐν χείρεσσι λάβ̓ ἡνία σιγαλόεντα, μάστιξεν δ̓ ἵππους·

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

[to take, seize, receive]

· ῥέπε δ̓ αἴσιμον

αἴσιμος (10) [Λ] 8.72

αἴσιμον neuter nominative singular

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

15.207

ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται ὅτ̓ ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ.

15.273-15.274

τὸν μέν τ̓ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη εἰρύσατ̓, οὐ δ̓ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν·

[fatal]

ἦμαρ

ἦμαρ (92) [Λ] 8.72

ἦμαρ neuter nominative singular

8.473-8.476

8.538-8.541

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

[day]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.72

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

8.73-8.74

αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

[Achaian]

. 8.73αἳ μὲν Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.73-8.74

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

8.80-8.84

8.97-8.98

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

[Achaian]

κῆρες

κήρ (45) [Λ] 8.73-8.74

κῆρες feminine nominative plural

8.526-8.528

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

11.332

κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο.

[doom, death, fate(LSJ Κήρ)]

ἐπὶ χθονὶ

χθών (54) [Λ] 8.73-8.74

χθονὶ feminine dative singular

8.150

τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών.

8.274-8.277

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

[the earth, ground]

πουλυβοτείρῃ 8.74ἑζέσθην

ἕζομαι (35) [Λ] 8.73-8.74

ἑζέσθην 3rd person dual middle aorist indicative

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

13.15-13.16

ἔνθ̓ ἄῤ ὅ γ̓ ἐξ ἁλὸς ἕζετ̓ ἰών, ἐλέαιρε δ̓ Ἀχαιοὺς Τρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.

13.653-13.655

ἑζόμενος δὲ κατ̓ αὖθι φίλων ἐν χερσὶν ἑταίρων θυμὸν ἀποπνείων, ὥς τε σκώληξ ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς·

[to seat oneself, sit]

, Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.73-8.74

Τρώων genitive plural

8.109-8.111

8.148

Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων·

8.153-8.156

εἴ περ γάρ σ̓ Ἕκτωρ γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φήσει, ἀλλ̓ οὐ πείσονται Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες καὶ Τρώων ἄλοχοι μεγαθύμων ἀσπιστάων, τάων ἐν κονίῃσι βάλες θαλεροὺς παρακοίτας.

[Tros]

δὲ πρὸς οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 8.73-8.74

οὐρανὸν masculine accusative singular

8.191-8.195

8.364-8.365

ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε πρὸς οὐρανόν, αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπ̓ οὐρανόθεν προΐαλλεν.

8.393-8.395

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι, τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ̓ ἐπιθεῖναι.

[heaven]

εὐρὺν

εὐρύς (89) [Λ] 8.73-8.74

εὐρὺν masculine accusative singular

8.150

τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών.

8.505-8.511

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

[wide, broad]

ἄερθεν

ἀείρω (40) [Λ] 8.73-8.74

ἄερθεν 3rd person plural passive aorist indicative

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

10.465-10.466

ὣς ἄῤ ἐφώνησεν, καὶ ἀπὸ ἕθεν ὑψόσ̓ ἀείρας θῆκεν ἀνὰ μυρίκην·

[to lift, heave, raise up]

· 8.75αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 8.75-8.76

αὐτὸς masculine nominative singular

8.99-8.101

8.180-8.183

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓

μέγας (460) [Λ] 8.75-8.76

μεγάλ̓ neuter accusative plural

8.160

τῷ δ̓ ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

8.198-8.200

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη, σείσατο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ, ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον, καί ῥα Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἀντίον ηὔδα·

[big, great]

ἔκτυπε

κτυπέω (7) [Λ] 8.75-8.76

ἔκτυπε 3rd person singular active aorist indicative

8.169-8.171

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τρὶς δ̓ ἄῤ ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

13.140-13.141

ὕψι δ̓ ἀναθρῴσκων πέτεται, κτυπέει δέ θ̓ ὑπ̓ αὐτοῦ ὕλη·

15.377-15.378

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, μέγα δ̓ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς, ἀράων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος.

[to crash]

, δαιόμενον

δαίω (17) [Λ] 8.75-8.76

δαιόμενον neuter accusative singular medio-passive present participle

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

12.35-12.37

τότε δ̓ ἀμφὶ μάχη ἐνοπή τε δεδήει τεῖχος ἐΰδμητον, κανάχιζε δὲ δούρατα πύργων βαλλόμεν̓·

12.466

πυρὶ δ̓ ὄσσε δεδήει.

[to light up, make to burn, kindle]

δὲ 8.76ἧκε

ἵημι (106) [Λ] 8.75-8.76

ἧκε 3rd person singular active aorist indicative

8.133-8.134

βροντήσας δ̓ ἄρα δεινὸν ἀφῆκ̓ ἀργῆτα κεραυνόν, κὰδ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε·

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

8.247-8.248

αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρὸν ἔχοντ̓ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

[to set a going, put in motion]

σέλας

σέλας (11) [Λ] 8.75-8.76

σέλας neuter accusative singular

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

15.599-15.600

τὸ γὰρ μένε μητίετα Ζεὺς νηὸς καιομένης σέλας ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι.

[a bright flame, blaze, light]

μετὰ λαὸν

λαός (229) [Λ] 8.75-8.76

λαὸν masculine accusative singular

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

8.281-8.284

8.521-8.522

φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

[the people]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.75-8.76

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

8.80-8.84

8.97-8.98

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

[Achaian]

· οἳ δὲ ἰδόντες

εἶδον (237) [Λ] 8.76-8.77

ἰδόντες masculine nominative plural active aorist participle

8.105-8.108

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι, οὕς ποτ̓ ἀπ̓ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

[to see]

8.77θάμβησαν

θαμβέω (7) [Λ] 8.76-8.77

θάμβησαν 3rd person plural active aorist indicative

23.728

λαοὶ δ̓ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.

23.881

λαοὶ δ̓ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.

24.480-24.483

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἄνδῤ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τ̓ ἐνὶ πάτρῃ φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δ̓ ἔχει εἰσορόωντας, ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα·

[to be astounded, amazed]

, καὶ πάντας

πᾶς (546) [Λ] 8.76-8.77

πάντας masculine accusative plural

8.146

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

8.191-8.195

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

[all, the whole]

ὑπὸ χλωρὸν

χλωρός (6) [Λ] 8.76-8.77

χλωρὸν neuter nominative singular

10.376

χλωρὸς ὑπαὶ δείους·

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

[greenish-yellow]

δέος

δέος (14) [Λ] 8.76-8.77

δέος neuter nominative singular

10.376

χλωρὸς ὑπαὶ δείους·

12.245-12.246

εἴ περ γάρ τ̓ ἄλλοι γε περὶ κτεινώμεθα πάντες νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων, σοὶ δ̓ οὐ δέος ἔστ̓ ἀπολέσθαι·

13.224-13.225

οὔτέ τινα δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνῳ εἴκων ἀνδύεται πόλεμον κακόν·

[fear, alarm]

εἷλεν

αἱρέω (276) [Λ] 8.76-8.77

εἷλεν 3rd person singular active aorist indicative

8.105-8.108

8.253-8.257

8.273

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

[to take,(mid.) to choose]

. 8.78ἔνθ̓ οὔ τ̓ Ἰδομενεὺς

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 8.78-8.79

Ἰδομενεὺς masculine nominative singular

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

10.53-10.54

ἀλλ̓ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον ῥίμφα θέων παρὰ νῆας·

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

τλῆ

τλάω (40) [Λ] 8.78-8.79

τλῆ 3rd person singular active aorist indicative

9.372-9.373

οὐ δ̓ ἂν ἔμοιγε τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι·

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

11.317

ἤτοι ἐγὼ μενέω καὶ τλήσομαι·

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

μίμνειν

μίμνω (32) [Λ] 8.78-8.79

μίμνειν active present infinitive

8.80-8.84

Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ̓ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

9.355

ἔνθά ποτ̓ οἶον ἔμιμνε, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν.

[to stay, stand fast]

οὔ τ̓ Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 8.78-8.79

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

, 8.79οὔ τε δύ̓ Αἴαντες

Αἴας (190) [Λ] 8.78-8.79

Αἴαντες masculine nominative plural

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

[Ajax]

μενέτην

μένω (105) [Λ] 8.78-8.79

μενέτην 3rd person dual active imperfect indicative

8.96

ἀλλὰ μέν̓ ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα.

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

θεράποντες

θεράπων (57) [Λ] 8.78-8.79

θεράποντες masculine nominative plural

8.102-8.104

ὦ γέρον ἦ μάλα δή σε νέοι τείρουσι μαχηταί, σὴ δὲ βίη λέλυται, χαλεπὸν δέ σε γῆρας ὀπάζει, ἠπεδανὸς δέ νύ τοι θεράπων, βραδέες δέ τοι ἵπποι.

8.109-8.111

τούτω μὲν θεράποντε κομείτων, τώδε δὲ νῶϊ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοις ἰθύνομεν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ εἴσεται εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται ἐν παλάμῃσιν.

8.113-8.114

Νεστορέας μὲν ἔπειθ̓ ἵππους θεράποντε κομείτην ἴφθιμοι Σθένελός τε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ.

[a waiting-man, attendant]

Ἄρηος

Ἄρης (150) [Λ] 8.78-8.79

Ἄρηος masculine genitive singular

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

8.348-8.349

Ἕκτωρ δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους Γοργοῦς ὄμματ̓ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[Ares]

· 8.80Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 8.80-8.84

Νέστωρ masculine nominative singular

8.112

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ.

8.116-8.117

Νέστωρ δ̓ ἐν χείρεσσι λάβ̓ ἡνία σιγαλόεντα, μάστιξεν δ̓ ἵππους·

8.151

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[Nestor]

οἶος

οἶος (78) [Λ] 8.80-8.84

οἶος masculine nominative singular

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

[alone, lone, lonely]

ἔμιμνε

μίμνω (32) [Λ] 8.80-8.84

ἔμιμνε 3rd person singular active imperfect indicative

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

9.355

ἔνθά ποτ̓ οἶον ἔμιμνε, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν.

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

[to stay, stand fast]

Γερήνιος

Γερήνιος (25) [Λ] 8.80-8.84

Γερήνιος masculine nominative singular

8.112

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ.

8.151

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.162

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[from Gerena]

οὖρος

οὖρος (7) [Λ] 8.80-8.84

οὖρος masculine nominative singular

11.839-11.840

ἔρχομαι ὄφῤ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι μῦθον ἐνίσπω ὃν Νέστωρ ἐπέτελλε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν·

14.16-14.22

ὡς δ̓ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα αὔτως, οὐ δ̓ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν διχθάδἰ, ἢ μεθ̓ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων, ἦε μετ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.

15.370-15.371

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν εὔχετο χεῖῤ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

[a fair wind]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.80-8.84

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

8.97-8.98

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

[Achaian]

8.81οὔ τι ἑκών

ἑκών (9) [Λ] 8.80-8.84

ἑκών masculine nominative singular

10.372

ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δ̓ ἡμάρτανε φωτός·

13.232-13.234

Ἰδομενεῦ μὴ κεῖνος ἀνὴρ ἔτι νοστήσειεν ἐκ Τροίης, ἀλλ̓ αὖθι κυνῶν μέλπηθρα γένοιτο, ὅς τις ἐπ̓ ἤματι τῷδε ἑκὼν μεθίῃσι μάχεσθαι.

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[willing, of free will, readily]

, ἀλλ̓ ἵππος

ἵππος (417) [Λ] 8.80-8.84

ἵππος masculine nominative singular

8.80-8.84

8.85-8.86

ἀλγήσας δ̓ ἀνέπαλτο, βέλος δ̓ εἰς ἐγκέφαλον δῦ, σὺν δ̓ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.

8.87-8.90

ὄφῤ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε φασγάνῳ ἀΐσσων, τόφῤ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι ἦλθον ἀν̓ ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες Ἕκτορα·

[a horse, mare]

ἐτείρετο

τείρω (34) [Λ] 8.80-8.84

ἐτείρετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.102-8.104

ὦ γέρον ἦ μάλα δή σε νέοι τείρουσι μαχηταί, σὴ δὲ βίη λέλυται, χαλεπὸν δέ σε γῆρας ὀπάζει, ἠπεδανὸς δέ νύ τοι θεράπων, βραδέες δέ τοι ἵπποι.

8.362-8.363

οὐ δέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν τειρόμενον σώεσκον ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

[to rub hard]

, τὸν βάλεν

βάλλω (314) [Λ] 8.80-8.84

βάλεν 3rd person singular active aorist indicative

8.93-8.94

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ πῇ φεύγεις μετὰ νῶτα βαλὼν κακὸς ὣς ἐν ὁμίλῳ;

8.119-8.121

8.153-8.156

εἴ περ γάρ σ̓ Ἕκτωρ γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φήσει, ἀλλ̓ οὐ πείσονται Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες καὶ Τρώων ἄλοχοι μεγαθύμων ἀσπιστάων, τάων ἐν κονίῃσι βάλες θαλεροὺς παρακοίτας.

[to throw]

ἰῷ

ἰός (28) [Λ] 8.80-8.84

ἰῷ masculine dative singular

8.302-8.305

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓, ὃ δ̓ ἀμύμονα Γοργυθίωνα υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ, τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

8.512-8.516

11.191-11.194

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[an arrow]

8.82δῖος

δῖος (218) [Λ] 8.80-8.84

δῖος masculine nominative singular

8.97-8.98

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

8.185-8.190

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν οἶνόν τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

8.332-8.334

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀλέξανδρος

Ἀλέξανδρος (43) [Λ] 8.80-8.84

Ἀλέξανδρος masculine nominative singular

11.122-11.127

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα οὐκ εἴασχ̓ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ, τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ̓ ἔχον ὠκέας ἵππους·

11.369-11.372

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο Τυδεΐδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν, στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

11.504-11.507

οὐ δ̓ ἄν πω χάζοντο κελεύθου δῖοι Ἀχαιοὶ εἰ μὴ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο παῦσεν ἀριστεύοντα Μαχάονα ποιμένα λαῶν, ἰῷ τριγλώχινι βαλὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον.

[Alexander]

Ἑλένης

Ἑλένη (39) [Λ] 8.80-8.84

Ἑλένης feminine genitive singular

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.339

ἦ οὐχ Ἑλένης ἕνεκ̓ ἠϋκόμοιο;

[Helen]

πόσις

πόσις (31) [Λ] 8.80-8.84

πόσις masculine nominative singular

8.185-8.190

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν οἶνόν τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

9.92-9.94

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

[a husband, spouse, mate]

ἠϋκόμοιο

εὔκομος (18) [Λ] 8.80-8.84

ἠϋκόμοιο feminine genitive singular

9.339

ἦ οὐχ Ἑλένης ἕνεκ̓ ἠϋκόμοιο;

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

11.369-11.372

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο Τυδεΐδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν, στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

[fair-haired]

8.83ἄκρην

ἄκρος (43) [Λ] 8.80-8.84

ἄκρην feminine accusative singular

8.557-8.558

ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι·

9.241-9.243

11.349-11.351

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος καὶ βάλεν, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε τιτυσκόμενος κεφαλῆφιν, ἄκρην κὰκ κόρυθα·

[at the furthest point]

κὰκ κορυφήν

κορυφή (23) [Λ] 8.80-8.84

κορυφήν feminine accusative singular

11.181-11.184

12.281-12.285

13.11-13.13

καὶ γὰρ ὃ θαυμάζων ἧστο πτόλεμόν τε μάχην τε ὑψοῦ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς Σάμου ὑληέσσης Θρηϊκίης·

[the head, top, highest point;]

, ὅθι τε πρῶται

πρῶτος (144) [Λ] 8.80-8.84

πρῶται feminine nominative plural

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

8.273

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

8.274-8.277

Ὀρσίλοχον μὲν πρῶτα καὶ Ὄρμενον ἠδ̓ Ὀφελέστην Δαίτορά τε Χρομίον τε καὶ ἀντίθεον Λυκοφόντην καὶ Πολυαιμονίδην Ἀμοπάονα καὶ Μελάνιππον, πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

[first]

τρίχες

θρίξ (7) [Λ] 8.80-8.84

τρίχες feminine nominative plural

19.252-19.255

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

22.77-22.78

ἦ ῥ̓ ὃ γέρων, πολιὰς δ̓ ἄῤ ἀνὰ τρίχας ἕλκετο χερσὶ τίλλων ἐκ κεφαλῆς·

23.135-23.136

θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυσαν, ἃς ἐπέβαλλον κειρόμενοι·

[the hair of the head]

ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 8.80-8.84

ἵππων masculine genitive plural

8.85-8.86

ἀλγήσας δ̓ ἀνέπαλτο, βέλος δ̓ εἰς ἐγκέφαλον δῦ, σὺν δ̓ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.

8.87-8.90

ὄφῤ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε φασγάνῳ ἀΐσσων, τόφῤ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι ἦλθον ἀν̓ ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες Ἕκτορα·

[a horse, mare]

8.84κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν

καίριος (3) [Λ] 8.80-8.84

καίριόν neuter nominative singular

8.324-8.328

τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐερύοντα παῤ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι, τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν·

4.185-4.187

οὐκ ἐν καιρίῳ ὀξὺ πάγη βέλος, ἀλλὰ πάροιθεν εἰρύσατο ζωστήρ τε παναίολος ἠδ̓ ὑπένερθε ζῶμά τε καὶ μίτρη, τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες.

[in time, at the right moment, vital, fatal]

ἐστιν

εἰμί (1088) [Λ] 8.80-8.84

ἐστιν 3rd person singular active present indicative

8.99-8.101

8.130-8.132

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

[to be]

. 8.85ἀλγήσας

ἀλγέω (3) [Λ] 8.85-8.86

ἀλγήσας masculine nominative singular active aorist participle

12.205-12.207

ὃ δ̓ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε ἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δ̓ ἐνὶ κάββαλ̓ ὁμίλῳ, αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.

2.268-2.269

ὃ δ̓ ἄῤ ἕζετο τάρβησέν τε, ἀλγήσας δ̓ ἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ.

[to feel bodily pain, suffer]

δ̓ ἀνέπαλτο

ἀναπάλλω (12) [Λ] 8.85-8.86

ἀνέπαλτο 3rd person singular active aorist indicative

11.349-11.351

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος καὶ βάλεν, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε τιτυσκόμενος κεφαλῆφιν, ἄκρην κὰκ κόρυθα·

17.516-17.517

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

20.423-20.424

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὣς ἀνεπᾶλτο, καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[to swing to and fro]

, βέλος

βέλος (75) [Λ] 8.85-8.86

βέλος neuter nominative singular

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

8.512-8.516

11.85

τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

[projectile; arrow, weapon]

δ̓ εἰς ἐγκέφαλον

ἐγκέφαλος (7) [Λ] 8.85-8.86

ἐγκέφαλον masculine accusative singular

11.95-11.98

τὸν δ̓ ἰθὺς μεμαῶτα μετώπιον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, οὐ δὲ στεφάνη δόρυ οἱ σχέθε χαλκοβάρεια, ἀλλὰ δἰ αὐτῆς ἦλθε καὶ ὀστέου, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

12.184-12.186

οὐ δ̓ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διὰ πρὸ αἰχμὴ χαλκείη ῥῆξ̓ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

16.346-16.347

τὸ δ̓ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε νέρθεν ὑπ̓ ἐγκεφάλοιο, κέασσε δ̓ ἄῤ ὀστέα λευκά·

[that which is within the head, the brain]

δῦ

δύω (88) [Λ] 8.85-8.86

δῦ 3rd person singular active aorist indicative

8.268-8.272

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

[dunk]

, 8.86σὺν δ̓ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.85-8.86

ἵππους masculine accusative plural

8.87-8.90

8.99-8.101

Τυδεΐδης δ̓ αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη, στῆ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a horse, mare]

ἐτάραξε

ταράσσω (4) [Λ] 8.85-8.86

ἐτάραξε 3rd person singular active aorist indicative

1.577-1.579

μητρὶ δ̓ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ̓ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

7.345-7.346

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴ γένετ̓ Ἰλίου ἐν πόλει ἄκρῃ δεινὴ τετρηχυῖα, παρὰ Πριάμοιο θύρῃσι·

[to stir, stir up, trouble]

κυλινδόμενος

κυλίνδω (13) [Λ] 8.85-8.86

κυλινδόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

11.145-11.147

Ἱππόλοχος δ̓ ἀπόρουσε, τὸν αὖ χαμαὶ ἐξενάριξε χεῖρας ἀπὸ ξίφεϊ τμήξας ἀπό τ̓ αὐχένα κόψας, ὅλμον δ̓ ὣς ἔσσευε κυλίνδεσθαι δἰ ὁμίλου.

11.307-11.308

πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα κυλίνδεται, ὑψόσε δ̓ ἄχνη σκίδναται ἐξ ἀνέμοιο πολυπλάγκτοιο ἰωῆς·

11.347

νῶϊν δὴ τόδε πῆμα κυλίνδεται ὄβριμος Ἕκτωρ·

[to roll, roll along]

περὶ χαλκῷ

χαλκοῦς (13) [Λ] 8.85-8.86

χαλκῷ masculine dative singular

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

11.80-11.83

ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντάς τ̓ ὀλλυμένους τε.

13.551-13.554

Τρῶες δὲ περισταδὸν ἄλλοθεν ἄλλος οὔταζον σάκος εὐρὺ παναίολον, οὐ δὲ δύναντο εἴσω ἐπιγράψαι τέρενα χρόα νηλέϊ χαλκῷ Ἀντιλόχου·

[a copper coin]

. 8.87ὄφῤ ὁ γέρων

γέρων (133) [Λ] 8.87-8.90

γέρων masculine nominative singular

8.90-8.91

καί νύ κεν ἔνθ̓ ὁ γέρων ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

8.96

ἀλλὰ μέν̓ ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα.

8.99-8.101

Τυδεΐδης δ̓ αὐτός περ ἐὼν προμάχοισιν ἐμίχθη, στῆ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[an old man(in apposition as adj., old)]

ἵπποιο

ἵππος (417) [Λ] 8.87-8.90

ἵπποιο masculine genitive singular

8.87-8.90

8.99-8.101

8.102-8.104

ὦ γέρον ἦ μάλα δή σε νέοι τείρουσι μαχηταί, σὴ δὲ βίη λέλυται, χαλεπὸν δέ σε γῆρας ὀπάζει, ἠπεδανὸς δέ νύ τοι θεράπων, βραδέες δέ τοι ἵπποι.

[a horse, mare]

παρηορίας ἀπέταμνε

ἀποτέμνω (2) [Λ] 8.87-8.90

ἀπέταμνε 3rd person singular active imperfect indicative

22.346-22.352

αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήη ὤμ̓ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷα ἔοργας, ὡς οὐκ ἔσθ̓ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι, οὐ δ̓ εἴ κεν δεκάκις τε καὶ εἰκοσινήριτ̓ ἄποινα στήσωσ̓ ἐνθάδ̓ ἄγοντες, ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα, οὐ δ̓ εἴ κέν σ̓ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι Δαρδανίδης Πρίαμος·

[to cut off, sever]

8.88φασγάνῳ

φάσγανον (15) [Λ] 8.87-8.90

φασγάνῳ neuter dative singular

10.255-10.256

Τυδεΐδῃ μὲν δῶκε μενεπτόλεμος Θρασυμήδης φάσγανον ἄμφηκες·

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

14.402-14.405

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε, τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην, ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·

[a sword]

ἀΐσσων

ἀίσσω (50) [Λ] 8.87-8.90

ἀΐσσων masculine nominative singular active present participle

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

11.118-11.119

καρπαλίμως δ̓ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην σπεύδουσ̓ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφ̓ ὁρμῆς·

11.414-11.420

ὡς δ̓ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροί τ̓ αἰζηοὶ σεύωνται, ὃ δέ τ̓ εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο θήγων λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν, ἀμφὶ δέ τ̓ ἀΐσσονται, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται, οἳ δὲ μένουσιν ἄφαρ δεινόν περ ἐόντα, ὥς ῥα τότ̓ ἀμφ̓ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἐσσεύοντο Τρῶες·

[to move with a quick shooting motion, to shoot, dart, glance]

, τόφῤ Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.87-8.90

Ἕκτορος masculine genitive singular

8.87-8.90

ὄφῤ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε φασγάνῳ ἀΐσσων, τόφῤ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι ἦλθον ἀν̓ ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες Ἕκτορα·

8.109-8.111

τούτω μὲν θεράποντε κομείτων, τώδε δὲ νῶϊ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοις ἰθύνομεν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ εἴσεται εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται ἐν παλάμῃσιν.

8.117

τάχα δ̓ Ἕκτορος ἄγχι γένοντο.

[Hector]

ὠκέες

ὠκύς (104) [Λ] 8.87-8.90

ὠκέες masculine nominative plural

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

[quick, swift, fleet]

ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 8.87-8.90

ἵπποι masculine nominative plural

8.99-8.101

8.102-8.104

8.105-8.108

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο κραιπνὰ μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι, οὕς ποτ̓ ἀπ̓ Αἰνείαν ἑλόμην μήστωρε φόβοιο.

[a horse, mare]

8.89ἦλθον

ἔρχομαι (338) [Λ] 8.87-8.90

ἦλθον 3rd person plural active aorist indicative

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

[to come]

ἀν̓ ἰωχμὸν θρασὺν

θρασύς (19) [Λ] 8.87-8.90

θρασὺν masculine accusative singular

8.125-8.126

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου κεῖσθαι, ὃ δ̓ ἡνίοχον μέθεπε θρασύν·

8.127-8.129

αἶψα γὰρ εὗρεν Ἰφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν, ὅν ῥα τόθ̓ ἵππων ὠκυπόδων ἐπέβησε, δίδου δέ οἱ ἡνία χερσίν.

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

[bold, spirited, courageous, confident]

ἡνίοχον

ἡνίοχος (30) [Λ] 8.87-8.90

ἡνίοχον masculine accusative singular

8.119-8.121

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρτεν, ὃ δ̓ ἡνίοχον θεράποντα υἱὸν ὑπερθύμου Θηβαίου Ἠνιοπῆα ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

8.124

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

8.125-8.126

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου κεῖσθαι, ὃ δ̓ ἡνίοχον μέθεπε θρασύν·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

φορέοντες

φορέω (25) [Λ] 8.87-8.90

φορέοντες masculine nominative plural active present participle

8.526-8.528

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

10.269-10.270

Ἀμφιδάμας δὲ Μόλῳ δῶκε ξεινήϊον εἶναι, αὐτὰρ ὃ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι·

10.321-10.324

ἀλλ̓ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοὶ δ̓ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐ δ̓ ἀπὸ δόξης·

[to bear]

8.90Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.87-8.90

Ἕκτορα masculine accusative singular

8.109-8.111

8.117

τάχα δ̓ Ἕκτορος ἄγχι γένοντο.

8.124

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

[Hector]

· καί νύ κεν ἔνθ̓ ὁ γέρων

γέρων (133) [Λ] 8.90-8.91

γέρων masculine nominative singular

8.96

ἀλλὰ μέν̓ ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα.

8.99-8.101

8.102-8.104

ὦ γέρον ἦ μάλα δή σε νέοι τείρουσι μαχηταί, σὴ δὲ βίη λέλυται, χαλεπὸν δέ σε γῆρας ὀπάζει, ἠπεδανὸς δέ νύ τοι θεράπων, βραδέες δέ τοι ἵπποι.

[an old man(in apposition as adj., old)]

ἀπὸ θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 8.90-8.91

θυμὸν masculine accusative singular

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

8.147

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει·

8.169-8.171

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τρὶς δ̓ ἄῤ ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

[the soul]

ὄλεσσεν

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.90-8.91

ὄλεσσεν 3rd person singular active aorist indicative

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

8.268-8.272

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

[to destroy, make an end of]

8.91εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ

ὀξύς (103) [Λ] 8.90-8.91

ὀξὺ neuter accusative singular

8.130-8.132

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

8.529-8.531

ἀλλ̓ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς, πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

10.135-10.136

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

νόησε

νοέω (79) [Λ] 8.90-8.91

νόησε 3rd person singular active aorist indicative

8.130-8.132

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

[to perceive by the eyes, observe, notice]

βοὴν ἀγαθὸς

ἀγαθός (86) [Λ] 8.90-8.91

ἀγαθὸς masculine nominative singular

8.145

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

9.31

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[good]

Διομήδης

Διομήδης (80) [Λ] 8.90-8.91

Διομήδης masculine nominative singular

8.115

τὼ δ̓ εἰς ἀμφοτέρω Διομήδεος ἅρματα βήτην·

8.133-8.134

βροντήσας δ̓ ἄρα δεινὸν ἀφῆκ̓ ἀργῆτα κεραυνόν, κὰδ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε·

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

[Diomedes(Zeus-counselled)]

· 8.92σμερδαλέον

σμερδαλέος (27) [Λ] 8.92

σμερδαλέον neuter accusative singular

8.320-8.321

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος σμερδαλέα ἰάχων·

12.463-12.465

λάμπε δὲ χαλκῷ σμερδαλέῳ, τὸν ἕεστο περὶ χροΐ, δοιὰ δὲ χερσὶ δοῦῤ ἔχεν·

13.191-13.192

ἀλλ̓ οὔ πῃ χροὸς εἴσατο, πᾶς δ̓ ἄρα χαλκῷ σμερδαλέῳ κεκάλυφθ̓·

[terrible to look on, fearful, aweful, direful]

δ̓ ἐβόησεν

βοάω (16) [Λ] 8.92

ἐβόησεν 3rd person singular active aorist indicative

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

11.15-11.16

Ἀτρεΐδης δ̓ ἐβόησεν ἰδὲ ζώννυσθαι ἄνωγεν Ἀργείους·

12.337

ἀλλ̓ οὔ πώς οἱ ἔην βώσαντι γεγωνεῖν·

[to cry aloud, to shout]

ἐποτρύνων

ἐποτρύνω (25) [Λ] 8.92

ἐποτρύνων masculine nominative singular active present participle

10.129-10.130

οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐ δ̓ ἀπιθήσει Ἀργείων, ὅτε κέν τιν̓ ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

12.49-12.50

ὣς Ἕκτωρ ἀν̓ ὅμιλον ἰὼν ἐλλίσσεθ̓ ἑταίρους τάφρον ἐποτρύνων διαβαινέμεν·

12.442-12.443

ὣς φάτ̓ ἐποτρύνων, οἳ δ̓ οὔασι πάντες ἄκουον, ἴθυσαν δ̓ ἐπὶ τεῖχος ἀολλέες·

[to stir up, excite, urge on]

Ὀδυσῆα

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 8.92

Ὀδυσῆα masculine accusative singular

8.93-8.94

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ πῇ φεύγεις μετὰ νῶτα βαλὼν κακὸς ὣς ἐν ὁμίλῳ;

8.97-8.98

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[Odysseus]

· 8.93διογενὲς

διογενής (21) [Λ] 8.93-8.94

διογενὲς neuter vocative singular

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

10.144-10.145

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ μὴ νεμέσα·

[sprung from Zeus]

Λαερτιάδη

Λαερτιάδης (9) [Λ] 8.93-8.94

Λαερτιάδη masculine vocative singular

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

10.144-10.145

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ μὴ νεμέσα·

[son of Laertes(Odysseus)]

πολυμήχαν̓

πολυμήχανος (7) [Λ] 8.93-8.94

πολυμήχαν̓ masculine vocative singular

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

10.144-10.145

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ μὴ νεμέσα·

[full of resources, inventive, ever-ready]

Ὀδυσσεῦ

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 8.93-8.94

Ὀδυσσεῦ masculine vocative singular

8.97-8.98

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ἀλλὰ παρήϊξεν κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[Odysseus]

8.94πῇ φεύγεις

φεύγω (109) [Λ] 8.93-8.94

φεύγεις 2nd person singular active present indicative

8.95

μή τίς τοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξῃ·

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[to flee, take flight, run away]

μετὰ νῶτα

νῶτον (16) [Λ] 8.93-8.94

νῶτα neuter accusative plural

8.505-8.511

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

13.288-13.291

εἴ περ γάρ κε βλεῖο πονεύμενος ἠὲ τυπείης οὐκ ἂν ἐν αὐχέν̓ ὄπισθε πέσοι βέλος οὐ δ̓ ἐνὶ νώτῳ, ἀλλά κεν ἢ στέρνων ἢ νηδύος ἀντιάσειε πρόσσω ἱεμένοιο μετὰ προμάχων ὀαριστύν.

[the back]

βαλὼν

βάλλω (314) [Λ] 8.93-8.94

βαλὼν masculine nominative singular active aorist participle

8.119-8.121

8.153-8.156

8.268-8.272

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν, αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ̓·

[to throw]

κακὸς

κακός (180) [Λ] 8.93-8.94

κακὸς masculine nominative singular

8.153-8.156

8.164-8.166

8.228

αἰδὼς Ἀργεῖοι, κάκ̓ ἐλέγχεα, εἶδος ἀγητοί·

[bad]

ὣς ἐν ὁμίλῳ

ὅμιλος (76) [Λ] 8.93-8.94

ὁμίλῳ masculine dative singular

8.268-8.272

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν, αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ̓·

10.228-10.232

ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος, ἤθελε Μηριόνης, μάλα δ̓ ἤθελε Νέστορος υἱός, ἤθελε δ̓ Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος, ἤθελε δ̓ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον Τρώων·

10.338-10.339

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν κάλλιφ̓ ὅμιλον, βῆ ῥ̓ ἀν̓ ὁδὸν μεμαώς·

[any assembled crowd, a throng of people]

; 8.95μή τίς τοι φεύγοντι

φεύγω (109) [Λ] 8.95

φεύγοντι masculine dative singular active present participle

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

8.343-8.347

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[to flee, take flight, run away]

μεταφρένῳ

μετάφρενον (16) [Λ] 8.95

μεταφρένῳ neuter dative singular

8.258-8.259

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

11.446-11.449

ἦ, καὶ ὃ μὲν φύγαδ̓ αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει, τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε, δούπησεν δὲ πεσών·

[the part behind the midriff]

ἐν δόρυ

δόρυ (233) [Λ] 8.95

δόρυ neuter accusative

8.109-8.111

τούτω μὲν θεράποντε κομείτων, τώδε δὲ νῶϊ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοις ἰθύνομεν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ εἴσεται εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται ἐν παλάμῃσιν.

8.258-8.259

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

8.494-8.496

πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης, τῷ ὅ γ̓ ἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα·

[tree, plank, spear]

πήξῃ

πήγνυμι (29) [Λ] 8.95

πήξῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

8.258-8.259

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

8.297-8.298

ὀκτὼ δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς, πάντες δ̓ ἐν χροῒ πῆχθεν ἀρηϊθόων αἰζηῶν·

10.373-10.374

δεξιτερὸν δ̓ ὑπὲρ ὦμον ἐΰξου δουρὸς ἀκωκὴ ἐν γαίῃ ἐπάγη·

[to make fast]

· 8.96ἀλλὰ μέν̓

μένω (105) [Λ] 8.96

μέν̓ 2nd person singular active present imperative

8.343-8.347

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

ὄφρα γέροντος

γέρων (133) [Λ] 8.96

γέροντος masculine genitive singular

8.99-8.101

8.102-8.104

8.146

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

[an old man(in apposition as adj., old)]

ἀπώσομεν

ἀπωθέω (15) [Λ] 8.96

ἀπώσομεν 1st person plural active aorist subjunctive

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

8.532-8.534

εἴσομαι εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

12.272-12.276

μή τις ὀπίσσω τετράφθω ποτὶ νῆας ὁμοκλητῆρος ἀκούσας, ἀλλὰ πρόσω ἵεσθε καὶ ἀλλήλοισι κέλεσθε, αἴ κε Ζεὺς δώῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς νεῖκος ἀπωσαμένους δηΐους προτὶ ἄστυ δίεσθαι.

[to thrust away, push back]

ἄγριον

ἄγριος (19) [Λ] 8.96

ἄγριον masculine accusative singular

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

[(living in the fields) wild, savage, harsh]

ἄνδρα

ἀνήρ (590) [Λ] 8.96

ἄνδρα masculine accusative singular

8.130-8.132

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[a man]

. 8.97ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 8.97-8.98

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.112

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ.

8.148

Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων·

8.153-8.156

εἴ περ γάρ σ̓ Ἕκτωρ γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φήσει, ἀλλ̓ οὐ πείσονται Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες καὶ Τρώων ἄλοχοι μεγαθύμων ἀσπιστάων, τάων ἐν κονίῃσι βάλες θαλεροὺς παρακοίτας.

[to say, to claim]

, οὐ δ̓ ἐσάκουσε πολύτλας δῖος

δῖος (218) [Λ] 8.97-8.98

δῖος masculine nominative singular

8.185-8.190

8.332-8.334

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ὀδυσσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 8.97-8.98

Ὀδυσσεύς masculine nominative singular

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.179-9.181

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

[Odysseus]

, 8.98ἀλλὰ παρήϊξεν

παραίσσω (4) [Λ] 8.97-8.98

παρήϊξεν 3rd person singular active aorist indicative

11.615

ἵπποι γάρ με παρήϊξαν πρόσσω μεμαυῖαι.

20.413-20.415

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς νῶτα παραΐσσοντος, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ·

5.689-5.691

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ, ἀλλὰ παρήϊξεν λελιημένος ὄφρα τάχιστα ὤσαιτ̓ Ἀργείους, πολέων δ̓ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

κοίλας

κοῖλος (27) [Λ] 8.97-8.98

κοίλας feminine accusative plural

10.524-10.525

θηεῦντο δὲ μέρμερα ἔργα ὅσσ̓ ἄνδρες ῥέξαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας.

12.88-12.90

οἳ μὲν ἅμ̓ Ἕκτοῤ ἴσαν καὶ ἀμύμονι Πουλυδάμαντι, οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα τεῖχος ῥηξάμενοι κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχεσθαι.

12.167-12.172

οἳ δ̓, ὥς τε σφῆκες μέσον αἰόλοι ἠὲ μέλισσαι οἰκία ποιήσωνται ὁδῷ ἔπι παιπαλοέσσῃ, οὐ δ̓ ἀπολείπουσιν κοῖλον δόμον, ἀλλὰ μένοντες ἄνδρας θηρητῆρας ἀμύνονται περὶ τέκνων, ὣς οἵ γ̓ οὐκ ἐθέλουσι πυλάων καὶ δύ̓ ἐόντε χάσσασθαι πρίν γ̓ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ ἁλῶναι.

[hollow, hollowed]

ἐπὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 8.97-8.98

νῆας feminine accusative plural

8.149

Τυδεΐδης ὑπ̓ ἐμεῖο φοβεύμενος ἵκετο νῆας.

8.164-8.166

8.180-8.183

ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.97-8.98

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.217-8.219

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[Achaian]

. 8.99Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 8.99-8.101

Τυδεΐδης masculine nominative singular

8.139

Τυδεΐδη ἄγε δ̓ αὖτε φόβον δ̓ ἔχε μώνυχας ἵππους.

8.149

Τυδεΐδης ὑπ̓ ἐμεῖο φοβεύμενος ἵκετο νῆας.

8.161-8.162

Τυδεΐδη περὶ μέν σε τίον Δαναοὶ ταχύπωλοι ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσι·

δ̓ αὐτός

αὐτός (604) [Λ] 8.99-8.101

αὐτός masculine nominative singular

8.180-8.183

8.191-8.195

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

περ ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 8.99-8.101

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

8.130-8.132

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[to be]

προμάχοισιν

πρόμαχος (38) [Λ] 8.99-8.101

προμάχοισιν masculine dative plural

11.187-11.190

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ἀναχωρείτω, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἀνώχθω μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

11.202-11.205

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ὑπόεικε μάχης, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

11.341-11.342

τοὺς μὲν γὰρ θεράπων ἀπάνευθ̓ ἔχεν, αὐτὰρ ὃ πεζὸς θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

[fighting before]

ἐμίχθη

μίγνυμι (43) [Λ] 8.99-8.101

ἐμίχθη 3rd person singular passive aorist indicative

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

10.180-10.182

οἳ δ̓ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν, οὐ δὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον, ἀλλ̓ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.

, 8.100στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 8.99-8.101

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

8.220-8.226

8.229-8.234

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

[to make to stand]

δὲ πρόσθ̓ ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 8.99-8.101

ἵππων feminine genitive plural

8.102-8.104

8.105-8.108

8.113-8.114

Νεστορέας μὲν ἔπειθ̓ ἵππους θεράποντε κομείτην ἴφθιμοι Σθένελός τε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ.

[a horse, mare]

Νηληϊάδαο

Νηληιάδης (3) [Λ] 8.99-8.101

Νηληϊάδαο masculine genitive singular

11.618-11.621

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Νηληϊάδεω ἀφίκοντο, αὐτοὶ μέν ῥ̓ ἀπέβησαν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν, ἵππους δ̓ Εὐρυμέδων θεράπων λύε τοῖο γέροντος ἐξ ὀχέων·

23.301-23.303

Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους, Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος τοῦ Νηληϊάδαο·

γέροντος

γέρων (133) [Λ] 8.99-8.101

γέροντος masculine genitive singular

8.102-8.104

8.146

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

8.517-8.519

κήρυκες δ̓ ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων·

[an old man(in apposition as adj., old)]

, 8.101καί μιν φωνήσας

φωνέω (80) [Λ] 8.99-8.101

φωνήσας masculine nominative singular active aorist participle

8.157-8.158

ὣς ἄρα φωνήσας φύγαδε τράπε μώνυχας ἵππους αὖτις ἀν̓ ἰωχμόν·

8.184

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

8.432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

[to produce a sound]

ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 8.99-8.101

ἔπεα neuter accusative plural

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.494-8.496

9.16

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

[a word]

πτερόεντα

πτερόεις (67) [Λ] 8.99-8.101

πτερόεντα neuter accusative plural

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[feathered, winged]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 8.99-8.101

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.461

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 8.102ὦ γέρον

γέρων (133) [Λ] 8.102-8.104

γέρον masculine vocative singular

8.146

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

8.517-8.519

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

[an old man(in apposition as adj., old)]

ἦ μάλα δή σε νέοι

νέος (44) [Λ] 8.102-8.104

νέοι masculine nominative plural

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

[young, youthful]

τείρουσι

τείρω (34) [Λ] 8.102-8.104

τείρουσι 3rd person plural active present indicative

8.362-8.363

οὐ δέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν τειρόμενον σώεσκον ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

9.300-9.303

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δ̓ ἄλλους περ Παναχαιοὺς τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς τίσουσ̓·

[to rub hard]

μαχηταί

μαχητής (3) [Λ] 8.102-8.104

μαχηταί masculine nominative plural

16.184-16.186

αὐτίκα δ̓ εἰς ὑπερῷ̓ ἀναβὰς παρελέξατο λάθρῃ Ἑρμείας ἀκάκητα, πόρεν δέ οἱ ἀγλαὸν υἱὸν Εὔδωρον πέρι μὲν θείειν ταχὺν ἠδὲ μαχητήν.

5.801

Τυδεύς τοι μικρὸς μὲν ἔην δέμας, ἀλλὰ μαχητής·

[a fighter, warrior]

, 8.103σὴ

σός (97) [Λ] 8.102-8.104

σὴ feminine nominative singular

8.281-8.284

8.374-8.380

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

[your]

δὲ βίη

βία (61) [Λ] 8.102-8.104

βίη feminine nominative singular

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

11.561

βίη δέ τε νηπίη αὐτῶν·

11.670-11.674

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότ̓ Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη ἀμφὶ βοηλασίῃ, ὅτ̓ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα ἐσθλὸν Ὑπειροχίδην, ὃς ἐν Ἤλιδι ναιετάασκε, ῥύσἰ ἐλαυνόμενος·

[bodily strength, force, power, might]

λέλυται

λύω (85) [Λ] 8.102-8.104

λέλυται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

8.123

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

8.315

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

8.433-8.435

τῇσιν δ̓ Ὧραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους, καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπ̓ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν, ἅρματα δ̓ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα·

[to loose]

, χαλεπὸν

χαλεπός (19) [Λ] 8.102-8.104

χαλεπὸν neuter nominative singular

13.620-13.625

λείψετέ θην οὕτω γε νέας Δαναῶν ταχυπώλων Τρῶες ὑπερφίαλοι δεινῆς ἀκόρητοι ἀϋτῆς, ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς ἣν ἐμὲ λωβήσασθε κακαὶ κύνες, οὐ δέ τι θυμῷ Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν ξεινίου, ὅς τέ ποτ̓ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν·

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

16.620-16.622

Αἰνεία χαλεπόν σε καὶ ἴφθιμόν περ ἐόντα πάντων ἀνθρώπων σβέσσαι μένος, ὅς κέ σευ ἄντα ἔλθῃ ἀμυνόμενος·

[hard to bear, painful; difficult]

δέ σε γῆρας

γῆρας (17) [Λ] 8.102-8.104

γῆρας neuter nominative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

10.77-10.79

πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥ̓ ὁ γεραιὸς ζώννυθ̓ ὅτ̓ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο λαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.

14.84-14.87

οὐλόμεν̓ αἴθ̓ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου σημαίνειν, μὴ δ̓ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.

[old age]

ὀπάζει

ὀπάζω (27) [Λ] 8.102-8.104

ὀπάζει 3rd person singular active present indicative

8.141-8.142

νῦν μὲν γὰρ τούτῳ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει σήμερον·

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[to make to follow, send with]

, 8.104ἠπεδανὸς δέ νύ τοι θεράπων

θεράπων (57) [Λ] 8.102-8.104

θεράπων masculine nominative singular

8.109-8.111

8.113-8.114

Νεστορέας μὲν ἔπειθ̓ ἵππους θεράποντε κομείτην ἴφθιμοι Σθένελός τε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ.

8.119-8.121

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρτεν, ὃ δ̓ ἡνίοχον θεράποντα υἱὸν ὑπερθύμου Θηβαίου Ἠνιοπῆα ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

[a waiting-man, attendant]

, βραδέες δέ τοι ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 8.102-8.104

ἵπποι masculine nominative plural

8.105-8.108

8.113-8.114

Νεστορέας μὲν ἔπειθ̓ ἵππους θεράποντε κομείτην ἴφθιμοι Σθένελός τε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ.

8.116-8.117

Νέστωρ δ̓ ἐν χείρεσσι λάβ̓ ἡνία σιγαλόεντα, μάστιξεν δ̓ ἵππους·

[a horse, mare]

. 8.105ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐμῶν

ἐμός (153) [Λ] 8.105-8.108

ἐμῶν neuter genitive plural

8.109-8.111

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

[mine]

ὀχέων

ὄχος (59) [Λ] 8.105-8.108

ὀχέων neuter genitive plural

8.122-8.123

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

8.260

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[a carriage, shelter]

ἐπιβήσεο

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 8.105-8.108

ἐπιβήσεο 2nd person singular middle aorist imperative

8.127-8.129

8.164-8.166

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

[to go upon]

, ὄφρα ἴδηαι

εἶδον (237) [Λ] 8.105-8.108

ἴδηαι 2nd person singular medio-passive aorist subjunctive

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to see]

8.106οἷοι

οἷος (71) [Λ] 8.105-8.108

οἷοι masculine nominative plural

8.152

ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος, οἷον ἔειπες.

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

Τρώϊοι

Τρώιος (3) [Λ] 8.105-8.108

Τρώϊοι masculine nominative plural

13.260-13.262

δούρατα δ̓ αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήεις ἑσταότ̓ ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα Τρώϊα, τὰ κταμένων ἀποαίνυμαι·

23.377-23.378

τὰς δὲ μετ̓ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι Τρώϊοι, οὐ δέ τι πολλὸν ἄνευθ̓ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ̓ ἐγγύς·

ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 8.105-8.108

ἵπποι masculine nominative plural

8.113-8.114

Νεστορέας μὲν ἔπειθ̓ ἵππους θεράποντε κομείτην ἴφθιμοι Σθένελός τε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ.

8.116-8.117

Νέστωρ δ̓ ἐν χείρεσσι λάβ̓ ἡνία σιγαλόεντα, μάστιξεν δ̓ ἵππους·

8.119-8.121

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρτεν, ὃ δ̓ ἡνίοχον θεράποντα υἱὸν ὑπερθύμου Θηβαίου Ἠνιοπῆα ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

[a horse, mare]

ἐπιστάμενοι

ἐπίσταμαι (17) [Λ] 8.105-8.108

ἐπιστάμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

13.223

πάντες γὰρ ἐπιστάμεθα πτολεμίζειν.

13.237-13.238

συμφερτὴ δ̓ ἀρετὴ πέλει ἀνδρῶν καὶ μάλα λυγρῶν, νῶϊ δὲ καί κ̓ ἀγαθοῖσιν ἐπισταίμεσθα μάχεσθαι.

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

[to know]

πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 8.105-8.108

πεδίοιο neuter genitive singular

8.549

κνίσην δ̓ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.577-9.580

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς, ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο, ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

[a plain]

8.107κραιπνὰ

κραιπνός (11) [Λ] 8.105-8.108

κραιπνὰ neuter accusative plural

13.17-13.18

αὐτίκα δ̓ ἐξ ὄρεος κατεβήσετο παιπαλόεντος κραιπνὰ ποσὶ προβιβάς·

16.671-16.675

πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα θήσουσ̓ ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ, ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε τύμβῳ τε στήλῃ τε·

16.681-16.683

πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι, ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα κάτθεσαν ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ.

[rapid, rushing]

μάλ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν

διώκω (27) [Λ] 8.105-8.108

διωκέμεν active present infinitive

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

10.359

τοὶ δ̓ αἶψα διώκειν ὁρμήθησαν.

[to pursue]

ἠδὲ φέβεσθαι

φέβομαι (11) [Λ] 8.105-8.108

φέβεσθαι medio-passive present infinitive

8.342

οἳ δὲ φέβοντο.

11.120-11.121

ὣς ἄρα τοῖς οὔ τις δύνατο χραισμῆσαι ὄλεθρον Τρώων, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ὑπ̓ Ἀργείοισι φέβοντο.

11.178

οἳ δ̓ ἐφέβοντο.

[to be put to flight, flee affrighted]

, 8.108οὕς ποτ̓ ἀπ̓ Αἰνείαν

Αἰνείας (78) [Λ] 8.105-8.108

Αἰνείαν masculine accusative singular

11.56-11.60

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο Ἕκτορά τ̓ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα Αἰνείαν θ̓, ὃς Τρωσὶ θεὸς ὣς τίετο δήμῳ, τρεῖς τ̓ Ἀντηνορίδας Πόλυβον καὶ Ἀγήνορα δῖον ἠΐθεόν τ̓ Ἀκάμαντ̓ ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν.

12.98-12.100

τῶν δὲ τετάρτων ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

13.458-13.459

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι βῆναι ἐπ̓ Αἰνείαν·

[Aeneas]

ἑλόμην

αἱρέω (276) [Λ] 8.105-8.108

ἑλόμην 1st person singular middle aorist indicative

8.253-8.257

8.273

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

8.317-8.319

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου, Κεβριόνην δ̓ ἐκέλευσεν ἀδελφεὸν ἐγγὺς ἐόντα ἵππων ἡνί̓ ἑλεῖν·

[to take,(mid.) to choose]

μήστωρε

μήστωρ (15) [Λ] 8.105-8.108

μήστωρε masculine accusative dual

12.37-12.39

13.91-13.93

13.477-13.479

αὖε δ̓ ἑταίρους Ἀσκάλαφόν τ̓ ἐσορῶν Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε Μηριόνην τε καὶ Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς·

[an adviser, counsellor]

φόβοιο

φόβος (38) [Λ] 8.105-8.108

φόβοιο masculine genitive singular

8.139

Τυδεΐδη ἄγε δ̓ αὖτε φόβον δ̓ ἔχε μώνυχας ἵππους.

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

11.36-11.37

τῇ δ̓ ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο δεινὸν δερκομένη, περὶ δὲ Δεῖμός τε Φόβος τε.

[fear, panic, flight]

. 8.109τούτω

οὗτος (164) [Λ] 8.109-8.111

τούτω masculine accusative dual

8.141-8.142

νῦν μὲν γὰρ τούτῳ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει σήμερον·

8.146

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

[this; that]

μὲν θεράποντε

θεράπων (57) [Λ] 8.109-8.111

θεράποντε masculine nominative dual

8.113-8.114

Νεστορέας μὲν ἔπειθ̓ ἵππους θεράποντε κομείτην ἴφθιμοι Σθένελός τε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ.

8.119-8.121

10.228-10.232

ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος, ἤθελε Μηριόνης, μάλα δ̓ ἤθελε Νέστορος υἱός, ἤθελε δ̓ Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος, ἤθελε δ̓ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον Τρώων·

[a waiting-man, attendant]

κομείτων, τώδε δὲ νῶϊ 8.110Τρωσὶν

Τρώς (599) [Λ] 8.109-8.111

Τρωσὶν masculine dative plural

8.148

Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων·

8.153-8.156

εἴ περ γάρ σ̓ Ἕκτωρ γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φήσει, ἀλλ̓ οὐ πείσονται Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες καὶ Τρώων ἄλοχοι μεγαθύμων ἀσπιστάων, τάων ἐν κονίῃσι βάλες θαλεροὺς παρακοίτας.

[Tros]

ἐφ̓ ἱπποδάμοις

ἱππόδαμος (46) [Λ] 8.109-8.111

ἱπποδάμοις masculine dative plural

8.191-8.195

8.512-8.516

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

[tamer of horses]

ἰθύνομεν

ἰθύνω (12) [Λ] 8.109-8.111

ἰθύνομεν 1st person plural active aorist subjunctive

11.527-11.530

ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς κεῖσ̓ ἵππους τε καὶ ἅρμ̓ ἰθύνομεν, ἔνθα μάλιστα ἱππῆες πεζοί τε κακὴν ἔριδα προβαλόντες ἀλλήλους ὀλέκουσι, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὄρωρεν.

16.475

τὼ δ̓ ἰθυνθήτην, ἐν δὲ ῥυτῆρσι τάνυσθεν·

17.632

Ζεὺς δ̓ ἔμπης πάντ̓ ἰθύνει·

[to make straight, straighten]

, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ 8.111εἴσεται

οἶδα (132) [Λ] 8.109-8.111

εἴσεται 3rd person singular middle future indicative

8.366-8.369

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

[to know]

εἰ καὶ ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 8.109-8.111

ἐμὸν neuter nominative singular

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

[mine]

δόρυ

δόρυ (233) [Λ] 8.109-8.111

δόρυ neuter nominative singular

8.258-8.259

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

8.494-8.496

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

[tree, plank, spear]

μαίνεται

μαίνομαι (19) [Λ] 8.109-8.111

μαίνεται 3rd person singular medio-passive present indicative

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.413

τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ;

[to rage, be furious]

ἐν παλάμῃσιν

παλάμη (15) [Λ] 8.109-8.111

παλάμῃσιν feminine dative plural

15.410-15.413

ἀλλ̓ ὥς τε στάθμη δόρυ νήϊον ἐξιθύνει τέκτονος ἐν παλάμῃσι δαήμονος, ὅς ῥά τε πάσης εὖ εἰδῇ σοφίης ὑποθημοσύνῃσιν Ἀθήνης, ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε·

15.676-15.678

ἀλλ̓ ὅ γε νηῶν ἴκρἰ ἐπῴχετο μακρὰ βιβάσθων, νώμα δὲ ξυστὸν μέγα ναύμαχον ἐν παλάμῃσι κολλητὸν βλήτροισι δυωκαιεικοσίπηχυ.

16.74-16.75

οὐ γὰρ Τυδεΐδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσι μαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι·

[the palm of the hand, the hand]

. 8.112ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 8.112

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.148

Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων·

8.153-8.156

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

[to say, to claim]

, οὐ δ̓ ἀπίθησε

ἀπιθέω (30) [Λ] 8.112

ἀπίθησε 3rd person singular active aorist indicative

8.319

ὃ δ̓ ἄῤ οὐκ ἀπίθησεν ἀκούσας.

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

10.129-10.130

οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐ δ̓ ἀπιθήσει Ἀργείων, ὅτε κέν τιν̓ ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

[he disobeyed]

Γερήνιος

Γερήνιος (25) [Λ] 8.112

Γερήνιος masculine nominative singular

8.151

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.162

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[from Gerena]

ἱππότα Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 8.112

Νέστωρ masculine nominative singular

8.116-8.117

Νέστωρ δ̓ ἐν χείρεσσι λάβ̓ ἡνία σιγαλόεντα, μάστιξεν δ̓ ἵππους·

8.151

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.52

τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ·

[Nestor]

. 8.113Νεστορέας μὲν ἔπειθ̓ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.113-8.114

ἵππους feminine accusative plural

8.116-8.117

Νέστωρ δ̓ ἐν χείρεσσι λάβ̓ ἡνία σιγαλόεντα, μάστιξεν δ̓ ἵππους·

8.119-8.121

8.122-8.123

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

[a horse, mare]

θεράποντε

θεράπων (57) [Λ] 8.113-8.114

θεράποντε masculine nominative dual

8.119-8.121

10.228-10.232

11.321-11.322

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἀντίθεον θεράποντα Μολίονα τοῖο ἄνακτος.

[a waiting-man, attendant]

κομείτην 8.114ἴφθιμοι

ἴφθιμος (27) [Λ] 8.113-8.114

ἴφθιμοι masculine nominative plural

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

11.52-11.55

ἐν δὲ κυδοιμὸν ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δ̓ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκ̓ ἔμελλε πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν.

11.289-11.290

ἀλλ̓ ἰθὺς ἐλαύνετε μώνυχας ἵππους ἰφθίμων Δαναῶν, ἵν̓ ὑπέρτερον εὖχος ἄρησθε.

[stout, strong, stalwart]

Σθένελός

Σθένελος (10) [Λ] 8.113-8.114

Σθένελός masculine nominative singular

9.48-9.49

νῶϊ δ̓ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ̓ εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωμεν·

19.114-19.116

Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.

19.122-19.124

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

[Sthenelus]

τε καὶ Εὐρυμέδων

Εὐρυμέδων (3) [Λ] 8.113-8.114

Εὐρυμέδων masculine nominative singular

11.618-11.621

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Νηληϊάδεω ἀφίκοντο, αὐτοὶ μέν ῥ̓ ἀπέβησαν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν, ἵππους δ̓ Εὐρυμέδων θεράπων λύε τοῖο γέροντος ἐξ ὀχέων·

4.227-4.228

καὶ τοὺς μὲν θεράπων ἀπάνευθ̓ ἔχε φυσιόωντας Εὐρυμέδων υἱὸς Πτολεμαίου Πειραΐδαο·

[Eurymedon]

ἀγαπήνωρ

ἀγαπήνωρ (4) [Λ] 8.113-8.114

ἀγαπήνωρ masculine nominative singular

13.756-13.757

οἳ δ̓ ἐς Πανθοΐδην ἀγαπήνορα Πουλυδάμαντα πάντες ἐπεσσεύοντ̓, ἐπεὶ Ἕκτορος ἔκλυον αὐδήν.

15.390-15.394

Πάτροκλος δ̓ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν, τόφῤ ὅ γ̓ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δ̓ ἕλκεϊ λυγρῷ φάρμακ̓ ἀκέσματ̓ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.

23.123-23.124

ὡς γὰρ ἀνώγει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

[loving manliness, manly]

. 8.115τὼ δ̓ εἰς ἀμφοτέρω

ἀμφότερος (76) [Λ] 8.115

ἀμφοτέρω masculine nominative dual

10.552-10.553

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς κούρη τ̓ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

11.85

τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

12.265-12.266

ἀμφοτέρω δ̓ Αἴαντε κελευτιόωντ̓ ἐπὶ πύργων πάντοσε φοιτήτην μένος ὀτρύνοντες Ἀχαιῶν.

[each of two, both]

Διομήδεος

Διομήδης (80) [Λ] 8.115

Διομήδεος masculine genitive singular

8.133-8.134

βροντήσας δ̓ ἄρα δεινὸν ἀφῆκ̓ ἀργῆτα κεραυνόν, κὰδ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε·

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

8.145

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[Diomedes(Zeus-counselled)]

ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 8.115

ἅρματα neuter accusative plural

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

[a chariot]

βήτην

βαίνω (222) [Λ] 8.115

βήτην 3rd person dual active aorist indicative

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

[to walk, step]

· 8.116Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 8.116-8.117

Νέστωρ masculine nominative singular

8.151

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.52

τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ·

9.92-9.94

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

[Nestor]

δ̓ ἐν χείρεσσι

χείρ (386) [Λ] 8.116-8.117

χείρεσσι feminine dative plural

8.127-8.129

αἶψα γὰρ εὗρεν Ἰφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν, ὅν ῥα τόθ̓ ἵππων ὠκυπόδων ἐπέβησε, δίδου δέ οἱ ἡνία χερσίν.

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[the hand]

λάβ̓

λαμβάνω (86) [Λ] 8.116-8.117

λάβ̓ 3rd person singular active aorist indicative

8.191-8.195

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

[to take, seize, receive]

ἡνία

ἡνία (26) [Λ] 8.116-8.117

ἡνία neuter accusative plural

8.127-8.129

αἶψα γὰρ εὗρεν Ἰφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν, ὅν ῥα τόθ̓ ἵππων ὠκυπόδων ἐπέβησε, δίδου δέ οἱ ἡνία χερσίν.

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

11.128-11.129

ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, τὼ δὲ κυκηθήτην·

[reins]

σιγαλόεντα

σιγαλόεις (8) [Λ] 8.116-8.117

σιγαλόεντα neuter accusative plural

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

11.128-11.129

ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, τὼ δὲ κυκηθήτην·

17.479-17.480

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

[glossy, glittering, shining, splendid]

, 8.117μάστιξεν

μαστίζω (7) [Λ] 8.116-8.117

μάστιξεν 3rd person singular active aorist indicative

10.530-10.531

μάστιξεν δ̓ ἵππους, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην νῆας ἔπι γλαφυράς·

11.519-11.520

μάστιξεν δ̓ ἵππους, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην νῆας ἔπι γλαφυράς·

22.399-22.400

ἐς δίφρον δ̓ ἀναβὰς ἀνά τε κλυτὰ τεύχἐ ἀείρας μάστιξέν ῥ̓ ἐλάαν, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.

[to whip, flog]

δ̓ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.116-8.117

ἵππους feminine accusative plural

8.119-8.121

8.122-8.123

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

8.126-8.127

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτι δὴν ἵππω δευέσθην σημάντορος·

[a horse, mare]

· τάχα δ̓ Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.117

Ἕκτορος masculine genitive singular

8.124

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

8.148

Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων·

8.153-8.156

εἴ περ γάρ σ̓ Ἕκτωρ γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φήσει, ἀλλ̓ οὐ πείσονται Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες καὶ Τρώων ἄλοχοι μεγαθύμων ἀσπιστάων, τάων ἐν κονίῃσι βάλες θαλεροὺς παρακοίτας.

[Hector]

ἄγχι γένοντο

γίγνομαι (173) [Λ] 8.117

γένοντο 3rd person plural middle aorist indicative

8.130-8.132

8.180-8.183

ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[become, be born]

. 8.118τοῦ δ̓ ἰθὺς μεμαῶτος

μέμαα (94) [Λ] 8.118

μεμαῶτος masculine genitive singular active perfect participle

8.324-8.328

8.413

πῇ μέματον;

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

ἀκόντισε

ἀκοντίζω (28) [Λ] 8.118

ἀκόντισε 3rd person singular active aorist indicative

11.575-11.579

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησ̓ Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱὸς Εὐρύπυλος πυκινοῖσι βιαζόμενον βελέεσσι, στῆ ῥα παῤ αὐτὸν ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλε Φαυσιάδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν·

12.43-12.45

οἳ δέ τε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες ἀντίον ἵστανται καὶ ἀκοντίζουσι θαμειὰς αἰχμὰς ἐκ χειρῶν·

13.183

Ἕκτωρ δ̓ ὁρμηθέντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[to hurl a javelin]

Τυδέος υἱός

υἱός (436) [Λ] 8.118

υἱός masculine nominative singular

8.119-8.121

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρτεν, ὃ δ̓ ἡνίοχον θεράποντα υἱὸν ὑπερθύμου Θηβαίου Ἠνιοπῆα ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

8.152

ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος, οἷον ἔειπες.

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

[a son]

· 8.119καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρτεν

ἀφαμαρτάνω (13) [Λ] 8.119-8.121

ἀφάμαρτεν 3rd person singular active aorist indicative

8.302-8.305

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓, ὃ δ̓ ἀμύμονα Γοργυθίωνα υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ, τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

11.349-11.351

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος καὶ βάλεν, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε τιτυσκόμενος κεφαλῆφιν, ἄκρην κὰκ κόρυθα·

13.159-13.161

Μηριόνης δ̓ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷ καὶ βάλεν, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε, κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ταυρείην·

[to miss]

, ὃ δ̓ ἡνίοχον

ἡνίοχος (30) [Λ] 8.119-8.121

ἡνίοχον masculine accusative singular

8.124

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

8.125-8.126

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου κεῖσθαι, ὃ δ̓ ἡνίοχον μέθεπε θρασύν·

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

θεράποντα

θεράπων (57) [Λ] 8.119-8.121

θεράποντα masculine accusative singular

10.228-10.232

11.321-11.322

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἀντίθεον θεράποντα Μολίονα τοῖο ἄνακτος.

11.341-11.342

τοὺς μὲν γὰρ θεράπων ἀπάνευθ̓ ἔχεν, αὐτὰρ ὃ πεζὸς θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

[a waiting-man, attendant]

8.120υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 8.119-8.121

υἱὸν masculine accusative singular

8.152

ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος, οἷον ἔειπες.

8.261-8.265

8.302-8.305

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓, ὃ δ̓ ἀμύμονα Γοργυθίωνα υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ, τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

[a son]

ὑπερθύμου

ὑπέρθυμος (19) [Λ] 8.119-8.121

ὑπερθύμου masculine genitive singular

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

11.563-11.565

ὣς τότ̓ ἔπειτ̓ Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱὸν Τρῶες ὑπέρθυμοι πολυηγερέες τ̓ ἐπίκουροι νύσσοντες ξυστοῖσι μέσον σάκος αἰὲν ἕποντο.

12.125-12.130

ἔφαντο γὰρ οὐκ ἔτ̓ Ἀχαιοὺς σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι νήπιοι, ἐν δὲ πύλῃσι δύ̓ ἀνέρας εὗρον ἀρίστους υἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων, τὸν μὲν Πειριθόου υἷα κρατερὸν Πολυποίτην, τὸν δὲ Λεοντῆα βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[high-spirited, high-minded, daring]

Θηβαίου Ἠνιοπῆα 8.121ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 8.119-8.121

ἵππων masculine genitive plural

8.122-8.123

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

8.126-8.127

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτι δὴν ἵππω δευέσθην σημάντορος·

8.127-8.129

αἶψα γὰρ εὗρεν Ἰφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν, ὅν ῥα τόθ̓ ἵππων ὠκυπόδων ἐπέβησε, δίδου δέ οἱ ἡνία χερσίν.

[a horse, mare]

ἡνί̓ ἔχοντα

ἔχω (431) [Λ] 8.119-8.121

ἔχοντα masculine accusative singular active present participle

8.139

Τυδεΐδη ἄγε δ̓ αὖτε φόβον δ̓ ἔχε μώνυχας ἵππους.

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

8.247-8.248

αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρὸν ἔχοντ̓ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

[to have]

βάλε

βάλλω (314) [Λ] 8.119-8.121

βάλε 3rd person singular active aorist indicative

8.153-8.156

8.268-8.272

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

[to throw]

στῆθος

στῆθος (138) [Λ] 8.119-8.121

στῆθος neuter accusative singular

8.258-8.259

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

8.302-8.305

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

[the breast]

παρὰ μαζόν

μαστός (14) [Λ] 8.119-8.121

μαζόν masculine accusative singular

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

11.107-11.109

δὴ τότε γ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί, Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει, ἐκ δ̓ ἔβαλ̓ ἵππων.

11.320-11.321

ἦ καὶ Θυμβραῖον μὲν ἀφ̓ ἵππων ὦσε χαμᾶζε δουρὶ βαλὼν κατὰ μαζὸν ἀριστερόν·

[one of the breasts]

. 8.122ἤριπε

ἐρείπω (35) [Λ] 8.122-8.123

ἤριπε 3rd person singular active aorist indicative

8.260

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

8.314-8.315

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

[throw]

δ̓ ἐξ ὀχέων

ὄχος (59) [Λ] 8.122-8.123

ὀχέων neuter genitive plural

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

8.260

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

[a carriage, shelter]

, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 8.122-8.123

ἵπποι masculine nominative plural

8.126-8.127

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτι δὴν ἵππω δευέσθην σημάντορος·

8.127-8.129

8.133-8.134

βροντήσας δ̓ ἄρα δεινὸν ἀφῆκ̓ ἀργῆτα κεραυνόν, κὰδ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε·

[a horse, mare]

8.123ὠκύποδες

ὠκύπους (3) [Λ] 8.122-8.123

ὠκύποδες masculine nominative plural

2.382-2.385

εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δ̓ ἀσπίδα θέσθω, εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν, εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω, ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ̓ Ἄρηϊ.

5.294-5.296

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ αἰόλα παμφανόωντα, παρέτρεσσαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

[swift-footed]

· τοῦ δ̓ αὖθι λύθη

λύω (85) [Λ] 8.123

λύθη 3rd person singular passive aorist indicative

8.315

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

8.433-8.435

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

[to loose]

ψυχή

ψυχή (33) [Λ] 8.123

ψυχή feminine nominative singular

8.315

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

9.321-9.322

οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

[breath, soul]

τε μένος τε. 8.124Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.124

Ἕκτορα masculine accusative singular

8.148

Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων·

8.153-8.156

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

[Hector]

δ̓ αἰνὸν

αἰνός (55) [Λ] 8.124

αἰνὸν neuter nominative singular

8.147

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει·

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

[dread, dire, grim]

ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 8.124

ἄχος neuter nominative singular

8.147

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει·

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

[pain, distress]

πύκασε

πυκάζω (9) [Λ] 8.124

πύκασε 3rd person singular active aorist indicative

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

10.271

δὴ τότ̓ Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα.

14.289-14.291

ἔνθ̓ ἧστ̓ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τ̓ ἐν ὄρεσσι χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.

[to make close, cover]

φρένας

φρήν (178) [Λ] 8.124

φρένας masculine accusative plural

8.169-8.171

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τρὶς δ̓ ἄῤ ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

[the midriff; heart, mind]

ἡνιόχοιο

ἡνίοχος (30) [Λ] 8.124

ἡνιόχοιο masculine genitive singular

8.125-8.126

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου κεῖσθαι, ὃ δ̓ ἡνίοχον μέθεπε θρασύν·

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

11.47-11.50

ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ̓ ἐπὶ τάφρῳ, αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες ῥώοντ̓·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

· 8.125τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε

ἐάω (92) [Λ] 8.125-8.126

εἴασε 3rd person singular active aorist indicative

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

8.317-8.319

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου, Κεβριόνην δ̓ ἐκέλευσεν ἀδελφεὸν ἐγγὺς ἐόντα ἵππων ἡνί̓ ἑλεῖν·

[to let, suffer, allow, permit]

καὶ ἀχνύμενός

ἀχεύω (58) [Λ] 8.125-8.126

ἀχνύμενός masculine nominative singular passive present participle

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

8.317-8.319

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου, Κεβριόνην δ̓ ἐκέλευσεν ἀδελφεὸν ἐγγὺς ἐόντα ἵππων ἡνί̓ ἑλεῖν·

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[grieving, sorrowing, mourning]

περ ἑταίρου

ἑταῖρος (199) [Λ] 8.125-8.126

ἑταίρου masculine genitive singular

8.317-8.319

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου, Κεβριόνην δ̓ ἐκέλευσεν ἀδελφεὸν ἐγγὺς ἐόντα ἵππων ἡνί̓ ἑλεῖν·

8.332-8.334

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

[a comrade, companion, mate]

8.126κεῖσθαι

κεῖμαι (105) [Λ] 8.125-8.126

κεῖσθαι medio-passive present infinitive

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

, ὃ δ̓ ἡνίοχον

ἡνίοχος (30) [Λ] 8.125-8.126

ἡνίοχον masculine accusative singular

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

11.47-11.50

11.158-11.161

ὣς ἄῤ ὑπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα Τρώων φευγόντων, πολλοὶ δ̓ ἐριαύχενες ἵπποι κείν̓ ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

μέθεπε

μεθέπω (4) [Λ] 8.125-8.126

μέθεπε 3rd person singular active imperfect indicative

13.567-13.569

Μηριόνης δ̓ ἀπιόντα μετασπόμενος βάλε δουρὶ αἰδοίων τε μεσηγὺ καὶ ὀμφαλοῦ, ἔνθα μάλιστα γίγνετ̓ Ἄρης ἀλεγεινὸς ὀϊζυροῖσι βροτοῖσιν.

