ILIAD Elucidated - Book 14

14.1Νέστορα

Νέστωρ (74) [Λ] 14.1-14.2

Νέστορα masculine accusative singular

Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων.

14.39-14.40

ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

14.42-14.43

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦῤ ἀφικάνεις;

[Nestor]

δ̓ οὐκ ἔλαθεν

λανθάνω (59) [Λ] 14.1-14.2

ἔλαθεν 3rd person singular active aorist indicative

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.320-15.322

αὐτὰρ ἐπεὶ κατ̓ ἐνῶπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων σεῖσ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐν στήθεσσιν ἔθελξε, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

ἰαχὴ

ἰαχή (9) [Λ] 14.1-14.2

ἰαχὴ feminine nominative singular

15.275-15.276

τῶν δέ θ̓ ὑπὸ ἰαχῆς ἐφάνη λὶς ἠϋγένειος εἰς ὁδόν, αἶψα δὲ πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας·

15.384-15.389

ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον, ἵππους δ̓ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφ̓ ἵππων, οἳ δ̓ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.

15.395-15.398

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε, ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

[a cry, shout, wail, shriek]

πίνοντά

πίνω (24) [Λ] 14.1-14.2

πίνοντά masculine accusative singular active present participle

14.5-14.7

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα·

16.225-16.227

ἔνθα δέ οἱ δέπας ἔσκε τετυγμένον, οὐ δέ τις ἄλλος οὔ τ̓ ἀνδρῶν πίνεσκεν ἀπ̓ αὐτοῦ αἴθοπα οἶνον, οὔτέ τεῳ σπένδεσκε θεῶν, ὅτε μὴ Διὶ πατρί.

16.825

ἐθέλουσι δὲ πιέμεν ἄμφω·

[to drink]

περ ἔμπης, 14.2ἀλλ̓ Ἀσκληπιάδην ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 14.1-14.2

ἔπεα neuter accusative plural

14.44-14.47

δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ, ὥς ποτ̓ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.

14.83

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

πτερόεντα

πτερόεις (67) [Λ] 14.1-14.2

πτερόεντα neuter accusative plural

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[feathered, winged]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 14.1-14.2

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

14.197

τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 14.3φράζεο

φράζω (47) [Λ] 14.3

φράζεο 2nd person singular medio-passive present imperative

14.61-14.62

ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ̓ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα εἴ τι νόος ῥέξει·

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

[to point out, shew, indicate]

δῖε

δῖος (218) [Λ] 14.3

δῖε masculine vocative singular

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

14.184-14.185

κρηδέμνῳ δ̓ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων καλῷ νηγατέῳ·

14.347-14.349

τοῖσι δ̓ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην, λωτόν θ̓ ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδ̓ ὑάκινθον πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἔεργε.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Μαχᾶον

Μαχάων (11) [Λ] 14.3

Μαχᾶον masculine vocative singular

2.729-2.732

οἳ δ̓ εἶχον Τρίκκην καὶ Ἰθώμην κλωμακόεσσαν, οἵ τ̓ ἔχον Οἰχαλίην πόλιν Εὐρύτου Οἰχαλιῆος, τῶν αὖθ̓ ἡγείσθην Ἀσκληπιοῦ δύο παῖδε ἰητῆῤ ἀγαθὼ Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων·

4.193-4.197

Ταλθύβἰ ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον φῶτ̓ Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος, ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

4.198-4.200

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων παπταίνων ἥρωα Μαχάονα·

[Machaon]

ὅπως ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 14.3

ἔσται 3rd person singular middle future indicative

14.23-14.24

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι βῆναι ἐπ̓ Ἀτρεΐδην.

14.33-14.34

οὐ δὲ γὰρ οὐ δ̓ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

[to be]

τάδε ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 14.3

ἔργα neuter nominative plural

14.12-14.15

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, στῆ δ̓ ἐκτὸς κλισίης, τάχα δ̓ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε Τρῶας ὑπερθύμους·

14.61-14.62

ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ̓ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα εἴ τι νόος ῥέξει·

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

[work]

· 14.4μείζων

μέγας (460) [Λ] 14.4

μείζων feminine nominative singular comparative

14.16-14.22

ὡς δ̓ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα αὔτως, οὐ δ̓ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον, ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν διχθάδἰ, ἢ μεθ̓ ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων, ἦε μετ̓ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.

14.42-14.43

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦῤ ἀφικάνεις;

14.147

ὣς εἰπὼν μέγ̓ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.

[big, great]

δὴ παρὰ νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 14.4

νηυσὶ feminine dative plural

14.27-14.29

Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων.

14.30-14.31

πολλὸν γάρ ῥ̓ ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς·

14.33-14.34

οὐ δὲ γὰρ οὐ δ̓ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·

[a ship]

βοὴ

βοή (51) [Λ] 14.4

βοὴ feminine nominative singular

14.109

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

15.248-15.250

οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας χερμαδίῳ πρὸς στῆθος, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς;

15.568

Ἀντίλοχον δ̓ ὄτρυνε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[a loud cry, shout]

θαλερῶν

θαλερός (18) [Λ] 14.4

θαλερῶν masculine genitive plural

15.113-15.114

ὣς ἔφατ̓, αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

17.281-17.283

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν καπρίῳ, ὅς τ̓ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ̓ αἰζηοὺς ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·

17.439-17.440

θαλερὴ δ̓ ἐμιαίνετο χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν ἀμφοτέρωθεν.

[blooming, fresh]

αἰζηῶν

αἰζηός (18) [Λ] 14.4

αἰζηῶν masculine genitive plural

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

15.314-15.317

πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ̓ ἀρηϊθόων αἰζηῶν, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

16.715-16.719

ταῦτ̓ ἄρα οἱ φρονέοντι παρίστατο Φοῖβος Ἀπόλλων ἀνέρι εἰσάμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε Ἀσίῳ, ὃς μήτρως ἦν Ἕκτορος ἱπποδάμοιο αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱὸς δὲ Δύμαντος, ὃς Φρυγίῃ ναίεσκε ῥοῇς ἔπι Σαγγαρίοιο·

[strong, lusty, vigorous]

. 14.5ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε

πίνω (24) [Λ] 14.5-14.7

πῖνε 2nd person singular active present imperative

16.225-16.227

16.825

ἐθέλουσι δὲ πιέμεν ἄμφω·

17.248-17.251

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς·

[to drink]

καθήμενος

κάθημαι (18) [Λ] 14.5-14.7

καθήμενος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

16.404-16.408

ὃ δ̓ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δ̓ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων, ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·

18.530-18.532

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσὶν εἰράων προπάροιθε καθήμενοι, αὐτίκ̓ ἐφ̓ ἵππων βάντες ἀερσιπόδων μετεκίαθον, αἶψα δ̓ ἵκοντο.

20.153-20.154

ὣς οἳ μέν ῥ̓ ἑκάτερθε καθήατο μητιόωντες βουλάς·

[to be seated]

αἴθοπα

αἶθοψ (16) [Λ] 14.5-14.7

αἴθοπα masculine accusative singular

16.225-16.227

ἔνθα δέ οἱ δέπας ἔσκε τετυγμένον, οὐ δέ τις ἄλλος οὔ τ̓ ἀνδρῶν πίνεσκεν ἀπ̓ αὐτοῦ αἴθοπα οἶνον, οὔτέ τεῳ σπένδεσκε θεῶν, ὅτε μὴ Διὶ πατρί.

16.228-16.230

τό ῥα τότ̓ ἐκ χηλοῖο λαβὼν ἐκάθηρε θεείῳ πρῶτον, ἔπειτα δ̓ ἔνιψ̓ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι, νίψατο δ̓ αὐτὸς χεῖρας, ἀφύσσατο δ̓ αἴθοπα οἶνον.

17.3-17.5

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ βαῖν̓ ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο·

[fiery-looking]

οἶνον

οἶνος (41) [Λ] 14.5-14.7

οἶνον masculine accusative singular

16.225-16.227

ἔνθα δέ οἱ δέπας ἔσκε τετυγμένον, οὐ δέ τις ἄλλος οὔ τ̓ ἀνδρῶν πίνεσκεν ἀπ̓ αὐτοῦ αἴθοπα οἶνον, οὔτέ τεῳ σπένδεσκε θεῶν, ὅτε μὴ Διὶ πατρί.

16.228-16.230

τό ῥα τότ̓ ἐκ χηλοῖο λαβὼν ἐκάθηρε θεείῳ πρῶτον, ἔπειτα δ̓ ἔνιψ̓ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι, νίψατο δ̓ αὐτὸς χεῖρας, ἀφύσσατο δ̓ αἴθοπα οἶνον.

16.231-16.232

εὔχετ̓ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον οὐρανὸν εἰσανιδών·

[wine]

14.6εἰς ὅ κε θερμὰ

θερμός (8) [Λ] 14.5-14.7

θερμὰ neuter accusative plural

16.2-16.4

Πάτροκλος δ̓ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος, ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ.

17.437-17.439

δάκρυα δέ σφι θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν ἡνιόχοιο πόθῳ·

18.15-18.17

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

[hot, warm]

λοετρὰ

λουτρόν (5) [Λ] 14.5-14.7

λοετρὰ neuter accusative plural

18.483-18.489

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

22.442-22.446

κέκλετο δ̓ ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμα ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο Ἕκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντι νηπίη, οὐ δ̓ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.

22.442-22.446

κέκλετο δ̓ ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμα ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο Ἕκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντι νηπίη, οὐ δ̓ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[a bath, bathing place]

ἐϋπλόκαμος

εὐπλόκαμος (7) [Λ] 14.5-14.7

ἐϋπλόκαμος feminine nominative singular

18.47-18.49

ἔνθα δ̓ ἔην Κλυμένη Ἰάνειρά τε καὶ Ἰάνασσα Μαῖρα καὶ Ὠρείθυια ἐϋπλόκαμός τ̓ Ἀμάθεια ἄλλαι θ̓ αἳ κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

22.442-22.446

κέκλετο δ̓ ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμα ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο Ἕκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντι νηπίη, οὐ δ̓ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.

22.449

ἣ δ̓ αὖτις δμῳῇσιν ἐϋπλοκάμοισι μετηύδα·

Ἑκαμήδη 14.7θερμήνῃ καὶ λούσῃ

λούω (16) [Λ] 14.5-14.7

λούσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

15.263-15.266

ὡς δ̓ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο κυδιόων·

16.667-16.670

εἰ δ̓ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσόν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·

16.677-16.680

βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν, αὐτίκα δ̓ ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσεν ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσέν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσε·

[to wash]

ἄπο βρότον

βρότος (4) [Λ] 14.5-14.7

βρότον masculine accusative singular

18.343-18.345

ὣς εἰπὼν ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος Ἀχιλλεὺς ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχιστα Πάτροκλον λούσειαν ἄπο βρότον αἱματόεντα.

23.38-23.41

οἳ δ̓ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες, αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

7.425-7.426

ἀλλ̓ ὕδατι νίζοντες ἄπο βρότον αἱματόεντα δάκρυα θερμὰ χέοντες ἀμαξάων ἐπάειραν.

[blood that has run from a wound, gore]

αἱματόεντα

αἱματόεις (18) [Λ] 14.5-14.7

αἱματόεντα masculine accusative singular

16.459-16.461

αἱματοέσσας δὲ ψιάδας κατέχευεν ἔραζε παῖδα φίλον τιμῶν, τόν οἱ Πάτροκλος ἔμελλε φθίσειν ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

16.485-16.486

ὣς ὃ πρόσθ̓ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.

16.839-16.841

μή μοι πρὶν ἰέναι Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε νῆας ἔπι γλαφυρὰς πρὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο αἱματόεντα χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι.

[blood-red]

· 14.8αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν

ἔρχομαι (338) [Λ] 14.8

ἐλθὼν masculine nominative singular active aorist participle

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

14.161-14.165

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν, εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ, τῷ δ̓ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.

[to come]

τάχα εἴσομαι

εἴδω (36) [Λ] 14.8

εἴσομαι 1st person singular middle future indicative

14.71-14.73

ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν, οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.

14.71-14.73

ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν, οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.

14.235

ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.

ἐς περιωπήν. 14.9ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 14.9-14.11

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

14.74

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.

14.95

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες·

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

[to speak, say]

σάκος

σάκος (67) [Λ] 14.9-14.11

σάκος neuter accusative singular

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.402-14.405

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε, τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην, ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[a shield]

εἷλε

αἱρέω (276) [Λ] 14.9-14.11

εἷλε 3rd person singular active aorist indicative

14.12-14.15

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, στῆ δ̓ ἐκτὸς κλισίης, τάχα δ̓ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε Τρῶας ὑπερθύμους·

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[to take,(mid.) to choose]

τετυγμένον

τεύχω (87) [Λ] 14.9-14.11

τετυγμένον neuter accusative singular medio-passive perfect participle

14.53-14.54

ἦ δὴ ταῦτά γ̓ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐ δέ κεν ἄλλως Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

[to make ready, make, build, work]

υἷος

υἱός (436) [Λ] 14.9-14.11

υἷος masculine genitive singular

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

[a son]

ἑοῖο

ἑός (167) [Λ] 14.9-14.11

ἑοῖο masculine genitive singular

14.11

ὃ δ̓ ἔχ̓ ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο.

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

14.161-14.165

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν, εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ, τῷ δ̓ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.

[his, her own]

14.10κείμενον

κεῖμαι (105) [Λ] 14.9-14.11

κείμενον neuter accusative singular medio-passive present participle

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

15.239-15.241

εὗῤ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον ἥμενον, οὐ δ̓ ἔτι κεῖτο, νέον δ̓ ἐσαγείρετο θυμόν, ἀμφὶ ἓ γιγνώσκων ἑτάρους·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

ἐν κλισίῃ

κλισία (106) [Λ] 14.9-14.11

κλισίῃ feminine dative singular

14.12-14.15

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, στῆ δ̓ ἐκτὸς κλισίης, τάχα δ̓ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε Τρῶας ὑπερθύμους·

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

[a place for lying down]

Θρασυμήδεος

Θρασυμήδης (6) [Λ] 14.9-14.11

Θρασυμήδεος masculine genitive singular

16.321-16.323

τοῦ δ̓ ἀντίθεος Θρασυμήδης ἔφθη ὀρεξάμενος πρὶν οὐτάσαι, οὐ δ̓ ἀφάμαρτεν, ὦμον ἄφαρ·

17.377-17.380

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

17.705-17.707

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[Thrasymedes]

ἱπποδάμοιο

ἱππόδαμος (46) [Λ] 14.9-14.11

ἱπποδάμοιο masculine genitive singular

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

16.715-16.719

ταῦτ̓ ἄρα οἱ φρονέοντι παρίστατο Φοῖβος Ἀπόλλων ἀνέρι εἰσάμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε Ἀσίῳ, ὃς μήτρως ἦν Ἕκτορος ἱπποδάμοιο αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱὸς δὲ Δύμαντος, ὃς Φρυγίῃ ναίεσκε ῥοῇς ἔπι Σαγγαρίοιο·

17.24-17.27

οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ βίη Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο ἧς ἥβης ἀπόνηθ̓, ὅτε μ̓ ὤνατο καί μ̓ ὑπέμεινε καί μ̓ ἔφατ̓ ἐν Δαναοῖσιν ἐλέγχιστον πολεμιστὴν ἔμμεναι·

[tamer of horses]

14.11χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 14.9-14.11

χαλκῷ masculine dative singular

14.12-14.15

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, στῆ δ̓ ἐκτὸς κλισίης, τάχα δ̓ εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε Τρῶας ὑπερθύμους·

14.25-14.26

λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.

14.27-14.29

Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων.

[copper]

παμφαῖνον

παμφαίνω (8) [Λ] 14.9-14.11

παμφαῖνον neuter accusative singular active present participle

19.397-19.399

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

22.25-22.29

τὸν δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος πρῶτος ἴδεν ὀφθαλμοῖσι παμφαίνονθ̓ ὥς τ̓ ἀστέῤ ἐπεσσύμενον πεδίοιο, ὅς ῥά τ̓ ὀπώρης εἶσιν, ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαὶ φαίνονται πολλοῖσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ, ὅν τε κύν̓ Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσι.

5.4-5.6

δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέῤ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·

[to shine]

· ὃ δ̓ ἔχ̓

ἔχω (431) [Λ] 14.11

ἔχ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

14.57-14.58

οἳ δ̓ ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι νωλεμές·

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.129-14.130

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφ̓ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·

[to have]

ἀσπίδα

ἀσπίς (93) [Λ] 14.11

ἀσπίδα feminine accusative singular

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

[a round shield]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 14.11

πατρὸς masculine genitive singular

14.113-14.114

πατρὸς δ̓ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.

14.115-14.118

πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο, οἴκεον δ̓ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δ̓ ἦν ἱππότα Οἰνεὺς πατρὸς ἐμοῖο πατήρ·

14.115-14.118

πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο, οἴκεον δ̓ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δ̓ ἦν ἱππότα Οἰνεὺς πατρὸς ἐμοῖο πατήρ·

[a father]

ἑοῖο

ἑός (167) [Λ] 14.11

ἑοῖο masculine genitive singular

14.90-14.94

14.161-14.165

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

[his, her own]

. 14.12εἵλετο

αἱρέω (276) [Λ] 14.12-14.15

εἵλετο 3rd person singular middle aorist indicative

14.135-14.138

14.271-14.276

14.326-14.328

οὐ δ̓ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης, οὐ δ̓ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐ δὲ σεῦ αὐτῆς, ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

[to take,(mid.) to choose]

δ̓ ἄλκιμον

ἄλκιμος (36) [Λ] 14.12-14.15

ἄλκιμον neuter accusative singular

15.482-15.483

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι, μάλα δ̓ ὦκα θέων Αἴαντι παρέστη.

15.569-15.570

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο νεώτερος ἄλλος Ἀχαιῶν, οὔ τε ποσὶν θάσσων οὔ τ̓ ἄλκιμος ὡς σὺ μάχεσθαι·

16.139

εἵλετο δ̓ ἄλκιμα δοῦρε, τά οἱ παλάμηφιν ἀρήρει.

[strong, stout]

ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 14.12-14.15

ἔγχος neuter accusative singular

14.25-14.26

λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.

14.37-14.38

τώ ῥ̓ οἵ γ̓ ὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι·

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

[a spear, lance]

ἀκαχμένον

ἀκαχμένος (6) [Λ] 14.12-14.15

ἀκαχμένον neuter accusative singular

15.482-15.483

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι, μάλα δ̓ ὦκα θέων Αἴαντι παρέστη.

17.412-17.413

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

21.71-21.72

αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐ δὲ μεθίει·

[sharpened]

ὀξέϊ

ὀξύς (103) [Λ] 14.12-14.15

ὀξέϊ masculine dative singular

14.344-14.345

οὐ δ̓ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ, οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 14.12-14.15

χαλκῷ masculine dative singular

14.25-14.26

λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.

14.27-14.29

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

[copper]

, 14.13στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 14.12-14.15

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

14.153-14.154

Ἥρη δ̓ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι στᾶσ̓ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου·

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

[to make to stand]

δ̓ ἐκτὸς κλισίης

κλισία (106) [Λ] 14.12-14.15

κλισίης feminine genitive singular

14.143-14.146

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

15.390-15.394

Πάτροκλος δ̓ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν, τόφῤ ὅ γ̓ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δ̓ ἕλκεϊ λυγρῷ φάρμακ̓ ἀκέσματ̓ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.

[a place for lying down]

, τάχα δ̓ εἴσιδεν

εἰσοράω (34) [Λ] 14.12-14.15

εἴσιδεν 3rd person singular active aorist indicative

14.153-14.154

Ἥρη δ̓ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι στᾶσ̓ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου·

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

14.344-14.345

οὐ δ̓ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ, οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.

[to look into, look upon, view, behold]

ἔργον

ἔργον (103) [Λ] 14.12-14.15

ἔργον neuter accusative singular

14.61-14.62

ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ̓ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα εἴ τι νόος ῥέξει·

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

15.234-15.235

κεῖθεν δ̓ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε, ὥς κε καὶ αὖτις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο.

[work]

ἀεικὲς

ἀεικής (21) [Λ] 14.12-14.15

ἀεικὲς neuter accusative singular

15.496-15.497

οὔ οἱ ἀεικὲς ἀμυνομένῳ περὶ πάτρης τεθνάμεν·

16.31-16.32

τί σευ ἄλλος ὀνήσεται ὀψίγονός περ αἴ κε μὴ Ἀργείοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς;

19.124

οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν.

[unseemly, shameful]

14.14τοὺς μὲν ὀρινομένους

ὀρίνω (33) [Λ] 14.12-14.15

ὀρινομένους masculine accusative plural medio-passive present participle

14.58-14.60

οὐ δ̓ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται, ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἵκει.

14.459-14.460

Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε τῷ Τελαμωνιάδῃ·

14.487

Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·

[to stir, raise, agitate]

, τοὺς δὲ κλονέοντας

κλονέω (20) [Λ] 14.12-14.15

κλονέοντας masculine accusative plural active present participle

14.58-14.60

οὐ δ̓ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται, ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἵκει.

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

15.323-15.326

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ̓ οἰῶν θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος, ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες·

[to drive in confusion, drive before one]

ὄπισθε 14.15Τρῶας

Τρώς (599) [Λ] 14.12-14.15

Τρῶας masculine accusative plural

14.44-14.47

δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ, ὥς ποτ̓ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

14.88-14.89

οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν καλλείψειν, ἧς εἵνεκ̓ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;

[Tros]

ὑπερθύμους

ὑπέρθυμος (19) [Λ] 14.12-14.15

ὑπερθύμους masculine accusative plural

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

15.135-15.137

αὐτίκα γὰρ Τρῶας μὲν ὑπερθύμους καὶ Ἀχαιοὺς λείψει, ὃ δ̓ ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον, μάρψει δ̓ ἑξείης ὅς τ̓ αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί.

15.575-15.577

ὃ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν, ἀλλ̓ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον νισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

[high-spirited, high-minded, daring]

· ἐρέριπτο

ἐρείπω (35) [Λ] 14.15

ἐρέριπτο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

15.361-15.364

ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν ῥεῖα μάλ̓, ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης, ὅς τ̓ ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν ἂψ αὖτις συνέχευε ποσὶν καὶ χερσὶν ἀθύρων.

15.452-15.453

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι κείν̓ ὄχεα κροτέοντες.

[throw]

δὲ τεῖχος

τεῖχος (110) [Λ] 14.15

τεῖχος neuter nominative singular

14.31-14.32

τὰς γὰρ πρώτας πεδίον δὲ εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν.

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

[a wall]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.15

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

14.39-14.40

ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

14.42-14.43

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦῤ ἀφικάνεις;

14.49-14.51

ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς οὐ δ̓ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι.

[Achaian]

. 14.16ὡς δ̓ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα

μέγας (460) [Λ] 14.16-14.22

μέγα neuter nominative singular

14.42-14.43

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦῤ ἀφικάνεις;

14.147

ὣς εἰπὼν μέγ̓ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[big, great]

κύματι

κῦμα (40) [Λ] 14.16-14.22

κύματι neuter dative singular

14.394-14.395

οὔ τε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·

15.381-15.383

οἳ δ̓ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότ̓ ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου·

15.383

ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματ̓ ὀφέλλει·

[anything swollen]

κωφῷ 14.17ὀσσόμενον

ὄσσομαι (4) [Λ] 14.16-14.22

ὀσσόμενον neuter nominative singular medio-passive present participle

18.224

ὄσσοντο γὰρ ἄλγεα θυμῷ.

24.172-24.173

οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδ̓ ἱκάνω ἀλλ̓ ἀγαθὰ φρονέουσα·

1.105

Κάλχαντα πρώτιστα κάκ̓ ὀσσόμενος προσέειπε·

[to see]

λιγέων

λιγύς (9) [Λ] 14.16-14.22

λιγέων masculine genitive plural

15.618-15.621

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα, ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·

18.569-18.571

τοῖσιν δ̓ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δ̓ ὑπὸ καλὸν ἄειδε λεπταλέῃ φωνῇ·

19.82

βλάβεται δὲ λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής.

[clear, whistling]

ἀνέμων

ἄνεμος (41) [Λ] 14.16-14.22

ἀνέμων masculine genitive plural

14.253-14.256

σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ὄρσασ̓ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας νόσφι φίλων πάντων.

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

[wind]

λαιψηρὰ

λαιψηρός (10) [Λ] 14.16-14.22

λαιψηρὰ neuter accusative plural

15.269-15.270

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ̓ ἐνώμα ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

15.618-15.621

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα, ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·

20.92-20.93

αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς εἰρύσαθ̓, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.

[light, nimble, swift]

κέλευθα

κέλευθος (17) [Λ] 14.16-14.22

κέλευθα neuter accusative plural

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

15.260-15.261

αὐτὰρ ἐγὼ προπάροιθε κιὼν ἵπποισι κέλευθον πᾶσαν λειανέω, τρέψω δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

[a road, way, path, track]

14.18αὔτως, οὐ δ̓ ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, 14.19πρίν τινα κεκριμένον

κρίνω (16) [Λ] 14.16-14.22

κεκριμένον masculine accusative singular medio-passive perfect participle

16.198-16.199

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντας ἅμ̓ ἡγεμόνεσσιν Ἀχιλλεὺς στῆσεν ἐῢ κρίνας, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

16.384-16.388

ὡς δ̓ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματ̓ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥ̓ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

18.207-18.210

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

[to pick out, choose, judge, determine]

καταβήμεναι

καθάπτω (5) [Λ] 14.16-14.22

καταβήμεναι passive aorist infinitive

15.127

ἣ δ̓ ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα·

16.419-16.421

Σαρπηδὼν δ̓ ὡς οὖν ἴδ̓ ἀμιτροχίτωνας ἑταίρους χέρσ̓ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμέντας, κέκλετ̓ ἄῤ ἀντιθέοισι καθαπτόμενος Λυκίοισιν·

1.582

ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι καθάπτεσθαι μαλακοῖσιν·

[to fasten, fix]

ἐκ Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.16-14.22

Διὸς masculine genitive singular

14.53-14.54

ἦ δὴ ταῦτά γ̓ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐ δέ κεν ἄλλως Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.

