ILIAD Elucidated - Book 9

9.1ὣς οἱ μὲν Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 9.1

Τρῶες masculine nominative plural

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

9.337-9.338

τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους;

[Tros]

φυλακὰς

φυλακή (7) [Λ] 9.1

φυλακὰς feminine accusative plural

9.471-9.473

οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐ δέ ποτ̓ ἔσβη πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπ̓ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς, ἄλλο δ̓ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.

10.408

πῶς δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων φυλακαί τε καὶ εὐναί;

10.416-10.417

φυλακὰς δ̓ ἃς εἴρεαι ἥρως οὔ τις κεκριμένη ῥύεται στρατὸν οὐ δὲ φυλάσσει.

[a watching]

ἔχον

ἔχω (431) [Λ] 9.1

ἔχον 3rd person plural active imperfect indicative

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

9.102

σέο δ̓ ἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ.

[to have]

· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.1-9.3

Ἀχαιοὺς masculine accusative plural

9.8

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

9.30

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

[Achaian]

9.2θεσπεσίη

θεσπέσιος (19) [Λ] 9.1-9.3

θεσπεσίη feminine nominative singular

12.251-12.252

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ·

13.795-13.799

οἳ δ̓ ἴσαν ἀργαλέων ἀνέμων ἀτάλαντοι ἀέλλῃ, ἥ ῥά θ̓ ὑπὸ βροντῆς πατρὸς Διὸς εἶσι πέδον δέ, θεσπεσίῳ δ̓ ὁμάδῳ ἁλὶ μίσγεται, ἐν δέ τε πολλὰ κύματα παφλάζοντα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κυρτὰ φαληριόωντα, πρὸ μέν τ̓ ἄλλ̓, αὐτὰρ ἐπ̓ ἄλλα·

13.833-13.834

τοὶ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ, ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθεν.

[divinely sounding, divinely sweet]

ἔχε

ἔχω (431) [Λ] 9.1-9.3

ἔχε 3rd person singular active imperfect indicative

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

9.102

σέο δ̓ ἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ.

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

[to have]

φύζα

φύζα (5) [Λ] 9.1-9.3

φύζα feminine nominative singular

14.139-14.141

Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐ δ̓ ἠβαιαί.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.365-15.366

ὥς ῥα σὺ ἤϊε Φοῖβε πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺν σύγχεας Ἀργείων, αὐτοῖσι δὲ φύζαν ἐνῶρσας.

[headlong flight, rout]

φόβου

φόβος (38) [Λ] 9.1-9.3

φόβου masculine genitive singular

11.36-11.37

τῇ δ̓ ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο δεινὸν δερκομένη, περὶ δὲ Δεῖμός τε Φόβος τε.

11.70-11.71

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

11.401-11.402

οἰώθη δ̓ Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτός, οὐ δέ τις αὐτῷ Ἀργείων παρέμεινεν, ἐπεὶ φόβος ἔλλαβε πάντας·

[fear, panic, flight]

κρυόεντος ἑταίρη, 9.3πένθεϊ

πένθος (20) [Λ] 9.1-9.3

πένθεϊ neuter dative singular

11.248-11.250

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε Κόων ἀριδείκετος ἀνδρῶν πρεσβυγενὴς Ἀντηνορίδης, κρατερόν ῥά ἑ πένθος ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψε κασιγνήτοιο πεσόντος.

11.657-11.658

οὐ δέ τι οἶδε πένθεος, ὅσσον ὄρωρε κατὰ στρατόν·

16.548-16.550

ὣς ἔφατο, Τρῶας δὲ κατὰ κρῆθεν λάβε πένθος ἄσχετον, οὐκ ἐπιεικτόν, ἐπεί σφισιν ἕρμα πόληος ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών·

[grief, sadness, sorrow]

δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες

πᾶς (546) [Λ] 9.1-9.3

πάντες masculine nominative plural

9.26

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

9.29

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

[all, the whole]

ἄριστοι

ἄριστος (138) [Λ] 9.1-9.3

ἄριστοι masculine nominative plural

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

9.92-9.94

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

[best]

. 9.4ὡς δ̓ ἄνεμοι

ἄνεμος (41) [Λ] 9.4-9.6

ἄνεμοι masculine nominative plural

10.437

λευκότεροι χιόνος, θείειν δ̓ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι·

11.155-11.157

ὡς δ̓ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ̓ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἳ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ·

11.307-11.308

πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα κυλίνδεται, ὑψόσε δ̓ ἄχνη σκίδναται ἐξ ἀνέμοιο πολυπλάγκτοιο ἰωῆς·

[wind]

δύο πόντον

πόντος (36) [Λ] 9.4-9.6

πόντον masculine accusative singular

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

11.296-11.298

αὐτὸς δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα φρονέων ἐβεβήκει, ἐν δ̓ ἔπεσ̓ ὑσμίνῃ ὑπεραέϊ ἶσος ἀέλλῃ, ἥ τε καθαλλομένη ἰοειδέα πόντον ὀρίνει.

14.229-14.230

ἐξ Ἀθόω δ̓ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, Λῆμνον δ̓ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.

[the sea]

ὀρίνετον

ὀρίνω (33) [Λ] 9.4-9.6

ὀρίνετον 2nd person dual active present indicative

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

11.296-11.298

αὐτὸς δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα φρονέων ἐβεβήκει, ἐν δ̓ ἔπεσ̓ ὑσμίνῃ ὑπεραέϊ ἶσος ἀέλλῃ, ἥ τε καθαλλομένη ἰοειδέα πόντον ὀρίνει.

[to stir, raise, agitate]

ἰχθυόεντα

ἰχθυόεις (5) [Λ] 9.4-9.6

ἰχθυόεντα masculine accusative singular

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

16.746-16.749

εἰ δή που καὶ πόντῳ ἐν ἰχθυόεντι γένοιτο, πολλοὺς ἂν κορέσειεν ἀνὴρ ὅδε τήθεα διφῶν νηὸς ἀποθρῴσκων, εἰ καὶ δυσπέμφελος εἴη, ὡς νῦν ἐν πεδίῳ ἐξ ἵππων ῥεῖα κυβιστᾷ.

19.377-19.378

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

[full of fish, fishy]

9.5Βορέης

Βορέας (12) [Λ] 9.4-9.6

Βορέης masculine nominative singular

14.394-14.395

οὔ τε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

15.170-15.173

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

[North wind]

καὶ Ζέφυρος

Ζέφυρος (10) [Λ] 9.4-9.6

Ζέφυρος masculine nominative singular

11.304-11.306

τοὺς ἄῤ ὅ γ̓ ἡγεμόνας Δαναῶν ἕλεν, αὐτὰρ ἔπειτα πληθύν, ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ ἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων·

19.415-19.416

νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ̓ ἔμμεναι·

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

[Zephyrus, the west wind]

, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον

ἄημι (4) [Λ] 9.4-9.6

ἄητον 2nd person dual active present indicative

21.385-21.386

ἐν δ̓ ἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα ἀργαλέη, δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο·

23.214-23.215

αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ·

5.520-5.526

οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ οὔ τε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔ τε ἰωκάς, ἀλλ̓ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων νηνεμίης ἔστησεν ἐπ̓ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν ἀτρέμας, ὄφῤ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

[to breathe hard, blow]

9.6ἐλθόντ̓

ἔρχομαι (338) [Λ] 9.4-9.6

ἐλθόντ̓ masculine nominative dual active aorist participle

9.42-9.43

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι ἔρχεο·

9.49

σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

[to come]

ἐξαπίνης· ἄμυδις δέ τε κῦμα

κῦμα (40) [Λ] 9.6-9.7

κῦμα neuter nominative singular

10.574-10.576

αὐτὰρ ἐπεί σφιν κῦμα θαλάσσης ἱδρῶ πολλὸν νίψεν ἀπὸ χρωτὸς καὶ ἀνέψυχθεν φίλον ἦτορ, ἔς ῥ̓ ἀσαμίνθους βάντες ἐϋξέστας λούσαντο.

11.307-11.308

πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα κυλίνδεται, ὑψόσε δ̓ ἄχνη σκίδναται ἐξ ἀνέμοιο πολυπλάγκτοιο ἰωῆς·

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

[anything swollen]

κελαινὸν

κελαινός (10) [Λ] 9.6-9.7

κελαινὸν neuter nominative singular

11.356

ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψεν.

11.747-11.749

αὐτὰρ ἐγὼν ἐπόρουσα κελαινῇ λαίλαπι ἶσος, πεντήκοντα δ̓ ἕλον δίφρους, δύο δ̓ ἀμφὶς ἕκαστον φῶτες ὀδὰξ ἕλον οὖδας ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες.

11.828-11.832

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ̓ ἔκταμ̓ ὀϊστόν, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ̓ ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

[black, swart, dark, murky]

9.7κορθύεται, πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 9.6-9.7

πολλὸν neuter accusative singular

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

[much, many]

δὲ παρὲξ ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 9.6-9.7

ἅλα feminine accusative singular

9.153

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

9.212-9.214

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη, ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε, πάσσε δ̓ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.

9.295

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

[a lump of salt]

φῦκος ἔχευεν

χέω (80) [Λ] 9.6-9.7

ἔχευεν 3rd person singular active imperfect indicative

9.13-9.15

ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·

9.13-9.15

ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

[to pour]

· 9.8ὣς ἐδαΐζετο

δαίζω (19) [Λ] 9.8

ἐδαΐζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

11.492-11.497

ὡς δ̓ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι χειμάρρους κατ̓ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ̓ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας·

14.16-14.22

ὡς δ̓ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα αὔτως, οὐ δ̓ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν διχθάδἰ, ἢ μεθ̓ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων, ἦε μετ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.

15.629

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 9.8

θυμὸς masculine nominative singular

9.42-9.43

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι ἔρχεο·

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 9.8

στήθεσσιν neuter dative plural

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

9.490-9.491

πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ.

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[the breast]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.8

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.30

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

[Achaian]

. 9.9Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.9-9.12

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.68-9.69

αὐτὰρ ἔπειτα Ἀτρεΐδη σὺ μὲν ἄρχε·

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

[son of Atreus]

δ̓ ἄχεϊ

ἄχος (41) [Λ] 9.9-9.12

ἄχεϊ neuter dative singular

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

10.145

τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.

12.392-12.393

Σαρπήδοντι δ̓ ἄχος γένετο Γλαύκου ἀπιόντος αὐτίκ̓ ἐπεί τ̓ ἐνόησεν·

[pain, distress]

μεγάλῳ

μέγας (460) [Λ] 9.9-9.12

μεγάλῳ neuter dative singular

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

9.25

τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

[big, great]

βεβολημένος ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 9.9-9.12

ἦτορ neuter accusative singular

9.496-9.497

οὐ δέ τί σε χρὴ νηλεὲς ἦτορ ἔχειν·

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

[the heart]

9.10φοίτα

φοιτάω (11) [Λ] 9.9-9.12

φοίτα 3rd person singular active imperfect indicative

12.265-12.266

ἀμφοτέρω δ̓ Αἴαντε κελευτιόωντ̓ ἐπὶ πύργων πάντοσε φοιτήτην μένος ὀτρύνοντες Ἀχαιῶν.

13.758-13.760

αὐτὰρ ὃ Δηΐφοβόν τε βίην θ̓ Ἑλένοιο ἄνακτος Ἀσιάδην τ̓ Ἀδάμαντα καὶ Ἄσιον Ὑρτάκου υἱὸν φοίτα ἀνὰ προμάχους διζήμενος, εἴ που ἐφεύροι.

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

[to go to and fro, up and down, to stalk]

κηρύκεσσι

κῆρυξ (44) [Λ] 9.9-9.12

κηρύκεσσι masculine dative plural

9.170

κηρύκων δ̓ Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμ̓ ἑπέσθων.

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

9.688-9.689

εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ̓ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο, Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.

[a herald, pursuivant, marshal, public messenger]

λιγυφθόγγοισι

λιγύφθογγος (4) [Λ] 9.9-9.12

λιγυφθόγγοισι masculine dative plural

23.38-23.41

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες, αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

2.50-2.51

αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

2.442-2.443

αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

[clear-voiced]

κελεύων

κελεύω (101) [Λ] 9.9-9.12

κελεύων masculine nominative singular active present participle

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

9.660-9.661

αἳ δ̓ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.

[to urge]

9.11κλήδην εἰς ἀγορὴν

ἀγορά (42) [Λ] 9.9-9.12

ἀγορὴν feminine accusative singular

9.13

ἷζον δ̓ εἰν ἀγορῇ τετιηότες·

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

[an assembly of the people]

κικλήσκειν

κικλήσκω (10) [Λ] 9.9-9.12

κικλήσκειν active present infinitive

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

10.299-10.301

οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ Τρῶας ἀγήνορας εἴασεν Ἕκτωρ εὕδειν, ἀλλ̓ ἄμυδις κικλήσκετο πάντας ἀρίστους, ὅσσοι ἔσαν Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·

11.606

τίπτέ με κικλήσκεις Ἀχιλεῦ;

[to call, summon]

ἄνδρα

ἀνήρ (590) [Λ] 9.9-9.12

ἄνδρα masculine accusative singular

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

9.114

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[a man]

ἕκαστον

ἕκαστος (119) [Λ] 9.9-9.12

ἕκαστον masculine accusative singular

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

[every, every one, each, each one]

, 9.12μὴ δὲ βοᾶν

βοάω (16) [Λ] 9.9-9.12

βοᾶν active present infinitive

11.15-11.16

Ἀτρεΐδης δ̓ ἐβόησεν ἰδὲ ζώννυσθαι ἄνωγεν Ἀργείους·

12.337

ἀλλ̓ οὔ πώς οἱ ἔην βώσαντι γεγωνεῖν·

14.394-14.395

οὔ τε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·

[to cry aloud, to shout]

· αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 9.12

αὐτὸς masculine nominative singular

9.42-9.43

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι ἔρχεο·

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.116

ἀασάμην, οὐ δ̓ αὐτὸς ἀναίνομαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δὲ μετὰ πρώτοισι

πρῶτος (144) [Λ] 9.12

πρώτοισι masculine dative plural

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[first]

πονεῖτο

πονέω (19) [Λ] 9.12

πονεῖτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

10.69-10.70

μη δὲ μεγαλίζεο θυμῷ, ἀλλὰ καὶ αὐτοί περ πονεώμεθα·

10.114-10.116

ἀλλὰ φίλον περ ἐόντα καὶ αἰδοῖον Μενέλαον νεικέσω, εἴ πέρ μοι νεμεσήσεαι, οὐ δ̓ ἐπικεύσω ὡς εὕδει, σοὶ δ̓ οἴῳ ἐπέτρεψεν πονέεσθαι.

[to work hard, do work, suffer toil]

. 9.13ἷζον

ἵζω (32) [Λ] 9.13

ἷζον 3rd person plural active imperfect indicative

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

[to make to sit, seat, place]

δ̓ εἰν ἀγορῇ

ἀγορά (42) [Λ] 9.13

ἀγορῇ feminine dative singular

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.438-9.441

11.138-11.142

εἰ μὲν δὴ Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος υἱέες ἐστόν, ὅς ποτ̓ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ Μενέλαον ἄνωγεν ἀγγελίην ἐλθόντα σὺν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ αὖθι κατακτεῖναι μη δ̓ ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς, νῦν μὲν δὴ τοῦ πατρὸς ἀεικέα τίσετε λώβην.

[an assembly of the people]

τετιηότες

τετίημαι (9) [Λ] 9.13

τετιηότες masculine nominative plural active perfect participle

9.30

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

9.695

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

11.555

ἠῶθεν δ̓ ἀπὸ νόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

[to be sorrowful, to sorrow, mourn]

· ἂν δ̓ Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.13-9.15

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

9.61-9.62

οὐ δέ κέ τίς μοι μῦθον ἀτιμήσεἰ, οὐ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.114

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

9.14ἵστατο

ἵστημι (305) [Λ] 9.13-9.15

ἵστατο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

10.173-10.174

νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς ἢ μάλα λυγρὸς ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠὲ βιῶναι.

[to make to stand]

δάκρυ

δάκρυον (43) [Λ] 9.13-9.15

δάκρυ neuter accusative singular

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

13.88

τοὺς οἵ γ̓ εἰσορόωντες ὑπ̓ ὀφρύσι δάκρυα λεῖβον·

[a tear]

χέων

χέω (80) [Λ] 9.13-9.15

χέων masculine nominative singular active present participle

9.13-9.15

9.174-9.176

9.215-9.217

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε, Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

[to pour]

ὥς τε κρήνη

κρήνη (7) [Λ] 9.13-9.15

κρήνη feminine nominative singular

16.2-16.4

Πάτροκλος δ̓ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος, ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ.

16.160-16.162

καί τ̓ ἀγεληδὸν ἴασιν ἀπὸ κρήνης μελανύδρου λάψοντες γλώσσῃσιν ἀραιῇσιν μέλαν ὕδωρ ἄκρον ἐρευγόμενοι φόνον αἵματος·

21.193-21.197

ἀλλ̓ οὐκ ἔστι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι, τῷ οὐ δὲ κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει, οὐ δὲ βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο, ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα καὶ πᾶσαι κρῆναι καὶ φρείατα μακρὰ νάουσιν·

[a well, spring, fountain]

μελάνυδρος

μελάνυδρος (4) [Λ] 9.13-9.15

μελάνυδρος feminine nominative singular

16.2-16.4

Πάτροκλος δ̓ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος, ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ.

16.160-16.162

καί τ̓ ἀγεληδὸν ἴασιν ἀπὸ κρήνης μελανύδρου λάψοντες γλώσσῃσιν ἀραιῇσιν μέλαν ὕδωρ ἄκρον ἐρευγόμενοι φόνον αἵματος·

21.257-21.259

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ὀχετηγὸς ἀπὸ κρήνης μελανύδρου ἂμ φυτὰ καὶ κήπους ὕδατι ῥόον ἡγεμονεύῃ χερσὶ μάκελλαν ἔχων, ἀμάρης ἐξ ἔχματα βάλλων·

[with black water]

9.15ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης

πέτρα (18) [Λ] 9.13-9.15

πέτρης feminine genitive singular

11.754-11.758

τόφρα γὰρ οὖν ἑπόμεσθα διὰ σπιδέος πεδίοιο κτείνοντές τ̓ αὐτοὺς ἀνά τ̓ ἔντεα καλὰ λέγοντες, ὄφῤ ἐπὶ Βουπρασίου πολυπύρου βήσαμεν ἵππους πέτρης τ̓ Ὠλενίης, καὶ Ἀλησίου ἔνθα κολώνη κέκληται·

13.62-13.65

αὐτὸς δ̓ ὥς τ̓ ἴρηξ ὠκύπτερος ὦρτο πέτεσθαι, ὅς ῥά τ̓ ἀπ̓ αἰγίλιπος πέτρης περιμήκεος ἀρθεὶς ὁρμήσῃ πεδίοιο διώκειν ὄρνεον ἄλλο, ὣς ἀπὸ τῶν ἤϊξε Ποσειδάων ἐνοσίχθων.

13.136-13.139

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ ἀντικρὺ μεμαώς, ὀλοοίτροχος ὣς ἀπὸ πέτρης, ὅν τε κατὰ στεφάνης ποταμὸς χειμάρροος ὤσῃ ῥήξας ἀσπέτῳ ὄμβρῳ ἀναιδέος ἔχματα πέτρης·

[a rock, a ledge]

δνοφερὸν χέει

χέω (80) [Λ] 9.13-9.15

χέει 3rd person singular active present indicative

9.174-9.176

9.215-9.217

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

[to pour]

ὕδωρ

ὕδωρ (43) [Λ] 9.13-9.15

ὕδωρ neuter accusative singular

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

11.828-11.832

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ̓ ἔκταμ̓ ὀϊστόν, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ̓ ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

[water]

· 9.16ὣς ὃ βαρὺ

βαρύς (26) [Λ] 9.16

βαρὺ neuter accusative singular

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

10.70-10.71

ὧδέ που ἄμμι Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.

11.232-11.235

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, Ἀτρεΐδης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ̓ ἔγχος, Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθε νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

[heavy]

στενάχων

στενάχω (27) [Λ] 9.16

στενάχων masculine nominative singular active present participle

13.421-13.423

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ, νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

13.538-13.539

οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα τειρόμενον·

14.432

οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.

[to sigh, groan, wail]

ἔπἐ

ἔπος (211) [Λ] 9.16

ἔπἐ neuter accusative plural

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

9.111-9.113

ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν φραζώμεσθ̓ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν δώροισίν τ̓ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι.

9.375-9.376

οὐ δ̓ ἂν ἔτ̓ αὖτις ἐξαπάφοιτ̓ ἐπέεσσιν·

[a word]

Ἀργείοισι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 9.16

Ἀργείοισι masculine dative plural

9.17-9.22

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.58-9.59

ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.

[of/from Argos, Argive]

μετηύδα

μεταυδάω (11) [Λ] 9.16

μετηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

15.103

πᾶσιν δὲ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα·

18.138-18.139

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθ̓ υἷος ἑοῖο, καὶ στρεφθεῖσ̓ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·

19.268-19.269

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

[to speak among]

· 9.17ὦ φίλοι

φίλος (342) [Λ] 9.17-9.22

φίλοι masculine vocative plural

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

[friend; loved, beloved, dear]

Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 9.17-9.22

Ἀργείων masculine genitive plural

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.58-9.59

ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[of/from Argos, Argive]

ἡγήτορες

ἡγήτωρ (29) [Λ] 9.17-9.22

ἡγήτορες masculine vocative plural

10.180-10.182

οἳ δ̓ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν, οὐ δὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον, ἀλλ̓ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.

10.299-10.301

οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ Τρῶας ἀγήνορας εἴασεν Ἕκτωρ εὕδειν, ἀλλ̓ ἄμυδις κικλήσκετο πάντας ἀρίστους, ὅσσοι ἔσαν Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·

10.533-10.534

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ψεύσομαι, ἦ ἔτυμον ἐρέω;

[a leader, commander, chief]

ἠδὲ μέδοντες

μέδων (14) [Λ] 9.17-9.22

μέδοντες masculine vocative plural

10.299-10.301

οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ Τρῶας ἀγήνορας εἴασεν Ἕκτωρ εὕδειν, ἀλλ̓ ἄμυδις κικλήσκετο πάντας ἀρίστους, ὅσσοι ἔσαν Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·

10.533-10.534

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ψεύσομαι, ἦ ἔτυμον ἐρέω;

11.276-11.279

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὑμεῖς μὲν νῦν νηυσὶν ἀμύνετε ποντοπόροισι φύλοπιν ἀργαλέην, ἐπεὶ οὐκ ἐμὲ μητίετα Ζεὺς εἴασε Τρώεσσι πανημέριον πολεμίζειν.

[a guardian, lord]

9.18Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 9.17-9.22

Ζεύς masculine nominative singular

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

[Zeus]

με μέγα

μέγας (460) [Λ] 9.17-9.22

μέγα neuter accusative singular

9.25

τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

[big, great]

Κρονίδης

Κρονίδης (37) [Λ] 9.17-9.22

Κρονίδης masculine nominative singular

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

11.52-11.55

ἐν δὲ κυδοιμὸν ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δ̓ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκ̓ ἔμελλε πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν.

[son of Cronus]

ἄτῃ

ἄτη (20) [Λ] 9.17-9.22

ἄτῃ feminine dative singular

9.115

ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·

9.502-9.504

καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ̓ ὀφθαλμώ, αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ̓ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.

9.505-9.507

ἣ δ̓ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας πολλὸν ὑπεκπροθέει, φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

ἐνέδησε

ἐνδέω (3) [Λ] 9.17-9.22

ἐνέδησε 3rd person singular active aorist indicative

15.467-15.470

ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει δαίμων ἡμετέρης, ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός, νευρὴν δ̓ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησα πρώϊον, ὄφῤ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς.

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[to bind in, on]

βαρείῃ

βαρύς (26) [Λ] 9.17-9.22

βαρείῃ feminine dative singular

10.70-10.71

ὧδέ που ἄμμι Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.

11.232-11.235

13.410-13.412

οὐ δ̓ ἅλιόν ῥα βαρείης χειρὸς ἀφῆκεν, ἀλλ̓ ἔβαλ̓ Ἱππασίδην Ὑψήνορα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσε.

[heavy]

9.19σχέτλιος

σχέτλιος (13) [Λ] 9.17-9.22

σχέτλιος masculine nominative singular

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

10.164

σχέτλιός ἐσσι γεραιέ·

16.203-16.204

σχέτλιε Πηλέος υἱὲ χόλῳ ἄρα σ̓ ἔτρεφε μήτηρ, νηλεές, ὃς παρὰ νηυσὶν ἔχεις ἀέκοντας ἑταίρους·

[unwearying]

, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο

ὑπέχω (3) [Λ] 9.17-9.22

ὑπέσχετο 3rd person singular aorist indicative

12.233-12.236

εἰ δ̓ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί, ὃς κέλεαι Ζηνὸς μὲν ἐριγδούποιο λαθέσθαι βουλέων, ἅς τέ μοι αὐτὸς ὑπέσχετο καὶ κατένευσε·

5.265-5.269

τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς δῶχ̓ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ̓ ἄριστοι ἵππων ὅσσοι ἔασιν ὑπ̓ ἠῶ τ̓ ἠέλιόν τε, τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους·

[to hold under, uphold; undergo, suffer, be accountable]

καὶ κατένευσεν

κατανεύω (13) [Λ] 9.17-9.22

κατένευσεν 3rd person singular active aorist indicative

10.391-10.399

πολλῇσίν μ̓ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ, ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ, ἠνώγει δέ μ̓ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

12.233-12.236

εἰ δ̓ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις, ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί, ὃς κέλεαι Ζηνὸς μὲν ἐριγδούποιο λαθέσθαι βουλέων, ἅς τέ μοι αὐτὸς ὑπέσχετο καὶ κατένευσε·

13.368-13.369

τῷ δ̓ ὁ γέρων Πρίαμος ὑπό τ̓ ἔσχετο καὶ κατένευσε δωσέμεναι·

[to nod assent]

9.20Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 9.17-9.22

Ἴλιον feminine accusative singular

9.48-9.49

νῶϊ δ̓ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ̓ εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωμεν·

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

9.417-9.419

καὶ δ̓ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἐγὼ παραμυθησαίμην οἴκαδ̓ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ Ἰλίου αἰπεινῆς·

[Ilian, Trojan]

ἐκπέρσαντ̓

ἐκπέρθω (16) [Λ] 9.17-9.22

ἐκπέρσαντ̓ masculine accusative singular active aorist participle

13.377-13.380

καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γ̓ ὑποσχόμενοι τελέσαιμεν, δοῖμεν δ̓ Ἀτρεΐδαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Ἄργεος ἐξαγαγόντες ὀπυιέμεν, εἴ κε σὺν ἄμμιν Ἰλίου ἐκπέρσῃς εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

15.213-15.217

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐ δ̓ ἐθελήσει ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν, ἴστω τοῦθ̓ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.

17.404-17.407

τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ·

[to destroy utterly]

εὐτείχεον

εὐτείχεος (7) [Λ] 9.17-9.22

εὐτείχεον feminine accusative singular

16.56-16.59

κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν, δουρὶ δ̓ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας, τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[well-walled]

ἀπονέεσθαι

ἀπονέομαι (12) [Λ] 9.17-9.22

ἀπονέεσθαι medio-passive present infinitive

12.71-12.74

εἰ δέ χ̓ ὑποστρέψωσι, παλίωξις δὲ γένηται ἐκ νηῶν καὶ τάφρῳ ἐνιπλήξωμεν ὀρυκτῇ, οὐκέτ̓ ἔπειτ̓ ὀΐω οὐ δ̓ ἄγγελον ἀπονέεσθαι ἄψορρον προτὶ ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

14.44-14.47

δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ, ὥς ποτ̓ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.

15.295

πληθὺν μὲν ποτὶ νῆας ἀνώξομεν ἀπονέεσθαι·

[to go away, depart]

, 9.21νῦν δὲ κακὴν

κακός (180) [Λ] 9.17-9.22

κακὴν feminine accusative singular

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

9.319

ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός·

[bad]

ἀπάτην

ἀπάτη (4) [Λ] 9.17-9.22

ἀπάτην feminine accusative singular

15.31-15.33

τῶν σ̓ αὖτις μνήσω ἵν̓ ἀπολλήξῃς ἀπατάων, ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή, ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ̓ ἀπάτησας.

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

4.164-4.168

ἔσσεται ἦμαρ ὅτ̓ ἄν ποτ̓ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο, Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσι τῆσδ̓ ἀπάτης κοτέων·

[a trick, fraud, deceit]

βουλεύσατο

βουλεύω (16) [Λ] 9.17-9.22

βουλεύσατο 3rd person singular middle aorist indicative

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

10.146-10.147

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ̓ ἐπέοικε βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

[to take counsel, deliberate, concert measures]

, καί με κελεύει

κελεύω (101) [Λ] 9.17-9.22

κελεύει 3rd person singular active present indicative

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

9.660-9.661

αἳ δ̓ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.

10.61

πῶς γάρ μοι μύθῳ ἐπιτέλλεαι ἠδὲ κελεύεις;

[to urge]

9.22δυσκλέα

δυσκλεής (2) [Λ] 9.17-9.22

δυσκλέα masculine accusative singular

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[infamous, shameful]

Ἄργος

Ἄργος (29) [Λ] 9.17-9.22

Ἄργος neuter accusative singular

9.141-9.142

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν μοι ἔοι·

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

[Argos]

ἱκέσθαι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 9.17-9.22

ἱκέσθαι middle aorist infinitive

9.56

ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων.

9.141-9.142

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν μοι ἔοι·

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

[to come]

, ἐπεὶ πολὺν

πολύς (468) [Λ] 9.17-9.22

πολὺν masculine accusative singular

9.23-9.25

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

9.73

πᾶσά τοί ἐσθ̓ ὑποδεξίη, πολέεσσι δ̓ ἀνάσσεις.

[much, many]

ὤλεσα

ὄλλυμι (89) [Λ] 9.17-9.22

ὤλεσα 1st person singular active aorist indicative

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

[to destroy, make an end of]

λαόν

λαός (229) [Λ] 9.17-9.22

λαόν masculine accusative singular

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

[the people]

. 9.23οὕτω που Διὶ

Ζεύς (476) [Λ] 9.23-9.25

Διὶ masculine dative singular

9.96-9.99

9.116-9.118

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[Zeus]

μέλλει

μέλλω (48) [Λ] 9.23-9.25

μέλλει 3rd person singular active present indicative

10.325-10.327

τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερὲς ὄφῤ ἂν ἵκωμαι νῆ̓ Ἀγαμεμνονέην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι βουλὰς βουλεύειν ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

10.336-10.337

οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλεν ἐλθὼν ἐκ νηῶν ἂψ Ἕκτορι μῦθον ἀποίσειν.

10.365-10.368

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλε μιγήσεσθαι φυλάκεσσι φεύγων ἐς νῆας, τότε δὴ μένος ἔμβαλ̓ Ἀθήνη Τυδεΐδῃ, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων φθαίη ἐπευξάμενος βαλέειν, ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι.

[to think of doing, intend to do, to be about to do]

ὑπερμενέϊ

ὑπερμενής (12) [Λ] 9.23-9.25

ὑπερμενέϊ dative singular

11.727-11.732

ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά, ταῦρον δ̓ Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι, αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην, δόρπον ἔπειθ̓ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο.

13.225-13.227

ἀλλά που οὕτω μέλλει δὴ φίλον εἶναι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

14.69-14.70

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

[exceeding mighty, exceeding strong]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 9.23-9.25

φίλον neuter nominative singular

9.27

φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[friend; loved, beloved, dear]

εἶναι, 9.24ὃς δὴ πολλάων

πολύς (468) [Λ] 9.23-9.25

πολλάων feminine genitive plural

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

9.73

πᾶσά τοί ἐσθ̓ ὑποδεξίη, πολέεσσι δ̓ ἀνάσσεις.

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

[much, many]

πολίων

πόλις (133) [Λ] 9.23-9.25

πολίων feminine genitive plural

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

[a city]

κατέλυσε κάρηνα

κάρηνον (15) [Λ] 9.23-9.25

κάρηνα neuter accusative plural

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

11.158-11.161

ὣς ἄῤ ὑπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα Τρώων φευγόντων, πολλοὶ δ̓ ἐριαύχενες ἵπποι κείν̓ ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας·

11.497-11.501

οὐ δέ πω Ἕκτωρ πεύθετ̓, ἐπεί ῥα μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ μάρνατο πάσης ὄχθας πὰρ ποταμοῖο Σκαμάνδρου, τῇ ῥα μάλιστα ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὀρώρει Νέστορά τ̓ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀρήϊον Ἰδομενῆα.

[the head]

9.25ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει

λύω (85) [Λ] 9.23-9.25

λύσει 3rd person singular active future indicative

10.378

ζωγρεῖτ̓, αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι·

10.479-10.480

οὐ δέ τί σε χρὴ ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν, ἀλλὰ λύ̓ ἵππους·

10.498-10.501

τόφρα δ̓ ἄῤ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους, σὺν δ̓ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι·

[to loose]

· τοῦ γὰρ κράτος

κράτος (24) [Λ] 9.25

κράτος neuter nominative singular

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

10.154-10.156

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως εὗδ̓, ὑπὸ δ̓ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο, αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

11.191-11.194

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[strength, might]

ἐστὶ

εἰμί (1088) [Λ] 9.25

ἐστὶ 3rd person singular active present indicative

9.30

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

[to be]

μέγιστον

μέγας (460) [Λ] 9.25

μέγιστον neuter nominative singular

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.132-9.134

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[big, great]

. 9.26ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω

εἶπον (279) [Λ] 9.26

εἴπω 1st person singular active aorist subjunctive

9.58-9.59

ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

[to speak, say]

πειθώμεθα

πείθω (141) [Λ] 9.26

πειθώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

9.65-9.66

ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ δόρπά τ̓ ἐφοπλισόμεσθα·

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

9.79

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

[to prevail upon, win over, persuade]

πάντες

πᾶς (546) [Λ] 9.26

πάντες masculine nominative plural

9.29

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

[all, the whole]

· 9.27φεύγωμεν

φεύγω (109) [Λ] 9.27

φεύγωμεν 1st person plural active present subjunctive

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

[to flee, take flight, run away]

σὺν νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 9.27

νηυσὶ feminine dative plural

9.43-9.44

πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ̓, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

[a ship]

φίλην

φίλος (342) [Λ] 9.27

φίλην feminine accusative singular

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.144-9.147

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐς πατρίδα

πατρίς (31) [Λ] 9.27

πατρίδα feminine accusative singular

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

11.13-11.14

τοῖσι δ̓ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ̓ ἠὲ νέεσθαι ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

[fatherland, homeland; of one’s father]

γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 9.27

γαῖαν feminine accusative singular

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[a land, country]

· 9.28οὐ γὰρ ἔτι Τροίην

Τροία (47) [Λ] 9.28

Τροίην feminine accusative singular

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

[Troy]

αἱρήσομεν

αἱρέω (276) [Λ] 9.28

αἱρήσομεν 1st person plural active future indicative

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[to take,(mid.) to choose]

εὐρυάγυιαν

εὐρυάγυια (7) [Λ] 9.28

εὐρυάγυιαν feminine accusative singular

14.88-14.89

οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν καλλείψειν, ἧς εἵνεκ̓ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;

2.12-2.13

νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

2.29-2.30

νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων·

[with wide streets]

. 9.29ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 9.29

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.79

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

[to say, to claim]

, οἳ δ̓ ἄρα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 9.29

πάντες masculine nominative plural

9.35-9.36

ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[all, the whole]

ἀκὴν ἐγένοντο

γίγνομαι (173) [Λ] 9.29

ἐγένοντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[become, be born]

σιωπῇ

σιωπή (17) [Λ] 9.29

σιωπῇ feminine dative singular

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

[silence]

. 9.30δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν

εἰμί (1088) [Λ] 9.30

ἦσαν 3rd person plural active imperfect indicative

9.32-9.33

Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι, ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ·

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

[to be]

τετιηότες

τετίημαι (9) [Λ] 9.30

τετιηότες masculine nominative plural active perfect participle

9.695

δὴν δ̓ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

11.555

ἠῶθεν δ̓ ἀπὸ νόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

11.556-11.557

ὣς Αἴας τότ̓ ἀπὸ Τρώων τετιημένος ἦτορ ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

[to be sorrowful, to sorrow, mourn]

υἷες

υἱός (436) [Λ] 9.30

υἷες masculine nominative plural

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.30

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[Achaian]

· 9.31ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε

μετεῖπον (26) [Λ] 9.31

μετέειπε 3rd person singular active aorist indicative

9.95

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

9.696

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[to speak among]

βοὴν ἀγαθὸς

ἀγαθός (86) [Λ] 9.31

ἀγαθὸς masculine nominative singular

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

9.341-9.343

ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

[good]

Διομήδης

Διομήδης (80) [Λ] 9.31

Διομήδης masculine nominative singular

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.696

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[Diomedes(Zeus-counselled)]

· 9.32Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.32-9.33

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

9.68-9.69

αὐτὰρ ἔπειτα Ἀτρεΐδη σὺ μὲν ἄρχε·

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

[son of Atreus]

σοὶ πρῶτα

πρῶτος (144) [Λ] 9.32-9.33

πρῶτα neuter accusative plural

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

9.444-9.451

9.672

πρῶτος δ̓ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[first]

μαχήσομαι

μάχομαι (218) [Λ] 9.32-9.33

μαχήσομαι 1st person singular middle future indicative

9.48-9.49

νῶϊ δ̓ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθ̓ εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωμεν·

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

9.702-9.703

τότε δ̓ αὖτε μαχήσεται ὁππότε κέν μιν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγῃ καὶ θεὸς ὄρσῃ.

[to fight]

ἀφραδέοντι, 9.33ἣ θέμις

θέμις (21) [Λ] 9.32-9.33

θέμις feminine nominative singular

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

9.154-9.156

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[that which is laid down]

ἐστὶν

εἰμί (1088) [Λ] 9.32-9.33

ἐστὶν 3rd person singular active present indicative

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

[to be]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 9.32-9.33

ἄναξ masculine vocative singular

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.114

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[a lord, master]

ἀγορῇ

ἀγορά (42) [Λ] 9.32-9.33

ἀγορῇ feminine dative singular

9.438-9.441

11.138-11.142

11.806-11.811

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφ̓ ἀγορή τε θέμις τε ἤην, τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί, ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε διογενὴς Εὐαιμονίδης κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ σκάζων ἐκ πολέμου·

[an assembly of the people]

· σὺ δὲ μή τι χολωθῇς

χολόω (48) [Λ] 9.33

χολωθῇς 2nd person singular passive aorist subjunctive

9.523

πρὶν δ̓ οὔ τι νεμεσσητὸν κεχολῶσθαι.

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[to make angry, provoke, anger]

. 9.34ἀλκὴν

ἀλκή (58) [Λ] 9.34-9.35

ἀλκὴν feminine accusative singular

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

9.706

τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή·

[strength]

μέν μοι πρῶτον

πρῶτος (144) [Λ] 9.34-9.35

πρῶτον neuter accusative singular

9.444-9.451

9.672

πρῶτος δ̓ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

10.17-10.20

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ Νέστοῤ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν, εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο, ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

[first]

ὀνείδισας

ὀνειδίζω (4) [Λ] 9.34-9.35

ὀνείδισας 2nd person singular active aorist indicative

1.211

ἀλλ̓ ἤτοι ἔπεσιν μὲν ὀνείδισον ὡς ἔσεταί περ·

2.254-2.256

τὼ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν ἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσιν ἥρωες Δαναοί·

7.94-7.95

ὀψὲ δὲ δὴ Μενέλαος ἀνίστατο καὶ μετέειπε νείκει ὀνειδίζων, μέγα δὲ στεναχίζετο θυμῷ·

[to throw a reproach upon]

ἐν Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 9.34-9.35

Δαναοῖσι masculine dative plural

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

9.315-9.317

οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω οὔ τ̓ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[the Danaans]

9.35φὰς

φημί (406) [Λ] 9.34-9.35

φὰς masculine nominative singular active present participle

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.79

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

[to say, to claim]

ἔμεν

εἰμί (1088) [Λ] 9.34-9.35

ἔμεν active present infinitive

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

[to be]

ἀπτόλεμον

ἀπόλεμος (3) [Λ] 9.34-9.35

ἀπτόλεμον feminine accusative singular

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

2.200-2.202

δαιμόνἰ ἀτρέμας ἧσο καὶ ἄλλων μῦθον ἄκουε, οἳ σέο φέρτεροί εἰσι, σὺ δ̓ ἀπτόλεμος καὶ ἄναλκις οὔτέ ποτ̓ ἐν πολέμῳ ἐναρίθμιος οὔ τ̓ ἐνὶ βουλῇ·

[unwarlike, unfit for war]

καὶ ἀνάλκιδα

ἄναλκις (2) [Λ] 9.34-9.35

ἀνάλκιδα feminine accusative singular

13.99-13.104

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι δεινόν, ὃ οὔ ποτ̓ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον, Τρῶας ἐφ̓ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθ̓ ὕλην θώων παρδαλίων τε λύκων τ̓ ἤϊα πέλονται αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐ δ̓ ἔπι χάρμη·

[without strength, impotent, feeble]

· ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 9.35-9.36

ταῦτα neuter accusative plural

9.68

κούροισιν μὲν ταῦτ̓ ἐπιτέλλομαι·

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

9.135

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

[this; that]

δὲ πάντα

πᾶς (546) [Λ] 9.35-9.36

πάντα neuter accusative plural

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

[all, the whole]

9.36ἴσασ̓

οἶδα (132) [Λ] 9.35-9.36

ἴσασ̓ 3rd person singular active present indicative

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

[to know]

Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 9.35-9.36

Ἀργείων masculine genitive plural

9.58-9.59

ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.

9.135-9.140

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

[of/from Argos, Argive]

ἠμὲν νέοι

νέος (44) [Λ] 9.35-9.36

νέοι masculine nominative plural

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[young, youthful]

ἠδὲ γέροντες

γέρων (133) [Λ] 9.35-9.36

γέροντες masculine nominative plural

9.70

δαίνυ δαῖτα γέρουσιν·

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.92-9.94

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

[an old man(in apposition as adj., old)]

. 9.37σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε

δίδωμι (254) [Λ] 9.37

δῶκε 3rd person singular active aorist indicative

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

[to give]

Κρόνου

Κρόνος (23) [Λ] 9.37

Κρόνου masculine genitive singular

12.450

τόν οἱ ἐλαφρὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω.

13.345-13.346

τὼ δ̓ ἀμφὶς φρονέοντε δύω Κρόνου υἷε κραταιὼ ἀνδράσιν ἡρώεσσιν ἐτεύχετον ἄλγεα λυγρά.

14.194-14.195

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις·

[Cronus]

πάϊς

παῖς (168) [Λ] 9.37

πάϊς masculine nominative singular

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

[a child]

ἀγκυλομήτεω

ἀγκυλομήτης (6) [Λ] 9.37

ἀγκυλομήτεω masculine genitive singular

12.450

τόν οἱ ἐλαφρὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω.

16.431-16.432

τοὺς δὲ ἰδὼν ἐλέησε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω, Ἥρην δὲ προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·

18.293-18.295

νῦν δ̓ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω κῦδος ἀρέσθ̓ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τ̓ ἔλσαι Ἀχαιούς, νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖν̓ ἐνὶ δήμῳ·

[crooked of counsel, wily]

· 9.38σκήπτρῳ

σκῆπτρον (27) [Λ] 9.38-9.39

σκήπτρῳ neuter dative singular

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.154-9.156

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

9.296-9.298

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[a staff]

μέν τοι δῶκε

δίδωμι (254) [Λ] 9.38-9.39

δῶκε 3rd person singular active aorist indicative

9.38-9.39

σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων, ἀλκὴν δ̓ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[to give]

τετιμῆσθαι

τιμάω (21) [Λ] 9.38-9.39

τετιμῆσθαι medio-passive perfect infinitive

9.154-9.156

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

9.296-9.298

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

9.608-9.610

φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ, ἥ μ̓ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[to honor; to value something at a price(gen.)]

περὶ πάντων

πᾶς (546) [Λ] 9.38-9.39

πάντων masculine genitive plural

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.60-9.61

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι, ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι·

[all, the whole]

, 9.39ἀλκὴν

ἀλκή (58) [Λ] 9.38-9.39

ἀλκὴν feminine accusative singular

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

9.706

τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή·

11.286-11.287

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[strength]

δ̓ οὔ τοι δῶκεν

δίδωμι (254) [Λ] 9.38-9.39

δῶκεν 3rd person singular active aorist indicative

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

9.128-9.130

9.131-9.132

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρων κούρη Βρισῆος·

[to give]

, ὅ τε κράτος

κράτος (24) [Λ] 9.38-9.39

κράτος neuter nominative singular

10.154-10.156

11.191-11.194

11.206-11.209

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος ἐγγυαλίξει κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηαι δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[strength, might]

ἐστὶ

εἰμί (1088) [Λ] 9.38-9.39

ἐστὶ 3rd person singular active present indicative

9.40-9.41

δαιμόνἰ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ̓ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

[to be]

μέγιστον

μέγας (460) [Λ] 9.38-9.39

μέγιστον neuter nominative singular

9.132-9.134

9.135-9.140

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[big, great]

. 9.40δαιμόνἰ

δαιμόνιος (13) [Λ] 9.40-9.41

δαιμόνἰ masculine vocative singular

13.448-13.450

δαιμόνἰ ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐναντίον ἵστασ̓ ἐμεῖο, ὄφρα ἴδῃ οἷος Ζηνὸς γόνος ἐνθάδ̓ ἱκάνω, ὃς πρῶτον Μίνωα τέκε Κρήτῃ ἐπίουρον·

13.810

δαιμόνιε σχεδὸν ἐλθέ·

24.194-24.196

δαιμονίη Διόθεν μοι Ὀλύμπιος ἄγγελος ἦλθε λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ.

[of or belonging to a δαίμων; miraculous, marvellous]

οὕτω που μάλα ἔλπεαι

ἔλπω (44) [Λ] 9.40-9.41

ἔλπεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

10.103-10.105

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται·

10.355-10.356

ἔλπετο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀποστρέψοντας ἑταίρους ἐκ Τρώων ἰέναι πάλιν Ἕκτορος ὀτρύναντος.

[to make to hope]

υἷας

υἱός (436) [Λ] 9.40-9.41

υἷας masculine accusative plural

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.40-9.41

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.45-9.46

ἀλλ̓ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν.

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.55-9.56

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί, οὐ δὲ πάλιν ἐρέει·

[Achaian]

9.41ἀπτολέμους

ἀπόλεμος (3) [Λ] 9.40-9.41

ἀπτολέμους masculine accusative plural

2.200-2.202

9.34-9.35

ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα·

[unwarlike, unfit for war]

τ̓ ἔμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 9.40-9.41

ἔμεναι active present infinitive

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

[to be]

καὶ ἀνάλκιδας

ἄναλκις (12) [Λ] 9.40-9.41

ἀνάλκιδας masculine accusative plural

11.390

κωφὸν γὰρ βέλος ἀνδρὸς ἀνάλκιδος οὐτιδανοῖο.

13.775-13.777

Ἕκτορ ἐπεί τοι θυμὸς ἀναίτιον αἰτιάασθαι, ἄλλοτε δή ποτε μᾶλλον ἐρωῆσαι πολέμοιο μέλλω, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ πάμπαν ἀνάλκιδα γείνατο μήτηρ·

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

[without strength, impotent, feeble]

ὡς ἀγορεύεις

ἀγορεύω (64) [Λ] 9.40-9.41

ἀγορεύεις 2nd person singular active present indicative

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

9.694

μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσε.

10.250

εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετ̓ Ἀργείοις ἀγορεύεις.

[to speak in the assembly, harangue, speak]

; 9.42εἰ δέ τοι αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 9.42-9.43

αὐτῷ masculine dative singular

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.116

ἀασάμην, οὐ δ̓ αὐτὸς ἀναίνομαι.

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 9.42-9.43

θυμὸς masculine nominative singular

9.100-9.102

9.109-9.111

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[the soul]

ἐπέσσυται

ἐπισεύω (27) [Λ] 9.42-9.43

ἐπέσσυται 3rd person singular medio-passive present indicative

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

12.143-12.150

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησαν Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε, ἐκ δὲ τὼ ἀΐξαντε πυλάων πρόσθε μαχέσθην ἀγροτέροισι σύεσσιν ἐοικότε, τώ τ̓ ἐν ὄρεσσιν ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν δέχαται κολοσυρτὸν ἰόντα, δοχμώ τ̓ ἀΐσσοντε περὶ σφίσιν ἄγνυτον ὕλην πρυμνὴν ἐκτάμνοντες, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται εἰς ὅ κέ τίς τε βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕληται·

12.387-12.389

Τεῦκρος δὲ Γλαῦκον κρατερὸν παῖδ̓ Ἱππολόχοιο ἰῷ ἐπεσσύμενον βάλε τείχεος ὑψηλοῖο, ᾗ ῥ̓ ἴδε γυμνωθέντα βραχίονα, παῦσε δὲ χάρμης.

[to put in motion against, set upon]

ὥς τε νέεσθαι

νέομαι (41) [Λ] 9.42-9.43

νέεσθαι medio-passive present infinitive

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

11.13-11.14

τοῖσι δ̓ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ̓ ἠὲ νέεσθαι ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

12.32-12.33

ποταμοὺς δ̓ ἔτρεψε νέεσθαι κὰρ ῥόον, ᾗ περ πρόσθεν ἵεν καλλίρροον ὕδωρ.

[to go]

9.43ἔρχεο

ἔρχομαι (338) [Λ] 9.42-9.43

ἔρχεο 2nd person singular medio-passive present imperative

9.49

σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

[to come]

· πάρ τοι ὁδός

ὁδός (27) [Λ] 9.43-9.44

ὁδός feminine nominative singular

9.625-9.626

οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ τῇδέ γ̓ ὁδῷ κρανέεσθαι·

10.274-10.275

τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρῳδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο Παλλὰς Ἀθηναίη·

10.338-10.339

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν κάλλιφ̓ ὅμιλον, βῆ ῥ̓ ἀν̓ ὁδὸν μεμαώς·

[a way, path, track, journey]

, νῆες

ναῦς (586) [Λ] 9.43-9.44

νῆες feminine nominative plural

9.46-9.47

εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

[a ship]

δέ τοι ἄγχι θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 9.43-9.44

θαλάσσης feminine genitive singular

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

10.572-10.573

αὐτοὶ δ̓ ἱδρῶ πολλὸν ἀπενίζοντο θαλάσσῃ ἐσβάντες κνήμας τε ἰδὲ λόφον ἀμφί τε μηρούς.

10.574-10.576

αὐτὰρ ἐπεί σφιν κῦμα θαλάσσης ἱδρῶ πολλὸν νίψεν ἀπὸ χρωτὸς καὶ ἀνέψυχθεν φίλον ἦτορ, ἔς ῥ̓ ἀσαμίνθους βάντες ἐϋξέστας λούσαντο.

[the sea]

9.44ἑστᾶσ̓

ἵστημι (305) [Λ] 9.43-9.44

ἑστᾶσ̓ 3rd person plural active perfect indicative

9.190-9.193

10.173-10.174

νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς ἢ μάλα λυγρὸς ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠὲ βιῶναι.

10.354

τὼ μὲν ἐπεδραμέτην, ὃ δ̓ ἄῤ ἔστη δοῦπον ἀκούσας.

[to make to stand]

, αἵ τοι ἕποντο

ἕπομαι (122) [Λ] 9.43-9.44

ἕποντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

9.170

κηρύκων δ̓ Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμ̓ ἑπέσθων.

9.427-9.429

Φοῖνιξ δ̓ αὖθι παῤ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω, ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν·

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

[follow]

Μυκήνηθεν μάλα πολλαί

πολύς (468) [Λ] 9.43-9.44

πολλαί feminine nominative plural

9.73

πᾶσά τοί ἐσθ̓ ὑποδεξίη, πολέεσσι δ̓ ἀνάσσεις.

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

[much, many]

. 9.45ἀλλ̓ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 9.45-9.46

ἄλλοι masculine nominative plural

9.100-9.102

τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδ̓ ἐπακοῦσαι, κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν·

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.300-9.303

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δ̓ ἄλλους περ Παναχαιοὺς τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς τίσουσ̓·

[other, another]

μενέουσι

μένω (105) [Λ] 9.45-9.46

μενέουσι 3rd person plural active future indicative

9.318

ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

κάρη

κάρα (59) [Λ] 9.45-9.46

κάρη neuter accusative plural

10.257-10.259

ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε ταυρείην, ἄφαλόν τε καὶ ἄλλοφον, ἥ τε καταῖτυξ κέκληται, ῥύεται δὲ κάρη θαλερῶν αἰζηῶν.

10.271

δὴ τότ̓ Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα.

10.457

φθεγγομένου δ̓ ἄρα τοῦ γε κάρη κονίῃσιν ἐμίχθη.

[the head]

κομόωντες

κομάω (29) [Λ] 9.45-9.46

κομόωντες masculine nominative plural active present participle

13.23-13.27

ἔνθ̓ ἐλθὼν ὑπ̓ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ̓ ἵππω ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε, χρυσὸν δ̓ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δ̓ ἱμάσθλην χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ̓ ἐπεβήσετο δίφρου, βῆ δ̓ ἐλάαν ἐπὶ κύματ̓·

13.309-13.310

ἐπεὶ οὔ ποθι ἔλπομαι οὕτω δεύεσθαι πολέμοιο κάρη κομόωντας Ἀχαιούς.

18.6-18.7

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

[to let the hair grow long; give oneself airs]

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.45-9.46

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

9.55-9.56

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί, οὐ δὲ πάλιν ἐρέει·

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

[Achaian]

9.46εἰς ὅ κέ περ Τροίην

Τροία (47) [Λ] 9.45-9.46

Τροίην feminine accusative singular

9.244-9.246

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

10.26-10.28

μή τι πάθοιεν Ἀργεῖοι, τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφ̓ ὑγρὴν ἤλυθον ἐς Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες.

[Troy]

διαπέρσομεν

διαπέρθω (7) [Λ] 9.45-9.46

διαπέρσομεν 1st person plural active aorist subjunctive

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

18.510-18.512

δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή, ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

[to destroy utterly, sack, lay waste]

. εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 9.46-9.47

αὐτοὶ masculine nominative plural

9.116

ἀασάμην, οὐ δ̓ αὐτὸς ἀναίνομαι.

9.128-9.130

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

9.47φευγόντων

φεύγω (109) [Λ] 9.46-9.47

φευγόντων 3rd person plural active present imperative

9.444-9.451

9.478-9.480

10.146-10.147

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ̓ ἐπέοικε βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

[to flee, take flight, run away]

σὺν νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 9.46-9.47

νηυσὶ feminine dative plural

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[a ship]

φίλην

φίλος (342) [Λ] 9.46-9.47

φίλην feminine accusative singular

9.144-9.147

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

[friend; loved, beloved, dear]

ἐς πατρίδα

πατρίς (31) [Λ] 9.46-9.47

πατρίδα feminine accusative singular

9.414-9.416

11.13-11.14

τοῖσι δ̓ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ̓ ἠὲ νέεσθαι ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

11.816-11.818

ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὣς ἄῤ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.

[fatherland, homeland; of one’s father]

γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 9.46-9.47

γαῖαν feminine accusative singular

9.414-9.416

9.565-9.571

10.373-10.374

δεξιτερὸν δ̓ ὑπὲρ ὦμον ἐΰξου δουρὸς ἀκωκὴ ἐν γαίῃ ἐπάγη·

[a land, country]

· 9.48νῶϊ δ̓ ἐγὼ Σθένελός

Σθένελος (10) [Λ] 9.48-9.49

Σθένελός masculine nominative singular

19.114-19.116

Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.

19.122-19.124

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

23.510-23.513

οὐ δὲ μάτησεν ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ̓ ἐσσυμένως λάβ̓ ἄεθλον, δῶκε δ̓ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδ̓ ὠτώεντα φέρειν·

[Sthenelus]

τε μαχησόμεθ̓

μάχομαι (218) [Λ] 9.48-9.49

μαχησόμεθ̓ 1st person plural middle future indicative

9.529-9.532

9.702-9.703

τότε δ̓ αὖτε μαχήσεται ὁππότε κέν μιν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγῃ καὶ θεὸς ὄρσῃ.

9.707-9.709

αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους ὀτρύνων, καὶ δ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.

[to fight]

εἰς ὅ κε τέκμωρ 9.49Ἰλίου

Ἴλιος (94) [Λ] 9.48-9.49

Ἰλίου feminine genitive singular

9.401-9.405

9.417-9.419

9.684-9.686

καὶ δ̓ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι οἴκαδ̓ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ Ἰλίου αἰπεινῆς·

[Ilian, Trojan]

εὕρωμεν

εὑρίσκω (44) [Λ] 9.48-9.49

εὕρωμεν 1st person plural active aorist subjunctive

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

10.34-10.35

τὸν δ̓ εὗῤ ἀμφ̓ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ νηῒ πάρα πρύμνῃ·

[to find]

· σὺν γὰρ θεῷ

θεός (400) [Λ] 9.49

θεῷ masculine dative singular

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.154-9.156

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

9.158-9.159

Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ̓ ἀδάμαστος, τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·

[god]

εἰλήλουθμεν

ἔρχομαι (338) [Λ] 9.49

εἰλήλουθμεν 1st person plural active perfect indicative

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

9.304-9.306

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

[to come]

. 9.50ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 9.50-9.51

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.79

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

9.100-9.102

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

[to say, to claim]

, οἳ δ̓ ἄρα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 9.50-9.51

πάντες masculine nominative plural

9.53-9.54

Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι, καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

9.60-9.61

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι, ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι·

9.73

πᾶσά τοί ἐσθ̓ ὑποδεξίη, πολέεσσι δ̓ ἀνάσσεις.

[all, the whole]

ἐπίαχον

ἐπιάχω (5) [Λ] 9.50-9.51

ἐπίαχον 3rd person plural active imperfect indicative

13.835-13.836

Ἀργεῖοι δ̓ ἑτέρωθεν ἐπίαχον, οὐ δὲ λάθοντο ἀλκῆς, ἀλλ̓ ἔμενον Τρώων ἐπιόντας ἀρίστους.

14.148-14.151

ὅσσόν τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος, τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων ἧκεν·

5.859-5.861

ὃ δ̓ ἔβραχε χάλκεος Ἄρης ὅσσόν τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος.

[to shout out, to shout applause]

υἷες

υἱός (436) [Λ] 9.50-9.51

υἷες masculine nominative plural

9.80-9.84

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.50-9.51

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.55-9.56

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί, οὐ δὲ πάλιν ἐρέει·

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

[Achaian]

9.51μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 9.50-9.51

μῦθον masculine accusative singular

9.55-9.56

οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί, οὐ δὲ πάλιν ἐρέει·

9.56

ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων.

9.61-9.62

οὐ δέ κέ τίς μοι μῦθον ἀτιμήσεἰ, οὐ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἀγασσάμενοι

ἄγαμαι (12) [Λ] 9.50-9.51

ἀγασσάμενοι masculine nominative plural aorist participle

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.693-9.694

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[to wonder, be astonished]

Διομήδεος

Διομήδης (80) [Λ] 9.50-9.51

Διομήδεος masculine genitive singular

9.696

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

10.150

βὰν δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδην Διομήδεα·

[Diomedes(Zeus-counselled)]

ἱπποδάμοιο

ἱππόδαμος (46) [Λ] 9.50-9.51

ἱπποδάμοιο masculine genitive singular

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

10.424-10.425

πῶς γὰρ νῦν Τρώεσσι μεμιγμένοι ἱπποδάμοισιν εὕδουσ̓ ἦ ἀπάνευθε;

11.450-11.451

ὦ Σῶχ̓ Ἱππάσου υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο φθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον, οὐ δ̓ ὑπάλυξας.

[tamer of horses]

. 9.52τοῖσι δ̓ ἀνιστάμενος

ἀνίστημι (48) [Λ] 9.52

ἀνιστάμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

9.195

ὣς δ̓ αὔτως Πάτροκλος, ἐπεὶ ἴδε φῶτας, ἀνέστη.

10.32-10.33

βῆ δ̓ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων ἤνασσε, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ.

10.54-10.56

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ Νέστορα δῖον εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ̓ ἐπιτεῖλαι.

[to make to stand up, raise up]

μετεφώνεεν ἱππότα

ἱππότης (27) [Λ] 9.52

ἱππότα masculine nominative singular

9.162

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

10.102

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[a driver]

Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 9.52

Νέστωρ masculine nominative singular

9.92-9.94

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

9.162

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[Nestor]

· 9.53Τυδεΐδη

Τυδείδης (61) [Λ] 9.53-9.54

Τυδεΐδη masculine vocative singular

10.108-10.110

ποτὶ δ̓ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους ἠμὲν Τυδεΐδην δουρὶ κλυτὸν ἠδ̓ Ὀδυσῆα ἠδ̓ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν.

10.234-10.236

Τυδεΐδη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ τὸν μὲν δὴ ἕταρόν γ̓ αἱρήσεαι ὅν κ̓ ἐθέλῃσθα, φαινομένων τὸν ἄριστον, ἐπεὶ μεμάασί γε πολλοί.

10.249

Τυδεΐδη μήτ̓ ἄρ με μάλ̓ αἴνεε μήτέ τι νείκει·

περὶ μὲν πολέμῳ

πόλεμος (252) [Λ] 9.53-9.54

πολέμῳ masculine dative singular

9.63-9.64

ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος.

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[battle, fight, war]

ἔνι καρτερός

καρτερός (17) [Λ] 9.53-9.54

καρτερός masculine nominative singular

13.123-13.124

Ἕκτωρ δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴν ἀγαθὸς πολεμίζει καρτερός, ἔρρηξεν δὲ πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα.

13.126-13.128

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ Αἴαντας δοιοὺς ἵσταντο φάλαγγες καρτεραί, ἃς οὔ τ̓ ἄν κεν Ἄρης ὀνόσαιτο μετελθὼν οὔ τε κ̓ Ἀθηναίη λαοσσόος·

13.315-13.316

οἵ μιν ἅδην ἐλόωσι καὶ ἐσσύμενον πολέμοιο Ἕκτορα Πριαμίδην, καὶ εἰ μάλα καρτερός ἐστιν.

[strong, staunch, stout, sturdy;]

ἐσσι

εἰμί (1088) [Λ] 9.53-9.54

ἐσσι 2nd person singular active present indicative

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

9.60-9.61

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι, ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι·

[to be]

, 9.54καὶ βουλῇ

βουλή (52) [Λ] 9.53-9.54

βουλῇ feminine dative singular

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

9.92-9.94

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

9.374

οὐ δέ τί οἱ βουλὰς συμφράσσομαι, οὐ δὲ μὲν ἔργον·

[will, determination; council, senate]

μετὰ πάντας

πᾶς (546) [Λ] 9.53-9.54

πάντας masculine accusative plural

9.60-9.61

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι, ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι·

9.73

πᾶσά τοί ἐσθ̓ ὑποδεξίη, πολέεσσι δ̓ ἀνάσσεις.

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

[all, the whole]

ὁμήλικας ἔπλευ

πέλω (61) [Λ] 9.53-9.54

ἔπλευ 2nd person singular medio-passive imperfect indicative

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

9.526

δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τ̓ ἐπέεσσι.

[to be, become; Hom. be in motion]

ἄριστος

ἄριστος (138) [Λ] 9.53-9.54

ἄριστος masculine nominative singular

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

9.92-9.94

9.103

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

[best]

. 9.55οὔ τίς τοι τὸν μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 9.55-9.56

μῦθον masculine accusative singular

9.56

ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων.

9.61-9.62

οὐ δέ κέ τίς μοι μῦθον ἀτιμήσεἰ, οὐ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ὀνόσσεται

ὄνομαι (10) [Λ] 9.55-9.56

ὀνόσσεται 3rd person singular middle future indicative

13.126-13.128

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ Αἴαντας δοιοὺς ἵσταντο φάλαγγες καρτεραί, ἃς οὔ τ̓ ἄν κεν Ἄρης ὀνόσαιτο μετελθὼν οὔ τε κ̓ Ἀθηναίη λαοσσόος·

13.287

οὐ δέ κεν ἔνθα τεόν γε μένος καὶ χεῖρας ὄνοιτο.

14.95

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες·

[to blame, find fault with, throw a slur upon, treat scornfully]

ὅσσοι

ὅσος (138) [Λ] 9.55-9.56

ὅσσοι masculine nominative plural

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

[as much/many as]

Ἀχαιοί

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.55-9.56

Ἀχαιοί masculine nominative plural

9.71-9.72

πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

[Achaian]

, 9.56οὐ δὲ πάλιν ἐρέει· ἀτὰρ οὐ τέλος

τέλος (25) [Λ] 9.56

τέλος neuter accusative singular

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

10.54-10.56

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ Νέστορα δῖον εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ̓ ἐπιτεῖλαι.

[the fulfilment]

ἵκεο

ἱκνέομαι (114) [Λ] 9.56

ἵκεο 2nd person singular middle aorist indicative

9.141-9.142

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν μοι ἔοι·

9.185-9.188

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

[to come]

μύθων

μῦθος (147) [Λ] 9.56

μύθων masculine genitive plural

9.61-9.62

οὐ δέ κέ τίς μοι μῦθον ἀτιμήσεἰ, οὐ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

. 9.57ἦ μὲν καὶ νέος

νέος (44) [Λ] 9.57-9.58

νέος masculine nominative singular

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.444-9.451

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

[young, youthful]

ἐσσί

εἰμί (1088) [Λ] 9.57-9.58

ἐσσί 2nd person singular active present indicative

9.57-9.58

ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης ὁπλότατος γενεῆφιν·

9.60-9.61

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι, ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι·

9.63-9.64

ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος.

[to be]

, ἐμὸς

ἐμός (153) [Λ] 9.57-9.58

ἐμὸς masculine nominative singular

9.115

ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·

9.204

οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ.

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

[mine]

δέ κε καὶ πάϊς

παῖς (168) [Λ] 9.57-9.58

πάϊς masculine nominative singular

9.480-9.483

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[a child]

εἴης

εἰμί (1088) [Λ] 9.57-9.58

εἴης 2nd person singular active present optative

9.60-9.61

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι, ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι·

9.63-9.64

ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος.

9.69

σὺ γὰρ βασιλεύτατός ἐσσι.

[to be]

9.58ὁπλότατος γενεῆφιν· ἀτὰρ πεπνυμένα

πέπνυμαι (13) [Λ] 9.58-9.59

πεπνυμένα neuter accusative plural medio-passive perfect participle

9.688-9.689

εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ̓ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο, Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.

13.254

τὸν δ̓ αὖ Μηριόνης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·

13.266

τὸν δ̓ αὖ Μηριόνης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·

[to have breath]

βάζεις

βάζω (4) [Λ] 9.58-9.59

βάζεις 2nd person singular active present indicative

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

16.207

ταῦτά μ̓ ἀγειρόμενοι θάμ̓ ἐβάζετε·

4.355

σὺ δὲ ταῦτ̓ ἀνεμώλια βάζεις.

[to speak, say]

9.59Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 9.58-9.59

Ἀργείων masculine genitive plural

9.135-9.140

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[of/from Argos, Argive]

βασιλῆας

βασιλεύς (64) [Λ] 9.58-9.59

βασιλῆας masculine accusative plural

9.334

ἄλλα δ̓ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[a king, chief]

, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν

μοῖρα (47) [Λ] 9.58-9.59

μοῖραν feminine accusative singular

9.318

ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·

10.169

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα φίλος κατὰ μοῖραν ἔειπες.

10.251-10.253

μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δ̓ ἠώς, ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ̓ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

[a part, portion; fate]

ἔειπες

εἶπον (279) [Λ] 9.58-9.59

ἔειπες 2nd person singular active aorist indicative

9.100-9.102

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

[to speak, say]

. 9.60ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος

γεραιός (29) [Λ] 9.60-9.61

γεραίτερος masculine nominative singular

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

10.77-10.79

πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥ̓ ὁ γεραιὸς ζώννυθ̓ ὅτ̓ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο λαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.

10.164

σχέτλιός ἐσσι γεραιέ·

[old]

εὔχομαι

εὔχομαι (98) [Λ] 9.60-9.61

εὔχομαι 1st person singular medio-passive present indicative

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 9.60-9.61

εἶναι active present infinitive

9.63-9.64

ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος.

9.69

σὺ γὰρ βασιλεύτατός ἐσσι.

9.73

πᾶσά τοί ἐσθ̓ ὑποδεξίη, πολέεσσι δ̓ ἀνάσσεις.

[to be]

, 9.61ἐξείπω καὶ πάντα

πᾶς (546) [Λ] 9.60-9.61

πάντα neuter accusative plural

9.73

πᾶσά τοί ἐσθ̓ ὑποδεξίη, πολέεσσι δ̓ ἀνάσσεις.

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[all, the whole]

διίξομαι· οὐ δέ κέ τίς μοι 9.62μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 9.61-9.62

μῦθον masculine accusative singular

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

9.308-9.311

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἀτιμήσεἰ

ἀτιμάω (9) [Λ] 9.61-9.62

ἀτιμήσεἰ 3rd person singular active aorist optative

9.109-9.111

σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας·

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

[to dishonour, treat lightly]

, οὐ δὲ κρείων

κρείων (56) [Λ] 9.61-9.62

κρείων masculine nominative singular

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

10.42

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

11.107-11.109

δὴ τότε γ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί, Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει, ἐκ δ̓ ἔβαλ̓ ἵππων.

[a ruler, lord, master]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.61-9.62

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

9.96-9.99

9.114

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

. 9.63ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν

εἰμί (1088) [Λ] 9.63-9.64

ἐστιν 3rd person singular active present indicative

9.69

σὺ γὰρ βασιλεύτατός ἐσσι.

9.73

πᾶσά τοί ἐσθ̓ ὑποδεξίη, πολέεσσι δ̓ ἀνάσσεις.

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

[to be]

ἐκεῖνος

ἐκεῖνος (24) [Λ] 9.63-9.64

ἐκεῖνος masculine nominative singular

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

9.701-9.702

ἀλλ̓ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσιν ἦ κε μένῃ·

[that over there, that]

9.64ὃς πολέμου

πόλεμος (252) [Λ] 9.63-9.64

πολέμου masculine genitive singular

9.438-9.441

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[battle, fight, war]

ἔραται

ἔραμαι (6) [Λ] 9.63-9.64

ἔραται 3rd person singular medio-passive present indicative

14.315-14.318

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐ δὲ γυναικὸς θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν, οὐ δ̓ ὁπότ̓ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο, ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωῤ ἀτάλαντον·

14.326-14.328

οὐ δ̓ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης, οὐ δ̓ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐ δὲ σεῦ αὐτῆς, ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

16.181-16.183

τῆς δὲ κρατὺς ἀργεϊφόντης ἠράσατ̓, ὀφθαλμοῖσιν ἰδὼν μετὰ μελπομένῃσιν ἐν χορῷ Ἀρτέμιδος χρυσηλακάτου κελαδεινῆς.

[to love, to be in love with]

ἐπιδημίου ὀκρυόεντος. 9.65ἀλλ̓ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα

πείθω (141) [Λ] 9.65-9.66

πειθώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

9.79

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

9.111-9.113

ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν φραζώμεσθ̓ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν δώροισίν τ̓ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι.

[to prevail upon, win over, persuade]

νυκτὶ

νύξ (67) [Λ] 9.65-9.66

νυκτὶ feminine dative singular

9.78

νὺξ δ̓ ἧδ̓ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει.

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

9.470

εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ̓ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·

[the night]

μελαίνῃ

μέλας (98) [Λ] 9.65-9.66

μελαίνῃ feminine dative singular

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

10.74-10.75

τὸν δ̓ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

[black, swart]

9.66δόρπά

δόρπον (11) [Λ] 9.65-9.66

δόρπά neuter accusative plural

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

11.727-11.732

ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά, ταῦρον δ̓ Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι, αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην, δόρπον ἔπειθ̓ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο.

18.243-18.245

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, ἐς δ̓ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.

[the evening meal]

τ̓ ἐφοπλισόμεσθα

ἐφοπλίζω (5) [Λ] 9.65-9.66

ἐφοπλισόμεσθα 1st person plural middle aorist subjunctive

23.55-23.56

ἐσσυμένως δ̓ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

24.263-24.264

οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα, ταῦτά τε πάντ̓ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

4.343-4.344

πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο, ὁππότε δαῖτα γέρουσιν ἐφοπλίζωμεν Ἀχαιοί.

[to equip, get ready, prepare]

· φυλακτῆρες

φυλακτήρ (3) [Λ] 9.66-9.67

φυλακτῆρες masculine nominative plural

9.80-9.84

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

24.443-24.447

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο, οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο, τοῖσι δ̓ ἐφ̓ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης πᾶσιν, ἄφαρ δ̓ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας, ἐς δ̓ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶῤ ἐπ̓ ἀπήνης.

[guard]

δὲ ἕκαστοι

ἕκαστος (119) [Λ] 9.66-9.67

ἕκαστοι masculine nominative plural

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[every, every one, each, each one]

9.67λεξάσθων

λέγω (24) [Λ] 9.66-9.67

λεξάσθων 3rd person plural middle aorist imperative

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

9.666

Πάτροκλος δ̓ ἑτέρωθεν ἐλέξατο·

11.754-11.758

τόφρα γὰρ οὖν ἑπόμεσθα διὰ σπιδέος πεδίοιο κτείνοντές τ̓ αὐτοὺς ἀνά τ̓ ἔντεα καλὰ λέγοντες, ὄφῤ ἐπὶ Βουπρασίου πολυπύρου βήσαμεν ἵππους πέτρης τ̓ Ὠλενίης, καὶ Ἀλησίου ἔνθα κολώνη κέκληται·

[to pick; to say]

παρὰ τάφρον

τάφρος (37) [Λ] 9.66-9.67

τάφρον feminine accusative singular

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

10.194

ὣς εἰπὼν τάφροιο διέσσυτο·

[a ditch, trench]

ὀρυκτὴν

ὀρυκτός (7) [Λ] 9.66-9.67

ὀρυκτὴν feminine accusative singular

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

12.71-12.74

εἰ δέ χ̓ ὑποστρέψωσι, παλίωξις δὲ γένηται ἐκ νηῶν καὶ τάφρῳ ἐνιπλήξωμεν ὀρυκτῇ, οὐκέτ̓ ἔπειτ̓ ὀΐω οὐ δ̓ ἄγγελον ἀπονέεσθαι ἄψορρον προτὶ ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

15.343-15.345

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα, τόφρα δ̓ Ἀχαιοὶ τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο, δύοντο δὲ τεῖχος ἀνάγκῃ.

[formed by digging]

τείχεος

τεῖχος (110) [Λ] 9.66-9.67

τείχεος neuter genitive singular

9.87

κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

[a wall]

ἐκτός. 9.68κούροισιν

κόρος (14) [Λ] 9.68

κούροισιν masculine dative plural

13.95

αἰδὼς Ἀργεῖοι, κοῦροι νέοι·

13.636-13.639

πάντων μὲν κόρος ἐστὶ καὶ ὕπνου καὶ φιλότητος μολπῆς τε γλυκερῆς καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο, τῶν πέρ τις καὶ μᾶλλον ἐέλδεται ἐξ ἔρον εἷναι ἢ πολέμου·

17.725-17.726

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

[one's fill, satiety, surfeit]

μὲν ταῦτ̓

οὗτος (164) [Λ] 9.68

ταῦτ̓ neuter accusative plural

9.116-9.118

9.135

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

9.157

ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο.

[this; that]

ἐπιτέλλομαι

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 9.68

ἐπιτέλλομαι 1st person singular medio-passive present indicative

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

9.259

ὣς ἐπέτελλ̓ ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι·

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

· αὐτὰρ ἔπειτα 9.69Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.68-9.69

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.96-9.99

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

[son of Atreus]

σὺ μὲν ἄρχε

ἄρχω (80) [Λ] 9.68-9.69

ἄρχε 2nd person singular active present imperative

9.92-9.94

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

9.102

σέο δ̓ ἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ.

[(to be first) to rule, to begin]

· σὺ γὰρ βασιλεύτατός

βασίλειος (5) [Λ] 9.69

βασιλεύτατός masculine nominative singular

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

[of the king, kingly, royal]

ἐσσι

εἰμί (1088) [Λ] 9.69

ἐσσι 2nd person singular active present indicative

9.73

πᾶσά τοί ἐσθ̓ ὑποδεξίη, πολέεσσι δ̓ ἀνάσσεις.