17.189-17.191

θέων δ̓ ἐκίχανεν ἑταίρους ὦκα μάλ̓ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών, οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

5.327-5.330

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως ὧν ἵππων ἐπιβὰς ἔλαβ̓ ἡνία σιγαλόεντα, αἶψα δὲ Τυδεΐδην μέθεπε κρατερώνυχας ἵππους ἐμμεμαώς·

[to follow after, follow closely]

θρασύν

θρασύς (19) [Λ] 8.125-8.126

θρασύν masculine accusative singular

8.127-8.129

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

10.26-10.28

μή τι πάθοιεν Ἀργεῖοι, τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφ̓ ὑγρὴν ἤλυθον ἐς Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες.

[bold, spirited, courageous, confident]

· οὐ δ̓ ἄῤ ἔτι δὴν 8.127ἵππω

ἵππος (417) [Λ] 8.126-8.127

ἵππω masculine nominative dual

8.127-8.129

8.133-8.134

βροντήσας δ̓ ἄρα δεινὸν ἀφῆκ̓ ἀργῆτα κεραυνόν, κὰδ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε·

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

[a horse, mare]

δευέσθην

δεύω (22) [Λ] 8.126-8.127

δευέσθην 3rd person dual medio-passive imperfect indicative

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

13.309-13.310

ἐπεὶ οὔ ποθι ἔλπομαι οὕτω δεύεσθαι πολέμοιο κάρη κομόωντας Ἀχαιούς.

13.655

ἐκ δ̓ αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.

[to wet, drench]

σημάντορος

σημάντωρ (3) [Λ] 8.126-8.127

σημάντορος masculine genitive singular

15.323-15.326

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ̓ οἰῶν θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος, ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες·

4.429-4.431

οἳ δ̓ ἄλλοι ἀκὴν ἴσαν, οὐ δέ κε φαίης τόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντ̓ ἐν στήθεσιν αὐδήν, σιγῇ δειδιότες σημάντορας·

[one who gives a signal, a leader, commander]

· αἶψα γὰρ εὗρεν

εὑρίσκω (44) [Λ] 8.127-8.129

εὗρεν 3rd person singular active aorist indicative

9.48-9.49

νῶϊ δ̓ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ̓ εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωμεν·

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

[to find]

8.128Ἰφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν

θρασύς (19) [Λ] 8.127-8.129

θρασύν masculine accusative singular

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

10.26-10.28

11.552-11.554

θαμέες γὰρ ἄκοντες ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

[bold, spirited, courageous, confident]

, ὅν ῥα τόθ̓ ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 8.127-8.129

ἵππων masculine genitive plural

8.133-8.134

βροντήσας δ̓ ἄρα δεινὸν ἀφῆκ̓ ἀργῆτα κεραυνόν, κὰδ δὲ πρόσθ̓ ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε·

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

8.139

Τυδεΐδη ἄγε δ̓ αὖτε φόβον δ̓ ἔχε μώνυχας ἵππους.

[a horse, mare]

8.129ὠκυπόδων ἐπέβησε

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 8.127-8.129

ἐπέβησε 3rd person singular active aorist indicative

8.164-8.166

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.285

τὸν καὶ τηλόθ̓ ἐόντα ἐϋκλείης ἐπίβησον.

[to go upon]

, δίδου

δίδωμι (254) [Λ] 8.127-8.129

δίδου 3rd person singular active imperfect indicative

8.142-8.143

ὕστερον αὖτε καὶ ἡμῖν, αἴ κ̓ ἐθέλῃσι, δώσει·

8.166

πάρος τοι δαίμονα δώσω.

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

[to give]

δέ οἱ ἡνία

ἡνία (26) [Λ] 8.127-8.129

ἡνία neuter accusative plural

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

11.128-11.129

ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, τὼ δὲ κυκηθήτην·

15.445-15.447

καί ῥ̓ ἔβαλε Κλεῖτον Πεισήνορος ἀγλαὸν υἱὸν Πουλυδάμαντος ἑταῖρον ἀγαυοῦ Πανθοΐδαο ἡνία χερσὶν ἔχοντα·

[reins]

χερσίν

χείρ (386) [Λ] 8.127-8.129

χερσίν feminine dative plural

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[the hand]

. 8.130ἔνθά κε λοιγὸς

λοιγός (22) [Λ] 8.130-8.132

λοιγὸς masculine nominative singular

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

11.310-11.312

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κεν ἐν νήεσσι πέσον φεύγοντες Ἀχαιοί, εἰ μὴ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κέκλετ̓ Ὀδυσσεύς·

13.424-13.426

Ἰδομενεὺς δ̓ οὐ λῆγε μένος μέγα, ἵετο δ̓ αἰεὶ ἠέ τινα Τρώων ἐρεβεννῇ νυκτὶ καλύψαι ἢ αὐτὸς δουπῆσαι ἀμύνων λοιγὸν Ἀχαιοῖς.

[ruin, havoc]

ἔην

εἰμί (1088) [Λ] 8.130-8.132

ἔην 3rd person singular active imperfect indicative

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

8.185-8.190

[to be]

καὶ ἀμήχανα

ἀμήχανος (8) [Λ] 8.130-8.132

ἀμήχανα neuter nominative plural

10.167

σὺ δ̓ ἀμήχανός ἐσσι γεραιέ.

11.310-11.312

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κεν ἐν νήεσσι πέσον φεύγοντες Ἀχαιοί, εἰ μὴ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κέκλετ̓ Ὀδυσσεύς·

13.726

Ἕκτορ ἀμήχανός ἐσσι παραρρητοῖσι πιθέσθαι.

[without means]

ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 8.130-8.132

ἔργα neuter nominative plural

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

9.128-9.130

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

[work]

γένοντο

γίγνομαι (173) [Λ] 8.130-8.132

γένοντο 3rd person plural middle aorist indicative

8.180-8.183

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

[become, be born]

, 8.131καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 8.130-8.132

Ἴλιον feminine accusative singular

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

8.294-8.296

οὐ μέν τοι ὅση δύναμίς γε πάρεστι παύομαι, ἀλλ̓ ἐξ οὗ προτὶ Ἴλιον ὠσάμεθ̓ αὐτοὺς ἐκ τοῦ δὴ τόξοισι δεδεγμένος ἄνδρας ἐναίρω.

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[Ilian, Trojan]

ἠΰτε ἄρνες

ἀρνός (19) [Λ] 8.130-8.132

ἄρνες masculine nominative plural

16.352-16.354

ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισι σίνται ὑπ̓ ἐκ μήλων αἱρεύμενοι, αἵ τ̓ ἐν ὄρεσσι ποιμένος ἀφραδίῃσι διέτμαγεν·

22.262-22.267

ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά, οὐ δὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν, ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν, ὣς οὐκ ἔστ̓ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὐ δέ τι νῶϊν ὅρκια ἔσσονται, πρίν γ̓ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

22.306-22.310

ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ, τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε, οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ̓ αἰετὸς ὑψιπετήεις, ὅς τ̓ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν ἁρπάξων ἢ ἄρν̓ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·

[wool]

, 8.132εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ

ὀξύς (103) [Λ] 8.130-8.132

ὀξὺ neuter accusative singular

8.529-8.531

10.135-10.136

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

10.333-10.336

αὐτίκα δ̓ ἀμφ̓ ὤμοισιν ἐβάλλετο καμπύλα τόξα, ἕσσατο δ̓ ἔκτοσθεν ῥινὸν πολιοῖο λύκοιο, κρατὶ δ̓ ἐπὶ κτιδέην κυνέην, ἕλε δ̓ ὀξὺν ἄκοντα, βῆ δ̓ ἰέναι προτὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

νόησε

νοέω (79) [Λ] 8.130-8.132

νόησε 3rd person singular active aorist indicative

9.104-9.108

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

[to perceive by the eyes, observe, notice]

πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 8.130-8.132

πατὴρ masculine nominative singular

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

8.281-8.284

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

[a father]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 8.130-8.132

ἀνδρῶν masculine genitive plural

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

[a man]

τε θεῶν

θεός (400) [Λ] 8.130-8.132

θεῶν masculine genitive plural

8.198-8.200

8.343-8.347

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

[god]

τε· 8.133βροντήσας δ̓ ἄρα δεινὸν

δεινός (59) [Λ] 8.133-8.134

δεινὸν neuter accusative singular

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

10.254

ὣς εἰπόνθ̓ ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην.

10.272-10.273

τὼ δ̓ ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην, βάν ῥ̓ ἰέναι, λιπέτην δὲ κατ̓ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.

[fearful, terrible, dread, dire]

ἀφῆκ̓ ἀργῆτα κεραυνόν

κεραυνός (8) [Λ] 8.133-8.134

κεραυνόν masculine accusative singular

8.404-8.405

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

8.418-8.419

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

[a thunderbolt]

, 8.134κὰδ δὲ πρόσθ̓ ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 8.133-8.134

ἵππων masculine genitive plural

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

8.139

Τυδεΐδη ἄγε δ̓ αὖτε φόβον δ̓ ἔχε μώνυχας ἵππους.

8.157-8.158

ὣς ἄρα φωνήσας φύγαδε τράπε μώνυχας ἵππους αὖτις ἀν̓ ἰωχμόν·

[a horse, mare]

Διομήδεος

Διομήδης (80) [Λ] 8.133-8.134

Διομήδεος masculine genitive singular

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

8.145

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[Diomedes(Zeus-counselled)]

ἧκε

ἵημι (106) [Λ] 8.133-8.134

ἧκε 3rd person singular active aorist indicative

8.238-8.241

8.247-8.248

αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρὸν ἔχοντ̓ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

[to set a going, put in motion]

χαμᾶζε· 8.135δεινὴ

δεινός (59) [Λ] 8.135-8.136

δεινὴ feminine nominative singular

10.254

ὣς εἰπόνθ̓ ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην.

10.272-10.273

τὼ δ̓ ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην, βάν ῥ̓ ἰέναι, λιπέτην δὲ κατ̓ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[fearful, terrible, dread, dire]

δὲ φλὸξ

φλόξ (19) [Λ] 8.135-8.136

φλὸξ feminine nominative singular

9.212-9.214

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη, ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε, πάσσε δ̓ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

13.39-13.41

Τρῶες δὲ φλογὶ ἶσοι ἀολλέες ἠὲ θυέλλῃ Ἕκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτες ἕποντο ἄβρομοι αὐΐαχοι·

[a flame]

ὦρτο

ὄρνυμι (172) [Λ] 8.135-8.136

ὦρτο 3rd person singular aorist indicative

8.335

ἂψ δ̓ αὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν·

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

[to stir, stir up]

θεείου

θεῖον (3) [Λ] 8.135-8.136

θεείου neuter genitive singular

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

16.228-16.230

τό ῥα τότ̓ ἐκ χηλοῖο λαβὼν ἐκάθηρε θεείῳ πρῶτον, ἔπειτα δ̓ ἔνιψ̓ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι, νίψατο δ̓ αὐτὸς χεῖρας, ἀφύσσατο δ̓ αἴθοπα οἶνον.

[brimstone]

καιομένοιο

καίω (50) [Λ] 8.135-8.136

καιομένοιο neuter genitive singular medio-passive present participle

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

[to light, kindle]

, 8.136τὼ δ̓ ἵππω

ἵππος (417) [Λ] 8.135-8.136

ἵππω masculine nominative dual

8.139

Τυδεΐδη ἄγε δ̓ αὖτε φόβον δ̓ ἔχε μώνυχας ἵππους.

8.157-8.158

ὣς ἄρα φωνήσας φύγαδε τράπε μώνυχας ἵππους αὖτις ἀν̓ ἰωχμόν·

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

[a horse, mare]

δείσαντε

δείδω (66) [Λ] 8.135-8.136

δείσαντε masculine nominative dual active aorist participle

8.137-8.138

Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ, Διομήδεα δὲ προσέειπε·

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

[to fear]

καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι

ὄχος (59) [Λ] 8.135-8.136

ὄχεσφι neuter dative plural

8.260

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

8.287-8.291

8.314-8.315

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

[a carriage, shelter]

· 8.137Νέστορα δ̓ ἐκ χειρῶν

χείρ (386) [Λ] 8.137-8.138

χειρῶν feminine genitive plural

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

[the hand]

φύγον

φεύγω (109) [Λ] 8.137-8.138

φύγον 3rd person plural active aorist indicative

8.343-8.347

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[to flee, take flight, run away]

ἡνία

ἡνία (26) [Λ] 8.137-8.138

ἡνία neuter nominative plural

11.128-11.129

ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, τὼ δὲ κυκηθήτην·

15.445-15.447

16.403-16.404

ἐκ γὰρ πλήγη φρένας, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν ἡνία ἠΐχθησαν·

[reins]

σιγαλόεντα

σιγαλόεις (8) [Λ] 8.137-8.138

σιγαλόεντα neuter nominative plural

11.128-11.129

ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, τὼ δὲ κυκηθήτην·

17.479-17.480

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

22.153-22.156

ἔνθα δ̓ ἐπ̓ αὐτάων πλυνοὶ εὐρέες ἐγγὺς ἔασι καλοὶ λαΐνεοι, ὅθι εἵματα σιγαλόεντα πλύνεσκον Τρώων ἄλοχοι καλαί τε θύγατρες τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν.

[glossy, glittering, shining, splendid]

, 8.138δεῖσε

δείδω (66) [Λ] 8.137-8.138

δεῖσε 3rd person singular active aorist indicative

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

9.244-9.246

10.38-10.41

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν νύκτα δἰ ἀμβροσίην·

[to fear]

δ̓ ὅ γ̓ ἐν θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 8.137-8.138

θυμῷ masculine dative singular

8.147

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει·

8.169-8.171

8.185-8.190

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν οἶνόν τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

[the soul]

, Διομήδεα

Διομήδης (80) [Λ] 8.137-8.138

Διομήδεα masculine accusative singular

8.145

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

8.191-8.195

8.532-8.534

εἴσομαι εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

[Diomedes(Zeus-counselled)]

δὲ προσέειπε· 8.139Τυδεΐδη

Τυδείδης (61) [Λ] 8.139

Τυδεΐδη masculine vocative singular

8.149

Τυδεΐδης ὑπ̓ ἐμεῖο φοβεύμενος ἵκετο νῆας.

8.161-8.162

Τυδεΐδη περὶ μέν σε τίον Δαναοὶ ταχύπωλοι ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσι·

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

ἄγε

ἄγω (175) [Λ] 8.139

ἄγε 2nd person singular active present imperative

8.164-8.166

ἔρρε κακὴ γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος ἐμεῖο πύργων ἡμετέρων ἐπιβήσεαι, οὐ δὲ γυναῖκας ἄξεις ἐν νήεσσι·

8.366-8.369

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδἐ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο, οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

[to lead]

δ̓ αὖτε φόβον

φόβος (38) [Λ] 8.139

φόβον masculine accusative singular

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

11.36-11.37

τῇ δ̓ ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο δεινὸν δερκομένη, περὶ δὲ Δεῖμός τε Φόβος τε.

11.70-11.71

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

[fear, panic, flight]

δ̓ ἔχε

ἔχω (431) [Λ] 8.139

ἔχε 2nd person singular active present imperative

8.220-8.226

8.247-8.248

αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρὸν ἔχοντ̓ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

[to have]

μώνυχας

μῶνυξ (9) [Λ] 8.139

μώνυχας masculine accusative plural

8.157-8.158

ὣς ἄρα φωνήσας φύγαδε τράπε μώνυχας ἵππους αὖτις ἀν̓ ἰωχμόν·

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

[with a single]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.139

ἵππους masculine accusative plural

8.157-8.158

ὣς ἄρα φωνήσας φύγαδε τράπε μώνυχας ἵππους αὖτις ἀν̓ ἰωχμόν·

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

8.179

ἵπποι δὲ ῥέα τάφρον ὑπερθορέονται ὀρυκτήν.

[a horse, mare]

. 8.140ἦ οὐ γιγνώσκεις

γιγνώσκω (73) [Λ] 8.140

γιγνώσκεις 2nd person singular active present indicative

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

10.87-10.90

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν γνώσεαι Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα, τὸν περὶ πάντων Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

ὅ τοι ἐκ Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.140

Διὸς masculine genitive singular

8.141-8.142

νῦν μὲν γὰρ τούτῳ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει σήμερον·

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

8.169-8.171

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τρὶς δ̓ ἄῤ ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

[Zeus]

οὐχ ἕπετ̓

ἕπομαι (122) [Λ] 8.140

ἕπετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

9.170

κηρύκων δ̓ Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμ̓ ἑπέσθων.

9.427-9.429

Φοῖνιξ δ̓ αὖθι παῤ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω, ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν·

[follow]

ἀλκή

ἀλκή (58) [Λ] 8.140

ἀλκή feminine nominative singular

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

[strength]

; 8.141νῦν μὲν γὰρ τούτῳ

οὗτος (164) [Λ] 8.141-8.142

τούτῳ masculine dative singular

8.146

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα γέρον κατὰ μοῖραν ἔειπες·

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.299

τοῦτον δ̓ οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα.

[this; that]

Κρονίδης

Κρονίδης (37) [Λ] 8.141-8.142

Κρονίδης masculine nominative singular

8.414

οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[son of Cronus]

Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 8.141-8.142

Ζεὺς masculine nominative singular

8.143-8.144

ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.

8.169-8.171

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

[Zeus]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 8.141-8.142

κῦδος neuter accusative singular

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

[glory, renown]

ὀπάζει

ὀπάζω (27) [Λ] 8.141-8.142

ὀπάζει 3rd person singular active present indicative

8.338-8.342

9.480-9.483

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

[to make to follow, send with]

8.142σήμερον· ὕστερον

ὕστερον (5) [Λ] 8.142-8.143

ὕστερον neuter accusative singular

7.30-7.32

ὕστερον αὖτε μαχήσοντ̓ εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωσιν, ἐπεὶ ὣς φίλον ἔπλετο θυμῷ ὑμῖν ἀθανάτῃσι, διαπραθέειν τόδε ἄστυ.

7.291-7.292

ὕστερον αὖτε μαχησόμεθ̓ εἰς ὅ κε δαίμων ἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δ̓ ἑτέροισί γε νίκην.

7.377-7.378

ὕστερον αὖτε μαχησόμεθ̓ εἰς ὅ κε δαίμων ἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δ̓ ἑτέροισί γε νίκην.

[the afterbirth]

αὖτε καὶ ἡμῖν, αἴ κ̓ ἐθέλῃσι

ἐθέλω (158) [Λ] 8.142-8.143

ἐθέλῃσι 3rd person singular active present subjunctive

8.205-8.207

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.470-8.472

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

[to will, wish, purpose]

, 8.143δώσει

δίδωμι (254) [Λ] 8.142-8.143

δώσει 3rd person singular active future indicative

8.166

πάρος τοι δαίμονα δώσω.

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

[to give]

· ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 8.143-8.144

ἀνὴρ masculine nominative singular

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

[a man]

δέ κεν οὔ τι Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.143-8.144

Διὸς masculine genitive singular

8.169-8.171

8.205-8.207

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

[Zeus]

νόον

νόος (48) [Λ] 8.143-8.144

νόον masculine accusative singular

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

[mind, perception]

εἰρύσσαιτο

ἐρύω (101) [Λ] 8.143-8.144

εἰρύσσαιτο 3rd person singular middle aorist optative

8.220-8.226

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

10.43-10.45

χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

[to drag along the ground, drag, draw]

8.144οὐ δὲ μάλ̓ ἴφθιμος

ἴφθιμος (27) [Λ] 8.143-8.144

ἴφθιμος masculine nominative singular

11.52-11.55

11.289-11.290

ἀλλ̓ ἰθὺς ἐλαύνετε μώνυχας ἵππους ἰφθίμων Δαναῶν, ἵν̓ ὑπέρτερον εὖχος ἄρησθε.

11.373-11.375

ἤτοι ὃ μὲν θώρηκα Ἀγαστρόφου ἰφθίμοιο αἴνυτ̓ ἀπὸ στήθεσφι παναίολον ἀσπίδα τ̓ ὤμων καὶ κόρυθα βριαρήν·

[stout, strong, stalwart]

, ἐπεὶ ἦ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 8.143-8.144

πολὺ neuter accusative singular

8.185-8.190

8.203-8.204

οἳ δέ τοι εἰς Ἑλίκην τε καὶ Αἰγὰς δῶῤ ἀνάγουσι πολλά τε καὶ χαρίεντα·

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

[much, many]

φέρτερός

φέρτατος (30) [Λ] 8.143-8.144

φέρτερός masculine nominative singular

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

10.555-10.557

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ῥεῖα θεός γ̓ ἐθέλων καὶ ἀμείνονας ἠέ περ οἵδε ἵππους δωρήσαιτ̓, ἐπεὶ ἢ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.

15.162-15.166

εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσ̓ ἐπιπείσεται, ἀλλ̓ ἀλογήσει, φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν μή μ̓ οὐ δὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ μεῖναι, ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος·

[bravest, best]

ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 8.143-8.144

ἐστι 3rd person singular active present indicative

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

8.185-8.190

8.191-8.195

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καὶ αὐτήν, αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.

[to be]

. 8.145τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 8.145

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.151

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.162

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

[change, alternate, respond]

ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς

ἀγαθός (86) [Λ] 8.145

ἀγαθὸς masculine nominative singular

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

9.31

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

[good]

Διομήδης

Διομήδης (80) [Λ] 8.145

Διομήδης masculine nominative singular

8.191-8.195

8.532-8.534

9.31

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[Diomedes(Zeus-counselled)]

· 8.146ναὶ δὴ ταῦτά

οὗτος (164) [Λ] 8.146

ταῦτά neuter accusative plural

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.299

τοῦτον δ̓ οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα.

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

[this; that]

γε πάντα

πᾶς (546) [Λ] 8.146

πάντα neuter accusative plural

8.191-8.195

8.238-8.241

8.274-8.277

Ὀρσίλοχον μὲν πρῶτα καὶ Ὄρμενον ἠδ̓ Ὀφελέστην Δαίτορά τε Χρομίον τε καὶ ἀντίθεον Λυκοφόντην καὶ Πολυαιμονίδην Ἀμοπάονα καὶ Μελάνιππον, πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

[all, the whole]

γέρον

γέρων (133) [Λ] 8.146

γέρον masculine vocative singular

8.517-8.519

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.70

δαίνυ δαῖτα γέρουσιν·

[an old man(in apposition as adj., old)]

κατὰ μοῖραν

μοῖρα (47) [Λ] 8.146

μοῖραν feminine accusative singular

9.58-9.59

ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.

9.318

ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·

10.169

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα φίλος κατὰ μοῖραν ἔειπες.

[a part, portion; fate]

ἔειπες· 8.147ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν

αἰνός (55) [Λ] 8.147

αἰνὸν neuter nominative singular

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

[dread, dire, grim]

ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 8.147

ἄχος neuter nominative singular

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

9.9-9.12

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

[pain, distress]

κραδίην καὶ θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 8.147

θυμὸν masculine accusative singular

8.169-8.171

8.185-8.190

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν οἶνόν τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

[the soul]

ἱκάνει

ἱκάνω (61) [Λ] 8.147

ἱκάνει 3rd person singular active present indicative

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.352-9.354

10.96-10.99

ἀλλ̓ εἴ τι δραίνεις, ἐπεὶ οὐ δὲ σέ γ̓ ὕπνος ἱκάνει, δεῦῤ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν, ὄφρα ἴδωμεν μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ κοιμήσωνται, ἀτὰρ φυλακῆς ἐπὶ πάγχυ λάθωνται.

[to come, arrive]

· 8.148Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.148

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.153-8.156

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

8.160

τῷ δ̓ ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[Hector]

γάρ ποτε φήσει

φημί (406) [Λ] 8.148

φήσει 3rd person singular active future indicative

8.153-8.156

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

8.198-8.200

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη, σείσατο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ, ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον, καί ῥα Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἀντίον ηὔδα·

[to say, to claim]

ἐνὶ Τρώεσσ̓

Τρώς (599) [Λ] 8.148

Τρώεσσ̓ masculine dative plural

8.153-8.156

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

[Tros]

ἀγορεύων

ἀγορεύω (64) [Λ] 8.148

ἀγορεύων masculine nominative singular active present participle

8.212

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.523

ὧδ̓ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·

[to speak in the assembly, harangue, speak]

· 8.149Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 8.149

Τυδεΐδης masculine nominative singular

8.161-8.162

Τυδεΐδη περὶ μέν σε τίον Δαναοὶ ταχύπωλοι ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσι·

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

ὑπ̓ ἐμεῖο φοβεύμενος

φοβέω (38) [Λ] 8.149

φοβεύμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

10.509-10.511

νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς, μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος.

11.172-11.174

οἳ δ̓ ἔτι κὰμ μέσσον πεδίον φοβέοντο βόες ὥς, ἅς τε λέων ἐφόβησε μολὼν ἐν νυκτὸς ἀμολγῷ πάσας·

11.172-11.174

οἳ δ̓ ἔτι κὰμ μέσσον πεδίον φοβέοντο βόες ὥς, ἅς τε λέων ἐφόβησε μολὼν ἐν νυκτὸς ἀμολγῷ πάσας·

[to put to flight, to terrify; mid. to fear]

ἵκετο

ἱκνέομαι (114) [Λ] 8.149

ἵκετο 3rd person singular middle aorist indicative

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

8.477-8.481

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[to come]

νῆας

ναῦς (586) [Λ] 8.149

νῆας feminine accusative plural

8.164-8.166

8.180-8.183

ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[a ship]

. 8.150ὥς ποτ̓ ἀπειλήσει

ἀπειλέω (20) [Λ] 8.150

ἀπειλήσει 3rd person singular active future indicative

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

9.682-9.683

αὐτὸς δ̓ ἠπείλησεν ἅμ̓ ἠοῖ φαινομένηφι νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

13.143-13.145

ὣς Ἕκτωρ εἷος μὲν ἀπείλει μέχρι θαλάσσης ῥέα διελεύσεσθαι κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν κτείνων·

[[to force back]]

· τότε μοι χάνοι

χάσκω (7) [Λ] 8.150

χάνοι 3rd person singular active aorist optative

16.349-16.350

τὸ δ̓ ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας πρῆσε χανών·

16.409-16.410

ὣς ἕλκ̓ ἐκ δίφροιο κεχηνότα δουρὶ φαεινῷ, κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπὶ στόμ̓ ἔωσε·

17.415-17.417

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

[yawn, gape]

εὐρεῖα

εὐρύς (89) [Λ] 8.150

εὐρεῖα feminine nominative singular

8.505-8.511

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

[wide, broad]

χθών

χθών (54) [Λ] 8.150

χθών feminine nominative singular

8.274-8.277

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

10.471-10.473

οἳ δ̓ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες, ἔντεα δέ σφιν καλὰ παῤ αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο εὖ κατὰ κόσμον τριστοιχί·

[the earth, ground]

. 8.151τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 8.151

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.162

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.406-9.409

9.471-9.473

οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐ δέ ποτ̓ ἔσβη πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπ̓ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς, ἄλλο δ̓ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.

[change, alternate, respond]

ἔπειτα Γερήνιος

Γερήνιος (25) [Λ] 8.151

Γερήνιος masculine nominative singular

9.162

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.179-9.181

10.102

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[from Gerena]

ἱππότα

ἱππότης (27) [Λ] 8.151

ἱππότα masculine nominative singular

9.52

τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ·

9.162

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[a driver]

Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 8.151

Νέστωρ masculine nominative singular

9.52

τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ·

9.92-9.94

9.162

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[Nestor]

· 8.152ὤ μοι Τυδέος

Τυδεύς (40) [Λ] 8.152

Τυδέος masculine genitive singular

10.159

ἔγρεο Τυδέος υἱέ·

10.285-10.286

σπεῖό μοι ὡς ὅτε πατρὶ ἅμ̓ ἕσπεο Τυδέϊ δίῳ ἐς Θήβας, ὅτε τε πρὸ Ἀχαιῶν ἄγγελος ᾔει.

10.485-10.488

ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ, ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς ὄφρα δυώδεκ̓ ἔπεφνεν·

[Tydeus]

υἱὲ

υἱός (436) [Λ] 8.152

υἱὲ masculine vocative singular

8.261-8.265

8.302-8.305

8.362-8.363

οὐ δέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν τειρόμενον σώεσκον ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

[a son]

δαΐφρονος

δαίφρων (37) [Λ] 8.152

δαΐφρονος genitive singular

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

10.401-10.402

ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμὸς ἵππων Αἰακίδαο δαΐφρονος·

11.122-11.127

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα οὐκ εἴασχ̓ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ, τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ̓ ἔχον ὠκέας ἵππους·

, οἷον

οἷος (71) [Λ] 8.152

οἷον neuter accusative singular

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

9.104-9.108

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

ἔειπες. 8.153εἴ περ γάρ σ̓ Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.153-8.156

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

8.160

τῷ δ̓ ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

8.172

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

[Hector]

γε κακὸν

κακός (180) [Λ] 8.153-8.156

κακὸν masculine accusative singular

8.164-8.166

8.228

αἰδὼς Ἀργεῖοι, κάκ̓ ἐλέγχεα, εἶδος ἀγητοί·

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

[bad]

καὶ ἀνάλκιδα φήσει

φημί (406) [Λ] 8.153-8.156

φήσει 3rd person singular active aorist subjunctive

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

8.198-8.200

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

[to say, to claim]

, 8.154ἀλλ̓ οὐ πείσονται

πείθω (141) [Λ] 8.153-8.156

πείσονται 3rd person plural middle future indicative

8.502-8.503

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

9.26

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

[to prevail upon, win over, persuade]

Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 8.153-8.156

Τρῶες masculine nominative plural

8.153-8.156

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

8.169-8.171

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τρὶς δ̓ ἄῤ ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

[Tros]

καὶ Δαρδανίωνες 8.155καὶ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.153-8.156

Τρώων genitive plural

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

8.169-8.171

8.172

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

[Tros]

ἄλοχοι

ἄλοχος (60) [Λ] 8.153-8.156

ἄλοχοι feminine nominative plural

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

9.340-9.341

ἦ μοῦνοι φιλέουσ̓ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεΐδαι;

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

[a bedfellow, spouse, wife]

μεγαθύμων

μεγάθυμος (62) [Λ] 8.153-8.156

μεγαθύμων masculine genitive plural

9.547-9.549

ἣ δ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι, Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

10.204-10.210

ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθ̓ ἑῷ αὐτοῦ θυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμους ἐλθεῖν, εἴ τινά που δηΐων ἕλοι ἐσχατόωντα, ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο, ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γ̓ Ἀχαιούς.

10.509-10.511

νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς, μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος.

[high-minded]

ἀσπιστάων

ἀσπιστής (8) [Λ] 8.153-8.156

ἀσπιστάων masculine genitive plural

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

13.679-13.682

ἀλλ̓ ἔχεν ᾗ τὰ πρῶτα πύλας καὶ τεῖχος ἐσᾶλτο ῥηξάμενος Δαναῶν πυκινὰς στίχας ἀσπιστάων, ἔνθ̓ ἔσαν Αἴαντός τε νέες καὶ Πρωτεσιλάου θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς εἰρυμέναι·

16.487-16.491

ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι, ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος, ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

[one armed with a shield, a warrior]

, 8.156τάων ἐν κονίῃσι

κονία (56) [Λ] 8.153-8.156

κονίῃσι feminine dative plural

10.457

φθεγγομένου δ̓ ἄρα τοῦ γε κάρη κονίῃσιν ἐμίχθη.

11.151-11.153

ὑπὸ δέ σφισιν ὦρτο κονίη ἐκ πεδίου, τὴν ὦρσαν ἐρίγδουποι πόδες ἵππων χαλκῷ δηϊόωντες·

11.163-11.164

Ἕκτορα δ̓ ἐκ βελέων ὕπαγε Ζεὺς ἔκ τε κονίης ἔκ τ̓ ἀνδροκτασίης ἔκ θ̓ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ·

[dust, a cloud of dust]

βάλες

βάλλω (314) [Λ] 8.153-8.156

βάλες 2nd person singular active aorist indicative

8.268-8.272

8.281-8.284

8.299

τοῦτον δ̓ οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα.

[to throw]

θαλεροὺς

θαλερός (18) [Λ] 8.153-8.156

θαλεροὺς masculine accusative plural

8.185-8.190

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν οἶνόν τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

10.257-10.259

ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε ταυρείην, ἄφαλόν τε καὶ ἄλλοφον, ἥ τε καταῖτυξ κέκληται, ῥύεται δὲ κάρη θαλερῶν αἰζηῶν.

11.414-11.420

ὡς δ̓ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροί τ̓ αἰζηοὶ σεύωνται, ὃ δέ τ̓ εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο θήγων λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν, ἀμφὶ δέ τ̓ ἀΐσσονται, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται, οἳ δὲ μένουσιν ἄφαρ δεινόν περ ἐόντα, ὥς ῥα τότ̓ ἀμφ̓ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἐσσεύοντο Τρῶες·

[blooming, fresh]

παρακοίτας. 8.157ὣς ἄρα φωνήσας φύγαδε τράπε μώνυχας

μῶνυξ (9) [Λ] 8.157-8.158

μώνυχας masculine accusative plural

8.374-8.380

8.432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

[with a single]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.157-8.158

ἵππους masculine accusative plural

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

8.179

ἵπποι δὲ ῥέα τάφρον ὑπερθορέονται ὀρυκτήν.

8.184

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

[a horse, mare]

8.158αὖτις ἀν̓ ἰωχμόν· ἐπὶ δὲ Τρῶές

Τρώς (599) [Λ] 8.158-8.159

Τρῶές masculine nominative plural

8.169-8.171

8.172

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[Tros]

τε καὶ Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.158-8.159

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.160

τῷ δ̓ ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

8.172

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

[Hector]

8.159ἠχῇ

ἠχή (9) [Λ] 8.158-8.159

ἠχῇ feminine dative singular

12.251-12.252

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ·

13.833-13.834

τοὶ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ, ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθεν.

13.837

ἠχὴ δ̓ ἀμφοτέρων ἵκετ̓ αἰθέρα καὶ Διὸς αὐγάς.

[a sound]

θεσπεσίῃ

θεσπέσιος (19) [Λ] 8.158-8.159

θεσπεσίῃ feminine dative singular

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

12.251-12.252

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ·

13.795-13.799

οἳ δ̓ ἴσαν ἀργαλέων ἀνέμων ἀτάλαντοι ἀέλλῃ, ἥ ῥά θ̓ ὑπὸ βροντῆς πατρὸς Διὸς εἶσι πέδον δέ, θεσπεσίῳ δ̓ ὁμάδῳ ἁλὶ μίσγεται, ἐν δέ τε πολλὰ κύματα παφλάζοντα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κυρτὰ φαληριόωντα, πρὸ μέν τ̓ ἄλλ̓, αὐτὰρ ἐπ̓ ἄλλα·

[divinely sounding, divinely sweet]

βέλεα

βέλος (75) [Λ] 8.158-8.159

βέλεα neuter accusative plural

8.512-8.516

11.85

τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

11.163-11.164

Ἕκτορα δ̓ ἐκ βελέων ὕπαγε Ζεὺς ἔκ τε κονίης ἔκ τ̓ ἀνδροκτασίης ἔκ θ̓ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ·

[projectile; arrow, weapon]

στονόεντα

στονόεις (4) [Λ] 8.158-8.159

στονόεντα neuter accusative plural

15.589-15.590

ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·

17.373-17.375

μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα πολλὸν ἀφεσταότες.

24.719-24.722

οἳ δ̓ ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ̓ εἷσαν ἀοιδοὺς θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν οἳ μὲν ἄῤ ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

[causing groans]

χέοντο

χέω (80) [Λ] 8.158-8.159

χέοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

9.6-9.7

ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν·

9.13-9.15

ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·

[to pour]

. 8.160τῷ δ̓ ἐπὶ μακρὸν

μακρός (82) [Λ] 8.160

μακρὸν neuter accusative singular

8.172

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

8.198-8.200

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη, σείσατο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ, ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον, καί ῥα Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἀντίον ηὔδα·

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[long]

ἄϋσε

αὔω (44) [Λ] 8.160

ἄϋσε 3rd person singular active aorist indicative

8.172

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

8.227

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[to burn, light a fire, get a light]

μέγας

μέγας (460) [Λ] 8.160

μέγας masculine nominative singular

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

8.198-8.200

8.208

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·

[big, great]

κορυθαίολος

κορυθαίολος (39) [Λ] 8.160

κορυθαίολος masculine nominative singular

8.324-8.328

τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐερύοντα παῤ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι, τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν·

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

11.314-11.315

δὴ γὰρ ἔλεγχος ἔσσεται εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[with glancing helm]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.160

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.172

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

[Hector]

· 8.161Τυδεΐδη

Τυδείδης (61) [Λ] 8.161-8.162

Τυδεΐδη masculine vocative singular

8.167-8.168

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

8.253-8.257

8.532-8.534

εἴσομαι εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

περὶ μέν σε τίον

τίω (37) [Λ] 8.161-8.162

τίον 3rd person plural active imperfect indicative

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

9.142-9.143

τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

[to pay honour to]

Δαναοὶ

Δαναοί (142) [Λ] 8.161-8.162

Δαναοὶ masculine nominative plural

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

[the Danaans]

ταχύπωλοι

ταχύπωλος (11) [Λ] 8.161-8.162

ταχύπωλοι masculine nominative plural

13.620-13.625

λείψετέ θην οὕτω γε νέας Δαναῶν ταχυπώλων Τρῶες ὑπερφίαλοι δεινῆς ἀκόρητοι ἀϋτῆς, ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς ἣν ἐμὲ λωβήσασθε κακαὶ κύνες, οὐ δέ τι θυμῷ Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν ξεινίου, ὅς τέ ποτ̓ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν·

14.16-14.22

ὡς δ̓ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα αὔτως, οὐ δ̓ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν διχθάδἰ, ἢ μεθ̓ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων, ἦε μετ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.

15.320-15.322

αὐτὰρ ἐπεὶ κατ̓ ἐνῶπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων σεῖσ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐν στήθεσσιν ἔθελξε, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[with fleet, swift horses]

8.162ἕδρῃ

ἕδρα (5) [Λ] 8.161-8.162

ἕδρῃ feminine dative singular

12.310-12.314

Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι, καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παῤ ὄχθας καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

19.76-19.77

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐ δ̓ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·

2.99-2.100

σπουδῇ δ̓ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθ̓ ἕδρας παυσάμενοι κλαγγῆς·

[a sitting-place]

τε κρέασίν

κρέας (10) [Λ] 8.161-8.162

κρέασίν neuter dative plural

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

9.215-9.217

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε, Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

11.551-11.552

ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων ἰθύει, ἀλλ̓ οὔ τι πρήσσει·

[flesh, meat, a piece of meat]

τε ἰδὲ πλείοις

πλέως (8) [Λ] 8.161-8.162

πλείοις neuter dative plural

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

10.251-10.253

μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δ̓ ἠώς, ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ̓ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

10.577-10.579

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ̓ ἐλαίῳ δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

[full of]

δεπάεσσι

δέπας (28) [Λ] 8.161-8.162

δεπάεσσι neuter dative plural

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

[a beaker, goblet, chalice]

· 8.163νῦν δέ σ̓ ἀτιμήσουσι

ἀτιμάω (9) [Λ] 8.163

ἀτιμήσουσι 3rd person plural active future indicative

9.61-9.62

οὐ δέ κέ τίς μοι μῦθον ἀτιμήσεἰ, οὐ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

[to dishonour, treat lightly]

· γυναικὸς

γυνή (96) [Λ] 8.163

γυναικὸς feminine genitive singular

8.164-8.166

8.287-8.291

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

[a woman]

ἄῤ ἀντὶ τέτυξο

τεύχω (87) [Λ] 8.163

τέτυξο 2nd person singular medio-passive pluperfect indicative

8.191-8.195

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

11.74-11.77

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν, οἳ δ̓ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

[to make ready, make, build, work]

. 8.164ἔρρε

ἔρρω (9) [Λ] 8.164-8.166

ἔρρε 2nd person singular active present imperative

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

9.364

ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·

9.376-9.377

ἀλλὰ ἕκηλος ἐρρέτω·

[be gone]

κακὴ

κακός (180) [Λ] 8.164-8.166

κακὴ feminine vocative singular

8.228

αἰδὼς Ἀργεῖοι, κάκ̓ ἐλέγχεα, εἶδος ἀγητοί·

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

[bad]

γλήνη, ἐπεὶ οὐκ εἴξαντος

εἴκω (20) [Λ] 8.164-8.166

εἴξαντος masculine genitive singular active aorist participle

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

9.597-9.598

ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ εἴξας ᾧ θυμῷ·

10.121-10.123

πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι οὔ τ̓ ὄκνῳ εἴκων οὔ τ̓ ἀφραδίῃσι νόοιο, ἀλλ̓ ἐμέ τ̓ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν.

[give way]

ἐμεῖο 8.165πύργων

πύργος (42) [Λ] 8.164-8.166

πύργων masculine genitive plural

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

8.517-8.519

κήρυκες δ̓ ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων·

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

[a tower]

ἡμετέρων

ἡμέτερος (38) [Λ] 8.164-8.166

ἡμετέρων masculine genitive plural

9.104-9.108

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[our]

ἐπιβήσεαι

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 8.164-8.166

ἐπιβήσεαι 2nd person singular middle future indicative

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.285

τὸν καὶ τηλόθ̓ ἐόντα ἐϋκλείης ἐπίβησον.

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[to go upon]

, οὐ δὲ γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 8.164-8.166

γυναῖκας feminine accusative plural

8.287-8.291

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[a woman]

8.166ἄξεις

ἄγω (175) [Λ] 8.164-8.166

ἄξεις 2nd person singular active future indicative

8.366-8.369

8.415-8.417

8.489-8.491

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι, ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

[to lead]

ἐν νήεσσι

ναῦς (586) [Λ] 8.164-8.166

νήεσσι feminine dative plural

8.180-8.183

ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[a ship]

· πάρος τοι δαίμονα

δαίμων (27) [Λ] 8.166

δαίμονα masculine accusative singular

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

11.480-11.481

ἐπί τε λῖν ἤγαγε δαίμων σίντην·

11.792-11.793

τίς δ̓ οἶδ̓ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίναις παρειπών;

[god; divine power]

δώσω

δίδωμι (254) [Λ] 8.166

δώσω 1st person singular active future indicative

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

8.287-8.291

9.37

σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

[to give]

. 8.167ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 8.167-8.168

φάτο 3rd person singular aorist indicative

8.198-8.200

8.229-8.234

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

[to say, to claim]

, Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 8.167-8.168

Τυδεΐδης masculine nominative singular

8.253-8.257

8.532-8.534

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

δὲ διάνδιχα μερμήριξεν

μερμηρίζω (11) [Λ] 8.167-8.168

μερμήριξεν 3rd person singular active aorist indicative

8.169-8.171

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τρὶς δ̓ ἄῤ ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

10.503-10.506

αὐτὰρ ὃ μερμήριζε μένων ὅ τι κύντατον ἕρδοι, ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών, ὅθι ποικίλα τεύχἐ ἔκειτο, ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψόσ̓ ἀείρας, ἦ ἔτι τῶν πλεόνων Θρῃκῶν ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

12.195-12.199

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα μαρμαίροντα, τόφῤ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο, οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας, οἵ ῥ̓ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.

[to be full of cares, to be anxious]

8.168ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.167-8.168

ἵππους feminine accusative plural

8.179

ἵπποι δὲ ῥέα τάφρον ὑπερθορέονται ὀρυκτήν.

8.184

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

[a horse, mare]

τε στρέψαι

στρέφω (20) [Λ] 8.167-8.168

στρέψαι active aorist infinitive

12.41-12.42

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἔν τε κύνεσσι καὶ ἀνδράσι θηρευτῇσι κάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων·

12.47

ταρφέα τε στρέφεται στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων·

12.427-12.429

πολλοὶ δ̓ οὐτάζοντο κατὰ χρόα νηλέϊ χαλκῷ, ἠμὲν ὅτεῳ στρεφθέντι μετάφρενα γυμνωθείη μαρναμένων, πολλοὶ δὲ διαμπερὲς ἀσπίδος αὐτῆς.

[to turn about]

καὶ ἐναντίβιον

ἐναντίβιος (10) [Λ] 8.167-8.168

ἐναντίβιον neuter accusative singular

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

10.449-10.451

εἰ μὲν γάρ κέ σε νῦν ἀπολύσομεν ἠὲ μεθῶμεν, ἦ τε καὶ ὕστερον εἶσθα θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἠὲ διοπτεύσων ἢ ἐναντίβιον πολεμίξων·

15.178-15.180

εἰ δέ οἱ οὐκ ἐπέεσσ̓ ἐπιπείσεαι, ἀλλ̓ ἀλογήσεις, ἠπείλει καὶ κεῖνος ἐναντίβιον πολεμίξων ἐνθάδ̓ ἐλεύσεσθαι·

[set against, hostile]

μαχέσασθαι

μάχομαι (218) [Λ] 8.167-8.168

μαχέσασθαι middle aorist infinitive

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.253-8.257

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

[to fight]

. 8.169τρὶς μὲν μερμήριξε

μερμηρίζω (11) [Λ] 8.169-8.171

μερμήριξε 3rd person singular active aorist indicative

10.503-10.506

12.195-12.199

13.455-13.457

ὣς φάτο, Δηΐφοβος δὲ διάνδιχα μερμήριξεν ἤ τινά που Τρώων ἑταρίσσαιτο μεγαθύμων ἂψ ἀναχωρήσας, ἦ πειρήσαιτο καὶ οἶος.

[to be full of cares, to be anxious]

κατὰ φρένα

φρήν (178) [Λ] 8.169-8.171

φρένα feminine accusative singular

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

8.217-8.219

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

[the midriff; heart, mind]

καὶ κατὰ θυμόν

θυμός (435) [Λ] 8.169-8.171

θυμόν masculine accusative singular

8.185-8.190

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν οἶνόν τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

8.268-8.272

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν, αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ̓·

[the soul]

, 8.170τρὶς δ̓ ἄῤ ἀπ̓ Ἰδαίων

Ἰδαῖος (12) [Λ] 8.169-8.171

Ἰδαίων neuter genitive plural

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

11.195-11.196

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

12.19-12.23

ὅσσοι ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἅλα δὲ προρέουσι, Ῥῆσός θ̓ Ἑπτάπορός τε Κάρησός τε Ῥοδίος τε Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος δῖός τε Σκάμανδρος καὶ Σιμόεις, ὅθι πολλὰ βοάγρια καὶ τρυφάλειαι κάππεσον ἐν κονίῃσι καὶ ἡμιθέων γένος ἀνδρῶν·

[of Mt. Ida, Idaean]

ὀρέων

ὄρος (62) [Λ] 8.169-8.171

ὀρέων neuter genitive plural

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

10.183-10.185

ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθ̓ ὕλην ἔρχηται δἰ ὄρεσφι·

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

[a mountain, hill]

κτύπε

κτυπέω (7) [Λ] 8.169-8.171

κτύπε 3rd person singular active aorist indicative

13.140-13.141

ὕψι δ̓ ἀναθρῴσκων πέτεται, κτυπέει δέ θ̓ ὑπ̓ αὐτοῦ ὕλη·

15.377-15.378

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, μέγα δ̓ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς, ἀράων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος.

17.593-17.596

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

[to crash]

μητίετα

μητίετα (16) [Λ] 8.169-8.171

μητίετα masculine nominative singular

9.377

ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

10.103-10.105

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται·

11.276-11.279

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὑμεῖς μὲν νῦν νηυσὶν ἀμύνετε ποντοπόροισι φύλοπιν ἀργαλέην, ἐπεὶ οὐκ ἐμὲ μητίετα Ζεὺς εἴασε Τρώεσσι πανημέριον πολεμίζειν.

[a counsellor]

Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 8.169-8.171

Ζεὺς masculine nominative singular

8.205-8.207

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

[Zeus]

8.171σῆμα

σῆμα (33) [Λ] 8.169-8.171

σῆμα neuter accusative singular

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

10.414-10.416

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν, ὅσοι βουληφόροι εἰσί, βουλὰς βουλεύει θείου παρὰ σήματι Ἴλου νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου·

10.466-10.468

δέελον δ̓ ἐπὶ σῆμά τ̓ ἔθηκε συμμάρψας δόνακας μυρίκης τ̓ ἐριθηλέας ὄζους, μὴ λάθοι αὖτις ἰόντε θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν.

[a sign, mark, token]

τιθεὶς

τίθημι (194) [Λ] 8.169-8.171

τιθεὶς masculine nominative singular active present participle

8.185-8.190

8.217-8.219

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

[to set, put, place]

Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 8.169-8.171

Τρώεσσι masculine dative plural

8.172

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

[Tros]

μάχης

μάχη (131) [Λ] 8.169-8.171

μάχης feminine genitive singular

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

[battle, fight, combat]

ἑτεραλκέα

ἑτεραλκής (5) [Λ] 8.169-8.171

ἑτεραλκέα feminine accusative singular

15.737-15.738

οὐ μέν τι σχεδόν ἐστι πόλις πύργοις ἀραρυῖα, ᾗ κ̓ ἀπαμυναίμεσθ̓ ἑτεραλκέα δῆμον ἔχοντες·

16.362

ἦ μὲν δὴ γίγνωσκε μάχης ἑτεραλκέα νίκην·

17.626-17.627

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

[giving strength to one of two]

νίκην

νίκη (37) [Λ] 8.169-8.171

νίκην feminine accusative singular

8.175-8.176

γιγνώσκω δ̓ ὅτι μοι πρόφρων κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος, ἀτὰρ Δαναοῖσί γε πῆμα·

8.204

σὺ δέ σφισι βούλεο νίκην.

13.164-13.166

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο, χώσατο δ̓ αἰνῶς ἀμφότερον, νίκης τε καὶ ἔγχεος ὃ ξυνέαξε.

[victory]

. 8.172Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.172

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

[Hector]

δὲ Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 8.172

Τρώεσσιν masculine dative plural

8.173-8.174

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

8.205-8.207

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

[Tros]

ἐκέκλετο

κέλομαι (63) [Λ] 8.172

ἐκέκλετο 3rd person singular middle aorist indicative

8.184

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

[to urge on, exhort, command]

μακρὸν

μακρός (82) [Λ] 8.172

μακρὸν neuter accusative singular

8.198-8.200

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

[long]

ἀΰσας

αὔω (44) [Λ] 8.172

ἀΰσας masculine nominative singular active aorist participle

8.227

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

11.275

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[to burn, light a fire, get a light]

· 8.173Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 8.173-8.174

Τρῶες masculine vocative plural

8.205-8.207

8.229-8.234

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[Tros]

καὶ Λύκιοι

Λύκιοι (44) [Λ] 8.173-8.174

Λύκιοι masculine vocative plural

10.428-10.431

πρὸς μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι καὶ Λέλεγες καὶ Καύκωνες δῖοί τε Πελασγοί, πρὸς Θύμβρης δ̓ ἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τ̓ ἀγέρωχοι καὶ Φρύγες ἱππόμαχοι καὶ Μῄονες ἱπποκορυσταί.

11.284-11.285

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησ̓ Ἀγαμέμνονα νόσφι κιόντα Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

11.286-11.287

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

καὶ Δάρδανοι

Δάρδανος (16) [Λ] 8.173-8.174

Δάρδανοι masculine vocative plural

8.497

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ̓ ἐπίκουροι·

11.286-11.287

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

13.150-13.151

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ παρμένετ̓·

[Dardanus]

ἀγχιμαχηταὶ 8.174ἀνέρες

ἀνήρ (590) [Λ] 8.173-8.174

ἀνέρες masculine nominative plural

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

8.253-8.257

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

[a man]

ἔστε

εἰμί (1088) [Λ] 8.173-8.174

ἔστε 2nd person plural active present imperative

8.185-8.190

8.191-8.195

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

[to be]

φίλοι

φίλος (342) [Λ] 8.173-8.174

φίλοι masculine vocative plural

8.281-8.284

8.373

ἔσται μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

[friend; loved, beloved, dear]

, μνήσασθε

μιμνήσκω (61) [Λ] 8.173-8.174

μνήσασθε 2nd person plural middle aorist imperative

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

8.362-8.363

οὐ δέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν τειρόμενον σώεσκον ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

[to remind]

δὲ θούριδος

θοῦρος (17) [Λ] 8.173-8.174

θούριδος feminine genitive singular

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

15.127

ἣ δ̓ ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα·

15.142

ὣς εἰποῦσ̓ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα.

[rushing, raging, impetuous, furious]

ἀλκῆς

ἀλκή (58) [Λ] 8.173-8.174

ἀλκῆς feminine genitive singular

8.261-8.265

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

[strength]

. 8.175γιγνώσκω

γιγνώσκω (73) [Λ] 8.175-8.176

γιγνώσκω 1st person singular active present indicative

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

10.87-10.90

10.357-10.359

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον, γνῶ ῥ̓ ἄνδρας δηΐους, λαιψηρὰ δὲ γούνατ̓ ἐνώμα φευγέμεναι·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

δ̓ ὅτι μοι πρόφρων

πρόφρων (15) [Λ] 8.175-8.176

πρόφρων masculine nominative singular

9.480-9.483

10.242-10.245

14.71-14.73

ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν, οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.

[with forward mind]

κατένευσε

κατανεύω (13) [Λ] 8.175-8.176

κατένευσε 3rd person singular active aorist indicative

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

10.391-10.399

πολλῇσίν μ̓ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ, ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ, ἠνώγει δέ μ̓ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

12.233-12.236

εἰ δ̓ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί, ὃς κέλεαι Ζηνὸς μὲν ἐριγδούποιο λαθέσθαι βουλέων, ἅς τέ μοι αὐτὸς ὑπέσχετο καὶ κατένευσε·

[to nod assent]

Κρονίων

Κρονίων (49) [Λ] 8.175-8.176

Κρονίων masculine nominative singular

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.470-8.472

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

[son of Cronus]

8.176νίκην

νίκη (37) [Λ] 8.175-8.176

νίκην feminine accusative singular

8.204

σὺ δέ σφισι βούλεο νίκην.

13.164-13.166

13.347-13.348

Ζεὺς μέν ῥα Τρώεσσι καὶ Ἕκτορι βούλετο νίκην κυδαίνων Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

[victory]

καὶ μέγα

μέγας (460) [Λ] 8.175-8.176

μέγα neuter accusative singular

8.198-8.200

8.208

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[big, great]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 8.175-8.176

κῦδος neuter accusative singular

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

9.303

ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·

[glory, renown]

, ἀτὰρ Δαναοῖσί

Δαναοί (142) [Λ] 8.175-8.176

Δαναοῖσί masculine dative plural

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

8.205-8.207

8.227

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[the Danaans]

γε πῆμα

πῆμα (16) [Λ] 8.175-8.176

πῆμα neuter accusative singular

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

10.452-10.453

εἰ δέ κ̓ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς, οὐκέτ̓ ἔπειτα σὺ πῆμά ποτ̓ ἔσσεαι Ἀργείοισιν.

11.347

νῶϊν δὴ τόδε πῆμα κυλίνδεται ὄβριμος Ἕκτωρ·

[suffering, misery, calamity, woe, bane]

· 8.177νήπιοι

νήπιος (46) [Λ] 8.177-8.178

νήπιοι masculine nominative plural

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

11.113-11.115

ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφ̓ ἦτορ ἀπηύρα·

11.561

βίη δέ τε νηπίη αὐτῶν·

[infant, childish]

οἳ ἄρα δὴ τάδε τείχεα

τεῖχος (110) [Λ] 8.177-8.178

τείχεα neuter accusative plural

8.532-8.534

εἴσομαι εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

[a wall]

μηχανόωντο 8.178ἀβλήχῤ οὐδενόσωρα· τὰ δ̓ οὐ μένος

μένος (136) [Λ] 8.178

μένος neuter accusative singular

8.315

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

8.335

ἂψ δ̓ αὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν·

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

[might, force, strength, prowess, courage]

ἁμὸν

ἁμός (5) [Λ] 8.178

ἁμὸν neuter accusative singular

10.448

ἐσθλά περ ἀγγείλας, ἐπεὶ ἵκεο χεῖρας ἐς ἁμάς.

13.95-13.96

ὔμμιν ἔγωγε μαρναμένοισι πέποιθα σαωσέμεναι νέας ἁμάς·

16.830-16.833

Πάτροκλ̓ ἦ που ἔφησθα πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ἄξειν ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν νήπιε·

[our, my > ἐμός]

ἐρύξει

ἐρύκω (37) [Λ] 8.178

ἐρύξει 3rd person singular active future indicative

8.205-8.207

εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν, ὅσοι Δαναοῖσιν ἀρωγοί, Τρῶας ἀπώσασθαι καὶ ἐρυκέμεν εὐρύοπα Ζῆν, αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο καθήμενος οἶος ἐν Ἴδῃ.

10.160-10.161

οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ̓ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

10.526-10.529

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν, ἔνθ̓ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους, Τυδεΐδης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα ἐν χείρεσσ̓ Ὀδυσῆϊ τίθει, ἐπεβήσετο δ̓ ἵππων·

[to keep in, hold back, keep in check, curb, restrain]

· 8.179ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 8.179

ἵπποι masculine nominative plural

8.184

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

[a horse, mare]

δὲ ῥέα τάφρον

τάφρος (37) [Λ] 8.179

τάφρον feminine accusative singular

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

8.336

οἳ δ̓ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·

[a ditch, trench]

ὑπερθορέονται ὀρυκτήν

ὀρυκτός (7) [Λ] 8.179

ὀρυκτήν feminine accusative singular

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

12.71-12.74

εἰ δέ χ̓ ὑποστρέψωσι, παλίωξις δὲ γένηται ἐκ νηῶν καὶ τάφρῳ ἐνιπλήξωμεν ὀρυκτῇ, οὐκέτ̓ ἔπειτ̓ ὀΐω οὐ δ̓ ἄγγελον ἀπονέεσθαι ἄψορρον προτὶ ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

[formed by digging]

. 8.180ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 8.180-8.183

νηυσὶν feminine dative plural

8.180-8.183

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

[a ship]

ἔπι γλαφυρῇσι

γλαφυρός (43) [Λ] 8.180-8.183

γλαφυρῇσι feminine dative plural

8.332-8.334

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

8.529-8.531

ἀλλ̓ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς, πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

[hollow, hollowed]

γένωμαι

γίγνομαι (173) [Λ] 8.180-8.183

γένωμαι 1st person singular middle aorist subjunctive

8.180-8.183

8.281-8.284

9.29

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

[become, be born]

, 8.181μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς

πῦρ (111) [Λ] 8.180-8.183

πυρὸς neuter genitive singular

8.180-8.183

ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

[fire]

δηΐοιο

δάιος (43) [Λ] 8.180-8.183

δηΐοιο neuter genitive singular

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.315-9.317

οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω οὔ τ̓ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

γενέσθω

γίγνομαι (173) [Λ] 8.180-8.183

γενέσθω 3rd person singular middle aorist imperative

8.281-8.284

9.29

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

[become, be born]

, 8.182ὡς πυρὶ

πῦρ (111) [Λ] 8.180-8.183

πυρὶ neuter dative singular

8.217-8.219

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

[fire]

νῆας

ναῦς (586) [Λ] 8.180-8.183

νῆας feminine accusative plural

8.180-8.183

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

[a ship]

ἐνιπρήσω

ἐμπρήθω (8) [Λ] 8.180-8.183

ἐνιπρήσω 1st person singular active aorist subjunctive

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[to blow up, inflate]

, κτείνω

κτείνω (91) [Λ] 8.180-8.183

κτείνω 1st person singular active aorist subjunctive

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

10.482-10.483

ὣς φάτο, τῷ δ̓ ἔμπνευσε μένος γλαυκῶπις Ἀθήνη, κτεῖνε δ̓ ἐπιστροφάδην·

[to kill, slay]

δὲ καὶ αὐτοὺς

αὐτός (604) [Λ] 8.180-8.183

αὐτοὺς masculine accusative plural

8.191-8.195

8.217-8.219

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

8.183Ἀργείους

Ἀργεῖος (47) [Λ] 8.180-8.183

Ἀργείους masculine accusative plural

13.351-13.352

Ἀργείους δὲ Ποσειδάων ὀρόθυνε μετελθὼν λάθρῃ ὑπεξαναδὺς πολιῆς ἁλός·

13.417-13.418

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο, Ἀντιλόχῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·

13.674-13.676

Ἕκτωρ δ̓ οὐκ ἐπέπυστο Διῒ φίλος, οὐ δέ τι ᾔδη ὅττί ῥά οἱ νηῶν ἐπ̓ ἀριστερὰ δηϊόωντο λαοὶ ὑπ̓ Ἀργείων.

[of/from Argos, Argive]

παρὰ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 8.180-8.183

νηυσὶν feminine dative plural

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

[a ship]

ἀτυζομένους

ἀτύζω (9) [Λ] 8.180-8.183

ἀτυζομένους masculine accusative plural medio-passive present participle

15.90

ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας·

18.6-18.7

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

21.1-21.5

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

ὑπὸ καπνοῦ

καπνός (8) [Λ] 8.180-8.183

καπνοῦ masculine genitive singular

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

18.107-18.110

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

18.207-18.210

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

[smoke]

. 8.184ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 8.184

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

8.209

Ἥρη ἀπτοεπὲς ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

8.373

ἔσται μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.

[to speak, say]

ἵπποισιν

ἵππος (417) [Λ] 8.184

ἵπποισιν masculine dative plural

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

8.253-8.257

8.257

ὃ μὲν φύγαδ̓ ἔτραπεν ἵππους·

[a horse, mare]

ἐκέκλετο

κέλομαι (63) [Λ] 8.184

ἐκέκλετο 3rd person singular middle aorist indicative

8.343-8.347

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.515-9.518

εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δ̓ ὄπισθ̓ ὀνομάζοι Ἀτρεΐδης, ἀλλ̓ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι, οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·

[to urge on, exhort, command]

φώνησέν

φωνέω (80) [Λ] 8.184

φώνησέν 3rd person singular active aorist indicative

8.432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

[to produce a sound]

τε· 8.185Ξάνθέ

Ξάνθος (22) [Λ] 8.185-8.190

Ξάνθέ masculine vocative singular

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

12.310-12.314

Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι, καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παῤ ὄχθας καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

[Xanthus(m. of persons and rivers; f. of town)]

τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ

Λάμπος (3) [Λ] 8.185-8.190

Λάμπέ masculine vocative singular

20.237-20.238

Λαομέδων δ̓ ἄρα Τιθωνὸν τέκετο Πρίαμόν τε Λάμπόν τε Κλυτίον θ̓ Ἱκετάονά τ̓ ὄζον Ἄρηος·

3.146-3.152

οἳ δ̓ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην Λάμπόν τε Κλυτίον θ̓ Ἱκετάονά τ̓ ὄζον Ἄρηος Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι, γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλ̓ ἀγορηταὶ ἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ̓ ὕλην δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·

[Lampos, Bright, name for a horse; son of Laomedon, father of Dolops]

τε δῖε

δῖος (218) [Λ] 8.185-8.190

δῖε masculine vocative singular

8.332-8.334

9.80-9.84

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

8.186νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον

ἀποτίνω (12) [Λ] 8.185-8.190

ἀποτίνετον 2nd person dual active present imperative

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

9.634-9.636

καί ῥ̓ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλ̓ ἀποτίσας, τοῦ δέ τ̓ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ποινὴν δεξαμένῳ·

16.394-16.398

Πάτροκλος δ̓ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας, ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐ δὲ πόληος εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ μεσηγὺ νηῶν καὶ ποταμοῦ καὶ τείχεος ὑψηλοῖο κτεῖνε μεταΐσσων, πολέων δ̓ ἀπετίνυτο ποινήν.

[to pay back, repay, return]

, ἣν μάλα πολλὴν

πολύς (468) [Λ] 8.185-8.190

πολλὴν feminine accusative singular

8.203-8.204

οἳ δέ τοι εἰς Ἑλίκην τε καὶ Αἰγὰς δῶῤ ἀνάγουσι πολλά τε καὶ χαρίεντα·

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

[much, many]

8.187Ἀνδρομάχη

Ἀνδρομάχη (6) [Λ] 8.185-8.190

Ἀνδρομάχη feminine nominative singular

17.206-17.208

ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω, τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

24.723-24.724

τῇσιν δ̓ Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

6.370-6.373

αἶψα δ̓ ἔπειθ̓ ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας, οὐ δ̓ εὗῤ Ἀνδρομάχην λευκώλενον ἐν μεγάροισιν, ἀλλ̓ ἥ γε ξὺν παιδὶ καὶ ἀμφιπόλῳ ἐϋπέπλῳ πύργῳ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε.

[Andromache]

θυγάτηρ

θυγάτηρ (62) [Λ] 8.185-8.190

θυγάτηρ feminine nominative singular

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

[a daughter]

μεγαλήτορος

μεγαλήτωρ (35) [Λ] 8.185-8.190

μεγαλήτορος masculine genitive singular

8.523

ὧδ̓ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

[great-hearted, heroic]

Ἠετίωνος

Ἠετίων (13) [Λ] 8.185-8.190

Ἠετίωνος masculine genitive singular

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

16.152-16.154

ἐν δὲ παρηορίῃσιν ἀμύμονα Πήδασον ἵει, τόν ῥά ποτ̓ Ἠετίωνος ἑλὼν πόλιν ἤγαγ̓ Ἀχιλλεύς, ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπεθ̓ ἵπποις ἀθανάτοισι.

17.575-17.576

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

[Eetion]

8.188ὑμῖν πὰρ προτέροισι

πρότερος (96) [Λ] 8.185-8.190

προτέροισι masculine dative plural

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

8.337

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

[before, earlier]

μελίφρονα

μελίφρων (4) [Λ] 8.185-8.190

μελίφρονα masculine accusative singular

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

6.264-6.265

μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα πότνια μῆτερ, μή μ̓ ἀπογυιώσῃς μένεος, ἀλκῆς τε λάθωμαι·

[sweet to the mind, delicious]

πυρὸν

πυρός (6) [Λ] 8.185-8.190

πυρὸν masculine accusative singular

10.418-10.420

ὅσσαι μὲν Τρώων πυρὸς ἐσχάραι, οἷσιν ἀνάγκη οἷ δ̓ ἐγρηγόρθασι φυλασσέμεναί τε κέλονται ἀλλήλοις·

10.566-10.569

οἳ δ̓ ὅτε Τυδεΐδεω κλισίην εὔτυκτον ἵκοντο, ἵππους μὲν κατέδησαν ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι φάτνῃ ἐφ̓ ἱππείῃ, ὅθι περ Διομήδεος ἵπποι ἕστασαν ὠκύποδες μελιηδέα πυρὸν ἔδοντες·

11.67-11.69

οἳ δ̓, ὥς τ̓ ἀμητῆρες ἐναντίοι ἀλλήλοισιν ὄγμον ἐλαύνωσιν ἀνδρὸς μάκαρος κατ̓ ἄρουραν πυρῶν ἢ κριθῶν·

[wheat]

ἔθηκεν

τίθημι (194) [Λ] 8.185-8.190

ἔθηκεν 3rd person singular active aorist indicative

8.217-8.219

8.287-8.291

8.323-8.324

ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης ἐξείλετο πικρὸν ὀϊστόν, θῆκε δ̓ ἐπὶ νευρῇ·

[to set, put, place]

8.189οἶνόν

οἶνος (41) [Λ] 8.185-8.190

οἶνόν masculine accusative singular

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

[wine]

τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν

πίνω (24) [Λ] 8.185-8.190

πιεῖν active aorist infinitive

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[to drink]

, ὅτε θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 8.185-8.190

θυμὸς masculine nominative singular

8.201-8.202

ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός.

8.268-8.272

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

[the soul]

ἀνώγοι

ἄνωγα (68) [Λ] 8.185-8.190

ἀνώγοι 3rd person singular active present optative

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

[to command, order]

, 8.190ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς

θαλερός (18) [Λ] 8.185-8.190

θαλερὸς masculine nominative singular

10.257-10.259

11.414-11.420

14.4

μείζων δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴ θαλερῶν αἰζηῶν.

[blooming, fresh]

πόσις

πόσις (31) [Λ] 8.185-8.190

πόσις masculine nominative singular

9.92-9.94

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

[a husband, spouse, mate]

εὔχομαι

εὔχομαι (98) [Λ] 8.185-8.190

εὔχομαι 1st person singular medio-passive present indicative

8.198-8.200

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη, σείσατο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ, ἐλέλιξε δὲ μακρὸν Ὄλυμπον, καί ῥα Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἀντίον ηὔδα·

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

8.526-8.528

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 8.185-8.190

εἶναι active present infinitive

8.191-8.195

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[to be]

. 8.191ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον

σπεύδω (16) [Λ] 8.191-8.195

σπεύδετον 2nd person dual active present imperative

8.293-8.294

Ἀτρεΐδη κύδιστε τί με σπεύδοντα καὶ αὐτὸν ὀτρύνεις;

11.118-11.119

καρπαλίμως δ̓ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην σπεύδουσ̓ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφ̓ ὁρμῆς·

13.235-13.236

ταῦτα δ̓ ἅμα χρὴ σπεύδειν, αἴ κ̓ ὄφελός τι γενώμεθα καὶ δύ̓ ἐόντε.

[to set a-going, to urge on, hasten, quicken]

ὄφρα λάβωμεν

λαμβάνω (86) [Λ] 8.191-8.195

λάβωμεν 1st person plural active aorist subjunctive

8.196-8.197

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν Ἀχαιοὺς αὐτονυχὶ νηῶν ἐπιβησέμεν ὠκειάων.

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

8.370-8.372

νῦν δ̓ ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δ̓ ἐξήνυσε βουλάς, ἥ οἱ γούνατ̓ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[to take, seize, receive]

8.192ἀσπίδα

ἀσπίς (93) [Λ] 8.191-8.195

ἀσπίδα feminine accusative singular

10.75-10.76

παρὰ δ̓ ἔντεα ποικίλ̓ ἔκειτο ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

10.151-10.152

ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εὗδον, ὑπὸ κρασὶν δ̓ ἔχον ἀσπίδας·

11.32-11.35

ἂν δ̓ ἕλετ̓ ἀμφιβρότην πολυδαίδαλον ἀσπίδα θοῦριν καλήν, ἣν πέρι μὲν κύκλοι δέκα χάλκεοι ἦσαν, ἐν δέ οἱ ὀμφαλοὶ ἦσαν ἐείκοσι κασσιτέροιο λευκοί, ἐν δὲ μέσοισιν ἔην μέλανος κυάνοιο.

[a round shield]

Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος

κλέος (29) [Λ] 8.191-8.195

κλέος neuter nominative singular

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

[a rumour, report; fame, glory]

οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 8.191-8.195

οὐρανὸν masculine accusative singular

8.364-8.365

ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε πρὸς οὐρανόν, αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπ̓ οὐρανόθεν προΐαλλεν.

8.393-8.395

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι, τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ̓ ἐπιθεῖναι.