14.69-14.70

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

14.84-14.87

οὐλόμεν̓ αἴθ̓ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου σημαίνειν, μὴ δ̓ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.

[Zeus]

οὖρον

οὖρος (7) [Λ] 14.16-14.22

οὖρον masculine accusative singular

15.370-15.371

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν εὔχετο χεῖῤ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

15.659-15.660

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν λίσσεθ̓ ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον·

1.479

τοῖσιν δ̓ ἴκμενον οὖρον ἵει ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[a fair wind]

, 14.20ὣς ὃ γέρων

γέρων (133) [Λ] 14.16-14.22

γέρων masculine nominative singular

15.377-15.378

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, μέγα δ̓ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς, ἀράων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος.

15.719-15.723

νῦν ἡμῖν πάντων Ζεὺς ἄξιον ἦμαρ ἔδωκε νῆας ἑλεῖν, αἳ δεῦρο θεῶν ἀέκητι μολοῦσαι ἡμῖν πήματα πολλὰ θέσαν, κακότητι γερόντων, οἵ μ̓ ἐθέλοντα μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν αὐτόν τ̓ ἰσχανάασκον ἐρητύοντό τε λαόν·

16.187-16.192

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς, τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο ἠγάγετο πρὸς δώματ̓, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα, τὸν δ̓ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδ̓ ἀτίταλλεν ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θ̓ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.

[an old man(in apposition as adj., old)]

ὅρμαινε

ὁρμαίνω (13) [Λ] 14.16-14.22

ὅρμαινε 3rd person singular active imperfect indicative

16.435-16.438

διχθὰ δέ μοι κραδίη μέμονε φρεσὶν ὁρμαίνοντι, ἤ μιν ζωὸν ἐόντα μάχης ἄπο δακρυοέσσης θείω ἀναρπάξας Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ, ἦ ἤδη ὑπὸ χερσὶ Μενοιτιάδαο δαμάσσω.

17.106-17.107

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

18.15-18.17

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

[to turn over]

δαϊζόμενος

δαίζω (19) [Λ] 14.16-14.22

δαϊζόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

15.629

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

16.839-16.841

μή μοι πρὶν ἰέναι Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε νῆας ἔπι γλαφυρὰς πρὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο αἱματόεντα χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι.

17.533-17.536

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

κατὰ θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 14.16-14.22

θυμὸν masculine accusative singular

14.38-14.39

ἄχνυτο δέ σφι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν.

14.39-14.40

ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

14.49-14.51

ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς οὐ δ̓ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι.

[the soul]

14.21διχθάδἰ, ἢ μεθ̓ ὅμιλον

ὅμιλος (76) [Λ] 14.16-14.22

ὅμιλον masculine accusative singular

15.298-15.299

τὸν δ̓ οἴω καὶ μεμαῶτα θυμῷ δείσεσθαι Δαναῶν καταδῦναι ὅμιλον.

15.585-15.588

Ἀντίλοχος δ̓ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς, ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·

15.615-15.616

καί ῥ̓ ἔθελεν ῥῆξαι στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων, ᾗ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καὶ τεύχἐ ἄριστα·

[any assembled crowd, a throng of people]

ἴοι

εἶμι (299) [Λ] 14.16-14.22

ἴοι 3rd person singular active present optative

14.128

δεῦτ̓ ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ.

14.134

βὰν δ̓ ἴμεν, ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

[come, go]

Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 14.16-14.22

Δαναῶν masculine genitive plural

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.71-14.73

ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν, οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

[the Danaans]

ταχυπώλων

ταχύπωλος (11) [Λ] 14.16-14.22

ταχυπώλων masculine genitive plural

15.320-15.322

αὐτὰρ ἐπεὶ κατ̓ ἐνῶπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων σεῖσ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐν στήθεσσιν ἔθελξε, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.

23.6-23.9

Μυρμιδόνες ταχύπωλοι ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι μὴ δή πω ὑπ̓ ὄχεσφι λυώμεθα μώνυχας ἵππους, ἀλλ̓ αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἆσσον ἰόντες Πάτροκλον κλαίωμεν·

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

[with fleet, swift horses]

, 14.22ἦε μετ̓ Ἀτρεΐδην

Ἀτρείδης (161) [Λ] 14.16-14.22

Ἀτρεΐδην masculine accusative singular

14.23-14.24

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι βῆναι ἐπ̓ Ἀτρεΐδην.

14.27-14.29

Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων.

14.83

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·

[son of Atreus]

Ἀγαμέμνονα

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 14.16-14.22

Ἀγαμέμνονα masculine accusative singular

14.27-14.29

Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων.

14.41

τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

14.64

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

ποιμένα

ποιμήν (53) [Λ] 14.16-14.22

ποιμένα masculine accusative singular

14.423-14.424

ἀλλ̓ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐ δὲ βαλεῖν·

14.516-14.518

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄῤ ἔπειθ̓ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε δῃώσας·

15.262

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν.

[herdsman, shepherd]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 14.16-14.22

λαῶν masculine genitive plural

14.33-14.34

οὐ δὲ γὰρ οὐ δ̓ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

14.102

ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν.

[the people]

. 14.23ὧδε δέ οἱ φρονέοντι

φρονέω (60) [Λ] 14.23-14.24

φρονέοντι masculine dative singular active present participle

14.194-14.195

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις·

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

15.49-15.52

εἰ μὲν δὴ σύ γ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ̓ ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

δοάσσατο

δοάσσατο (4) [Λ] 14.23-14.24

δοάσσατο 3rd person singular middle aorist indicative

16.652-16.655

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι ὄφῤ ἠῢς θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἐξαῦτις Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστὴν ὤσαιτο προτὶ ἄστυ, πολέων δ̓ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

23.338-23.340

ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω, ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι κύκλου ποιητοῖο·

13.458-13.459

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι βῆναι ἐπ̓ Αἰνείαν·

[it seemed]

κέρδιον

κερδίων (14) [Λ] 14.23-14.24

κέρδιον neuter accusative singular comparative

15.226-15.228

ἀλλὰ τόδ̓ ἠμὲν ἐμοὶ πολὺ κέρδιον ἠδέ οἱ αὐτῷ ἔπλετο, ὅττι πάροιθε νεμεσσηθεὶς ὑπόειξε χεῖρας ἐμάς, ἐπεὶ οὔ κεν ἀνιδρωτί γ̓ ἐτελέσθη.

16.652-16.655

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι ὄφῤ ἠῢς θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἐξαῦτις Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστὴν ὤσαιτο προτὶ ἄστυ, πολέων δ̓ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

17.417-17.419

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[more profitable]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 14.23-14.24

εἶναι active present infinitive

14.33-14.34

οὐ δὲ γὰρ οὐ δ̓ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.61-14.62

ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ̓ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα εἴ τι νόος ῥέξει·

[to be]

14.24βῆναι

βαίνω (222) [Λ] 14.23-14.24

βῆναι active aorist infinitive

14.134

βὰν δ̓ ἴμεν, ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

[to walk, step]

ἐπ̓ Ἀτρεΐδην

Ἀτρείδης (161) [Λ] 14.23-14.24

Ἀτρεΐδην masculine accusative singular

14.27-14.29

14.83

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[son of Atreus]

. οἳ δ̓ ἀλλήλους

ἀλλήλων (113) [Λ] 14.24-14.25

ἀλλήλους masculine accusative plural

14.206-14.207

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

[of one another, to one another, one another]

ἐνάριζον

ἐναρίζω (13) [Λ] 14.24-14.25

ἐνάριζον 3rd person plural active imperfect indicative

15.343-15.345

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα, τόφρα δ̓ Ἀχαιοὶ τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο, δύοντο δὲ τεῖχος ἀνάγκῃ.

16.731

Ἕκτωρ δ̓ ἄλλους μὲν Δαναοὺς ἔα οὐ δ̓ ἐνάριζεν·

17.185-17.187

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

[to strip a slain foe of his arms]

14.25μαρνάμενοι

μάρναμαι (45) [Λ] 14.24-14.25

μαρνάμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

15.474-15.475

αὐτὰρ χερσὶν ἑλὼν δολιχὸν δόρυ καὶ σάκος ὤμῳ μάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

15.556-15.558

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔστιν ἀποσταδὸν Ἀργείοισι μάρνασθαι, πρίν γ̓ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ κατ̓ ἄκρης Ἴλιον αἰπεινὴν ἑλέειν κτάσθαι τε πολίτας.

[to fight, do battle]

· λάκε

λάσκω (4) [Λ] 14.25-14.26

λάκε 3rd person singular active aorist indicative

20.276-20.277

ἣ δὲ διὰ πρὸ Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη, λάκε δ̓ ἀσπὶς ὑπ̓ αὐτῆς.

22.139-22.142

ἠΰτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεηνῶν ῥηϊδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν, ἣ δέ θ̓ ὕπαιθα φοβεῖται, ὃ δ̓ ἐγγύθεν ὀξὺ λεληκὼς ταρφέ̓ ἐπαΐσσει, ἑλέειν τέ ἑ θυμὸς ἀνώγει·

13.616-13.618

λάκε δ̓ ὀστέα, τὼ δέ οἱ ὄσσε πὰρ ποσὶν αἱματόεντα χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν, ἰδνώθη δὲ πεσών·

[to ring, rattle; to scream, shout]

δέ σφι περὶ χροῒ

χρώς (69) [Λ] 14.25-14.26

χροῒ masculine dative singular

14.170-14.172

ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπ̓ ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν·

14.175-14.177

τῷ ῥ̓ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

[the surface of the body, the skin]

χαλκὸς

χαλκός (148) [Λ] 14.25-14.26

χαλκὸς masculine nominative singular

14.27-14.29

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

[copper]

ἀτειρὴς

ἀτειρής (11) [Λ] 14.25-14.26

ἀτειρὴς masculine nominative singular

15.697-15.698

φαίης κ̓ ἀκμῆτας καὶ ἀτειρέας ἀλλήλοισιν ἄντεσθ̓ ἐν πολέμῳ, ὡς ἐσσυμένως ἐμάχοντο.

17.555

εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

18.474-18.475

χαλκὸν δ̓ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον·

[not to be worn away, indestructible]

14.26νυσσομένων

νύσσω (25) [Λ] 14.25-14.26

νυσσομένων masculine genitive plural medio-passive present participle

15.277-15.278

ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

15.535-15.537

τοῦ δὲ Μέγης κόρυθος χαλκήρεος ἱπποδασείης κύμβαχον ἀκρότατον νύξ̓ ἔγχεϊ ὀξυόεντι, ῥῆξε δ̓ ἀφ̓ ἵππειον λόφον αὐτοῦ·

16.342-16.343

Μηριόνης δ̓ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι νύξ̓ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

[to touch with a sharp point, to prick, spur, pierce]

ξίφεσίν

ξίφος (42) [Λ] 14.25-14.26

ξίφεσίν neuter dative plural

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

15.277-15.278

ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

15.708-15.712

οὐ δ̓ ἄρα τοί γε τόξων ἀϊκὰς ἀμφὶς μένον οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀκόντων, ἀλλ̓ οἵ γ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενοι ἕνα θυμὸν ἔχοντες ὀξέσι δὴ πελέκεσσι καὶ ἀξίνῃσι μάχοντο καὶ ξίφεσιν μεγάλοισι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.

[a sword]

τε καὶ ἔγχεσιν

ἔγχος (205) [Λ] 14.25-14.26

ἔγχεσιν neuter dative plural

14.37-14.38

τώ ῥ̓ οἵ γ̓ ὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι·

14.371-14.374

14.402-14.405

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε, τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην, ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·

[a spear, lance]

ἀμφιγύοισι

ἀμφίγυος (7) [Λ] 14.25-14.26

ἀμφιγύοισι neuter dative plural

15.277-15.278

ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

15.384-15.389

ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον, ἵππους δ̓ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφ̓ ἵππων, οἳ δ̓ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.

15.708-15.712

οὐ δ̓ ἄρα τοί γε τόξων ἀϊκὰς ἀμφὶς μένον οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀκόντων, ἀλλ̓ οἵ γ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενοι ἕνα θυμὸν ἔχοντες ὀξέσι δὴ πελέκεσσι καὶ ἀξίνῃσι μάχοντο καὶ ξίφεσιν μεγάλοισι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.

[pointed at each end, double-pointed]

. 14.27Νέστορι

Νέστωρ (74) [Λ] 14.27-14.29

Νέστορι masculine dative singular

14.39-14.40

ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

14.42-14.43

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦῤ ἀφικάνεις;

14.52

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[Nestor]

δὲ ξύμβληντο

συμβάλλω (10) [Λ] 14.27-14.29

ξύμβληντο 3rd person singular medio-passive aorist indicative

14.39-14.40

ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

16.563-16.566

οἳ δ̓ ἐπεὶ ἀμφοτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Μυρμιδόνες καὶ Ἀχαιοί, σύμβαλον ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχεσθαι δεινὸν ἀΰσαντες·

[to throw together, dash together]

διοτρεφέες

Διοτρεφής (16) [Λ] 14.27-14.29

διοτρεφέες masculine nominative plural

17.238-17.239

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

24.635-24.636

λέξον νῦν με τάχιστα διοτρεφές, ὄφρα καὶ ἤδη ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες·

24.801-24.803

αὐτὰρ ἔπειτα εὖ συναγειρόμενοι δαίνυντ̓ ἐρικυδέα δαῖτα δώμασιν ἐν Πριάμοιο διοτρεφέος βασιλῆος.

βασιλῆες

βασιλεύς (64) [Λ] 14.27-14.29

βασιλῆες masculine nominative plural

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

16.211

μᾶλλον δὲ στίχες ἄρθεν, ἐπεὶ βασιλῆος ἄκουσαν.

16.659-16.661

ἔνθ̓ οὐ δ̓ ἴφθιμοι Λύκιοι μένον, ἀλλὰ φόβηθεν πάντες, ἐπεὶ βασιλῆα ἴδον βεβλαμμένον ἦτορ κείμενον ἐν νεκύων ἀγύρει·

[a king, chief]

14.28πὰρ νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 14.27-14.29

νηῶν feminine genitive plural

14.30-14.31

πολλὸν γάρ ῥ̓ ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες θῖν̓ ἔφ̓ ἁλὸς πολιῆς·

14.33-14.34

οὐ δὲ γὰρ οὐ δ̓ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·

14.44-14.47

δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ, ὥς ποτ̓ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.

[a ship]

ἀνιόντες

ἄνειμι (8) [Λ] 14.27-14.29

ἀνιόντες masculine nominative plural active present participle

18.136-18.137

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

19.287-19.290

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

22.134-22.135

ἀμφὶ δὲ χαλκὸς ἐλάμπετο εἴκελος αὐγῇ ἢ πυρὸς αἰθομένου ἢ ἠελίου ἀνιόντος.

[go up, reach]

ὅσοι

ὅσος (138) [Λ] 14.27-14.29

ὅσοι masculine nominative plural

14.35-14.36

τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι.

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

[as much/many as]

βεβλήατο

βάλλω (314) [Λ] 14.27-14.29

βεβλήατο 3rd person plural medio-passive pluperfect indicative

14.49-14.51

ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς οὐ δ̓ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι.

14.63

οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι.

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

[to throw]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 14.27-14.29

χαλκῷ masculine dative singular

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.516-14.518

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄῤ ἔπειθ̓ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε δῃώσας·

[copper]

14.29Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 14.27-14.29

Τυδεΐδης masculine nominative singular

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

16.25-16.27

βέβληται μὲν ὃ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης, οὔτασται δ̓ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἠδ̓ Ἀγαμέμνων, βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ.

16.74-16.75

οὐ γὰρ Τυδεΐδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσι μαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι·

Ὀδυσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 14.27-14.29

Ὀδυσεύς masculine nominative singular

14.82

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

14.104-14.105

ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ ἀργαλέῃ·

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

[Odysseus]

τε καὶ Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 14.27-14.29

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

14.83

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·

14.135-14.138

14.139-14.141

Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐ δ̓ ἠβαιαί.

[son of Atreus]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 14.27-14.29

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

14.41

τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

14.64

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

14.103

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

. 14.30πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 14.30-14.31

πολλὸν neuter accusative singular

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.88-14.89

οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν καλλείψειν, ἧς εἵνεκ̓ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;

14.121-14.124

Ἀδρήστοιο δ̓ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, πολλὰ δέ οἱ πρόβατ̓ ἔσκε·

[much, many]

γάρ ῥ̓ ἀπάνευθε μάχης

μάχη (131) [Λ] 14.30-14.31

μάχης feminine genitive singular

14.57-14.58

οἳ δ̓ ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι νωλεμές·

14.154-14.156

αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

[battle, fight, combat]

εἰρύατο

ἐρύω (101) [Λ] 14.30-14.31

εἰρύατο 3rd person plural medio-passive pluperfect indicative

14.31-14.32

τὰς γὰρ πρώτας πεδίον δὲ εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν.

14.35-14.36

τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι.

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

[to drag along the ground, drag, draw]

νῆες

ναῦς (586) [Λ] 14.30-14.31

νῆες feminine nominative plural

14.33-14.34

οὐ δὲ γὰρ οὐ δ̓ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·

14.44-14.47

δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ, ὥς ποτ̓ ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ̓ ἀγορεύων μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.

[a ship]

14.31θῖν̓

θίς (13) [Λ] 14.30-14.31

θῖν̓ masculine accusative singular

19.40-19.41

αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

23.692-23.694

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς θίν̓ ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν, ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ̓·

[a heap]

ἔφ̓ ἁλὸς

ἅλς (61) [Λ] 14.30-14.31

ἁλὸς feminine genitive singular

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

[a lump of salt]

πολιῆς

πολιός (21) [Λ] 14.30-14.31

πολιῆς feminine genitive singular

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

15.618-15.621

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα, ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·

19.267-19.268

τὸν μὲν Ταλθύβιος πολιῆς ἁλὸς ἐς μέγα λαῖτμα ῥῖψ̓ ἐπιδινήσας βόσιν ἰχθύσιν·

[gray, grizzled, grisly]

· τὰς γὰρ πρώτας

πρότερος (96) [Λ] 14.31-14.32

πρώτας feminine accusative plural superlative

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

14.170-14.172

ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπ̓ ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν·

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

[before, earlier]

πεδίον

πεδίον (100) [Λ] 14.31-14.32

πεδίον neuter accusative singular

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

14.147

ὣς εἰπὼν μέγ̓ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

[a plain]

δὲ 14.32εἴρυσαν

ἐρύω (101) [Λ] 14.31-14.32

εἴρυσαν 3rd person plural active aorist indicative

14.35-14.36

τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι.

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

[to drag along the ground, drag, draw]

, αὐτὰρ τεῖχος

τεῖχος (110) [Λ] 14.31-14.32

τεῖχος neuter accusative singular

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.65-14.68

15.343-15.345

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα, τόφρα δ̓ Ἀχαιοὶ τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο, δύοντο δὲ τεῖχος ἀνάγκῃ.

[a wall]

ἐπὶ πρύμνῃσιν

πρύμνα (9) [Λ] 14.31-14.32

πρύμνῃσιν feminine dative plural

15.384-15.389

ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον, ἵππους δ̓ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφ̓ ἵππων, οἳ δ̓ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.

18.74-18.77

τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται ἐκ Διός, ὡς ἄρα δὴ πρίν γ̓ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν πάντας ἐπὶ πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τ̓ ἀεκήλια ἔργα.

18.446-18.448

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς Τρῶες ἐπὶ πρύμνῃσιν ἐείλεον, οὐ δὲ θύραζε εἴων ἐξιέναι·

[the hindmost part of a ship, the stern, poop]

ἔδειμαν

δέμω (8) [Λ] 14.31-14.32

ἔδειμαν 3rd person plural active aorist indicative

21.446-21.447

ἤτοι ἐγὼ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμα εὐρύ τε καὶ μάλα καλόν, ἵν̓ ἄρρηκτος πόλις εἴη·

6.243-6.250

αὐτὰρ ἐν αὐτῷ πεντήκοντ̓ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ παῖδες κοιμῶντο Πριάμοιο παρὰ μνηστῇς ἀλόχοισι, κουράων δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς δώδεκ̓ ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ γαμβροὶ κοιμῶντο Πριάμοιο παῤ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν·

6.243-6.250

αὐτὰρ ἐν αὐτῷ πεντήκοντ̓ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ παῖδες κοιμῶντο Πριάμοιο παρὰ μνηστῇς ἀλόχοισι, κουράων δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς δώδεκ̓ ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ γαμβροὶ κοιμῶντο Πριάμοιο παῤ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν·

[to build]

. 14.33οὐ δὲ γὰρ οὐ δ̓ εὐρύς

εὐρύς (89) [Λ] 14.33-14.34

εὐρύς masculine nominative singular

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

[wide, broad]

περ ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 14.33-14.34

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.61-14.62

ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ̓ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα εἴ τι νόος ῥέξει·

14.63

οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι.

[to be]

ἐδυνήσατο

δύναμαι (67) [Λ] 14.33-14.34

ἐδυνήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.423-14.424

ἀλλ̓ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐ δὲ βαλεῖν·

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

[to be able, capable, strong enough]

πάσας

πᾶς (546) [Λ] 14.33-14.34

πάσας feminine accusative plural

14.48

τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.

14.74

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

[all, the whole]

14.34αἰγιαλὸς

αἰγιαλός (3) [Λ] 14.33-14.34

αἰγιαλὸς masculine nominative singular

2.207-2.210

οἳ δ̓ ἀγορὴν δὲ αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.

4.422-4.423

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν αἰγιαλῷ πολυηχέϊ κῦμα θαλάσσης ὄρνυτ̓ ἐπασσύτερον Ζεφύρου ὕπο κινήσαντος·

[the sea-shore, beach, strand]

νῆας

ναῦς (586) [Λ] 14.33-14.34

νῆας feminine accusative plural

14.44-14.47

14.49-14.51

ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς οὐ δ̓ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι.

[a ship]

χαδέειν

χανδάνω (7) [Λ] 14.33-14.34

χαδέειν active aorist infinitive

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

24.191-24.192

αὐτὸς δ̓ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα κέδρινον ὑψόροφον, ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει·

[to take in, hold, comprise, contain]

, στείνοντο δὲ λαοί

λαός (229) [Λ] 14.33-14.34

λαοί masculine nominative plural

14.90-14.94

14.102

ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν.

14.423-14.424

ἀλλ̓ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐ δὲ βαλεῖν·

[the people]

· 14.35τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν

ἐρύω (101) [Λ] 14.35-14.36

ἔρυσαν 3rd person plural active aorist indicative

14.75-14.79

14.79

ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.

[to drag along the ground, drag, draw]

, καὶ πλῆσαν

πίμπλημι (20) [Λ] 14.35-14.36

πλῆσαν 3rd person plural active aorist indicative

16.71-16.73

τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλους πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων ἤπια εἰδείη·

16.220-16.224

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐς κλισίην, χηλοῦ δ̓ ἀπὸ πῶμ̓ ἀνέῳγε καλῆς δαιδαλέης, τήν οἱ Θέτις ἀργυρόπεζα θῆκ̓ ἐπὶ νηὸς ἄγεσθαι ἐῢ πλήσασα χιτώνων χλαινάων τ̓ ἀνεμοσκεπέων οὔλων τε ταπήτων.

16.373-16.374

οἳ δὲ ἰαχῇ τε φόβῳ τε πάσας πλῆσαν ὁδούς, ἐπεὶ ἂρ τμάγεν·

[to fill full of]

ἁπάσης

ἅπας (52) [Λ] 14.35-14.36

ἁπάσης feminine genitive singular

14.79

ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

14.277-14.279

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὄμνυε δ̓ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ̓ ὀνόμηνεν ἅπαντας τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

[quite all, the whole]

14.36ἠϊόνος

ἠιών (8) [Λ] 14.35-14.36

ἠϊόνος feminine genitive singular

17.263-17.266

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τ̓ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω, τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν.

20.144-20.148

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο, ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ̓ ἠϊόνος πεδίον δέ.

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

στόμα

στόμα (20) [Λ] 14.35-14.36

στόμα neuter accusative singular

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

15.384-15.389

ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον, ἵππους δ̓ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφ̓ ἵππων, οἳ δ̓ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.

[the mouth]

μακρόν

μακρός (82) [Λ] 14.35-14.36

μακρόν neuter accusative singular

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

14.453

Πουλυδάμας δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

[long]

, ὅσον

ὅσος (138) [Λ] 14.35-14.36

ὅσον neuter accusative singular

14.75-14.79

14.90-14.94

14.148-14.151

ὅσσόν τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος, τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων ἧκεν·

[as much/many as]

συνεέργαθον ἄκραι

ἄκρα (7) [Λ] 14.35-14.36

ἄκραι feminine nominative plural

15.556-15.558

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔστιν ἀποσταδὸν Ἀργείοισι μάρνασθαι, πρίν γ̓ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ κατ̓ ἄκρης Ἴλιον αἰπεινὴν ἑλέειν κτάσθαι τε πολίτας.

22.410-22.411

τῷ δὲ μάλιστ̓ ἄῤ ἔην ἐναλίγκιον ὡς εἰ ἅπασα Ἴλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμύχοιτο κατ̓ ἄκρης.