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

[to be]

. 9.70δαίνυ

δαίνυμι (18) [Λ] 9.70

δαίνυ 2nd person singular active present imperative

9.225-9.228

δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ δαίνυσθ̓·

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

15.97-15.99

οὐ δέ τί φημι πᾶσιν ὁμῶς θυμὸν κεχαρησέμεν, οὔ τε βροτοῖσιν οὔ τε θεοῖς, εἴ πέρ τις ἔτι νῦν δαίνυται εὔφρων.

[to divide]

δαῖτα

δαίς (27) [Λ] 9.70

δαῖτα feminine accusative singular

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.225-9.228

δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ δαίνυσθ̓·

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

[feast]

γέρουσιν

γέρων (133) [Λ] 9.70

γέρουσιν masculine dative plural

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.92-9.94

9.115

ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·

[an old man(in apposition as adj., old)]

· ἔοικέ

ἔοικα (69) [Λ] 9.70

ἔοικέ 3rd person singular active perfect indicative

10.440-10.441

τὰ μὲν οὔ τι καταθνητοῖσιν ἔοικεν ἄνδρεσσιν φορέειν, ἀλλ̓ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.

10.547

αἰνῶς ἀκτίνεσσιν ἐοικότες ἠελίοιο.

11.26-11.28

κυάνεοι δὲ δράκοντες ὀρωρέχατο προτὶ δειρὴν τρεῖς ἑκάτερθ̓ ἴρισσιν ἐοικότες, ἅς τε Κρονίων ἐν νέφεϊ στήριξε, τέρας μερόπων ἀνθρώπων.

[to be like; to look like]

τοι, οὔ τοι ἀεικές

ἀεικής (21) [Λ] 9.70

ἀεικές neuter nominative singular

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

10.483-10.484

τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ̓ ἀεικὴς ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ̓ αἵματι γαῖα.

11.138-11.142

εἰ μὲν δὴ Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος υἱέες ἐστόν, ὅς ποτ̓ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ Μενέλαον ἄνωγεν ἀγγελίην ἐλθόντα σὺν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ αὖθι κατακτεῖναι μη δ̓ ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς, νῦν μὲν δὴ τοῦ πατρὸς ἀεικέα τίσετε λώβην.

[unseemly, shameful]

. 9.71πλεῖαί

πλέως (8) [Λ] 9.71-9.72

πλεῖαί feminine nominative plural

10.251-10.253

μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δ̓ ἠώς, ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ̓ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

10.577-10.579

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ̓ ἐλαίῳ δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

11.636-11.637

ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν, Νέστωρ δ̓ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν.

[full of]

τοι οἴνου

οἶνος (41) [Λ] 9.71-9.72

οἴνου masculine genitive singular

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

9.490-9.491

πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ.

[wine]

κλισίαι

κλισία (106) [Λ] 9.71-9.72

κλισίαι feminine nominative plural

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[a place for lying down]

, τὸν νῆες

ναῦς (586) [Λ] 9.71-9.72

νῆες feminine nominative plural

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.135-9.140

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.71-9.72

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

[Achaian]

9.72ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπ̓ εὐρέα

εὐρύς (89) [Λ] 9.71-9.72

εὐρέα masculine accusative singular

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

11.107-11.109

δὴ τότε γ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί, Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει, ἐκ δ̓ ἔβαλ̓ ἵππων.

[wide, broad]

πόντον

πόντος (36) [Λ] 9.71-9.72

πόντον masculine accusative singular

11.296-11.298

14.229-14.230

ἐξ Ἀθόω δ̓ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, Λῆμνον δ̓ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.

14.253-14.256

σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ὄρσασ̓ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας νόσφι φίλων πάντων.

[the sea]

ἄγουσι

ἄγω (175) [Λ] 9.71-9.72

ἄγουσι 3rd person plural active present indicative

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

[to lead]

· 9.73πᾶσά

πᾶς (546) [Λ] 9.73

πᾶσά feminine nominative singular

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.121-9.124

9.135

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

[all, the whole]

τοί ἐσθ̓

εἰμί (1088) [Λ] 9.73

ἐσθ̓ 3rd person singular active present indicative

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

9.96-9.99

9.103

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

[to be]

ὑποδεξίη, πολέεσσι

πολύς (468) [Λ] 9.73

πολέεσσι masculine dative plural

9.74-9.75

πολλῶν δ̓ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλὴν βουλεύσῃ·

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.96-9.99

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε σκῆπτρόν τ̓ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.

[much, many]

δ̓ ἀνάσσεις

ἀνάσσω (36) [Λ] 9.73

ἀνάσσεις 2nd person singular active present indicative

9.484

ναῖον δ̓ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.

10.32-10.33

βῆ δ̓ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων ἤνασσε, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ.

12.241-12.242

ἡμεῖς δὲ μεγάλοιο Διὸς πειθώμεθα βουλῇ, ὃς πᾶσι θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει.

[to be lord, master, owner, to rule, in]

. 9.74πολλῶν

πολύς (468) [Λ] 9.74-9.75

πολλῶν masculine genitive plural

9.75-9.77

μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρὰ πολλά·

9.96-9.99

9.108-9.109

μάλα γάρ τοι ἔγωγε πόλλ̓ ἀπεμυθεόμην·

[much, many]

δ̓ ἀγρομένων

ἀγείρω (31) [Λ] 9.74-9.75

ἀγρομένων masculine genitive plural middle aorist participle

9.338-9.339

τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ̓ ἀγείρας Ἀτρεΐδης;

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

10.180-10.182

οἳ δ̓ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν, οὐ δὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον, ἀλλ̓ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.

[to bring together, gather together]

τῷ πείσεαι

πείθω (141) [Λ] 9.74-9.75

πείσεαι 2nd person singular middle aorist subjunctive

9.79

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

9.111-9.113

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

[to prevail upon, win over, persuade]

ὅς κεν ἀρίστην

ἄριστος (138) [Λ] 9.74-9.75

ἀρίστην feminine accusative singular

9.92-9.94

9.103

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

9.314

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·

[best]

9.75βουλὴν

βουλή (52) [Λ] 9.74-9.75

βουλὴν feminine accusative singular

9.92-9.94

9.374

οὐ δέ τί οἱ βουλὰς συμφράσσομαι, οὐ δὲ μὲν ἔργον·

10.17-10.20

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ Νέστοῤ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν, εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο, ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

[will, determination; council, senate]

βουλεύσῃ

βουλεύω (16) [Λ] 9.74-9.75

βουλεύσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

9.96-9.99

10.146-10.147

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ̓ ἐπέοικε βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[to take counsel, deliberate, concert measures]

· μάλα δὲ χρεὼ

χρεώ (16) [Λ] 9.75-9.77

χρεὼ feminine nominative singular

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

10.43-10.45

χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

[want, need;]

πάντας

πᾶς (546) [Λ] 9.75-9.77

πάντας masculine accusative plural

9.121-9.124

9.135

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

9.153

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

[all, the whole]

Ἀχαιοὺς

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.75-9.77

Ἀχαιοὺς masculine accusative plural

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.116-9.118

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[Achaian]

9.76ἐσθλῆς

ἐσθλός (80) [Λ] 9.75-9.77

ἐσθλῆς feminine genitive singular

9.319

ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός·

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

[good]

καὶ πυκινῆς

πυκνός (45) [Λ] 9.75-9.77

πυκινῆς feminine genitive singular

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

10.266-10.268

τήν ῥά ποτ̓ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο ἐξέλετ̓ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας, Σκάνδειαν δ̓ ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι·

[close, compact]

, ὅτι δήϊοι

δάιος (43) [Λ] 9.75-9.77

δήϊοι masculine nominative plural

9.315-9.317

οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω οὔ τ̓ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

ἐγγύθι νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 9.75-9.77

νηῶν feminine genitive plural

9.135-9.140

9.185-9.188

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

[a ship]

9.77καίουσιν

καίω (50) [Λ] 9.75-9.77

καίουσιν 3rd person plural active present indicative

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

9.212-9.214

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη, ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε, πάσσε δ̓ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[to light, kindle]

πυρὰ

πυρά (7) [Λ] 9.75-9.77

πυρὰ neuter accusative plural

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[(n.pl.) watch-fires]

πολλά

πολύς (468) [Λ] 9.75-9.77

πολλά neuter accusative plural

9.96-9.99

9.108-9.109

μάλα γάρ τοι ἔγωγε πόλλ̓ ἀπεμυθεόμην·

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

[much, many]

· τίς ἂν τάδε γηθήσειε

γηθέω (23) [Λ] 9.77

γηθήσειε 3rd person singular active aorist optative

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

11.683-11.684

γεγήθει δὲ φρένα Νηλεύς, οὕνεκά μοι τύχε πολλὰ νέῳ πόλεμον δὲ κιόντι.

13.343-13.344

μάλα κεν θρασυκάρδιος εἴη ὃς τότε γηθήσειεν ἰδὼν πόνον οὐ δ̓ ἀκάχοιτο.

[to rejoice]

; 9.78νὺξ

νύξ (67) [Λ] 9.78

νὺξ feminine nominative singular

9.323-9.327

9.470

εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ̓ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

[the night]

δ̓ ἧδ̓ ἠὲ διαρραίσει

διαρραίω (6) [Λ] 9.78

διαρραίσει 3rd person singular active future indicative

11.713

τὴν ἀμφεστρατόωντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

11.732-11.733

ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ ἀμφέσταν δὴ ἄστυ διαρραῖσαι μεμαῶτες·

17.727-17.729

ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες, ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς, ἄψ τ̓ ἀνεχώρησαν διά τ̓ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

[to dash in pieces, destroy]

στρατὸν

στρατός (58) [Λ] 9.78

στρατὸν masculine accusative singular

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

9.300-9.303

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δ̓ ἄλλους περ Παναχαιοὺς τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς τίσουσ̓·

10.66

πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι.

[an encamped army]

ἠὲ σαώσει

σώζω (38) [Λ] 9.78

σαώσει 3rd person singular active future indicative

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

. 9.79ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 9.79

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.100-9.102

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

[to say, to claim]

, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον

κλύω (50) [Λ] 9.79

κλύον 3rd person plural active imperfect indicative

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

10.47-10.50

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐ δ̓ ἔκλυον αὐδήσαντος ἄνδῤ ἕνα τοσσάδε μέρμεῤ ἐπ̓ ἤματι μητίσασθαι, ὅσσ̓ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν αὔτως, οὔ τε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔ τε θεοῖο.

[to hear]

ἠδὲ πίθοντο

πείθω (141) [Λ] 9.79

πίθοντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.111-9.113

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

9.167

εἰ δ̓ ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων.

[to prevail upon, win over, persuade]

. 9.80ἐκ δὲ φυλακτῆρες

φυλακτήρ (3) [Λ] 9.80-9.84

φυλακτῆρες masculine nominative plural

24.443-24.447

9.66-9.67

φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

[guard]

σὺν τεύχεσιν

τεῦχος (161) [Λ] 9.80-9.84

τεύχεσιν neuter dative plural

10.150-10.151

τὸν δὲ κίχανον ἐκτὸς ἀπὸ κλισίης σὺν τεύχεσιν·

10.180-10.182

οἳ δ̓ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν, οὐ δὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον, ἀλλ̓ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.

10.439-10.440

τεύχεα δὲ χρύσεια πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι ἤλυθ̓ ἔχων·

[a tool, implement]

ἐσσεύοντο 9.81ἀμφί τε Νεστορίδην

Νεστορίδης (5) [Λ] 9.80-9.84

Νεστορίδην masculine accusative singular

15.589-15.590

ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·

16.317-16.318

Νεστορίδαι δ̓ ὃ μὲν οὔτασ̓ Ἀτύμνιον ὀξέϊ δουρὶ Ἀντίλοχος, λαπάρης δὲ διήλασε χάλκεον ἔγχος·

23.353-23.354

πάλλ̓ Ἀχιλεύς, ἐκ δὲ κλῆρος θόρε Νεστορίδαο Ἀντιλόχου·

[son of Nestor]

Θρασυμήδεα

Θρασυμήδης (6) [Λ] 9.80-9.84

Θρασυμήδεα masculine accusative singular

10.255-10.256

Τυδεΐδῃ μὲν δῶκε μενεπτόλεμος Θρασυμήδης φάσγανον ἄμφηκες·

14.9-14.11

ὣς εἰπὼν σάκος εἷλε τετυγμένον υἷος ἑοῖο κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο χαλκῷ παμφαῖνον·

16.321-16.323

τοῦ δ̓ ἀντίθεος Θρασυμήδης ἔφθη ὀρεξάμενος πρὶν οὐτάσαι, οὐ δ̓ ἀφάμαρτεν, ὦμον ἄφαρ·

[Thrasymedes]

ποιμένα

ποιμήν (53) [Λ] 9.80-9.84

ποιμένα masculine accusative singular

10.3-10.4

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν ὕπνος ἔχε γλυκερὸς πολλὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντα.

10.73

αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ̓ ἰέναι μετὰ Νέστορα ποιμένα λαῶν·

10.406

ποῦ νῦν δεῦρο κιὼν λίπες Ἕκτορα ποιμένα λαῶν;

[herdsman, shepherd]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 9.80-9.84

λαῶν masculine genitive plural

9.96-9.99

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

[the people]

, 9.82ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον

Ἀσκάλαφος (7) [Λ] 9.80-9.84

Ἀσκάλαφον masculine accusative singular

13.477-13.479

αὖε δ̓ ἑταίρους Ἀσκάλαφόν τ̓ ἐσορῶν Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε Μηριόνην τε καὶ Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς·

13.518-13.519

ἀλλ̓ ὅ γε καὶ τόθ̓ ἅμαρτεν, ὃ δ̓ Ἀσκάλαφον βάλε δουρὶ υἱὸν Ἐνυαλίοιο·

13.526

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀσκαλάφῳ αὐτοσχεδὸν ὁρμήθησαν·

[Ascalaphus]

καὶ Ἰάλμενον υἷας

υἱός (436) [Λ] 9.80-9.84

υἷας masculine accusative plural

9.80-9.84

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

[a son]

Ἄρηος

Ἄρης (150) [Λ] 9.80-9.84

Ἄρηος masculine genitive singular

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

10.228-10.232

ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος, ἤθελε Μηριόνης, μάλα δ̓ ἤθελε Νέστορος υἱός, ἤθελε δ̓ Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος, ἤθελε δ̓ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον Τρώων·

[Ares]

9.83ἀμφί τε Μηριόνην

Μηριόνης (57) [Λ] 9.80-9.84

Μηριόνην masculine accusative singular

10.57-10.59

τοῖο γὰρ υἱὸς σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων Μηριόνης·

10.196-10.197

τοῖς δ̓ ἅμα Μηριόνης καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ἤϊσαν·

10.228-10.232

ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος, ἤθελε Μηριόνης, μάλα δ̓ ἤθελε Νέστορος υἱός, ἤθελε δ̓ Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος, ἤθελε δ̓ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον Τρώων·

[pudenda muliebria]

Ἀφαρῆά

Ἀφαρεύς (3) [Λ] 9.80-9.84

Ἀφαρῆά masculine accusative singular

13.477-13.479

αὖε δ̓ ἑταίρους Ἀσκάλαφόν τ̓ ἐσορῶν Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε Μηριόνην τε καὶ Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς·

13.541-13.542

ἔνθ̓ Αἰνέας Ἀφαρῆα Καλητορίδην ἐπορούσας λαιμὸν τύψ̓ ἐπὶ οἷ τετραμμένον ὀξέϊ δουρί·

[a Greek, son of Calētor]

τε Δηΐπυρόν τε, 9.84ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 9.80-9.84

υἱὸν masculine accusative singular

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

[a son]

Λυκομήδεα

Λυκομήδης (5) [Λ] 9.80-9.84

Λυκομήδεα masculine accusative singular

12.366-12.367

Αἶαν σφῶϊ μὲν αὖθι, σὺ καὶ κρατερὸς Λυκομήδης, ἑσταότες Δαναοὺς ὀτρύνετον ἶφι μάχεσθαι·

17.344-17.345

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

17.346-17.351

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[Lycomedes]

δῖον

δῖος (218) [Λ] 9.80-9.84

δῖον masculine accusative singular

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

. 9.85ἕπτ̓ ἔσαν

εἰμί (1088) [Λ] 9.85-9.86

ἔσαν 3rd person plural active imperfect indicative

9.96-9.99

9.103

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

[to be]

ἡγεμόνες

ἡγεμών (24) [Λ] 9.85-9.86

ἡγεμόνες masculine nominative plural

11.304-11.306

τοὺς ἄῤ ὅ γ̓ ἡγεμόνας Δαναῶν ἕλεν, αὐτὰρ ἔπειτα πληθύν, ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ ἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων·

11.744-11.746

ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος, ἐπεὶ ἴδον ἄνδρα πεσόντα ἡγεμόν̓ ἱππήων, ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

12.86-12.87

οἳ δὲ διαστάντες σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες πένταχα κοσμηθέντες ἅμ̓ ἡγεμόνεσσιν ἕποντο.

[leader, guide]

φυλάκων

φύλαξ (8) [Λ] 9.85-9.86

φυλάκων masculine genitive plural

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

10.54-10.56

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ Νέστορα δῖον εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ̓ ἐπιτεῖλαι.

10.57-10.59

τοῖο γὰρ υἱὸς σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων Μηριόνης·

[a watcher, guard, sentinel]

, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ

ἕκαστος (119) [Λ] 9.85-9.86

ἑκάστῳ masculine dative singular

9.88

ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

9.179-9.181

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

[every, every one, each, each one]

9.86κοῦροι

κοῦρος (13) [Λ] 9.85-9.86

κοῦροι masculine nominative plural

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

12.195-12.199

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα μαρμαίροντα, τόφῤ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο, οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας, οἵ ῥ̓ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.

14.503-14.505

οὐ δὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.

ἅμα στεῖχον

στείχω (5) [Λ] 9.85-9.86

στεῖχον 3rd person plural active imperfect indicative

11.328-11.331

ἔνθ̓ ἑλέτην δίφρόν τε καὶ ἀνέρε δήμου ἀρίστω υἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντων ᾔδεε μαντοσύνας, οὐ δὲ οὓς παῖδας ἔασκε στείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα·

16.257-16.258

οἳ δ̓ ἅμα Πατρόκλῳ μεγαλήτορι θωρηχθέντες ἔστιχον, ὄφῤ ἐν Τρωσὶ μέγα φρονέοντες ὄρουσαν.

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

[to walk, march, go]

δολίχ̓

δολιχός (7) [Λ] 9.85-9.86

δολίχ̓ neuter accusative plural

10.51-10.52

ἔργα δ̓ ἔρεξ̓ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισι δηθά τε καὶ δολιχόν·

13.161-13.162

τῆς δ̓ οὔ τι διήλασεν, ἀλλὰ πολὺ πρὶν ἐν καυλῷ ἐάγη δολιχὸν δόρυ·

15.474-15.475

αὐτὰρ χερσὶν ἑλὼν δολιχὸν δόρυ καὶ σάκος ὤμῳ μάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

[long]

ἔγχεα

ἔγχος (205) [Λ] 9.85-9.86

ἔγχεα neuter accusative plural

10.21-10.24

ὀρθωθεὶς δ̓ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

10.135-10.136

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

[a spear, lance]

χερσὶν

χείρ (386) [Λ] 9.85-9.86

χερσὶν feminine dative plural

9.91

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

[the hand]

ἔχοντες

ἔχω (431) [Λ] 9.85-9.86

ἔχοντες masculine nominative plural active present participle

9.102

σέο δ̓ ἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ.

9.109-9.111

9.209

τῷ δ̓ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δ̓ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.

[to have]

· 9.87κὰδ δὲ μέσον

μέσος (103) [Λ] 9.87

μέσον neuter accusative singular

10.265

μέσσῃ δ̓ ἐνὶ πῖλος ἀρήρει.

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

10.474-10.475

Ῥῆσος δ̓ ἐν μέσῳ εὗδε, παῤ αὐτῷ δ̓ ὠκέες ἵπποι ἐξ ἐπιδιφριάδος πυμάτης ἱμᾶσι δέδεντο.

[middle, in the middle]

τάφρου

τάφρος (37) [Λ] 9.87

τάφρου feminine genitive singular

9.348-9.350

10.194

ὣς εἰπὼν τάφροιο διέσσυτο·

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

[a ditch, trench]

καὶ τείχεος

τεῖχος (110) [Λ] 9.87

τείχεος neuter genitive singular

9.232-9.235

9.348-9.350

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

[a wall]

ἷζον

ἵζω (32) [Λ] 9.87

ἷζον 3rd person plural active imperfect indicative

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

9.218-9.220

13.279-13.283

τοῦ μὲν γάρ τε κακοῦ τρέπεται χρὼς ἄλλυδις ἄλλῃ, οὐ δέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμός, ἀλλὰ μετοκλάζει καὶ ἐπ̓ ἀμφοτέρους πόδας ἵζει, ἐν δέ τέ οἱ κραδίη μεγάλα στέρνοισι πατάσσει κῆρας ὀϊομένῳ, πάταγος δέ τε γίγνετ̓ ὀδόντων·

[to make to sit, seat, place]

ἰόντες

εἶμι (299) [Λ] 9.87

ἰόντες masculine nominative plural active present participle

9.421-9.422

ἀλλ̓ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν ἀγγελίην ἀπόφασθε·

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

[come, go]

· 9.88ἔνθα δὲ πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 9.88

πῦρ neuter accusative singular

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

9.212-9.214

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη, ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε, πάσσε δ̓ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.

[fire]

κήαντο

καίω (50) [Λ] 9.88

κήαντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.212-9.214

9.232-9.235

9.601-9.602

κάκιον δέ κεν εἴη νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν·

[to light, kindle]

, τίθεντο

τίθημι (194) [Λ] 9.88

τίθεντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

9.89-9.90

Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[to set, put, place]

δὲ δόρπα

δόρπον (11) [Λ] 9.88

δόρπα neuter accusative plural

11.727-11.732

18.243-18.245

18.314

δόρπον ἔπειθ̓ εἵλοντο κατὰ στρατόν·

[the evening meal]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 9.88

ἕκαστος masculine nominative singular

9.179-9.181

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[every, every one, each, each one]

. 9.89Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.89-9.90

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

9.96-9.99

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[son of Atreus]

δὲ γέροντας

γέρων (133) [Λ] 9.89-9.90

γέροντας masculine accusative plural

9.92-9.94

9.115

ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

[an old man(in apposition as adj., old)]

ἀολλέας

ἀολλής (18) [Λ] 9.89-9.90

ἀολλέας masculine accusative plural

12.76-12.78

ἵππους μὲν θεράποντες ἐρυκόντων ἐπὶ τάφρῳ, αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες Ἕκτορι πάντες ἑπώμεθ̓ ἀολλέες·

12.442-12.443

ὣς φάτ̓ ἐποτρύνων, οἳ δ̓ οὔασι πάντες ἄκουον, ἴθυσαν δ̓ ἐπὶ τεῖχος ἀολλέες·

13.39-13.41

Τρῶες δὲ φλογὶ ἶσοι ἀολλέες ἠὲ θυέλλῃ Ἕκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτες ἕποντο ἄβρομοι αὐΐαχοι·

[all together, in throngs or crowds]

ἦγεν

ἄγω (175) [Λ] 9.89-9.90

ἦγεν 3rd person singular active imperfect indicative

9.144-9.147

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[to lead]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.89-9.90

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.116-9.118

9.135-9.140

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

[Achaian]

9.90ἐς κλισίην

κλισία (106) [Λ] 9.89-9.90

κλισίην feminine accusative singular

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

[a place for lying down]

, παρὰ δέ σφι τίθει

τίθημι (194) [Λ] 9.89-9.90

τίθει 3rd person singular active imperfect indicative

9.206-9.208

9.232-9.235

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[to set, put, place]

μενοεικέα

μενοεικής (6) [Λ] 9.89-9.90

μενοεικέα feminine accusative singular

9.225-9.228

δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ δαίνυσθ̓·

19.142-19.144

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

23.29

αὐτὰρ ὃ τοῖσι τάφον μενοεικέα δαίνυ.

[suited to the desires, satisfying, sufficient, plentiful, agreeable to one's taste]

δαῖτα

δαίς (27) [Λ] 9.89-9.90

δαῖτα feminine accusative singular

9.225-9.228

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

18.491-18.493

ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τ̓ ἔσαν εἰλαπίναι τε, νύμφας δ̓ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δ̓ ὑμέναιος ὀρώρει·

[feast]

. 9.91οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓

ὄνειαρ (6) [Λ] 9.91

ὀνείαθ̓ neuter accusative plural

9.221

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

22.432-22.435

ὅ μοι νύκτάς τε καὶ ἦμαρ εὐχωλὴ κατὰ ἄστυ πελέσκεο, πᾶσί τ̓ ὄνειαρ Τρωσί τε καὶ Τρῳῇσι κατὰ πτόλιν, οἵ σε θεὸν ὣς δειδέχατ̓·

22.485-22.486

οὔ τε σὺ τούτῳ ἔσσεαι Ἕκτορ ὄνειαρ ἐπεὶ θάνες, οὔ τε σοὶ οὗτος.

[anything that profits]

ἑτοῖμα

ἑτοῖμος (6) [Λ] 9.91

ἑτοῖμα neuter accusative plural

9.221

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

14.53-14.54

ἦ δὴ ταῦτά γ̓ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐ δέ κεν ἄλλως Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.

[at hand, ready, prepared]

προκείμενα χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 9.91

χεῖρας feminine accusative plural

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.174-9.176

9.221

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

[the hand]

ἴαλλον

ἰάλλω (6) [Λ] 9.91

ἴαλλον 3rd person plural active imperfect indicative

9.221

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

15.18-15.20

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ̓ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον ἄρρηκτον;

24.627

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

[to send forth]

. 9.92αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος

πόσις (31) [Λ] 9.92-9.94

πόσιος feminine genitive singular

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

10.329-10.331

ἴστω νῦν Ζεὺς αὐτὸς ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης μὴ μὲν τοῖς ἵπποισιν ἀνὴρ ἐποχήσεται ἄλλος Τρώων, ἀλλά σέ φημι διαμπερὲς ἀγλαϊεῖσθαι.

[a husband, spouse, mate]

καὶ ἐδητύος

ἐδητύς (10) [Λ] 9.92-9.94

ἐδητύος feminine genitive singular

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

11.780-11.781

αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπημεν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος, ἦρχον ἐγὼ μύθοιο κελεύων ὔμμ̓ ἅμ̓ ἕπεσθαι·

19.230-19.233

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

[meat, food]

ἐξ ἔρον

ἔρος (10) [Λ] 9.92-9.94

ἔρον masculine accusative singular

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

13.636-13.639

πάντων μὲν κόρος ἐστὶ καὶ ὕπνου καὶ φιλότητος μολπῆς τε γλυκερῆς καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο, τῶν πέρ τις καὶ μᾶλλον ἐέλδεται ἐξ ἔρον εἷναι ἢ πολέμου·

14.315-14.318

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐ δὲ γυναικὸς θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν, οὐ δ̓ ὁπότ̓ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο, ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωῤ ἀτάλαντον·

[love, desire]

ἕντο

ἵημι (106) [Λ] 9.92-9.94

ἕντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

10.70-10.71

ὧδέ που ἄμμι Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.

10.274-10.275

τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρῳδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο Παλλὰς Ἀθηναίη·

[to set a going, put in motion]

, 9.93τοῖς ὁ γέρων

γέρων (133) [Λ] 9.92-9.94

γέρων masculine nominative singular

9.115

ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.259

ὣς ἐπέτελλ̓ ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι·

[an old man(in apposition as adj., old)]

πάμπρωτος

πάμπρωτος (4) [Λ] 9.92-9.94

πάμπρωτος masculine nominative singular

17.567-17.568

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

4.97-4.99

τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παῤ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο, αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱὸν σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ̓ ἀλεγεινῆς.

7.323-7.325

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

[first of all, the very first]

ὑφαίνειν

ὑφαίνω (7) [Λ] 9.92-9.94

ὑφαίνειν active present infinitive

22.438-22.441

οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν ἤγγειλ̓ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ̓ ἔπασσε.

3.125-3.128

ἣ δὲ μέγαν ἱστὸν ὕφαινε δίπλακα πορφυρέην, πολέας δ̓ ἐνέπασσεν ἀέθλους Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, οὕς ἑθεν εἵνεκ̓ ἔπασχον ὑπ̓ Ἄρηος παλαμάων·

3.212-3.215

ἀλλ̓ ὅτε δὴ μύθους καὶ μήδεα πᾶσιν ὕφαινον ἤτοι μὲν Μενέλαος ἐπιτροχάδην ἀγόρευε, παῦρα μὲν ἀλλὰ μάλα λιγέως, ἐπεὶ οὐ πολύμυθος οὐ δ̓ ἀφαμαρτοεπής·

[to weave]

ἤρχετο

ἄρχω (80) [Λ] 9.92-9.94

ἤρχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.96-9.99

9.102

σέο δ̓ ἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ.

9.657

ἦρχε δ̓ Ὀδυσσεύς.

[(to be first) to rule, to begin]

μῆτιν

μῆτις (22) [Λ] 9.92-9.94

μῆτιν feminine accusative singular

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

10.17-10.20

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ Νέστοῤ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν, εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο, ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

10.137-10.139

πρῶτον ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ φθεγξάμενος·

[wisdom, counsel, cunning, craft]

9.94Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 9.92-9.94

Νέστωρ masculine nominative singular

9.162

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

9.179-9.181

10.17-10.20

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ Νέστοῤ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν, εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο, ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

[Nestor]

, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη

ἄριστος (138) [Λ] 9.92-9.94

ἀρίστη feminine nominative singular

9.103

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

9.314

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

[best]

φαίνετο

φαίνω (61) [Λ] 9.92-9.94

φαίνετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

9.240

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

[to bring to light, make to appear]

βουλή

βουλή (52) [Λ] 9.92-9.94

βουλή feminine nominative singular

9.374

οὐ δέ τί οἱ βουλὰς συμφράσσομαι, οὐ δὲ μὲν ἔργον·

10.17-10.20

10.43-10.45

χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

[will, determination; council, senate]

· 9.95ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο

ἀγοράομαι (12) [Λ] 9.95

ἀγορήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

15.285

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

18.253

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

1.73

ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[to meet in assembly, sit in debate]

καὶ μετέειπεν

μετεῖπον (26) [Λ] 9.95

μετέειπεν 3rd person singular active aorist indicative

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

9.696

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

10.219

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[to speak among]

· 9.96Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.96-9.99

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.225-9.228

δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ δαίνυσθ̓·

[son of Atreus]

κύδιστε

κύδιστος (17) [Λ] 9.96-9.99

κύδιστε masculine vocative singular

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

[most glorious, most honoured, noblest]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 9.96-9.99

ἄναξ masculine nominative singular

9.96-9.99

9.114

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 9.96-9.99

ἀνδρῶν masculine genitive plural

9.109-9.111

9.114

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

[a man]

Ἀγάμεμνον

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.96-9.99

Ἀγάμεμνον masculine vocative singular

9.114

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

9.97ἐν σοὶ μὲν λήξω

λήγω (15) [Λ] 9.96-9.99

λήξω 1st person singular active future indicative

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

10.164

σὺ μὲν πόνου οὔ ποτε λήγεις.

[to stay, abate]

, σέο δ̓ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν

πολύς (468) [Λ] 9.96-9.99

πολλῶν masculine genitive plural

9.108-9.109

μάλα γάρ τοι ἔγωγε πόλλ̓ ἀπεμυθεόμην·

9.116-9.118

9.142-9.143

τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

[much, many]

9.98λαῶν

λαός (229) [Λ] 9.96-9.99

λαῶν masculine genitive plural

9.116-9.118

9.338-9.339

τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ̓ ἀγείρας Ἀτρεΐδης;

[the people]

ἐσσι

εἰμί (1088) [Λ] 9.96-9.99

ἐσσι 2nd person singular active present indicative

9.103

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

9.116-9.118

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

[to be]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 9.96-9.99

ἄναξ masculine nominative singular

9.114

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

[a lord, master]

καί τοι Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 9.96-9.99

Ζεὺς masculine nominative singular

9.116-9.118

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

[Zeus]

ἐγγυάλιξε

ἐγγυαλίζω (11) [Λ] 9.96-9.99

ἐγγυάλιξε 3rd person singular active aorist indicative

11.191-11.194

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

11.206-11.209

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος ἐγγυαλίξει κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηαι δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

11.753

ἔνθα Ζεὺς Πυλίοισι μέγα κράτος ἐγγυάλιξε·

[to put into the palm of the hand, put into one's hand]

9.99σκῆπτρόν

σκῆπτρον (27) [Λ] 9.96-9.99

σκῆπτρόν neuter accusative singular

9.154-9.156

9.296-9.298

10.321-10.324

ἀλλ̓ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοὶ δ̓ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐ δ̓ ἀπὸ δόξης·

[a staff]

τ̓ ἠδὲ θέμιστας

θέμις (21) [Λ] 9.96-9.99

θέμιστας feminine accusative plural

9.132-9.134

9.154-9.156

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

[that which is laid down]

, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα

βουλεύω (16) [Λ] 9.96-9.99

βουλεύῃσθα 2nd person singular active present subjunctive

10.146-10.147

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ̓ ἐπέοικε βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

10.305-10.312

10.325-10.327

τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερὲς ὄφῤ ἂν ἵκωμαι νῆ̓ Ἀγαμεμνονέην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι βουλὰς βουλεύειν ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

[to take counsel, deliberate, concert measures]

. 9.100τώ σε χρὴ

χρή (28) [Λ] 9.100-9.102

χρὴ 3rd person singular active present indicative

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

9.496-9.497

οὐ δέ τί σε χρὴ νηλεὲς ἦτορ ἔχειν·

9.613-9.614

οὐ δέ τί σε χρὴ τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.

[it is fated, necessary]

περὶ μὲν φάσθαι

φημί (406) [Λ] 9.100-9.102

φάσθαι medio-passive present infinitive

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[to say, to claim]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 9.100-9.102

ἔπος neuter accusative singular

9.111-9.113

9.375-9.376

οὐ δ̓ ἂν ἔτ̓ αὖτις ἐξαπάφοιτ̓ ἐπέεσσιν·

9.526

δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τ̓ ἐπέεσσι.

[a word]

ἠδ̓ ἐπακοῦσαι

ἐπακούω (5) [Λ] 9.100-9.102

ἐπακοῦσαι active aorist infinitive

18.63-18.64

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

20.250

ὁπποῖόν κ̓ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κ̓ ἐπακούσαις.

2.142-2.143

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε πᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·

[to listen]

, 9.101κρηῆναι

κραίνω (5) [Λ] 9.100-9.102

κρηῆναι active aorist infinitive

9.625-9.626

οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ τῇδέ γ̓ ὁδῷ κρανέεσθαι·

1.37-1.41

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̓ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα, ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί̓ ἔκηα ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

1.503-1.504

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτε δή σε μετ̓ ἀθανάτοισιν ὄνησα ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[to accomplish, fulfil, bring to pass]

δὲ καὶ ἄλλῳ

ἄλλος (396) [Λ] 9.100-9.102

ἄλλῳ masculine dative singular

9.104-9.108

9.300-9.303

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

[other, another]

, ὅτ̓ ἄν τινα θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 9.100-9.102

θυμὸς masculine nominative singular

9.109-9.111

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

[the soul]

ἀνώγῃ

ἄνωγα (68) [Λ] 9.100-9.102

ἀνώγῃ 3rd person singular active present subjunctive

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

9.577-9.580

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς, ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο, ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

9.680-9.681

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

[to command, order]

9.102εἰπεῖν

εἶπον (279) [Λ] 9.100-9.102

εἰπεῖν active aorist infinitive

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

[to speak, say]

εἰς ἀγαθόν

ἀγαθός (86) [Λ] 9.100-9.102

ἀγαθόν neuter accusative singular

9.341-9.343

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

9.696

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[good]

· σέο δ̓ ἕξεται

ἔχω (431) [Λ] 9.102

ἕξεται 3rd person singular middle future indicative

9.109-9.111

9.209

τῷ δ̓ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δ̓ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[to have]

ὅττί κεν ἄρχῃ. 9.103αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ

δοκέω (10) [Λ] 9.103

δοκεῖ 3rd person singular active present indicative

9.314

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·

9.625-9.626

οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ τῇδέ γ̓ ὁδῷ κρανέεσθαι·

12.215

νῦν αὖτ̓ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

[seem, impers. it seems best..]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 9.103

εἶναι active present infinitive

9.116-9.118

9.125-9.127

9.131-9.132

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρων κούρη Βρισῆος·

[to be]

ἄριστα

ἄριστος (138) [Λ] 9.103

ἄριστα neuter nominative plural

9.314

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·

9.519-9.522

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

[best]

. 9.104οὐ γάρ τις νόον

νόος (48) [Λ] 9.104-9.108

νόον masculine accusative singular

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[mind, perception]

ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 9.104-9.108

ἄλλος masculine nominative singular

9.300-9.303

9.308-9.311

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

[other, another]

ἀμείνονα

ἀμείνων (36) [Λ] 9.104-9.108

ἀμείνονα masculine accusative singular comparative

9.256

φιλοφροσύνη γὰρ ἀμείνων·

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

10.555-10.557

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ῥεῖα θεός γ̓ ἐθέλων καὶ ἀμείνονας ἠέ περ οἵδε ἵππους δωρήσαιτ̓, ἐπεὶ ἢ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.

[better, abler, stronger, braver]

τοῦδε νοήσει

νοέω (79) [Λ] 9.104-9.108

νοήσει 3rd person singular active future indicative

9.104-9.108

οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν γε νόον·

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.537

ἢ λάθετ̓ ἢ οὐκ ἐνόησεν·

[to perceive by the eyes, observe, notice]

9.105οἷον

οἷος (71) [Λ] 9.104-9.108

οἷον masculine accusative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

10.385-10.386

πῇ δὴ οὕτως ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεαι οἷος νύκτα δἰ ὀρφναίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

11.61-11.65

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι φέῤ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην, οἷος δ̓ ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστὴρ παμφαίνων, τοτὲ δ̓ αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα, ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν, ἄλλοτε δ̓ ἐν πυμάτοισι κελεύων·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

ἐγὼ νοέω

νοέω (79) [Λ] 9.104-9.108

νοέω 1st person singular active present indicative

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.537

ἢ λάθετ̓ ἢ οὐκ ἐνόησεν·

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

[to perceive by the eyes, observe, notice]

ἠμὲν πάλαι ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν 9.106ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς

διογενής (21) [Λ] 9.104-9.108

διογενὲς neuter vocative singular

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

10.144-10.145

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ μὴ νεμέσα·

10.339-10.340

τὸν δὲ φράσατο προσιόντα διογενὴς Ὀδυσεύς, Διομήδεα δὲ προσέειπεν·

[sprung from Zeus]

Βρισηΐδα

Βρισηίς (10) [Λ] 9.104-9.108

Βρισηΐδα feminine accusative singular

19.245-19.246

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

19.258-19.262

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

19.282-19.285

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

κούρην

κόρη (43) [Λ] 9.104-9.108

κούρην feminine accusative singular

9.131-9.132

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρων κούρη Βρισῆος·

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

9.388-9.390

κούρην δ̓ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, οὐ δ̓ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι, ἔργα δ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

9.107χωομένου

χώομαι (38) [Λ] 9.104-9.108

χωομένου masculine genitive singular medio-passive present participle

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[to be angry, wroth, indignant]

Ἀχιλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.104-9.108

Ἀχιλῆος masculine genitive singular

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

9.193-9.194

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

[Achilles]

ἔβης

βαίνω (222) [Λ] 9.104-9.108

ἔβης 2nd person singular active aorist indicative

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

[to walk, step]

κλισίηθεν ἀπούρας

ἀπαυράω (31) [Λ] 9.104-9.108

ἀπούρας masculine nominative singular active aorist participle

9.131-9.132

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρων κούρη Βρισῆος·

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

10.494-10.496

ἀλλ̓ ὅτε δὴ βασιλῆα κιχήσατο Τυδέος υἱός, τὸν τρισκαιδέκατον μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα ἀσθμαίνοντα·

[to take away]

9.108οὔ τι καθ̓ ἡμέτερόν

ἡμέτερος (38) [Λ] 9.104-9.108

ἡμέτερόν masculine accusative singular

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

10.341-10.343

οὗτός τις Διόμηδες ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεται ἀνήρ, οὐκ οἶδ̓ ἢ νήεσσιν ἐπίσκοπος ἡμετέρῃσιν, ἦ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων.

[our]

γε νόον

νόος (48) [Λ] 9.104-9.108

νόον masculine accusative singular

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.553-9.559

10.121-10.123

πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι οὔ τ̓ ὄκνῳ εἴκων οὔ τ̓ ἀφραδίῃσι νόοιο, ἀλλ̓ ἐμέ τ̓ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν.

[mind, perception]

· μάλα γάρ τοι ἔγωγε 9.109πόλλ̓

πολύς (468) [Λ] 9.108-9.109

πόλλ̓ neuter accusative plural

9.116-9.118

9.142-9.143

τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

[much, many]

ἀπεμυθεόμην· σὺ δὲ σῷ

σός (97) [Λ] 9.109-9.111

σῷ masculine dative singular

9.611

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

[your]

μεγαλήτορι θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 9.109-9.111

θυμῷ masculine dative singular

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

[the soul]

9.110εἴξας

εἴκω (20) [Λ] 9.109-9.111

εἴξας masculine nominative singular active aorist participle

9.597-9.598

ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ εἴξας ᾧ θυμῷ·

10.121-10.123

πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι οὔ τ̓ ὄκνῳ εἴκων οὔ τ̓ ἀφραδίῃσι νόοιο, ἀλλ̓ ἐμέ τ̓ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν.

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

[give way]

ἄνδρα

ἀνήρ (590) [Λ] 9.109-9.111

ἄνδρα masculine accusative singular

9.114

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

9.116-9.118

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

[a man]

φέριστον, ὃν ἀθάνατοί

ἀθάνατος (106) [Λ] 9.109-9.111

ἀθάνατοί masculine nominative plural

10.402-10.404

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

10.440-10.441

τὰ μὲν οὔ τι καταθνητοῖσιν ἔοικεν ἄνδρεσσιν φορέειν, ἀλλ̓ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.

10.462-10.463

σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθ̓·

[undying, immortal]

περ ἔτισαν

τίνω (23) [Λ] 9.109-9.111

ἔτισαν 3rd person plural active aorist indicative

9.116-9.118

ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ, ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

11.138-11.142

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

[to pay a price]

, 9.111ἠτίμησας

ἀτιμάω (9) [Λ] 9.109-9.111

ἠτίμησας 2nd person singular active aorist indicative

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

1.93-1.96

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

[to dishonour, treat lightly]

, ἑλὼν

αἱρέω (276) [Λ] 9.109-9.111

ἑλὼν masculine nominative singular active aorist participle

9.128-9.130

9.135-9.140

9.215-9.217

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε, Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

[to take,(mid.) to choose]

γὰρ ἔχεις

ἔχω (431) [Λ] 9.109-9.111

ἔχεις 2nd person singular active present indicative

9.209

τῷ δ̓ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δ̓ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.

9.232-9.235

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

[to have]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 9.109-9.111

γέρας neuter accusative singular

9.334

ἄλλα δ̓ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

[a gift of honour]

· ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν 9.112φραζώμεσθ̓

φράζω (47) [Λ] 9.111-9.113

φραζώμεσθ̓ 1st person plural medio-passive present subjunctive

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

[to point out, shew, indicate]

ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι

ἀρέσκω (6) [Λ] 9.111-9.113

ἀρεσσάμενοι masculine nominative plural aorist participle

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

19.137-19.138

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

19.179-19.180

αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.

[(to make good, make up), to please]

πεπίθωμεν

πείθω (141) [Λ] 9.111-9.113

πεπίθωμεν 1st person plural active aorist subjunctive

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

9.167

εἰ δ̓ ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων.

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[to prevail upon, win over, persuade]

9.113δώροισίν

δῶρον (68) [Λ] 9.111-9.113

δώροισίν neuter dative plural

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

[a gift, present]

τ̓ ἀγανοῖσιν

ἀγανός (7) [Λ] 9.111-9.113

ἀγανοῖσιν neuter dative plural

9.499-9.501

καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσ̓ ἄνθρωποι λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.

24.757-24.759

νῦν δέ μοι ἑρσήεις καὶ πρόσφατος ἐν μεγάροισι κεῖσαι, τῷ ἴκελος ὅν τ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων οἷς ἀγανοῖσι βέλεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνεν.

24.768-24.772

ἀλλ̓ εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνὶ μεγάροισιν ἐνίπτοι δαέρων ἢ γαλόων ἢ εἰνατέρων εὐπέπλων, ἢ ἑκυρή, ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί, ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι παραιφάμενος κατέρυκες σῇ τ̓ ἀγανοφροσύνῃ καὶ σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσι.

[mild, gentle, kindly]

ἔπεσσί

ἔπος (211) [Λ] 9.111-9.113

ἔπεσσί neuter dative plural

9.375-9.376

οὐ δ̓ ἂν ἔτ̓ αὖτις ἐξαπάφοιτ̓ ἐπέεσσιν·

9.526

δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τ̓ ἐπέεσσι.

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

τε μειλιχίοισι

μειλίχιος (10) [Λ] 9.111-9.113

μειλιχίοισι neuter dative plural

10.287-10.289

τοὺς δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀσωπῷ λίπε χαλκοχίτωνας Ἀχαιούς, αὐτὰρ ὃ μειλίχιον μῦθον φέρε Καδμείοισι κεῖσ̓·

10.541-10.542

καί ῥ̓ οἳ μὲν κατέβησαν ἐπὶ χθόνα, τοὶ δὲ χαρέντες δεξιῇ ἠσπάζοντο ἔπεσσί τε μειλιχίοισι·

11.136-11.137

ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην βασιλῆα μειλιχίοις ἐπέεσσιν·

[gentle, mild, soothing]

. 9.114τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν

προσεῖπον (76) [Λ] 9.114

προσέειπεν 3rd person singular active aorist indicative

9.676

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·

10.36

τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

10.64-10.66

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιιν ἐρχομένω·

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 9.114

ἄναξ masculine nominative singular

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 9.114

ἀνδρῶν masculine genitive plural

9.116-9.118

9.125-9.127

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.114

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.225-9.228

δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ δαίνυσθ̓·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

· 9.115ὦ γέρον

γέρων (133) [Λ] 9.115

γέρον masculine vocative singular

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.259

ὣς ἐπέτελλ̓ ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι·

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

[an old man(in apposition as adj., old)]

οὔ τι ψεῦδος

ψεῦδος (5) [Λ] 9.115

ψεῦδος neuter accusative singular

21.275-21.276

ἄλλος δ̓ οὔ τις μοι τόσον αἴτιος Οὐρανιώνων, ἀλλὰ φίλη μήτηρ, ἥ με ψεύδεσσιν ἔθελγεν·

24.220-24.222

εἰ μὲν γάρ τίς μ̓ ἄλλος ἐπιχθονίων ἐκέλευεν, ἢ οἳ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες, ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

2.79-2.81

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

[a falsehood, untruth, lie]

ἐμὰς

ἐμός (153) [Λ] 9.115

ἐμὰς feminine accusative plural

9.204

οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ.

9.254-9.256

9.321-9.322

οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

[mine]

ἄτας

ἄτη (20) [Λ] 9.115

ἄτας feminine accusative plural

9.502-9.504

9.505-9.507

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

κατέλεξας

καταλέγω (13) [Λ] 9.115

κατέλεξας 2nd person singular active aorist indicative

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.590-9.592

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις λίσσετ̓ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα κήδἐ, ὅσ̓ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

9.662

ἔνθ̓ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.

[recount, tell at length and in order]

· 9.116ἀασάμην

ἀάω (12) [Λ] 9.116

ἀασάμην 1st person singular middle aorist indicative

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

9.537

ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

11.339-11.340

οὐ δέ οἱ ἵπποι ἐγγὺς ἔσαν προφυγεῖν, ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

[to hurt, damage]

, οὐ δ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 9.116

αὐτὸς masculine nominative singular

9.128-9.130

9.135-9.140

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἀναίνομαι

ἀναίνομαι (9) [Λ] 9.116

ἀναίνομαι 1st person singular medio-passive present indicative

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

9.585

ὃ δὲ μᾶλλον ἀναίνετο·

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

[to reject with contempt, turn one's back on, spurn]

. ἀντί νυ πολλῶν

πολύς (468) [Λ] 9.116-9.118

πολλῶν masculine genitive plural

9.142-9.143

τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[much, many]

9.117λαῶν

λαός (229) [Λ] 9.116-9.118

λαῶν masculine genitive plural

9.116-9.118

9.338-9.339

τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ̓ ἀγείρας Ἀτρεΐδης;

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

[the people]

ἐστὶν

εἰμί (1088) [Λ] 9.116-9.118

ἐστὶν 3rd person singular active present indicative

9.125-9.127

9.131-9.132

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρων κούρη Βρισῆος·

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[to be]

ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 9.116-9.118

ἀνὴρ masculine nominative singular

9.125-9.127

9.132-9.134

9.154-9.156

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[a man]

ὅν τε Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 9.116-9.118

Ζεὺς masculine nominative singular

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

[Zeus]

κῆρι

κῆρ (44) [Λ] 9.116-9.118

κῆρι neuter dative singular

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

10.14-10.16

αὐτὰρ ὅτ̓ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν, πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας ὑψόθ̓ ἐόντι Διί, μέγα δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.

11.274

ἤχθετο γὰρ κῆρ.

[the heart]

φιλήσῃ

φιλέω (36) [Λ] 9.116-9.118

φιλήσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

9.340-9.341

ἦ μοῦνοι φιλέουσ̓ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεΐδαι;

9.341-9.343

ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.

9.341-9.343

ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.

[to love, regard with affection]

, 9.118ὡς νῦν τοῦτον

οὗτος (164) [Λ] 9.116-9.118

τοῦτον masculine accusative singular

9.135

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

9.157

ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

[this; that]

ἔτισε

τίνω (23) [Λ] 9.116-9.118

ἔτισε 3rd person singular active aorist indicative

11.138-11.142

15.115-15.118

16.269-16.274

Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην, ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[to pay a price]

, δάμασσε δὲ λαὸν

λαός (229) [Λ] 9.116-9.118

λαὸν masculine accusative singular

9.338-9.339

τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ̓ ἀγείρας Ἀτρεΐδης;

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

[the people]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.116-9.118

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.135-9.140

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[Achaian]

. 9.119ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην

ἀάω (12) [Λ] 9.119-9.120

ἀασάμην 1st person singular middle aorist indicative

9.537

ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

11.339-11.340

οὐ δέ οἱ ἵπποι ἐγγὺς ἔσαν προφυγεῖν, ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

16.684-16.686

Πάτροκλος δ̓ ἵπποισι καὶ Αὐτομέδοντι κελεύσας Τρῶας καὶ Λυκίους μετεκίαθε, καὶ μέγ̓ ἀάσθη νήπιος·

[to hurt, damage]

φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 9.119-9.120

φρεσὶ feminine dative plural

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

[the midriff; heart, mind]

λευγαλέῃσι

λευγαλέος (5) [Λ] 9.119-9.120

λευγαλέῃσι feminine dative plural

13.97-13.98

εἰ δ̓ ὑμεῖς πολέμοιο μεθήσετε λευγαλέοιο, νῦν δὴ εἴδεται ἦμαρ ὑπὸ Τρώεσσι δαμῆναι.

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

20.108-20.109

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

[in sad]

πιθήσας

πείθω (141) [Λ] 9.119-9.120

πιθήσας masculine nominative singular active aorist participle

9.167

εἰ δ̓ ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων.

9.179-9.181

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

[to prevail upon, win over, persuade]

, 9.120ἂψ ἐθέλω

ἐθέλω (158) [Λ] 9.119-9.120

ἐθέλω 1st person singular active present indicative

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

[to will, wish, purpose]

ἀρέσαι

ἀρέσκω (6) [Λ] 9.119-9.120

ἀρέσαι active aorist infinitive

19.137-19.138

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

19.179-19.180

αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.

4.362-4.363

ἀλλ̓ ἴθι ταῦτα δ̓ ὄπισθεν ἀρεσσόμεθ̓ εἴ τι κακὸν νῦν εἴρηται, τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν.

[(to make good, make up), to please]

δόμεναί

δίδωμι (254) [Λ] 9.119-9.120

δόμεναί active aorist infinitive

9.128-9.130

9.131-9.132

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρων κούρη Βρισῆος·

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[to give]

τ̓ ἀπερείσἰ

ἀπερείσιος (12) [Λ] 9.119-9.120

ἀπερείσἰ neuter accusative plural

10.378-10.381

ἔστι γὰρ ἔνδον χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κ̓ ὔμμιν χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσἰ ἄποινα εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτ̓ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

11.132-11.135

πολλὰ δ̓ ἐν Ἀντιμάχοιο δόμοις κειμήλια κεῖται χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσἰ ἄποινα, εἰ νῶϊ ζωοὺς πεπύθοιτ̓ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

16.175-16.178

ὃν τέκε Πηλῆος θυγάτηρ καλὴ Πολυδώρη Σπερχειῷ ἀκάμαντι γυνὴ θεῷ εὐνηθεῖσα, αὐτὰρ ἐπίκλησιν Βώρῳ Περιήρεος υἷι, ὅς ῥ̓ ἀναφανδὸν ὄπυιε πορὼν ἀπερείσια ἕδνα.

[countless]

ἄποινα

ἄποινα (26) [Λ] 9.119-9.120

ἄποινα neuter accusative plural

10.378-10.381

ἔστι γὰρ ἔνδον χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κ̓ ὔμμιν χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσἰ ἄποινα εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτ̓ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

11.104-11.106

ὥ ποτ̓ Ἀχιλλεὺς Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι, ποιμαίνοντ̓ ἐπ̓ ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.

11.131

ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δ̓ ἄξια δέξαι ἄποινα·

[a ransom; compensation]

. 9.121ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ

περικλυτός (12) [Λ] 9.121-9.124

περικλυτὰ neuter accusative plural

11.103-11.104

ὃ μὲν νόθος ἡνιόχευεν, Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός·

18.326-18.327

φῆν δέ οἱ εἰς Ὀπόεντα περικλυτὸν υἱὸν ἀπάξειν Ἴλιον ἐκπέρσαντα, λαχόντα τε ληΐδος αἶσαν.

18.382-18.383

τὴν δὲ ἴδε προμολοῦσα Χάρις λιπαροκρήδεμνος καλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

[heard of all round, famous, renowned, glorious]

δῶῤ

δῶρον (68) [Λ] 9.121-9.124

δῶῤ neuter accusative plural

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

[a gift, present]

ὀνομήνω

ὀνομαίνω (8) [Λ] 9.121-9.124

ὀνομήνω 1st person singular active aorist subjunctive

10.519-10.522

ὃ δ̓ ἐξ ὕπνου ἀνορούσας ὡς ἴδε χῶρον ἐρῆμον, ὅθ̓ ἕστασαν ὠκέες ἵπποι, ἄνδράς τ̓ ἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσιν, ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα φίλον τ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον.

14.277-14.279

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὄμνυε δ̓ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ̓ ὀνόμηνεν ἅπαντας τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

16.487-16.491

ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι, ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος, ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

[to name]

9.122ἕπτ̓ ἀπύρους

ἄπυρος (4) [Λ] 9.121-9.124

ἀπύρους masculine accusative plural

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

23.884-23.886

αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος, κὰδ δὲ λέβητ̓ ἄπυρον βοὸς ἄξιον ἀνθεμόεντα θῆκ̓ ἐς ἀγῶνα φέρων·

[without fire]

τρίποδας

τρίπους (20) [Λ] 9.121-9.124

τρίποδας masculine accusative plural

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

11.700-11.701

περὶ τρίποδος γὰρ ἔμελλον θεύσεσθαι·

[three-footed, of or with three feet]

, δέκα δὲ χρυσοῖο

χρυσός (36) [Λ] 9.121-9.124

χρυσοῖο masculine genitive singular

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[gold]

τάλαντα

τάλαντον (12) [Λ] 9.121-9.124

τάλαντα neuter accusative plural

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

12.432-12.435

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς ἐδύναντο φόβον ποιῆσαι Ἀχαιῶν, ἀλλ̓ ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις ἀληθής, ἥ τε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκει ἰσάζουσ̓, ἵνα παισὶν ἀεικέα μισθὸν ἄρηται·

16.658

γνῶ γὰρ Διὸς ἱρὰ τάλαντα.

[a balance]

, 9.123αἴθωνας

αἴθων (11) [Λ] 9.121-9.124

αἴθωνας masculine accusative plural

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

10.177-10.178

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἀμφ̓ ὤμοισιν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

11.548-11.551

ὡς δ̓ αἴθωνα λέοντα βοῶν ἀπὸ μεσσαύλοιο ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[fiery, burning, blazing]

δὲ λέβητας

λέβης (10) [Λ] 9.121-9.124

λέβητας masculine accusative plural

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

19.243-19.244

ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους·

21.362-21.365

ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται, ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δ̓ ὕδωρ·

[a kettle]

ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 9.121-9.124

ἵππους masculine accusative plural

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[a horse, mare]

9.124πηγοὺς ἀθλοφόρους

ἀθλοφόρος (5) [Λ] 9.121-9.124

ἀθλοφόρους masculine accusative plural

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

11.698-11.700

καὶ γὰρ τῷ χρεῖος μέγ̓ ὀφείλετ̓ ἐν Ἤλιδι δίῃ τέσσαρες ἀθλοφόροι ἵπποι αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἐλθόντες μετ̓ ἄεθλα·

22.21-22.23

ὣς εἰπὼν προτὶ ἄστυ μέγα φρονέων ἐβεβήκει, σευάμενος ὥς θ̓ ἵππος ἀεθλοφόρος σὺν ὄχεσφιν, ὅς ῥά τε ῥεῖα θέῃσι τιταινόμενος πεδίοιο·

[bearing away the prize, victorious]

, οἳ ἀέθλια ποσσὶν

πούς (192) [Λ] 9.121-9.124

ποσσὶν masculine dative plural

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[a foot]

ἄροντο

αἴρω (35) [Λ] 9.121-9.124

ἄροντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

9.264-9.266

ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[to take up, raise, lift up]

. 9.125οὔ κεν ἀλήϊος εἴη

εἰμί (1088) [Λ] 9.125-9.127

εἴη 3rd person singular active present optative

9.131-9.132

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρων κούρη Βρισῆος·

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.141-9.142

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν μοι ἔοι·

[to be]

ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 9.125-9.127

ἀνὴρ masculine nominative singular

9.132-9.134

9.154-9.156

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

[a man]

ᾧ τόσσα

τόσος (69) [Λ] 9.125-9.127

τόσσα neuter nominative plural

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[so great, so vast]

γένοιτο

γίγνομαι (173) [Λ] 9.125-9.127

γένοιτο 3rd person singular middle aorist optative

9.267-9.269

9.379-9.384

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

[become, be born]

, 9.126οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο

ἐρίτιμος (4) [Λ] 9.125-9.127

ἐριτίμοιο masculine genitive singular

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

15.360-15.361

τῇ ῥ̓ οἵ γε προχέοντο φαλαγγηδόν, πρὸ δ̓ Ἀπόλλων αἰγίδ̓ ἔχων ἐρίτιμον·

2.445-2.449

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα διοτρεφέες βασιλῆες θῦνον κρίνοντες, μετὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη αἰγίδ̓ ἔχουσ̓ ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε, τῆς ἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέθονται, πάντες ἐϋπλεκέες, ἑκατόμβοιος δὲ ἕκαστος·

[highly-prized, precious]

χρυσοῖο

χρυσός (36) [Λ] 9.125-9.127

χρυσοῖο masculine genitive singular

9.135-9.140

9.264-9.266

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[gold]

, 9.127ὅσσά

ὅσος (138) [Λ] 9.125-9.127

ὅσσά neuter accusative plural

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

[as much/many as]

μοι ἠνείκαντο

φέρω (186) [Λ] 9.125-9.127

ἠνείκαντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

[to bear]

ἀέθλια

ἆθλον (26) [Λ] 9.125-9.127

ἀέθλια neuter accusative plural

11.698-11.700

καὶ γὰρ τῷ χρεῖος μέγ̓ ὀφείλετ̓ ἐν Ἤλιδι δίῃ τέσσαρες ἀθλοφόροι ἵπποι αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἐλθόντες μετ̓ ἄεθλα·

22.158-22.161

πρόσθε μὲν ἐσθλὸς ἔφευγε, δίωκε δέ μιν μέγ̓ ἀμείνων καρπαλίμως, ἐπεὶ οὐχ ἱερήϊον οὐ δὲ βοείην ἀρνύσθην, ἅ τε ποσσὶν ἀέθλια γίγνεται ἀνδρῶν, ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.

22.163-22.164

τὸ δὲ μέγα κεῖται ἄεθλον ἢ τρίπος ἠὲ γυνὴ ἀνδρὸς κατατεθνηῶτος·

[the prize of contest]

μώνυχες

μῶνυξ (9) [Λ] 9.125-9.127

μώνυχες masculine nominative plural

16.712

Ἕκτωρ δ̓ ἐν Σκαιῇσι πύλῃς ἔχε μώνυχας ἵππους·

17.697-17.699

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

22.162-22.163

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυχες ἵπποι ῥίμφα μάλα τρωχῶσι·

[with a single]

ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 9.125-9.127

ἵπποι masculine nominative plural

9.264-9.266

9.267-9.269

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[a horse, mare]

. 9.128δώσω

δίδωμι (254) [Λ] 9.128-9.130

δώσω 1st person singular active future indicative

9.131-9.132

τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρων κούρη Βρισῆος·

9.135-9.140

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

[to give]

δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 9.128-9.130

γυναῖκας feminine accusative plural

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

9.132-9.134

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι, ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[a woman]

ἀμύμονα

ἀμύμων (65) [Λ] 9.128-9.130

ἀμύμονα neuter accusative plural

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

[blameless, noble, excellent]

ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 9.128-9.130

ἔργα neuter accusative plural

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

9.374

οὐ δέ τί οἱ βουλὰς συμφράσσομαι, οὐ δὲ μὲν ἔργον·

[work]

ἰδυίας 9.129Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον

Λέσβος (3) [Λ] 9.128-9.130

Λέσβον feminine accusative singular

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

24.544-24.546

ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος ἐντὸς ἐέργει καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων, τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.

[Lesbos]

ἐϋκτιμένην

ἐυκτίμενος (18) [Λ] 9.128-9.130

ἐϋκτιμένην feminine accusative singular

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

17.610-17.611

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

20.495-20.499

ὡς δ̓ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, ῥίμφά τε λέπτ̓ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ̓ ἐριμύκων, ὣς ὑπ̓ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας·

ἕλεν

αἱρέω (276) [Λ] 9.128-9.130

ἕλεν 3rd person singular active aorist indicative

9.135-9.140

9.215-9.217

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[to take,(mid.) to choose]

αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 9.128-9.130

αὐτὸς masculine nominative singular

9.135-9.140

9.190-9.193

9.193-9.194

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

9.130ἐξελόμην

ἐξαιρέω (17) [Λ] 9.128-9.130

ἐξελόμην 1st person singular middle aorist indicative

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

10.266-10.268

τήν ῥά ποτ̓ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο ἐξέλετ̓ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας, Σκάνδειαν δ̓ ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι·

[to take out of]

, αἳ κάλλει

κάλλος (8) [Λ] 9.128-9.130

κάλλει neuter dative singular

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

9.388-9.390

κούρην δ̓ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, οὐ δ̓ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι, ἔργα δ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·

13.431-13.432

πᾶσαν γὰρ ὁμηλικίην ἐκέκαστο κάλλεϊ καὶ ἔργοισιν ἰδὲ φρεσί·

[beauty]

ἐνίκων

νικάω (31) [Λ] 9.128-9.130

ἐνίκων 3rd person plural active imperfect indicative

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

13.317-13.320

αἰπύ οἱ ἐσσεῖται μάλα περ μεμαῶτι μάχεσθαι κείνων νικήσαντι μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους νῆας ἐνιπρῆσαι, ὅτε μὴ αὐτός γε Κρονίων ἐμβάλοι αἰθόμενον δαλὸν νήεσσι θοῇσιν.

15.283-15.284

ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν νίκων, ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περὶ μύθων·

[to conquer, prevail, vanquish]

φῦλα

φῦλον (13) [Λ] 9.128-9.130

φῦλα neuter accusative plural

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[a race, tribe, class]

γυναικῶν

γυνή (96) [Λ] 9.128-9.130

γυναικῶν feminine genitive plural

9.132-9.134

9.135-9.140

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[a woman]

. 9.131τὰς μέν οἱ δώσω

δίδωμι (254) [Λ] 9.131-9.132

δώσω 1st person singular active future indicative

9.135-9.140

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.149-9.152

ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

[to give]

, μετὰ δ̓ ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 9.131-9.132

ἔσσεται 3rd person singular future indicative

9.135-9.140

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω, αἴ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.141-9.142

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν μοι ἔοι·

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[to be]

ἣν τότ̓ ἀπηύρων

ἀπαυράω (31) [Λ] 9.131-9.132

ἀπηύρων 1st person singular active imperfect indicative

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

10.494-10.496

ἀλλ̓ ὅτε δὴ βασιλῆα κιχήσατο Τυδέος υἱός, τὸν τρισκαιδέκατον μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα ἀσθμαίνοντα·

11.113-11.115

ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφ̓ ἦτορ ἀπηύρα·

[to take away]

9.132κούρη

κόρη (43) [Λ] 9.131-9.132

κούρη feminine nominative singular

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

9.388-9.390

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

[a maiden, maid; pupil of the eye]

Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν

μέγας (460) [Λ] 9.132-9.134

μέγαν masculine accusative singular

9.135-9.140

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

[big, great]

ὅρκον

ὅρκος (15) [Λ] 9.132-9.134

ὅρκον masculine accusative singular

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

[the object by which one swears, the witness of an oath]

ὀμοῦμαι

ὄμνυμι (22) [Λ] 9.132-9.134

ὀμοῦμαι 1st person singular middle future indicative

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

10.321-10.324

ἀλλ̓ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοὶ δ̓ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐ δ̓ ἀπὸ δόξης·

10.328

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν·

[to swear]

9.133μή ποτε τῆς εὐνῆς

εὐνή (28) [Λ] 9.132-9.134

εὐνῆς feminine genitive singular

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

10.74-10.75

τὸν δ̓ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

[a bed]

ἐπιβήμεναι

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 9.132-9.134

ἐπιβήμεναι active aorist infinitive

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

9.546

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ̓ ἀλεγεινῆς.

10.512-10.513

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης, καρπαλίμως δ̓ ἵππων ἐπεβήσετο·

[to go upon]

ἠδὲ μιγῆναι

μίγνυμι (43) [Λ] 9.132-9.134

μιγῆναι passive aorist infinitive

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

10.180-10.182

οἳ δ̓ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν, οὐ δὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον, ἀλλ̓ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.

10.365-10.368

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλε μιγήσεσθαι φυλάκεσσι φεύγων ἐς νῆας, τότε δὴ μένος ἔμβαλ̓ Ἀθήνη Τυδεΐδῃ, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων φθαίη ἐπευξάμενος βαλέειν, ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι.

, 9.134ἣ θέμις

θέμις (21) [Λ] 9.132-9.134

θέμις feminine nominative singular

9.154-9.156

9.274-9.276

9.296-9.298

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[that which is laid down]

ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 9.132-9.134

ἀνθρώπων masculine genitive plural

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

9.340-9.341

ἦ μοῦνοι φιλέουσ̓ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεΐδαι;

9.499-9.501

καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσ̓ ἄνθρωποι λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.

[man, person, human]

πέλει

πέλω (61) [Λ] 9.132-9.134

πέλει 3rd person singular active present indicative

9.323-9.327

9.526

δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τ̓ ἐπέεσσι.

9.590-9.592

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις λίσσετ̓ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα κήδἐ, ὅσ̓ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

[to be, become; Hom. be in motion]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 9.132-9.134

ἀνδρῶν masculine genitive plural

9.154-9.156

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

[a man]

ἠδὲ γυναικῶν

γυνή (96) [Λ] 9.132-9.134

γυναικῶν feminine genitive plural

9.135-9.140

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[a woman]

. 9.135ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 9.135

ταῦτα neuter nominative plural

9.157

ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.244-9.246

9.277

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

[this; that]

μὲν αὐτίκα πάντα

πᾶς (546) [Λ] 9.135

πάντα neuter nominative plural

9.153

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

9.174-9.176

αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.

[all, the whole]

παρέσσεται

πάρειμι (23) [Λ] 9.135

παρέσσεται 3rd person singular middle future indicative

9.277

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

10.216-10.217

τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον, αἰεὶ δ̓ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.

11.74-11.77

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν, οἳ δ̓ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

[be present]

· εἰ δέ κεν αὖτε 9.136ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 9.135-9.140

ἄστυ neuter accusative singular

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

9.590-9.592

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις λίσσετ̓ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα κήδἐ, ὅσ̓ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

[a city, town]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 9.135-9.140

μέγα neuter accusative singular

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.182-9.184

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

[big, great]

Πριάμοιο

Πρίαμος (142) [Λ] 9.135-9.140

Πριάμοιο masculine genitive singular

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

11.101-11.103

αὐτὰρ ὃ βῆ Ἶσόν τε καὶ Ἄντιφον ἐξεναρίξων υἷε δύω Πριάμοιο νόθον καὶ γνήσιον ἄμφω εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας·

[Priam]

θεοὶ

θεός (400) [Λ] 9.135-9.140

θεοὶ masculine nominative plural

9.154-9.156

9.158-9.159

Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ̓ ἀδάμαστος, τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

[god]

δώωσ̓

δίδωμι (254) [Λ] 9.135-9.140

δώωσ̓ 3rd person plural active aorist subjunctive

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.149-9.152

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

[to give]

ἀλαπάξαι

ἀλαπάζω (9) [Λ] 9.135-9.140

ἀλαπάξαι active aorist infinitive

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

11.502-11.503

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέζων ἔγχεΐ θ̓ ἱπποσύνῃ τε, νέων δ̓ ἀλάπαζε φάλαγγας·

[to empty, drain, exhaust]

, 9.137νῆα

ναῦς (586) [Λ] 9.135-9.140

νῆα feminine accusative singular

9.185-9.188

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[a ship]

ἅλις χρυσοῦ

χρυσός (36) [Λ] 9.135-9.140

χρυσοῦ masculine genitive singular

9.264-9.266

9.267-9.269

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[gold]

καὶ χαλκοῦ

χαλκός (148) [Λ] 9.135-9.140

χαλκοῦ masculine genitive singular

9.365-9.367

ἄλλον δ̓ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον ἄξομαι, ἅσσ̓ ἔλαχόν γε·

10.135-10.136

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

[copper]

νηησάσθω

νηέω (7) [Λ] 9.135-9.140

νηησάσθω 3rd person singular middle aorist imperative

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

[to heap, heap]

9.138εἰσελθών

εἰσέρχομαι (18) [Λ] 9.135-9.140

εἰσελθών masculine nominative singular active aorist participle

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

11.558-11.560

ὡς δ̓ ὅτ̓ ὄνος παῤ ἄρουραν ἰὼν ἐβιήσατο παῖδας νωθής, ᾧ δὴ πολλὰ περὶ ῥόπαλ̓ ἀμφὶς ἐάγῃ, κείρει τ̓ εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον·

12.340-12.341

πᾶσαι γὰρ ἐπώχατο, τοὶ δὲ κατ̓ αὐτὰς ἱστάμενοι πειρῶντο βίῃ ῥήξαντες ἐσελθεῖν.

[to go in]

, ὅτε κεν δατεώμεθα

δατέομαι (14) [Λ] 9.135-9.140

δατεώμεθα 1st person plural middle aorist subjunctive

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

15.189

τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ̓ ἔμμορε τιμῆς·

[to divide among themselves]

ληΐδ̓

ληίς (5) [Λ] 9.135-9.140

ληΐδ̓ feminine accusative singular

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

11.677-11.681

ληΐδα δ̓ ἐκ πεδίου συνελάσσαμεν ἤλιθα πολλὴν πεντήκοντα βοῶν ἀγέλας, τόσα πώεα οἰῶν, τόσσα συῶν συβόσια, τόσ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν, ἵππους δὲ ξανθὰς ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα πάσας θηλείας, πολλῇσι δὲ πῶλοι ὑπῆσαν.

12.7-12.8

ὄφρά σφιν νῆάς τε θοὰς καὶ ληΐδα πολλὴν ἐντὸς ἔχον ῥύοιτο·

Ἀχαιοί

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.135-9.140

Ἀχαιοί masculine nominative plural

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.241-9.243

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

[Achaian]

, 9.139Τρωϊάδας

Τρῳάς (10) [Λ] 9.135-9.140

Τρωϊάδας feminine accusative plural

16.830-16.833

Πάτροκλ̓ ἦ που ἔφησθα πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ἄξειν ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν νήπιε·

18.121-18.125

νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων δάκρὐ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ̓ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

22.104-22.106

νῦν δ̓ ἐπεὶ ὤλεσα λαὸν ἀτασθαλίῃσιν ἐμῇσιν, αἰδέομαι Τρῶας καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους, μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο·

[Troas]

δὲ γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 9.135-9.140

γυναῖκας feminine accusative plural

9.270-9.272

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

[a woman]

ἐείκοσιν αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 9.135-9.140

αὐτὸς masculine nominative singular

9.190-9.193

9.193-9.194

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἑλέσθω

αἱρέω (276) [Λ] 9.135-9.140

ἑλέσθω 3rd person singular middle aorist imperative

9.215-9.217

9.270-9.272

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[to take,(mid.) to choose]

, 9.140αἴ κε μετ̓ Ἀργείην

Ἀργεῖος (137) [Λ] 9.135-9.140

Ἀργείην feminine accusative singular

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.277-9.282

9.337-9.338

τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους;

[of/from Argos, Argive]

Ἑλένην

Ἑλένη (39) [Λ] 9.135-9.140

Ἑλένην feminine accusative singular

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.339

ἦ οὐχ Ἑλένης ἕνεκ̓ ἠϋκόμοιο;

11.122-11.127

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα οὐκ εἴασχ̓ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ, τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ̓ ἔχον ὠκέας ἵππους·

[Helen]

κάλλισται

καλός (142) [Λ] 9.135-9.140

κάλλισται feminine nominative plural

9.149-9.152

ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

9.215-9.217

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε, Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

[beautiful]

ἔωσιν

εἰμί (1088) [Λ] 9.135-9.140

ἔωσιν 3rd person plural active present subjunctive

9.141-9.142

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν μοι ἔοι·

9.144-9.147

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

[to be]

. 9.141εἰ δέ κεν Ἄργος

Ἄργος (29) [Λ] 9.141-9.142

Ἄργος neuter accusative singular

9.244-9.246

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

12.67-12.70

εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζει Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετ̓ ἀρήγειν, ἦ τ̓ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι, νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς·

[Argos]

ἱκοίμεθ̓

ἱκνέομαι (114) [Λ] 9.141-9.142

ἱκοίμεθ̓ 1st person plural middle aorist optative

9.185-9.188

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

[to come]

Ἀχαιϊκὸν

Ἀχαιικός (6) [Λ] 9.141-9.142

Ἀχαιϊκὸν neuter accusative singular

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

13.348-13.350

οὐ δέ τι πάμπαν ἤθελε λαὸν ὀλέσθαι Ἀχαιϊκὸν Ἰλιόθι πρό, ἀλλὰ Θέτιν κύδαινε καὶ υἱέα καρτερόθυμον.

[of/for the Achaeans]

οὖθαρ ἀρούρης

ἄρουρα (27) [Λ] 9.141-9.142

ἀρούρης feminine genitive singular

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

11.67-11.69

οἳ δ̓, ὥς τ̓ ἀμητῆρες ἐναντίοι ἀλλήλοισιν ὄγμον ἐλαύνωσιν ἀνδρὸς μάκαρος κατ̓ ἄρουραν πυρῶν ἢ κριθῶν·

[tilled or arable land, ground, fatherland]

9.142γαμβρός

γαμβρός (11) [Λ] 9.141-9.142

γαμβρός masculine nominative singular

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

11.739-11.741

γαμβρὸς δ̓ ἦν Αὐγείαο, πρεσβυτάτην δὲ θύγατῤ εἶχε ξανθὴν Ἀγαμήδην, ἣ τόσα φάρμακα ᾔδη ὅσα τρέφει εὐρεῖα χθών.