[heaven]

ἵκει

ἵκω (23) [Λ] 8.191-8.195

ἵκει 3rd person singular active present indicative

10.141-10.142

τίφθ̓ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε νύκτα δἰ ἀμβροσίην, ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει;

10.469-10.470

τὼ δὲ βάτην προτέρω διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, αἶψα δ̓ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες.

11.806-11.811

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφ̓ ἀγορή τε θέμις τε ἤην, τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί, ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε διογενὴς Εὐαιμονίδης κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ σκάζων ἐκ πολέμου·

[to come to]

8.193πᾶσαν

πᾶς (546) [Λ] 8.191-8.195

πᾶσαν feminine accusative singular

8.238-8.241

8.274-8.277

8.297-8.298

ὀκτὼ δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς, πάντες δ̓ ἐν χροῒ πῆχθεν ἀρηϊθόων αἰζηῶν·

[all, the whole]

χρυσείην

χρύσεος (75) [Λ] 8.191-8.195

χρυσείην feminine accusative singular

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

8.494-8.496

πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης, τῷ ὅ γ̓ ἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα·

[golden, of gold, decked]

ἔμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 8.191-8.195

ἔμεναι active present infinitive

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.220-8.226

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

[to be]

, κανόνας

κανών (3) [Λ] 8.191-8.195

κανόνας masculine accusative plural

13.405-13.407

κρύφθη γὰρ ὑπ̓ ἀσπίδι πάντοσ̓ ἐΐσῃ, τὴν ἄῤ ὅ γε ῥινοῖσι βοῶν καὶ νώροπι χαλκῷ δινωτὴν φορέεσκε, δύω κανόνεσσ̓ ἀραρυῖαν·

23.759-23.763

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς ἄγχι μάλ̓, ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο στήθεός ἐστι κανών, ὅν τ̓ εὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον, ἀγχόθι δ̓ ἴσχει στήθεος·

[any straight rod]

τε καὶ αὐτήν

αὐτός (604) [Λ] 8.191-8.195

αὐτήν feminine accusative singular

8.217-8.219

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

8.260

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

, 8.194αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμοιιν

ὦμος (113) [Λ] 8.191-8.195

ὤμοιιν masculine genitive dual

8.258-8.259

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

8.324-8.328

τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐερύοντα παῤ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι, τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν·

10.34-10.35

τὸν δ̓ εὗῤ ἀμφ̓ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ νηῒ πάρα πρύμνῃ·

[shoulder(with the upper arm)]

Διομήδεος

Διομήδης (80) [Λ] 8.191-8.195

Διομήδεος masculine genitive singular

8.532-8.534

9.31

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[Diomedes(Zeus-counselled)]

ἱπποδάμοιο

ἱππόδαμος (46) [Λ] 8.191-8.195

ἱπποδάμοιο masculine genitive singular

8.512-8.516

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[tamer of horses]

8.195δαιδάλεον

δαιδάλεος (13) [Λ] 8.191-8.195

δαιδάλεον masculine accusative singular

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

13.328-13.332

ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ ἦρχ̓ ἴμεν, ὄφῤ ἀφίκοντο κατὰ στρατὸν ᾗ μιν ἀνώγει, οἳ δ̓ ὡς Ἰδομενῆα ἴδον φλογὶ εἴκελον ἀλκὴν αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι, κεκλόμενοι καθ̓ ὅμιλον ἐπ̓ αὐτῷ πάντες ἔβησαν·

13.719-13.721

δή ῥα τόθ̓ οἳ μὲν πρόσθε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι μάρναντο Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ, οἳ δ̓ ὄπιθεν βάλλοντες ἐλάνθανον·

[cunningly]

θώρηκα

θώραξ (35) [Λ] 8.191-8.195

θώρηκα masculine accusative singular

11.19-11.20

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε, τόν ποτέ οἱ Κινύρης δῶκε ξεινήϊον εἶναι.

11.232-11.235

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, Ἀτρεΐδης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ̓ ἔγχος, Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθε νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

11.373-11.375

ἤτοι ὃ μὲν θώρηκα Ἀγαστρόφου ἰφθίμοιο αἴνυτ̓ ἀπὸ στήθεσφι παναίολον ἀσπίδα τ̓ ὤμων καὶ κόρυθα βριαρήν·

[a breastplate, cuirass, corslet]

, τὸν Ἥφαιστος

Ἥφαιστος (41) [Λ] 8.191-8.195

Ἥφαιστος masculine nominative singular

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

[Hephaestus, god of fire]

κάμε

κάμνω (33) [Λ] 8.191-8.195

κάμε 3rd person singular active aorist indicative

8.384-8.388

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

11.802-11.803

ῥεῖα δέ κ̓ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ ὤσαισθε προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

[to work, toil, be sick]

τεύχων

τεύχω (87) [Λ] 8.191-8.195

τεύχων masculine nominative singular active present participle

10.5-10.10

11.74-11.77

11.624-11.627

τοῖσι δὲ τεῦχε κυκειῶ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη, τὴν ἄρετ̓ ἐκ Τενέδοιο γέρων, ὅτε πέρσεν Ἀχιλλεύς, θυγατέῤ Ἀρσινόου μεγαλήτορος, ἥν οἱ Ἀχαιοὶ ἔξελον οὕνεκα βουλῇ ἀριστεύεσκεν ἁπάντων.

[to make ready, make, build, work]

. 8.196εἰ τούτω

οὗτος (164) [Λ] 8.196-8.197

τούτω masculine accusative dual

8.299

τοῦτον δ̓ οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα.

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[this; that]

κε λάβοιμεν

λαμβάνω (86) [Λ] 8.196-8.197

λάβοιμεν 1st person plural active aorist optative

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

8.370-8.372

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

[to take, seize, receive]

, ἐελποίμην

ἔλπω (44) [Λ] 8.196-8.197

ἐελποίμην 1st person singular medio-passive present optative

8.526-8.528

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

[to make to hope]

κεν Ἀχαιοὺς

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.196-8.197

Ἀχαιοὺς masculine accusative plural

8.217-8.219

8.220-8.226

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[Achaian]

8.197αὐτονυχὶ νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 8.196-8.197

νηῶν feminine genitive plural

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

8.217-8.219

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[a ship]

ἐπιβησέμεν

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 8.196-8.197

ἐπιβησέμεν active future infinitive

8.285

τὸν καὶ τηλόθ̓ ἐόντα ἐϋκλείης ἐπίβησον.

8.512-8.516

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

[to go upon]

ὠκειάων

ὠκύς (104) [Λ] 8.196-8.197

ὠκειάων feminine genitive plural

8.253-8.257

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

[quick, swift, fleet]

. 8.198ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 8.198-8.200

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.229-8.234

8.238-8.241

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

[to say, to claim]

εὐχόμενος

εὔχομαι (98) [Λ] 8.198-8.200

εὐχόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

8.253-8.257

8.526-8.528

9.60-9.61

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι, ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

, νεμέσησε

νεμεσάω (21) [Λ] 8.198-8.200

νεμέσησε 3rd person singular active aorist indicative

10.114-10.116

ἀλλὰ φίλον περ ἐόντα καὶ αἰδοῖον Μενέλαον νεικέσω, εἴ πέρ μοι νεμεσήσεαι, οὐ δ̓ ἐπικεύσω ὡς εὕδει, σοὶ δ̓ οἴῳ ἐπέτρεψεν πονέεσθαι.

10.129-10.130

οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐ δ̓ ἀπιθήσει Ἀργείων, ὅτε κέν τιν̓ ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

10.144-10.145

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ μὴ νεμέσα·

[to feel just resentment, to be wroth at undeserved]

δὲ πότνια

πότνια (39) [Λ] 8.198-8.200

πότνια feminine nominative singular

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

8.470-8.472

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.198-8.200

Ἥρη feminine nominative singular

8.209

Ἥρη ἀπτοεπὲς ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[Hera]

, 8.199σείσατο

σείω (11) [Λ] 8.198-8.200

σείσατο 3rd person singular middle aorist indicative

9.581-9.583

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

13.134-13.135

ἔγχεα δ̓ ἐπτύσσοντο θρασειάων ἀπὸ χειρῶν σειόμεν̓·

13.557-13.558

οὐ δέ οἱ ἔγχος ἔχ̓ ἀτρέμας, ἀλλὰ μάλ̓ αἰεὶ σειόμενον ἐλέλικτο·

[to shake, move to and fro]

δ̓ εἰνὶ θρόνῳ

θρόνον (3) [Λ] 8.198-8.200

θρόνῳ neuter dative singular

11.645-11.646

τὸν δὲ ἰδὼν ὁ γεραιὸς ἀπὸ θρόνου ὦρτο φαεινοῦ, ἐς δ̓ ἄγε χειρὸς ἑλών, κατὰ δ̓ ἑδριάασθαι ἄνωγε.

22.438-22.441

οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν ἤγγειλ̓ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ̓ ἔπασσε.

[flowers embroidered on cloth, patterns]

, ἐλέλιξε

ἐλελίζω (13) [Λ] 8.198-8.200

ἐλέλιξε 3rd person singular active aorist indicative

11.38-11.40

αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτοῦ κυάνεος ἐλέλικτο δράκων, κεφαλαὶ δέ οἱ ἦσαν τρεῖς ἀμφιστρεφέες ἑνὸς αὐχένος ἐκπεφυυῖαι.

11.214-11.215

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν, Ἀργεῖοι δ̓ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας.

11.587-11.590

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες στῆτ̓ ἐλελιχθέντες καὶ ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ Αἴανθ̓, ὃς βελέεσσι βιάζεται, οὐ δέ ἕ φημι φεύξεσθ̓ ἐκ πολέμοιο δυσηχέος·

[to whirl round]

δὲ μακρὸν

μακρός (82) [Λ] 8.198-8.200

μακρὸν masculine accusative singular

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

10.458-10.459

τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν ἕλοντο καὶ λυκέην καὶ τόξα παλίντονα καὶ δόρυ μακρόν·

[long]

Ὄλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.198-8.200

Ὄλυμπον masculine accusative singular

8.393-8.395

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

[Olympus]

, 8.200καί ῥα Ποσειδάωνα

Ποσειδεών (41) [Λ] 8.198-8.200

Ποσειδάωνα masculine accusative singular

11.727-11.732

ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά, ταῦρον δ̓ Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι, αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην, δόρπον ἔπειθ̓ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο.

12.13-12.18

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μὲν Τρώων θάνον ὅσσοι ἄριστοι, πολλοὶ δ̓ Ἀργείων οἳ μὲν δάμεν, οἳ δὲ λίποντο, πέρθετο δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ, Ἀργεῖοι δ̓ ἐν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδ̓ ἔβησαν, δὴ τότε μητιόωντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων τεῖχος ἀμαλδῦναι ποταμῶν μένος εἰσαγαγόντες.

12.34-12.35

ὣς ἄῤ ἔμελλον ὄπισθε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων θησέμεναι·

μέγαν

μέγας (460) [Λ] 8.198-8.200

μέγαν masculine accusative singular

8.208

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·

8.220-8.226

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

[big, great]

θεὸν

θεός (400) [Λ] 8.198-8.200

θεὸν masculine accusative singular

8.343-8.347

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

[god]

ἀντίον

ἀντίον (14) [Λ] 8.198-8.200

ἀντίον neuter accusative singular

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

11.231

ὅς ῥα τότ̓ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν.

11.822

τὸν δ̓ αὖτ̓ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντίον ηὔδα·

ηὔδα

αὐδάω (38) [Λ] 8.198-8.200

ηὔδα 3rd person singular active imperfect indicative

10.47-10.50

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐ δ̓ ἔκλυον αὐδήσαντος ἄνδῤ ἕνα τοσσάδε μέρμεῤ ἐπ̓ ἤματι μητίσασθαι, ὅσσ̓ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν αὔτως, οὔ τε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔ τε θεοῖο.

10.377

ὃ δὲ δακρύσας ἔπος ηὔδα·

10.460-10.461

καὶ τά γ̓ Ἀθηναίῃ ληΐτιδι δῖος Ὀδυσσεὺς ὑψόσ̓ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[to utter sounds, speak]

· 8.201ὢ πόποι ἐννοσίγαἰ

Ἐννοσίγαιος (18) [Λ] 8.201-8.202

ἐννοσίγαἰ masculine vocative singular

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

[the Earth-shaker]

εὐρυσθενές, οὐ δέ νυ σοί περ 8.202ὀλλυμένων

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.201-8.202

ὀλλυμένων masculine genitive plural medio-passive present participle

8.268-8.272

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

[to destroy, make an end of]

Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 8.201-8.202

Δαναῶν masculine genitive plural

8.205-8.207

8.227

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

[the Danaans]

ὀλοφύρεται

ὀλοφύρομαι (17) [Λ] 8.201-8.202

ὀλοφύρεται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

11.656-11.657

τίπτε τὰρ ὧδ̓ Ἀχιλεὺς ὀλοφύρεται υἷας Ἀχαιῶν, ὅσσοι δὴ βέλεσιν βεβλήαται;

[to lament, wail, moan, weep]

ἐν φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 8.201-8.202

φρεσὶ dative plural

8.217-8.219

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

[the midriff; heart, mind]

θυμός

θυμός (435) [Λ] 8.201-8.202

θυμός masculine nominative singular

8.268-8.272

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

[the soul]

. 8.203οἳ δέ τοι εἰς Ἑλίκην

Ἑλίκη (2) [Λ] 8.203-8.204

Ἑλίκην feminine accusative singular

2.569-2.577

οἳ δὲ Μυκήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον ἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς, Ὀρνειάς τ̓ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τ̓ ἐρατεινὴν καὶ Σικυῶν̓, ὅθ̓ ἄῤ Ἄδρηστος πρῶτ̓ ἐμβασίλευεν, οἵ θ̓ Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν Γονόεσσαν Πελλήνην τ̓ εἶχον ἠδ̓ Αἴγιον ἀμφενέμοντο Αἰγιαλόν τ̓ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφ̓ Ἑλίκην εὐρεῖαν, τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

[Helice]

τε καὶ Αἰγὰς δῶῤ

δῶρον (68) [Λ] 8.203-8.204

δῶῤ neuter accusative plural

9.111-9.113

ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν φραζώμεσθ̓ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν δώροισίν τ̓ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι.

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

[a gift, present]

ἀνάγουσι

ἀνάγω (7) [Λ] 8.203-8.204

ἀνάγουσι 3rd person plural active present indicative

9.338-9.339

τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ̓ ἀγείρας Ἀτρεΐδης;

13.626-13.627

οἵ μευ κουριδίην ἄλοχον καὶ κτήματα πολλὰ μὰψ οἴχεσθ̓ ἀνάγοντες, ἐπεὶ φιλέεσθε παῤ αὐτῇ·

15.29-15.30

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.

[to lead up; mid. set sail]

8.204πολλά

πολύς (468) [Λ] 8.203-8.204

πολλά neuter accusative plural

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.229-8.234

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

[much, many]

τε καὶ χαρίεντα

χαρίεις (11) [Λ] 8.203-8.204

χαρίεντα neuter accusative plural

9.598-9.599

τῷ δ̓ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν πολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δ̓ ἤμυνε καὶ αὔτως.

16.796-16.799

πάρος γε μὲν οὐ θέμις ἦεν ἱππόκομον πήληκα μιαίνεσθαι κονίῃσιν, ἀλλ̓ ἀνδρὸς θείοιο κάρη χαρίεν τε μέτωπον ῥύετ̓ Ἀχιλλῆος·

18.23-18.24

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

[graceful, beautiful, lovely]

· σὺ δέ σφισι βούλεο

βούλομαι (18) [Λ] 8.204

βούλεο 2nd person singular medio-passive present imperative

11.78-11.79

πάντες δ̓ ᾐτιόωντο κελαινεφέα Κρονίωνα οὕνεκ̓ ἄρα Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.

11.317-11.319

ἀλλὰ μίνυνθα ἡμέων ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ νεφεληγερέτα Ζεὺς Τρωσὶν δὴ βόλεται δοῦναι κράτος ἠέ περ ἡμῖν.

12.174

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.

[to will, wish, be willing]

νίκην

νίκη (37) [Λ] 8.204

νίκην feminine accusative singular

13.164-13.166

13.347-13.348

Ζεὺς μέν ῥα Τρώεσσι καὶ Ἕκτορι βούλετο νίκην κυδαίνων Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

13.609

ὃ δὲ φρεσὶν ᾗσι χάρη καὶ ἐέλπετο νίκην.

[victory]

. 8.205εἴ περ γάρ κ̓ ἐθέλοιμεν

ἐθέλω (158) [Λ] 8.205-8.207

ἐθέλοιμεν 1st person plural active present optative

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.470-8.472

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

[to will, wish, purpose]

, ὅσοι

ὅσος (138) [Λ] 8.205-8.207

ὅσοι masculine nominative plural

8.213-8.215

τῶν δ̓ ὅσον ἐκ νηῶν ἀπὸ πύργου τάφρος ἔεργε πλῆθεν ὁμῶς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν ἀσπιστάων εἰλομένων·

8.294-8.296

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

[as much/many as]

Δαναοῖσιν

Δαναοί (142) [Λ] 8.205-8.207

Δαναοῖσιν masculine dative plural

8.227

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

8.253-8.257

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

[the Danaans]

ἀρωγοί

ἀρωγός (5) [Λ] 8.205-8.207

ἀρωγοί masculine nominative plural

18.502

λαοὶ δ̓ ἀμφοτέροισιν ἐπήπυον ἀμφὶς ἀρωγοί·

21.370-21.371

οὐ μέν τοι ἐγὼ τόσον αἴτιός εἰμι ὅσσον οἱ ἄλλοι πάντες, ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοί.

21.428-21.431

τοιοῦτοι νῦν πάντες ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοὶ εἶεν, ὅτ̓ Ἀργείοισι μαχοίατο θωρηκτῇσιν, ὧδέ τε θαρσαλέοι καὶ τλήμονες, ὡς Ἀφροδίτη ἦλθεν Ἄρῃ ἐπίκουρος ἐμῷ μένει ἀντιόωσα·

[aiding, succouring, propitious, serviceable]

, 8.206Τρῶας

Τρώς (599) [Λ] 8.205-8.207

Τρῶας masculine accusative plural

8.229-8.234

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

[Tros]

ἀπώσασθαι

ἀπωθέω (15) [Λ] 8.205-8.207

ἀπώσασθαι aorist infinitive

8.532-8.534

12.272-12.276

13.363-13.367

πέφνε γὰρ Ὀθρυονῆα Καβησόθεν ἔνδον ἐόντα, ὅς ῥα νέον πολέμοιο μετὰ κλέος εἰληλούθει, ᾔτεε δὲ Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Κασσάνδρην ἀνάεδνον, ὑπέσχετο δὲ μέγα ἔργον, ἐκ Τροίης ἀέκοντας ἀπωσέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

[to thrust away, push back]

καὶ ἐρυκέμεν

ἐρύκω (37) [Λ] 8.205-8.207

ἐρυκέμεν active present infinitive

10.160-10.161

οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ̓ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

10.526-10.529

11.47-11.50

ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ̓ ἐπὶ τάφρῳ, αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες ῥώοντ̓·

[to keep in, hold back, keep in check, curb, restrain]

εὐρύοπα

εὐρύοπα (14) [Λ] 8.205-8.207

εὐρύοπα masculine nominative singular

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

[the far-seeing]

Ζῆν

Ζεύς (476) [Λ] 8.205-8.207

Ζῆν masculine accusative singular

8.210-8.211

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστιν.

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

[Zeus]

, 8.207αὐτοῦ κ̓ ἔνθ̓ ἀκάχοιτο

ἀχεύω (58) [Λ] 8.205-8.207

ἀκάχοιτο 3rd person singular middle aorist optative

8.317-8.319

9.565-9.571

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

[grieving, sorrowing, mourning]

καθήμενος

κάθημαι (18) [Λ] 8.205-8.207

καθήμενος masculine nominative singular perfect participle

11.74-11.77

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν, οἳ δ̓ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

14.5-14.7

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα·

16.404-16.408

ὃ δ̓ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δ̓ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων, ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·

[to be seated]

οἶος

οἶος (78) [Λ] 8.205-8.207

οἶος masculine nominative singular

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

9.190-9.193

9.355

ἔνθά ποτ̓ οἶον ἔμιμνε, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν.

[alone, lone, lonely]

ἐν Ἴδῃ

Ἴδη (28) [Λ] 8.205-8.207

Ἴδῃ feminine dative singular

11.104-11.106

11.111-11.112

καὶ γάρ σφε πάρος παρὰ νηυσὶ θοῇσιν εἶδεν, ὅτ̓ ἐξ Ἴδης ἄγαγεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς.

11.181-11.184

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλεν ὑπὸ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος ἵξεσθαι, τότε δή ῥα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε Ἴδης ἐν κορυφῇσι καθέζετο πιδηέσσης οὐρανόθεν καταβάς·

[Ida]

. 8.208τὴν δὲ μέγ̓

μέγας (460) [Λ] 8.208

μέγ̓ neuter accusative singular

8.220-8.226

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[big, great]

ὀχθήσας

ὀχθέω (20) [Λ] 8.208

ὀχθήσας masculine nominative singular active aorist participle

11.403

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

15.100-15.101

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη, ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοί·

15.184

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος·

[to be sorely angered, to be vexed in spirit]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 8.208

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

8.469

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak to, address]

κρείων

κρείων (56) [Λ] 8.208

κρείων masculine nominative singular

9.61-9.62

οὐ δέ κέ τίς μοι μῦθον ἀτιμήσεἰ, οὐ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

10.42

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[a ruler, lord, master]

ἐνοσίχθων

Ἐνοσίχθων (23) [Λ] 8.208

ἐνοσίχθων masculine nominative singular

11.750-11.752

καί νύ κεν Ἀκτορίωνε Μολίονε παῖδ̓ ἀλάπαξα, εἰ μή σφωε πατὴρ εὐρὺ κρείων ἐνοσίχθων ἐκ πολέμου ἐσάωσε καλύψας ἠέρι πολλῇ.

13.10

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κρείων ἐνοσίχθων·

13.34-13.36

ἔνθ̓ ἵππους ἔστησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων λύσας ἐξ ὀχέων, παρὰ δ̓ ἀμβρόσιον βάλεν εἶδαρ ἔδμεναι·

[Earth-shaker]

· 8.209Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.209

Ἥρη feminine vocative singular

8.217-8.219

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

[Hera]

ἀπτοεπὲς ποῖον τὸν μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 8.209

μῦθον masculine accusative singular

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπες

εἶπον (279) [Λ] 8.209

ἔειπες 2nd person singular active aorist indicative

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

8.373

ἔσται μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.

8.408

αἰεὶ γάρ μοι ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττί κεν εἴπω.

[to speak, say]

. 8.210οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι

ἐθέλω (158) [Λ] 8.210-8.211

ἐθέλοιμι 1st person singular active present optative

8.470-8.472

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[to will, wish, purpose]

Διὶ

Ζεύς (476) [Λ] 8.210-8.211

Διὶ masculine dative singular

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

8.242

ἀλλὰ Ζεῦ τόδε πέρ μοι ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

[Zeus]

Κρονίωνι

Κρονίων (49) [Λ] 8.210-8.211

Κρονίωνι masculine dative singular

8.470-8.472

9.510-9.512

11.26-11.28

κυάνεοι δὲ δράκοντες ὀρωρέχατο προτὶ δειρὴν τρεῖς ἑκάτερθ̓ ἴρισσιν ἐοικότες, ἅς τε Κρονίων ἐν νέφεϊ στήριξε, τέρας μερόπων ἀνθρώπων.

[son of Cronus]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 8.210-8.211

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

8.253-8.257

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

[to fight]

8.211ἡμέας τοὺς ἄλλους

ἄλλος (396) [Λ] 8.210-8.211

ἄλλους masculine accusative plural

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.429-8.430

τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω, ὅς κε τύχῃ·

[other, another]

, ἐπεὶ ἦ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 8.210-8.211

πολὺ neuter accusative singular

8.229-8.234

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

[much, many]

φέρτερός

φέρτατος (30) [Λ] 8.210-8.211

φέρτερός masculine nominative singular

10.555-10.557

15.162-15.166

15.180-15.182

σὲ δ̓ ὑπεξαλέασθαι ἄνωγε χεῖρας, ἐπεὶ σέο φησὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος·

[bravest, best]

ἐστιν

εἰμί (1088) [Λ] 8.210-8.211

ἐστιν 3rd person singular active present indicative

8.220-8.226

8.229-8.234

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

[to be]

. 8.212ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα

τοιοῦτος (15) [Λ] 8.212

τοιαῦτα neuter accusative plural

13.81-13.82

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον χάρμῃ γηθόσυνοι, τήν σφιν θεὸς ἔμβαλε θυμῷ·

16.101-16.102

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον, Αἴας δ̓ οὐκ ἔτ̓ ἔμιμνε·

16.847-16.848

τοιοῦτοι δ̓ εἴ πέρ μοι ἐείκοσιν ἀντεβόλησαν, πάντές κ̓ αὐτόθ̓ ὄλοντο ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες.

[such as this]

πρὸς ἀλλήλους

ἀλλήλων (113) [Λ] 8.212

ἀλλήλους masculine accusative plural

8.343-8.347

9.529-9.532

10.64-10.66

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιιν ἐρχομένω·

[of one another, to one another, one another]

ἀγόρευον

ἀγορεύω (64) [Λ] 8.212

ἀγόρευον 3rd person plural active imperfect indicative

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.523

ὧδ̓ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

[to speak in the assembly, harangue, speak]

· 8.213τῶν δ̓ ὅσον

ὅσος (138) [Λ] 8.213-8.215

ὅσον neuter accusative singular

8.294-8.296

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

9.55-9.56

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί, οὐ δὲ πάλιν ἐρέει·

[as much/many as]

ἐκ νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 8.213-8.215

νηῶν feminine genitive plural

8.217-8.219

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[a ship]

ἀπὸ πύργου

πύργος (42) [Λ] 8.213-8.215

πύργου masculine genitive singular

8.517-8.519

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

[a tower]

τάφρος

τάφρος (37) [Λ] 8.213-8.215

τάφρος feminine nominative singular

8.253-8.257

8.336

οἳ δ̓ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[a ditch, trench]

ἔεργε

ἔργω (17) [Λ] 8.213-8.215

ἔεργε 3rd person singular active imperfect indicative

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

12.200-12.205

ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωὸν ἔτ̓ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης, κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν ἰδνωθεὶς ὀπίσω·

12.217-12.221

ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γε Τρωσὶν ὅδ̓ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωόν·

[to bar one's way]

8.214πλῆθεν

πίμπλημι (20) [Λ] 8.213-8.215

πλῆθεν 3rd person plural passive aorist indicative

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

13.59-13.61

ἦ καὶ σκηπανίῳ γαιήοχος ἐννοσίγαιος ἀμφοτέρω κεκόπων πλῆσεν μένεος κρατεροῖο, γυῖα δ̓ ἔθηκεν ἐλαφρὰ πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.

14.35-14.36

τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι.

[to fill full of]

ὁμῶς ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 8.213-8.215

ἵππων feminine genitive plural

8.253-8.257

8.257

ὃ μὲν φύγαδ̓ ἔτραπεν ἵππους·

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

[a horse, mare]

τε καὶ ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 8.213-8.215

ἀνδρῶν masculine genitive plural

8.253-8.257

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

8.294-8.296

οὐ μέν τοι ὅση δύναμίς γε πάρεστι παύομαι, ἀλλ̓ ἐξ οὗ προτὶ Ἴλιον ὠσάμεθ̓ αὐτοὺς ἐκ τοῦ δὴ τόξοισι δεδεγμένος ἄνδρας ἐναίρω.

[a man]

ἀσπιστάων

ἀσπιστής (8) [Λ] 8.213-8.215

ἀσπιστάων masculine genitive plural

13.679-13.682

16.487-16.491

16.541-16.542

κεῖται Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων, ὃς Λυκίην εἴρυτο δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ·

[one armed with a shield, a warrior]

8.215εἰλομένων

εἴλω (30) [Λ] 8.213-8.215

εἰλομένων masculine genitive plural medio-passive present participle

8.215-8.216

εἴλει δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκε.

11.411-11.413

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων, ἔλσαν δ̓ ἐν μέσσοισι, μετὰ σφίσι πῆμα τιθέντες.

12.37-12.39

Ἀργεῖοι δὲ Διὸς μάστιγι δαμέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντο Ἕκτορα δειδιότες, κρατερὸν μήστωρα φόβοιο·

[to roll up, pack]

· εἴλει

εἴλω (30) [Λ] 8.215-8.216

εἴλει 3rd person singular active imperfect indicative

11.411-11.413

12.37-12.39

13.408-13.410

τῇ ὕπο πᾶς ἐάλη, τὸ δ̓ ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος, καρφαλέον δέ οἱ ἀσπὶς ἐπιθρέξαντος ἄϋσεν ἔγχεος·

[to roll up, pack]

δὲ θοῷ

θοός (76) [Λ] 8.215-8.216

θοῷ masculine dative singular

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[quick, nimble]

ἀτάλαντος

ἀτάλαντος (26) [Λ] 8.215-8.216

ἀτάλαντος masculine nominative singular

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

10.137-10.139

πρῶτον ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ φθεγξάμενος·

11.200-11.201

Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε Ζεύς με πατὴρ προέηκε τεῒν τάδε μυθήσασθαι.

[equal in weight, equivalent]

Ἄρηϊ

Ἄρης (150) [Λ] 8.215-8.216

Ἄρηϊ masculine dative singular

8.348-8.349

Ἕκτωρ δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους Γοργοῦς ὄμματ̓ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

8.512-8.516

8.529-8.531

ἀλλ̓ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς, πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[Ares]

8.216Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.215-8.216

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

[Hector]

Πριαμίδης

Πριαμίδης (33) [Λ] 8.215-8.216

Πριαμίδης masculine nominative singular

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

11.292-11.295

ὡς δ̓ ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας ἀργιόδοντας σεύῃ ἐπ̓ ἀγροτέρῳ συῒ καπρίῳ ἠὲ λέοντι, ὣς ἐπ̓ Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμους Ἕκτωρ Πριαμίδης βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ.

11.299-11.300

ἔνθα τίνα πρῶτον, τίνα δ̓ ὕστατον ἐξενάριξεν Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν;

[son of Priam]

, ὅτε οἱ Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 8.215-8.216

Ζεὺς masculine nominative singular

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

8.242

ἀλλὰ Ζεῦ τόδε πέρ μοι ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

[Zeus]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 8.215-8.216

κῦδος neuter accusative singular

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

9.303

ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

[glory, renown]

ἔδωκε

δίδωμι (254) [Λ] 8.215-8.216

ἔδωκε 3rd person singular active aorist indicative

8.287-8.291

9.37

σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

[to give]

. 8.217καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν

ἐμπρήθω (8) [Λ] 8.217-8.219

ἐνέπρησεν 3rd person singular active aorist indicative

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

9.241-9.243

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

[to blow up, inflate]

πυρὶ

πῦρ (111) [Λ] 8.217-8.219

πυρὶ neuter dative singular

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

[fire]

κηλέῳ

κήλεος (6) [Λ] 8.217-8.219

κηλέῳ neuter dative singular

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

15.743-15.745

ὅς τις δὲ Τρώων κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ φέροιτο σὺν πυρὶ κηλείῳ, χάριν Ἕκτορος ὀτρύναντος, τὸν δ̓ Αἴας οὔτασκε δεδεγμένος ἔγχεϊ μακρῷ·

18.346-18.347

οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδ̓ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ, ἐν δ̓ ἄῤ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες.

[burning]

νῆας

ναῦς (586) [Λ] 8.217-8.219

νῆας feminine accusative plural

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[a ship]

ἐΐσας

ἴσος (79) [Λ] 8.217-8.219

ἐΐσας feminine accusative plural

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

9.142-9.143

τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

[equal to, the same as; adv. perhaps]

, 8.218εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 8.217-8.219

φρεσὶ dative plural

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.366-8.369

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδἐ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο, οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.

[the midriff; heart, mind]

θῆκ̓

τίθημι (194) [Λ] 8.217-8.219

θῆκ̓ 3rd person singular active aorist indicative

8.287-8.291

8.323-8.324

ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης ἐξείλετο πικρὸν ὀϊστόν, θῆκε δ̓ ἐπὶ νευρῇ·

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

[to set, put, place]

Ἀγαμέμνονι

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 8.217-8.219

Ἀγαμέμνονι masculine dative singular

8.261-8.265

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

9.13-9.15

ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 8.217-8.219

πότνια feminine nominative singular

8.470-8.472

9.559-9.564

11.452-11.454

ἆ δείλ̓ οὐ μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ὄσσε καθαιρήσουσι θανόντι περ, ἀλλ̓ οἰωνοὶ ὠμησταὶ ἐρύουσι, περὶ πτερὰ πυκνὰ βαλόντες.

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.217-8.219

Ἥρη feminine nominative singular

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

[Hera]

8.219αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 8.217-8.219

αὐτῷ masculine dative singular

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

8.260

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ποιπνύσαντι

ποιπνύω (5) [Λ] 8.217-8.219

ποιπνύσαντι masculine dative singular active aorist participle

14.154-14.156

αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·

18.421

αἳ μὲν ὕπαιθα ἄνακτος ἐποίπνυον·

24.473-24.475

τὼ δὲ δύ̓ οἴω ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος ποίπνυον παρεόντε·

[to be out of breath]

θοῶς ὀτρῦναι

ὀτρύνω (88) [Λ] 8.217-8.219

ὀτρῦναι active aorist infinitive

8.293-8.294

Ἀτρεΐδη κύδιστε τί με σπεύδοντα καὶ αὐτὸν ὀτρύνεις;

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.217-8.219

Ἀχαιούς masculine accusative plural

8.220-8.226

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

[Achaian]

. 8.220βῆ

βαίνω (222) [Λ] 8.220-8.226

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

8.229-8.234

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[to walk, step]

δ̓ ἰέναι

εἶμι (299) [Λ] 8.220-8.226

ἰέναι active present infinitive

8.268-8.272

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν, αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ̓·

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

[come, go]

παρά τε κλισίας

κλισία (106) [Λ] 8.220-8.226

κλισίας feminine accusative plural

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

[a place for lying down]

καὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 8.220-8.226

νῆας feminine accusative plural

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.220-8.226

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

8.336

οἳ δ̓ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·

[Achaian]

8.221πορφύρεον

πορφύρεος (15) [Λ] 8.220-8.226

πορφύρεον neuter accusative singular

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

16.333-16.334

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

16.389-16.392

τῶν δέ τε πάντες μὲν ποταμοὶ πλήθουσι ῥέοντες, πολλὰς δὲ κλιτῦς τότ̓ ἀποτμήγουσι χαράδραι, ἐς δ̓ ἅλα πορφυρέην μεγάλα στενάχουσι ῥέουσαι ἐξ ὀρέων ἐπικάρ, μινύθει δέ τε ἔργ̓ ἀνθρώπων·

[darkgleaming, dark;]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 8.220-8.226

μέγα neuter accusative singular

8.236-8.237

Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων τῇδ̓ ἄτῃ ἄασας καί μιν μέγα κῦδος ἀπηύρας;

8.343-8.347

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

[big, great]

φᾶρος

φᾶρος (6) [Λ] 8.220-8.226

φᾶρος neuter accusative singular

18.352-18.353

ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.

24.229-24.231

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους, δώδεκα δ̓ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας, τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δ̓ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

24.580-24.581

κὰδ δ̓ ἔλιπον δύο φάρἐ ἐΰννητόν τε χιτῶνα, ὄφρα νέκυν πυκάσας δοίη οἶκον δὲ φέρεσθαι.

[a large piece of cloth, a web]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 8.220-8.226

ἔχων masculine nominative singular active present participle

8.247-8.248

αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρὸν ἔχοντ̓ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

8.253-8.257

8.348-8.349

Ἕκτωρ δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους Γοργοῦς ὄμματ̓ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

[to have]

ἐν χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 8.220-8.226

χειρὶ feminine dative singular

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

8.287-8.291

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

[the hand]

παχείῃ

παχύς (18) [Λ] 8.220-8.226

παχείῃ feminine dative singular

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

11.354-11.356

Ἕκτωρ δ̓ ὦκ̓ ἀπέλεθρον ἀνέδραμε, μίκτο δ̓ ὁμίλῳ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπὼν καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ γαίης·

[thick, stout]

, 8.222στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 8.220-8.226

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

8.229-8.234

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

[to make to stand]

δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ

μεγακήτης (4) [Λ] 8.220-8.226

μεγακήτεϊ feminine dative singular

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

11.600-11.601

ἑστήκει γὰρ ἐπὶ πρυμνῇ μεγακήτεϊ νηῒ εἰσορόων πόνον αἰπὺν ἰῶκά τε δακρυόεσσαν.

21.22-21.24

ὡς δ̓ ὑπὸ δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι φεύγοντες πιμπλᾶσι μυχοὺς λιμένος εὐόρμου δειδιότες·

[with great hollows, cavernous]

νηῒ

ναῦς (586) [Λ] 8.220-8.226

νηῒ feminine dative singular

8.220-8.226

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

[a ship]

μελαίνῃ

μέλας (98) [Λ] 8.220-8.226

μελαίνῃ feminine dative singular

8.485-8.486

ἐν δ̓ ἔπεσ̓ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.

8.502-8.503

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

[black, swart]

, 8.223ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ

μέσσατος (2) [Λ] 8.220-8.226

μεσσάτῳ neuter dative singular

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

ἔσκε

εἰμί (1088) [Λ] 8.220-8.226

ἔσκε 3rd person singular imperfect indicative

8.229-8.234

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

[to be]

γεγωνέμεν

γέγωνα (12) [Λ] 8.220-8.226

γεγωνέμεν active perfect infinitive

8.227

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

11.275

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[to call out so as to be heard]

ἀμφοτέρωσε, 8.224ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος

Αἴας (190) [Λ] 8.220-8.226

Αἴαντος masculine genitive singular

8.261-8.265

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

8.268

ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὑπεξέφερεν σάκος·

[Ajax]

κλισίας

κλισία (106) [Λ] 8.220-8.226

κλισίας feminine accusative plural

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

[a place for lying down]

Τελαμωνιάδαο

Τελαμωνιάδης (11) [Λ] 8.220-8.226

Τελαμωνιάδαο masculine genitive singular

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[son of Telamon]

8.225ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 8.220-8.226

Ἀχιλλῆος masculine genitive singular

8.370-8.372

νῦν δ̓ ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δ̓ ἐξήνυσε βουλάς, ἥ οἱ γούνατ̓ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

[Achilles]

, τοί ῥ̓ ἔσχατα

ἔσχατος (3) [Λ] 8.220-8.226

ἔσχατα neuter accusative plural

10.433-10.434

εἰ γὰρ δὴ μέματον Τρώων καταδῦναι ὅμιλον Θρήϊκες οἷδ̓ ἀπάνευθε νεήλυδες ἔσχατοι ἄλλων·

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[outermost]

νῆας

ναῦς (586) [Λ] 8.220-8.226

νῆας feminine accusative plural

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

8.238-8.241

8.332-8.334

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

[a ship]

ἐΐσας

ἴσος (79) [Λ] 8.220-8.226

ἐΐσας feminine accusative plural

9.142-9.143

τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.318

ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·

[equal to, the same as; adv. perhaps]

8.226εἴρυσαν

ἐρύω (101) [Λ] 8.220-8.226

εἴρυσαν 3rd person plural active aorist indicative

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

10.43-10.45

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[to drag along the ground, drag, draw]

, ἠνορέῃ

ἠνορέη (5) [Λ] 8.220-8.226

ἠνορέῃ feminine dative singular

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

17.328-17.330

ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

4.303-4.305

μη δέ τις ἱπποσύνῃ τε καὶ ἠνορέηφι πεποιθὼς οἶος πρόσθ̓ ἄλλων μεμάτω Τρώεσσι μάχεσθαι, μη δ̓ ἀναχωρείτω·

[manhood, prowess]

πίσυνοι

πίσυνος (6) [Λ] 8.220-8.226

πίσυνοι masculine nominative plural

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

[trusting on, relying]

καὶ κάρτεϊ

κάρτος (8) [Λ] 8.220-8.226

κάρτεϊ neuter dative singular

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

15.107-15.108

φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.

[strength, vigour, courage]

χειρῶν

χείρ (386) [Λ] 8.220-8.226

χειρῶν feminine genitive plural

8.287-8.291

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

[the hand]

· 8.227ἤϋσεν

αὔω (44) [Λ] 8.227

ἤϋσεν 3rd person singular active aorist indicative

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

11.275

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

11.284-11.285

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησ̓ Ἀγαμέμνονα νόσφι κιόντα Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

[to burn, light a fire, get a light]

δὲ διαπρύσιον

διαπρύσιος (7) [Λ] 8.227

διαπρύσιον neuter accusative singular

11.275

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

11.585-11.586

ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

12.439

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Τρώεσσι γεγωνώς·

[going through, piercing]

Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 8.227

Δαναοῖσι masculine dative plural

8.253-8.257

8.281-8.284

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

[the Danaans]

γεγωνώς

γέγωνα (12) [Λ] 8.227

γεγωνώς masculine nominative singular active perfect participle

11.5-11.12

11.275

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

11.585-11.586

ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[to call out so as to be heard]

· 8.228αἰδὼς

αἰδώς (16) [Λ] 8.228

αἰδὼς feminine nominative singular

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

13.95

αἰδὼς Ἀργεῖοι, κοῦροι νέοι·

13.121-13.122

ἀλλ̓ ἐν φρεσὶ θέσθε ἕκαστος αἰδῶ καὶ νέμεσιν·

[a sense of shame, shame, modesty, self-respect]

Ἀργεῖοι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 8.228

Ἀργεῖοι masculine vocative plural

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.414

οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

[of/from Argos, Argive]

, κάκ̓

κακός (180) [Λ] 8.228

κάκ̓ neuter vocative plural

8.354-8.356

8.458

πλησίαι αἵ γ̓ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

[bad]

ἐλέγχεα

ἔλεγχος (5) [Λ] 8.228

ἐλέγχεα neuter vocative plural

11.314-11.315

δὴ γὰρ ἔλεγχος ἔσσεται εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ.

24.260-24.262

τοὺς μὲν ἀπώλεσ̓ Ἄρης, τὰ δ̓ ἐλέγχεα πάντα λέλειπται ψεῦσταί τ̓ ὀρχησταί τε χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι ἀρνῶν ἠδ̓ ἐρίφων ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες.

2.235-2.238

ὦ πέπονες κάκ̓ ἐλέγχἐ Ἀχαιΐδες οὐκέτ̓ Ἀχαιοὶ οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, τόνδε δ̓ ἐῶμεν αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ γέρα πεσσέμεν, ὄφρα ἴδηται ἤ ῥά τί οἱ χἠμεῖς προσαμύνομεν ἦε καὶ οὐκί·

[a reproach, disgrace, dishonour]

, εἶδος

εἶδος (19) [Λ] 8.228

εἶδος neuter accusative singular

10.314-10.316

ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δόλων Εὐμήδεος υἱὸς κήρυκος θείοιο πολύχρυσος πολύχαλκος, ὃς δή τοι εἶδος μὲν ἔην κακός, ἀλλὰ ποδώκης·

13.363-13.367

πέφνε γὰρ Ὀθρυονῆα Καβησόθεν ἔνδον ἐόντα, ὅς ῥα νέον πολέμοιο μετὰ κλέος εἰληλούθει, ᾔτεε δὲ Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Κασσάνδρην ἀνάεδνον, ὑπέσχετο δὲ μέγα ἔργον, ἐκ Τροίης ἀέκοντας ἀπωσέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

13.377-13.380

καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γ̓ ὑποσχόμενοι τελέσαιμεν, δοῖμεν δ̓ Ἀτρεΐδαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Ἄργεος ἐξαγαγόντες ὀπυιέμεν, εἴ κε σὺν ἄμμιν Ἰλίου ἐκπέρσῃς εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

[that which is seen, form, shape, figure]

ἀγητοί

ἀγητός (4) [Λ] 8.228

ἀγητοί masculine vocative plural

22.369-22.371

ἄλλοι δὲ περίδραμον υἷες Ἀχαιῶν, οἳ καὶ θηήσαντο φυὴν καὶ εἶδος ἀγητὸν Ἕκτορος·

24.374-24.377

ἀλλ̓ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα, ὅς μοι τοιόνδ̓ ἧκεν ὁδοιπόρον ἀντιβολῆσαι αἴσιον, οἷος δὴ σὺ δέμας καὶ εἶδος ἀγητός, πέπνυσαί τε νόῳ, μακάρων δ̓ ἔξεσσι τοκήων.

5.787

αἰδὼς Ἀργεῖοι κάκ̓ ἐλέγχεα εἶδος ἀγητοί·

[admirable, wondrous]

· 8.229πῇ ἔβαν

βαίνω (222) [Λ] 8.229-8.234

ἔβαν 3rd person plural active aorist indicative

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

8.343-8.347

8.389-8.391

ἐς δ̓ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

[to walk, step]

εὐχωλαί

εὐχωλή (10) [Λ] 8.229-8.234

εὐχωλαί feminine nominative plural

9.499-9.501

22.432-22.435

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

[a prayer, vow]

, ὅτε δὴ φάμεν

φημί (406) [Λ] 8.229-8.234

φάμεν 1st person plural active imperfect indicative

8.238-8.241

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

[to say, to claim]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 8.229-8.234

εἶναι active present infinitive

8.234-8.235

νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς ἄξιοί εἰμεν Ἕκτορος, ὃς τάχα νῆας ἐνιπρήσει πυρὶ κηλέῳ.

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

[to be]

ἄριστοι

ἄριστος (138) [Λ] 8.229-8.234

ἄριστοι masculine nominative plural

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

[best]

, 8.230ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ

Λῆμνος (11) [Λ] 8.229-8.234

Λήμνῳ feminine dative singular

14.229-14.230

ἐξ Ἀθόω δ̓ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, Λῆμνον δ̓ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

21.40-21.41

καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε νηυσὶν ἄγων, ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε·

[Lemnos]

κενεαυχέες ἠγοράασθε

ἀγοράομαι (12) [Λ] 8.229-8.234

ἠγοράασθε 2nd person plural medio-passive imperfect indicative

9.95

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

15.285

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

18.253

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to meet in assembly, sit in debate]

, 8.231ἔσθοντες

ἔσθω (4) [Λ] 8.229-8.234

ἔσθοντες masculine nominative plural active present participle

24.209-24.213

τῷ δ̓ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή, ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι ἐσθέμεναι προσφῦσα·

24.413-24.415

δυωδεκάτη δέ οἱ ἠὼς κειμένῳ, οὐ δέ τί οἱ χρὼς σήπεται, οὐ δέ μιν εὐλαὶ ἔσθουσ̓, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν.

24.475-24.476

νέον δ̓ ἀπέληγεν ἐδωδῆς ἔσθων καὶ πίνων·

[to eat]

κρέα

κρέας (10) [Λ] 8.229-8.234

κρέα neuter accusative plural

9.215-9.217

11.551-11.552

ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων ἰθύει, ἀλλ̓ οὔ τι πρήσσει·

11.776-11.777

σφῶϊ μὲν ἀμφὶ βοὸς ἕπετον κρέα, νῶϊ δ̓ ἔπειτα στῆμεν ἐνὶ προθύροισι·

[flesh, meat, a piece of meat]

πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 8.229-8.234

πολλὰ neuter accusative plural

8.253-8.257

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[much, many]

βοῶν

βοῦς (86) [Λ] 8.229-8.234

βοῶν masculine genitive plural

8.238-8.241

οὐ μὲν δή ποτέ φημι τεὸν περικαλλέα βωμὸν νηῒ πολυκλήϊδι παρελθέμεν ἐνθάδε ἔρρων, ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι βοῶν δημὸν καὶ μηρί̓ ἔκηα ἱέμενος Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

[cow]

ὀρθοκραιράων

ὀρθόκραιρος (4) [Λ] 8.229-8.234

ὀρθοκραιράων masculine genitive plural

18.3-18.4

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

18.573

ἐν δ̓ ἀγέλην ποίησε βοῶν ὀρθοκραιράων·

19.344-19.345

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

[with straight horns]

8.232πίνοντες

πίνω (24) [Λ] 8.229-8.234

πίνοντες masculine nominative plural active present participle

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

11.638-11.641

ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσιν οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δ̓ αἴγειον κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ, ἐπὶ δ̓ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε, πινέμεναι δ̓ ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥ̓ ὥπλισσε κυκειῶ.

[to drink]

κρητῆρας

κρατήρ (14) [Λ] 8.229-8.234

κρητῆρας masculine accusative plural

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

10.577-10.579

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ̓ ἐλαίῳ δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

[a mixing vessel]

ἐπιστεφέας οἴνοιο

οἶνος (41) [Λ] 8.229-8.234

οἴνοιο masculine genitive singular

8.505-8.511

8.545-8.547

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

[wine]

, 8.233Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.229-8.234

Τρώων genitive plural

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

8.253-8.257

ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος Δαναῶν πολλῶν περ ἐόντων εὔξατο Τυδεΐδαο πάρος σχέμεν ὠκέας ἵππους τάφρου τ̓ ἐξελάσαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι, ἀλλὰ πολὺ πρῶτος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Φραδμονίδην Ἀγέλαον·

[Tros]

ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων

διακόσιοι (2) [Λ] 8.229-8.234

διηκοσίων masculine genitive plural

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[two hundred]

τε ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 8.229-8.234

ἕκαστος masculine nominative singular

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

[every, every one, each, each one]

8.234στήσεσθ̓

ἵστημι (305) [Λ] 8.229-8.234

στήσεσθ̓ middle future infinitive

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

[to make to stand]

ἐν πολέμῳ

πόλεμος (252) [Λ] 8.229-8.234

πολέμῳ masculine dative singular

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[battle, fight, war]

· νῦν δ̓ οὐ δ̓ ἑνὸς

εἷς (19) [Λ] 8.234-8.235

ἑνὸς masculine genitive singular

8.354-8.356

11.38-11.40

11.101-11.103

αὐτὰρ ὃ βῆ Ἶσόν τε καὶ Ἄντιφον ἐξεναρίξων υἷε δύω Πριάμοιο νόθον καὶ γνήσιον ἄμφω εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας·

[one]

ἄξιοί

ἄξιος (9) [Λ] 8.234-8.235

ἄξιοί masculine nominative plural

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

11.131

ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δ̓ ἄξια δέξαι ἄποινα·

13.445-13.447

Ἰδομενεὺς δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας Δηΐφοβ̓ ἦ ἄρα δή τι ἐΐσκομεν ἄξιον εἶναι τρεῖς ἑνὸς ἀντὶ πεφάσθαι;

[worthy]

εἰμεν

εἰμί (1088) [Λ] 8.234-8.235

εἰμεν 1st person plural active present indicative

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

8.253-8.257

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

[to be]

8.235Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.234-8.235

Ἕκτορος masculine genitive singular

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

[Hector]

, ὃς τάχα νῆας

ναῦς (586) [Λ] 8.234-8.235

νῆας feminine accusative plural

8.238-8.241

8.332-8.334

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[a ship]

ἐνιπρήσει

ἐμπρήθω (8) [Λ] 8.234-8.235

ἐνιπρήσει 3rd person singular active future indicative

9.241-9.243

9.587-9.589

12.195-12.199

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα μαρμαίροντα, τόφῤ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο, οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας, οἵ ῥ̓ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.

[to blow up, inflate]

πυρὶ

πῦρ (111) [Λ] 8.234-8.235

πυρὶ neuter dative singular

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

[fire]

κηλέῳ

κήλεος (6) [Λ] 8.234-8.235

κηλέῳ neuter dative singular

15.743-15.745

18.346-18.347

οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδ̓ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ, ἐν δ̓ ἄῤ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες.

22.373-22.374

ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μαλακώτερος ἀμφαφάασθαι Ἕκτωρ ἢ ὅτε νῆας ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ.

[burning]

. 8.236Ζεῦ

Ζεύς (476) [Λ] 8.236-8.237

Ζεῦ masculine vocative singular

8.242

ἀλλὰ Ζεῦ τόδε πέρ μοι ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

[Zeus]

πάτερ

πάτηρ (29) [Λ] 8.236-8.237

πάτερ masculine vocative singular

12.164-12.165

Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά νυ καὶ σὺ φιλοψευδὴς ἐτέτυξο πάγχυ μάλ̓·

13.631-13.632

Ζεῦ πάτερ ἦ τέ σέ φασι περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν·

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

, ἦ ῥά τιν̓ ἤδη ὑπερμενέων

ὑπερμενής (12) [Λ] 8.236-8.237

ὑπερμενέων masculine genitive plural

8.470-8.472

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

11.727-11.732

ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά, ταῦρον δ̓ Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι, αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην, δόρπον ἔπειθ̓ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο.

[exceeding mighty, exceeding strong]

βασιλήων

βασιλεύς (64) [Λ] 8.236-8.237

βασιλήων masculine genitive plural

9.58-9.59

ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.

9.334

ἄλλα δ̓ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

[a king, chief]

8.237τῇδ̓ ἄτῃ

ἄτη (20) [Λ] 8.236-8.237

ἄτῃ feminine dative singular

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

9.115

ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·

9.502-9.504

καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ̓ ὀφθαλμώ, αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ̓ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

ἄασας

ἀάω (12) [Λ] 8.236-8.237

ἄασας 2nd person singular active aorist indicative

9.116

ἀασάμην, οὐ δ̓ αὐτὸς ἀναίνομαι.

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

9.537

ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

[to hurt, damage]

καί μιν μέγα

μέγας (460) [Λ] 8.236-8.237

μέγα neuter accusative singular

8.343-8.347

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

8.389-8.391

ἐς δ̓ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

[big, great]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 8.236-8.237

κῦδος neuter accusative singular

9.303

ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·

9.673-9.675

10.87-10.90

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν γνώσεαι Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα, τὸν περὶ πάντων Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[glory, renown]

ἀπηύρας

ἀπαυράω (31) [Λ] 8.236-8.237

ἀπηύρας 2nd person singular active imperfect indicative

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.131-9.132

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρων κούρη Βρισῆος·

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

[to take away]

; 8.238οὐ μὲν δή ποτέ φημι

φημί (406) [Λ] 8.238-8.241

φημι 1st person singular active present indicative

8.245-8.246

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα, νεῦσε δέ οἱ λαὸν σόον ἔμμεναι οὐ δ̓ ἀπολέσθαι.

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[to say, to claim]

τεὸν

τεός (18) [Λ] 8.238-8.241

τεὸν masculine accusative singular

13.287

οὐ δέ κεν ἔνθα τεόν γε μένος καὶ χεῖρας ὄνοιτο.

14.212

οὐκ ἔστ̓ οὐ δὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

[= σός,'your']

περικαλλέα

περικαλλής (20) [Λ] 8.238-8.241

περικαλλέα masculine accusative singular

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

9.577-9.580

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς, ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο, ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

[very beautiful]

βωμὸν

βωμός (12) [Λ] 8.238-8.241

βωμὸν masculine accusative singular

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

11.806-11.811

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφ̓ ἀγορή τε θέμις τε ἤην, τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί, ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε διογενὴς Εὐαιμονίδης κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ σκάζων ἐκ πολέμου·

[any raised platform, a stand]

8.239νηῒ

ναῦς (586) [Λ] 8.238-8.241

νηῒ feminine dative singular

8.332-8.334

8.343-8.347

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[a ship]

πολυκλήϊδι παρελθέμεν

παρέρχομαι (3) [Λ] 8.238-8.241

παρελθέμεν active aorist infinitive

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

1.131-1.132

μὴ δ̓ οὕτως ἀγαθός περ ἐὼν θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐ δέ με πείσεις.

[to go by, beside]

ἐνθάδε ἔρρων

ἔρρω (9) [Λ] 8.238-8.241

ἔρρων masculine nominative singular active present participle

9.364

ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·

9.376-9.377

ἀλλὰ ἕκηλος ἐρρέτω·

18.421-18.423

αὐτὰρ ὃ ἔρρων πλησίον, ἔνθα Θέτις περ, ἐπὶ θρόνου ἷζε φαεινοῦ, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[be gone]

, 8.240ἀλλ̓ ἐπὶ πᾶσι

πᾶς (546) [Λ] 8.238-8.241

πᾶσι masculine dative plural

8.274-8.277

8.297-8.298

ὀκτὼ δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς, πάντες δ̓ ἐν χροῒ πῆχθεν ἀρηϊθόων αἰζηῶν·

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[all, the whole]

βοῶν

βοῦς (86) [Λ] 8.238-8.241

βοῶν genitive plural

8.505-8.511

8.545-8.547

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

[cow]

δημὸν

δημός (11) [Λ] 8.238-8.241

δημὸν masculine accusative singular

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

11.816-11.818

ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὣς ἄῤ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.

13.831-13.832

ἀτὰρ Τρώων κορέεις κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[fat]

καὶ μηρί̓

μηρία (6) [Λ] 8.238-8.241

μηρί̓ neuter accusative plural

11.772-11.774

γέρων δ̓ ἱππηλάτα Πηλεὺς πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ αὐλῆς ἐν χόρτῳ·

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

22.169-22.172

ἐμὸν δ̓ ὀλοφύρεται ἦτορ Ἕκτορος, ὅς μοι πολλὰ βοῶν ἐπὶ μηρί̓ ἔκηεν Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ἐν πόλει ἀκροτάτῃ·

[slices cut from the thighs]

ἔκηα

καίω (50) [Λ] 8.238-8.241

ἔκηα 1st person singular active aorist indicative

8.505-8.511

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

[to light, kindle]

8.241ἱέμενος

ἵημι (106) [Λ] 8.238-8.241

ἱέμενος masculine nominative singular present participle

8.247-8.248

αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρὸν ἔχοντ̓ ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης·

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

[to set a going, put in motion]

Τροίην

Τροία (47) [Λ] 8.238-8.241

Τροίην feminine accusative singular

9.28

οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

[Troy]

εὐτείχεον

εὐτείχεος (7) [Λ] 8.238-8.241

εὐτείχεον feminine accusative singular

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

16.56-16.59

κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν, δουρὶ δ̓ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας, τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

[well-walled]

ἐξαλαπάξαι

ἐξαλαπάζω (9) [Λ] 8.238-8.241

ἐξαλαπάξαι active aorist infinitive

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

13.813-13.814

ἦ θήν πού τοι θυμὸς ἐέλπεται ἐξαλαπάξειν νῆας·

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

[to sack]

. 8.242ἀλλὰ Ζεῦ

Ζεύς (476) [Λ] 8.242

Ζεῦ masculine vocative singular

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

[Zeus]

τόδε πέρ μοι ἐπικρήηνον

ἐπικραίνω (6) [Λ] 8.242

ἐπικρήηνον 2nd person singular active aorist imperative

15.596-15.599

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δ̓ ἐξαίσιον ἀρὴν πᾶσαν ἐπικρήνειε·

16.233-16.238

Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικὲ τηλόθι ναίων Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ σοὶ ναίουσ̓ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο, τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ̓ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ̓ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

1.455

ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ̓ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·

[to bring to pass, accomplish, fulfil]

ἐέλδωρ

ἔλδωρ (6) [Λ] 8.242

ἐέλδωρ neuter accusative singular

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

16.233-16.238

1.37-1.41

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̓ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα, ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί̓ ἔκηα ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[a wish, longing, desire]

· 8.243αὐτοὺς

αὐτός (604) [Λ] 8.243-8.244

αὐτοὺς masculine accusative plural

8.260

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δή περ ἔασον

ἐάω (92) [Λ] 8.243-8.244

ἔασον 2nd person singular active aorist imperative

8.243-8.244

αὐτοὺς δή περ ἔασον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

8.317-8.319

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

[to let, suffer, allow, permit]

ὑπεκφυγέειν

ὑπεκφεύγω (7) [Λ] 8.243-8.244

ὑπεκφυγέειν active aorist infinitive

8.366-8.369

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδἐ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο, οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.

16.686-16.687

εἰ δὲ ἔπος Πηληϊάδαο φύλαξεν ἦ τ̓ ἂν ὑπέκφυγε κῆρα κακὴν μέλανος θανάτοιο.

20.191

ἔνθεν δ̓ ἐς Λυρνησσὸν ὑπέκφυγες·

[to flee away]

καὶ ἀλύξαι

ἀλύσκω (9) [Λ] 8.243-8.244

ἀλύξαι active aorist infinitive

10.346-10.348

εἰ δ̓ ἄμμε παραφθαίησι πόδεσσιν, αἰεί μιν ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατόφι προτιειλεῖν ἔγχει ἐπαΐσσων, μή πως προτὶ ἄστυ ἀλύξῃ.

10.370-10.371

ἠὲ μέν̓ ἠέ σε δουρὶ κιχήσομαι, οὐ δέ σέ φημι δηρὸν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἀλύξειν αἰπὺν ὄλεθρον.

11.476-11.477

τὸν μέν τ̓ ἤλυξε πόδεσσι φεύγων, ὄφῤ αἷμα λιαρὸν καὶ γούνατ̓ ὀρώρῃ·

[to flee from, shun, avoid, forsake]

, 8.244μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 8.243-8.244

Τρώεσσιν masculine dative plural

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

8.253-8.257

8.273

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

[Tros]

ἔα

ἐάω (92) [Λ] 8.243-8.244

ἔα 2nd person singular active present imperative

8.317-8.319

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

8.414

οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.

[to let, suffer, allow, permit]

δάμνασθαι

δάμνημι (10) [Λ] 8.243-8.244

δάμνασθαι medio-passive present infinitive

8.389-8.391

ἐς δ̓ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

11.309

ὣς ἄρα πυκνὰ καρήαθ̓ ὑφ̓ Ἕκτορι δάμνατο λαῶν.

13.352-13.353

ἤχθετο γάρ ῥα Τρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.243-8.244

Ἀχαιούς masculine accusative plural

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

8.336

οἳ δ̓ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

[Achaian]

. 8.245ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 8.245-8.246

φάτο 3rd person singular aorist indicative

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

8.457

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

[to say, to claim]

, τὸν δὲ πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 8.245-8.246

πατὴρ masculine nominative singular

8.281-8.284

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[a father]

ὀλοφύρατο

ὀλοφύρομαι (17) [Λ] 8.245-8.246

ὀλοφύρατο 3rd person singular medio-passive aorist indicative

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

11.656-11.657

τίπτε τὰρ ὧδ̓ Ἀχιλεὺς ὀλοφύρεται υἷας Ἀχαιῶν, ὅσσοι δὴ βέλεσιν βεβλήαται;

11.814-11.815

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός, καί ῥ̓ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to lament, wail, moan, weep]

δάκρυ

δάκρυον (43) [Λ] 8.245-8.246

δάκρυ neuter accusative singular

9.13-9.15

ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[a tear]

χέοντα

χέω (80) [Λ] 8.245-8.246

χέοντα masculine accusative singular active present participle

9.6-9.7

ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν·

9.13-9.15

ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·

[to pour]

, 8.246νεῦσε

νεύω (12) [Λ] 8.245-8.246

νεῦσε 3rd person singular active aorist indicative

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

11.42

δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν.

[to nod]

δέ οἱ λαὸν

λαός (229) [Λ] 8.245-8.246

λαὸν masculine accusative singular

8.281-8.284

8.521-8.522

φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[the people]

σόον

σῶς (11) [Λ] 8.245-8.246

σόον masculine accusative singular

13.773

νῦν τοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος.

15.563

αἰδομένων δ̓ ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

16.251-16.252

νηῶν μέν οἱ ἀπώσασθαι πόλεμόν τε μάχην τε δῶκε, σόον δ̓ ἀνένευσε μάχης ἐξαπονέεσθαι.

[safe and sound, alive and well, in good case]

ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 8.245-8.246

ἔμμεναι active present infinitive

8.253-8.257

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

[to be]

οὐ δ̓ ἀπολέσθαι

ἀπόλλυμι (34) [Λ] 8.245-8.246

ἀπολέσθαι middle aorist infinitive

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

12.67-12.70

εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζει Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετ̓ ἀρήγειν, ἦ τ̓ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι, νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς·

12.245-12.246

εἴ περ γάρ τ̓ ἄλλοι γε περὶ κτεινώμεθα πάντες νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων, σοὶ δ̓ οὐ δέος ἔστ̓ ἀπολέσθαι·

[to destroy, kill; to lose]

. 8.247αὐτίκα δ̓ αἰετὸν

ἀετός (9) [Λ] 8.247-8.248

αἰετὸν masculine accusative singular

12.200-12.205

ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωὸν ἔτ̓ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης, κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν ἰδνωθεὶς ὀπίσω·

12.217-12.221

ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γε Τρωσὶν ὅδ̓ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωόν·

13.821-13.822

ὣς ἄρα οἱ εἰπόντι ἐπέπτατο δεξιὸς ὄρνις αἰετὸς ὑψιπέτης·

[an eagle]

ἧκε

ἵημι (106) [Λ] 8.247-8.248

ἧκε 3rd person singular active aorist indicative

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

[to set a going, put in motion]

τελειότατον

τέλειος (4) [Λ] 8.247-8.248

τελειότατον masculine accusative singular superlative

24.33-24.34

οὔ νύ ποθ̓ ὑμῖν Ἕκτωρ μηρί̓ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;

24.314-24.316

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε μητίετα Ζεὺς αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν μόρφνον θηρητῆῤ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν.

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

[having reached its end, finished, complete]

πετεηνῶν

πετεινός (8) [Λ] 8.247-8.248

πετεηνῶν masculine genitive plural

15.236-15.238

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἴρηκι ἐοικὼς ὠκέϊ φασσοφόνῳ, ὅς τ̓ ὤκιστος πετεηνῶν.

15.690-15.694

ἀλλ̓ ὥς τ̓ ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμὸν πάρα βοσκομενάων χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων, ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεὸς κυανοπρῴροιο ἀντίος ἀΐξας·

17.673-17.678

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[able to fly, full fledged]

, 8.248νεβρὸν

νεβρός (7) [Λ] 8.247-8.248

νεβρὸν feminine accusative singular

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

15.579-15.581

Ἀντίλοχος δ̓ ἐπόρουσε κύων ὥς, ὅς τ̓ ἐπὶ νεβρῷ βλημένῳ ἀΐξῃ, τόν τ̓ ἐξ εὐνῆφι θορόντα θηρητὴρ ἐτύχησε βαλών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα·

21.29-21.32

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς, δῆσε δ̓ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι, τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι, δῶκε δ̓ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[the young of the deer, a fawn]

ἔχοντ̓

ἔχω (431) [Λ] 8.247-8.248

ἔχοντ̓ masculine accusative singular active present participle

8.253-8.257

8.348-8.349

Ἕκτωρ δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους Γοργοῦς ὄμματ̓ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

8.393-8.395

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι, τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ̓ ἐπιθεῖναι.

[to have]

ὀνύχεσσι

ὄνυξ (3) [Λ] 8.247-8.248

ὀνύχεσσι masculine dative plural

12.200-12.205

ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωὸν ἔτ̓ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης, κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν ἰδνωθεὶς ὀπίσω·

12.217-12.221

ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γε Τρωσὶν ὅδ̓ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωόν·

[talons, claws, nails]

τέκος

τέκος (42) [Λ] 8.247-8.248

τέκος neuter accusative singular

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[the young]

ἐλάφοιο

ἔλαφος (11) [Λ] 8.247-8.248

ἐλάφοιο feminine genitive singular

11.113-11.115

ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφ̓ ἦτορ ἀπηύρα·

11.473-11.476

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτὸν Τρῶες ἕπονθ̓ ὡς εἴ τε δαφοινοὶ θῶες ὄρεσφιν ἀμφ̓ ἔλαφον κεραὸν βεβλημένον, ὅν τ̓ ἔβαλ̓ ἀνὴρ ἰῷ ἀπὸ νευρῆς·

13.99-13.104

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι δεινόν, ὃ οὔ ποτ̓ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον, Τρῶας ἐφ̓ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθ̓ ὕλην θώων παρδαλίων τε λύκων τ̓ ἤϊα πέλονται αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐ δ̓ ἔπι χάρμη·

[a deer]

ταχείης

ταχύς (91) [Λ] 8.247-8.248

ταχείης feminine genitive singular

8.338-8.342

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

[quick, swift, fleet]

· 8.249πὰρ δὲ Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.249-8.250

Διὸς masculine genitive singular

8.249-8.250

πὰρ δὲ Διὸς βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ ῥέζεσκον Ἀχαιοί.

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

[Zeus]

βωμῷ

βωμός (12) [Λ] 8.249-8.250

βωμῷ masculine dative singular

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

11.806-11.811

23.144-23.148

Σπερχεί̓ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην, πεντήκοντα δ̓ ἔνορχα παῤ αὐτόθι μῆλ̓ ἱερεύσειν ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

[any raised platform, a stand]

περικαλλέϊ

περικαλλής (20) [Λ] 8.249-8.250

περικαλλέϊ dative singular

9.577-9.580

11.628-11.633

16.83-16.86

πείθεο δ̓ ὥς τοι ἐγὼ μύθου τέλος ἐν φρεσὶ θείω, ὡς ἄν μοι τιμὴν μεγάλην καὶ κῦδος ἄρηαι πρὸς πάντων Δαναῶν, ἀτὰρ οἳ περικαλλέα κούρην ἂψ ἀπονάσσωσιν, ποτὶ δ̓ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν.

[very beautiful]

κάββαλε

καταβάλλω (5) [Λ] 8.249-8.250

κάββαλε 3rd person singular active aorist indicative

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

12.205-12.207

ὃ δ̓ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε ἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δ̓ ἐνὶ κάββαλ̓ ὁμίλῳ, αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

[to throw down, overthrow]

νεβρόν

νεβρός (7) [Λ] 8.249-8.250

νεβρόν masculine accusative singular

15.579-15.581

21.29-21.32

22.1-22.3

ὣς οἳ μὲν κατὰ ἄστυ πεφυζότες ἠΰτε νεβροὶ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο πίον τ̓ ἀκέοντό τε δίψαν κεκλιμένοι καλῇσιν ἐπάλξεσιν·

[the young of the deer, a fawn]

, 8.250ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνὶ

Ζεύς (476) [Λ] 8.249-8.250

Ζηνὶ masculine dative singular

8.251-8.252

οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓ ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

8.287-8.291

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

[Zeus]

ῥέζεσκον

ῥέζω (52) [Λ] 8.249-8.250

ῥέζεσκον 3rd person plural active imperfect indicative

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

9.453

τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα·

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

Ἀχαιοί

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.249-8.250

Ἀχαιοί masculine nominative plural

8.336

οἳ δ̓ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·

8.338-8.342

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[Achaian]

. 8.251οἳ δ̓ ὡς οὖν εἴδονθ̓

εἶδον (237) [Λ] 8.251-8.252

εἴδονθ̓ 3rd person plural middle aorist indicative

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[to see]

ὅ τ̓ ἄῤ ἐκ Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.251-8.252

Διὸς masculine genitive singular

8.287-8.291

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

8.364-8.365

ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε πρὸς οὐρανόν, αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπ̓ οὐρανόθεν προΐαλλεν.

[Zeus]

ἤλυθεν

ἔρχομαι (338) [Λ] 8.251-8.252

ἤλυθεν 3rd person singular active aorist indicative

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

[to come]

ὄρνις

ὄρνις (18) [Λ] 8.251-8.252

ὄρνις masculine nominative singular

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

10.277

χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ̓ Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δ̓ Ἀθήνῃ·

12.200-12.205

ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωὸν ἔτ̓ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης, κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν ἰδνωθεὶς ὀπίσω·

[a bird]

, 8.252μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 8.251-8.252

Τρώεσσι masculine dative plural

8.253-8.257

8.273

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

[Tros]

θόρον

θρῴσκω (22) [Λ] 8.251-8.252

θόρον 3rd person plural active aorist indicative

8.320-8.321

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος σμερδαλέα ἰάχων·

10.526-10.529

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν, ἔνθ̓ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους, Τυδεΐδης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα ἐν χείρεσσ̓ Ὀδυσῆϊ τίθει, ἐπεβήσετο δ̓ ἵππων·

11.70-11.71

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

[to leap, spring]

, μνήσαντο

μιμνήσκω (61) [Λ] 8.251-8.252

μνήσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

8.362-8.363

οὐ δέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν τειρόμενον σώεσκον ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

9.646-9.648

ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων μνήσομαι ὥς μ̓ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

[to remind]

δὲ χάρμης

χάρμη (22) [Λ] 8.251-8.252

χάρμης feminine genitive singular

12.200-12.205

ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωὸν ἔτ̓ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης, κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν ἰδνωθεὶς ὀπίσω·

12.387-12.389

Τεῦκρος δὲ Γλαῦκον κρατερὸν παῖδ̓ Ἱππολόχοιο ἰῷ ἐπεσσύμενον βάλε τείχεος ὑψηλοῖο, ᾗ ῥ̓ ἴδε γυμνωθέντα βραχίονα, παῦσε δὲ χάρμης.