24.728-24.729

πρὶν γὰρ πόλις ἥδε κατ̓ ἄκρης πέρσεται·

[a headland, foreland, cape]

. 14.37τώ ῥ̓ οἵ γ̓ ὀψείοντες ἀϋτῆς

ἀυτή (25) [Λ] 14.37-14.38

ἀϋτῆς feminine genitive singular

14.58-14.60

οὐ δ̓ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται, ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἵκει.

14.96-14.99

ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης, ἡμῖν δ̓ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ.

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

καὶ πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 14.37-14.38

πολέμοιο masculine genitive singular

14.42-14.43

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦῤ ἀφικάνεις;

14.62-14.63

πόλεμον δ̓ οὐκ ἄμμε κελεύω δύμεναι·

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

[battle, fight, war]

14.38ἔγχει

ἔγχος (205) [Λ] 14.37-14.38

ἔγχει neuter dative singular

14.371-14.374

14.402-14.405

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

[a spear, lance]

ἐρειδόμενοι

ἐρείδω (26) [Λ] 14.37-14.38

ἐρειδόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

16.107-16.108

οὐ δὲ δύναντο ἀμφ̓ αὐτῷ πελεμίξαι ἐρείδοντες βελέεσσιν.

16.215

ἀσπὶς ἄῤ ἀσπίδ̓ ἔρειδε, κόρυς κόρυν, ἀνέρα δ̓ ἀνήρ·

16.734-16.739

ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον μάρμαρον ὀκριόεντα τόν οἱ περὶ χεὶρ ἐκάλυψεν, ἧκε δ̓ ἐρεισάμενος, οὐ δὲ δὴν χάζετο φωτός, οὐ δ̓ ἁλίωσε βέλος, βάλε δ̓ Ἕκτορος ἡνιοχῆα Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο ἵππων ἡνί̓ ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ.

[cause to lean, prop]

κίον

κίω (47) [Λ] 14.37-14.38

κίον 3rd person plural active imperfect indicative

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

15.149-15.150

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη, ἕζετο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ·

15.260-15.261

αὐτὰρ ἐγὼ προπάροιθε κιὼν ἵπποισι κέλευθον πᾶσαν λειανέω, τρέψω δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

[to go]

ἀθρόοι

ἀθρόος (7) [Λ] 14.37-14.38

ἀθρόοι masculine nominative plural

15.655-15.657

Ἀργεῖοι δὲ νεῶν μὲν ἐχώρησαν καὶ ἀνάγκῃ τῶν πρωτέων, αὐτοῦ δὲ παρὰ κλισίῃσιν ἔμειναν ἁθρόοι, οὐ δὲ κέδασθεν ἀνὰ στρατόν·

18.497

λαοὶ δ̓ εἰν ἀγορῇ ἔσαν ἀθρόοι·

19.236-19.237

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[in crowds]

· ἄχνυτο

ἀχεύω (58) [Λ] 14.38-14.39

ἄχνυτο 3rd person singular passive imperfect indicative

15.132-15.134

ἦ ἐθέλεις αὐτὸς μὲν ἀναπλήσας κακὰ πολλὰ ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ, αὐτὰρ τοῖς ἄλλοισι κακὸν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι;

15.651-15.652

οἳ δ̓ οὐκ ἐδύναντο καὶ ἀχνύμενοί περ ἑταίρου χραισμεῖν·

16.16

τῶν κε μάλ̓ ἀμφοτέρων ἀκαχοίμεθα τεθνηώτων.

[grieving, sorrowing, mourning]

δέ σφι 14.39θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 14.38-14.39

θυμὸς masculine nominative singular

14.39-14.40

ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

14.49-14.51

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 14.38-14.39

στήθεσσιν neuter dative plural

14.39-14.40

ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

14.139-14.141

Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐ δ̓ ἠβαιαί.

14.148-14.151

ὅσσόν τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος, τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων ἧκεν·

[the breast]

. ὃ δὲ ξύμβλητο

συμβάλλω (10) [Λ] 14.39-14.40

ξύμβλητο 3rd person singular passive aorist indicative

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

16.563-16.566

20.54-20.55

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

[to throw together, dash together]

γεραιὸς

γεραιός (29) [Λ] 14.39-14.40

γεραιὸς masculine nominative singular

17.561-17.562

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν·

24.149-24.151

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

24.161-24.163

παῖδες μὲν πατέῤ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς δάκρυσιν εἵματ̓ ἔφυρον, ὃ δ̓ ἐν μέσσοισι γεραιὸς ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος·

[old]

14.40Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 14.39-14.40

Νέστωρ masculine nominative singular

14.42-14.43

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦῤ ἀφικάνεις;

14.52

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

[Nestor]

, πτῆξε δὲ θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 14.39-14.40

θυμὸν masculine accusative singular

14.49-14.51

14.65-14.68

14.104-14.105

ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ ἀργαλέῃ·

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 14.39-14.40

στήθεσσιν neuter dative plural

14.139-14.141

14.148-14.151

14.180

χρυσείῃς δ̓ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο.

[the breast]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.39-14.40

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

14.42-14.43

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦῤ ἀφικάνεις;

14.49-14.51

14.58-14.60

οὐ δ̓ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται, ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἵκει.

[Achaian]

. 14.41τὸν καὶ φωνήσας

φωνέω (80) [Λ] 14.41

φωνήσας masculine nominative singular active aorist participle

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.88-15.89

πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to produce a sound]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 14.41

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

14.82

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

14.312

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

14.341

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to speak to, address]

κρείων

κρείων (56) [Λ] 14.41

κρείων masculine nominative singular

14.148-14.151

ὅσσόν τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος, τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων ἧκεν·

16.56-16.59

κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν, δουρὶ δ̓ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας, τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

16.71-16.73

τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλους πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων ἤπια εἰδείη·

[a ruler, lord, master]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 14.41

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

14.64

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

14.103

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

14.134

βὰν δ̓ ἴμεν, ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

· 14.42ὦ Νέστορ

Νέστωρ (74) [Λ] 14.42-14.43

Νέστορ masculine vocative singular

14.52

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

14.65-14.68

15.370-15.371

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν εὔχετο χεῖῤ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

[Nestor]

Νηληϊάδη μέγα

μέγας (460) [Λ] 14.42-14.43

μέγα neuter vocative singular

14.147

ὣς εἰπὼν μέγ̓ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

14.194-14.195

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις·

[big, great]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 14.42-14.43

κῦδος neuter vocative singular

14.357-14.359

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα·

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

15.326-15.327

ἐν γὰρ Ἀπόλλων ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

[glory, renown]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.42-14.43

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

14.49-14.51

14.58-14.60

14.69-14.70

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

[Achaian]

14.43τίπτε λιπὼν

λείπω (103) [Λ] 14.42-14.43

λιπὼν masculine nominative singular active aorist participle

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

[to leave, quit]

πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 14.42-14.43

πόλεμον masculine accusative singular

14.62-14.63

πόλεμον δ̓ οὐκ ἄμμε κελεύω δύμεναι·

14.75-14.79

14.84-14.87

οὐλόμεν̓ αἴθ̓ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου σημαίνειν, μὴ δ̓ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.

[battle, fight, war]

φθισήνορα

φθισήνωρ (2) [Λ] 14.42-14.43

φθισήνορα masculine accusative singular

2.828-2.833

οἳ δ̓ Ἀδρήστειάν τ̓ εἶχον καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ καὶ Πιτύειαν ἔχον καὶ Τηρείης ὄρος αἰπύ, τῶν ἦρχ̓ Ἄδρηστός τε καὶ Ἄμφιος λινοθώρηξ υἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντων ᾔδεε μαντοσύνας, οὐ δὲ οὓς παῖδας ἔασκε στείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα·

[destroying]

δεῦῤ ἀφικάνεις; 14.44δείδω

δείδω (66) [Λ] 14.44-14.47

δείδω 1st person singular active present indicative

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

15.298-15.299

τὸν δ̓ οἴω καὶ μεμαῶτα θυμῷ δείσεσθαι Δαναῶν καταδῦναι ὅμιλον.

15.625-15.628

ἣ δέ τε πᾶσα ἄχνῃ ὑπεκρύφθη, ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτη ἱστίῳ ἐμβρέμεται, τρομέουσι δέ τε φρένα ναῦται δειδιότες·

[to fear]

μὴ δή μοι τελέσῃ

τελέω (60) [Λ] 14.44-14.47

τελέσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

14.48

τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

[to complete, fulfil, accomplish]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 14.44-14.47

ἔπος neuter accusative singular

14.83

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·

14.135-14.138

14.208-14.210

εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι, αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.

[a word]

ὄβριμος

ὄβριμος (25) [Λ] 14.44-14.47

ὄβριμος masculine nominative singular

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

15.111-15.112

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.

[strong, mighty]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 14.44-14.47

Ἕκτωρ masculine nominative singular

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

14.374-14.375

αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.

14.388

Τρῶας δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.

[Hector]

, 14.45ὥς ποτ̓ ἐπηπείλησεν

ἐπαπειλέω (3) [Λ] 14.44-14.47

ἐπηπείλησεν 3rd person singular active aorist indicative

1.318-1.321

οὐ δ̓ Ἀγαμέμνων λῆγ̓ ἔριδος τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ̓ Ἀχιλῆϊ, ἀλλ̓ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·

13.582-13.583

βῆ δ̓ ἐπαπειλήσας Ἑλένῳ ἥρωϊ ἄνακτι ὀξὺ δόρυ κραδάων·

[to hold out as a threat to]

ἐνὶ Τρώεσσ̓

Τρώς (599) [Λ] 14.44-14.47

Τρώεσσ̓ masculine dative plural

14.75-14.79

14.88-14.89

οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν καλλείψειν, ἧς εἵνεκ̓ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;

14.96-14.99

ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης, ἡμῖν δ̓ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ.

[Tros]

ἀγορεύων

ἀγορεύω (64) [Λ] 14.44-14.47

ἀγορεύων masculine nominative singular active present participle

14.48

κεῖνος τὼς ἀγόρευε·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.281-15.283

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, Αἰτωλῶν ὄχ̓ ἄριστος ἐπιστάμενος μὲν ἄκοντι ἐσθλὸς δ̓ ἐν σταδίῃ·

[to speak in the assembly, harangue, speak]

14.46μὴ πρὶν πὰρ νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 14.44-14.47

νηῶν feminine genitive plural

14.44-14.47

14.49-14.51

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

[a ship]

προτὶ Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 14.44-14.47

Ἴλιον feminine accusative singular

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

15.69-15.71

ἐκ τοῦ δ̓ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ Ἀχαιοὶ Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.

15.168-15.169

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

[Ilian, Trojan]

ἀπονέεσθαι

ἀπονέομαι (12) [Λ] 14.44-14.47

ἀπονέεσθαι medio-passive present infinitive

15.295

πληθὺν μὲν ποτὶ νῆας ἀνώξομεν ἀπονέεσθαι·

15.304-15.305

αὐτὰρ ὀπίσσω ἣ πληθὺς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἀπονέοντο.

17.415-17.417

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

[to go away, depart]

14.47πρὶν πυρὶ

πῦρ (111) [Λ] 14.44-14.47

πυρὶ neuter dative singular

14.396-14.397

οὔ τε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ̓ ὤρετο καιέμεν ὕλην·

15.416-15.418

τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον, οὐ δὲ δύναντο οὔθ̓ ὃ τὸν ἐξελάσαι καὶ ἐνιπρῆσαι πυρὶ νῆα οὔθ̓ ὃ τὸν ἂψ ὤσασθαι, ἐπεί ῥ̓ ἐπέλασσέ γε δαίμων.

15.419-15.420

ἔνθ̓ υἷα Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος Αἴας πῦρ ἐς νῆα φέροντα κατὰ στῆθος βάλε δουρί.

[fire]

νῆας

ναῦς (586) [Λ] 14.44-14.47

νῆας feminine accusative plural

14.49-14.51

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.57-14.58

οἳ δ̓ ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι νωλεμές·

[a ship]

ἐνιπρῆσαι

ἐμπρήθω (8) [Λ] 14.44-14.47

ἐνιπρῆσαι active aorist infinitive

16.80-16.82

ἀλλὰ καὶ ὧς Πάτροκλε νεῶν ἄπο λοιγὸν ἀμύνων ἔμπεσ̓ ἐπικρατέως, μὴ δὴ πυρὸς αἰθομένοιο νῆας ἐνιπρήσωσι, φίλον δ̓ ἀπὸ νόστον ἕλωνται.

8.180-8.183

ἀλλ̓ ὅτε κεν δὴ νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι γένωμαι, μνημοσύνη τις ἔπειτα πυρὸς δηΐοιο γενέσθω, ὡς πυρὶ νῆας ἐνιπρήσω, κτείνω δὲ καὶ αὐτοὺς Ἀργείους παρὰ νηυσὶν ἀτυζομένους ὑπὸ καπνοῦ.

8.217-8.219

καί νύ κ̓ ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ νῆας ἐΐσας, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκ̓ Ἀγαμέμνονι πότνια Ἥρη αὐτῷ ποιπνύσαντι θοῶς ὀτρῦναι Ἀχαιούς.

[to blow up, inflate]

, κτεῖναι

κτείνω (91) [Λ] 14.44-14.47

κτεῖναι active aorist infinitive

14.58-14.60

οὐ δ̓ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται, ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ̓ οὐρανὸν ἵκει.

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

15.68

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

[to kill, slay]

δὲ καὶ αὐτούς

αὐτός (604) [Λ] 14.44-14.47

αὐτούς masculine accusative plural

14.53-14.54

ἦ δὴ ταῦτά γ̓ ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐ δέ κεν ἄλλως Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 14.48κεῖνος

κεῖνος (25) [Λ] 14.48

κεῖνος masculine nominative singular

14.208-14.210

εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι, αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

τὼς ἀγόρευε

ἀγορεύω (64) [Λ] 14.48

ἀγόρευε 3rd person singular active imperfect indicative

15.53-15.64

15.281-15.283

16.101-16.102

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον, Αἴας δ̓ οὐκ ἔτ̓ ἔμιμνε·

[to speak in the assembly, harangue, speak]

· τὰ δὴ νῦν πάντα

πᾶς (546) [Λ] 14.48

πάντα neuter nominative plural

14.74

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.

14.75-14.79

14.124-14.125

κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς ἐγχείῃ·

[all, the whole]

τελεῖται

τελέω (60) [Λ] 14.48

τελεῖται 3rd person singular medio-passive present indicative

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

[to complete, fulfil, accomplish]

. 14.49ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 14.49-14.51

ἄλλοι masculine nominative plural

14.84-14.87

οὐλόμεν̓ αἴθ̓ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου σημαίνειν, μὴ δ̓ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

14.120

ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.

[other, another]

ἐϋκνήμιδες

ἐυκνήμις (22) [Λ] 14.49-14.51

ἐϋκνήμιδες masculine nominative plural

17.370-17.373

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

18.151-18.152

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

19.74-19.75

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.49-14.51

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

14.58-14.60

14.69-14.70

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

[Achaian]

14.50ἐν θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 14.49-14.51

θυμῷ masculine dative singular

14.65-14.68

14.104-14.105

ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ ἀργαλέῃ·

14.131-14.132

ἄλλους δ̓ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ̓ οὐ δὲ μάχονται.

[the soul]

βάλλονται

βάλλω (314) [Λ] 14.49-14.51

βάλλονται 3rd person plural medio-passive present indicative

14.63

οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι.

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

[to throw]

ἐμοὶ χόλον

χόλος (49) [Λ] 14.49-14.51

χόλον masculine accusative singular

14.206-14.207

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[gall, bile]

ὥς περ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 14.49-14.51

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

14.139-14.141

Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐ δ̓ ἠβαιαί.

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[Achilles]

14.51οὐ δ̓ ἐθέλουσι

ἐθέλω (158) [Λ] 14.49-14.51

ἐθέλουσι 3rd person plural active present indicative

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

14.120

ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

[to will, wish, purpose]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 14.49-14.51

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

14.63

οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι.

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.131-14.132

ἄλλους δ̓ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ̓ οὐ δὲ μάχονται.

[to fight]

ἐπὶ πρυμνῇσι

πρυμνός (21) [Λ] 14.49-14.51

πρυμνῇσι feminine dative plural

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

15.248-15.250

οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας χερμαδίῳ πρὸς στῆθος, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς;

15.434-15.435

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐν κονίῃσι νηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

[the hindmost, undermost, end-most]

νέεσσι

ναῦς (586) [Λ] 14.49-14.51

νέεσσι feminine dative plural

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.57-14.58

οἳ δ̓ ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι νωλεμές·

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

[a ship]

. 14.52τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 14.52

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.103

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

14.193

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

[change, alternate, respond]

ἔπειτα Γερήνιος

Γερήνιος (25) [Λ] 14.52

Γερήνιος masculine nominative singular

15.370-15.371

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν εὔχετο χεῖῤ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

15.659-15.660

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν λίσσεθ̓ ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον·

2.336

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[from Gerena]

ἱππότα

ἱππότης (27) [Λ] 14.52

ἱππότα masculine nominative singular

14.115-14.118

πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο, οἴκεον δ̓ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δ̓ ἦν ἱππότα Οἰνεὺς πατρὸς ἐμοῖο πατήρ·

16.33-16.34

νηλεές, οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεύς, οὐ δὲ Θέτις μήτηρ·

23.89-23.90

ἔνθά με δεξάμενος ἐν δώμασιν ἱππότα Πηλεὺς ἔτραφέ τ̓ ἐνδυκέως καὶ σὸν θεράποντ̓ ὀνόμηνεν·

[a driver]

Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 14.52

Νέστωρ masculine nominative singular

14.65-14.68

15.370-15.371

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν εὔχετο χεῖῤ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

15.659-15.660

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν λίσσεθ̓ ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον·

[Nestor]

· 14.53ἦ δὴ ταῦτά

οὗτος (164) [Λ] 14.53-14.54

ταῦτά neuter nominative plural

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

[this; that]

γ̓ ἑτοῖμα

ἑτοῖμος (6) [Λ] 14.53-14.54

ἑτοῖμα neuter nominative plural

18.96

αὐτίκα γάρ τοι ἔπειτα μεθ̓ Ἕκτορα πότμος ἑτοῖμος.

24.627

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

9.91

οἳ δ̓ ἐπ̓ ὀνείαθ̓ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

[at hand, ready, prepared]

τετεύχαται

τεύχω (87) [Λ] 14.53-14.54

τετεύχαται 3rd person plural medio-passive perfect indicative

14.65-14.68

14.166-14.168

14.214-14.215

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·

[to make ready, make, build, work]

, οὐ δέ κεν ἄλλως 14.54Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 14.53-14.54

Ζεὺς masculine nominative singular

14.69-14.70

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

14.84-14.87

14.120

ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.

[Zeus]

ὑψιβρεμέτης

ὑψιβρεμέτης (3) [Λ] 14.53-14.54

ὑψιβρεμέτης masculine nominative singular

16.119-16.121

γνῶ δ̓ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τε ἔργα θεῶν, ὅ ῥα πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κεῖρε Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

12.67-12.70

εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζει Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετ̓ ἀρήγειν, ἦ τ̓ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι, νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς·

[high-thundering]

αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 14.53-14.54

αὐτὸς masculine nominative singular

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

14.65-14.68

14.118

ἀρετῇ δ̓ ἦν ἔξοχος αὐτῶν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

παρατεκτήναιτο. 14.55τεῖχος

τεῖχος (110) [Λ] 14.55-14.56

τεῖχος neuter nominative singular

14.65-14.68

15.343-15.345

15.361-15.364

ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν ῥεῖα μάλ̓, ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης, ὅς τ̓ ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν ἂψ αὖτις συνέχευε ποσὶν καὶ χερσὶν ἀθύρων.

[a wall]

μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν

πείθω (141) [Λ] 14.55-14.56

ἐπέπιθμεν 1st person plural active pluperfect indicative

14.74

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

[to prevail upon, win over, persuade]

14.56ἄρρηκτον

ἄρρηκτος (8) [Λ] 14.55-14.56

ἄρρηκτον neuter accusative singular

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

15.18-15.20

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ̓ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον ἄρρηκτον;

20.149-20.150

ἔνθα Ποσειδάων κατ̓ ἄῤ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·

[unbroken, not to be broken]

νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 14.55-14.56

νηῶν feminine genitive plural

14.57-14.58

οἳ δ̓ ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι νωλεμές·

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

[a ship]

τε καὶ αὐτῶν

αὐτός (604) [Λ] 14.55-14.56

αὐτῶν masculine genitive plural

14.65-14.68

14.118

ἀρετῇ δ̓ ἦν ἔξοχος αὐτῶν.

14.129-14.130

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφ̓ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

εἶλαρ

εἶλαρ (4) [Λ] 14.55-14.56

εἶλαρ neuter accusative singular

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

7.337-7.338

ποτὶ δ̓ αὐτὸν δείμομεν ὦκα πύργους ὑψηλοὺς εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν.

7.433-7.437

ἦμος δ̓ οὔ τ̓ ἄρ πω ἠώς, ἔτι δ̓ ἀμφιλύκη νύξ, τῆμος ἄῤ ἀμφὶ πυρὴν κριτὸς ἔγρετο λαὸς Ἀχαιῶν, τύμβον δ̓ ἀμφ̓ αὐτὴν ἕνα ποίεον ἐξαγαγόντες ἄκριτον ἐκ πεδίου, ποτὶ δ̓ αὐτὸν τεῖχος ἔδειμαν πύργους θ̓ ὑψηλούς, εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν.

[a close covering, shelter, defence]

ἔσεσθαι

εἰμί (1088) [Λ] 14.55-14.56

ἔσεσθαι middle future infinitive

14.61-14.62

ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ̓ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα εἴ τι νόος ῥέξει·

14.63

οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι.

14.65-14.68

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται, τεῖχος δ̓ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐ δέ τι τάφρος, ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

[to be]

· 14.57οἳ δ̓ ἐπὶ νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 14.57-14.58

νηυσὶ feminine dative plural

14.65-14.68

14.75-14.79

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες·

[a ship]

θοῇσι

θοός (76) [Λ] 14.57-14.58

θοῇσι feminine dative plural

14.261

ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

15.390-15.394

Πάτροκλος δ̓ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν, τόφῤ ὅ γ̓ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δ̓ ἕλκεϊ λυγρῷ φάρμακ̓ ἀκέσματ̓ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.

[quick, nimble]

μάχην

μάχη (131) [Λ] 14.57-14.58

μάχην feminine accusative singular

14.154-14.156

αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·

14.428-14.431

14.508-14.510

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ̓ ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν ἤρατ̓, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.

[battle, fight, combat]

ἀλίαστον ἔχουσι

ἔχω (431) [Λ] 14.57-14.58

ἔχουσι 3rd person plural active present indicative

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.129-14.130

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφ̓ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to have]

14.58νωλεμές· οὐ δ̓ ἂν ἔτι γνοίης

γιγνώσκω (73) [Λ] 14.58-14.60

γνοίης 2nd person singular active aorist optative

14.154-14.156

αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·

14.475

ἦ ῥ̓ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ̓ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.

15.239-15.241

εὗῤ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον ἥμενον, οὐ δ̓ ἔτι κεῖτο, νέον δ̓ ἐσαγείρετο θυμόν, ἀμφὶ ἓ γιγνώσκων ἑτάρους·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

μάλα περ σκοπιάζων 14.59ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.58-14.60

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

14.69-14.70

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

14.90-14.94

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

[Achaian]

ὀρινόμενοι

ὀρίνω (33) [Λ] 14.58-14.60

ὀρινόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

14.459-14.460

Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε τῷ Τελαμωνιάδῃ·

14.487

Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[to stir, raise, agitate]

κλονέονται

κλονέω (20) [Λ] 14.58-14.60

κλονέονται 3rd person plural medio-passive present indicative

15.4-15.8

15.323-15.326

15.448-15.449

τῇ γὰρ ἔχ̓ ᾗ ῥα πολὺ πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

[to drive in confusion, drive before one]

, 14.60ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται

κτείνω (91) [Λ] 14.58-14.60

κτείνονται 3rd person plural medio-passive present indicative

15.65-15.67

15.68

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

15.553-15.554

οὐ δέ νυ σοί περ ἐντρέπεται φίλον ἦτορ ἀνεψιοῦ κταμένοιο;

[to kill, slay]

, ἀϋτὴ

ἀυτή (25) [Λ] 14.58-14.60

ἀϋτὴ feminine nominative singular

14.96-14.99

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

15.718

οἴσετε πῦρ, ἅμα δ̓ αὐτοὶ ἀολλέες ὄρνυτ̓ ἀϋτήν·

δ̓ οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 14.58-14.60

οὐρανὸν masculine accusative singular

14.173-14.174

τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ̓ ἀϋτμή.

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

[heaven]

ἵκει

ἵκω (23) [Λ] 14.58-14.60

ἵκει 3rd person singular active present indicative

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

17.424-17.425

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δἰ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

18.290-18.292

νῦν δὲ δὴ ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια καλά, πολλὰ δὲ δὴ Φρυγίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴν κτήματα περνάμεν̓ ἵκει, ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς.

[to come to]

. 14.61ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ̓

φράζω (47) [Λ] 14.61-14.62

φραζώμεθ̓ 1st person plural medio-passive present subjunctive

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

[to point out, shew, indicate]

ὅπως ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 14.61-14.62

ἔσται 3rd person singular middle future indicative

14.63

οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι.

14.65-14.68

14.69-14.70

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

[to be]

τάδε ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 14.61-14.62

ἔργα neuter nominative plural

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

15.234-15.235

κεῖθεν δ̓ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε, ὥς κε καὶ αὖτις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο.