13.427-13.431

ἔνθ̓ Αἰσυήταο διοτρεφέος φίλον υἱὸν ἥρὠ Ἀλκάθοον, γαμβρὸς δ̓ ἦν Ἀγχίσαο, πρεσβυτάτην δ̓ ὤπυιε θυγατρῶν Ἱπποδάμειαν τὴν περὶ κῆρι φίλησε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ἐν μεγάρῳ·

[any one connected by marriage]

κέν μοι ἔοι

εἰμί (1088) [Λ] 9.141-9.142

ἔοι 3rd person singular active present optative

9.144-9.147

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

[to be]

· τίσω

τίω (37) [Λ] 9.142-9.143

τίσω 1st person singular active future indicative

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

[to pay honour to]

δέ μιν ἶσον

ἴσος (79) [Λ] 9.142-9.143

ἶσον masculine accusative singular

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.318

ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·

9.603

ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.

[equal to, the same as; adv. perhaps]

Ὀρέστῃ

Ὀρέστης (5) [Λ] 9.142-9.143

Ὀρέστῃ masculine dative singular

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

12.137-12.140

οἳ δ̓ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔας ὑψόσ̓ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην Ἀσιάδην τ̓ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε.

12.193-12.194

αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

[Orestes; pl., the Orestae, an Epirot people]

, 9.143ὅς μοι τηλύγετος

τηλύγετος (6) [Λ] 9.142-9.143

τηλύγετος masculine nominative singular

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

13.470-13.473

ἀλλ̓ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς, ἀλλ̓ ἔμεν̓ ὡς ὅτε τις σῦς οὔρεσιν ἀλκὶ πεποιθώς, ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἐπερχόμενον πολὺν ἀνδρῶν χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, φρίσσει δέ τε νῶτον ὕπερθεν·

[an only child, a darling child]

τρέφεται

τρέφω (38) [Λ] 9.142-9.143

τρέφεται 3rd person singular medio-passive present indicative

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

11.221-11.222

Ἰφιδάμας Ἀντηνορίδης ἠΰς τε μέγας τε ὃς τράφη ἐν Θρῄκῃ ἐριβώλακι μητέρι μήλων·

11.223-11.224

Κισσῆς τόν γ̓ ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα μητροπάτωρ, ὃς τίκτε Θεανὼ καλλιπάρῃον·

[to nourish, rear, maintain]

θαλίῃ ἔνι πολλῇ

πολύς (468) [Λ] 9.142-9.143

πολλῇ feminine dative singular

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.179-9.181

9.182-9.184

τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης πολλὰ μάλ̓ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.

[much, many]

. 9.144τρεῖς δέ μοί εἰσι

εἰμί (1088) [Λ] 9.144-9.147

εἰσι 3rd person plural active present indicative

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.185-9.188

Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν, τὴν ἄρετ̓ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·

[to be]

θύγατρες

θυγάτηρ (62) [Λ] 9.144-9.147

θύγατρες feminine nominative plural

9.147-9.148

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

[a daughter]

ἐνὶ μεγάρῳ

μέγαρον (57) [Λ] 9.144-9.147

μεγάρῳ neuter dative singular

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[a large room]

εὐπήκτῳ

εὔπηκτος (5) [Λ] 9.144-9.147

εὐπήκτῳ neuter dative singular

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

9.663

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης εὐπήκτου·

24.673-24.675

οἳ μὲν ἄῤ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδἐ ἔχοντες, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης ἐϋπήκτου·

[well-built]

9.145Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη

Λαοδίκη (4) [Λ] 9.144-9.147

Λαοδίκη feminine nominative singular

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

3.121-3.124

Ἶρις δ̓ αὖθ̓ Ἑλένῃ λευκωλένῳ ἄγγελος ἦλθεν εἰδομένη γαλόῳ Ἀντηνορίδαο δάμαρτι, τὴν Ἀντηνορίδης εἶχε κρείων Ἑλικάων Λαοδίκην Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην.

6.251-6.252

ἔνθά οἱ ἠπιόδωρος ἐναντίη ἤλυθε μήτηρ Λαοδίκην ἐσάγουσα θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην·

[Laodice]

καὶ Ἰφιάνασσα, 9.146τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι

ἐθέλω (158) [Λ] 9.144-9.147

ἐθέλῃσι 3rd person singular active present subjunctive

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.254-9.256

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[to will, wish, purpose]

φίλην

φίλος (342) [Λ] 9.144-9.147

φίλην feminine accusative singular

9.168-9.169

Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

[friend; loved, beloved, dear]

ἀνάεδνον

ἀνάεδνος (3) [Λ] 9.144-9.147

ἀνάεδνον feminine accusative singular

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

13.363-13.367

πέφνε γὰρ Ὀθρυονῆα Καβησόθεν ἔνδον ἐόντα, ὅς ῥα νέον πολέμοιο μετὰ κλέος εἰληλούθει, ᾔτεε δὲ Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Κασσάνδρην ἀνάεδνον, ὑπέσχετο δὲ μέγα ἔργον, ἐκ Τροίης ἀέκοντας ἀπωσέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

[without bridal gift;(husband) bringing no gifts]

ἀγέσθω

ἄγω (175) [Λ] 9.144-9.147

ἀγέσθω 3rd person singular medio-passive present imperative

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

9.286-9.289

9.365-9.367

ἄλλον δ̓ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον ἄξομαι, ἅσσ̓ ἔλαχόν γε·

[to lead]

9.147πρὸς οἶκον

οἶκος (29) [Λ] 9.144-9.147

οἶκον masculine accusative singular

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

15.497-15.499

ἀλλ̓ ἄλοχός τε σόη καὶ παῖδες ὀπίσσω, καὶ οἶκος καὶ κλῆρος ἀκήρατος, εἴ κεν Ἀχαιοὶ οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

17.736-17.739

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

[a house, abode, dwelling]

Πηλῆος

Πηλεύς (62) [Λ] 9.144-9.147

Πηλῆος masculine genitive singular

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

[Peleus]

· ἐγὼ δ̓ ἐπὶ μείλια δώσω

δίδωμι (254) [Λ] 9.147-9.148

δώσω 1st person singular active future indicative

9.149-9.152

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

[to give]

9.148πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.147-9.148

πολλὰ neuter accusative plural

9.179-9.181

9.182-9.184

9.225-9.228

δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ δαίνυσθ̓·

[much, many]

μάλ̓, ὅσσ̓

ὅσος (138) [Λ] 9.147-9.148

ὅσσ̓ neuter accusative plural

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

[as much/many as]

οὔ πώ τις ἑῇ

ἑός (167) [Λ] 9.147-9.148

ἑῇ feminine dative singular

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

[his, her own]

ἐπέδωκε

ἐπιδίδωμι (5) [Λ] 9.147-9.148

ἐπέδωκε 3rd person singular active aorist indicative

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

10.462-10.463

σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθ̓·

22.254

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο θεοὺς ἐπιδώμεθα·

[to give besides]

θυγατρί

θυγάτηρ (62) [Λ] 9.147-9.148

θυγατρί feminine dative singular

9.286-9.289

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.664-9.665

τῷ δ̓ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε, Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.

[a daughter]

· 9.149ἑπτὰ δέ οἱ δώσω

δίδωμι (254) [Λ] 9.149-9.152

δώσω 1st person singular active future indicative

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.254-9.256

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

[to give]

εὖ ναιόμενα

ναίω (56) [Λ] 9.149-9.152

ναιόμενα neuter accusative plural medio-passive present participle

9.154-9.156

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

9.291-9.294

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

9.296-9.298

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[to dwell, abide]

πτολίεθρα

πτολίεθρον (23) [Λ] 9.149-9.152

πτολίεθρα neuter accusative plural

9.291-9.294

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

[town, city, citadel]

9.150Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν

ποιήεις (4) [Λ] 9.149-9.152

ποιήεσσαν feminine accusative singular

9.291-9.294

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

20.7-20.9

οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ̓ Ὠκεανοῖο, οὔ τ̓ ἄρα νυμφάων αἵ τ̓ ἄλσεα καλὰ νέμονται καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

[grassy, rich in grass]

9.151Φηράς

Φηραί (3) [Λ] 9.149-9.152

Φηράς feminine accusative plural

9.291-9.294

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

5.541-5.546

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Δαναῶν ἕλεν ἄνδρας ἀρίστους υἷε Διοκλῆος Κρήθωνά τε Ὀρσίλοχόν τε, τῶν ῥα πατὴρ μὲν ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐνὶ Φηρῇ ἀφνειὸς βιότοιο, γένος δ̓ ἦν ἐκ ποταμοῖο Ἀλφειοῦ, ὅς τ̓ εὐρὺ ῥέει Πυλίων διὰ γαίης, ὃς τέκετ̓ Ὀρτίλοχον πολέεσσ̓ ἄνδρεσσιν ἄνακτα·

[Pherae]

τε ζαθέας

ζάθεος (7) [Λ] 9.149-9.152

ζαθέας feminine accusative plural

9.291-9.294

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

15.430-15.434

τοῦ μὲν ἅμαρθ̓, ὃ δ̓ ἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸν Αἴαντος θεράποντα Κυθήριον, ὅς ῥα παῤ αὐτῷ ναῖ̓, ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι, τόν ῥ̓ ἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷ ἑσταότ̓ ἄγχ̓ Αἴαντος·

1.37-1.41

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλάν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντ̓ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα, ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί̓ ἔκηα ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

[very divine, sacred]

ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον 9.152καλήν

καλός (142) [Λ] 9.149-9.152

καλήν feminine accusative singular

9.185-9.188

9.215-9.217

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[beautiful]

τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον

Πήδασος (8) [Λ] 9.149-9.152

Πήδασον feminine accusative singular

9.291-9.294

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

16.152-16.154

ἐν δὲ παρηορίῃσιν ἀμύμονα Πήδασον ἵει, τόν ῥά ποτ̓ Ἠετίωνος ἑλὼν πόλιν ἤγαγ̓ Ἀχιλλεύς, ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπεθ̓ ἵπποις ἀθανάτοισι.

16.466-16.468

Σαρπηδὼν δ̓ αὐτοῦ μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ δεύτερον ὁρμηθείς, ὃ δὲ Πήδασον οὔτασεν ἵππον ἔγχεϊ δεξιὸν ὦμον·

[pr. n.]

ἀμπελόεσσαν

ἀμπελόεις (4) [Λ] 9.149-9.152

ἀμπελόεσσαν feminine accusative singular

9.291-9.294

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

2.559-2.564

οἳ δ̓ Ἄργός τ̓ εἶχον Τίρυνθά τε τειχιόεσσαν Ἑρμιόνην Ἀσίνην τε, βαθὺν κατὰ κόλπον ἐχούσας, Τροιζῆν̓ Ἠϊόνας τε καὶ ἀμπελόεντ̓ Ἐπίδαυρον, οἵ τ̓ ἔχον Αἴγιναν Μάσητά τε κοῦροι Ἀχαιῶν, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης καὶ Σθένελος, Καπανῆος ἀγακλειτοῦ φίλος υἱός·

3.184-3.187

ἤδη καὶ Φρυγίην εἰσήλυθον ἀμπελόεσσαν, ἔνθα ἴδον πλείστους Φρύγας ἀνέρας αἰολοπώλους λαοὺς Ὀτρῆος καὶ Μυγδόνος ἀντιθέοιο, οἵ ῥα τότ̓ ἐστρατόωντο παῤ ὄχθας Σαγγαρίοιο·

[rich in vines]

. 9.153πᾶσαι

πᾶς (546) [Λ] 9.153

πᾶσαι feminine nominative plural

9.173

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

9.174-9.176

9.295

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

[all, the whole]

δ̓ ἐγγὺς ἁλός

ἅλς (61) [Λ] 9.153

ἁλός masculine genitive singular

9.212-9.214

9.295

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[a lump of salt]

, νέαται

νέατος (13) [Λ] 9.153

νέαται feminine nominative plural

9.295

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

11.380-11.381

ὡς ὄφελόν τοι νείατον ἐς κενεῶνα βαλὼν ἐκ θυμὸν ἑλέσθαι.

11.711-11.712

ἔστι δέ τις Θρυόεσσα πόλις αἰπεῖα κολώνη τηλοῦ ἐπ̓ Ἀλφειῷ, νεάτη Πύλου ἠμαθόεντος·

[the last, uttermost, lowest]

Πύλου

Πύλος (11) [Λ] 9.153

Πύλου masculine genitive singular

9.295

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

11.682-11.683

καὶ τὰ μὲν ἠλασάμεσθα Πύλον Νηλήϊον εἴσω ἐννύχιοι προτὶ ἄστυ·

11.688-11.689

πολέσιν γὰρ Ἐπειοὶ χρεῖος ὄφειλον, ὡς ἡμεῖς παῦροι κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν·

[Pylos]

ἠμαθόεντος

ἠμαθόεις (4) [Λ] 9.153

ἠμαθόεντος masculine genitive singular

9.295

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

11.711-11.712

ἔστι δέ τις Θρυόεσσα πόλις αἰπεῖα κολώνη τηλοῦ ἐπ̓ Ἀλφειῷ, νεάτη Πύλου ἠμαθόεντος·

2.76-2.78

ἤτοι ὅ γ̓ ὣς εἰπὼν κατ̓ ἄῤ ἕζετο, τοῖσι δ̓ ἀνέστη Νέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος, ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[sandy]

· 9.154ἐν δ̓ ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 9.154-9.156

ἄνδρες masculine nominative plural

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

[a man]

ναίουσι

ναίω (56) [Λ] 9.154-9.156

ναίουσι 3rd person plural active present indicative

9.291-9.294

9.296-9.298

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

[to dwell, abide]

πολύρρηνες πολυβοῦται, 9.155οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν

θεός (400) [Λ] 9.154-9.156

θεὸν masculine accusative singular

9.158-9.159

Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ̓ ἀδάμαστος, τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·

9.218-9.220

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

[god]

ὣς τιμήσουσι

τιμάω (21) [Λ] 9.154-9.156

τιμήσουσι 3rd person plural active future indicative

9.296-9.298

9.608-9.610

11.45-11.46

ἐπὶ δ̓ ἐγδούπησαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη τιμῶσαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

[to honor; to value something at a price(gen.)]

9.156καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ

σκῆπτρον (27) [Λ] 9.154-9.156

σκήπτρῳ neuter dative singular

9.296-9.298

10.321-10.324

10.328

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν·

[a staff]

λιπαρὰς

λιπαρός (8) [Λ] 9.154-9.156

λιπαρὰς feminine accusative plural

9.296-9.298

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

10.21-10.24

ὀρθωθεὶς δ̓ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

10.131-10.134

ὣς εἰπὼν ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν διπλῆν ἐκταδίην, οὔλη δ̓ ἐπενήνοθε λάχνη.

[oily, shiny with oil]

τελέουσι

τελέω (60) [Λ] 9.154-9.156

τελέουσι 3rd person plural active future indicative

9.157

ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.296-9.298

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

9.299

ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.

[to complete, fulfil, accomplish]

θέμιστας

θέμις (21) [Λ] 9.154-9.156

θέμιστας feminine accusative plural

9.274-9.276

9.296-9.298

11.777-11.779

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεύς, ἐς δ̓ ἄγε χειρὸς ἑλών, κατὰ δ̓ ἑδριάασθαι ἄνωγε, ξείνιά τ̓ εὖ παρέθηκεν, ἅ τε ξείνοις θέμις ἐστίν.

[that which is laid down]

. 9.157ταῦτά

οὗτος (164) [Λ] 9.157

ταῦτά neuter accusative plural

9.244-9.246

9.277

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

9.299

ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.

[this; that]

κέ οἱ τελέσαιμι

τελέω (60) [Λ] 9.157

τελέσαιμι 1st person singular active aorist optative

9.296-9.298

9.299

ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

[to complete, fulfil, accomplish]

μεταλήξαντι χόλοιο. 9.158δμηθήτω

δαμάζω (105) [Λ] 9.158

δμηθήτω 3rd person singular passive aorist imperative

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

9.545

οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·

10.1-10.2

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

[to overpower, tame, conquer, subdue]

· Ἀΐδης

Ἀΐδης (12) [Λ] 9.158-9.159

Ἀΐδης masculine nominative singular

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

11.52-11.55

ἐν δὲ κυδοιμὸν ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δ̓ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκ̓ ἔμελλε πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν.

τοι ἀμείλιχος

ἀμείλιχος (3) [Λ] 9.158-9.159

ἀμείλιχος masculine nominative singular

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

24.732-24.738

σὺ δ̓ αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ ἢ πατέῤ ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

[implacable, relentless]

ἠδ̓ ἀδάμαστος, 9.159τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι

βροτός (45) [Λ] 9.158-9.159

βροτοῖσι masculine dative plural

9.545

οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·

10.82-10.84

τίς δ̓ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος νύκτα δἰ ὀρφναίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι, ἠέ τιν̓ οὐρήων διζήμενος, ἤ τιν̓ ἑταίρων;

10.385-10.386

πῇ δὴ οὕτως ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεαι οἷος νύκτα δἰ ὀρφναίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

[a mortal man]

θεῶν

θεός (400) [Λ] 9.158-9.159

θεῶν masculine genitive plural

9.218-9.220

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

[god]

ἔχθιστος

ἔχθιστος (4) [Λ] 9.158-9.159

ἔχθιστος masculine nominative singular

1.176

ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι διοτρεφέων βασιλήων·

2.220

ἔχθιστος δ̓ Ἀχιλῆϊ μάλιστ̓ ἦν ἠδ̓ Ὀδυσῆϊ·

5.890

ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν·

[most hated, most hateful]

ἁπάντων

ἅπας (52) [Λ] 9.158-9.159

ἁπάντων masculine genitive plural

9.585-9.586

πολλὰ δ̓ ἑταῖροι, οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·

9.590-9.592

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις λίσσετ̓ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα κήδἐ, ὅσ̓ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

11.95-11.98

τὸν δ̓ ἰθὺς μεμαῶτα μετώπιον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, οὐ δὲ στεφάνη δόρυ οἱ σχέθε χαλκοβάρεια, ἀλλὰ δἰ αὐτῆς ἦλθε καὶ ὀστέου, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

[quite all, the whole]

· 9.160καί μοι ὑποστήτω

ὑφίστημι (15) [Λ] 9.160-9.161

ὑποστήτω 3rd person singular active aorist imperative

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

11.244-11.245

πρῶθ̓ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλἰ ὑπέστη αἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς, τά οἱ ἄσπετα ποιμαίνοντο.

[to place under; mid. to submit, to promise]

ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 9.160-9.161

ὅσσον neuter accusative singular

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

[as much/many as]

βασιλεύτερός

βασίλειος (5) [Λ] 9.160-9.161

βασιλεύτερός masculine nominative singular

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

10.237-10.239

18.550

ἐν δ̓ ἐτίθει τέμενος βασιλήϊον·

[of the king, kingly, royal]

εἰμι

εἰμί (1088) [Λ] 9.160-9.161

εἰμι 1st person singular active present indicative

9.160-9.161

καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι ἠδ̓ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

9.185-9.188

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

[to be]

9.161ἠδ̓ ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 9.160-9.161

ὅσσον neuter accusative singular

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[as much/many as]

γενεῇ

γενεά (37) [Λ] 9.160-9.161

γενεῇ feminine dative singular

10.67-10.69

φθέγγεο δ̓ ᾗ κεν ἴῃσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθι πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον πάντας κυδαίνων·

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

11.786-11.787

τέκνον ἐμὸν γενεῇ μὲν ὑπέρτερός ἐστιν Ἀχιλλεύς, πρεσβύτερος δὲ σύ ἐσσι·

[race, stock, family]

προγενέστερος εὔχομαι

εὔχομαι (98) [Λ] 9.160-9.161

εὔχομαι 1st person singular medio-passive present indicative

9.182-9.184

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

10.295

ὣς ἔφαν εὐχόμενοι, τῶν δ̓ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 9.160-9.161

εἶναι active present infinitive

9.185-9.188

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.201

αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

[to be]

. 9.162τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 9.162

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

9.471-9.473

οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐ δέ ποτ̓ ἔσβη πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπ̓ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς, ἄλλο δ̓ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.

10.60

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[change, alternate, respond]

ἔπειτα Γερήνιος

Γερήνιος (25) [Λ] 9.162

Γερήνιος masculine nominative singular

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

10.102

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

10.128

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[from Gerena]

ἱππότα

ἱππότης (27) [Λ] 9.162

ἱππότα masculine nominative singular

9.179-9.181

10.102

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

10.128

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[a driver]

Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 9.162

Νέστωρ masculine nominative singular

9.179-9.181

10.17-10.20

10.54-10.56

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ Νέστορα δῖον εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ̓ ἐπιτεῖλαι.

[Nestor]

· 9.163Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.163-9.164

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.225-9.228

9.300-9.303

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δ̓ ἄλλους περ Παναχαιοὺς τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς τίσουσ̓·

[son of Atreus]

κύδιστε

κύδιστος (17) [Λ] 9.163-9.164

κύδιστε masculine vocative singular

9.677-9.679

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

10.103-10.105

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται·

[most glorious, most honoured, noblest]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 9.163-9.164

ἄναξ masculine vocative singular

9.163-9.164

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·

9.274-9.276

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 9.163-9.164

ἀνδρῶν masculine genitive plural

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.204

οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ.

[a man]

Ἀγάμεμνον

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.163-9.164

Ἀγάμεμνον masculine vocative singular

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.225-9.228

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

9.164δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 9.163-9.164

δῶρα neuter accusative plural

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.300-9.303

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δ̓ ἄλλους περ Παναχαιοὺς τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς τίσουσ̓·

[a gift, present]

μὲν οὐκέτ̓ ὀνοστὰ διδοῖς

δίδωμι (254) [Λ] 9.163-9.164

διδοῖς 2nd person singular active present indicative

9.254-9.256

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[to give]

Ἀχιλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.163-9.164

Ἀχιλῆϊ masculine dative singular

9.165-9.166

ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα ἔλθωσ̓ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.

9.193-9.194

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

ἄνακτι

ἄναξ (151) [Λ] 9.163-9.164

ἄνακτι masculine dative singular

9.274-9.276

9.478-9.480

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[a lord, master]

· 9.165ἀλλ̓ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν

ὀτρύνω (88) [Λ] 9.165-9.166

ὀτρύνομεν 1st person plural active aorist subjunctive

9.707-9.709

αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους ὀτρύνων, καὶ δ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.

10.37-10.38

ἦ τιν̓ ἑταίρων ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον;

10.54-10.56

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ Νέστορα δῖον εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ̓ ἐπιτεῖλαι.

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

, οἵ κε τάχιστα

ταχύς (91) [Λ] 9.165-9.166

τάχιστα neuter accusative plural

9.240

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

[quick, swift, fleet]

9.166ἔλθωσ̓

ἔρχομαι (338) [Λ] 9.165-9.166

ἔλθωσ̓ 3rd person plural active aorist subjunctive

9.304-9.306

9.401-9.405

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

[to come]

ἐς κλισίην

κλισία (106) [Λ] 9.165-9.166

κλισίην feminine accusative singular

9.177-9.178

αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ̓ ἔπιόν θ̓ ὅσον ἤθελε θυμός, ὁρμῶντ̓ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.

9.185-9.188

9.225-9.228

δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ δαίνυσθ̓·

[a place for lying down]

Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.165-9.166

Ἀχιλῆος masculine genitive singular

9.193-9.194

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

[Achilles]

. 9.167εἰ δ̓ ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι

ἐφοράω (4) [Λ] 9.167

ἐπιόψομαι 1st person singular middle future indicative

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

3.276-3.280

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε, Ἠέλιός θ̓, ὃς πάντ̓ ἐφορᾷς καὶ πάντ̓ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ̓ ὅρκια πιστά·

4.135-4.138

διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο, καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο μίτρης θ̓, ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων, ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο·

[to oversee, observe, survey]

οἳ δὲ πιθέσθων

πείθω (141) [Λ] 9.167

πιθέσθων 3rd person plural middle aorist imperative

9.179-9.181

9.182-9.184

9.315-9.317

οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω οὔ τ̓ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[to prevail upon, win over, persuade]

. 9.168Φοῖνιξ

Φοῖνιξ (14) [Λ] 9.168-9.169

Φοῖνιξ masculine nominative singular

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

9.427-9.429

Φοῖνιξ δ̓ αὖθι παῤ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω, ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν·

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

[a Phoenician]

μὲν πρώτιστα

πρώτιστος (8) [Λ] 9.168-9.169

πρώτιστα neuter accusative plural

14.442-14.445

ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων Ἤνοπι βουκολέοντι παῤ ὄχθας Σατνιόεντος.

16.656

Ἕκτορι δὲ πρωτίστῳ ἀνάλκιδα θυμὸν ἐνῆκεν·

18.478-18.480

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

[the very first, first of the first]

Διῒ

Ζεύς (476) [Λ] 9.168-9.169

Διῒ masculine dative singular

9.171-9.172

φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ̓, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ.

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

[Zeus]

φίλος

φίλος (342) [Λ] 9.168-9.169

φίλος masculine nominative singular

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[friend; loved, beloved, dear]

ἡγησάσθω

ἡγέομαι (26) [Λ] 9.168-9.169

ἡγησάσθω 3rd person singular middle aorist imperative

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

12.101-12.102

Σαρπηδὼν δ̓ ἡγήσατ̓ ἀγακλειτῶν ἐπικούρων, πρὸς δ̓ ἕλετο Γλαῦκον καὶ ἀρήϊον Ἀστεροπαῖον·

[to lead; to consider, believe]

, 9.169αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 9.168-9.169

Αἴας masculine nominative singular

9.222-9.223

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ̓ Αἴας Φοίνικι·

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

[Ajax]

τε μέγας

μέγας (460) [Λ] 9.168-9.169

μέγας masculine nominative singular

9.182-9.184

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

[big, great]

καὶ δῖος

δῖος (218) [Λ] 9.168-9.169

δῖος masculine nominative singular

9.190-9.193

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

9.209

τῷ δ̓ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δ̓ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ὀδυσσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 9.168-9.169

Ὀδυσσεύς masculine nominative singular

9.179-9.181

τοῖσι δὲ πόλλ̓ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

[Odysseus]

· 9.170κηρύκων

κῆρυξ (44) [Λ] 9.170

κηρύκων masculine genitive plural

9.174-9.176

9.688-9.689

εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ̓ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο, Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.

10.314-10.316

ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δόλων Εὐμήδεος υἱὸς κήρυκος θείοιο πολύχρυσος πολύχαλκος, ὃς δή τοι εἶδος μὲν ἔην κακός, ἀλλὰ ποδώκης·

[a herald, pursuivant, marshal, public messenger]

δ̓ Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης

Εὐρυβάτης (3) [Λ] 9.170

Εὐρυβάτης masculine nominative singular

1.318-1.321

οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων λῆγ̓ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ̓ Ἀχιλῆϊ, ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·

2.183-2.184

τὴν δὲ κόμισσε κῆρυξ Εὐρυβάτης Ἰθακήσιος ὅς οἱ ὀπήδει·

[Eurybates]

ἅμ̓ ἑπέσθων

ἕπομαι (122) [Λ] 9.170

ἑπέσθων 3rd person dual medio-passive present imperative

9.427-9.429

9.510-9.512

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

[follow]

. 9.171φέρτε

φέρω (186) [Λ] 9.171-9.172

φέρτε 2nd person plural active present imperative

9.304-9.306

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

[to bear]

δὲ χερσὶν

χείρ (386) [Λ] 9.171-9.172

χερσὶν feminine dative plural

9.174-9.176

9.221

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

[the hand]

ὕδωρ

ὕδωρ (43) [Λ] 9.171-9.172

ὕδωρ neuter accusative singular

9.174-9.176

11.828-11.832

11.844-11.848

ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ ὀξὺ βέλος περιπευκές, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας ἔσχ̓ ὀδύνας·

[water]

, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε

κέλομαι (63) [Λ] 9.171-9.172

κέλεσθε 2nd person plural medio-passive present imperative

9.515-9.518

εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δ̓ ὄπισθ̓ ὀνομάζοι Ἀτρεΐδης, ἀλλ̓ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι, οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·

10.418-10.420

ὅσσαι μὲν Τρώων πυρὸς ἐσχάραι, οἷσιν ἀνάγκη οἷ δ̓ ἐγρηγόρθασι φυλασσέμεναί τε κέλονται ἀλλήλοις·

10.534

κέλεται δέ με θυμός.

[to urge on, exhort, command]

, 9.172ὄφρα Διὶ

Ζεύς (476) [Λ] 9.171-9.172

Διὶ masculine dative singular

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[Zeus]

Κρονίδῃ

Κρονίδης (37) [Λ] 9.171-9.172

Κρονίδῃ masculine dative singular

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

11.52-11.55

11.288-11.289

οἴχετ̓ ἀνὴρ ὤριστος, ἐμοὶ δὲ μέγ̓ εὖχος ἔδωκε Ζεὺς Κρονίδης·

[son of Cronus]

ἀρησόμεθ̓

ἀράομαι (21) [Λ] 9.171-9.172

ἀρησόμεθ̓ 1st person plural middle aorist subjunctive

9.240

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

10.277

χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ̓ Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δ̓ Ἀθήνῃ·

[to pray to]

, αἴ κ̓ ἐλεήσῃ

ἐλεέω (27) [Λ] 9.171-9.172

ἐλεήσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

16.431-16.432

τοὺς δὲ ἰδὼν ἐλέησε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω, Ἥρην δὲ προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·

[to have pity on, shew mercy upon]

. 9.173ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 9.173

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

9.232-9.235

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

[to say, to claim]

, τοῖσι δὲ πᾶσιν

πᾶς (546) [Λ] 9.173

πᾶσιν masculine dative plural

9.174-9.176

9.295

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

[all, the whole]

ἑαδότα

ἁνδάνω (11) [Λ] 9.173

ἑαδότα masculine accusative singular active perfect participle

12.80-12.81

ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ̓ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων, αὐτίκα δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

13.748-13.750

ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ̓ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων, αὐτίκα δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

14.340

ἔνθ̓ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.

[to please, delight, gratify]

μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 9.173

μῦθον masculine accusative singular

9.308-9.311

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπεν

εἶπον (279) [Λ] 9.173

ἔειπεν 3rd person singular active aorist indicative

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

[to speak, say]

. 9.174αὐτίκα κήρυκες

κῆρυξ (44) [Λ] 9.174-9.176

κήρυκες masculine nominative plural

9.688-9.689

εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ̓ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο, Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.

10.314-10.316

11.685-11.686

κήρυκες δ̓ ἐλίγαινον ἅμ̓ ἠοῖ φαινομένηφι τοὺς ἴμεν οἷσι χρεῖος ὀφείλετ̓ ἐν Ἤλιδι δίῃ·

[a herald, pursuivant, marshal, public messenger]

μὲν ὕδωρ

ὕδωρ (43) [Λ] 9.174-9.176

ὕδωρ neuter accusative singular

11.828-11.832

11.844-11.848

12.32-12.33

ποταμοὺς δ̓ ἔτρεψε νέεσθαι κὰρ ῥόον, ᾗ περ πρόσθεν ἵεν καλλίρροον ὕδωρ.

[water]

ἐπὶ χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 9.174-9.176

χεῖρας feminine accusative plural

9.221

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

[the hand]

ἔχευαν

χέω (80) [Λ] 9.174-9.176

ἔχευαν 3rd person plural active aorist indicative

9.215-9.217

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

[to pour]

, 9.175κοῦροι

κοῦρος (13) [Λ] 9.174-9.176

κοῦροι masculine nominative plural

12.195-12.199

14.503-14.505

15.283-15.284

ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν νίκων, ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περὶ μύθων·

δὲ κρητῆρας

κρατήρ (14) [Λ] 9.174-9.176

κρητῆρας masculine accusative plural

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

10.577-10.579

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ̓ ἐλαίῳ δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

[a mixing vessel]

ἐπεστέψαντο ποτοῖο

ποτός (3) [Λ] 9.174-9.176

ποτοῖο masculine genitive singular

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

1.469-1.471

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ̓ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·

[drunk, fit for drinking]

, 9.176νώμησαν

νωμάω (10) [Λ] 9.174-9.176

νώμησαν 3rd person plural active aorist indicative

10.357-10.359

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον, γνῶ ῥ̓ ἄνδρας δηΐους, λαιψηρὰ δὲ γούνατ̓ ἐνώμα φευγέμεναι·

15.269-15.270

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ̓ ἐνώμα ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

15.676-15.678

ἀλλ̓ ὅ γε νηῶν ἴκρἰ ἐπῴχετο μακρὰ βιβάσθων, νώμα δὲ ξυστὸν μέγα ναύμαχον ἐν παλάμῃσι κολλητὸν βλήτροισι δυωκαιεικοσίπηχυ.

[to deal out, distribute]

δ̓ ἄρα πᾶσιν

πᾶς (546) [Λ] 9.174-9.176

πᾶσιν masculine dative plural

9.295

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

[all, the whole]

ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν

δέπας (28) [Λ] 9.174-9.176

δεπάεσσιν neuter dative plural

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

[a beaker, goblet, chalice]

. 9.177αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν

σπένδω (9) [Λ] 9.177-9.178

σπεῖσάν 3rd person plural active aorist indicative

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

9.712-9.713

καὶ τότε δὴ σπείσαντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, ἔνθα δὲ κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.

11.774-11.775

ἔχε δὲ χρύσειον ἄλεισον σπένδων αἴθοπα οἶνον ἐπ̓ αἰθομένοις ἱεροῖσι.

[to pour a libation,(mid.) to make a treaty]

τ̓ ἔπιόν

πίνω (24) [Λ] 9.177-9.178

ἔπιόν 3rd person plural active aorist indicative

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

11.638-11.641

ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσιν οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δ̓ αἴγειον κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ, ἐπὶ δ̓ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε, πινέμεναι δ̓ ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥ̓ ὥπλισσε κυκειῶ.

11.642-11.644

τὼ δ̓ ἐπεὶ οὖν πίνοντ̓ ἀφέτην πολυκαγκέα δίψαν μύθοισιν τέρποντο πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες, Πάτροκλος δὲ θύρῃσιν ἐφίστατο ἰσόθεος φώς.

[to drink]

θ̓ ὅσον

ὅσος (138) [Λ] 9.177-9.178

ὅσον neuter accusative singular

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.267-9.269

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

[as much/many as]

ἤθελε

ἐθέλω (158) [Λ] 9.177-9.178

ἤθελε 3rd person singular active imperfect indicative

9.254-9.256

9.286-9.289

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

[to will, wish, purpose]

θυμός

θυμός (435) [Λ] 9.177-9.178

θυμός masculine nominative singular

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

9.254-9.256

9.321-9.322

οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

[the soul]

, 9.178ὁρμῶντ̓

ὁρμάω (32) [Λ] 9.177-9.178

ὁρμῶντ̓ 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

10.359

τοὶ δ̓ αἶψα διώκειν ὁρμήθησαν.

13.62-13.65

αὐτὸς δ̓ ὥς τ̓ ἴρηξ ὠκύπτερος ὦρτο πέτεσθαι, ὅς ῥά τ̓ ἀπ̓ αἰγίλιπος πέτρης περιμήκεος ἀρθεὶς ὁρμήσῃ πεδίοιο διώκειν ὄρνεον ἄλλο, ὣς ἀπὸ τῶν ἤϊξε Ποσειδάων ἐνοσίχθων.

13.182

Τεῦκρος δ̓ ὁρμήθη μεμαὼς ἀπὸ τεύχεα δῦσαι·

[to set in motion, urge]

ἐκ κλισίης

κλισία (106) [Λ] 9.177-9.178

κλισίης feminine genitive singular

9.185-9.188

9.225-9.228

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

[a place for lying down]

Ἀγαμέμνονος

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.177-9.178

Ἀγαμέμνονος masculine genitive singular

9.225-9.228

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

Ἀτρεΐδαο

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.177-9.178

Ἀτρεΐδαο masculine genitive singular

9.225-9.228

9.300-9.303

9.315-9.317

οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω οὔ τ̓ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[son of Atreus]

. 9.179τοῖσι δὲ πόλλ̓

πολύς (468) [Λ] 9.179-9.181

πόλλ̓ neuter accusative plural

9.182-9.184

9.225-9.228

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[much, many]

ἐπέτελλε

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 9.179-9.181

ἐπέτελλε 3rd person singular active imperfect indicative

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

9.259

ὣς ἐπέτελλ̓ ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι·

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

Γερήνιος

Γερήνιος (25) [Λ] 9.179-9.181

Γερήνιος masculine nominative singular

10.102

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

10.128

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

10.137-10.139

πρῶτον ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ φθεγξάμενος·

[from Gerena]

ἱππότα

ἱππότης (27) [Λ] 9.179-9.181

ἱππότα masculine nominative singular

10.102

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

10.128

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

10.137-10.139

πρῶτον ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ φθεγξάμενος·

[a driver]

Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 9.179-9.181

Νέστωρ masculine nominative singular

10.17-10.20

10.54-10.56

10.73

αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ̓ ἰέναι μετὰ Νέστορα ποιμένα λαῶν·

[Nestor]

9.180δενδίλλων ἐς ἕκαστον

ἕκαστος (119) [Λ] 9.179-9.181

ἕκαστον masculine accusative singular

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

9.379-9.384

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

[every, every one, each, each one]

, Ὀδυσσῆϊ

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 9.179-9.181

Ὀδυσσῆϊ masculine dative singular

9.190-9.193

9.218-9.220

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

[Odysseus]

δὲ μάλιστα, 9.181πειρᾶν

πειράω (40) [Λ] 9.179-9.181

πειρᾶν active present infinitive

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

10.442-10.445

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν νῦν νηυσὶ πελάσσετον ὠκυπόροισιν, ἠέ με δήσαντες λίπετ̓ αὐτόθι νηλέϊ δεσμῷ, ὄφρά κεν ἔλθητον καὶ πειρηθῆτον ἐμεῖο ἠὲ κατ̓ αἶσαν ἔειπον ἐν ὑμῖν, ἦε καὶ οὐκί.

11.385-11.387

τοξότα λωβητὴρ κέρᾳ ἀγλαὲ παρθενοπῖπα εἰ μὲν δὴ ἀντίβιον σὺν τεύχεσι πειρηθείης, οὐκ ἄν τοι χραίσμῃσι βιὸς καὶ ταρφέες ἰοί·

[to attempt, endeavour, try]

ὡς πεπίθοιεν

πείθω (141) [Λ] 9.179-9.181

πεπίθοιεν 3rd person plural active aorist optative

9.182-9.184

9.315-9.317

9.345

οὐ δέ με πείσει.

[to prevail upon, win over, persuade]

ἀμύμονα

ἀμύμων (65) [Λ] 9.179-9.181

ἀμύμονα masculine accusative singular

9.270-9.272

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

10.17-10.20

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ Νέστοῤ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν, εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο, ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

[blameless, noble, excellent]

Πηλεΐωνα

Πηλείων (26) [Λ] 9.179-9.181

Πηλεΐωνα masculine accusative singular

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

10.321-10.324

ἀλλ̓ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοὶ δ̓ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐ δ̓ ἀπὸ δόξης·

10.391-10.399

πολλῇσίν μ̓ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ, ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ, ἠνώγει δέ μ̓ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

. 9.182τὼ δὲ βάτην

βαίνω (222) [Λ] 9.182-9.184

βάτην 3rd person dual active aorist indicative

9.190-9.193

9.587-9.589

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

[to walk, step]

παρὰ θῖνα

θίς (13) [Λ] 9.182-9.184

θῖνα feminine accusative singular

11.621-11.622

τοὶ δ̓ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο χιτώνων στάντε ποτὶ πνοιὴν παρὰ θῖν̓ ἁλός·

13.679-13.682

ἀλλ̓ ἔχεν ᾗ τὰ πρῶτα πύλας καὶ τεῖχος ἐσᾶλτο ῥηξάμενος Δαναῶν πυκινὰς στίχας ἀσπιστάων, ἔνθ̓ ἔσαν Αἴαντός τε νέες καὶ Πρωτεσιλάου θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς εἰρυμέναι·

14.30-14.31

πολλὸν γάρ ῥ̓ ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς·

[a heap]

πολυφλοίσβοιο

πολύφλοισβος (6) [Λ] 9.182-9.184

πολυφλοίσβοιο feminine genitive singular

13.795-13.799

οἳ δ̓ ἴσαν ἀργαλέων ἀνέμων ἀτάλαντοι ἀέλλῃ, ἥ ῥά θ̓ ὑπὸ βροντῆς πατρὸς Διὸς εἶσι πέδον δέ, θεσπεσίῳ δ̓ ὁμάδῳ ἁλὶ μίσγεται, ἐν δέ τε πολλὰ κύματα παφλάζοντα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κυρτὰ φαληριόωντα, πρὸ μέν τ̓ ἄλλ̓, αὐτὰρ ἐπ̓ ἄλλα·

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

1.34

βῆ δ̓ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης·

[loud-roaring]

θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 9.182-9.184

θαλάσσης feminine genitive singular

10.572-10.573

αὐτοὶ δ̓ ἱδρῶ πολλὸν ἀπενίζοντο θαλάσσῃ ἐσβάντες κνήμας τε ἰδὲ λόφον ἀμφί τε μηρούς.

10.574-10.576

11.666-11.668

ἦ μένει εἰς ὅ κε δὴ νῆες θοαὶ ἄγχι θαλάσσης Ἀργείων ἀέκητι πυρὸς δηΐοιο θέρωνται, αὐτοί τε κτεινώμεθ̓ ἐπισχερώ;

[the sea]

9.183πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.182-9.184

πολλὰ neuter accusative plural

9.225-9.228

9.232-9.235

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

[much, many]

μάλ̓ εὐχομένω

εὔχομαι (98) [Λ] 9.182-9.184

εὐχομένω masculine nominative dual medio-passive present participle

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

10.295

ὣς ἔφαν εὐχόμενοι, τῶν δ̓ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.

10.460-10.461

καὶ τά γ̓ Ἀθηναίῃ ληΐτιδι δῖος Ὀδυσσεὺς ὑψόσ̓ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

γαιηόχῳ

γαιήοχος (12) [Λ] 9.182-9.184

γαιηόχῳ masculine dative singular

13.43-13.45

ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἐννοσίγαιος Ἀργείους ὄτρυνε βαθείης ἐξ ἁλὸς ἐλθὼν εἰσάμενος Κάλχαντι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

13.59-13.61

ἦ καὶ σκηπανίῳ γαιήοχος ἐννοσίγαιος ἀμφοτέρω κεκόπων πλῆσεν μένεος κρατεροῖο, γυῖα δ̓ ἔθηκεν ἐλαφρὰ πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.

13.83-13.84

τόφρα δὲ τοὺς ὄπιθεν γαιήοχος ὦρσεν Ἀχαιούς, οἳ παρὰ νηυσὶ θοῇσιν ἀνέψυχον φίλον ἦτορ.

[earth-upholding]

ἐννοσιγαίῳ

Ἐννοσίγαιος (18) [Λ] 9.182-9.184

ἐννοσιγαίῳ masculine dative singular

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

13.677-13.678

τοῖος γὰρ γαιήοχος ἐννοσίγαιος ὄτρυν̓ Ἀργείους, πρὸς δὲ σθένει αὐτὸς ἄμυνεν·

[the Earth-shaker]

9.184ῥηϊδίως πεπιθεῖν

πείθω (141) [Λ] 9.182-9.184

πεπιθεῖν active aorist infinitive

9.315-9.317

9.345

οὐ δέ με πείσει.

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[to prevail upon, win over, persuade]

μεγάλας

μέγας (460) [Λ] 9.182-9.184

μεγάλας feminine accusative plural

9.202-9.203

μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα, ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δ̓ ἔντυνον ἑκάστῳ·

9.206-9.208

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

[big, great]

φρένας

φρήν (178) [Λ] 9.182-9.184

φρένας feminine accusative plural

9.185-9.188

9.244-9.246

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

[the midriff; heart, mind]

Αἰακίδαο

Αἰακίδης (24) [Λ] 9.182-9.184

Αἰακίδαο masculine genitive singular

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

10.401-10.402

ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμὸς ἵππων Αἰακίδαο δαΐφρονος·

11.804-11.805

ὣς φάτο, τῷ δ̓ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε, βῆ δὲ θέειν παρὰ νῆας ἐπ̓ Αἰακίδην Ἀχιλῆα.

[son of Aeacus]

. 9.185Μυρμιδόνων

Μυρμιδόνες (39) [Λ] 9.185-9.188

Μυρμιδόνων masculine genitive plural

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

11.794-11.797

εἰ δέ τινα φρεσὶν ᾗσι θεοπροπίην ἀλεείνει καί τινά οἱ πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ, ἀλλὰ σέ περ προέτω, ἅμα δ̓ ἄλλος λαὸς ἑπέσθω Μυρμιδόνων, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι·

16.12-16.13

ἠέ τι Μυρμιδόνεσσι πιφαύσκεαι, ἢ ἐμοὶ αὐτῷ, ἦέ τιν̓ ἀγγελίην Φθίης ἐξέκλυες οἶος;

[Myrmidons(sg. a Myrmidon, or their mythical ancestor M.)]

δ̓ ἐπί τε κλισίας

κλισία (106) [Λ] 9.185-9.188

κλισίας feminine accusative plural

9.225-9.228

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

[a place for lying down]

καὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 9.185-9.188

νῆας feminine accusative plural

9.230-9.231

ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[a ship]

ἱκέσθην

ἱκνέομαι (114) [Λ] 9.185-9.188

ἱκέσθην 3rd person dual middle aorist indicative

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

[to come]

, 9.186τὸν δ̓ εὗρον

εὑρίσκω (44) [Λ] 9.185-9.188

εὗρον 3rd person plural active aorist indicative

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

10.34-10.35

τὸν δ̓ εὗῤ ἀμφ̓ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ νηῒ πάρα πρύμνῃ·

10.74-10.75

τὸν δ̓ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

[to find]

φρένα

φρήν (178) [Λ] 9.185-9.188

φρένα feminine accusative singular

9.244-9.246

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.377

ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

[the midriff; heart, mind]

τερπόμενον

τέρπω (31) [Λ] 9.185-9.188

τερπόμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

9.189

τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δ̓ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.

9.336-9.337

τῇ παριαύων τερπέσθω.

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

φόρμιγγι

φόρμιγξ (6) [Λ] 9.185-9.188

φόρμιγγι feminine dative singular

9.193-9.194

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

18.494-18.495

κοῦροι δ̓ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δ̓ ἄρα τοῖσιν αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον·

18.569-18.571

τοῖσιν δ̓ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δ̓ ὑπὸ καλὸν ἄειδε λεπταλέῃ φωνῇ·

[the phorminx]

λιγείῃ

λιγύς (9) [Λ] 9.185-9.188

λιγείῃ feminine dative singular

13.334-13.338

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι ἤματι τῷ ὅτε τε πλείστη κόνις ἀμφὶ κελεύθους, οἵ τ̓ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην, ὣς ἄρα τῶν ὁμόσ̓ ἦλθε μάχη, μέμασαν δ̓ ἐνὶ θυμῷ ἀλλήλους καθ̓ ὅμιλον ἐναιρέμεν ὀξέϊ χαλκῷ.

14.16-14.22

ὡς δ̓ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα αὔτως, οὐ δ̓ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν διχθάδἰ, ἢ μεθ̓ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων, ἦε μετ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.

15.618-15.621

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα, ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·

[clear, whistling]

9.187καλῇ

καλός (142) [Λ] 9.185-9.188

καλῇ feminine dative singular

9.215-9.217

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.291-9.294

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

[beautiful]

δαιδαλέῃ

δαιδάλεος (13) [Λ] 9.185-9.188

δαιδαλέῃ feminine dative singular

13.328-13.332

ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ ἦρχ̓ ἴμεν, ὄφῤ ἀφίκοντο κατὰ στρατὸν ᾗ μιν ἀνώγει, οἳ δ̓ ὡς Ἰδομενῆα ἴδον φλογὶ εἴκελον ἀλκὴν αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι, κεκλόμενοι καθ̓ ὅμιλον ἐπ̓ αὐτῷ πάντες ἔβησαν·

13.719-13.721

δή ῥα τόθ̓ οἳ μὲν πρόσθε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι μάρναντο Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ, οἳ δ̓ ὄπιθεν βάλλοντες ἐλάνθανον·

16.220-16.224

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐς κλισίην, χηλοῦ δ̓ ἀπὸ πῶμ̓ ἀνέῳγε καλῆς δαιδαλέης, τήν οἱ Θέτις ἀργυρόπεζα θῆκ̓ ἐπὶ νηὸς ἄγεσθαι ἐῢ πλήσασα χιτώνων χλαινάων τ̓ ἀνεμοσκεπέων οὔλων τε ταπήτων.

[cunningly]

, ἐπὶ δ̓ ἀργύρεον

ἀργύρεος (17) [Λ] 9.185-9.188

ἀργύρεον neuter nominative singular

11.17-11.18

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

11.29-11.31

ἐν δέ οἱ ἧλοι χρύσειοι πάμφαινον, ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν ἀργύρεον χρυσέοισιν ἀορτήρεσσιν ἀρηρός.

11.38

τῆς δ̓ ἐξ ἀργύρεος τελαμὼν ἦν·

[silver, of silver]

ζυγὸν

ζυγόν (18) [Λ] 9.185-9.188

ζυγὸν neuter nominative singular

10.292-10.293

σοὶ δ̓ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον ἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ·

13.706-13.707

τὼ μέν τε ζυγὸν οἶον ἐΰξοον ἀμφὶς ἐέργει ἱεμένω κατὰ ὦλκα·

16.148-16.151

τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους Ξάνθον καὶ Βαλίον, τὼ ἅμα πνοιῇσι πετέσθην, τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο.

[anything which joins two]

ἦεν

εἰμί (1088) [Λ] 9.185-9.188

ἦεν 3rd person singular active imperfect indicative

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.201

αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

[to be]

, 9.188τὴν ἄρετ̓

αἴρω (35) [Λ] 9.185-9.188

ἄρετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

9.264-9.266

9.267-9.269

9.303

ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·

[to take up, raise, lift up]

ἐξ ἐνάρων

ἔναρα (12) [Λ] 9.185-9.188

ἐνάρων neuter genitive plural

10.526-10.529

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν, ἔνθ̓ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους, Τυδεΐδης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα ἐν χείρεσσ̓ Ὀδυσῆϊ τίθει, ἐπεβήσετο δ̓ ἵππων·

10.570-10.571

νηῒ δ̓ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος θῆκ̓ Ὀδυσεύς, ὄφῤ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ̓ Ἀθήνῃ.

13.267-13.268

καί τοι ἐμοὶ παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ πόλλ̓ ἔναρα Τρώων·

[the arms and trappings of a slain foe, spoils, booty]

πόλιν

πόλις (133) [Λ] 9.185-9.188

πόλιν feminine accusative singular

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

[a city]

Ἠετίωνος

Ἠετίων (13) [Λ] 9.185-9.188

Ἠετίωνος masculine genitive singular

16.152-16.154

ἐν δὲ παρηορίῃσιν ἀμύμονα Πήδασον ἵει, τόν ῥά ποτ̓ Ἠετίωνος ἑλὼν πόλιν ἤγαγ̓ Ἀχιλλεύς, ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπεθ̓ ἵπποις ἀθανάτοισι.

17.575-17.576

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

17.588-17.590

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[Eetion]

ὀλέσσας

ὄλλυμι (89) [Λ] 9.185-9.188

ὀλέσσας masculine nominative singular active aorist participle

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

9.414-9.416

10.185-10.186

πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ἐπ̓ αὐτῷ ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·

[to destroy, make an end of]

· 9.189τῇ ὅ γε θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 9.189

θυμὸν masculine accusative singular

9.254-9.256

9.321-9.322

οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

9.341-9.343

ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.

[the soul]

ἔτερπεν

τέρπω (31) [Λ] 9.189

ἔτερπεν 3rd person singular active imperfect indicative

9.336-9.337

τῇ παριαύων τερπέσθω.

9.398-9.400

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

, ἄειδε

ἀείδω (8) [Λ] 9.189

ἄειδε 3rd person singular active imperfect indicative

9.190-9.193

Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, στὰν δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο·

18.569-18.571

τοῖσιν δ̓ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δ̓ ὑπὸ καλὸν ἄειδε λεπταλέῃ φωνῇ·

22.391-22.392

νῦν δ̓ ἄγ̓ ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι νεώμεθα, τόνδε δ̓ ἄγωμεν.

[to sing]

δ̓ ἄρα κλέα

κλέος (29) [Λ] 9.189

κλέα neuter accusative plural

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

[a rumour, report; fame, glory]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 9.189

ἀνδρῶν masculine genitive plural

9.197-9.198

ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.

9.204

οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ.

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

[a man]

. 9.190Πάτροκλος δέ οἱ οἶος

οἶος (78) [Λ] 9.190-9.193

οἶος masculine nominative singular

9.355

ἔνθά ποτ̓ οἶον ἔμιμνε, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν.

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

[alone, lone, lonely]

ἐναντίος

ἐναντίος (14) [Λ] 9.190-9.193

ἐναντίος masculine nominative singular

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

11.67-11.69

οἳ δ̓, ὥς τ̓ ἀμητῆρες ἐναντίοι ἀλλήλοισιν ὄγμον ἐλαύνωσιν ἀνδρὸς μάκαρος κατ̓ ἄρουραν πυρῶν ἢ κριθῶν·

11.214-11.215

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν, Ἀργεῖοι δ̓ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας.

[opposite]

ἧστο

ἧμαι (59) [Λ] 9.190-9.193

ἧστο 3rd person singular middle pluperfect indicative

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

10.100

δυσμενέες δ̓ ἄνδρες σχεδὸν εἵαται·

10.160-10.161

οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ̓ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

[to be seated, sit]

σιωπῇ

σιωπή (17) [Λ] 9.190-9.193

σιωπῇ feminine dative singular

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.620-9.622

9.693-9.694

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

[silence]

, 9.191δέγμενος

δέχομαι (54) [Λ] 9.190-9.193

δέγμενος masculine nominative singular medio-passive aorist participle

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.632-9.633

καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·

[to take, accept, receive]

Αἰακίδην

Αἰακίδης (24) [Λ] 9.190-9.193

Αἰακίδην masculine accusative singular

10.401-10.402

ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμὸς ἵππων Αἰακίδαο δαΐφρονος·

11.804-11.805

ὣς φάτο, τῷ δ̓ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε, βῆ δὲ θέειν παρὰ νῆας ἐπ̓ Αἰακίδην Ἀχιλῆα.

16.14-16.15

ζώειν μὰν ἔτι φασὶ Μενοίτιον Ἄκτορος υἱόν, ζώει δ̓ Αἰακίδης Πηλεὺς μετὰ Μυρμιδόνεσσι;

[son of Aeacus]

ὁπότε λήξειεν

λήγω (15) [Λ] 9.190-9.193

λήξειεν 3rd person singular active aorist optative

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

10.164

σὺ μὲν πόνου οὔ ποτε λήγεις.

13.424-13.426

Ἰδομενεὺς δ̓ οὐ λῆγε μένος μέγα, ἵετο δ̓ αἰεὶ ἠέ τινα Τρώων ἐρεβεννῇ νυκτὶ καλύψαι ἢ αὐτὸς δουπῆσαι ἀμύνων λοιγὸν Ἀχαιοῖς.

[to stay, abate]

ἀείδων

ἀείδω (8) [Λ] 9.190-9.193

ἀείδων masculine nominative singular active present participle

18.569-18.571

τοῖσιν δ̓ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δ̓ ὑπὸ καλὸν ἄειδε λεπταλέῃ φωνῇ·

22.391-22.392

νῦν δ̓ ἄγ̓ ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι νεώμεθα, τόνδε δ̓ ἄγωμεν.

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[to sing]

, 9.192τὼ δὲ βάτην

βαίνω (222) [Λ] 9.190-9.193

βάτην 3rd person dual active aorist indicative

9.587-9.589

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

9.712-9.713

καὶ τότε δὴ σπείσαντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, ἔνθα δὲ κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.

[to walk, step]

προτέρω, ἡγεῖτο

ἡγέομαι (26) [Λ] 9.190-9.193

ἡγεῖτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

12.27-12.32

12.101-12.102

Σαρπηδὼν δ̓ ἡγήσατ̓ ἀγακλειτῶν ἐπικούρων, πρὸς δ̓ ἕλετο Γλαῦκον καὶ ἀρήϊον Ἀστεροπαῖον·

12.251-12.252

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ·

[to lead; to consider, believe]

δὲ δῖος

δῖος (218) [Λ] 9.190-9.193

δῖος masculine nominative singular

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

9.209

τῷ δ̓ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δ̓ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ὀδυσσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 9.190-9.193

Ὀδυσσεύς masculine nominative singular

9.218-9.220

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

[Odysseus]

, 9.193στὰν

ἵστημι (305) [Λ] 9.190-9.193

στὰν 3rd person plural active aorist indicative

10.173-10.174

νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς ἢ μάλα λυγρὸς ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠὲ βιῶναι.

10.354

τὼ μὲν ἐπεδραμέτην, ὃ δ̓ ἄῤ ἔστη δοῦπον ἀκούσας.

10.374-10.375

ὃ δ̓ ἄῤ ἔστη τάρβησέν τε βαμβαίνων·

[to make to stand]

δὲ πρόσθ̓ αὐτοῖο

αὐτός (604) [Λ] 9.190-9.193

αὐτοῖο masculine genitive singular

9.193-9.194

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.

9.218-9.220

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

· ταφὼν

τέθηπα (10) [Λ] 9.193-9.194

ταφὼν masculine nominative singular active aorist participle

11.545-11.547

στῆ δὲ ταφών, ὄπιθεν δὲ σάκος βάλεν ἑπταβόειον, τρέσσε δὲ παπτήνας ἐφ̓ ὁμίλου θηρὶ ἐοικὼς ἐντροπαλιζόμενος ὀλίγον γόνυ γουνὸς ἀμείβων.

11.777-11.779

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεύς, ἐς δ̓ ἄγε χειρὸς ἑλών, κατὰ δ̓ ἑδριάασθαι ἄνωγε, ξείνιά τ̓ εὖ παρέθηκεν, ἅ τε ξείνοις θέμις ἐστίν.

16.805-16.806

τὸν δ̓ ἄτη φρένας εἷλε, λύθεν δ̓ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα, στῆ δὲ ταφών·

[to be astonished, astounded, amazed]

δ̓ ἀνόρουσεν

ἀνορούω (11) [Λ] 9.193-9.194

ἀνόρουσεν 3rd person singular active aorist indicative

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.519-10.522

ὃ δ̓ ἐξ ὕπνου ἀνορούσας ὡς ἴδε χῶρον ἐρῆμον, ὅθ̓ ἕστασαν ὠκέες ἵπποι, ἄνδράς τ̓ ἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσιν, ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα φίλον τ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον.

11.273-11.274

ἐς δίφρον δ̓ ἀνόρουσε, καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλε νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν·

[to start up, leap up]

Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.193-9.194

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

9.196

τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

9.209

τῷ δ̓ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δ̓ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.

[Achilles]

9.194αὐτῇ

αὐτός (604) [Λ] 9.193-9.194

αὐτῇ feminine dative singular

9.218-9.220

9.241-9.243

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

σὺν φόρμιγγι

φόρμιγξ (6) [Λ] 9.193-9.194

φόρμιγγι feminine dative singular

18.494-18.495

κοῦροι δ̓ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δ̓ ἄρα τοῖσιν αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον·

18.569-18.571

τοῖσιν δ̓ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δ̓ ὑπὸ καλὸν ἄειδε λεπταλέῃ φωνῇ·

24.62-24.63

ἐν δὲ σὺ τοῖσι δαίνὐ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταῤ, αἰὲν ἄπιστε.

[the phorminx]

λιπὼν

λείπω (103) [Λ] 9.193-9.194

λιπὼν masculine nominative singular active aorist participle

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[to leave, quit]

ἕδος

ἕδος (12) [Λ] 9.193-9.194

ἕδος neuter accusative singular

11.648

οὐχ ἕδος ἐστὶ γεραιὲ διοτρεφές, οὐ δέ με πείσεις.

23.205

οὐχ ἕδος·

24.144-24.148

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσ̓ ἕδος Οὐλύμποιο ἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσω λύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, δῶρα δ̓ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃ οἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.

[a sitting-place]

ἔνθα θάασσεν

θαάσσω (2) [Λ] 9.193-9.194

θάασσεν 3rd person singular active imperfect indicative

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[to sit]

. 9.195ὣς δ̓ αὔτως Πάτροκλος

Πάτροκλος (141) [Λ] 9.195

Πάτροκλος masculine nominative singular

9.201

αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

9.215-9.217

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε, Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

[Patroclus]

, ἐπεὶ ἴδε

εἶδον (237) [Λ] 9.195

ἴδε 3rd person singular active aorist indicative

9.372-9.373

οὐ δ̓ ἂν ἔμοιγε τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι·

10.14-10.16

αὐτὰρ ὅτ̓ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν, πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας ὑψόθ̓ ἐόντι Διί, μέγα δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.

10.47-10.50

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐ δ̓ ἔκλυον αὐδήσαντος ἄνδῤ ἕνα τοσσάδε μέρμεῤ ἐπ̓ ἤματι μητίσασθαι, ὅσσ̓ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν αὔτως, οὔ τε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔ τε θεοῖο.

[to see]

φῶτας

φώς (58) [Λ] 9.195

φῶτας masculine accusative plural

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

10.372

ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δ̓ ἡμάρτανε φωτός·

11.428-11.433

τῷ δ̓ ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν ὦ Ὀδυσεῦ πολύαινε δόλων ἆτ̓ ἠδὲ πόνοιο σήμερον ἢ δοιοῖσιν ἐπεύξεαι Ἱππασίδῃσι τοιώδ̓ ἄνδρε κατακτείνας καὶ τεύχἐ ἀπούρας, ἤ κεν ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς.

[a man]

, ἀνέστη

ἀνίστημι (48) [Λ] 9.195

ἀνέστη 3rd person singular active aorist indicative

10.32-10.33

βῆ δ̓ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων ἤνασσε, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ.

10.54-10.56

10.175-10.176

ἀλλ̓ ἴθι νῦν Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος υἱὸν ἄνστησον·

[to make to stand up, raise up]

. 9.196τὼ καὶ δεικνύμενος

δείκνυμι (11) [Λ] 9.196

δεικνύμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

9.634-9.636

καί ῥ̓ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλ̓ ἀποτίσας, τοῦ δέ τ̓ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ποινὴν δεξαμένῳ·

10.476

τὸν δ̓ Ὀδυσεὺς προπάροιθεν ἰδὼν Διομήδεϊ δεῖξεν·

13.240-13.244

Ἰδομενεὺς δ̓ ὅτε δὴ κλισίην εὔτυκτον ἵκανε δύσετο τεύχεα καλὰ περὶ χροΐ, γέντο δὲ δοῦρε, βῆ δ̓ ἴμεν ἀστεροπῇ ἐναλίγκιος, ἥν τε Κρονίων χειρὶ λαβὼν ἐτίναξεν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου δεικνὺς σῆμα βροτοῖσιν·

[to show]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 9.196

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.643

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 9.196

πόδας masculine accusative plural

9.264-9.266

9.267-9.269

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 9.196

ὠκὺς masculine nominative singular

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.643

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.196

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

9.199-9.200

ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ̓ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.

9.209

τῷ δ̓ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δ̓ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.

9.215-9.217

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε, Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

[Achilles]

· 9.197χαίρετον· ἦ φίλοι

φίλος (342) [Λ] 9.197-9.198

φίλοι masculine nominative plural

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

9.286-9.289

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

[friend; loved, beloved, dear]

ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 9.197-9.198

ἄνδρες masculine nominative plural

9.204

οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ.

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[a man]

ἱκάνετον

ἱκάνω (61) [Λ] 9.197-9.198

ἱκάνετον 2nd person dual active present indicative

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

10.96-10.99

ἀλλ̓ εἴ τι δραίνεις, ἐπεὶ οὐ δὲ σέ γ̓ ὕπνος ἱκάνει, δεῦῤ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν, ὄφρα ἴδωμεν μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ κοιμήσωνται, ἀτὰρ φυλακῆς ἐπὶ πάγχυ λάθωνται.

10.118

χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτός.

[to come, arrive]

ἦ τι μάλα χρεώ

χρεώ (16) [Λ] 9.197-9.198

χρεώ feminine nominative singular

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

10.43-10.45

10.85

τίπτε δέ σε χρεώ;

[want, need;]

, 9.198οἵ μοι σκυζομένῳ

σκύζομαι (6) [Λ] 9.197-9.198

σκυζομένῳ masculine dative singular medio-passive present participle

24.113-24.116

σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν Ἕκτοῤ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐ δ̓ ἀπέλυσεν, αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θ̓ Ἕκτορα λύσῃ.

24.134-24.136

σκύζεσθαι σοί φησι θεούς, ἑὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν Ἕκτοῤ ἔχεις παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐ δ̓ ἀπέλυσας.

4.22-4.23

ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐ δέ τι εἶπε σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[to be angry]

περ Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.197-9.198

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.241-9.243

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[Achaian]

φίλτατοί

φίλτατος (24) [Λ] 9.197-9.198

φίλτατοί masculine nominative plural

9.204

οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ.

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

9.585-9.586

πολλὰ δ̓ ἑταῖροι, οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·

ἐστον

εἰμί (1088) [Λ] 9.197-9.198

ἐστον 2nd person dual active present indicative

9.201

αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

[to be]

. 9.199ὣς ἄρα φωνήσας

φωνέω (80) [Λ] 9.199-9.200

φωνήσας masculine nominative singular active aorist participle

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.349-10.350

ὣς ἄρα φωνήσαντε παρὲξ ὁδοῦ ἐν νεκύεσσι κλινθήτην·

[to produce a sound]

προτέρω ἄγε

ἄγω (175) [Λ] 9.199-9.200

ἄγε 3rd person singular active imperfect indicative

9.286-9.289

9.365-9.367

9.429

ἀνάγκῃ δ̓ οὔ τί μιν ἄξω.

[to lead]

δῖος

δῖος (218) [Λ] 9.199-9.200

δῖος masculine nominative singular

9.209

τῷ δ̓ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δ̓ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.199-9.200

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

9.209

τῷ δ̓ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δ̓ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.

9.215-9.217

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

[Achilles]

, 9.200εἷσεν

ἵζω (32) [Λ] 9.199-9.200

εἷσεν 3rd person singular active aorist indicative

9.218-9.220

13.279-13.283

16.667-16.670

εἰ δ̓ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσόν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·

[to make to sit, seat, place]

δ̓ ἐν κλισμοῖσι

κλισμός (4) [Λ] 9.199-9.200

κλισμοῖσι masculine dative plural

11.622-11.623

αὐτὰρ ἔπειτα ἐς κλισίην ἐλθόντες ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον.

24.596-24.598

ἦ ῥα, καὶ ἐς κλισίην πάλιν ἤϊε δῖος Ἀχιλλεύς, ἕζετο δ̓ ἐν κλισμῷ πολυδαιδάλῳ ἔνθεν ἀνέστη τοίχου τοῦ ἑτέρου, ποτὶ δὲ Πρίαμον φάτο μῦθον·

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

[a couch]

τάπησί

τάπης (5) [Λ] 9.199-9.200

τάπησί masculine dative plural

10.154-10.156

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως εὗδ̓, ὑπὸ δ̓ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο, αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

16.220-16.224

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐς κλισίην, χηλοῦ δ̓ ἀπὸ πῶμ̓ ἀνέῳγε καλῆς δαιδαλέης, τήν οἱ Θέτις ἀργυρόπεζα θῆκ̓ ἐπὶ νηὸς ἄγεσθαι ἐῢ πλήσασα χιτώνων χλαινάων τ̓ ἀνεμοσκεπέων οὔλων τε ταπήτων.

24.229-24.231

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους, δώδεκα δ̓ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας, τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δ̓ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

[a carpet, rug]

τε πορφυρέοισιν

πορφύρεος (15) [Λ] 9.199-9.200

πορφυρέοισιν masculine dative plural

16.333-16.334

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

16.389-16.392

τῶν δέ τε πάντες μὲν ποταμοὶ πλήθουσι ῥέοντες, πολλὰς δὲ κλιτῦς τότ̓ ἀποτμήγουσι χαράδραι, ἐς δ̓ ἅλα πορφυρέην μεγάλα στενάχουσι ῥέουσαι ἐξ ὀρέων ἐπικάρ, μινύθει δέ τε ἔργ̓ ἀνθρώπων·

17.360-17.363

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

[darkgleaming, dark;]

. 9.201αἶψα δὲ Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 9.201

Πάτροκλον masculine accusative singular

9.205

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ.

9.215-9.217

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

[Patroclus]

προσεφώνεεν

προσφωνέω (16) [Λ] 9.201

προσεφώνεεν 3rd person singular active imperfect indicative

11.345-11.346

τὸν δὲ ἰδὼν ῥίγησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης, αἶψα δ̓ Ὀδυσσῆα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

11.464

αἶψα δ̓ ἄῤ Αἴαντα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

11.510

αὐτίκα δ̓ Ἰδομενεὺς προσεφώνεε Νέστορα δῖον·

[to call]

ἐγγὺς ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 9.201

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

[to be]

· 9.202μείζονα

μέγας (460) [Λ] 9.202-9.203

μείζονα masculine accusative singular comparative

9.206-9.208

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

[big, great]

δὴ κρητῆρα

κρατήρ (14) [Λ] 9.202-9.203

κρητῆρα masculine accusative singular

10.577-10.579

23.218-23.221

23.740-23.741

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον·

[a mixing vessel]

Μενοιτίου

Μενοίτιος (19) [Λ] 9.202-9.203

Μενοιτίου masculine genitive singular

11.605

τὸν πρότερος προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός·

11.765-11.768

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε Μενοίτιος ὧδ̓ ἐπέτελλεν ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε, νῶϊ δέ τ̓ ἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς πάντα μάλ̓ ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε.

11.771-11.772

ἔνθα δ̓ ἔπειθ̓ ἥρωα Μενοίτιον εὕρομεν ἔνδον ἠδὲ σέ, πὰρ δ̓ Ἀχιλῆα·

[Menoetius]

υἱὲ

υἱός (436) [Λ] 9.202-9.203

υἱὲ masculine vocative singular

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

9.401-9.405

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

[a son]

καθίστα, 9.203ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας

δέπας (28) [Λ] 9.202-9.203

δέπας neuter accusative singular

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

[a beaker, goblet, chalice]

δ̓ ἔντυνον

ἐντύνω (3) [Λ] 9.202-9.203

ἔντυνον 2nd person singular active aorist imperative

14.161-14.165

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν, εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ, τῷ δ̓ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.

24.123-24.124

φίλοι δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι ἐσσυμένως ἐπένοντο καὶ ἐντύνοντο ἄριστον·

[to equip, deck out, get ready]

ἑκάστῳ

ἕκαστος (119) [Λ] 9.202-9.203

ἑκάστῳ masculine dative singular

9.379-9.384

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

9.712-9.713

καὶ τότε δὴ σπείσαντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, ἔνθα δὲ κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.

[every, every one, each, each one]

· 9.204οἳ γὰρ φίλτατοι

φίλτατος (24) [Λ] 9.204

φίλτατοι masculine nominative plural

9.519-9.522

9.585-9.586

πολλὰ δ̓ ἑταῖροι, οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·

9.640-9.642

ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν πληθύος ἐκ Δαναῶν, μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων κήδιστοί τ̓ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί.

ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 9.204

ἄνδρες masculine nominative plural

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.267-9.269

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

[a man]

ἐμῷ

ἐμός (153) [Λ] 9.204

ἐμῷ neuter dative singular

9.254-9.256

9.321-9.322

οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[mine]

ὑπέασι μελάθρῳ

μέλαθρον (3) [Λ] 9.204

μελάθρῳ neuter dative singular

9.639-9.640

σὺ δ̓ ἵλαον ἔνθεο θυμόν, αἴδεσσαι δὲ μέλαθρον·

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

[roof beam, roof, house]

. 9.205ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 9.205

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

9.232-9.235

9.304-9.306

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

[to say, to claim]

, Πάτροκλος

Πάτροκλος (141) [Λ] 9.205

Πάτροκλος masculine nominative singular

9.215-9.217

9.218-9.220

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

[Patroclus]

δὲ φίλῳ

φίλος (342) [Λ] 9.205

φίλῳ masculine dative singular

9.286-9.289

9.395-9.397

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

[friend; loved, beloved, dear]

ἐπεπείθεθ̓

ἐπιπείθομαι (14) [Λ] 9.205

ἐπεπείθεθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.660-9.661

αἳ δ̓ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.

11.616-11.617

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ̓ ἑταίρῳ, βῆ δὲ θέειν παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

15.162-15.166

εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσ̓ ἐπιπείσεται, ἀλλ̓ ἀλογήσει, φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν μή μ̓ οὐ δὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ μεῖναι, ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος·

[to be persuaded to]

ἑταίρῳ

ἑταῖρος (199) [Λ] 9.205

ἑταίρῳ masculine dative singular

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

9.585-9.586

πολλὰ δ̓ ἑταῖροι, οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

[a comrade, companion, mate]

. 9.206αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα

μέγας (460) [Λ] 9.206-9.208

μέγα neuter accusative singular

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

[big, great]

κάββαλεν

καταβάλλω (5) [Λ] 9.206-9.208

κάββαλεν 3rd person singular active aorist indicative

12.205-12.207

ὃ δ̓ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε ἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δ̓ ἐνὶ κάββαλ̓ ὁμίλῳ, αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

5.343

ἣ δὲ μέγα ἰάχουσα ἀπὸ ἕο κάββαλεν υἱόν·

[to throw down, overthrow]

ἐν πυρὸς

πῦρ (111) [Λ] 9.206-9.208

πυρὸς neuter genitive singular

9.210-9.211

καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειρε, πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.

9.212-9.214

9.220

ὃ δ̓ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς.

[fire]

αὐγῇ

αὐγή (12) [Λ] 9.206-9.208

αὐγῇ feminine dative singular

13.244

ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαί·

13.340-13.343

ὄσσε δ̓ ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων θωρήκων τε νεοσμήκτων σακέων τε φαεινῶν ἐρχομένων ἄμυδις·

13.837

ἠχὴ δ̓ ἀμφοτέρων ἵκετ̓ αἰθέρα καὶ Διὸς αὐγάς.

[the light of the sun, sunlight]

, 9.207ἐν δ̓ ἄρα νῶτον

νῶτον (16) [Λ] 9.206-9.208

νῶτον masculine accusative singular

13.288-13.291

εἴ περ γάρ κε βλεῖο πονεύμενος ἠὲ τυπείης οὐκ ἂν ἐν αὐχέν̓ ὄπισθε πέσοι βέλος οὐ δ̓ ἐνὶ νώτῳ, ἀλλά κεν ἢ στέρνων ἢ νηδύος ἀντιάσειε πρόσσω ἱεμένοιο μετὰ προμάχων ὀαριστύν.

13.470-13.473

ἀλλ̓ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς, ἀλλ̓ ἔμεν̓ ὡς ὅτε τις σῦς οὔρεσιν ἀλκὶ πεποιθώς, ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἐπερχόμενον πολὺν ἀνδρῶν χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, φρίσσει δέ τε νῶτον ὕπερθεν·

13.545-13.547

Ἀντίλοχος δὲ Θόωνα μεταστρεφθέντα δοκεύσας οὔτασ̓ ἐπαΐξας, ἀπὸ δὲ φλέβα πᾶσαν ἔκερσεν, ἥ τ̓ ἀνὰ νῶτα θέουσα διαμπερὲς αὐχέν̓ ἱκάνει·

[the back]

ἔθηκ̓

τίθημι (194) [Λ] 9.206-9.208

ἔθηκ̓ 3rd person singular active aorist indicative

9.232-9.235

9.444-9.451

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[to set, put, place]

ὄϊος

ὄις (23) [Λ] 9.206-9.208

ὄϊος masculine genitive singular

10.214-10.216

ὅσσοι γὰρ νήεσσιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι τῶν πάντων οἱ ἕκαστος ὄϊν δώσουσι μέλαιναν θῆλυν ὑπόρρηνον·

10.485-10.488

ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ, ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς ὄφρα δυώδεκ̓ ἔπεφνεν·

11.104-11.106

ὥ ποτ̓ Ἀχιλλεὺς Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι, ποιμαίνοντ̓ ἐπ̓ ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.