12.393-12.395

ὅμως δ̓ οὐ λήθετο χάρμης, ἀλλ̓ ὅ γε Θεστορίδην Ἀλκμάονα δουρὶ τυχήσας νύξ̓, ἐκ δ̓ ἔσπασεν ἔγχος·

[the joy of battle, lust of battle]

. 8.253ἔνθ̓ οὔ τις πρότερος

πρότερος (96) [Λ] 8.253-8.257

πρότερος masculine nominative singular

8.337

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

9.707-9.709

αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους ὀτρύνων, καὶ δ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.

[before, earlier]

Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 8.253-8.257

Δαναῶν masculine genitive plural

8.281-8.284

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

[the Danaans]

πολλῶν

πολύς (468) [Λ] 8.253-8.257

πολλῶν masculine genitive plural

8.253-8.257

8.343-8.347

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

[much, many]

περ ἐόντων

εἰμί (1088) [Λ] 8.253-8.257

ἐόντων masculine genitive plural active present participle

8.281-8.284

8.285

τὸν καὶ τηλόθ̓ ἐόντα ἐϋκλείης ἐπίβησον.

[to be]

8.254εὔξατο

εὔχομαι (98) [Λ] 8.253-8.257

εὔξατο 3rd person singular middle aorist indicative

8.526-8.528

9.60-9.61

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι, ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι·

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

Τυδεΐδαο

Τυδείδης (61) [Λ] 8.253-8.257

Τυδεΐδαο masculine genitive singular

8.532-8.534

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

10.108-10.110

ποτὶ δ̓ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους ἠμὲν Τυδεΐδην δουρὶ κλυτὸν ἠδ̓ Ὀδυσῆα ἠδ̓ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν.

πάρος σχέμεν

ἔχω (431) [Λ] 8.253-8.257

σχέμεν active aorist infinitive

8.348-8.349

Ἕκτωρ δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους Γοργοῦς ὄμματ̓ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

8.393-8.395

8.396

τῇ ῥα δἰ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.

[to have]

ὠκέας

ὠκύς (104) [Λ] 8.253-8.257

ὠκέας masculine accusative plural

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[quick, swift, fleet]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.253-8.257

ἵππους masculine accusative plural

8.257

ὃ μὲν φύγαδ̓ ἔτραπεν ἵππους·

8.287-8.291

8.314-8.315

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

[a horse, mare]

8.255τάφρου

τάφρος (37) [Λ] 8.253-8.257

τάφρου feminine genitive singular

8.336

οἳ δ̓ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·

8.343-8.347

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

[a ditch, trench]

τ̓ ἐξελάσαι

ἐξελαύνω (10) [Λ] 8.253-8.257

ἐξελάσαι active aorist infinitive

8.526-8.528

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

10.498-10.501

τόφρα δ̓ ἄῤ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους, σὺν δ̓ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι·

11.357-11.360

ὄφρα δὲ Τυδεΐδης μετὰ δούρατος ᾤχετ̓ ἐρωὴν τῆλε διὰ προμάχων, ὅθι οἱ καταείσατο γαίης τόφῤ Ἕκτωρ ἔμπνυτο, καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας ἐξέλασ̓ ἐς πληθύν, καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

[to drive out from]

καὶ ἐναντίβιον

ἐναντίβιος (10) [Λ] 8.253-8.257

ἐναντίβιον neuter accusative singular

10.449-10.451

15.178-15.180

17.488-17.490

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

[set against, hostile]

μαχέσασθαι

μάχομαι (218) [Λ] 8.253-8.257

μαχέσασθαι middle aorist infinitive

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

[to fight]

, 8.256ἀλλὰ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 8.253-8.257

πολὺ neuter accusative singular

8.343-8.347

8.354-8.356

8.470-8.472

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

[much, many]

πρῶτος

πρῶτος (144) [Λ] 8.253-8.257

πρῶτος masculine nominative singular

8.273

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

8.274-8.277

8.287-8.291

αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τ̓ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, πρώτῳ τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ θήσω, ἢ τρίποδ̓ ἠὲ δύω ἵππους αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἠὲ γυναῖχ̓, ἥ κέν τοι ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι.

[first]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.253-8.257

Τρώων genitive plural

8.273

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

8.335

ἂψ δ̓ αὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν·

[Tros]

ἕλεν

αἱρέω (276) [Λ] 8.253-8.257

ἕλεν 3rd person singular active aorist indicative

8.273

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

8.317-8.319

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[to take,(mid.) to choose]

ἄνδρα

ἀνήρ (590) [Λ] 8.253-8.257

ἄνδρα masculine accusative singular

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

8.294-8.296

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

[a man]

κορυστὴν

κορυστής (4) [Λ] 8.253-8.257

κορυστὴν masculine accusative singular

16.603-16.605

ἔνθ̓ αὖ Μηριόνης Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Λαόγονον θρασὺν υἱὸν Ὀνήτορος, ὃς Διὸς ἱρεὺς Ἰδαίου ἐτέτυκτο, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ.

18.161-18.164

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

4.457-4.458

πρῶτος δ̓ Ἀντίλοχος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Θαλυσιάδην Ἐχέπωλον·

[a helmed man, an armed warrior]

8.257Φραδμονίδην Ἀγέλαον· ὃ μὲν φύγαδ̓ ἔτραπεν

τρέπω (45) [Λ] 8.257

ἔτραπεν 3rd person singular active aorist indicative

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

8.432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

[to turn]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.257

ἵππους masculine accusative plural

8.287-8.291

8.314-8.315

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

8.317-8.319

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου, Κεβριόνην δ̓ ἐκέλευσεν ἀδελφεὸν ἐγγὺς ἐόντα ἵππων ἡνί̓ ἑλεῖν·

[a horse, mare]

· 8.258τῷ δὲ μεταστρεφθέντι

μεταστρέφω (10) [Λ] 8.258-8.259

μεταστρεφθέντι masculine dative singular passive aorist participle

10.105-10.107

ἀλλά μιν οἴω κήδεσι μοχθήσειν καὶ πλείοσιν, εἴ κεν Ἀχιλλεὺς ἐκ χόλου ἀργαλέοιο μεταστρέψῃ φίλον ἦτορ.

11.446-11.449

ἦ, καὶ ὃ μὲν φύγαδ̓ αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει, τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε, δούπησεν δὲ πεσών·

11.595

στῆ δὲ μεταστρεφθείς, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων.

[to turn about, turn round, turn]

μεταφρένῳ

μετάφρενον (16) [Λ] 8.258-8.259

μεταφρένῳ neuter dative singular

10.29-10.31

11.446-11.449

12.427-12.429

πολλοὶ δ̓ οὐτάζοντο κατὰ χρόα νηλέϊ χαλκῷ, ἠμὲν ὅτεῳ στρεφθέντι μετάφρενα γυμνωθείη μαρναμένων, πολλοὶ δὲ διαμπερὲς ἀσπίδος αὐτῆς.

[the part behind the midriff]

ἐν δόρυ

δόρυ (233) [Λ] 8.258-8.259

δόρυ neuter accusative

8.494-8.496

10.29-10.31

10.75-10.76

παρὰ δ̓ ἔντεα ποικίλ̓ ἔκειτο ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

[tree, plank, spear]

πῆξεν

πήγνυμι (29) [Λ] 8.258-8.259

πῆξεν 3rd person singular active aorist indicative

8.297-8.298

ὀκτὼ δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς, πάντες δ̓ ἐν χροῒ πῆχθεν ἀρηϊθόων αἰζηῶν·

10.373-10.374

δεξιτερὸν δ̓ ὑπὲρ ὦμον ἐΰξου δουρὸς ἀκωκὴ ἐν γαίῃ ἐπάγη·

11.446-11.449

ἦ, καὶ ὃ μὲν φύγαδ̓ αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει, τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε, δούπησεν δὲ πεσών·

[to make fast]

8.259ὤμων

ὦμος (113) [Λ] 8.258-8.259

ὤμων masculine genitive plural

8.324-8.328

10.34-10.35

τὸν δ̓ εὗῤ ἀμφ̓ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ νηῒ πάρα πρύμνῃ·

10.148-10.149

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς ποικίλον ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ̓ αὐτούς.

[shoulder(with the upper arm)]

μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν

στῆθος (138) [Λ] 8.258-8.259

στήθεσφιν neuter dative plural

8.302-8.305

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

8.324-8.328

τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐερύοντα παῤ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι, τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν·

[the breast]

ἔλασσεν

ἐλαύνω (103) [Λ] 8.258-8.259

ἔλασσεν 3rd person singular active aorist indicative

9.348-9.350

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

[to drive, drive on, set in motion]

· 8.260ἤριπε

ἐρείπω (35) [Λ] 8.260

ἤριπε 3rd person singular active aorist indicative

8.314-8.315

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

11.354-11.356

Ἕκτωρ δ̓ ὦκ̓ ἀπέλεθρον ἀνέδραμε, μίκτο δ̓ ὁμίλῳ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπὼν καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ γαίης·

[throw]

δ̓ ἐξ ὀχέων

ὄχος (59) [Λ] 8.260

ὀχέων neuter genitive plural

8.287-8.291

8.314-8.315

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

8.389-8.391

ἐς δ̓ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

[a carriage, shelter]

, ἀράβησε

ἀραβέω (9) [Λ] 8.260

ἀράβησε 3rd person singular active aorist indicative

13.187

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

17.49-17.50

ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο δἰ αὐχένος ἤλυθ̓ ἀκωκή, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

17.311

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[to rattle, ring, clash]

δὲ τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 8.260

τεύχἐ neuter nominative plural

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

8.529-8.531

ἀλλ̓ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς, πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[a tool, implement]

ἐπ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 8.260

αὐτῷ masculine dative singular

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

8.287-8.291

8.293-8.294

Ἀτρεΐδη κύδιστε τί με σπεύδοντα καὶ αὐτὸν ὀτρύνεις;

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 8.261τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι

Ἀτρείδης (161) [Λ] 8.261-8.265

Ἀτρεΐδαι masculine nominative plural

8.293-8.294

Ἀτρεΐδη κύδιστε τί με σπεύδοντα καὶ αὐτὸν ὀτρύνεις;

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

[son of Atreus]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 8.261-8.265

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

9.13-9.15

9.61-9.62

οὐ δέ κέ τίς μοι μῦθον ἀτιμήσεἰ, οὐ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

καὶ Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 8.261-8.265

Μενέλαος masculine nominative singular

10.25

ὣς δ̓ αὔτως Μενέλαον ἔχε τρόμος·

10.36

τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

10.43-10.45

χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

[Menelaos]

, 8.262τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες

Αἴας (190) [Λ] 8.261-8.265

Αἴαντες masculine nominative plural

8.266-8.267

Τεῦκρος δ̓ εἴνατος ἦλθε παλίντονα τόξα τιταίνων, στῆ δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

8.268

ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὑπεξέφερεν σάκος·

8.268-8.272

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως παπτήνας, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν, αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν πάϊς ὣς ὑπὸ μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ̓·

[Ajax]

θοῦριν

θοῦρος (17) [Λ] 8.261-8.265

θοῦριν feminine accusative singular

15.127

ἣ δ̓ ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα·

15.142

ὣς εἰποῦσ̓ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα.

15.248-15.250

οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας χερμαδίῳ πρὸς στῆθος, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς;

[rushing, raging, impetuous, furious]

ἐπιειμένοι

ἐπιέννυμι (6) [Λ] 8.261-8.265

ἐπιειμένοι masculine nominative plural passive perfect participle

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

18.157-18.158

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

[to put on besides]

ἀλκήν

ἀλκή (58) [Λ] 8.261-8.265

ἀλκήν feminine accusative singular

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

[strength]

, 8.263τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 8.261-8.265

Ἰδομενεὺς masculine nominative singular

8.261-8.265

10.53-10.54

ἀλλ̓ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον ῥίμφα θέων παρὰ νῆας·

10.57-10.59

τοῖο γὰρ υἱὸς σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων Μηριόνης·

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

καὶ ὀπάων

ὀπάων (6) [Λ] 8.261-8.265

ὀπάων masculine nominative singular

10.57-10.59

τοῖο γὰρ υἱὸς σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων Μηριόνης·

17.257-17.259

πρῶτος δ̓ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα, τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

17.610-17.611

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

[a comrade]

Ἰδομενῆος

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 8.261-8.265

Ἰδομενῆος masculine genitive singular

10.53-10.54

ἀλλ̓ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον ῥίμφα θέων παρὰ νῆας·

10.57-10.59

τοῖο γὰρ υἱὸς σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων Μηριόνης·

10.111-10.112

ἀλλ̓ εἴ τις καὶ τούσδε μετοιχόμενος καλέσειεν ἀντίθεόν τ̓ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα·

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

8.264Μηριόνης

Μηριόνης (57) [Λ] 8.261-8.265

Μηριόνης masculine nominative singular

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

10.57-10.59

τοῖο γὰρ υἱὸς σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων Μηριόνης·

10.196-10.197

τοῖς δ̓ ἅμα Μηριόνης καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ἤϊσαν·

[pudenda muliebria]

ἀτάλαντος

ἀτάλαντος (26) [Λ] 8.261-8.265

ἀτάλαντος masculine nominative singular

10.137-10.139

πρῶτον ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ φθεγξάμενος·

11.200-11.201

Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε Ζεύς με πατὴρ προέηκε τεῒν τάδε μυθήσασθαι.

12.462-12.463

ὃ δ̓ ἄῤ ἔσθορε φαίδιμος Ἕκτωρ νυκτὶ θοῇ ἀτάλαντος ὑπώπια·

[equal in weight, equivalent]

Ἐνυαλίῳ

Ἐνυάλιος (9) [Λ] 8.261-8.265

Ἐνυαλίῳ masculine dative singular

13.518-13.519

ἀλλ̓ ὅ γε καὶ τόθ̓ ἅμαρτεν, ὃ δ̓ Ἀσκάλαφον βάλε δουρὶ υἱὸν Ἐνυαλίοιο·

17.210-17.212

Ἕκτορι δ̓ ἥρμοσε τεύχἐ ἐπὶ χροΐ, δῦ δέ μιν Ἄρης δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δ̓ ἄρα οἱ μέλἐ ἐντὸς ἀλκῆς καὶ σθένεος·

17.257-17.259

πρῶτος δ̓ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα, τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

[the Warlike]

ἀνδρειφόντῃ, 8.265τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος

Εὐρύπυλος (20) [Λ] 8.261-8.265

Εὐρύπυλος masculine nominative singular

11.575-11.579

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησ̓ Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱὸς Εὐρύπυλος πυκινοῖσι βιαζόμενον βελέεσσι, στῆ ῥα παῤ αὐτὸν ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλε Φαυσιάδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν·

11.580

Εὐρύπυλος δ̓ ἐπόρουσε καὶ αἴνυτο τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

11.581-11.584

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς τεύχἐ ἀπαινύμενον Ἀπισάονος, αὐτίκα τόξον ἕλκετ̓ ἐπ̓ Εὐρυπύλῳ, καί μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ δεξιόν·

[Eurypylus]

Εὐαίμονος

Εὐαίμων (5) [Λ] 8.261-8.265

Εὐαίμονος masculine genitive singular

11.575-11.579

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησ̓ Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱὸς Εὐρύπυλος πυκινοῖσι βιαζόμενον βελέεσσι, στῆ ῥα παῤ αὐτὸν ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλε Φαυσιάδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν·

2.734-2.736

οἳ δ̓ ἔχον Ὀρμένιον, οἵ τε κρήνην Ὑπέρειαν, οἵ τ̓ ἔχον Ἀστέριον Τιτάνοιό τε λευκὰ κάρηνα, τῶν ἦρχ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

5.76-5.81

Εὐρύπυλος δ̓ Εὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον υἱὸν ὑπερθύμου Δολοπίονος, ὅς ῥα Σκαμάνδρου ἀρητὴρ ἐτέτυκτο, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ, τὸν μὲν ἄῤ Εὐρύπυλος, Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασ̓ ὦμον φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἔξεσε χεῖρα βαρεῖαν·

[Euaemon]

ἀγλαὸς

ἀγλαός (43) [Λ] 8.261-8.265

ἀγλαὸς masculine nominative singular

10.196-10.197

τοῖς δ̓ ἅμα Μηριόνης καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ἤϊσαν·

11.122-11.127

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα οὐκ εἴασχ̓ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ, τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ̓ ἔχον ὠκέας ἵππους·

11.385-11.387

τοξότα λωβητὴρ κέρᾳ ἀγλαὲ παρθενοπῖπα εἰ μὲν δὴ ἀντίβιον σὺν τεύχεσι πειρηθείης, οὐκ ἄν τοι χραίσμῃσι βιὸς καὶ ταρφέες ἰοί·

[splendid, shining, bright, beautiful]

υἱός

υἱός (436) [Λ] 8.261-8.265

υἱός masculine nominative singular

8.302-8.305

8.362-8.363

οὐ δέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν τειρόμενον σώεσκον ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

9.30

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

[a son]

· 8.266Τεῦκρος

Τεῦκρος (28) [Λ] 8.266-8.267

Τεῦκρος masculine nominative singular

8.273

ἔνθα τίνα πρῶτον Τρώων ἕλε Τεῦκρος ἀμύμων;

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

8.292

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε Τεῦκρος ἀμύμων·

[Teucer]

δ̓ εἴνατος ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 8.266-8.267

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

9.4-9.6

ὡς δ̓ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης·

[to come]

παλίντονα

παλίντονος (3) [Λ] 8.266-8.267

παλίντονα neuter accusative plural

10.458-10.459

τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν ἕλοντο καὶ λυκέην καὶ τόξα παλίντονα καὶ δόρυ μακρόν·

15.442-15.444

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ ξυνέηκε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη, τόξον ἔχων ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην ἰοδόκον·

[back-stretched, back-bending]

τόξα

τόξον (51) [Λ] 8.266-8.267

τόξα neuter accusative plural

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

8.294-8.296

οὐ μέν τοι ὅση δύναμίς γε πάρεστι παύομαι, ἀλλ̓ ἐξ οὗ προτὶ Ἴλιον ὠσάμεθ̓ αὐτοὺς ἐκ τοῦ δὴ τόξοισι δεδεγμένος ἄνδρας ἐναίρω.

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

[a bow]

τιταίνων

τιταίνω (12) [Λ] 8.266-8.267

τιταίνων masculine nominative singular active present participle

11.369-11.372

12.58-12.59

ἔνθ̓ οὔ κεν ῥέα ἵππος ἐΰτροχον ἅρμα τιταίνων ἐσβαίη, πεζοὶ δὲ μενοίνεον εἰ τελέουσι.

13.533-13.537

τὸν δὲ Πολίτης αὐτοκασίγνητος περὶ μέσσῳ χεῖρε τιτήνας ἐξῆγεν πολέμοιο δυσηχέος, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

[to stretch]

, 8.267στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 8.266-8.267

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

[to make to stand]

δ̓ ἄῤ ὑπ̓ Αἴαντος

Αἴας (190) [Λ] 8.266-8.267

Αἴαντος masculine genitive singular

8.268

ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὑπεξέφερεν σάκος·

8.268-8.272

8.330-8.331

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

[Ajax]

σάκεϊ

σάκος (67) [Λ] 8.266-8.267

σάκεϊ neuter accusative dual

8.268

ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὑπεξέφερεν σάκος·

8.272

ὃ δέ μιν σάκεϊ κρύπτασκε φαεινῷ.

8.330-8.331

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

[a shield]

Τελαμωνιάδαο

Τελαμωνιάδης (11) [Λ] 8.266-8.267

Τελαμωνιάδαο masculine genitive singular

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

11.5-11.12

11.540-11.542

αὐτὰρ ὃ τῶν ἄλλων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν ἔγχεΐ τ̓ ἄορί τε μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν, Αἴαντος δ̓ ἀλέεινε μάχην Τελαμωνιάδαο.

[son of Telamon]

. 8.268ἔνθ̓ Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 8.268

Αἴας masculine nominative singular

8.268-8.272

8.330-8.331

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[Ajax]

μὲν ὑπεξέφερεν σάκος

σάκος (67) [Λ] 8.268

σάκος neuter accusative singular

8.272

ὃ δέ μιν σάκεϊ κρύπτασκε φαεινῷ.

8.330-8.331

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

10.148-10.149

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς ποικίλον ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ̓ αὐτούς.

[a shield]

· αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως

ἥρως (74) [Λ] 8.268-8.272

ἥρως masculine nominative plural

8.389-8.391

ἐς δ̓ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

[hero]

8.269παπτήνας

παπταίνω (17) [Λ] 8.268-8.272

παπτήνας masculine nominative singular active aorist participle

11.545-11.547

στῆ δὲ ταφών, ὄπιθεν δὲ σάκος βάλεν ἑπταβόειον, τρέσσε δὲ παπτήνας ἐφ̓ ὁμίλου θηρὶ ἐοικὼς ἐντροπαλιζόμενος ὀλίγον γόνυ γουνὸς ἀμείβων.

12.333-12.334

πάπτηνεν δ̓ ἀνὰ πύργον Ἀχαιῶν εἴ τιν̓ ἴδοιτο ἡγεμόνων, ὅς τίς οἱ ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύναι·

13.550-13.551

Ἀντίλοχος δ̓ ἐπόρουσε, καὶ αἴνυτο τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων παπταίνων·

[to look earnestly, gaze]

, ἐπεὶ ἄρ τιν̓ ὀϊστεύσας

ὀιστεύω (4) [Λ] 8.268-8.272

ὀϊστεύσας masculine nominative singular active aorist participle

4.100-4.103

ἀλλ̓ ἄγ̓ ὀΐστευσον Μενελάου κυδαλίμοιο, εὔχεο δ̓ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

4.193-4.197

Ταλθύβἰ ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον φῶτ̓ Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος, ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

4.204-4.207

ὄρσ̓ Ἀσκληπιάδη, καλέει κρείων Ἀγαμέμνων, ὄφρα ἴδῃς Μενέλαον ἀρήϊον ἀρχὸν Ἀχαιῶν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

ἐν ὁμίλῳ

ὅμιλος (76) [Λ] 8.268-8.272

ὁμίλῳ masculine dative singular

10.228-10.232

10.338-10.339

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν κάλλιφ̓ ὅμιλον, βῆ ῥ̓ ἀν̓ ὁδὸν μεμαώς·

10.433-10.434

εἰ γὰρ δὴ μέματον Τρώων καταδῦναι ὅμιλον Θρήϊκες οἷδ̓ ἀπάνευθε νεήλυδες ἔσχατοι ἄλλων·

[any assembled crowd, a throng of people]

8.270βεβλήκοι

βάλλω (314) [Λ] 8.268-8.272

βεβλήκοι 3rd person singular active perfect optative

8.281-8.284

8.299

τοῦτον δ̓ οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα.

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

[to throw]

, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν

πίπτω (131) [Λ] 8.268-8.272

πεσὼν masculine nominative singular active aorist participle

8.330-8.331

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

8.374-8.380

8.485-8.486

ἐν δ̓ ἔπεσ̓ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.

[to fall, fall down]

ἀπὸ θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 8.268-8.272

θυμὸν masculine accusative singular

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

[the soul]

ὄλεσσεν

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.268-8.272

ὄλεσσεν 3rd person singular active aorist indicative

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

8.354-8.356

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

[to destroy, make an end of]

, 8.271αὐτὰρ ὃ αὖτις ἰὼν

εἶμι (299) [Λ] 8.268-8.272

ἰὼν masculine nominative singular active present participle

8.280

στῆ δὲ παῤ αὐτὸν ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

[come, go]

πάϊς

παῖς (168) [Λ] 8.268-8.272

πάϊς masculine nominative singular

8.332-8.334

8.374-8.380

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

[a child]

ὣς ὑπὸ μητέρα

μήτηρ (103) [Λ] 8.268-8.272

μητέρα feminine accusative singular

8.302-8.305

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[a mother]

δύσκεν

δύω (88) [Λ] 8.268-8.272

δύσκεν 3rd person singular active aorist indicative

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

9.239

κρατερὴ δέ ἑ λύσσα δέδυκεν.

[dunk]

8.272εἰς Αἴανθ̓

Αἴας (190) [Λ] 8.268-8.272

Αἴανθ̓ masculine accusative singular

8.330-8.331

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

[Ajax]

· ὃ δέ μιν σάκεϊ

σάκος (67) [Λ] 8.272

σάκεϊ neuter dative singular

8.330-8.331

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

10.148-10.149

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς ποικίλον ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ̓ αὐτούς.

10.257

καὶ σάκος·

[a shield]

κρύπτασκε

κρύπτω (5) [Λ] 8.272

κρύπτασκε 3rd person singular active imperfect indicative

13.405-13.407

κρύφθη γὰρ ὑπ̓ ἀσπίδι πάντοσ̓ ἐΐσῃ, τὴν ἄῤ ὅ γε ῥινοῖσι βοῶν καὶ νώροπι χαλκῷ δινωτὴν φορέεσκε, δύω κανόνεσσ̓ ἀραρυῖαν·

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

18.394-18.397

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον, ἥ μ̓ ἐσάωσ̓ ὅτε μ̓ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μ̓ ἐθέλησε κρύψαι χωλὸν ἐόντα·

[to hide, cover, cloak]

φαεινῷ

φαεινός (65) [Λ] 8.272

φαεινῷ neuter dative singular

8.555-8.556

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην φαίνετ̓ ἀριπρεπέα, ὅτε τ̓ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·

10.75-10.76

παρὰ δ̓ ἔντεα ποικίλ̓ ἔκειτο ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

10.154-10.156

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως εὗδ̓, ὑπὸ δ̓ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο, αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

[shining, beaming, radiant]

. 8.273ἔνθα τίνα πρῶτον

πρῶτος (144) [Λ] 8.273

πρῶτον neuter accusative singular

8.274-8.277

8.287-8.291

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

[first]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.273

Τρώων genitive plural

8.278-8.279

τὸν δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων τόξου ἄπο κρατεροῦ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας·

8.335

ἂψ δ̓ αὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν·

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[Tros]

ἕλε

αἱρέω (276) [Λ] 8.273

ἕλε 3rd person singular active aorist indicative

8.317-8.319

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

9.28

οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

[to take,(mid.) to choose]

Τεῦκρος

Τεῦκρος (28) [Λ] 8.273

Τεῦκρος masculine nominative singular

8.281-8.284

8.292

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε Τεῦκρος ἀμύμων·

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

[Teucer]

ἀμύμων

ἀμύμων (65) [Λ] 8.273

ἀμύμων masculine nominative singular

8.292

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε Τεῦκρος ἀμύμων·

8.302-8.305

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓, ὃ δ̓ ἀμύμονα Γοργυθίωνα υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ, τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[blameless, noble, excellent]

; 8.274Ὀρσίλοχον

Ὀρσίλοχος (3) [Λ] 8.274-8.277

Ὀρσίλοχον masculine accusative singular

5.541-5.546

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Δαναῶν ἕλεν ἄνδρας ἀρίστους υἷε Διοκλῆος Κρήθωνά τε Ὀρσίλοχόν τε, τῶν ῥα πατὴρ μὲν ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐνὶ Φηρῇ ἀφνειὸς βιότοιο, γένος δ̓ ἦν ἐκ ποταμοῖο Ἀλφειοῦ, ὅς τ̓ εὐρὺ ῥέει Πυλίων διὰ γαίης, ὃς τέκετ̓ Ὀρτίλοχον πολέεσσ̓ ἄνδρεσσιν ἄνακτα·

5.547-5.549

Ὀρτίλοχος δ̓ ἄῤ ἔτικτε Διοκλῆα μεγάθυμον, ἐκ δὲ Διοκλῆος διδυμάονε παῖδε γενέσθην, Κρήθων Ὀρσίλοχός τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

μὲν πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 8.274-8.277

πρῶτα neuter accusative plural

8.287-8.291

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

9.12

αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.

[first]

καὶ Ὄρμενον ἠδ̓ Ὀφελέστην 8.275Δαίτορά τε Χρομίον

Χρομίος (7) [Λ] 8.274-8.277

Χρομίον masculine accusative singular

17.215-17.218

ὄτρυνεν δὲ ἕκαστον ἐποιχόμενος ἐπέεσσι Μέσθλην τε Γλαῦκόν τε Μέδοντά τε Θερσίλοχόν τε Ἀστεροπαῖόν τε Δεισήνορά θ̓ Ἱππόθοόν τε Φόρκυν τε Χρομίον τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν·

17.494-17.495

τοῖσι δ̓ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς ἤϊσαν ἀμφότεροι·

17.533-17.536

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

[Chromius]

τε καὶ ἀντίθεον

ἀντίθεος (29) [Λ] 8.274-8.277

ἀντίθεον masculine accusative singular

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

11.138-11.142

εἰ μὲν δὴ Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος υἱέες ἐστόν, ὅς ποτ̓ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ Μενέλαον ἄνωγεν ἀγγελίην ἐλθόντα σὺν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ αὖθι κατακτεῖναι μη δ̓ ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς, νῦν μὲν δὴ τοῦ πατρὸς ἀεικέα τίσετε λώβην.

11.321-11.322

αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἀντίθεον θεράποντα Μολίονα τοῖο ἄνακτος.

[equal to the gods, godlike]

Λυκοφόντην 8.276καὶ Πολυαιμονίδην Ἀμοπάονα καὶ Μελάνιππον

Μελάνιππος (7) [Λ] 8.274-8.277

Μελάνιππον masculine accusative singular

15.545-15.547

Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσε πᾶσι μάλα, πρῶτον δ̓ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν ἴφθιμον Μελάνιππον.

15.553

οὕτω δὴ Μελάνιππε μεθήσομεν;

15.575-15.577

ὃ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν, ἀλλ̓ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον νισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

[Melanippus]

, 8.277πάντας

πᾶς (546) [Λ] 8.274-8.277

πάντας masculine accusative plural

8.297-8.298

ὀκτὼ δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς, πάντες δ̓ ἐν χροῒ πῆχθεν ἀρηϊθόων αἰζηῶν·

8.343-8.347

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

[all, the whole]

ἐπασσυτέρους

ἐπασσύτερος (6) [Λ] 8.274-8.277

ἐπασσυτέρους masculine accusative plural

12.193-12.194

αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

16.415-16.418

αὐτὰρ ἔπειτ̓ Ἐρύμαντα καὶ Ἀμφοτερὸν καὶ Ἐπάλτην Τληπόλεμόν τε Δαμαστορίδην Ἐχίον τε Πύριν τε Ἰφέα τ̓ Εὔιππόν τε καὶ Ἀργεάδην Πολύμηλον πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

1.382-1.384

οἳ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ̓ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[one upon another, one after another]

πέλασε

πελάζω (21) [Λ] 8.274-8.277

πέλασε 3rd person singular active aorist indicative

12.110-12.115

12.193-12.194

αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

12.417-12.420

οὔ τε γὰρ ἴφθιμοι Λύκιοι Δαναῶν ἐδύναντο τεῖχος ῥηξάμενοι θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον, οὔτέ ποτ̓ αἰχμηταὶ Δαναοὶ Λυκίους ἐδύναντο τείχεος ἂψ ὤσασθαι, ἐπεὶ τὰ πρῶτα πέλασθεν.

[to approach, come near, draw near]

χθονὶ

χθών (54) [Λ] 8.274-8.277

χθονὶ feminine dative singular

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

10.471-10.473

οἳ δ̓ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες, ἔντεα δέ σφιν καλὰ παῤ αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο εὖ κατὰ κόσμον τριστοιχί·

10.541-10.542

καί ῥ̓ οἳ μὲν κατέβησαν ἐπὶ χθόνα, τοὶ δὲ χαρέντες δεξιῇ ἠσπάζοντο ἔπεσσί τε μειλιχίοισι·

[the earth, ground]

πουλυβοτείρῃ. 8.278τὸν δὲ ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 8.278-8.279

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.374-8.380

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

[to see]

γήθησεν

γηθέω (23) [Λ] 8.278-8.279

γήθησεν 3rd person singular active aorist indicative

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.558-8.559

οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

9.77

τίς ἂν τάδε γηθήσειε;

[to rejoice]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 8.278-8.279

ἄναξ masculine nominative singular

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 8.278-8.279

ἀνδρῶν masculine genitive plural

8.294-8.296

8.354-8.356

8.389-8.391

ἐς δ̓ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 8.278-8.279

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

9.13-9.15

9.61-9.62

οὐ δέ κέ τίς μοι μῦθον ἀτιμήσεἰ, οὐ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

8.279τόξου

τόξον (51) [Λ] 8.278-8.279

τόξου neuter genitive singular

8.294-8.296

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[a bow]

ἄπο κρατεροῦ

κρατερός (122) [Λ] 8.278-8.279

κρατεροῦ neuter genitive singular

8.532-8.534

εἴσομαι εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

9.239

κρατερὴ δέ ἑ λύσσα δέδυκεν.

10.369

δουρὶ δ̓ ἐπαΐσσων προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[strong, stout, mighty]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.278-8.279

Τρώων genitive plural

8.335

ἂψ δ̓ αὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν·

8.343-8.347

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[Tros]

ὀλέκοντα

ὀλέκω (13) [Λ] 8.278-8.279

ὀλέκοντα masculine accusative singular active present participle

11.150-11.151

πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ, ἱππεῖς δ̓ ἱππῆας·

11.326

ὣς ὄλεκον Τρῶας πάλιν ὀρμένω·

11.527-11.530

ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς κεῖσ̓ ἵππους τε καὶ ἅρμ̓ ἰθύνομεν, ἔνθα μάλιστα ἱππῆες πεζοί τε κακὴν ἔριδα προβαλόντες ἀλλήλους ὀλέκουσι, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὄρωρεν.

[to ruin, destroy, kill]

φάλαγγας

φάλαγξ (34) [Λ] 8.278-8.279

φάλαγγας feminine accusative plural

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

11.148-11.149

ὃ δ̓ ὅθι πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες, τῇ ῥ̓ ἐνόρουσ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.

11.214-11.215

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν, Ἀργεῖοι δ̓ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας.

[a line of battle, battle-array]

· 8.280στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 8.280

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

9.13-9.15

ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·

[to make to stand]

δὲ παῤ αὐτὸν

αὐτός (604) [Λ] 8.280

αὐτὸν masculine accusative singular

8.287-8.291

8.293-8.294

Ἀτρεΐδη κύδιστε τί με σπεύδοντα καὶ αὐτὸν ὀτρύνεις;

8.294-8.296

οὐ μέν τοι ὅση δύναμίς γε πάρεστι παύομαι, ἀλλ̓ ἐξ οὗ προτὶ Ἴλιον ὠσάμεθ̓ αὐτοὺς ἐκ τοῦ δὴ τόξοισι δεδεγμένος ἄνδρας ἐναίρω.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἰὼν

εἶμι (299) [Λ] 8.280

ἰὼν masculine nominative singular active present participle

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

9.421-9.422

ἀλλ̓ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν ἀγγελίην ἀπόφασθε·

[come, go]

καί μιν πρὸς μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 8.280

μῦθον masculine accusative singular

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπε· 8.281Τεῦκρε

Τεῦκρος (28) [Λ] 8.281-8.284

Τεῦκρε masculine vocative singular

8.292

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε Τεῦκρος ἀμύμων·

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

[Teucer]

φίλη

φίλος (342) [Λ] 8.281-8.284

φίλη feminine vocative singular

8.373

ἔσται μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

[friend; loved, beloved, dear]

κεφαλή

κεφαλή (73) [Λ] 8.281-8.284

κεφαλή feminine vocative singular

9.547-9.549

ἣ δ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι, Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

10.14-10.16

αὐτὰρ ὅτ̓ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν, πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας ὑψόθ̓ ἐόντι Διί, μέγα δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

[the head]

, Τελαμώνιε

Τελαμών (24) [Λ] 8.281-8.284

Τελαμώνιε masculine vocative singular

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

11.465-11.468

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν ἀμφί μ̓ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἵκετ̓ ἀϋτὴ τῷ ἰκέλη ὡς εἴ ἑ βιῴατο μοῦνον ἐόντα Τρῶες ἀποτμήξαντες ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ.

11.526

Αἴας δὲ κλονέει Τελαμώνιος·

[Telamon]

κοίρανε

κοίρανος (7) [Λ] 8.281-8.284

κοίρανε masculine vocative singular

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

11.465-11.468

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν ἀμφί μ̓ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἵκετ̓ ἀϋτὴ τῷ ἰκέλη ὡς εἴ ἑ βιῴατο μοῦνον ἐόντα Τρῶες ἀποτμήξαντες ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ.

2.204-2.206

εἷς κοίρανος ἔστω, εἷς βασιλεύς, ᾧ δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσι.

[a ruler, commander]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 8.281-8.284

λαῶν masculine genitive plural

8.521-8.522

φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

9.17-9.22

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

[the people]

8.282βάλλ̓

βάλλω (314) [Λ] 8.281-8.284

βάλλ̓ 2nd person singular active present imperative

8.299

τοῦτον δ̓ οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα.

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

8.302-8.305

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓, ὃ δ̓ ἀμύμονα Γοργυθίωνα υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ, τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

[to throw]

οὕτως, αἴ κέν τι φόως

φόως (14) [Λ] 8.281-8.284

φόως neuter nominative singular

11.1-11.2

ἠὼς δ̓ ἐκ λεχέων παῤ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο ὄρνυθ̓, ἵν̓ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσι·

11.794-11.797

εἰ δέ τινα φρεσὶν ᾗσι θεοπροπίην ἀλεείνει καί τινά οἱ πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ, ἀλλὰ σέ περ προέτω, ἅμα δ̓ ἄλλος λαὸς ἑπέσθω Μυρμιδόνων, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι·

15.669-15.670

μάλα δέ σφι φόως γένετ̓ ἀμφοτέρωθεν ἠμὲν πρὸς νηῶν καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.

[light]

Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 8.281-8.284

Δαναοῖσι masculine dative plural

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

[the Danaans]

γένηαι

γίγνομαι (173) [Λ] 8.281-8.284

γένηαι 2nd person singular middle aorist subjunctive

9.29

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

9.125-9.127

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[become, be born]

8.283πατρί

πατήρ (166) [Λ] 8.281-8.284

πατρί masculine dative singular

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.384-8.388

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

[a father]

τε σῷ

σός (97) [Λ] 8.281-8.284

σῷ masculine dative singular

8.374-8.380

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

[your]

Τελαμῶνι

Τελαμών (4) [Λ] 8.281-8.284

Τελαμῶνι masculine dative singular

13.177-13.178

τόν ῥ̓ υἱὸς Τελαμῶνος ὑπ̓ οὔατος ἔγχεϊ μακρῷ νύξ̓, ἐκ δ̓ ἔσπασεν ἔγχος·

17.284-17.287

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

17.293-17.294

τὸν δ̓ υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας δἰ ὁμίλου πλῆξ̓ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

[Telamon]

, ὅ σ̓ ἔτρεφε

τρέφω (38) [Λ] 8.281-8.284

ἔτρεφε 3rd person singular active imperfect indicative

9.142-9.143

τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

11.221-11.222

Ἰφιδάμας Ἀντηνορίδης ἠΰς τε μέγας τε ὃς τράφη ἐν Θρῄκῃ ἐριβώλακι μητέρι μήλων·

[to nourish, rear, maintain]

τυτθὸν

τυτθός (22) [Λ] 8.281-8.284

τυτθὸν masculine accusative singular

10.344-10.345

ἀλλ̓ ἐῶμέν μιν πρῶτα παρεξελθεῖν πεδίοιο τυτθόν·

11.223-11.224

Κισσῆς τόν γ̓ ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα μητροπάτωρ, ὃς τίκτε Θεανὼ καλλιπάρῃον·

12.406

χώρησεν δ̓ ἄρα τυτθὸν ἐπάλξιος·

[little, small]

ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 8.281-8.284

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

8.281-8.284

8.285

τὸν καὶ τηλόθ̓ ἐόντα ἐϋκλείης ἐπίβησον.

8.286

σοὶ δ̓ ἐγὼ ἐξερέω ὡς καὶ τετελεσμένον ἔσται·

[to be]

, 8.284καί σε νόθον

νόθος (11) [Λ] 8.281-8.284

νόθον masculine accusative singular

11.101-11.103

αὐτὰρ ὃ βῆ Ἶσόν τε καὶ Ἄντιφον ἐξεναρίξων υἷε δύω Πριάμοιο νόθον καὶ γνήσιον ἄμφω εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας·

11.103-11.104

ὃ μὲν νόθος ἡνιόχευεν, Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός·

11.489-11.491

Αἴας δὲ Τρώεσσιν ἐπάλμενος εἷλε Δόρυκλον Πριαμίδην νόθον υἱόν, ἔπειτα δὲ Πάνδοκον οὖτα, οὖτα δὲ Λύσανδρον καὶ Πύρασον ἠδὲ Πυλάρτην.

[a bastard; in Athens, also child of citizen father and alien mother]

περ ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 8.281-8.284

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

8.285

τὸν καὶ τηλόθ̓ ἐόντα ἐϋκλείης ἐπίβησον.

8.286

σοὶ δ̓ ἐγὼ ἐξερέω ὡς καὶ τετελεσμένον ἔσται·

8.317-8.319

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου, Κεβριόνην δ̓ ἐκέλευσεν ἀδελφεὸν ἐγγὺς ἐόντα ἵππων ἡνί̓ ἑλεῖν·

[to be]

κομίσσατο

κομίζω (15) [Λ] 8.281-8.284

κομίσσατο 3rd person singular middle aorist indicative

11.737-11.739

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Πυλίων καὶ Ἐπειῶν ἔπλετο νεῖκος, πρῶτος ἐγὼν ἕλον ἄνδρα, κόμισσα δὲ μώνυχας ἵππους, Μούλιον αἰχμητήν·

13.195-13.196

Ἀμφίμαχον μὲν ἄρα Στιχίος δῖός τε Μενεσθεὺς ἀρχοὶ Ἀθηναίων κόμισαν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

13.578-13.579

ἣ μὲν ἀποπλαγχθεῖσα χαμαὶ πέσε, καί τις Ἀχαιῶν μαρναμένων μετὰ ποσσὶ κυλινδομένην ἐκόμισσε·

[to take care of, provide for]

ᾧ

ἑός (167) [Λ] 8.281-8.284

ᾧ masculine dative singular

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

[his, her own]

ἐνὶ οἴκῳ

οἶκος (29) [Λ] 8.281-8.284

οἴκῳ masculine dative singular

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

15.497-15.499

ἀλλ̓ ἄλοχός τε σόη καὶ παῖδες ὀπίσσω, καὶ οἶκος καὶ κλῆρος ἀκήρατος, εἴ κεν Ἀχαιοὶ οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

[a house, abode, dwelling]

· 8.285τὸν καὶ τηλόθ̓ ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 8.285

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

8.286

σοὶ δ̓ ἐγὼ ἐξερέω ὡς καὶ τετελεσμένον ἔσται·

8.317-8.319

8.324-8.328

τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐερύοντα παῤ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι, τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν·

[to be]

ἐϋκλείης ἐπίβησον

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 8.285

ἐπίβησον 2nd person singular active aorist imperative

8.512-8.516

9.132-9.134

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

[to go upon]

. 8.286σοὶ δ̓ ἐγὼ ἐξερέω

ἐξερέω (7) [Λ] 8.286

ἐξερέω 1st person singular active future indicative

8.401

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

8.454

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·

12.215

νῦν αὖτ̓ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

[(Ep.) to inquire into]

ὡς καὶ τετελεσμένον

τελέω (60) [Λ] 8.286

τετελεσμένον neuter nominative singular medio-passive perfect participle

8.401

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

8.454

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·

9.154-9.156

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[to complete, fulfil, accomplish]

ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 8.286

ἔσται 3rd person singular future indicative

8.317-8.319

8.324-8.328

8.373

ἔσται μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.

[to be]

· 8.287αἴ κέν μοι δώῃ

δίδωμι (254) [Λ] 8.287-8.291

δώῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

9.37

σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

[to give]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 8.287-8.291

Ζεύς masculine nominative singular

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

8.364-8.365

ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε πρὸς οὐρανόν, αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπ̓ οὐρανόθεν προΐαλλεν.

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[Zeus]

τ̓ αἰγίοχος

αἰγίοχος (37) [Λ] 8.287-8.291

αἰγίοχος masculine nominative singular

8.352-8.353

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ̓ ὑστάτιόν περ;

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[Aegis-bearing]

καὶ Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.287-8.291

Ἀθήνη feminine nominative singular

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.357

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[Athena]

8.288Ἰλίου

Ἴλιος (94) [Λ] 8.287-8.291

Ἰλίου feminine genitive singular

8.294-8.296

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[Ilian, Trojan]

ἐξαλαπάξαι

ἐξαλαπάζω (9) [Λ] 8.287-8.291

ἐξαλαπάξαι active aorist infinitive

13.813-13.814

ἦ θήν πού τοι θυμὸς ἐέλπεται ἐξαλαπάξειν νῆας·

14.249-14.251

20.29-20.30

νῦν δ̓ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

[to sack]

ἐϋκτίμενον

ἐυκτίμενος (18) [Λ] 8.287-8.291

ἐϋκτίμενον neuter accusative singular

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

17.610-17.611

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

πτολίεθρον

πτολίεθρον (23) [Λ] 8.287-8.291

πτολίεθρον neuter accusative singular

9.149-9.152

ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

9.291-9.294

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

[town, city, citadel]

, 8.289πρώτῳ

πρῶτος (144) [Λ] 8.287-8.291

πρώτῳ masculine dative singular

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

9.12

αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

[first]

τοι μετ̓ ἐμὲ πρεσβήϊον ἐν χερὶ

χείρ (386) [Λ] 8.287-8.291

χερὶ feminine dative singular

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

[the hand]

θήσω

τίθημι (194) [Λ] 8.287-8.291

θήσω 1st person singular active future indicative

8.323-8.324

ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης ἐξείλετο πικρὸν ὀϊστόν, θῆκε δ̓ ἐπὶ νευρῇ·

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

[to set, put, place]

, 8.290ἢ τρίποδ̓

τρίπους (20) [Λ] 8.287-8.291

τρίποδ̓ masculine accusative singular

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

[three-footed, of or with three feet]

ἠὲ δύω ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.287-8.291

ἵππους feminine accusative plural

8.314-8.315

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

8.317-8.319

8.348-8.349

Ἕκτωρ δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους Γοργοῦς ὄμματ̓ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

[a horse, mare]

αὐτοῖσιν

αὐτός (604) [Λ] 8.287-8.291

αὐτοῖσιν neuter dative plural

8.293-8.294

Ἀτρεΐδη κύδιστε τί με σπεύδοντα καὶ αὐτὸν ὀτρύνεις;

8.294-8.296

8.320-8.321

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος σμερδαλέα ἰάχων·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ὄχεσφιν

ὄχος (59) [Λ] 8.287-8.291

ὄχεσφιν neuter dative plural

8.314-8.315

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες·

8.389-8.391

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

[a carriage, shelter]

8.291ἠὲ γυναῖχ̓

γυνή (96) [Λ] 8.287-8.291

γυναῖχ̓ feminine accusative dual

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[a woman]

, ἥ κέν τοι ὁμὸν

ὁμός (7) [Λ] 8.287-8.291

ὁμὸν neuter accusative singular

13.333

τῶν δ̓ ὁμὸν ἵστατο νεῖκος ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν.

13.354-13.355

ἦ μὰν ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γένος ἠδ̓ ἴα πάτρη, ἀλλὰ Ζεὺς πρότερος γεγόνει καὶ πλείονα ᾔδη.

15.208-15.210

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει ὁππότ̓ ἂν ἰσόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴσῃ νεικείειν ἐθέλῃσι χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν.

[one and the same, common, joint]

λέχος

λέχος (25) [Λ] 8.287-8.291

λέχος neuter accusative singular

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

9.660-9.661

αἳ δ̓ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.

[a couch, bed]

εἰσαναβαίνοι

εἰσαναβαίνω (7) [Λ] 8.287-8.291

εἰσαναβαίνοι 3rd person singular active present optative

17.319-17.322

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

17.335-17.337

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

18.67-18.69

ταὶ δ̓ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα.

[to go up to]

. 8.292τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 8.292

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

8.469

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to reply, answer]

προσεφώνεε

προσφωνέω (16) [Λ] 8.292

προσεφώνεε 3rd person singular active imperfect indicative

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

9.201

αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

11.345-11.346

τὸν δὲ ἰδὼν ῥίγησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης, αἶψα δ̓ Ὀδυσσῆα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

[to call]

Τεῦκρος

Τεῦκρος (28) [Λ] 8.292

Τεῦκρος masculine nominative singular

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

12.335-12.337

ἐς δ̓ ἐνόησ̓ Αἴαντε δύω πολέμου ἀκορήτω ἑσταότας, Τεῦκρόν τε νέον κλισίηθεν ἰόντα ἐγγύθεν·

[Teucer]

ἀμύμων

ἀμύμων (65) [Λ] 8.292

ἀμύμων masculine nominative singular

8.302-8.305

9.128-9.130

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[blameless, noble, excellent]

· 8.293Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 8.293-8.294

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

9.9-9.12

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.68-9.69

αὐτὰρ ἔπειτα Ἀτρεΐδη σὺ μὲν ἄρχε·

[son of Atreus]

κύδιστε

κύδιστος (17) [Λ] 8.293-8.294

κύδιστε masculine vocative singular

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

[most glorious, most honoured, noblest]

τί με σπεύδοντα

σπεύδω (16) [Λ] 8.293-8.294

σπεύδοντα masculine accusative singular active present participle

11.118-11.119

καρπαλίμως δ̓ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην σπεύδουσ̓ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφ̓ ὁρμῆς·

13.235-13.236

ταῦτα δ̓ ἅμα χρὴ σπεύδειν, αἴ κ̓ ὄφελός τι γενώμεθα καὶ δύ̓ ἐόντε.

15.401-15.402

ἀλλὰ σὲ μὲν θεράπων ποτιτερπέτω, αὐτὰρ ἔγωγε σπεύσομαι εἰς Ἀχιλῆα, ἵν̓ ὀτρύνω πολεμίζειν.

[to set a-going, to urge on, hasten, quicken]

καὶ αὐτὸν

αὐτός (604) [Λ] 8.293-8.294

αὐτὸν masculine accusative singular

8.294-8.296

8.320-8.321

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος σμερδαλέα ἰάχων·

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

8.294ὀτρύνεις

ὀτρύνω (88) [Λ] 8.293-8.294

ὀτρύνεις 2nd person singular active present indicative

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

9.707-9.709

αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους ὀτρύνων, καὶ δ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

; οὐ μέν τοι ὅση

ὅσος (138) [Λ] 8.294-8.296

ὅση feminine nominative singular

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

9.55-9.56

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί, οὐ δὲ πάλιν ἐρέει·

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

[as much/many as]

δύναμίς

δύναμις (5) [Λ] 8.294-8.296

δύναμίς feminine nominative singular

13.785-13.786

ἡμεῖς δ̓ ἐμμεμαῶτες ἅμ̓ ἑψόμεθ̓, οὐ δέ τί φημι ἀλκῆς δευήσεσθαι, ὅση δύναμίς γε πάρεστι.

13.787

πὰρ δύναμιν δ̓ οὐκ ἔστι καὶ ἐσσύμενον πολεμίζειν.

22.20

ἦ σ̓ ἂν τισαίμην, εἴ μοι δύναμίς γε παρείη.

[power, might, strength]

γε πάρεστι

πάρειμι (23) [Λ] 8.294-8.296

πάρεστι 3rd person singular active present indicative

9.135

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

9.277

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

10.216-10.217

τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον, αἰεὶ δ̓ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.

[be present]

8.295παύομαι

παύω (56) [Λ] 8.294-8.296

παύομαι 1st person singular medio-passive present indicative

9.259-9.260

ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν παύἐ, ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα·

11.267-11.268

αὐτὰρ ἐπεὶ τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ̓ αἷμα, ὀξεῖαι δ̓ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

11.442

ἤτοι μέν ῥ̓ ἔμ̓ ἔπαυσας ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι·

[to make to cease]

, ἀλλ̓ ἐξ οὗ προτὶ Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 8.294-8.296

Ἴλιον feminine accusative singular

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

9.17-9.22

9.48-9.49

νῶϊ δ̓ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ̓ εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωμεν·

[Ilian, Trojan]

ὠσάμεθ̓

ὠθέω (38) [Λ] 8.294-8.296

ὠσάμεθ̓ 1st person plural middle aorist indicative

8.336

οἳ δ̓ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·

11.143-11.144

ἦ, καὶ Πείσανδρον μὲν ἀφ̓ ἵππων ὦσε χαμᾶζε δουρὶ βαλὼν πρὸς στῆθος·

11.320-11.321

ἦ καὶ Θυμβραῖον μὲν ἀφ̓ ἵππων ὦσε χαμᾶζε δουρὶ βαλὼν κατὰ μαζὸν ἀριστερόν·

[to thrust, push, shove, force onwards]

αὐτοὺς

αὐτός (604) [Λ] 8.294-8.296

αὐτοὺς masculine accusative plural

8.320-8.321

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος σμερδαλέα ἰάχων·

8.384-8.388

8.396

τῇ ῥα δἰ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

8.296ἐκ τοῦ δὴ τόξοισι

τόξον (51) [Λ] 8.294-8.296

τόξοισι neuter dative plural

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

9.559-9.564

10.333-10.336

αὐτίκα δ̓ ἀμφ̓ ὤμοισιν ἐβάλλετο καμπύλα τόξα, ἕσσατο δ̓ ἔκτοσθεν ῥινὸν πολιοῖο λύκοιο, κρατὶ δ̓ ἐπὶ κτιδέην κυνέην, ἕλε δ̓ ὀξὺν ἄκοντα, βῆ δ̓ ἰέναι προτὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ·

[a bow]

δεδεγμένος

δέχομαι (54) [Λ] 8.294-8.296

δεδεγμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

[to take, accept, receive]

ἄνδρας

ἀνήρ (590) [Λ] 8.294-8.296

ἄνδρας masculine accusative plural

8.354-8.356

8.389-8.391

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

[a man]

ἐναίρω

ἐναίρω (16) [Λ] 8.294-8.296

ἐναίρω 1st person singular active present indicative

10.481

ἠὲ σύ γ̓ ἄνδρας ἔναιρε, μελήσουσιν δ̓ ἐμοὶ ἵπποι.

11.187-11.190

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ἀναχωρείτω, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἀνώχθω μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

11.202-11.205

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ὑπόεικε μάχης, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

[to slay]

. 8.297ὀκτὼ δὴ προέηκα

προίημι (36) [Λ] 8.297-8.298

προέηκα 1st person singular active aorist indicative

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

10.125

τὸν μὲν ἐγὼ προέηκα καλήμεναι οὓς σὺ μεταλλᾷς.

10.388-10.389

ἦ σ̓ Ἕκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα νῆας ἔπι γλαφυράς;

τανυγλώχινας ὀϊστούς

ὀιστός (39) [Λ] 8.297-8.298

ὀϊστούς masculine accusative plural

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.323-8.324

ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης ἐξείλετο πικρὸν ὀϊστόν, θῆκε δ̓ ἐπὶ νευρῇ·

, 8.298πάντες

πᾶς (546) [Λ] 8.297-8.298

πάντες masculine nominative plural

8.343-8.347

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[all, the whole]

δ̓ ἐν χροῒ

χρώς (69) [Λ] 8.297-8.298

χροῒ masculine dative singular

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

10.574-10.576

11.351-11.352

πλάγχθη δ̓ ἀπὸ χαλκόφι χαλκός, οὐ δ̓ ἵκετο χρόα καλόν·

[the surface of the body, the skin]

πῆχθεν

πήγνυμι (29) [Λ] 8.297-8.298

πῆχθεν 3rd person plural passive aorist indicative

10.373-10.374

δεξιτερὸν δ̓ ὑπὲρ ὦμον ἐΰξου δουρὸς ἀκωκὴ ἐν γαίῃ ἐπάγη·

11.446-11.449

11.571-11.574

τὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν σάκεϊ μεγάλῳ πάγεν ὄρμενα πρόσσω, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγύ, πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν, ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

[to make fast]

ἀρηϊθόων

ἀρηίθοος (3) [Λ] 8.297-8.298

ἀρηϊθόων masculine genitive plural

15.314-15.317

πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ̓ ἀρηϊθόων αἰζηῶν, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

20.166-20.173

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

αἰζηῶν

αἰζηός (18) [Λ] 8.297-8.298

αἰζηῶν masculine genitive plural

10.257-10.259

ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε ταυρείην, ἄφαλόν τε καὶ ἄλλοφον, ἥ τε καταῖτυξ κέκληται, ῥύεται δὲ κάρη θαλερῶν αἰζηῶν.

11.414-11.420

ὡς δ̓ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροί τ̓ αἰζηοὶ σεύωνται, ὃ δέ τ̓ εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο θήγων λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν, ἀμφὶ δέ τ̓ ἀΐσσονται, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται, οἳ δὲ μένουσιν ἄφαρ δεινόν περ ἐόντα, ὥς ῥα τότ̓ ἀμφ̓ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἐσσεύοντο Τρῶες·

14.4

μείζων δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴ θαλερῶν αἰζηῶν.

[strong, lusty, vigorous]

· 8.299τοῦτον

οὗτος (164) [Λ] 8.299

τοῦτον masculine accusative singular

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.512-8.516

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

[this; that]

δ̓ οὐ δύναμαι

δύναμαι (67) [Λ] 8.299

δύναμαι 1st person singular medio-passive present indicative

9.351-9.352

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο ἴσχειν·

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

11.116-11.117

ἣ δ̓ εἴ πέρ τε τύχῃσι μάλα σχεδόν, οὐ δύναταί σφι χραισμεῖν·

[to be able, capable, strong enough]

βαλέειν

βάλλω (314) [Λ] 8.299

βαλέειν active future infinitive

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

8.302-8.305

8.306-8.308

μήκων δ̓ ὡς ἑτέρωσε κάρη βάλεν, ἥ τ̓ ἐνὶ κήπῳ καρπῷ βριθομένη νοτίῃσί τε εἰαρινῇσιν, ὣς ἑτέρωσ̓ ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν.

[to throw]

κύνα

κύων (75) [Λ] 8.299

κύνα masculine accusative singular

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

8.366-8.369

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδἐ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο, οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[a dog]

λυσσητῆρα. 8.300ἦ

ἠμί (62) [Λ] 8.300-8.301

ἦ 3rd person singular active imperfect indicative

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

10.372

ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δ̓ ἡμάρτανε φωτός·

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

ῥα καὶ ἄλλον

ἄλλος (396) [Λ] 8.300-8.301

ἄλλον masculine accusative singular

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.429-8.430

τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω, ὅς κε τύχῃ·

8.429-8.430

τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω, ὅς κε τύχῃ·

[other, another]

ὀϊστὸν

ὀιστός (39) [Λ] 8.300-8.301

ὀϊστὸν masculine accusative singular

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.323-8.324

ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης ἐξείλετο πικρὸν ὀϊστόν, θῆκε δ̓ ἐπὶ νευρῇ·

11.478-11.480

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε δαμάσσεται ὠκὺς ὀϊστός, ὠμοφάγοι μιν θῶες ἐν οὔρεσι δαρδάπτουσιν ἐν νέμεϊ σκιερῷ·

ἀπὸ νευρῆφιν

νευρή (8) [Λ] 8.300-8.301

νευρῆφιν feminine dative plural

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

13.584-13.585

τὼ δ̓ ἄῤ ὁμαρτήδην ὃ μὲν ἔγχεϊ ὀξυόεντι ἵετ̓ ἀκοντίσσαι, ὃ δ̓ ἀπὸ νευρῆφιν ὀϊστῷ.

15.461-15.464

ἀλλ̓ οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον, ὅς ῥ̓ ἐφύλασσεν Ἕκτοῤ, ἀτὰρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα, ὅς οἱ ἐϋστρεφέα νευρὴν ἐν ἀμύμονι τόξῳ ῥῆξ̓ ἐπὶ τῷ ἐρύοντι·

ἴαλλεν

ἰάλλω (6) [Λ] 8.300-8.301

ἴαλλεν 3rd person singular active imperfect indicative

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

9.91

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

9.221

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

[to send forth]

8.301Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.300-8.301

Ἕκτορος masculine genitive singular

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

[Hector]

ἀντικρύ, βαλέειν

βάλλω (314) [Λ] 8.300-8.301

βαλέειν active future infinitive

8.302-8.305

8.306-8.308

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

[to throw]

δέ ἑ ἵετο

ἵημι (106) [Λ] 8.300-8.301

ἵετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

9.92-9.94

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

[to set a going, put in motion]

θυμός

θυμός (435) [Λ] 8.300-8.301

θυμός masculine nominative singular

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

[the soul]

· 8.302καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓

ἀφαμαρτάνω (13) [Λ] 8.302-8.305

ἀφάμαρθ̓ 3rd person singular active aorist indicative

11.349-11.351

13.159-13.161

14.402-14.405

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε, τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην, ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·

[to miss]

, ὃ δ̓ ἀμύμονα

ἀμύμων (65) [Λ] 8.302-8.305

ἀμύμονα masculine accusative singular

9.128-9.130

9.179-9.181

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[blameless, noble, excellent]

Γοργυθίωνα 8.303υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 8.302-8.305

υἱὸν masculine accusative singular

8.362-8.363

οὐ δέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν τειρόμενον σώεσκον ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

9.30

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

[a son]

ἐῢν

ἐύς (29) [Λ] 8.302-8.305

ἐῢν masculine accusative singular

11.221-11.222

Ἰφιδάμας Ἀντηνορίδης ἠΰς τε μέγας τε ὃς τράφη ἐν Θρῄκῃ ἐριβώλακι μητέρι μήλων·

12.98-12.100

τῶν δὲ τετάρτων ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

13.246-13.247

Μηριόνης δ̓ ἄρα οἱ θεράπων ἐῢς ἀντεβόλησεν ἐγγὺς ἔτι κλισίης·

Πριάμοιο

Πρίαμος (142) [Λ] 8.302-8.305

Πριάμοιο masculine genitive singular

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[Priam]

κατὰ στῆθος

στῆθος (138) [Λ] 8.302-8.305

στῆθος neuter accusative singular

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

8.324-8.328

8.461

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

[the breast]

βάλεν

βάλλω (314) [Λ] 8.302-8.305

βάλεν 3rd person singular active aorist indicative

8.306-8.308

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

[to throw]

ἰῷ

ἰός (28) [Λ] 8.302-8.305

ἰῷ masculine dative singular

8.512-8.516

11.191-11.194

11.206-11.209

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος ἐγγυαλίξει κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηαι δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[an arrow]

, 8.304τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη

ὀπυίω (6) [Λ] 8.302-8.305

ὀπυιομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

13.377-13.380

καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γ̓ ὑποσχόμενοι τελέσαιμεν, δοῖμεν δ̓ Ἀτρεΐδαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Ἄργεος ἐξαγαγόντες ὀπυιέμεν, εἴ κε σὺν ἄμμιν Ἰλίου ἐκπέρσῃς εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

13.427-13.431

ἔνθ̓ Αἰσυήταο διοτρεφέος φίλον υἱὸν ἥρὠ Ἀλκάθοον, γαμβρὸς δ̓ ἦν Ἀγχίσαο, πρεσβυτάτην δ̓ ὤπυιε θυγατρῶν Ἱπποδάμειαν τὴν περὶ κῆρι φίλησε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ἐν μεγάρῳ·

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

[to marry, wed, take to wife]

τέκε

τίκτω (85) [Λ] 8.302-8.305

τέκε 3rd person singular active aorist indicative

10.402-10.404

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

11.223-11.224

Κισσῆς τόν γ̓ ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα μητροπάτωρ, ὃς τίκτε Θεανὼ καλλιπάρῃον·

13.448-13.450

δαιμόνἰ ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐναντίον ἵστασ̓ ἐμεῖο, ὄφρα ἴδῃ οἷος Ζηνὸς γόνος ἐνθάδ̓ ἱκάνω, ὃς πρῶτον Μίνωα τέκε Κρήτῃ ἐπίουρον·

[to bring into the world]

μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 8.302-8.305

μήτηρ feminine nominative singular

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

9.444-9.451

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

[a mother]

8.305καλὴ

καλός (142) [Λ] 8.302-8.305

καλὴ feminine nominative singular

8.400

οὐ γὰρ καλὰ συνοισόμεθα πτόλεμον δέ.

9.135-9.140

9.149-9.152

ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

[beautiful]

Καστιάνειρα δέμας

δέμας (13) [Λ] 8.302-8.305

δέμας neuter accusative singular

11.596

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο·

13.43-13.45

ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἐννοσίγαιος Ἀργείους ὄτρυνε βαθείης ἐξ ἁλὸς ἐλθὼν εἰσάμενος Κάλχαντι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

13.673

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο·

[the(physical frame, form of the) body]

ἐϊκυῖα

εἰκός (12) [Λ] 8.302-8.305

ἐϊκυῖα feminine nominative singular active perfect participle

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

11.638-11.641

ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσιν οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δ̓ αἴγειον κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ, ἐπὶ δ̓ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε, πινέμεναι δ̓ ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥ̓ ὥπλισσε κυκειῶ.

19.286

εἶπε δ̓ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι·

θεῇσι

θεά (104) [Λ] 8.302-8.305

θεῇσι feminine dative plural

8.350-8.351

τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

8.357

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

[a goddess]

. 8.306μήκων δ̓ ὡς ἑτέρωσε κάρη

κάρα (59) [Λ] 8.306-8.308

κάρη neuter accusative singular

8.306-8.308

8.338-8.342

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[the head]

βάλεν

βάλλω (314) [Λ] 8.306-8.308

βάλεν 3rd person singular active aorist indicative

8.309-8.310

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός.

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

[to throw]

, ἥ τ̓ ἐνὶ κήπῳ 8.307καρπῷ

καρπός (15) [Λ] 8.306-8.308

καρπῷ masculine dative singular

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

17.601-17.602

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

18.567-18.568

παρθενικαὶ δὲ καὶ ἠΐθεοι ἀταλὰ φρονέοντες πλεκτοῖς ἐν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν.

[fruit]

βριθομένη

βρίθω (8) [Λ] 8.306-8.308

βριθομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

12.346-12.347

ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περ ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

12.359-12.360

ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περ ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

16.384-16.388

ὡς δ̓ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματ̓ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥ̓ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

[to be heavy]

νοτίῃσί τε εἰαρινῇσιν

ἐαρινός (4) [Λ] 8.306-8.308

εἰαρινῇσιν feminine dative plural

16.641-16.643

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, ὡς ὅτε μυῖαι σταθμῷ ἔνι βρομέωσι περιγλαγέας κατὰ πέλλας ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει·

2.87-2.89

ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων, βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ̓ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·

2.469-2.473

ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰ αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει, τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

[spring-]

, 8.308ὣς ἑτέρωσ̓ ἤμυσε

ἠμύω (5) [Λ] 8.306-8.308

ἤμυσε 3rd person singular active aorist indicative

19.404-19.405

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

2.147-2.149

ὡς δ̓ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τ̓ ἠμύει ἀσταχύεσσιν, ὣς τῶν πᾶσ̓ ἀγορὴ κινήθη·

2.373-2.374

τώ κε τάχ̓ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος χερσὶν ὑφ̓ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.

[to bow down, sink, drop]

κάρη

κάρα (59) [Λ] 8.306-8.308

κάρη neuter accusative singular

8.338-8.342

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

[the head]

πήληκι

πήληξ (9) [Λ] 8.306-8.308

πήληκι feminine dative singular

13.527-13.530

Δηΐφοβος μὲν ἀπ̓ Ἀσκαλάφου πήληκα φαεινὴν ἥρπασε, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ δουρὶ βραχίονα τύψεν ἐπάλμενος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρὸς αὐλῶπις τρυφάλεια χαμαὶ βόμβησε πεσοῦσα.

13.805

ἀμφὶ δέ οἱ κροτάφοισι φαεινὴ σείετο πήληξ.

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

[a helmet, casque]

βαρυνθέν

βαρύνω (5) [Λ] 8.306-8.308

βαρυνθέν neuter accusative singular passive aorist participle

11.584

ἐκλάσθη δὲ δόναξ, ἐβάρυνε δὲ μηρόν.

19.164-19.166

εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατ̓ ἰόντι.

20.480-20.481

ὃ δέ μιν μένε χεῖρα βαρυνθεὶς πρόσθ̓ ὁρόων θάνατον·

[to weigh down, oppress by weight, depress]

. 8.309Τεῦκρος

Τεῦκρος (28) [Λ] 8.309-8.310

Τεῦκρος masculine nominative singular

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

12.335-12.337

ἐς δ̓ ἐνόησ̓ Αἴαντε δύω πολέμου ἀκορήτω ἑσταότας, Τεῦκρόν τε νέον κλισίηθεν ἰόντα ἐγγύθεν·

12.348-12.350

εἰ δέ σφιν καὶ κεῖθι πόνος καὶ νεῖκος ὄρωρεν, ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας, καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐῢ εἰδώς.

[Teucer]

δ̓ ἄλλον

ἄλλος (396) [Λ] 8.309-8.310

ἄλλον masculine accusative singular

8.429-8.430

τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω, ὅς κε τύχῃ·

8.429-8.430

τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω, ὅς κε τύχῃ·

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

[other, another]

ὀϊστὸν

ὀιστός (39) [Λ] 8.309-8.310

ὀϊστὸν masculine accusative singular

8.323-8.324

ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης ἐξείλετο πικρὸν ὀϊστόν, θῆκε δ̓ ἐπὶ νευρῇ·

11.478-11.480

11.581-11.584

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς τεύχἐ ἀπαινύμενον Ἀπισάονος, αὐτίκα τόξον ἕλκετ̓ ἐπ̓ Εὐρυπύλῳ, καί μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ δεξιόν·

ἀπὸ νευρῆφιν

νευρή (8) [Λ] 8.309-8.310

νευρῆφιν feminine dative plural

13.584-13.585

τὼ δ̓ ἄῤ ὁμαρτήδην ὃ μὲν ἔγχεϊ ὀξυόεντι ἵετ̓ ἀκοντίσσαι, ὃ δ̓ ἀπὸ νευρῆφιν ὀϊστῷ.

15.461-15.464

21.111-21.113

ἔσσεται ἢ ἠὼς ἢ δείλη ἢ μέσον ἦμαρ ὁππότε τις καὶ ἐμεῖο Ἄρῃ ἐκ θυμὸν ἕληται ἢ ὅ γε δουρὶ βαλὼν ἢ ἀπὸ νευρῆφιν ὀϊστῷ.