16.119-16.121

γνῶ δ̓ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τε ἔργα θεῶν, ὅ ῥα πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κεῖρε Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

[work]

14.62εἴ τι νόος

νόος (48) [Λ] 14.61-14.62

νόος masculine nominative singular

14.159-14.160

μερμήριξε δ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

14.252-14.253

ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο νήδυμος ἀμφιχυθείς·

[mind, perception]

ῥέξει

ῥέζω (52) [Λ] 14.61-14.62

ῥέξει 3rd person singular active future indicative

15.585-15.588

Ἀντίλοχος δ̓ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς, ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·

17.32

ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.

18.454-18.456

καί νύ κεν αὐτῆμαρ πόλιν ἔπραθον, εἰ μὴ Ἀπόλλων πολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

· πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 14.62-14.63

πόλεμον masculine accusative singular

14.75-14.79

14.84-14.87

14.96-14.99

ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης, ἡμῖν δ̓ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ.

[battle, fight, war]

δ̓ οὐκ ἄμμε κελεύω

κελεύω (101) [Λ] 14.62-14.63

κελεύω 1st person singular active present indicative

14.247-14.248

Ζηνὸς δ̓ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην οὐ δὲ κατευνήσαιμ̓, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.

14.277-14.279

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὄμνυε δ̓ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ̓ ὀνόμηνεν ἅπαντας τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

[to urge]

14.63δύμεναι

δύω (88) [Λ] 14.62-14.63

δύμεναι active aorist infinitive

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.382

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.

15.119-15.120

ὣς φάτο, καί ῥ̓ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε ζευγνύμεν, αὐτὸς δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

[dunk]

· οὐ γάρ πως βεβλημένον

βάλλω (314) [Λ] 14.63

βεβλημένον masculine accusative singular medio-passive perfect participle

14.409-14.413

14.423-14.424

ἀλλ̓ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐ δὲ βαλεῖν·

[to throw]

ἐστὶ

εἰμί (1088) [Λ] 14.63

ἐστὶ 3rd person singular active present indicative

14.65-14.68

14.69-14.70

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

[to be]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 14.63

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

14.65-14.68

14.131-14.132

ἄλλους δ̓ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ̓ οὐ δὲ μάχονται.

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[to fight]

. 14.64τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 14.64

ἄναξ masculine nominative singular

14.103

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

14.134

βὰν δ̓ ἴμεν, ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 14.64

ἀνδρῶν masculine genitive plural

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

14.103

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

14.110

ἐγγὺς ἀνήρ·

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 14.64

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

14.103

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

14.134

βὰν δ̓ ἴμεν, ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

· 14.65Νέστορ

Νέστωρ (74) [Λ] 14.65-14.68

Νέστορ masculine vocative singular

15.370-15.371

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν εὔχετο χεῖῤ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

15.659-15.660

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν λίσσεθ̓ ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον·

17.381-17.383

τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

[Nestor]

ἐπεὶ δὴ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 14.65-14.68

νηυσὶν feminine dative plural

14.65-14.68

14.75-14.79

14.79

ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.

[a ship]

ἔπι πρυμνῇσι

πρυμνός (21) [Λ] 14.65-14.68

πρυμνῇσι feminine dative plural

15.248-15.250

15.434-15.435

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐν κονίῃσι νηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

15.704-15.706

Ἕκτωρ δὲ πρυμνῆς νεὸς ἥψατο ποντοπόροιο καλῆς ὠκυάλου, ἣ Πρωτεσίλαον ἔνεικεν ἐς Τροίην, οὐ δ̓ αὖτις ἀπήγαγε πατρίδα γαῖαν.

[the hindmost, undermost, end-most]

μάχονται

μάχομαι (218) [Λ] 14.65-14.68

μάχονται 3rd person plural medio-passive present indicative

14.131-14.132

ἄλλους δ̓ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ̓ οὐ δὲ μάχονται.

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

15.384-15.389

ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον, ἵππους δ̓ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφ̓ ἵππων, οἳ δ̓ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.

[to fight]

, 14.66τεῖχος

τεῖχος (110) [Λ] 14.65-14.68

τεῖχος neuter nominative singular

15.343-15.345

15.361-15.364

15.384-15.389

ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον, ἵππους δ̓ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφ̓ ἵππων, οἳ δ̓ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.

[a wall]

δ̓ οὐκ ἔχραισμε

χραισμέω (19) [Λ] 14.65-14.68

ἔχραισμε 3rd person singular active aorist indicative

15.31-15.33

τῶν σ̓ αὖτις μνήσω ἵν̓ ἀπολλήξῃς ἀπατάων, ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή, ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ̓ ἀπάτησας.

15.651-15.652

οἳ δ̓ οὐκ ἐδύναντο καὶ ἀχνύμενοί περ ἑταίρου χραισμεῖν·

16.837-16.838

ἆ δείλ̓, οὐ δέ τοι ἐσθλὸς ἐὼν χραίσμησεν Ἀχιλλεύς, ὅς πού τοι μάλα πολλὰ μένων ἐπετέλλετ̓ ἰόντι·

[to ward off from one]

τετυγμένον

τεύχω (87) [Λ] 14.65-14.68

τετυγμένον neuter nominative singular medio-passive perfect participle

14.166-14.168

14.214-14.215

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

[to make ready, make, build, work]

, οὐ δέ τι τάφρος

τάφρος (37) [Λ] 14.65-14.68

τάφρος feminine nominative singular

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

15.343-15.345

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα, τόφρα δ̓ Ἀχαιοὶ τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο, δύοντο δὲ τεῖχος ἀνάγκῃ.

16.367-16.369

Ἕκτορα δ̓ ἵπποι ἔκφερον ὠκύποδες σὺν τεύχεσι, λεῖπε δὲ λαὸν Τρωϊκόν, οὓς ἀέκοντας ὀρυκτὴ τάφρος ἔρυκε.

[a ditch, trench]

, 14.67ᾗ ἔπι πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 14.65-14.68

πολλὰ neuter accusative plural

14.88-14.89

οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν καλλείψειν, ἧς εἵνεκ̓ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;

14.121-14.124

Ἀδρήστοιο δ̓ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, πολλὰ δέ οἱ πρόβατ̓ ἔσκε·

[much, many]

πάθον

πάσχω (37) [Λ] 14.65-14.68

πάθον 3rd person plural active aorist indicative

16.55

αἰνὸν ἄχος τό μοί ἐστιν, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ.

17.30-17.32

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο πρίν τι κακὸν παθέειν·

17.240-17.244

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[to experience, to suffer]

Δαναοί

Δαναοί (142) [Λ] 14.65-14.68

Δαναοί masculine nominative plural

14.71-14.73

14.190-14.192

14.357-14.359

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα·

[the Danaans]

, ἔλποντο

ἔλπω (44) [Λ] 14.65-14.68

ἔλποντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

15.110

ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομ̓ Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι·

15.288-15.289

ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμὸς ἑκάστου χερσὶν ὑπ̓ Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο.

[to make to hope]

δὲ θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 14.65-14.68

θυμῷ masculine dative singular

14.104-14.105

ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ ἀργαλέῃ·

14.131-14.132

ἄλλους δ̓ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ̓ οὐ δὲ μάχονται.

14.154-14.156

αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·

[the soul]

14.68ἄρρηκτον

ἄρρηκτος (8) [Λ] 14.65-14.68

ἄρρηκτον neuter accusative singular

15.18-15.20

20.149-20.150

ἔνθα Ποσειδάων κατ̓ ἄῤ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·

21.446-21.447

ἤτοι ἐγὼ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμα εὐρύ τε καὶ μάλα καλόν, ἵν̓ ἄρρηκτος πόλις εἴη·

[unbroken, not to be broken]

νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 14.65-14.68

νηῶν feminine genitive plural

14.75-14.79

14.79

ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.

14.96-14.99

ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης, ἡμῖν δ̓ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ.

[a ship]

τε καὶ αὐτῶν

αὐτός (604) [Λ] 14.65-14.68

αὐτῶν masculine genitive plural

14.118

ἀρετῇ δ̓ ἦν ἔξοχος αὐτῶν.

14.129-14.130

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφ̓ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

εἶλαρ

εἶλαρ (4) [Λ] 14.65-14.68

εἶλαρ neuter accusative singular

7.337-7.338

ποτὶ δ̓ αὐτὸν δείμομεν ὦκα πύργους ὑψηλοὺς εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν.

7.433-7.437

14.55-14.56

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·

[a close covering, shelter, defence]

ἔσεσθαι

εἰμί (1088) [Λ] 14.65-14.68

ἔσεσθαι middle future infinitive

14.69-14.70

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

14.90-14.94

14.107-14.108

νῦν δ̓ εἴη ὃς τῆσδέ γ̓ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι ἢ νέος ἠὲ παλαιός·

[to be]

· 14.69οὕτω που Διὶ

Ζεύς (476) [Λ] 14.69-14.70

Διὶ masculine dative singular

14.84-14.87

14.120

ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

[Zeus]

μέλλει

μέλλω (48) [Λ] 14.69-14.70

μέλλει 3rd person singular active present indicative

14.125

τὰ δὲ μέλλετ̓ ἀκουέμεν, εἰ ἐτεόν περ.

15.601-15.602

ἐκ γὰρ δὴ τοῦ μέλλε παλίωξιν παρὰ νηῶν θησέμεναι Τρώων, Δαναοῖσι δὲ κῦδος ὀρέξειν.

15.612-15.613

μινυνθάδιος γὰρ ἔμελλεν ἔσσεσθ̓·

[to think of doing, intend to do, to be about to do]

ὑπερμενέϊ

ὑπερμενής (12) [Λ] 14.69-14.70

ὑπερμενέϊ masculine dative singular

17.360-17.363

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

2.116-2.118

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

2.350-2.353

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες ἀστράπτων ἐπιδέξἰ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

[exceeding mighty, exceeding strong]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 14.69-14.70

φίλον neuter accusative singular

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

14.208-14.210

εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι, αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.

[friend; loved, beloved, dear]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 14.69-14.70

εἶναι active present infinitive

14.90-14.94

14.107-14.108

νῦν δ̓ εἴη ὃς τῆσδέ γ̓ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι ἢ νέος ἠὲ παλαιός·

14.108

ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη.

[to be]

14.70νωνύμνους

νώνυμνος (3) [Λ] 14.69-14.70

νωνύμνους masculine accusative plural

12.67-12.70

εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζει Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετ̓ ἀρήγειν, ἦ τ̓ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι, νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς·

13.225-13.227

ἀλλά που οὕτω μέλλει δὴ φίλον εἶναι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς.

ἀπολέσθαι

ἀπόλλυμι (34) [Λ] 14.69-14.70

ἀπολέσθαι middle aorist infinitive

14.142

ἀλλ̓ ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε·

15.128-15.129

ἦ νύ τοι αὔτως οὔατ̓ ἀκουέμεν ἐστί, νόος δ̓ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς.

15.502-15.503

νῦν ἄρκιον ἢ ἀπολέσθαι ἠὲ σαωθῆναι καὶ ἀπώσασθαι κακὰ νηῶν.

[to destroy, kill; to lose]

ἀπ̓ Ἄργεος

Ἄργος (29) [Λ] 14.69-14.70

Ἄργεος neuter genitive singular

14.119-14.120

ἀλλ̓ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δ̓ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη πλαγχθείς·

15.29-15.30

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[Argos]

ἐνθάδ̓ Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.69-14.70

Ἀχαιούς masculine accusative plural

14.90-14.94

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

[Achaian]

. 14.71ᾔδεα

εἴδω (36) [Λ] 14.71-14.73

ᾔδεα 1st person singular active pluperfect indicative

14.71-14.73

14.235

ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.

17.3-17.5

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ βαῖν̓ ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο·

μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων

πρόφρων (15) [Λ] 14.71-14.73

πρόφρων masculine nominative singular

14.357-14.359

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα·

17.352-17.353

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

21.500-21.501

ἀλλὰ μάλα πρόφρασσα μετ̓ ἀθανάτοισι θεοῖσιν εὔχεσθαι ἐμὲ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν.

[with forward mind]

Δαναοῖσιν

Δαναοί (142) [Λ] 14.71-14.73

Δαναοῖσιν masculine dative plural

14.190-14.192

14.357-14.359

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

[the Danaans]

ἄμυνεν

ἀμύνω (79) [Λ] 14.71-14.73

ἄμυνεν 3rd person singular active imperfect indicative

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[to keep off, ward off]

, 14.72οἶδα

εἴδω (36) [Λ] 14.71-14.73

οἶδα 1st person singular active perfect indicative

14.235

ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.

17.3-17.5

17.322-17.325

ἀλλ̓ αὐτὸς Ἀπόλλων Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι

μάκαρ (11) [Λ] 14.71-14.73

μακάρεσσι masculine dative plural

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

20.54-20.55

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

[blessed, happy]

θεοῖσι

θεός (400) [Λ] 14.71-14.73

θεοῖσι masculine dative plural

14.120

ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.

14.142

ἀλλ̓ ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε·

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

[god]

14.73κυδάνει, ἡμέτερον

ἡμέτερος (38) [Λ] 14.71-14.73

ἡμέτερον neuter accusative singular

15.222-15.224

ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπὺν ἡμέτερον·

15.348-15.351

ὃν δ̓ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω, αὐτοῦ οἱ θάνατον μητίσομαι, οὐ δέ νυ τόν γε γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα, ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο.

15.467-15.470

ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει δαίμων ἡμετέρης, ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός, νευρὴν δ̓ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησα πρώϊον, ὄφῤ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς.

[our]

δὲ μένος

μένος (136) [Λ] 14.71-14.73

μένος neuter accusative singular

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.232-15.233

τόφρα γὰρ οὖν οἱ ἔγειρε μένος μέγα, ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκωνται.

[might, force, strength, prowess, courage]

καὶ χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 14.71-14.73

χεῖρας feminine accusative plural

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

14.175-14.177

τῷ ῥ̓ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[the hand]

ἔδησεν

δέω (37) [Λ] 14.71-14.73

ἔδησεν 3rd person singular active aorist indicative

14.186

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.

17.288-17.291

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

18.99-18.100

ὃ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ̓, ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.

[to bind, tie, fetter]

. 14.74ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω

εἶπον (279) [Λ] 14.74

εἴπω 1st person singular active aorist subjunctive

14.95

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες·

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

14.147

ὣς εἰπὼν μέγ̓ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.

[to speak, say]

πειθώμεθα

πείθω (141) [Λ] 14.74

πειθώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

14.90-14.94

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

14.133

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

[to prevail upon, win over, persuade]

πάντες

πᾶς (546) [Λ] 14.74

πάντες masculine nominative plural

14.75-14.79

14.124-14.125

κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς ἐγχείῃ·

14.170-14.172

ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπ̓ ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν·

[all, the whole]

. 14.75νῆες

ναῦς (586) [Λ] 14.75-14.79

νῆες feminine nominative plural

14.79

ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.

14.96-14.99

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

[a ship]

ὅσαι

ὅσος (138) [Λ] 14.75-14.79

ὅσαι feminine nominative plural

14.90-14.94

14.148-14.151

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

[as much/many as]

πρῶται

πρότερος (96) [Λ] 14.75-14.79

πρῶται feminine nominative plural superlative

14.170-14.172

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

[before, earlier]

εἰρύαται

ἐρύω (101) [Λ] 14.75-14.79

εἰρύαται 3rd person plural medio-passive perfect indicative

14.75-14.79

14.79

ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

[to drag along the ground, drag, draw]

ἄγχι θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 14.75-14.79

θαλάσσης feminine genitive singular

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

14.394-14.395

οὔ τε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·

[the sea]

14.76ἕλκωμεν

ἕλκω (54) [Λ] 14.75-14.79

ἕλκωμεν 1st person plural active present subjunctive

14.96-14.99

ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ̓ ἑλκέμεν, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης, ἡμῖν δ̓ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ.

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

[to draw, drag]

, πάσας

πᾶς (546) [Λ] 14.75-14.79

πάσας feminine accusative plural

14.124-14.125

κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς ἐγχείῃ·

14.170-14.172

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

[all, the whole]

δὲ ἐρύσσομεν

ἐρύω (101) [Λ] 14.75-14.79

ἐρύσσομεν 1st person plural active aorist subjunctive

14.79

ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

[to drag along the ground, drag, draw]

εἰς ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 14.75-14.79

ἅλα feminine accusative singular

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[a lump of salt]

δῖαν

δῖος (218) [Λ] 14.75-14.79

δῖαν feminine accusative singular

14.184-14.185

κρηδέμνῳ δ̓ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων καλῷ νηγατέῳ·

14.347-14.349

14.424-14.426

πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ Σαρπηδών τ̓ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

, 14.77ὕψι δ̓ ἐπ̓ εὐνάων

εὐνή (28) [Λ] 14.75-14.79

εὐνάων feminine genitive plural

14.206-14.207

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.208-14.210

εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι, αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

[a bed]

ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ

ἔρχομαι (338) [Λ] 14.75-14.79

ἔλθῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

14.135-14.138

14.161-14.165

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

[to come]

14.78νὺξ

νύξ (67) [Λ] 14.75-14.79

νὺξ feminine nominative singular

14.80

οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν κακόν, οὐ δ̓ ἀνὰ νύκτα.

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

14.261

ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.

[the night]

ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται

ἀπέχω (12) [Λ] 14.75-14.79

ἀπόσχωνται 3rd person plural medio-passive aorist subjunctive

14.206-14.207

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

16.40-16.43

δὸς δέ μοι ὤμοιιν τὰ σὰ τεύχεα θωρηχθῆναι, αἴ κ̓ ἐμὲ σοὶ ἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ Ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

[to keep off]

πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 14.75-14.79

πολέμοιο masculine genitive singular

14.84-14.87

14.96-14.99

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

[battle, fight, war]

14.79Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 14.75-14.79

Τρῶες masculine nominative plural

14.88-14.89

οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν καλλείψειν, ἧς εἵνεκ̓ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;

14.96-14.99

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

[Tros]

· ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα

ἐρύω (101) [Λ] 14.79

ἐρυσαίμεθα 1st person plural middle aorist optative

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

15.273-15.274

τὸν μέν τ̓ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη εἰρύσατ̓, οὐ δ̓ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν·

[to drag along the ground, drag, draw]

νῆας

ναῦς (586) [Λ] 14.79

νῆας feminine accusative plural

14.96-14.99

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

[a ship]

ἁπάσας

ἅπας (52) [Λ] 14.79

ἁπάσας feminine accusative plural

14.271-14.276

14.277-14.279

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

[quite all, the whole]

. 14.80οὐ γάρ τις νέμεσις

νέμεσις (5) [Λ] 14.80

νέμεσις feminine nominative singular

3.156-3.157

οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς τοιῇδ̓ ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν·

6.335-6.336

οὔ τοι ἐγὼ Τρώων τόσσον χόλῳ οὐ δὲ νεμέσσι ἥμην ἐν θαλάμῳ, ἔθελον δ̓ ἄχεϊ προτραπέσθαι.

6.349-6.351

αὐτὰρ ἐπεὶ τάδε γ̓ ὧδε θεοὶ κακὰ τεκμήραντο, ἀνδρὸς ἔπειτ̓ ὤφελλον ἀμείνονος εἶναι ἄκοιτις, ὃς ᾔδη νέμεσίν τε καὶ αἴσχεα πόλλ̓ ἀνθρώπων.

[distribution of what is due;]

φυγέειν

φεύγω (109) [Λ] 14.80

φυγέειν active aorist infinitive

14.81

βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ.

14.83

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

[to flee, take flight, run away]

κακόν

κακός (180) [Λ] 14.80

κακόν neuter accusative singular

14.81

βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ.

14.88-14.89

οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν καλλείψειν, ἧς εἵνεκ̓ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

[bad]

, οὐ δ̓ ἀνὰ νύκτα

νύξ (67) [Λ] 14.80

νύκτα feminine accusative singular

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

14.261

ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

[the night]

. 14.81βέλτερον

βέλτερος (6) [Λ] 14.81

βέλτερον neuter nominative singular comparative

15.197-15.199

θυγατέρεσσιν γάρ τε καὶ υἱάσι βέλτερον εἴη ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἐνισσέμεν οὓς τέκεν αὐτός, οἵ ἑθεν ὀτρύνοντος ἀκούσονται καὶ ἀνάγκῃ.

15.511-15.513

βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ὧδ̓ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ̓ ἀνδράσι χειροτέροισιν.

18.302

τῶν τινὰ βέλτερόν ἐστιν ἐπαυρέμεν ἤ περ Ἀχαιούς.

[better, more excellent]

ὃς φεύγων

φεύγω (109) [Λ] 14.81

φεύγων masculine nominative singular active present participle

14.83

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·

14.143-14.146

14.260

τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δ̓ ἐπαύσατο χωόμενός περ.

[to flee, take flight, run away]

προφύγῃ

προφεύγω (4) [Λ] 14.81

προφύγῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

6.501-6.502

οὐ γάρ μιν ἔτ̓ ἔφαντο ὑπότροπον ἐκ πολέμοιο ἵξεσθαι προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν.

7.307-7.309

τοὶ δὲ χάρησαν, ὡς εἶδον ζωόν τε καὶ ἀρτεμέα προσιόντα, Αἴαντος προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους·

11.339-11.340

οὐ δέ οἱ ἵπποι ἐγγὺς ἔσαν προφυγεῖν, ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

[to flee forwards, flee away]

κακὸν

κακός (180) [Λ] 14.81

κακὸν neuter accusative singular

14.88-14.89

οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν καλλείψειν, ἧς εἵνεκ̓ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

14.253-14.256

σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ὄρσασ̓ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας νόσφι φίλων πάντων.

[bad]

ἠὲ ἁλώῃ

ἁλίσκομαι (12) [Λ] 14.81

ἁλώῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

17.502-17.506

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

21.281-21.283

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι ἐρχθέντ̓ ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡς παῖδα συφορβόν, ὅν ῥά τ̓ ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα.

21.495

οὐ δ̓ ἄρα τῇ γε ἁλώμεναι αἴσιμον ἦεν·

[to be caught, conquered, caught in the act]

. 14.82τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 14.82

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

14.293

ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

[to see]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 14.82

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

14.312

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

14.341

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

15.170-15.173

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

[to speak to, address]

πολύμητις

πολύμητις (16) [Λ] 14.82

πολύμητις masculine nominative singular

19.154

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

19.215

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

21.353-21.355

τείροντ̓ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες οἳ κατὰ δίνας, οἳ κατὰ καλὰ ῥέεθρα κυβίστων ἔνθα καὶ ἔνθα πνοιῇ τειρόμενοι πολυμήτιος Ἡφαίστοιο.

[of many counsels]

Ὀδυσσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 14.82

Ὀδυσσεύς masculine nominative singular

14.104-14.105

ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ ἀργαλέῃ·

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

16.25-16.27

βέβληται μὲν ὃ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης, οὔτασται δ̓ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἠδ̓ Ἀγαμέμνων, βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ.

[Odysseus]

· 14.83Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 14.83

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

14.135-14.138

14.139-14.141

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

[son of Atreus]

ποῖόν σε ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 14.83

ἔπος neuter nominative singular

14.135-14.138

14.208-14.210

14.212

οὐκ ἔστ̓ οὐ δὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·

[a word]

φύγεν

φεύγω (109) [Λ] 14.83

φύγεν 3rd person singular active aorist indicative

14.143-14.146

14.260

τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δ̓ ἐπαύσατο χωόμενός περ.

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

[to flee, take flight, run away]

ἕρκος

ἕρκος (16) [Λ] 14.83

ἕρκος neuter accusative singular

15.565-15.567

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον, ἐν θυμῷ δ̓ ἐβάλοντο ἔπος, φράξαντο δὲ νῆας ἕρκεϊ χαλκείῳ·

15.645-15.646

στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο, τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ̓ ἕρκος ἀκόντων·

16.231-16.232

εὔχετ̓ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον οὐρανὸν εἰσανιδών·

[a fence, hedge, wall]

ὀδόντων

ὀδούς (15) [Λ] 14.83

ὀδόντων masculine genitive plural

16.348-16.349

ἐκ δ̓ ἐτίναχθεν ὀδόντες, ἐνέπλησθεν δέ οἱ ἄμφω αἵματος ὀφθαλμοί·

16.404-16.408

ὃ δ̓ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δ̓ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων, ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·

17.63-17.65

τῆς δ̓ ἐξ αὐχέν̓ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ̓ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει δῃῶν·

[tooth]

· 14.84οὐλόμεν̓

οὐλόμενος (4) [Λ] 14.84-14.87

οὐλόμεν̓ masculine vocative singular

19.91-19.92

πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται, οὐλομένη·

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

5.875-5.876

σὺ γὰρ τέκες ἄφρονα κούρην οὐλομένην, ᾗ τ̓ αἰὲν ἀήσυλα ἔργα μέμηλεν.

[destructive, baneful]

αἴθ̓ ὤφελλες

ὀφέλλω (18) [Λ] 14.84-14.87

ὤφελλες 2nd person singular active imperfect indicative

15.383

ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματ̓ ὀφέλλει·

16.631

τὼ οὔ τι χρὴ μῦθον ὀφέλλειν, ἀλλὰ μάχεσθαι.

16.644-16.651

ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, οὐ δέ ποτε Ζεὺς τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ, ἀλλὰ κατ̓ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ, πολλὰ μάλ̓ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων, ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ αὐτοῦ ἐπ̓ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τ̓ ὤμων τεύχἐ ἕληται, ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν.

[[Epic, Aeolic] owe > ὀφείλω]

ἀεικελίου στρατοῦ

στρατός (58) [Λ] 14.84-14.87

στρατοῦ masculine genitive singular

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

15.296-15.298

αὐτοὶ δ̓, ὅσσοι ἄριστοι ἐνὶ στρατῷ εὐχόμεθ̓ εἶναι, στήομεν, εἴ κεν πρῶτον ἐρύξομεν ἀντιάσαντες δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

15.655-15.657

Ἀργεῖοι δὲ νεῶν μὲν ἐχώρησαν καὶ ἀνάγκῃ τῶν πρωτέων, αὐτοῦ δὲ παρὰ κλισίῃσιν ἔμειναν ἁθρόοι, οὐ δὲ κέδασθεν ἀνὰ στρατόν·

[an encamped army]

ἄλλου

ἄλλος (396) [Λ] 14.84-14.87

ἄλλου masculine genitive singular

14.90-14.94

14.120

ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.