καὶ πίονος

πίων (21) [Λ] 9.206-9.208

πίονος masculine genitive singular

11.772-11.774

γέρων δ̓ ἱππηλάτα Πηλεὺς πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ αὐλῆς ἐν χόρτῳ·

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

12.318-12.320

οὐ μὰν ἀκλεέες Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν ἡμέτεροι βασιλῆες, ἔδουσί τε πίονα μῆλα οἶνόν τ̓ ἔξαιτον μελιηδέα·

[fat, plump]

αἰγός

αἴξ (15) [Λ] 9.206-9.208

αἰγός masculine genitive singular

10.485-10.488

ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ, ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς ὄφρα δυώδεκ̓ ἔπεφνεν·

11.244-11.245

πρῶθ̓ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλἰ ὑπέστη αἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς, τά οἱ ἄσπετα ποιμαίνοντο.

11.382-11.383

οὕτω κεν καὶ Τρῶες ἀνέπνευσαν κακότητος, οἵ τέ σε πεφρίκασι λέονθ̓ ὡς μηκάδες αἶγες.

[a goat]

, 9.208ἐν δὲ συὸς

ὗς (17) [Λ] 9.206-9.208

συὸς masculine genitive singular

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

9.547-9.549

ἣ δ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι, Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

[wild swine]

σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ

ἀλοιφή (5) [Λ] 9.206-9.208

ἀλοιφῇ feminine dative singular

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

17.389-17.390

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

17.391-17.393

δεξάμενοι δ̓ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι κυκλόσ̓, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ̓ ἀλοιφὴ πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

[anything used for anointing, hog's-lard, grease, unguent]

. 9.209τῷ δ̓ ἔχεν

ἔχω (431) [Λ] 9.209

ἔχεν 3rd person singular active imperfect indicative

9.232-9.235

9.304-9.306

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

[to have]

Αὐτομέδων

Αὐτομέδων (23) [Λ] 9.209

Αὐτομέδων masculine nominative singular

16.145-16.147

ἵππους δ̓ Αὐτομέδοντα θοῶς ζευγνῦμεν ἄνωγε, τὸν μετ̓ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα τῖε μάλιστα, πιστότατος δέ οἱ ἔσκε μάχῃ ἔνι μεῖναι ὁμοκλήν.

16.148-16.151

τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους Ξάνθον καὶ Βαλίον, τὼ ἅμα πνοιῇσι πετέσθην, τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο.

16.218-16.220

πάντων δὲ προπάροιθε δύ̓ ἀνέρε θωρήσσοντο Πάτροκλός τε καὶ Αὐτομέδων ἕνα θυμὸν ἔχοντες πρόσθεν Μυρμιδόνων πολεμιζέμεν.

[Automedon]

, τάμνεν

τέμνω (34) [Λ] 9.209

τάμνεν 3rd person singular active imperfect indicative

9.577-9.580

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς, ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο, ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

11.844-11.848

ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ ὀξὺ βέλος περιπευκές, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας ἔσχ̓ ὀδύνας·

[to cut, hew]

δ̓ ἄρα δῖος

δῖος (218) [Λ] 9.209

δῖος masculine nominative singular

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.356-9.361

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.209

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

9.215-9.217

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.225

χαῖῤ Ἀχιλεῦ·

[Achilles]

. 9.210καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε

μιστύλλω (5) [Λ] 9.210-9.211

μίστυλλε 3rd person singular active imperfect indicative

24.622-24.624

ἕταροι δ̓ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

1.464-1.466

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

2.427-2.429

[to cut up]

καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν

ὀβελός (6) [Λ] 9.210-9.211

ὀβελοῖσιν masculine dative plural

9.212-9.214

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη, ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε, πάσσε δ̓ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.

24.622-24.624

ἕταροι δ̓ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

1.464-1.466

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

[a spit]

ἔπειρε

πείρω (12) [Λ] 9.210-9.211

ἔπειρε 3rd person singular active imperfect indicative

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

16.404-16.408

ὃ δ̓ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δ̓ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων, ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·

20.478-20.480

Δευκαλίωνα δ̓ ἔπειθ̓, ἵνα τε ξυνέχουσι τένοντες ἀγκῶνος, τῇ τόν γε φίλης διὰ χειρὸς ἔπειρεν αἰχμῇ χαλκείῃ·

[to pierce quite through, fix]

, 9.211πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 9.210-9.211

πῦρ neuter accusative singular

9.212-9.214

9.220

ὃ δ̓ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς.

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[fire]

δὲ Μενοιτιάδης

Μενοιτιάδης (19) [Λ] 9.210-9.211

Μενοιτιάδης masculine nominative singular

11.608-11.610

δῖε Μενοιτιάδη τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ νῦν ὀΐω περὶ γούνατ̓ ἐμὰ στήσεσθαι Ἀχαιοὺς λισσομένους·

16.419-16.421

Σαρπηδὼν δ̓ ὡς οὖν ἴδ̓ ἀμιτροχίτωνας ἑταίρους χέρσ̓ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμέντας, κέκλετ̓ ἄῤ ἀντιθέοισι καθαπτόμενος Λυκίοισιν·

16.433-16.434

ὤ μοι ἐγών, ὅ τέ μοι Σαρπηδόνα φίλτατον ἀνδρῶν μοῖῤ ὑπὸ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι.

[son of Menoetius]

δαῖεν

δαίω (17) [Λ] 9.210-9.211

δαῖεν 3rd person singular active imperfect indicative

12.35-12.37

τότε δ̓ ἀμφὶ μάχη ἐνοπή τε δεδήει τεῖχος ἐΰδμητον, κανάχιζε δὲ δούρατα πύργων βαλλόμεν̓·

12.466

πυρὶ δ̓ ὄσσε δεδήει.

13.736

πάντῃ γάρ σε περὶ στέφανος πολέμοιο δέδηε·

[to light up, make to burn, kindle]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 9.210-9.211

μέγα neuter accusative singular

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

[big, great]

ἰσόθεος

ἰσόθεος (12) [Λ] 9.210-9.211

ἰσόθεος masculine nominative singular

11.428-11.433

τῷ δ̓ ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν ὦ Ὀδυσεῦ πολύαινε δόλων ἆτ̓ ἠδὲ πόνοιο σήμερον ἢ δοιοῖσιν ἐπεύξεαι Ἱππασίδῃσι τοιώδ̓ ἄνδρε κατακτείνας καὶ τεύχἐ ἀπούρας, ἤ κεν ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς.

11.472

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχ̓, ὃ δ̓ ἅμ̓ ἕσπετο ἰσόθεος φώς.

11.642-11.644

τὼ δ̓ ἐπεὶ οὖν πίνοντ̓ ἀφέτην πολυκαγκέα δίψαν μύθοισιν τέρποντο πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες, Πάτροκλος δὲ θύρῃσιν ἐφίστατο ἰσόθεος φώς.

[equal to the gods, godlike]

φώς

φώς (58) [Λ] 9.210-9.211

φώς masculine nominative singular

10.372

ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δ̓ ἡμάρτανε φωτός·

11.428-11.433

11.435-11.438

διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος, καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο, πάντα δ̓ ἀπὸ πλευρῶν χρόα ἔργαθεν, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἔασε Παλλὰς Ἀθηναίη μιχθήμεναι ἔγκασι φωτός.

[a man]

. 9.212αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 9.212-9.214

πῦρ neuter nominative singular

9.220

ὃ δ̓ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς.

9.241-9.243

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

[fire]

ἐκάη

καίω (50) [Λ] 9.212-9.214

ἐκάη 3rd person singular passive aorist indicative

9.232-9.235

9.601-9.602

κάκιον δέ κεν εἴη νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν·

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

[to light, kindle]

καὶ φλὸξ

φλόξ (19) [Λ] 9.212-9.214

φλὸξ masculine nominative singular

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

13.39-13.41

Τρῶες δὲ φλογὶ ἶσοι ἀολλέες ἠὲ θυέλλῃ Ἕκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτες ἕποντο ἄβρομοι αὐΐαχοι·

13.52-13.54

τῇ δὲ δὴ αἰνότατον περιδείδια μή τι πάθωμεν, ᾗ ῥ̓ ὅ γ̓ ὁ λυσσώδης φλογὶ εἴκελος ἡγεμονεύει Ἕκτωρ, ὃς Διὸς εὔχετ̓ ἐρισθενέος πάϊς εἶναι.

[a flame]

ἐμαράνθη, 9.213ἀνθρακιὴν στορέσας

στορέννυμι (4) [Λ] 9.212-9.214

στορέσας masculine nominative singular active aorist participle

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

9.660-9.661

αἳ δ̓ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.

10.154-10.156

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως εὗδ̓, ὑπὸ δ̓ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο, αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

ὀβελοὺς

ὀβελός (6) [Λ] 9.212-9.214

ὀβελοὺς masculine accusative plural

24.622-24.624

1.464-1.466

2.427-2.429

[a spit]

ἐφύπερθε τάνυσσε

τανύω (24) [Λ] 9.212-9.214

τάνυσσε 3rd person singular active aorist indicative

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

10.154-10.156

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως εὗδ̓, ὑπὸ δ̓ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο, αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

11.336-11.337

ἔνθά σφιν κατὰ ἶσα μάχην ἐτάνυσσε Κρονίων ἐξ Ἴδης καθορῶν·

[to stretch, strain, stretch out]

, 9.214πάσσε

πάσσω (8) [Λ] 9.212-9.214

πάσσε 3rd person singular active imperfect indicative

11.514-11.515

ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων ἰούς τ̓ ἐκτάμνειν ἐπί τ̓ ἤπια φάρμακα πάσσειν.

11.828-11.832

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ̓ ἔκταμ̓ ὀϊστόν, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ̓ ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

15.390-15.394

Πάτροκλος δ̓ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν, τόφῤ ὅ γ̓ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δ̓ ἕλκεϊ λυγρῷ φάρμακ̓ ἀκέσματ̓ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.

[to sprinkle]

δ̓ ἁλὸς

ἅλς (61) [Λ] 9.212-9.214

ἁλὸς masculine genitive singular

9.295

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

9.356-9.361

10.428-10.431

πρὸς μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι καὶ Λέλεγες καὶ Καύκωνες δῖοί τε Πελασγοί, πρὸς Θύμβρης δ̓ ἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τ̓ ἀγέρωχοι καὶ Φρύγες ἱππόμαχοι καὶ Μῄονες ἱπποκορυσταί.

[a lump of salt]

θείοιο

θεῖος (25) [Λ] 9.212-9.214

θείοιο masculine genitive singular

9.218-9.220

αὐτὸς δ̓ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον·

10.242-10.245

εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ̓ αὐτὸν ἑλέσθαι, πῶς ἂν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην, οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.

10.314-10.316

ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δόλων Εὐμήδεος υἱὸς κήρυκος θείοιο πολύχρυσος πολύχαλκος, ὃς δή τοι εἶδος μὲν ἔην κακός, ἀλλὰ ποδώκης·

[of/from the gods, divine]

κρατευτάων ἐπαείρας. 9.215αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὤπτησε

ὀπτάω (5) [Λ] 9.215-9.217

ὤπτησε 3rd person singular active aorist indicative

24.622-24.624

ἕταροι δ̓ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

1.464-1.466

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο, μίστυλλόν τ̓ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ̓ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

2.427-2.429

[to roast, broil]

καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε

χέω (80) [Λ] 9.215-9.217

ἔχευε 3rd person singular active aorist indicative

12.281-12.285

13.543-13.544

ἐκλίνθη δ̓ ἑτέρωσε κάρη, ἐπὶ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ θάνατος χύτο θυμοραϊστής.

[to pour]

, 9.216Πάτροκλος

Πάτροκλος (141) [Λ] 9.215-9.217

Πάτροκλος masculine nominative singular

9.218-9.220

9.620-9.622

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

[Patroclus]

μὲν σῖτον

σῖτος (16) [Λ] 9.215-9.217

σῖτον masculine accusative singular

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

19.42-19.46

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[corn, grain]

ἑλὼν

αἱρέω (276) [Λ] 9.215-9.217

ἑλὼν masculine nominative singular active aorist participle

9.270-9.272

9.277-9.282

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

[to take,(mid.) to choose]

ἐπένειμε τραπέζῃ

τράπεζα (5) [Λ] 9.215-9.217

τραπέζῃ feminine dative singular

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

11.636-11.637

ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν, Νέστωρ δ̓ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν.

24.476

ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα.

[four-legged a table]

9.217καλοῖς

καλός (142) [Λ] 9.215-9.217

καλοῖς neuter dative plural

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.291-9.294

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[beautiful]

ἐν κανέοισιν

κάνεον (3) [Λ] 9.215-9.217

κανέοισιν neuter dative plural

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

24.625-24.626

Αὐτομέδων δ̓ ἄρα σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ καλοῖς ἐν κανέοισιν·

[a basket of reed]

, ἀτὰρ κρέα

κρέας (10) [Λ] 9.215-9.217

κρέα neuter accusative plural

11.551-11.552

ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων ἰθύει, ἀλλ̓ οὔ τι πρήσσει·

11.776-11.777

σφῶϊ μὲν ἀμφὶ βοὸς ἕπετον κρέα, νῶϊ δ̓ ἔπειτα στῆμεν ἐνὶ προθύροισι·

12.298-12.301

τὴν ἄῤ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων βῆ ῥ̓ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ὅς τ̓ ἐπιδευὴς δηρὸν ἔῃ κρειῶν, κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρ μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

[flesh, meat, a piece of meat]

νεῖμεν

νέμω (28) [Λ] 9.215-9.217

νεῖμεν 3rd person singular active aorist indicative

12.310-12.314

Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι, καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παῤ ὄχθας καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

15.630-15.633

αὐτὰρ ὅ γ̓ ὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσὶν ἐπελθών, αἵ ῥά τ̓ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονται μυρίαι, ἐν δέ τε τῇσι νομεὺς οὔ πω σάφα εἰδὼς θηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν·

20.7-20.9

οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ̓ Ὠκεανοῖο, οὔ τ̓ ἄρα νυμφάων αἵ τ̓ ἄλσεα καλὰ νέμονται καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

[to deal out, distribute, dispense]

Ἀχιλλεύς. 9.218αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 9.218-9.220

αὐτὸς masculine nominative singular

9.241-9.243

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

9.270-9.272

δώσει δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς ἐξέλεθ̓, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἀντίον ἷζεν

ἵζω (32) [Λ] 9.218-9.220

ἷζεν 3rd person singular active imperfect indicative

13.279-13.283

16.667-16.670

18.421-18.423

αὐτὰρ ὃ ἔρρων πλησίον, ἔνθα Θέτις περ, ἐπὶ θρόνου ἷζε φαεινοῦ, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to make to sit, seat, place]

Ὀδυσσῆος

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 9.218-9.220

Ὀδυσσῆος masculine genitive singular

9.223-9.224

νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ̓ οἴνοιο δέπας δείδεκτ̓ Ἀχιλῆα·

9.308-9.311

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

[Odysseus]

θείοιο

θεῖος (25) [Λ] 9.218-9.220

θείοιο masculine genitive singular

10.242-10.245

10.314-10.316

10.414-10.416

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν, ὅσοι βουληφόροι εἰσί, βουλὰς βουλεύει θείου παρὰ σήματι Ἴλου νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου·

[of/from the gods, divine]

9.219τοίχου

τοῖχος (5) [Λ] 9.218-9.220

τοίχου masculine genitive singular

15.381-15.383

οἳ δ̓ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότ̓ ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου·

16.212-16.214

ὡς δ̓ ὅτε τοῖχον ἀνὴρ ἀράρῃ πυκινοῖσι λίθοισι δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων, ὣς ἄραρον κόρυθές τε καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.

18.373-18.377

τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχεν ἑστάμεναι περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο, χρύσεα δέ σφ̓ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν, ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατ̓ ἀγῶνα ἠδ̓ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.

[the wall of a house]

τοῦ ἑτέροιο

ἕτερος (43) [Λ] 9.218-9.220

ἑτέροιο masculine genitive singular

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.471-9.473

οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐ δέ ποτ̓ ἔσβη πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπ̓ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς, ἄλλο δ̓ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.

11.70-11.71

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

[the one; the other(of two)]

, θεοῖσι

θεός (400) [Λ] 9.218-9.220

θεοῖσι masculine dative plural

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.244-9.246

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[god]

δὲ θῦσαι

θύω (8) [Λ] 9.218-9.220

θῦσαι active aorist infinitive

11.180

περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν.

16.698-16.701

ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν Πατρόκλου ὑπὸ χερσί, περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν, εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐϋδμήτου ἐπὶ πύργου ἔστη τῷ ὀλοὰ φρονέων, Τρώεσσι δ̓ ἀρήγων.

21.234-21.238

ὃ δ̓ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων, πάντα δ̓ ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς πολλούς, οἵ ῥα κατ̓ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν̓ Ἀχιλλεύς τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος χέρσον δέ·

[to sacrifice]

ἀνώγει

ἄνωγα (68) [Λ] 9.218-9.220

ἀνώγει 3rd person singular active present indicative

9.577-9.580

9.680-9.681

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

9.690-9.692

Φοῖνιξ δ̓ αὖθ̓ ὃ γέρων κατελέξατο, ὡς γὰρ ἀνώγει, ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν·

[to command, order]

9.220Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 9.218-9.220

Πάτροκλον masculine accusative singular

9.620-9.622

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

9.666

Πάτροκλος δ̓ ἑτέρωθεν ἐλέξατο·

[Patroclus]

ὃν

ἑός (167) [Λ] 9.218-9.220

ὃν masculine accusative singular

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

[his, her own]

ἑταῖρον

ἑταῖρος (199) [Λ] 9.218-9.220

ἑταῖρον masculine accusative singular

9.585-9.586

πολλὰ δ̓ ἑταῖροι, οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·

9.628-9.632

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

[a comrade, companion, mate]

· ὃ δ̓ ἐν πυρὶ

πῦρ (111) [Λ] 9.220

πυρὶ neuter dative singular

9.241-9.243

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[fire]

βάλλε

βάλλω (314) [Λ] 9.220

βάλλε 3rd person singular active imperfect indicative

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

[to throw]

θυηλάς. 9.221οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓

ὄνειαρ (6) [Λ] 9.221

ὀνείαθ̓ neuter accusative plural

22.432-22.435

22.485-22.486

οὔ τε σὺ τούτῳ ἔσσεαι Ἕκτορ ὄνειαρ ἐπεὶ θάνες, οὔ τε σοὶ οὗτος.

24.366-24.367

τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν τοσσάδ̓ ὀνείατ̓ ἄγοντα, τίς ἂν δή τοι νόος εἴη;

[anything that profits]

ἑτοῖμα

ἑτοῖμος (6) [Λ] 9.221

ἑτοῖμα neuter accusative plural

9.423-9.426

14.53-14.54

ἦ δὴ ταῦτά γ̓ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐ δέ κεν ἄλλως Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.

18.96

αὐτίκα γάρ τοι ἔπειτα μεθ̓ Ἕκτορα πότμος ἑτοῖμος.

[at hand, ready, prepared]

προκείμενα χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 9.221

χεῖρας feminine accusative plural

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[the hand]

ἴαλλον

ἰάλλω (6) [Λ] 9.221

ἴαλλον 3rd person plural active imperfect indicative

15.18-15.20

24.627

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

8.300-8.301

ἦ ῥα καὶ ἄλλον ὀϊστὸν ἀπὸ νευρῆφιν ἴαλλεν Ἕκτορος ἀντικρύ, βαλέειν δέ ἑ ἵετο θυμός·

[to send forth]

. 9.222αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος

πόσις (31) [Λ] 9.222-9.223

πόσιος feminine genitive singular

10.5-10.10

10.329-10.331

11.369-11.372

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο Τυδεΐδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν, στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

[a husband, spouse, mate]

καὶ ἐδητύος

ἐδητύς (10) [Λ] 9.222-9.223

ἐδητύος feminine genitive singular

11.780-11.781

αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπημεν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος, ἦρχον ἐγὼ μύθοιο κελεύων ὔμμ̓ ἅμ̓ ἕπεσθαι·

19.230-19.233

19.319-19.321

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

[meat, food]

ἐξ ἔρον

ἔρος (10) [Λ] 9.222-9.223

ἔρον masculine accusative singular

13.636-13.639

14.315-14.318

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

[love, desire]

ἕντο

ἵημι (106) [Λ] 9.222-9.223

ἕντο 3rd person plural middle aorist indicative

10.70-10.71

ὧδέ που ἄμμι Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.

10.274-10.275

τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρῳδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο Παλλὰς Ἀθηναίη·

11.52-11.55

ἐν δὲ κυδοιμὸν ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δ̓ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκ̓ ἔμελλε πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν.

[to set a going, put in motion]

, 9.223νεῦσ̓

νεύω (12) [Λ] 9.222-9.223

νεῦσ̓ 3rd person singular active aorist indicative

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

11.42

δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν.

13.132-13.133

ψαῦον δ̓ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν·

[to nod]

Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 9.222-9.223

Αἴας masculine nominative singular

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

9.688-9.689

εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ̓ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο, Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.

[Ajax]

Φοίνικι

Φοῖνιξ (14) [Λ] 9.222-9.223

Φοίνικι masculine dative singular

9.427-9.429

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

[a Phoenician]

· νόησε

νοέω (79) [Λ] 9.223-9.224

νόησε 3rd person singular active aorist indicative

9.537

ἢ λάθετ̓ ἢ οὐκ ἐνόησεν·

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

10.224-10.225

σύν τε δύ̓ ἐρχομένω καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν ὅππως κέρδος ἔῃ·

[to perceive by the eyes, observe, notice]

δὲ δῖος

δῖος (218) [Λ] 9.223-9.224

δῖος masculine nominative singular

9.356-9.361

9.538-9.540

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ὀδυσσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 9.223-9.224

Ὀδυσσεύς masculine nominative singular

9.308-9.311

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

[Odysseus]

, 9.224πλησάμενος

πίμπλημι (20) [Λ] 9.223-9.224

πλησάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

13.59-13.61

ἦ καὶ σκηπανίῳ γαιήοχος ἐννοσίγαιος ἀμφοτέρω κεκόπων πλῆσεν μένεος κρατεροῖο, γυῖα δ̓ ἔθηκεν ἐλαφρὰ πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.

14.35-14.36

τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι.

16.71-16.73

τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλους πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων ἤπια εἰδείη·

[to fill full of]

δ̓ οἴνοιο

οἶνος (41) [Λ] 9.223-9.224

οἴνοιο masculine genitive singular

9.485-9.489

9.490-9.491

πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ.

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

[wine]

δέπας

δέπας (28) [Λ] 9.223-9.224

δέπας neuter accusative singular

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

11.628-11.633

12.310-12.314

Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι, καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παῤ ὄχθας καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

[a beaker, goblet, chalice]

δείδεκτ̓

δέχομαι (54) [Λ] 9.223-9.224

δείδεκτ̓ 3rd person singular medio-passive perfect indicative

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.632-9.633

καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·

9.670-9.671

τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν δειδέχατ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τ̓ ἐρέοντο·

[to take, accept, receive]

Ἀχιλῆα

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.223-9.224

Ἀχιλῆα masculine accusative singular

9.225

χαῖῤ Ἀχιλεῦ·

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[Achilles]

· 9.225χαῖῤ

χαίρω (43) [Λ] 9.225

χαῖῤ 2nd person singular active present imperative

10.277

χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ̓ Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δ̓ Ἀθήνῃ·

10.462

χαῖρε θεὰ τοῖσδεσσι·

10.541-10.542

καί ῥ̓ οἳ μὲν κατέβησαν ἐπὶ χθόνα, τοὶ δὲ χαρέντες δεξιῇ ἠσπάζοντο ἔπεσσί τε μειλιχίοισι·

[to rejoice, be glad, be delighted]

Ἀχιλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.225

Ἀχιλεῦ masculine vocative singular

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.434-9.438

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[Achilles]

· δαιτὸς

δαίς (27) [Λ] 9.225-9.228

δαιτὸς feminine genitive singular

9.228-9.230

ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες δείδιμεν·

18.491-18.493

18.558-18.559

κήρυκες δ̓ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο, βοῦν δ̓ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον·

[feast]

μὲν ἐΐσης

ἔισος (12) [Λ] 9.225-9.228

ἐΐσης feminine genitive singular

11.434

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην.

12.294-12.297

αὐτίκα δ̓ ἀσπίδα μὲν πρόσθ̓ ἔσχετο πάντοσ̓ ἐΐσην καλὴν χαλκείην ἐξήλατον, ἣν ἄρα χαλκεὺς ἤλασεν, ἔντοσθεν δὲ βοείας ῥάψε θαμειὰς χρυσείῃς ῥάβδοισι διηνεκέσιν περὶ κύκλον.

13.803-13.804

πρόσθεν δ̓ ἔχεν ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ῥινοῖσιν πυκινήν, πολλὸς δ̓ ἐπελήλατο χαλκός·

οὐκ ἐπιδευεῖς

ἐπιδευής (5) [Λ] 9.225-9.228

ἐπιδευεῖς masculine nominative plural

12.298-12.301

τὴν ἄῤ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων βῆ ῥ̓ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ὅς τ̓ ἐπιδευὴς δηρὸν ἔῃ κρειῶν, κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρ μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

13.620-13.625

λείψετέ θην οὕτω γε νέας Δαναῶν ταχυπώλων Τρῶες ὑπερφίαλοι δεινῆς ἀκόρητοι ἀϋτῆς, ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς ἣν ἐμὲ λωβήσασθε κακαὶ κύνες, οὐ δέ τι θυμῷ Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν ξεινίου, ὅς τέ ποτ̓ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν·

19.179-19.180

αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.

[in need]

9.226ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ

κλισία (106) [Λ] 9.225-9.228

κλισίῃ feminine dative singular

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.620-9.622

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

[a place for lying down]

Ἀγαμέμνονος

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.225-9.228

Ἀγαμέμνονος masculine genitive singular

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

Ἀτρεΐδαο

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.225-9.228

Ἀτρεΐδαο masculine genitive singular

9.300-9.303

9.315-9.317

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

[son of Atreus]

9.227ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα

μενοεικής (6) [Λ] 9.225-9.228

μενοεικέα neuter nominative plural

19.142-19.144

23.29

αὐτὰρ ὃ τοῖσι τάφον μενοεικέα δαίνυ.

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

[suited to the desires, satisfying, sufficient, plentiful, agreeable to one's taste]

πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.225-9.228

πολλὰ neuter nominative plural

9.232-9.235

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

[much, many]

9.228δαίνυσθ̓

δαίνυμι (18) [Λ] 9.225-9.228

δαίνυσθ̓ medio-passive present infinitive

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

15.97-15.99

19.295-19.299

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[to divide]

· ἀλλ̓ οὐ δαιτὸς

δαίς (27) [Λ] 9.228-9.230

δαιτὸς feminine genitive singular

18.491-18.493

18.558-18.559

κήρυκες δ̓ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο, βοῦν δ̓ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον·

19.179-19.180

αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.

[feast]

ἐπηράτου

ἐπήρατος (3) [Λ] 9.228-9.230

ἐπηράτου feminine genitive singular

18.510-18.512

δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή, ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·

22.119-22.121

Τρωσὶν δ̓ αὖ μετόπισθε γερούσιον ὅρκον ἕλωμαι μή τι κατακρύψειν, ἀλλ̓ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἐέργει·

[lovely, charming]

ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 9.228-9.230

ἔργα neuter nominative plural

9.270-9.272

9.374

οὐ δέ τί οἱ βουλὰς συμφράσσομαι, οὐ δὲ μὲν ἔργον·

9.388-9.390

κούρην δ̓ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, οὐ δ̓ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι, ἔργα δ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·

[work]

μέμηλεν

μέλω (36) [Λ] 9.228-9.230

μέμηλεν 3rd person singular active perfect indicative

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

10.51-10.52

ἔργα δ̓ ἔρεξ̓ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισι δηθά τε καὶ δολιχόν·

10.91-10.92

πλάζομαι ὧδ̓ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπ̓ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος ἱζάνει, ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδἐ Ἀχαιῶν.

[to be an object of care]

, 9.229ἀλλὰ λίην μέγα

μέγας (460) [Λ] 9.228-9.230

μέγα neuter accusative singular

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.274-9.276

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[big, great]

πῆμα

πῆμα (16) [Λ] 9.228-9.230

πῆμα neuter accusative singular

10.452-10.453

εἰ δέ κ̓ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς, οὐκέτ̓ ἔπειτα σὺ πῆμά ποτ̓ ἔσσεαι Ἀργείοισιν.

11.347

νῶϊν δὴ τόδε πῆμα κυλίνδεται ὄβριμος Ἕκτωρ·

11.411-11.413

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων, ἔλσαν δ̓ ἐν μέσσοισι, μετὰ σφίσι πῆμα τιθέντες.

[suffering, misery, calamity, woe, bane]

διοτρεφὲς

διοτρεφής (18) [Λ] 9.228-9.230

διοτρεφὲς masculine vocative singular

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

10.43-10.45

χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

11.648

οὐχ ἕδος ἐστὶ γεραιὲ διοτρεφές, οὐ δέ με πείσεις.

[nourished, cherished by Zeus, Zeus-nurtured]

εἰσορόωντες

εἰσοράω (34) [Λ] 9.228-9.230

εἰσορόωντες masculine nominative plural active present participle

10.121-10.123

πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι οὔ τ̓ ὄκνῳ εἴκων οὔ τ̓ ἀφραδίῃσι νόοιο, ἀλλ̓ ἐμέ τ̓ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν.

11.73

Ἔρις δ̓ ἄῤ ἔχαιρε πολύστονος εἰσορόωσα·

11.80-11.83

ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντάς τ̓ ὀλλυμένους τε.

[to look into, look upon, view, behold]

9.230δείδιμεν

δείδω (66) [Λ] 9.228-9.230

δείδιμεν 1st person plural active perfect indicative

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

10.38-10.41

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν νύκτα δἰ ἀμβροσίην·

10.240

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δὲ περὶ ξανθῷ Μενελάῳ.

[to fear]

· ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν

σώζω (38) [Λ] 9.230-9.231

σαωσέμεν active future infinitive

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.423-9.426

9.680-9.681

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

ἢ ἀπολέσθαι

ἀπόλλυμι (34) [Λ] 9.230-9.231

ἀπολέσθαι middle aorist infinitive

12.67-12.70

εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζει Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετ̓ ἀρήγειν, ἦ τ̓ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι, νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς·

12.245-12.246

εἴ περ γάρ τ̓ ἄλλοι γε περὶ κτεινώμεθα πάντες νηυσὶν ἐπ̓ Ἀργείων, σοὶ δ̓ οὐ δέος ἔστ̓ ἀπολέσθαι·

13.225-13.227

ἀλλά που οὕτω μέλλει δὴ φίλον εἶναι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

[to destroy, kill; to lose]

9.231νῆας

ναῦς (586) [Λ] 9.230-9.231

νῆας feminine accusative plural

9.232-9.235

9.241-9.243

στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα αὐτάς τ̓ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

[a ship]

ἐϋσσέλμους

εὔσελμος (14) [Λ] 9.230-9.231

ἐϋσσέλμους feminine accusative plural

9.682-9.683

αὐτὸς δ̓ ἠπείλησεν ἅμ̓ ἠοῖ φαινομένηφι νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

11.191-11.194

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

11.206-11.209

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος ἐγγυαλίξει κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηαι δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[well-benched, with good banks of oars]

, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι

δύω (88) [Λ] 9.230-9.231

δύσεαι 2nd person singular middle aorist subjunctive

9.239

κρατερὴ δέ ἑ λύσσα δέδυκεν.

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

[dunk]

ἀλκήν

ἀλκή (58) [Λ] 9.230-9.231

ἀλκήν feminine accusative singular

9.706

τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή·

11.286-11.287

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

11.313

Τυδεΐδη τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς;

[strength]

. 9.232ἐγγὺς γὰρ νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 9.232-9.235

νηῶν feminine genitive plural

9.232-9.235

9.241-9.243

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[a ship]

καὶ τείχεος

τεῖχος (110) [Λ] 9.232-9.235

τείχεος neuter genitive singular

9.348-9.350

9.352-9.354

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

[a wall]

αὖλιν ἔθεντο

τίθημι (194) [Λ] 9.232-9.235

ἔθεντο 3rd person plural aorist indicative

9.444-9.451

9.480-9.483

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[to set, put, place]

9.233Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 9.232-9.235

Τρῶες masculine nominative plural

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

9.337-9.338

τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους;

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

[Tros]

ὑπέρθυμοι

ὑπέρθυμος (19) [Λ] 9.232-9.235

ὑπέρθυμοι masculine nominative plural

11.563-11.565

ὣς τότ̓ ἔπειτ̓ Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱὸν Τρῶες ὑπέρθυμοι πολυηγερέες τ̓ ἐπίκουροι νύσσοντες ξυστοῖσι μέσον σάκος αἰὲν ἕποντο.

12.125-12.130

ἔφαντο γὰρ οὐκ ἔτ̓ Ἀχαιοὺς σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι νήπιοι, ἐν δὲ πύλῃσι δύ̓ ἀνέρας εὗρον ἀρίστους υἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων, τὸν μὲν Πειριθόου υἷα κρατερὸν Πολυποίτην, τὸν δὲ Λεοντῆα βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

14.12-14.15

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, στῆ δ̓ ἐκτὸς κλισίης, τάχα δ̓ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε Τρῶας ὑπερθύμους·

[high-spirited, high-minded, daring]

τηλεκλειτοί

τηλεκλειτός (5) [Λ] 9.232-9.235

τηλεκλειτοί masculine nominative plural

12.108-12.109

ἔνθ̓ ἄλλοι Τρῶες τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι βουλῇ Πουλυδάμαντος ἀμωμήτοιο πίθοντο·

14.321-14.322

οὐ δ̓ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο, ἣ τέκε μοι Μίνων τε καὶ ἀντίθεον Ῥαδάμανθυν·

5.490-5.492

σοὶ δὲ χρὴ τάδε πάντα μέλειν νύκτάς τε καὶ ἦμαρ ἀρχοὺς λισσομένῳ τηλεκλειτῶν ἐπικούρων νωλεμέως ἐχέμεν, κρατερὴν δ̓ ἀποθέσθαι ἐνιπήν.

[far-famed]

τ̓ ἐπίκουροι

ἐπίκουρος (33) [Λ] 9.232-9.235

ἐπίκουροι masculine nominative plural

10.420-10.421

ἀτὰρ αὖτε πολύκλητοι ἐπίκουροι εὕδουσι·

11.218-11.220

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν ἢ αὐτῶν Τρώων ἠὲ κλειτῶν ἐπικούρων.

11.563-11.565

ὣς τότ̓ ἔπειτ̓ Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱὸν Τρῶες ὑπέρθυμοι πολυηγερέες τ̓ ἐπίκουροι νύσσοντες ξυστοῖσι μέσον σάκος αἰὲν ἕποντο.

[an assister, ally]

9.234κηάμενοι

καίω (50) [Λ] 9.232-9.235

κηάμενοι masculine nominative plural middle aorist participle

9.601-9.602

κάκιον δέ κεν εἴη νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν·

10.11-10.13

11.552-11.554

θαμέες γὰρ ἄκοντες ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

[to light, kindle]

πυρὰ

πυρά (7) [Λ] 9.232-9.235

πυρὰ neuter accusative plural

10.11-10.13

8.505-8.511

8.553-8.554

οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.

[(n.pl.) watch-fires]

πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.232-9.235

πολλὰ neuter accusative plural

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

[much, many]

κατὰ στρατόν

στρατός (58) [Λ] 9.232-9.235

στρατόν masculine accusative singular

9.300-9.303

10.66

πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι.

10.82-10.84

τίς δ̓ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος νύκτα δἰ ὀρφναίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι, ἠέ τιν̓ οὐρήων διζήμενος, ἤ τιν̓ ἑταίρων;

[an encamped army]

, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ

φημί (406) [Λ] 9.232-9.235

φασὶ 3rd person plural active present indicative

9.304-9.306

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

[to say, to claim]

9.235σχήσεσθ̓

ἔχω (431) [Λ] 9.232-9.235

σχήσεσθ̓ middle future infinitive

9.304-9.306

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

[to have]

, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 9.232-9.235

νηυσὶ feminine dative plural

9.241-9.243

9.277-9.282

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

[a ship]

μελαίνῃσιν

μέλας (98) [Λ] 9.232-9.235

μελαίνῃσιν feminine dative plural

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

10.74-10.75

τὸν δ̓ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

10.214-10.216

ὅσσοι γὰρ νήεσσιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι τῶν πάντων οἱ ἕκαστος ὄϊν δώσουσι μέλαιναν θῆλυν ὑπόρρηνον·

[black, swart]

πεσέεσθαι

πίπτω (131) [Λ] 9.232-9.235

πεσέεσθαι middle future infinitive

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

11.69

τὰ δὲ δράγματα ταρφέα πίπτει·

11.85

τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

[to fall, fall down]

. 9.236Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 9.236-9.237

Ζεὺς masculine nominative singular

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

9.356-9.361

9.377

ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

[Zeus]

δέ σφι Κρονίδης

Κρονίδης (37) [Λ] 9.236-9.237

Κρονίδης masculine nominative singular

11.52-11.55

11.288-11.289

οἴχετ̓ ἀνὴρ ὤριστος, ἐμοὶ δὲ μέγ̓ εὖχος ἔδωκε Ζεὺς Κρονίδης·

14.330

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

[son of Cronus]

ἐνδέξια σήματα

σῆμα (33) [Λ] 9.236-9.237

σήματα neuter accusative plural

10.414-10.416

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν, ὅσοι βουληφόροι εἰσί, βουλὰς βουλεύει θείου παρὰ σήματι Ἴλου νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου·

10.466-10.468

δέελον δ̓ ἐπὶ σῆμά τ̓ ἔθηκε συμμάρψας δόνακας μυρίκης τ̓ ἐριθηλέας ὄζους, μὴ λάθοι αὖτις ἰόντε θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν.

11.166-11.168

οἳ δὲ παῤ Ἴλου σῆμα παλαιοῦ Δαρδανίδαο μέσσον κὰπ πεδίον παῤ ἐρινεὸν ἐσσεύοντο ἱέμενοι πόλιος·

[a sign, mark, token]

φαίνων

φαίνω (61) [Λ] 9.236-9.237

φαίνων masculine nominative singular active present participle

9.240

ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

9.682-9.683

αὐτὸς δ̓ ἠπείλησεν ἅμ̓ ἠοῖ φαινομένηφι νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[to bring to light, make to appear]

9.237ἀστράπτει

ἀστράπτω (4) [Λ] 9.236-9.237

ἀστράπτει 3rd person singular active present indicative

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

17.593-17.596

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

2.350-2.353

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες ἀστράπτων ἐπιδέξἰ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

[to lighten, hurl lightnings]

· Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 9.237-9.239

Ἕκτωρ masculine nominative singular

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

9.351-9.352

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο ἴσχειν·

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

[Hector]

δὲ μέγα

μέγας (460) [Λ] 9.237-9.239

μέγα neuter accusative singular

9.274-9.276

9.277-9.282

9.303

ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·

[big, great]

σθένεϊ

σθένος (37) [Λ] 9.237-9.239

σθένεϊ neuter dative singular

9.351-9.352

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο ἴσχειν·

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

11.827

τῶν δὲ σθένος ὄρνυται αἰέν.

[strength, might]

βλεμεαίνων

βλεμεαίνω (6) [Λ] 9.237-9.239

βλεμεαίνων masculine nominative singular active present participle

12.41-12.42

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἔν τε κύνεσσι καὶ ἀνδράσι θηρευτῇσι κάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων·

17.20-17.23

οὔ τ̓ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔ τε λέοντος οὔ τε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει, ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

17.135-17.136

ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δέ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

[to look fiercely, glare around]

9.238μαίνεται

μαίνομαι (19) [Λ] 9.237-9.239

μαίνεται 3rd person singular medio-passive present indicative

15.128

μαινόμενε φρένας ἠλὲ διέφθορας·

15.605-15.606

μαίνετο δ̓ ὡς ὅτ̓ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·

15.605-15.606

μαίνετο δ̓ ὡς ὅτ̓ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·

[to rage, be furious]

ἐκπάγλως πίσυνος

πίσυνος (6) [Λ] 9.237-9.239

πίσυνος masculine nominative singular

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

24.308-24.313

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε δός μ̓ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ̓ ἐλεεινόν, πέμψον δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε σοὶ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων.

[trusting on, relying]

Διί

Ζεύς (476) [Λ] 9.237-9.239

Διί masculine dative singular

9.356-9.361

9.377

ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

[Zeus]

, οὐ δέ τι τίει

τίω (37) [Λ] 9.237-9.239

τίει 3rd person singular active present indicative

9.257-9.258

ληγέμεναι δ̓ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον τίωσ̓ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.300-9.303

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δ̓ ἄλλους περ Παναχαιοὺς τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς τίσουσ̓·

[to pay honour to]

9.239ἀνέρας

ἀνήρ (590) [Λ] 9.237-9.239

ἀνέρας masculine accusative plural

9.267-9.269

9.274-9.276

9.296-9.298

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[a man]

οὐ δὲ θεούς

θεός (400) [Λ] 9.237-9.239

θεούς masculine accusative plural

9.244-9.246

9.277-9.282

9.296-9.298

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[god]

· κρατερὴ δέ ἑ λύσσα

λύσσα (3) [Λ] 9.239

λύσσα feminine nominative singular

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

21.542-21.543

ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπ̓ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ αἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι.

[rage, fury]

δέδυκεν

δύω (88) [Λ] 9.239

δέδυκεν 3rd person singular active perfect indicative

9.553-9.559

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[dunk]

. 9.240ἀρᾶται

ἀράομαι (21) [Λ] 9.240

ἀρᾶται 3rd person singular medio-passive present indicative

9.565-9.571

10.277

χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ̓ Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δ̓ Ἀθήνῃ·

10.283

δεύτερος αὖτ̓ ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[to pray to]

δὲ τάχιστα

ταχύς (91) [Λ] 9.240

τάχιστα neuter accusative plural

9.620-9.622

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

[quick, swift, fleet]

φανήμεναι

φαίνω (61) [Λ] 9.240

φανήμεναι passive aorist infinitive

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

9.682-9.683

αὐτὸς δ̓ ἠπείλησεν ἅμ̓ ἠοῖ φαινομένηφι νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

9.707-9.709

αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους ὀτρύνων, καὶ δ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.

[to bring to light, make to appear]

Ἠῶ

ἠώς (44) [Λ] 9.240

Ἠῶ feminine accusative singular

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

9.662

ἔνθ̓ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.

9.682-9.683

αὐτὸς δ̓ ἠπείλησεν ἅμ̓ ἠοῖ φαινομένηφι νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[the morning red, daybreak, dawn]

δῖαν· 9.241στεῦται

στεῦμαι (6) [Λ] 9.241-9.243

στεῦται 3rd person singular medio-passive present indicative

18.191

στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο πάῤ οἰσέμεν ἔντεα καλά.

21.455

στεῦτο δ̓ ὅ γ̓ ἀμφοτέρων ἀπολεψέμεν οὔατα χαλκῷ.

2.597-2.598

στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν εἴ περ ἂν αὐταὶ Μοῦσαι ἀείδοιεν κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·

[to make as if one would, to promise]

γὰρ νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 9.241-9.243

νηῶν feminine genitive plural

9.277-9.282

9.304-9.306

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

[a ship]

ἀποκόψειν ἄκρα

ἄκρος (43) [Λ] 9.241-9.243

ἄκρα neuter accusative plural

11.349-11.351

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος καὶ βάλεν, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε τιτυσκόμενος κεφαλῆφιν, ἄκρην κὰκ κόρυθα·

12.50-12.52

οὐ δέ οἱ ἵπποι τόλμων ὠκύποδες, μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπ̓ ἄκρῳ χείλει ἐφεσταότες·

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

[at the furthest point]

κόρυμβα 9.242αὐτάς

αὐτός (604) [Λ] 9.241-9.243

αὐτάς feminine accusative plural

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

9.270-9.272

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

τ̓ ἐμπρήσειν

ἐμπρήθω (8) [Λ] 9.241-9.243

ἐμπρήσειν active future infinitive

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

12.195-12.199

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα μαρμαίροντα, τόφῤ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο, οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας, οἵ ῥ̓ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.

14.44-14.47

δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ, ὥς ποτ̓ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.

[to blow up, inflate]

μαλεροῦ

μαλερός (3) [Λ] 9.241-9.243

μαλεροῦ neuter genitive singular

20.313-20.317

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

21.373-21.376

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ καὶ τόδ̓ ὀμοῦμαι, μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μὴ δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

[mighty, fierce, devouring, ravening]

πυρός

πῦρ (111) [Λ] 9.241-9.243

πυρός neuter genitive singular

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.434-9.438

9.471-9.473

οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐ δέ ποτ̓ ἔσβη πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπ̓ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς, ἄλλο δ̓ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.

[fire]

, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.241-9.243

Ἀχαιοὺς masculine accusative plural

9.247-9.248

ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

9.277-9.282

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

[Achaian]

9.243δῃώσειν

δηιόω (21) [Λ] 9.241-9.243

δῃώσειν active future infinitive

11.70-11.71

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

11.151-11.153

ὑπὸ δέ σφισιν ὦρτο κονίη ἐκ πεδίου, τὴν ὦρσαν ἐρίγδουποι πόδες ἵππων χαλκῷ δηϊόωντες·

12.226-12.227

πολλοὺς γὰρ Τρώων καταλείψομεν, οὕς κεν Ἀχαιοὶ χαλκῷ δῃώσωσιν ἀμυνόμενοι περὶ νηῶν.

παρὰ τῇσιν ὀρινομένους

ὀρίνω (33) [Λ] 9.241-9.243

ὀρινομένους masculine accusative plural medio-passive present participle

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

11.296-11.298

11.521-11.522

Κεβριόνης δὲ Τρῶας ὀρινομένους ἐνόησεν Ἕκτορι παρβεβαώς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[to stir, raise, agitate]

ὑπὸ καπνοῦ

καπνός (8) [Λ] 9.241-9.243

καπνοῦ masculine genitive singular

18.107-18.110

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

18.207-18.210

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

21.522-21.525

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρὺν ἵκηται ἄστεος αἰθομένοιο, θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε, πᾶσι δ̓ ἔθηκε πόνον, πολλοῖσι δὲ κήδἐ ἐφῆκεν, ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδἐ ἔθηκεν.

[smoke]

. 9.244ταῦτ̓

οὗτος (164) [Λ] 9.244-9.246

ταῦτ̓ neuter accusative plural

9.277

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

9.299

ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

[this; that]

αἰνῶς δείδοικα

δείδω (66) [Λ] 9.244-9.246

δείδοικα 1st person singular active perfect indicative

10.38-10.41

10.240

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δὲ περὶ ξανθῷ Μενελάῳ.

10.538-10.539

ἀλλ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή τι πάθωσιν Ἀργείων οἳ ἄριστοι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

[to fear]

κατὰ φρένα

φρήν (178) [Λ] 9.244-9.246

φρένα neuter accusative plural

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.377

ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

[the midriff; heart, mind]

, μή οἱ ἀπειλὰς

ἀπειλή (5) [Λ] 9.244-9.246

ἀπειλὰς feminine accusative plural

13.219-13.220

Ἰδομενεῦ Κρητῶν βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ οἴχονται, τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον υἷες Ἀχαιῶν;

14.479-14.481

Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι οὔ θην οἴοισίν γε πόνος τ̓ ἔσεται καὶ ὀϊζὺς ἡμῖν, ἀλλά ποθ̓ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.

16.200-16.202

Μυρμιδόνες μή τίς μοι ἀπειλάων λελαθέσθω, ἃς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἀπειλεῖτε Τρώεσσι πάνθ̓ ὑπὸ μηνιθμόν, καί μ̓ ᾐτιάασθε ἕκαστος·

[boasts, threats]

9.245ἐκτελέσωσι

ἐκτελέω (8) [Λ] 9.244-9.246

ἐκτελέσωσι 3rd person plural active aorist subjunctive

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

10.103-10.105

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται·

12.217-12.221

ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γε Τρωσὶν ὅδ̓ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωόν·

[to bring quite to an end, to accomplish, achieve]

θεοί

θεός (400) [Λ] 9.244-9.246

θεοί masculine nominative plural

9.277-9.282

9.296-9.298

9.300-9.303

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δ̓ ἄλλους περ Παναχαιοὺς τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς τίσουσ̓·

[god]

, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον

αἴσιμος (10) [Λ] 9.244-9.246

αἴσιμον neuter nominative singular

15.207

ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται ὅτ̓ ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ.

15.273-15.274

τὸν μέν τ̓ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη εἰρύσατ̓, οὐ δ̓ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν·

21.100-21.102

πρὶν μὲν γὰρ Πάτροκλον ἐπισπεῖν αἴσιμον ἦμαρ τόφρά τί μοι πεφιδέσθαι ἐνὶ φρεσὶ φίλτερον ἦεν Τρώων, καὶ πολλοὺς ζωοὺς ἕλον ἠδ̓ ἐπέρασσα·

[fatal]

εἴη

ἐάω (92) [Λ] 9.244-9.246

εἴη 3rd person singular active imperfect indicative

9.259-9.260

ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν παύἐ, ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα·

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

9.701-9.702

ἀλλ̓ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσιν ἦ κε μένῃ·

[to let, suffer, allow, permit]

9.246φθίσθαι

φθίω (15) [Λ] 9.244-9.246

φθίσθαι middle aorist infinitive

11.819-11.821

ἀλλ̓ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ διοτρεφὲς Εὐρύπυλ̓ ἥρως, ἤ ῥ̓ ἔτι που σχήσουσι πελώριον Ἕκτοῤ Ἀχαιοί, ἦ ἤδη φθίσονται ὑπ̓ αὐτοῦ δουρὶ δαμέντες;

13.666-13.668

πολλάκι γάρ οἱ ἔειπε γέρων ἀγαθὸς Πολύϊδος νούσῳ ὑπ̓ ἀργαλέῃ φθίσθαι οἷς ἐν μεγάροισιν, ἢ μετ̓ Ἀχαιῶν νηυσὶν ὑπὸ Τρώεσσι δαμῆναι·

14.84-14.87

οὐλόμεν̓ αἴθ̓ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου σημαίνειν, μὴ δ̓ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.

[to decay, wane, dwindle]

ἐνὶ Τροίῃ

Τροία (47) [Λ] 9.244-9.246

Τροίῃ feminine dative singular

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

10.26-10.28

11.21-11.22

πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος οὕνεκ̓ Ἀχαιοὶ ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον·

[Troy]

ἑκὰς Ἄργεος

Ἄργος (29) [Λ] 9.244-9.246

Ἄργεος neuter genitive singular

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

12.67-12.70

13.225-13.227

ἀλλά που οὕτω μέλλει δὴ φίλον εἶναι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

[Argos]

ἱπποβότοιο

ἱππόβοτος (8) [Λ] 9.244-9.246

ἱπποβότοιο neuter genitive singular

15.29-15.30

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.

19.328-19.333

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

[grazed by horses]

. 9.247ἀλλ̓ ἄνα εἰ μέμονάς

μέμονα (11) [Λ] 9.247-9.248

μέμονάς 2nd person singular active perfect indicative

12.302-12.306

εἴ περ γάρ χ̓ εὕρῃσι παῤ αὐτόφι βώτορας ἄνδρας σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα, οὔ ῥά τ̓ ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸς ἔβλητ̓ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι·

13.307

Δευκαλίδη πῇ τὰρ μέμονας καταδῦναι ὅμιλον;

14.88-14.89

οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν καλλείψειν, ἧς εἵνεκ̓ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;

[to wish eagerly, to yearn, strive, be fain]

γε καὶ ὀψέ περ υἷας

υἱός (436) [Λ] 9.247-9.248

υἷας masculine accusative plural

9.401-9.405

9.453-9.456

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.247-9.248

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.277-9.282

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

[Achaian]

9.248τειρομένους

τείρω (34) [Λ] 9.247-9.248

τειρομένους masculine accusative plural medio-passive present participle

9.300-9.303

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δ̓ ἄλλους περ Παναχαιοὺς τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς τίσουσ̓·

11.282-11.283

ἄφρεον δὲ στήθεα, ῥαίνοντο δὲ νέρθε κονίῃ τειρόμενον βασιλῆα μάχης ἀπάνευθε φέροντες.

11.798-11.801

καί τοι τεύχεα καλὰ δότω πόλεμον δὲ φέρεσθαι, αἴ κέ σε τῷ εἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

[to rub hard]

ἐρύεσθαι

ἐρύω (101) [Λ] 9.247-9.248

ἐρύεσθαι medio-passive present infinitive

10.43-10.45

χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

11.363-11.364

νῦν αὖτέ σ̓ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.

[to drag along the ground, drag, draw]

ὑπὸ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 9.247-9.248

Τρώων genitive plural

9.337-9.338

τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους;

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

10.37-10.38

ἦ τιν̓ ἑταίρων ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον;

[Tros]

ὀρυμαγδοῦ

ὀρυμαγδός (13) [Λ] 9.247-9.248

ὀρυμαγδοῦ masculine genitive singular

10.185-10.186

πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ἐπ̓ αὐτῷ ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·

10.538-10.539

ἀλλ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή τι πάθωσιν Ἀργείων οἳ ἄριστοι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

16.633-16.637

τῶν δ̓ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει οὔρεος ἐν βήσσῃς, ἕκαθεν δέ τε γίγνετ̓ ἀκουή, ὣς τῶν ὄρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τ̓ εὐποιητάων, νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν.

[a loud noise, din]

. 9.249αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 9.249-9.250

αὐτῷ masculine dative singular

9.270-9.272

9.277-9.282

9.300-9.303

εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δ̓ ἄλλους περ Παναχαιοὺς τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς τίσουσ̓·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

τοι μετόπισθ̓ ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 9.249-9.250

ἄχος neuter nominative singular

10.145

τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.

12.392-12.393

Σαρπήδοντι δ̓ ἄχος γένετο Γλαύκου ἀπιόντος αὐτίκ̓ ἐπεί τ̓ ἐνόησεν·

13.85-13.87

τῶν ῥ̓ ἅμα τ̓ ἀργαλέῳ καμάτῳ φίλα γυῖα λέλυντο, καί σφιν ἄχος κατὰ θυμὸν ἐγίγνετο δερκομένοισι Τρῶας, τοὶ μέγα τεῖχος ὑπερκατέβησαν ὁμίλῳ.

[pain, distress]

ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 9.249-9.250

ἔσσεται 3rd person singular middle future indicative

9.249-9.250

αὐτῷ τοι μετόπισθ̓ ἄχος ἔσσεται, οὐ δέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ̓ ἄκος εὑρεῖν·

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

9.274-9.276

ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτ̓ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.

[to be]

, οὐ δέ τι μῆχος 9.250ῥεχθέντος

ῥέζω (52) [Λ] 9.249-9.250

ῥεχθέντος neuter genitive singular passive aorist participle

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

9.453

τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα·

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

κακοῦ

κακός (180) [Λ] 9.249-9.250

κακοῦ neuter genitive singular

9.250-9.251

ἀλλὰ πολὺ πρὶν φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.

9.319

ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός·

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

[bad]

ἔστ̓

εἰμί (1088) [Λ] 9.249-9.250

ἔστ̓ 3rd person singular active present indicative

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

9.274-9.276

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[to be]

ἄκος εὑρεῖν

εὑρίσκω (44) [Λ] 9.249-9.250

εὑρεῖν active aorist infinitive

10.34-10.35

τὸν δ̓ εὗῤ ἀμφ̓ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ νηῒ πάρα πρύμνῃ·

10.74-10.75

τὸν δ̓ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

10.180-10.182

οἳ δ̓ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν, οὐ δὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον, ἀλλ̓ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.

[to find]

· ἀλλὰ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 9.250-9.251

πολὺ neuter accusative singular

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.320

κάτθαν̓ ὁμῶς ὅ τ̓ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.

[much, many]

πρὶν 9.251φράζευ

φράζω (47) [Λ] 9.250-9.251

φράζευ 2nd person singular medio-passive present imperative

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

[to point out, shew, indicate]

ὅπως Δαναοῖσιν

Δαναοί (142) [Λ] 9.250-9.251

Δαναοῖσιν masculine dative plural

9.304-9.306

9.315-9.317

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

[the Danaans]

ἀλεξήσεις

ἀλέξω (17) [Λ] 9.250-9.251

ἀλεξήσεις 2nd person singular active aorist subjunctive

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

11.348

ἀλλ̓ ἄγε δὴ στέωμεν καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες.

[to ward]

κακὸν

κακός (180) [Λ] 9.250-9.251

κακὸν neuter accusative singular

9.319

ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός·

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

[bad]

ἦμαρ

ἦμαρ (92) [Λ] 9.250-9.251

ἦμαρ neuter accusative singular

9.252-9.253

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

[day]

. 9.252ὦ πέπον

πέπων (15) [Λ] 9.252-9.253

πέπον masculine vocative singular

11.314

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵσταο·

11.765-11.768

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε Μενοίτιος ὧδ̓ ἐπέτελλεν ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε, νῶϊ δέ τ̓ ἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς πάντα μάλ̓ ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε.

12.322-12.325

ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε ἔσσεσθ̓, οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην οὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν·

[cooked by the sun, ripe, mellow]

ἦ μὲν σοί γε πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 9.252-9.253

πατὴρ masculine nominative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

[a father]

ἐπετέλλετο

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 9.252-9.253

ἐπετέλλετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.259

ὣς ἐπέτελλ̓ ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι·

9.369-9.372

10.54-10.56

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ Νέστορα δῖον εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ̓ ἐπιτεῖλαι.

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

Πηλεὺς

Πηλεύς (62) [Λ] 9.252-9.253

Πηλεὺς masculine nominative singular

9.286-9.289

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

[Peleus]

9.253ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 9.252-9.253

ἤματι neuter dative singular

9.323-9.327

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

[day]

τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.252-9.253

Ἀγαμέμνονι masculine dative singular

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.267-9.269

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσ̓ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

πέμπε

πέμπω (32) [Λ] 9.252-9.253

πέμπε 3rd person singular active imperfect indicative

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

[to send, despatch]

· 9.254τέκνον

τέκνον (43) [Λ] 9.254-9.256

τέκνον neuter vocative singular

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

10.192

οὕτω νῦν φίλα τέκνα φυλάσσετε·

11.113-11.115

ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφ̓ ἦτορ ἀπηύρα·

[a child]

ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 9.254-9.256

ἐμὸν neuter vocative singular

9.321-9.322

οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[mine]

κάρτος

κάρτος (8) [Λ] 9.254-9.256

κάρτος neuter accusative singular

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

15.107-15.108

φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.

17.319-17.322

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

[strength, vigour, courage]

μὲν Ἀθηναίη

Ἀθήνη (156) [Λ] 9.254-9.256

Ἀθηναίη feminine nominative singular

9.388-9.390

κούρην δ̓ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, οὐ δ̓ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι, ἔργα δ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·

10.242-10.245

εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ̓ αὐτὸν ἑλέσθαι, πῶς ἂν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην, οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.

10.274-10.275

τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρῳδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο Παλλὰς Ἀθηναίη·

[Athena]

τε καὶ Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 9.254-9.256

Ἥρη feminine nominative singular

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

10.329-10.331

ἴστω νῦν Ζεὺς αὐτὸς ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης μὴ μὲν τοῖς ἵπποισιν ἀνὴρ ἐποχήσεται ἄλλος Τρώων, ἀλλά σέ φημι διαμπερὲς ἀγλαϊεῖσθαι.

11.45-11.46

ἐπὶ δ̓ ἐγδούπησαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη τιμῶσαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

[Hera]

9.255δώσουσ̓

δίδωμι (254) [Λ] 9.254-9.256

δώσουσ̓ 3rd person plural active future indicative

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.270-9.272

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

[to give]

αἴ κ̓ ἐθέλωσι

ἐθέλω (158) [Λ] 9.254-9.256

ἐθέλωσι 3rd person plural active present subjunctive

9.286-9.289

9.352-9.354

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[to will, wish, purpose]

, σὺ δὲ μεγαλήτορα

μεγαλήτωρ (35) [Λ] 9.254-9.256

μεγαλήτορα masculine accusative singular

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

11.403

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[great-hearted, heroic]

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 9.254-9.256

θυμὸν masculine accusative singular

9.321-9.322

οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

9.341-9.343

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[the soul]

9.256ἴσχειν

ἴσχω (20) [Λ] 9.254-9.256

ἴσχειν active present infinitive

9.351-9.352

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο ἴσχειν·

13.224-13.225

οὔτέ τινα δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνῳ εἴκων ἀνδύεται πόλεμον κακόν·

15.455-15.457

τοὺς μὲν ὅ γ̓ Ἀστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε, πολλὰ δ̓ ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα ἵππους·

[to hold, check, curb, keep back, restrain]

ἐν στήθεσσι

στῆθος (138) [Λ] 9.254-9.256

στήθεσσι neuter dative plural

9.490-9.491

πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ.

9.553-9.559

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

[the breast]

· φιλοφροσύνη γὰρ ἀμείνων

ἀμείνων (36) [Λ] 9.256

ἀμείνων feminine nominative singular comparative

9.423-9.426

10.555-10.557

11.469

ἀλεξέμεναι γὰρ ἄμεινον.

[better, abler, stronger, braver]

· 9.257ληγέμεναι

λήγω (15) [Λ] 9.257-9.258

ληγέμεναι active present infinitive

10.164

σὺ μὲν πόνου οὔ ποτε λήγεις.

13.424-13.426

19.422-19.423

ἀλλὰ καὶ ἔμπης οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.

[to stay, abate]

δ̓ ἔριδος

ἔρις (43) [Λ] 9.257-9.258

ἔριδος feminine genitive singular

11.527-11.530

ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς κεῖσ̓ ἵππους τε καὶ ἅρμ̓ ἰθύνομεν, ἔνθα μάλιστα ἱππῆες πεζοί τε κακὴν ἔριδα προβαλόντες ἀλλήλους ὀλέκουσι, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὄρωρεν.

13.358-13.360

τοὶ δ̓ ἔριδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πτολέμοιο πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπ̓ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν ἄρρηκτόν τ̓ ἄλυτόν τε, τὸ πολλῶν γούνατ̓ ἔλυσεν.

14.148-14.151

ὅσσόν τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος, τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων ἧκεν·

[strife, quarrel, debate, contention]

κακομηχάνου

κακομήχανος (2) [Λ] 9.257-9.258

κακομηχάνου feminine genitive singular

6.344-6.348

δᾶερ ἐμεῖο κυνὸς κακομηχάνου ὀκρυοέσσης, ὥς μ̓ ὄφελ̓ ἤματι τῷ ὅτε με πρῶτον τέκε μήτηρ οἴχεσθαι προφέρουσα κακὴ ἀνέμοιο θύελλα εἰς ὄρος ἢ εἰς κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης, ἔνθά με κῦμ̓ ἀπόερσε πάρος τάδε ἔργα γενέσθαι.

[mischief plotting, mischievous, baneful]

, ὄφρά σε μᾶλλον 9.258τίωσ̓

τίω (37) [Λ] 9.257-9.258

τίωσ̓ 3rd person plural active present subjunctive

9.284-9.285

τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ, ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.

9.300-9.303

9.378

ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.

[to pay honour to]

Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 9.257-9.258

Ἀργείων masculine genitive plural

9.277-9.282

9.337-9.338

τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους;

9.515-9.518

εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δ̓ ὄπισθ̓ ὀνομάζοι Ἀτρεΐδης, ἀλλ̓ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι, οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·

[of/from Argos, Argive]

ἠμὲν νέοι

νέος (44) [Λ] 9.257-9.258

νέοι masculine nominative plural

9.444-9.451

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

10.165-10.167

οὔ νυ καὶ ἄλλοι ἔασι νεώτεροι υἷες Ἀχαιῶν οἵ κεν ἔπειτα ἕκαστον ἐγείρειαν βασιλήων πάντῃ ἐποιχόμενοι;

[young, youthful]

ἠδὲ γέροντες

γέρων (133) [Λ] 9.257-9.258

γέροντες masculine nominative plural

9.259

ὣς ἐπέτελλ̓ ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι·

9.398-9.400

9.422

τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·

[an old man(in apposition as adj., old)]

. 9.259ὣς ἐπέτελλ̓

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 9.259

ἐπέτελλ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

9.369-9.372

10.54-10.56

10.61

πῶς γάρ μοι μύθῳ ἐπιτέλλεαι ἠδὲ κελεύεις;

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

ὃ γέρων

γέρων (133) [Λ] 9.259

γέρων masculine nominative singular

9.398-9.400

9.422

τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

[an old man(in apposition as adj., old)]

, σὺ δὲ λήθεαι

λανθάνω (59) [Λ] 9.259

λήθεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

9.537

ἢ λάθετ̓ ἢ οὐκ ἐνόησεν·

10.96-10.99

ἀλλ̓ εἴ τι δραίνεις, ἐπεὶ οὐ δὲ σέ γ̓ ὕπνος ἱκάνει, δεῦῤ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν, ὄφρα ἴδωμεν μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ κοιμήσωνται, ἀτὰρ φυλακῆς ἐπὶ πάγχυ λάθωνται.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

· ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν 9.260παύἐ

παύω (56) [Λ] 9.259-9.260

παύἐ 2nd person singular medio-passive present imperative

11.267-11.268

αὐτὰρ ἐπεὶ τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ̓ αἷμα, ὀξεῖαι δ̓ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

11.442

ἤτοι μέν ῥ̓ ἔμ̓ ἔπαυσας ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι·

11.504-11.507

οὐ δ̓ ἄν πω χάζοντο κελεύθου δῖοι Ἀχαιοὶ εἰ μὴ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο παῦσεν ἀριστεύοντα Μαχάονα ποιμένα λαῶν, ἰῷ τριγλώχινι βαλὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον.

[to make to cease]

, ἔα

ἐάω (92) [Λ] 9.259-9.260

ἔα 2nd person singular active present imperative

9.267-9.269

9.701-9.702

ἀλλ̓ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσιν ἦ κε μένῃ·

10.299-10.301

οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ Τρῶας ἀγήνορας εἴασεν Ἕκτωρ εὕδειν, ἀλλ̓ ἄμυδις κικλήσκετο πάντας ἀρίστους, ὅσσοι ἔσαν Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·

[to let, suffer, allow, permit]

δὲ χόλον

χόλος (49) [Λ] 9.259-9.260

χόλον masculine accusative singular

9.260-9.261

σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.

9.299

ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[gall, bile]

θυμαλγέα

θυμαλγής (4) [Λ] 9.259-9.260

θυμαλγέα masculine accusative singular

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

4.512-4.513

οὐ μὰν οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο μάρναται, ἀλλ̓ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει.

[heart-grieving]

· σοὶ δ̓ Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.260-9.261

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.267-9.269

9.315-9.317

οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω οὔ τ̓ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

9.261ἄξια

ἄξιος (9) [Λ] 9.260-9.261

ἄξια neuter accusative plural

11.131

ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δ̓ ἄξια δέξαι ἄποινα·

13.445-13.447

Ἰδομενεὺς δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας Δηΐφοβ̓ ἦ ἄρα δή τι ἐΐσκομεν ἄξιον εἶναι τρεῖς ἑνὸς ἀντὶ πεφάσθαι;

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

[worthy]

δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 9.260-9.261

δῶρα neuter accusative plural

9.262-9.263

εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶῤ Ἀγαμέμνων·

9.300-9.303

9.378

ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.

[a gift, present]

δίδωσι

δίδωμι (254) [Λ] 9.260-9.261

δίδωσι 3rd person singular active present indicative

9.270-9.272

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[to give]

μεταλήξαντι χόλοιο

χόλος (49) [Λ] 9.260-9.261

χόλοιο masculine genitive singular

9.299

ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.

9.434-9.438

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

[gall, bile]

. 9.262εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον

ἀκούω (71) [Λ] 9.262-9.263

ἄκουσον 2nd person singular active aorist imperative

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

10.183-10.185

ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθ̓ ὕλην ἔρχηται δἰ ὄρεσφι·

10.275-10.276

τοὶ δ̓ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσι νύκτα δἰ ὀρφναίην, ἀλλὰ κλάγξαντος ἄκουσαν.

[to hear]

, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω

καταλέγω (13) [Λ] 9.262-9.263

καταλέξω 1st person singular active future indicative

9.590-9.592

9.662

ἔνθ̓ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.

9.690-9.692

Φοῖνιξ δ̓ αὖθ̓ ὃ γέρων κατελέξατο, ὡς γὰρ ἀνώγει, ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν·

[recount, tell at length and in order]

9.263ὅσσά

ὅσος (138) [Λ] 9.262-9.263

ὅσσά neuter accusative plural

9.267-9.269

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

[as much/many as]

τοι ἐν κλισίῃσιν

κλισία (106) [Λ] 9.262-9.263

κλισίῃσιν feminine dative plural

9.620-9.622

9.650-9.653

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

[a place for lying down]

ὑπέσχετο

ὑπισχνέομαι (18) [Λ] 9.262-9.263

ὑπέσχετο 3rd person singular middle aorist indicative

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

10.38-10.41

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν νύκτα δἰ ἀμβροσίην·

10.303-10.304

τίς κέν μοι τόδε ἔργον ὑποσχόμενος τελέσειε δώρῳ ἔπι μεγάλῳ;

[to promise]

δῶῤ

δῶρον (68) [Λ] 9.262-9.263

δῶῤ neuter accusative plural

9.300-9.303

9.378

ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.

9.515-9.518

εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δ̓ ὄπισθ̓ ὀνομάζοι Ἀτρεΐδης, ἀλλ̓ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι, οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·

[a gift, present]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.262-9.263

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

9.267-9.269

9.315-9.317

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

· 9.264ἕπτ̓ ἀπύρους

ἄπυρος (4) [Λ] 9.264-9.266

ἀπύρους masculine accusative plural

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

23.884-23.886

9.121-9.124

ὑμῖν δ̓ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶῤ ὀνομήνω ἕπτ̓ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.

[without fire]

τρίποδας

τρίπους (20) [Λ] 9.264-9.266

τρίποδας masculine accusative plural

9.406-9.409

11.700-11.701

περὶ τρίποδος γὰρ ἔμελλον θεύσεσθαι·

18.343-18.345

ὣς εἰπὼν ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος Ἀχιλλεὺς ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχιστα Πάτροκλον λούσειαν ἄπο βρότον αἱματόεντα.

[three-footed, of or with three feet]

, δέκα δὲ χρυσοῖο

χρυσός (36) [Λ] 9.264-9.266

χρυσοῖο masculine genitive singular

9.267-9.269

9.277-9.282

9.365-9.367

ἄλλον δ̓ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον ἄξομαι, ἅσσ̓ ἔλαχόν γε·

[gold]

τάλαντα

τάλαντον (12) [Λ] 9.264-9.266

τάλαντα neuter accusative plural

12.432-12.435

16.658

γνῶ γὰρ Διὸς ἱρὰ τάλαντα.

18.507-18.508

κεῖτο δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα, τῷ δόμεν ὃς μετὰ τοῖσι δίκην ἰθύντατα εἴποι.

[a balance]

, 9.265αἴθωνας

αἴθων (11) [Λ] 9.264-9.266

αἴθωνας masculine accusative plural

10.177-10.178

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἀμφ̓ ὤμοισιν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

11.548-11.551

12.95-12.97

τρίτος δ̓ ἦν Ἄσιος ἥρως Ἄσιος Ὑρτακίδης, ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι αἴθωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.

[fiery, burning, blazing]

δὲ λέβητας

λέβης (10) [Λ] 9.264-9.266

λέβητας masculine accusative plural

19.243-19.244

ἑπτὰ μὲν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη, αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους·

21.362-21.365

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

[a kettle]

ἐείκοσι, δώδεκα δ̓ ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 9.264-9.266

ἵππους masculine accusative plural

9.267-9.269

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

[a horse, mare]

9.266πηγοὺς ἀθλοφόρους

ἀθλοφόρος (5) [Λ] 9.264-9.266

ἀθλοφόρους masculine accusative plural

11.698-11.700

22.21-22.23

22.162-22.163

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυχες ἵπποι ῥίμφα μάλα τρωχῶσι·

[bearing away the prize, victorious]

, οἳ ἀέθλια ποσσὶν

πούς (192) [Λ] 9.264-9.266

ποσσὶν masculine dative plural

9.267-9.269

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.522-9.523

τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς μη δὲ πόδας·

[a foot]

ἄροντο

αἴρω (35) [Λ] 9.264-9.266

ἄροντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.267-9.269

9.303

ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[to take up, raise, lift up]

. 9.267οὔ κεν ἀλήϊος εἴη

ἐάω (92) [Λ] 9.267-9.269

εἴη 3rd person singular active imperfect indicative

9.701-9.702

ἀλλ̓ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσιν ἦ κε μένῃ·

10.299-10.301

10.344-10.345

ἀλλ̓ ἐῶμέν μιν πρῶτα παρεξελθεῖν πεδίοιο τυτθόν·

[to let, suffer, allow, permit]

ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 9.267-9.269

ἀνὴρ masculine nominative singular

9.274-9.276

9.296-9.298

9.315-9.317

οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω οὔ τ̓ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[a man]

ᾧ τόσσα

τόσος (69) [Λ] 9.267-9.269

τόσσα neuter nominative plural

9.379-9.384

9.385-9.387

9.546

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ̓ ἀλεγεινῆς.

[so great, so vast]

γένοιτο

γίγνομαι (173) [Λ] 9.267-9.269

γένοιτο 3rd person singular middle aorist optative

9.379-9.384

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

[become, be born]

9.268οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο

ἐρίτιμος (4) [Λ] 9.267-9.269

ἐριτίμοιο masculine genitive singular

15.360-15.361

τῇ ῥ̓ οἵ γε προχέοντο φαλαγγηδόν, πρὸ δ̓ Ἀπόλλων αἰγίδ̓ ἔχων ἐρίτιμον·

2.445-2.449

9.125-9.127

οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο, οὐ δέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο, ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.

[highly-prized, precious]

χρυσοῖο

χρυσός (36) [Λ] 9.267-9.269

χρυσοῖο masculine genitive singular

9.277-9.282

9.365-9.367

10.294

τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας.

[gold]

, 9.269ὅσσ̓

ὅσος (138) [Λ] 9.267-9.269

ὅσσ̓ neuter accusative plural

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.352-9.354

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[as much/many as]

Ἀγαμέμνονος

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.267-9.269

Ἀγαμέμνονος masculine genitive singular

9.315-9.317

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 9.267-9.269

ἵπποι masculine nominative plural

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

9.406-9.409

9.707-9.709

αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους ὀτρύνων, καὶ δ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.

[a horse, mare]

ἀέθλια ποσσὶν

πούς (192) [Λ] 9.267-9.269

ποσσὶν masculine dative plural

9.307

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.522-9.523

τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς μη δὲ πόδας·

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

ἄροντο

αἴρω (35) [Λ] 9.267-9.269

ἄροντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.303

ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·

10.305-10.312

11.289-11.290

ἀλλ̓ ἰθὺς ἐλαύνετε μώνυχας ἵππους ἰφθίμων Δαναῶν, ἵν̓ ὑπέρτερον εὖχος ἄρησθε.

[to take up, raise, lift up]

. 9.270δώσει

δίδωμι (254) [Λ] 9.270-9.272

δώσει 3rd person singular active future indicative

9.273-9.274

τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δ̓ ἔσσεται ἣν τότ̓ ἀπηύρα κούρη Βρισῆος·

9.277-9.282

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

[to give]

δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 9.270-9.272

γυναῖκας feminine accusative plural

9.270-9.272

9.274-9.276

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

[a woman]

ἀμύμονα

ἀμύμων (65) [Λ] 9.270-9.272

ἀμύμονα neuter accusative plural

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

10.17-10.20

10.170-10.171

εἰσὶν μέν μοι παῖδες ἀμύμονες, εἰσὶ δὲ λαοὶ καὶ πολέες, τῶν κέν τις ἐποιχόμενος καλέσειεν·

[blameless, noble, excellent]

ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 9.270-9.272

ἔργα neuter accusative plural

9.374

οὐ δέ τί οἱ βουλὰς συμφράσσομαι, οὐ δὲ μὲν ἔργον·

9.388-9.390

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

[work]

ἰδυίας

οἶδα (132) [Λ] 9.270-9.272

ἰδυίας feminine accusative plural active perfect participle

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

9.438-9.441

10.100-10.101

οὐ δέ τι ἴδμεν μή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι.