ἴαλλεν

ἰάλλω (6) [Λ] 8.309-8.310

ἴαλλεν 3rd person singular active imperfect indicative

9.91

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

9.221

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

15.18-15.20

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ̓ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον ἄρρηκτον;

[to send forth]

8.310Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.309-8.310

Ἕκτορος masculine genitive singular

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

8.324-8.328

τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐερύοντα παῤ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι, τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν·

[Hector]

ἀντικρύ, βαλέειν

βάλλω (314) [Λ] 8.309-8.310

βαλέειν active aorist infinitive

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

8.324-8.328

τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐερύοντα παῤ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι, τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν·

[to throw]

δέ ἑ ἵετο

ἵημι (106) [Λ] 8.309-8.310

ἵετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.312-8.313

ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν·

9.92-9.94

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

[to set a going, put in motion]

θυμός

θυμός (435) [Λ] 8.309-8.310

θυμός masculine nominative singular

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

[the soul]

. 8.311ἀλλ̓ ὅ γε καὶ τόθ̓ ἅμαρτε

ἁμαρτάνω (16) [Λ] 8.311

ἅμαρτε 3rd person singular active aorist indicative

9.499-9.501

καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσ̓ ἄνθρωποι λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.

10.372

ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δ̓ ἡμάρτανε φωτός·

11.232-11.235

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, Ἀτρεΐδης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ̓ ἔγχος, Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθε νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

[to miss, miss the mark]

· παρέσφηλεν γὰρ Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 8.311

Ἀπόλλων masculine nominative singular

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[Apollo]

· 8.312ἀλλ̓ Ἀρχεπτόλεμον θρασὺν

θρασύς (19) [Λ] 8.312-8.313

θρασὺν masculine accusative singular

10.26-10.28

11.552-11.554

11.571-11.574

τὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν σάκεϊ μεγάλῳ πάγεν ὄρμενα πρόσσω, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγύ, πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν, ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

[bold, spirited, courageous, confident]

Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.312-8.313

Ἕκτορος masculine genitive singular

8.316

Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·

8.324-8.328

8.337

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.

[Hector]

ἡνιοχῆα

ἡνιοχεύς (4) [Λ] 8.312-8.313

ἡνιοχῆα masculine accusative singular

16.734-16.739

ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον μάρμαρον ὀκριόεντα τόν οἱ περὶ χεὶρ ἐκάλυψεν, ἧκε δ̓ ἐρεισάμενος, οὐ δὲ δὴν χάζετο φωτός, οὐ δ̓ ἁλίωσε βέλος, βάλε δ̓ Ἕκτορος ἡνιοχῆα Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ.

19.400-19.403

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

5.505

ὑπὸ δ̓ ἔστρεφον ἡνιοχῆες.

[charioteer]

8.313ἱέμενον

ἵημι (106) [Λ] 8.312-8.313

ἱέμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

9.92-9.94

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

10.70-10.71

ὧδέ που ἄμμι Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.

[to set a going, put in motion]

πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 8.312-8.313

πόλεμον masculine accusative singular

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[battle, fight, war]

δὲ βάλε

βάλλω (314) [Λ] 8.312-8.313

βάλε 3rd person singular active aorist indicative

8.321-8.322

ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρί, βῆ δ̓ ἰθὺς Τεύκρου, βαλέειν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει.

8.324-8.328

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

[to throw]

στῆθος

στῆθος (138) [Λ] 8.312-8.313

στῆθος neuter accusative singular

8.324-8.328

8.461

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

9.8

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

[the breast]

παρὰ μαζόν

μαστός (14) [Λ] 8.312-8.313

μαζόν masculine accusative singular

11.107-11.109

11.320-11.321

ἦ καὶ Θυμβραῖον μὲν ἀφ̓ ἵππων ὦσε χαμᾶζε δουρὶ βαλὼν κατὰ μαζὸν ἀριστερόν·

15.575-15.577

ὃ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν, ἀλλ̓ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον νισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

[one of the breasts]

· 8.314ἤριπε

ἐρείπω (35) [Λ] 8.314-8.315

ἤριπε 3rd person singular active aorist indicative

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

11.354-11.356

11.742-11.743

τὸν μὲν ἐγὼ προσιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρί, ἤριπε δ̓ ἐν κονίῃσιν·

[throw]

δ̓ ἐξ ὀχέων

ὄχος (59) [Λ] 8.314-8.315

ὀχέων neuter genitive plural

8.389-8.391

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

[a carriage, shelter]

, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 8.314-8.315

ἵπποι masculine nominative plural

8.317-8.319

8.348-8.349

Ἕκτωρ δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους Γοργοῦς ὄμματ̓ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[a horse, mare]

8.315ὠκύποδες

ὠκύπους (8) [Λ] 8.314-8.315

ὠκύποδες masculine nominative plural

10.535

ἵππων μ̓ ὠκυπόδων ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει.

10.566-10.569

οἳ δ̓ ὅτε Τυδεΐδεω κλισίην εὔτυκτον ἵκοντο, ἵππους μὲν κατέδησαν ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι φάτνῃ ἐφ̓ ἱππείῃ, ὅθι περ Διομήδεος ἵπποι ἕστασαν ὠκύποδες μελιηδέα πυρὸν ἔδοντες·

12.50-12.52

οὐ δέ οἱ ἵπποι τόλμων ὠκύποδες, μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπ̓ ἄκρῳ χείλει ἐφεσταότες·

[swift-footed]

· τοῦ δ̓ αὖθι λύθη

λύω (85) [Λ] 8.315

λύθη 3rd person singular passive aorist indicative

8.433-8.435

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

[to loose]

ψυχή

ψυχή (33) [Λ] 8.315

ψυχή feminine nominative singular

9.321-9.322

οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

9.401-9.405

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

[breath, soul]

τε μένος

μένος (136) [Λ] 8.315

μένος neuter accusative singular

8.335

ἂψ δ̓ αὖτις Τρώεσσιν Ὀλύμπιος ἐν μένος ὦρσεν·

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

[might, force, strength, prowess, courage]

τε. 8.316Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.316

Ἕκτορα masculine accusative singular

8.324-8.328

8.337

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.

8.338-8.342

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

[Hector]

δ̓ αἰνὸν

αἰνός (55) [Λ] 8.316

αἰνὸν neuter nominative singular

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

[dread, dire, grim]

ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 8.316

ἄχος neuter nominative singular

9.9-9.12

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

10.145

τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.

[pain, distress]

πύκασε

πυκάζω (9) [Λ] 8.316

πύκασε 3rd person singular active aorist indicative

10.271

δὴ τότ̓ Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα.

14.289-14.291

17.82-17.83

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[to make close, cover]

φρένας

φρήν (178) [Λ] 8.316

φρένας masculine accusative plural

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.366-8.369

8.413

τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ;

[the midriff; heart, mind]

ἡνιόχοιο

ἡνίοχος (30) [Λ] 8.316

ἡνιόχοιο masculine genitive singular

11.47-11.50

11.158-11.161

11.273-11.274

ἐς δίφρον δ̓ ἀνόρουσε, καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλε νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

· 8.317τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε

ἐάω (92) [Λ] 8.317-8.319

εἴασε 3rd person singular active aorist indicative

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

8.414

οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

[to let, suffer, allow, permit]

καὶ ἀχνύμενός

ἀχεύω (58) [Λ] 8.317-8.319

ἀχνύμενός masculine nominative singular passive present participle

9.565-9.571

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

11.701-11.702

τοὺς δ̓ αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Αὐγείας κάσχεθε, τὸν δ̓ ἐλατῆῤ ἀφίει ἀκαχήμενον ἵππων.

[grieving, sorrowing, mourning]

περ ἑταίρου

ἑταῖρος (199) [Λ] 8.317-8.319

ἑταίρου masculine genitive singular

8.332-8.334

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

[a comrade, companion, mate]

, 8.318Κεβριόνην

Κεβριόνης (13) [Λ] 8.317-8.319

Κεβριόνην masculine accusative singular

11.521-11.522

Κεβριόνης δὲ Τρῶας ὀρινομένους ἐνόησεν Ἕκτορι παρβεβαώς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

12.91

καί σφιν Κεβριόνης τρίτος εἵπετο·

12.91-12.92

πὰρ δ̓ ἄῤ ὄχεσφιν ἄλλον Κεβριόναο χερείονα κάλλιπεν Ἕκτωρ.

[Cebriones]

δ̓ ἐκέλευσεν

κελεύω (101) [Λ] 8.317-8.319

ἐκέλευσεν 3rd person singular active aorist indicative

8.466

ἀλλ̓ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ̓, εἰ σὺ κελεύεις·

9.9-9.12

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[to urge]

ἀδελφεὸν

ἀδελφός (16) [Λ] 8.317-8.319

ἀδελφεὸν masculine accusative singular

10.32-10.33

βῆ δ̓ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων ἤνασσε, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ.

10.72

ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπεν ἀδελφεὸν εὖ ἐπιτείλας·

13.694-13.695

ἤτοι ὃ μὲν νόθος υἱὸς Ὀϊλῆος θείοιο ἔσκε Μέδων Αἴαντος ἀδελφεός·

[sons of the same mother]

ἐγγὺς ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 8.317-8.319

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

8.324-8.328

8.373

ἔσται μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.

8.401

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

[to be]

8.319ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 8.317-8.319

ἵππων masculine genitive plural

8.348-8.349

Ἕκτωρ δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους Γοργοῦς ὄμματ̓ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.

8.374-8.380

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

[a horse, mare]

ἡνί̓ ἑλεῖν

αἱρέω (276) [Λ] 8.317-8.319

ἑλεῖν active future infinitive

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

9.28

οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

[to take,(mid.) to choose]

· ὃ δ̓ ἄῤ οὐκ ἀπίθησεν

ἀπιθέω (30) [Λ] 8.319

ἀπίθησεν 3rd person singular active aorist indicative

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

10.129-10.130

οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐ δ̓ ἀπιθήσει Ἀργείων, ὅτε κέν τιν̓ ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

11.195-11.196

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

[he disobeyed]

ἀκούσας

ἀκούω (71) [Λ] 8.319

ἀκούσας masculine nominative singular active aorist participle

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

[to hear]

. 8.320αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 8.320-8.321

αὐτὸς masculine nominative singular

8.384-8.388

8.396

τῇ ῥα δἰ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἐκ δίφροιο

δίφρος (69) [Λ] 8.320-8.321

δίφροιο masculine genitive singular

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[the chariot(board); seat]

χαμαὶ θόρε

θρῴσκω (22) [Λ] 8.320-8.321

θόρε 3rd person singular active aorist indicative

10.526-10.529

11.70-11.71

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

13.588-13.592

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀπὸ πλατέος πτυόφιν μεγάλην κατ̓ ἀλωὴν θρῴσκωσιν κύαμοι μελανόχροες ἢ ἐρέβινθοι πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ καὶ λικμητῆρος ἐρωῇ, ὣς ἀπὸ θώρηκος Μενελάου κυδαλίμοιο πολλὸν ἀποπλαγχθεὶς ἑκὰς ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός.

[to leap, spring]

παμφανόωντος

παμφανόων (14) [Λ] 8.320-8.321

παμφανόωντος masculine genitive singular active present participle

8.433-8.435

τῇσιν δ̓ Ὧραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους, καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπ̓ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν, ἅρματα δ̓ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα·

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

13.260-13.262

δούρατα δ̓ αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήεις ἑσταότ̓ ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα Τρώϊα, τὰ κταμένων ἀποαίνυμαι·

[bright-shining, beaming]

8.321σμερδαλέα

σμερδαλέος (27) [Λ] 8.320-8.321

σμερδαλέα neuter accusative plural

12.463-12.465

λάμπε δὲ χαλκῷ σμερδαλέῳ, τὸν ἕεστο περὶ χροΐ, δοιὰ δὲ χερσὶ δοῦῤ ἔχεν·

13.191-13.192

ἀλλ̓ οὔ πῃ χροὸς εἴσατο, πᾶς δ̓ ἄρα χαλκῷ σμερδαλέῳ κεκάλυφθ̓·

13.497-13.499

περὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸς σμερδαλέον κονάβιζε τιτυσκομένων καθ̓ ὅμιλον ἀλλήλων·

[terrible to look on, fearful, aweful, direful]

ἰάχων

ἰάχω (31) [Λ] 8.320-8.321

ἰάχων masculine nominative singular active present participle

11.462-11.463

τρὶς μὲν ἔπειτ̓ ἤϋσεν ὅσον κεφαλὴ χάδε φωτός, τρὶς δ̓ ἄϊεν ἰάχοντος ἄρηι φίλος Μενέλαος.

13.822-13.823

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς Ἀχαιῶν θάρσυνος οἰωνῷ·

13.833-13.834

τοὶ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ, ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθεν.

[to cry, shout, shriek]

· ὃ δὲ χερμάδιον

χερμάδιον (14) [Λ] 8.321-8.322

χερμάδιον neuter accusative singular

11.264-11.266

αὐτὰρ ὃ τῶν ἄλλων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν ἔγχεΐ τ̓ ἄορί τε μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν, ὄφρά οἱ αἷμ̓ ἔτι θερμὸν ἀνήνοθεν ἐξ ὠτειλῆς.

11.540-11.542

αὐτὰρ ὃ τῶν ἄλλων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν ἔγχεΐ τ̓ ἄορί τε μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν, Αἴαντος δ̓ ἀλέεινε μάχην Τελαμωνιάδαο.

12.154-12.156

οἳ δ̓ ἄρα χερμαδίοισιν ἐϋδμήτων ἀπὸ πύργων βάλλον ἀμυνόμενοι σφῶν τ̓ αὐτῶν καὶ κλισιάων νηῶν τ̓ ὠκυπόρων·

[a large stone, a boulder]

λάβε

λαμβάνω (86) [Λ] 8.321-8.322

λάβε 3rd person singular active aorist indicative

8.370-8.372

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[to take, seize, receive]

χειρί

χείρ (386) [Λ] 8.321-8.322

χειρί feminine dative singular

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[the hand]

, 8.322βῆ

βαίνω (222) [Λ] 8.321-8.322

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

8.343-8.347

8.389-8.391

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[to walk, step]

δ̓ ἰθὺς Τεύκρου

Τεῦκρος (28) [Λ] 8.321-8.322

Τεύκρου masculine genitive singular

12.335-12.337

ἐς δ̓ ἐνόησ̓ Αἴαντε δύω πολέμου ἀκορήτω ἑσταότας, Τεῦκρόν τε νέον κλισίηθεν ἰόντα ἐγγύθεν·

12.348-12.350

12.361-12.363

εἰ δὲ καὶ ἐνθάδε περ πόλεμος καὶ νεῖκος ὄρωρεν, ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας, καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐῢ εἰδώς.

[Teucer]

, βαλέειν

βάλλω (314) [Λ] 8.321-8.322

βαλέειν active aorist infinitive

8.324-8.328

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

[to throw]

δέ ἑ θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 8.321-8.322

θυμὸς masculine nominative singular

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

9.8

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

[the soul]

ἀνώγει

ἄνωγα (68) [Λ] 8.321-8.322

ἀνώγει 3rd person singular active present indicative

9.100-9.102

9.218-9.220

9.577-9.580

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς, ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο, ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

[to command, order]

. 8.323ἤτοι ὃ μὲν φαρέτρης

φαρέτρα (5) [Λ] 8.323-8.324

φαρέτρης feminine genitive singular

10.260-10.262

Μηριόνης δ̓ Ὀδυσῆϊ δίδου βιὸν ἠδὲ φαρέτρην καὶ ξίφος, ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε ῥινοῦ ποιητήν·

15.442-15.444

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ ξυνέηκε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη, τόξον ἔχων ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην ἰοδόκον·

1.43-1.45

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, τόξ̓ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

[a quiver]

ἐξείλετο

ἐξαιρέω (17) [Λ] 8.323-8.324

ἐξείλετο 3rd person singular middle aorist indicative

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

[to take out of]

πικρὸν

πικρός (13) [Λ] 8.323-8.324

πικρὸν masculine accusative singular

11.269-11.272

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα δριμύ, τό τε προϊεῖσι μογοστόκοι Εἰλείθυιαι Ἥρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι, ὣς ὀξεῖ̓ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

11.844-11.848

ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ ὀξὺ βέλος περιπευκές, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας ἔσχ̓ ὀδύνας·

13.586-13.587

Πριαμίδης μὲν ἔπειτα κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ θώρηκος γύαλον, ἀπὸ δ̓ ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός.

[pointed, sharp, keen]

ὀϊστόν

ὀιστός (39) [Λ] 8.323-8.324

ὀϊστόν masculine accusative singular

11.478-11.480

11.581-11.584

11.662

βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ·

, 8.324θῆκε

τίθημι (194) [Λ] 8.323-8.324

θῆκε 3rd person singular active aorist indicative

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

[to set, put, place]

δ̓ ἐπὶ νευρῇ

νευρά (7) [Λ] 8.323-8.324

νευρῇ feminine dative singular

8.324-8.328

τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐερύοντα παῤ ὦμον, ὅθι κληῒς ἀποέργει αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι, τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα βάλεν λίθῳ ὀκριόεντι, ῥῆξε δέ οἱ νευρήν·

11.473-11.476

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτὸν Τρῶες ἕπονθ̓ ὡς εἴ τε δαφοινοὶ θῶες ὄρεσφιν ἀμφ̓ ἔλαφον κεραὸν βεβλημένον, ὅν τ̓ ἔβαλ̓ ἀνὴρ ἰῷ ἀπὸ νευρῆς·

11.663-11.664

τοῦτον δ̓ ἄλλον ἐγὼ νέον ἤγαγον ἐκ πολέμοιο ἰῷ ἀπὸ νευρῆς βεβλημένον.

[a sinew, bow string]

· τὸν δ̓ αὖ κορυθαίολος

κορυθαίολος (39) [Λ] 8.324-8.328

κορυθαίολος masculine nominative singular

8.374-8.380

11.314-11.315

δὴ γὰρ ἔλεγχος ἔσσεται εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ.

12.230

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[with glancing helm]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.324-8.328

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.337

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.

8.338-8.342

8.354-8.356

οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.

[Hector]

8.325αὐερύοντα

αὐερύω (4) [Λ] 8.324-8.328

αὐερύοντα masculine accusative singular active present participle

12.261-12.262

τὰς οἵ γ̓ αὐέρυον, ἔλποντο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν ῥήξειν·

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

2.421-2.424

[to draw back]

παῤ ὦμον

ὦμος (113) [Λ] 8.324-8.328

ὦμον masculine accusative singular

10.34-10.35

τὸν δ̓ εὗῤ ἀμφ̓ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ νηῒ πάρα πρύμνῃ·

10.148-10.149

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς ποικίλον ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ̓ αὐτούς.

10.177-10.178

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἀμφ̓ ὤμοισιν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

[shoulder(with the upper arm)]

, ὅθι κληῒς

κλείς (12) [Λ] 8.324-8.328

κληῒς feminine nominative singular

12.455-12.456

δοιοὶ δ̓ ἔντοσθεν ὀχῆες εἶχον ἐπημοιβοί, μία δὲ κληῒς ἐπαρήρει.

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

16.169-16.170

ἐν δὲ ἑκάστῃ πεντήκοντ̓ ἔσαν ἄνδρες ἐπὶ κληῗσιν ἑταῖροι·

[bar, bolt, key; collar bone; clausula]

ἀποέργει 8.326αὐχένα

αὐχήν (32) [Λ] 8.324-8.328

αὐχένα masculine accusative singular

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

11.38-11.40

αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτοῦ κυάνεος ἐλέλικτο δράκων, κεφαλαὶ δέ οἱ ἦσαν τρεῖς ἀμφιστρεφέες ἑνὸς αὐχένος ἐκπεφυυῖαι.

11.145-11.147

Ἱππόλοχος δ̓ ἀπόρουσε, τὸν αὖ χαμαὶ ἐξενάριξε χεῖρας ἀπὸ ξίφεϊ τμήξας ἀπό τ̓ αὐχένα κόψας, ὅλμον δ̓ ὣς ἔσσευε κυλίνδεσθαι δἰ ὁμίλου.

[the neck, throat]

τε στῆθός

στῆθος (138) [Λ] 8.324-8.328

στῆθός neuter accusative singular

8.461

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

9.8

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

[the breast]

τε, μάλιστα δὲ καίριόν

καίριος (3) [Λ] 8.324-8.328

καίριόν neuter nominative singular

4.185-4.187

8.80-8.84

[in time, at the right moment, vital, fatal]

ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 8.324-8.328

ἐστι 3rd person singular active present indicative

8.373

ἔσται μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.

8.401

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

[to be]

, 8.327τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτα

μέμαα (94) [Λ] 8.324-8.328

μεμαῶτα masculine accusative singular active perfect participle

8.413

πῇ μέματον;

9.356-9.361

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

βάλεν

βάλλω (314) [Λ] 8.324-8.328

βάλεν 3rd person singular active aorist indicative

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

[to throw]

λίθῳ

λίθος (15) [Λ] 8.324-8.328

λίθῳ masculine dative singular

12.287-12.289

ὣς τῶν ἀμφοτέρωσε λίθοι πωτῶντο θαμειαί, αἱ μὲν ἄῤ ἐς Τρῶας, αἱ δ̓ ἐκ Τρώων ἐς Ἀχαιούς, βαλλομένων·

12.459-12.462

πέσε δὲ λίθος εἴσω βριθοσύνῃ, μέγα δ̓ ἀμφὶ πύλαι μύκον, οὐ δ̓ ἄῤ ὀχῆες ἐσχεθέτην, σανίδες δὲ διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς·

16.212-16.214

ὡς δ̓ ὅτε τοῖχον ἀνὴρ ἀράρῃ πυκινοῖσι λίθοισι δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων, ὣς ἄραρον κόρυθές τε καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.

[a stone]

ὀκριόεντι

ὀκριόεις (4) [Λ] 8.324-8.328

ὀκριόεντι masculine dative singular

12.378-12.381

Αἴας δὲ πρῶτος Τελαμώνιος ἄνδρα κατέκτα Σαρπήδοντος ἑταῖρον Ἐπικλῆα μεγάθυμον μαρμάρῳ ὀκριόεντι βαλών, ὅ ῥα τείχεος ἐντὸς κεῖτο μέγας παῤ ἔπαλξιν ὑπέρτατος·

16.734-16.739

ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον μάρμαρον ὀκριόεντα τόν οἱ περὶ χεὶρ ἐκάλυψεν, ἧκε δ̓ ἐρεισάμενος, οὐ δὲ δὴν χάζετο φωτός, οὐ δ̓ ἁλίωσε βέλος, βάλε δ̓ Ἕκτορος ἡνιοχῆα Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ.

4.518-4.519

χερμαδίῳ γὰρ βλῆτο παρὰ σφυρὸν ὀκριόεντι κνήμην δεξιτερήν·

[having many points]

, 8.328ῥῆξε

ῥήγνυμι (48) [Λ] 8.324-8.328

ῥῆξε 3rd person singular active aorist indicative

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

11.537-11.538

ὃ δὲ ἵετο δῦναι ὅμιλον ἀνδρόμεον ῥῆξαί τε μετάλμενος·

[to break, break asunder]

δέ οἱ νευρήν

νευρά (7) [Λ] 8.324-8.328

νευρήν feminine accusative singular

11.473-11.476

11.663-11.664

τοῦτον δ̓ ἄλλον ἐγὼ νέον ἤγαγον ἐκ πολέμοιο ἰῷ ἀπὸ νευρῆς βεβλημένον.

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

[a sinew, bow string]

· νάρκησε δὲ χεὶρ

χείρ (386) [Λ] 8.328-8.329

χεὶρ feminine nominative singular

8.328-8.329

νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

8.343-8.347

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[the hand]

ἐπὶ καρπῷ

καρπός (15) [Λ] 8.328-8.329

καρπῷ masculine dative singular

17.601-17.602

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

18.567-18.568

παρθενικαὶ δὲ καὶ ἠΐθεοι ἀταλὰ φρονέοντες πλεκτοῖς ἐν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν.

18.593-18.594

ἔνθα μὲν ἠΐθεοι καὶ παρθένοι ἀλφεσίβοιαι ὀρχεῦντ̓ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχοντες.

[fruit]

, 8.329στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 8.328-8.329

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

9.13-9.15

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

[to make to stand]

δὲ γνὺξ ἐριπών

ἐρείπω (35) [Λ] 8.328-8.329

ἐριπών masculine nominative singular active aorist participle

11.354-11.356

11.742-11.743

τὸν μὲν ἐγὼ προσιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρί, ἤριπε δ̓ ἐν κονίῃσιν·

12.258-12.260

κρόσσας μὲν πύργων ἔρυον, καὶ ἔρειπον ἐπάλξεις, στήλας τε προβλῆτας ἐμόχλεον, ἃς ἄῤ Ἀχαιοὶ πρώτας ἐν γαίῃ θέσαν ἔμμεναι ἔχματα πύργων.

[throw]

, τόξον

τόξον (51) [Λ] 8.328-8.329

τόξον neuter nominative singular

9.559-9.564

10.333-10.336

10.458-10.459

τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν ἕλοντο καὶ λυκέην καὶ τόξα παλίντονα καὶ δόρυ μακρόν·

[a bow]

δέ οἱ ἔκπεσε

ἐκπίπτω (12) [Λ] 8.328-8.329

ἔκπεσε 3rd person singular active aorist indicative

11.179-11.180

πολλοὶ δὲ πρηνεῖς τε καὶ ὕπτιοι ἔκπεσον ἵππων Ἀτρεΐδεω ὑπὸ χερσί·

13.399-13.401

αὐτὰρ ὃ ἀσθμαίνων εὐεργέος ἔκπεσε δίφρου, ἵππους δ̓ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς ἐξέλασε Τρώων μετ̓ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.

15.421

δούπησεν δὲ πεσών, δαλὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

[to fall out of]

χειρός

χείρ (386) [Λ] 8.328-8.329

χειρός feminine genitive singular

8.343-8.347

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

[the hand]

. 8.330Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 8.330-8.331

Αἴας masculine nominative singular

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

[Ajax]

δ̓ οὐκ ἀμέλησε

ἀμελέω (4) [Λ] 8.330-8.331

ἀμέλησε 3rd person singular active aorist indicative

13.419-13.420

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ἀχνύμενός περ ἑοῦ ἀμέλησεν ἑταίρου, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

17.9-17.10

οὐ δ̓ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος·

17.697-17.699

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[to have no care for, be neglectful of]

κασιγνήτοιο

κασίγνητος (33) [Λ] 8.330-8.331

κασιγνήτοιο masculine genitive singular

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

9.632-9.633

καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·

11.248-11.250

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε Κόων ἀριδείκετος ἀνδρῶν πρεσβυγενὴς Ἀντηνορίδης, κρατερόν ῥά ἑ πένθος ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψε κασιγνήτοιο πεσόντος.

[a brother; adj of a brother; sibling]

πεσόντος

πίπτω (131) [Λ] 8.330-8.331

πεσόντος masculine genitive singular active aorist participle

8.374-8.380

8.485-8.486

ἐν δ̓ ἔπεσ̓ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[to fall, fall down]

, 8.331ἀλλὰ θέων

θέω (62) [Λ] 8.330-8.331

θέων masculine nominative singular active present participle

8.494-8.496

πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης, τῷ ὅ γ̓ ἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα·

10.53-10.54

ἀλλ̓ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον ῥίμφα θέων παρὰ νῆας·

10.62-10.63

αὖθι μένω μετὰ τοῖσι δεδεγμένος εἰς ὅ κεν ἔλθῃς, ἦε θέω μετὰ σ̓ αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω;

[to run]

περίβη

περιβαίνω (6) [Λ] 8.330-8.331

περίβη 3rd person singular active aorist indicative

13.419-13.420

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ἀχνύμενός περ ἑοῦ ἀμέλησεν ἑταίρου, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

14.424-14.426

πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ Σαρπηδών τ̓ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων.

17.79-17.81

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[to go round]

καί οἱ σάκος

σάκος (67) [Λ] 8.330-8.331

σάκος neuter accusative singular

10.148-10.149

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς ποικίλον ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ̓ αὐτούς.

10.257

καὶ σάκος·

11.485-11.486

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον, στῆ δὲ παρέξ·

[a shield]

ἀμφεκάλυψε

ἀμφικαλύπτω (11) [Λ] 8.330-8.331

ἀμφεκάλυψε 3rd person singular active aorist indicative

12.116-12.117

πρόσθεν γάρ μιν μοῖρα δυσώνυμος ἀμφεκάλυψεν ἔγχεϊ Ἰδομενῆος ἀγαυοῦ Δευκαλίδαο.

13.419-13.420

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ἀχνύμενός περ ἑοῦ ἀμέλησεν ἑταίρου, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

[to cover all round, enwrap, enfold]

. 8.332τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε

ὑποδύομαι (3) [Λ] 8.332-8.334

ὑποδύντε masculine nominative dual active aorist participle

13.421-13.423

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ, νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

17.717-17.718

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

δύω ἐρίηρες

ἐρίηρος (5) [Λ] 8.332-8.334

ἐρίηρες masculine nominative plural

13.421-13.423

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ, νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

16.363

ἀλλὰ καὶ ὧς ἀνέμιμνε, σάω δ̓ ἐρίηρας ἑταίρους.

23.6-23.9

Μυρμιδόνες ταχύπωλοι ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι μὴ δή πω ὑπ̓ ὄχεσφι λυώμεθα μώνυχας ἵππους, ἀλλ̓ αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἆσσον ἰόντες Πάτροκλον κλαίωμεν·

[fitting exactly]

ἑταῖροι

ἑταῖρος (199) [Λ] 8.332-8.334

ἑταῖροι masculine nominative plural

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

[a comrade, companion, mate]

8.333Μηκιστεὺς

Μηκιστεύς (5) [Λ] 8.332-8.334

Μηκιστεὺς masculine nominative singular

13.421-13.423

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ, νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

15.339-15.340

Μηκιστῆ δ̓ ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δὲ Πολίτης πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δ̓ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.

23.677-23.680

Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος, ὅς ποτε Θήβας δ̓ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο ἐς τάφον·

[Mecisteus]

Ἐχίοιο

Ἐχίος (4) [Λ] 8.332-8.334

Ἐχίοιο masculine genitive singular

13.421-13.423

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ, νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

15.339-15.340

Μηκιστῆ δ̓ ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δὲ Πολίτης πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δ̓ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.

16.415-16.418

αὐτὰρ ἔπειτ̓ Ἐρύμαντα καὶ Ἀμφοτερὸν καὶ Ἐπάλτην Τληπόλεμόν τε Δαμαστορίδην Ἐχίον τε Πύριν τε Ἰφέα τ̓ Εὔιππόν τε καὶ Ἀργεάδην Πολύμηλον πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

πάϊς

παῖς (168) [Λ] 8.332-8.334

πάϊς masculine nominative singular

8.374-8.380

8.415-8.417

8.517-8.519

κήρυκες δ̓ ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων·

[a child]

καὶ δῖος

δῖος (218) [Λ] 8.332-8.334

δῖος masculine nominative singular

9.80-9.84

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀλάστωρ

Ἀλάστωρ (4) [Λ] 8.332-8.334

Ἀλάστωρ masculine nominative singular

13.421-13.423

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ, νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

4.293-4.296

ἔνθ̓ ὅ γε Νέστοῤ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

5.677-5.678

ἔνθ̓ ὅ γε Κοίρανον εἷλεν Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Ἄλκανδρόν θ̓ Ἅλιόν τε Νοήμονά τε Πρύτανίν τε.

[Alastor]

8.334νῆας

ναῦς (586) [Λ] 8.332-8.334

νῆας feminine accusative plural

8.343-8.347

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

[a ship]

ἔπι γλαφυρὰς

γλαφυρός (43) [Λ] 8.332-8.334

γλαφυρὰς feminine accusative plural

8.529-8.531

9.423-9.426

10.388-10.389

ἦ σ̓ Ἕκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα νῆας ἔπι γλαφυράς;

[hollow, hollowed]

φερέτην

φέρω (186) [Λ] 8.332-8.334

φερέτην 3rd person dual active imperfect indicative

8.512-8.516

8.532-8.534

εἴσομαι εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

[to bear]

βαρέα

βαρύς (26) [Λ] 8.332-8.334

βαρέα neuter accusative plural

9.16

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

10.70-10.71

ὧδέ που ἄμμι Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.

[heavy]

στενάχοντα

στενάχω (27) [Λ] 8.332-8.334

στενάχοντα masculine accusative singular active present participle

9.16

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

13.421-13.423

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ, νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

13.538-13.539

οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα τειρόμενον·

[to sigh, groan, wail]

. 8.335ἂψ δ̓ αὖτις Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 8.335

Τρώεσσιν masculine dative plural

8.343-8.347

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

[Tros]

Ὀλύμπιος

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 8.335

Ὀλύμπιος masculine nominative singular

11.218-11.220

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν ἢ αὐτῶν Τρώων ἠὲ κλειτῶν ἐπικούρων.

12.272-12.276

μή τις ὀπίσσω τετράφθω ποτὶ νῆας ὁμοκλητῆρος ἀκούσας, ἀλλὰ πρόσω ἵεσθε καὶ ἀλλήλοισι κέλεσθε, αἴ κε Ζεὺς δώῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς νεῖκος ἀπωσαμένους δηΐους προτὶ ἄστυ δίεσθαι.

13.57-13.58

τώ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτ̓ ἀπὸ νηῶν ὠκυπόρων, εἰ καί μιν Ὀλύμπιος αὐτὸς ἐγείρει.

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

ἐν μένος

μένος (136) [Λ] 8.335

μένος neuter accusative singular

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

[might, force, strength, prowess, courage]

ὦρσεν

ὄρνυμι (172) [Λ] 8.335

ὦρσεν 3rd person singular active aorist indicative

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

8.473-8.476

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

[to stir, stir up]

· 8.336οἳ δ̓ ἰθὺς τάφροιο

τάφρος (37) [Λ] 8.336

τάφροιο feminine genitive singular

8.343-8.347

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

[a ditch, trench]

βαθείης

βαθύς (31) [Λ] 8.336

βαθείης feminine genitive singular

8.477-8.481

10.352-10.353

αἱ γάρ τε βοῶν προφερέστεραί εἰσιν ἑλκέμεναι νειοῖο βαθείης πηκτὸν ἄροτρον·

11.304-11.306

τοὺς ἄῤ ὅ γ̓ ἡγεμόνας Δαναῶν ἕλεν, αὐτὰρ ἔπειτα πληθύν, ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ ἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων·

[deep]

ὦσαν

ὠθέω (38) [Λ] 8.336

ὦσαν 3rd person plural active aorist indicative

11.143-11.144

ἦ, καὶ Πείσανδρον μὲν ἀφ̓ ἵππων ὦσε χαμᾶζε δουρὶ βαλὼν πρὸς στῆθος·

11.320-11.321

ἦ καὶ Θυμβραῖον μὲν ἀφ̓ ἵππων ὦσε χαμᾶζε δουρὶ βαλὼν κατὰ μαζὸν ἀριστερόν·

11.802-11.803

ῥεῖα δέ κ̓ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ ὤσαισθε προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

[to thrust, push, shove, force onwards]

Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.336

Ἀχαιούς masculine accusative plural

8.338-8.342

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

[Achaian]

· 8.337Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.337

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.338-8.342

8.354-8.356

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[Hector]

δ̓ ἐν πρώτοισι

πρότερος (96) [Λ] 8.337

πρώτοισι masculine dative plural

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

9.707-9.709

10.36

τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[before, earlier]

κίε

κίω (47) [Λ] 8.337

κίε 3rd person singular active imperfect indicative

9.502-9.504

καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ̓ ὀφθαλμώ, αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ̓ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

10.148-10.149

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς ποικίλον ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ̓ αὐτούς.

[to go]

σθένεϊ

σθένος (37) [Λ] 8.337

σθένεϊ neuter dative singular

8.463

εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν·

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.351-9.352

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο ἴσχειν·

[strength, might]

βλεμεαίνων

βλεμεαίνω (6) [Λ] 8.337

βλεμεαίνων masculine nominative singular active present participle

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

12.41-12.42

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἔν τε κύνεσσι καὶ ἀνδράσι θηρευτῇσι κάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων·

17.20-17.23

οὔ τ̓ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔ τε λέοντος οὔ τε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει, ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

[to look fiercely, glare around]

. 8.338ὡς δ̓ ὅτε τίς τε κύων

κύων (75) [Λ] 8.338-8.342

κύων masculine nominative singular

8.366-8.369

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

[a dog]

συὸς

ὗς (17) [Λ] 8.338-8.342

συὸς masculine genitive singular

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

[wild swine]

ἀγρίου

ἄγριος (19) [Λ] 8.338-8.342

ἀγρίου masculine genitive singular

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

9.538-9.540

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

[(living in the fields) wild, savage, harsh]

ἠὲ λέοντος

λέων (45) [Λ] 8.338-8.342

λέοντος masculine genitive singular

10.21-10.24

ὀρθωθεὶς δ̓ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

10.177-10.178

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἀμφ̓ ὤμοισιν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

10.296-10.298

οἳ δ̓ ἐπεὶ ἠρήσαντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο, βάν ῥ̓ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαιναν ἂμ φόνον, ἂν νέκυας, διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα.

[a lion]

8.339ἅπτηται

ἅπτω (24) [Λ] 8.338-8.342

ἅπτηται 3rd person singular medio-passive present subjunctive

10.376-10.377

τὼ δ̓ ἀσθμαίνοντε κιχήτην, χειρῶν δ̓ ἁψάσθην·

10.454-10.456

11.85

τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

[to fasten, bind fast; mid. touch]

κατόπισθε ποσὶν

πούς (192) [Λ] 8.338-8.342

ποσὶν masculine dative plural

8.389-8.391

ἐς δ̓ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

[a foot]

ταχέεσσι

ταχύς (91) [Λ] 8.338-8.342

ταχέεσσι masculine dative plural

8.399-8.400

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μη δ̓ ἔα ἄντην ἔρχεσθ̓·

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

9.240

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

[quick, swift, fleet]

διώκων

διώκω (27) [Λ] 8.338-8.342

διώκων masculine nominative singular active present participle

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

10.359

τοὶ δ̓ αἶψα διώκειν ὁρμήθησαν.

10.360-10.364

ὡς δ̓ ὅτε καρχαρόδοντε δύω κύνε εἰδότε θήρης ἢ κεμάδ̓ ἠὲ λαγωὸν ἐπείγετον ἐμμενὲς αἰεὶ χῶρον ἀν̓ ὑλήενθ̓, ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς, ὣς τὸν Τυδεΐδης ἠδ̓ ὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς λαοῦ ἀποτμήξαντε διώκετον ἐμμενὲς αἰεί.

[to pursue]

8.340ἰσχία

ἰσχίον (4) [Λ] 8.338-8.342

ἰσχία neuter accusative plural

11.338-11.339

ἤτοι Τυδέος υἱὸς Ἀγάστροφον οὔτασε δουρὶ Παιονίδην ἥρωα κατ̓ ἰσχίον·

20.166-20.173

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

5.305-5.306

τῷ βάλεν Αἰνείαο κατ̓ ἰσχίον ἔνθά τε μηρὸς ἰσχίῳ ἐνστρέφεται, κοτύλην δέ τέ μιν καλέουσι·

[the hip-joint]

τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν

ἑλίσσω (15) [Λ] 8.338-8.342

ἑλισσόμενόν masculine accusative singular medio-passive present participle

12.71-12.74

εἰ δέ χ̓ ὑποστρέψωσι, παλίωξις δὲ γένηται ἐκ νηῶν καὶ τάφρῳ ἐνιπλήξωμεν ὀρυκτῇ, οὐκέτ̓ ἔπειτ̓ ὀΐω οὐ δ̓ ἄγγελον ἀπονέεσθαι ἄψορρον προτὶ ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

12.408

κέκλετο δ̓ ἀντιθέοισιν ἑλιξάμενος Λυκίοισιν·

12.467-12.468

κέκλετο δὲ Τρώεσσιν ἑλιξάμενος καθ̓ ὅμιλον τεῖχος ὑπερβαίνειν·

[to turn round, to turn]

τε δοκεύει

δοκεύω (5) [Λ] 8.338-8.342

δοκεύει 3rd person singular active present indicative

13.545-13.547

Ἀντίλοχος δὲ Θόωνα μεταστρεφθέντα δοκεύσας οὔτασ̓ ἐπαΐξας, ἀπὸ δὲ φλέβα πᾶσαν ἔκερσεν, ἥ τ̓ ἀνὰ νῶτα θέουσα διαμπερὲς αὐχέν̓ ἱκάνει·

16.313-16.315

Φυλεΐδης δ̓ Ἄμφικλον ἐφορμηθέντα δοκεύσας ἔφθη ὀρεξάμενος πρυμνὸν σκέλος, ἔνθα πάχιστος μυὼν ἀνθρώπου πέλεται·

18.483-18.489

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

[to keep an eye upon, watch narrowly]

, 8.341ὣς Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.338-8.342

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.354-8.356

8.374-8.380

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

[Hector]

ὤπαζε

ὀπάζω (27) [Λ] 8.338-8.342

ὤπαζε 3rd person singular active imperfect indicative

9.480-9.483

10.237-10.239

11.492-11.497

ὡς δ̓ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι χειμάρρους κατ̓ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ̓ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας·

[to make to follow, send with]

κάρη

κάρα (59) [Λ] 8.338-8.342

κάρη neuter accusative singular

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

10.257-10.259

ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε ταυρείην, ἄφαλόν τε καὶ ἄλλοφον, ἥ τε καταῖτυξ κέκληται, ῥύεται δὲ κάρη θαλερῶν αἰζηῶν.

[the head]

κομόωντας

κομάω (29) [Λ] 8.338-8.342

κομόωντας masculine accusative plural active present participle

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

13.23-13.27

ἔνθ̓ ἐλθὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, βῆ δ̓ ἐλάαν ἐπὶ κύματ̓·

[to let the hair grow long; give oneself airs]

Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.338-8.342

Ἀχαιούς masculine accusative plural

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[Achaian]

, 8.342αἰὲν ἀποκτείνων

ἀποκτείνω (14) [Λ] 8.338-8.342

ἀποκτείνων masculine nominative singular active present participle

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

11.153-11.154

ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων αἰὲν ἀποκτείνων ἕπετ̓ Ἀργείοισι κελεύων.

11.177-11.178

ὣς τοὺς Ἀτρεΐδης ἔφεπε κρείων Ἀγαμέμνων αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον·

[to kill, slay]

τὸν ὀπίστατον· οἳ δὲ φέβοντο

φέβομαι (11) [Λ] 8.342

φέβοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

11.120-11.121

ὣς ἄρα τοῖς οὔ τις δύνατο χραισμῆσαι ὄλεθρον Τρώων, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ὑπ̓ Ἀργείοισι φέβοντο.

11.178

οἳ δ̓ ἐφέβοντο.

11.404-11.405

μέγα μὲν κακὸν αἴ κε φέβωμαι πληθὺν ταρβήσας·

[to be put to flight, flee affrighted]

. 8.343αὐτὰρ ἐπεὶ διά

ζεύς (11) [Λ] 8.343-8.347

διά masculine accusative singular

12.307-12.308

ὥς ῥα τότ̓ ἀντίθεον Σαρπηδόνα θυμὸς ἀνῆκε τεῖχος ἐπαΐξαι διά τε ῥήξασθαι ἐπάλξεις.

16.119-16.121

γνῶ δ̓ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τε ἔργα θεῶν, ὅ ῥα πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κεῖρε Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

19.252-19.255

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

τε σκόλοπας

σκόλοψ (8) [Λ] 8.343-8.347

σκόλοπας masculine accusative plural

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

12.54-12.57

κρημνοὶ γὰρ ἐπηρεφέες περὶ πᾶσαν ἕστασαν ἀμφοτέρωθεν, ὕπερθεν δὲ σκολόπεσσιν ὀξέσιν ἠρήρει, τοὺς ἵστασαν υἷες Ἀχαιῶν πυκνοὺς καὶ μεγάλους δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν.

12.63-12.66

σκόλοπες γὰρ ἐν αὐτῇ ὀξέες ἑστᾶσιν, ποτὶ δ̓ αὐτοὺς τεῖχος Ἀχαιῶν, ἔνθ̓ οὔ πως ἔστιν καταβήμεναι οὐ δὲ μάχεσθαι ἱππεῦσι·

[anything pointed]

καὶ τάφρον

τάφρος (37) [Λ] 8.343-8.347

τάφρον feminine accusative singular

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

[a ditch, trench]

ἔβησαν

βαίνω (222) [Λ] 8.343-8.347

ἔβησαν 3rd person plural active aorist indicative

8.389-8.391

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

[to walk, step]

8.344φεύγοντες

φεύγω (109) [Λ] 8.343-8.347

φεύγοντες masculine nominative plural active present participle

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[to flee, take flight, run away]

, πολλοὶ

πολύς (468) [Λ] 8.343-8.347

πολλοὶ masculine nominative plural

8.354-8.356

8.470-8.472

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[much, many]

δὲ δάμεν

δαμάζω (105) [Λ] 8.343-8.347

δάμεν 3rd person plural passive aorist indicative

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

9.158

δμηθήτω·

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

[to overpower, tame, conquer, subdue]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.343-8.347

Τρώων genitive plural

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

[Tros]

ὑπὸ χερσίν

χείρ (386) [Λ] 8.343-8.347

χερσίν feminine dative plural

8.343-8.347

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.370-8.372

νῦν δ̓ ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δ̓ ἐξήνυσε βουλάς, ἥ οἱ γούνατ̓ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[the hand]

, 8.345οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 8.343-8.347

νηυσὶν feminine dative plural

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.473-8.476

8.489-8.491

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι, ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

[a ship]

ἐρητύοντο

ἐρητύω (17) [Λ] 8.343-8.347

ἐρητύοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.634-9.636

καί ῥ̓ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλ̓ ἀποτίσας, τοῦ δέ τ̓ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ποινὴν δεξαμένῳ·

11.566-11.568

Αἴας δ̓ ἄλλοτε μὲν μνησάσκετο θούριδος ἀλκῆς αὖτις ὑποστρεφθείς, καὶ ἐρητύσασκε φάλαγγας Τρώων ἱπποδάμων·

[to keep back, restrain, check]

μένοντες

μένω (105) [Λ] 8.343-8.347

μένοντες masculine nominative plural active present participle

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

9.318

ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

, 8.346ἀλλήλοισί

ἀλλήλων (113) [Λ] 8.343-8.347

ἀλλήλοισί masculine dative plural

9.529-9.532

10.64-10.66

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιιν ἐρχομένω·

10.202

ἔνθα καθεζόμενοι ἔπἐ ἀλλήλοισι πίφαυσκον·

[of one another, to one another, one another]

τε κεκλόμενοι

κέλομαι (63) [Λ] 8.343-8.347

κεκλόμενοι masculine nominative plural middle aorist participle

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.515-9.518

10.418-10.420

ὅσσαι μὲν Τρώων πυρὸς ἐσχάραι, οἷσιν ἀνάγκη οἷ δ̓ ἐγρηγόρθασι φυλασσέμεναί τε κέλονται ἀλλήλοις·

[to urge on, exhort, command]

καὶ πᾶσι

πᾶς (546) [Λ] 8.343-8.347

πᾶσι masculine dative plural

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

[all, the whole]

θεοῖσι

θεός (400) [Λ] 8.343-8.347

θεοῖσι masculine dative plural

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

[god]

8.347χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 8.343-8.347

χεῖρας feminine accusative plural

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.370-8.372

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[the hand]

ἀνίσχοντες

ἀνέχω (42) [Λ] 8.343-8.347

ἀνίσχοντες masculine nominative plural active aorist participle

10.321-10.324

ἀλλ̓ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοὶ δ̓ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐ δ̓ ἀπὸ δόξης·

10.460-10.461

καὶ τά γ̓ Ἀθηναίῃ ληΐτιδι δῖος Ὀδυσσεὺς ὑψόσ̓ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

11.592-11.594

οἳ δὲ παῤ αὐτὸν πλησίοι ἔστησαν σάκἐ ὤμοισι κλίναντες δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

[to hold up;(mid.) endure, put up with]

μεγάλ̓

μέγας (460) [Λ] 8.343-8.347

μεγάλ̓ neuter accusative plural

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

8.389-8.391

8.393-8.395

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι, τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ̓ ἐπιθεῖναι.

[big, great]

εὐχετόωντο

εὐχετάομαι (8) [Λ] 8.343-8.347

εὐχετόωντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

11.759-11.761

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἂψ ἀπὸ Βουπρασίοιο Πύλονδ̓ ἔχον ὠκέας ἵππους, πάντες δ̓ εὐχετόωντο θεῶν Διὶ Νέστορί τ̓ ἀνδρῶν.

12.390-12.391

ἂψ δ̓ ἀπὸ τείχεος ἆλτο λαθών, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν βλήμενον ἀθρήσειε καὶ εὐχετόῳτ̓ ἐπέεσσι.

15.367-15.369

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[to pray]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 8.343-8.347

ἕκαστος masculine nominative singular

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

[every, every one, each, each one]

· 8.348Ἕκτωρ

ἕκτωρ (8) [Λ] 8.348-8.349

Ἕκτωρ masculine nominative singular

17.125-17.127

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα, ἕλχ̓ ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ, τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

24.499-24.501

ὃς δέ μοι οἶος ἔην, εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς, τὸν σὺ πρῴην κτεῖνας ἀμυνόμενον περὶ πάτρης Ἕκτορα·

6.102

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ οὔ τι κασιγνήτῳ ἀπίθησεν.

δ̓ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας

καλλίθριξ (9) [Λ] 8.348-8.349

καλλίτριχας masculine accusative plural

10.488-10.493

ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς τὸν δ̓ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε, τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι ῥεῖα διέλθοιεν μη δὲ τρομεοίατο θυμῷ νεκροῖς ἀμβαίνοντες·

11.280-11.281

ὣς ἔφαθ̓, ἡνίοχος δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

11.531-11.532

ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους μάστιγι λιγυρῇ·

[with beautiful manes]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.348-8.349

ἵππους masculine accusative plural

8.374-8.380

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

8.392

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ̓ ἄῤ ἵππους·

[a horse, mare]

8.349Γοργοῦς ὄμματ̓

ὄμμα (9) [Λ] 8.348-8.349

ὄμματ̓ neuter accusative plural

10.91-10.92

πλάζομαι ὧδ̓ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπ̓ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος ἱζάνει, ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδἐ Ἀχαιῶν.

11.613-11.614

ἤτοι μὲν τά γ̓ ὄπισθε Μαχάονι πάντα ἔοικε τῷ Ἀσκληπιάδῃ, ἀτὰρ οὐκ ἴδον ὄμματα φωτός·

23.65-23.67

ἦλθε δ̓ ἐπὶ ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο πάντ̓ αὐτῷ μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ̓ ἐϊκυῖα καὶ φωνήν, καὶ τοῖα περὶ χροῒ εἵματα ἕστο·

[the eye]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 8.348-8.349

ἔχων masculine nominative singular active present participle

8.393-8.395

8.396

τῇ ῥα δἰ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.

8.493-8.494

ἐν δ̓ ἄρα χειρὶ ἔγχος ἔχ̓ ἑνδεκάπηχυ·

[to have]

ἠδὲ βροτολοιγοῦ

βροτολοιγός (12) [Λ] 8.348-8.349

βροτολοιγοῦ masculine genitive singular

11.292-11.295

ὡς δ̓ ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας ἀργιόδοντας σεύῃ ἐπ̓ ἀγροτέρῳ συῒ καπρίῳ ἠὲ λέοντι, ὣς ἐπ̓ Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμους Ἕκτωρ Πριαμίδης βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ.

12.125-12.130

ἔφαντο γὰρ οὐκ ἔτ̓ Ἀχαιοὺς σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι νήπιοι, ἐν δὲ πύλῃσι δύ̓ ἀνέρας εὗρον ἀρίστους υἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων, τὸν μὲν Πειριθόου υἷα κρατερὸν Πολυποίτην, τὸν δὲ Λεοντῆα βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

13.298-13.300

οἷος δὲ βροτολοιγὸς Ἄρης πόλεμον δὲ μέτεισι, τῷ δὲ Φόβος φίλος υἱὸς ἅμα κρατερὸς καὶ ἀταρβὴς ἕσπετο, ὅς τ̓ ἐφόβησε ταλάφρονά περ πολεμιστήν·

[plague of man, bane of men]

Ἄρηος

Ἄρης (150) [Λ] 8.348-8.349

Ἄρηος masculine genitive singular

8.512-8.516

8.529-8.531

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

[Ares]

. 8.350τοὺς δὲ ἰδοῦσ̓

εἶδον (237) [Λ] 8.350-8.351

ἰδοῦσ̓ feminine nominative singular active aorist participle

8.374-8.380

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

[to see]

ἐλέησε

ἐλεέω (27) [Λ] 8.350-8.351

ἐλέησε 3rd person singular active aorist indicative

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

[to have pity on, shew mercy upon]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 8.350-8.351

θεὰ feminine nominative singular

8.357

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

[a goddess]

λευκώλενος

λευκώλενος (28) [Λ] 8.350-8.351

λευκώλενος feminine nominative singular

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

14.277-14.279

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὄμνυε δ̓ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ̓ ὀνόμηνεν ἅπαντας τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

[white-armed]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.350-8.351

Ἥρη feminine nominative singular

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

8.392

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ̓ ἄῤ ἵππους·

[Hera]

, 8.351αἶψα δ̓ Ἀθηναίην

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.350-8.351

Ἀθηναίην feminine accusative singular

8.357

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

8.384-8.388

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[Athena]

ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 8.350-8.351

ἔπεα neuter accusative plural

8.494-8.496

9.16

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

[a word]

πτερόεντα

πτερόεις (67) [Λ] 8.350-8.351

πτερόεντα neuter accusative plural

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

11.814-11.815

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός, καί ῥ̓ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[feathered, winged]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 8.350-8.351

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

8.461

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 8.352ὢ πόποι αἰγιόχοιο

αἰγίοχος (37) [Λ] 8.352-8.353

αἰγιόχοιο masculine genitive singular

8.374-8.380

8.384-8.388

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

[Aegis-bearing]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.352-8.353

Διὸς masculine genitive singular

8.364-8.365

ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε πρὸς οὐρανόν, αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπ̓ οὐρανόθεν προΐαλλεν.

8.374-8.380

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[Zeus]

τέκος

τέκος (42) [Λ] 8.352-8.353

τέκος neuter vocative singular

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

9.434-9.438

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[the young]

οὐκέτι νῶϊ 8.353ὀλλυμένων

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.352-8.353

ὀλλυμένων masculine genitive plural medio-passive present participle

8.354-8.356

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

[to destroy, make an end of]

Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 8.352-8.353

Δαναῶν masculine genitive plural

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

[the Danaans]

κεκαδησόμεθ̓

κήδω (29) [Λ] 8.352-8.353

κεκαδησόμεθ̓ 1st person plural medio-passive future perfect indicative

9.341-9.343

ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.

9.615

καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κ̓ ἐμὲ κήδῃ·

9.615

καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κ̓ ἐμὲ κήδῃ·

[to trouble, distress, vex; mid. care for]

ὑστάτιόν περ; 8.354οἵ κεν δὴ κακὸν

κακός (180) [Λ] 8.354-8.356

κακὸν masculine accusative singular

8.354-8.356

8.458

πλησίαι αἵ γ̓ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

[bad]

οἶτον

οἶτος (6) [Λ] 8.354-8.356

οἶτον masculine accusative singular

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

9.559-9.564

24.388

ὥς μοι καλὰ τὸν οἶτον ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες.

[fate, doom]

ἀναπλήσαντες

ἀναπίμπλημι (6) [Λ] 8.354-8.356

ἀναπλήσαντες masculine nominative plural active aorist participle

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

11.262-11.263

ἔνθ̓ Ἀντήνορος υἷες ὑπ̓ Ἀτρεΐδῃ βασιλῆϊ πότμον ἀναπλήσαντες ἔδυν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

15.132-15.134

ἦ ἐθέλεις αὐτὸς μὲν ἀναπλήσας κακὰ πολλὰ ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ, αὐτὰρ τοῖς ἄλλοισι κακὸν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι;

[to fill up; to contaminate, infect]

ὄλωνται

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.354-8.356

ὄλωνται 3rd person plural middle aorist subjunctive

8.358-8.359

καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ̓ ὀλέσειε χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

[to destroy, make an end of]

8.355ἀνδρὸς

ἀνήρ (590) [Λ] 8.354-8.356

ἀνδρὸς masculine genitive singular

8.389-8.391

9.9-9.12

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

[a man]

ἑνὸς

εἷς (19) [Λ] 8.354-8.356

ἑνὸς masculine genitive singular

11.38-11.40

11.101-11.103

11.122-11.127

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα οὐκ εἴασχ̓ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ, τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ̓ ἔχον ὠκέας ἵππους·

[one]

ῥιπῇ

ῥιπή (6) [Λ] 8.354-8.356

ῥιπῇ feminine dative singular

12.459-12.462

πέσε δὲ λίθος εἴσω βριθοσύνῃ, μέγα δ̓ ἀμφὶ πύλαι μύκον, οὐ δ̓ ἄῤ ὀχῆες ἐσχεθέτην, σανίδες δὲ διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς·

15.170-15.173

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

16.589-16.592

ὅσση δ̓ αἰγανέης ῥιπὴ ταναοῖο τέτυκται, ἥν ῥά τ̓ ἀνὴρ ἀφέῃ πειρώμενος ἢ ἐν ἀέθλῳ ἠὲ καὶ ἐν πολέμῳ δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων, τόσσον ἐχώρησαν Τρῶες, ὤσαντο δ̓ Ἀχαιοί.

[the swing]

, ὃ δὲ μαίνεται

μαίνομαι (19) [Λ] 8.354-8.356

μαίνεται 3rd person singular medio-passive present indicative

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.413

τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ;

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

[to rage, be furious]

οὐκέτ̓ ἀνεκτῶς 8.356Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.354-8.356

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.374-8.380

8.473-8.476

8.489-8.491

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι, ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

[Hector]

Πριαμίδης

Πριαμίδης (33) [Λ] 8.354-8.356

Πριαμίδης masculine nominative singular

11.292-11.295

11.299-11.300

ἔνθα τίνα πρῶτον, τίνα δ̓ ὕστατον ἐξενάριξεν Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν;

11.489-11.491

Αἴας δὲ Τρώεσσιν ἐπάλμενος εἷλε Δόρυκλον Πριαμίδην νόθον υἱόν, ἔπειτα δὲ Πάνδοκον οὖτα, οὖτα δὲ Λύσανδρον καὶ Πύρασον ἠδὲ Πυλάρτην.

[son of Priam]

, καὶ δὴ κακὰ

κακός (180) [Λ] 8.354-8.356

κακὰ neuter accusative plural

8.458

πλησίαι αἵ γ̓ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

[bad]

πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 8.354-8.356

πολλὰ neuter accusative plural

8.470-8.472

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[much, many]

ἔοργε

ἔρδω (23) [Λ] 8.354-8.356

ἔοργε 3rd person singular active perfect indicative

9.320

κάτθαν̓ ὁμῶς ὅ τ̓ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

10.503-10.506

αὐτὰρ ὃ μερμήριζε μένων ὅ τι κύντατον ἕρδοι, ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών, ὅθι ποικίλα τεύχἐ ἔκειτο, ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψόσ̓ ἀείρας, ἦ ἔτι τῶν πλεόνων Θρῃκῶν ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

[to do]

. 8.357τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ

θεά (104) [Λ] 8.357

θεὰ feminine nominative singular

8.381

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

[a goddess]

γλαυκῶπις

γλαυκῶπις (29) [Λ] 8.357

γλαυκῶπις feminine nominative singular

10.482-10.483

ὣς φάτο, τῷ δ̓ ἔμπνευσε μένος γλαυκῶπις Ἀθήνη, κτεῖνε δ̓ ἐπιστροφάδην·

10.552-10.553

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς κούρη τ̓ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

17.567-17.568

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

[with gleaming eyes, brighteyed]

Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.357

Ἀθήνη feminine nominative singular

8.384-8.388

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

[Athena]

· 8.358καὶ λίην οὗτός

οὗτος (164) [Λ] 8.358-8.359

οὗτός masculine nominative singular

8.512-8.516

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.68

κούροισιν μὲν ταῦτ̓ ἐπιτέλλομαι·

[this; that]

γε μένος

μένος (136) [Λ] 8.358-8.359

μένος neuter accusative singular

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

[might, force, strength, prowess, courage]

θυμόν

θυμός (435) [Λ] 8.358-8.359

θυμόν masculine accusative singular

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

9.8

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

9.42-9.43

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι ἔρχεο·

[the soul]

τ̓ ὀλέσειε

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.358-8.359

ὀλέσειε 3rd person singular active aorist optative

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

[to destroy, make an end of]

8.359χερσὶν

χείρ (386) [Λ] 8.358-8.359

χερσὶν feminine dative plural

8.370-8.372

8.384-8.388

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

[the hand]

ὑπ̓ Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 8.358-8.359

Ἀργείων masculine genitive plural

8.414

οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

8.470-8.472

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

[of/from Argos, Argive]

φθίμενος

φθίω (15) [Λ] 8.358-8.359

φθίμενος masculine nominative singular middle aorist participle

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

11.819-11.821

ἀλλ̓ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ διοτρεφὲς Εὐρύπυλ̓ ἥρως, ἤ ῥ̓ ἔτι που σχήσουσι πελώριον Ἕκτοῤ Ἀχαιοί, ἦ ἤδη φθίσονται ὑπ̓ αὐτοῦ δουρὶ δαμέντες;

13.666-13.668

πολλάκι γάρ οἱ ἔειπε γέρων ἀγαθὸς Πολύϊδος νούσῳ ὑπ̓ ἀργαλέῃ φθίσθαι οἷς ἐν μεγάροισιν, ἢ μετ̓ Ἀχαιῶν νηυσὶν ὑπὸ Τρώεσσι δαμῆναι·

[to decay, wane, dwindle]

ἐν πατρίδι

πατρίς (31) [Λ] 8.358-8.359

πατρίδι feminine dative singular

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

[fatherland, homeland; of one’s father]

γαίῃ

γαῖα (125) [Λ] 8.358-8.359

γαίῃ feminine dative singular

8.477-8.481

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[a land, country]

· 8.360ἀλλὰ πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 8.360-8.361

πατὴρ masculine nominative singular

8.384-8.388

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

[a father]

οὑμὸς

ἐμός (153) [Λ] 8.360-8.361

οὑμὸς masculine nominative singular

8.360-8.361

ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

[mine]

φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 8.360-8.361

φρεσὶ feminine dative plural

8.366-8.369

8.413

τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ;

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

[the midriff; heart, mind]

μαίνεται

μαίνομαι (19) [Λ] 8.360-8.361

μαίνεται 3rd person singular medio-passive present indicative

8.413

τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ;

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

15.128

μαινόμενε φρένας ἠλὲ διέφθορας·

[to rage, be furious]

οὐκ ἀγαθῇσι

ἀγαθός (86) [Λ] 8.360-8.361

ἀγαθῇσι feminine dative plural

9.31

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

9.100-9.102

9.341-9.343

ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.

[good]

8.361σχέτλιος

σχέτλιος (13) [Λ] 8.360-8.361

σχέτλιος masculine nominative singular

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

10.164

σχέτλιός ἐσσι γεραιέ·

[unwearying]

, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν

ἐμός (153) [Λ] 8.360-8.361

ἐμῶν neuter genitive plural

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

[mine]

μενέων

μένος (136) [Λ] 8.360-8.361

μενέων neuter genitive plural

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

9.677-9.679

9.706

τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή·

[might, force, strength, prowess, courage]

ἀπερωεύς· 8.362οὐ δέ τι τῶν μέμνηται

μιμνήσκω (61) [Λ] 8.362-8.363

μέμνηται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

9.646-9.648

10.509-10.511

νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς, μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος.

[to remind]

, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 8.362-8.363

υἱὸν masculine accusative singular

9.30

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[a son]

8.363τειρόμενον

τείρω (34) [Λ] 8.362-8.363

τειρόμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

9.300-9.303

11.282-11.283

ἄφρεον δὲ στήθεα, ῥαίνοντο δὲ νέρθε κονίῃ τειρόμενον βασιλῆα μάχης ἀπάνευθε φέροντες.

[to rub hard]

σώεσκον ὑπ̓ Εὐρυσθῆος

Εὐρυσθεύς (4) [Λ] 8.362-8.363

Εὐρυσθῆος masculine genitive singular

15.636-15.640

ὣς τότ̓ Ἀχαιοὶ θεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφ̓ Ἕκτορι καὶ Διὶ πατρὶ πάντες, ὃ δ̓ οἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην, Κοπρῆος φίλον υἱόν, ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτος ἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ.

19.122-19.124

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

19.132-19.133

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

[Eurystheus]

ἀέθλων

ἆθλος (8) [Λ] 8.362-8.363

ἀέθλων masculine genitive plural

16.589-16.592

ὅσση δ̓ αἰγανέης ῥιπὴ ταναοῖο τέτυκται, ἥν ῥά τ̓ ἀνὴρ ἀφέῃ πειρώμενος ἢ ἐν ἀέθλῳ ἠὲ καὶ ἐν πολέμῳ δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων, τόσσον ἐχώρησαν Τρῶες, ὤσαντο δ̓ Ἀχαιοί.

19.132-19.133

τὴν αἰεὶ στενάχεσχ̓ ὅθ̓ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπ̓ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.

23.646

ἀλλ̓ ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε.

[a contest for a prize]

. 8.364ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε

κλαίω (37) [Λ] 8.364-8.365

κλαίεσκε 3rd person singular active imperfect indicative

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

11.136-11.137

ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην βασιλῆα μειλιχίοις ἐπέεσσιν·

17.426-17.428

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

[to weep, lament, wail]

πρὸς οὐρανόν

οὐρανός (55) [Λ] 8.364-8.365

οὐρανόν masculine accusative singular

8.393-8.395

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[heaven]

, αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 8.364-8.365

Ζεὺς masculine nominative singular

8.374-8.380

8.384-8.388

αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ̓ οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ̓ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν, ἣ δὲ χιτῶν̓ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[Zeus]

8.365τῷ ἐπαλεξήσουσαν

ἐπαλέξω (2) [Λ] 8.364-8.365

ἐπαλεξήσουσαν feminine accusative singular active future participle

11.428-11.433

τῷ δ̓ ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν ὦ Ὀδυσεῦ πολύαινε δόλων ἆτ̓ ἠδὲ πόνοιο σήμερον ἢ δοιοῖσιν ἐπεύξεαι Ἱππασίδῃσι τοιώδ̓ ἄνδρε κατακτείνας καὶ τεύχἐ ἀπούρας, ἤ κεν ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς.

[to defend, aid, help]

ἀπ̓ οὐρανόθεν προΐαλλεν. 8.366εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδἐ

οἶδα (132) [Λ] 8.366-8.369

ᾔδἐ 1st person singular active pluperfect indicative

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

8.463

εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν·

[to know]

ἐνὶ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 8.366-8.369

φρεσὶ feminine dative plural

8.413

τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ;

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

8.558-8.559

οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

[the midriff; heart, mind]

πευκαλίμῃσιν

πευκάλιμος (4) [Λ] 8.366-8.369

πευκαλίμῃσιν feminine dative plural

14.161-14.165

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν, εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ, τῷ δ̓ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

20.33-20.35

Ἥρη μὲν μετ̓ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ̓ ἐριούνης Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

[in wise, prudent, sagacious]

8.367εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο

Ἀΐδης (12) [Λ] 8.366-8.369

Ἀΐδαο masculine genitive singular

8.366-8.369

9.158-9.159

Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ̓ ἀδάμαστος, τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

πυλάρταο προὔπεμψεν 8.368ἐξ Ἐρέβευς

Ἔρεβος (3) [Λ] 8.366-8.369

Ἐρέβευς neuter genitive singular

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

16.326-16.329

ὣς τὼ μὲν δοιοῖσι κασιγνήτοισι δαμέντε βήτην εἰς Ἔρεβος Σαρπηδόνος ἐσθλοὶ ἑταῖροι υἷες ἀκοντισταὶ Ἀμισωδάρου, ὅς ῥα Χίμαιραν θρέψεν ἀμαιμακέτην πολέσιν κακὸν ἀνθρώποισιν.

[Erebos]

ἄξοντα

ἄγω (175) [Λ] 8.366-8.369

ἄξοντα masculine accusative singular active future participle

8.415-8.417

8.489-8.491

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[to lead]

κύνα

κύων (75) [Λ] 8.366-8.369

κύνα masculine accusative singular

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

8.526-8.528

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

[a dog]

στυγεροῦ

στυγερός (17) [Λ] 8.366-8.369

στυγεροῦ masculine genitive singular

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

13.669-13.670

τώ ῥ̓ ἅμα τ̓ ἀργαλέην θωὴν ἀλέεινεν Ἀχαιῶν νοῦσόν τε στυγερήν, ἵνα μὴ πάθοι ἄλγεα θυμῷ.

13.671-13.672

ὦκα δὲ θυμὸς ᾤχετ̓ ἀπὸ μελέων, στυγερὸς δ̓ ἄρα μιν σκότος εἷλεν.

[hated, abominated, loathed]

Ἀΐδαο

Ἀΐδης (12) [Λ] 8.366-8.369

Ἀΐδαο masculine genitive singular

9.158-9.159

Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ̓ ἀδάμαστος, τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

, 8.369οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε

ὑπεκφεύγω (7) [Λ] 8.366-8.369

ὑπεξέφυγε 3rd person singular active aorist indicative

16.686-16.687

εἰ δὲ ἔπος Πηληϊάδαο φύλαξεν ἦ τ̓ ἂν ὑπέκφυγε κῆρα κακὴν μέλανος θανάτοιο.

20.191

ἔνθεν δ̓ ἐς Λυρνησσὸν ὑπέκφυγες·

22.202-22.204

πῶς δέ κεν Ἕκτωρ κῆρας ὑπεξέφυγεν θανάτοιο, εἰ μή οἱ πύματόν τε καὶ ὕστατον ἤντετ̓ Ἀπόλλων ἐγγύθεν, ὅς οἱ ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα;

[to flee away]

Στυγὸς

Στύξ (4) [Λ] 8.366-8.369

Στυγὸς feminine genitive singular

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

2.755

ὅρκου γὰρ δεινοῦ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ.

[the Styx]

ὕδατος

ὕδωρ (43) [Λ] 8.366-8.369

ὕδατος neuter genitive singular

9.13-9.15

ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

[water]

αἰπὰ

αἰπός (3) [Λ] 8.366-8.369

αἰπὰ neuter accusative plural

13.620-13.625

λείψετέ θην οὕτω γε νέας Δαναῶν ταχυπώλων Τρῶες ὑπερφίαλοι δεινῆς ἀκόρητοι ἀϋτῆς, ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς ἣν ἐμὲ λωβήσασθε κακαὶ κύνες, οὐ δέ τι θυμῷ Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν ξεινίου, ὅς τέ ποτ̓ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν·

21.7-21.10

ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην, ἐν δ̓ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ̓ αἰπὰ ῥέεθρα, ὄχθαι δ̓ ἀμφὶ περὶ μεγάλ̓ ἴαχον·

[high, lofty]

ῥέεθρα

ῥεῖθρον (19) [Λ] 8.366-8.369

ῥέεθρα neuter accusative plural

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

17.746-17.751

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

21.7-21.10

ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην, ἐν δ̓ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ̓ αἰπὰ ῥέεθρα, ὄχθαι δ̓ ἀμφὶ περὶ μεγάλ̓ ἴαχον·

[that which flows, a river, stream]

. 8.370νῦν δ̓ ἐμὲ μὲν στυγέει

στυγέω (7) [Λ] 8.370-8.372

στυγέει 3rd person singular active present indicative

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

15.166-15.167

τοῦ δ̓ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

15.182-15.183

σὸν δ̓ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσόν οἱ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

[to hate, abominate, abhor]

, Θέτιδος

Θέτις (40) [Λ] 8.370-8.372

Θέτιδος feminine genitive singular

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

15.596-15.599

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δ̓ ἐξαίσιον ἀρὴν πᾶσαν ἐπικρήνειε·

[Thetis]

δ̓ ἐξήνυσε

ἐξανύω (3) [Λ] 8.370-8.372

ἐξήνυσε 3rd person singular active aorist indicative

11.365-11.366

ἦ θήν σ̓ ἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας, εἴ πού τις καὶ ἔμοιγε θεῶν ἐπιτάρροθός ἐστι.