14.131-14.132

ἄλλους δ̓ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ̓ οὐ δὲ μάχονται.

[other, another]

14.85σημαίνειν

σημαίνω (12) [Λ] 14.84-14.87

σημαίνειν active present infinitive

16.171-16.172

πέντε δ̓ ἄῤ ἡγεμόνας ποιήσατο τοῖς ἐπεποίθει σημαίνειν·

17.248-17.251

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς·

21.445

ὃ δὲ σημαίνων ἐπέτελλεν.

[to shew by a sign, indicate, make known, point out]

, μὴ δ̓ ἄμμιν ἀνασσέμεν

ἀνάσσω (36) [Λ] 14.84-14.87

ἀνασσέμεν active present infinitive

14.90-14.94

σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν σκηπτοῦχός τ̓ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·

15.187-15.188

τρεῖς γάρ τ̓ ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοὶ οὓς τέκετο Ῥέα Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δ̓ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.

16.172

αὐτὸς δὲ μέγα κρατέων ἤνασσε.

[to be lord, master, owner, to rule, in]

, οἷσιν ἄρα Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 14.84-14.87

Ζεὺς masculine nominative singular

14.120

ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

14.159-14.160

μερμήριξε δ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·

[Zeus]

14.86ἐκ νεότητος ἔδωκε

δίδωμι (254) [Λ] 14.84-14.87

ἔδωκε 3rd person singular active aorist indicative

14.198-14.199

δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους.

14.238-14.239

δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ χρύσεον·

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

[to give]

καὶ ἐς γῆρας

γῆρας (17) [Λ] 14.84-14.87

γῆρας neuter accusative singular

18.434-18.437

ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος, ἄλλα δέ μοι νῦν, υἱὸν ἐπεί μοι δῶκε γενέσθαί τε τραφέμεν τε ἔξοχον ἡρώων·

18.514-18.515

τεῖχος μέν ῥ̓ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα ῥύατ̓ ἐφεσταότες, μετὰ δ̓ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·

19.334-19.337

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

[old age]

τολυπεύειν

τολυπεύω (2) [Λ] 14.84-14.87

τολυπεύειν active present infinitive

24.3-24.8

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐ δέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ̓ ἐστρέφετ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ, ἠδ̓ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

[to wind off]

14.87ἀργαλέους

ἀργαλέος (34) [Λ] 14.84-14.87

ἀργαλέους masculine accusative plural

14.104-14.105

ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ ἀργαλέῃ·

14.253-14.256

σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ὄρσασ̓ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας νόσφι φίλων πάντων.

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

[painful, troublous, grievous]

πολέμους

πόλεμος (252) [Λ] 14.84-14.87

πολέμους masculine accusative plural

14.96-14.99

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.128

δεῦτ̓ ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ.

[battle, fight, war]

, ὄφρα φθιόμεσθα

φθίω (15) [Λ] 14.84-14.87

φθιόμεσθα 1st person plural medio-passive present indicative

16.459-16.461

αἱματοέσσας δὲ ψιάδας κατέχευεν ἔραζε παῖδα φίλον τιμῶν, τόν οἱ Πάτροκλος ἔμελλε φθίσειν ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

16.581-16.583

Πατρόκλῳ δ̓ ἄῤ ἄχος γένετο φθιμένου ἑτάροιο, ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων ἴρηκι ἐοικὼς ὠκέϊ, ὅς τ̓ ἐφόβησε κολοιούς τε ψῆράς τε·

18.99-18.100

ὃ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ̓, ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.

[to decay, wane, dwindle]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 14.84-14.87

ἕκαστος masculine nominative singular

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

[every, every one, each, each one]

. 14.88οὕτω δὴ μέμονας

μέμονα (11) [Λ] 14.88-14.89

μέμονας 2nd person singular active perfect indicative

16.435-16.438

διχθὰ δέ μοι κραδίη μέμονε φρεσὶν ὁρμαίνοντι, ἤ μιν ζωὸν ἐόντα μάχης ἄπο δακρυοέσσης θείω ἀναρπάξας Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ, ἦ ἤδη ὑπὸ χερσὶ Μενοιτιάδαο δαμάσσω.

18.175-18.176

μάλιστα δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μέμονεν·

21.311-21.315

ἀλλ̓ ἐπάμυνε τάχιστα, καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα ὕδατος ἐκ πηγέων, πάντας δ̓ ὀρόθυνον ἐναύλους, ἵστη δὲ μέγα κῦμα, πολὺν δ̓ ὀρυμαγδὸν ὄρινε φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα ὃς δὴ νῦν κρατέει, μέμονεν δ̓ ὅ γε ἶσα θεοῖσι.

[to wish eagerly, to yearn, strive, be fain]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 14.88-14.89

Τρώων genitive plural

14.96-14.99

14.143-14.146

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

[Tros]

πόλιν

πόλις (133) [Λ] 14.88-14.89

πόλιν feminine accusative singular

14.229-14.230

ἐξ Ἀθόω δ̓ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, Λῆμνον δ̓ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

15.737-15.738

οὐ μέν τι σχεδόν ἐστι πόλις πύργοις ἀραρυῖα, ᾗ κ̓ ἀπαμυναίμεσθ̓ ἑτεραλκέα δῆμον ἔχοντες·

[a city]

εὐρυάγυιαν 14.89καλλείψειν

καταλείπω (12) [Λ] 14.88-14.89

καλλείψειν active future infinitive

17.149-17.153

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

21.412-21.414

οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις, ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκ̓ Ἀχαιοὺς κάλλιπες, αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις.

22.378-22.384

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐπεὶ δὴ τόνδ̓ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἔρρεξεν ὅσ̓ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, εἰ δ̓ ἄγετ̓ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν, ὄφρά κ̓ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τιν̓ ἔχουσιν, ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος, ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτ̓ ἐόντος.

[to leave behind]

, ἧς εἵνεκ̓ ὀϊζύομεν κακὰ

κακός (180) [Λ] 14.88-14.89

κακὰ neuter accusative plural

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

14.253-14.256

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

[bad]

πολλά

πολύς (468) [Λ] 14.88-14.89

πολλά neuter accusative plural

14.121-14.124

14.178-14.179

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ̓, ὅν οἱ Ἀθήνη ἔξυσ̓ ἀσκήσασα, τίθει δ̓ ἐνὶ δαίδαλα πολλά·

[much, many]

; 14.90σίγα, μή τίς τ̓ ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 14.90-14.94

ἄλλος masculine nominative singular

14.120

ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.

14.131-14.132

ἄλλους δ̓ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ̓ οὐ δὲ μάχονται.

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

[other, another]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.90-14.94

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

14.124-14.125

κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς ἐγχείῃ·

[Achaian]

τοῦτον

οὗτος (164) [Λ] 14.90-14.94

τοῦτον masculine accusative singular

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

[this; that]

ἀκούσῃ

ἀκούω (71) [Λ] 14.90-14.94

ἀκούσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

14.125

τὰ δὲ μέλλετ̓ ἀκουέμεν, εἰ ἐτεόν περ.

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

15.128-15.129

ἦ νύ τοι αὔτως οὔατ̓ ἀκουέμεν ἐστί, νόος δ̓ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς.

[to hear]

14.91μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 14.90-14.94

μῦθον masculine accusative singular

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

14.330

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα

στόμα (20) [Λ] 14.90-14.94

στόμα neuter accusative singular

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

15.384-15.389

15.607-15.610

ἀφλοισμὸς δὲ περὶ στόμα γίγνετο, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπ̓ ὀφρύσιν, ἀμφὶ δὲ πήληξ σμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο μαρναμένοιο Ἕκτορος·

[the mouth]

πάμπαν ἄγοιτο

ἄγω (175) [Λ] 14.90-14.94

ἄγοιτο 3rd person singular medio-passive present optative

15.530-15.531

τόν ποτε Φυλεὺς ἤγαγεν ἐξ Ἐφύρης, ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.

16.152-16.154

ἐν δὲ παρηορίῃσιν ἀμύμονα Πήδασον ἵει, τόν ῥά ποτ̓ Ἠετίωνος ἑλὼν πόλιν ἤγαγ̓ Ἀχιλλεύς, ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπεθ̓ ἵπποις ἀθανάτοισι.

16.187-16.192

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς, τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο ἠγάγετο πρὸς δώματ̓, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα, τὸν δ̓ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδ̓ ἀτίταλλεν ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θ̓ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.

[to lead]

14.92ὅς τις ἐπίσταιτο

ἐπίσταμαι (17) [Λ] 14.90-14.94

ἐπίσταιτο 3rd person singular medio-passive present optative

15.281-15.283

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, Αἰτωλῶν ὄχ̓ ἄριστος ἐπιστάμενος μὲν ἄκοντι ἐσθλὸς δ̓ ἐν σταδίῃ·

16.141-16.144

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεὺς Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς, φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν.

16.241-16.245

τῷ κῦδος ἅμα πρόες εὐρύοπα Ζεῦ, θάρσυνον δέ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ εἴσεται ἤ ῥα καὶ οἶος ἐπίστηται πολεμίζειν ἡμέτερος θεράπων, ἦ οἱ τότε χεῖρες ἄαπτοι μαίνονθ̓, ὁππότ̓ ἐγώ περ ἴω μετὰ μῶλον Ἄρηος.

[to know]

ᾗσι

ἑός (167) [Λ] 14.90-14.94

ᾗσι feminine dative plural

14.161-14.165

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

[his, her own]

φρεσὶν

φρήν (178) [Λ] 14.90-14.94

φρεσὶν feminine dative plural

14.95

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες·

14.139-14.141

Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐ δ̓ ἠβαιαί.

14.161-14.165

[the midriff; heart, mind]

ἄρτια βάζειν 14.93σκηπτοῦχός

σκηπτοῦχος (3) [Λ] 14.90-14.94

σκηπτοῦχός masculine nominative singular

1.277-1.279

μήτε σὺ Πηλείδη ἔθελ̓ ἐριζέμεναι βασιλῆϊ ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ̓ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.

2.84-2.86

ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι, οἳ δ̓ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν σκηπτοῦχοι βασιλῆες·

[bearing a staff]

τ̓ εἴη

εἰμί (1088) [Λ] 14.90-14.94

εἴη 3rd person singular active present optative

14.107-14.108

νῦν δ̓ εἴη ὃς τῆσδέ γ̓ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι ἢ νέος ἠὲ παλαιός·

14.108

ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη.

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

[to be]

, καί οἱ πειθοίατο

πείθω (141) [Λ] 14.90-14.94

πειθοίατο 3rd person plural medio-passive present optative

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

14.133

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

[to prevail upon, win over, persuade]

λαοὶ

λαός (229) [Λ] 14.90-14.94

λαοὶ masculine nominative plural

14.102

ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν.

14.423-14.424

ἀλλ̓ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐ δὲ βαλεῖν·

14.516-14.518

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄῤ ἔπειθ̓ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε δῃώσας·

[the people]

14.94τοσσοίδ̓ ὅσσοισιν

ὅσος (138) [Λ] 14.90-14.94

ὅσσοισιν masculine dative plural

14.148-14.151

14.371-14.374

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

[as much/many as]

σὺ μετ̓ Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (137) [Λ] 14.90-14.94

Ἀργείοισιν masculine dative plural

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

14.389-14.391

δή ῥα τότ̓ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ̓ Ἀργείοισιν ἀρήγων.

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

[of/from Argos, Argive]

ἀνάσσεις

ἀνάσσω (36) [Λ] 14.90-14.94

ἀνάσσεις 2nd person singular active present indicative

15.187-15.188

16.172

αὐτὸς δὲ μέγα κρατέων ἤνασσε.

16.570-16.573

βλῆτο γὰρ οὔ τι κάκιστος ἀνὴρ μετὰ Μυρμιδόνεσσιν υἱὸς Ἀγακλῆος μεγαθύμου δῖος Ἐπειγεύς, ὅς ῥ̓ ἐν Βουδείῳ εὖ ναιομένῳ ἤνασσε τὸ πρίν·

[to be lord, master, owner, to rule, in]

· 14.95νῦν δέ σευ ὠνοσάμην

ὄνομαι (10) [Λ] 14.95

ὠνοσάμην 1st person singular middle aorist indicative

17.24-17.27

οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ βίη Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο ἧς ἥβης ἀπόνηθ̓, ὅτε μ̓ ὤνατο καί μ̓ ὑπέμεινε καί μ̓ ἔφατ̓ ἐν Δαναοῖσιν ἐλέγχιστον πολεμιστὴν ἔμμεναι·

17.173-17.174

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

17.398-17.399

οὐ δέ κ̓ Ἄρης λαοσσόος οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσ̓ ὀνόσαιτ̓, οὐ δ̓ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

[to blame, find fault with, throw a slur upon, treat scornfully]

πάγχυ φρένας

φρήν (178) [Λ] 14.95

φρένας feminine accusative plural

14.139-14.141

14.161-14.165

14.220-14.221

οὐ δέ σέ φημι ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.

[the midriff; heart, mind]

, οἷον

οἷος (71) [Λ] 14.95

οἷον neuter accusative singular

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

15.93-15.94

οἶσθα καὶ αὐτὴ οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

ἔειπες

εἶπον (279) [Λ] 14.95

ἔειπες 2nd person singular active aorist indicative

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

14.147

ὣς εἰπὼν μέγ̓ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

[to speak, say]

· 14.96ὃς κέλεαι

κέλομαι (63) [Λ] 14.96-14.99

κέλεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

15.119-15.120

ὣς φάτο, καί ῥ̓ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε ζευγνύμεν, αὐτὸς δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

15.138

τώ σ̓ αὖ νῦν κέλομαι μεθέμεν χόλον υἷος ἑῆος·

15.146

Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετ̓ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα·

[to urge on, exhort, command]

πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 14.96-14.99

πολέμοιο masculine genitive singular

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.128

δεῦτ̓ ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ.

14.148-14.151

ὅσσόν τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος, τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων ἧκεν·

[battle, fight, war]

συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς

ἀυτή (25) [Λ] 14.96-14.99

ἀϋτῆς feminine genitive singular

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

15.718

οἴσετε πῦρ, ἅμα δ̓ αὐτοὶ ἀολλέες ὄρνυτ̓ ἀϋτήν·

16.44-16.45

ῥεῖα δέ κ̓ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ ὤσαιμεν προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

14.97νῆας

ναῦς (586) [Λ] 14.96-14.99

νῆας feminine accusative plural

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

[a ship]

ἐϋσσέλμους

εὔσελμος (14) [Λ] 14.96-14.99

ἐϋσσέλμους feminine accusative plural

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

15.476-15.477

μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεν νῆας ἐϋσσέλμους, ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.

16.1

ὣς οἳ μὲν περὶ νηὸς ἐϋσσέλμοιο μάχοντο·

[well-benched, with good banks of oars]

ἅλαδ̓ ἑλκέμεν

ἕλκω (54) [Λ] 14.96-14.99

ἑλκέμεν active present infinitive

14.99-14.101

οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ̓ ἑλκομενάων, ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

16.404-16.408

ὃ δ̓ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δ̓ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων, ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·

[to draw, drag]

, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον 14.98Τρωσὶ

Τρώς (599) [Λ] 14.96-14.99

Τρωσὶ masculine dative plural

14.143-14.146

14.190-14.192

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

[Tros]

μὲν εὐκτὰ γένηται

γίγνομαι (173) [Λ] 14.96-14.99

γένηται 3rd person singular middle aorist subjunctive

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

14.458

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

[become, be born]

ἐπικρατέουσί περ ἔμπης, 14.99ἡμῖν δ̓ αἰπὺς

αἰπύς (31) [Λ] 14.96-14.99

αἰπὺς masculine nominative singular

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.69-15.71

ἐκ τοῦ δ̓ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ Ἀχαιοὶ Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

[high and steep, lofty]

ὄλεθρος

ὄλεθρος (32) [Λ] 14.96-14.99

ὄλεθρος masculine nominative singular

14.464

τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον.

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.534

ὅς οἱ καὶ τότε παιδὸς ἀπὸ χροὸς ἤρκεσ̓ ὄλεθρον.

[ruin, destruction, death]

ἐπιρρέπῃ. οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.99-14.101

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

14.124-14.125

κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς ἐγχείῃ·

14.139-14.141

Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐ δ̓ ἠβαιαί.

[Achaian]

14.100σχήσουσιν

ἔχω (431) [Λ] 14.99-14.101

σχήσουσιν 3rd person plural active future indicative

14.129-14.130

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφ̓ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·

14.135-14.138

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

[to have]

πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 14.99-14.101

πόλεμον masculine accusative singular

14.128

δεῦτ̓ ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ.

14.148-14.151

14.389-14.391

δή ῥα τότ̓ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ̓ Ἀργείοισιν ἀρήγων.

[battle, fight, war]

νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 14.99-14.101

νηῶν feminine genitive plural

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

14.143-14.146

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

[a ship]

ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 14.99-14.101

ἅλα feminine accusative singular

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

14.271-14.276

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

[a lump of salt]

δ̓ ἑλκομενάων

ἕλκω (54) [Λ] 14.99-14.101

ἑλκομενάων feminine genitive plural medio-passive present participle

14.105-14.106

ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ̓ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.

16.404-16.408

16.409-16.410

ὣς ἕλκ̓ ἐκ δίφροιο κεχηνότα δουρὶ φαεινῷ, κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπὶ στόμ̓ ἔωσε·

[to draw, drag]

, 14.101ἀλλ̓ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι

ἐρωέω (9) [Λ] 14.99-14.101

ἐρωήσουσι 3rd person plural active future indicative

17.421-17.422

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

19.167-19.170

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

22.185

ἔρξον ὅπῃ δή τοι νόος ἔπλετο, μὴ δ̓ ἔτ̓ ἐρώει.

[to rush, rush forth]

δὲ χάρμης

χάρμη (22) [Λ] 14.99-14.101

χάρμης feminine genitive singular

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

15.379-15.380

Τρῶες δ̓ ὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο, μᾶλλον ἐπ̓ Ἀργείοισι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

15.476-15.477

μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεν νῆας ἐϋσσέλμους, ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.

[the joy of battle, lust of battle]

. 14.102ἔνθά κε σὴ

σός (97) [Λ] 14.102

σὴ feminine nominative singular

14.220-14.221

οὐ δέ σέ φημι ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

[your]

βουλὴ

βουλή (52) [Λ] 14.102

βουλὴ feminine nominative singular

14.161-14.165

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν, εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ, τῷ δ̓ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.

15.69-15.71

ἐκ τοῦ δ̓ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ Ἀχαιοὶ Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.

16.630

ἐν γὰρ χερσὶ τέλος πολέμου, ἐπέων δ̓ ἐνὶ βουλῇ·

[will, determination; council, senate]

δηλήσεται

δηλέομαι (8) [Λ] 14.102

δηλήσεται 3rd person singular medio-passive future indicative

23.428

μή πως ἀμφοτέρους δηλήσεαι ἅρματι κύρσας.

1.154-1.157

οὐ γὰρ πώποτ̓ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐ δὲ μὲν ἵππους, οὐ δέ ποτ̓ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ καρπὸν ἐδηλήσαντ̓, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα·

3.105-3.107

ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην, ὄφῤ ὅρκια τάμνῃ αὐτός, ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καὶ ἄπιστοι, μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται.

[to hurt, do a mischief to]

ὄρχαμε

ὄρχαμος (7) [Λ] 14.102

ὄρχαμε masculine vocative singular

17.12-17.13

Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δ̓ ἔναρα βροτόεντα·

19.287-19.290

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

21.221

ἄγη μ̓ ἔχει ὄρχαμε λαῶν.

[the first of a row, a file-leader]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 14.102

λαῶν masculine genitive plural

14.423-14.424

ἀλλ̓ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐ δὲ βαλεῖν·

14.516-14.518

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

[the people]

. 14.103τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 14.103

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.193

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

14.381

οἰχόμενοι δ̓ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχἐ ἄμειβον·

[change, alternate, respond]

ἔπειτα ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 14.103

ἄναξ masculine nominative singular

14.134

βὰν δ̓ ἴμεν, ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.488-14.489

ὃ δ̓ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν Πηνελέωο ἄνακτος·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 14.103

ἀνδρῶν masculine genitive plural

14.110

ἐγγὺς ἀνήρ·

14.134

βὰν δ̓ ἴμεν, ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

14.148-14.151

ὅσσόν τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος, τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων ἧκεν·

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 14.103

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

14.134

βὰν δ̓ ἴμεν, ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

14.135-14.138

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

· 14.104ὦ Ὀδυσεῦ

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 14.104-14.105

Ὀδυσεῦ masculine vocative singular

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

16.25-16.27

19.47-19.49

τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς ἔγχει ἐρειδομένω·

[Odysseus]

μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 14.104-14.105

θυμὸν masculine accusative singular

14.131-14.132

ἄλλους δ̓ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ̓ οὐ δὲ μάχονται.

14.154-14.156

αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

[the soul]

ἐνιπῇ

ἐνιπή (3) [Λ] 14.104-14.105

ἐνιπῇ feminine dative singular

4.401-4.402

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης αἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο·

5.490-5.492

σοὶ δὲ χρὴ τάδε πάντα μέλειν νύκτάς τε καὶ ἦμαρ ἀρχοὺς λισσομένῳ τηλεκλειτῶν ἐπικούρων νωλεμέως ἐχέμεν, κρατερὴν δ̓ ἀποθέσθαι ἐνιπήν.

[a rebuke, reprof;]

14.105ἀργαλέῃ

ἀργαλέος (34) [Λ] 14.104-14.105

ἀργαλέῃ feminine dative singular

14.253-14.256

15.9-15.11

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[painful, troublous, grievous]

· ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας

ἀέκων (28) [Λ] 14.105-14.106

ἀέκοντας masculine accusative plural

15.185-15.186

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπεν εἴ μ̓ ὁμότιμον ἐόντα βίῃ ἀέκοντα καθέξει.

16.203-16.204

σχέτλιε Πηλέος υἱὲ χόλῳ ἄρα σ̓ ἔτρεφε μήτηρ, νηλεές, ὃς παρὰ νηυσὶν ἔχεις ἀέκοντας ἑταίρους·

16.263-16.265

τοὺς δ̓ εἴ περ παρά τίς τε κιὼν ἄνθρωπος ὁδίτης κινήσῃ ἀέκων, οἳ δ̓ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες πρόσσω πᾶς πέτεται καὶ ἀμύνει οἷσι τέκεσσι.

[against one's will, unwilling]

ἄνωγα

ἄνωγα (68) [Λ] 14.105-14.106

ἄνωγα 1st person singular active perfect indicative

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

[to command, order]

14.106νῆας

ναῦς (586) [Λ] 14.105-14.106

νῆας feminine accusative plural

14.143-14.146

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

[a ship]

ἐϋσσέλμους

εὔσελμος (14) [Λ] 14.105-14.106

ἐϋσσέλμους feminine accusative plural

15.476-15.477

μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεν νῆας ἐϋσσέλμους, ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.

16.1

ὣς οἳ μὲν περὶ νηὸς ἐϋσσέλμοιο μάχοντο·

17.453-17.455

ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·

[well-benched, with good banks of oars]

ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 14.105-14.106

ἅλα feminine accusative singular

14.271-14.276

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

15.160-15.161

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

[a lump of salt]

δ̓ ἑλκέμεν

ἕλκω (54) [Λ] 14.105-14.106

ἑλκέμεν active present infinitive

16.404-16.408

16.409-16.410

ὣς ἕλκ̓ ἐκ δίφροιο κεχηνότα δουρὶ φαεινῷ, κὰδ δ̓ ἄῤ ἐπὶ στόμ̓ ἔωσε·

16.503-16.504

ὃ δὲ λὰξ ἐν στήθεσι βαίνων ἐκ χροὸς ἕλκε δόρυ, προτὶ δὲ φρένες αὐτῷ ἕποντο·

[to draw, drag]

υἷας

υἱός (436) [Λ] 14.105-14.106

υἷας masculine accusative plural

14.166-14.168

14.249-14.251

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.105-14.106

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

14.124-14.125

κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς ἐγχείῃ·

14.139-14.141

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[Achaian]

. 14.107νῦν δ̓ εἴη

εἰμί (1088) [Λ] 14.107-14.108

εἴη 3rd person singular active present optative

14.108

ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη.

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

14.113-14.114

πατρὸς δ̓ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.

[to be]

ὃς τῆσδέ γ̓ ἀμείνονα

ἀμείνων (36) [Λ] 14.107-14.108

ἀμείνονα feminine accusative singular comparative

15.139-15.140

ἤδη γάρ τις τοῦ γε βίην καὶ χεῖρας ἀμείνων ἢ πέφατ̓, ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσεται·

15.509-15.510

ἡμῖν δ̓ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων ἢ αὐτοσχεδίῃ μῖξαι χεῖράς τε μένος τε.

15.641-15.643

τοῦ γένετ̓ ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνων παντοίας ἀρετάς, ἠμὲν πόδας ἠδὲ μάχεσθαι, καὶ νόον ἐν πρώτοισι Μυκηναίων ἐτέτυκτο·

[better, abler, stronger, braver]

μῆτιν

μῆτις (22) [Λ] 14.107-14.108

μῆτιν feminine accusative singular

15.509-15.510

ἡμῖν δ̓ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων ἢ αὐτοσχεδίῃ μῖξαι χεῖράς τε μένος τε.

17.634-17.639

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

17.712-17.714

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

[wisdom, counsel, cunning, craft]

ἐνίσποι

ἐνέπω (11) [Λ] 14.107-14.108

ἐνίσποι 3rd person singular active aorist optative

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

24.388

ὥς μοι καλὰ τὸν οἶτον ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες.