[to know]

9.271Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον

Λέσβος (3) [Λ] 9.270-9.272

Λέσβον feminine accusative singular

24.544-24.546

9.128-9.130

δώσω δ̓ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.

[Lesbos]

ἐϋκτιμένην

ἐυκτίμενος (18) [Λ] 9.270-9.272

ἐϋκτιμένην feminine accusative singular

17.610-17.611

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

20.495-20.499

21.40-21.41

καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε νηυσὶν ἄγων, ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε·

ἕλες

αἱρέω (276) [Λ] 9.270-9.272

ἕλες 2nd person singular active aorist indicative

9.277-9.282

9.304-9.306

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

[to take,(mid.) to choose]

αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 9.270-9.272

αὐτὸς masculine nominative singular

9.277-9.282

9.300-9.303

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

9.272ἐξέλεθ̓

ἐξαιρέω (17) [Λ] 9.270-9.272

ἐξέλεθ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

10.266-10.268

11.624-11.627

τοῖσι δὲ τεῦχε κυκειῶ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη, τὴν ἄρετ̓ ἐκ Τενέδοιο γέρων, ὅτε πέρσεν Ἀχιλλεύς, θυγατέῤ Ἀρσινόου μεγαλήτορος, ἥν οἱ Ἀχαιοὶ ἔξελον οὕνεκα βουλῇ ἀριστεύεσκεν ἁπάντων.

[to take out of]

, αἳ τότε κάλλει

κάλλος (8) [Λ] 9.270-9.272

κάλλει neuter dative singular

9.388-9.390

13.431-13.432

πᾶσαν γὰρ ὁμηλικίην ἐκέκαστο κάλλεϊ καὶ ἔργοισιν ἰδὲ φρεσί·

20.234-20.235

τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵν̓ ἀθανάτοισι μετείη.

[beauty]

ἐνίκων

νικάω (31) [Λ] 9.270-9.272

ἐνίκων 3rd person plural active imperfect indicative

13.317-13.320

15.283-15.284

ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν νίκων, ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περὶ μύθων·

16.77-16.79

ἀλλ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο Τρωσὶ κελεύοντος περιάγνυται, οἳ δ̓ ἀλαλητῷ πᾶν πεδίον κατέχουσι μάχῃ νικῶντες Ἀχαιούς.

[to conquer, prevail, vanquish]

φῦλα

φῦλον (13) [Λ] 9.270-9.272

φῦλα neuter accusative plural

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

15.53-15.64

15.160-15.161

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

[a race, tribe, class]

γυναικῶν

γυνή (96) [Λ] 9.270-9.272

γυναικῶν feminine genitive plural

9.274-9.276

9.277-9.282

9.365-9.367

ἄλλον δ̓ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον ἄξομαι, ἅσσ̓ ἔλαχόν γε·

[a woman]

. 9.273τὰς μέν τοι δώσει

δίδωμι (254) [Λ] 9.273-9.274

δώσει 3rd person singular active future indicative

9.277-9.282

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.291-9.294

ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

[to give]

, μετὰ δ̓ ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 9.273-9.274

ἔσσεται 3rd person singular middle future indicative

9.274-9.276

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

[to be]

ἣν τότ̓ ἀπηύρα

ἀπαυράω (31) [Λ] 9.273-9.274

ἀπηύρα 3rd person singular active imperfect indicative

10.494-10.496

ἀλλ̓ ὅτε δὴ βασιλῆα κιχήσατο Τυδέος υἱός, τὸν τρισκαιδέκατον μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα ἀσθμαίνοντα·

11.113-11.115

11.333-11.334

τοὺς μὲν Τυδεΐδης δουρικλειτὸς Διομήδης θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα·

[to take away]

9.274κούρη

κόρη (43) [Λ] 9.273-9.274

κούρη feminine nominative singular

9.388-9.390

9.395-9.397

9.502-9.504

καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ̓ ὀφθαλμώ, αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ̓ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.

[a maiden, maid; pupil of the eye]

Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν

μέγας (460) [Λ] 9.274-9.276

μέγαν masculine accusative singular

9.277-9.282

9.303

ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

[big, great]

ὅρκον

ὅρκος (15) [Λ] 9.274-9.276

ὅρκον masculine accusative singular

14.280-14.282

15.36-15.40

19.108-19.111

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

[the object by which one swears, the witness of an oath]

ὀμεῖται

ὄμνυμι (22) [Λ] 9.274-9.276

ὀμεῖται 3rd person singular middle future indicative

10.321-10.324

10.328

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν·

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[to swear]

9.275μή ποτε τῆς εὐνῆς

εὐνή (28) [Λ] 9.274-9.276

εὐνῆς feminine genitive singular

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

10.74-10.75

τὸν δ̓ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

10.408

πῶς δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων φυλακαί τε καὶ εὐναί;

[a bed]

ἐπιβήμεναι

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 9.274-9.276

ἐπιβήμεναι active aorist infinitive

9.546

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ̓ ἀλεγεινῆς.

10.512-10.513

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης, καρπαλίμως δ̓ ἵππων ἐπεβήσετο·

10.526-10.529

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν, ἔνθ̓ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους, Τυδεΐδης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα ἐν χείρεσσ̓ Ὀδυσῆϊ τίθει, ἐπεβήσετο δ̓ ἵππων·

[to go upon]

ἠδὲ μιγῆναι

μίγνυμι (43) [Λ] 9.274-9.276

μιγῆναι passive aorist infinitive

10.180-10.182

10.365-10.368

10.424-10.425

πῶς γὰρ νῦν Τρώεσσι μεμιγμένοι ἱπποδάμοισιν εὕδουσ̓ ἦ ἀπάνευθε;

9.276ἣ θέμις

θέμις (21) [Λ] 9.274-9.276

θέμις feminine nominative singular

9.296-9.298

11.777-11.779

11.806-11.811

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφ̓ ἀγορή τε θέμις τε ἤην, τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί, ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε διογενὴς Εὐαιμονίδης κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ σκάζων ἐκ πολέμου·

[that which is laid down]

ἐστὶν

εἰμί (1088) [Λ] 9.274-9.276

ἐστὶν 3rd person singular active present indicative

9.277-9.282

εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ̓ ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ̓ Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι, αἵ κε μετ̓ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

9.286-9.289

τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[to be]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 9.274-9.276

ἄναξ masculine vocative singular

9.478-9.480

9.559-9.564

9.672

πρῶτος δ̓ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[a lord, master]

ἤτ̓ ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 9.274-9.276

ἀνδρῶν masculine genitive plural

9.296-9.298

9.315-9.317

9.320

κάτθαν̓ ὁμῶς ὅ τ̓ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.

[a man]

ἤτε γυναικῶν

γυνή (96) [Λ] 9.274-9.276

γυναικῶν feminine genitive plural

9.277-9.282

9.365-9.367

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

[a woman]

. 9.277ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 9.277

ταῦτα neuter nominative plural

9.299

ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

[this; that]

μὲν αὐτίκα πάντα

πα~ς (4) [Λ] 9.277

πάντα neuter nominative plural

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

2.142-2.143

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε πᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·

παρέσσεται

πάρειμι (23) [Λ] 9.277

παρέσσεται 3rd person singular middle future indicative

10.216-10.217

τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον, αἰεὶ δ̓ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.

11.74-11.77

13.785-13.786

ἡμεῖς δ̓ ἐμμεμαῶτες ἅμ̓ ἑψόμεθ̓, οὐ δέ τί φημι ἀλκῆς δευήσεσθαι, ὅση δύναμίς γε πάρεστι.

[be present]

· εἰ δέ κεν αὖτε 9.278ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 9.277-9.282

ἄστυ neuter accusative singular

9.587-9.589

9.590-9.592

10.346-10.348

εἰ δ̓ ἄμμε παραφθαίησι πόδεσσιν, αἰεί μιν ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατόφι προτιειλεῖν ἔγχει ἐπαΐσσων, μή πως προτὶ ἄστυ ἀλύξῃ.

[a city, town]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 9.277-9.282

μέγα neuter accusative singular

9.303

ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·

9.348-9.350

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

[big, great]

Πριάμοιο

Πρίαμος (142) [Λ] 9.277-9.282

Πριάμοιο masculine genitive singular

9.650-9.653

11.101-11.103

11.197-11.198

εὗῤ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον ἑσταότ̓ ἔν θ̓ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν·

[Priam]

θεοὶ

θεός (400) [Λ] 9.277-9.282

θεοὶ masculine nominative plural

9.296-9.298

9.300-9.303

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[god]

δώωσ̓

δίδωμι (254) [Λ] 9.277-9.282

δώωσ̓ 3rd person plural active aorist subjunctive

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.291-9.294

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

[to give]

ἀλαπάξαι

ἀλαπάζω (9) [Λ] 9.277-9.282

ἀλαπάξαι active aorist infinitive

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

11.502-11.503

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέζων ἔγχεΐ θ̓ ἱπποσύνῃ τε, νέων δ̓ ἀλάπαζε φάλαγγας·

11.750-11.752

καί νύ κεν Ἀκτορίωνε Μολίονε παῖδ̓ ἀλάπαξα, εἰ μή σφωε πατὴρ εὐρὺ κρείων ἐνοσίχθων ἐκ πολέμου ἐσάωσε καλύψας ἠέρι πολλῇ.

[to empty, drain, exhaust]

, 9.279νῆα

ναῦς (586) [Λ] 9.277-9.282

νῆα feminine accusative singular

9.304-9.306

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

[a ship]

ἅλις χρυσοῦ

χρυσός (36) [Λ] 9.277-9.282

χρυσοῦ masculine genitive singular

9.365-9.367

10.294

τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας.

10.378-10.381

ἔστι γὰρ ἔνδον χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κ̓ ὔμμιν χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσἰ ἄποινα εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτ̓ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[gold]

καὶ χαλκοῦ

χαλκοῦς (13) [Λ] 9.277-9.282

χαλκοῦ masculine genitive singular

11.80-11.83

ὃ δὲ νόσφι λιασθεὶς τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντάς τ̓ ὀλλυμένους τε.

13.551-13.554

Τρῶες δὲ περισταδὸν ἄλλοθεν ἄλλος οὔταζον σάκος εὐρὺ παναίολον, οὐ δὲ δύναντο εἴσω ἐπιγράψαι τέρενα χρόα νηλέϊ χαλκῷ Ἀντιλόχου·

13.560-13.562

ἀλλ̓ οὐ λῆθ̓ Ἀδάμαντα τιτυσκόμενος καθ̓ ὅμιλον Ἀσιάδην, ὅ οἱ οὖτα μέσον σάκος ὀξέϊ χαλκῷ ἐγγύθεν ὁρμηθείς·

[a copper coin]

νηήσασθαι

νηέω (7) [Λ] 9.277-9.282

νηήσασθαι middle aorist infinitive

9.356-9.361

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[to heap, heap]

9.280εἰσελθών

εἰσέρχομαι (18) [Λ] 9.277-9.282

εἰσελθών masculine nominative singular active aorist participle

11.558-11.560

12.340-12.341

πᾶσαι γὰρ ἐπώχατο, τοὶ δὲ κατ̓ αὐτὰς ἱστάμενοι πειρῶντο βίῃ ῥήξαντες ἐσελθεῖν.

14.169

ἔνθ̓ ἥ γ̓ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.

[to go in]

, ὅτε κεν δατεώμεθα

δατέομαι (14) [Λ] 9.277-9.282

δατεώμεθα 1st person plural middle aorist subjunctive

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

15.189

τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ̓ ἔμμορε τιμῆς·

18.262-18.265

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

[to divide among themselves]

ληΐδ̓

ληίς (5) [Λ] 9.277-9.282

ληΐδ̓ feminine accusative singular

11.677-11.681

12.7-12.8

ὄφρά σφιν νῆάς τε θοὰς καὶ ληΐδα πολλὴν ἐντὸς ἔχον ῥύοιτο·

18.326-18.327

φῆν δέ οἱ εἰς Ὀπόεντα περικλυτὸν υἱὸν ἀπάξειν Ἴλιον ἐκπέρσαντα, λαχόντα τε ληΐδος αἶσαν.

Ἀχαιοί

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.277-9.282

Ἀχαιοί masculine nominative plural

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

9.352-9.354

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

[Achaian]

, 9.281Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 9.277-9.282

γυναῖκας feminine accusative plural

9.365-9.367

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

[a woman]

ἐείκοσιν αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 9.277-9.282

αὐτὸς masculine nominative singular

9.300-9.303

9.323-9.327

9.341-9.343

ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἑλέσθαι

αἱρέω (276) [Λ] 9.277-9.282

ἑλέσθαι middle aorist infinitive

9.304-9.306

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

[to take,(mid.) to choose]

, 9.282αἵ κε μετ̓ Ἀργείην

Ἀργεῖος (137) [Λ] 9.277-9.282

Ἀργείην feminine accusative singular

9.337-9.338

τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους;

9.515-9.518

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

[of/from Argos, Argive]

Ἑλένην

Ἑλένη (39) [Λ] 9.277-9.282

Ἑλένην feminine accusative singular

9.339

ἦ οὐχ Ἑλένης ἕνεκ̓ ἠϋκόμοιο;

11.122-11.127

11.369-11.372

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο Τυδεΐδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν, στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

[Helen]

κάλλισται

καλός (142) [Λ] 9.277-9.282

κάλλισται feminine nominative plural

9.291-9.294

9.553-9.559

9.615

καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κ̓ ἐμὲ κήδῃ·

[beautiful]

ἔωσιν

εἰμί (1088) [Λ] 9.277-9.282

ἔωσιν 3rd person plural active present subjunctive

9.283-9.284

εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ̓ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης γαμβρός κέν οἱ ἔοις·

9.286-9.289

9.304-9.306

νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.

[to be]

. 9.283εἰ δέ κεν Ἄργος

Ἄργος (29) [Λ] 9.283-9.284

Ἄργος neuter accusative singular

12.67-12.70

13.225-13.227

13.377-13.380

καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γ̓ ὑποσχόμενοι τελέσαιμεν, δοῖμεν δ̓ Ἀτρεΐδαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Ἄργεος ἐξαγαγόντες ὀπυιέμεν, εἴ κε σὺν ἄμμιν Ἰλίου ἐκπέρσῃς εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

[Argos]

ἱκοίμεθ̓

ἱκνέομαι (114) [Λ] 9.283-9.284

ἱκοίμεθ̓ 1st person plural middle aorist optative

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

[to come]

Ἀχαιϊκὸν

Ἀχαιικός (6) [Λ] 9.283-9.284

Ἀχαιϊκὸν neuter accusative singular

9.519-9.522

13.348-13.350

οὐ δέ τι πάμπαν ἤθελε λαὸν ὀλέσθαι Ἀχαιϊκὸν Ἰλιόθι πρό, ἀλλὰ Θέτιν κύδαινε καὶ υἱέα καρτερόθυμον.

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

[of/for the Achaeans]

οὖθαρ ἀρούρης

ἄρουρα (27) [Λ] 9.283-9.284

ἀρούρης feminine genitive singular

10.5-10.10

11.67-11.69

11.558-11.560

ὡς δ̓ ὅτ̓ ὄνος παῤ ἄρουραν ἰὼν ἐβιήσατο παῖδας νωθής, ᾧ δὴ πολλὰ περὶ ῥόπαλ̓ ἀμφὶς ἐάγῃ, κείρει τ̓ εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον·

[tilled or arable land, ground, fatherland]

9.284γαμβρός

γαμβρός (11) [Λ] 9.283-9.284

γαμβρός masculine nominative singular

11.739-11.741

13.427-13.431

13.463-13.464

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε νῦν σε μάλα χρὴ γαμβρῷ ἀμυνέμεναι, εἴ πέρ τί σε κῆδος ἱκάνει.

[any one connected by marriage]

κέν οἱ ἔοις

εἰμί (1088) [Λ] 9.283-9.284

ἔοις 2nd person singular active present optative

9.286-9.289

9.304-9.306

9.308-9.311

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν, ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται, ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.

[to be]

· τίσει

τίω (37) [Λ] 9.284-9.285

τίσει 3rd person singular active future indicative

9.300-9.303

9.378

ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.

9.603

ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.

[to pay honour to]

δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ

Ὀρέστης (5) [Λ] 9.284-9.285

Ὀρέστῃ masculine dative singular

12.137-12.140

12.193-12.194

αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

5.705-5.709

ἀντίθεον Τεύθραντ̓, ἐπὶ δὲ πλήξιππον Ὀρέστην, Τρῆχόν τ̓ αἰχμητὴν Αἰτώλιον Οἰνόμαόν τε, Οἰνοπίδην θ̓ Ἕλενον καὶ Ὀρέσβιον αἰολομίτρην, ὅς ῥ̓ ἐν Ὕλῃ ναίεσκε μέγα πλούτοιο μεμηλώς, λίμνῃ κεκλιμένος Κηφισίδι·

[Orestes; pl., the Orestae, an Epirot people]

, 9.285ὅς οἱ τηλύγετος

τηλύγετος (6) [Λ] 9.284-9.285

τηλύγετος masculine nominative singular

9.480-9.483

13.470-13.473

3.173-3.175

ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρο υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.

[an only child, a darling child]

τρέφεται

τρέφω (38) [Λ] 9.284-9.285

τρέφεται 3rd person singular medio-passive present indicative

11.221-11.222

Ἰφιδάμας Ἀντηνορίδης ἠΰς τε μέγας τε ὃς τράφη ἐν Θρῄκῃ ἐριβώλακι μητέρι μήλων·

11.223-11.224

Κισσῆς τόν γ̓ ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα μητροπάτωρ, ὃς τίκτε Θεανὼ καλλιπάρῃον·

11.739-11.741

γαμβρὸς δ̓ ἦν Αὐγείαο, πρεσβυτάτην δὲ θύγατῤ εἶχε ξανθὴν Ἀγαμήδην, ἣ τόσα φάρμακα ᾔδη ὅσα τρέφει εὐρεῖα χθών.

[to nourish, rear, maintain]

θαλίῃ ἔνι πολλῇ

πολύς (468) [Λ] 9.284-9.285

πολλῇ feminine dative singular

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.320

κάτθαν̓ ὁμῶς ὅ τ̓ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[much, many]

. 9.286τρεῖς δέ οἵ εἰσι

εἰμί (1088) [Λ] 9.286-9.289

εἰσι 3rd person plural active present indicative

9.304-9.306

9.308-9.311

9.314

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·

[to be]

θύγατρες

θυγάτηρ (62) [Λ] 9.286-9.289

θύγατρες feminine nominative plural

9.289-9.290

ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ̓, ὅσσ̓ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·

9.664-9.665

τῷ δ̓ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε, Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.

11.225-11.226

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἥβης ἐρικυδέος ἵκετο μέτρον, αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ̓ ὅ γε θυγατέρα ἥν·

[a daughter]

ἐνὶ μεγάρῳ

μέγαρον (57) [Λ] 9.286-9.289

μεγάρῳ neuter dative singular

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.464-9.469

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[a large room]

εὐπήκτῳ

εὔπηκτος (5) [Λ] 9.286-9.289

εὐπήκτῳ neuter dative singular

9.663

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης εὐπήκτου·

24.673-24.675

2.661-2.663

Τληπόλεμος δ̓ ἐπεὶ οὖν τράφ̓ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα ἤδη γηράσκοντα Λικύμνιον ὄζον Ἄρηος·

[well-built]

9.287Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη

Λαοδίκη (4) [Λ] 9.286-9.289

Λαοδίκη feminine nominative singular

3.121-3.124

6.251-6.252

ἔνθά οἱ ἠπιόδωρος ἐναντίη ἤλυθε μήτηρ Λαοδίκην ἐσάγουσα θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην·

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[Laodice]

καὶ Ἰφιάνασσα, 9.288τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσθα

ἐθέλω (158) [Λ] 9.286-9.289

ἐθέλῃσθα 2nd person singular active present subjunctive

9.352-9.354

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[to will, wish, purpose]

φίλην

φίλος (342) [Λ] 9.286-9.289

φίλην feminine accusative singular

9.395-9.397

9.414-9.416

9.427-9.429

Φοῖνιξ δ̓ αὖθι παῤ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω, ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν·

[friend; loved, beloved, dear]

ἀνάεδνον

ἀνάεδνος (3) [Λ] 9.286-9.289

ἀνάεδνον feminine accusative singular

13.363-13.367

9.144-9.147

τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ̓ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω πρὸς οἶκον Πηλῆος·

[without bridal gift;(husband) bringing no gifts]

ἄγεσθαι

ἄγω (175) [Λ] 9.286-9.289

ἄγεσθαι medio-passive present infinitive

9.365-9.367

9.429

ἀνάγκῃ δ̓ οὔ τί μιν ἄξω.

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

[to lead]

9.289πρὸς οἶκον

οἶκος (29) [Λ] 9.286-9.289

οἶκον masculine accusative singular

15.497-15.499

17.736-17.739

23.229-23.230

οἳ δ̓ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι Θρηΐκιον κατὰ πόντον·

[a house, abode, dwelling]

Πηλῆος

Πηλεύς (62) [Λ] 9.286-9.289

Πηλῆος masculine genitive singular

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.398-9.400

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

[Peleus]

· ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ μείλια δώσει

δίδωμι (254) [Λ] 9.289-9.290

δώσει 3rd person singular active future indicative

9.291-9.294

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.334

ἄλλα δ̓ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·

[to give]

9.290πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.289-9.290

πολλὰ neuter accusative plural

9.320

κάτθαν̓ ὁμῶς ὅ τ̓ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.

9.323-9.327

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

[much, many]

μάλ̓, ὅσσ̓

ὅσος (138) [Λ] 9.289-9.290

ὅσσ̓ neuter accusative plural

9.352-9.354

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[as much/many as]

οὔ πώ τις ἑῇ

ἑός (167) [Λ] 9.289-9.290

ἑῇ feminine dative singular

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.453-9.456

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[his, her own]

ἐπέδωκε

ἐπιδίδωμι (5) [Λ] 9.289-9.290

ἐπέδωκε 3rd person singular active aorist indicative

10.462-10.463

σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθ̓·

22.254

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο θεοὺς ἐπιδώμεθα·

23.558-23.559

Ἀντίλοχ̓, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

[to give besides]

θυγατρί

θυγάτηρ (62) [Λ] 9.289-9.290

θυγατρί feminine dative singular

9.664-9.665

τῷ δ̓ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε, Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.

11.225-11.226

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἥβης ἐρικυδέος ἵκετο μέτρον, αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ̓ ὅ γε θυγατέρα ἥν·

11.269-11.272

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα δριμύ, τό τε προϊεῖσι μογοστόκοι Εἰλείθυιαι Ἥρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι, ὣς ὀξεῖ̓ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.

[a daughter]

· 9.291ἑπτὰ δέ τοι δώσει

δίδωμι (254) [Λ] 9.291-9.294

δώσει 3rd person singular active future indicative

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.334

ἄλλα δ̓ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

[to give]

εὖ ναιόμενα

ναίω (56) [Λ] 9.291-9.294

ναιόμενα neuter accusative plural medio-passive present participle

9.296-9.298

9.401-9.405

9.484

ναῖον δ̓ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.

[to dwell, abide]

πτολίεθρα

πτολίεθρον (23) [Λ] 9.291-9.294

πτολίεθρα neuter accusative plural

9.395-9.397

9.401-9.405

9.666-9.668

πὰρ δ̓ ἄρα καὶ τῷ Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.

[town, city, citadel]

9.292Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν

ποιήεις (4) [Λ] 9.291-9.294

ποιήεσσαν feminine accusative singular

20.7-20.9

2.494-2.508

9.149-9.152

ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

[grassy, rich in grass]

9.293Φηράς

Φηραί (3) [Λ] 9.291-9.294

Φηράς feminine accusative plural

5.541-5.546

9.149-9.152

ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

[Pherae]

τε ζαθέας

ζάθεος (7) [Λ] 9.291-9.294

ζαθέας feminine accusative plural

15.430-15.434

1.37-1.41

1.451-1.452

κλῦθί μευ ἀργυρότοξ̓, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις·

[very divine, sacred]

ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον 9.294καλήν

καλός (142) [Λ] 9.291-9.294

καλήν feminine accusative singular

9.553-9.559

9.615

καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κ̓ ἐμὲ κήδῃ·

9.707-9.709

αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους ὀτρύνων, καὶ δ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.

[beautiful]

τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον

Πήδασος (8) [Λ] 9.291-9.294

Πήδασον feminine accusative singular

16.152-16.154

16.466-16.468

20.89-20.92

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ̓ Ἀχιλῆος στήσομαι, ἀλλ̓ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι, πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον·

[pr. n.]

ἀμπελόεσσαν

ἀμπελόεις (4) [Λ] 9.291-9.294

ἀμπελόεσσαν feminine accusative singular

2.559-2.564

3.184-3.187

9.149-9.152

ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ̓ Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ̓ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.

[rich in vines]

. 9.295πᾶσαι

πᾶς (546) [Λ] 9.295

πᾶσαι feminine nominative plural

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[all, the whole]

δ̓ ἐγγὺς ἁλός

ἅλς (61) [Λ] 9.295

ἁλός masculine genitive singular

9.356-9.361

10.428-10.431

11.492-11.497

ὡς δ̓ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι χειμάρρους κατ̓ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ̓ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας·

[a lump of salt]

, νέαται

νέατος (13) [Λ] 9.295

νέαται feminine nominative plural

11.380-11.381

ὡς ὄφελόν τοι νείατον ἐς κενεῶνα βαλὼν ἐκ θυμὸν ἑλέσθαι.

11.711-11.712

ἔστι δέ τις Θρυόεσσα πόλις αἰπεῖα κολώνη τηλοῦ ἐπ̓ Ἀλφειῷ, νεάτη Πύλου ἠμαθόεντος·

14.465-14.466

τόν ῥ̓ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ, νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

[the last, uttermost, lowest]

Πύλου

Πύλος (11) [Λ] 9.295

Πύλου masculine genitive singular

11.682-11.683

καὶ τὰ μὲν ἠλασάμεσθα Πύλον Νηλήϊον εἴσω ἐννύχιοι προτὶ ἄστυ·

11.688-11.689

πολέσιν γὰρ Ἐπειοὶ χρεῖος ὄφειλον, ὡς ἡμεῖς παῦροι κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν·

11.711-11.712

ἔστι δέ τις Θρυόεσσα πόλις αἰπεῖα κολώνη τηλοῦ ἐπ̓ Ἀλφειῷ, νεάτη Πύλου ἠμαθόεντος·

[Pylos]

ἠμαθόεντος

ἠμαθόεις (4) [Λ] 9.295

ἠμαθόεντος masculine genitive singular

11.711-11.712

ἔστι δέ τις Θρυόεσσα πόλις αἰπεῖα κολώνη τηλοῦ ἐπ̓ Ἀλφειῷ, νεάτη Πύλου ἠμαθόεντος·

2.76-2.78

9.153

πᾶσαι δ̓ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·

[sandy]

· 9.296ἐν δ̓ ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 9.296-9.298

ἄνδρες masculine nominative plural

9.315-9.317

9.320

κάτθαν̓ ὁμῶς ὅ τ̓ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[a man]

ναίουσι

ναίω (56) [Λ] 9.296-9.298

ναίουσι 3rd person plural active present indicative

9.401-9.405

9.484

ναῖον δ̓ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.

13.172-13.173

ναῖε δὲ Πήδαιον πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, κούρην δὲ Πριάμοιο νόθην ἔχε, Μηδεσικάστην·

[to dwell, abide]

πολύρρηνες πολυβοῦται, 9.297οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν

θεός (400) [Λ] 9.296-9.298

θεὸν masculine accusative singular

9.300-9.303

9.356-9.361

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

[god]

ὣς τιμήσουσι

τιμάω (21) [Λ] 9.296-9.298

τιμήσουσι 3rd person plural active future indicative

9.608-9.610

11.45-11.46

ἐπὶ δ̓ ἐγδούπησαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη τιμῶσαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

12.310-12.314

Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι, καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παῤ ὄχθας καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

[to honor; to value something at a price(gen.)]

9.298καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ

σκῆπτρον (27) [Λ] 9.296-9.298

σκήπτρῳ neuter dative singular

10.321-10.324

10.328

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν·

18.414-18.417

σπόγγῳ δ̓ ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖῤ ἀπομόργνυ αὐχένα τε στιβαρὸν καὶ στήθεα λαχνήεντα, δῦ δὲ χιτῶν̓, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ, βῆ δὲ θύραζε χωλεύων·

[a staff]

λιπαρὰς

λιπαρός (8) [Λ] 9.296-9.298

λιπαρὰς feminine accusative plural

10.21-10.24

10.131-10.134

14.186

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.

[oily, shiny with oil]

τελέουσι

τελέω (60) [Λ] 9.296-9.298

τελέουσι 3rd person plural active future indicative

9.299

ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.

9.308-9.311

9.456-9.457

θεοὶ δ̓ ἐτέλειον ἐπαρὰς Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.

[to complete, fulfil, accomplish]

θέμιστας

θέμις (21) [Λ] 9.296-9.298

θέμιστας feminine accusative plural

11.777-11.779

11.806-11.811

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

[that which is laid down]

. 9.299ταῦτά

οὗτος (164) [Λ] 9.299

ταῦτά neuter accusative plural

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

[this; that]

κέ τοι τελέσειε

τελέω (60) [Λ] 9.299

τελέσειε 3rd person singular active aorist optative

9.308-9.311

9.456-9.457

θεοὶ δ̓ ἐτέλειον ἐπαρὰς Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.

9.598-9.599

τῷ δ̓ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν πολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δ̓ ἤμυνε καὶ αὔτως.

[to complete, fulfil, accomplish]

μεταλήξαντι χόλοιο

χόλος (49) [Λ] 9.299

χόλοιο masculine genitive singular

9.434-9.438

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[gall, bile]

. 9.300εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.300-9.303

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

9.315-9.317

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.338-9.339

τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ̓ ἀγείρας Ἀτρεΐδης;

[son of Atreus]

μὲν ἀπήχθετο

ἀπεχθάνομαι (7) [Λ] 9.300-9.303

ἀπήχθετο 3rd person singular active aorist indicative

9.613-9.614

οὐ δέ τί σε χρὴ τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.

21.83-21.84

μέλλω που ἀπεχθέσθαι Διὶ πατρί, ὅς με σοὶ αὖτις δῶκε·

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

[to be hated, incur hatred, be roused to hatred]

κηρόθι μᾶλλον 9.301αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 9.300-9.303

αὐτὸς masculine nominative singular

9.323-9.327

9.341-9.343

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

καὶ τοῦ δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 9.300-9.303

δῶρα neuter nominative plural

9.378

ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.

9.515-9.518

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

[a gift, present]

, σὺ δ̓ ἄλλους

ἄλλος (396) [Λ] 9.300-9.303

ἄλλους masculine accusative plural

9.308-9.311

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.315-9.317

οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω οὔ τ̓ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[other, another]

περ Παναχαιοὺς

Παναχαιοί (9) [Λ] 9.300-9.303

Παναχαιοὺς masculine accusative plural

10.1-10.2

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

19.193-19.195

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

23.236-23.238

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[all the Achaians]

9.302τειρομένους

τείρω (34) [Λ] 9.300-9.303

τειρομένους masculine accusative plural medio-passive present participle

11.282-11.283

ἄφρεον δὲ στήθεα, ῥαίνοντο δὲ νέρθε κονίῃ τειρόμενον βασιλῆα μάχης ἀπάνευθε φέροντες.

11.798-11.801

11.841

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς περ σεῖο μεθήσω τειρομένοιο.

[to rub hard]

ἐλέαιρε

ἐλεαίρω (13) [Λ] 9.300-9.303

ἐλέαιρε 2nd person singular active present imperative

10.176

εἴ μ̓ ἐλεαίρεις.

11.664-11.665

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐσθλὸς ἐὼν Δαναῶν οὐ κήδεται οὐ δ̓ ἐλεαίρει.

13.15-13.16

ἔνθ̓ ἄῤ ὅ γ̓ ἐξ ἁλὸς ἕζετ̓ ἰών, ἐλέαιρε δ̓ Ἀχαιοὺς Τρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.

[to take pity on]

κατὰ στρατόν

στρατός (58) [Λ] 9.300-9.303

στρατόν masculine accusative singular

10.66

πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι.

10.82-10.84

10.141-10.142

τίφθ̓ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε νύκτα δἰ ἀμβροσίην, ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει;

[an encamped army]

, οἵ σε θεὸν

θεός (400) [Λ] 9.300-9.303

θεὸν masculine accusative singular

9.356-9.361

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[god]

ὣς 9.303τίσουσ̓

τίω (37) [Λ] 9.300-9.303

τίσουσ̓ 3rd person plural active future indicative

9.378

ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.

9.603

ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

[to pay honour to]

· ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα

μέγας (460) [Λ] 9.303

μέγα neuter accusative singular

9.348-9.350

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

[big, great]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 9.303

κῦδος neuter accusative singular

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

10.87-10.90

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν γνώσεαι Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα, τὸν περὶ πάντων Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[glory, renown]

ἄροιο

αἴρω (35) [Λ] 9.303

ἄροιο 2nd person singular middle aorist optative

10.305-10.312

11.289-11.290

ἀλλ̓ ἰθὺς ἐλαύνετε μώνυχας ἵππους ἰφθίμων Δαναῶν, ἵν̓ ὑπέρτερον εὖχος ἄρησθε.

11.624-11.627

τοῖσι δὲ τεῦχε κυκειῶ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη, τὴν ἄρετ̓ ἐκ Τενέδοιο γέρων, ὅτε πέρσεν Ἀχιλλεύς, θυγατέῤ Ἀρσινόου μεγαλήτορος, ἥν οἱ Ἀχαιοὶ ἔξελον οὕνεκα βουλῇ ἀριστεύεσκεν ἁπάντων.

[to take up, raise, lift up]

· 9.304νῦν γάρ χ̓ Ἕκτοῤ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 9.304-9.306

Ἕκτοῤ masculine accusative singular

9.351-9.352

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο ἴσχειν·

9.352-9.354

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[Hector]

ἕλοις

αἱρέω (276) [Λ] 9.304-9.306

ἕλοις 2nd person singular active aorist optative

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

[to take,(mid.) to choose]

, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι

ἔρχομαι (338) [Λ] 9.304-9.306

ἔλθοι 3rd person singular active aorist optative

9.401-9.405

9.406-9.409

9.602-9.603

ἀλλ̓ ἐπὶ δώρων ἔρχεο·

[to come]

9.305λύσσαν ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 9.304-9.306

ἔχων masculine nominative singular active present participle

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

9.471-9.473

οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐ δέ ποτ̓ ἔσβη πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπ̓ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς, ἄλλο δ̓ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.

[to have]

ὀλοήν

ὀλοός (25) [Λ] 9.304-9.306

ὀλοήν feminine accusative singular

11.70-11.71

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

13.628-13.629

νῦν αὖτ̓ ἐν νηυσὶν μενεαίνετε ποντοπόροισι πῦρ ὀλοὸν βαλέειν, κτεῖναι δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

13.663-13.665

ἦν δέ τις Εὐχήνωρ Πολυΐδου μάντιος υἱὸς ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε Κορινθόθι οἰκία ναίων, ὅς ῥ̓ εὖ εἰδὼς κῆῤ ὀλοὴν ἐπὶ νηὸς ἔβαινε·

[destroying, destructive, fatal, deadly, murderous]

, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν

φημί (406) [Λ] 9.304-9.306

φησιν 3rd person singular active present indicative

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

9.401-9.405

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

[to say, to claim]

ὁμοῖον

ὅμοιος (14) [Λ] 9.304-9.306

ὁμοῖον masculine accusative singular

10.216-10.217

τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον, αἰεὶ δ̓ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.

10.437

λευκότεροι χιόνος, θείειν δ̓ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι·

12.269-12.271

ὦ φίλοι Ἀργείων ὅς τ̓ ἔξοχος ὅς τε μεσήεις ὅς τε χερειότερος, ἐπεὶ οὔ πω πάντες ὁμοῖοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ, νῦν ἔπλετο ἔργον ἅπασι·

[like, resembling]

9.306οἷ ἔμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 9.304-9.306

ἔμεναι active present infinitive

9.308-9.311

9.314

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·

9.315-9.317

οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω οὔ τ̓ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[to be]

Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 9.304-9.306

Δαναῶν masculine genitive plural

9.315-9.317

9.369-9.372

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

[the Danaans]

οὓς ἐνθάδε νῆες

ναῦς (586) [Λ] 9.304-9.306

νῆες feminine nominative plural

9.328-9.329

δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ̓ ἀνθρώπων, πεζὸς δ̓ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

[a ship]

ἔνεικαν

φέρω (186) [Λ] 9.304-9.306

ἔνεικαν 3rd person plural active aorist indicative

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

9.515-9.518

εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δ̓ ὄπισθ̓ ὀνομάζοι Ἀτρεΐδης, ἀλλ̓ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι, οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·

[to bear]

. 9.307τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 9.307

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

9.643

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

10.42

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 9.307

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

9.604-9.606

9.643

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

10.42

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[to speak to, address]

πόδας

πούς (192) [Λ] 9.307

πόδας masculine accusative plural

9.522-9.523

τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς μη δὲ πόδας·

9.604-9.606

9.643

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

ὠκὺς

ὠκύς (104) [Λ] 9.307

ὠκὺς masculine nominative singular

9.604-9.606

9.643

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

10.474-10.475

Ῥῆσος δ̓ ἐν μέσῳ εὗδε, παῤ αὐτῷ δ̓ ὠκέες ἵπποι ἐξ ἐπιδιφριάδος πυμάτης ἱμᾶσι δέδεντο.

[quick, swift, fleet]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.307

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

9.434-9.438

9.485-9.489

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

[Achilles]

· 9.308διογενὲς

(4) [Λ] 9.308-9.311

διογενὲς masculine vocative singular

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

11.394-11.395

ὃ δέ θ̓ αἵματι γαῖαν ἐρεύθων πύθεται, οἰωνοὶ δὲ περὶ πλέες ἠὲ γυναῖκες.

11.707-11.709

οἳ δὲ τρίτῳ ἤματι πάντες ἦλθον ὁμῶς αὐτοί τε πολεῖς καὶ μώνυχες ἵπποι πανσυδίῃ·

Λαερτιάδη

Λαερτιάδης (9) [Λ] 9.308-9.311

Λαερτιάδη masculine vocative singular

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

10.144-10.145

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ μὴ νεμέσα·

19.185

χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας·

[son of Laertes(Odysseus)]

πολυμήχαν̓

πολυμήχανος (7) [Λ] 9.308-9.311

πολυμήχαν̓ masculine vocative singular

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

10.144-10.145

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ μὴ νεμέσα·

23.723-23.724

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἤ μ̓ ἀνάειῤ, ἢ ἐγὼ σέ·

[full of resources, inventive, ever-ready]

Ὀδυσσεῦ

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 9.308-9.311

Ὀδυσσεῦ masculine vocative singular

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

9.657

ἦρχε δ̓ Ὀδυσσεύς.

[Odysseus]

9.309χρὴ

χρή (28) [Λ] 9.308-9.311

χρὴ 3rd person singular active present indicative

9.496-9.497

οὐ δέ τί σε χρὴ νηλεὲς ἦτορ ἔχειν·

9.613-9.614

οὐ δέ τί σε χρὴ τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

[it is fated, necessary]

μὲν δὴ τὸν μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 9.308-9.311

μῦθον masculine accusative singular

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

9.522-9.523

τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς μη δὲ πόδας·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν

ἀπεῖπον (9) [Λ] 9.308-9.311

ἀποειπεῖν active aorist infinitive

9.431

μάλα γὰρ κρατερῶς ἀπέειπεν·

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

[to speak out, tell out, declare(Hom.), deny, refuse, forbid]

, 9.310ᾗ περ δὴ φρονέω

φρονέω (60) [Λ] 9.308-9.311

φρονέω 1st person singular active present indicative

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

9.608-9.610

φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ, ἥ μ̓ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

τε καὶ ὡς τετελεσμένον

τελέω (60) [Λ] 9.308-9.311

τετελεσμένον neuter nominative singular medio-passive perfect participle

9.456-9.457

θεοὶ δ̓ ἐτέλειον ἐπαρὰς Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.

9.598-9.599

τῷ δ̓ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν πολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δ̓ ἤμυνε καὶ αὔτως.

10.303-10.304

τίς κέν μοι τόδε ἔργον ὑποσχόμενος τελέσειε δώρῳ ἔπι μεγάλῳ;

[to complete, fulfil, accomplish]

ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 9.308-9.311

ἔσται 3rd person singular future indicative

9.314

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·

9.315-9.317

9.341-9.343

ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.

[to be]

, 9.311ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι

πάρημαι (4) [Λ] 9.308-9.311

παρήμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

24.650-24.652

ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν ἐνθάδ̓ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·

1.421-1.422

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι μήνἰ Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ̓ ἀποπαύεο πάμπαν·

1.488-1.489

αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισι διογενὴς Πηλῆος υἱὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to be seated beside]

ἄλλοθεν ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 9.308-9.311

ἄλλος masculine nominative singular

9.312-9.313

ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν ὅς χ̓ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.

9.315-9.317

9.334

ἄλλα δ̓ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·

[other, another]

. 9.312ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος

ἐκεῖνος (24) [Λ] 9.312-9.313

κεῖνος masculine nominative singular

9.677-9.679

9.701-9.702

ἀλλ̓ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσιν ἦ κε μένῃ·

10.57

κείνῳ γάρ κε μάλιστα πιθοίατο·

[that over there, that]

ὁμῶς Ἀΐδαο

Ἀΐδης (12) [Λ] 9.312-9.313

Ἀΐδαο masculine genitive singular

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

11.52-11.55

11.262-11.263

ἔνθ̓ Ἀντήνορος υἷες ὑπ̓ Ἀτρεΐδῃ βασιλῆϊ πότμον ἀναπλήσαντες ἔδυν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

πύλῃσιν

πύλη (59) [Λ] 9.312-9.313

πύλῃσιν feminine dative plural

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

10.126-10.127

κείνους δὲ κιχησόμεθα πρὸ πυλάων ἐν φυλάκεσσ̓, ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι.

[one wing of a pair of double gates]

9.313ὅς χ̓ ἕτερον

ἕτερος (43) [Λ] 9.312-9.313

ἕτερον neuter accusative singular

9.471-9.473

11.70-11.71

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

12.93-12.95

τῶν δ̓ ἑτέρων Πάρις ἦρχε καὶ Ἀλκάθοος καὶ Ἀγήνωρ, τῶν δὲ τρίτων Ἕλενος καὶ Δηΐφοβος θεοειδὴς υἷε δύω Πριάμοιο·

[the one; the other(of two)]

μὲν κεύθῃ

κεύθω (6) [Λ] 9.312-9.313

κεύθῃ 3rd person singular active present subjunctive

16.19

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

18.74

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε·

22.111-22.118

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

[to cover quite up, to cover, hide]

ἐνὶ φρεσίν

φρήν (178) [Λ] 9.312-9.313

φρεσίν dative plural

9.377

ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

9.423-9.426

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[the midriff; heart, mind]

, ἄλλο

ἄλλος (396) [Λ] 9.312-9.313

ἄλλο neuter accusative singular

9.315-9.317

9.334

ἄλλα δ̓ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

[other, another]

δὲ εἴπῃ

εἶπον (279) [Λ] 9.312-9.313

εἴπῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

9.673-9.675

9.688-9.689

εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ̓ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο, Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.

[to speak, say]

. 9.314αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω

ἐρῶ (42) [Λ] 9.314

ἐρέω 1st person singular active future indicative

9.528

ἐν δ̓ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.

9.611

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

10.533-10.534

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ψεύσομαι, ἦ ἔτυμον ἐρέω;

[[I will say]]

ὥς μοι δοκεῖ

δοκέω (10) [Λ] 9.314

δοκεῖ 3rd person singular active present indicative

9.625-9.626

οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ τῇδέ γ̓ ὁδῷ κρανέεσθαι·

12.215

νῦν αὖτ̓ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

13.735

αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·

[seem, impers. it seems best..]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 9.314

εἶναι active present infinitive

9.315-9.317

9.341-9.343

9.364

ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·

[to be]

ἄριστα

ἄριστος (138) [Λ] 9.314

ἄριστα neuter nominative plural

9.519-9.522

9.574-9.576

9.638-9.639

νῦν δέ τοι ἑπτὰ παρίσχομεν ἔξοχ̓ ἀρίστας, ἄλλά τε πόλλ̓ ἐπὶ τῇσι·

[best]

· 9.315οὔ τ̓ ἔμεγ̓ Ἀτρεΐδην

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.315-9.317

Ἀτρεΐδην masculine accusative singular

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.338-9.339

τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ̓ ἀγείρας Ἀτρεΐδης;

9.340-9.341

ἦ μοῦνοι φιλέουσ̓ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεΐδαι;

[son of Atreus]

Ἀγαμέμνονα

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.315-9.317

Ἀγαμέμνονα masculine accusative singular

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

πεισέμεν

πείθω (141) [Λ] 9.315-9.317

πεισέμεν active future infinitive

9.345

οὐ δέ με πείσει.

9.385-9.387

9.453

τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα·

[to prevail upon, win over, persuade]

οἴω 9.316οὔ τ̓ ἄλλους

ἄλλος (396) [Λ] 9.315-9.317

ἄλλους masculine accusative plural

9.334

ἄλλα δ̓ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.365-9.367

ἄλλον δ̓ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον ἄξομαι, ἅσσ̓ ἔλαχόν γε·

[other, another]

Δαναούς

Δαναοί (142) [Λ] 9.315-9.317

Δαναούς masculine accusative plural

9.369-9.372

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

9.640-9.642

ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν πληθύος ἐκ Δαναῶν, μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων κήδιστοί τ̓ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί.

[the Danaans]

, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις

χάρις (12) [Λ] 9.315-9.317

χάρις feminine nominative singular

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

11.241-11.243

ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον οἰκτρὸς ἀπὸ μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων, κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλὰ δ̓ ἔδωκε·

14.183

χάρις δ̓ ἀπελάμπετο πολλή.

[gratitude, favor, grace, charm]

ἦεν

εἰμί (1088) [Λ] 9.315-9.317

ἦεν 3rd person singular active imperfect indicative

9.341-9.343

9.364

ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·

9.372-9.373

οὐ δ̓ ἂν ἔμοιγε τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι·

[to be]

9.317μάρνασθαι

μάρναμαι (45) [Λ] 9.315-9.317

μάρνασθαι medio-passive present infinitive

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

11.74-11.77

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν, οἳ δ̓ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

11.187-11.190

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ἀναχωρείτω, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἀνώχθω μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

[to fight, do battle]

δηΐοισιν

δάιος (43) [Λ] 9.315-9.317

δηΐοισιν masculine dative plural

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.673-9.675

10.204-10.210

ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθ̓ ἑῷ αὐτοῦ θυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμους ἐλθεῖν, εἴ τινά που δηΐων ἕλοι ἐσχατόωντα, ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο, ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γ̓ Ἀχαιούς.

ἐπ̓ ἀνδράσι

ἀνήρ (590) [Λ] 9.315-9.317

ἀνδράσι masculine dative plural

9.320

κάτθαν̓ ὁμῶς ὅ τ̓ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.

9.323-9.327

9.341-9.343

ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.

[a man]

νωλεμὲς αἰεί. 9.318ἴση

ἴσος (79) [Λ] 9.318

ἴση feminine nominative singular

9.603

ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.

9.616

ἶσον ἐμοὶ βασίλευε καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς.

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[equal to, the same as; adv. perhaps]

μοῖρα

μοῖρα (47) [Λ] 9.318

μοῖρα feminine nominative singular

10.169

ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα φίλος κατὰ μοῖραν ἔειπες.

10.251-10.253

μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δ̓ ἠώς, ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ̓ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

[a part, portion; fate]

μένοντι

μένω (105) [Λ] 9.318

μένοντι masculine dative singular active present participle

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

9.427-9.429

Φοῖνιξ δ̓ αὖθι παῤ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω, ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι

πολεμίζω (55) [Λ] 9.318

πολεμίζοι 3rd person singular active present optative

9.321-9.322

οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

9.337-9.338

τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους;

[to wage war, make war, fight]

· 9.319ἐν δὲ ἰῇ

εἷς (30) [Λ] 9.319

ἰῇ feminine dative singular

11.174

τῇ δέ τ̓ ἰῇ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος·

12.455-12.456

δοιοὶ δ̓ ἔντοσθεν ὀχῆες εἶχον ἐπημοιβοί, μία δὲ κληῒς ἐπαρήρει.

13.260-13.262

δούρατα δ̓ αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήεις ἑσταότ̓ ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα Τρώϊα, τὰ κταμένων ἀποαίνυμαι·

[one]

τιμῇ

τιμή (25) [Λ] 9.319

τιμῇ feminine dative singular

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[that which is paid in token of worth]

ἠμὲν κακὸς

κακός (180) [Λ] 9.319

κακὸς masculine nominative singular

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

9.538-9.540

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

[bad]

ἠδὲ καὶ ἐσθλός

ἐσθλός (80) [Λ] 9.319

ἐσθλός masculine nominative singular

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.414-9.416

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

[good]

· 9.320κάτθαν̓

καταθνήσκω (14) [Λ] 9.320

κάτθαν̓ 3rd person singular active aorist indicative

10.341-10.343

οὗτός τις Διόμηδες ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεται ἀνήρ, οὐκ οἶδ̓ ἢ νήεσσιν ἐπίσκοπος ἡμετέρῃσιν, ἦ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων.

10.387

ἤ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων;

15.661-15.664

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθ̓ ἐνὶ θυμῷ ἄλλων ἀνθρώπων, ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστος παίδων ἠδ̓ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων, ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι·

ὁμῶς ὅ τ̓ ἀεργὸς ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 9.320

ἀνὴρ masculine nominative singular

9.323-9.327

9.341-9.343

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[a man]

ὅ τε πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.320

πολλὰ neuter accusative plural

9.323-9.327

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

[much, many]

ἐοργώς

ἔρδω (23) [Λ] 9.320

ἐοργώς masculine nominative singular active perfect participle

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

10.503-10.506

αὐτὰρ ὃ μερμήριζε μένων ὅ τι κύντατον ἕρδοι, ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών, ὅθι ποικίλα τεύχἐ ἔκειτο, ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψόσ̓ ἀείρας, ἦ ἔτι τῶν πλεόνων Θρῃκῶν ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

11.706-11.707

ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διείπομεν, ἀμφί τε ἄστυ ἕρδομεν ἱρὰ θεοῖς·

[to do]

. 9.321οὐ δέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον

πάσχω (37) [Λ] 9.321-9.322

πάθον 1st person singular active aorist indicative

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

10.26-10.28

μή τι πάθοιεν Ἀργεῖοι, τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφ̓ ὑγρὴν ἤλυθον ἐς Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες.

10.538-10.539

ἀλλ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή τι πάθωσιν Ἀργείων οἳ ἄριστοι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

[to experience, to suffer]

ἄλγεα

ἄλγος (35) [Λ] 9.321-9.322

ἄλγεα neuter accusative plural

13.345-13.346

τὼ δ̓ ἀμφὶς φρονέοντε δύω Κρόνου υἷε κραταιὼ ἀνδράσιν ἡρώεσσιν ἐτεύχετον ἄλγεα λυγρά.

13.669-13.670

τώ ῥ̓ ἅμα τ̓ ἀργαλέην θωὴν ἀλέεινεν Ἀχαιῶν νοῦσόν τε στυγερήν, ἵνα μὴ πάθοι ἄλγεα θυμῷ.

16.55

αἰνὸν ἄχος τό μοί ἐστιν, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ.

[pain]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 9.321-9.322

θυμῷ masculine dative singular

9.341-9.343

9.385-9.387

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

[the soul]

9.322αἰεὶ ἐμὴν

ἐμός (153) [Λ] 9.321-9.322

ἐμὴν feminine accusative singular

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

9.385-9.387

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[mine]

ψυχὴν

ψυχή (33) [Λ] 9.321-9.322

ψυχὴν feminine accusative singular

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

11.333-11.334

τοὺς μὲν Τυδεΐδης δουρικλειτὸς Διομήδης θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα·

[breath, soul]

παραβαλλόμενος πολεμίζειν

πολεμίζω (55) [Λ] 9.321-9.322

πολεμίζειν active present infinitive

9.323-9.327

9.337-9.338

τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους;

9.352-9.354

ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ̓ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·

[to wage war, make war, fight]

. 9.323ὡς δ̓ ὄρνις

ὄρνις (18) [Λ] 9.323-9.327

ὄρνις feminine nominative singular

10.277

χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ̓ Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δ̓ Ἀθήνῃ·

12.200-12.205

ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωὸν ἔτ̓ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης, κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν ἰδνωθεὶς ὀπίσω·

12.217-12.221

ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γε Τρωσὶν ὅδ̓ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωόν·

[a bird]

ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι

προφέρω (7) [Λ] 9.323-9.327

προφέρῃσι 3rd person singular active present subjunctive

10.479

ἀλλ̓ ἄγε δὴ πρόφερε κρατερὸν μένος·

17.120-17.122

Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν γυμνόν·

2.250-2.251

τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμ̓ ἔχων ἀγορεύοις, καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.

[to bring before]

9.324μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι

λαμβάνω (86) [Λ] 9.323-9.327

λάβῃσι 3rd person singular active aorist subjunctive

10.328

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν·

10.488-10.493

ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς τὸν δ̓ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε, τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι ῥεῖα διέλθοιεν μη δὲ τρομεοίατο θυμῷ νεκροῖς ἀμβαίνοντες·

10.544-10.546

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ὅππως τοῦσδ̓ ἵππους λάβετον καταδύντες ὅμιλον Τρώων, ἦ τίς σφωε πόρεν θεὸς ἀντιβολήσας.

[to take, seize, receive]

, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει

πέλω (61) [Λ] 9.323-9.327

πέλει 3rd person singular active present indicative

9.526

δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τ̓ ἐπέεσσι.

9.590-9.592

10.351-10.352

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἀπέην ὅσσόν τ̓ ἐπὶ οὖρα πέλονται ἡμιόνων·

[to be, become; Hom. be in motion]

αὐτῇ

αὐτός (604) [Λ] 9.323-9.327

αὐτῇ feminine dative singular

9.341-9.343

9.348-9.350

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

, 9.325ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς

πολύς (468) [Λ] 9.323-9.327

πολλὰς feminine accusative plural

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.348-9.350

ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπ̓ αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·

[much, many]

μὲν ἀΰπνους νύκτας

νύξ (67) [Λ] 9.323-9.327

νύκτας feminine accusative plural

9.470

εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ̓ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·

9.474-9.477

10.38-10.41

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν νύκτα δἰ ἀμβροσίην·

[the night]

ἴαυον

ἰαύω (5) [Λ] 9.323-9.327

ἴαυον 1st person singular active imperfect indicative

9.470

εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ̓ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·

14.213

Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.

18.259-18.260

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

[to sleep, to pass the night]

, 9.326ἤματα

ἦμαρ (92) [Λ] 9.323-9.327

ἤματα neuter accusative plural

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

9.438-9.441

9.597-9.598

ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ εἴξας ᾧ θυμῷ·

[day]

δ̓ αἱματόεντα

αἱματόεις (18) [Λ] 9.323-9.327

αἱματόεντα neuter accusative plural

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

13.392-13.393

ὣς ὃ πρόσθ̓ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.

13.616-13.618

λάκε δ̓ ὀστέα, τὼ δέ οἱ ὄσσε πὰρ ποσὶν αἱματόεντα χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν, ἰδνώθη δὲ πεσών·

[blood-red]

διέπρησσον

διαπράσσω (5) [Λ] 9.323-9.327

διέπρησσον 1st person singular active imperfect indicative

23.364-23.365

οἳ δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο νόσφι νεῶν ταχέως·

1.483

ἣ δ̓ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.

2.785

μάλα δ̓ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο.

[to pass over; bring about, accomplish]

πολεμίζων

πολεμίζω (55) [Λ] 9.323-9.327

πολεμίζων masculine nominative singular active present participle

9.337-9.338

τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους;

9.352-9.354

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[to wage war, make war, fight]

9.327ἀνδράσι

ἀνήρ (590) [Λ] 9.323-9.327

ἀνδράσι masculine dative plural

9.341-9.343

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[a man]

μαρνάμενος

μάρναμαι (45) [Λ] 9.323-9.327

μαρνάμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

11.74-11.77

11.187-11.190

11.202-11.205

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ὑπόεικε μάχης, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

[to fight, do battle]

ὀάρων ἕνεκα σφετεράων

σφέτερος (7) [Λ] 9.323-9.327

σφετεράων feminine genitive plural

17.284-17.287

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

17.319-17.322

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

17.328-17.330

ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

[their own, their]

. 9.328δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 9.328-9.329

νηυσὶ feminine dative plural

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[a ship]

πόλεις

πόλις (133) [Λ] 9.328-9.329

πόλεις feminine accusative plural

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

9.529-9.532

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

[a city]

ἀλάπαξ̓

ἀλαπάζω (9) [Λ] 9.328-9.329

ἀλάπαξ̓ 1st person singular active aorist indicative

11.502-11.503

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέζων ἔγχεΐ θ̓ ἱπποσύνῃ τε, νέων δ̓ ἀλάπαζε φάλαγγας·

11.750-11.752

12.67-12.70

εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζει Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετ̓ ἀρήγειν, ἦ τ̓ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι, νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς·

[to empty, drain, exhaust]

ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 9.328-9.329

ἀνθρώπων masculine genitive plural

9.340-9.341

ἦ μοῦνοι φιλέουσ̓ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεΐδαι;

9.499-9.501

9.505-9.507

ἣ δ̓ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας πολλὸν ὑπεκπροθέει, φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

[man, person, human]

, 9.329πεζὸς

πεζός (20) [Λ] 9.328-9.329

πεζὸς masculine nominative singular

11.150-11.151

πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ, ἱππεῖς δ̓ ἱππῆας·

11.150-11.151

πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ, ἱππεῖς δ̓ ἱππῆας·

11.229-11.230

τὰς μὲν ἔπειτ̓ ἐν Περκώτῃ λίπε νῆας ἐΐσας, αὐτὰρ ὃ πεζὸς ἐὼν ἐς Ἴλιον εἰληλούθει·

[on foot]

δ̓ ἕνδεκά φημι

φημί (406) [Λ] 9.328-9.329

φημι 1st person singular active present indicative

9.401-9.405

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

[to say, to claim]

κατὰ Τροίην

Τροία (47) [Λ] 9.328-9.329

Τροίην feminine accusative singular

10.26-10.28

11.21-11.22

πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος οὕνεκ̓ Ἀχαιοὶ ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον·

11.816-11.818

ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὣς ἄῤ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.

[Troy]

ἐρίβωλον

ἐριβῶλαξ (13) [Λ] 9.328-9.329

ἐρίβωλον feminine accusative singular

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

13.789-13.794

βὰν δ̓ ἴμεν ἔνθα μάλιστα μάχη καὶ φύλοπις ἦεν ἀμφί τε Κεβριόνην καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα Φάλκην Ὀρθαῖόν τε καὶ ἀντίθεον Πολυφήτην Πάλμύν τ̓ Ἀσκάνιόν τε Μόρυν θ̓ υἷ̓ Ἱπποτίωνος, οἵ ῥ̓ ἐξ Ἀσκανίης ἐριβώλακος ἦλθον ἀμοιβοὶ ἠοῖ τῇ προτέρῃ·

16.459-16.461

αἱματοέσσας δὲ ψιάδας κατέχευεν ἔραζε παῖδα φίλον τιμῶν, τόν οἱ Πάτροκλος ἔμελλε φθίσειν ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

[with large clods, very fertile]

· 9.330τάων ἐκ πασέων

πᾶς (546) [Λ] 9.330-9.332

πασέων feminine genitive plural

9.330-9.332

τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον Ἀτρεΐδῃ·

9.356-9.361

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[all, the whole]

κειμήλια

κειμήλιον (6) [Λ] 9.330-9.332

κειμήλια neuter accusative plural

11.132-11.135

πολλὰ δ̓ ἐν Ἀντιμάχοιο δόμοις κειμήλια κεῖται χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσἰ ἄποινα, εἰ νῶϊ ζωοὺς πεπύθοιτ̓ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

18.290-18.292

νῦν δὲ δὴ ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια καλά, πολλὰ δὲ δὴ Φρυγίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴν κτήματα περνάμεν̓ ἵκει, ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς.

23.618-23.619

τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ̓ ἔμμεναι·

[a treasure, heirloom]

πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.330-9.332

πολλὰ neuter accusative plural

9.332-9.333

ὃ δ̓ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δ̓ ἔχεσκεν.

9.348-9.350

9.364

ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·

[much, many]

καὶ ἐσθλὰ

ἐσθλός (80) [Λ] 9.330-9.332

ἐσθλὰ neuter accusative plural

9.414-9.416

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

10.212-10.213

μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη πάντας ἐπ̓ ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή·

[good]

9.331ἐξελόμην

ἐξαιρέω (17) [Λ] 9.330-9.332

ἐξελόμην 1st person singular middle aorist indicative

10.266-10.268

11.624-11.627

11.703-11.704

τῶν ὃ γέρων ἐπέων κεχολωμένος ἠδὲ καὶ ἔργων ἐξέλετ̓ ἄσπετα πολλά·

[to take out of]

, καὶ πάντα

πᾶς (546) [Λ] 9.330-9.332

πάντα neuter accusative plural

9.356-9.361

9.385-9.387

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

[all, the whole]

φέρων

φέρω (186) [Λ] 9.330-9.332

φέρων masculine nominative singular active present participle

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

9.515-9.518

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

[to bear]

Ἀγαμέμνονι

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.330-9.332

Ἀγαμέμνονι masculine dative singular

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

9.385-9.387

9.388-9.390

κούρην δ̓ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, οὐ δ̓ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι, ἔργα δ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

δόσκον

δίδωμι (254) [Λ] 9.330-9.332

δόσκον 1st person singular active imperfect indicative

9.334

ἄλλα δ̓ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

[to give]

9.332Ἀτρεΐδῃ

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.330-9.332

Ἀτρεΐδῃ masculine dative singular

9.338-9.339

τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ̓ ἀγείρας Ἀτρεΐδης;

9.340-9.341

ἦ μοῦνοι φιλέουσ̓ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεΐδαι;

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

[son of Atreus]

· ὃ δ̓ ὄπισθε μένων

μένω (105) [Λ] 9.332-9.333

μένων masculine nominative singular active present participle

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

9.427-9.429

9.608-9.610

φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ, ἥ μ̓ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

παρὰ νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 9.332-9.333

νηυσὶ feminine dative plural

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

[a ship]

θοῇσι

θοός (76) [Λ] 9.332-9.333

θοῇσι feminine dative plural

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[quick, nimble]

9.333δεξάμενος

δέχομαι (54) [Λ] 9.332-9.333

δεξάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

9.632-9.633

καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·

9.670-9.671

τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν δειδέχατ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τ̓ ἐρέοντο·

10.62-10.63

αὖθι μένω μετὰ τοῖσι δεδεγμένος εἰς ὅ κεν ἔλθῃς, ἦε θέω μετὰ σ̓ αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω;

[to take, accept, receive]

διὰ παῦρα

παῦρος (13) [Λ] 9.332-9.333

παῦρα neuter accusative plural

9.545

οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·

11.688-11.689

πολέσιν γὰρ Ἐπειοὶ χρεῖος ὄφειλον, ὡς ἡμεῖς παῦροι κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν·

13.737-13.739

Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ κατὰ τεῖχος ἔβησαν οἳ μὲν ἀφεστᾶσιν σὺν τεύχεσιν, οἳ δὲ μάχονται παυρότεροι πλεόνεσσι κεδασθέντες κατὰ νῆας.

[little, small]

δασάσκετο

δατέομαι (14) [Λ] 9.332-9.333

δασάσκετο 3rd person singular middle aorist indicative

15.189

τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ̓ ἔμμορε τιμῆς·

18.262-18.265

18.510-18.512

δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή, ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·

[to divide among themselves]

, πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.332-9.333

πολλὰ neuter accusative plural

9.348-9.350

9.364

ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

[much, many]

δ̓ ἔχεσκεν

ἔχω (431) [Λ] 9.332-9.333

ἔχεσκεν 3rd person singular active imperfect indicative

9.335-9.336

τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετ̓, ἔχει δ̓ ἄλοχον θυμαρέα·

9.471-9.473

9.496-9.497

οὐ δέ τί σε χρὴ νηλεὲς ἦτορ ἔχειν·

[to have]

. 9.334ἄλλα

ἄλλος (396) [Λ] 9.334

ἄλλα neuter accusative plural

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.365-9.367

9.369-9.372

τῷ πάντ̓ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος·

[other, another]

δ̓ ἀριστήεσσι

ἀριστεύς (21) [Λ] 9.334

ἀριστήεσσι masculine dative plural

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

9.421-9.422

ἀλλ̓ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν ἀγγελίην ἀπόφασθε·

10.1-10.2

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

[the best man]

δίδου

δίδωμι (254) [Λ] 9.334

δίδου 3rd person singular active imperfect indicative

9.362-9.363

εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[to give]

γέρα

γέρας (31) [Λ] 9.334

γέρα neuter accusative plural

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

9.422

τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·

[a gift of honour]

καὶ βασιλεῦσι

βασιλεύς (64) [Λ] 9.334

βασιλεῦσι masculine dative plural

9.346-9.347

ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

10.165-10.167

οὔ νυ καὶ ἄλλοι ἔασι νεώτεροι υἷες Ἀχαιῶν οἵ κεν ἔπειτα ἕκαστον ἐγείρειαν βασιλήων πάντῃ ἐποιχόμενοι;

[a king, chief]

· 9.335τοῖσι μὲν ἔμπεδα

ἔμπεδος (31) [Λ] 9.335-9.336

ἔμπεδα neuter nominative plural

10.93-10.95

αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐ δέ μοι ἦτορ ἔμπεδον, ἀλλ̓ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δ̓ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.

11.670-11.674

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότ̓ Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη ἀμφὶ βοηλασίῃ, ὅτ̓ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα ἐσθλὸν Ὑπειροχίδην, ὃς ἐν Ἤλιδι ναιετάασκε, ῥύσἰ ἐλαυνόμενος·

11.813

νόος γε μὲν ἔμπεδος ἦεν.

[in the ground, firm-set, steadfast]

κεῖται

κεῖμαι (105) [Λ] 9.335-9.336

κεῖται 3rd person singular medio-passive present indicative

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

10.75-10.76

παρὰ δ̓ ἔντεα ποικίλ̓ ἔκειτο ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

, ἐμεῦ δ̓ ἀπὸ μούνου

μόνος (18) [Λ] 9.335-9.336

μούνου masculine genitive singular

9.340-9.341

ἦ μοῦνοι φιλέουσ̓ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεΐδαι;

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

10.225-10.226

μοῦνος δ̓ εἴ πέρ τε νοήσῃ ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

[alone, left alone, forsaken solitary]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.335-9.336

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.352-9.354

9.369-9.372

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

[Achaian]

9.336εἵλετ̓

αἱρέω (276) [Λ] 9.335-9.336

εἵλετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

9.377

ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

[to take,(mid.) to choose]

, ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 9.335-9.336

ἔχει 3rd person singular active present indicative

9.471-9.473

9.496-9.497

οὐ δέ τί σε χρὴ νηλεὲς ἦτορ ἔχειν·

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[to have]

δ̓ ἄλοχον

ἄλοχος (60) [Λ] 9.335-9.336

ἄλοχον feminine accusative singular

9.340-9.341

ἦ μοῦνοι φιλέουσ̓ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεΐδαι;

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[a bedfellow, spouse, wife]

θυμαρέα· τῇ παριαύων 9.337τερπέσθω

τέρπω (31) [Λ] 9.336-9.337

τερπέσθω 3rd person singular medio-passive present imperative

9.398-9.400

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

11.642-11.644

τὼ δ̓ ἐπεὶ οὖν πίνοντ̓ ἀφέτην πολυκαγκέα δίψαν μύθοισιν τέρποντο πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες, Πάτροκλος δὲ θύρῃσιν ἐφίστατο ἰσόθεος φώς.

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

. τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι

πολεμίζω (55) [Λ] 9.337-9.338

πολεμιζέμεναι active present infinitive

9.352-9.354

9.356-9.361

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

[to wage war, make war, fight]

Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 9.337-9.338

Τρώεσσιν masculine dative plural

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

10.37-10.38

ἦ τιν̓ ἑταίρων ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον;

10.160-10.161

οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ̓ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

[Tros]

9.338Ἀργείους

Ἀργεῖος (137) [Λ] 9.337-9.338

Ἀργείους masculine accusative plural

9.515-9.518

9.519-9.522

9.646-9.648

ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων μνήσομαι ὥς μ̓ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

[of/from Argos, Argive]

; τί δὲ λαὸν

λαός (229) [Λ] 9.338-9.339

λαὸν masculine accusative singular

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.423-9.426

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[the people]

ἀνήγαγεν

ἀνάγω (7) [Λ] 9.338-9.339

ἀνήγαγεν 3rd person singular active aorist indicative

13.626-13.627

οἵ μευ κουριδίην ἄλοχον καὶ κτήματα πολλὰ μὰψ οἴχεσθ̓ ἀνάγοντες, ἐπεὶ φιλέεσθε παῤ αὐτῇ·

15.29-15.30

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.

1.477-1.478

ἦμος δ̓ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καὶ τότ̓ ἔπειτ̓ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·

[to lead up; mid. set sail]

ἐνθάδ̓ ἀγείρας

ἀγείρω (31) [Λ] 9.338-9.339

ἀγείρας masculine nominative singular active aorist participle

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

10.180-10.182

11.714-11.717

ἀλλ̓ ὅτε πᾶν πεδίον μετεκίαθον, ἄμμι δ̓ Ἀθήνη ἄγγελος ἦλθε θέουσ̓ ἀπ̓ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι ἔννυχος, οὐ δ̓ ἀέκοντα Πύλον κάτα λαὸν ἄγειρεν ἀλλὰ μάλ̓ ἐσσυμένους πολεμίζειν.

[to bring together, gather together]

9.339Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.338-9.339

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

9.340-9.341

ἦ μοῦνοι φιλέουσ̓ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεΐδαι;

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

9.388-9.390

κούρην δ̓ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, οὐ δ̓ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι, ἔργα δ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·

[son of Atreus]

; ἦ οὐχ Ἑλένης

Ἑλένη (39) [Λ] 9.339

Ἑλένης feminine genitive singular

11.122-11.127

11.369-11.372

11.504-11.507

οὐ δ̓ ἄν πω χάζοντο κελεύθου δῖοι Ἀχαιοὶ εἰ μὴ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο παῦσεν ἀριστεύοντα Μαχάονα ποιμένα λαῶν, ἰῷ τριγλώχινι βαλὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον.

[Helen]

ἕνεκ̓ ἠϋκόμοιο

εὔκομος (18) [Λ] 9.339

ἠϋκόμοιο feminine genitive singular

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

11.369-11.372

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο Τυδεΐδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν, στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

11.504-11.507

οὐ δ̓ ἄν πω χάζοντο κελεύθου δῖοι Ἀχαιοὶ εἰ μὴ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο παῦσεν ἀριστεύοντα Μαχάονα ποιμένα λαῶν, ἰῷ τριγλώχινι βαλὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον.

[fair-haired]

; 9.340ἦ μοῦνοι

μόνος (18) [Λ] 9.340-9.341

μοῦνοι masculine nominative plural

9.480-9.483

10.225-10.226

μοῦνος δ̓ εἴ πέρ τε νοήσῃ ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

10.317

αὐτὰρ ὃ μοῦνος ἔην μετὰ πέντε κασιγνήτῃσιν.

[alone, left alone, forsaken solitary]

φιλέουσ̓

φιλέω (36) [Λ] 9.340-9.341

φιλέουσ̓ 3rd person plural active present indicative

9.341-9.343

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[to love, regard with affection]

ἀλόχους

ἄλοχος (60) [Λ] 9.340-9.341

ἀλόχους feminine accusative plural

9.398-9.400

9.553-9.559

11.161-11.162

οἳ δ̓ ἐπὶ γαίῃ κείατο, γύπεσσιν πολὺ φίλτεροι ἢ ἀλόχοισιν.

[a bedfellow, spouse, wife]

μερόπων ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 9.340-9.341

ἀνθρώπων masculine genitive plural

9.499-9.501

9.505-9.507

9.590-9.592

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις λίσσετ̓ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα κήδἐ, ὅσ̓ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

[man, person, human]

9.341Ἀτρεΐδαι

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.340-9.341

Ἀτρεΐδαι masculine nominative plural

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

9.388-9.390

9.515-9.518

εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δ̓ ὄπισθ̓ ὀνομάζοι Ἀτρεΐδης, ἀλλ̓ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι, οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·

[son of Atreus]

; ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 9.341-9.343

ἀνὴρ masculine nominative singular

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

9.406-9.409

ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα, κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα, ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔ τε λεϊστὴ οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.

[a man]

ἀγαθὸς

ἀγαθός (86) [Λ] 9.341-9.343

ἀγαθὸς masculine nominative singular

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

9.696

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

10.36

τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[good]

καὶ ἐχέφρων 9.342τὴν αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 9.341-9.343

αὐτοῦ masculine genitive singular

9.348-9.350

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

φιλέει

φιλέω (36) [Λ] 9.341-9.343

φιλέει 3rd person singular active present indicative

9.341-9.343

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[to love, regard with affection]

καὶ κήδεται

κήδω (29) [Λ] 9.341-9.343

κήδεται 3rd person singular medio-passive present indicative

9.615

καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κ̓ ἐμὲ κήδῃ·

9.615

καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κ̓ ἐμὲ κήδῃ·

11.458

αἷμα δέ οἱ σπασθέντος ἀνέσσυτο, κῆδε δὲ θυμόν.

[to trouble, distress, vex; mid. care for]

, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν 9.343ἐκ θυμοῦ

θυμός (435) [Λ] 9.341-9.343

θυμοῦ masculine genitive singular

9.385-9.387

9.398-9.400

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[the soul]

φίλεον

φιλέω (36) [Λ] 9.341-9.343

φίλεον 1st person singular active imperfect indicative

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[to love, regard with affection]

δουρικτητήν περ ἐοῦσαν

εἰμί (1088) [Λ] 9.341-9.343

ἐοῦσαν feminine accusative singular active present participle

9.364

ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·

9.372-9.373

οὐ δ̓ ἂν ἔμοιγε τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι·

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[to be]

. 9.344νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν

χείρ (386) [Λ] 9.344-9.345

χειρῶν feminine genitive plural

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.565-9.571

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

[the hand]

γέρας

γέρας (31) [Λ] 9.344-9.345

γέρας neuter accusative singular

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

9.422

τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·

16.52-16.54

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει, ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι καὶ γέρας ἂψ ἀφελέσθαι, ὅ τε κράτεϊ προβεβήκῃ·

[a gift of honour]

εἵλετο

αἱρέω (276) [Λ] 9.344-9.345

εἵλετο 3rd person singular aorist indicative

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

9.377

ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

[to take,(mid.) to choose]

καί μ̓ ἀπάτησε

ἀπατάω (4) [Λ] 9.344-9.345

ἀπάτησε 3rd person singular active aorist indicative

9.375

ἐκ γὰρ δή μ̓ ἀπάτησε καὶ ἤλιτεν·

15.31-15.33

τῶν σ̓ αὖτις μνήσω ἵν̓ ἀπολλήξῃς ἀπατάων, ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή, ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ̓ ἀπάτησας.

19.96-19.99

ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.

[to cheat, trick, outwit, beguile]

9.345μή μευ πειράτω

πειράω (40) [Λ] 9.344-9.345

πειράτω 3rd person singular active present imperative

10.442-10.445

11.385-11.387

12.298-12.301

τὴν ἄῤ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων βῆ ῥ̓ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ὅς τ̓ ἐπιδευὴς δηρὸν ἔῃ κρειῶν, κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρ μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

[to attempt, endeavour, try]

εὖ εἰδότος

οἶδα (132) [Λ] 9.344-9.345

εἰδότος masculine genitive singular active perfect participle

9.438-9.441

10.100-10.101

οὐ δέ τι ἴδμεν μή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι.

10.250

εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετ̓ Ἀργείοις ἀγορεύεις.