20.452-20.453

ἦ θήν σ̓ ἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας, εἴ πού τις καὶ ἔμοιγε θεῶν ἐπιτάρροθός ἐστι.

[to accomplish, fulfil, make effectual]

βουλάς

βουλή (52) [Λ] 8.370-8.372

βουλάς feminine accusative plural

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

[will, determination; council, senate]

, 8.371ἥ οἱ γούνατ̓

γόνυ (77) [Λ] 8.370-8.372

γούνατ̓ neuter accusative plural

9.451-9.452

ἣ δ̓ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο γούνων παλλακίδι προμιγῆναι, ἵν̓ ἐχθήρειε γέροντα.

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[the knee]

ἔκυσσε

κυνέω (3) [Λ] 8.370-8.372

ἔκυσσε 3rd person singular active aorist indicative

24.477-24.479

τοὺς δ̓ ἔλαθ̓ εἰσελθὼν Πρίαμος μέγας, ἄγχι δ̓ ἄρα στὰς χερσὶν Ἀχιλλῆος λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖρας δεινὰς ἀνδροφόνους, αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας.

6.474-6.475

αὐτὰρ ὅ γ̓ ὃν φίλον υἱὸν ἐπεὶ κύσε πῆλέ τε χερσὶν εἶπε δ̓ ἐπευξάμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσι·

[to kiss]

καὶ ἔλλαβε

λαμβάνω (86) [Λ] 8.370-8.372

ἔλλαβε 3rd person singular active aorist indicative

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

9.323-9.327

10.328

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν·

[to take, seize, receive]

χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 8.370-8.372

χειρὶ feminine dative singular

8.384-8.388

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

8.493-8.494

ἐν δ̓ ἄρα χειρὶ ἔγχος ἔχ̓ ἑνδεκάπηχυ·

[the hand]

γενείου

γένειον (4) [Λ] 8.370-8.372

γενείου neuter genitive singular

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

22.74-22.76

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον αἰδῶ τ̓ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος, τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν.

24.513-24.517

αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς, καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθ̓ ἵμερος ἠδ̓ ἀπὸ γυίων, αὐτίκ̓ ἀπὸ θρόνου ὦρτο, γέροντα δὲ χειρὸς ἀνίστη οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[the part covered by the beard, the chin]

, 8.372λισσομένη

λίσσομαι (46) [Λ] 8.370-8.372

λισσομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

9.451-9.452

ἣ δ̓ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο γούνων παλλακίδι προμιγῆναι, ἵν̓ ἐχθήρειε γέροντα.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

9.499-9.501

καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσ̓ ἄνθρωποι λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.

[to beg, pray, entreat, beseech]

τιμῆσαι

τιμάω (21) [Λ] 8.370-8.372

τιμῆσαι active aorist infinitive

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.154-9.156

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

9.296-9.298

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[to honor; to value something at a price(gen.)]

Ἀχιλλῆα

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 8.370-8.372

Ἀχιλλῆα masculine accusative singular

9.104-9.108

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

[Achilles]

πτολίπορθον

πτολίπορθος (10) [Λ] 8.370-8.372

πτολίπορθον masculine accusative singular

10.360-10.364

ὡς δ̓ ὅτε καρχαρόδοντε δύω κύνε εἰδότε θήρης ἢ κεμάδ̓ ἠὲ λαγωὸν ἐπείγετον ἐμμενὲς αἰεὶ χῶρον ἀν̓ ὑλήενθ̓, ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς, ὣς τὸν Τυδεΐδης ἠδ̓ ὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς λαοῦ ἀποτμήξαντε διώκετον ἐμμενὲς αἰεί.

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

20.151-20.152

οἳ δ̓ ἑτέρωσε καθῖζον ἐπ̓ ὀφρύσι Καλλικολώνης ἀμφὶ σὲ ἤϊε Φοῖβε καὶ Ἄρηα πτολίπορθον.

[sacking cities]

. 8.373ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 8.373

ἔσται 3rd person singular future indicative

8.401

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

8.454

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·

[to be]

μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε φίλην

φίλος (342) [Λ] 8.373

φίλην feminine accusative singular

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.517-8.519

κήρυκες δ̓ ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων·

[friend; loved, beloved, dear]

γλαυκώπιδα

γλαυκῶπις (5) [Λ] 8.373

γλαυκώπιδα feminine accusative singular

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

[with gleaming eyes, brighteyed]

εἴπῃ

εἶπον (279) [Λ] 8.373

εἴπῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

8.408

αἰεὶ γάρ μοι ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττί κεν εἴπω.

8.422

αἰεὶ γάρ οἱ ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ·

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[to speak, say]

. 8.374ἀλλὰ σὰ

σός (97) [Λ] 8.374-8.380

σὰ feminine accusative dual

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

9.611

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

[your]

μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας

μῶνυξ (9) [Λ] 8.374-8.380

μώνυχας feminine accusative plural

8.432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

9.125-9.127

16.712

Ἕκτωρ δ̓ ἐν Σκαιῇσι πύλῃς ἔχε μώνυχας ἵππους·

[with a single]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.374-8.380

ἵππους feminine accusative plural

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

8.392

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ̓ ἄῤ ἵππους·

8.396

τῇ ῥα δἰ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.

[a horse, mare]

, 8.375ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα

καταδύω (21) [Λ] 8.374-8.380

καταδῦσα feminine nominative singular active aorist participle

10.228-10.232

ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος, ἤθελε Μηριόνης, μάλα δ̓ ἤθελε Νέστορος υἱός, ἤθελε δ̓ Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος, ἤθελε δ̓ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον Τρώων·

10.433-10.434

εἰ γὰρ δὴ μέματον Τρώων καταδῦναι ὅμιλον Θρήϊκες οἷδ̓ ἀπάνευθε νεήλυδες ἔσχατοι ἄλλων·

10.517-10.519

τῇ κοτέων Τρώων κατεδύσετο πουλὺν ὅμιλον, ὦρσεν δὲ Θρῃκῶν βουληφόρον Ἱπποκόωντα Ῥήσου ἀνεψιὸν ἐσθλόν·

[to go down, sink, set]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.374-8.380

Διὸς masculine genitive singular

8.384-8.388

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

[Zeus]

δόμον

δόμος (45) [Λ] 8.374-8.380

δόμον masculine accusative singular

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

10.266-10.268

τήν ῥά ποτ̓ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο ἐξέλετ̓ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας, Σκάνδειαν δ̓ ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι·

11.132-11.135

πολλὰ δ̓ ἐν Ἀντιμάχοιο δόμοις κειμήλια κεῖται χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσἰ ἄποινα, εἰ νῶϊ ζωοὺς πεπύθοιτ̓ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[a house; a course of stone]

αἰγιόχοιο

αἰγίοχος (37) [Λ] 8.374-8.380

αἰγιόχοιο masculine genitive singular

8.384-8.388

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

10.278-10.280

κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐ δέ σε λήθω κινύμενος·

[Aegis-bearing]

8.376τεύχεσιν

τεῦχος (161) [Λ] 8.374-8.380

τεύχεσιν neuter dative plural

8.384-8.388

8.529-8.531

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

[a tool, implement]

ἐς πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 8.374-8.380

πόλεμον masculine accusative singular

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

8.384-8.388

8.400

οὐ γὰρ καλὰ συνοισόμεθα πτόλεμον δέ.

[battle, fight, war]

θωρήξομαι

θωρήσσω (40) [Λ] 8.374-8.380

θωρήξομαι 1st person singular middle aorist subjunctive

8.384-8.388

8.529-8.531

10.77-10.79

πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥ̓ ὁ γεραιὸς ζώννυθ̓ ὅτ̓ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο λαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.

[to arm with breastplate]

, ὄφρα ἴδωμαι

εἶδον (237) [Λ] 8.374-8.380

ἴδωμαι 1st person singular medio-passive aorist subjunctive

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

9.195

ὣς δ̓ αὔτως Πάτροκλος, ἐπεὶ ἴδε φῶτας, ἀνέστη.

[to see]

8.377ἢ νῶϊ Πριάμοιο

Πρίαμος (142) [Λ] 8.374-8.380

Πριάμοιο masculine genitive singular

9.135-9.140

9.277-9.282

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

[Priam]

πάϊς

παῖς (168) [Λ] 8.374-8.380

πάϊς masculine nominative singular

8.415-8.417

8.517-8.519

9.37

σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

[a child]

κορυθαίολος

κορυθαίολος (39) [Λ] 8.374-8.380

κορυθαίολος masculine nominative singular

11.314-11.315

δὴ γὰρ ἔλεγχος ἔσσεται εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ.

12.230

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

15.246

τὸν δ̓ ὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[with glancing helm]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.374-8.380

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.473-8.476

8.489-8.491

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

[Hector]

8.378γηθήσει

γηθέω (23) [Λ] 8.374-8.380

γηθήσει 3rd person singular active future indicative

8.558-8.559

οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

9.77

τίς ἂν τάδε γηθήσειε;

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to rejoice]

προφανέντε

προφαίνω (4) [Λ] 8.374-8.380

προφανέντε feminine accusative dual passive aorist participle

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

17.485-17.487

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

24.329-24.332

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ̓ ἀφίκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ̓ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν ἐς πεδίον προφανέντε·

[to bring forth, bring to light, shew forth, manifest, display]

ἀνὰ πτολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 8.374-8.380

πτολέμοιο masculine genitive singular

8.384-8.388

8.400

οὐ γὰρ καλὰ συνοισόμεθα πτόλεμον δέ.

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

[battle, fight, war]

γεφύρας

γέφυρα (7) [Λ] 8.374-8.380

γεφύρας feminine accusative plural

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

11.158-11.161

ὣς ἄῤ ὑπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα Τρώων φευγόντων, πολλοὶ δ̓ ἐριαύχενες ἵπποι κείν̓ ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας·

20.426-20.427

οὐ δ̓ ἂν ἔτι δὴν ἀλλήλους πτώσσοιμεν ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας.

[a dyke, dam]

, 8.379ἦ τις καὶ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.374-8.380

Τρώων genitive plural

8.430-8.431

κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

8.458

πλησίαι αἵ γ̓ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

[Tros]

κορέει

κορέννυμι (11) [Λ] 8.374-8.380

κορέει 3rd person singular active future indicative

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

11.562

σπουδῇ τ̓ ἐξήλασσαν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο φορβῆς·

13.633-13.635

οἷον δὴ ἄνδρεσσι χαρίζεαι ὑβριστῇσι Τρωσίν, τῶν μένος αἰὲν ἀτάσθαλον, οὐ δὲ δύνανται φυλόπιδος κορέσασθαι ὁμοιΐου πτολέμοιο.

[to sate, satiate, satisfy]

κύνας

κύων (75) [Λ] 8.374-8.380

κύνας masculine accusative plural

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

8.526-8.528

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

[a dog]

ἠδ̓ οἰωνοὺς

οἰωνός (18) [Λ] 8.374-8.380

οἰωνοὺς masculine accusative plural

11.394-11.395

ὃ δέ θ̓ αἵματι γαῖαν ἐρεύθων πύθεται, οἰωνοὶ δὲ περὶ πλέες ἠὲ γυναῖκες.

11.452-11.454

ἆ δείλ̓ οὐ μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ὄσσε καθαιρήσουσι θανόντι περ, ἀλλ̓ οἰωνοὶ ὠμησταὶ ἐρύουσι, περὶ πτερὰ πυκνὰ βαλόντες.

12.237-12.240

τύνη δ̓ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις πείθεσθαι, τῶν οὔ τι μετατρέπομ̓ οὐ δ̓ ἀλεγίζω εἴτ̓ ἐπὶ δεξί̓ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, εἴτ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.

[a large bird, bird of prey]

8.380δημῷ

δημός (11) [Λ] 8.374-8.380

δημῷ masculine dative singular

11.816-11.818

13.831-13.832

ἀτὰρ Τρώων κορέεις κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

21.126-21.127

θρῴσκων τις κατὰ κῦμα μέλαιναν φρῖχ̓ ὑπαΐξει ἰχθύς, ὅς κε φάγῃσι Λυκάονος ἀργέτα δημόν.

[fat]

καὶ σάρκεσσι, πεσὼν

πίπτω (131) [Λ] 8.374-8.380

πεσὼν masculine nominative singular active aorist participle

8.485-8.486

ἐν δ̓ ἔπεσ̓ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.

9.232-9.235

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

[to fall, fall down]

ἐπὶ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 8.374-8.380

νηυσὶν feminine dative plural

8.473-8.476

8.489-8.491

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.374-8.380

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[Achaian]

. 8.381ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 8.381

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

8.457

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

[to say, to claim]

, οὐ δ̓ ἀπίθησε

ἀπιθέω (30) [Λ] 8.381

ἀπίθησε 3rd person singular active aorist indicative

10.129-10.130

οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐ δ̓ ἀπιθήσει Ἀργείων, ὅτε κέν τιν̓ ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

11.195-11.196

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

11.516

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ.

[he disobeyed]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 8.381

θεὰ feminine nominative singular

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

10.47-10.50

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐ δ̓ ἔκλυον αὐδήσαντος ἄνδῤ ἕνα τοσσάδε μέρμεῤ ἐπ̓ ἤματι μητίσασθαι, ὅσσ̓ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν αὔτως, οὔ τε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔ τε θεοῖο.

[a goddess]

λευκώλενος

λευκώλενος (28) [Λ] 8.381

λευκώλενος feminine nominative singular

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

14.277-14.279

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[white-armed]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.381

Ἥρη feminine nominative singular

8.382-8.383

ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

8.392

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ̓ ἄῤ ἵππους·

8.407

Ἥρῃ δ̓ οὔ τι τόσον νεμεσίζομαι οὐ δὲ χολοῦμαι·

[Hera]

. 8.382ἣ μὲν ἐποιχομένη

ἐποίχομαι (20) [Λ] 8.382-8.383

ἐποιχομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

10.165-10.167

οὔ νυ καὶ ἄλλοι ἔασι νεώτεροι υἷες Ἀχαιῶν οἵ κεν ἔπειτα ἕκαστον ἐγείρειαν βασιλήων πάντῃ ἐποιχόμενοι;

10.170-10.171

εἰσὶν μέν μοι παῖδες ἀμύμονες, εἰσὶ δὲ λαοὶ καὶ πολέες, τῶν κέν τις ἐποιχόμενος καλέσειεν·

10.485-10.488

ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ, ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς ὄφρα δυώδεκ̓ ἔπεφνεν·

[to go towards, approach]

χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.382-8.383

ἵππους feminine accusative plural

8.392

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ̓ ἄῤ ἵππους·

8.396

τῇ ῥα δἰ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

[a horse, mare]

8.383Ἥρη πρέσβα θεὰ

θεά (104) [Λ] 8.382-8.383

θεὰ feminine nominative singular

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

10.47-10.50

10.289-10.290

ἀτὰρ ἂψ ἀπιὼν μάλα μέρμερα μήσατο ἔργα σὺν σοὶ δῖα θεά, ὅτε οἱ πρόφρασσα παρέστης.

[a goddess]

θυγάτηρ

θυγάτηρ (62) [Λ] 8.382-8.383

θυγάτηρ feminine nominative singular

9.144-9.147

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[a daughter]

μεγάλοιο

μέγας (460) [Λ] 8.382-8.383

μεγάλοιο masculine genitive singular

8.389-8.391

8.393-8.395

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

[big, great]

Κρόνοιο

Κρόνος (23) [Λ] 8.382-8.383

Κρόνοιο masculine genitive singular

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

8.477-8.481

σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω χωομένης, οὐ δ̓ εἴ κε τὰ νείατα πείραθ̓ ἵκηαι γαίης καὶ πόντοιο, ἵν̓ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔ τ̓ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο τέρποντ̓ οὔ τ̓ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·

9.37

σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

[Cronus]

· 8.384αὐτὰρ Ἀθηναίη

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.384-8.388

Ἀθηναίη feminine nominative singular

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

8.447

τίφθ̓ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;

[Athena]

κούρη

κόρη (43) [Λ] 8.384-8.388

κούρη feminine nominative singular

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.131-9.132

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρων κούρη Βρισῆος·

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.384-8.388

Διὸς masculine genitive singular

8.384-8.388

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

[Zeus]

αἰγιόχοιο

αἰγίοχος (37) [Λ] 8.384-8.388

αἰγιόχοιο masculine genitive singular

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

10.278-10.280

κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐ δέ σε λήθω κινύμενος·

10.552-10.553

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς κούρη τ̓ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[Aegis-bearing]

8.385πέπλον

πέπλος (11) [Λ] 8.384-8.388

πέπλον masculine accusative singular

24.229-24.231

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους, δώδεκα δ̓ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας, τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δ̓ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

24.795-24.796

καὶ τά γε χρυσείην ἐς λάρνακα θῆκαν ἑλόντες πορφυρέοις πέπλοισι καλύψαντες μαλακοῖσιν.

5.194-5.195

ἀμφὶ δὲ πέπλοι πέπτανται·

[any woven cloth]

μὲν κατέχευεν

καταχεύω (10) [Λ] 8.384-8.388

κατέχευεν 3rd person singular active aorist indicative

12.156-12.158

νιφάδες δ̓ ὡς πῖπτον ἔραζε, ἅς τ̓ ἄνεμος ζαὴς νέφεα σκιόεντα δονήσας ταρφειὰς κατέχευεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ·

16.459-16.461

αἱματοέσσας δὲ ψιάδας κατέχευεν ἔραζε παῖδα φίλον τιμῶν, τόν οἱ Πάτροκλος ἔμελλε φθίσειν ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

ἑανὸν

ἑανός (6) [Λ] 8.384-8.388

ἑανὸν masculine accusative singular

18.352-18.353

ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.

18.609-18.613

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε, τεῦξ̓ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς, τεῦξε δέ οἱ κόρυθα βριαρὴν κροτάφοις ἀραρυῖαν καλὴν δαιδαλέην, ἐπὶ δὲ χρύσεον λόφον ἧκε, τεῦξε δέ οἱ κνημῖδας ἑανοῦ κασσιτέροιο.

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

[fit for wearing]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 8.384-8.388

πατρὸς masculine genitive singular

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

[a father]

ἐπ̓ οὔδει

οὖδας (19) [Λ] 8.384-8.388

οὔδει neuter dative singular

11.144

ὃ δ̓ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη.

11.747-11.749

αὐτὰρ ἐγὼν ἐπόρουσα κελαινῇ λαίλαπι ἶσος, πεντήκοντα δ̓ ἕλον δίφρους, δύο δ̓ ἀμφὶς ἕκαστον φῶτες ὀδὰξ ἕλον οὖδας ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες.

12.192

ὃ δ̓ ἄῤ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·

[the surface of the earth, the ground, earth]

8.386ποικίλον

ποικίλος (23) [Λ] 8.384-8.388

ποικίλον masculine accusative singular

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

10.75-10.76

παρὰ δ̓ ἔντεα ποικίλ̓ ἔκειτο ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

10.148-10.149

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς ποικίλον ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ̓ αὐτούς.

[many-coloured, spotted, mottled, pied, dappled]

, ὅν ῥ̓ αὐτὴ

αὐτός (604) [Λ] 8.384-8.388

αὐτὴ feminine nominative singular

8.396

τῇ ῥα δἰ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ποιήσατο

ποιέω (38) [Λ] 8.384-8.388

ποιήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

8.489-8.491

9.395-9.397

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

[to make, to do]

καὶ κάμε

κάμνω (33) [Λ] 8.384-8.388

κάμε 3rd person singular active aorist indicative

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

11.802-11.803

ῥεῖα δέ κ̓ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ ὤσαισθε προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

16.44-16.45

ῥεῖα δέ κ̓ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ ὤσαιμεν προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

[to work, toil, be sick]

χερσίν

χείρ (386) [Λ] 8.384-8.388

χερσίν feminine dative plural

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

8.493-8.494

ἐν δ̓ ἄρα χειρὶ ἔγχος ἔχ̓ ἑνδεκάπηχυ·

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

[the hand]

, 8.387ἣ δὲ χιτῶν̓

χιτών (26) [Λ] 8.384-8.388

χιτῶν̓ masculine accusative singular

9.490-9.491

πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ.

10.21-10.24

ὀρθωθεὶς δ̓ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

10.131-10.134

ὣς εἰπὼν ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν διπλῆν ἐκταδίην, οὔλη δ̓ ἐπενήνοθε λάχνη.

[the garment worn next the skin, a frock]

ἐνδῦσα

ἐνδύω (5) [Λ] 8.384-8.388

ἐνδῦσα feminine nominative singular active aorist participle

10.21-10.24

ὀρθωθεὶς δ̓ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

10.131-10.134

ὣς εἰπὼν ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν διπλῆν ἐκταδίην, οὔλη δ̓ ἐπενήνοθε λάχνη.

2.42-2.43

ἕζετο δ̓ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ̓ ἔνδυνε χιτῶνα καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·

[to go into]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.384-8.388

Διὸς masculine genitive singular

8.397-8.398

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατ̓ ἄῤ αἰνῶς, Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

[Zeus]

νεφεληγερέταο

νεφεληγερέτα (28) [Λ] 8.384-8.388

νεφεληγερέταο masculine genitive singular

8.469

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

10.552-10.553

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς κούρη τ̓ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

11.317-11.319

ἀλλὰ μίνυνθα ἡμέων ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ νεφεληγερέτα Ζεὺς Τρωσὶν δὴ βόλεται δοῦναι κράτος ἠέ περ ἡμῖν.

[cloud-gatherer, cloud-compeller]

8.388τεύχεσιν

τεῦχος (161) [Λ] 8.384-8.388

τεύχεσιν neuter dative plural

8.529-8.531

9.80-9.84

10.150-10.151

τὸν δὲ κίχανον ἐκτὸς ἀπὸ κλισίης σὺν τεύχεσιν·

[a tool, implement]

ἐς πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 8.384-8.388

πόλεμον masculine accusative singular

8.400

οὐ γὰρ καλὰ συνοισόμεθα πτόλεμον δέ.

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

[battle, fight, war]

θωρήσσετο

θωρήσσω (40) [Λ] 8.384-8.388

θωρήσσετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.529-8.531

10.77-10.79

11.47-11.50

ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ̓ ἐπὶ τάφρῳ, αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες ῥώοντ̓·

[to arm with breastplate]

δακρυόεντα

δακρυόεις (14) [Λ] 8.384-8.388

δακρυόεντα masculine accusative singular

11.600-11.601

ἑστήκει γὰρ ἐπὶ πρυμνῇ μεγακήτεϊ νηῒ εἰσορόων πόνον αἰπὺν ἰῶκά τε δακρυόεσσαν.

13.765-13.768

τὸν δὲ τάχ̓ εὗρε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ δακρυοέσσης δῖον Ἀλέξανδρον Ἑλένης πόσιν ἠϋκόμοιο θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη αἰσχροῖς ἐπέεσσι·

16.7-16.10

τίπτε δεδάκρυσαι Πατρόκλεες, ἠΰτε κούρη νηπίη, ἥ θ̓ ἅμα μητρὶ θέουσ̓ ἀνελέσθαι ἀνώγει εἱανοῦ ἁπτομένη, καί τ̓ ἐσσυμένην κατερύκει, δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται, ὄφῤ ἀνέληται·

[tearful, much-weeping]

. 8.389ἐς δ̓ ὄχεα

ὄχος (59) [Λ] 8.389-8.391

ὄχεα neuter accusative plural

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

[a carriage, shelter]

φλόγεα ποσὶ

πούς (192) [Λ] 8.389-8.391

ποσὶ masculine dative plural

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[a foot]

βήσετο

βαίνω (222) [Λ] 8.389-8.391

βήσετο 3rd person singular active aorist indicative

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

9.104-9.108

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

[to walk, step]

, λάζετο

λάζομαι (13) [Λ] 8.389-8.391

λάζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

11.313

Τυδεΐδη τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς;

13.269-13.271

οὐ δὲ γὰρ οὐ δ̓ ἐμέ φημι λελασμένον ἔμμεναι ἀλκῆς, ἀλλὰ μετὰ πρώτοισι μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν ἵσταμαι, ὁππότε νεῖκος ὀρώρηται πολέμοιο.

16.734-16.739

ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον μάρμαρον ὀκριόεντα τόν οἱ περὶ χεὶρ ἐκάλυψεν, ἧκε δ̓ ἐρεισάμενος, οὐ δὲ δὴν χάζετο φωτός, οὐ δ̓ ἁλίωσε βέλος, βάλε δ̓ Ἕκτορος ἡνιοχῆα Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ.

[to take, seize, grasp]

δ̓ ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 8.389-8.391

ἔγχος neuter accusative singular

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

8.493-8.494

ἐν δ̓ ἄρα χειρὶ ἔγχος ἔχ̓ ἑνδεκάπηχυ·

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[a spear, lance]

8.390βριθὺ

βριθύς (5) [Λ] 8.389-8.391

βριθὺ neuter accusative singular

16.140-16.141

ἔγχος δ̓ οὐχ ἕλετ̓ οἶον ἀμύμονος Αἰακίδαο βριθὺ μέγα στιβαρόν·

16.801-16.802

πᾶν δέ οἱ ἐν χείρεσσιν ἄγη δολιχόσκιον ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρὸν κεκορυθμένον·

19.387-19.388

ἐκ δ̓ ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατ̓ ἔγχος βριθὺ μέγα στιβαρόν·

[weighty, heavy]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 8.389-8.391

μέγα neuter accusative singular

8.393-8.395

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

[big, great]

στιβαρόν

στιβαρός (21) [Λ] 8.389-8.391

στιβαρόν neuter accusative singular

12.395-12.399

ὃ δ̓ ἑσπόμενος πέσε δουρὶ πρηνής, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ, Σαρπηδὼν δ̓ ἄῤ ἔπαλξιν ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσιν ἕλχ̓, ἣ δ̓ ἕσπετο πᾶσα διαμπερές, αὐτὰρ ὕπερθε τεῖχος ἐγυμνώθη, πολέεσσι δὲ θῆκε κέλευθον.

13.503-13.505

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος, αἰχμὴ δ̓ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίης ᾤχετ̓, ἐπεί ῥ̓ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.

14.454-14.457

οὐ μὰν αὖτ̓ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα, ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

[compact, strong, stout, sturdy]

, τῷ δάμνησι

δάμνημι (10) [Λ] 8.389-8.391

δάμνησι 3rd person singular active present indicative

11.309

ὣς ἄρα πυκνὰ καρήαθ̓ ὑφ̓ Ἕκτορι δάμνατο λαῶν.

13.352-13.353

ἤχθετο γάρ ῥα Τρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

στίχας

στίξ (42) [Λ] 8.389-8.391

στίχας feminine accusative plural

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

11.187-11.190

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ἀναχωρείτω, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἀνώχθω μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

11.202-11.205

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ὑπόεικε μάχης, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

[a row, line, rank]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 8.389-8.391

ἀνδρῶν masculine genitive plural

9.9-9.12

9.96-9.99

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

[a man]

8.391ἡρώων

ἥρως (74) [Λ] 8.389-8.391

ἡρώων masculine genitive plural

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

10.154-10.156

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως εὗδ̓, ὑπὸ δ̓ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο, αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

[hero]

, τοῖσίν τε κοτέσσεται

κοτέω (15) [Λ] 8.389-8.391

κοτέσσεται 3rd person singular middle aorist subjunctive

10.517-10.519

τῇ κοτέων Τρώων κατεδύσετο πουλὺν ὅμιλον, ὦρσεν δὲ Θρῃκῶν βουληφόρον Ἱπποκόωντα Ῥήσου ἀνεψιὸν ἐσθλόν·

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

[to bear a grudge against]

ὀβριμοπάτρη. 8.392Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.392

Ἥρη feminine nominative singular

8.407

Ἥρῃ δ̓ οὔ τι τόσον νεμεσίζομαι οὐ δὲ χολοῦμαι·

8.421

Ἥρῃ δ̓ οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐ δὲ χολοῦται·

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[Hera]

δὲ μάστιγι

μάστιξ (20) [Λ] 8.392

μάστιγι feminine dative singular

10.498-10.501

τόφρα δ̓ ἄῤ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους, σὺν δ̓ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι·

11.531-11.532

ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους μάστιγι λιγυρῇ·

12.37-12.39

Ἀργεῖοι δὲ Διὸς μάστιγι δαμέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντο Ἕκτορα δειδιότες, κρατερὸν μήστωρα φόβοιο·

[a whip, scourge]

θοῶς ἐπεμαίετ̓

ἐπιμαίομαι (4) [Λ] 8.392

ἐπεμαίετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

10.401-10.402

ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμὸς ἵππων Αἰακίδαο δαΐφρονος·

17.429-17.431

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων, πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ̓ ἀρειῇ·

5.748

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ̓ ἄῤ ἵππους·

[to strive after, seek to obtain, aim at]

ἄῤ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.392

ἵππους feminine accusative plural

8.396

τῇ ῥα δἰ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

[a horse, mare]

· 8.393αὐτόμαται

αὐτόματος (4) [Λ] 8.393-8.395

αὐτόμαται feminine nominative plural

18.373-18.377

τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχεν ἑστάμεναι περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο, χρύσεα δέ σφ̓ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν, ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατ̓ ἀγῶνα ἠδ̓ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.

2.408

αὐτόματος δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

5.749-5.751

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι, τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ̓ ἐπιθεῖναι.

[acting of one's own will, of oneself]

δὲ πύλαι

πύλη (59) [Λ] 8.393-8.395

πύλαι feminine nominative plural

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

[one wing of a pair of double gates]

μύκον

μυκάομαι (6) [Λ] 8.393-8.395

μύκον 3rd person plural active aorist indicative

12.459-12.462

πέσε δὲ λίθος εἴσω βριθοσύνῃ, μέγα δ̓ ἀμφὶ πύλαι μύκον, οὐ δ̓ ἄῤ ὀχῆες ἐσχεθέτην, σανίδες δὲ διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς·

18.580-18.581

ὃ δὲ μακρὰ μεμυκὼς ἕλκετο·

20.260

μέγα δ̓ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ.

[to low, bellow, roar]

οὐρανοῦ

οὐρανός (55) [Λ] 8.393-8.395

οὐρανοῦ masculine genitive singular

8.393-8.395

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.549

κνίσην δ̓ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

[heaven]

ἃς ἔχον Ὧραι, 8.394τῇς ἐπιτέτραπται

ἐπιτρέπω (10) [Λ] 8.393-8.395

ἐπιτέτραπται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

10.59

τοῖσιν γὰρ ἐπετράπομέν γε μάλιστα.

10.77-10.79

πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥ̓ ὁ γεραιὸς ζώννυθ̓ ὅτ̓ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο λαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.

10.114-10.116

ἀλλὰ φίλον περ ἐόντα καὶ αἰδοῖον Μενέλαον νεικέσω, εἴ πέρ μοι νεμεσήσεαι, οὐ δ̓ ἐπικεύσω ὡς εὕδει, σοὶ δ̓ οἴῳ ἐπέτρεψεν πονέεσθαι.

[to turn over to, entrust, command]

μέγας

μέγας (460) [Λ] 8.393-8.395

μέγας masculine nominative singular

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

[big, great]

οὐρανὸς

οὐρανός (55) [Λ] 8.393-8.395

οὐρανὸς masculine nominative singular

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.549

κνίσην δ̓ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

8.555-8.556

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην φαίνετ̓ ἀριπρεπέα, ὅτε τ̓ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·

[heaven]

Οὔλυμπός

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.393-8.395

Οὔλυμπός masculine nominative singular

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

[Olympus]

τε 8.395ἠμὲν ἀνακλῖναι

ἀνακλίνω (3) [Λ] 8.393-8.395

ἀνακλῖναι active aorist infinitive

4.112-4.113

καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃ ἀγκλίνας·

5.749-5.751

αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι, τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ̓ ἐπιθεῖναι.

[to lean]

πυκινὸν

πυκνός (45) [Λ] 8.393-8.395

πυκινὸν neuter accusative singular

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

[close, compact]

νέφος

νέφος (33) [Λ] 8.393-8.395

νέφος neuter accusative singular

11.26-11.28

κυάνεοι δὲ δράκοντες ὀρωρέχατο προτὶ δειρὴν τρεῖς ἑκάτερθ̓ ἴρισσιν ἐοικότες, ἅς τε Κρονίων ἐν νέφεϊ στήριξε, τέρας μερόπων ἀνθρώπων.

11.61-11.65

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι φέῤ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην, οἷος δ̓ ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστὴρ παμφαίνων, τοτὲ δ̓ αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα, ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν, ἄλλοτε δ̓ ἐν πυμάτοισι κελεύων·

11.61-11.65

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι φέῤ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην, οἷος δ̓ ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστὴρ παμφαίνων, τοτὲ δ̓ αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα, ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν, ἄλλοτε δ̓ ἐν πυμάτοισι κελεύων·

[a cloud, mass]

ἠδ̓ ἐπιθεῖναι

ἐπιτίθημι (11) [Λ] 8.393-8.395

ἐπιθεῖναι active aorist infinitive

14.169

ἔνθ̓ ἥ γ̓ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.

19.107

ψευστήσεις, οὐ δ̓ αὖτε τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις.

20.369-20.370

οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει, ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει, τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει.

[to lay, put on;(mid.) to attack]

. 8.396τῇ ῥα δἰ αὐτάων

αὐτός (604) [Λ] 8.396

αὐτάων feminine genitive plural

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

κεντρηνεκέας ἔχον

ἔχω (431) [Λ] 8.396

ἔχον 3rd person plural active imperfect indicative

8.493-8.494

ἐν δ̓ ἄρα χειρὶ ἔγχος ἔχ̓ ἑνδεκάπηχυ·

9.1

ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον·

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

[to have]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.396

ἵππους feminine accusative plural

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

8.432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

[a horse, mare]

. 8.397Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 8.397-8.398

Ζεὺς masculine nominative singular

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

[Zeus]

δὲ πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 8.397-8.398

πατὴρ masculine nominative singular

8.406

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτ̓ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

[a father]

Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε

εἶδον (237) [Λ] 8.397-8.398

ἴδε 3rd person singular active aorist indicative

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

9.195

ὣς δ̓ αὔτως Πάτροκλος, ἐπεὶ ἴδε φῶτας, ἀνέστη.

9.372-9.373

οὐ δ̓ ἂν ἔμοιγε τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι·

[to see]

χώσατ̓

χώομαι (38) [Λ] 8.397-8.398

χώσατ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

8.477-8.481

σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω χωομένης, οὐ δ̓ εἴ κε τὰ νείατα πείραθ̓ ἵκηαι γαίης καὶ πόντοιο, ἵν̓ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔ τ̓ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο τέρποντ̓ οὔ τ̓ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

[to be angry, wroth, indignant]

ἄῤ αἰνῶς, 8.398Ἶριν

Ἶρις (40) [Λ] 8.397-8.398

Ἶριν feminine accusative singular

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

11.185

Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

[Iris, messenger to the gods]

δ̓ ὄτρυνε

ὀτρύνω (88) [Λ] 8.397-8.398

ὄτρυνε 3rd person singular active imperfect indicative

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

9.707-9.709

10.37-10.38

ἦ τιν̓ ἑταίρων ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον;

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν

ἀγγέλλω (13) [Λ] 8.397-8.398

ἀγγελέουσαν feminine accusative singular active future participle

8.409-8.410

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

8.517-8.519

κήρυκες δ̓ ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων·

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

[to bear a message]

· 8.399βάσκ̓

βάσκω (6) [Λ] 8.399-8.400

βάσκ̓ 2nd person singular active present imperative

11.186

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, τὸν Ἕκτορι μῦθον ἐνίσπες·

15.158-15.159

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, Ποσειδάωνι ἄνακτι πάντα τάδ̓ ἀγγεῖλαι, μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι.

24.144-24.148

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσ̓ ἕδος Οὐλύμποιο ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

[speed thee! away!]

ἴθι

εἶμι (299) [Λ] 8.399-8.400

ἴθι 2nd person singular active present imperative

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

9.421-9.422

ἀλλ̓ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν ἀγγελίην ἀπόφασθε·

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[come, go]

Ἶρι ταχεῖα

ταχύς (91) [Λ] 8.399-8.400

ταχεῖα feminine vocative singular

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

9.240

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

[quick, swift, fleet]

, πάλιν τρέπε

τρέπω (45) [Λ] 8.399-8.400

τρέπε 2nd person singular active present imperative

8.432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

[to turn]

μη δ̓ ἔα

ἐάω (92) [Λ] 8.399-8.400

ἔα 2nd person singular active present imperative

8.414

οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

[to let, suffer, allow, permit]

ἄντην 8.400ἔρχεσθ̓

ἔρχομαι (338) [Λ] 8.399-8.400

ἔρχεσθ̓ medio-passive present infinitive

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

9.4-9.6

ὡς δ̓ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης·

9.42-9.43

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι ἔρχεο·

[to come]

· οὐ γὰρ καλὰ

καλός (142) [Λ] 8.400

καλὰ neuter accusative plural

9.135-9.140

9.149-9.152

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

[beautiful]

συνοισόμεθα πτόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 8.400

πτόλεμον masculine accusative singular

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

8.466

ἀλλ̓ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ̓, εἰ σὺ κελεύεις·

[battle, fight, war]

δέ. 8.401ὧδε γὰρ ἐξερέω

ἐξερέω (7) [Λ] 8.401

ἐξερέω 1st person singular active future indicative

8.454

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·

12.215

νῦν αὖτ̓ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

23.410

ὧδε γὰρ ἐξερέω, καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται·

[(Ep.) to inquire into]

, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον

τελέω (60) [Λ] 8.401

τετελεσμένον neuter nominative singular medio-passive perfect participle

8.454

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·

9.154-9.156

9.157

ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο.

[to complete, fulfil, accomplish]

ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 8.401

ἔσται 3rd person singular future indicative

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

8.454

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

[to be]

· 8.402γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν

ἅρμα (59) [Λ] 8.402-8.403

ἅρμασιν neuter dative plural

8.402-8.403

γυιώσω μέν σφωϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θ̓ ἅρματα ἄξω·

8.415-8.417

ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ, γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, αὐτὰς δ̓ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θ̓ ἅρματα ἄξειν·

[a chariot]

ὠκέας

ὠκύς (104) [Λ] 8.402-8.403

ὠκέας feminine accusative plural

8.415-8.417

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[quick, swift, fleet]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.402-8.403

ἵππους feminine accusative plural

8.415-8.417

8.432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

8.433-8.435

τῇσιν δ̓ Ὧραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους, καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπ̓ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν, ἅρματα δ̓ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα·

[a horse, mare]

, 8.403αὐτὰς

αὐτός (604) [Λ] 8.402-8.403

αὐτὰς feminine accusative plural

8.415-8.417

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἐκ δίφρου

δίφρος (69) [Λ] 8.402-8.403

δίφρου masculine genitive singular

8.415-8.417

10.305-10.312

10.498-10.501

τόφρα δ̓ ἄῤ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους, σὺν δ̓ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι·

[the chariot(board); seat]

βαλέω

βάλλω (314) [Λ] 8.402-8.403

βαλέω 1st person singular active future indicative

8.415-8.417

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[to throw]

κατά θ̓ ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 8.402-8.403

ἅρματα neuter accusative plural

8.415-8.417

8.433-8.435

τῇσιν δ̓ Ὧραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους, καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπ̓ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν, ἅρματα δ̓ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα·

[a chariot]

ἄξω

ἄγνυμι (18) [Λ] 8.402-8.403

ἄξω 1st person singular active future indicative

11.175-11.176

τῆς δ̓ ἐξ αὐχέν̓ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ̓ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει·

11.558-11.560

ὡς δ̓ ὅτ̓ ὄνος παῤ ἄρουραν ἰὼν ἐβιήσατο παῖδας νωθής, ᾧ δὴ πολλὰ περὶ ῥόπαλ̓ ἀμφὶς ἐάγῃ, κείρει τ̓ εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον·

12.143-12.150

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησαν Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε, ἐκ δὲ τὼ ἀΐξαντε πυλάων πρόσθε μαχέσθην ἀγροτέροισι σύεσσιν ἐοικότε, τώ τ̓ ἐν ὄρεσσιν ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν δέχαται κολοσυρτὸν ἰόντα, δοχμώ τ̓ ἀΐσσοντε περὶ σφίσιν ἄγνυτον ὕλην πρυμνὴν ἐκτάμνοντες, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται εἰς ὅ κέ τίς τε βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕληται·

[to break, shiver]

· 8.404οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους

δέκατος (10) [Λ] 8.404-8.405

δεκάτους masculine accusative plural

8.418-8.419

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

12.13-12.18

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μὲν Τρώων θάνον ὅσσοι ἄριστοι, πολλοὶ δ̓ Ἀργείων οἳ μὲν δάμεν, οἳ δὲ λίποντο, πέρθετο δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ, Ἀργεῖοι δ̓ ἐν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδ̓ ἔβησαν, δὴ τότε μητιόωντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων τεῖχος ἀμαλδῦναι ποταμῶν μένος εἰσαγαγόντες.

[tenth]

περιτελλομένους

περιτέλλομαι (3) [Λ] 8.404-8.405

περιτελλομένους masculine accusative plural medio-passive present participle

8.418-8.419

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

2.550-2.551

ἔνθα δέ μιν ταύροισι καὶ ἀρνειοῖς ἱλάονται κοῦροι Ἀθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν·

[to go]

ἐνιαυτοὺς

ἐνιαυτός (9) [Λ] 8.404-8.405

ἐνιαυτοὺς masculine accusative plural

8.418-8.419

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

12.13-12.18

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μὲν Τρώων θάνον ὅσσοι ἄριστοι, πολλοὶ δ̓ Ἀργείων οἳ μὲν δάμεν, οἳ δὲ λίποντο, πέρθετο δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ, Ἀργεῖοι δ̓ ἐν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδ̓ ἔβησαν, δὴ τότε μητιόωντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων τεῖχος ἀμαλδῦναι ποταμῶν μένος εἰσαγαγόντες.

19.32-19.33

ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν, αἰεὶ τῷ γ̓ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.

[year]

8.405ἕλκἐ

ἕλκος (22) [Λ] 8.404-8.405

ἕλκἐ neuter accusative plural

8.418-8.419

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

11.267-11.268

αὐτὰρ ἐπεὶ τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ̓ αἷμα, ὀξεῖαι δ̓ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

11.811-11.813

κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρὼς ὤμων καὶ κεφαλῆς, ἀπὸ δ̓ ἕλκεος ἀργαλέοιο αἷμα μέλαν κελάρυζε·

[a wound]

ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι

μάρπτω (10) [Λ] 8.404-8.405

μάρπτῃσι 3rd person singular active present subjunctive

8.418-8.419

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

14.228

οὐ δὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν·

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

[to catch, lay hold of, seize]

κεραυνός

κεραυνός (8) [Λ] 8.404-8.405

κεραυνός masculine nominative singular

8.418-8.419

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[a thunderbolt]

· 8.406ὄφρα ἰδῇ

οἶδα (132) [Λ] 8.406

ἰδῇ 3rd person singular active perfect subjunctive

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

8.463

εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν·

8.532-8.534

εἴσομαι εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

[to know]

γλαυκῶπις

γλαυκῶπις (5) [Λ] 8.406

γλαυκῶπις feminine nominative singular

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

24.25-24.30

6.87-6.98

ἣ δὲ ξυνάγουσα γεραιὰς νηὸν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος εἶναι ἐνὶ μεγάρῳ καί οἱ πολὺ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητὴν κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, ὃν δὴ ἐγὼ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.

[with gleaming eyes, brighteyed]

ὅτ̓ ἂν ᾧ

ἑός (167) [Λ] 8.406

ᾧ masculine dative singular

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

[his, her own]

πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 8.406

πατρὶ masculine dative singular

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[a father]

μάχηται

μάχομαι (218) [Λ] 8.406

μάχηται 3rd person singular medio-passive present subjunctive

8.420

ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτ̓ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.

8.473-8.476

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

[to fight]

. 8.407Ἥρῃ

Ἥρα (120) [Λ] 8.407

Ἥρῃ feminine dative singular

8.421

Ἥρῃ δ̓ οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐ δὲ χολοῦται·

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

[Hera]

δ̓ οὔ τι τόσον

τόσος (69) [Λ] 8.407

τόσον neuter accusative singular

8.421

Ἥρῃ δ̓ οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐ δὲ χολοῦται·

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

[so great, so vast]

νεμεσίζομαι

νεμεσίζομαι (6) [Λ] 8.407

νεμεσίζομαι 1st person singular medio-passive present indicative

8.421

Ἥρῃ δ̓ οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐ δὲ χολοῦται·

17.254-17.255

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

2.296-2.297

τὼ οὐ νεμεσίζομ̓ Ἀχαιοὺς ἀσχαλάαν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν·

[to be wroth with]

οὐ δὲ χολοῦμαι· 8.408αἰεὶ γάρ μοι ἔωθεν

ἔθω (9) [Λ] 8.408

ἔωθεν 3rd person singular active perfect indicative

8.422

αἰεὶ γάρ οἱ ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ·

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

15.263-15.266

ὡς δ̓ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο κυδιόων·

ἐνικλᾶν ὅττί κεν εἴπω

εἶπον (279) [Λ] 8.408

εἴπω 1st person singular active aorist subjunctive

8.422

αἰεὶ γάρ οἱ ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ·

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[to speak, say]

. 8.409ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 8.409-8.410

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.457

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[to say, to claim]

, ὦρτο

ὄρνυμι (172) [Λ] 8.409-8.410

ὦρτο 3rd person singular middle aorist indicative

8.473-8.476

9.352-9.354

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

[to stir, stir up]

δὲ Ἶρις

Ἶρις (40) [Λ] 8.409-8.410

Ἶρις feminine nominative singular

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

11.185

Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

11.186

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, τὸν Ἕκτορι μῦθον ἐνίσπες·

[Iris, messenger to the gods]

ἀελλόπος ἀγγελέουσα

ἀγγέλλω (13) [Λ] 8.409-8.410

ἀγγελέουσα feminine nominative singular active future participle

8.517-8.519

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

10.448

ἐσθλά περ ἀγγείλας, ἐπεὶ ἵκεο χεῖρας ἐς ἁμάς.

[to bear a message]

, 8.410βῆ

βαίνω (222) [Λ] 8.409-8.410

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

9.104-9.108

9.182-9.184

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

[to walk, step]

δ̓ ἐξ Ἰδαίων

Ἰδαῖος (12) [Λ] 8.409-8.410

Ἰδαίων neuter genitive plural

11.195-11.196

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

12.19-12.23

12.252-12.254

ἐπὶ δὲ Ζεὺς τερπικέραυνος ὦρσεν ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν, ἥ ῥ̓ ἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν·

[of Mt. Ida, Idaean]

ὀρέων

ὄρος (62) [Λ] 8.409-8.410

ὀρέων neuter genitive plural

10.183-10.185

11.86-11.91

11.195-11.196

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

[a mountain, hill]

ἐς μακρὸν

μακρός (82) [Λ] 8.409-8.410

μακρὸν masculine accusative singular

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

10.458-10.459

τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν ἕλοντο καὶ λυκέην καὶ τόξα παλίντονα καὶ δόρυ μακρόν·

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

[long]

Ὄλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.409-8.410

Ὄλυμπον masculine accusative singular

8.411-8.412

πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφ̓ ἔννεπε μῦθον·

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

[Olympus]

. 8.411πρώτῃσιν

πρότερος (96) [Λ] 8.411-8.412

πρώτῃσιν feminine dative plural

9.707-9.709

10.36

τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

10.124

νῦν δ̓ ἐμέο πρότερος μάλ̓ ἐπέγρετο καί μοι ἐπέστη·

[before, earlier]

δὲ πύλῃσι

πύλη (59) [Λ] 8.411-8.412

πύλῃσι feminine dative plural

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.352-9.354

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

[one wing of a pair of double gates]

πολυπτύχου

πολύπτυχος (4) [Λ] 8.411-8.412

πολυπτύχου masculine genitive singular

20.4-20.5

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

21.448-21.449

Φοῖβε σὺ δ̓ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.

22.169-22.172

ἐμὸν δ̓ ὀλοφύρεται ἦτορ Ἕκτορος, ὅς μοι πολλὰ βοῶν ἐπὶ μηρί̓ ἔκηεν Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ἐν πόλει ἀκροτάτῃ·

[of or with many folds;(mountains) with many valleys]

Οὐλύμποιο

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.411-8.412

Οὐλύμποιο masculine genitive singular

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

[Olympus]

8.412ἀντομένη

ἄντομαι (8) [Λ] 8.411-8.412

ἀντομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

11.236-11.237

οὐ δ̓ ἔτορε ζωστῆρα παναίολον, ἀλλὰ πολὺ πρὶν ἀργύρῳ ἀντομένη μόλιβος ὣς ἐτράπετ̓ αἰχμή.

15.697-15.698

φαίης κ̓ ἀκμῆτας καὶ ἀτειρέας ἀλλήλοισιν ἄντεσθ̓ ἐν πολέμῳ, ὡς ἐσσυμένως ἐμάχοντο.

16.788-16.789

ἤντετο γάρ τοι Φοῖβος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ δεινός·

[to meet]

κατέρυκε

κατερύκω (8) [Λ] 8.411-8.412

κατέρυκε 3rd person singular active imperfect indicative

11.225-11.226

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἥβης ἐρικυδέος ἵκετο μέτρον, αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ̓ ὅ γε θυγατέρα ἥν·

16.7-16.10

τίπτε δεδάκρυσαι Πατρόκλεες, ἠΰτε κούρη νηπίη, ἥ θ̓ ἅμα μητρὶ θέουσ̓ ἀνελέσθαι ἀνώγει εἱανοῦ ἁπτομένη, καί τ̓ ἐσσυμένην κατερύκει, δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται, ὄφῤ ἀνέληται·

23.733-23.734

καί νύ κε τὸ τρίτον αὖτις ἀναΐξαντ̓ ἐπάλαιον, εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ κατέρυκε·

[to hold back, detain]

, Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.411-8.412

Διὸς masculine genitive singular

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

[Zeus]

δέ σφ̓ ἔννεπε

ἐνέπω (11) [Λ] 8.411-8.412

ἔννεπε 3rd person singular active imperfect indicative

11.186

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, τὸν Ἕκτορι μῦθον ἐνίσπες·

11.642-11.644

τὼ δ̓ ἐπεὶ οὖν πίνοντ̓ ἀφέτην πολυκαγκέα δίψαν μύθοισιν τέρποντο πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες, Πάτροκλος δὲ θύρῃσιν ἐφίστατο ἰσόθεος φώς.

11.839-11.840

ἔρχομαι ὄφῤ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι μῦθον ἐνίσπω ὃν Νέστωρ ἐπέτελλε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν·

[to tell, tell of, relate, describe]

μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 8.411-8.412

μῦθον masculine accusative singular

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

· 8.413πῇ μέματον

μέμαα (94) [Λ] 8.413

μέματον 2nd person dual active perfect indicative

9.356-9.361

9.529-9.532

9.640-9.642

ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν πληθύος ἐκ Δαναῶν, μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων κήδιστοί τ̓ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί.

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

; τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 8.413

φρεσὶ dative plural

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

8.558-8.559

οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

[the midriff; heart, mind]

μαίνεται

μαίνομαι (19) [Λ] 8.413

μαίνεται 3rd person singular medio-passive present indicative

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

15.128

μαινόμενε φρένας ἠλὲ διέφθορας·

15.605-15.606

μαίνετο δ̓ ὡς ὅτ̓ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·

[to rage, be furious]

ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 8.413

ἦτορ neuter nominative singular

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

9.496-9.497

οὐ δέ τί σε χρὴ νηλεὲς ἦτορ ἔχειν·

[the heart]

; 8.414οὐκ ἐάᾳ

ἐάω (92) [Λ] 8.414

ἐάᾳ 3rd person singular active present indicative

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

9.244-9.246

9.259-9.260

ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν παύἐ, ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα·

[to let, suffer, allow, permit]

Κρονίδης

Κρονίδης (37) [Λ] 8.414

Κρονίδης masculine nominative singular

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

9.17-9.22

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

[son of Cronus]

ἐπαμυνέμεν

ἐπαμύνω (11) [Λ] 8.414

ἐπαμυνέμεν active present infinitive

12.369

αἶψα δ̓ ἐλεύσομαι αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπαμύνω.

13.465-13.466

ἀλλ̓ ἕπευ Ἀλκαθόῳ ἐπαμύνομεν, ὅς σε πάρος γε γαμβρὸς ἐὼν ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα·

14.357-14.359

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα·

[to come to aid, defend, assist]

Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (137) [Λ] 8.414

Ἀργείοισιν masculine dative plural

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

8.470-8.472

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

[of/from Argos, Argive]

. 8.415ὧδε γὰρ ἠπείλησε

ἀπειλέω (20) [Λ] 8.415-8.417

ἠπείλησε 3rd person singular active aorist indicative

9.682-9.683

αὐτὸς δ̓ ἠπείλησεν ἅμ̓ ἠοῖ φαινομένηφι νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

13.143-13.145

ὣς Ἕκτωρ εἷος μὲν ἀπείλει μέχρι θαλάσσης ῥέα διελεύσεσθαι κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν κτείνων·

13.219-13.220

Ἰδομενεῦ Κρητῶν βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ οἴχονται, τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον υἷες Ἀχαιῶν;

[[to force back]]

Κρόνου

Κρόνος (23) [Λ] 8.415-8.417

Κρόνου masculine genitive singular

8.477-8.481

9.37

σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

12.450

τόν οἱ ἐλαφρὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω.

[Cronus]

πάϊς

παῖς (168) [Λ] 8.415-8.417

πάϊς masculine nominative singular

8.517-8.519

9.37

σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

[a child]

, ᾗ τελέει

τέλλω (6) [Λ] 8.415-8.417

τελέει 3rd person singular active future indicative

16.198-16.199

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντας ἅμ̓ ἡγεμόνεσσιν Ἀχιλλεὺς στῆσεν ἐῢ κρίνας, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.24-1.25

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

1.326

ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[to make to arise, accomplish(v. ἐπιτέλλω Hom.)]

περ, 8.416γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφ̓ ἅρμασιν

ἅρμα (59) [Λ] 8.415-8.417

ἅρμασιν neuter dative plural

8.415-8.417

8.433-8.435

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

[a chariot]

ὠκέας

ὠκύς (104) [Λ] 8.415-8.417

ὠκέας feminine accusative plural

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[quick, swift, fleet]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.415-8.417

ἵππους feminine accusative plural

8.432

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·

8.433-8.435

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

[a horse, mare]

, 8.417αὐτὰς

αὐτός (604) [Λ] 8.415-8.417

αὐτὰς feminine accusative plural

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

8.529-8.531

ἀλλ̓ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς, πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἐκ δίφρου

δίφρος (69) [Λ] 8.415-8.417

δίφρου masculine genitive singular

10.305-10.312

10.498-10.501

10.503-10.506

αὐτὰρ ὃ μερμήριζε μένων ὅ τι κύντατον ἕρδοι, ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών, ὅθι ποικίλα τεύχἐ ἔκειτο, ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψόσ̓ ἀείρας, ἦ ἔτι τῶν πλεόνων Θρῃκῶν ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

[the chariot(board); seat]

βαλέειν

βάλλω (314) [Λ] 8.415-8.417

βαλέειν active future infinitive

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

8.512-8.516

9.220

ὃ δ̓ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς.

[to throw]

κατά θ̓ ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 8.415-8.417

ἅρματα neuter accusative plural

8.433-8.435

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

[a chariot]

ἄξειν

ἄγω (175) [Λ] 8.415-8.417

ἄξειν active future infinitive

8.489-8.491

8.505-8.511

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

[to lead]

· 8.418οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους

δέκατος (10) [Λ] 8.418-8.419

δεκάτους masculine accusative plural

9.474-9.477

12.13-12.18

24.612

τοὺς δ̓ ἄρα τῇ δεκάτῃ θάψαν θεοὶ Οὐρανίωνες.

[tenth]

περιτελλομένους

περιτέλλομαι (3) [Λ] 8.418-8.419

περιτελλομένους masculine accusative plural medio-passive present participle

2.550-2.551

ἔνθα δέ μιν ταύροισι καὶ ἀρνειοῖς ἱλάονται κοῦροι Ἀθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν·

8.404-8.405

οὐ δέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς ἕλκἐ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·

[to go]

ἐνιαυτοὺς

ἐνιαυτός (9) [Λ] 8.418-8.419

ἐνιαυτοὺς masculine accusative plural

12.13-12.18

19.32-19.33

ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν, αἰεὶ τῷ γ̓ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.

21.441-21.445

οὐ δέ νυ τῶν περ μέμνηαι ὅσα δὴ πάθομεν κακὰ Ἴλιον ἀμφὶ μοῦνοι νῶϊ θεῶν, ὅτ̓ ἀγήνορι Λαομέδοντι πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν μισθῷ ἔπι ῥητῷ·

[year]

8.419ἕλκἐ

ἕλκος (22) [Λ] 8.418-8.419

ἕλκἐ neuter accusative plural

11.267-11.268

αὐτὰρ ἐπεὶ τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ̓ αἷμα, ὀξεῖαι δ̓ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

11.811-11.813

κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρὼς ὤμων καὶ κεφαλῆς, ἀπὸ δ̓ ἕλκεος ἀργαλέοιο αἷμα μέλαν κελάρυζε·

11.833-11.836

ἰητροὶ μὲν γὰρ Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων τὸν μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ὀΐομαι ἕλκος ἔχοντα χρηΐζοντα καὶ αὐτὸν ἀμύμονος ἰητῆρος κεῖσθαι·

[a wound]

ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι

μάρπτω (10) [Λ] 8.418-8.419

μάρπτῃσι 3rd person singular active present subjunctive

14.228

οὐ δὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν·

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

15.135-15.137

αὐτίκα γὰρ Τρῶας μὲν ὑπερθύμους καὶ Ἀχαιοὺς λείψει, ὃ δ̓ ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον, μάρψει δ̓ ἑξείης ὅς τ̓ αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί.

[to catch, lay hold of, seize]

κεραυνός

κεραυνός (8) [Λ] 8.418-8.419

κεραυνός masculine nominative singular

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

14.414-14.418

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

[a thunderbolt]

· 8.420ὄφρα ἰδῇς

οἶδα (132) [Λ] 8.420

ἰδῇς 2nd person singular active perfect subjunctive

8.463

εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν·

8.532-8.534

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

[to know]

γλαυκῶπι

γλαυκῶπις (5) [Λ] 8.420

γλαυκῶπι feminine vocative singular

24.25-24.30

6.87-6.98

8.373

ἔσται μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.

[with gleaming eyes, brighteyed]

ὅτ̓ ἂν σῷ

σός (97) [Λ] 8.420

σῷ masculine dative singular

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

9.611

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

[your]

πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 8.420

πατρὶ masculine dative singular

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

[a father]

μάχηαι

μάχομαι (218) [Λ] 8.420

μάχηαι 2nd person singular medio-passive present subjunctive

8.473-8.476

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.48-9.49

νῶϊ δ̓ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ̓ εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωμεν·

[to fight]

. 8.421Ἥρῃ

Ἥρα (120) [Λ] 8.421

Ἥρῃ feminine dative singular

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

8.447

τίφθ̓ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;

[Hera]

δ̓ οὔ τι τόσον

τόσος (69) [Λ] 8.421

τόσον neuter accusative singular

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

9.125-9.127

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[so great, so vast]

νεμεσίζεται

νεμεσίζομαι (6) [Λ] 8.421

νεμεσίζεται 3rd person singular medio-passive present indicative

17.254-17.255

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

2.296-2.297

τὼ οὐ νεμεσίζομ̓ Ἀχαιοὺς ἀσχαλάαν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν·

5.757-5.761

Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ Ἄρῃ τάδε καρτερὰ ἔργα ὁσσάτιόν τε καὶ οἷον ἀπώλεσε λαὸν Ἀχαιῶν μὰψ ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον ἐμοὶ δ̓ ἄχος, οἳ δὲ ἕκηλοι τέρπονται Κύπρίς τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄφρονα τοῦτον ἀνέντες, ὃς οὔ τινα οἶδε θέμιστα;

[to be wroth with]

οὐ δὲ χολοῦται

χολόω (48) [Λ] 8.421

χολοῦται 3rd person singular medio-passive present indicative

9.33

σὺ δὲ μή τι χολωθῇς.

9.523

πρὶν δ̓ οὔ τι νεμεσσητὸν κεχολῶσθαι.

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

[to make angry, provoke, anger]

· 8.422αἰεὶ γάρ οἱ ἔωθεν

ἔθω (9) [Λ] 8.422

ἔωθεν 3rd person singular active perfect indicative

9.538-9.540

15.263-15.266

16.259-16.262

αὐτίκα δὲ σφήκεσσιν ἐοικότες ἐξεχέοντο εἰνοδίοις, οὓς παῖδες ἐριδμαίνωσιν ἔθοντες αἰεὶ κερτομέοντες ὁδῷ ἔπι οἰκί̓ ἔχοντας νηπίαχοι·

ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ

εἶπον (279) [Λ] 8.422

εἴπῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[to speak, say]

· 8.423ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη

αἰνός (55) [Λ] 8.423-8.424

αἰνοτάτη feminine nominative singular superlative

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

[dread, dire, grim]

κύον

κύων (75) [Λ] 8.423-8.424

κύον feminine vocative singular

8.526-8.528

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

10.183-10.185

ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθ̓ ὕλην ἔρχηται δἰ ὄρεσφι·

[a dog]

ἀδεὲς

ἀδεής (3) [Λ] 8.423-8.424

ἀδεὲς neuter vocative singular

21.481-21.482

πῶς δὲ σὺ νῦν μέμονας κύον ἀδεὲς ἀντί̓ ἐμεῖο στήσεσθαι;

7.117-7.119

εἴ περ ἀδειής τ̓ ἐστὶ καὶ εἰ μόθου ἔστ̓ ἀκόρητος, φημί μιν ἀσπασίως γόνυ κάμψειν, αἴ κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος.

[without fear, fearless; causing no fear]

εἰ ἐτεόν

ἐτεός (12) [Λ] 8.423-8.424

ἐτεόν neuter accusative singular

12.217-12.221

ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γε Τρωσὶν ὅδ̓ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωόν·

12.233-12.236

εἰ δ̓ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί, ὃς κέλεαι Ζηνὸς μὲν ἐριγδούποιο λαθέσθαι βουλέων, ἅς τέ μοι αὐτὸς ὑπέσχετο καὶ κατένευσε·

13.151-13.154

οὔ τοι δηρὸν ἐμὲ σχήσουσιν Ἀχαιοὶ καὶ μάλα πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες, ἀλλ̓ ὀΐω χάσσονται ὑπ̓ ἔγχεος, εἰ ἐτεόν με ὦρσε θεῶν ὤριστος, ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης.

[true, real, genuine]

γε 8.424τολμήσεις

τολμάω (5) [Λ] 8.423-8.424

τολμήσεις 2nd person singular active aorist subjunctive

10.232

αἰεὶ γάρ οἱ ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἐτόλμα.

12.50-12.52

οὐ δέ οἱ ἵπποι τόλμων ὠκύποδες, μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπ̓ ἄκρῳ χείλει ἐφεσταότες·

13.394-13.397

ἐκ δέ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας ἃς πάρος εἶχεν, οὐ δ̓ ὅ γ̓ ἐτόλμησεν δηΐων ὑπὸ χεῖρας ἀλύξας ἂψ ἵππους στρέψαι, τὸν δ̓ Ἀντίλοχος μενεχάρμης δουρὶ μέσον περόνησε τυχών·

[to undertake, take heart]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.423-8.424

Διὸς masculine genitive singular

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

[Zeus]

ἄντα πελώριον

πελώριος (16) [Λ] 8.423-8.424

πελώριον neuter accusative singular

10.439-10.440

τεύχεα δὲ χρύσεια πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι ἤλυθ̓ ἔχων·

11.819-11.821

ἀλλ̓ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ διοτρεφὲς Εὐρύπυλ̓ ἥρως, ἤ ῥ̓ ἔτι που σχήσουσι πελώριον Ἕκτοῤ Ἀχαιοί, ἦ ἤδη φθίσονται ὑπ̓ αὐτοῦ δουρὶ δαμέντες;

17.173-17.174

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

[gigantic]

ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 8.423-8.424

ἔγχος neuter accusative singular

8.493-8.494

ἐν δ̓ ἄρα χειρὶ ἔγχος ἔχ̓ ἑνδεκάπηχυ·

8.512-8.516

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

[a spear, lance]

ἀεῖραι

ἀείρω (40) [Λ] 8.423-8.424

ἀεῖραι active aorist infinitive

10.29-10.31

10.465-10.466

ὣς ἄῤ ἐφώνησεν, καὶ ἀπὸ ἕθεν ὑψόσ̓ ἀείρας θῆκεν ἀνὰ μυρίκην·

10.498-10.501

τόφρα δ̓ ἄῤ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους, σὺν δ̓ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι·

[to lift, heave, raise up]

. 8.425ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓

εἶπον (279) [Λ] 8.425-8.426

εἰποῦσ̓ feminine nominative plural active aorist participle

8.425-8.426

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

[to speak, say]

ἀπέβη

ἀποβαίνω (23) [Λ] 8.425-8.426

ἀπέβη 3rd person singular active aorist indicative

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

11.210-11.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, Ἕκτωρ δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε, πάλλων δ̓ ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.

11.618-11.621

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Νηληϊάδεω ἀφίκοντο, αὐτοὶ μέν ῥ̓ ἀπέβησαν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν, ἵππους δ̓ Εὐρυμέδων θεράπων λύε τοῖο γέροντος ἐξ ὀχέων·

[to step off from]

πόδας

πούς (192) [Λ] 8.425-8.426

πόδας masculine accusative plural

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

9.121-9.124

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

ὠκέα

ὠκύς (104) [Λ] 8.425-8.426

ὠκέα feminine nominative singular

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[quick, swift, fleet]

Ἶρις

Ἶρις (40) [Λ] 8.425-8.426

Ἶρις feminine nominative singular

11.185

Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

11.186

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, τὸν Ἕκτορι μῦθον ἐνίσπες·

11.195-11.196

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

[Iris, messenger to the gods]

, 8.426αὐτὰρ Ἀθηναίην

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.425-8.426

Ἀθηναίην feminine accusative singular

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

8.447

τίφθ̓ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;

8.457

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

[Athena]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.425-8.426

Ἥρη feminine nominative singular

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

8.447

τίφθ̓ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;

8.457

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

[Hera]

πρὸς μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 8.425-8.426

μῦθον masculine accusative singular

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπεν

εἶπον (279) [Λ] 8.425-8.426

ἔειπεν 3rd person singular active aorist indicative

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

9.26

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

[to speak, say]

· 8.427ὢ πόποι αἰγιόχοιο

αἰγίοχος (37) [Λ] 8.427-8.428

αἰγιόχοιο masculine genitive singular

10.278-10.280

κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐ δέ σε λήθω κινύμενος·

10.552-10.553

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς κούρη τ̓ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

11.65-11.66

πᾶς δ̓ ἄρα χαλκῷ λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.

[Aegis-bearing]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.427-8.428

Διὸς masculine genitive singular

8.427-8.428

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτ̓ ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

[Zeus]

τέκος

τέκος (42) [Λ] 8.427-8.428

τέκος neuter vocative singular

9.434-9.438

9.444-9.451

10.278-10.280

κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐ δέ σε λήθω κινύμενος·

[the young]

, οὐκέτ̓ ἔγωγε 8.428νῶϊ ἐῶ

ἐάω (92) [Λ] 8.427-8.428

ἐῶ 1st person singular active present indicative

9.244-9.246

9.259-9.260

ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν παύἐ, ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα·

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[to let, suffer, allow, permit]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.427-8.428

Διὸς masculine genitive singular

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

[Zeus]

ἄντα βροτῶν

βροτός (45) [Λ] 8.427-8.428

βροτῶν masculine genitive plural

9.158-9.159

Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ̓ ἀδάμαστος, τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·

9.545

οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·

10.82-10.84

τίς δ̓ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος νύκτα δἰ ὀρφναίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι, ἠέ τιν̓ οὐρήων διζήμενος, ἤ τιν̓ ἑταίρων;

[a mortal man]

ἕνεκα πτολεμίζειν

πολεμίζω (55) [Λ] 8.427-8.428

πτολεμίζειν active present infinitive

9.318

ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·

9.321-9.322

οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[to wage war, make war, fight]

· 8.429τῶν ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 8.429-8.430

ἄλλος masculine nominative singular

8.429-8.430

τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω, ὅς κε τύχῃ·

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.482-8.483

οὐ δ̓ ἢν ἔνθ̓ ἀφίκηαι ἀλωμένη, οὔ σευ ἔγωγε σκυζομένης ἀλέγω, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο.

[other, another]

μὲν ἀποφθίσθω

ἀποφθίνω (6) [Λ] 8.429-8.430

ἀποφθίσθω 3rd person singular middle aorist imperative

18.88-18.93

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

18.497-18.499

ἔνθα δὲ νεῖκος ὠρώρει, δύο δ̓ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς ἀνδρὸς ἀποφθιμένου·

19.321-19.324

οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι, οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος·

[to perish utterly, die away]

, ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 8.429-8.430

ἄλλος masculine nominative singular

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.482-8.483

οὐ δ̓ ἢν ἔνθ̓ ἀφίκηαι ἀλωμένη, οὔ σευ ἔγωγε σκυζομένης ἀλέγω, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο.

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[other, another]

δὲ βιώτω

βιόω (3) [Λ] 8.429-8.430

βιώτω 3rd person singular active present imperative

10.173-10.174

νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς ἢ μάλα λυγρὸς ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠὲ βιῶναι.

15.511-15.513

βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ὧδ̓ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ̓ ἀνδράσι χειροτέροισιν.

[to live, pass one's life]

, 8.430ὅς κε τύχῃ

τυγχάνω (24) [Λ] 8.429-8.430

τύχῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

11.116-11.117

ἣ δ̓ εἴ πέρ τε τύχῃσι μάλα σχεδόν, οὐ δύναταί σφι χραισμεῖν·

11.683-11.684

γεγήθει δὲ φρένα Νηλεύς, οὕνεκά μοι τύχε πολλὰ νέῳ πόλεμον δὲ κιόντι.

11.806-11.811

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφ̓ ἀγορή τε θέμις τε ἤην, τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί, ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε διογενὴς Εὐαιμονίδης κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ σκάζων ἐκ πολέμου·

[(with gen.) to hit the mark, to get;(with pple) to happen to, to actually]

· κεῖνος

κεῖνος (25) [Λ] 8.430-8.431

κεῖνος masculine nominative singular

9.646-9.648

ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων μνήσομαι ὥς μ̓ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

10.126-10.127

κείνους δὲ κιχησόμεθα πρὸ πυλάων ἐν φυλάκεσσ̓, ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι.

13.232-13.234

Ἰδομενεῦ μὴ κεῖνος ἀνὴρ ἔτι νοστήσειεν ἐκ Τροίης, ἀλλ̓ αὖθι κυνῶν μέλπηθρα γένοιτο, ὅς τις ἐπ̓ ἤματι τῷδε ἑκὼν μεθίῃσι μάχεσθαι.

δὲ τὰ ἃ φρονέων

φρονέω (60) [Λ] 8.430-8.431

φρονέων masculine nominative singular active present participle

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

ἐνὶ θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 8.430-8.431

θυμῷ masculine dative singular

9.8

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

9.42-9.43

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι ἔρχεο·

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

[the soul]

8.431Τρωσί

Τρώς (599) [Λ] 8.430-8.431

Τρωσί masculine dative plural

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

8.458

πλησίαι αἵ γ̓ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

[Tros]

τε καὶ Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 8.430-8.431

Δαναοῖσι masculine dative plural

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

[the Danaans]

δικαζέτω

δικάζω (5) [Λ] 8.430-8.431

δικαζέτω 3rd person singular active present imperative

18.506

τοῖσιν ἔπειτ̓ ἤϊσσον, ἀμοιβηδὶς δὲ δίκαζον.