2.79-2.81

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·

[to tell, tell of, relate, describe]

14.108ἢ νέος

νέος (44) [Λ] 14.107-14.108

νέος masculine nominative singular

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

15.239-15.241

εὗῤ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον ἥμενον, οὐ δ̓ ἔτι κεῖτο, νέον δ̓ ἐσαγείρετο θυμόν, ἀμφὶ ἓ γιγνώσκων ἑτάρους·

15.537-15.538

πᾶς δὲ χαμᾶζε κάππεσεν ἐν κονίῃσι νέον φοίνικι φαεινός.

[young, youthful]

ἠὲ παλαιός

παλαιός (6) [Λ] 14.107-14.108

παλαιός masculine nominative singular

14.135-14.138

οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος, ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς, δεξιτερὴν δ̓ ἕλε χεῖῤ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

23.787-23.788

εἰδόσιν ὔμμ̓ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.

6.215

ἦ ῥά νύ μοι ξεῖνος πατρώϊός ἐσσι παλαιός·

[old in years]

· ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη

εἰμί (1088) [Λ] 14.108

εἴη 3rd person singular active present optative

14.110-14.112

αἴ κ̓ ἐθέλητε πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ̓ ὑμῖν·

14.113-14.114

πατρὸς δ̓ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.

14.115-14.118

πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο, οἴκεον δ̓ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δ̓ ἦν ἱππότα Οἰνεὺς πατρὸς ἐμοῖο πατήρ·

[to be]

. 14.109τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε

μετεῖπον (26) [Λ] 14.109

μετέειπε 3rd person singular active aorist indicative

15.285

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

18.253

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

19.76-19.77

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐ δ̓ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·

[to speak among]

βοὴν

βοή (51) [Λ] 14.109

βοὴν feminine accusative singular

15.248-15.250

15.568

Ἀντίλοχον δ̓ ὄτρυνε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

15.671-15.673

Ἕκτορα δὲ φράσσαντο βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους, ἠμὲν ὅσοι μετόπισθεν ἀφέστασαν οὐ δὲ μάχοντο, ἠδ̓ ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν.

[a loud cry, shout]

ἀγαθὸς

ἀγαθός (86) [Λ] 14.109

ἀγαθὸς masculine nominative singular

14.113-14.114

πατρὸς δ̓ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.

15.185-15.186

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπεν εἴ μ̓ ὁμότιμον ἐόντα βίῃ ἀέκοντα καθέξει.

15.248-15.250

οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας χερμαδίῳ πρὸς στῆθος, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς;

[good]

Διομήδης

Διομήδης (80) [Λ] 14.109

Διομήδης masculine nominative singular

16.25-16.27

βέβληται μὲν ὃ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης, οὔτασται δ̓ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἠδ̓ Ἀγαμέμνων, βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ.

16.74-16.75

οὐ γὰρ Τυδεΐδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσι μαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι·

21.396-21.398

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε Τυδεΐδην Διομήδἐ ἀνῆκας οὐτάμεναι, αὐτὴ δὲ πανόψιον ἔγχος ἑλοῦσα ἰθὺς ἐμεῦ ὦσας, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψας;

[Diomedes(Zeus-counselled)]

· 14.110ἐγγὺς ἀνήρ

ἀνήρ (590) [Λ] 14.110

ἀνήρ masculine nominative singular

14.134

βὰν δ̓ ἴμεν, ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

14.148-14.151

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

[a man]

· οὐ δηθὰ ματεύσομεν· αἴ κ̓ ἐθέλητε

ἐθέλω (158) [Λ] 14.110-14.112

ἐθέλητε 2nd person plural active present subjunctive

14.120

ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.

14.337-14.339

15.132-15.134

ἦ ἐθέλεις αὐτὸς μὲν ἀναπλήσας κακὰ πολλὰ ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ, αὐτὰρ τοῖς ἄλλοισι κακὸν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι;

[to will, wish, purpose]

14.111πείθεσθαι

πείθω (141) [Λ] 14.110-14.112

πείθεσθαι medio-passive present infinitive

14.133

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

14.190-14.192

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

[to prevail upon, win over, persuade]

, καὶ μή τι κότῳ

κότος (5) [Λ] 14.110-14.112

κότῳ masculine dative singular

16.448-16.449

πολλοὶ γὰρ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο μάχονται υἱέες ἀθανάτων, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἐνήσεις.

1.81-1.83

εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ, ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον, ὄφρα τελέσσῃ, ἐν στήθεσσιν ἑοῖσι·

8.448-8.449

οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.

[a grudge, rancour, wrath]

ἀγάσησθε

ἄγαμαι (12) [Λ] 14.110-14.112

ἀγάσησθε 2nd person plural middle aorist subjunctive

17.70-17.73

ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ Ἕκτοῤ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·

23.638-23.640

οἴοισίν μ̓ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης, οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παῤ αὐτόθι λείπετ̓ ἄεθλα.

3.181

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ὁ γέρων ἠγάσσατο φώνησέν τε·

[to wonder, be astonished]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 14.110-14.112

ἕκαστος masculine nominative singular

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.109

τὼ ἔχεθ̓ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ.

[every, every one, each, each one]

14.112οὕνεκα δὴ γενεῆφι

γενεά (37) [Λ] 14.110-14.112

γενεῆφι feminine dative plural

14.474

αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.

15.140-15.141

ἀργαλέον δὲ πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.

15.162-15.166

εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσ̓ ἐπιπείσεται, ἀλλ̓ ἀλογήσει, φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν μή μ̓ οὐ δὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ μεῖναι, ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος·

[race, stock, family]

νεώτατός

νέος (44) [Λ] 14.110-14.112

νεώτατός masculine nominative singular superlative

15.239-15.241

15.537-15.538

πᾶς δὲ χαμᾶζε κάππεσεν ἐν κονίῃσι νέον φοίνικι φαεινός.

17.34-17.37

νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δ̓ ἀγορεύεις, χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο, ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.

[young, youthful]

εἰμι

εἰμί (1088) [Λ] 14.110-14.112

εἰμι 1st person singular active present indicative

14.113-14.114

πατρὸς δ̓ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.

14.115-14.118

14.118

ἀρετῇ δ̓ ἦν ἔξοχος αὐτῶν.

[to be]

μεθ̓ ὑμῖν· 14.113πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 14.113-14.114

πατρὸς masculine genitive singular

14.115-14.118

14.119-14.120

ἀλλ̓ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δ̓ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη πλαγχθείς·

[a father]

δ̓ ἐξ ἀγαθοῦ

ἀγαθός (86) [Λ] 14.113-14.114

ἀγαθοῦ masculine genitive singular

15.185-15.186

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἀγαθός περ ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπεν εἴ μ̓ ὁμότιμον ἐόντα βίῃ ἀέκοντα καθέξει.

15.248-15.250

15.404

ἀγαθὴ δὲ παραίφασίς ἐστιν ἑταίρου.

[good]

καὶ ἐγὼ γένος

γένος (15) [Λ] 14.113-14.114

γένος neuter accusative singular

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

19.122-19.124

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

21.186-21.187

φῆσθα σὺ μὲν ποταμοῦ γένος ἔμμεναι εὐρὺ ῥέοντος, αὐτὰρ ἐγὼ γενεὴν μεγάλου Διὸς εὔχομαι εἶναι.

[race, stock, family]

εὔχομαι

εὔχομαι (98) [Λ] 14.113-14.114

εὔχομαι 1st person singular medio-passive present indicative

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

14.458

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.484-14.485

τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 14.113-14.114

εἶναι active present infinitive

14.115-14.118

14.118

ἀρετῇ δ̓ ἦν ἔξοχος αὐτῶν.

14.121-14.124

Ἀδρήστοιο δ̓ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, πολλὰ δέ οἱ πρόβατ̓ ἔσκε·

[to be]

14.114Τυδέος

Τυδεύς (40) [Λ] 14.113-14.114

Τυδέος masculine genitive singular

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

23.470-23.472

δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἀνάσσει Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης.

23.538

ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

[Tydeus]

, ὃν Θήβῃσι

Θῆβαι (7) [Λ] 14.113-14.114

Θήβῃσι feminine dative plural

22.477-22.481

ἰῇ ἄρα γεινόμεθ̓ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα, αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον·

23.677-23.680

Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος, ὅς ποτε Θήβας δ̓ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο ἐς τάφον·

5.802-5.804

καί ῥ̓ ὅτε πέρ μιν ἐγὼ πολεμίζειν οὐκ εἴασκον οὐ δ̓ ἐκπαιφάσσειν, ὅτε τ̓ ἤλυθε νόσφιν Ἀχαιῶν ἄγγελος ἐς Θήβας πολέας μετὰ Καδμείωνας·

[Thebes(usu. plural)]

χυτὴ κατὰ γαῖα

γαῖα (125) [Λ] 14.113-14.114

γαῖα feminine nominative singular

14.173-14.174

τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ̓ ἀϋτμή.

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

[a land, country]

καλύπτει

καλύπτω (65) [Λ] 14.113-14.114

καλύπτει 3rd person singular active present indicative

14.184-14.185

κρηδέμνῳ δ̓ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων καλῷ νηγατέῳ·

14.357-14.359

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα·

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

[to cover with]

. 14.115πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες

παῖς (168) [Λ] 14.115-14.118

παῖδες masculine nominative plural

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.323-14.324

οὐ δ̓ ὅτε περ Σεμέλης οὐ δ̓ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ, ἥ ῥ̓ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα·

[a child]

ἀμύμονες

ἀμύμων (65) [Λ] 14.115-14.118

ἀμύμονες masculine nominative plural

14.424-14.426

πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ Σαρπηδών τ̓ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων.

14.442-14.445

ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων Ἤνοπι βουκολέοντι παῤ ὄχθας Σατνιόεντος.

14.469

Αἴας δ̓ αὖτ̓ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·

[blameless, noble, excellent]

ἐξεγένοντο

ἐκγίγνομαι (10) [Λ] 14.115-14.118

ἐξεγένοντο 3rd person plural middle aorist indicative

20.105-20.106

καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

20.208-20.209

αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστ̓ Ἀφροδίτη·

20.231-20.233

Τρωὸς δ̓ αὖ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο Ἶλός τ̓ Ἀσσάρακός τε καὶ ἀντίθεος Γανυμήδης, ὃς δὴ κάλλιστος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

[to be born of]

, 14.116οἴκεον

οἰκέω (4) [Λ] 14.115-14.118

οἴκεον 3rd person plural active imperfect indicative

20.215-20.218

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

2.668-2.670

τριχθὰ δὲ ᾤκηθεν καταφυλαδόν, ἠδὲ φίληθεν ἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει, καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρονίων.

4.17-4.19

εἰ δ̓ αὖ πως τόδε πᾶσι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο, ἤτοι μὲν οἰκέοιτο πόλις Πριάμοιο ἄνακτος, αὖτις δ̓ Ἀργείην Ἑλένην Μενέλαος ἄγοιτο.

[to inhabit, occupy]

δ̓ ἐν Πλευρῶνι

Πλευρών (3) [Λ] 14.115-14.118

Πλευρῶνι feminine dative singular

2.638-2.640

Αἰτωλῶν δ̓ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, οἳ Πλευρῶν̓ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον ἠδὲ Πυλήνην Χαλκίδα τ̓ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν·

13.215-13.218

τὸν δὲ προσέφη κρείων ἐνοσίχθων εἰσάμενος φθογγὴν Ἀνδραίμονος υἷϊ Θόαντι ὃς πάσῃ Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι Αἰτωλοῖσιν ἄνασσε, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ·

[Pleuron]

καὶ αἰπεινῇ

αἰπεινός (13) [Λ] 14.115-14.118

αἰπεινῇ feminine dative singular

15.213-15.217

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐ δ̓ ἐθελήσει ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν, ἴστω τοῦθ̓ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.

15.254-15.257

τοῖόν τοι ἀοσσητῆρα Κρονίων ἐξ Ἴδης προέηκε παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον, ὅς σε πάρος περ ῥύομ̓, ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον.

15.556-15.558

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔστιν ἀποσταδὸν Ἀργείοισι μάρνασθαι, πρίν γ̓ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ κατ̓ ἄκρης Ἴλιον αἰπεινὴν ἑλέειν κτάσθαι τε πολίτας.

[high, lofty]

Καλυδῶνι

Καλυδών (6) [Λ] 14.115-14.118

Καλυδῶνι feminine dative singular

2.638-2.640

Αἰτωλῶν δ̓ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, οἳ Πλευρῶν̓ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον ἠδὲ Πυλήνην Χαλκίδα τ̓ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν·

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

[Calydon]

14.117Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος

τρίτατος (9) [Λ] 14.115-14.118

τρίτατος masculine nominative singular

15.187-15.188

τρεῖς γάρ τ̓ ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοὶ οὓς τέκετο Ῥέα Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δ̓ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.

15.194-15.195

τώ ῥα καὶ οὔ τι Διὸς βέομαι φρεσίν, ἀλλὰ ἕκηλος καὶ κρατερός περ ἐὼν μενέτω τριτάτῃ ἐνὶ μοίρῃ.

23.267-23.268

αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ̓ αὔτως·

[third(lengthd. poet. for τρίτος)]

δ̓ ἦν

εἰμί (1088) [Λ] 14.115-14.118

ἦν 3rd person singular active imperfect indicative

14.118

ἀρετῇ δ̓ ἦν ἔξοχος αὐτῶν.

14.121-14.124

Ἀδρήστοιο δ̓ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, πολλὰ δέ οἱ πρόβατ̓ ἔσκε·

[to be]

ἱππότα

ἱππότης (27) [Λ] 14.115-14.118

ἱππότα masculine nominative singular

16.33-16.34

νηλεές, οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεύς, οὐ δὲ Θέτις μήτηρ·

23.89-23.90

ἔνθά με δεξάμενος ἐν δώμασιν ἱππότα Πηλεὺς ἔτραφέ τ̓ ἐνδυκέως καὶ σὸν θεράποντ̓ ὀνόμηνεν·

2.336

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[a driver]

Οἰνεὺς

Οἰνεύς (8) [Λ] 14.115-14.118

Οἰνεὺς masculine nominative singular

2.641-2.642

οὐ γὰρ ἔτ̓ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν, οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος·

6.216-6.217

Οἰνεὺς γάρ ποτε δῖος ἀμύμονα Βελλεροφόντην ξείνισ̓ ἐνὶ μεγάροισιν ἐείκοσιν ἤματ̓ ἐρύξας·

6.219-6.221

Οἰνεὺς μὲν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν, Βελλεροφόντης δὲ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον καί μιν ἐγὼ κατέλειπον ἰὼν ἐν δώμασ̓ ἐμοῖσι.

[Oeneus]

14.118πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 14.115-14.118

πατρὸς masculine genitive singular

14.115-14.118

14.119-14.120

ἀλλ̓ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δ̓ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη πλαγχθείς·

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

[a father]

ἐμοῖο

ἐμός (153) [Λ] 14.115-14.118

ἐμοῖο masculine genitive singular

14.119-14.120

ἀλλ̓ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δ̓ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη πλαγχθείς·

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

[mine]

πατήρ

πατήρ (166) [Λ] 14.115-14.118

πατήρ masculine nominative singular

14.119-14.120

ἀλλ̓ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δ̓ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη πλαγχθείς·

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[a father]

· ἀρετῇ

ἀρετή (16) [Λ] 14.118

ἀρετῇ feminine dative singular

15.641-15.643

τοῦ γένετ̓ ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνων παντοίας ἀρετάς, ἠμὲν πόδας ἠδὲ μάχεσθαι, καὶ νόον ἐν πρώτοισι Μυκηναίων ἐτέτυκτο·

20.242-20.243

Ζεὺς δ̓ ἀρετὴν ἄνδρεσσιν ὀφέλλει τε μινύθει τε ὅππως κεν ἐθέλῃσιν·

20.408-20.412

τὸν δ̓ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι, οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο, καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

[goodness, excellence]

δ̓ ἦν

εἰμί (1088) [Λ] 14.118

ἦν 3rd person singular active imperfect indicative

14.121-14.124

Ἀδρήστοιο δ̓ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, πολλὰ δέ οἱ πρόβατ̓ ἔσκε·

[to be]

ἔξοχος

ἔξοχος (15) [Λ] 14.118

ἔξοχος masculine nominative singular

17.357-17.359

οὔτέ τιν̓ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων, ἀλλὰ μάλ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

18.54-18.56

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

18.434-18.437

ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος, ἄλλα δέ μοι νῦν, υἱὸν ἐπεί μοι δῶκε γενέσθαί τε τραφέμεν τε ἔξοχον ἡρώων·

[standing out]

αὐτῶν

αὐτός (604) [Λ] 14.118

αὐτῶν masculine genitive plural

14.129-14.130

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφ̓ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·

14.135-14.138

14.143-14.146

σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ̓ ἐπόψεαι αὐτὸς φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 14.119ἀλλ̓ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε

μένω (105) [Λ] 14.119-14.120

μεῖνε 3rd person singular active aorist indicative

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

14.374-14.375

αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

, πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 14.119-14.120

πατὴρ masculine nominative singular

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

14.414-14.418

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

[a father]

δ̓ ἐμὸς

ἐμός (153) [Λ] 14.119-14.120

ἐμὸς masculine nominative singular

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.239-14.241

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

[mine]

Ἄργεϊ

Ἄργος (29) [Λ] 14.119-14.120

Ἄργεϊ neuter dative singular

15.29-15.30

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.

15.372-15.376

19.114-19.116

Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.

[Argos]

νάσθη

ναίω (56) [Λ] 14.119-14.120

νάσθη 3rd person singular passive aorist indicative

14.121-14.124

Ἀδρήστοιο δ̓ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, πολλὰ δέ οἱ πρόβατ̓ ἔσκε·

14.253-14.256

σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ὄρσασ̓ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας νόσφι φίλων πάντων.

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

[to dwell, abide]

14.120πλαγχθείς

πλάζω (6) [Λ] 14.119-14.120

πλαγχθείς masculine nominative singular passive aorist participle

17.746-17.751

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

21.265-21.269

ὁσσάκι δ̓ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζ̓ ὤμους καθύπερθεν·

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

[to make to wander]

· ὡς γάρ που Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 14.120

Ζεὺς masculine nominative singular

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

14.159-14.160

μερμήριξε δ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·

14.173-14.174

τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ̓ ἀϋτμή.

[Zeus]

ἤθελε

ἐθέλω (158) [Λ] 14.120

ἤθελε 3rd person singular active imperfect indicative

14.337-14.339

15.132-15.134

15.208-15.210

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει ὁππότ̓ ἂν ἰσόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴσῃ νεικείειν ἐθέλῃσι χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν.

[to will, wish, purpose]

καὶ θεοὶ

θεός (400) [Λ] 14.120

θεοὶ masculine nominative plural

14.142

ἀλλ̓ ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε·

14.143-14.146

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

[god]

ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 14.120

ἄλλοι masculine nominative plural

14.131-14.132

ἄλλους δ̓ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ̓ οὐ δὲ μάχονται.

14.166-14.168

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

[other, another]

. 14.121Ἀδρήστοιο

Ἄδρηστος (6) [Λ] 14.121-14.124

Ἀδρήστοιο masculine genitive singular

2.569-2.577

οἳ δὲ Μυκήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον ἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς, Ὀρνειάς τ̓ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τ̓ ἐρατεινὴν καὶ Σικυῶν̓, ὅθ̓ ἄῤ Ἄδρηστος πρῶτ̓ ἐμβασίλευεν, οἵ θ̓ Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν Γονόεσσαν Πελλήνην τ̓ εἶχον ἠδ̓ Αἴγιον ἀμφενέμοντο Αἰγιαλόν τ̓ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφ̓ Ἑλίκην εὐρεῖαν, τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

2.828-2.833

οἳ δ̓ Ἀδρήστειάν τ̓ εἶχον καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ καὶ Πιτύειαν ἔχον καὶ Τηρείης ὄρος αἰπύ, τῶν ἦρχ̓ Ἄδρηστός τε καὶ Ἄμφιος λινοθώρηξ υἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντων ᾔδεε μαντοσύνας, οὐ δὲ οὓς παῖδας ἔασκε στείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα·

6.37-6.38

Ἄδρηστον δ̓ ἄῤ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ζωὸν ἕλ̓·

δ̓ ἔγημε

γαμέω (6) [Λ] 14.121-14.124

ἔγημε 3rd person singular active aorist indicative

9.388-9.390

κούρην δ̓ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, οὐ δ̓ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι, ἔργα δ̓ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·

9.391

οὐ δέ μιν ὧς γαμέω·

9.398-9.400

ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·

[to marry]

θυγατρῶν

θυγάτηρ (62) [Λ] 14.121-14.124

θυγατρῶν feminine genitive plural

14.193

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·

14.194-14.195

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις·

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

[a daughter]

, ναῖε

ναίω (56) [Λ] 14.121-14.124

ναῖε 3rd person singular active imperfect indicative

14.253-14.256

15.24-15.28

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

[to dwell, abide]

δὲ δῶμα

δῶμα (61) [Λ] 14.121-14.124

δῶμα neuter accusative singular

14.173-14.174

τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ̓ ἀϋτμή.

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

14.256-14.258

ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ζήτει·

[a house]

14.122ἀφνειὸν

ἀφνειός (14) [Λ] 14.121-14.124

ἀφνειὸν neuter accusative singular

17.575-17.576

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

20.219-20.220

Δάρδανος αὖ τέκεθ̓ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα, ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

24.317-24.319

ὅσση δ̓ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσ̓ ἀραρυῖα, τόσσ̓ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά·

[rich, wealthy]

βιότοιο

βίοτος (7) [Λ] 14.121-14.124

βιότοιο masculine genitive singular

16.786-16.787

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, ἔνθ̓ ἄρα τοι Πάτροκλε φάνη βιότοιο τελευτή·

4.169-4.170

ἀλλά μοι αἰνὸν ἄχος σέθεν ἔσσεται ὦ Μενέλαε αἴ κε θάνῃς καὶ πότμον ἀναπλήσῃς βιότοιο.

5.541-5.546

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Δαναῶν ἕλεν ἄνδρας ἀρίστους υἷε Διοκλῆος Κρήθωνά τε Ὀρσίλοχόν τε, τῶν ῥα πατὴρ μὲν ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐνὶ Φηρῇ ἀφνειὸς βιότοιο, γένος δ̓ ἦν ἐκ ποταμοῖο Ἀλφειοῦ, ὅς τ̓ εὐρὺ ῥέει Πυλίων διὰ γαίης, ὃς τέκετ̓ Ὀρτίλοχον πολέεσσ̓ ἄνδρεσσιν ἄνακτα·

[life]

, ἅλις δέ οἱ ἦσαν

εἰμί (1088) [Λ] 14.121-14.124

ἦσαν 3rd person plural active imperfect indicative

14.121-14.124

14.170-14.172

ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπ̓ ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν·

[to be]

ἄρουραι

ἄρουρα (27) [Λ] 14.121-14.124

ἄρουραι feminine nominative plural

18.101-18.106

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

18.541-18.542

ἐν δ̓ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν πίειραν ἄρουραν εὐρεῖαν τρίπολον·

18.544-18.546

οἳ δ̓ ὁπότε στρέψαντες ἱκοίατο τέλσον ἀρούρης, τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἐν χερσὶ δέπας μελιηδέος οἴνου δόσκεν ἀνὴρ ἐπιών·

[tilled or arable land, ground, fatherland]

14.123πυροφόροι

πυροφόρος (3) [Λ] 14.121-14.124

πυροφόροι feminine nominative plural

21.602-21.604

εἷος ὃ τὸν πεδίοιο διώκετο πυροφόροιο τρέψας πὰρ ποταμὸν βαθυδινήεντα Σκάμανδρον τυτθὸν ὑπεκπροθέοντα·

12.310-12.314

Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι, καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παῤ ὄχθας καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

[fire-bearing]

, πολλοὶ

πολύς (468) [Λ] 14.121-14.124

πολλοὶ masculine nominative plural

14.121-14.124

14.178-14.179

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ̓, ὅν οἱ Ἀθήνη ἔξυσ̓ ἀσκήσασα, τίθει δ̓ ἐνὶ δαίδαλα πολλά·

14.183

χάρις δ̓ ἀπελάμπετο πολλή.

[much, many]

δὲ φυτῶν

φυτόν (4) [Λ] 14.121-14.124

φυτῶν neuter genitive plural

18.57-18.59

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

18.438-18.440

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

21.257-21.259

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ὀχετηγὸς ἀπὸ κρήνης μελανύδρου ἂμ φυτὰ καὶ κήπους ὕδατι ῥόον ἡγεμονεύῃ χερσὶ μάκελλαν ἔχων, ἀμάρης ἐξ ἔχματα βάλλων·

[that which has grown, a plant, tree]

ἔσαν

εἰμί (1088) [Λ] 14.121-14.124

ἔσαν 3rd person plural active imperfect indicative

14.121-14.124

14.170-14.172

14.185

λευκὸν δ̓ ἦν ἠέλιος ὥς·

[to be]

ὄρχατοι ἀμφίς, 14.124πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 14.121-14.124

πολλὰ neuter nominative plural

14.178-14.179

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ̓, ὅν οἱ Ἀθήνη ἔξυσ̓ ἀσκήσασα, τίθει δ̓ ἐνὶ δαίδαλα πολλά·

14.183

χάρις δ̓ ἀπελάμπετο πολλή.