[to know]

· οὐ δέ με πείσει

πείθω (141) [Λ] 9.345

πείσει 3rd person singular active future indicative

9.385-9.387

9.453

τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα·

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

[to prevail upon, win over, persuade]

. 9.346ἀλλ̓ Ὀδυσεῦ

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 9.346-9.347

Ὀδυσεῦ masculine vocative singular

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

9.657

ἦρχε δ̓ Ὀδυσσεύς.

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

[Odysseus]

σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν

ἄλλος (396) [Λ] 9.346-9.347

ἄλλοισιν masculine dative plural

9.365-9.367

9.369-9.372

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[other, another]

βασιλεῦσι

βασιλεύς (64) [Λ] 9.346-9.347

βασιλεῦσι masculine dative plural

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

10.165-10.167

10.194-10.195

τοὶ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο Ἀργείων βασιλῆες ὅσοι κεκλήατο βουλήν.

[a king, chief]

9.347φραζέσθω

φράζω (47) [Λ] 9.346-9.347

φραζέσθω 3rd person singular medio-passive present imperative

9.423-9.426

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

[to point out, shew, indicate]

νήεσσιν

ναῦς (586) [Λ] 9.346-9.347

νήεσσιν feminine dative plural

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

[a ship]

ἀλεξέμεναι

ἀλέξω (17) [Λ] 9.346-9.347

ἀλεξέμεναι active present infinitive

9.673-9.675

11.348

ἀλλ̓ ἄγε δὴ στέωμεν καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες.

11.469

ἀλεξέμεναι γὰρ ἄμεινον.

[to ward]

δήϊον

δάιος (43) [Λ] 9.346-9.347

δήϊον neuter accusative singular

9.673-9.675

10.204-10.210

10.357-10.359

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον, γνῶ ῥ̓ ἄνδρας δηΐους, λαιψηρὰ δὲ γούνατ̓ ἐνώμα φευγέμεναι·

πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 9.346-9.347

πῦρ neuter accusative singular

9.434-9.438

9.471-9.473

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

[fire]

. 9.348ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.348-9.350

πολλὰ neuter accusative plural

9.364

ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·

9.395-9.397

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

[much, many]

πονήσατο

πονέω (19) [Λ] 9.348-9.350

πονήσατο 3rd person singular medio-passive aorist indicative

10.69-10.70

μη δὲ μεγαλίζεο θυμῷ, ἀλλὰ καὶ αὐτοί περ πονεώμεθα·

10.114-10.116

10.117-10.118

νῦν ὄφελεν κατὰ πάντας ἀριστῆας πονέεσθαι λισσόμενος·

[to work hard, do work, suffer toil]

νόσφιν ἐμεῖο, 9.349καὶ δὴ τεῖχος

τεῖχος (110) [Λ] 9.348-9.350

τεῖχος neuter accusative singular

9.352-9.354

9.550-9.552

11.181-11.184

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλεν ὑπὸ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος ἵξεσθαι, τότε δή ῥα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε Ἴδης ἐν κορυφῇσι καθέζετο πιδηέσσης οὐρανόθεν καταβάς·

[a wall]

ἔδειμε

δέμω (8) [Λ] 9.348-9.350

ἔδειμε 3rd person singular active aorist indicative

13.682-13.684

αὐτὰρ ὕπερθε τεῖχος ἐδέδμητο χθαμαλώτατον, ἔνθα μάλιστα ζαχρηεῖς γίγνοντο μάχῃ αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

14.31-14.32

τὰς γὰρ πρώτας πεδίον δὲ εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν.

21.446-21.447

ἤτοι ἐγὼ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμα εὐρύ τε καὶ μάλα καλόν, ἵν̓ ἄρρηκτος πόλις εἴη·

[to build]

, καὶ ἤλασε

ἐλαύνω (103) [Λ] 9.348-9.350

ἤλασε 3rd person singular active aorist indicative

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

10.454-10.456

ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δ̓ αὐχένα μέσσον ἔλασσε φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

10.536-10.537

αἲ γὰρ δὴ Ὀδυσεύς τε καὶ ὃ κρατερὸς Διομήδης ὧδ̓ ἄφαρ ἐκ Τρώων ἐλασαίατο μώνυχας ἵππους·

[to drive, drive on, set in motion]

τάφρον

τάφρος (37) [Λ] 9.348-9.350

τάφρον feminine accusative singular

10.194

ὣς εἰπὼν τάφροιο διέσσυτο·

10.198-10.200

τάφρον δ̓ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος πιπτόντων·

10.564-10.565

ὣς εἰπὼν τάφροιο διήλασε μώνυχας ἵππους καγχαλόων·

[a ditch, trench]

ἐπ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 9.348-9.350

αὐτῷ masculine dative singular

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

9.350εὐρεῖαν

εὐρύς (89) [Λ] 9.348-9.350

εὐρεῖαν feminine accusative singular

10.29-10.31

11.107-11.109

11.238-11.240

καὶ τό γε χειρὶ λαβὼν εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἕλκ̓ ἐπὶ οἷ μεμαὼς ὥς τε λίς, ἐκ δ̓ ἄρα χειρὸς σπάσσατο·

[wide, broad]

μεγάλην

μέγας (460) [Λ] 9.348-9.350

μεγάλην feminine accusative singular

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

9.502-9.504

καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ̓ ὀφθαλμώ, αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ̓ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.

[big, great]

, ἐν δὲ σκόλοπας

σκόλοψ (8) [Λ] 9.348-9.350

σκόλοπας masculine accusative plural

12.54-12.57

κρημνοὶ γὰρ ἐπηρεφέες περὶ πᾶσαν ἕστασαν ἀμφοτέρωθεν, ὕπερθεν δὲ σκολόπεσσιν ὀξέσιν ἠρήρει, τοὺς ἵστασαν υἷες Ἀχαιῶν πυκνοὺς καὶ μεγάλους δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν.

12.63-12.66

σκόλοπες γὰρ ἐν αὐτῇ ὀξέες ἑστᾶσιν, ποτὶ δ̓ αὐτοὺς τεῖχος Ἀχαιῶν, ἔνθ̓ οὔ πως ἔστιν καταβήμεναι οὐ δὲ μάχεσθαι ἱππεῦσι·

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

[anything pointed]

κατέπηξεν

καταπήγνυμι (4) [Λ] 9.348-9.350

κατέπηξεν 3rd person singular active aorist indicative

11.377-11.378

διὰ δ̓ ἀμπερὲς ἰὸς ἐν γαίῃ κατέπηκτο·

6.213-6.214

ἔγχος μὲν κατέπηξεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ, αὐτὰρ ὃ μειλιχίοισι προσηύδα ποιμένα λαῶν·

7.440-7.441

ἔκτοσθεν δὲ βαθεῖαν ἐπ̓ αὐτῷ τάφρον ὄρυξαν εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξαν.

[to stick fast in the ground, plant firmly]

· 9.351ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς δύναται

δύναμαι (67) [Λ] 9.351-9.352

δύναται 3rd person singular medio-passive present indicative

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

11.116-11.117

ἣ δ̓ εἴ πέρ τε τύχῃσι μάλα σχεδόν, οὐ δύναταί σφι χραισμεῖν·

11.120-11.121

ὣς ἄρα τοῖς οὔ τις δύνατο χραισμῆσαι ὄλεθρον Τρώων, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ὑπ̓ Ἀργείοισι φέβοντο.

[to be able, capable, strong enough]

σθένος

σθένος (37) [Λ] 9.351-9.352

σθένος neuter accusative singular

11.5-11.12

11.827

τῶν δὲ σθένος ὄρνυται αἰέν.

12.41-12.42

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἔν τε κύνεσσι καὶ ἀνδράσι θηρευτῇσι κάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων·

[strength, might]

Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 9.351-9.352

Ἕκτορος masculine genitive singular

9.352-9.354

9.356-9.361

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

[Hector]

ἀνδροφόνοιο

ἀνδροφόνος (16) [Λ] 9.351-9.352

ἀνδροφόνοιο masculine genitive singular

16.77-16.79

ἀλλ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο Τρωσὶ κελεύοντος περιάγνυται, οἳ δ̓ ἀλαλητῷ πᾶν πεδίον κατέχουσι μάχῃ νικῶντες Ἀχαιούς.

16.839-16.841

μή μοι πρὶν ἰέναι Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε νῆας ἔπι γλαφυρὰς πρὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο αἱματόεντα χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι.

17.426-17.428

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

[man-slaying]

9.352ἴσχειν

ἴσχω (20) [Λ] 9.351-9.352

ἴσχειν active present infinitive

13.224-13.225

οὔτέ τινα δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνῳ εἴκων ἀνδύεται πόλεμον κακόν·

15.455-15.457

τοὺς μὲν ὅ γ̓ Ἀστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε, πολλὰ δ̓ ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα ἵππους·

15.618-15.621

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα, ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·

[to hold, check, curb, keep back, restrain]

· ὄφρα δ̓ ἐγὼ μετ̓ Ἀχαιοῖσιν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.352-9.354

Ἀχαιοῖσιν masculine dative plural

9.369-9.372

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

[Achaian]

πολέμιζον

πολεμίζω (55) [Λ] 9.352-9.354

πολέμιζον 1st person singular active imperfect indicative

9.356-9.361

9.550-9.552

10.449-10.451

εἰ μὲν γάρ κέ σε νῦν ἀπολύσομεν ἠὲ μεθῶμεν, ἦ τε καὶ ὕστερον εἶσθα θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἠὲ διοπτεύσων ἢ ἐναντίβιον πολεμίξων·

[to wage war, make war, fight]

9.353οὐκ ἐθέλεσκε

ἐθέλω (158) [Λ] 9.352-9.354

ἐθέλεσκε 3rd person singular active imperfect indicative

9.356-9.361

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

[to will, wish, purpose]

μάχην

μάχη (131) [Λ] 9.352-9.354

μάχην feminine accusative singular

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

11.202-11.205

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ὑπόεικε μάχης, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

11.216

ἀρτύνθη δὲ μάχη, στὰν δ̓ ἀντίοι·

[battle, fight, combat]

ἀπὸ τείχεος

τεῖχος (110) [Λ] 9.352-9.354

τείχεος neuter genitive singular

9.550-9.552

11.181-11.184

12.3-12.6

οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλε τάφρος ἔτι σχήσειν Δαναῶν καὶ τεῖχος ὕπερθεν εὐρύ, τὸ ποιήσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρον ἤλασαν·

[a wall]

ὀρνύμεν

ὄρνυμι (172) [Λ] 9.352-9.354

ὀρνύμεν active present infinitive

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

[to stir, stir up]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 9.352-9.354

Ἕκτωρ masculine nominative singular

9.356-9.361

9.650-9.653

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

[Hector]

, 9.354ἀλλ̓ ὅσον

ὅσος (138) [Λ] 9.352-9.354

ὅσον neuter accusative singular

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[as much/many as]

ἐς Σκαιάς

Σκαιαί (12) [Λ] 9.352-9.354

Σκαιάς feminine accusative plural

11.170-11.171

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκοντο, ἔνθ̓ ἄρα δὴ ἵσταντο καὶ ἀλλήλους ἀνέμιμνον.

16.712

Ἕκτωρ δ̓ ἐν Σκαιῇσι πύλῃς ἔχε μώνυχας ἵππους·

18.453

πᾶν δ̓ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι·

τε πύλας

πύλη (59) [Λ] 9.352-9.354

πύλας feminine accusative plural

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

10.126-10.127

κείνους δὲ κιχησόμεθα πρὸ πυλάων ἐν φυλάκεσσ̓, ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι.

11.170-11.171

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκοντο, ἔνθ̓ ἄρα δὴ ἵσταντο καὶ ἀλλήλους ἀνέμιμνον.

[one wing of a pair of double gates]

καὶ φηγὸν

φηγός (8) [Λ] 9.352-9.354

φηγὸν feminine accusative singular

11.170-11.171

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκοντο, ἔνθ̓ ἄρα δὴ ἵσταντο καὶ ἀλλήλους ἀνέμιμνον.

16.765-16.771

ὡς δ̓ Εὖρός τε Νότος τ̓ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν οὔρεος ἐν βήσσῃς βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν, αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων, ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

21.547-21.549

ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε, πὰρ δέ οἱ αὐτὸς ἔστη, ὅπως θανάτοιο βαρείας χεῖρας ἀλάλκοι φηγῷ κεκλιμένος·

[oak; acorn]

ἵκανεν

ἱκάνω (61) [Λ] 9.352-9.354

ἵκανεν 3rd person singular active imperfect indicative

10.96-10.99

10.118

χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτ̓ ἀνεκτός.

10.526-10.529

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν, ἔνθ̓ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διῒ φίλος ὠκέας ἵππους, Τυδεΐδης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα ἐν χείρεσσ̓ Ὀδυσῆϊ τίθει, ἐπεβήσετο δ̓ ἵππων·

[to come, arrive]

· 9.355ἔνθά ποτ̓ οἶον

οἶος (78) [Λ] 9.355

οἶον neuter accusative singular

9.434-9.438

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.636-9.638

σοὶ δ̓ ἄληκτόν τε κακόν τε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρης οἴης·

[alone, lone, lonely]

ἔμιμνε

μίμνω (32) [Λ] 9.355

ἔμιμνε 3rd person singular active imperfect indicative

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

9.617-9.618

οὗτοι δ̓ ἀγγελέουσι, σὺ δ̓ αὐτόθι λέξεο μίμνων εὐνῇ ἔνι μαλακῇ·

9.662

ἔνθ̓ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.

[to stay, stand fast]

, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν

ἐκφεύγω (8) [Λ] 9.355

ἔκφυγεν 3rd person singular active aorist indicative

11.375-11.377

ὃ δὲ τόξου πῆχυν ἄνελκε καὶ βάλεν, οὐ δ̓ ἄρα μιν ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός, ταρσὸν δεξιτεροῖο ποδός·

11.380

βέβληαι οὐ δ̓ ἅλιον βέλος ἔκφυγεν·

14.406-14.408

χώσατο δ̓ Ἕκτωρ, ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

[to flee out]

ὁρμήν

ὁρμή (6) [Λ] 9.355

ὁρμήν feminine accusative singular

10.121-10.123

πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι οὔ τ̓ ὄκνῳ εἴκων οὔ τ̓ ἀφραδίῃσι νόοιο, ἀλλ̓ ἐμέ τ̓ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν.

11.118-11.119

καρπαλίμως δ̓ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην σπεύδουσ̓ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφ̓ ὁρμῆς·

11.155-11.157

ὡς δ̓ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ̓ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἳ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ·

[a violent movement onwards, an assault, attack, onset]

. 9.356νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω

ἐθέλω (158) [Λ] 9.356-9.361

ἐθέλω 1st person singular active present indicative

9.356-9.361

9.395-9.397

9.427-9.429

Φοῖνιξ δ̓ αὖθι παῤ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω, ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν·

[to will, wish, purpose]

πολεμιζέμεν

πολεμίζω (55) [Λ] 9.356-9.361

πολεμιζέμεν active present infinitive

9.550-9.552

10.449-10.451

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[to wage war, make war, fight]

Ἕκτορι

Ἕκτωρ (442) [Λ] 9.356-9.361

Ἕκτορι masculine dative singular

9.650-9.653

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

10.47-10.50

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐ δ̓ ἔκλυον αὐδήσαντος ἄνδῤ ἕνα τοσσάδε μέρμεῤ ἐπ̓ ἤματι μητίσασθαι, ὅσσ̓ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν αὔτως, οὔ τε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔ τε θεοῖο.

[Hector]

δίῳ

δῖος (218) [Λ] 9.356-9.361

δίῳ masculine dative singular

9.538-9.540

9.650-9.653

9.666-9.668

πὰρ δ̓ ἄρα καὶ τῷ Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

9.357αὔριον ἱρὰ

ἱερός (35) [Λ] 9.356-9.361

ἱρὰ neuter accusative plural

10.54-10.56

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ Νέστορα δῖον εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ̓ ἐπιτεῖλαι.

11.84

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,

11.191-11.194

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[super-human, mighty, divine, wonderful]

Διὶ

Ζεύς (476) [Λ] 9.356-9.361

Διὶ masculine dative singular

9.377

ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.456-9.457

θεοὶ δ̓ ἐτέλειον ἐπαρὰς Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.

[Zeus]

ῥέξας

ῥέζω (52) [Λ] 9.356-9.361

ῥέξας masculine nominative singular active aorist participle

9.453

τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα·

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

καὶ πᾶσι

πᾶς (546) [Λ] 9.356-9.361

πᾶσι masculine dative plural

9.385-9.387

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

[all, the whole]

θεοῖσι

θεός (400) [Λ] 9.356-9.361

θεοῖσι masculine dative plural

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.444-9.451

9.456-9.457

θεοὶ δ̓ ἐτέλειον ἐπαρὰς Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.

[god]

9.358νηήσας

νηέω (7) [Λ] 9.356-9.361

νηήσας masculine nominative singular active aorist participle

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

23.161-23.165

23.167-23.169

ἐκ δ̓ ἄρα πάντων δημὸν ἑλὼν ἐκάλυψε νέκυν μεγάθυμος Ἀχιλλεὺς ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, περὶ δὲ δρατὰ σώματα νήει.

[to heap, heap]

εὖ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 9.356-9.361

νῆας feminine accusative plural

9.356-9.361

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω, ὄψεαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ, ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα πλεούσας νῆας ἐμάς, ἐν δ̓ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

[a ship]

, ἐπὴν ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 9.356-9.361

ἅλα masculine accusative singular

10.428-10.431

11.492-11.497

11.621-11.622

τοὶ δ̓ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο χιτώνων στάντε ποτὶ πνοιὴν παρὰ θῖν̓ ἁλός·

[a lump of salt]

δὲ προερύσσω, 9.359ὄψεαι

ὁράω (57) [Λ] 9.356-9.361

ὄψεαι 2nd person singular middle future indicative

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

11.187-11.190

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ἀναχωρείτω, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἀνώχθω μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

11.202-11.205

ὄφῤ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν θύνοντ̓ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν, τόφῤ ὑπόεικε μάχης, τὸν δ̓ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι μάρνασθαι δηΐοισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

[to see]

, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα

ἐθέλω (158) [Λ] 9.356-9.361

ἐθέλῃσθα 2nd person singular active present subjunctive

9.395-9.397

9.427-9.429

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[to will, wish, purpose]

καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ

μέλω (36) [Λ] 9.356-9.361

μεμήλῃ 3rd person singular active perfect subjunctive

10.51-10.52

ἔργα δ̓ ἔρεξ̓ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισι δηθά τε καὶ δολιχόν·

10.91-10.92

πλάζομαι ὧδ̓ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπ̓ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος ἱζάνει, ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδἐ Ἀχαιῶν.

10.280-10.282

νῦν αὖτε μάλιστά με φῖλαι Ἀθήνη, δὸς δὲ πάλιν ἐπὶ νῆας ἐϋκλεῖας ἀφικέσθαι ῥέξαντας μέγα ἔργον, ὅ κε Τρώεσσι μελήσῃ.

[to be an object of care]

, 9.360ἦρι μάλ̓ Ἑλλήσποντον

Ἑλλήσποντος (10) [Λ] 9.356-9.361

Ἑλλήσποντον masculine accusative singular

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

15.232-15.233

τόφρα γὰρ οὖν οἱ ἔγειρε μένος μέγα, ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκωνται.

17.432-17.437

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

[the Hellespont]

ἐπ̓ ἰχθυόεντα

ἰχθυόεις (5) [Λ] 9.356-9.361

ἰχθυόεντα masculine accusative singular

16.746-16.749

19.377-19.378

τοὺς δ̓ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαι πόντον ἐπ̓ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·

20.390-20.392

ἐνθάδε τοι θάνατος, γενεὴ δέ τοί ἐστ̓ ἐπὶ λίμνῃ Γυγαίῃ, ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν Ὕλλῳ ἐπ̓ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι.

[full of fish, fishy]

πλεούσας

πλέω (5) [Λ] 9.356-9.361

πλεούσας feminine accusative plural active present participle

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

21.300-21.302

τὸ δὲ πᾶν πλῆθ̓ ὕδατος ἐκχυμένοιο, πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ δαὶ κταμένων αἰζηῶν πλῶον καὶ νέκυες·

3.442-3.446

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδέ γ̓ ἔρως φρένας ἀμφεκάλυψεν, οὐ δ̓ ὅτε σε πρῶτον Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς ἔπλεον ἁρπάξας ἐν ποντοπόροισι νέεσσι, νήσῳ δ̓ ἐν Κραναῇ ἐμίγην φιλότητι καὶ εὐνῇ, ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

[to sail, go by sea]

9.361νῆας

ναῦς (586) [Λ] 9.356-9.361

νῆας feminine accusative plural

9.423-9.426

9.427-9.429

Φοῖνιξ δ̓ αὖθι παῤ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω, ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν·

[a ship]

ἐμάς

ἐμός (153) [Λ] 9.356-9.361

ἐμάς feminine accusative plural

9.385-9.387

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

[mine]

, ἐν δ̓ ἄνδρας

ἀνήρ (590) [Λ] 9.356-9.361

ἄνδρας masculine accusative plural

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

9.406-9.409

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

[a man]

ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας

μέμαα (94) [Λ] 9.356-9.361

μεμαῶτας masculine accusative plural active perfect participle

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

9.640-9.642

ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν πληθύος ἐκ Δαναῶν, μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων κήδιστοί τ̓ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί.

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

· 9.362εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ

δίδωμι (254) [Λ] 9.362-9.363

δώῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

9.367-9.369

γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

9.379-9.384

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[to give]

κλυτὸς

κλυτός (45) [Λ] 9.362-9.363

κλυτὸς masculine nominative singular

10.108-10.110

ποτὶ δ̓ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους ἠμὲν Τυδεΐδην δουρὶ κλυτὸν ἠδ̓ Ὀδυσῆα ἠδ̓ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν.

11.333-11.334

τοὺς μὲν Τυδεΐδης δουρικλειτὸς Διομήδης θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα·

11.368

ἦ, καὶ Παιονίδην δουρὶ κλυτὸν ἐξενάριζεν.

[heard of: renowned, famous]

ἐννοσίγαιος

Ἐννοσίγαιος (18) [Λ] 9.362-9.363

ἐννοσίγαιος masculine nominative singular

12.27-12.32

13.677-13.678

τοῖος γὰρ γαιήοχος ἐννοσίγαιος ὄτρυν̓ Ἀργείους, πρὸς δὲ σθένει αὐτὸς ἄμυνεν·

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[the Earth-shaker]

9.363ἤματί

ἦμαρ (92) [Λ] 9.362-9.363

ἤματί neuter dative singular

9.438-9.441

9.597-9.598

ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ εἴξας ᾧ θυμῷ·

10.47-10.50

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐ δ̓ ἔκλυον αὐδήσαντος ἄνδῤ ἕνα τοσσάδε μέρμεῤ ἐπ̓ ἤματι μητίσασθαι, ὅσσ̓ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν αὔτως, οὔ τε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔ τε θεοῖο.

[day]

κε τριτάτῳ

τρίτατος (9) [Λ] 9.362-9.363

τριτάτῳ neuter dative singular

10.251-10.253

μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δ̓ ἠώς, ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ̓ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

14.115-14.118

πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο, οἴκεον δ̓ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δ̓ ἦν ἱππότα Οἰνεὺς πατρὸς ἐμοῖο πατήρ·

15.187-15.188

τρεῖς γάρ τ̓ ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοὶ οὓς τέκετο Ῥέα Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δ̓ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.

[third(lengthd. poet. for τρίτος)]

Φθίην

Φθία (8) [Λ] 9.362-9.363

Φθίην feminine accusative singular

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

[Phthia]

ἐρίβωλον

ἐριβῶλαξ (13) [Λ] 9.362-9.363

ἐρίβωλον feminine accusative singular

13.789-13.794

16.459-16.461

18.67-18.69

ταὶ δ̓ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα.

[with large clods, very fertile]

ἱκοίμην

ἱκνέομαι (114) [Λ] 9.362-9.363

ἱκοίμην 1st person singular middle aorist optative

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.414-9.416

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

[to come]

. 9.364ἔστι

εἰμί (1088) [Λ] 9.364

ἔστι 3rd person singular active present indicative

9.372-9.373

οὐ δ̓ ἂν ἔμοιγε τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι·

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

[to be]

δέ μοι μάλα πολλά

πολύς (468) [Λ] 9.364

πολλά neuter nominative plural

9.395-9.397

9.398-9.400

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

[much, many]

, τὰ κάλλιπον

καταλείπω (12) [Λ] 9.364

κάλλιπον 1st person singular active aorist indicative

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

10.338-10.339

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν κάλλιφ̓ ὅμιλον, βῆ ῥ̓ ἀν̓ ὁδὸν μεμαώς·

12.91-12.92

πὰρ δ̓ ἄῤ ὄχεσφιν ἄλλον Κεβριόναο χερείονα κάλλιπεν Ἕκτωρ.

[to leave behind]

ἐνθάδε ἔρρων

ἔρρω (9) [Λ] 9.364

ἔρρων masculine nominative singular active present participle

9.376-9.377

ἀλλὰ ἕκηλος ἐρρέτω·

18.421-18.423

αὐτὰρ ὃ ἔρρων πλησίον, ἔνθα Θέτις περ, ἐπὶ θρόνου ἷζε φαεινοῦ, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

20.349

ἐρρέτω·

[be gone]

· 9.365ἄλλον

ἄλλος (396) [Λ] 9.365-9.367

ἄλλον masculine accusative singular

9.369-9.372

9.379-9.384

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

[other, another]

δ̓ ἐνθένδε χρυσὸν

χρυσός (36) [Λ] 9.365-9.367

χρυσὸν masculine accusative singular

10.294

τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας.

10.378-10.381

10.438

ἅρμα δέ οἱ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ εὖ ἤσκηται·

[gold]

καὶ χαλκὸν

χαλκός (148) [Λ] 9.365-9.367

χαλκὸν masculine accusative singular

10.135-10.136

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

10.321-10.324

ἀλλ̓ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοὶ δ̓ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐ δ̓ ἀπὸ δόξης·

[copper]

ἐρυθρὸν 9.366ἠδὲ γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 9.365-9.367

γυναῖκας feminine accusative plural

9.393-9.394

ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.

9.474-9.477

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

[a woman]

ἐϋζώνους

εὔζωνος (7) [Λ] 9.365-9.367

ἐϋζώνους feminine accusative plural

9.590-9.592

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις λίσσετ̓ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα κήδἐ, ὅσ̓ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

9.666-9.668

πὰρ δ̓ ἄρα καὶ τῷ Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

[well-girdled]

πολιόν

πολιός (21) [Λ] 9.365-9.367

πολιόν masculine accusative singular

10.333-10.336

αὐτίκα δ̓ ἀμφ̓ ὤμοισιν ἐβάλλετο καμπύλα τόξα, ἕσσατο δ̓ ἔκτοσθεν ῥινὸν πολιοῖο λύκοιο, κρατὶ δ̓ ἐπὶ κτιδέην κυνέην, ἕλε δ̓ ὀξὺν ἄκοντα, βῆ δ̓ ἰέναι προτὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ·

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

13.351-13.352

Ἀργείους δὲ Ποσειδάων ὀρόθυνε μετελθὼν λάθρῃ ὑπεξαναδὺς πολιῆς ἁλός·

[gray, grizzled, grisly]

τε σίδηρον

σίδηρος (14) [Λ] 9.365-9.367

σίδηρον masculine accusative singular

10.378-10.381

ἔστι γὰρ ἔνδον χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κ̓ ὔμμιν χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσἰ ἄποινα εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτ̓ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

11.132-11.135

πολλὰ δ̓ ἐν Ἀντιμάχοιο δόμοις κειμήλια κεῖται χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσἰ ἄποινα, εἰ νῶϊ ζωοὺς πεπύθοιτ̓ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

18.34

δείδιε γὰρ μὴ λαιμὸν ἀπαμήσειε σιδήρῳ.

[iron]

9.367ἄξομαι

ἄγω (175) [Λ] 9.365-9.367

ἄξομαι 1st person singular middle future indicative

9.429

ἀνάγκῃ δ̓ οὔ τί μιν ἄξω.

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

9.664-9.665

τῷ δ̓ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε, Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.

[to lead]

, ἅσσ̓ ἔλαχόν

λαγχάνω (21) [Λ] 9.365-9.367

ἔλαχόν 1st person singular active aorist indicative

10.428-10.431

πρὸς μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι καὶ Λέλεγες καὶ Καύκωνες δῖοί τε Πελασγοί, πρὸς Θύμβρης δ̓ ἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τ̓ ἀγέρωχοι καὶ Φρύγες ἱππόμαχοι καὶ Μῄονες ἱπποκορυσταί.

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

[to obtain by lot, by fate, by the will of the gods]

γε· γέρας

γέρας (31) [Λ] 9.367-9.369

γέρας neuter accusative singular

9.422

τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·

16.52-16.54

16.56-16.59

κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν, δουρὶ δ̓ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας, τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

[a gift of honour]

δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν

δίδωμι (254) [Λ] 9.367-9.369

ἔδωκεν 3rd person singular active aorist indicative

9.379-9.384

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[to give]

, 9.368αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο

αἱρέω (276) [Λ] 9.367-9.369

ἕλετο 3rd person singular middle aorist indicative

9.377

ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[to take,(mid.) to choose]

κρείων

κρείων (56) [Λ] 9.367-9.369

κρείων masculine nominative singular

10.42

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

11.107-11.109

11.122-11.127

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα οὐκ εἴασχ̓ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ, τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ̓ ἔχον ὠκέας ἵππους·

[a ruler, lord, master]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.367-9.369

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

9.385-9.387

9.388-9.390

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

9.369Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.367-9.369

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

9.388-9.390

9.515-9.518

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

[son of Atreus]

· τῷ πάντ̓

πα~ς (4) [Λ] 9.369-9.372

πάντ̓ neuter accusative plural

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

2.142-2.143

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε πᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·

9.277

ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται·

ἀγορευέμεν

ἀγορεύω (64) [Λ] 9.369-9.372

ἀγορευέμεν active present infinitive

9.694

μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσε.

10.250

εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετ̓ Ἀργείοις ἀγορεύεις.

12.173

ὣς ἔφατ̓, οὐ δὲ Διὸς πεῖθε φρένα ταῦτ̓ ἀγορεύων·

[to speak in the assembly, harangue, speak]

ὡς ἐπιτέλλω

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 9.369-9.372

ἐπιτέλλω 1st person singular active present indicative

10.54-10.56

10.61

πῶς γάρ μοι μύθῳ ἐπιτέλλεαι ἠδὲ κελεύεις;

10.62-10.63

αὖθι μένω μετὰ τοῖσι δεδεγμένος εἰς ὅ κεν ἔλθῃς, ἦε θέω μετὰ σ̓ αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω;

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

9.370ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 9.369-9.372

ἄλλοι masculine nominative plural

9.379-9.384

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

9.417-9.419

καὶ δ̓ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἐγὼ παραμυθησαίμην οἴκαδ̓ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ Ἰλίου αἰπεινῆς·

[other, another]

ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.369-9.372

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

9.401-9.405

9.421-9.422

ἀλλ̓ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν ἀγγελίην ἀπόφασθε·

[Achaian]

9.371εἴ τινά που Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 9.369-9.372

Δαναῶν masculine genitive plural

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

9.640-9.642

10.17-10.20

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ Νέστοῤ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν, εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο, ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

[the Danaans]

ἔτι ἔλπεται

ἔλπω (44) [Λ] 9.369-9.372

ἔλπεται 3rd person singular medio-passive present indicative

10.103-10.105

10.355-10.356

ἔλπετο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀποστρέψοντας ἑταίρους ἐκ Τρώων ἰέναι πάλιν Ἕκτορος ὀτρύναντος.

12.261-12.262

τὰς οἵ γ̓ αὐέρυον, ἔλποντο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν ῥήξειν·

[to make to hope]

ἐξαπατήσειν 9.372αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος

ἐπιέννυμι (6) [Λ] 9.369-9.372

ἐπιειμένος masculine nominative singular passive perfect participle

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

18.157-18.158

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

1.149-1.151

ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι;

[to put on besides]

· οὐ δ̓ ἂν ἔμοιγε 9.373τετλαίη

τλάω (40) [Λ] 9.372-9.373

τετλαίη 3rd person singular active perfect optative

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

11.317

ἤτοι ἐγὼ μενέω καὶ τλήσομαι·

13.825-13.831

εἰ γὰρ ἐγὼν οὕτω γε Διὸς πάϊς αἰγιόχοιο εἴην ἤματα πάντα, τέκοι δέ με πότνια Ἥρη, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισι πᾶσι μάλ̓, ἐν δὲ σὺ τοῖσι πεφήσεαι, αἴ κε ταλάσσῃς μεῖναι ἐμὸν δόρυ μακρόν, ὅ τοι χρόα λειριόεντα δάψει·

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

κύνεός περ ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 9.372-9.373

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

[to be]

εἰς ὦπα ἰδέσθαι

εἶδον (237) [Λ] 9.372-9.373

ἰδέσθαι middle aorist infinitive

10.14-10.16

10.47-10.50

10.96-10.99

ἀλλ̓ εἴ τι δραίνεις, ἐπεὶ οὐ δὲ σέ γ̓ ὕπνος ἱκάνει, δεῦῤ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν, ὄφρα ἴδωμεν μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ κοιμήσωνται, ἀτὰρ φυλακῆς ἐπὶ πάγχυ λάθωνται.

[to see]

· 9.374οὐ δέ τί οἱ βουλὰς

βουλή (52) [Λ] 9.374

βουλὰς feminine accusative plural

10.17-10.20

10.43-10.45

10.146-10.147

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ̓ ἐπέοικε βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

[will, determination; council, senate]

συμφράσσομαι, οὐ δὲ μὲν ἔργον

ἔργον (103) [Λ] 9.374

ἔργον neuter accusative singular

9.388-9.390

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

[work]

· 9.375ἐκ γὰρ δή μ̓ ἀπάτησε

ἀπατάω (4) [Λ] 9.375

ἀπάτησε 3rd person singular active aorist indicative

15.31-15.33

19.96-19.99

9.344-9.345

νῦν δ̓ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μ̓ ἀπάτησε μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος·

[to cheat, trick, outwit, beguile]

καὶ ἤλιτεν

ἀλιταίνω (4) [Λ] 9.375

ἤλιτεν 3rd person singular active aorist indicative

19.264-19.265

εἰ δέ τι τῶνδ̓ ἐπίορκον ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν πολλὰ μάλ̓, ὅσσα διδοῦσιν ὅτίς σφ̓ ἀλίτηται ὀμόσσας.

24.568-24.570

τὼ νῦν μή μοι μᾶλλον ἐν ἄλγεσι θυμὸν ὀρίνῃς, μή σε γέρον οὐ δ̓ αὐτὸν ἐνὶ κλισίῃσιν ἐάσω καὶ ἱκέτην περ ἐόντα, Διὸς δ̓ ἀλίτωμαι ἐφετμάς.

24.582-24.586

δμῳὰς δ̓ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετ̓ ἀμφί τ̓ ἀλεῖψαι νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν, μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δ̓ ὀρινθείη φίλον ἦτορ, καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δ̓ ἀλίτηται ἐφετμάς.

[to sin]

· οὐ δ̓ ἂν ἔτ̓ αὖτις 9.376ἐξαπάφοιτ̓ ἐπέεσσιν

ἔπος (211) [Λ] 9.375-9.376

ἐπέεσσιν neuter dative plural

9.526

δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τ̓ ἐπέεσσι.

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

· ἅλις δέ οἱ· ἀλλὰ ἕκηλος

ἕκηλος (8) [Λ] 9.376-9.377

ἕκηλος masculine nominative singular

11.74-11.77

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν, οἳ δ̓ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

15.194-15.195

τώ ῥα καὶ οὔ τι Διὸς βέομαι φρεσίν, ἀλλὰ ἕκηλος καὶ κρατερός περ ἐὼν μενέτω τριτάτῃ ἐνὶ μοίρῃ.

17.340-17.341

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

[at rest, at one's ease]

9.377ἐρρέτω

ἔρρω (9) [Λ] 9.376-9.377

ἐρρέτω 3rd person singular active present imperative

18.421-18.423

20.349

ἐρρέτω·

22.498

ἔρῤ οὕτως·

[be gone]

· ἐκ γάρ εὑ φρένας

φρήν (178) [Λ] 9.377

φρένας feminine accusative plural

9.423-9.426

9.434-9.438

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

[the midriff; heart, mind]

εἵλετο

αἱρέω (276) [Λ] 9.377

εἵλετο 3rd person singular middle aorist indicative

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

9.559-9.564

9.577-9.580

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς, ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο, ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

[to take,(mid.) to choose]

μητίετα

μητίετα (16) [Λ] 9.377

μητίετα masculine nominative singular

10.103-10.105

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται·

11.276-11.279

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὑμεῖς μὲν νῦν νηυσὶν ἀμύνετε ποντοπόροισι φύλοπιν ἀργαλέην, ἐπεὶ οὐκ ἐμὲ μητίετα Ζεὺς εἴασε Τρώεσσι πανημέριον πολεμίζειν.

12.278-12.280

τῶν δ̓, ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαὶ ἤματι χειμερίῳ, ὅτε τ̓ ὤρετο μητίετα Ζεὺς νιφέμεν ἀνθρώποισι πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα·

[a counsellor]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 9.377

Ζεύς masculine nominative singular

9.419-9.420

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

9.456-9.457

θεοὶ δ̓ ἐτέλειον ἐπαρὰς Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.

9.502-9.504

καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ̓ ὀφθαλμώ, αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ̓ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.

[Zeus]

. 9.378ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 9.378

δῶρα neuter nominative plural

9.515-9.518

9.574-9.576

9.598-9.599

τῷ δ̓ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν πολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δ̓ ἤμυνε καὶ αὔτως.

[a gift, present]

, τίω

τίω (37) [Λ] 9.378

τίω 1st person singular active present indicative

9.603

ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.

9.628-9.632

10.32-10.33

βῆ δ̓ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων ἤνασσε, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ.

[to pay honour to]

δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ

αἶσις (4) [Λ] 9.378

αἴσῃ feminine dative singular

22.477-22.481

ἰῇ ἄρα γεινόμεθ̓ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα, αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον·

1.418

τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι.

5.209-5.211

τώ ῥα κακῇ αἴσῃ ἀπὸ πασσάλου ἀγκύλα τόξα ἤματι τῷ ἑλόμην ὅτε Ἴλιον εἰς ἐρατεινὴν ἡγεόμην Τρώεσσι φέρων χάριν Ἕκτορι δίῳ.

. 9.379οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα

τόσος (69) [Λ] 9.379-9.384

τόσα neuter accusative plural

9.385-9.387

9.546

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ̓ ἀλεγεινῆς.

10.52

τόσα γὰρ κακὰ μήσατ̓ Ἀχαιούς.

[so great, so vast]

δοίη

δίδωμι (254) [Λ] 9.379-9.384

δοίη 3rd person singular active aorist optative

9.385-9.387

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

[to give]

9.380ὅσσά

ὅσος (138) [Λ] 9.379-9.384

ὅσσά neuter nominative plural

9.379-9.384

9.385-9.387

οὐ δ̓ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε, οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσεἰ Ἀγαμέμνων πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.

[as much/many as]

τέ οἱ νῦν ἔστι

εἰμί (1088) [Λ] 9.379-9.384

ἔστι 3rd person singular active present indicative

9.379-9.384

οὐ δ̓ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο, οὐ δ̓ ὅσ̓ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα Θήβας Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται, αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δ̓ ἀν̓ ἑκάστας ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

[to be]

, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα

ἄλλος (396) [Λ] 9.379-9.384

ἄλλα neuter nominative plural

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

9.417-9.419

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

[other, another]

γένοιτο

γίγνομαι (173) [Λ] 9.379-9.384

γένοιτο 3rd person singular middle aorist optative

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.453-9.456

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[become, be born]

, 9.381οὐ δ̓ ὅσ̓

ὅσος (138) [Λ] 9.379-9.384

ὅσ̓ neuter nominative plural

9.379-9.384

9.385-9.387

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

[as much/many as]

ἐς Ὀρχομενὸν

Ὀρχομενός (3) [Λ] 9.379-9.384

Ὀρχομενὸν feminine accusative singular

2.511-2.515

οἳ δ̓ Ἀσπληδόνα ναῖον ἰδ̓ Ὀρχομενὸν Μινύειον, τῶν ἦρχ̓ Ἀσκάλαφος καὶ Ἰάλμενος υἷες Ἄρηος οὓς τέκεν Ἀστυόχη δόμῳ Ἄκτορος Ἀζεΐδαο, παρθένος αἰδοίη ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα Ἄρηϊ κρατερῷ·

2.603-2.610

οἳ δ̓ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺ Αἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵν̓ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί, οἳ Φενεόν τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλον Ῥίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπην καὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινὴν Στύμφηλόν τ̓ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο, τῶν ἦρχ̓ Ἀγκαίοιο πάϊς κρείων Ἀγαπήνωρ ἑξήκοντα νεῶν·

[Orchomenus]

ποτινίσεται, οὐ δ̓ ὅσα

ὅσος (138) [Λ] 9.379-9.384

ὅσα neuter nominative plural

9.385-9.387

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

[as much/many as]

Θήβας

Θῆβαι (7) [Λ] 9.379-9.384

Θήβας feminine accusative plural

10.285-10.286

σπεῖό μοι ὡς ὅτε πατρὶ ἅμ̓ ἕσπεο Τυδέϊ δίῳ ἐς Θήβας, ὅτε τε πρὸ Ἀχαιῶν ἄγγελος ᾔει.

14.113-14.114

πατρὸς δ̓ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.

22.477-22.481

ἰῇ ἄρα γεινόμεθ̓ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα, αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον·

[Thebes(usu. plural)]

9.382Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα

πλεῖστος (20) [Λ] 9.379-9.384

πλεῖστα neuter nominative plural

11.148-11.149

ὃ δ̓ ὅθι πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες, τῇ ῥ̓ ἐνόρουσ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.

12.88-12.90

οἳ μὲν ἅμ̓ Ἕκτοῤ ἴσαν καὶ ἀμύμονι Πουλυδάμαντι, οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα τεῖχος ῥηξάμενοι κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχεσθαι.

12.195-12.199

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα μαρμαίροντα, τόφῤ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο, οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας, οἵ ῥ̓ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.

[most, largest]

δόμοις

δόμος (45) [Λ] 9.379-9.384

δόμοις masculine dative plural

10.266-10.268

τήν ῥά ποτ̓ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο ἐξέλετ̓ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας, Σκάνδειαν δ̓ ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι·

11.132-11.135

πολλὰ δ̓ ἐν Ἀντιμάχοιο δόμοις κειμήλια κεῖται χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος, τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσἰ ἄποινα, εἰ νῶϊ ζωοὺς πεπύθοιτ̓ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

11.223-11.224

Κισσῆς τόν γ̓ ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα μητροπάτωρ, ὃς τίκτε Θεανὼ καλλιπάρῃον·

[a house; a course of stone]

ἐν κτήματα

κτῆμα (18) [Λ] 9.379-9.384

κτήματα neuter nominative plural

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

13.626-13.627

οἵ μευ κουριδίην ἄλοχον καὶ κτήματα πολλὰ μὰψ οἴχεσθ̓ ἀνάγοντες, ἐπεὶ φιλέεσθε παῤ αὐτῇ·

18.290-18.292

νῦν δὲ δὴ ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια καλά, πολλὰ δὲ δὴ Φρυγίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴν κτήματα περνάμεν̓ ἵκει, ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς.

[anything gotten, a piece of property, a possession]

κεῖται

κεῖμαι (105) [Λ] 9.379-9.384

κεῖται 3rd person singular medio-passive present indicative

9.553-9.559

10.75-10.76

παρὰ δ̓ ἔντεα ποικίλ̓ ἔκειτο ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

10.77-10.79

πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥ̓ ὁ γεραιὸς ζώννυθ̓ ὅτ̓ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο λαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

, 9.383αἵ θ̓ ἑκατόμπυλοί εἰσι

εἰμί (1088) [Λ] 9.379-9.384

εἰσι 3rd person plural active present indicative

9.391-9.392

ὃ δ̓ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω, ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.

9.395-9.397

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

[to be]

, διηκόσιοι

διακόσιοι (2) [Λ] 9.379-9.384

διηκόσιοι masculine nominative plural

8.229-8.234

πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι, ἃς ὁπότ̓ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες ἠγοράασθε, ἔσθοντες κρέα πολλὰ βοῶν ὀρθοκραιράων πίνοντες κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, Τρώων ἄνθ̓ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος στήσεσθ̓ ἐν πολέμῳ·

[two hundred]

δ̓ ἀν̓ ἑκάστας

ἕκαστος (119) [Λ] 9.379-9.384

ἑκάστας feminine accusative plural

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

9.712-9.713

καὶ τότε δὴ σπείσαντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, ἔνθα δὲ κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.

10.67-10.69

φθέγγεο δ̓ ᾗ κεν ἴῃσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθι πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον πάντας κυδαίνων·

[every, every one, each, each one]

9.384ἀνέρες

ἀνήρ (590) [Λ] 9.379-9.384

ἀνέρες masculine nominative plural

9.406-9.409

9.438-9.441

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

[a man]

ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν

ἵππος (417) [Λ] 9.379-9.384

ἵπποισιν masculine dative plural

9.406-9.409

9.707-9.709

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[a horse, mare]

καὶ ὄχεσφιν

ὄχος (59) [Λ] 9.379-9.384

ὄχεσφιν neuter dative plural

11.158-11.161

ὣς ἄῤ ὑπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα Τρώων φευγόντων, πολλοὶ δ̓ ἐριαύχενες ἵπποι κείν̓ ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας·

11.210-11.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, Ἕκτωρ δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε, πάλλων δ̓ ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.

11.511-11.513

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἄγρει σῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, πὰρ δὲ Μαχάων βαινέτω, ἐς νῆας δὲ τάχιστ̓ ἔχε μώνυχας ἵππους·

[a carriage, shelter]

· 9.385οὐ

οὐδός (7) [Λ] 9.385-9.387

οὐ masculine vocative singular

9.401-9.405

οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα φασὶν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐ δ̓ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.

9.581-9.583

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

22.59-22.65

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

[a threshold]

δ̓ εἴ μοι τόσα

τόσος (69) [Λ] 9.385-9.387

τόσα neuter accusative plural

9.546

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ̓ ἀλεγεινῆς.

10.52

τόσα γὰρ κακὰ μήσατ̓ Ἀχαιούς.

10.141-10.142

τίφθ̓ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε νύκτα δἰ ἀμβροσίην, ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει;

[so great, so vast]

δοίη

δίδωμι (254) [Λ] 9.385-9.387

δοίη 3rd person singular active aorist optative

9.385-9.387

9.519-9.522

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[to give]

ὅσα

ὅσος (138) [Λ] 9.385-9.387

ὅσα neuter nominative plural

9.401-9.405

9.590-9.592

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις λίσσετ̓ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα κήδἐ, ὅσ̓ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

[as much/many as]

ψάμαθός

ψάμαθος (10) [Λ] 9.385-9.387

ψάμαθός feminine nominative singular

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

15.361-15.364

ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν ῥεῖα μάλ̓, ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης, ὅς τ̓ ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν ἂψ αὖτις συνέχευε ποσὶν καὶ χερσὶν ἀθύρων.

21.200-21.202

ἦ ῥα, καὶ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος, τὸν δὲ κατ̓ αὐτόθι λεῖπεν, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα, κείμενον ἐν ψαμάθοισι, δίαινε δέ μιν μέλαν ὕδωρ.

[sand, sea-sand]

τε κόνις

κόνις (7) [Λ] 9.385-9.387

κόνις feminine nominative singular

13.334-13.338

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι ἤματι τῷ ὅτε τε πλείστη κόνις ἀμφὶ κελεύθους, οἵ τ̓ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην, ὣς ἄρα τῶν ὁμόσ̓ ἦλθε μάχη, μέμασαν δ̓ ἐνὶ θυμῷ ἀλλήλους καθ̓ ὅμιλον ἐναιρέμεν ὀξέϊ χαλκῷ.

13.392-13.393

ὣς ὃ πρόσθ̓ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.

16.485-16.486

ὣς ὃ πρόσθ̓ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.

[ashes]

τε, 9.386οὐ δέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 9.385-9.387

θυμὸν masculine accusative singular

9.398-9.400

9.434-9.438

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

[the soul]

ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 9.385-9.387

ἐμὸν masculine accusative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.453-9.456

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[mine]

πείσεἰ

πείθω (141) [Λ] 9.385-9.387

πείσεἰ 3rd person singular active aorist optative

9.453

τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα·

9.587-9.589

9.704

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

[to prevail upon, win over, persuade]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.385-9.387

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

9.388-9.390

9.438-9.441

9.672

πρῶτος δ̓ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

9.387πρίν γ̓ ἀπὸ πᾶσαν

πᾶς (546) [Λ] 9.385-9.387

πᾶσαν feminine accusative singular

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

9.505-9.507

ἣ δ̓ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας πολλὸν ὑπεκπροθέει, φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

[all, the whole]

ἐμοὶ δόμεναι

δίδωμι (254) [Λ] 9.385-9.387

δόμεναι active aorist infinitive

9.519-9.522

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

[to give]

θυμαλγέα

θυμαλγής (4) [Λ] 9.385-9.387

θυμαλγέα feminine accusative singular

9.565-9.571

4.512-4.513

οὐ μὰν οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο μάρναται, ἀλλ̓ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει.

9.259-9.260

ἀλλ̓ ἔτι καὶ νῦν παύἐ, ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα·

[heart-grieving]

λώβην

λώβη (7) [Λ] 9.385-9.387

λώβην feminine accusative singular

11.138-11.142

13.620-13.625

λείψετέ θην οὕτω γε νέας Δαναῶν ταχυπώλων Τρῶες ὑπερφίαλοι δεινῆς ἀκόρητοι ἀϋτῆς, ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς ἣν ἐμὲ λωβήσασθε κακαὶ κύνες, οὐ δέ τι θυμῷ Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν ξεινίου, ὅς τέ ποτ̓ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν·

18.180

σοὶ λώβη, αἴ κέν τι νέκυς ᾐσχυμμένος ἔλθῃ.

[despiteful treatment, outrage, dishonour]

. 9.388κούρην

κόρη (43) [Λ] 9.388-9.390

κούρην feminine accusative singular

9.395-9.397

9.502-9.504

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

δ̓ οὐ γαμέω

γαμέω (6) [Λ] 9.388-9.390

γαμέω 1st person singular active future indicative

9.391

οὐ δέ μιν ὧς γαμέω·

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

11.227-11.228

γήμας δ̓ ἐκ θαλάμοιο μετὰ κλέος ἵκετ̓ Ἀχαιῶν σὺν δυοκαίδεκα νηυσὶ κορωνίσιν, αἵ οἱ ἕποντο.

[to marry]

Ἀγαμέμνονος

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.388-9.390

Ἀγαμέμνονος masculine genitive singular

9.438-9.441

9.672

πρῶτος δ̓ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

Ἀτρεΐδαο

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.388-9.390

Ἀτρεΐδαο masculine genitive singular

9.515-9.518

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

9.646-9.648

ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων μνήσομαι ὥς μ̓ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

[son of Atreus]

, 9.389οὐ δ̓ εἰ χρυσείῃ

χρύσεος (75) [Λ] 9.388-9.390

χρυσείῃ feminine dative singular

9.670-9.671

τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν δειδέχατ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τ̓ ἐρέοντο·

10.439-10.440

τεύχεα δὲ χρύσεια πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι ἤλυθ̓ ἔχων·

11.29-11.31

ἐν δέ οἱ ἧλοι χρύσειοι πάμφαινον, ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν ἀργύρεον χρυσέοισιν ἀορτήρεσσιν ἀρηρός.

[golden, of gold, decked]

Ἀφροδίτῃ

Ἀφροδίτη (29) [Λ] 9.388-9.390

Ἀφροδίτῃ feminine dative singular

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

14.193

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·

14.211

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη·

[Aphrodite]

κάλλος

κάλλος (8) [Λ] 9.388-9.390

κάλλος neuter accusative singular

13.431-13.432

πᾶσαν γὰρ ὁμηλικίην ἐκέκαστο κάλλεϊ καὶ ἔργοισιν ἰδὲ φρεσί·

20.234-20.235

τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵν̓ ἀθανάτοισι μετείη.

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

[beauty]

ἐρίζοι

ἐρίζω (16) [Λ] 9.388-9.390

ἐρίζοι 3rd person singular active present optative

12.421-12.424

ἀλλ̓ ὥς τ̓ ἀμφ̓ οὔροισι δύ̓ ἀνέρε δηριάασθον μέτῤ ἐν χερσὶν ἔχοντες ἐπιξύνῳ ἐν ἀρούρῃ, ὥ τ̓ ὀλίγῳ ἐνὶ χώρῳ ἐρίζητον περὶ ἴσης, ὣς ἄρα τοὺς διέεργον ἐπάλξιες·

13.107-13.110

νῦν δὲ ἑκὰς πόλιος κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχονται ἡγεμόνος κακότητι μεθημοσύνῃσί τε λαῶν, οἳ κείνῳ ἐρίσαντες ἀμυνέμεν οὐκ ἐθέλουσι νηῶν ὠκυπόρων, ἀλλὰ κτείνονται ἀν̓ αὐτάς.

13.325

ποσὶ δ̓ οὔ πως ἔστιν ἐρίζειν.

[to strive, wrangle, quarrel]

, 9.390ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 9.388-9.390

ἔργα neuter accusative plural

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

[work]

δ̓ Ἀθηναίῃ

Ἀθήνη (156) [Λ] 9.388-9.390

Ἀθηναίῃ feminine dative singular

10.242-10.245

10.274-10.275

τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρῳδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο Παλλὰς Ἀθηναίη·

10.277

χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ̓ Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δ̓ Ἀθήνῃ·

[Athena]

γλαυκώπιδι

γλαυκω~πις (2) [Λ] 9.388-9.390

γλαυκώπιδι feminine dative singular

11.727-11.732

ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά, ταῦρον δ̓ Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι, αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην, δόρπον ἔπειθ̓ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο.

ἰσοφαρίζοι

ἰσοφαρίζω (4) [Λ] 9.388-9.390

ἰσοφαρίζοι 3rd person singular active present optative

21.193-21.197

ἀλλ̓ οὐκ ἔστι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι, τῷ οὐ δὲ κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει, οὐ δὲ βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο, ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα καὶ πᾶσαι κρῆναι καὶ φρείατα μακρὰ νάουσιν·

21.410-21.411

νηπύτἰ οὐ δέ νύ πώ περ ἐπεφράσω ὅσσον ἀρείων εὔχομ̓ ἐγὼν ἔμεναι, ὅτι μοι μένος ἰσοφαρίζεις.

6.100-6.101

ἀλλ̓ ὅδε λίην μαίνεται, οὐ δέ τίς οἱ δύναται μένος ἰσοφαρίζειν.

[to match oneself with, be a match for, cope with]

· 9.391οὐ δέ μιν ὧς γαμέω

γαμέω (6) [Λ] 9.391

γαμέω 1st person singular active future indicative

9.398-9.400

11.227-11.228

γήμας δ̓ ἐκ θαλάμοιο μετὰ κλέος ἵκετ̓ Ἀχαιῶν σὺν δυοκαίδεκα νηυσὶ κορωνίσιν, αἵ οἱ ἕποντο.

13.432-13.433

τοὔνεκα καί μιν γῆμεν ἀνὴρ ὤριστος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ·

[to marry]

· ὃ δ̓ Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.391-9.392

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.401-9.405

9.421-9.422

ἀλλ̓ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν ἀγγελίην ἀπόφασθε·

9.423-9.426

ὄφῤ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·

[Achaian]

ἄλλον

ἄλλος (396) [Λ] 9.391-9.392

ἄλλον masculine accusative singular

9.417-9.419

9.423-9.426

9.471-9.473

οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐ δέ ποτ̓ ἔσβη πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπ̓ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς, ἄλλο δ̓ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.

[other, another]

ἑλέσθω

αἱρέω (276) [Λ] 9.391-9.392

ἑλέσθω 3rd person singular middle aorist imperative

9.559-9.564

9.577-9.580

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

[to take,(mid.) to choose]

, 9.392ὅς τις οἷ τ̓ ἐπέοικε

ἐπέοικε (6) [Λ] 9.391-9.392

ἐπέοικε 3rd person singular active perfect indicative

10.146-10.147

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ̓ ἐπέοικε βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

22.71-22.73

νέῳ δέ τε πάντ̓ ἐπέοικεν ἄρηϊ κταμένῳ δεδαϊγμένῳ ὀξέϊ χαλκῷ κεῖσθαι·

24.595

σοὶ δ̓ αὖ ἐγὼ καὶ τῶνδ̓ ἀποδάσσομαι ὅσσ̓ ἐπέοικεν.

καὶ ὃς βασιλεύτερός

βασίλειος (5) [Λ] 9.391-9.392

βασιλεύτερός masculine nominative singular comparative

10.237-10.239

18.550

ἐν δ̓ ἐτίθει τέμενος βασιλήϊον·

9.69

σὺ γὰρ βασιλεύτατός ἐσσι.

[of the king, kingly, royal]

ἐστιν

εἰμί (1088) [Λ] 9.391-9.392

ἐστιν 3rd person singular active present indicative

9.395-9.397

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

[to be]

. 9.393ἢν γὰρ δή με σαῶσι

σώζω (38) [Λ] 9.393-9.394

σαῶσι 3rd person plural active present subjunctive

9.423-9.426

9.680-9.681

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

10.43-10.45

χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

θεοὶ

θεός (400) [Λ] 9.393-9.394

θεοὶ masculine nominative plural

9.444-9.451

9.456-9.457

θεοὶ δ̓ ἐτέλειον ἐπαρὰς Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[god]

καὶ οἴκαδ̓ ἵκωμαι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 9.393-9.394

ἵκωμαι 1st person singular medio-passive aorist subjunctive

9.414-9.416

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

[to come]

, 9.394Πηλεύς

Πηλεύς (62) [Λ] 9.393-9.394

Πηλεύς masculine nominative singular

9.398-9.400

9.438-9.441

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

[Peleus]

θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά

γυνή (96) [Λ] 9.393-9.394

γυναῖκά feminine accusative singular

9.474-9.477

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

9.664-9.665

τῷ δ̓ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε, Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.

[a woman]

γε μάσσεται αὐτός

αὐτός (604) [Λ] 9.393-9.394

αὐτός masculine nominative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 9.395πολλαὶ

πολύς (468) [Λ] 9.395-9.397

πολλαὶ feminine nominative plural

9.398-9.400

9.453-9.456

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[much, many]

Ἀχαιΐδες

Ἀχαιίς (9) [Λ] 9.395-9.397

Ἀχαιΐδες feminine nominative plural

11.769-11.770

Πηλῆος δ̓ ἱκόμεσθα δόμους εὖ ναιετάοντας λαὸν ἀγείροντες κατ̓ Ἀχαιΐδα πουλυβότειραν.

2.235-2.238

ὦ πέπονες κάκ̓ ἐλέγχἐ Ἀχαιΐδες οὐκέτ̓ Ἀχαιοὶ οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, τόνδε δ̓ ἐῶμεν αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ γέρα πεσσέμεν, ὄφρα ἴδηται ἤ ῥά τί οἱ χἠμεῖς προσαμύνομεν ἦε καὶ οὐκί·

3.73-3.75

οἳ δ̓ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες ναίοιτε Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νεέσθων Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.

εἰσὶν

εἰμί (1088) [Λ] 9.395-9.397

εἰσὶν 3rd person plural active present indicative

9.412-9.413

εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·

9.414-9.416

9.422

τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·

[to be]

ἀν̓ Ἑλλάδα

Ἑλλάς (5) [Λ] 9.395-9.397

Ἑλλάδα feminine accusative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

16.593-16.596

Γλαῦκος δὲ πρῶτος Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων ἐτράπετ̓, ἔκτεινεν δὲ Βαθυκλῆα μεγάθυμον Χάλκωνος φίλον υἱόν, ὃς Ἑλλάδι οἰκία ναίων ὄλβῳ τε πλούτῳ τε μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσι.

[Hellas]

τε Φθίην

Φθία (8) [Λ] 9.395-9.397

Φθίην feminine accusative singular

9.438-9.441

9.478-9.480

9.484

ναῖον δ̓ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.

[Phthia]

τε 9.396κοῦραι

κόρη (43) [Λ] 9.395-9.397

κοῦραι feminine nominative plural

9.502-9.504

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

[a maiden, maid; pupil of the eye]

ἀριστήων

ἀριστεύς (21) [Λ] 9.395-9.397

ἀριστήων masculine genitive plural

9.421-9.422

ἀλλ̓ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν ἀγγελίην ἀπόφασθε·

10.1-10.2

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

10.117-10.118

νῦν ὄφελεν κατὰ πάντας ἀριστῆας πονέεσθαι λισσόμενος·

[the best man]

, οἵ τε πτολίεθρα

πτολίεθρον (23) [Λ] 9.395-9.397

πτολίεθρα neuter accusative plural

9.401-9.405

9.666-9.668

πὰρ δ̓ ἄρα καὶ τῷ Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.

13.377-13.380

καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γ̓ ὑποσχόμενοι τελέσαιμεν, δοῖμεν δ̓ Ἀτρεΐδαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Ἄργεος ἐξαγαγόντες ὀπυιέμεν, εἴ κε σὺν ἄμμιν Ἰλίου ἐκπέρσῃς εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

[town, city, citadel]

ῥύονται

ῥύομαι (23) [Λ] 9.395-9.397

ῥύονται 3rd person plural medio-passive present indicative

10.257-10.259

ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε ταυρείην, ἄφαλόν τε καὶ ἄλλοφον, ἥ τε καταῖτυξ κέκληται, ῥύεται δὲ κάρη θαλερῶν αἰζηῶν.

10.416-10.417

φυλακὰς δ̓ ἃς εἴρεαι ἥρως οὔ τις κεκριμένη ῥύεται στρατὸν οὐ δὲ φυλάσσει.

12.7-12.8

ὄφρά σφιν νῆάς τε θοὰς καὶ ληΐδα πολλὴν ἐντὸς ἔχον ῥύοιτο·

[to draw to oneself]

, 9.397τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι

ἐθέλω (158) [Λ] 9.395-9.397

ἐθέλωμι 1st person singular active present subjunctive

9.427-9.429

9.434-9.438

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[to will, wish, purpose]

φίλην

φίλος (342) [Λ] 9.395-9.397

φίλην feminine accusative singular

9.414-9.416

9.427-9.429

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[friend; loved, beloved, dear]

ποιήσομ̓

ποιέω (38) [Λ] 9.395-9.397

ποιήσομ̓ 1st person singular middle future indicative

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

12.3-12.6

οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλε τάφρος ἔτι σχήσειν Δαναῶν καὶ τεῖχος ὕπερθεν εὐρύ, τὸ ποιήσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρον ἤλασαν·

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

[to make, to do]

ἄκοιτιν

ἄκοιτις (11) [Λ] 9.395-9.397

ἄκοιτιν feminine accusative singular

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

[a spouse, wife(LSJ sv ἀκοίτης)]

. 9.398ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 9.398-9.400

πολλὸν neuter accusative singular

9.453-9.456

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[much, many]

ἐπέσσυτο

ἐπισεύω (27) [Λ] 9.398-9.400

ἐπέσσυτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

12.143-12.150

12.387-12.389

13.756-13.757

οἳ δ̓ ἐς Πανθοΐδην ἀγαπήνορα Πουλυδάμαντα πάντες ἐπεσσεύοντ̓, ἐπεὶ Ἕκτορος ἔκλυον αὐδήν.

[to put in motion against, set upon]

θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 9.398-9.400

θυμὸς masculine nominative singular

9.434-9.438

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[the soul]

ἀγήνωρ

ἀγήνωρ (12) [Λ] 9.398-9.400

ἀγήνωρ masculine nominative singular

9.634-9.636

καί ῥ̓ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλ̓ ἀποτίσας, τοῦ δέ τ̓ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ποινὴν δεξαμένῳ·

9.699

ὃ δ̓ ἀγήνωρ ἐστὶ καὶ ἄλλως·

10.220-10.222

Νέστορ ἔμ̓ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἀνδρῶν δυσμενέων δῦναι στρατὸν ἐγγὺς ἐόντων Τρώων·

[manly, courageous, heroic]

9.399γήμαντα

γαμέω (6) [Λ] 9.398-9.400

γήμαντα masculine accusative singular active aorist participle

11.227-11.228

γήμας δ̓ ἐκ θαλάμοιο μετὰ κλέος ἵκετ̓ Ἀχαιῶν σὺν δυοκαίδεκα νηυσὶ κορωνίσιν, αἵ οἱ ἕποντο.

13.432-13.433

τοὔνεκα καί μιν γῆμεν ἀνὴρ ὤριστος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ·

14.121-14.124

Ἀδρήστοιο δ̓ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, πολλὰ δέ οἱ πρόβατ̓ ἔσκε·

[to marry]

μνηστὴν

μνηστός (4) [Λ] 9.398-9.400

μνηστὴν feminine accusative singular

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

11.241-11.243

ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον οἰκτρὸς ἀπὸ μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων, κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλὰ δ̓ ἔδωκε·

6.243-6.250

αὐτὰρ ἐν αὐτῷ πεντήκοντ̓ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ παῖδες κοιμῶντο Πριάμοιο παρὰ μνηστῇς ἀλόχοισι, κουράων δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς δώδεκ̓ ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ γαμβροὶ κοιμῶντο Πριάμοιο παῤ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν·

[wooed and won, wedded]

ἄλοχον

ἄλοχος (60) [Λ] 9.398-9.400

ἄλοχον feminine accusative singular

9.553-9.559

11.161-11.162

οἳ δ̓ ἐπὶ γαίῃ κείατο, γύπεσσιν πολὺ φίλτεροι ἢ ἀλόχοισιν.

11.241-11.243

ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον οἰκτρὸς ἀπὸ μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων, κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλὰ δ̓ ἔδωκε·

[a bedfellow, spouse, wife]

ἐϊκυῖαν

εἰκός (12) [Λ] 9.398-9.400

ἐϊκυῖαν feminine accusative singular active perfect participle

11.638-11.641

ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσιν οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δ̓ αἴγειον κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ, ἐπὶ δ̓ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε, πινέμεναι δ̓ ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥ̓ ὥπλισσε κυκειῶ.

19.286

εἶπε δ̓ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι·

19.350-19.351

ἣ δ̓ ἅρπῃ ἐϊκυῖα τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο δἰ αἰθέρος.

ἄκοιτιν

ἄκοιτις (11) [Λ] 9.398-9.400

ἄκοιτιν feminine accusative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

[a spouse, wife(LSJ sv ἀκοίτης)]

9.400κτήμασι

κτῆμα (18) [Λ] 9.398-9.400

κτήμασι neuter dative plural

13.626-13.627

οἵ μευ κουριδίην ἄλοχον καὶ κτήματα πολλὰ μὰψ οἴχεσθ̓ ἀνάγοντες, ἐπεὶ φιλέεσθε παῤ αὐτῇ·

18.290-18.292

22.111-22.118

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

[anything gotten, a piece of property, a possession]

τέρπεσθαι

τέρπω (31) [Λ] 9.398-9.400

τέρπεσθαι medio-passive present infinitive

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

11.642-11.644

11.780-11.781

αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπημεν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος, ἦρχον ἐγὼ μύθοιο κελεύων ὔμμ̓ ἅμ̓ ἕπεσθαι·

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

τὰ γέρων

γέρων (133) [Λ] 9.398-9.400

γέρων masculine nominative singular

9.422

τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

[an old man(in apposition as adj., old)]

ἐκτήσατο Πηλεύς

Πηλεύς (62) [Λ] 9.398-9.400

Πηλεύς masculine nominative singular

9.438-9.441

9.478-9.480

11.769-11.770

Πηλῆος δ̓ ἱκόμεσθα δόμους εὖ ναιετάοντας λαὸν ἀγείροντες κατ̓ Ἀχαιΐδα πουλυβότειραν.

[Peleus]

· 9.401οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς

ψυχή (33) [Λ] 9.401-9.405

ψυχῆς feminine genitive singular

9.406-9.409

11.333-11.334

τοὺς μὲν Τυδεΐδης δουρικλειτὸς Διομήδης θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα·

11.443-11.445

σοὶ δ̓ ἐγὼ ἐνθάδε φημὶ φόνον καὶ κῆρα μέλαιναν ἤματι τῷδ̓ ἔσσεσθαι, ἐμῷ δ̓ ὑπὸ δουρὶ δαμέντα εὖχος ἐμοὶ δώσειν, ψυχὴν δ̓ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.

[breath, soul]

ἀντάξιον οὐ δ̓ ὅσα

ὅσος (138) [Λ] 9.401-9.405

ὅσα neuter accusative plural

9.401-9.405

9.590-9.592

9.640-9.642

ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν πληθύος ἐκ Δαναῶν, μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων κήδιστοί τ̓ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί.

[as much/many as]

φασὶν

φημί (406) [Λ] 9.401-9.405

φασὶν 3rd person singular active present indicative

9.410-9.411

μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

[to say, to claim]

9.402Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 9.401-9.405

Ἴλιον feminine accusative singular

9.417-9.419

9.684-9.686

11.195-11.196

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

[Ilian, Trojan]

ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον

ναίω (56) [Λ] 9.401-9.405

ναιόμενον neuter nominative singular medio-passive present participle

9.484

ναῖον δ̓ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.

13.172-13.173

ναῖε δὲ Πήδαιον πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, κούρην δὲ Πριάμοιο νόθην ἔχε, Μηδεσικάστην·

13.174-13.176

αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι, ἂψ ἐς Ἴλιον ἦλθε, μετέπρεπε δὲ Τρώεσσι, ναῖε δὲ πὰρ Πριάμῳ·

[to dwell, abide]

πτολίεθρον

πτολίεθρον (23) [Λ] 9.401-9.405

πτολίεθρον neuter nominative singular

9.666-9.668

πὰρ δ̓ ἄρα καὶ τῷ Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.

13.377-13.380

15.254-15.257

τοῖόν τοι ἀοσσητῆρα Κρονίων ἐξ Ἴδης προέηκε παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον, ὅς σε πάρος περ ῥύομ̓, ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον.

[town, city, citadel]

9.403τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης

εἰρήνη (3) [Λ] 9.401-9.405

εἰρήνης feminine genitive singular

22.153-22.156

ἔνθα δ̓ ἐπ̓ αὐτάων πλυνοὶ εὐρέες ἐγγὺς ἔασι καλοὶ λαΐνεοι, ὅθι εἵματα σιγαλόεντα πλύνεσκον Τρώων ἄλοχοι καλαί τε θύγατρες τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν.

2.796-2.797

ὦ γέρον αἰεί τοι μῦθοι φίλοι ἄκριτοί εἰσιν, ὥς ποτ̓ ἐπ̓ εἰρήνης·

[peace, time of peace]

, πρὶν ἐλθεῖν

ἔρχομαι (338) [Λ] 9.401-9.405

ἐλθεῖν active aorist infinitive

9.406-9.409

9.602-9.603

ἀλλ̓ ἐπὶ δώρων ἔρχεο·

9.649

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἔρχεσθε καὶ ἀγγελίην ἀπόφασθε·

[to come]

υἷας

υἱός (436) [Λ] 9.401-9.405

υἷας masculine accusative plural

9.453-9.456

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

9.581-9.583

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.401-9.405

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.421-9.422

ἀλλ̓ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν ἀγγελίην ἀπόφασθε·

9.423-9.426

9.433

περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν·

[Achaian]

, 9.404οὐ δ̓ ὅσα

ὅσος (138) [Λ] 9.401-9.405

ὅσα neuter accusative plural

9.590-9.592

9.640-9.642

10.47-10.50

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐ δ̓ ἔκλυον αὐδήσαντος ἄνδῤ ἕνα τοσσάδε μέρμεῤ ἐπ̓ ἤματι μητίσασθαι, ὅσσ̓ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν αὔτως, οὔ τε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔ τε θεοῖο.

[as much/many as]

λάϊνος οὐδὸς

οὐδός (7) [Λ] 9.401-9.405

οὐδὸς masculine nominative singular

9.581-9.583

22.59-22.65

24.486-24.487

μνῆσαι πατρὸς σοῖο θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τηλίκου ὥς περ ἐγών, ὀλοῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ·

[a threshold]

ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει

ἔργω (17) [Λ] 9.401-9.405

ἐέργει 3rd person singular active present indicative

12.200-12.205

ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωὸν ἔτ̓ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης, κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν ἰδνωθεὶς ὀπίσω·

12.217-12.221

ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γε Τρωσὶν ὅδ̓ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ̓ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωόν·

13.521-13.525

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι πέπυστο βριήπυος ὄβριμος Ἄρης υἷος ἑοῖο πεσόντος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἄκρῳ Ὀλύμπῳ ὑπὸ χρυσέοισι νέφεσσιν ἧστο Διὸς βουλῇσιν ἐελμένος, ἔνθά περ ἄλλοι ἀθάνατοι θεοὶ ἦσαν ἐεργόμενοι πολέμοιο.

[to bar one's way]

9.405Φοίβου

Φοῖβος (49) [Λ] 9.401-9.405

Φοίβου masculine genitive singular

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

11.352-11.353

ἐρύκακε γὰρ τρυφάλεια τρίπτυχος αὐλῶπις, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων.

[Phoebus]

Ἀπόλλωνος

Ἀπόλλων (129) [Λ] 9.401-9.405

Ἀπόλλωνος masculine genitive singular

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

10.515-10.516

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ὡς ἴδ̓ Ἀθηναίην μετὰ Τυδέος υἱὸν ἕπουσαν·

[Apollo]

Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ

πετρήεις (4) [Λ] 9.401-9.405

πετρηέσσῃ feminine dative singular

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

2.517-2.523

αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο, οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσαν Κρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα, οἵ τ̓ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο, οἵ τ̓ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·

2.638-2.640

Αἰτωλῶν δ̓ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, οἳ Πλευρῶν̓ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον ἠδὲ Πυλήνην Χαλκίδα τ̓ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν·

[rocky]

. 9.406ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες

βοῦς (86) [Λ] 9.406-9.409

βόες masculine nominative plural

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

10.154-10.156

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως εὗδ̓, ὑπὸ δ̓ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο, αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

10.292-10.293

σοὶ δ̓ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον ἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ·

[cow]

καὶ ἴφια

ἴφιος (6) [Λ] 9.406-9.409

ἴφια neuter nominative plural

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

5.556-5.558

τὼ μὲν ἄῤ ἁρπάζοντε βόας καὶ ἴφια μῆλα σταθμοὺς ἀνθρώπων κεραΐζετον, ὄφρα καὶ αὐτὼ ἀνδρῶν ἐν παλάμῃσι κατέκταθεν ὀξέϊ χαλκῷ·

[stout, fat, goodly]

μῆλα

μῆλον (23) [Λ] 9.406-9.409

μῆλα neuter nominative plural

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

[a sheep]

, 9.407κτητοὶ δὲ τρίποδές

τρίπους (20) [Λ] 9.406-9.409

τρίποδές masculine nominative plural

11.700-11.701

περὶ τρίποδος γὰρ ἔμελλον θεύσεσθαι·

18.343-18.345

18.346-18.347

οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδ̓ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ, ἐν δ̓ ἄῤ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες.

[three-footed, of or with three feet]

τε καὶ ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 9.406-9.409

ἵππων masculine genitive plural

9.707-9.709

10.305-10.312

10.321-10.324

ἀλλ̓ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοὶ δ̓ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐ δ̓ ἀπὸ δόξης·

[a horse, mare]

ξανθὰ

ξανθός (23) [Λ] 9.406-9.409

ξανθὰ neuter nominative plural

10.240

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δὲ περὶ ξανθῷ Μενελάῳ.

11.122-11.127

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα οὐκ εἴασχ̓ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ, τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ̓ ἔχον ὠκέας ἵππους·

11.677-11.681

ληΐδα δ̓ ἐκ πεδίου συνελάσσαμεν ἤλιθα πολλὴν πεντήκοντα βοῶν ἀγέλας, τόσα πώεα οἰῶν, τόσσα συῶν συβόσια, τόσ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν, ἵππους δὲ ξανθὰς ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα πάσας θηλείας, πολλῇσι δὲ πῶλοι ὑπῆσαν.