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

23.579-23.580

εἰ δ̓ ἄγ̓ ἐγὼν αὐτὸς δικάσω, καί μ̓ οὔ τινά φημι ἄλλον ἐπιπλήξειν Δαναῶν·

[to judge, to give judgment on]

, ὡς ἐπιεικές

ἐπιεικής (7) [Λ] 8.430-8.431

ἐπιεικές neuter nominative singular

19.21-19.22

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

19.146-19.148

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

[fitting, meet, suitable]

. 8.432ὣς ἄρα φωνήσασα

φωνέω (80) [Λ] 8.432

φωνήσασα feminine nominative singular active aorist participle

8.446

αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to produce a sound]

πάλιν τρέπε

τρέπω (45) [Λ] 8.432

τρέπε 3rd person singular active imperfect indicative

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

10.43-10.45

χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

[to turn]

μώνυχας

μῶνυξ (9) [Λ] 8.432

μώνυχας feminine accusative plural

9.125-9.127

16.712

Ἕκτωρ δ̓ ἐν Σκαιῇσι πύλῃς ἔχε μώνυχας ἵππους·

17.697-17.699

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[with a single]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.432

ἵππους feminine accusative plural

8.433-8.435

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

[a horse, mare]

· 8.433τῇσιν δ̓ Ὧραι μὲν λῦσαν

λύω (85) [Λ] 8.433-8.435

λῦσαν 3rd person plural active aorist indicative

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

[to loose]

καλλίτριχας

καλλίθριξ (4) [Λ] 8.433-8.435

καλλίτριχας masculine accusative plural

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

13.817-13.820

σοὶ δ̓ αὐτῷ φημὶ σχεδὸν ἔμμεναι ὁππότε φεύγων ἀρήσῃ Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι θάσσονας ἰρήκων ἔμεναι καλλίτριχας ἵππους, οἵ σε πόλιν δ̓ οἴσουσι κονίοντες πεδίοιο.

17.502-17.506

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[with beautiful manes]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.433-8.435

ἵππους masculine accusative plural

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

[a horse, mare]

, 8.434καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν

καταδέω (4) [Λ] 8.433-8.435

κατέδησαν 3rd person plural active aorist indicative

10.566-10.569

οἳ δ̓ ὅτε Τυδεΐδεω κλισίην εὔτυκτον ἵκοντο, ἵππους μὲν κατέδησαν ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι φάτνῃ ἐφ̓ ἱππείῃ, ὅθι περ Διομήδεος ἵπποι ἕστασαν ὠκύποδες μελιηδέα πυρὸν ἔδοντες·

23.654-23.655

ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδησ̓ ἐν ἀγῶνι ἑξέτἐ ἀδμήτην, ἥ τ̓ ἀλγίστη δαμάσασθαι·

24.271-24.274

καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκαν ἐϋξέστῳ ἐπὶ ῥυμῷ πέζῃ ἔπι πρώτῃ, ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον, τρὶς δ̓ ἑκάτερθεν ἔδησαν ἐπ̓ ὀμφαλόν, αὐτὰρ ἔπειτα ἑξείης κατέδησαν, ὑπὸ γλωχῖνα δ̓ ἔκαμψαν.

[to bind, take prisoner, convict, cast a spell on]

ἐπ̓ ἀμβροσίῃσι

ἀμβρόσιος (17) [Λ] 8.433-8.435

ἀμβροσίῃσι feminine dative plural

10.38-10.41

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν νύκτα δἰ ἀμβροσίην·

10.141-10.142

τίφθ̓ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε νύκτα δἰ ἀμβροσίην, ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει;

13.34-13.36

ἔνθ̓ ἵππους ἔστησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων λύσας ἐξ ὀχέων, παρὰ δ̓ ἀμβρόσιον βάλεν εἶδαρ ἔδμεναι·

[immortal]

κάπῃσιν, 8.435ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 8.433-8.435

ἅρματα neuter accusative plural

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

[a chariot]

δ̓ ἔκλιναν

κλίνω (27) [Λ] 8.433-8.435

ἔκλιναν 3rd person plural active aorist indicative

10.349-10.350

ὣς ἄρα φωνήσαντε παρὲξ ὁδοῦ ἐν νεκύεσσι κλινθήτην·

10.471-10.473

οἳ δ̓ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες, ἔντεα δέ σφιν καλὰ παῤ αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο εὖ κατὰ κόσμον τριστοιχί·

11.369-11.372

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο Τυδεΐδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν, στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

[to make to bend, slope; recline]

πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα

παμφανόων (14) [Λ] 8.433-8.435

παμφανόωντα neuter accusative plural active present participle

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

13.260-13.262

15.119-15.120

ὣς φάτο, καί ῥ̓ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε ζευγνύμεν, αὐτὸς δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

[bright-shining, beaming]

· 8.436αὐταὶ

αὐτός (604) [Λ] 8.436-8.437

αὐταὶ feminine nominative plural

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

8.529-8.531

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δὲ χρυσέοισιν

χρύσεος (75) [Λ] 8.436-8.437

χρυσέοισιν masculine dative plural

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

8.494-8.496

9.388-9.390

κούρην δ̓ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, οὐ δ̓ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι, ἔργα δ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·

[golden, of gold, decked]

ἐπὶ κλισμοῖσι

κλισμός (4) [Λ] 8.436-8.437

κλισμοῖσι masculine dative plural

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

11.622-11.623

αὐτὰρ ἔπειτα ἐς κλισίην ἐλθόντες ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον.

24.596-24.598

ἦ ῥα, καὶ ἐς κλισίην πάλιν ἤϊε δῖος Ἀχιλλεύς, ἕζετο δ̓ ἐν κλισμῷ πολυδαιδάλῳ ἔνθεν ἀνέστη τοίχου τοῦ ἑτέρου, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο μῦθον·

[a couch]

κάθιζον

καθίζω (15) [Λ] 8.436-8.437

κάθιζον 3rd person plural active imperfect indicative

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

11.357-11.360

ὄφρα δὲ Τυδεΐδης μετὰ δούρατος ᾤχετ̓ ἐρωὴν τῆλε διὰ προμάχων, ὅθι οἱ καταείσατο γαίης τόφῤ Ἕκτωρ ἔμπνυτο, καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας ἐξέλασ̓ ἐς πληθύν, καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

11.622-11.623

αὐτὰρ ἔπειτα ἐς κλισίην ἐλθόντες ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον.

[to make to sit down, seat]

8.437μίγδ̓ ἄλλοισι

ἄλλος (396) [Λ] 8.436-8.437

ἄλλοισι masculine dative plural

8.482-8.483

οὐ δ̓ ἢν ἔνθ̓ ἀφίκηαι ἀλωμένη, οὔ σευ ἔγωγε σκυζομένης ἀλέγω, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο.

8.512-8.516

8.526-8.528

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

[other, another]

θεοῖσι

θεός (400) [Λ] 8.436-8.437

θεοῖσι masculine dative plural

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

8.526-8.528

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

[god]

, φίλον

φίλος (342) [Λ] 8.436-8.437

φίλον neuter accusative singular

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.517-8.519

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[friend; loved, beloved, dear]

τετιημέναι

τετίημαι (9) [Λ] 8.436-8.437

τετιημέναι feminine nominative plural medio-passive perfect participle

8.447

τίφθ̓ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;

9.13

ἷζον δ̓ εἰν ἀγορῇ τετιηότες·

9.30

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

[to be sorrowful, to sorrow, mourn]

ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 8.436-8.437

ἦτορ neuter accusative singular

9.9-9.12

9.496-9.497

οὐ δέ τί σε χρὴ νηλεὲς ἦτορ ἔχειν·

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

[the heart]

. 8.438Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 8.438-8.439

Ζεὺς masculine nominative singular

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[Zeus]

δὲ πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 8.438-8.439

πατὴρ masculine nominative singular

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[a father]

Ἴδηθεν ἐΰτροχον

εὔτροχος (7) [Λ] 8.438-8.439

ἐΰτροχον neuter accusative singular

12.58-12.59

ἔνθ̓ οὔ κεν ῥέα ἵππος ἐΰτροχον ἅρμα τιταίνων ἐσβαίη, πεζοὶ δὲ μενοίνεον εἰ τελέουσι.

24.149-24.151

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

24.178-24.180

κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

[well-wheeled]

ἅρμα

ἅρμα (59) [Λ] 8.438-8.439

ἅρμα neuter accusative singular

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

10.321-10.324

ἀλλ̓ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοὶ δ̓ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐ δ̓ ἀπὸ δόξης·

[a chariot]

καὶ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.438-8.439

ἵππους masculine accusative plural

8.440-8.441

τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἅρματα δ̓ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

[a horse, mare]

8.439Οὔλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.438-8.439

Οὔλυμπον masculine accusative singular

8.442-8.443

αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς ἕζετο, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετ̓ Ὄλυμπος.

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

[Olympus]

δὲ δίωκε

διώκω (27) [Λ] 8.438-8.439

δίωκε 3rd person singular active imperfect indicative

10.359

τοὶ δ̓ αἶψα διώκειν ὁρμήθησαν.

10.360-10.364

13.62-13.65

αὐτὸς δ̓ ὥς τ̓ ἴρηξ ὠκύπτερος ὦρτο πέτεσθαι, ὅς ῥά τ̓ ἀπ̓ αἰγίλιπος πέτρης περιμήκεος ἀρθεὶς ὁρμήσῃ πεδίοιο διώκειν ὄρνεον ἄλλο, ὣς ἀπὸ τῶν ἤϊξε Ποσειδάων ἐνοσίχθων.

[to pursue]

, θεῶν

θεός (400) [Λ] 8.438-8.439

θεῶν masculine genitive plural

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

8.526-8.528

9.49

σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.

[god]

δ̓ ἐξίκετο

ἐξικνέομαι (3) [Λ] 8.438-8.439

ἐξίκετο 3rd person singular middle aorist indicative

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

24.480-24.483

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἄνδῤ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τ̓ ἐνὶ πάτρῃ φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δ̓ ἔχει εἰσορόωντας, ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα·

[to reach, arrive at]

θώκους. 8.440τῷ δὲ καὶ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.440-8.441

ἵππους masculine accusative plural

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

[a horse, mare]

μὲν λῦσε

λύω (85) [Λ] 8.440-8.441

λῦσε 3rd person singular active aorist indicative

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

[to loose]

κλυτὸς

κλυτός (45) [Λ] 8.440-8.441

κλυτὸς masculine nominative singular

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

10.108-10.110

ποτὶ δ̓ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους ἠμὲν Τυδεΐδην δουρὶ κλυτὸν ἠδ̓ Ὀδυσῆα ἠδ̓ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν.

11.333-11.334

τοὺς μὲν Τυδεΐδης δουρικλειτὸς Διομήδης θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα·

[heard of: renowned, famous]

ἐννοσίγαιος

Ἐννοσίγαιος (18) [Λ] 8.440-8.441

ἐννοσίγαιος masculine nominative singular

9.182-9.184

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

[the Earth-shaker]

, 8.441ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 8.440-8.441

ἅρματα neuter accusative plural

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

10.321-10.324

10.391-10.399

πολλῇσίν μ̓ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ, ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ, ἠνώγει δέ μ̓ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[a chariot]

δ̓ ἂμ βωμοῖσι

βωμός (12) [Λ] 8.440-8.441

βωμοῖσι masculine dative plural

11.806-11.811

23.144-23.148

24.69-24.70

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

[any raised platform, a stand]

τίθει

τίθημι (194) [Λ] 8.440-8.441

τίθει 3rd person singular active imperfect indicative

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

[to set, put, place]

κατὰ λῖτα

λίς (8) [Λ] 8.440-8.441

λῖτα masculine accusative singular

11.238-11.240

καὶ τό γε χειρὶ λαβὼν εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἕλκ̓ ἐπὶ οἷ μεμαὼς ὥς τε λίς, ἐκ δ̓ ἄρα χειρὸς σπάσσατο·

11.480-11.481

ἐπί τε λῖν ἤγαγε δαίμων σίντην·

15.275-15.276

τῶν δέ θ̓ ὑπὸ ἰαχῆς ἐφάνη λὶς ἠϋγένειος εἰς ὁδόν, αἶψα δὲ πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας·

[(Ep.) a lion]

πετάσσας

πετάννυμι (10) [Λ] 8.440-8.441

πετάσσας masculine nominative singular active aorist participle

13.548-13.549

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐν κονίῃσι κάππεσεν, ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας.

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

17.370-17.373

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

[to spread out]

· 8.442αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 8.442-8.443

αὐτὸς masculine nominative singular

8.529-8.531

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

9.12

αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δὲ χρύσειον

χρύσεος (75) [Λ] 8.442-8.443

χρύσειον masculine accusative singular

8.494-8.496

9.388-9.390

9.670-9.671

τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν δειδέχατ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τ̓ ἐρέοντο·

[golden, of gold, decked]

ἐπὶ θρόνον

θρόνος (12) [Λ] 8.442-8.443

θρόνον masculine accusative singular

14.238-14.239

δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ χρύσεον·

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.142

ὣς εἰποῦσ̓ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα.

[a seat, chair]

εὐρύοπα

εὐρύοπα (14) [Λ] 8.442-8.443

εὐρύοπα masculine nominative singular

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

13.730-13.734

ἄλλῳ μὲν γὰρ ἔδωκε θεὸς πολεμήϊα ἔργα, ἄλλῳ δ̓ ὀρχηστύν, ἑτέρῳ κίθαριν καὶ ἀοιδήν, ἄλλῳ δ̓ ἐν στήθεσσι τιθεῖ νόον εὐρύοπα Ζεὺς ἐσθλόν, τοῦ δέ τε πολλοὶ ἐπαυρίσκοντ̓ ἄνθρωποι, καί τε πολέας ἐσάωσε, μάλιστα δὲ καὐτὸς ἀνέγνω.

[the far-seeing]

Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 8.442-8.443

Ζεὺς masculine nominative singular

8.444-8.445

αἳ δ̓ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη ἥσθην, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον οὐ δ̓ ἐρέοντο·

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

8.469

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[Zeus]

8.443ἕζετο

ἕζομαι (35) [Λ] 8.442-8.443

ἕζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

13.15-13.16

ἔνθ̓ ἄῤ ὅ γ̓ ἐξ ἁλὸς ἕζετ̓ ἰών, ἐλέαιρε δ̓ Ἀχαιοὺς Τρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.

13.653-13.655

ἑζόμενος δὲ κατ̓ αὖθι φίλων ἐν χερσὶν ἑταίρων θυμὸν ἀποπνείων, ὥς τε σκώληξ ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς·

14.436-14.437

ὃ δ̓ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν, ἑζόμενος δ̓ ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ̓ ἀπέμεσσεν·

[to seat oneself, sit]

, τῷ δ̓ ὑπὸ ποσσὶ

πούς (192) [Λ] 8.442-8.443

ποσσὶ masculine dative plural

9.121-9.124

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[a foot]

μέγας

μέγας (460) [Λ] 8.442-8.443

μέγας masculine nominative singular

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

[big, great]

πελεμίζετ̓

πελεμίζω (10) [Λ] 8.442-8.443

πελεμίζετ̓ 3rd person singular medio-passive present indicative

13.148

ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.

13.442-13.444

δούπησεν δὲ πεσών, δόρυ δ̓ ἐν κραδίῃ ἐπεπήγει, ἥ ῥά οἱ ἀσπαίρουσα καὶ οὐρίαχον πελέμιζεν ἔγχεος·

16.107-16.108

οὐ δὲ δύναντο ἀμφ̓ αὐτῷ πελεμίξαι ἐρείδοντες βελέεσσιν.

[to shake, to make to quiver]

Ὄλυμπος

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.442-8.443

Ὄλυμπος masculine nominative singular

8.450-8.451

πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι, οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ.

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

10.462-10.463

σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθ̓·

[Olympus]

. 8.444αἳ δ̓ οἶαι

οἶος (78) [Λ] 8.444-8.445

οἶαι feminine nominative plural

9.190-9.193

9.355

ἔνθά ποτ̓ οἶον ἔμιμνε, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν.

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[alone, lone, lonely]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 8.444-8.445

Διὸς masculine genitive singular

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

8.469

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

[Zeus]

ἀμφὶς Ἀθηναίη

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.444-8.445

Ἀθηναίη feminine nominative singular

8.447

τίφθ̓ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;

8.457

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[Athena]

τε καὶ Ἥρη 8.445ἥσθην

ἧμαι (59) [Λ] 8.444-8.445

ἥσθην 3rd person dual middle pluperfect indicative

8.477-8.481

σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω χωομένης, οὐ δ̓ εἴ κε τὰ νείατα πείραθ̓ ἵκηαι γαίης καὶ πόντοιο, ἵν̓ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔ τ̓ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο τέρποντ̓ οὔ τ̓ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

[to be seated, sit]

, οὐ δέ τί μιν προσεφώνεον

προσφωνέω (16) [Λ] 8.444-8.445

προσεφώνεον 3rd person plural active imperfect indicative

9.201

αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

11.345-11.346

τὸν δὲ ἰδὼν ῥίγησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης, αἶψα δ̓ Ὀδυσσῆα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

11.464

αἶψα δ̓ ἄῤ Αἴαντα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

[to call]

οὐ δ̓ ἐρέοντο

ἔρομαι (10) [Λ] 8.444-8.445

ἐρέοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

9.670-9.671

τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν δειδέχατ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τ̓ ἐρέοντο·

10.416-10.417

φυλακὰς δ̓ ἃς εἴρεαι ἥρως οὔ τις κεκριμένη ῥύεται στρατὸν οὐ δὲ φυλάσσει.

15.247

τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε θεῶν ὅς μ̓ εἴρεαι ἄντην;

[to ask, enquire]

· 8.446αὐτὰρ ὃ ἔγνω

γιγνώσκω (73) [Λ] 8.446

ἔγνω 3rd person singular active aorist indicative

10.87-10.90

10.357-10.359

11.110-11.111

σπερχόμενος δ̓ ἀπὸ τοῖιν ἐσύλα τεύχεα καλὰ γιγνώσκων·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

ᾗσιν

ἑός (167) [Λ] 8.446

ᾗσιν feminine dative plural

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

[his, her own]

ἐνὶ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 8.446

φρεσὶ feminine dative plural

8.558-8.559

οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

[the midriff; heart, mind]

φώνησέν

φωνέω (80) [Λ] 8.446

φώνησέν 3rd person singular active aorist indicative

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to produce a sound]

τε· 8.447τίφθ̓ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.447

Ἀθηναίη feminine vocative singular

8.457

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

[Athena]

τε καὶ Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.447

Ἥρη feminine vocative singular

8.457

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

8.461

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

8.470-8.472

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

[Hera]

; 8.448οὐ μέν θην κάμετόν

κάμνω (33) [Λ] 8.448-8.449

κάμετόν 2nd person dual active aorist indicative

11.802-11.803

ῥεῖα δέ κ̓ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ ὤσαισθε προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

16.44-16.45

ῥεῖα δέ κ̓ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ ὤσαιμεν προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

16.106-16.107

ὃ δ̓ ἀριστερὸν ὦμον ἔκαμνεν ἔμπεδον αἰὲν ἔχων σάκος αἰόλον·

[to work, toil, be sick]

γε μάχῃ

μάχη (131) [Λ] 8.448-8.449

μάχῃ feminine dative singular

9.352-9.354

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

11.202-11.205

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ὑπόεικε μάχης, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

[battle, fight, combat]

ἔνι κυδιανείρῃ

κυδιάνειρα (7) [Λ] 8.448-8.449

κυδιανείρῃ feminine dative singular

13.269-13.271

οὐ δὲ γὰρ οὐ δ̓ ἐμέ φημι λελασμένον ἔμμεναι ἀλκῆς, ἀλλὰ μετὰ πρώτοισι μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν ἵσταμαι, ὁππότε νεῖκος ὀρώρηται πολέμοιο.

14.154-14.156

αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·

24.391-24.393

τὸν μὲν ἐγὼ μάλα πολλὰ μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα, καὶ εὖτ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἐλάσσας Ἀργείους κτείνεσκε δαΐζων ὀξέϊ χαλκῷ·

[glorifying]

8.449ὀλλῦσαι

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.448-8.449

ὀλλῦσαι feminine nominative plural active present participle

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

8.470-8.472

ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη ὀλλύντ̓ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·

[to destroy, make an end of]

Τρῶας

Τρώς (599) [Λ] 8.448-8.449

Τρῶας masculine accusative plural

8.458

πλησίαι αἵ γ̓ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

8.489-8.491

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι, ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

[Tros]

, τοῖσιν κότον

κότος (5) [Λ] 8.448-8.449

κότον masculine accusative singular

13.517

δὴ γάρ οἱ ἔχεν κότον ἐμμενὲς αἰεί.

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

16.448-16.449

πολλοὶ γὰρ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο μάχονται υἱέες ἀθανάτων, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἐνήσεις.

[a grudge, rancour, wrath]

αἰνὸν

αἰνός (55) [Λ] 8.448-8.449

αἰνὸν masculine accusative singular

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

8.473-8.476

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[dread, dire, grim]

ἔθεσθε

τίθημι (194) [Λ] 8.448-8.449

ἔθεσθε 2nd person plural middle aorist indicative

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

[to set, put, place]

. 8.450πάντως, οἷον

οἷος (71) [Λ] 8.450-8.451

οἷον neuter nominative singular

9.104-9.108

9.444-9.451

10.385-10.386

πῇ δὴ οὕτως ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεαι οἷος νύκτα δἰ ὀρφναίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

ἐμόν

ἐμός (153) [Λ] 8.450-8.451

ἐμόν neuter nominative singular

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

9.115

ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·

[mine]

γε μένος

μένος (136) [Λ] 8.450-8.451

μένος neuter nominative singular

9.677-9.679

9.706

τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή·

10.365-10.368

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλε μιγήσεσθαι φυλάκεσσι φεύγων ἐς νῆας, τότε δὴ μένος ἔμβαλ̓ Ἀθήνη Τυδεΐδῃ, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων φθαίη ἐπευξάμενος βαλέειν, ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι.

[might, force, strength, prowess, courage]

καὶ χεῖρες

χείρ (386) [Λ] 8.450-8.451

χεῖρες feminine nominative plural

8.493-8.494

ἐν δ̓ ἄρα χειρὶ ἔγχος ἔχ̓ ἑνδεκάπηχυ·

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

9.91

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

[the hand]

ἄαπτοι

ἄαπτος (11) [Λ] 8.450-8.451

ἄαπτοι feminine nominative plural

11.168-11.169

ὃ δὲ κεκλήγων ἕπετ̓ αἰεὶ Ἀτρεΐδης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.

12.165-12.166

οὐ γὰρ ἔγωγ̓ ἐφάμην ἥρωας Ἀχαιοὺς σχήσειν ἡμέτερόν γε μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους.

13.49-13.50

ἄλλῃ μὲν γὰρ ἔγωγ̓ οὐ δείδια χεῖρας ἀάπτους Τρώων, οἳ μέγα τεῖχος ὑπερκατέβησαν ὁμίλῳ·

[not to be touched, resistless, invincible]

, 8.451οὐκ ἄν με τρέψειαν

τρέπω (45) [Λ] 8.450-8.451

τρέψειαν 3rd person plural active aorist optative

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

10.43-10.45

10.188-10.189

πεδίον δὲ γὰρ αἰεὶ τετράφαθ̓, ὁππότ̓ ἐπὶ Τρώων ἀΐοιεν ἰόντων.

[to turn]

ὅσοι

ὅσος (138) [Λ] 8.450-8.451

ὅσοι masculine nominative plural

9.55-9.56

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί, οὐ δὲ πάλιν ἐρέει·

9.125-9.127

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

[as much/many as]

θεοί

θεός (400) [Λ] 8.450-8.451

θεοί masculine nominative plural

8.526-8.528

9.49

σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[god]

εἰσ̓

εἰμί (1088) [Λ] 8.450-8.451

εἰσ̓ 3rd person plural active present indicative

8.454

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[to be]

ἐν Ὀλύμπῳ

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.450-8.451

Ὀλύμπῳ masculine dative singular

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

10.462-10.463

σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθ̓·

11.74-11.77

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν, οἳ δ̓ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

[Olympus]

. 8.452σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος

τρόμος (13) [Λ] 8.452-8.453

τρόμος masculine nominative singular

10.25

ὣς δ̓ αὔτως Μενέλαον ἔχε τρόμος·

11.117

αὐτὴν γάρ μιν ὑπὸ τρόμος αἰνὸς ἱκάνει·

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

[a trembling, quaking, quivering]

ἔλλαβε

λαμβάνω (86) [Λ] 8.452-8.453

ἔλλαβε 3rd person singular active aorist indicative

9.323-9.327

10.328

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν·

10.488-10.493

ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς τὸν δ̓ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε, τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι ῥεῖα διέλθοιεν μη δὲ τρομεοίατο θυμῷ νεκροῖς ἀμβαίνοντες·

[to take, seize, receive]

φαίδιμα

φαίδιμος (50) [Λ] 8.452-8.453

φαίδιμα neuter accusative plural

8.489-8.491

Τρώων αὖτ̓ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι, ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

10.93-10.95

αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐ δέ μοι ἦτορ ἔμπεδον, ἀλλ̓ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δ̓ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.

[shining]

γυῖα

γυῖον (42) [Λ] 8.452-8.453

γυῖα neuter accusative plural

10.93-10.95

αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐ δέ μοι ἦτορ ἔμπεδον, ἀλλ̓ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δ̓ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.

10.390

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Δόλων, ὑπὸ δ̓ ἔτρεμε γυῖα·

11.240

τὸν δ̓ ἄορι πλῆξ̓ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

[a limb]

8.453πρὶν πόλεμόν

πόλεμος (252) [Λ] 8.452-8.453

πόλεμόν masculine accusative singular

8.452-8.453

σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.

8.466

ἀλλ̓ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ̓, εἰ σὺ κελεύεις·

8.473-8.476

οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

[battle, fight, war]

τε ἰδεῖν

εἶδον (237) [Λ] 8.452-8.453

ἰδεῖν active aorist infinitive

9.195

ὣς δ̓ αὔτως Πάτροκλος, ἐπεὶ ἴδε φῶτας, ἀνέστη.

9.372-9.373

οὐ δ̓ ἂν ἔμοιγε τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι·

10.14-10.16

αὐτὰρ ὅτ̓ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν, πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας ὑψόθ̓ ἐόντι Διί, μέγα δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.

[to see]

πολέμοιό

πόλεμος (252) [Λ] 8.452-8.453

πολέμοιό masculine genitive singular

8.466

ἀλλ̓ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθ̓, εἰ σὺ κελεύεις·

8.473-8.476

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

[battle, fight, war]

τε μέρμερα

μέρμερος (6) [Λ] 8.452-8.453

μέρμερα neuter accusative plural

10.47-10.50

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐ δ̓ ἔκλυον αὐδήσαντος ἄνδῤ ἕνα τοσσάδε μέρμεῤ ἐπ̓ ἤματι μητίσασθαι, ὅσσ̓ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν αὔτως, οὔ τε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔ τε θεοῖο.

10.289-10.290

ἀτὰρ ἂψ ἀπιὼν μάλα μέρμερα μήσατο ἔργα σὺν σοὶ δῖα θεά, ὅτε οἱ πρόφρασσα παρέστης.

10.524-10.525

θηεῦντο δὲ μέρμερα ἔργα ὅσσ̓ ἄνδρες ῥέξαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[causing anxiety, mischievous, baneful]

ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 8.452-8.453

ἔργα neuter accusative plural

9.128-9.130

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[work]

. 8.454ὧδε γὰρ ἐξερέω

ἐξερέω (7) [Λ] 8.454

ἐξερέω 1st person singular active future indicative

12.215

νῦν αὖτ̓ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

23.410

ὧδε γὰρ ἐξερέω, καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται·

23.672

ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

[(Ep.) to inquire into]

, τὸ δέ κεν τετελεσμένον

τελέω (60) [Λ] 8.454

τετελεσμένον neuter nominative singular medio-passive perfect participle

9.154-9.156

9.157

ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.296-9.298

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[to complete, fulfil, accomplish]

ἦεν

εἰμί (1088) [Λ] 8.454

ἦεν 3rd person singular active imperfect indicative

8.455-8.456

οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵν̓ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

8.477

ὣς γὰρ θέσφατόν ἐστι·

[to be]

· 8.455οὐκ ἂν ἐφ̓ ὑμετέρων

ὑμέτερος (6) [Λ] 8.455-8.456

ὑμετέρων neuter genitive plural

17.221-17.224

οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐ δὲ χατίζων ἐνθάδ̓ ἀφ̓ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον, ἀλλ̓ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

17.225-17.226

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

20.115-20.116

φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.

[your, yours]

ὀχέων

ὄχος (59) [Λ] 8.455-8.456

ὀχέων neuter genitive plural

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[a carriage, shelter]

πληγέντε

πλήσσω (31) [Λ] 8.455-8.456

πληγέντε feminine nominative dual passive aorist participle

10.488-10.493

11.240

τὸν δ̓ ἄορι πλῆξ̓ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

12.162-12.163

δή ῥα τότ̓ ᾤμωξεν καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ Ἄσιος Ὑρτακίδης, καὶ ἀλαστήσας ἔπος ηὔδα·

[to strike, smite]

κεραυνῷ

κεραυνός (8) [Λ] 8.455-8.456

κεραυνῷ masculine dative singular

14.414-14.418

15.115-15.118

21.198-21.199

ἀλλὰ καὶ ὃς δείδοικε Διὸς μεγάλοιο κεραυνὸν δεινήν τε βροντήν, ὅτ̓ ἀπ̓ οὐρανόθεν σμαραγήσῃ.

[a thunderbolt]

8.456ἂψ ἐς Ὄλυμπον

Ὄλυμπος (81) [Λ] 8.455-8.456

Ὄλυμπον masculine accusative singular

10.462-10.463

σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθ̓·

11.74-11.77

11.714-11.717

ἀλλ̓ ὅτε πᾶν πεδίον μετεκίαθον, ἄμμι δ̓ Ἀθήνη ἄγγελος ἦλθε θέουσ̓ ἀπ̓ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι ἔννυχος, οὐ δ̓ ἀέκοντα Πύλον κάτα λαὸν ἄγειρεν ἀλλὰ μάλ̓ ἐσσυμένους πολεμίζειν.

[Olympus]

ἵκεσθον

ἱκνέομαι (114) [Λ] 8.455-8.456

ἵκεσθον 2nd person dual middle aorist indicative

8.477-8.481

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[to come]

, ἵν̓ ἀθανάτων

ἀθάνατος (106) [Λ] 8.455-8.456

ἀθανάτων masculine genitive plural

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

10.402-10.404

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

[undying, immortal]

ἕδος ἐστίν

εἰμί (1088) [Λ] 8.455-8.456

ἐστίν 3rd person singular active present indicative

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

8.477

ὣς γὰρ θέσφατόν ἐστι·

8.521-8.522

φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

[to be]

. 8.457ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 8.457

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

9.29

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

[to say, to claim]

, αἳ δ̓ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.457

Ἀθηναίη feminine nominative singular

8.459-8.460

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

8.538-8.541

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

[Athena]

τε καὶ Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.457

Ἥρη feminine nominative singular

8.461

Ἥρῃ δ̓ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

8.470-8.472

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

[Hera]

· 8.458πλησίαι

πλησίος (8) [Λ] 8.458

πλησίαι feminine nominative plural

11.592-11.594

οἳ δὲ παῤ αὐτὸν πλησίοι ἔστησαν σάκἐ ὤμοισι κλίναντες δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

13.487-13.488

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἕνα φρεσὶ θυμὸν ἔχοντες πλησίοι ἔστησαν, σάκἐ ὤμοισι κλίναντες.

22.372

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·

[near, close to]

αἵ γ̓ ἥσθην, κακὰ

κακός (180) [Λ] 8.458

κακὰ neuter accusative plural

8.464-8.465

ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθ̓ αἰχμητάων, οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.

8.538-8.541

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[bad]

δὲ Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 8.458

Τρώεσσι masculine dative plural

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

8.489-8.491

8.494-8.496

πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης, τῷ ὅ γ̓ ἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα·

[Tros]

μεδέσθην

μέδομαι (10) [Λ] 8.458

μεδέσθην 3rd person dual medio-passive imperfect indicative

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

18.243-18.245

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, ἐς δ̓ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.

[to provide for, think on, be mindful of, bethink one of]

. 8.459ἤτοι Ἀθηναίη

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.459-8.460

Ἀθηναίη feminine nominative singular

8.538-8.541

9.254-9.256

9.388-9.390

κούρην δ̓ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, οὐ δ̓ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι, ἔργα δ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·

[Athena]

ἀκέων

ἀκέων (7) [Λ] 8.459-8.460

ἀκέων feminine nominative singular

10.85

φθέγγεο, μη δ̓ ἀκέων ἐπ̓ ἔμ̓ ἔρχεο·

1.34

βῆ δ̓ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης·

1.511-1.512

τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς, ἀλλ̓ ἀκέων δὴν ἧστο·

[softly, silently]

ἦν οὐ δέ τι εἶπε

εἶπον (279) [Λ] 8.459-8.460

εἶπε 3rd person singular active aorist indicative

8.462

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

9.26

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

9.58-9.59

ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.

[to speak, say]

8.460σκυζομένη

σκύζομαι (6) [Λ] 8.459-8.460

σκυζομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

8.482-8.483

οὐ δ̓ ἢν ἔνθ̓ ἀφίκηαι ἀλωμένη, οὔ σευ ἔγωγε σκυζομένης ἀλέγω, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο.

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

24.113-24.116

σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν Ἕκτοῤ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐ δ̓ ἀπέλυσεν, αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

[to be angry]

Διὶ

Ζεύς (476) [Λ] 8.459-8.460

Διὶ masculine dative singular

8.469

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.517-8.519

κήρυκες δ̓ ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων·

[Zeus]

πατρί

πατήρ (166) [Λ] 8.459-8.460

πατρί masculine dative singular

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

[a father]

, χόλος δέ μιν ἄγριος

ἄγριος (19) [Λ] 8.459-8.460

ἄγριος masculine nominative singular

9.538-9.540

9.628-9.632

15.271-15.272

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται·

[(living in the fields) wild, savage, harsh]

ᾕρει

αἱρέω (276) [Λ] 8.459-8.460

ᾕρει 3rd person singular active imperfect indicative

9.28

οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

9.109-9.111

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[to take,(mid.) to choose]

· 8.461Ἥρῃ

Ἥρα (120) [Λ] 8.461

Ἥρῃ feminine dative singular

8.470-8.472

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

[Hera]

δ̓ οὐκ ἔχαδε

χανδάνω (7) [Λ] 8.461

ἔχαδε 3rd person singular active aorist indicative

11.462-11.463

τρὶς μὲν ἔπειτ̓ ἤϋσεν ὅσον κεφαλὴ χάδε φωτός, τρὶς δ̓ ἄϊεν ἰάχοντος ἄρηι φίλος Μενέλαος.

14.33-14.34

οὐ δὲ γὰρ οὐ δ̓ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

[to take in, hold, comprise, contain]

στῆθος

στῆθος (138) [Λ] 8.461

στῆθος neuter nominative singular

9.8

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

9.254-9.256

9.490-9.491

πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ.

[the breast]

χόλον, ἀλλὰ προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 8.461

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

11.136-11.137

ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην βασιλῆα μειλιχίοις ἐπέεσσιν·

[to speak to, address, accost]

· 8.462αἰνότατε

αἰνός (55) [Λ] 8.462

αἰνότατε masculine vocative singular superlative

8.473-8.476

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

10.391-10.399

πολλῇσίν μ̓ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ, ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ, ἠνώγει δέ μ̓ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[dread, dire, grim]

Κρονίδη

Κρονίδης (37) [Λ] 8.462

Κρονίδη masculine vocative singular

9.17-9.22

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

[son of Cronus]

ποῖον τὸν μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 8.462

μῦθον masculine accusative singular

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπες

εἶπον (279) [Λ] 8.462

ἔειπες 2nd person singular active aorist indicative

9.26

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

9.58-9.59

ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

[to speak, say]

. 8.463εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν

οἶδα (132) [Λ] 8.463

ἴδμεν 1st person plural active perfect indicative

8.532-8.534

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[to know]

ὅ τοι σθένος

σθένος (37) [Λ] 8.463

σθένος neuter nominative singular

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.351-9.352

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο ἴσχειν·

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[strength, might]

οὐκ ἀλαπαδνόν

ἀλαπαδνός (6) [Λ] 8.463

ἀλαπαδνόν neuter nominative singular

2.675

ἀλλ̓ ἀλαπαδνὸς ἔην, παῦρος δέ οἱ εἵπετο λαός.

4.305

ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε.

4.329-4.331

αὐτὰρ ὃ πλησίον ἑστήκει πολύμητις Ὀδυσσεύς, πὰρ δὲ Κεφαλλήνων ἀμφὶ στίχες οὐκ ἀλαπαδναὶ ἕστασαν·

[exhausted, powerless, feeble]

· 8.464ἀλλ̓ ἔμπης Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 8.464-8.465

Δαναῶν masculine genitive plural

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

[the Danaans]

ὀλοφυρόμεθ̓

ὀλοφύρομαι (17) [Λ] 8.464-8.465

ὀλοφυρόμεθ̓ 1st person plural medio-passive present indicative

11.656-11.657

τίπτε τὰρ ὧδ̓ Ἀχιλεὺς ὀλοφύρεται υἷας Ἀχαιῶν, ὅσσοι δὴ βέλεσιν βεβλήαται;

11.814-11.815

τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός, καί ῥ̓ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.113-15.114

ὣς ἔφατ̓, αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

[to lament, wail, moan, weep]

αἰχμητάων

αἰχμητής (24) [Λ] 8.464-8.465

αἰχμητάων masculine genitive plural

8.470-8.472

11.737-11.739

12.125-12.130

ἔφαντο γὰρ οὐκ ἔτ̓ Ἀχαιοὺς σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι νήπιοι, ἐν δὲ πύλῃσι δύ̓ ἀνέρας εὗρον ἀρίστους υἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων, τὸν μὲν Πειριθόου υἷα κρατερὸν Πολυποίτην, τὸν δὲ Λεοντῆα βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[a spearman]

, 8.465οἵ κεν δὴ κακὸν

κακός (180) [Λ] 8.464-8.465

κακὸν masculine accusative singular

8.538-8.541

9.17-9.22

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

[bad]

οἶτον

οἶτος (6) [Λ] 8.464-8.465

οἶτον masculine accusative singular

9.559-9.564

24.388

ὥς μοι καλὰ τὸν οἶτον ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες.

3.414-3.417

μή μ̓ ἔρεθε σχετλίη, μὴ χωσαμένη σε μεθείω, τὼς δέ σ̓ ἀπεχθήρω ὡς νῦν ἔκπαγλ̓ ἐφίλησα, μέσσῳ δ̓ ἀμφοτέρων μητίσομαι ἔχθεα λυγρὰ Τρώων καὶ Δαναῶν, σὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι.

[fate, doom]

ἀναπλήσαντες

ἀναπίμπλημι (6) [Λ] 8.464-8.465

ἀναπλήσαντες masculine nominative plural active aorist participle

11.262-11.263

ἔνθ̓ Ἀντήνορος υἷες ὑπ̓ Ἀτρεΐδῃ βασιλῆϊ πότμον ἀναπλήσαντες ἔδυν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

15.132-15.134

4.169-4.170

ἀλλά μοι αἰνὸν ἄχος σέθεν ἔσσεται ὦ Μενέλαε αἴ κε θάνῃς καὶ πότμον ἀναπλήσῃς βιότοιο.

[to fill up; to contaminate, infect]

ὄλωνται

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.464-8.465

ὄλωνται 3rd person plural middle aorist subjunctive

8.467-8.468

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

8.470-8.472

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[to destroy, make an end of]

. 8.466ἀλλ̓ ἤτοι πολέμου

πόλεμος (252) [Λ] 8.466

πολέμου masculine genitive singular

8.473-8.476

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

[battle, fight, war]

μὲν ἀφεξόμεθ̓

ἀπέχω (12) [Λ] 8.466

ἀφεξόμεθ̓ 1st person plural middle future indicative

11.798-11.801

12.248-12.250

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

[to keep off]

, εἰ σὺ κελεύεις

κελεύω (101) [Λ] 8.466

κελεύεις 2nd person singular active present indicative

9.9-9.12

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

[to urge]

· 8.467βουλὴν

βουλή (52) [Λ] 8.467-8.468

βουλὴν feminine accusative singular

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

9.92-9.94

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

[will, determination; council, senate]

δ̓ Ἀργείοις

Ἀργεῖος (137) [Λ] 8.467-8.468

Ἀργείοις masculine dative plural

8.470-8.472

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

[of/from Argos, Argive]

ὑποθησόμεθ̓

ὑποτίθημι (4) [Λ] 8.467-8.468

ὑποθησόμεθ̓ 1st person plural middle future indicative

11.788-11.789

ἀλλ̓ εὖ οἱ φάσθαι πυκινὸν ἔπος ἠδ̓ ὑποθέσθαι καί οἱ σημαίνειν·

21.293

αὐτάρ τοι πυκινῶς ὑποθησόμεθ̓ αἴ κε πίθηαι·

8.36-8.37

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

[to place under, to suggest]

ἥ τις ὀνήσει

ὀνίνημι (11) [Λ] 8.467-8.468

ὀνήσει 3rd person singular active future indicative

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

16.31-16.32

τί σευ ἄλλος ὀνήσεται ὀψίγονός περ αἴ κε μὴ Ἀργείοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς;

24.44-24.45

ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐ δέ οἱ αἰδὼς γίγνεται, ἥ τ̓ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ̓ ὀνίνησι.

[to profit, benefit, help, assist]

, 8.468ὡς μὴ πάντες

πᾶς (546) [Λ] 8.467-8.468

πάντες masculine nominative plural

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

8.538-8.541

8.557-8.558

ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι·

[all, the whole]

ὄλωνται

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.467-8.468

ὄλωνται 3rd person plural middle aorist subjunctive

8.470-8.472

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

9.17-9.22

[to destroy, make an end of]

ὀδυσσαμένοιο

ὀδύσσομαι (4) [Λ] 8.467-8.468

ὀδυσσαμένοιο masculine genitive singular middle aorist participle

18.290-18.292

6.138-6.139

τῷ μὲν ἔπειτ̓ ὀδύσαντο θεοὶ ῥεῖα ζώοντες, καί μιν τυφλὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς·

8.36-8.37

βουλὴν δ̓ Ἀργείοις ὑποθησόμεθ̓ ἥ τις ὀνήσει, ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.

[to be wroth against, to hate]

τεοῖο. 8.469τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 8.469

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.604-9.606

9.643

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 8.469

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak to, address]

νεφεληγερέτα

νεφεληγερέτα (28) [Λ] 8.469

νεφεληγερέτα masculine nominative singular

10.552-10.553

ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς κούρη τ̓ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

11.317-11.319

14.293

ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.

[cloud-gatherer, cloud-compeller]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 8.469

Ζεύς masculine nominative singular

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.517-8.519

8.526-8.528

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

[Zeus]

· 8.470ἠοῦς

ἠώς (44) [Λ] 8.470-8.472

ἠοῦς feminine genitive singular

8.505-8.511

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

[the morning red, daybreak, dawn]

δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα

ὑπερμενής (12) [Λ] 8.470-8.472

ὑπερμενέα masculine accusative singular

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

11.727-11.732

13.225-13.227

ἀλλά που οὕτω μέλλει δὴ φίλον εἶναι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

[exceeding mighty, exceeding strong]

Κρονίωνα

Κρονίων (49) [Λ] 8.470-8.472

Κρονίωνα masculine accusative singular

9.510-9.512

11.26-11.28

11.78-11.79

πάντες δ̓ ᾐτιόωντο κελαινεφέα Κρονίωνα οὕνεκ̓ ἄρα Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.

[son of Cronus]

8.471ὄψεαι

ὁράω (57) [Λ] 8.470-8.472

ὄψεαι 2nd person singular middle future indicative

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

11.187-11.190

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ἀναχωρείτω, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἀνώχθω μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

[to see]

, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα

ἐθέλω (158) [Λ] 8.470-8.472

ἐθέλῃσθα 2nd person singular active present subjunctive

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

9.144-9.147

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[to will, wish, purpose]

, βοῶπις

βοῶπις (12) [Λ] 8.470-8.472

βοῶπις feminine vocative singular

14.159-14.160

μερμήριξε δ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

14.263

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·

[ox-eyed]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 8.470-8.472

πότνια feminine nominative singular

9.559-9.564

11.452-11.454

11.794-11.797

εἰ δέ τινα φρεσὶν ᾗσι θεοπροπίην ἀλεείνει καί τινά οἱ πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ, ἀλλὰ σέ περ προέτω, ἅμα δ̓ ἄλλος λαὸς ἑπέσθω Μυρμιδόνων, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι·

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.470-8.472

Ἥρη feminine vocative singular

8.484

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.

9.254-9.256

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

[Hera]

8.472ὀλλύντ̓

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.470-8.472

ὀλλύντ̓ masculine accusative singular active present participle

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

9.17-9.22

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

[to destroy, make an end of]

Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 8.470-8.472

Ἀργείων masculine genitive plural

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

8.538-8.541

9.16

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

[of/from Argos, Argive]

πουλὺν

πολύς (468) [Λ] 8.470-8.472

πουλὺν masculine accusative singular

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

[much, many]

στρατὸν

στρατός (58) [Λ] 8.470-8.472

στρατὸν masculine accusative singular

9.78

νὺξ δ̓ ἧδ̓ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει.

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

9.300-9.303

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δ̓ ἄλλους περ Παναχαιοὺς τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς τίσουσ̓·

[an encamped army]

αἰχμητάων

αἰχμητής (24) [Λ] 8.470-8.472

αἰχμητάων masculine genitive plural

11.737-11.739

12.125-12.130

12.417-12.420

οὔ τε γὰρ ἴφθιμοι Λύκιοι Δαναῶν ἐδύναντο τεῖχος ῥηξάμενοι θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον, οὔτέ ποτ̓ αἰχμηταὶ Δαναοὶ Λυκίους ἐδύναντο τείχεος ἂψ ὤσασθαι, ἐπεὶ τὰ πρῶτα πέλασθεν.

[a spearman]

· 8.473οὐ γὰρ πρὶν πολέμου

πόλεμος (252) [Λ] 8.473-8.476

πολέμου masculine genitive singular

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.63-9.64

ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος.

[battle, fight, war]

ἀποπαύσεται

ἀποπαύω (9) [Λ] 8.473-8.476

ἀποπαύσεται 3rd person singular middle future indicative

11.323

τοὺς μὲν ἔπειτ̓ εἴασαν, ἐπεὶ πολέμου ἀπέπαυσαν·

16.721

Ἕκτορ τίπτε μάχης ἀποπαύεαι;

18.267-18.268

νῦν μὲν νὺξ ἀπέπαυσε ποδώκεα Πηλεΐωνα ἀμβροσίη·

[to stop]

ὄβριμος

ὄβριμος (25) [Λ] 8.473-8.476

ὄβριμος masculine nominative singular

10.200-10.201

ὅθεν αὖτις ἀπετράπετ̓ ὄβριμος Ἕκτωρ ὀλλὺς Ἀργείους, ὅτε δὴ περὶ νὺξ ἐκάλυψεν.

11.347

νῶϊν δὴ τόδε πῆμα κυλίνδεται ὄβριμος Ἕκτωρ·

11.435-11.438

διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος, καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο, πάντα δ̓ ἀπὸ πλευρῶν χρόα ἔργαθεν, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἔασε Παλλὰς Ἀθηναίη μιχθήμεναι ἔγκασι φωτός.

[strong, mighty]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.473-8.476

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.489-8.491

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.542

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.

[Hector]

8.474πρὶν ὄρθαι

ὄρνυμι (172) [Λ] 8.473-8.476

ὄρθαι middle aorist infinitive

9.352-9.354

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

[to stir, stir up]

παρὰ ναῦφι

ναῦς (586) [Λ] 8.473-8.476

ναῦφι feminine dative plural

8.489-8.491

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

[a ship]

ποδώκεα

ποδώκης (27) [Λ] 8.473-8.476

ποδώκεα masculine accusative singular

10.314-10.316

ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δόλων Εὐμήδεος υἱὸς κήρυκος θείοιο πολύχρυσος πολύχαλκος, ὃς δή τοι εἶδος μὲν ἔην κακός, ἀλλὰ ποδώκης·

13.111-13.114

ἀλλ̓ εἰ δὴ καὶ πάμπαν ἐτήτυμον αἴτιός ἐστιν ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων οὕνεκ̓ ἀπητίμησε ποδώκεα Πηλεΐωνα, ἡμέας γ̓ οὔ πως ἔστι μεθιέμεναι πολέμοιο.

16.133-16.134

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε ποικίλον ἀστερόεντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

[swiftfooted]

Πηλεΐωνα

Πηλείων (26) [Λ] 8.473-8.476

Πηλεΐωνα masculine accusative singular

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

10.321-10.324

ἀλλ̓ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοὶ δ̓ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐ δ̓ ἀπὸ δόξης·

, 8.475ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 8.473-8.476

ἤματι neuter dative singular

8.538-8.541

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

[day]

τῷ ὅτ̓ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι

πρύμνα (9) [Λ] 8.473-8.476

πρύμνῃσι feminine dative plural

10.34-10.35

τὸν δ̓ εὗῤ ἀμφ̓ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ νηῒ πάρα πρύμνῃ·

12.402-12.403

ἀλλὰ Ζεὺς κῆρας ἄμυνε παιδὸς ἑοῦ, μὴ νηυσὶν ἔπι πρύμνῃσι δαμείη·

14.31-14.32

τὰς γὰρ πρώτας πεδίον δὲ εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν.

[the hindmost part of a ship, the stern, poop]

μάχωνται

μάχομαι (218) [Λ] 8.473-8.476

μάχωνται 3rd person plural medio-passive present subjunctive

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.48-9.49

νῶϊ δ̓ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ̓ εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωμεν·

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

[to fight]

8.476στείνει

στεῖνος (4) [Λ] 8.473-8.476

στείνει neuter dative singular

12.66

στεῖνος γάρ, ὅθι τρώσεσθαι ὀΐω.

15.425-15.428

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε, ἀλλ̓ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶ τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.

23.418-23.419

αἶψα δ̓ ἔπειτα στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

[a narrow, strait, confined space]

ἐν αἰνοτάτῳ

αἰνός (55) [Λ] 8.473-8.476

αἰνοτάτῳ neuter dative singular superlative

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

10.391-10.399

11.117

αὐτὴν γάρ μιν ὑπὸ τρόμος αἰνὸς ἱκάνει·

[dread, dire, grim]

περὶ Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 8.473-8.476

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

9.195

ὣς δ̓ αὔτως Πάτροκλος, ἐπεὶ ἴδε φῶτας, ἀνέστη.

9.201

αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

[Patroclus]

θανόντος

θνήσκω (75) [Λ] 8.473-8.476

θανόντος masculine genitive singular active aorist participle

9.632-9.633

καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·

11.452-11.454

ἆ δείλ̓ οὐ μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ὄσσε καθαιρήσουσι θανόντι περ, ἀλλ̓ οἰωνοὶ ὠμησταὶ ἐρύουσι, περὶ πτερὰ πυκνὰ βαλόντες.

11.455

αὐτὰρ ἔμ̓, εἴ κε θάνω, κτεριοῦσί γε δῖοι Ἀχαιοί.

· 8.477ὣς γὰρ θέσφατόν ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 8.477

ἐστι 3rd person singular active present indicative

8.521-8.522

φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

8.523

ὧδ̓ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

[to be]

· σέθεν δ̓ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω

ἀλεγίζω (6) [Λ] 8.477-8.481

ἀλεγίζω 1st person singular active present indicative

11.80

τῶν μὲν ἄῤ οὐκ ἀλέγιζε πατήρ·

12.237-12.240

τύνη δ̓ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις πείθεσθαι, τῶν οὔ τι μετατρέπομ̓ οὐ δ̓ ἀλεγίζω εἴτ̓ ἐπὶ δεξί̓ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, εἴτ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.

15.106-15.107

ὃ δ̓ ἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει οὐ δ̓ ὄθεται·

[to trouble oneself about]

8.478χωομένης

χώομαι (38) [Λ] 8.477-8.481

χωομένης feminine genitive singular medio-passive present participle

9.104-9.108

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

[to be angry, wroth, indignant]

, οὐ δ̓ εἴ κε τὰ νείατα

νέατος (13) [Λ] 8.477-8.481

νείατα neuter accusative plural

9.153

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

9.295

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

11.380-11.381

ὡς ὄφελόν τοι νείατον ἐς κενεῶνα βαλὼν ἐκ θυμὸν ἑλέσθαι.

[the last, uttermost, lowest]

πείραθ̓

πεῖραρ (11) [Λ] 8.477-8.481

πείραθ̓ neuter accusative plural

12.78-12.79

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ οὐ μενέουσ̓ εἰ δή σφιν ὀλέθρου πείρατ̓ ἐφῆπται.

13.358-13.360

τοὶ δ̓ ἔριδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πτολέμοιο πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπ̓ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν ἄρρηκτόν τ̓ ἄλυτόν τε, τὸ πολλῶν γούνατ̓ ἔλυσεν.

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

[an end]

ἵκηαι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 8.477-8.481

ἵκηαι 2nd person singular medio-passive aorist subjunctive

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

9.56

ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων.

[to come]

8.479γαίης

γαῖα (125) [Λ] 8.477-8.481

γαίης feminine genitive singular

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

[a land, country]

καὶ πόντοιο

πόντος (36) [Λ] 8.477-8.481

πόντοιο masculine genitive singular

9.4-9.6

ὡς δ̓ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης·

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

11.296-11.298

αὐτὸς δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα φρονέων ἐβεβήκει, ἐν δ̓ ἔπεσ̓ ὑσμίνῃ ὑπεραέϊ ἶσος ἀέλλῃ, ἥ τε καθαλλομένη ἰοειδέα πόντον ὀρίνει.

[the sea]

, ἵν̓ Ἰάπετός τε Κρόνος

Κρόνος (23) [Λ] 8.477-8.481

Κρόνος masculine nominative singular

9.37

σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

12.450

τόν οἱ ἐλαφρὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω.

13.345-13.346

τὼ δ̓ ἀμφὶς φρονέοντε δύω Κρόνου υἷε κραταιὼ ἀνδράσιν ἡρώεσσιν ἐτεύχετον ἄλγεα λυγρά.

[Cronus]

τε 8.480ἥμενοι

ἧμαι (59) [Λ] 8.477-8.481

ἥμενοι masculine nominative plural perfect participle

9.190-9.193

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

10.100

δυσμενέες δ̓ ἄνδρες σχεδὸν εἵαται·

[to be seated, sit]

οὔ τ̓ αὐγῇς

αὐγή (12) [Λ] 8.477-8.481

αὐγῇς feminine dative plural

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

13.244

ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαί·

13.340-13.343

ὄσσε δ̓ ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων θωρήκων τε νεοσμήκτων σακέων τε φαεινῶν ἐρχομένων ἄμυδις·

[the light of the sun, sunlight]

Ὑπερίονος Ἠελίοιο

ἥλιος (6) [Λ] 8.477-8.481

Ἠελίοιο masculine genitive singular

24.713-24.715

1.601-1.604

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

[the sun]

8.481τέρποντ̓

τέρπω (31) [Λ] 8.477-8.481

τέρποντ̓ 3rd person plural medio-passive present indicative

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

9.336-9.337

τῇ παριαύων τερπέσθω.

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

οὔ τ̓ ἀνέμοισι

ἄνεμος (41) [Λ] 8.477-8.481

ἀνέμοισι masculine dative plural

8.549

κνίσην δ̓ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

9.4-9.6

ὡς δ̓ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης·

10.437

λευκότεροι χιόνος, θείειν δ̓ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι·

[wind]

, βαθὺς

βαθύς (31) [Λ] 8.477-8.481

βαθὺς masculine nominative singular

10.352-10.353

αἱ γάρ τε βοῶν προφερέστεραί εἰσιν ἑλκέμεναι νειοῖο βαθείης πηκτὸν ἄροτρον·

11.304-11.306

11.414-11.420

ὡς δ̓ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροί τ̓ αἰζηοὶ σεύωνται, ὃ δέ τ̓ εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο θήγων λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν, ἀμφὶ δέ τ̓ ἀΐσσονται, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται, οἳ δὲ μένουσιν ἄφαρ δεινόν περ ἐόντα, ὥς ῥα τότ̓ ἀμφ̓ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἐσσεύοντο Τρῶες·

[deep]

δέ τε Τάρταρος ἀμφίς· 8.482οὐ δ̓ ἢν ἔνθ̓ ἀφίκηαι

ἀφικνέομαι (15) [Λ] 8.482-8.483

ἀφίκηαι 2nd person singular medio-passive aorist subjunctive

10.280-10.282

νῦν αὖτε μάλιστά με φῖλαι Ἀθήνη, δὸς δὲ πάλιν ἐπὶ νῆας ἐϋκλεῖας ἀφικέσθαι ῥέξαντας μέγα ἔργον, ὅ κε Τρώεσσι μελήσῃ.

11.191-11.194

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

11.206-11.209

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος ἐγγυαλίξει κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηαι δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[to come to]

ἀλωμένη

ἀλάομαι (4) [Λ] 8.482-8.483

ἀλωμένη feminine nominative singular medio-passive present participle

10.141-10.142

τίφθ̓ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε νύκτα δἰ ἀμβροσίην, ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει;

2.667

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἐς Ῥόδον ἷξεν ἀλώμενος ἄλγεα πάσχων·

6.200-6.202

ἀλλ̓ ὅτε δὴ καὶ κεῖνος ἀπήχθετο πᾶσι θεοῖσιν, ἤτοι ὃ κὰπ πεδίον τὸ Ἀλήϊον οἶος ἀλᾶτο ὃν θυμὸν κατέδων, πάτον ἀνθρώπων ἀλεείνων·

[to wander, stray]

, οὔ σευ ἔγωγε 8.483σκυζομένης

σκύζομαι (6) [Λ] 8.482-8.483

σκυζομένης feminine genitive singular medio-passive present participle

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

24.113-24.116

24.134-24.136

σκύζεσθαι σοί φησι θεούς, ἑὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν Ἕκτοῤ ἔχεις παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐ δ̓ ἀπέλυσας.

[to be angry]

ἀλέγω

ἀλέγω (4) [Λ] 8.482-8.483

ἀλέγω 1st person singular active present subjunctive

9.502-9.504

καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ̓ ὀφθαλμώ, αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ̓ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.

11.389

οὐκ ἀλέγω, ὡς εἴ με γυνὴ βάλοι ἢ πάϊς ἄφρων·

16.384-16.388

ὡς δ̓ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματ̓ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥ̓ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

[to trouble oneself, have a care]

, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο

ἄλλος (396) [Λ] 8.482-8.483

ἄλλο neuter nominative singular

8.512-8.516

8.526-8.528

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

[other, another]

. 8.484ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 8.484

φάτο 3rd person singular aorist indicative

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

9.29

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

[to say, to claim]

, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 8.484

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak to, address]

λευκώλενος

λευκώλενος (28) [Λ] 8.484

λευκώλενος feminine nominative singular

14.277-14.279

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

15.92

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

[white-armed]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 8.484

Ἥρη feminine nominative singular

9.254-9.256

10.5-10.10

10.329-10.331

ἴστω νῦν Ζεὺς αὐτὸς ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης μὴ μὲν τοῖς ἵπποισιν ἀνὴρ ἐποχήσεται ἄλλος Τρώων, ἀλλά σέ φημι διαμπερὲς ἀγλαϊεῖσθαι.

[Hera]

. 8.485ἐν δ̓ ἔπεσ̓

πίπτω (131) [Λ] 8.485-8.486

ἔπεσ̓ 3rd person singular active aorist indicative

9.232-9.235

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

11.69

τὰ δὲ δράγματα ταρφέα πίπτει·

[to fall, fall down]

Ὠκεανῷ

Ὠκεανός (18) [Λ] 8.485-8.486

Ὠκεανῷ masculine dative singular

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

[Oceanus]

λαμπρὸν

λαμπρός (11) [Λ] 8.485-8.486

λαμπρὸν neuter nominative singular

13.132-13.133

ψαῦον δ̓ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν·

13.264-13.265

τώ μοι δούρατά τ̓ ἔστι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι καὶ κόρυθες καὶ θώρηκες λαμπρὸν γανόωντες.

16.216-16.217

ψαῦον δ̓ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισι.

[bright, brilliant, radiant]

φάος

φάος (16) [Λ] 8.485-8.486

φάος neuter nominative singular

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

14.344-14.345

οὐ δ̓ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ, οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.

16.95-16.96

ἀλλὰ πάλιν τρωπᾶσθαι, ἐπὴν φάος ἐν νήεσσι θήῃς, τοὺς δ̓ ἔτ̓ ἐᾶν πεδίον κάτα δηριάασθαι.

[light, daylight]

ἠελίοιο

ἠέλιος (41) [Λ] 8.485-8.486

ἠελίοιο masculine genitive singular

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

10.547

αἰνῶς ἀκτίνεσσιν ἐοικότες ἠελίοιο.

11.191-11.194

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

8.486ἕλκον

ἕλκω (54) [Λ] 8.485-8.486

ἕλκον neuter nominative singular active present participle

9.682-9.683

αὐτὸς δ̓ ἠπείλησεν ἅμ̓ ἠοῖ φαινομένηφι νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

10.14-10.16

10.352-10.353

αἱ γάρ τε βοῶν προφερέστεραί εἰσιν ἑλκέμεναι νειοῖο βαθείης πηκτὸν ἄροτρον·

[to draw, drag]

νύκτα

νύξ (67) [Λ] 8.485-8.486

νύκτα feminine accusative singular

8.487-8.488

Τρωσὶν μέν ῥ̓ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.

8.502-8.503

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[the night]

μέλαιναν

μέλας (98) [Λ] 8.485-8.486

μέλαιναν feminine accusative singular

8.502-8.503

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[black, swart]

ἐπὶ ζείδωρον

ζείδωρος (3) [Λ] 8.485-8.486

ζείδωρον feminine accusative singular

20.226-20.227

αἳ δ̓ ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν, ἄκρον ἐπ̓ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐ δὲ κατέκλων·

2.546-2.549

οἳ δ̓ ἄῤ Ἀθήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον δῆμον Ἐρεχθῆος μεγαλήτορος, ὅν ποτ̓ Ἀθήνη θρέψε Διὸς θυγάτηρ, τέκε δὲ ζείδωρος ἄρουρα, κὰδ δ̓ ἐν Ἀθήνῃς εἷσεν ἑῷ ἐν πίονι νηῷ·

[zea-giving]

ἄρουραν

ἄρουρα (27) [Λ] 8.485-8.486

ἄρουραν feminine accusative singular

9.141-9.142

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν μοι ἔοι·

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

[tilled or arable land, ground, fatherland]

. 8.487Τρωσὶν

Τρώς (599) [Λ] 8.487-8.488

Τρωσὶν masculine dative plural

8.489-8.491

8.494-8.496

8.497

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ̓ ἐπίκουροι·

[Tros]

μέν ῥ̓ ἀέκουσιν

ἀέκων (28) [Λ] 8.487-8.488

ἀέκουσιν masculine dative plural

10.530-10.531

μάστιξεν δ̓ ἵππους, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην νῆας ἔπι γλαφυράς·

11.281

τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην·

11.519-11.520

μάστιξεν δ̓ ἵππους, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην νῆας ἔπι γλαφυράς·

[against one's will, unwilling]

ἔδυ

δύω (88) [Λ] 8.487-8.488

ἔδυ 3rd person singular active aorist indicative

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

9.239

κρατερὴ δέ ἑ λύσσα δέδυκεν.

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[dunk]

φάος

φάος (16) [Λ] 8.487-8.488

φάος neuter nominative singular

14.344-14.345

οὐ δ̓ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ, οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.

16.95-16.96

ἀλλὰ πάλιν τρωπᾶσθαι, ἐπὴν φάος ἐν νήεσσι θήῃς, τοὺς δ̓ ἔτ̓ ἐᾶν πεδίον κάτα δηριάασθαι.

17.615-17.616

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

[light, daylight]

, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.487-8.488

Ἀχαιοῖς masculine dative plural

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

[Achaian]

8.488ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε

ἐπέρχομαι (21) [Λ] 8.487-8.488

ἐπήλυθε 3rd person singular active aorist indicative

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

10.38-10.41

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν νύκτα δἰ ἀμβροσίην·

[come near; come upon; attack]

νὺξ

νύξ (67) [Λ] 8.487-8.488

νὺξ feminine nominative singular

8.502-8.503

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.529-8.531

ἀλλ̓ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς, πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[the night]

ἐρεβεννή

ἐρεβεννός (8) [Λ] 8.487-8.488

ἐρεβεννή feminine nominative singular

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

13.424-13.426

Ἰδομενεὺς δ̓ οὐ λῆγε μένος μέγα, ἵετο δ̓ αἰεὶ ἠέ τινα Τρώων ἐρεβεννῇ νυκτὶ καλύψαι ἢ αὐτὸς δουπῆσαι ἀμύνων λοιγὸν Ἀχαιοῖς.

13.580

τὸν δὲ κατ̓ ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψεν.

[dark, gloomy]

. 8.489Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.489-8.491

Τρώων genitive plural

8.494-8.496

8.497

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ̓ ἐπίκουροι·

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[Tros]

αὖτ̓ ἀγορὴν

ἀγορά (42) [Λ] 8.489-8.491

ἀγορὴν feminine accusative singular

9.9-9.12

9.13

ἷζον δ̓ εἰν ἀγορῇ τετιηότες·

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

[an assembly of the people]

ποιήσατο

ποιέω (38) [Λ] 8.489-8.491

ποιήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

9.395-9.397

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

12.3-12.6

οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλε τάφρος ἔτι σχήσειν Δαναῶν καὶ τεῖχος ὕπερθεν εὐρύ, τὸ ποιήσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρον ἤλασαν·

[to make, to do]

φαίδιμος

φαίδιμος (50) [Λ] 8.489-8.491

φαίδιμος masculine nominative singular

9.434-9.438

10.93-10.95

11.492-11.497

ὡς δ̓ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι χειμάρρους κατ̓ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ̓ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας·

[shining]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.489-8.491

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.492-8.493

ἐξ ἵππων δ̓ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος·

8.542

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

[Hector]

8.490νόσφι νεῶν

ναῦς (586) [Λ] 8.489-8.491

νεῶν feminine genitive plural

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[a ship]

ἀγαγὼν

ἄγω (175) [Λ] 8.489-8.491

ἀγαγὼν masculine nominative singular active aorist participle

8.505-8.511

8.545-8.547

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

[to lead]

ποταμῷ

ποταμός (80) [Λ] 8.489-8.491

ποταμῷ masculine dative singular

11.492-11.497

ὡς δ̓ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι χειμάρρους κατ̓ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ̓ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας·

11.497-11.501

οὐ δέ πω Ἕκτωρ πεύθετ̓, ἐπεί ῥα μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ μάρνατο πάσης ὄχθας πὰρ ποταμοῖο Σκαμάνδρου, τῇ ῥα μάλιστα ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὀρώρει Νέστορά τ̓ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀρήϊον Ἰδομενῆα.

11.722-11.724

ἔστι δέ τις ποταμὸς Μινυήϊος εἰς ἅλα βάλλων ἐγγύθεν Ἀρήνης, ὅθι μείναμεν Ἠῶ δῖαν ἱππῆες Πυλίων, τὰ δ̓ ἐπέρρεον ἔθνεα πεζῶν.

[a river, stream]

ἔπι δινήεντι

δινήεις (11) [Λ] 8.489-8.491

δινήεντι masculine dative singular

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

20.390-20.392

ἐνθάδε τοι θάνατος, γενεὴ δέ τοί ἐστ̓ ἐπὶ λίμνῃ Γυγαίῃ, ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν Ὕλλῳ ἐπ̓ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι.

21.1-21.5

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

[whirling, eddying]

, 8.491ἐν καθαρῷ

καθαρός (3) [Λ] 8.489-8.491

καθαρῷ masculine dative singular

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

[clear of dirt, clean, spotless, unsoiled]

ὅθι δὴ νεκύων

νέκυς (54) [Λ] 8.489-8.491

νεκύων masculine genitive plural

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

10.296-10.298

οἳ δ̓ ἐπεὶ ἠρήσαντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο, βάν ῥ̓ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαιναν ἂμ φόνον, ἂν νέκυας, διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα.

10.341-10.343

οὗτός τις Διόμηδες ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεται ἀνήρ, οὐκ οἶδ̓ ἢ νήεσσιν ἐπίσκοπος ἡμετέρῃσιν, ἦ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων.

[a dead body, a corpse, corse]

διεφαίνετο χῶρος

χῶρος (16) [Λ] 8.489-8.491

χῶρος masculine nominative singular

10.160-10.161

οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ̓ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

10.360-10.364

ὡς δ̓ ὅτε καρχαρόδοντε δύω κύνε εἰδότε θήρης ἢ κεμάδ̓ ἠὲ λαγωὸν ἐπείγετον ἐμμενὲς αἰεὶ χῶρον ἀν̓ ὑλήενθ̓, ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς, ὣς τὸν Τυδεΐδης ἠδ̓ ὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς λαοῦ ἀποτμήξαντε διώκετον ἐμμενὲς αἰεί.

[a piece of ground, ground, place]

. 8.492ἐξ ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 8.492-8.493

ἵππων masculine genitive plural

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

[a horse, mare]

δ̓ ἀποβάντες

ἀποβαίνω (23) [Λ] 8.492-8.493

ἀποβάντες masculine nominative plural active aorist participle

11.210-11.213

11.618-11.621

12.370-12.371

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη Τελαμώνιος Αἴας, καί οἱ Τεῦκρος ἅμ̓ ᾖε κασίγνητος καὶ ὄπατρος·

[to step off from]

ἐπὶ χθόνα

χθών (54) [Λ] 8.492-8.493

χθόνα feminine accusative singular

10.471-10.473

οἳ δ̓ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες, ἔντεα δέ σφιν καλὰ παῤ αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο εὖ κατὰ κόσμον τριστοιχί·

10.541-10.542

καί ῥ̓ οἳ μὲν κατέβησαν ἐπὶ χθόνα, τοὶ δὲ χαρέντες δεξιῇ ἠσπάζοντο ἔπεσσί τε μειλιχίοισι·

11.618-11.621

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Νηληϊάδεω ἀφίκοντο, αὐτοὶ μέν ῥ̓ ἀπέβησαν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν, ἵππους δ̓ Εὐρυμέδων θεράπων λύε τοῖο γέροντος ἐξ ὀχέων·

[the earth, ground]

μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 8.492-8.493

μῦθον masculine accusative singular

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.55-9.56

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί, οὐ δὲ πάλιν ἐρέει·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἄκουον

ἀκούω (71) [Λ] 8.492-8.493

ἄκουον 3rd person plural active imperfect indicative

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

10.183-10.185

ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθ̓ ὕλην ἔρχηται δἰ ὄρεσφι·

[to hear]

8.493τόν ῥ̓ Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.492-8.493

Ἕκτωρ masculine nominative singular

8.542

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

[Hector]

ἀγόρευε

ἀγορεύω (64) [Λ] 8.492-8.493

ἀγόρευε 3rd person singular active imperfect indicative

8.523

ὧδ̓ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

8.542

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.