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

[much, many]

δέ οἱ πρόβατ̓ ἔσκε

εἰμί (1088) [Λ] 14.121-14.124

ἔσκε 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.170-14.172

14.185

λευκὸν δ̓ ἦν ἠέλιος ὥς·

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

[to be]

· κέκαστο

καίνυμαι (10) [Λ] 14.124-14.125

κέκαστο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

16.806-16.809

ὄπιθεν δὲ μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ ὤμων μεσσηγὺς σχεδόθεν βάλε Δάρδανος ἀνὴρ Πανθοΐδης Εὔφορβος, ὃς ἡλικίην ἐκέκαστο ἔγχεΐ θ̓ ἱπποσύνῃ τε πόδεσσί τε καρπαλίμοισι·

20.33-20.35

Ἥρη μὲν μετ̓ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ̓ ἐριούνης Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

23.288-23.289

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

[to surpass, excel]

δὲ πάντας

πᾶς (546) [Λ] 14.124-14.125

πάντας masculine accusative plural

14.170-14.172

14.187-14.189

14.198-14.199

δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους.

[all, the whole]

Ἀχαιοὺς

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.124-14.125

Ἀχαιοὺς masculine accusative plural

14.139-14.141

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

[Achaian]

14.125ἐγχείῃ

ἐγχείη (21) [Λ] 14.124-14.125

ἐγχείῃ feminine dative singular

16.74-16.75

οὐ γὰρ Τυδεΐδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσι μαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι·

16.544-16.547

ἀλλὰ φίλοι πάρστητε, νεμεσσήθητε δὲ θυμῷ, μὴ ἀπὸ τεύχἐ ἕλωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρὸν Μυρμιδόνες, Δαναῶν κεχολωμένοι ὅσσοι ὄλοντο, τοὺς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνομεν ἐγχείῃσιν.

18.533-18.534

στησάμενοι δ̓ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παῤ ὄχθας, βάλλον δ̓ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

[a spear, lance]

· τὰ δὲ μέλλετ̓

μέλλω (48) [Λ] 14.125

μέλλετ̓ 2nd person plural active imperfect indicative

15.601-15.602

ἐκ γὰρ δὴ τοῦ μέλλε παλίωξιν παρὰ νηῶν θησέμεναι Τρώων, Δαναοῖσι δὲ κῦδος ὀρέξειν.

15.612-15.613

μινυνθάδιος γὰρ ἔμελλεν ἔσσεσθ̓·

16.46-16.47

ἦ γὰρ ἔμελλεν οἷ αὐτῷ θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα λιτέσθαι.

[to think of doing, intend to do, to be about to do]

ἀκουέμεν

ἀκούω (71) [Λ] 14.125

ἀκουέμεν active present infinitive

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

15.128-15.129

ἦ νύ τοι αὔτως οὔατ̓ ἀκουέμεν ἐστί, νόος δ̓ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς.

15.197-15.199

θυγατέρεσσιν γάρ τε καὶ υἱάσι βέλτερον εἴη ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἐνισσέμεν οὓς τέκεν αὐτός, οἵ ἑθεν ὀτρύνοντος ἀκούσονται καὶ ἀνάγκῃ.

[to hear]

, εἰ ἐτεόν

ἐτεός (12) [Λ] 14.125

ἐτεόν neuter nominative singular

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

18.305-18.306

εἰ δ̓ ἐτεὸν παρὰ ναῦφιν ἀνέστη δῖος Ἀχιλλεύς, ἄλγιον αἴ κ̓ ἐθέλῃσι τῷ ἔσσεται·

20.251-20.255

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας, αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο νεικεῦσ̓ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι πόλλ̓ ἐτεά τε καὶ οὐκί·

[true, real, genuine]

περ. 14.126τὼ οὐκ ἄν με γένος

γένος (15) [Λ] 14.126-14.127

γένος neuter accusative singular

19.122-19.124

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

21.186-21.187

φῆσθα σὺ μὲν ποταμοῦ γένος ἔμμεναι εὐρὺ ῥέοντος, αὐτὰρ ἐγὼ γενεὴν μεγάλου Διὸς εὔχομαι εἶναι.

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

[race, stock, family]

γε κακὸν

κακός (180) [Λ] 14.126-14.127

κακὸν masculine accusative singular

14.253-14.256

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

[bad]

καὶ ἀνάλκιδα

ἄναλκις (12) [Λ] 14.126-14.127

ἀνάλκιδα masculine accusative singular

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.323-15.326

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ̓ οἰῶν θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος, ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες·

16.354-16.355

οἳ δὲ ἰδόντες αἶψα διαρπάζουσιν ἀνάλκιδα θυμὸν ἐχούσας·

[without strength, impotent, feeble]

φάντες

φημί (406) [Λ] 14.126-14.127

φάντες masculine nominative plural active present participle

14.126-14.127

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω.

14.133

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to say, to claim]

14.127μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 14.126-14.127

μῦθον masculine accusative singular

14.187-14.189

14.330

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἀτιμήσαιτε

ἀτιμάω (9) [Λ] 14.126-14.127

ἀτιμήσαιτε 2nd person plural active aorist optative

1.93-1.96

οὔ τ̓ ἄρ ὅ γ̓ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐ δ̓ ἑκατόμβης, ἀλλ̓ ἕνεκ̓ ἀρητῆρος ὃν ἠτίμησ̓ Ἀγαμέμνων, οὐ δ̓ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ̓ ἄποινα, τοὔνεκ̓ ἄῤ ἄλγἐ ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ̓ ἔτι δώσει·

1.355-1.356

ἦ γάρ μ̓ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

1.506-1.507

ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἠτίμησεν·

[to dishonour, treat lightly]

πεφασμένον

φημί (406) [Λ] 14.126-14.127

πεφασμένον masculine accusative singular passive perfect participle

14.133

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

14.220-14.221

οὐ δέ σέ φημι ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.

[to say, to claim]

ὅν κ̓ ἐῢ εἴπω

εἶπον (279) [Λ] 14.126-14.127

εἴπω 1st person singular active aorist subjunctive

14.147

ὣς εἰπὼν μέγ̓ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.

14.187-14.189

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

[to speak, say]

. 14.128δεῦτ̓ ἴομεν

εἶμι (299) [Λ] 14.128

ἴομεν 1st person plural active present subjunctive

14.134

βὰν δ̓ ἴμεν, ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

14.166-14.168

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

[come, go]

πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 14.128

πόλεμον masculine accusative singular

14.148-14.151

14.389-14.391

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

[battle, fight, war]

δὲ καὶ οὐτάμενοί

οὐτάω (40) [Λ] 14.128

οὐτάμενοί masculine nominative plural middle aorist participle

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

14.446-14.447

τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν οὖτα κατὰ λαπάρην·

14.493-14.494

τὸν τόθ̓ ὑπ̓ ὀφρύος οὖτα κατ̓ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ἐκ δ̓ ὦσε γλήνην·

[to wound, hurt, hit]

περ ἀνάγκῃ

ἀνάγκη (19) [Λ] 14.128

ἀνάγκῃ feminine dative singular

15.132-15.134

ἦ ἐθέλεις αὐτὸς μὲν ἀναπλήσας κακὰ πολλὰ ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ, αὐτὰρ τοῖς ἄλλοισι κακὸν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι;

15.197-15.199

θυγατέρεσσιν γάρ τε καὶ υἱάσι βέλτερον εἴη ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἐνισσέμεν οὓς τέκεν αὐτός, οἵ ἑθεν ὀτρύνοντος ἀκούσονται καὶ ἀνάγκῃ.

15.343-15.345

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα, τόφρα δ̓ Ἀχαιοὶ τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο, δύοντο δὲ τεῖχος ἀνάγκῃ.

[force, constraint, necessity]

. 14.129ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 14.129-14.130

αὐτοὶ masculine nominative plural

14.135-14.138

14.143-14.146

14.161-14.165

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν, εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ, τῷ δ̓ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

μὲν ἐχώμεθα

ἔχω (431) [Λ] 14.129-14.130

ἐχώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

14.135-14.138

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

[to have]

δηϊοτῆτος

δηιοτής (26) [Λ] 14.129-14.130

δηϊοτῆτος feminine genitive singular

15.511-15.513

βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ὧδ̓ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ̓ ἀνδράσι χειροτέροισιν.

15.583-15.584

ἀλλ̓ οὐ λάθεν Ἕκτορα δῖον, ὅς ῥά οἱ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα.

16.91-16.94

μὴ δ̓ ἐπαγαλλόμενος πολέμῳ καὶ δηϊοτῆτι Τρῶας ἐναιρόμενος προτὶ Ἴλιον ἡγεμονεύειν, μή τις ἀπ̓ Οὐλύμποιο θεῶν αἰειγενετάων ἐμβήῃ·

14.130ἐκ βελέων

βέλος (75) [Λ] 14.129-14.130

βελέων neuter genitive plural

14.406-14.408

χώσατο δ̓ Ἕκτωρ, ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

14.439

βέλος δ̓ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.

15.318-15.319

ὄφρα μὲν αἰγίδα χερσὶν ἔχ̓ ἀτρέμα Φοῖβος Ἀπόλλων, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

[projectile; arrow, weapon]

, μή πού τις ἐφ̓ ἕλκεϊ

ἕλκος (22) [Λ] 14.129-14.130

ἕλκεϊ neuter dative singular

14.129-14.130

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφ̓ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·

15.390-15.394

Πάτροκλος δ̓ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν, τόφῤ ὅ γ̓ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δ̓ ἕλκεϊ λυγρῷ φάρμακ̓ ἀκέσματ̓ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.

16.28-16.29

τοὺς μέν τ̓ ἰητροὶ πολυφάρμακοι ἀμφιπένονται ἕλκἐ ἀκειόμενοι·

[a wound]

ἕλκος

ἕλκος (22) [Λ] 14.129-14.130

ἕλκος neuter accusative singular

15.390-15.394

16.28-16.29

τοὺς μέν τ̓ ἰητροὶ πολυφάρμακοι ἀμφιπένονται ἕλκἐ ἀκειόμενοι·

16.510-16.512

τεῖρε γὰρ αὐτὸν ἕλκος, ὃ δή μιν Τεῦκρος ἐπεσσύμενον βάλεν ἰῷ τείχεος ὑψηλοῖο, ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύνων.

[a wound]

ἄρηται

αἴρω (35) [Λ] 14.129-14.130

ἄρηται 3rd person singular middle aorist subjunctive

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

14.508-14.510

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ̓ ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν ἤρατ̓, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.

16.83-16.86

πείθεο δ̓ ὥς τοι ἐγὼ μύθου τέλος ἐν φρεσὶ θείω, ὡς ἄν μοι τιμὴν μεγάλην καὶ κῦδος ἄρηαι πρὸς πάντων Δαναῶν, ἀτὰρ οἳ περικαλλέα κούρην ἂψ ἀπονάσσωσιν, ποτὶ δ̓ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν.

[to take up, raise, lift up]

· 14.131ἄλλους

ἄλλος (396) [Λ] 14.131-14.132

ἄλλους masculine accusative plural

14.166-14.168

14.187-14.189

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

[other, another]

δ̓ ὀτρύνοντες

ὀτρύνω (88) [Λ] 14.131-14.132

ὀτρύνοντες masculine nominative plural active present participle

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.197-15.199

θυγατέρεσσιν γάρ τε καὶ υἱάσι βέλτερον εἴη ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἐνισσέμεν οὓς τέκεν αὐτός, οἵ ἑθεν ὀτρύνοντος ἀκούσονται καὶ ἀνάγκῃ.

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

ἐνήσομεν

ἐνίημι (11) [Λ] 14.131-14.132

ἐνήσομεν 1st person plural active future indicative

16.448-16.449

πολλοὶ γὰρ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο μάχονται υἱέες ἀθανάτων, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἐνήσεις.

16.656

Ἕκτορι δὲ πρωτίστῳ ἀνάλκιδα θυμὸν ἐνῆκεν·

17.569-17.572

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓ ἀνθρώπου·

[to send in]

, οἳ τὸ πάρος περ 14.132θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 14.131-14.132

θυμῷ masculine dative singular

14.154-14.156

αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

14.161-14.165

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν, εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ, τῷ δ̓ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.

[the soul]

ἦρα φέροντες

φέρω (186) [Λ] 14.131-14.132

φέροντες masculine nominative plural active present participle

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

14.432

οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.

[to bear]

ἀφεστᾶσ̓

ἀφίστημι (10) [Λ] 14.131-14.132

ἀφεστᾶσ̓ 3rd person plural active perfect indicative

15.671-15.673

Ἕκτορα δὲ φράσσαντο βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους, ἠμὲν ὅσοι μετόπισθεν ἀφέστασαν οὐ δὲ μάχοντο, ἠδ̓ ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν.

15.674-15.675

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ Αἴαντι μεγαλήτορι ἥνδανε θυμῷ ἑστάμεν ἔνθά περ ἄλλοι ἀφέστασαν υἷες Ἀχαιῶν·

17.373-17.375

μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα πολλὸν ἀφεσταότες.

[to put away, remove;(mid.) revolt]

οὐ δὲ μάχονται

μάχομαι (218) [Λ] 14.131-14.132

μάχονται 3rd person plural medio-passive present indicative

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

15.384-15.389

15.414-15.415

ἄλλοι δ̓ ἀμφ̓ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο νέεσσιν, Ἕκτωρ δ̓ ἄντ̓ Αἴαντος ἐείσατο κυδαλίμοιο.

[to fight]

. 14.133ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 14.133

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

14.220-14.221

οὐ δέ σέ φημι ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

[to say, to claim]

, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον

κλύω (50) [Λ] 14.133

κλύον 3rd person plural active imperfect indicative

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.378

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

15.269-15.270

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ̓ ἐνώμα ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

[to hear]

ἠδὲ πίθοντο

πείθω (141) [Λ] 14.133

πίθοντο 3rd person plural aorist indicative

14.190-14.192

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.370

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

[to prevail upon, win over, persuade]

· 14.134βὰν

βαίνω (222) [Λ] 14.134

βὰν 3rd person plural active aorist indicative

14.166-14.168

14.187-14.189

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

[to walk, step]

δ̓ ἴμεν

εἶμι (299) [Λ] 14.134

ἴμεν active present infinitive

14.166-14.168

14.187-14.189

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

[come, go]

, ἦρχε

ἄρχω (80) [Λ] 14.134

ἦρχε 3rd person singular active imperfect indicative

14.384-14.386

ἦρχε δ̓ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ εἴκελον ἀστεροπῇ·

15.95

ἀλλὰ σύ γ̓ ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης·

15.306-15.307

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ μακρὰ βιβάς·

[(to be first) to rule, to begin]

δ̓ ἄρά σφιν ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 14.134

ἄναξ masculine nominative singular

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.488-14.489

ὃ δ̓ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν Πηνελέωο ἄνακτος·

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[a lord, master]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 14.134

ἀνδρῶν masculine genitive plural

14.148-14.151

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

14.289-14.291

ἔνθ̓ ἧστ̓ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τ̓ ἐν ὄρεσσι χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.

[a man]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 14.134

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

14.135-14.138

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

16.25-16.27

βέβληται μὲν ὃ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης, οὔτασται δ̓ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἠδ̓ Ἀγαμέμνων, βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

. 14.135οὐ δ̓ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε

ἔχω (431) [Λ] 14.135-14.138

εἶχε 3rd person singular active imperfect indicative

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.384-14.386

ἦρχε δ̓ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ εἴκελον ἀστεροπῇ·

[to have]

κλυτὸς

κλυτός (45) [Λ] 14.135-14.138

κλυτὸς masculine nominative singular

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

14.446-14.447

τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν οὖτα κατὰ λαπάρην·

14.508-14.510

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ̓ ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν ἤρατ̓, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.

[heard of: renowned, famous]

ἐννοσίγαιος

Ἐννοσίγαιος (18) [Λ] 14.135-14.138

ἐννοσίγαιος masculine nominative singular

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

14.508-14.510

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ̓ ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν ἤρατ̓, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.

15.170-15.173

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

[the Earth-shaker]

, 14.136ἀλλὰ μετ̓ αὐτοὺς

αὐτός (604) [Λ] 14.135-14.138

αὐτοὺς masculine accusative plural

14.143-14.146

14.161-14.165

14.247-14.248

Ζηνὸς δ̓ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην οὐ δὲ κατευνήσαιμ̓, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 14.135-14.138

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

14.161-14.165

14.301-14.303

14.446-14.447

τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν οὖτα κατὰ λαπάρην·

[to come]

παλαιῷ

παλαιός (6) [Λ] 14.135-14.138

παλαιῷ masculine dative singular

23.787-23.788

εἰδόσιν ὔμμ̓ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.

6.215

ἦ ῥά νύ μοι ξεῖνος πατρώϊός ἐσσι παλαιός·

11.166-11.168

οἳ δὲ παῤ Ἴλου σῆμα παλαιοῦ Δαρδανίδαο μέσσον κὰπ πεδίον παῤ ἐρινεὸν ἐσσεύοντο ἱέμενοι πόλιος·

[old in years]

φωτὶ

φώς (58) [Λ] 14.135-14.138

φωτὶ masculine dative singular

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

15.559

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχ̓, ὃ δ̓ ἅμ̓ ἕσπετο ἰσόθεος φώς·

16.378-16.379

ὑπὸ δ̓ ἄξοσι φῶτες ἔπιπτον πρηνέες ἐξ ὀχέων, δίφροι δ̓ ἀνακυμβαλίαζον.

[a man]

ἐοικώς, 14.137δεξιτερὴν

δεξιτερός (13) [Λ] 14.135-14.138

δεξιτερὴν feminine accusative singular

16.404-16.408

ὃ δ̓ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δ̓ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων, ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·

21.166-21.167

τῷ δ̓ ἑτέρῳ μιν πῆχυν ἐπιγράβδην βάλε χειρὸς δεξιτερῆς, σύτο δ̓ αἷμα κελαινεφές·

21.489-21.492

ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ἀπ̓ ὤμων αἴνυτο τόξα, αὐτοῖσιν δ̓ ἄῤ ἔθεινε παῤ οὔατα μειδιόωσα ἐντροπαλιζομένην·

[right, the right]

δ̓ ἕλε

αἱρέω (276) [Λ] 14.135-14.138

ἕλε 3rd person singular active aorist indicative

14.271-14.276

14.326-14.328

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

[to take,(mid.) to choose]

χεῖῤ

χείρ (386) [Λ] 14.135-14.138

χεῖῤ feminine accusative singular

14.175-14.177

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

[the hand]

Ἀγαμέμνονος

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 14.135-14.138

Ἀγαμέμνονος masculine genitive singular

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

16.25-16.27

16.56-16.59

κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν, δουρὶ δ̓ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας, τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

Ἀτρεΐδαο

Ἀτρείδης (161) [Λ] 14.135-14.138

Ἀτρεΐδαο masculine genitive singular

14.139-14.141

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

14.516-14.518

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄῤ ἔπειθ̓ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε δῃώσας·

[son of Atreus]

, 14.138καί μιν φωνήσας

φωνέω (80) [Λ] 14.135-14.138

φωνήσας masculine nominative singular active aorist participle

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.88-15.89

πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.143-15.145

Ἥρη δ̓ Ἀπόλλωνα καλέσσατο δώματος ἐκτὸς Ἶρίν θ̓, ἥ τε θεοῖσι μετάγγελος ἀθανάτοισι, καί σφεας φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to produce a sound]

ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 14.135-14.138

ἔπεα neuter accusative plural

14.208-14.210

14.212

οὐκ ἔστ̓ οὐ δὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[a word]

πτερόεντα

πτερόεις (67) [Λ] 14.135-14.138

πτερόεντα neuter accusative plural

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[feathered, winged]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 14.135-14.138

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

14.197

τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

14.300

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

[to speak to, address, accost]

· 14.139Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 14.139-14.141

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

14.516-14.518

16.76-16.77

οὐ δέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς·

[son of Atreus]

νῦν δή που Ἀχιλλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 14.139-14.141

Ἀχιλλῆος masculine genitive singular

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.68

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

[Achilles]

ὀλοὸν

ὀλοός (25) [Λ] 14.139-14.141

ὀλοὸν neuter nominative singular

15.605-15.606

μαίνετο δ̓ ὡς ὅτ̓ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·

16.567-16.568

Ζεὺς δ̓ ἐπὶ νύκτ̓ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ, ὄφρα φίλῳ περὶ παιδὶ μάχης ὀλοὸς πόνος εἴη.

16.567-16.568

Ζεὺς δ̓ ἐπὶ νύκτ̓ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ, ὄφρα φίλῳ περὶ παιδὶ μάχης ὀλοὸς πόνος εἴη.

[destroying, destructive, fatal, deadly, murderous]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 14.139-14.141

κῆρ neuter nominative singular

14.208-14.210

εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι, αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

15.49-15.52

εἰ μὲν δὴ σύ γ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ̓ ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

[the heart]

14.140γηθεῖ

γηθέω (23) [Λ] 14.139-14.141

γηθεῖ 3rd person singular active present indicative

16.530-16.531

Γλαῦκος δ̓ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ γήθησέν τε ὅττί οἱ ὦκ̓ ἤκουσε μέγας θεὸς εὐξαμένοιο.

17.567-17.568

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

24.320-24.321

οἳ δὲ ἰδόντες γήθησαν, καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.

[to rejoice]

ἐνὶ στήθεσσι

στῆθος (138) [Λ] 14.139-14.141

στήθεσσι neuter dative plural

14.148-14.151

14.180

χρυσείῃς δ̓ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο.

14.214-14.215

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·

[the breast]

φόνον

φόνος (20) [Λ] 14.139-14.141

φόνον masculine accusative singular

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

16.141-16.144

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεὺς Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς, φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν.

16.160-16.162

καί τ̓ ἀγεληδὸν ἴασιν ἀπὸ κρήνης μελανύδρου λάψοντες γλώσσῃσιν ἀραιῇσιν μέλαν ὕδωρ ἄκρον ἐρευγόμενοι φόνον αἵματος·

[murder, homicide, slaughter]

καὶ φύζαν

φύζα (5) [Λ] 14.139-14.141

φύζαν feminine accusative singular

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.365-15.366

ὥς ῥα σὺ ἤϊε Φοῖβε πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺν σύγχεας Ἀργείων, αὐτοῖσι δὲ φύζαν ἐνῶρσας.

17.381-17.383

τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

[headlong flight, rout]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.139-14.141

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

[Achaian]

14.141δερκομένῳ

δέρκομαι (8) [Λ] 14.139-14.141

δερκομένῳ masculine dative singular medio-passive present participle

17.673-17.678

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

22.93-22.95

ὡς δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ ὀρέστερος ἄνδρα μένῃσι βεβρωκὼς κακὰ φάρμακ̓, ἔδυ δέ τέ μιν χόλος αἰνός, σμερδαλέον δὲ δέδορκεν ἑλισσόμενος περὶ χειῇ·

23.813-23.815

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν, ἐς μέσον ἀμφοτέρω συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι δεινὸν δερκομένω·

[to see clearly, see]

, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι

ἔνειμι (10) [Λ] 14.139-14.141

ἔνι 3rd person plural active present indicative

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

17.156-17.159

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

18.52-18.53

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

[to be in; to be possible]

φρένες

φρήν (178) [Λ] 14.139-14.141

φρένες feminine nominative plural

14.161-14.165

14.220-14.221

οὐ δέ σέ φημι ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

[the midriff; heart, mind]

οὐ δ̓ ἠβαιαί

ἠβαιός (6) [Λ] 14.139-14.141

ἠβαιαί feminine nominative plural

20.360-20.363

ἀλλ̓ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε καὶ σθένει, οὔ μ̓ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐ δ̓ ἠβαιόν, ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές, οὐ δέ τιν̓ οἴω Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ.

2.379-2.380

εἰ δέ ποτ̓ ἔς γε μίαν βουλεύσομεν, οὐκέτ̓ ἔπειτα Τρωσὶν ἀνάβλησις κακοῦ ἔσσεται οὐ δ̓ ἠβαιόν.

2.386-2.387

οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται οὐ δ̓ ἠβαιὸν εἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα διακρινέει μένος ἀνδρῶν.

[little, small, poor, slight]

. 14.142ἀλλ̓ ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο

ἀπόλλυμι (34) [Λ] 14.142

ἀπόλοιτο 3rd person singular middle aorist optative

15.128-15.129

ἦ νύ τοι αὔτως οὔατ̓ ἀκουέμεν ἐστί, νόος δ̓ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς.

15.502-15.503

νῦν ἄρκιον ἢ ἀπολέσθαι ἠὲ σαωθῆναι καὶ ἀπώσασθαι κακὰ νηῶν.

15.511-15.513

βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ὧδ̓ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ̓ ἀνδράσι χειροτέροισιν.

[to destroy, kill; to lose]

, θεὸς

θεός (400) [Λ] 14.142

θεὸς masculine nominative singular

14.143-14.146

14.166-14.168

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

[god]

δέ ἑ σιφλώσειε· 14.143σοὶ δ̓ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ

θεός (400) [Λ] 14.143-14.146

θεοὶ masculine nominative plural

14.166-14.168

14.187-14.189

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

[god]

μάκαρες

μάκαρ (11) [Λ] 14.143-14.146

μάκαρες masculine nominative plural

15.36-15.40

20.54-20.55

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

24.23-24.24

τὸν δ̓ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες, κλέψαι δ̓ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

[blessed, happy]

κοτέουσιν

κοτέω (15) [Λ] 14.143-14.146

κοτέουσιν 3rd person plural active present indicative

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

16.384-16.388

ὡς δ̓ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματ̓ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥ̓ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

18.364-18.367

πῶς δὴ ἔγωγ̓, ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη, ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις, οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥάψαι;

[to bear a grudge against]

, 14.144ἀλλ̓ ἔτι που Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 14.143-14.146

Τρώων genitive plural

14.190-14.192

14.249-14.251

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

[Tros]

ἡγήτορες

ἡγήτωρ (29) [Λ] 14.143-14.146

ἡγήτορες masculine nominative plural

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

15.329-15.331

Ἕκτωρ μὲν Στιχίον τε καὶ Ἀρκεσίλαον ἔπεφνε, τὸν μὲν Βοιωτῶν ἡγήτορα χαλκοχιτώνων, τὸν δὲ Μενεσθῆος μεγαθύμου πιστὸν ἑταῖρον·

16.164-16.166

τοῖοι Μυρμιδόνων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο ῥώοντ̓·

[a leader, commander, chief]

ἠδὲ μέδοντες

μέδων (14) [Λ] 14.143-14.146

μέδοντες masculine nominative plural

16.164-16.166

τοῖοι Μυρμιδόνων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο ῥώοντ̓·

17.248-17.251

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς·

22.378-22.384

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐπεὶ δὴ τόνδ̓ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἔρρεξεν ὅσ̓ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, εἰ δ̓ ἄγετ̓ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν, ὄφρά κ̓ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τιν̓ ἔχουσιν, ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος, ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτ̓ ἐόντος.