[yellow]

κάρηνα

κάρηνον (15) [Λ] 9.406-9.409

κάρηνα neuter nominative plural

11.158-11.161

11.497-11.501

20.57-20.58

αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ̓ αἰπεινὰ κάρηνα.

[the head]

, 9.408ἀνδρὸς

ἀνήρ (590) [Λ] 9.406-9.409

ἀνδρὸς masculine genitive singular

9.438-9.441

9.474-9.477

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

[a man]

δὲ ψυχὴ

ψυχή (33) [Λ] 9.406-9.409

ψυχὴ feminine nominative singular

11.333-11.334

τοὺς μὲν Τυδεΐδης δουρικλειτὸς Διομήδης θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα·

11.443-11.445

13.762-13.764

ἀλλ̓ οἳ μὲν δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν χερσὶν ὑπ̓ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες, οἳ δ̓ ἐν τείχει ἔσαν βεβλημένοι οὐτάμενοί τε.

[breath, soul]

πάλιν ἐλθεῖν

ἔρχομαι (338) [Λ] 9.406-9.409

ἐλθεῖν active aorist infinitive

9.602-9.603

ἀλλ̓ ἐπὶ δώρων ἔρχεο·

9.649

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἔρχεσθε καὶ ἀγγελίην ἀπόφασθε·

10.17-10.20

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ Νέστοῤ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν, εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο, ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

[to come]

οὔ τε λεϊστὴ 9.409οὔθ̓ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται

ἀμείβω (75) [Λ] 9.406-9.409

ἀμείψεται 3rd person singular middle aorist subjunctive

9.471-9.473

10.60

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

10.86

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[change, alternate, respond]

ἕρκος

ἕρκος (16) [Λ] 9.406-9.409

ἕρκος neuter accusative singular

14.83

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·

15.565-15.567

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον, ἐν θυμῷ δ̓ ἐβάλοντο ἔπος, φράξαντο δὲ νῆας ἕρκεϊ χαλκείῳ·

15.645-15.646

στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο, τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ̓ ἕρκος ἀκόντων·

[a fence, hedge, wall]

ὀδόντων

ὀδούς (15) [Λ] 9.406-9.409

ὀδόντων masculine genitive plural

10.375

ἄραβος δὲ διὰ στόμα γίγνετ̓ ὀδόντων·

11.113-11.115

ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφ̓ ἦτορ ἀπηύρα·

11.414-11.420

ὡς δ̓ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροί τ̓ αἰζηοὶ σεύωνται, ὃ δέ τ̓ εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο θήγων λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν, ἀμφὶ δέ τ̓ ἀΐσσονται, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται, οἳ δὲ μένουσιν ἄφαρ δεινόν περ ἐόντα, ὥς ῥα τότ̓ ἀμφ̓ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἐσσεύοντο Τρῶες·

[tooth]

. 9.410μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 9.410-9.411

μήτηρ feminine nominative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.478-9.480

φεῦγον ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο, Φθίην δ̓ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων ἐς Πηλῆα ἄναχθ̓·

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[a mother]

γάρ τέ μέ φησι

φημί (406) [Λ] 9.410-9.411

φησι 3rd person singular active present indicative

9.430-9.431

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

9.684-9.686

καὶ δ̓ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι οἴκαδ̓ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ Ἰλίου αἰπεινῆς·

[to say, to claim]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 9.410-9.411

θεὰ feminine nominative singular

10.47-10.50

οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐ δ̓ ἔκλυον αὐδήσαντος ἄνδῤ ἕνα τοσσάδε μέρμεῤ ἐπ̓ ἤματι μητίσασθαι, ὅσσ̓ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν αὔτως, οὔ τε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔ τε θεοῖο.

10.289-10.290

ἀτὰρ ἂψ ἀπιὼν μάλα μέρμερα μήσατο ἔργα σὺν σοὶ δῖα θεά, ὅτε οἱ πρόφρασσα παρέστης.

10.462

χαῖρε θεὰ τοῖσδεσσι·

[a goddess]

Θέτις

Θέτις (40) [Λ] 9.410-9.411

Θέτις feminine nominative singular

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

15.596-15.599

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δ̓ ἐξαίσιον ἀρὴν πᾶσαν ἐπικρήνειε·

16.33-16.34

νηλεές, οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεύς, οὐ δὲ Θέτις μήτηρ·

[Thetis]

ἀργυρόπεζα

ἀργυρόπεζα (9) [Λ] 9.410-9.411

ἀργυρόπεζα feminine nominative singular

16.573-16.574

ἀτὰρ τότε γ̓ ἐσθλὸν ἀνεψιὸν ἐξεναρίξας ἐς Πηλῆ̓ ἱκέτευσε καὶ ἐς Θέτιν ἀργυρόπεζαν·

18.127

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·

18.146-18.147

ἣ δ̓ αὖτ̓ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχἐ ἐνείκαι.

[silver-footed]

9.411διχθαδίας

διχθάδιος (2) [Λ] 9.410-9.411

διχθαδίας feminine accusative plural

14.16-14.22

ὡς δ̓ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα αὔτως, οὐ δ̓ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν διχθάδἰ, ἢ μεθ̓ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων, ἦε μετ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.

[twofold, double, divided]

κῆρας

κήρ (45) [Λ] 9.410-9.411

κῆρας feminine accusative plural

11.332

κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο.

11.357-11.360

ὄφρα δὲ Τυδεΐδης μετὰ δούρατος ᾤχετ̓ ἐρωὴν τῆλε διὰ προμάχων, ὅθι οἱ καταείσατο γαίης τόφῤ Ἕκτωρ ἔμπνυτο, καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας ἐξέλασ̓ ἐς πληθύν, καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

11.443-11.445

σοὶ δ̓ ἐγὼ ἐνθάδε φημὶ φόνον καὶ κῆρα μέλαιναν ἤματι τῷδ̓ ἔσσεσθαι, ἐμῷ δ̓ ὑπὸ δουρὶ δαμέντα εὖχος ἐμοὶ δώσειν, ψυχὴν δ̓ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.

[doom, death, fate(LSJ Κήρ)]

φερέμεν

φέρω (186) [Λ] 9.410-9.411

φερέμεν active present infinitive

9.515-9.518

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

10.287-10.289

τοὺς δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀσωπῷ λίπε χαλκοχίτωνας Ἀχαιούς, αὐτὰρ ὃ μειλίχιον μῦθον φέρε Καδμείοισι κεῖσ̓·

[to bear]

θανάτοιο

θάνατος (78) [Λ] 9.410-9.411

θανάτοιο masculine genitive singular

9.414-9.416

εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν ἔσσεται, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

10.383

θάρσει, μη δέ τί τοι θάνατος καταθύμιος ἔστω.

[death]

τέλος

τέλος (25) [Λ] 9.410-9.411

τέλος neuter accusative singular

9.414-9.416

10.54-10.56

10.469-10.470

τὼ δὲ βάτην προτέρω διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, αἶψα δ̓ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες.

[the fulfilment]

δέ. 9.412εἰ μέν κ̓ αὖθι μένων

μένω (105) [Λ] 9.412-9.413

μένων masculine nominative singular active present participle

9.427-9.429

9.608-9.610

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 9.412-9.413

Τρώων genitive plural

10.37-10.38

ἦ τιν̓ ἑταίρων ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον;

10.160-10.161

οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ̓ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

10.188-10.189

πεδίον δὲ γὰρ αἰεὶ τετράφαθ̓, ὁππότ̓ ἐπὶ Τρώων ἀΐοιεν ἰόντων.

[Tros]

πόλιν

πόλις (133) [Λ] 9.412-9.413

πόλιν feminine accusative singular

9.529-9.532

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

[a city]

ἀμφιμάχωμαι

ἀμφιμάχομαι (8) [Λ] 9.412-9.413

ἀμφιμάχωμαι 1st person singular medio-passive present subjunctive

15.390-15.394

Πάτροκλος δ̓ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν, τόφῤ ὅ γ̓ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δ̓ ἕλκεϊ λυγρῷ φάρμακ̓ ἀκέσματ̓ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.

16.73

νῦν δὲ στρατὸν ἀμφιμάχονται.

16.495-16.496

πρῶτα μὲν ὄτρυνον Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας πάντῃ ἐποιχόμενος Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι·

[to fight round]

, 9.413ὤλετο

ὄλλυμι (89) [Λ] 9.412-9.413

ὤλετο 3rd person singular middle aorist indicative

9.414-9.416

10.185-10.186

πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ἐπ̓ αὐτῷ ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·

10.187-10.188

ὣς τῶν νήδυμος ὕπνος ἀπὸ βλεφάροιιν ὀλώλει νύκτα φυλασσομένοισι κακήν·

[to destroy, make an end of]

μέν μοι νόστος

νόστος (7) [Λ] 9.412-9.413

νόστος masculine nominative singular

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

10.509-10.511

νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς, μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος.

[a return home]

, ἀτὰρ κλέος

κλέος (29) [Λ] 9.412-9.413

κλέος neuter nominative singular

9.414-9.416

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

10.212-10.213

μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη πάντας ἐπ̓ ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή·

[a rumour, report; fame, glory]

ἄφθιτον

ἄφθιτος (8) [Λ] 9.412-9.413

ἄφθιτον neuter nominative singular

13.20-13.22

τρὶς μὲν ὀρέξατ̓ ἰών, τὸ δὲ τέτρατον ἵκετο τέκμωρ Αἰγάς, ἔνθα δέ οἱ κλυτὰ δώματα βένθεσι λίμνης χρύσεα μαρμαίροντα τετεύχαται ἄφθιτα αἰεί.

14.238-14.239

δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ χρύσεον·

18.369-18.371

Ἡφαίστου δ̓ ἵκανε δόμον Θέτις ἀργυρόπεζα ἄφθιτον ἀστερόεντα μεταπρεπέ̓ ἀθανάτοισι χάλκεον, ὅν ῥ̓ αὐτὸς ποιήσατο κυλλοποδίων.

[not liable to perish, imperishable]

ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 9.412-9.413

ἔσται 3rd person singular future indicative

9.414-9.416

9.422

τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

[to be]

· 9.414εἰ δέ κεν οἴκαδ̓ ἵκωμι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 9.414-9.416

ἵκωμι 1st person singular active aorist subjunctive

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

9.650-9.653

10.325-10.327

τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερὲς ὄφῤ ἂν ἵκωμαι νῆ̓ Ἀγαμεμνονέην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι βουλὰς βουλεύειν ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

[to come]

φίλην

φίλος (342) [Λ] 9.414-9.416

φίλην feminine accusative singular

9.427-9.429

9.434-9.438

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐς πατρίδα

πατρίς (31) [Λ] 9.414-9.416

πατρίδα feminine accusative singular

11.13-11.14

τοῖσι δ̓ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ̓ ἠὲ νέεσθαι ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

11.816-11.818

13.643-13.645

ἔνθά οἱ υἱὸς ἐπᾶλτο Πυλαιμένεος βασιλῆος Ἁρπαλίων, ὅ ῥα πατρὶ φίλῳ ἕπετο πτολεμίξων ἐς τροίην, οὐ δ̓ αὖτις ἀφίκετο πατρίδα γαῖαν·

[fatherland, homeland; of one’s father]

γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 9.414-9.416

γαῖαν feminine accusative singular

9.565-9.571

10.373-10.374

δεξιτερὸν δ̓ ὑπὲρ ὦμον ἐΰξου δουρὸς ἀκωκὴ ἐν γαίῃ ἐπάγη·

10.483-10.484

τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ̓ ἀεικὴς ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ̓ αἵματι γαῖα.

[a land, country]

, 9.415ὤλετό

ὄλλυμι (89) [Λ] 9.414-9.416

ὤλετό 3rd person singular middle aorist indicative

10.185-10.186

πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ἐπ̓ αὐτῷ ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·

10.187-10.188

ὣς τῶν νήδυμος ὕπνος ἀπὸ βλεφάροιιν ὀλώλει νύκτα φυλασσομένοισι κακήν·

10.200-10.201

ὅθεν αὖτις ἀπετράπετ̓ ὄβριμος Ἕκτωρ ὀλλὺς Ἀργείους, ὅτε δὴ περὶ νὺξ ἐκάλυψεν.

[to destroy, make an end of]

μοι κλέος

κλέος (29) [Λ] 9.414-9.416

κλέος neuter nominative singular

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

10.212-10.213

μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη πάντας ἐπ̓ ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή·

11.21-11.22

πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος οὕνεκ̓ Ἀχαιοὶ ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον·

[a rumour, report; fame, glory]

ἐσθλόν

ἐσθλός (80) [Λ] 9.414-9.416

ἐσθλόν neuter nominative singular

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

10.212-10.213

μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη πάντας ἐπ̓ ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή·

10.448

ἐσθλά περ ἀγγείλας, ἐπεὶ ἵκεο χεῖρας ἐς ἁμάς.

[good]

, ἐπὶ δηρὸν

δηρός (24) [Λ] 9.414-9.416

δηρὸν neuter accusative singular

10.370-10.371

ἠὲ μέν̓ ἠέ σε δουρὶ κιχήσομαι, οὐ δέ σέ φημι δηρὸν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἀλύξειν αἰπὺν ὄλεθρον.

12.298-12.301

τὴν ἄῤ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων βῆ ῥ̓ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ὅς τ̓ ἐπιδευὴς δηρὸν ἔῃ κρειῶν, κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρ μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

13.151-13.154

οὔ τοι δηρὸν ἐμὲ σχήσουσιν Ἀχαιοὶ καὶ μάλα πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες, ἀλλ̓ ὀΐω χάσσονται ὑπ̓ ἔγχεος, εἰ ἐτεόν με ὦρσε θεῶν ὤριστος, ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης.

[long, too long]

δέ μοι αἰὼν

αἰών (8) [Λ] 9.414-9.416

αἰὼν masculine nominative singular

16.453-16.457

αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών, πέμπειν μιν θάνατόν τε φέρειν καὶ νήδυμον ὕπνον εἰς ὅ κε δὴ Λυκίης εὐρείης δῆμον ἵκωνται, ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε τύμβῳ τε στήλῃ τε·

17.300-17.303

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

19.23-19.27

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν, ἐκ δ̓ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.

[life, lifetime, time; spinal marrow]

9.416ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 9.414-9.416

ἔσσεται 3rd person singular future indicative

9.422

τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[to be]

, οὐ δέ κέ μ̓ ὦκα τέλος

τέλος (25) [Λ] 9.414-9.416

τέλος neuter nominative singular

10.54-10.56

10.469-10.470

τὼ δὲ βάτην προτέρω διά τ̓ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα, αἶψα δ̓ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες.

11.439-11.440

γνῶ δ̓ Ὀδυσεὺς ὅ οἱ οὔ τι τέλος κατακαίριον ἦλθεν, ἂψ δ̓ ἀναχωρήσας Σῶκον πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[the fulfilment]

θανάτοιο

θάνατος (78) [Λ] 9.414-9.416

θανάτοιο masculine genitive singular

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

10.383

θάρσει, μη δέ τί τοι θάνατος καταθύμιος ἔστω.

11.332

κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο.

[death]

κιχείη

κιχάνω (41) [Λ] 9.414-9.416

κιχείη 3rd person singular active present optative

10.126-10.127

κείνους δὲ κιχησόμεθα πρὸ πυλάων ἐν φυλάκεσσ̓, ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι.

10.150-10.151

τὸν δὲ κίχανον ἐκτὸς ἀπὸ κλισίης σὺν τεύχεσιν·

10.370-10.371

ἠὲ μέν̓ ἠέ σε δουρὶ κιχήσομαι, οὐ δέ σέ φημι δηρὸν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἀλύξειν αἰπὺν ὄλεθρον.

[to reach, hit]

. 9.417καὶ δ̓ ἂν τοῖς ἄλλοισιν

ἄλλος (396) [Λ] 9.417-9.419

ἄλλοισιν masculine dative plural

9.423-9.426

9.471-9.473

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[other, another]

ἐγὼ παραμυθησαίμην

παραμυθέομαι (3) [Λ] 9.417-9.419

παραμυθησαίμην 1st person singular medio-passive aorist optative

9.684-9.686

καὶ δ̓ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι οἴκαδ̓ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ Ἰλίου αἰπεινῆς·

15.45-15.46

αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς.

[to encourage]

9.418οἴκαδ̓ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε

δήω (3) [Λ] 9.417-9.419

δήετε 2nd person plural active present indicative

9.684-9.686

καὶ δ̓ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι οἴκαδ̓ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ Ἰλίου αἰπεινῆς·

13.260-13.262

δούρατα δ̓ αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήεις ἑσταότ̓ ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα Τρώϊα, τὰ κταμένων ἀποαίνυμαι·

[to find, meet with]

τέκμωρ 9.419Ἰλίου

Ἴλιος (94) [Λ] 9.417-9.419

Ἰλίου feminine genitive singular

9.684-9.686

11.195-11.196

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

11.229-11.230

τὰς μὲν ἔπειτ̓ ἐν Περκώτῃ λίπε νῆας ἐΐσας, αὐτὰρ ὃ πεζὸς ἐὼν ἐς Ἴλιον εἰληλούθει·

[Ilian, Trojan]

αἰπεινῆς

αἰπεινός (13) [Λ] 9.417-9.419

αἰπεινῆς feminine genitive singular

9.684-9.686

καὶ δ̓ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι οἴκαδ̓ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ Ἰλίου αἰπεινῆς·

13.215-13.218

τὸν δὲ προσέφη κρείων ἐνοσίχθων εἰσάμενος φθογγὴν Ἀνδραίμονος υἷϊ Θόαντι ὃς πάσῃ Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι Αἰτωλοῖσιν ἄνασσε, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ·

13.772-13.773

νῦν ὤλετο πᾶσα κατ̓ ἄκρης Ἴλιος αἰπεινή·

[high, lofty]

· μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα

εὐρύοπα (14) [Λ] 9.419-9.420

εὐρύοπα masculine nominative singular

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

13.730-13.734

ἄλλῳ μὲν γὰρ ἔδωκε θεὸς πολεμήϊα ἔργα, ἄλλῳ δ̓ ὀρχηστύν, ἑτέρῳ κίθαριν καὶ ἀοιδήν, ἄλλῳ δ̓ ἐν στήθεσσι τιθεῖ νόον εὐρύοπα Ζεὺς ἐσθλόν, τοῦ δέ τε πολλοὶ ἐπαυρίσκοντ̓ ἄνθρωποι, καί τε πολέας ἐσάωσε, μάλιστα δὲ καὐτὸς ἀνέγνω.

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

[the far-seeing]

Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 9.419-9.420

Ζεὺς masculine nominative singular

9.456-9.457

θεοὶ δ̓ ἐτέλειον ἐπαρὰς Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.

9.502-9.504

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

[Zeus]

9.420χεῖρα

χείρ (386) [Λ] 9.419-9.420

χεῖρα feminine accusative singular

9.565-9.571

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

[the hand]

ἑὴν

ἑός (167) [Λ] 9.419-9.420

ἑὴν feminine accusative singular

9.453-9.456

9.480-9.483

9.597-9.598

ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ εἴξας ᾧ θυμῷ·

[his, her own]

ὑπερέσχε

ὑπερέχω (8) [Λ] 9.419-9.420

ὑπερέσχε 3rd person singular active aorist indicative

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

11.735-11.736

εὖτε γὰρ ἠέλιος φαέθων ὑπερέσχεθε γαίης, συμφερόμεσθα μάχῃ Διί τ̓ εὐχόμενοι καὶ Ἀθήνῃ.

24.374-24.377

ἀλλ̓ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα, ὅς μοι τοιόνδ̓ ἧκεν ὁδοιπόρον ἀντιβολῆσαι αἴσιον, οἷος δὴ σὺ δέμας καὶ εἶδος ἀγητός, πέπνυσαί τε νόῳ, μακάρων δ̓ ἔξεσσι τοκήων.

[to hold sth over or above sth; to excel, outdo]

, τεθαρσήκασι

θαρσέω (13) [Λ] 9.419-9.420

τεθαρσήκασι 3rd person plural active perfect indicative

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

10.383

θάρσει, μη δέ τί τοι θάνατος καταθύμιος ἔστω.

15.254

θάρσει νῦν·

[to be of good courage, take courage]

δὲ λαοί

λαός (229) [Λ] 9.419-9.420

λαοί masculine nominative plural

9.423-9.426

9.480-9.483

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

[the people]

. 9.421ἀλλ̓ ὑμεῖς μὲν ἰόντες

εἶμι (299) [Λ] 9.421-9.422

ἰόντες masculine nominative plural active present participle

9.485-9.489

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

[come, go]

ἀριστήεσσιν

ἀριστεύς (21) [Λ] 9.421-9.422

ἀριστήεσσιν masculine dative plural

10.1-10.2

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

10.117-10.118

νῦν ὄφελεν κατὰ πάντας ἀριστῆας πονέεσθαι λισσόμενος·

15.301-15.304

οἳ μὲν ἄῤ ἀμφ̓ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τ̓ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες Ἕκτορι καὶ Τρώεσσιν ἐναντίον·

[the best man]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.421-9.422

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.423-9.426

9.433

περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν·

9.603

ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.

[Achaian]

9.422ἀγγελίην

ἀγγελία (16) [Λ] 9.421-9.422

ἀγγελίην feminine accusative singular

9.649

ἀλλ̓ ὑμεῖς ἔρχεσθε καὶ ἀγγελίην ἀπόφασθε·

11.138-11.142

εἰ μὲν δὴ Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος υἱέες ἐστόν, ὅς ποτ̓ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ Μενέλαον ἄνωγεν ἀγγελίην ἐλθόντα σὺν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ αὖθι κατακτεῖναι μη δ̓ ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς, νῦν μὲν δὴ τοῦ πατρὸς ἀεικέα τίσετε λώβην.

13.251-13.252

ἠέ τι βέβληαι, βέλεος δέ σε τείρει ἀκωκή, ἦέ τευ ἀγγελίης μετ̓ ἔμ̓ ἤλυθες;

[a message, tidings, news]

ἀπόφασθε· τὸ γὰρ γέρας

γέρας (31) [Λ] 9.422

γέρας neuter nominative singular

16.52-16.54

16.56-16.59

16.457

τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.

[a gift of honour]

ἐστὶ

εἰμί (1088) [Λ] 9.422

ἐστὶ 3rd person singular active present indicative

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

9.464-9.469

9.502-9.504

καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ̓ ὀφθαλμώ, αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ̓ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.

[to be]

γερόντων

γέρων (133) [Λ] 9.422

γερόντων masculine genitive plural

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

9.438-9.441

9.451-9.452

ἣ δ̓ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο γούνων παλλακίδι προμιγῆναι, ἵν̓ ἐχθήρειε γέροντα.

[an old man(in apposition as adj., old)]

· 9.423ὄφῤ ἄλλην

ἄλλος (396) [Λ] 9.423-9.426

ἄλλην feminine accusative singular

9.471-9.473

9.485-9.489

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

[other, another]

φράζωνται

φράζω (47) [Λ] 9.423-9.426

φράζωνται 3rd person plural medio-passive present subjunctive

9.423-9.426

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

9.680-9.681

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

[to point out, shew, indicate]

ἐνὶ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 9.423-9.426

φρεσὶ dative plural

9.434-9.438

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

[the midriff; heart, mind]

μῆτιν

μῆτις (22) [Λ] 9.423-9.426

μῆτιν feminine accusative singular

10.17-10.20

10.137-10.139

πρῶτον ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ φθεγξάμενος·

10.225-10.226

μοῦνος δ̓ εἴ πέρ τε νοήσῃ ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

[wisdom, counsel, cunning, craft]

ἀμείνω

ἀμείνων (36) [Λ] 9.423-9.426

ἀμείνω feminine accusative singular comparative

10.555-10.557

11.469

ἀλεξέμεναι γὰρ ἄμεινον.

11.787

βίῃ δ̓ ὅ γε πολλὸν ἀμείνων.

[better, abler, stronger, braver]

, 9.424ἥ κέ σφιν νῆάς

ναῦς (586) [Λ] 9.423-9.426

νῆάς feminine accusative plural

9.423-9.426

9.427-9.429

9.433

περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν·

[a ship]

τε σαῷ

σώζω (38) [Λ] 9.423-9.426

σαῷ 3rd person singular active present subjunctive

9.680-9.681

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

10.43-10.45

11.750-11.752

καί νύ κεν Ἀκτορίωνε Μολίονε παῖδ̓ ἀλάπαξα, εἰ μή σφωε πατὴρ εὐρὺ κρείων ἐνοσίχθων ἐκ πολέμου ἐσάωσε καλύψας ἠέρι πολλῇ.

καὶ λαὸν

λαός (229) [Λ] 9.423-9.426

λαὸν masculine accusative singular

9.480-9.483

9.519-9.522

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

[the people]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.423-9.426

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.433

περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν·

9.603

ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.

9.640-9.642

ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν πληθύος ἐκ Δαναῶν, μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων κήδιστοί τ̓ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί.

[Achaian]

9.425νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 9.423-9.426

νηυσὶν feminine dative plural

9.427-9.429

9.433

περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν·

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[a ship]

ἔπι γλαφυρῇς

γλαφυρός (43) [Λ] 9.423-9.426

γλαφυρῇς feminine dative plural

10.388-10.389

ἦ σ̓ Ἕκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα νῆας ἔπι γλαφυράς;

10.509-10.511

νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς, μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος.

10.530-10.531

μάστιξεν δ̓ ἵππους, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην νῆας ἔπι γλαφυράς·

[hollow, hollowed]

, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γ̓ ἑτοίμη

ἑτοῖμος (6) [Λ] 9.423-9.426

ἑτοίμη feminine nominative singular

14.53-14.54

ἦ δὴ ταῦτά γ̓ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐ δέ κεν ἄλλως Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.

18.96

αὐτίκα γάρ τοι ἔπειτα μεθ̓ Ἕκτορα πότμος ἑτοῖμος.

24.627

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

[at hand, ready, prepared]

9.426ἣν νῦν ἐφράσσαντο

φράζω (47) [Λ] 9.423-9.426

ἐφράσσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

9.680-9.681

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

10.126-10.127

κείνους δὲ κιχησόμεθα πρὸ πυλάων ἐν φυλάκεσσ̓, ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι.

[to point out, shew, indicate]

ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος

ἀπομηνίω (4) [Λ] 9.423-9.426

ἀπομηνίσαντος masculine genitive singular active aorist participle

19.61-19.62

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

2.771-2.773

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισι κεῖτ̓ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν Ἀτρεΐδῃ·

7.229-7.230

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισι κεῖτ̓ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν·

[to be very wroth, to perseverere in wrath]

· 9.427Φοῖνιξ

Φοῖνιξ (14) [Λ] 9.427-9.429

Φοῖνιξ masculine nominative singular

9.432-9.433

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρὐ ἀναπρήσας·

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

9.620-9.622

ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γ̓ ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο·

[a Phoenician]

δ̓ αὖθι παῤ ἄμμι μένων

μένω (105) [Λ] 9.427-9.429

μένων masculine nominative singular active present participle

9.608-9.610

9.618-9.619

ἅμα δ̓ ἠοῖ φαινομένηφι φρασσόμεθ̓ ἤ κε νεώμεθ̓ ἐφ̓ ἡμέτεῤ ἦ κε μένωμεν.

9.634-9.636

καί ῥ̓ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλ̓ ἀποτίσας, τοῦ δέ τ̓ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ποινὴν δεξαμένῳ·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

κατακοιμηθήτω

κατακοιμάω (3) [Λ] 9.427-9.429

κατακοιμηθήτω 3rd person singular passive aorist imperative

11.727-11.732

ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά, ταῦρον δ̓ Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι, αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην, δόρπον ἔπειθ̓ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο.

2.354-2.356

τὼ μή τις πρὶν ἐπειγέσθω οἶκον δὲ νέεσθαι πρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχῳ κατακοιμηθῆναι, τίσασθαι δ̓ Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.

[to sleep through]

, 9.428ὄφρά μοι ἐν νήεσσι

ναῦς (586) [Λ] 9.427-9.429

νήεσσι feminine dative plural

9.433

περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν·

9.434-9.438

9.601-9.602

κάκιον δέ κεν εἴη νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν·

[a ship]

φίλην

φίλος (342) [Λ] 9.427-9.429

φίλην feminine accusative singular

9.434-9.438

9.444-9.451

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

[friend; loved, beloved, dear]

ἐς πατρίδ̓

πατρίς (5) [Λ] 9.427-9.429

πατρίδ̓ feminine accusative singular

9.690-9.692

Φοῖνιξ δ̓ αὖθ̓ ὃ γέρων κατελέξατο, ὡς γὰρ ἀνώγει, ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν·

12.13-12.18

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μὲν Τρώων θάνον ὅσσοι ἄριστοι, πολλοὶ δ̓ Ἀργείων οἳ μὲν δάμεν, οἳ δὲ λίποντο, πέρθετο δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ, Ἀργεῖοι δ̓ ἐν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδ̓ ἔβησαν, δὴ τότε μητιόωντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων τεῖχος ἀμαλδῦναι ποταμῶν μένος εἰσαγαγόντες.

13.695-13.697

αὐτὰρ ἔναιεν ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχ̓ Ὀϊλεύς·

[fatherland, homeland; of one’s father]

ἕπηται

ἕπομαι (122) [Λ] 9.427-9.429

ἕπηται 3rd person singular medio-passive present subjunctive

9.510-9.512

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.688-9.689

εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ̓ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο, Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.

[follow]

9.429αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν

ἐθέλω (158) [Λ] 9.427-9.429

ἐθέλῃσιν 3rd person singular active present subjunctive

9.434-9.438

9.444-9.451

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[to will, wish, purpose]

· ἀνάγκῃ

ἀνάγκη (19) [Λ] 9.429

ἀνάγκῃ feminine dative singular

9.692

ἀνάγκῃ δ̓ οὔ τί μιν ἄξει.

10.418-10.420

ὅσσαι μὲν Τρώων πυρὸς ἐσχάραι, οἷσιν ἀνάγκη οἷ δ̓ ἐγρηγόρθασι φυλασσέμεναί τε κέλονται ἀλλήλοις·

11.150-11.151

πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ, ἱππεῖς δ̓ ἱππῆας·

[force, constraint, necessity]

δ̓ οὔ τί μιν ἄξω

ἄγω (175) [Λ] 9.429

ἄξω 1st person singular active future indicative

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

9.664-9.665

τῷ δ̓ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε, Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.

9.692

ἀνάγκῃ δ̓ οὔ τί μιν ἄξει.

[to lead]

. 9.430ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 9.430-9.431

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

9.684-9.686

9.688

ὣς ἔφατ̓·

[to say, to claim]

, οἳ δ̓ ἄρα πάντες

πᾶς (546) [Λ] 9.430-9.431

πάντες masculine nominative plural

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

9.505-9.507

ἣ δ̓ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας πολλὸν ὑπεκπροθέει, φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

[all, the whole]

ἀκὴν ἐγένοντο

γίγνομαι (173) [Λ] 9.430-9.431

ἐγένοντο 3rd person plural middle aorist indicative

9.453-9.456

9.553-9.559

9.669

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο.

[become, be born]

σιωπῇ

σιωπή (17) [Λ] 9.430-9.431

σιωπῇ feminine dative singular

9.620-9.622

9.693-9.694

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

10.218

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

[silence]

9.431μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 9.430-9.431

μῦθον masculine accusative singular

9.442-9.443

τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆῤ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.

9.522-9.523

τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς μη δὲ πόδας·

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἀγασσάμενοι

ἄγαμαι (12) [Λ] 9.430-9.431

ἀγασσάμενοι masculine nominative plural middle aorist participle

9.693-9.694

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

[to wonder, be astonished]

· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀπέειπεν

ἀπεῖπον (9) [Λ] 9.431

ἀπέειπεν 3rd person singular active aorist indicative

9.510-9.512

9.673-9.675

19.34-19.36

ἀλλὰ σύ γ̓ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν αἶψα μάλ̓ ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δ̓ ἀλκήν.

[to speak out, tell out, declare(Hom.), deny, refuse, forbid]

· 9.432ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε

μετεῖπον (26) [Λ] 9.432-9.433

μετέειπε 3rd person singular active aorist indicative

9.696

ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

10.219

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

10.233

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[to speak among]

γέρων

γέρων (133) [Λ] 9.432-9.433

γέρων masculine nominative singular

9.438-9.441

9.451-9.452

ἣ δ̓ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο γούνων παλλακίδι προμιγῆναι, ἵν̓ ἐχθήρειε γέροντα.

9.464-9.469

[an old man(in apposition as adj., old)]

ἱππηλάτα

ἱππηλάτης (9) [Λ] 9.432-9.433

ἱππηλάτα masculine nominative singular

9.438-9.441

σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ̓ ὁμοιΐου πολέμοιο οὐ δ̓ ἀγορέων, ἵνα τ̓ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.

9.581-9.583

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

11.772-11.774

γέρων δ̓ ἱππηλάτα Πηλεὺς πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ αὐλῆς ἐν χόρτῳ·

[a driver of horses, one who fights from a chariot, a Knight]

Φοῖνιξ

Φοῖνιξ (14) [Λ] 9.432-9.433

Φοῖνιξ masculine nominative singular

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

9.620-9.622

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

[a Phoenician]

9.433δάκρὐ

δάκρυον (43) [Λ] 9.432-9.433

δάκρὐ neuter accusative plural

9.565-9.571

13.88

τοὺς οἵ γ̓ εἰσορόωντες ὑπ̓ ὀφρύσι δάκρυα λεῖβον·

13.658-13.659

μετὰ δέ σφι πατὴρ κίε δάκρυα λείβων, ποινὴ δ̓ οὔ τις παιδὸς ἐγίγνετο τεθνηῶτος.

[a tear]

ἀναπρήσας· περὶ γὰρ δίε

δίω (11) [Λ] 9.433

δίε 3rd person singular active imperfect indicative

11.557

περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν.

12.272-12.276

μή τις ὀπίσσω τετράφθω ποτὶ νῆας ὁμοκλητῆρος ἀκούσας, ἀλλὰ πρόσω ἵεσθε καὶ ἀλλήλοισι κέλεσθε, αἴ κε Ζεὺς δώῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς νεῖκος ἀπωσαμένους δηΐους προτὶ ἄστυ δίεσθαι.

12.302-12.306

εἴ περ γάρ χ̓ εὕρῃσι παῤ αὐτόφι βώτορας ἄνδρας σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα, οὔ ῥά τ̓ ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸς ἔβλητ̓ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι·

[to run away, take to flight, flee]

νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 9.433

νηυσὶν feminine dative plural

9.434-9.438

9.601-9.602

κάκιον δέ κεν εἴη νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν·

9.608-9.610

φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ, ἥ μ̓ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 9.433

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

9.603

ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.

9.640-9.642

9.670-9.671

τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν δειδέχατ̓ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τ̓ ἐρέοντο·

[Achaian]

· 9.434εἰ μὲν δὴ νόστόν

νόστος (7) [Λ] 9.434-9.438

νόστόν masculine accusative singular

9.620-9.622

10.509-10.511

16.80-16.82

ἀλλὰ καὶ ὧς Πάτροκλε νεῶν ἄπο λοιγὸν ἀμύνων ἔμπεσ̓ ἐπικρατέως, μὴ δὴ πυρὸς αἰθομένοιο νῆας ἐνιπρήσωσι, φίλον δ̓ ἀπὸ νόστον ἕλωνται.

[a return home]

γε μετὰ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 9.434-9.438

φρεσὶ dative plural

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

9.611

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

[the midriff; heart, mind]

φαίδιμ̓

φαίδιμος (50) [Λ] 9.434-9.438

φαίδιμ̓ masculine vocative singular

10.93-10.95

αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐ δέ μοι ἦτορ ἔμπεδον, ἀλλ̓ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δ̓ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.

11.492-11.497

ὡς δ̓ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι χειμάρρους κατ̓ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ̓ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας·

12.290-12.293

οὐ δ̓ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ τείχεος ἐρρήξαντο πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα, εἰ μὴ ἄῤ υἱὸν ἑὸν Σαρπηδόνα μητίετα Ζεὺς ὦρσεν ἐπ̓ Ἀργείοισι λέονθ̓ ὣς βουσὶν ἕλιξιν.

[shining]

Ἀχιλλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.434-9.438

Ἀχιλλεῦ masculine vocative singular

9.485-9.489

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

[Achilles]

9.435βάλλεαι

βάλλω (314) [Λ] 9.434-9.438

βάλλεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

9.573-9.574

τῶν δὲ τάχ̓ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει πύργων βαλλομένων·

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

[to throw]

, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν

ἀμύνω (79) [Λ] 9.434-9.438

ἀμύνειν active present infinitive

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

9.515-9.518

εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δ̓ ὄπισθ̓ ὀνομάζοι Ἀτρεΐδης, ἀλλ̓ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι, οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

[to keep off, ward off]

νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 9.434-9.438

νηυσὶ feminine dative plural

9.601-9.602

κάκιον δέ κεν εἴη νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν·

9.608-9.610

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

[a ship]

θοῇσι

θοός (76) [Λ] 9.434-9.438

θοῇσι feminine dative plural

10.305-10.312

δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ̓ ἐριαύχενας ἵππους οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ̓ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο, νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

10.391-10.399

πολλῇσίν μ̓ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ, ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ, ἠνώγει δέ μ̓ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[quick, nimble]

9.436πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 9.434-9.438

πῦρ neuter accusative singular

9.471-9.473

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

[fire]

ἐθέλεις

ἐθέλω (158) [Λ] 9.434-9.438

ἐθέλεις 2nd person singular active present indicative

9.444-9.451

9.485-9.489

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

[to will, wish, purpose]

ἀΐδηλον

ἀίδηλος (5) [Λ] 9.434-9.438

ἀΐδηλον neuter accusative singular

11.155-11.157

ὡς δ̓ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ̓ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἳ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ·

2.455-2.458

ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕλην οὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή, ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιο αἴγλη παμφανόωσα δἰ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.

5.879-5.880

ταύτην δ̓ οὔ τ̓ ἔπεϊ προτιβάλλεαι οὔτέ τι ἔργῳ, ἀλλ̓ ἀνιεῖς, ἐπεὶ αὐτὸς ἐγείναο παῖδ̓ ἀΐδηλον·

, ἐπεὶ χόλος

χόλος (49) [Λ] 9.434-9.438

χόλος masculine nominative singular

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

9.553-9.559

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[gall, bile]

ἔμπεσε

ἐμπίπτω (11) [Λ] 9.434-9.438

ἔμπεσε 3rd person singular active aorist indicative

11.155-11.157

ὡς δ̓ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ̓ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἳ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ·

14.206-14.207

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

[to fall in]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 9.434-9.438

θυμῷ masculine dative singular

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.485-9.489

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

[the soul]

, 9.437πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον

φίλος (342) [Λ] 9.434-9.438

φίλον neuter vocative singular

9.444-9.451

9.453-9.456

9.528

ἐν δ̓ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.

[friend; loved, beloved, dear]

τέκος

τέκος (42) [Λ] 9.434-9.438

τέκος neuter vocative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

10.278-10.280

κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐ δέ σε λήθω κινύμενος·

10.284

κέκλυθι νῦν καὶ ἐμεῖο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη·

[the young]

αὖθι λιποίμην

λείπω (103) [Λ] 9.434-9.438

λιποίμην 1st person singular middle aorist optative

9.444-9.451

10.251-10.253

μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δ̓ ἠώς, ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ̓ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

[to leave, quit]

9.438οἶος

οἶος (78) [Λ] 9.434-9.438

οἶος masculine nominative singular

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.636-9.638

σοὶ δ̓ ἄληκτόν τε κακόν τε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρης οἴης·

10.38-10.41

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν νύκτα δἰ ἀμβροσίην·

[alone, lone, lonely]

; σοὶ δέ μ̓ ἔπεμπε

πέμπω (32) [Λ] 9.438-9.441

ἔπεμπε 3rd person singular active imperfect indicative

9.438-9.441

9.574-9.576

10.463-10.464

ἀλλὰ καὶ αὖτις πέμψον ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν ἵππους τε καὶ εὐνάς.

[to send, despatch]

γέρων

γέρων (133) [Λ] 9.438-9.441

γέρων masculine nominative singular

9.451-9.452

ἣ δ̓ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο γούνων παλλακίδι προμιγῆναι, ἵν̓ ἐχθήρειε γέροντα.

9.464-9.469

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

[an old man(in apposition as adj., old)]

ἱππηλάτα

ἱππηλάτης (9) [Λ] 9.438-9.441

ἱππηλάτα masculine nominative singular

9.581-9.583

11.772-11.774

γέρων δ̓ ἱππηλάτα Πηλεὺς πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ αὐλῆς ἐν χόρτῳ·

16.196-16.197

τῆς δὲ τετάρτης ἦρχε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ, πέμπτης δ̓ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων.

[a driver of horses, one who fights from a chariot, a Knight]

Πηλεὺς

Πηλεύς (62) [Λ] 9.438-9.441

Πηλεὺς masculine nominative singular

9.478-9.480

11.769-11.770

Πηλῆος δ̓ ἱκόμεσθα δόμους εὖ ναιετάοντας λαὸν ἀγείροντες κατ̓ Ἀχαιΐδα πουλυβότειραν.

11.772-11.774

γέρων δ̓ ἱππηλάτα Πηλεὺς πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ αὐλῆς ἐν χόρτῳ·

[Peleus]

9.439ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 9.438-9.441

ἤματι neuter dative singular

9.597-9.598

ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ εἴξας ᾧ θυμῷ·

10.47-10.50

11.84

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,

[day]

τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης

Φθία (8) [Λ] 9.438-9.441

Φθίης feminine genitive singular

9.478-9.480

9.484

ναῖον δ̓ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.

19.295-19.299

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[Phthia]

Ἀγαμέμνονι

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 9.438-9.441

Ἀγαμέμνονι masculine dative singular

9.672

πρῶτος δ̓ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

9.677-9.679

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

πέμπε

πέμπω (32) [Λ] 9.438-9.441

πέμπε 3rd person singular active imperfect indicative

9.574-9.576

10.463-10.464

ἀλλὰ καὶ αὖτις πέμψον ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν ἵππους τε καὶ εὐνάς.

11.765-11.768

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε Μενοίτιος ὧδ̓ ἐπέτελλεν ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε, νῶϊ δέ τ̓ ἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς πάντα μάλ̓ ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε.

[to send, despatch]

9.440νήπιον

νήπιος (46) [Λ] 9.438-9.441

νήπιον masculine accusative singular

11.113-11.115

ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφ̓ ἦτορ ἀπηύρα·

11.561

βίη δέ τε νηπίη αὐτῶν·

12.110-12.115

ἀλλ̓ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελ̓ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν αὖθι λιπεῖν ἵππους τε καὶ ἡνίοχον θεράποντα, ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι νήπιος, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρὰ νηῶν ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[infant, childish]

οὔ πω εἰδόθ̓

οἶδα (132) [Λ] 9.438-9.441

εἰδόθ̓ masculine accusative singular active perfect participle

10.100-10.101

οὐ δέ τι ἴδμεν μή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι.

10.250

εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετ̓ Ἀργείοις ἀγορεύεις.

10.329-10.331

ἴστω νῦν Ζεὺς αὐτὸς ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης μὴ μὲν τοῖς ἵπποισιν ἀνὴρ ἐποχήσεται ἄλλος Τρώων, ἀλλά σέ φημι διαμπερὲς ἀγλαϊεῖσθαι.

[to know]

ὁμοιΐου

ὁμοίιος (8) [Λ] 9.438-9.441

ὁμοιΐου masculine genitive singular

13.358-13.360

τοὶ δ̓ ἔριδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πτολέμοιο πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπ̓ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν ἄρρηκτόν τ̓ ἄλυτόν τε, τὸ πολλῶν γούνατ̓ ἔλυσεν.

13.633-13.635

οἷον δὴ ἄνδρεσσι χαρίζεαι ὑβριστῇσι Τρωσίν, τῶν μένος αἰὲν ἀτάσθαλον, οὐ δὲ δύνανται φυλόπιδος κορέσασθαι ὁμοιΐου πτολέμοιο.

15.669-15.670

μάλα δέ σφι φόως γένετ̓ ἀμφοτέρωθεν ἠμὲν πρὸς νηῶν καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.

[(unclear meaning) distressing?]

πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 9.438-9.441

πολέμοιο masculine genitive singular

9.604-9.606

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

[battle, fight, war]

9.441οὐ δ̓ ἀγορέων

ἀγορά (42) [Λ] 9.438-9.441

ἀγορέων feminine genitive plural

11.138-11.142

11.806-11.811

12.211-12.214

Ἕκτορ ἀεὶ μέν πώς μοι ἐπιπλήσσεις ἀγορῇσιν ἐσθλὰ φραζομένῳ, ἐπεὶ οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ ἔοικε δῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν, οὔ τ̓ ἐνὶ βουλῇ οὔτέ ποτ̓ ἐν πολέμῳ, σὸν δὲ κράτος αἰὲν ἀέξειν·

[an assembly of the people]

, ἵνα τ̓ ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 9.438-9.441

ἄνδρες masculine nominative plural

9.474-9.477

9.519-9.522

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

[a man]

ἀριπρεπέες

ἀριπρεπής (5) [Λ] 9.438-9.441

ἀριπρεπέες masculine nominative plural

15.307-15.310

πρόσθεν δὲ κί̓ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ̓ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ̓, ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

6.476-6.478

Ζεῦ ἄλλοι τε θεοὶ δότε δὴ καὶ τόνδε γενέσθαι παῖδ̓ ἐμὸν ὡς καὶ ἐγώ περ ἀριπρεπέα Τρώεσσιν, ὧδε βίην τ̓ ἀγαθόν, καὶ Ἰλίου ἶφι ἀνάσσειν·

[very distinguished, stately]

τελέθουσι

τελέθω (7) [Λ] 9.438-9.441

τελέθουσι 3rd person plural active present indicative

12.346-12.347

ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περ ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

12.359-12.360

ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περ ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

21.462-21.466

ἐννοσίγαἰ οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιο ἔμμεναι, εἰ δὴ σοί γε βροτῶν ἕνεκα πτολεμίξω δειλῶν, οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τε ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες, ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι.

[to come into being, to be quite]

. 9.442τοὔνεκά με προέηκε

προίημι (36) [Λ] 9.442-9.443

προέηκε 3rd person singular active aorist indicative

10.125

τὸν μὲν ἐγὼ προέηκα καλήμεναι οὓς σὺ μεταλλᾷς.

10.388-10.389

ἦ σ̓ Ἕκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα νῆας ἔπι γλαφυράς;

10.561-10.563

τὸν τρισκαιδέκατον σκοπὸν εἵλομεν ἐγγύθι νηῶν, τόν ῥα διοπτῆρα στρατοῦ ἔμμεναι ἡμετέροιο Ἕκτωρ τε προέηκε καὶ ἄλλοι Τρῶες ἀγαυοί.

διδασκέμεναι

διδάσκω (7) [Λ] 9.442-9.443

διδασκέμεναι active present infinitive

11.828-11.832

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ̓ ἔκταμ̓ ὀϊστόν, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ̓ ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

11.828-11.832

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ̓ ἔκταμ̓ ὀϊστόν, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ̓ ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

16.810-16.811

καὶ γὰρ δὴ τότε φῶτας ἐείκοσι βῆσεν ἀφ̓ ἵππων πρῶτ̓ ἐλθὼν σὺν ὄχεσφι διδασκόμενος πολέμοιο·

[to teach]

τάδε πάντα

πᾶς (546) [Λ] 9.442-9.443

πάντα neuter accusative plural

9.505-9.507

9.528

ἐν δ̓ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.

[all, the whole]

, 9.443μύθων

μῦθος (147) [Λ] 9.442-9.443

μύθων masculine genitive plural

9.522-9.523

τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς μη δὲ πόδας·

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

9.625-9.626

οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ τῇδέ γ̓ ὁδῷ κρανέεσθαι·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

τε ῥητῆῤ ἔμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 9.442-9.443

ἔμεναι active present infinitive

9.464-9.469

9.502-9.504

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

[to be]

πρηκτῆρά τε ἔργων

ἔργον (103) [Λ] 9.442-9.443

ἔργων neuter genitive plural

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

10.38-10.41

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν νύκτα δἰ ἀμβροσίην·

[work]

. 9.444ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον

φίλος (342) [Λ] 9.444-9.451

φίλον neuter vocative singular

9.453-9.456

9.528

ἐν δ̓ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

[friend; loved, beloved, dear]

τέκος

τέκος (42) [Λ] 9.444-9.451

τέκος neuter vocative singular

10.278-10.280

κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐ δέ σε λήθω κινύμενος·

10.284

κέκλυθι νῦν καὶ ἐμεῖο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη·

12.221-12.222

ἄφαρ δ̓ ἀφέηκε πάρος φίλα οἰκί̓ ἱκέσθαι, οὐ δ̓ ἐτέλεσσε φέρων δόμεναι τεκέεσσιν ἑοῖσιν.

[the young]

οὐκ ἐθέλοιμι

ἐθέλω (158) [Λ] 9.444-9.451

ἐθέλοιμι 1st person singular active present optative

9.485-9.489

9.673-9.675

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

[to will, wish, purpose]

9.445λείπεσθ̓

λείπω (103) [Λ] 9.444-9.451

λείπεσθ̓ medio-passive present infinitive

9.444-9.451

10.251-10.253

10.256

τὸ δ̓ ἑὸν παρὰ νηῒ λέλειπτο·

[to leave, quit]

, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη

ὑφίστημι (15) [Λ] 9.444-9.451

ὑποσταίη 3rd person singular active aorist optative

9.519-9.522

11.244-11.245

πρῶθ̓ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλἰ ὑπέστη αἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς, τά οἱ ἄσπετα ποιμαίνοντο.

13.374-13.376

Ὀθρυονεῦ περὶ δή σε βροτῶν αἰνίζομ̓ ἁπάντων εἰ ἐτεὸν δὴ πάντα τελευτήσεις ὅσ̓ ὑπέστης Δαρδανίδῃ Πριάμῳ·

[to place under; mid. to submit, to promise]

θεὸς

θεός (400) [Λ] 9.444-9.451

θεὸς masculine nominative singular

9.456-9.457

θεοὶ δ̓ ἐτέλειον ἐπαρὰς Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.

9.485-9.489

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

[god]

αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 9.444-9.451

αὐτὸς masculine nominative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

9.464-9.469

9.470

εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ̓ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

9.446γῆρας

γῆρας (17) [Λ] 9.444-9.451

γῆρας neuter accusative singular

10.77-10.79

πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥ̓ ὁ γεραιὸς ζώννυθ̓ ὅτ̓ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο λαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.

14.84-14.87

οὐλόμεν̓ αἴθ̓ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου σημαίνειν, μὴ δ̓ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.

18.434-18.437

ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος, ἄλλα δέ μοι νῦν, υἱὸν ἐπεί μοι δῶκε γενέσθαί τε τραφέμεν τε ἔξοχον ἡρώων·

[old age]

ἀποξύσας θήσειν

τίθημι (194) [Λ] 9.444-9.451

θήσειν active future infinitive

9.480-9.483

9.485-9.489

9.547-9.549

ἣ δ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι, Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

[to set, put, place]

νέον

νέος (44) [Λ] 9.444-9.451

νέον masculine accusative singular

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

10.165-10.167

10.176

σὺ γάρ ἐσσι νεώτερος·

[young, youthful]

ἡβώοντα

ἡβάω (9) [Λ] 9.444-9.451

ἡβώοντα masculine accusative singular active present participle

11.670-11.674

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότ̓ Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη ἀμφὶ βοηλασίῃ, ὅτ̓ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα ἐσθλὸν Ὑπειροχίδην, ὃς ἐν Ἤλιδι ναιετάασκε, ῥύσἰ ἐλαυνόμενος·

12.381-12.383

οὐ δέ κέ μιν ῥέα χείρεσσ̓ ἀμφοτέρῃς ἔχοι ἀνὴρ οὐ δὲ μάλ̓ ἡβῶν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσ̓·

23.629-23.631

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότε κρείοντ̓ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ Βουπρασίῳ, παῖδες δ̓ ἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα·

[to be at man's estate, to be in the prime of youth]

, 9.447οἷον

οἷος (71) [Λ] 9.444-9.451

οἷον masculine accusative singular

10.385-10.386

πῇ δὴ οὕτως ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεαι οἷος νύκτα δἰ ὀρφναίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

11.61-11.65

11.653-11.654

εὖ δὲ σὺ οἶσθα γεραιὲ διοτρεφές, οἷος ἐκεῖνος δεινὸς ἀνήρ·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

ὅτε πρῶτον

πρῶτος (144) [Λ] 9.444-9.451

πρῶτον neuter accusative singular

9.672

πρῶτος δ̓ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

10.17-10.20

10.29-10.31

παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας θήκατο χαλκείην, δόρυ δ̓ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

[first]

λίπον

λείπω (103) [Λ] 9.444-9.451

λίπον 1st person singular active aorist indicative

10.251-10.253

10.256

τὸ δ̓ ἑὸν παρὰ νηῒ λέλειπτο·

10.272-10.273

τὼ δ̓ ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην, βάν ῥ̓ ἰέναι, λιπέτην δὲ κατ̓ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.

[to leave, quit]

Ἑλλάδα

Ἑλλάς (5) [Λ] 9.444-9.451

Ἑλλάδα feminine accusative singular

9.478-9.480

16.593-16.596

2.681-2.685

νῦν αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον, οἵ τ̓ Ἄλον οἵ τ̓ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο, οἵ τ̓ εἶχον Φθίην ἠδ̓ Ἑλλάδα καλλιγύναικα, Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί, τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.

[Hellas]

καλλιγύναικα 9.448φεύγων

φεύγω (109) [Λ] 9.444-9.451

φεύγων masculine nominative singular active present participle

9.478-9.480

10.146-10.147

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ̓ ἐπέοικε βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

10.325-10.327

τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερὲς ὄφῤ ἂν ἵκωμαι νῆ̓ Ἀγαμεμνονέην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι βουλὰς βουλεύειν ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

[to flee, take flight, run away]

νείκεα

νεῖκος (29) [Λ] 9.444-9.451

νείκεα neuter accusative plural

11.670-11.674

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότ̓ Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη ἀμφὶ βοηλασίῃ, ὅτ̓ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα ἐσθλὸν Ὑπειροχίδην, ὃς ἐν Ἤλιδι ναιετάασκε, ῥύσἰ ἐλαυνόμενος·

11.720-11.721

ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέπρεπον ἡμετέροισι καὶ πεζός περ ἐών, ἐπεὶ ὧς ἄγε νεῖκος Ἀθήνη.

11.737-11.739

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Πυλίων καὶ Ἐπειῶν ἔπλετο νεῖκος, πρῶτος ἐγὼν ἕλον ἄνδρα, κόμισσα δὲ μώνυχας ἵππους, Μούλιον αἰχμητήν·

[a quarrel, wrangle, strife]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 9.444-9.451

πατρὸς masculine genitive singular

9.453-9.456

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[a father]

Ἀμύντορος

ἀμύντωρ (4) [Λ] 9.444-9.451

Ἀμύντορος masculine genitive singular

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

15.539-15.541

εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων, ἔτι δ̓ ἔλπετο νίκην, τόφρα δέ οἱ Μενέλαος ἀρήϊος ἦλθεν ἀμύντωρ, στῆ δ̓ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών, βάλε δ̓ ὦμον ὄπισθεν·

15.610-15.612

αὐτὸς γάρ οἱ ἀπ̓ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ Ζεύς, ὅς μιν πλεόνεσσι μετ̓ ἀνδράσι μοῦνον ἐόντα τίμα καὶ κύδαινε.

[a defender, helper]

Ὀρμενίδαο, 9.449ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, 9.450τὴν αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 9.444-9.451

αὐτὸς masculine nominative singular

9.464-9.469

9.470

εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ̓ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

φιλέεσκεν

φιλέω (36) [Λ] 9.444-9.451

φιλέεσκεν 3rd person singular active imperfect indicative

9.480-9.483

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

[to love, regard with affection]

, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν

ἄκοιτις (11) [Λ] 9.444-9.451

ἄκοιτιν feminine accusative singular

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

18.86-18.87

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

[a spouse, wife(LSJ sv ἀκοίτης)]

9.451μητέῤ

μήτηρ (103) [Λ] 9.444-9.451

μητέῤ feminine accusative singular

9.478-9.480

9.553-9.559

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[a mother]

ἐμήν

ἐμός (153) [Λ] 9.444-9.451

ἐμήν feminine accusative singular

9.453-9.456

9.485-9.489

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

[mine]

· ἣ δ̓ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο

λίσσομαι (46) [Λ] 9.451-9.452

λισσέσκετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

9.499-9.501

καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσ̓ ἄνθρωποι λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

[to beg, pray, entreat, beseech]

γούνων

γόνυ (77) [Λ] 9.451-9.452

γούνων neuter genitive plural

9.453-9.456

πατὴρ δ̓ ἐμὸς αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα·

9.485-9.489

καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμ̓ ἄλλῳ οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓ ἰέναι οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι πάσασθαι, πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας ὄψου τ̓ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.

9.608-9.610

φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ, ἥ μ̓ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[the knee]

9.452παλλακίδι

παλλακίς (2) [Λ] 9.451-9.452

παλλακίδι feminine dative singular

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[a concubine, mistress]

προμιγῆναι, ἵν̓ ἐχθήρειε

ἐχθαίρω (3) [Λ] 9.451-9.452

ἐχθήρειε 3rd person singular active aorist optative

17.268-17.271

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦ̓, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

20.306

ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἔχθηρε Κρονίων·

[to hate, detest]

γέροντα

γέρων (133) [Λ] 9.451-9.452

γέροντα masculine accusative singular

9.464-9.469

9.574-9.576

9.581-9.583

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

[an old man(in apposition as adj., old)]

. 9.453τῇ πιθόμην

πείθω (141) [Λ] 9.453

πιθόμην 1st person singular middle aorist indicative

9.587-9.589

9.704

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

10.57

κείνῳ γάρ κε μάλιστα πιθοίατο·

[to prevail upon, win over, persuade]

καὶ ἔρεξα

ῥέζω (52) [Λ] 9.453

ἔρεξα 1st person singular active aorist indicative

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.646-9.648

ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων μνήσομαι ὥς μ̓ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

· πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 9.453-9.456

πατὴρ masculine nominative singular

9.462-9.463

ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμὸς πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.

9.480-9.483

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[a father]

δ̓ ἐμὸς

ἐμός (153) [Λ] 9.453-9.456

ἐμὸς masculine nominative singular

9.485-9.489

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

10.121-10.123

πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι οὔ τ̓ ὄκνῳ εἴκων οὔ τ̓ ἀφραδίῃσι νόοιο, ἀλλ̓ ἐμέ τ̓ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν.

[mine]

αὐτίκ̓ ὀϊσθεὶς

οἴομαι (53) [Λ] 9.453-9.456

ὀϊσθεὶς masculine nominative singular passive aorist participle

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

10.551

ἀλλά τιν̓ ὔμμ̓ ὀΐω δόμεναι θεὸν ἀντιάσαντα·

11.608-11.610

δῖε Μενοιτιάδη τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ νῦν ὀΐω περὶ γούνατ̓ ἐμὰ στήσεσθαι Ἀχαιοὺς λισσομένους·

[to suppose, think, deem, imagine]

9.454πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.453-9.456

πολλὰ neuter accusative plural

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[much, many]

κατηρᾶτο, στυγερὰς

στυγερός (17) [Λ] 9.453-9.456

στυγερὰς feminine accusative plural

13.669-13.670

τώ ῥ̓ ἅμα τ̓ ἀργαλέην θωὴν ἀλέεινεν Ἀχαιῶν νοῦσόν τε στυγερήν, ἵνα μὴ πάθοι ἄλγεα θυμῷ.

13.671-13.672

ὦκα δὲ θυμὸς ᾤχετ̓ ἀπὸ μελέων, στυγερὸς δ̓ ἄρα μιν σκότος εἷλεν.

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

[hated, abominated, loathed]

δ̓ ἐπεκέκλετ̓ Ἐρινῦς

Ἐρινύς (7) [Λ] 9.453-9.456

Ἐρινῦς feminine accusative plural

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

15.204

οἶσθ̓ ὡς πρεσβυτέροισιν Ἐρινύες αἰὲν ἕπονται.

19.86-19.89

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

[the Erinys]

, 9.455μή ποτε γούνασιν

γόνυ (77) [Λ] 9.453-9.456

γούνασιν neuter dative plural

9.485-9.489

9.608-9.610

10.87-10.90

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν γνώσεαι Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα, τὸν περὶ πάντων Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[the knee]

οἷσιν

ἑός (167) [Λ] 9.453-9.456

οἷσιν neuter dative plural

9.480-9.483

9.597-9.598

ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ εἴξας ᾧ θυμῷ·

9.632-9.633

καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·

[his, her own]

ἐφέσσεσθαι

ἐπιέννυμι (6) [Λ] 9.453-9.456

ἐφέσσεσθαι middle future infinitive

18.157-18.158

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

1.149-1.151

7.162-7.168

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, ἂν δὲ Θόας Ἀνδραιμονίδης καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[to put on besides]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 9.453-9.456

φίλον masculine accusative singular

9.528

ἐν δ̓ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.

9.550-9.552

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[friend; loved, beloved, dear]

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 9.453-9.456

υἱὸν masculine accusative singular

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

9.581-9.583

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

[a son]

9.456ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα

γίγνομαι (173) [Λ] 9.453-9.456

γεγαῶτα masculine accusative singular active perfect participle

9.553-9.559

9.669

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο.

9.693-9.694

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

[become, be born]

· θεοὶ

θεός (400) [Λ] 9.456-9.457

θεοὶ masculine nominative plural

9.485-9.489

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

[god]

δ̓ ἐτέλειον

τελέω (60) [Λ] 9.456-9.457

ἐτέλειον 3rd person plural active imperfect indicative

9.598-9.599

τῷ δ̓ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν πολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δ̓ ἤμυνε καὶ αὔτως.

10.303-10.304

τίς κέν μοι τόδε ἔργον ὑποσχόμενος τελέσειε δώρῳ ἔπι μεγάλῳ;

12.58-12.59

ἔνθ̓ οὔ κεν ῥέα ἵππος ἐΰτροχον ἅρμα τιταίνων ἐσβαίη, πεζοὶ δὲ μενοίνεον εἰ τελέουσι.

[to complete, fulfil, accomplish]

ἐπαρὰς 9.457Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 9.456-9.457

Ζεύς masculine nominative singular

9.502-9.504

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

[Zeus]

τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ

ἐπαινός (2) [Λ] 9.456-9.457

ἐπαινὴ feminine nominative singular

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[awesome(of Hecate, Persephone)]

Περσεφόνεια

Περσεφόνεια (2) [Λ] 9.456-9.457

Περσεφόνεια feminine nominative singular

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

. 9.462ἔνθ̓ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετ̓

ἐρητύω (17) [Λ] 9.462-9.463

ἐρητύετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.634-9.636

καί ῥ̓ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλ̓ ἀποτίσας, τοῦ δέ τ̓ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ποινὴν δεξαμένῳ·

11.566-11.568

Αἴας δ̓ ἄλλοτε μὲν μνησάσκετο θούριδος ἀλκῆς αὖτις ὑποστρεφθείς, καὶ ἐρητύσασκε φάλαγγας Τρώων ἱπποδάμων·

13.279-13.283

τοῦ μὲν γάρ τε κακοῦ τρέπεται χρὼς ἄλλυδις ἄλλῃ, οὐ δέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετ̓ ἐν φρεσὶ θυμός, ἀλλὰ μετοκλάζει καὶ ἐπ̓ ἀμφοτέρους πόδας ἵζει, ἐν δέ τέ οἱ κραδίη μεγάλα στέρνοισι πατάσσει κῆρας ὀϊομένῳ, πάταγος δέ τε γίγνετ̓ ὀδόντων·

[to keep back, restrain, check]

ἐν φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 9.462-9.463

φρεσὶ dative plural

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

9.611

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

10.3-10.4

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν ὕπνος ἔχε γλυκερὸς πολλὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντα.

[the midriff; heart, mind]

θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 9.462-9.463

θυμὸς masculine nominative singular

9.485-9.489

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

9.537

ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

[the soul]

9.463πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 9.462-9.463

πατρὸς masculine genitive singular

9.480-9.483

9.559-9.564

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

[a father]

χωομένοιο

χώομαι (38) [Λ] 9.462-9.463

χωομένοιο masculine genitive singular medio-passive present participle

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

9.553-9.559

13.164-13.166

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο, χώσατο δ̓ αἰνῶς ἀμφότερον, νίκης τε καὶ ἔγχεος ὃ ξυνέαξε.

[to be angry, wroth, indignant]

κατὰ μέγαρα

μέγαρον (57) [Λ] 9.462-9.463

μέγαρα neuter accusative plural

9.464-9.469

9.485-9.489

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[a large room]

στρωφᾶσθαι. 9.464ἦ μὲν πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.464-9.469

πολλὰ neuter accusative plural

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[much, many]

ἔται

ἔτης (6) [Λ] 9.464-9.469

ἔται masculine nominative plural

16.453-16.457

αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών, πέμπειν μιν θάνατόν τε φέρειν καὶ νήδυμον ὕπνον εἰς ὅ κε δὴ Λυκίης εὐρείης δῆμον ἵκωνται, ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε τύμβῳ τε στήλῃ τε·

16.671-16.675

πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα θήσουσ̓ ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ, ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε τύμβῳ τε στήλῃ τε·

6.237-6.240

Ἕκτωρ δ̓ ὡς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν, ἀμφ̓ ἄρα μιν Τρώων ἄλοχοι θέον ἠδὲ θύγατρες εἰρόμεναι παῖδάς τε κασιγνήτους τε ἔτας τε καὶ πόσιας·

[clansmen]

καὶ ἀνεψιοὶ

ἀνεψιός (5) [Λ] 9.464-9.469

ἀνεψιοὶ masculine nominative plural

10.517-10.519

τῇ κοτέων Τρώων κατεδύσετο πουλὺν ὅμιλον, ὦρσεν δὲ Θρῃκῶν βουληφόρον Ἱπποκόωντα Ῥήσου ἀνεψιὸν ἐσθλόν·

15.422-15.424

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν ἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης, Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

15.553-15.554

οὐ δέ νυ σοί περ ἐντρέπεται φίλον ἦτορ ἀνεψιοῦ κταμένοιο;

[a first-cousin, cousin]

ἀμφὶς ἐόντες

εἰμί (1088) [Λ] 9.464-9.469

ἐόντες masculine nominative plural active present participle

9.502-9.504

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

9.546

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ̓ ἀλεγεινῆς.

[to be]

9.465αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 9.464-9.469

αὐτοῦ masculine genitive singular

9.470

εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ̓ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

λισσόμενοι

λίσσομαι (46) [Λ] 9.464-9.469

λισσόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

9.499-9.501

9.510-9.512

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

[to beg, pray, entreat, beseech]

κατερήτυον ἐν μεγάροισι

μέγαρον (57) [Λ] 9.464-9.469

μεγάροισι neuter dative plural

9.485-9.489

9.559-9.564

11.74-11.77

οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν, οἳ δ̓ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

[a large room]

, 9.466πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.464-9.469

πολλὰ neuter accusative plural

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[much, many]

δὲ ἴφια

ἴφιος (6) [Λ] 9.464-9.469

ἴφια neuter accusative plural

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

5.556-5.558

8.505-8.511

ἐκ πόλιος δ̓ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε σῖτόν τ̓ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε, ὥς κεν παννύχιοι μέσφ̓ ἠοῦς ἠριγενείης καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δ̓ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ, μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

[stout, fat, goodly]

μῆλα

μῆλον (23) [Λ] 9.464-9.469

μῆλα neuter accusative plural

9.478-9.480

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

10.183-10.185

ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθ̓ ὕλην ἔρχηται δἰ ὄρεσφι·

[a sheep]

καὶ εἰλίποδας ἕλικας

ἕλιξ (6) [Λ] 9.464-9.469

ἕλικας masculine accusative plural

12.290-12.293

οὐ δ̓ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ τείχεος ἐρρήξαντο πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα, εἰ μὴ ἄῤ υἱὸν ἑὸν Σαρπηδόνα μητίετα Ζεὺς ὦρσεν ἐπ̓ Ἀργείοισι λέονθ̓ ὣς βουσὶν ἕλιξιν.

15.630-15.633

αὐτὰρ ὅ γ̓ ὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσὶν ἐπελθών, αἵ ῥά τ̓ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονται μυρίαι, ἐν δέ τε τῇσι νομεὺς οὔ πω σάφα εἰδὼς θηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν·

18.523-18.524

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δύω σκοποὶ εἵατο λαῶν δέγμενοι ὁππότε μῆλα ἰδοίατο καὶ ἕλικας βοῦς.

[twisted, curved]

βοῦς

βοῦς (86) [Λ] 9.464-9.469

βοῦς masculine accusative plural

10.154-10.156

10.292-10.293

σοὶ δ̓ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον ἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ·

10.352-10.353

αἱ γάρ τε βοῶν προφερέστεραί εἰσιν ἑλκέμεναι νειοῖο βαθείης πηκτὸν ἄροτρον·

[cow]

9.467ἔσφαζον

σφάζω (5) [Λ] 9.464-9.469

ἔσφαζον 3rd person plural active imperfect indicative

23.30-23.31

πολλοὶ μὲν βόες ἀργοὶ ὀρέχθεον ἀμφὶ σιδήρῳ σφαζόμενοι, πολλοὶ δ̓ ὄϊες καὶ μηκάδες αἶγες·

24.621-24.622

ἦ καὶ ἀναΐξας ὄϊν ἄργυφον ὠκὺς Ἀχιλλεὺς σφάξ̓·

1.458-1.461

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν, μηρούς τ̓ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ̓ αὐτῶν δ̓ ὠμοθέτησαν·

[to slay, slaughter]

, πολλοὶ

πολύς (468) [Λ] 9.464-9.469

πολλοὶ masculine nominative plural

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

9.480-9.483

ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο, καί μ̓ ἐφίλησ̓ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι, καί μ̓ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·

[much, many]

δὲ σύες

ὗς (17) [Λ] 9.464-9.469

σύες masculine nominative plural

9.538-9.540

9.547-9.549

10.263-10.265

ἔκτοσθε δὲ λευκοὶ ὀδόντες ἀργιόδοντος ὑὸς θαμέες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα εὖ καὶ ἐπισταμένως·

[wild swine]

θαλέθοντες ἀλοιφῇ

ἀλοιφή (5) [Λ] 9.464-9.469

ἀλοιφῇ feminine dative singular

17.389-17.390

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

17.391-17.393

23.32-23.33

πολλοὶ δ̓ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο·

[anything used for anointing, hog's-lard, grease, unguent]

9.468εὑόμενοι τανύοντο

τανύω (24) [Λ] 9.464-9.469

τανύοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

10.154-10.156

11.336-11.337

ἔνθά σφιν κατὰ ἶσα μάχην ἐτάνυσσε Κρονίων ἐξ Ἴδης καθορῶν·

13.358-13.360

τοὶ δ̓ ἔριδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πτολέμοιο πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπ̓ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν ἄρρηκτόν τ̓ ἄλυτόν τε, τὸ πολλῶν γούνατ̓ ἔλυσεν.

[to stretch, strain, stretch out]

διὰ φλογὸς

φλόξ (19) [Λ] 9.464-9.469

φλογὸς masculine genitive singular

13.39-13.41

Τρῶες δὲ φλογὶ ἶσοι ἀολλέες ἠὲ θυέλλῃ Ἕκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτες ἕποντο ἄβρομοι αὐΐαχοι·

13.52-13.54

13.328-13.332

ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ ἦρχ̓ ἴμεν, ὄφῤ ἀφίκοντο κατὰ στρατὸν ᾗ μιν ἀνώγει, οἳ δ̓ ὡς Ἰδομενῆα ἴδον φλογὶ εἴκελον ἀλκὴν αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι, κεκλόμενοι καθ̓ ὅμιλον ἐπ̓ αὐτῷ πάντες ἔβησαν·

[a flame]

Ἡφαίστοιο

Ἥφαιστος (41) [Λ] 9.464-9.469

Ἡφαίστοιο masculine genitive singular

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

[Hephaestus, god of fire]

, 9.469πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 9.464-9.469

πολλὸν neuter nominative singular

9.480-9.483

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

[much, many]

δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο

πίνω (24) [Λ] 9.464-9.469

πίνετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

11.638-11.641

11.642-11.644

13.491-13.493

αὐτὰρ ἔπειτα λαοὶ ἕπονθ̓, ὡς εἴ τε μετὰ κτίλον ἕσπετο μῆλα πιόμεν̓ ἐκ βοτάνης·

[to drink]

τοῖο γέροντος

γέρων (133) [Λ] 9.464-9.469

γέροντος masculine genitive singular

9.574-9.576

9.581-9.583

9.662

ἔνθ̓ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.

[an old man(in apposition as adj., old)]

. 9.470εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 9.470

αὐτῷ masculine dative singular

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

9.519-9.522

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

παρὰ νύκτας

νύξ (67) [Λ] 9.470

νύκτας feminine accusative plural

9.474-9.477

10.38-10.41

10.82-10.84

τίς δ̓ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος νύκτα δἰ ὀρφναίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι, ἠέ τιν̓ οὐρήων διζήμενος, ἤ τιν̓ ἑταίρων;

[the night]

ἴαυον

ἰαύω (5) [Λ] 9.470

ἴαυον 3rd person plural active imperfect indicative

14.213

Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.

18.259-18.260

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

19.68-19.71

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν·

[to sleep, to pass the night]

· 9.471οἳ μὲν ἀμειβόμενοι

ἀμείβω (75) [Λ] 9.471-9.473

ἀμειβόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

10.60

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

10.86

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

10.102

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[change, alternate, respond]

φυλακὰς

φυλακή (7) [Λ] 9.471-9.473

φυλακὰς feminine accusative plural

10.408

πῶς δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων φυλακαί τε καὶ εὐναί;

10.416-10.417

φυλακὰς δ̓ ἃς εἴρεαι ἥρως οὔ τις κεκριμένη ῥύεται στρατὸν οὐ δὲ φυλάσσει.

18.298-18.299

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

[a watching]

ἔχον

ἔχω (431) [Λ] 9.471-9.473

ἔχον 3rd person plural active imperfect indicative

9.496-9.497

οὐ δέ τί σε χρὴ νηλεὲς ἦτορ ἔχειν·

9.559-9.564

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

[to have]

, οὐ δέ ποτ̓ ἔσβη

σβέννυμι (7) [Λ] 9.471-9.473

ἔσβη 3rd person singular active aorist indicative

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

16.293

ἐκ νηῶν δ̓ ἔλασεν, κατὰ δ̓ ἔσβεσεν αἰθόμενον πῦρ.

16.620-16.622

Αἰνεία χαλεπόν σε καὶ ἴφθιμόν περ ἐόντα πάντων ἀνθρώπων σβέσσαι μένος, ὅς κέ σευ ἄντα ἔλθῃ ἀμυνόμενος·

[to quench, put out]

9.472πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 9.471-9.473

πῦρ neuter nominative singular

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

9.650-9.653

9.673-9.675

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ̓ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ̓ ἔτ̓ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;

[fire]

, ἕτερον

ἕτερος (43) [Λ] 9.471-9.473

ἕτερον neuter nominative singular

11.70-11.71

ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

12.93-12.95

12.451-12.455

ὡς δ̓ ὅτε ποιμὴν ῥεῖα φέρει πόκον ἄρσενος οἰὸς χειρὶ λαβὼν ἑτέρῃ, ὀλίγον τέ μιν ἄχθος ἐπείγει, ὣς Ἕκτωρ ἰθὺς σανίδων φέρε λᾶαν ἀείρας, αἵ ῥα πύλας εἴρυντο πύκα στιβαρῶς ἀραρυίας δικλίδας ὑψηλάς·

[the one; the other(of two)]

μὲν ὑπ̓ αἰθούσῃ

αἴθουσα (6) [Λ] 9.471-9.473

αἰθούσῃ feminine dative singular

20.10-20.12

ἐλθόντες δ̓ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

24.237-24.238

ὃ δὲ Τρῶας μὲν ἅπαντας αἰθούσης ἀπέεργεν ἔπεσσ̓ αἰσχροῖσιν ἐνίσσων·

24.322-24.323

σπερχόμενος δ̓ ὃ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου, ἐκ δ̓ ἔλασε προθύροιο καὶ αἰθούσης ἐριδούπου.