[to speak in the assembly, harangue, speak]

Διῒ

Ζεύς (476) [Λ] 8.492-8.493

Διῒ masculine dative singular

8.517-8.519

8.526-8.528

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[Zeus]

φίλος

φίλος (342) [Λ] 8.492-8.493

φίλος masculine nominative singular

8.517-8.519

9.17-9.22

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

[friend; loved, beloved, dear]

· ἐν δ̓ ἄρα χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 8.493-8.494

χειρὶ feminine dative singular

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

9.91

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

[the hand]

8.494ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 8.493-8.494

ἔγχος neuter accusative singular

8.512-8.516

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

[a spear, lance]

ἔχ̓

ἔχω (431) [Λ] 8.493-8.494

ἔχ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

9.1

ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον·

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

[to have]

ἑνδεκάπηχυ· πάροιθε δὲ λάμπετο

λάμπω (21) [Λ] 8.494-8.496

λάμπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

11.44-11.45

τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπ̓ αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω λάμπ̓·

11.65-11.66

πᾶς δ̓ ἄρα χαλκῷ λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.

[to give light, shine, beam, be bright, brilliant, radiant]

δουρὸς

δόρυ (233) [Λ] 8.494-8.496

δουρὸς neuter genitive singular

10.29-10.31

10.75-10.76

παρὰ δ̓ ἔντεα ποικίλ̓ ἔκειτο ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

10.108-10.110

ποτὶ δ̓ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους ἠμὲν Τυδεΐδην δουρὶ κλυτὸν ἠδ̓ Ὀδυσῆα ἠδ̓ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν.

[tree, plank, spear]

8.495αἰχμὴ

αἰχμή (33) [Λ] 8.494-8.496

αἰχμὴ feminine nominative singular

11.236-11.237

οὐ δ̓ ἔτορε ζωστῆρα παναίολον, ἀλλὰ πολὺ πρὶν ἀργύρῳ ἀντομένη μόλιβος ὣς ἐτράπετ̓ αἰχμή.

12.43-12.45

οἳ δέ τε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες ἀντίον ἵστανται καὶ ἀκοντίζουσι θαμειὰς αἰχμὰς ἐκ χειρῶν·

12.184-12.186

οὐ δ̓ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διὰ πρὸ αἰχμὴ χαλκείη ῥῆξ̓ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

[the point of a spear]

χαλκείη

χάλκειος (27) [Λ] 8.494-8.496

χαλκείη feminine nominative singular

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

11.638-11.641

ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσιν οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δ̓ αἴγειον κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ, ἐπὶ δ̓ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε, πινέμεναι δ̓ ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥ̓ ὥπλισσε κυκειῶ.

[of copper]

, περὶ δὲ χρύσεος

χρύσεος (75) [Λ] 8.494-8.496

χρύσεος masculine nominative singular

9.388-9.390

9.670-9.671

τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν δειδέχατ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τ̓ ἐρέοντο·

10.439-10.440

τεύχεα δὲ χρύσεια πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι ἤλυθ̓ ἔχων·

[golden, of gold, decked]

θέε

θέω (62) [Λ] 8.494-8.496

θέε 3rd person singular active imperfect indicative

10.53-10.54

ἀλλ̓ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον ῥίμφα θέων παρὰ νῆας·

10.62-10.63

αὖθι μένω μετὰ τοῖσι δεδεγμένος εἰς ὅ κεν ἔλθῃς, ἦε θέω μετὰ σ̓ αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω;

10.437

λευκότεροι χιόνος, θείειν δ̓ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι·

[to run]

πόρκης, 8.496τῷ ὅ γ̓ ἐρεισάμενος

ἐρείδω (26) [Λ] 8.494-8.496

ἐρεισάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

11.144

ὃ δ̓ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη.

11.232-11.235

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, Ἀτρεΐδης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ̓ ἔγχος, Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθε νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

11.354-11.356

Ἕκτωρ δ̓ ὦκ̓ ἀπέλεθρον ἀνέδραμε, μίκτο δ̓ ὁμίλῳ, στῆ δὲ γνὺξ ἐριπὼν καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ γαίης·

[cause to lean, prop]

ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 8.494-8.496

ἔπεα neuter accusative plural

9.16

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

9.100-9.102

9.111-9.113

ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν φραζώμεσθ̓ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν δώροισίν τ̓ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι.

[a word]

Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 8.494-8.496

Τρώεσσι masculine dative plural

8.497

κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ̓ ἐπίκουροι·

8.512-8.516

8.523

ὧδ̓ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·

[Tros]

μετηύδα

μεταυδάω (11) [Λ] 8.494-8.496

μετηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

9.16

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

15.103

πᾶσιν δὲ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα·

18.138-18.139

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθ̓ υἷος ἑοῖο, καὶ στρεφθεῖσ̓ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·

[to speak among]

· 8.497κέκλυτέ

κλύω (50) [Λ] 8.497

κέκλυτέ 2nd person plural active aorist imperative

9.79

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

[to hear]

μευ Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 8.497

Τρῶες masculine vocative plural

8.512-8.516

8.523

ὧδ̓ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

[Tros]

καὶ Δάρδανοι

Δάρδανος (16) [Λ] 8.497

Δάρδανοι masculine vocative plural

11.286-11.287

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

13.150-13.151

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ παρμένετ̓·

15.425-15.428

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε, ἀλλ̓ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶ τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.

[Dardanus]

ἠδ̓ ἐπίκουροι

ἐπίκουρος (33) [Λ] 8.497

ἐπίκουροι masculine vocative plural

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

10.420-10.421

ἀτὰρ αὖτε πολύκλητοι ἐπίκουροι εὕδουσι·

11.218-11.220

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν ἢ αὐτῶν Τρώων ἠὲ κλειτῶν ἐπικούρων.

[an assister, ally]

· 8.498νῦν ἐφάμην

φημί (406) [Λ] 8.498-8.499

ἐφάμην 1st person singular medio-passive imperfect indicative

9.29

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[to say, to claim]

νῆάς

ναῦς (586) [Λ] 8.498-8.499

νῆάς feminine accusative plural

8.500-8.501

ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[a ship]

τ̓ ὀλέσας

ὄλλυμι (89) [Λ] 8.498-8.499

ὀλέσας masculine nominative singular active aorist participle

9.17-9.22

9.185-9.188

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

[to destroy, make an end of]

καὶ πάντας

πᾶς (546) [Λ] 8.498-8.499

πάντας masculine accusative plural

8.538-8.541

8.557-8.558

ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι·

8.558-8.559

οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

[all, the whole]

Ἀχαιοὺς

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.498-8.499

Ἀχαιοὺς masculine accusative plural

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

9.8

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

[Achaian]

8.499ἂψ ἀπονοστήσειν

ἀπονοστέω (4) [Λ] 8.498-8.499

ἀπονοστήσειν active future infinitive

12.110-12.115

ἀλλ̓ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελ̓ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν αὖθι λιπεῖν ἵππους τε καὶ ἡνίοχον θεράποντα, ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι νήπιος, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρὰ νηῶν ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

17.404-17.407

τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ·

1.59-1.61

Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω ἂψ ἀπονοστήσειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν, εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς·

[to return, come home]

προτὶ Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 8.498-8.499

Ἴλιον feminine accusative singular

9.17-9.22

9.48-9.49

νῶϊ δ̓ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ̓ εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωμεν·

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

[Ilian, Trojan]

ἠνεμόεσσαν

ἠνεμόεις (9) [Λ] 8.498-8.499

ἠνεμόεσσαν feminine accusative singular

12.110-12.115

ἀλλ̓ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελ̓ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν αὖθι λιπεῖν ἵππους τε καὶ ἡνίοχον θεράποντα, ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι νήπιος, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρὰ νηῶν ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

13.723-13.725

ἔνθά κε λευγαλέως νηῶν ἄπο καὶ κλισιάων Τρῶες ἐχώρησαν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν, εἰ μὴ Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς·

18.172-18.175

οἳ δ̓ ἀλλήλους ὀλέκουσιν οἳ μὲν ἀμυνόμενοι νέκυος πέρι τεθνηῶτος, οἳ δὲ ἐρύσσασθαι ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν Τρῶες ἐπιθύουσι·

[windy, airy]

· 8.500ἀλλὰ πρὶν κνέφας

κνέφας (7) [Λ] 8.500-8.501

κνέφας neuter nominative singular

11.191-11.194

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

11.206-11.209

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος ἐγγυαλίξει κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηαι δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

17.453-17.455

ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·

[darkness, evening dusk, twilight]

ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 8.500-8.501

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

9.4-9.6

ὡς δ̓ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης·

9.42-9.43

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι ἔρχεο·

9.49

σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.

[to come]

, τὸ νῦν ἐσάωσε

σώζω (38) [Λ] 8.500-8.501

ἐσάωσε 3rd person singular active aorist indicative

9.78

νὺξ δ̓ ἧδ̓ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει.

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

μάλιστα 8.501Ἀργείους

Ἀργεῖος (137) [Λ] 8.500-8.501

Ἀργείους masculine accusative plural

8.538-8.541

9.16

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[of/from Argos, Argive]

καὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 8.500-8.501

νῆας feminine accusative plural

8.512-8.516

8.526-8.528

ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τ̓ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους, οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.

[a ship]

ἐπὶ ῥηγμῖνι

ῥηγμίν (5) [Λ] 8.500-8.501

ῥηγμῖνι masculine dative singular

16.64-16.70

τύνη δ̓ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι, ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι, εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος·

20.228-20.229

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

1.437-1.438

ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης, ἐκ δ̓ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·

[the sea breaking on the beach, the line of breakers, surf]

θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 8.500-8.501

θαλάσσης feminine genitive singular

8.505-8.511

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

[the sea]

. 8.502ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα

πείθω (141) [Λ] 8.502-8.503

πειθώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

9.26

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

[to prevail upon, win over, persuade]

νυκτὶ

νύξ (67) [Λ] 8.502-8.503

νυκτὶ feminine dative singular

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.529-8.531

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

[the night]

μελαίνῃ

μέλας (98) [Λ] 8.502-8.503

μελαίνῃ feminine dative singular

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

9.232-9.235

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

[black, swart]

8.503δόρπά

δόρπον (11) [Λ] 8.502-8.503

δόρπά neuter accusative plural

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

11.727-11.732

ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά, ταῦρον δ̓ Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι, αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην, δόρπον ἔπειθ̓ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο.

[the evening meal]

τ̓ ἐφοπλισόμεσθα

ἐφοπλίζω (5) [Λ] 8.502-8.503

ἐφοπλισόμεσθα 1st person plural middle aorist subjunctive

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

23.55-23.56

ἐσσυμένως δ̓ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

24.263-24.264

οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα, ταῦτά τε πάντ̓ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

[to equip, get ready, prepare]

· ἀτὰρ καλλίτριχας

καλλίθριξ (4) [Λ] 8.503-8.504

καλλίτριχας masculine accusative plural

13.817-13.820

17.502-17.506

8.433-8.435

τῇσιν δ̓ Ὧραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους, καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπ̓ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν, ἅρματα δ̓ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα·

[with beautiful manes]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.503-8.504

ἵππους masculine accusative plural

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[a horse, mare]

8.504λύσαθ̓

λύω (85) [Λ] 8.503-8.504

λύσαθ̓ 2nd person plural active aorist imperative

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

10.378

ζωγρεῖτ̓, αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι·

[to loose]

ὑπὲξ ὀχέων

ὄχος (59) [Λ] 8.503-8.504

ὀχέων neuter genitive plural

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

11.158-11.161

ὣς ἄῤ ὑπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα Τρώων φευγόντων, πολλοὶ δ̓ ἐριαύχενες ἵπποι κείν̓ ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας·

[a carriage, shelter]

, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓

βάλλω (314) [Λ] 8.503-8.504

βάλλετ̓ 2nd person plural active present imperative

8.512-8.516

9.220

ὃ δ̓ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς.

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[to throw]

ἐδωδήν

ἐδωδή (4) [Λ] 8.503-8.504

ἐδωδήν feminine accusative singular

17.225-17.226

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

19.167-19.170

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

24.475-24.476

νέον δ̓ ἀπέληγεν ἐδωδῆς ἔσθων καὶ πίνων·

[food, meat, victuals]

· 8.505ἐκ πόλιος

πόλις (133) [Λ] 8.505-8.511

πόλιος feminine genitive singular

8.521-8.522

φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

8.545-8.547

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

[a city]

δ̓ ἄξεσθε

ἄγω (175) [Λ] 8.505-8.511

ἄξεσθε 2nd person plural medio-passive present imperative

8.545-8.547

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

[to lead]

βόας

βοῦς (86) [Λ] 8.505-8.511

βόας feminine accusative plural

8.545-8.547

9.406-9.409

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[cow]

καὶ ἴφια

ἴφιος (6) [Λ] 8.505-8.511

ἴφια neuter accusative plural

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[stout, fat, goodly]

μῆλα

μῆλον (23) [Λ] 8.505-8.511

μῆλα neuter accusative plural

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[a sheep]

8.506καρπαλίμως, οἶνον

οἶνος (41) [Λ] 8.505-8.511

οἶνον masculine accusative singular

8.545-8.547

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

[wine]

δὲ μελίφρονα

μελίφρων (4) [Λ] 8.505-8.511

μελίφρονα masculine accusative singular

8.545-8.547

6.264-6.265

μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα πότνια μῆτερ, μή μ̓ ἀπογυιώσῃς μένεος, ἀλκῆς τε λάθωμαι·

8.185-8.190

Ξάνθέ τε καὶ σὺ Πόδαργε καὶ Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τὴν κομιδὴν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλὴν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν οἶνόν τ̓ ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι.

[sweet to the mind, delicious]

οἰνίζεσθε

οἰνίζομαι (3) [Λ] 8.505-8.511

οἰνίζεσθε 2nd person plural medio-passive present imperative

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

7.472-7.475

ἔνθεν οἰνίζοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί, ἄλλοι μὲν χαλκῷ, ἄλλοι δ̓ αἴθωνι σιδήρῳ, ἄλλοι δὲ ῥινοῖς, ἄλλοι δ̓ αὐτῇσι βόεσσιν, ἄλλοι δ̓ ἀνδραπόδεσσι·

8.507σῖτόν

σῖτος (16) [Λ] 8.505-8.511

σῖτόν masculine accusative singular

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

9.215-9.217

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε, Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

[corn, grain]

τ̓ ἐκ μεγάρων

μέγαρον (57) [Λ] 8.505-8.511

μεγάρων neuter genitive plural

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[a large room]

, ἐπὶ δὲ ξύλα

ξύλον (6) [Λ] 8.505-8.511

ξύλα neuter accusative plural

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

18.346-18.347

οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδ̓ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ, ἐν δ̓ ἄῤ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες.

21.362-21.365

ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται, ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δ̓ ὕδωρ·

[wood]

πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 8.505-8.511

πολλὰ neuter accusative plural

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

[much, many]

λέγεσθε

λέγω (24) [Λ] 8.505-8.511

λέγεσθε 2nd person plural medio-passive present imperative

8.517-8.519

κήρυκες δ̓ ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων·

8.545-8.547

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο, σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

[to pick; to say]

, 8.508ὥς κεν παννύχιοι

παννύχιος (13) [Λ] 8.505-8.511

παννύχιοι masculine nominative plural

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

10.1-10.2

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

18.314-18.315

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ παννύχιοι Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες.

[all night long]

μέσφ̓ ἠοῦς

ἠώς (44) [Λ] 8.505-8.511

ἠοῦς feminine genitive singular

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

9.240

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

[the morning red, daybreak, dawn]

ἠριγενείης

ἠριγένεια (3) [Λ] 8.505-8.511

ἠριγενείης feminine genitive singular

24.788-24.789

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, τῆμος ἄῤ ἀμφὶ πυρὴν κλυτοῦ Ἕκτορος ἔγρετο λαός.

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[early-born, child of morn]

8.509καίωμεν

καίω (50) [Λ] 8.505-8.511

καίωμεν 1st person plural active present subjunctive

8.520-8.521

θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη πῦρ μέγα καιόντων·

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

[to light, kindle]

πυρὰ

πυρά (7) [Λ] 8.505-8.511

πυρὰ neuter accusative plural

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

[(n.pl.) watch-fires]

πολλά

πολύς (468) [Λ] 8.505-8.511

πολλά neuter accusative plural

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

8.545-8.547

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

[much, many]

, σέλας

σέλας (11) [Λ] 8.505-8.511

σέλας neuter nominative singular

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

15.599-15.600

τὸ γὰρ μένε μητίετα Ζεὺς νηὸς καιομένης σέλας ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι.

17.736-17.739

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

[a bright flame, blaze, light]

δ̓ εἰς οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 8.505-8.511

οὐρανὸν masculine accusative singular

8.549

κνίσην δ̓ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

8.555-8.556

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην φαίνετ̓ ἀριπρεπέα, ὅτε τ̓ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·

11.44-11.45

τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπ̓ αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω λάμπ̓·

[heaven]

ἵκῃ

ἱκνέομαι (114) [Λ] 8.505-8.511

ἵκῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

9.56

ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων.

9.141-9.142

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν μοι ἔοι·

[to come]

, 8.510μή πως καὶ διὰ νύκτα

νύξ (67) [Λ] 8.505-8.511

νύκτα feminine accusative singular

8.529-8.531

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

9.78

νὺξ δ̓ ἧδ̓ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει.

[the night]

κάρη

κάρα (59) [Λ] 8.505-8.511

κάρη neuter accusative singular

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

10.257-10.259

10.271

δὴ τότ̓ Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα.

[the head]

κομόωντες

κομάω (29) [Λ] 8.505-8.511

κομόωντες masculine nominative plural active present participle

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

13.23-13.27

13.309-13.310

ἐπεὶ οὔ ποθι ἔλπομαι οὕτω δεύεσθαι πολέμοιο κάρη κομόωντας Ἀχαιούς.

[to let the hair grow long; give oneself airs]

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 8.505-8.511

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

9.8

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

9.30

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

[Achaian]

8.511φεύγειν

φεύγω (109) [Λ] 8.505-8.511

φεύγειν active present infinitive

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[to flee, take flight, run away]

ὁρμήσωνται

ὁρμάω (32) [Λ] 8.505-8.511

ὁρμήσωνται 3rd person plural middle aorist subjunctive

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

10.359

τοὶ δ̓ αἶψα διώκειν ὁρμήθησαν.

13.62-13.65

αὐτὸς δ̓ ὥς τ̓ ἴρηξ ὠκύπτερος ὦρτο πέτεσθαι, ὅς ῥά τ̓ ἀπ̓ αἰγίλιπος πέτρης περιμήκεος ἀρθεὶς ὁρμήσῃ πεδίοιο διώκειν ὄρνεον ἄλλο, ὣς ἀπὸ τῶν ἤϊξε Ποσειδάων ἐνοσίχθων.

[to set in motion, urge]

ἐπ̓ εὐρέα

εὐρύς (89) [Λ] 8.505-8.511

εὐρέα neuter accusative plural

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.348-9.350

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

[wide, broad]

νῶτα

νῶτον (16) [Λ] 8.505-8.511

νῶτα neuter accusative plural

9.206-9.208

13.288-13.291

13.470-13.473

ἀλλ̓ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς, ἀλλ̓ ἔμεν̓ ὡς ὅτε τις σῦς οὔρεσιν ἀλκὶ πεποιθώς, ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἐπερχόμενον πολὺν ἀνδρῶν χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, φρίσσει δέ τε νῶτον ὕπερθεν·

[the back]

θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 8.505-8.511

θαλάσσης feminine genitive singular

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

9.182-9.184

10.572-10.573

αὐτοὶ δ̓ ἱδρῶ πολλὸν ἀπενίζοντο θαλάσσῃ ἐσβάντες κνήμας τε ἰδὲ λόφον ἀμφί τε μηρούς.

[the sea]

. 8.512μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν

ναῦς (586) [Λ] 8.512-8.516

νεῶν feminine genitive plural

8.512-8.516

8.526-8.528

8.529-8.531

ἀλλ̓ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς, πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[a ship]

ἐπιβαῖεν

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 8.512-8.516

ἐπιβαῖεν 3rd person plural active aorist optative

9.132-9.134

9.274-9.276

9.546

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ̓ ἀλεγεινῆς.

[to go upon]

ἕκηλοι

ἕκηλος (8) [Λ] 8.512-8.516

ἕκηλοι masculine nominative plural

9.376-9.377

ἀλλὰ ἕκηλος ἐρρέτω·

11.74-11.77

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν, οἳ δ̓ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

15.194-15.195

τώ ῥα καὶ οὔ τι Διὸς βέομαι φρεσίν, ἀλλὰ ἕκηλος καὶ κρατερός περ ἐὼν μενέτω τριτάτῃ ἐνὶ μοίρῃ.

[at rest, at one's ease]

, 8.513ἀλλ̓ ὥς τις τούτων

οὗτος (164) [Λ] 8.512-8.516

τούτων masculine genitive plural

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.68

κούροισιν μὲν ταῦτ̓ ἐπιτέλλομαι·

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

[this; that]

γε βέλος

βέλος (75) [Λ] 8.512-8.516

βέλος neuter accusative singular

11.85

τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

11.163-11.164

Ἕκτορα δ̓ ἐκ βελέων ὕπαγε Ζεὺς ἔκ τε κονίης ἔκ τ̓ ἀνδροκτασίης ἔκ θ̓ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ·

11.269-11.272

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα δριμύ, τό τε προϊεῖσι μογοστόκοι Εἰλείθυιαι Ἥρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι, ὣς ὀξεῖ̓ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

[projectile; arrow, weapon]

καὶ οἴκοθι πέσσῃ

πέσσω (6) [Λ] 8.512-8.516

πέσσῃ 3rd person singular active present subjunctive

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

24.614-24.617

νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνὰς νυμφάων, αἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἀχελώϊον ἐρρώσαντο, ἔνθα λίθος περ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.

24.637-24.640

οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν, ἀλλ̓ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.

[to cook, bake; to ripen, to digest]

8.514βλήμενος

βάλλω (314) [Λ] 8.512-8.516

βλήμενος masculine nominative singular middle aorist participle

9.220

ὃ δ̓ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς.

9.434-9.438

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

[to throw]

ἢ ἰῷ

ἰός (28) [Λ] 8.512-8.516

ἰῷ masculine dative singular

11.191-11.194

11.206-11.209

11.377-11.378

διὰ δ̓ ἀμπερὲς ἰὸς ἐν γαίῃ κατέπηκτο·

[an arrow]

ἢ ἔγχεϊ

ἔγχος (205) [Λ] 8.512-8.516

ἔγχεϊ neuter dative singular

8.535-8.536

αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν ἔγχος μείνῃ ἐπερχόμενον·

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

10.21-10.24

ὀρθωθεὶς δ̓ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

[a spear, lance]

ὀξυόεντι

ὀξυόεις (9) [Λ] 8.512-8.516

ὀξυόεντι neuter dative singular

13.584-13.585

τὼ δ̓ ἄῤ ὁμαρτήδην ὃ μὲν ἔγχεϊ ὀξυόεντι ἵετ̓ ἀκοντίσσαι, ὃ δ̓ ἀπὸ νευρῆφιν ὀϊστῷ.

14.442-14.445

ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων Ἤνοπι βουκολέοντι παῤ ὄχθας Σατνιόεντος.

15.535-15.537

τοῦ δὲ Μέγης κόρυθος χαλκήρεος ἱπποδασείης κύμβαχον ἀκρότατον νύξ̓ ἔγχεϊ ὀξυόεντι, ῥῆξε δ̓ ἀφ̓ ἵππειον λόφον αὐτοῦ·

[made of beech wood(or: sharp pointed)]

8.515νηὸς

ναῦς (586) [Λ] 8.512-8.516

νηὸς feminine genitive singular

8.526-8.528

8.529-8.531

8.532-8.534

εἴσομαι εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

[a ship]

ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι

στυγέω (7) [Λ] 8.512-8.516

στυγέῃσι 3rd person singular active present subjunctive

15.166-15.167

τοῦ δ̓ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

15.182-15.183

σὸν δ̓ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσόν οἱ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

20.61-20.65

ἔδεισεν δ̓ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς, δείσας δ̓ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέ̓ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

[to hate, abominate, abhor]

καὶ ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 8.512-8.516

ἄλλος masculine nominative singular

8.526-8.528

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

[other, another]

8.516Τρωσὶν

Τρώς (599) [Λ] 8.512-8.516

Τρωσὶν masculine dative plural

8.523

ὧδ̓ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

8.542

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.

[Tros]

ἐφ̓ ἱπποδάμοισι

ἱππόδαμος (46) [Λ] 8.512-8.516

ἱπποδάμοισι masculine dative plural

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[tamer of horses]

φέρειν

φέρω (186) [Λ] 8.512-8.516

φέρειν active present infinitive

8.532-8.534

8.538-8.541

8.549

κνίσην δ̓ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

[to bear]

πολύδακρυν

πολύδακρυς (4) [Λ] 8.512-8.516

πολύδακρυν masculine accusative singular

17.543-17.545

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

19.315-19.318

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

3.130-3.133

δεῦῤ ἴθι νύμφα φίλη, ἵνα θέσκελα ἔργα ἴδηαι Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, οἳ πρὶν ἐπ̓ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηα ἐν πεδίῳ ὀλοοῖο λιλαιόμενοι πολέμοιο·

[of many tears, tearful, deplorable]

Ἄρηα

Ἄρης (150) [Λ] 8.512-8.516

Ἄρηα masculine accusative singular

8.529-8.531

9.80-9.84

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

[Ares]

. 8.517κήρυκες

κῆρυξ (44) [Λ] 8.517-8.519

κήρυκες masculine nominative plural

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

9.170

κηρύκων δ̓ Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμ̓ ἑπέσθων.

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

[a herald, pursuivant, marshal, public messenger]

δ̓ ἀνὰ ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 8.517-8.519

ἄστυ neuter accusative singular

8.517-8.519

κήρυκες δ̓ ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων·

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[a city, town]

Διῒ

Ζεύς (476) [Λ] 8.517-8.519

Διῒ masculine dative singular

8.526-8.528

9.17-9.22

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

[Zeus]

φίλοι

φίλος (342) [Λ] 8.517-8.519

φίλοι masculine nominative plural

9.17-9.22

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[friend; loved, beloved, dear]

ἀγγελλόντων

ἀγγέλλω (13) [Λ] 8.517-8.519

ἀγγελλόντων 3rd person plural active present imperative

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

10.448

ἐσθλά περ ἀγγείλας, ἐπεὶ ἵκεο χεῖρας ἐς ἁμάς.

11.185

Ἶριν δ̓ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

[to bear a message]

8.518παῖδας

παῖς (168) [Λ] 8.517-8.519

παῖδας masculine accusative plural

9.37

σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[a child]

πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας

γέρων (133) [Λ] 8.517-8.519

γέροντας masculine accusative plural

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.70

δαίνυ δαῖτα γέρουσιν·

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

[an old man(in apposition as adj., old)]

8.519λέξασθαι

λέγω (24) [Λ] 8.517-8.519

λέξασθαι middle aorist infinitive

8.545-8.547

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

[to pick; to say]

περὶ ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 8.517-8.519

ἄστυ neuter accusative singular

9.135-9.140

9.277-9.282

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

[a city, town]

θεοδμήτων ἐπὶ πύργων

πύργος (42) [Λ] 8.517-8.519

πύργων masculine genitive plural

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

9.587-9.589

11.485-11.486

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον, στῆ δὲ παρέξ·

[a tower]

· 8.520θηλύτεραι

θῆλυς (8) [Λ] 8.520-8.521

θηλύτεραι feminine nominative plural

11.677-11.681

19.96-19.99

20.221-20.222

τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο θήλειαι, πώλοισιν ἀγαλλόμεναι ἀταλῇσι.

[female]

δὲ γυναῖκες

γυνή (96) [Λ] 8.520-8.521

γυναῖκες feminine nominative plural

9.128-9.130

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

[a woman]

ἐνὶ μεγάροισιν

μέγαρον (57) [Λ] 8.520-8.521

μεγάροισιν neuter dative plural

8.545-8.547

9.144-9.147

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[a large room]

ἑκάστη

ἕκαστος (119) [Λ] 8.520-8.521

ἑκάστη feminine nominative singular

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.9-9.12

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον, μὴ δὲ βοᾶν·

[every, every one, each, each one]

8.521πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 8.520-8.521

πῦρ neuter accusative singular

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

[fire]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 8.520-8.521

μέγα neuter accusative singular

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

9.9-9.12

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[big, great]

καιόντων

καίω (50) [Λ] 8.520-8.521

καιόντων 3rd person plural active present imperative

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

[to light, kindle]

· φυλακὴ

φυλακή (7) [Λ] 8.521-8.522

φυλακὴ feminine nominative singular

9.1

ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον·

9.471-9.473

οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐ δέ ποτ̓ ἔσβη πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπ̓ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς, ἄλλο δ̓ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.

10.408

πῶς δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων φυλακαί τε καὶ εὐναί;

[a watching]

δέ τις ἔμπεδος

ἔμπεδος (31) [Λ] 8.521-8.522

ἔμπεδος feminine nominative singular

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

10.93-10.95

αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐ δέ μοι ἦτορ ἔμπεδον, ἀλλ̓ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δ̓ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.

11.670-11.674

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότ̓ Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη ἀμφὶ βοηλασίῃ, ὅτ̓ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα ἐσθλὸν Ὑπειροχίδην, ὃς ἐν Ἤλιδι ναιετάασκε, ῥύσἰ ἐλαυνόμενος·

[in the ground, firm-set, steadfast]

ἔστω

εἰμί (1088) [Λ] 8.521-8.522

ἔστω 3rd person singular active present imperative

8.523

ὧδ̓ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

[to be]

8.522μὴ λόχος

λόχος (9) [Λ] 8.521-8.522

λόχος masculine nominative singular

11.378-11.379

ὃ δὲ μάλα ἡδὺ γελάσσας ἐκ λόχου ἀμπήδησε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

13.276-13.278

εἰ γὰρ νῦν παρὰ νηυσὶ λεγοίμεθα πάντες ἄριστοι ἐς λόχον, ἔνθα μάλιστ̓ ἀρετὴ διαείδεται ἀνδρῶν, ἔνθ̓ ὅ τε δειλὸς ἀνὴρ ὅς τ̓ ἄλκιμος ἐξεφαάνθη·

13.284-13.286

τοῦ δ̓ ἀγαθοῦ οὔ τ̓ ἂρ τρέπεται χρὼς οὔτέ τι λίην ταρβεῖ, ἐπειδὰν πρῶτον ἐσίζηται λόχον ἀνδρῶν, ἀρᾶται δὲ τάχιστα μιγήμεναι ἐν δαῒ λυγρῇ·

[an ambush]

εἰσέλθῃσι

εἰσέρχομαι (18) [Λ] 8.521-8.522

εἰσέλθῃσι 3rd person singular active aorist subjunctive

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

11.558-11.560

ὡς δ̓ ὅτ̓ ὄνος παῤ ἄρουραν ἰὼν ἐβιήσατο παῖδας νωθής, ᾧ δὴ πολλὰ περὶ ῥόπαλ̓ ἀμφὶς ἐάγῃ, κείρει τ̓ εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον·

[to go in]

πόλιν

πόλις (133) [Λ] 8.521-8.522

πόλιν feminine accusative singular

8.545-8.547

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

[a city]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 8.521-8.522

λαῶν masculine genitive plural

9.17-9.22

9.80-9.84

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

[the people]

ἀπεόντων

ἄπειμι (14) [Λ] 8.521-8.522

ἀπεόντων masculine genitive plural active present participle

10.289-10.290

ἀτὰρ ἂψ ἀπιὼν μάλα μέρμερα μήσατο ἔργα σὺν σοὶ δῖα θεά, ὅτε οἱ πρόφρασσα παρέστης.

10.351-10.352

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἀπέην ὅσσόν τ̓ ἐπὶ οὖρα πέλονται ἡμιόνων·

10.357-10.359

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον, γνῶ ῥ̓ ἄνδρας δηΐους, λαιψηρὰ δὲ γούνατ̓ ἐνώμα φευγέμεναι·

[be absent]

. 8.523ὧδ̓ ἔστω

εἰμί (1088) [Λ] 8.523

ἔστω 3rd person singular active present imperative

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

8.538-8.541

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

[to be]

Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 8.523

Τρῶες masculine vocative plural

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

8.542

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

[Tros]

μεγαλήτορες

μεγαλήτωρ (35) [Λ] 8.523

μεγαλήτορες masculine vocative plural

9.254-9.256

9.628-9.632

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

[great-hearted, heroic]

ὡς ἀγορεύω

ἀγορεύω (64) [Λ] 8.523

ἀγορεύω 1st person singular active present indicative

8.524-8.525

μῦθος δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω, τὸν δ̓ ἠοῦς Τρώεσσι μεθ̓ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.

8.542

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

[to speak in the assembly, harangue, speak]

· 8.524μῦθος

μῦθος (147) [Λ] 8.524-8.525

μῦθος masculine nominative singular

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.55-9.56

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί, οὐ δὲ πάλιν ἐρέει·

9.56

ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

δ̓ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος

ἐρῶ (42) [Λ] 8.524-8.525

εἰρημένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

9.55-9.56

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί, οὐ δὲ πάλιν ἐρέει·

9.103

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

9.314

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·

[[I will say]]

ἔστω

εἰμί (1088) [Λ] 8.524-8.525

ἔστω 3rd person singular active present imperative

8.538-8.541

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

[to be]

, 8.525τὸν δ̓ ἠοῦς

ἠώς (44) [Λ] 8.524-8.525

ἠοῦς feminine genitive singular

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

9.240

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

[the morning red, daybreak, dawn]

Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 8.524-8.525

Τρώεσσι masculine dative plural

8.542

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

9.1

ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον·

[Tros]

μεθ̓ ἱπποδάμοις

ἱππόδαμος (46) [Λ] 8.524-8.525

ἱπποδάμοις masculine dative plural

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

10.424-10.425

πῶς γὰρ νῦν Τρώεσσι μεμιγμένοι ἱπποδάμοισιν εὕδουσ̓ ἦ ἀπάνευθε;

[tamer of horses]

ἀγορεύσω

ἀγορεύω (64) [Λ] 8.524-8.525

ἀγορεύσω 1st person singular active future indicative

8.542

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

[to speak in the assembly, harangue, speak]

. 8.526ἔλπομαι

ἔλπω (44) [Λ] 8.526-8.528

ἔλπομαι 1st person singular medio-passive present indicative

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

9.369-9.372

10.103-10.105

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται·

[to make to hope]

εὐχόμενος

εὔχομαι (98) [Λ] 8.526-8.528

εὐχόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

9.60-9.61

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι, ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι·

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

Διί

Ζεύς (476) [Λ] 8.526-8.528

Διί masculine dative singular

9.17-9.22

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

[Zeus]

τ̓ ἄλλοισίν

ἄλλος (396) [Λ] 8.526-8.528

ἄλλοισίν masculine dative plural

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

9.100-9.102

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

[other, another]

τε θεοῖσιν

θεός (400) [Λ] 8.526-8.528

θεοῖσιν masculine dative plural

9.49

σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.

9.135-9.140

9.154-9.156

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[god]

8.527ἐξελάαν

ἐξελαύνω (10) [Λ] 8.526-8.528

ἐξελάαν active present infinitive

10.498-10.501

11.357-11.360

11.562

σπουδῇ τ̓ ἐξήλασσαν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο φορβῆς·

[to drive out from]

ἐνθένδε κύνας

κύων (75) [Λ] 8.526-8.528

κύνας masculine accusative plural

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

10.183-10.185

10.185-10.186

πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ἐπ̓ αὐτῷ ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·

[a dog]

κηρεσσιφορήτους, 8.528οὓς κῆρες

κήρ (45) [Λ] 8.526-8.528

κῆρες feminine nominative plural

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

11.332

κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο.

11.357-11.360

ὄφρα δὲ Τυδεΐδης μετὰ δούρατος ᾤχετ̓ ἐρωὴν τῆλε διὰ προμάχων, ὅθι οἱ καταείσατο γαίης τόφῤ Ἕκτωρ ἔμπνυτο, καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας ἐξέλασ̓ ἐς πληθύν, καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

[doom, death, fate(LSJ Κήρ)]

φορέουσι

φορέω (25) [Λ] 8.526-8.528

φορέουσι 3rd person plural active present indicative

10.269-10.270

Ἀμφιδάμας δὲ Μόλῳ δῶκε ξεινήϊον εἶναι, αὐτὰρ ὃ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι·

10.321-10.324

10.440-10.441

τὰ μὲν οὔ τι καταθνητοῖσιν ἔοικεν ἄνδρεσσιν φορέειν, ἀλλ̓ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.

[to bear]

μελαινάων ἐπὶ νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 8.526-8.528

νηῶν feminine genitive plural

8.529-8.531

8.532-8.534

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

[a ship]

. 8.529ἀλλ̓ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ

νύξ (67) [Λ] 8.529-8.531

νυκτὶ feminine dative singular

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

9.78

νὺξ δ̓ ἧδ̓ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει.

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[the night]

φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς

αὐτός (604) [Λ] 8.529-8.531

αὐτούς masculine accusative plural

8.536-8.538

ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν ὀΐω κείσεται οὐτηθείς, πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον·

9.12

αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.

9.42-9.43

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι ἔρχεο·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

, 8.530πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι

τεῦχος (161) [Λ] 8.529-8.531

τεύχεσι neuter dative plural

9.80-9.84

10.150-10.151

τὸν δὲ κίχανον ἐκτὸς ἀπὸ κλισίης σὺν τεύχεσιν·

10.180-10.182

οἳ δ̓ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν, οὐ δὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον, ἀλλ̓ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.

[a tool, implement]

θωρηχθέντες

θωρήσσω (40) [Λ] 8.529-8.531

θωρηχθέντες masculine nominative plural passive aorist participle

10.77-10.79

11.47-11.50

11.709-11.710

μετὰ δέ σφι Μολίονε θωρήσσοντο παῖδ̓ ἔτ̓ ἐόντ̓, οὔ πω μάλα εἰδότε θούριδος ἀλκῆς.

[to arm with breastplate]

8.531νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 8.529-8.531

νηυσὶν feminine dative plural

8.532-8.534

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[a ship]

ἔπι γλαφυρῇσιν

γλαφυρός (43) [Λ] 8.529-8.531

γλαφυρῇσιν feminine dative plural

9.423-9.426

10.388-10.389

ἦ σ̓ Ἕκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα νῆας ἔπι γλαφυράς;

10.509-10.511

νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς, μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος.

[hollow, hollowed]

ἐγείρομεν

ἐγείρω (38) [Λ] 8.529-8.531

ἐγείρομεν 1st person plural active aorist subjunctive

10.67-10.69

φθέγγεο δ̓ ᾗ κεν ἴῃσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθι πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον πάντας κυδαίνων·

10.108-10.110

ποτὶ δ̓ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους ἠμὲν Τυδεΐδην δουρὶ κλυτὸν ἠδ̓ Ὀδυσῆα ἠδ̓ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν.

10.146-10.147

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ̓ ἐπέοικε βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

[to awaken, wake up, rouse]

ὀξὺν

ὀξύς (103) [Λ] 8.529-8.531

ὀξὺν masculine accusative singular

10.135-10.136

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

10.333-10.336

11.43-11.44

εἵλετο δ̓ ἄλκιμα δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ ὀξέα·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

Ἄρηα

Ἄρης (150) [Λ] 8.529-8.531

Ἄρηα masculine accusative singular

9.80-9.84

9.529-9.532

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

[Ares]

. 8.532εἴσομαι

οἶδα (132) [Λ] 8.532-8.534

εἴσομαι 1st person singular future indicative

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.270-9.272

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

[to know]

εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 8.532-8.534

Τυδεΐδης masculine nominative singular

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

10.108-10.110

10.234-10.236

Τυδεΐδη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ τὸν μὲν δὴ ἕταρόν γ̓ αἱρήσεαι ὅν κ̓ ἐθέλῃσθα, φαινομένων τὸν ἄριστον, ἐπεὶ μεμάασί γε πολλοί.

κρατερὸς Διομήδης

Διομήδης (80) [Λ] 8.532-8.534

Διομήδης masculine nominative singular

9.31

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.696

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[Diomedes(Zeus-counselled)]

8.533πὰρ νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 8.532-8.534

νηῶν feminine genitive plural

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

[a ship]

πρὸς τεῖχος

τεῖχος (110) [Λ] 8.532-8.534

τεῖχος neuter accusative singular

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[a wall]

ἀπώσεται

ἀπωθέω (15) [Λ] 8.532-8.534

ἀπώσεται 3rd person singular middle aorist subjunctive

12.272-12.276

13.363-13.367

15.405-15.407

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ Τρῶας ἐπερχομένους μένον ἔμπεδον, οὐ δ̓ ἐδύναντο παυροτέρους περ ἐόντας ἀπώσασθαι παρὰ νηῶν·

[to thrust away, push back]

, ἤ κεν ἐγὼ τὸν 8.534χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 8.532-8.534

χαλκῷ masculine dative singular

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.365-9.367

ἄλλον δ̓ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον ἄξομαι, ἅσσ̓ ἔλαχόν γε·

10.135-10.136

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

[copper]

δῃώσας

δηιόω (21) [Λ] 8.532-8.534

δῃώσας masculine nominative singular active aorist participle

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

11.70-11.71

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

11.151-11.153

ὑπὸ δέ σφισιν ὦρτο κονίη ἐκ πεδίου, τὴν ὦρσαν ἐρίγδουποι πόδες ἵππων χαλκῷ δηϊόωντες·

ἔναρα

ἔναρα (12) [Λ] 8.532-8.534

ἔναρα neuter accusative plural

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

10.526-10.529

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν, ἔνθ̓ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους, Τυδεΐδης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα ἐν χείρεσσ̓ Ὀδυσῆϊ τίθει, ἐπεβήσετο δ̓ ἵππων·

10.570-10.571

νηῒ δ̓ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος θῆκ̓ Ὀδυσεύς, ὄφῤ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ̓ Ἀθήνῃ.

[the arms and trappings of a slain foe, spoils, booty]

βροτόεντα

βροτόεις (9) [Λ] 8.532-8.534

βροτόεντα neuter accusative plural

10.526-10.529

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν, ἔνθ̓ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους, Τυδεΐδης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα ἐν χείρεσσ̓ Ὀδυσῆϊ τίθει, ἐπεβήσετο δ̓ ἵππων·

10.570-10.571

νηῒ δ̓ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος θῆκ̓ Ὀδυσεύς, ὄφῤ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ̓ Ἀθήνῃ.

14.508-14.510

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ̓ ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν ἤρατ̓, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.

[gory, blood-boltered]

φέρωμαι

φέρω (186) [Λ] 8.532-8.534

φέρωμαι 1st person singular medio-passive present subjunctive

8.538-8.541

8.549

κνίσην δ̓ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

[to bear]

. 8.535αὔριον ἣν

ἑός (167) [Λ] 8.535-8.536

ἣν feminine accusative singular

8.543-8.544

οἳ δ̓ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας, δῆσαν δ̓ ἱμάντεσσι παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

[his, her own]

ἀρετὴν

ἀρετή (16) [Λ] 8.535-8.536

ἀρετὴν feminine accusative singular

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

11.762-11.763

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος τῆς ἀρετῆς ἀπονήσεται·

[goodness, excellence]

διαείσεται, εἴ κ̓ ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 8.535-8.536

ἐμὸν neuter accusative singular

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

9.115

ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·

9.204

οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ.

[mine]

ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 8.535-8.536

ἔγχος neuter accusative singular

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

10.21-10.24

10.135-10.136

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

[a spear, lance]

8.536μείνῃ

μένω (105) [Λ] 8.535-8.536

μείνῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

9.318

ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

ἐπερχόμενον

ἐπέρχομαι (21) [Λ] 8.535-8.536

ἐπερχόμενον neuter accusative singular medio-passive present participle

9.474-9.477

10.38-10.41

10.485-10.488

ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ, ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς ὄφρα δυώδεκ̓ ἔπεφνεν·

[come near; come upon; attack]

· ἀλλ̓ ἐν πρώτοισιν

πρῶτος (144) [Λ] 8.536-8.538

πρώτοισιν masculine dative plural

9.12

αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

[first]

ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 8.536-8.538

ὀΐω 1st person singular active present indicative

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

10.551

ἀλλά τιν̓ ὔμμ̓ ὀΐω δόμεναι θεὸν ἀντιάσαντα·

[to suppose, think, deem, imagine]

8.537κείσεται

κεῖμαι (105) [Λ] 8.536-8.538

κείσεται 3rd person singular middle future indicative

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

9.379-9.384

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

οὐτηθείς

οὐτάω (40) [Λ] 8.536-8.538

οὐτηθείς masculine nominative singular passive aorist participle

11.259-11.260

τὸν δ̓ ἕλκοντ̓ ἀν̓ ὅμιλον ὑπ̓ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα·

11.434

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην.

11.489-11.491

Αἴας δὲ Τρώεσσιν ἐπάλμενος εἷλε Δόρυκλον Πριαμίδην νόθον υἱόν, ἔπειτα δὲ Πάνδοκον οὖτα, οὖτα δὲ Λύσανδρον καὶ Πύρασον ἠδὲ Πυλάρτην.

[to wound, hurt, hit]

, πολέες

πολύς (468) [Λ] 8.536-8.538

πολέες masculine nominative plural

8.545-8.547

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

9.6-9.7

ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν·

[much, many]

δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν

αὐτός (604) [Λ] 8.536-8.538

αὐτὸν masculine accusative singular

9.12

αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.

9.42-9.43

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι ἔρχεο·

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἑταῖροι

ἑταῖρος (199) [Λ] 8.536-8.538

ἑταῖροι masculine nominative plural

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

9.218-9.220

9.585-9.586

πολλὰ δ̓ ἑταῖροι, οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·

[a comrade, companion, mate]

8.538ἠελίου

ἠέλιος (41) [Λ] 8.536-8.538

ἠελίου masculine genitive singular

10.547

αἰνῶς ἀκτίνεσσιν ἐοικότες ἠελίοιο.

11.191-11.194

11.206-11.209

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος ἐγγυαλίξει κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηαι δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

ἀνιόντος

ἄνειμι (8) [Λ] 8.536-8.538

ἀνιόντος masculine genitive singular active present participle

14.27-14.29

Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων.

18.136-18.137

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

19.287-19.290

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

[go up, reach]

ἐς αὔριον· εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς 8.539εἴην

εἰμί (1088) [Λ] 8.538-8.541

εἴην 1st person singular active present optative

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

[to be]

ἀθάνατος

ἀθάνατος (106) [Λ] 8.538-8.541

ἀθάνατος masculine nominative singular

9.109-9.111

10.402-10.404

10.440-10.441

τὰ μὲν οὔ τι καταθνητοῖσιν ἔοικεν ἄνδρεσσιν φορέειν, ἀλλ̓ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.

[undying, immortal]

καὶ ἀγήρως

ἀγήραος (4) [Λ] 8.538-8.541

ἀγήρως masculine nominative singular

12.322-12.325

ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε ἔσσεσθ̓, οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην οὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν·

17.443-17.444

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

2.445-2.449

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα διοτρεφέες βασιλῆες θῦνον κρίνοντες, μετὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη αἰγίδ̓ ἔχουσ̓ ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε, τῆς ἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέθονται, πάντες ἐϋπλεκέες, ἑκατόμβοιος δὲ ἕκαστος·

[not waxing old, undecaying]

ἤματα

ἦμαρ (92) [Λ] 8.538-8.541

ἤματα neuter accusative plural

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[day]

πάντα

πᾶς (546) [Λ] 8.538-8.541

πάντα neuter accusative plural

8.557-8.558

ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι·

8.558-8.559

οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

[all, the whole]

, 8.540τιοίμην

τίω (37) [Λ] 8.538-8.541

τιοίμην 1st person singular medio-passive present optative

8.538-8.541

9.142-9.143

τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

[to pay honour to]

δ̓ ὡς τίετ̓

τίω (37) [Λ] 8.538-8.541

τίετ̓ 3rd person singular medio-passive present indicative

9.142-9.143

τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

[to pay honour to]

Ἀθηναίη

Ἀθήνη (156) [Λ] 8.538-8.541

Ἀθηναίη feminine nominative singular

9.254-9.256

9.388-9.390

10.242-10.245

εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ̓ αὐτὸν ἑλέσθαι, πῶς ἂν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην, οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.

[Athena]

καὶ Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 8.538-8.541

Ἀπόλλων masculine nominative singular

9.401-9.405

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[Apollo]

, 8.541ὡς νῦν ἡμέρη

ἡμέρα (2) [Λ] 8.538-8.541

ἡμέρη feminine nominative singular

13.825-13.831

εἰ γὰρ ἐγὼν οὕτω γε Διὸς πάϊς αἰγιόχοιο εἴην ἤματα πάντα, τέκοι δέ με πότνια Ἥρη, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισι πᾶσι μάλ̓, ἐν δὲ σὺ τοῖσι πεφήσεαι, αἴ κε ταλάσσῃς μεῖναι ἐμὸν δόρυ μακρόν, ὅ τοι χρόα λειριόεντα δάψει·

[day]

ἥδε κακὸν

κακός (180) [Λ] 8.538-8.541

κακὸν neuter accusative singular

9.17-9.22

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

[bad]

φέρει

φέρω (186) [Λ] 8.538-8.541

φέρει 3rd person singular active present indicative

8.549

κνίσην δ̓ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.

9.125-9.127

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

[to bear]

Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (137) [Λ] 8.538-8.541

Ἀργείοισιν masculine dative plural

9.16

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπἐ Ἀργείοισι μετηύδα·

9.17-9.22

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

[of/from Argos, Argive]

. 8.542ὣς Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 8.542

Ἕκτωρ masculine nominative singular

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.304-9.306

9.351-9.352

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο ἴσχειν·

[Hector]

ἀγόρεὐ

ἀγορεύω (64) [Λ] 8.542

ἀγόρεὐ 3rd person singular active imperfect indicative

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

9.369-9.372

9.694

μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσε.

[to speak in the assembly, harangue, speak]

, ἐπὶ δὲ Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 8.542

Τρῶες masculine nominative plural

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

9.1

ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον·

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[Tros]

κελάδησαν. 8.543οἳ δ̓ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 8.543-8.544

ἵππους masculine accusative plural

8.564-8.565

ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας ἑσταότες παῤ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.

9.121-9.124

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

[a horse, mare]

μὲν λῦσαν

λύω (85) [Λ] 8.543-8.544

λῦσαν 3rd person plural active aorist indicative

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

10.378

ζωγρεῖτ̓, αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι·

10.479-10.480

οὐ δέ τί σε χρὴ ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν, ἀλλὰ λύ̓ ἵππους·

[to loose]

ὑπὸ ζυγοῦ

ζυγόν (18) [Λ] 8.543-8.544

ζυγοῦ neuter genitive singular

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

10.292-10.293

σοὶ δ̓ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον ἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ·

13.706-13.707

τὼ μέν τε ζυγὸν οἶον ἐΰξοον ἀμφὶς ἐέργει ἱεμένω κατὰ ὦλκα·

[anything which joins two]

ἱδρώοντας

ἱδρόω (7) [Λ] 8.543-8.544

ἱδρώοντας masculine accusative plural active present participle

11.118-11.119

καρπαλίμως δ̓ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην σπεύδουσ̓ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφ̓ ὁρμῆς·

11.597-11.598

Νέστορα δ̓ ἐκ πολέμοιο φέρον Νηλήϊαι ἵπποι ἱδρῶσαι, ἦγον δὲ Μαχάονα ποιμένα λαῶν.

18.372-18.373

τὸν δ̓ εὗῤ ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περὶ φύσας σπεύδοντα·

[to sweat, perspire]

, 8.544δῆσαν

δέω (37) [Λ] 8.543-8.544

δῆσαν 3rd person plural active aorist indicative

10.21-10.24

10.131-10.134

10.442-10.445

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν νῦν νηυσὶ πελάσσετον ὠκυπόροισιν, ἠέ με δήσαντες λίπετ̓ αὐτόθι νηλέϊ δεσμῷ, ὄφρά κεν ἔλθητον καὶ πειρηθῆτον ἐμεῖο ἠὲ κατ̓ αἶσαν ἔειπον ἐν ὑμῖν, ἦε καὶ οὐκί.

[to bind, tie, fetter]

δ̓ ἱμάντεσσι

ἱμάς (15) [Λ] 8.543-8.544

ἱμάντεσσι masculine dative plural

10.262-10.263

πολέσιν δ̓ ἔντοσθεν ἱμᾶσιν ἐντέτατο στερεῶς·

10.474-10.475

Ῥῆσος δ̓ ἐν μέσῳ εὗδε, παῤ αὐτῷ δ̓ ὠκέες ἵπποι ἐξ ἐπιδιφριάδος πυμάτης ἱμᾶσι δέδεντο.

10.498-10.501

τόφρα δ̓ ἄῤ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους, σὺν δ̓ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι·

[a leathern strap]

παῤ ἅρμασιν

ἅρμα (59) [Λ] 8.543-8.544

ἅρμασιν neuter dative plural

10.321-10.324

10.391-10.399

10.438

ἅρμα δέ οἱ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ εὖ ἤσκηται·

[a chariot]

οἷσιν

ἑός (167) [Λ] 8.543-8.544

οἷσιν neuter dative plural

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.218-9.220

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

[his, her own]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 8.543-8.544

ἕκαστος masculine nominative singular

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.9-9.12

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

[every, every one, each, each one]

· 8.545ἐκ πόλιος

πόλις (133) [Λ] 8.545-8.547

πόλιος feminine genitive singular

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

9.185-9.188

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

[a city]

δ̓ ἄξοντο

ἄγω (175) [Λ] 8.545-8.547

ἄξοντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[to lead]

βόας

βοῦς (86) [Λ] 8.545-8.547

βόας feminine accusative plural

9.406-9.409

9.464-9.469

10.154-10.156

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως εὗδ̓, ὑπὸ δ̓ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο, αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

[cow]

καὶ ἴφια

ἴφιος (6) [Λ] 8.545-8.547

ἴφια neuter accusative plural

9.406-9.409

9.464-9.469

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

[stout, fat, goodly]

μῆλα

μῆλον (23) [Λ] 8.545-8.547

μῆλα neuter accusative plural

9.406-9.409

9.464-9.469

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

[a sheep]

8.546καρπαλίμως, οἶνον

οἶνος (41) [Λ] 8.545-8.547

οἶνον masculine accusative singular

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[wine]

δὲ μελίφρονα

μελίφρων (4) [Λ] 8.545-8.547

μελίφρονα masculine accusative singular

6.264-6.265

μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα πότνια μῆτερ, μή μ̓ ἀπογυιώσῃς μένεος, ἀλκῆς τε λάθωμαι·

8.185-8.190

8.505-8.511

[sweet to the mind, delicious]

οἰνίζοντο

οἰνίζομαι (3) [Λ] 8.545-8.547

οἰνίζοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

7.472-7.475

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

, 8.547σῖτόν

σῖτος (16) [Λ] 8.545-8.547

σῖτόν masculine accusative singular

9.215-9.217

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

[corn, grain]

τ̓ ἐκ μεγάρων

μέγαρον (57) [Λ] 8.545-8.547

μεγάρων neuter genitive plural

9.144-9.147

9.286-9.289

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

[a large room]

, ἐπὶ δὲ ξύλα

ξύλον (6) [Λ] 8.545-8.547

ξύλα neuter accusative plural

18.346-18.347

οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδ̓ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ, ἐν δ̓ ἄῤ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες.

21.362-21.365

23.327-23.328

ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ̓ ὄργυἰ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης·

[wood]

πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 8.545-8.547

πολλὰ neuter accusative plural

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

9.6-9.7

ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν·

9.17-9.22

[much, many]

λέγοντο

λέγω (24) [Λ] 8.545-8.547

λέγοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

9.666

Πάτροκλος δ̓ ἑτέρωθεν ἐλέξατο·

[to pick; to say]

. 8.549κνίσην

κνῖσα (9) [Λ] 8.549

κνίσην feminine accusative singular

9.499-9.501

καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσ̓ ἄνθρωποι λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.

21.362-21.365

ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται, ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δ̓ ὕδωρ·

24.69-24.70

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

[the savour and steam of burnt sacrifice]

δ̓ ἐκ πεδίου

πεδίον (100) [Λ] 8.549

πεδίου neuter genitive singular

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.577-9.580

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς, ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο, ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

[a plain]

ἄνεμοι

ἄνεμος (41) [Λ] 8.549

ἄνεμοι masculine nominative plural

9.4-9.6

ὡς δ̓ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης·

10.437

λευκότεροι χιόνος, θείειν δ̓ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι·

11.155-11.157

ὡς δ̓ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ̓ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἳ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ·

[wind]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 8.549

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

9.125-9.127

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

[to bear]

οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 8.549

οὐρανὸν masculine accusative singular

8.555-8.556

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην φαίνετ̓ ἀριπρεπέα, ὅτε τ̓ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·

11.44-11.45

τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπ̓ αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω λάμπ̓·

12.338-12.340

τόσσος γὰρ κτύπος ἦεν, ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἷκε, βαλλομένων σακέων τε καὶ ἱπποκόμων τρυφαλειῶν καὶ πυλέων·

[heaven]

εἴσω. 8.553οἳ δὲ μέγα

μέγας (460) [Λ] 8.553-8.554

μέγα neuter accusative singular

9.9-9.12

9.17-9.22

9.25

τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

[big, great]

φρονέοντες

φρονέω (60) [Λ] 8.553-8.554

φρονέοντες masculine nominative plural active present participle

9.308-9.311

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

ἐπὶ πτολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 8.553-8.554

πτολέμοιο masculine genitive singular

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.63-9.64

ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος.

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

[battle, fight, war]

γεφύρας

γέφυρα (7) [Λ] 8.553-8.554

γεφύρας feminine accusative plural

11.158-11.161

20.426-20.427

οὐ δ̓ ἂν ἔτι δὴν ἀλλήλους πτώσσοιμεν ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας.

4.370-4.371

ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο τί πτώσσεις, τί δ̓ ὀπιπεύεις πολέμοιο γεφύρας;

[a dyke, dam]

8.554εἴατο

εἰμί (1088) [Λ] 8.553-8.554

εἴατο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

9.25

τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

[to be]

παννύχιοι

παννύχιος (13) [Λ] 8.553-8.554

παννύχιοι masculine nominative plural

10.1-10.2

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

18.314-18.315

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ παννύχιοι Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες.

18.354-18.355

παννύχιοι μὲν ἔπειτα πόδας ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα Μυρμιδόνες Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες·

[all night long]

, πυρὰ

πυρά (7) [Λ] 8.553-8.554

πυρὰ neuter accusative plural

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

[(n.pl.) watch-fires]

δέ σφισι καίετο

καίω (50) [Λ] 8.553-8.554

καίετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

[to light, kindle]

πολλά

πολύς (468) [Λ] 8.553-8.554

πολλά neuter accusative plural

9.6-9.7

ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν·

9.17-9.22

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

[much, many]

. 8.555ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν οὐρανῷ

οὐρανός (55) [Λ] 8.555-8.556

οὐρανῷ masculine dative singular

11.44-11.45

τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπ̓ αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω λάμπ̓·

12.338-12.340

τόσσος γὰρ κτύπος ἦεν, ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἷκε, βαλλομένων σακέων τε καὶ ἱπποκόμων τρυφαλειῶν καὶ πυλέων·

14.58-14.60

οὐ δ̓ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται, ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἵκει.

[heaven]

ἄστρα

ἄστρον (3) [Λ] 8.555-8.556

ἄστρα neuter nominative plural

8.558-8.559

οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

10.251-10.253

μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δ̓ ἠώς, ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ̓ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

[the stars]

φαεινὴν

φαεινός (65) [Λ] 8.555-8.556

φαεινὴν feminine accusative singular

10.75-10.76

παρὰ δ̓ ἔντεα ποικίλ̓ ἔκειτο ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

10.154-10.156

10.498-10.501

τόφρα δ̓ ἄῤ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους, σὺν δ̓ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι·

[shining, beaming, radiant]

ἀμφὶ σελήνην

σελήνη (3) [Λ] 8.555-8.556

σελήνην feminine accusative singular

17.366-17.367

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐ δέ κε φαίης οὔτέ ποτ̓ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔ τε σελήνην·

18.483-18.489

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

[the moon]

8.556φαίνετ̓

φαίνω (61) [Λ] 8.555-8.556

φαίνετ̓ 3rd person singular medio-passive present indicative

8.557-8.558

ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι·

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

9.92-9.94

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

[to bring to light, make to appear]

ἀριπρεπέα

ἀριπρεπής (5) [Λ] 8.555-8.556

ἀριπρεπέα neuter nominative plural

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

15.307-15.310

πρόσθεν δὲ κί̓ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ̓ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ̓, ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

[very distinguished, stately]

, ὅτε τ̓ ἔπλετο

πέλω (61) [Λ] 8.555-8.556

ἔπλετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.132-9.134

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[to be, become; Hom. be in motion]

νήνεμος αἰθήρ

αἰθήρ (21) [Λ] 8.555-8.556

αἰθήρ masculine nominative singular

8.558-8.559

οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

11.52-11.55

ἐν δὲ κυδοιμὸν ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δ̓ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκ̓ ἔμελλε πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν.

13.837

ἠχὴ δ̓ ἀμφοτέρων ἵκετ̓ αἰθέρα καὶ Διὸς αὐγάς.

[ether, the brighter purer air, the sky(f. in Hom.; m. Attic)]

· 8.557ἔκ τ̓ ἔφανεν

φαίνω (61) [Λ] 8.557-8.558

ἔφανεν 3rd person plural passive aorist indicative

8.560-8.561

τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.

9.92-9.94

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

[to bring to light, make to appear]

πᾶσαι

πᾶς (546) [Λ] 8.557-8.558

πᾶσαι feminine nominative plural

8.558-8.559

οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

9.26

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

[all, the whole]

σκοπιαὶ

σκοπιά (6) [Λ] 8.557-8.558

σκοπιαὶ feminine nominative plural

16.297-16.302

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀφ̓ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς, ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή·

20.136-20.137

ἀλλ̓ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν, πόλεμος δ̓ ἄνδρεσσι μελήσει.

22.145-22.147

οἳ δὲ παρὰ σκοπιὴν καὶ ἐρινεὸν ἠνεμόεντα τείχεος αἰὲν ὑπ̓ ἐκ κατ̓ ἀμαξιτὸν ἐσσεύοντο, κρουνὼ δ̓ ἵκανον καλλιρρόω·

[a lookout-place, a mountain-peak]

καὶ πρώονες

πρών (4) [Λ] 8.557-8.558

πρώονες masculine nominative plural

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

16.297-16.302

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀφ̓ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς, ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή·

17.746-17.751

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

[a foreland, headland]

ἄκροι

ἄκρος (43) [Λ] 8.557-8.558

ἄκροι masculine nominative plural

9.241-9.243

11.349-11.351

12.50-12.52

οὐ δέ οἱ ἵπποι τόλμων ὠκύποδες, μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπ̓ ἄκρῳ χείλει ἐφεσταότες·

[at the furthest point]

8.558καὶ νάπαι

νάπη (2) [Λ] 8.557-8.558

νάπαι feminine nominative plural

16.297-16.302

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀφ̓ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς, ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή·

[a wooded vale, dell]

· οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη

ὑπορρήγνυμι (2) [Λ] 8.558-8.559

ὑπερράγη 3rd person singular passive aorist indicative

16.297-16.302

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀφ̓ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς, ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή·

[to make to burst downwards]

ἄσπετος

ἄσπετος (17) [Λ] 8.558-8.559

ἄσπετος masculine nominative singular

10.523-10.524

Τρώων δὲ κλαγγή τε καὶ ἄσπετος ὦρτο κυδοιμὸς θυνόντων ἄμυδις·

11.244-11.245

πρῶθ̓ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλἰ ὑπέστη αἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς, τά οἱ ἄσπετα ποιμαίνοντο.

11.703-11.704

τῶν ὃ γέρων ἐπέων κεχολωμένος ἠδὲ καὶ ἔργων ἐξέλετ̓ ἄσπετα πολλά·

[unspeakable, unutterable, unspeakably great]

αἰθήρ

αἰθήρ (21) [Λ] 8.558-8.559

αἰθήρ masculine nominative singular

11.52-11.55

13.837

ἠχὴ δ̓ ἀμφοτέρων ἵκετ̓ αἰθέρα καὶ Διὸς αὐγάς.

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

[ether, the brighter purer air, the sky(f. in Hom.; m. Attic)]

, 8.559πάντα

πᾶς (546) [Λ] 8.558-8.559

πάντα neuter nominative plural

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

9.26

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

9.29

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

[all, the whole]

δὲ εἴδεται

εἴδομαι (30) [Λ] 8.558-8.559

εἴδεται 3rd person singular present indicative

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

12.103-12.104

οἳ γάρ οἱ εἴσαντο διακριδὸν εἶναι ἄριστοι τῶν ἄλλων μετά γ̓ αὐτόν·

13.43-13.45

ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἐννοσίγαιος Ἀργείους ὄτρυνε βαθείης ἐξ ἁλὸς ἐλθὼν εἰσάμενος Κάλχαντι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

[are visible, appear]

ἄστρα

ἄστρον (3) [Λ] 8.558-8.559

ἄστρα neuter nominative plural

10.251-10.253

8.555-8.556

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην φαίνετ̓ ἀριπρεπέα, ὅτε τ̓ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·

[the stars]

, γέγηθε

γηθέω (23) [Λ] 8.558-8.559

γέγηθε 2nd person singular active perfect imperative

9.77

τίς ἂν τάδε γηθήσειε;

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

11.683-11.684

γεγήθει δὲ φρένα Νηλεύς, οὕνεκά μοι τύχε πολλὰ νέῳ πόλεμον δὲ κιόντι.

[to rejoice]

δέ τε φρένα

φρήν (178) [Λ] 8.558-8.559

φρένα feminine accusative singular

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

9.182-9.184

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

[the midriff; heart, mind]

ποιμήν

ποιμήν (53) [Λ] 8.558-8.559

ποιμήν masculine nominative singular

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

10.3-10.4

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν ὕπνος ἔχε γλυκερὸς πολλὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντα.

10.73

αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ̓ ἰέναι μετὰ Νέστορα ποιμένα λαῶν·

[herdsman, shepherd]

· 8.560τόσσα

τόσος (69) [Λ] 8.560-8.561

τόσσα neuter nominative plural

9.125-9.127

9.267-9.269

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[so great, so vast]

μεσηγὺ νεῶν

ναῦς (586) [Λ] 8.560-8.561

νεῶν feminine genitive plural

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[a ship]

ἠδὲ Ξάνθοιο

Ξάνθος (22) [Λ] 8.560-8.561

Ξάνθοιο masculine genitive singular

12.310-12.314

14.433-14.436

16.148-16.151

τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους Ξάνθον καὶ Βαλίον, τὼ ἅμα πνοιῇσι πετέσθην, τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο.

[Xanthus(m. of persons and rivers; f. of town)]

ῥοάων 8.561Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 8.560-8.561

Τρώων genitive plural

9.1

ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον·

9.232-9.235

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

[Tros]

καιόντων

καίω (50) [Λ] 8.560-8.561

καιόντων masculine genitive plural active present participle

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

[to light, kindle]

πυρὰ

πυρά (7) [Λ] 8.560-8.561

πυρὰ neuter nominative plural

8.562-8.563

χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[(n.pl.) watch-fires]

φαίνετο

φαίνω (61) [Λ] 8.560-8.561

φαίνετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.92-9.94

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

9.240

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

[to bring to light, make to appear]

Ἰλιόθι πρό. 8.562χίλἰ ἄῤ ἐν πεδίῳ

πεδίον (100) [Λ] 8.562-8.563

πεδίῳ neuter dative singular

9.577-9.580

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

[a plain]

πυρὰ

πυρά (7) [Λ] 8.562-8.563

πυρὰ neuter nominative plural

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.232-9.235

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

[(n.pl.) watch-fires]

καίετο

καίω (50) [Λ] 8.562-8.563

καίετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

9.212-9.214

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη, ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε, πάσσε δ̓ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.

[to light, kindle]

, πὰρ δὲ ἑκάστῳ

ἕκαστος (119) [Λ] 8.562-8.563

ἑκάστῳ neuter dative singular

9.9-9.12

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

[every, every one, each, each one]

8.563εἴατο

εἰμί (1088) [Λ] 8.562-8.563

εἴατο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

9.25

τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.30

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

[to be]

πεντήκοντα σέλᾳ

σέλας (11) [Λ] 8.562-8.563

σέλᾳ neuter dative singular

15.599-15.600

τὸ γὰρ μένε μητίετα Ζεὺς νηὸς καιομένης σέλας ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι.

17.736-17.739

18.214

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος κεφαλῆς σέλας αἰθέῤ ἵκανε·

[a bright flame, blaze, light]

πυρὸς

πῦρ (111) [Λ] 8.562-8.563

πυρὸς neuter genitive singular

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

9.206-9.208

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

[fire]

αἰθομένοιο

αἴθω (14) [Λ] 8.562-8.563

αἰθομένοιο neuter genitive singular medio-passive present participle

10.246-10.247

τούτου γ̓ ἑσπομένοιο καὶ ἐκ πυρὸς αἰθομένοιο ἄμφω νοστήσαιμεν, ἐπεὶ περίοιδε νοῆσαι.

11.596

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο·

11.774-11.775

ἔχε δὲ χρύσειον ἄλεισον σπένδων αἴθοπα οἶνον ἐπ̓ αἰθομένοις ἱεροῖσι.

[to light up, kindle]

. 8.564ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 8.564-8.565

ἵπποι masculine nominative plural

9.121-9.124

9.125-9.127

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[a horse, mare]

δὲ κρῖ

κρῖ (3) [Λ] 8.564-8.565

κρῖ neuter accusative singular

20.495-20.499

ὡς δ̓ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, ῥίμφά τε λέπτ̓ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ̓ ἐριμύκων, ὣς ὑπ̓ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας·

5.195-5.196

παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι ἑστᾶσι κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας.

[barley]

λευκὸν

λευκός (32) [Λ] 8.564-8.565

λευκὸν neuter accusative singular

10.263-10.265

ἔκτοσθε δὲ λευκοὶ ὀδόντες ἀργιόδοντος ὑὸς θαμέες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα εὖ καὶ ἐπισταμένως·

10.437

λευκότεροι χιόνος, θείειν δ̓ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι·

11.32-11.35

ἂν δ̓ ἕλετ̓ ἀμφιβρότην πολυδαίδαλον ἀσπίδα θοῦριν καλήν, ἣν πέρι μὲν κύκλοι δέκα χάλκεοι ἦσαν, ἐν δέ οἱ ὀμφαλοὶ ἦσαν ἐείκοσι κασσιτέροιο λευκοί, ἐν δὲ μέσοισιν ἔην μέλανος κυάνοιο.

[light, bright, clear]

ἐρεπτόμενοι

ἐρέπτομαι (4) [Λ] 8.564-8.565

ἐρεπτόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

21.203-21.204

τὸν μὲν ἄῤ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες ἀμφεπένοντο δημὸν ἐρεπτόμενοι ἐπινεφρίδιον κείροντες·

2.775-2.777

ἵπποι δὲ παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος λωτὸν ἐρεπτόμενοι ἐλεόθρεπτόν τε σέλινον ἕστασαν·

5.195-5.196

παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι ἑστᾶσι κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας.

[to feed on]

καὶ ὀλύρας 8.565ἑσταότες

ἵστημι (305) [Λ] 8.564-8.565

ἑσταότες masculine nominative plural active perfect participle

9.13-9.15

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

[to make to stand]

παῤ ὄχεσφιν

ὄχος (59) [Λ] 8.564-8.565

ὄχεσφιν neuter dative plural

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

11.158-11.161

11.210-11.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, Ἕκτωρ δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε, πάλλων δ̓ ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.

[a carriage, shelter]

ἐΰθρονον Ἠῶ

ἠώς (44) [Λ] 8.564-8.565

Ἠῶ feminine accusative dual

9.240

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

9.662

ἔνθ̓ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.

[the morning red, daybreak, dawn]

μίμνον

μίμνω (32) [Λ] 8.564-8.565

μίμνον 3rd person plural active imperfect indicative

9.355

ἔνθά ποτ̓ οἶον ἔμιμνε, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν.

9.550-9.552

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·