[the corridor]

εὐερκέος αὐλῆς

αὐλή (12) [Λ] 9.471-9.473

αὐλῆς feminine genitive singular

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

10.183-10.185

ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθ̓ ὕλην ἔρχηται δἰ ὄρεσφι·

11.772-11.774

γέρων δ̓ ἱππηλάτα Πηλεὺς πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ αὐλῆς ἐν χόρτῳ·

[court]

, 9.473ἄλλο

ἄλλος (396) [Λ] 9.471-9.473

ἄλλο neuter nominative singular

9.485-9.489

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

[other, another]

δ̓ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο

θάλαμος (26) [Λ] 9.471-9.473

θαλάμοιο masculine genitive singular

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

9.581-9.583

πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

[an inner room]

θυράων

θύρα (15) [Λ] 9.471-9.473

θυράων feminine genitive plural

9.474-9.477

ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή, καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τ̓ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.

11.642-11.644

τὼ δ̓ ἐπεὶ οὖν πίνοντ̓ ἀφέτην πολυκαγκέα δίψαν μύθοισιν τέρποντο πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες, Πάτροκλος δὲ θύρῃσιν ἐφίστατο ἰσόθεος φώς.

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

[a door]

. 9.474ἀλλ̓ ὅτε δὴ δεκάτη

δέκατος (10) [Λ] 9.474-9.477

δεκάτη feminine nominative singular

12.13-12.18

αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μὲν Τρώων θάνον ὅσσοι ἄριστοι, πολλοὶ δ̓ Ἀργείων οἳ μὲν δάμεν, οἳ δὲ λίποντο, πέρθετο δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ, Ἀργεῖοι δ̓ ἐν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδ̓ ἔβησαν, δὴ τότε μητιόωντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων τεῖχος ἀμαλδῦναι ποταμῶν μένος εἰσαγαγόντες.

24.612

τοὺς δ̓ ἄρα τῇ δεκάτῃ θάψαν θεοὶ Οὐρανίωνες.

24.664-24.667

ἐννῆμαρ μέν κ̓ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν, τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός, ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπ̓ αὐτῷ ποιήσαιμεν, τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.

[tenth]

μοι ἐπήλυθε

ἐπέρχομαι (21) [Λ] 9.474-9.477

ἐπήλυθε 3rd person singular active aorist indicative

10.38-10.41

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν νύκτα δἰ ἀμβροσίην·

10.485-10.488

ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ, ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς ὄφρα δυώδεκ̓ ἔπεφνεν·

12.135-12.136

ὣς ἄρα τὼ χείρεσσι πεποιθότες ἠδὲ βίηφι μίμνον ἐπερχόμενον μέγαν Ἄσιον οὐ δὲ φέβοντο.

[come near; come upon; attack]

νὺξ

νύξ (67) [Λ] 9.474-9.477

νὺξ feminine nominative singular

10.38-10.41

10.82-10.84

10.100-10.101

οὐ δέ τι ἴδμεν μή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι.

[the night]

ἐρεβεννή

ἐρεβεννός (8) [Λ] 9.474-9.477

ἐρεβεννή feminine nominative singular

13.424-13.426

Ἰδομενεὺς δ̓ οὐ λῆγε μένος μέγα, ἵετο δ̓ αἰεὶ ἠέ τινα Τρώων ἐρεβεννῇ νυκτὶ καλύψαι ἢ αὐτὸς δουπῆσαι ἀμύνων λοιγὸν Ἀχαιοῖς.

13.580

τὸν δὲ κατ̓ ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψεν.

22.306-22.310

ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ, τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε, οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ̓ αἰετὸς ὑψιπετήεις, ὅς τ̓ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν ἁρπάξων ἢ ἄρν̓ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·

[dark, gloomy]

, 9.475καὶ τότ̓ ἐγὼ θαλάμοιο

θάλαμος (26) [Λ] 9.474-9.477

θαλάμοιο masculine genitive singular

9.581-9.583

9.587-9.589

11.227-11.228

γήμας δ̓ ἐκ θαλάμοιο μετὰ κλέος ἵκετ̓ Ἀχαιῶν σὺν δυοκαίδεκα νηυσὶ κορωνίσιν, αἵ οἱ ἕποντο.

[an inner room]

θύρας

θύρα (15) [Λ] 9.474-9.477

θύρας feminine accusative plural

11.642-11.644

14.166-14.168

14.169

ἔνθ̓ ἥ γ̓ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.

[a door]

πυκινῶς ἀραρυίας

ἀραρίσκω (39) [Λ] 9.474-9.477

ἀραρυίας feminine accusative plural active perfect participle

10.265

μέσσῃ δ̓ ἐνὶ πῖλος ἀρήρει.

11.17-11.18

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

11.29-11.31

ἐν δέ οἱ ἧλοι χρύσειοι πάμφαινον, ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν ἀργύρεον χρυσέοισιν ἀορτήρεσσιν ἀρηρός.

[to join, join together, fasten]

9.476ῥήξας

ῥήγνυμι (48) [Λ] 9.474-9.477

ῥήξας masculine nominative singular active aorist participle

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

11.537-11.538

ὃ δὲ ἵετο δῦναι ὅμιλον ἀνδρόμεον ῥῆξαί τε μετάλμενος·

12.88-12.90

οἳ μὲν ἅμ̓ Ἕκτοῤ ἴσαν καὶ ἀμύμονι Πουλυδάμαντι, οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα τεῖχος ῥηξάμενοι κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχεσθαι.

[to break, break asunder]

ἐξῆλθον

ἐξέρχομαι (5) [Λ] 9.474-9.477

ἐξῆλθον 1st person singular active aorist indicative

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

22.235-22.237

νῦν δ̓ ἔτι καὶ μᾶλλον νοέω φρεσὶ τιμήσασθαι, ὃς ἔτλης ἐμεῦ εἵνεκ̓, ἐπεὶ ἴδες ὀφθαλμοῖσι, τείχεος ἐξελθεῖν, ἄλλοι δ̓ ἔντοσθε μένουσι.

22.412-22.413

λαοὶ μέν ῥα γέροντα μόγις ἔχον ἀσχαλόωντα ἐξελθεῖν μεμαῶτα πυλάων Δαρδανιάων.

[to go out, come out]

, καὶ ὑπέρθορον

ὑπερθρώσκω (3) [Λ] 9.474-9.477

ὑπέρθορον 1st person singular active aorist indicative

12.52-12.54

ἀπὸ γὰρ δειδίσσετο τάφρος εὐρεῖ̓, οὔ τ̓ ἄῤ ὑπερθορέειν σχεδὸν οὔ τε περῆσαι ῥηϊδίη·

16.380-16.382

ἀντικρὺ δ̓ ἄρα τάφρον ὑπέρθορον ὠκέες ἵπποι ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα, πρόσσω ἱέμενοι, ἐπὶ δ̓ Ἕκτορι κέκλετο θυμός·

ἑρκίον αὐλῆς

αὐλή (12) [Λ] 9.474-9.477

αὐλῆς feminine genitive singular

10.183-10.185

11.772-11.774

γέρων δ̓ ἱππηλάτα Πηλεὺς πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ αὐλῆς ἐν χόρτῳ·

24.161-24.163

παῖδες μὲν πατέῤ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς δάκρυσιν εἵματ̓ ἔφυρον, ὃ δ̓ ἐν μέσσοισι γεραιὸς ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος·

[court]

9.477ῥεῖα, λαθὼν

λανθάνω (59) [Λ] 9.474-9.477

λαθὼν masculine nominative singular active aorist participle

9.537

ἢ λάθετ̓ ἢ οὐκ ἐνόησεν·

10.96-10.99

10.242-10.245

εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ̓ αὐτὸν ἑλέσθαι, πῶς ἂν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην, οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

φύλακάς

φύλαξ (8) [Λ] 9.474-9.477

φύλακάς masculine accusative plural

10.54-10.56

10.57-10.59

τοῖο γὰρ υἱὸς σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων Μηριόνης·

10.96-10.99

ἀλλ̓ εἴ τι δραίνεις, ἐπεὶ οὐ δὲ σέ γ̓ ὕπνος ἱκάνει, δεῦῤ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν, ὄφρα ἴδωμεν μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ κοιμήσωνται, ἀτὰρ φυλακῆς ἐπὶ πάγχυ λάθωνται.

[a watcher, guard, sentinel]

τ̓ ἄνδρας

ἀνήρ (590) [Λ] 9.474-9.477

ἄνδρας masculine accusative plural

9.519-9.522

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

[a man]

δμῳάς

δμωή (11) [Λ] 9.474-9.477

δμῳάς feminine accusative plural

9.658-9.659

Πάτροκλος δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.

18.28-18.31

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

22.449

ἣ δ̓ αὖτις δμῳῇσιν ἐϋπλοκάμοισι μετηύδα·

[a female slave taken in war]

τε γυναῖκας

γυνή (96) [Λ] 9.474-9.477

γυναῖκας feminine accusative plural

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

9.664-9.665

τῷ δ̓ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε, Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.

10.422

οὐ γάρ σφιν παῖδες σχεδὸν εἵαται οὐ δὲ γυναῖκες.

[a woman]

. 9.478φεῦγον

φεύγω (109) [Λ] 9.478-9.480

φεῦγον 1st person singular active imperfect indicative

10.146-10.147

ἀλλ̓ ἕπἐ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ̓ ἐπέοικε βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

10.325-10.327

10.357-10.359

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον, γνῶ ῥ̓ ἄνδρας δηΐους, λαιψηρὰ δὲ γούνατ̓ ἐνώμα φευγέμεναι·

[to flee, take flight, run away]

ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δἰ Ἑλλάδος

Ἑλλάς (5) [Λ] 9.478-9.480

Ἑλλάδος feminine genitive singular

16.593-16.596

2.681-2.685

9.395-9.397

πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀν̓ Ἑλλάδα τε Φθίην τε κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται, τάων ἥν κ̓ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομ̓ ἄκοιτιν.

[Hellas]

εὐρυχόροιο

εὐρύχορος (3) [Λ] 9.478-9.480

εὐρυχόροιο feminine genitive singular

23.298-23.299

μέγα γάρ οἱ ἔδωκε Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

[with broad places, spacious]

, 9.479Φθίην

Φθία (8) [Λ] 9.478-9.480

Φθίην feminine accusative singular

9.484

ναῖον δ̓ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.

19.295-19.299

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

19.321-19.324

οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι, οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος·

[Phthia]

δ̓ ἐξικόμην

ἐξικνέομαι (3) [Λ] 9.478-9.480

ἐξικόμην 1st person singular middle aorist indicative

24.480-24.483

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἄνδῤ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τ̓ ἐνὶ πάτρῃ φῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμον ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δ̓ ἔχει εἰσορόωντας, ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν ἰδὼν Πρίαμον θεοειδέα·

8.438-8.439

Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δ̓ ἐξίκετο θώκους.

[to reach, arrive at]

ἐριβώλακα μητέρα

μήτηρ (103) [Λ] 9.478-9.480

μητέρα feminine accusative singular

9.553-9.559

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[a mother]

μήλων

μῆλον (23) [Λ] 9.478-9.480

μήλων neuter genitive plural

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

10.183-10.185

10.485-10.488

ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ, ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς ὄφρα δυώδεκ̓ ἔπεφνεν·

[a sheep]

9.480ἐς Πηλῆα

Πηλεύς (62) [Λ] 9.478-9.480

Πηλῆα masculine accusative singular

11.769-11.770

Πηλῆος δ̓ ἱκόμεσθα δόμους εὖ ναιετάοντας λαὸν ἀγείροντες κατ̓ Ἀχαιΐδα πουλυβότειραν.

11.772-11.774

γέρων δ̓ ἱππηλάτα Πηλεὺς πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ αὐλῆς ἐν χόρτῳ·

11.783-11.784

Πηλεὺς μὲν ᾧ παιδὶ γέρων ἐπέτελλ̓ Ἀχιλῆϊ αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων·

[Peleus]

ἄναχθ̓

ἄναξ (151) [Λ] 9.478-9.480

ἄναχθ̓ masculine accusative singular

9.559-9.564

9.672

πρῶτος δ̓ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

9.677-9.679

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ̓ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ̓ ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σὲ δ̓ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.

[a lord, master]

· ὃ δέ με πρόφρων

πρόφρων (15) [Λ] 9.480-9.483

πρόφρων masculine nominative singular

10.242-10.245

εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ̓ αὐτὸν ἑλέσθαι, πῶς ἂν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην, οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.

14.71-14.73

ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν, οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.

14.357-14.359

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα·

[with forward mind]

ὑπέδεκτο

ὑποδέχομαι (7) [Λ] 9.480-9.483

ὑπέδεκτο 3rd person singular middle aorist indicative

18.59-18.60

τὸν δ̓ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντα δόμον Πηλήϊον εἴσω.

18.88-18.93

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

18.397-18.399

τότ̓ ἂν πάθον ἄλγεα θυμῷ, εἰ μή μ̓ Εὐρυνόμη τε Θέτις θ̓ ὑπεδέξατο κόλπῳ Εὐρυνόμη θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.

[to receive, entertain; to promise]

, 9.481καί μ̓ ἐφίλησ̓

φιλέω (36) [Λ] 9.480-9.483

ἐφίλησ̓ 3rd person singular active aorist indicative

9.480-9.483

9.485-9.489

9.613-9.614

οὐ δέ τί σε χρὴ τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.

[to love, regard with affection]

ὡς εἴ τε πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 9.480-9.483

πατὴρ masculine nominative singular

9.559-9.564

10.152-10.154

ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ̓ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφ̓ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός·

10.285-10.286

σπεῖό μοι ὡς ὅτε πατρὶ ἅμ̓ ἕσπεο Τυδέϊ δίῳ ἐς Θήβας, ὅτε τε πρὸ Ἀχαιῶν ἄγγελος ᾔει.

[a father]

ὃν

ἑός (167) [Λ] 9.480-9.483

ὃν masculine accusative singular

9.597-9.598

ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ εἴξας ᾧ θυμῷ·

9.632-9.633

καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

[his, her own]

παῖδα

παῖς (168) [Λ] 9.480-9.483

παῖδα masculine accusative singular

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

9.632-9.633

καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·

[a child]

φιλήσῃ

φιλέω (36) [Λ] 9.480-9.483

φιλήσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

9.485-9.489

9.613-9.614

οὐ δέ τί σε χρὴ τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.

9.613-9.614

οὐ δέ τί σε χρὴ τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.

[to love, regard with affection]

9.482μοῦνον

μόνος (18) [Λ] 9.480-9.483

μοῦνον masculine accusative singular

10.225-10.226

μοῦνος δ̓ εἴ πέρ τε νοήσῃ ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

10.317

αὐτὰρ ὃ μοῦνος ἔην μετὰ πέντε κασιγνήτῃσιν.

11.405-11.406

τὸ δὲ ῥίγιον αἴ κεν ἁλώω μοῦνος·

[alone, left alone, forsaken solitary]

τηλύγετον

τηλύγετος (6) [Λ] 9.480-9.483

τηλύγετον masculine accusative singular

13.470-13.473

3.173-3.175

5.152-5.153

βῆ δὲ μετὰ Ξάνθόν τε Θόωνά τε Φαίνοπος υἷε ἄμφω τηλυγέτω·

[an only child, a darling child]

πολλοῖσιν

πολύς (468) [Λ] 9.480-9.483

πολλοῖσιν neuter dative plural

9.480-9.483

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

[much, many]

ἐπὶ κτεάτεσσι

κτέαρ (5) [Λ] 9.480-9.483

κτεάτεσσι neuter dative plural

18.300-18.301

Τρώων δ̓ ὃς κτεάτεσσιν ὑπερφιάλως ἀνιάζει, συλλέξας λαοῖσι δότω καταδημοβορῆσαι·

23.828-23.829

ἀλλ̓ ἤτοι τὸν ἔπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, τὸν δ̓ ἄγετ̓ ἐν νήεσσι σὺν ἄλλοισι κτεάτεσσι.

5.153-5.154

ὃ δὲ τείρετο γήραϊ λυγρῷ, υἱὸν δ̓ οὐ τέκετ̓ ἄλλον ἐπὶ κτεάτεσσι λιπέσθαι.

, 9.483καί μ̓ ἀφνειὸν

ἀφνειός (14) [Λ] 9.480-9.483

ἀφνειὸν masculine accusative singular

13.663-13.665

ἦν δέ τις Εὐχήνωρ Πολυΐδου μάντιος υἱὸς ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε Κορινθόθι οἰκία ναίων, ὅς ῥ̓ εὖ εἰδὼς κῆῤ ὀλοὴν ἐπὶ νηὸς ἔβαινε·

14.121-14.124

Ἀδρήστοιο δ̓ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, πολλὰ δέ οἱ πρόβατ̓ ἔσκε·

17.575-17.576

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

[rich, wealthy]

ἔθηκε

τίθημι (194) [Λ] 9.480-9.483

ἔθηκε 3rd person singular active aorist indicative

9.485-9.489

9.547-9.549

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

[to set, put, place]

, πολὺν

πολύς (468) [Λ] 9.480-9.483

πολὺν masculine accusative singular

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

9.505-9.507

ἣ δ̓ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας πολλὸν ὑπεκπροθέει, φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

[much, many]

δέ μοι ὤπασε

ὀπάζω (27) [Λ] 9.480-9.483

ὤπασε 3rd person singular active aorist indicative

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

11.492-11.497

ὡς δ̓ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι χειμάρρους κατ̓ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ̓ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας·

12.254-12.255

αὐτὰρ Ἀχαιῶν θέλγε νόον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζε.

[to make to follow, send with]

λαόν

λαός (229) [Λ] 9.480-9.483

λαόν masculine accusative singular

9.519-9.522

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

9.680-9.681

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

[the people]

· 9.484ναῖον

ναίω (56) [Λ] 9.484

ναῖον 1st person singular active imperfect indicative

13.172-13.173

ναῖε δὲ Πήδαιον πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, κούρην δὲ Πριάμοιο νόθην ἔχε, Μηδεσικάστην·

13.174-13.176

13.377-13.380

καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γ̓ ὑποσχόμενοι τελέσαιμεν, δοῖμεν δ̓ Ἀτρεΐδαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Ἄργεος ἐξαγαγόντες ὀπυιέμεν, εἴ κε σὺν ἄμμιν Ἰλίου ἐκπέρσῃς εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

[to dwell, abide]

δ̓ ἐσχατιὴν

ἐσχατιά (4) [Λ] 9.484

ἐσχατιὴν feminine accusative singular

11.523-11.524

Ἕκτορ νῶϊ μὲν ἐνθάδ̓ ὁμιλέομεν Δαναοῖσιν ἐσχατιῇ πολέμοιο δυσηχέος·

20.326-20.329

πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας, ἷξε δ̓ ἐπ̓ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο, ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.

23.241-23.242

ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ̓ ἄλλοι ἄνευθεν ἐσχατιῇ καίοντ̓ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

[the furthest part, edge, border, verge]

Φθίης

Φθία (8) [Λ] 9.484

Φθίης feminine genitive singular

19.295-19.299

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

19.321-19.324

19.328-19.333

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[Phthia]

Δολόπεσσιν

Δόλοψ (4) [Λ] 9.484

Δολόπεσσιν masculine dative plural

11.301-11.303

Ἀσαῖον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ὀπίτην καὶ Δόλοπα Κλυτίδην καὶ Ὀφέλτιον ἠδ̓ Ἀγέλαον Αἴσυμνόν τ̓ Ὦρόν τε καὶ Ἱππόνοον μενεχάρμην.

15.525-15.529

τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼς Λαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸν Λαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς, ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ ἐγγύθεν ὁρμηθείς·

15.555

οὐχ ὁράᾳς οἷον Δόλοπος περὶ τεύχἐ ἕπουσιν;

[Dolops]

ἀνάσσων

ἀνάσσω (36) [Λ] 9.484

ἀνάσσων masculine nominative singular active present participle

10.32-10.33

βῆ δ̓ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν, ὃς μέγα πάντων Ἀργείων ἤνασσε, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ.

12.241-12.242

ἡμεῖς δὲ μεγάλοιο Διὸς πειθώμεθα βουλῇ, ὃς πᾶσι θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει.

13.215-13.218

τὸν δὲ προσέφη κρείων ἐνοσίχθων εἰσάμενος φθογγὴν Ἀνδραίμονος υἷϊ Θόαντι ὃς πάσῃ Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι Αἰτωλοῖσιν ἄνασσε, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ·

[to be lord, master, owner, to rule, in]

. 9.485καί σε τοσοῦτον

τοσοῦτος (3) [Λ] 9.485-9.489

τοσοῦτον masculine accusative singular

23.476-23.477

οὔ τε νεώτατός ἐσσι μετ̓ Ἀργείοισι τοσοῦτον, οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

2.326-2.329

ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτὴν ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα, ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτ̓ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι, τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

[so large, so tall]

ἔθηκα

τίθημι (194) [Λ] 9.485-9.489

ἔθηκα 1st person singular active aorist indicative

9.547-9.549

9.628-9.632

9.636-9.638

σοὶ δ̓ ἄληκτόν τε κακόν τε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρης οἴης·

[to set, put, place]

θεοῖς

θεός (400) [Λ] 9.485-9.489

θεοῖς masculine dative plural

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

[god]

ἐπιείκελ̓

ἐπιείκελος (8) [Λ] 9.485-9.489

ἐπιείκελ̓ masculine vocative singular

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

11.56-11.60

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο Ἕκτορά τ̓ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα Αἰνείαν θ̓, ὃς Τρωσὶ θεὸς ὣς τίετο δήμῳ, τρεῖς τ̓ Ἀντηνορίδας Πόλυβον καὶ Ἀγήνορα δῖον ἠΐθεόν τ̓ Ἀκάμαντ̓ ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν.

22.279-22.280

ἤμβροτες, οὐ δ̓ ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ἐκ Διὸς ἠείδης τὸν ἐμὸν μόρον, ἦ τοι ἔφης γε·

[like, resembling]

Ἀχιλλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.485-9.489

Ἀχιλλεῦ masculine vocative singular

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

[Achilles]

, 9.486ἐκ θυμοῦ

θυμός (435) [Λ] 9.485-9.489

θυμοῦ masculine genitive singular

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

9.537

ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

9.587-9.589

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον, πρίν γ̓ ὅτε δὴ θάλαμος πύκ̓ ἐβάλλετο, τοὶ δ̓ ἐπὶ πύργων βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.

[the soul]

φιλέων

φιλέω (36) [Λ] 9.485-9.489

φιλέων masculine nominative singular active present participle

9.613-9.614

οὐ δέ τί σε χρὴ τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.

9.613-9.614

οὐ δέ τί σε χρὴ τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.

10.242-10.245

εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ̓ αὐτὸν ἑλέσθαι, πῶς ἂν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην, οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.

[to love, regard with affection]

, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες

ἐθέλω (158) [Λ] 9.485-9.489

ἐθέλεσκες 2nd person singular active imperfect indicative

9.673-9.675

9.677-9.679

9.690-9.692

Φοῖνιξ δ̓ αὖθ̓ ὃ γέρων κατελέξατο, ὡς γὰρ ἀνώγει, ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν·

[to will, wish, purpose]

ἅμ̓ ἄλλῳ

ἄλλος (396) [Λ] 9.485-9.489

ἄλλῳ masculine dative singular

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[other, another]

9.487οὔ τ̓ ἐς δαῖτ̓

δαίτη (3) [Λ] 9.485-9.489

δαῖτ̓ feminine accusative singular

10.216-10.217

τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον, αἰεὶ δ̓ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.

4.257-4.260

Ἰδομενεῦ περὶ μέν σε τίω Δαναῶν ταχυπώλων ἠμὲν ἐνὶ πτολέμῳ ἠδ̓ ἀλλοίῳ ἐπὶ ἔργῳ ἠδ̓ ἐν δαίθ̓, ὅτε πέρ τε γερούσιον αἴθοπα οἶνον Ἀργείων οἳ ἄριστοι ἐνὶ κρητῆρι κέρωνται.

[a feast, banquet]

ἰέναι

εἶμι (299) [Λ] 9.485-9.489

ἰέναι active present infinitive

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

[come, go]

οὔ τ̓ ἐν μεγάροισι

μέγαρον (57) [Λ] 9.485-9.489

μεγάροισι neuter dative plural

9.559-9.564

11.74-11.77

11.765-11.768

ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε Μενοίτιος ὧδ̓ ἐπέτελλεν ἤματι τῷ ὅτε σ̓ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε, νῶϊ δέ τ̓ ἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς πάντα μάλ̓ ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε.

[a large room]

πάσασθαι

πατέομαι (7) [Λ] 9.485-9.489

πάσασθαι middle aorist infinitive

19.160-19.161

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

21.76-21.79

πὰρ γὰρ σοὶ πρώτῳ πασάμην Δημήτερος ἀκτὴν ἤματι τῷ ὅτε μ̓ εἷλες ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, καί μ̓ ἐπέρασσας ἄνευθεν ἄγων πατρός τε φίλων τε Λῆμνον ἐς ἠγαθέην, ἑκατόμβοιον δέ τοι ἦλφον.

24.641-24.642

νῦν δὴ καὶ σίτου πασάμην καὶ αἴθοπα οἶνον λαυκανίης καθέηκα·

[to eat]

, 9.488πρίν γ̓ ὅτε δή σ̓ ἐπ̓ ἐμοῖσιν

ἐμός (153) [Λ] 9.485-9.489

ἐμοῖσιν neuter dative plural

9.654-9.655

ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

10.121-10.123

10.234-10.236

Τυδεΐδη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ τὸν μὲν δὴ ἕταρόν γ̓ αἱρήσεαι ὅν κ̓ ἐθέλῃσθα, φαινομένων τὸν ἄριστον, ἐπεὶ μεμάασί γε πολλοί.

[mine]

ἐγὼ γούνεσσι

γόνυ (77) [Λ] 9.485-9.489

γούνεσσι neuter dative plural

9.608-9.610

10.87-10.90

10.357-10.359

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον, γνῶ ῥ̓ ἄνδρας δηΐους, λαιψηρὰ δὲ γούνατ̓ ἐνώμα φευγέμεναι·

[the knee]

καθίσσας

καθίζω (15) [Λ] 9.485-9.489

καθίσσας masculine nominative singular active aorist participle

11.357-11.360

ὄφρα δὲ Τυδεΐδης μετὰ δούρατος ᾤχετ̓ ἐρωὴν τῆλε διὰ προμάχων, ὅθι οἱ καταείσατο γαίης τόφῤ Ἕκτωρ ἔμπνυτο, καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας ἐξέλασ̓ ἐς πληθύν, καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

11.622-11.623

αὐτὰρ ἔπειτα ἐς κλισίην ἐλθόντες ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον.

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

[to make to sit down, seat]

9.489ὄψου

ὄψον (2) [Λ] 9.485-9.489

ὄψου neuter genitive singular

11.628-11.633

ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν καλὴν κυανόπεζαν ἐΰξοον, αὐτὰρ ἐπ̓ αὐτῆς χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον, ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ̓ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν, πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὃ οἴκοθεν ἦγ̓ ὁ γεραιός, χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον·

[cooked meat]

τ̓ ἄσαιμι

ἄω (14) [Λ] 9.485-9.489

ἄσαιμι 1st person singular active aorist optative

11.571-11.574

τὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν σάκεϊ μεγάλῳ πάγεν ὄρμενα πρόσσω, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγύ, πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν, ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

11.816-11.818

ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὣς ἄῤ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.

15.314-15.317

πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ̓ ἀρηϊθόων αἰζηῶν, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

[to blow]

προταμὼν καὶ οἶνον

οἶνος (41) [Λ] 9.485-9.489

οἶνον masculine accusative singular

9.490-9.491

πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ.

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

10.577-10.579

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ̓ ἐλαίῳ δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

[wine]

ἐπισχών

ἐπέχω (10) [Λ] 9.485-9.489

ἐπισχών masculine nominative singular active aorist participle

12.340-12.341

πᾶσαι γὰρ ἐπώχατο, τοὶ δὲ κατ̓ αὐτὰς ἱστάμενοι πειρῶντο βίῃ ῥήξαντες ἐσελθεῖν.

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

21.243-21.246

ἣ δ̓ ἐκ ῥιζῶν ἐριποῦσα κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν, ἐπέσχε δὲ καλὰ ῥέεθρα ὄζοισιν πυκινοῖσι, γεφύρωσεν δέ μιν αὐτὸν εἴσω πᾶσ̓ ἐριποῦσ̓·

[to hold on; hold out; hold back; adjourn; occupy]

. 9.490πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι

στῆθος (138) [Λ] 9.490-9.491

στήθεσσι neuter dative plural

9.553-9.559

9.587-9.589

9.608-9.610

φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ, ἥ μ̓ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[the breast]

χιτῶνα

χιτών (26) [Λ] 9.490-9.491

χιτῶνα masculine accusative singular

10.21-10.24

ὀρθωθεὶς δ̓ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

10.131-10.134

ὣς εἰπὼν ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν διπλῆν ἐκταδίην, οὔλη δ̓ ἐπενήνοθε λάχνη.

11.99-11.100

καὶ τοὺς μὲν λίπεν αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων στήθεσι παμφαίνοντας, ἐπεὶ περίδυσε χιτῶνας·

[the garment worn next the skin, a frock]

9.491οἴνου

οἶνος (41) [Λ] 9.490-9.491

οἴνου masculine genitive singular

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

10.577-10.579

11.638-11.641

ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσιν οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δ̓ αἴγειον κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ, ἐπὶ δ̓ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε, πινέμεναι δ̓ ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥ̓ ὥπλισσε κυκειῶ.

[wine]

ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ

ἀλεγεινός (21) [Λ] 9.490-9.491

ἀλεγεινῇ feminine dative singular

9.546

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ̓ ἀλεγεινῆς.

10.402-10.404

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

11.397-11.398

ὃ δ̓ ὄπισθε καθεζόμενος βέλος ὠκὺ ἐκ ποδὸς ἕλκ̓, ὀδύνη δὲ διὰ χροὸς ἦλθ̓ ἀλεγεινή.

[hard]

. 9.492ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.492-9.494

πολλὰ neuter accusative plural

9.492-9.494

ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα, τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ·

9.505-9.507

9.519-9.522

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων·

[much, many]

πάθον

πάσχω (37) [Λ] 9.492-9.494

πάθον 1st person singular active aorist indicative

10.26-10.28

10.538-10.539

ἀλλ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή τι πάθωσιν Ἀργείων οἳ ἄριστοι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

11.313

Τυδεΐδη τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς;

[to experience, to suffer]

καὶ πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.492-9.494

πολλὰ neuter accusative plural

9.505-9.507

9.519-9.522

9.538-9.540

ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·

[much, many]

μόγησα

μογέω (6) [Λ] 9.492-9.494

μόγησα 1st person singular active aorist indicative

11.636-11.637

ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν, Νέστωρ δ̓ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν.

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

23.607-23.608

ἀλλὰ σὺ γὰρ δὴ πολλὰ πάθες καὶ πολλὰ μόγησας σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ̓ ἐμεῖο·

[to toil, suffer]

, 9.493τὰ φρονέων

φρονέω (60) [Λ] 9.492-9.494

φρονέων masculine nominative singular active present participle

9.553-9.559

9.608-9.610

10.485-10.488

ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ, ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς ὄφρα δυώδεκ̓ ἔπεφνεν·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

ὅ μοι οὔ τι θεοὶ

θεός (400) [Λ] 9.492-9.494

θεοὶ masculine nominative plural

9.494-9.495

ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

[god]

γόνον

γόνος (6) [Λ] 9.492-9.494

γόνον masculine accusative singular

13.448-13.450

δαιμόνἰ ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐναντίον ἵστασ̓ ἐμεῖο, ὄφρα ἴδῃ οἷος Ζηνὸς γόνος ἐνθάδ̓ ἱκάνω, ὃς πρῶτον Μίνωα τέκε Κρήτῃ ἐπίουρον·

20.408-20.412

τὸν δ̓ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι, οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο, καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

24.59-24.61

αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετ̓ ἀθανάτοισι.

[that which is begotten, offspring, a child]

ἐξετέλειον

ἐκτελέω (8) [Λ] 9.492-9.494

ἐξετέλειον 3rd person plural active imperfect indicative

10.103-10.105

12.217-12.221

18.79

μῆτερ ἐμή, τὰ μὲν ἄρ μοι Ὀλύμπιος ἐξετέλεσσεν·

[to bring quite to an end, to accomplish, achieve]

9.494ἐξ ἐμεῦ· ἀλλὰ σὲ παῖδα

παῖς (168) [Λ] 9.494-9.495

παῖδα masculine accusative singular

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

9.632-9.633

καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·

10.170-10.171

εἰσὶν μέν μοι παῖδες ἀμύμονες, εἰσὶ δὲ λαοὶ καὶ πολέες, τῶν κέν τις ἐποιχόμενος καλέσειεν·

[a child]

θεοῖς

θεός (400) [Λ] 9.494-9.495

θεοῖς masculine dative plural

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[god]

ἐπιείκελ̓

ἐπιείκελος (8) [Λ] 9.494-9.495

ἐπιείκελ̓ masculine vocative singular

11.56-11.60

22.279-22.280

ἤμβροτες, οὐ δ̓ ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ἐκ Διὸς ἠείδης τὸν ἐμὸν μόρον, ἦ τοι ἔφης γε·

23.80-23.81

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ, τείχει ὕπο Τρώων εὐηφενέων ἀπολέσθαι.

[like, resembling]

Ἀχιλλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.494-9.495

Ἀχιλλεῦ masculine vocative singular

9.496

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν·

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.604-9.606

εἰ δέ κ̓ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ̓ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

9.495ποιεύμην

ποιέω (38) [Λ] 9.494-9.495

ποιεύμην 1st person singular medio-passive imperfect indicative

12.3-12.6

12.27-12.32

12.167-12.172

οἳ δ̓, ὥς τε σφῆκες μέσον αἰόλοι ἠὲ μέλισσαι οἰκία ποιήσωνται ὁδῷ ἔπι παιπαλοέσσῃ, οὐ δ̓ ἀπολείπουσιν κοῖλον δόμον, ἀλλὰ μένοντες ἄνδρας θηρητῆρας ἀμύνονται περὶ τέκνων, ὣς οἵ γ̓ οὐκ ἐθέλουσι πυλάων καὶ δύ̓ ἐόντε χάσσασθαι πρίν γ̓ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ ἁλῶναι.

[to make, to do]

, ἵνα μοί ποτ̓ ἀεικέα

ἀεικής (21) [Λ] 9.494-9.495

ἀεικέα masculine accusative singular

10.483-10.484

τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ̓ ἀεικὴς ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ̓ αἵματι γαῖα.

11.138-11.142

12.432-12.435

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς ἐδύναντο φόβον ποιῆσαι Ἀχαιῶν, ἀλλ̓ ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις ἀληθής, ἥ τε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκει ἰσάζουσ̓, ἵνα παισὶν ἀεικέα μισθὸν ἄρηται·

[unseemly, shameful]

λοιγὸν

λοιγός (22) [Λ] 9.494-9.495

λοιγὸν masculine accusative singular

11.310-11.312

ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κεν ἐν νήεσσι πέσον φεύγοντες Ἀχαιοί, εἰ μὴ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κέκλετ̓ Ὀδυσσεύς·

13.424-13.426

Ἰδομενεὺς δ̓ οὐ λῆγε μένος μέγα, ἵετο δ̓ αἰεὶ ἠέ τινα Τρώων ἐρεβεννῇ νυκτὶ καλύψαι ἢ αὐτὸς δουπῆσαι ἀμύνων λοιγὸν Ἀχαιοῖς.

15.735-15.736

ἠέ τινάς φαμεν εἶναι ἀοσσητῆρας ὀπίσσω, ἦέ τι τεῖχος ἄρειον, ὅ κ̓ ἀνδράσι λοιγὸν ἀμύναι;

[ruin, havoc]

ἀμύνῃς

ἀμύνω (79) [Λ] 9.494-9.495

ἀμύνῃς 2nd person singular active aorist subjunctive

9.515-9.518

9.529-9.532

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

[to keep off, ward off]

. 9.496ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.496

Ἀχιλεῦ masculine vocative singular

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.604-9.606

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

[Achilles]

δάμασον

δαμάζω (105) [Λ] 9.496

δάμασον 2nd person singular active aorist imperative

9.545

οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·

10.1-10.2

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

10.204-10.210

ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθ̓ ἑῷ αὐτοῦ θυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμους ἐλθεῖν, εἴ τινά που δηΐων ἕλοι ἐσχατόωντα, ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο, ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γ̓ Ἀχαιούς.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 9.496

θυμὸν masculine accusative singular

9.537

ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

9.587-9.589

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

[the soul]

μέγαν

μέγας (460) [Λ] 9.496

μέγαν masculine accusative singular

9.497-9.498

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί, τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.

9.502-9.504

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

[big, great]

· οὐ δέ τί σε χρὴ

χρή (28) [Λ] 9.496-9.497

χρὴ 3rd person singular active present indicative

9.613-9.614

οὐ δέ τί σε χρὴ τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

10.479-10.480

οὐ δέ τί σε χρὴ ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν, ἀλλὰ λύ̓ ἵππους·

[it is fated, necessary]

9.497νηλεὲς

νηλής (24) [Λ] 9.496-9.497

νηλεὲς neuter accusative singular

9.628-9.632

αὐτάρ Ἀχιλλεὺς ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν σχέτλιος, οὐ δὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων νηλής·

10.442-10.445

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν νῦν νηυσὶ πελάσσετον ὠκυπόροισιν, ἠέ με δήσαντες λίπετ̓ αὐτόθι νηλέϊ δεσμῷ, ὄφρά κεν ἔλθητον καὶ πειρηθῆτον ἐμεῖο ἠὲ κατ̓ αἶσαν ἔειπον ἐν ὑμῖν, ἦε καὶ οὐκί.

11.482-11.484

ὥς ῥα τότ̓ ἀμφ̓ Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην Τρῶες ἕπον πολλοί τε καὶ ἄλκιμοι, αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως ἀΐσσων ᾧ ἔγχει ἀμύνετο νηλεὲς ἦμαρ.

[pitiless, ruthless]

ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 9.496-9.497

ἦτορ neuter accusative singular

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

9.705-9.706

νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο·

10.93-10.95

αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐ δέ μοι ἦτορ ἔμπεδον, ἀλλ̓ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δ̓ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.

[the heart]

ἔχειν

ἔχω (431) [Λ] 9.496-9.497

ἔχειν active present infinitive

9.559-9.564

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

9.608-9.610

φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ, ἥ μ̓ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[to have]

· στρεπτοὶ

στρεπτός (5) [Λ] 9.497-9.498

στρεπτοὶ masculine nominative plural

15.203

στρεπταὶ μέν τε φρένες ἐσθλῶν.

20.248-20.249

στρεπτὴ δὲ γλῶσσ̓ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ̓ ἔνι μῦθοι παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

21.29-21.32

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς, δῆσε δ̓ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι, τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι, δῶκε δ̓ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[flexible, pliant]

δέ τε καὶ θεοὶ

θεός (400) [Λ] 9.497-9.498

θεοὶ masculine nominative plural

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.565-9.571

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

[god]

αὐτοί

αὐτός (604) [Λ] 9.497-9.498

αὐτοί masculine nominative plural

9.519-9.522

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

, 9.498τῶν περ καὶ μείζων

μέγας (460) [Λ] 9.497-9.498

μείζων feminine nominative singular comparative

9.502-9.504

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

[big, great]

ἀρετὴ

ἀρετή (16) [Λ] 9.497-9.498

ἀρετὴ feminine nominative singular

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

11.762-11.763

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος τῆς ἀρετῆς ἀπονήσεται·

13.237-13.238

συμφερτὴ δ̓ ἀρετὴ πέλει ἀνδρῶν καὶ μάλα λυγρῶν, νῶϊ δὲ καί κ̓ ἀγαθοῖσιν ἐπισταίμεσθα μάχεσθαι.

[goodness, excellence]

τιμή

τιμή (25) [Λ] 9.497-9.498

τιμή feminine nominative singular

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.604-9.606

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

[that which is paid in token of worth]

τε βίη

βία (61) [Λ] 9.497-9.498

βίη feminine nominative singular

11.561

βίη δέ τε νηπίη αὐτῶν·

11.670-11.674

εἴθ̓ ὣς ἡβώοιμι βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη ὡς ὁπότ̓ Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη ἀμφὶ βοηλασίῃ, ὅτ̓ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα ἐσθλὸν Ὑπειροχίδην, ὃς ἐν Ἤλιδι ναιετάασκε, ῥύσἰ ἐλαυνόμενος·

11.690-11.691

ἐλθὼν γάρ ῥ̓ ἐκάκωσε βίη Ἡρακληείη τῶν προτέρων ἐτέων, κατὰ δ̓ ἔκταθεν ὅσσοι ἄριστοι·

[bodily strength, force, power, might]

τε. 9.499καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς

εὐχωλή (10) [Λ] 9.499-9.501

εὐχωλῇς feminine dative plural

22.432-22.435

ὅ μοι νύκτάς τε καὶ ἦμαρ εὐχωλὴ κατὰ ἄστυ πελέσκεο, πᾶσί τ̓ ὄνειαρ Τρωσί τε καὶ Τρῳῇσι κατὰ πτόλιν, οἵ σε θεὸν ὣς δειδέχατ̓·

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

[a prayer, vow]

ἀγανῇσι

ἀγανός (7) [Λ] 9.499-9.501

ἀγανῇσι feminine dative plural

24.757-24.759

24.768-24.772

2.164-2.165

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[mild, gentle, kindly]

9.500λοιβῇ τε κνίσῃ

κνῖσα (9) [Λ] 9.499-9.501

κνίσῃ feminine dative singular

21.362-21.365

ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται, ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δ̓ ὕδωρ·

24.69-24.70

οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης λοιβῆς τε κνίσης τε·

1.62-1.67

ἀλλ̓ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τ̓ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ̓ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ̓ ἄῤ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ̓ ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

[the savour and steam of burnt sacrifice]

τε παρατρωπῶσ̓ ἄνθρωποι

ἄνθρωπος (72) [Λ] 9.499-9.501

ἄνθρωποι masculine nominative plural

9.505-9.507

9.590-9.592

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

[man, person, human]

9.501λισσόμενοι

λίσσομαι (46) [Λ] 9.499-9.501

λισσόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

9.510-9.512

9.519-9.522

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

[to beg, pray, entreat, beseech]

, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ

ἁμαρτάνω (16) [Λ] 9.499-9.501

ἁμάρτῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

10.372

ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δ̓ ἡμάρτανε φωτός·

11.232-11.235

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, Ἀτρεΐδης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ̓ ἔγχος, Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθε νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

13.518-13.519

ἀλλ̓ ὅ γε καὶ τόθ̓ ἅμαρτεν, ὃ δ̓ Ἀσκάλαφον βάλε δουρὶ υἱὸν Ἐνυαλίοιο·

[to miss, miss the mark]

. 9.502καὶ γάρ τε λιταί εἰσι

εἰμί (1088) [Λ] 9.502-9.504

εἰσι 3rd person plural active present indicative

9.527-9.528

μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε ὡς ἦν·

9.546

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ̓ ἀλεγεινῆς.

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

[to be]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 9.502-9.504

Διὸς masculine genitive singular

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

9.510-9.512

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

[Zeus]

κοῦραι

κόρη (43) [Λ] 9.502-9.504

κοῦραι feminine nominative plural

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

[a maiden, maid; pupil of the eye]

μεγάλοιο

μέγας (460) [Λ] 9.502-9.504

μεγάλοιο masculine genitive singular

9.508-9.509

ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ̓ ὤνησαν καί τ̓ ἔκλυον εὐχομένοιο·

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.537

ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

[big, great]

9.503χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ̓ ὀφθαλμώ

ὀφθαλμός (60) [Λ] 9.502-9.504

ὀφθαλμώ masculine accusative dual

10.275-10.276

τοὶ δ̓ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσι νύκτα δἰ ὀρφναίην, ἀλλὰ κλάγξαντος ἄκουσαν.

11.248-11.250

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε Κόων ἀριδείκετος ἀνδρῶν πρεσβυγενὴς Ἀντηνορίδης, κρατερόν ῥά ἑ πένθος ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψε κασιγνήτοιο πεσόντος.

13.99-13.104

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι δεινόν, ὃ οὔ ποτ̓ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον, Τρῶας ἐφ̓ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθ̓ ὕλην θώων παρδαλίων τε λύκων τ̓ ἤϊα πέλονται αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐ δ̓ ἔπι χάρμη·

[the eye]

, 9.504αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθ̓ ἄτης

ἄτη (20) [Λ] 9.502-9.504

ἄτης feminine genitive singular

9.505-9.507

9.510-9.512

10.391-10.399

πολλῇσίν μ̓ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ, ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ, ἠνώγει δέ μ̓ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ̓ ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐ δ̓ ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

ἀλέγουσι

ἀλέγω (4) [Λ] 9.502-9.504

ἀλέγουσι 3rd person plural active present indicative

11.389

οὐκ ἀλέγω, ὡς εἴ με γυνὴ βάλοι ἢ πάϊς ἄφρων·

16.384-16.388

ὡς δ̓ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματ̓ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥ̓ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

8.482-8.483

οὐ δ̓ ἢν ἔνθ̓ ἀφίκηαι ἀλωμένη, οὔ σευ ἔγωγε σκυζομένης ἀλέγω, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο.

[to trouble oneself, have a care]

κιοῦσαι

κίω (47) [Λ] 9.502-9.504

κιοῦσαι feminine nominative plural active aorist participle

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

10.148-10.149

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς ποικίλον ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ̓ αὐτούς.

10.406

ποῦ νῦν δεῦρο κιὼν λίπες Ἕκτορα ποιμένα λαῶν;

[to go]

. 9.505ἣ δ̓ ἄτη

ἄτη (20) [Λ] 9.505-9.507

ἄτη feminine nominative singular

9.510-9.512

10.391-10.399

16.269-16.274

Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην, ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας

πᾶς (546) [Λ] 9.505-9.507

πάσας feminine accusative plural

9.505-9.507

9.528

ἐν δ̓ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.

9.693-9.694

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

[all, the whole]

9.506πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 9.505-9.507

πολλὸν neuter accusative singular

9.519-9.522

9.538-9.540

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

[much, many]

ὑπεκπροθέει, φθάνει

φθάνω (15) [Λ] 9.505-9.507

φθάνει 3rd person singular active present indicative

10.365-10.368

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλε μιγήσεσθαι φυλάκεσσι φεύγων ἐς νῆας, τότε δὴ μένος ἔμβαλ̓ Ἀθήνη Τυδεΐδῃ, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων φθαίη ἐπευξάμενος βαλέειν, ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι.

11.51-11.52

φθὰν δὲ μέγ̓ ἱππήων ἐπὶ τάφρῳ κοσμηθέντες, ἱππῆες δ̓ ὀλίγον μετεκίαθον·

11.450-11.451

ὦ Σῶχ̓ Ἱππάσου υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο φθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον, οὐ δ̓ ὑπάλυξας.

[to come or do first, before others]

δέ τε πᾶσαν

πᾶς (546) [Λ] 9.505-9.507

πᾶσαν feminine accusative singular

9.528

ἐν δ̓ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.

9.693-9.694

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.704

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

[all, the whole]

ἐπ̓ αἶαν

αἶα (14) [Λ] 9.505-9.507

αἶαν feminine accusative singular

11.816-11.818

ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ὣς ἄῤ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.

13.1-13.6

Ζεὺς δ̓ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ πέλασσε, τοὺς μὲν ἔα παρὰ τῇσι πόνον τ̓ ἐχέμεν καὶ ὀϊζὺν νωλεμέως, αὐτὸς δὲ πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινὼ νόσφιν ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν καθορώμενος αἶαν Μυσῶν τ̓ ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν ἱππημολγῶν γλακτοφάγων Ἀβίων τε δικαιοτάτων ἀνθρώπων.

15.739-15.740

ἀλλ̓ ἐν γὰρ Τρώων πεδίῳ πύκα θωρηκτάων πόντῳ κεκλιμένοι ἑκὰς ἥμεθα πατρίδος αἴης·

[land]

9.507βλάπτουσ̓

βλάπτω (20) [Λ] 9.505-9.507

βλάπτουσ̓ feminine nominative singular active present participle

9.510-9.512

ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ̓ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ̓ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.

15.484-15.485

Ἕκτωρ δ̓ ὡς εἶδεν Τεύκρου βλαφθέντα βέλεμνα, Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

15.488-15.489

δὴ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν ἀνδρὸς ἀριστῆος Διόθεν βλαφθέντα βέλεμνα.

[to disable, hinder(Hom.); to harm, damage]

ἀνθρώπους

ἄνθρωπος (72) [Λ] 9.505-9.507

ἀνθρώπους masculine accusative plural

9.590-9.592

10.11-10.13

10.212-10.213

μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη πάντας ἐπ̓ ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή·

[man, person, human]

· αἳ δ̓ ἐξακέονται ὀπίσσω. 9.508ὃς μέν τ̓ αἰδέσεται

αἰδέομαι (24) [Λ] 9.508-9.509

αἰδέσεται 3rd person singular middle aorist subjunctive

9.639-9.640

σὺ δ̓ ἵλαον ἔνθεο θυμόν, αἴδεσσαι δὲ μέλαθρον·

10.237-10.239

μη δὲ σύ γ̓ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον̓ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων ἐς γενεὴν ὁρόων, μη δ̓ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

15.561-15.562

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε, καὶ αἰδῶ θέσθ̓ ἐνὶ θυμῷ, ἀλλήλους τ̓ αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

[to be ashamed to do]

κούρας

κόρη (43) [Λ] 9.508-9.509

κούρας feminine accusative plural

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 9.508-9.509

Διὸς masculine genitive singular

9.510-9.512

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

[Zeus]

ἆσσον ἰούσας

εἶμι (299) [Λ] 9.508-9.509

ἰούσας feminine accusative plural active present participle

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

9.624-9.625

διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν̓ Ὀδυσσεῦ ἴομεν·

9.656-9.657

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν·

[come, go]

, 9.509τὸν δὲ μέγ̓

μέγας (460) [Λ] 9.508-9.509

μέγ̓ neuter accusative singular

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.537

ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

[big, great]

ὤνησαν

ὀνίνημι (11) [Λ] 9.508-9.509

ὤνησαν 3rd person plural active aorist indicative

16.31-16.32

τί σευ ἄλλος ὀνήσεται ὀψίγονός περ αἴ κε μὴ Ἀργείοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς;

24.44-24.45

ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐ δέ οἱ αἰδὼς γίγνεται, ἥ τ̓ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ̓ ὀνίνησι.

1.394-1.395

ἐλθοῦσ̓ Οὔλυμπον δὲ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ.

[to profit, benefit, help, assist]

καί τ̓ ἔκλυον

κλύω (50) [Λ] 9.508-9.509

ἔκλυον 3rd person plural active aorist indicative

9.571-9.572

τῆς δ̓ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.

10.47-10.50

10.278-10.280

κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐ δέ σε λήθω κινύμενος·

[to hear]

εὐχομένοιο

εὔχομαι (98) [Λ] 9.508-9.509

εὐχομένοιο masculine genitive singular medio-passive present participle

10.295

ὣς ἔφαν εὐχόμενοι, τῶν δ̓ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.

10.460-10.461

καὶ τά γ̓ Ἀθηναίῃ ληΐτιδι δῖος Ὀδυσσεὺς ὑψόσ̓ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

11.363-11.364

νῦν αὖτέ σ̓ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

· 9.510ὃς δέ κ̓ ἀνήνηται

ἀναίνομαι (9) [Λ] 9.510-9.512

ἀνήνηται 3rd person singular middle aorist subjunctive

9.585

ὃ δὲ μᾶλλον ἀναίνετο·

9.677-9.679

11.647

Πάτροκλος δ̓ ἑτέρωθεν ἀναίνετο εἶπέ τε μῦθον·

[to reject with contempt, turn one's back on, spurn]

καί τε στερεῶς ἀποείπῃ

ἀπεῖπον (9) [Λ] 9.510-9.512

ἀποείπῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

9.673-9.675

19.34-19.36

19.74-19.75

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

[to speak out, tell out, declare(Hom.), deny, refuse, forbid]

, 9.511λίσσονται

λίσσομαι (46) [Λ] 9.510-9.512

λίσσονται 3rd person plural medio-passive present indicative

9.519-9.522

9.574-9.576

9.584-9.585

πολλὰ δὲ τόν γε κασίγνηται καὶ πότνια μήτηρ ἐλλίσσονθ̓·

[to beg, pray, entreat, beseech]

δ̓ ἄρα ταί γε Δία

Ζεύς (476) [Λ] 9.510-9.512

Δία masculine accusative singular

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.608-9.610

φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ, ἥ μ̓ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κ̓ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ.

[Zeus]

Κρονίωνα

Κρονίων (49) [Λ] 9.510-9.512

Κρονίωνα masculine accusative singular

11.26-11.28

κυάνεοι δὲ δράκοντες ὀρωρέχατο προτὶ δειρὴν τρεῖς ἑκάτερθ̓ ἴρισσιν ἐοικότες, ἅς τε Κρονίων ἐν νέφεϊ στήριξε, τέρας μερόπων ἀνθρώπων.

11.78-11.79

πάντες δ̓ ᾐτιόωντο κελαινεφέα Κρονίωνα οὕνεκ̓ ἄρα Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.

11.336-11.337

ἔνθά σφιν κατὰ ἶσα μάχην ἐτάνυσσε Κρονίων ἐξ Ἴδης καθορῶν·

[son of Cronus]

κιοῦσαι

κίω (47) [Λ] 9.510-9.512

κιοῦσαι feminine nominative plural active aorist participle

10.148-10.149

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς ποικίλον ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ̓ αὐτούς.

10.406

ποῦ νῦν δεῦρο κιὼν λίπες Ἕκτορα ποιμένα λαῶν;

11.284-11.285

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησ̓ Ἀγαμέμνονα νόσφι κιόντα Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

[to go]

9.512τῷ ἄτην

ἄτη (20) [Λ] 9.510-9.512

ἄτην feminine accusative singular

10.391-10.399

16.269-16.274

Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην, ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

16.805-16.806

τὸν δ̓ ἄτη φρένας εἷλε, λύθεν δ̓ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα, στῆ δὲ ταφών·

[bewilderment, infatuation, reckless impulse]

ἅμ̓ ἕπεσθαι

ἕπομαι (122) [Λ] 9.510-9.512

ἕπεσθαι medio-passive present infinitive

9.513-9.514

ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ̓ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.

9.688-9.689

εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ̓ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο, Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.

9.690-9.692

Φοῖνιξ δ̓ αὖθ̓ ὃ γέρων κατελέξατο, ὡς γὰρ ἀνώγει, ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ̓ ἕπηται αὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν·

[follow]

, ἵνα βλαφθεὶς

βλάπτω (20) [Λ] 9.510-9.512

βλαφθεὶς masculine nominative singular passive aorist participle

15.484-15.485

Ἕκτωρ δ̓ ὡς εἶδεν Τεύκρου βλαφθέντα βέλεμνα, Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

15.488-15.489

δὴ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν ἀνδρὸς ἀριστῆος Διόθεν βλαφθέντα βέλεμνα.

15.647-15.648

τῇ ὅ γ̓ ἐνὶ βλαφθεὶς πέσεν ὕπτιος, ἀμφὶ δὲ πήληξ σμερδαλέον κονάβησε περὶ κροτάφοισι πεσόντος.

[to disable, hinder(Hom.); to harm, damage]

ἀποτίσῃ

ἀποτίνω (12) [Λ] 9.510-9.512

ἀποτίσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

9.634-9.636

καί ῥ̓ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλ̓ ἀποτίσας, τοῦ δέ τ̓ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ποινὴν δεξαμένῳ·

16.394-16.398

Πάτροκλος δ̓ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας, ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐ δὲ πόληος εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ μεσηγὺ νηῶν καὶ ποταμοῦ καὶ τείχεος ὑψηλοῖο κτεῖνε μεταΐσσων, πολέων δ̓ ἀπετίνυτο ποινήν.

18.88-18.93

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[to pay back, repay, return]

. 9.513ἀλλ̓ Ἀχιλεῦ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 9.513-9.514

Ἀχιλεῦ masculine vocative singular

9.604-9.606

9.628-9.632

9.643

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

πόρε

πόρω (33) [Λ] 9.513-9.514

πόρε 2nd person singular active aorist imperative

9.666-9.668

πὰρ δ̓ ἄρα καὶ τῷ Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.

10.544-10.546

εἴπ̓ ἄγε μ̓ ὦ πολύαιν̓ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ὅππως τοῦσδ̓ ἵππους λάβετον καταδύντες ὅμιλον Τρώων, ἦ τίς σφωε πόρεν θεὸς ἀντιβολήσας.

11.352-11.353

ἐρύκακε γὰρ τρυφάλεια τρίπτυχος αὐλῶπις, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων.

[pres. not attested; aor. to furnish, offer; perf. it is fated]

καὶ σὺ Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 9.513-9.514

Διὸς masculine genitive singular

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.608-9.610

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

[Zeus]

κούρῃσιν

κόρη (43) [Λ] 9.513-9.514

κούρῃσιν feminine dative plural

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.553-9.559

9.636-9.638

σοὶ δ̓ ἄληκτόν τε κακόν τε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρης οἴης·

[a maiden, maid; pupil of the eye]

ἕπεσθαι

ἕπομαι (122) [Λ] 9.513-9.514

ἕπεσθαι medio-passive present infinitive

9.688-9.689

εἰσὶ καὶ οἵδε τάδ̓ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο, Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.

9.690-9.692

10.108

σοὶ δὲ μάλ̓ ἕψομ̓ ἐγώ·

[follow]

9.514τιμήν

τιμή (25) [Λ] 9.513-9.514

τιμήν feminine accusative singular

9.604-9.606

9.607-9.608

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·

9.616

ἶσον ἐμοὶ βασίλευε καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς.

[that which is paid in token of worth]

, ἥ τ̓ ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 9.513-9.514

ἄλλων masculine genitive plural

9.535-9.536

ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθ̓ ἑκατόμβας, οἴῃ δ̓ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.

9.553-9.559

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

[other, another]

περ ἐπιγνάμπτει

ἐπιγνάμπτω (6) [Λ] 9.513-9.514

ἐπιγνάμπτει 3rd person singular active present indicative

21.177-21.179

τὸ δὲ τέτρατον ἤθελε θυμῷ ἆξαι ἐπιγνάμψας δόρυ μείλινον Αἰακίδαο, ἀλλὰ πρὶν Ἀχιλεὺς σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα.

1.568-1.569

ὣς ἔφατ̓ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ̓ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·

2.14-2.15

ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδἐ ἐφῆπται.

[to bend towards]

νόον

νόος (48) [Λ] 9.513-9.514

νόον masculine accusative singular

9.553-9.559

10.121-10.123

10.225-10.226

μοῦνος δ̓ εἴ πέρ τε νοήσῃ ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

[mind, perception]

ἐσθλῶν

ἐσθλός (80) [Λ] 9.513-9.514

ἐσθλῶν masculine genitive plural

10.212-10.213

μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη πάντας ἐπ̓ ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή·

10.448

ἐσθλά περ ἀγγείλας, ἐπεὶ ἵκεο χεῖρας ἐς ἁμάς.

10.517-10.519

τῇ κοτέων Τρώων κατεδύσετο πουλὺν ὅμιλον, ὦρσεν δὲ Θρῃκῶν βουληφόρον Ἱπποκόωντα Ῥήσου ἀνεψιὸν ἐσθλόν·

[good]

. 9.515εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 9.515-9.518

δῶρα neuter accusative plural

9.574-9.576

9.598-9.599

τῷ δ̓ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν πολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δ̓ ἤμυνε καὶ αὔτως.

9.602-9.603

ἀλλ̓ ἐπὶ δώρων ἔρχεο·

[a gift, present]

φέροι

φέρω (186) [Λ] 9.515-9.518

φέροι 3rd person singular active present optative

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

10.287-10.289

τοὺς δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀσωπῷ λίπε χαλκοχίτωνας Ἀχαιούς, αὐτὰρ ὃ μειλίχιον μῦθον φέρε Καδμείοισι κεῖσ̓·

11.1-11.2

ἠὼς δ̓ ἐκ λεχέων παῤ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο ὄρνυθ̓, ἵν̓ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσι·

[to bear]

τὰ δ̓ ὄπισθ̓ ὀνομάζοι

ὀνομάζω (21) [Λ] 9.515-9.518

ὀνομάζοι 3rd person singular active present optative

10.67-10.69

φθέγγεο δ̓ ᾗ κεν ἴῃσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθι πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον πάντας κυδαίνων·

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

[to name]

9.516Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 9.515-9.518

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

9.646-9.648

9.669

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο.

[son of Atreus]

, ἀλλ̓ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι

χαλεπαίνω (9) [Λ] 9.515-9.518

χαλεπαίνοι 3rd person singular active present optative

14.256-14.258

ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ζήτει·

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

16.384-16.388

ὡς δ̓ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματ̓ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥ̓ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

[to be severe, sore, grievous]

, 9.517οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν

μῆνις (12) [Λ] 9.515-9.518

μῆνιν feminine accusative singular

13.620-13.625

λείψετέ θην οὕτω γε νέας Δαναῶν ταχυπώλων Τρῶες ὑπερφίαλοι δεινῆς ἀκόρητοι ἀϋτῆς, ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς ἣν ἐμὲ λωβήσασθε κακαὶ κύνες, οὐ δέ τι θυμῷ Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν ξεινίου, ὅς τέ ποτ̓ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν·

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

16.710-16.711

ὣς φάτο, Πάτροκλος δ̓ ἀνεχάζετο πολλὸν ὀπίσσω μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

[wrath, anger]

ἀπορρίψαντα

ἀπορρίπτω (2) [Λ] 9.515-9.518

ἀπορρίψαντα masculine accusative singular active aorist participle

16.278-16.282

Τρῶες δ̓ ὡς εἴδοντο Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι μαρμαίροντας, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός, ἐκίνηθεν δὲ φάλαγγες ἐλπόμενοι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα μηνιθμὸν μὲν ἀπορρῖψαι, φιλότητα δ̓ ἑλέσθαι·

[to throw away, put away]

κελοίμην

κέλομαι (63) [Λ] 9.515-9.518

κελοίμην 1st person singular medio-passive present optative

10.418-10.420

ὅσσαι μὲν Τρώων πυρὸς ἐσχάραι, οἷσιν ἀνάγκη οἷ δ̓ ἐγρηγόρθασι φυλασσέμεναί τε κέλονται ἀλλήλοις·

10.534

κέλεται δέ με θυμός.

11.86-11.91

ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ̓ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν, σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ, τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας·

[to urge on, exhort, command]

9.518Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (137) [Λ] 9.515-9.518

Ἀργείοισιν masculine dative plural

9.519-9.522

9.646-9.648

9.650-9.653

οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος πρίν γ̓ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι κτείνοντ̓ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.

[of/from Argos, Argive]

ἀμυνέμεναι

ἀμύνω (79) [Λ] 9.515-9.518

ἀμυνέμεναι active present infinitive

9.529-9.532

9.574-9.576

9.598-9.599

τῷ δ̓ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν πολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δ̓ ἤμυνε καὶ αὔτως.

[to keep off, ward off]

χατέουσί περ ἔμπης· 9.519νῦν δ̓ ἅμα τ̓ αὐτίκα πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 9.519-9.522

πολλὰ neuter accusative plural

9.538-9.540

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

[much, many]

διδοῖ

δίδωμι (254) [Λ] 9.519-9.522

διδοῖ 3rd person singular active present indicative

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

9.697-9.699

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα μυρία δῶρα διδούς·

10.214-10.216

ὅσσοι γὰρ νήεσσιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι τῶν πάντων οἱ ἕκαστος ὄϊν δώσουσι μέλαιναν θῆλυν ὑπόρρηνον·

[to give]

τὰ δ̓ ὄπισθεν ὑπέστη

ὑφίστημι (15) [Λ] 9.519-9.522

ὑπέστη 3rd person singular active aorist indicative

11.244-11.245

πρῶθ̓ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλἰ ὑπέστη αἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς, τά οἱ ἄσπετα ποιμαίνοντο.

13.374-13.376

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[to place under; mid. to submit, to promise]

, 9.520ἄνδρας

ἀνήρ (590) [Λ] 9.519-9.522

ἄνδρας masculine accusative plural

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

9.553-9.559

[a man]

δὲ λίσσεσθαι

λίσσομαι (46) [Λ] 9.519-9.522

λίσσεσθαι medio-passive present infinitive

9.574-9.576

9.584-9.585

πολλὰ δὲ τόν γε κασίγνηται καὶ πότνια μήτηρ ἐλλίσσονθ̓·

9.590-9.592

καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις λίσσετ̓ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα κήδἐ, ὅσ̓ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·

[to beg, pray, entreat, beseech]

ἐπιπροέηκεν

ἐπιπροίημι (5) [Λ] 9.519-9.522

ἐπιπροέηκεν 3rd person singular active aorist indicative

17.708-17.709

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

18.57-18.59

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

18.438-18.440

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

ἀρίστους

ἄριστος (138) [Λ] 9.519-9.522

ἀρίστους masculine accusative plural

9.574-9.576

9.638-9.639

νῦν δέ τοι ἑπτὰ παρίσχομεν ἔξοχ̓ ἀρίστας, ἄλλά τε πόλλ̓ ἐπὶ τῇσι·

10.17-10.20

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ Νέστοῤ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν, εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο, ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

[best]

9.521κρινάμενος

κρίνω (16) [Λ] 9.519-9.522

κρινάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

10.416-10.417

φυλακὰς δ̓ ἃς εἴρεαι ἥρως οὔ τις κεκριμένη ῥύεται στρατὸν οὐ δὲ φυλάσσει.

11.696-11.697

ἐκ δ̓ ὃ γέρων ἀγέλην τε βοῶν καὶ πῶϋ μέγ̓ οἰῶν εἵλετο κρινάμενος τριηκόσἰ ἠδὲ νομῆας.

13.128-13.130

οἳ γὰρ ἄριστοι κρινθέντες Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα δῖον ἔμιμνον, φράξαντες δόρυ δουρί, σάκος σάκεϊ προθελύμνῳ·

[to pick out, choose, judge, determine]

κατὰ λαὸν

λαός (229) [Λ] 9.519-9.522

λαὸν masculine accusative singular

9.644-9.645

Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·

9.680-9.681

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

9.686-9.687

μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.

[the people]

Ἀχαιϊκόν

Ἀχαιικός (6) [Λ] 9.519-9.522

Ἀχαιϊκόν masculine accusative singular

13.348-13.350

οὐ δέ τι πάμπαν ἤθελε λαὸν ὀλέσθαι Ἀχαιϊκὸν Ἰλιόθι πρό, ἀλλὰ Θέτιν κύδαινε καὶ υἱέα καρτερόθυμον.

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

19.114-19.116

Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.

[of/for the Achaeans]

, οἵ τε σοὶ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 9.519-9.522

αὐτῷ masculine dative singular

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

9.547-9.549

ἣ δ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι, Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

9.522φίλτατοι

φίλτατος (24) [Λ] 9.519-9.522

φίλτατοι masculine nominative plural

9.585-9.586

πολλὰ δ̓ ἑταῖροι, οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·

9.640-9.642

13.249-13.250

Μηριόνη Μόλου υἱὲ πόδας ταχὺ φίλταθ̓ ἑταίρων τίπτ̓ ἦλθες πόλεμόν τε λιπὼν καὶ δηϊοτῆτα;

Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 9.519-9.522

Ἀργείων masculine genitive plural

9.646-9.648

9.650-9.653

9.680-9.681

αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·

[of/from Argos, Argive]

· τῶν μὴ σύ γε μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 9.522-9.523

μῦθον masculine accusative singular

9.622-9.623

τοῖσι δ̓ ἄῤ Αἴας ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·

9.625-9.626

οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ τῇδέ γ̓ ὁδῷ κρανέεσθαι·

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἐλέγξῃς 9.523μη δὲ πόδας

πούς (192) [Λ] 9.522-9.523

πόδας masculine accusative plural

9.604-9.606

9.643

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

10.21-10.24

ὀρθωθεὶς δ̓ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

[a foot]

· πρὶν δ̓ οὔ τι νεμεσσητὸν

νεμεσητός (6) [Λ] 9.523

νεμεσσητὸν neuter nominative singular

11.649-11.650

αἰδοῖος νεμεσητὸς ὅ με προέηκε πυθέσθαι ὅν τινα τοῦτον ἄγεις βεβλημένον·

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

19.182-19.183

οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα ἄνδῤ ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.

[causing indignation]

κεχολῶσθαι

χολόω (48) [Λ] 9.523

κεχολῶσθαι medio-passive perfect infinitive

9.538-9.540

9.565-9.571

11.703-11.704

τῶν ὃ γέρων ἐπέων κεχολωμένος ἠδὲ καὶ ἔργων ἐξέλετ̓ ἄσπετα πολλά·

[to make angry, provoke, anger]

. 9.524οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα

πεύθομαι (4) [Λ] 9.524-9.525

ἐπευθόμεθα 1st person plural medio-passive imperfect indicative

11.21-11.22

πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος οὕνεκ̓ Ἀχαιοὶ ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον·

11.497-11.501

οὐ δέ πω Ἕκτωρ πεύθετ̓, ἐπεί ῥα μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ μάρνατο πάσης ὄχθας πὰρ ποταμοῖο Σκαμάνδρου, τῇ ῥα μάλιστα ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὀρώρει Νέστορά τ̓ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀρήϊον Ἰδομενῆα.

17.408-17.409

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

κλέα

κλέος (29) [Λ] 9.524-9.525

κλέα neuter accusative plural

10.212-10.213

μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη πάντας ἐπ̓ ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή·

11.21-11.22

πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος οὕνεκ̓ Ἀχαιοὶ ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον·

11.227-11.228

γήμας δ̓ ἐκ θαλάμοιο μετὰ κλέος ἵκετ̓ Ἀχαιῶν σὺν δυοκαίδεκα νηυσὶ κορωνίσιν, αἵ οἱ ἕποντο.

[a rumour, report; fame, glory]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 9.524-9.525

ἀνδρῶν masculine genitive plural

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

9.553-9.559

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

[a man]

9.525ἡρώων

ἥρως (74) [Λ] 9.524-9.525

ἡρώων masculine genitive plural

9.612-9.613

μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν·

10.154-10.156

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως εὗδ̓, ὑπὸ δ̓ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο, αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

10.179

βῆ δ̓ ἰέναι, τοὺς δ̓ ἔνθεν ἀναστήσας ἄγεν ἥρως.

[hero]

, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος

χόλος (49) [Λ] 9.524-9.525

χόλος masculine nominative singular

9.553-9.559

9.565-9.571

9.646-9.648

ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων μνήσομαι ὥς μ̓ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

[gall, bile]

ἵκοι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 9.524-9.525

ἵκοι 3rd person singular active aorist optative

9.650-9.653

10.325-10.327

10.448

ἐσθλά περ ἀγγείλας, ἐπεὶ ἵκεο χεῖρας ἐς ἁμάς.

[to come]

· 9.526δωρητοί τε πέλοντο

πέλω (61) [Λ] 9.526

πέλοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

9.590-9.592

10.351-10.352

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἀπέην ὅσσόν τ̓ ἐπὶ οὖρα πέλονται ἡμιόνων·

10.531

τῇ γὰρ φίλον ἔπλετο θυμῷ.

[to be, become; Hom. be in motion]

παράρρητοί τ̓ ἐπέεσσι

ἔπος (211) [Λ] 9.526

ἐπέεσσι neuter dative plural

10.162-10.163

ὣς φάθ̓, ὃ δ̓ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.190-10.191

τοὺς δ̓ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

10.202

ἔνθα καθεζόμενοι ἔπἐ ἀλλήλοισι πίφαυσκον·

[a word]

. 9.527μέμνημαι

μιμνήσκω (61) [Λ] 9.527-9.528

μέμνημαι 1st person singular medio-passive perfect indicative

9.646-9.648

ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων μνήσομαι ὥς μ̓ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

10.509-10.511

νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς, μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος.

11.286-11.287

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[to remind]

τόδε ἔργον

ἔργον (103) [Λ] 9.527-9.528

ἔργον neuter accusative singular

9.595-9.596

τοῦ δ̓ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα, βῆ δ̓ ἰέναι, χροῒ δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

10.38-10.41

10.51-10.52

ἔργα δ̓ ἔρεξ̓ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισι δηθά τε καὶ δολιχόν·

[work]

ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον

νέος (44) [Λ] 9.527-9.528

νέον neuter accusative singular

10.165-10.167

10.176

σὺ γάρ ἐσσι νεώτερος·

11.502-11.503

Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέζων ἔγχεΐ θ̓ ἱπποσύνῃ τε, νέων δ̓ ἀλάπαζε φάλαγγας·

[young, youthful]

γε 9.528ὡς ἦν

εἰμί (1088) [Λ] 9.527-9.528

ἦν 3rd person singular active imperfect indicative

9.546

τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησ̓ ἀλεγεινῆς.

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

[to be]

· ἐν δ̓ ὑμῖν ἐρέω

ἐρῶ (42) [Λ] 9.528

ἐρέω 1st person singular active future indicative

9.611

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·

10.533-10.534

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ψεύσομαι, ἦ ἔτυμον ἐρέω;

10.540

οὔ πω πᾶν εἴρητο ἔπος ὅτ̓ ἄῤ ἤλυθον αὐτοί.

[[I will say]]

πάντεσσι

πᾶς (546) [Λ] 9.528

πάντεσσι masculine dative plural

9.693-9.694

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι·

9.704

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

9.710-9.711

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[all, the whole]

φίλοισι

φίλος (342) [Λ] 9.528

φίλοισι masculine dative plural

9.550-9.552

9.553-9.559

9.600-9.601

ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων ἐνταῦθα τρέψειε φίλος·

[friend; loved, beloved, dear]

. 9.529Κουρῆτές

Κουρῆτες (5) [Λ] 9.529-9.532

Κουρῆτές masculine nominative plural

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

9.547-9.549

ἣ δ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι, Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

9.550-9.552

ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε, τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐ δὲ δύναντο τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·

[Curetes, divinities worshipped on Crete; Aetolian tribe]

τ̓ ἐμάχοντο

μάχομαι (218) [Λ] 9.529-9.532

ἐμάχοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

9.702-9.703

τότε δ̓ αὖτε μαχήσεται ὁππότε κέν μιν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγῃ καὶ θεὸς ὄρσῃ.

9.707-9.709

10.100-10.101

οὐ δέ τι ἴδμεν μή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι.

[to fight]

καὶ Αἰτωλοὶ

Αἰτωλός (12) [Λ] 9.529-9.532

Αἰτωλοὶ masculine nominative plural

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

9.547-9.549

ἣ δ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι, Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

9.574-9.576

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους, ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·

[Aetolian]

μενεχάρμαι

μενεχάρμης (7) [Λ] 9.529-9.532

μενεχάρμαι masculine nominative plural

11.122-11.127

αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα οὐκ εἴασχ̓ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ, τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ̓ ἔχον ὠκέας ἵππους·

11.301-11.303

Ἀσαῖον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ὀπίτην καὶ Δόλοπα Κλυτίδην καὶ Ὀφέλτιον ἠδ̓ Ἀγέλαον Αἴσυμνόν τ̓ Ὦρόν τε καὶ Ἱππόνοον μενεχάρμην.

13.394-13.397

ἐκ δέ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας ἃς πάρος εἶχεν, οὐ δ̓ ὅ γ̓ ἐτόλμησεν δηΐων ὑπὸ χεῖρας ἀλύξας ἂψ ἵππους στρέψαι, τὸν δ̓ Ἀντίλοχος μενεχάρμης δουρὶ μέσον περόνησε τυχών·

[staunch in battle]

9.530ἀμφὶ πόλιν

πόλις (133) [Λ] 9.529-9.532

πόλιν feminine accusative singular

9.543-9.545

τὸν δ̓ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας καὶ κύνας·

9.593-9.594

ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ̓ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.

10.204-10.210

ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθ̓ ἑῷ αὐτοῦ θυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμους ἐλθεῖν, εἴ τινά που δηΐων ἕλοι ἐσχατόωντα, ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο, ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γ̓ Ἀχαιούς.

[a city]

Καλυδῶνα

Καλυδών (6) [Λ] 9.529-9.532

Καλυδῶνα feminine accusative singular

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

9.577-9.580

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς, ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο, ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

13.215-13.218

τὸν δὲ προσέφη κρείων ἐνοσίχθων εἰσάμενος φθογγὴν Ἀνδραίμονος υἷϊ Θόαντι ὃς πάσῃ Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι Αἰτωλοῖσιν ἄνασσε, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ·

[Calydon]

καὶ ἀλλήλους