[a guardian, lord]

14.145εὐρὺ

εὐρύς (89) [Λ] 14.143-14.146

εὐρὺ neuter accusative singular

15.36-15.40

15.190-15.192

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

[wide, broad]

κονίσουσιν

κονίω (6) [Λ] 14.143-14.146

κονίσουσιν 3rd person plural active future indicative

21.407-21.408

ἑπτὰ δ̓ ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας, τεύχεά τ̓ ἀμφαράβησε·

21.540-21.542

οἳ δ̓ ἰθὺς πόλιος καὶ τείχεος ὑψηλοῖο δίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιο φεῦγον·

22.405

ὣς τοῦ μὲν κεκόνιτο κάρη ἅπαν·

[to make dusty, cover with clouds of dust]

πεδίον

πεδίον (100) [Λ] 14.143-14.146

πεδίον neuter accusative singular

14.147

ὣς εἰπὼν μέγ̓ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.

15.9-15.11

15.263-15.266

ὡς δ̓ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο κυδιόων·

[a plain]

, σὺ δ̓ ἐπόψεαι

ἐφοράω (4) [Λ] 14.143-14.146

ἐπόψεαι 2nd person singular middle future indicative

3.276-3.280

Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε, Ἠέλιός θ̓, ὃς πάντ̓ ἐφορᾷς καὶ πάντ̓ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ̓ ὅρκια πιστά·

4.135-4.138

διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο, καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο μίτρης θ̓, ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων, ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο·

9.167

εἰ δ̓ ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων.

[to oversee, observe, survey]

αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 14.143-14.146

αὐτὸς masculine nominative singular

14.161-14.165

14.247-14.248

Ζηνὸς δ̓ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην οὐ δὲ κατευνήσαιμ̓, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

14.146φεύγοντας

φεύγω (109) [Λ] 14.143-14.146

φεύγοντας masculine accusative plural active present participle

14.260

τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δ̓ ἐπαύσατο χωόμενός περ.

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

[to flee, take flight, run away]

προτὶ ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 14.143-14.146

ἄστυ neuter accusative singular

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

14.432

οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.

15.348-15.351

ὃν δ̓ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω, αὐτοῦ οἱ θάνατον μητίσομαι, οὐ δέ νυ τόν γε γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα, ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο.

[a city, town]

νεῶν

ναῦς (586) [Λ] 14.143-14.146

νεῶν feminine genitive plural

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

[a ship]

ἄπο καὶ κλισιάων

κλισία (106) [Λ] 14.143-14.146

κλισιάων feminine genitive plural

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

15.390-15.394

15.408-15.409

οὐ δέ ποτε Τρῶες Δαναῶν ἐδύναντο φάλαγγας ῥηξάμενοι κλισίῃσι μιγήμεναι ἠδὲ νέεσσιν.

[a place for lying down]

. 14.147ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 14.147

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

14.187-14.189

14.190-14.192

14.330

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

[to speak, say]

μέγ̓

μέγας (460) [Λ] 14.147

μέγ̓ neuter accusative singular

14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

14.194-14.195

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις·

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

[big, great]

ἄϋσεν

αὔω (44) [Λ] 14.147

ἄϋσεν 3rd person singular active aorist indicative

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

14.453

Πουλυδάμας δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

14.478

τῷ δ̓ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

[to burn, light a fire, get a light]

ἐπεσσύμενος

ἐπισεύω (27) [Λ] 14.147

ἐπεσσύμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

15.346-15.347

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι, ἐᾶν δ̓ ἔναρα βροτόεντα·

15.395-15.398

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε, ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

16.411-16.412

αὐτὰρ ἔπειτ̓ Ἐρύλαον ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ μέσσην κὰκ κεφαλήν·

[to put in motion against, set upon]

πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 14.147

πεδίοιο neuter genitive singular

15.9-15.11

15.263-15.266

15.679-15.682

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ἵπποισι κελητίζειν ἐῢ εἰδώς, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἐκ πολέων πίσυρας συναείρεται ἵππους, σεύας ἐκ πεδίοιο μέγα προτὶ ἄστυ δίηται λαοφόρον καθ̓ ὁδόν·

[a plain]

. 14.148ὅσσόν

ὅσος (138) [Λ] 14.148-14.151

ὅσσόν neuter accusative singular

14.371-14.374

14.398-14.401

15.296-15.298

αὐτοὶ δ̓, ὅσσοι ἄριστοι ἐνὶ στρατῷ εὐχόμεθ̓ εἶναι, στήομεν, εἴ κεν πρῶτον ἐρύξομεν ἀντιάσαντες δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

[as much/many as]

τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον

ἐπιάχω (5) [Λ] 14.148-14.151

ἐπίαχον 3rd person plural active imperfect indicative

5.859-5.861

ὃ δ̓ ἔβραχε χάλκεος Ἄρης ὅσσόν τ̓ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος.

7.403-7.404

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο·

9.50-9.51

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[to shout out, to shout applause]

ἢ δεκάχιλοι 14.149ἀνέρες

ἀνήρ (590) [Λ] 14.148-14.151

ἀνέρες masculine nominative plural

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

14.289-14.291

14.319-14.320

οὐ δ̓ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης, ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·

[a man]

ἐν πολέμῳ

πόλεμος (252) [Λ] 14.148-14.151

πολέμῳ masculine dative singular

14.389-14.391

14.428-14.431

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[battle, fight, war]

ἔριδα

ἔρις (43) [Λ] 14.148-14.151

ἔριδα feminine accusative singular

14.389-14.391

δή ῥα τότ̓ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ̓ Ἀργείοισιν ἀρήγων.

16.476

τὼ δ̓ αὖτις συνίτην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο.

16.661-16.662

πολέες γὰρ ἐπ̓ αὐτῷ κάππεσον, εὖτ̓ ἔριδα κρατερὴν ἐτάνυσσε Κρονίων.

[strife, quarrel, debate, contention]

ξυνάγοντες

συνάγω (8) [Λ] 14.148-14.151

ξυνάγοντες masculine nominative plural active present participle

14.447-14.448

ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

16.763-16.764

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

19.275

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

[to bring together, gather together, collect, convene]

Ἄρηος

Ἄρης (150) [Λ] 14.148-14.151

Ἄρηος masculine genitive singular

15.110

ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομ̓ Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι·

15.111-15.112

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.

15.113-15.114

ὣς ἔφατ̓, αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

[Ares]

, 14.150τόσσην

τόσος (69) [Λ] 14.148-14.151

τόσσην feminine accusative singular

14.394-14.395

οὔ τε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·

14.396-14.397

οὔ τε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ̓ ὤρετο καιέμεν ὕλην·

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

[so great, so vast]

ἐκ στήθεσφιν

στῆθος (138) [Λ] 14.148-14.151

στήθεσφιν neuter dative plural

14.180

χρυσείῃς δ̓ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο.

14.214-14.215

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·

14.315-14.318

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐ δὲ γυναικὸς θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν, οὐ δ̓ ὁπότ̓ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο, ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωῤ ἀτάλαντον·

[the breast]

ὄπα

ὄψ (14) [Λ] 14.148-14.151

ὄπα feminine accusative singular

16.76-16.77

οὐ δέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς·

18.222-18.223

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἄϊον ὄπα χάλκεον Αἰακίδαο, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός·

20.379-20.380

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν ταρβήσας, ὅτ̓ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος.

[a voice]

κρείων

κρείων (56) [Λ] 14.148-14.151

κρείων masculine nominative singular

16.56-16.59

16.71-16.73

τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλους πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων ἤπια εἰδείη·

16.269-16.274

Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην, ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[a ruler, lord, master]

ἐνοσίχθων

Ἐνοσίχθων (23) [Λ] 14.148-14.151

ἐνοσίχθων masculine nominative singular

14.384-14.386

ἦρχε δ̓ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ εἴκελον ἀστεροπῇ·

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

15.205

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

[Earth-shaker]

14.151ἧκεν

ἵημι (106) [Λ] 14.148-14.151

ἧκεν 3rd person singular active aorist indicative

14.181-14.183

ζώσατο δὲ ζώνῃ ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ, ἐν δ̓ ἄρα ἕρματα ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι τρίγληνα μορόεντα·

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

15.18-15.20

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ̓ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον ἄρρηκτον;

[to set a going, put in motion]

· Ἀχαιοῖσιν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.151-14.152

Ἀχαιοῖσιν masculine dative plural

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

14.398-14.401

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

[Achaian]

δὲ μέγα

μέγας (460) [Λ] 14.151-14.152

μέγα neuter accusative singular

14.194-14.195

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις·

14.243-14.246

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

[big, great]

σθένος

σθένος (37) [Λ] 14.151-14.152

σθένος neuter accusative singular

15.107-15.108

φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

16.541-16.542

κεῖται Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων, ὃς Λυκίην εἴρυτο δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ·

[strength, might]

ἔμβαλ̓

ἐμβάλλω (24) [Λ] 14.151-14.152

ἔμβαλ̓ 3rd person singular active aorist indicative

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

15.596-15.599

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δ̓ ἐξαίσιον ἀρὴν πᾶσαν ἐπικρήνειε·

[to throw in, put in]

ἑκάστῳ

ἕκαστος (119) [Λ] 14.151-14.152

ἑκάστῳ masculine dative singular

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.109

τὼ ἔχεθ̓ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ.

15.189

τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ̓ ἔμμορε τιμῆς·

[every, every one, each, each one]

14.152καρδίῃ

καρδία (32) [Λ] 14.151-14.152

καρδίῃ feminine dative singular

15.208-15.210

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει ὁππότ̓ ἂν ἰσόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴσῃ νεικείειν ἐθέλῃσι χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν.

16.52-16.54

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει, ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι καὶ γέρας ἂψ ἀφελέσθαι, ὅ τε κράτεϊ προβεβήκῃ·

16.266-16.267

τῶν τότε Μυρμιδόνες κραδίην καὶ θυμὸν ἔχοντες ἐκ νηῶν ἐχέοντο·

[the heart]

, ἄληκτον πολεμίζειν

πολεμίζω (55) [Λ] 14.151-14.152

πολεμίζειν active present infinitive

15.178-15.180

εἰ δέ οἱ οὐκ ἐπέεσσ̓ ἐπιπείσεαι, ἀλλ̓ ἀλογήσεις, ἠπείλει καὶ κεῖνος ἐναντίβιον πολεμίξων ἐνθάδ̓ ἐλεύσεσθαι·

15.401-15.402

ἀλλὰ σὲ μὲν θεράπων ποτιτερπέτω, αὐτὰρ ἔγωγε σπεύσομαι εἰς Ἀχιλῆα, ἵν̓ ὀτρύνω πολεμίζειν.

15.539-15.541

εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων, ἔτι δ̓ ἔλπετο νίκην, τόφρα δέ οἱ Μενέλαος ἀρήϊος ἦλθεν ἀμύντωρ, στῆ δ̓ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών, βάλε δ̓ ὦμον ὄπισθεν·

[to wage war, make war, fight]

ἠδὲ μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 14.151-14.152

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

15.384-15.389

15.414-15.415

ἄλλοι δ̓ ἀμφ̓ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο νέεσσιν, Ἕκτωρ δ̓ ἄντ̓ Αἴαντος ἐείσατο κυδαλίμοιο.

15.494

ἀλλὰ μάχεσθ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἀολλέες·

[to fight]

. 14.153Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.153-14.154

Ἥρη feminine nominative singular

14.159-14.160

μερμήριξε δ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·

14.194-14.195

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις·

14.197

τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

[Hera]

δ̓ εἰσεῖδε

εἰσοράω (34) [Λ] 14.153-14.154

εἰσεῖδε 3rd person singular active aorist indicative

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

14.344-14.345

οὐ δ̓ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ, οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.

15.455-15.457

τοὺς μὲν ὅ γ̓ Ἀστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε, πολλὰ δ̓ ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα ἵππους·

[to look into, look upon, view, behold]

χρυσόθρονος

χρυσόθρονος (4) [Λ] 14.153-14.154

χρυσόθρονος feminine nominative singular

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

1.611

ἔνθα καθεῦδ̓ ἀναβάς, παρὰ δὲ χρυσόθρονος Ἥρη.

9.533-9.535

καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεὺς ῥέξ̓·

[gold-enthroned]

ὀφθαλμοῖσι

ὀφθαλμός (60) [Λ] 14.153-14.154

ὀφθαλμοῖσι masculine dative plural

14.436-14.437

ὃ δ̓ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν, ἑζόμενος δ̓ ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ̓ ἀπέμεσσεν·

14.493-14.494

τὸν τόθ̓ ὑπ̓ ὀφρύος οὖτα κατ̓ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ἐκ δ̓ ὦσε γλήνην·

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

[the eye]

14.154στᾶσ̓

ἵστημι (305) [Λ] 14.153-14.154

στᾶσ̓ feminine nominative singular active aorist participle

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to make to stand]

ἐξ Οὐλύμποιο

Ὄλυμπος (81) [Λ] 14.153-14.154

Οὐλύμποιο masculine genitive singular

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

14.298

Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατ̓ Οὐλύμπου τόδ̓ ἱκάνεις;

14.309-14.311

νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ̓ Οὐλύμπου τόδ̓ ἱκάνω, μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.

[Olympus]

ἀπὸ ῥίου

ῥίον (4) [Λ] 14.153-14.154

ῥίου neuter genitive singular

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

19.114-19.116

Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.

8.25-8.26

σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο δησαίμην, τὰ δέ κ̓ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.

[any jutting part]

· αὐτίκα δ̓ ἔγνω

γιγνώσκω (73) [Λ] 14.154-14.156

ἔγνω 3rd person singular active aorist indicative

14.475

ἦ ῥ̓ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ̓ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.

15.239-15.241

16.119-16.121

γνῶ δ̓ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τε ἔργα θεῶν, ὅ ῥα πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κεῖρε Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

14.155τὸν μὲν ποιπνύοντα

ποιπνύω (5) [Λ] 14.154-14.156

ποιπνύοντα masculine accusative singular active present participle

18.421

αἳ μὲν ὕπαιθα ἄνακτος ἐποίπνυον·

24.473-24.475

τὼ δὲ δύ̓ οἴω ἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος ποίπνυον παρεόντε·

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

[to be out of breath]

μάχην

μάχη (131) [Λ] 14.154-14.156

μάχην feminine accusative singular

14.428-14.431

14.508-14.510

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

[battle, fight, combat]

ἀνὰ κυδιάνειραν

κυδιάνειρα (7) [Λ] 14.154-14.156

κυδιάνειραν feminine accusative singular

24.391-24.393

τὸν μὲν ἐγὼ μάλα πολλὰ μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα, καὶ εὖτ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἐλάσσας Ἀργείους κτείνεσκε δαΐζων ὀξέϊ χαλκῷ·

4.223-4.225

ἔνθ̓ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον οὐ δὲ καταπτώσσοντ̓ οὐ δ̓ οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι, ἀλλὰ μάλα σπεύδοντα μάχην ἐς κυδιάνειραν.

6.124-6.125

οὐ μὲν γάρ ποτ̓ ὄπωπα μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ τὸ πρίν·

[glorifying]

14.156αὐτοκασίγνητον

αὐτοκασίγνητος (6) [Λ] 14.154-14.156

αὐτοκασίγνητον masculine accusative singular

16.715-16.719

ταῦτ̓ ἄρα οἱ φρονέοντι παρίστατο Φοῖβος Ἀπόλλων ἀνέρι εἰσάμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε Ἀσίῳ, ὃς μήτρως ἦν Ἕκτορος ἱπποδάμοιο αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱὸς δὲ Δύμαντος, ὃς Φρυγίῃ ναίεσκε ῥοῇς ἔπι Σαγγαρίοιο·

2.704-2.707

ἀλλά σφεας κόσμησε Ποδάρκης ὄζος Ἄρηος Ἰφίκλου υἱὸς πολυμήλου Φυλακίδαο αὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάου ὁπλότερος γενεῇ·

3.236-3.238

δοιὼ δ̓ οὐ δύναμαι ἰδέειν κοσμήτορε λαῶν Κάστορά θ̓ ἱππόδαμον καὶ πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεα αὐτοκασιγνήτω, τώ μοι μία γείνατο μήτηρ.

[an own brother]

καὶ δαέρα

δαήρ (6) [Λ] 14.154-14.156

δαέρα masculine accusative singular

24.762-24.764

Ἕκτορ ἐμῷ θυμῷ δαέρων πολὺ φίλτατε πάντων, ἦ μέν μοι πόσις ἐστὶν Ἀλέξανδρος θεοειδής, ὅς μ̓ ἄγαγε Τροίηνδ̓·

24.768-24.772

ἀλλ̓ εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνὶ μεγάροισιν ἐνίπτοι δαέρων ἢ γαλόων ἢ εἰνατέρων εὐπέπλων, ἢ ἑκυρή, ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί, ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι παραιφάμενος κατέρυκες σῇ τ̓ ἀγανοφροσύνῃ καὶ σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσι.

3.180

δαὴρ αὖτ̓ ἐμὸς ἔσκε κυνώπιδος, εἴ ποτ̓ ἔην γε.

[a husband's brother, brother, in-law]

, χαῖρε

χαίρω (43) [Λ] 14.154-14.156

χαῖρε 3rd person singular active imperfect indicative

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

15.97-15.99

οὐ δέ τί φημι πᾶσιν ὁμῶς θυμὸν κεχαρησέμεν, οὔ τε βροτοῖσιν οὔ τε θεοῖς, εἴ πέρ τις ἔτι νῦν δαίνυται εὔφρων.

16.600-16.601

μέγα δὲ Τρῶες κεχάροντο, στὰν δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἰόντες ἀολλέες·

[to rejoice, be glad, be delighted]

δὲ θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 14.154-14.156

θυμῷ masculine dative singular

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

14.161-14.165

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

[the soul]

· 14.157Ζῆνα

Ζεύς (476) [Λ] 14.157-14.158

Ζῆνα masculine accusative singular

14.159-14.160

μερμήριξε δ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·

14.173-14.174

τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ̓ ἀϋτμή.

14.193

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·

[Zeus]

δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης

ἄκρος (43) [Λ] 14.157-14.158

ἀκροτάτης feminine genitive singular superlative

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

14.284-14.285

τὼ δ̓ ἐπὶ χέρσου βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

[at the furthest point]

κορυφῆς

κορυφή (23) [Λ] 14.157-14.158

κορυφῆς feminine genitive singular

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[the head, top, highest point;]

πολυπίδακος

πολυπῖδαξ (4) [Λ] 14.157-14.158

πολυπίδακος feminine genitive singular

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

8.47-8.48

Ἴδην δ̓ ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Γάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.

[with many springs, many-fountained]

Ἴδης

Ἴδη (28) [Λ] 14.157-14.158

Ἴδης feminine genitive singular

14.161-14.165

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν, εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ, τῷ δ̓ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

[Ida]

14.158ἥμενον

ἧμαι (59) [Λ] 14.157-14.158

ἥμενον masculine accusative singular medio-passive perfect participle

14.289-14.291

ἔνθ̓ ἧστ̓ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τ̓ ἐν ὄρεσσι χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

[to be seated, sit]

εἰσεῖδε

εἰσοράω (34) [Λ] 14.157-14.158

εἰσεῖδε 3rd person singular active aorist indicative

14.344-14.345

οὐ δ̓ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ, οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.

15.455-15.457

τοὺς μὲν ὅ γ̓ Ἀστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε, πολλὰ δ̓ ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα ἵππους·

17.687-17.689

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

[to look into, look upon, view, behold]

, στυγερὸς

στυγερός (17) [Λ] 14.157-14.158

στυγερὸς masculine nominative singular

16.606-16.607

ὦκα δὲ θυμὸς ᾤχετ̓ ἀπὸ μελέων, στυγερὸς δ̓ ἄρα μιν σκότος εἷλεν.

18.207-18.210

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

19.230-19.233

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

[hated, abominated, loathed]

δέ οἱ ἔπλετο

πέλω (61) [Λ] 14.157-14.158

ἔπλετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

14.344-14.345

οὐ δ̓ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ, οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

[to be, become; Hom. be in motion]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 14.157-14.158

θυμῷ masculine dative singular

14.161-14.165

14.190-14.192

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

[the soul]

. 14.159μερμήριξε

μερμηρίζω (11) [Λ] 14.159-14.160

μερμήριξε 3rd person singular active aorist indicative

16.644-16.651

ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, οὐ δέ ποτε Ζεὺς τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ, ἀλλὰ κατ̓ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ, πολλὰ μάλ̓ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων, ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ αὐτοῦ ἐπ̓ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τ̓ ὤμων τεύχἐ ἕληται, ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν.

20.17

ἦ τι περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν μερμηρίζεις;

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

[to be full of cares, to be anxious]

δ̓ ἔπειτα βοῶπις

βοῶπις (12) [Λ] 14.159-14.160

βοῶπις feminine nominative singular

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

14.263

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[ox-eyed]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 14.159-14.160

πότνια feminine nominative singular

14.197

τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

14.263

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.159-14.160

Ἥρη feminine nominative singular

14.194-14.195

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις·

14.197

τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

[Hera]

14.160ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.159-14.160

Διὸς masculine genitive singular

14.173-14.174

τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ̓ ἀϋτμή.

14.193

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

[Zeus]

νόον

νόος (48) [Λ] 14.159-14.160

νόον masculine accusative singular

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

14.252-14.253

ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο νήδυμος ἀμφιχυθείς·

15.49-15.52

εἰ μὲν δὴ σύ γ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ̓ ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

[mind, perception]

αἰγιόχοιο

αἰγίοχος (37) [Λ] 14.159-14.160

αἰγιόχοιο masculine genitive singular

14.252-14.253

ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο νήδυμος ἀμφιχυθείς·

15.174-15.175

ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο.

15.241-15.242

ἀτὰρ ἆσθμα καὶ ἱδρὼς παύετ̓, ἐπεί μιν ἔγειρε Διὸς νόος αἰγιόχοιο.

[Aegis-bearing]

· 14.161ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 14.161-14.165

θυμὸν masculine accusative singular

14.190-14.192

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.206-14.207

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

[the soul]

ἀρίστη

ἄριστος (138) [Λ] 14.161-14.165

ἀρίστη feminine nominative singular superlative

14.213

Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

14.424-14.426

πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ Σαρπηδών τ̓ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων.

[best]

φαίνετο

φαίνω (61) [Λ] 14.161-14.165

φαίνετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

15.139-15.140

ἤδη γάρ τις τοῦ γε βίην καὶ χεῖρας ἀμείνων ἢ πέφατ̓, ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσεται·

15.275-15.276

τῶν δέ θ̓ ὑπὸ ἰαχῆς ἐφάνη λὶς ἠϋγένειος εἰς ὁδόν, αἶψα δὲ πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας·

16.207-16.208

νῦν δὲ πέφανται φυλόπιδος μέγα ἔργον, ἕης τὸ πρίν γ̓ ἐράασθε.

[to bring to light, make to appear]

βουλὴ

βουλή (52) [Λ] 14.161-14.165

βουλὴ feminine nominative singular

15.69-15.71

16.630

ἐν γὰρ χερσὶ τέλος πολέμου, ἐπέων δ̓ ἐνὶ βουλῇ·

17.469-17.470

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

[will, determination; council, senate]

14.162ἐλθεῖν

ἔρχομαι (338) [Λ] 14.161-14.165

ἐλθεῖν active aorist infinitive

14.301-14.303

14.446-14.447

τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν οὖτα κατὰ λαπάρην·

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[to come]

εἰς Ἴδην

Ἴδη (28) [Λ] 14.161-14.165

Ἴδην feminine accusative singular

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.286-14.288

14.292-14.293

Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον Ἴδης ὑψηλῆς·

[Ida]

εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν

αὐτός (604) [Λ] 14.161-14.165

αὐτήν feminine accusative singular

14.247-14.248

Ζηνὸς δ̓ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην οὐ δὲ κατευνήσαιμ̓, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.

14.271-14.276

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

, 14.163εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι

φιλότης (33) [Λ] 14.161-14.165

φιλότητι feminine dative singular

14.198-14.199

δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους.

14.206-14.207

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.208-14.210

εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι, αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.

[friendship, love, affection]

14.164ᾗ

ἑός (167) [Λ] 14.161-14.165

ᾗ feminine dative singular

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

[his, her own]

χροιῇ, τῷ δ̓ ὕπνον

ὕπνος (45) [Λ] 14.161-14.165

ὕπνον masculine accusative singular

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.242

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος·

[sleep, slumber]

ἀπήμονά

ἀπήμων (6) [Λ] 14.161-14.165

ἀπήμονά masculine accusative singular

1.415-1.416

αἴθ̓ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων ἧσθαι, ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν·

12.80-12.81

ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ̓ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων, αὐτίκα δ̓ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

13.741-13.744

ἔνθεν δ̓ ἂν μάλα πᾶσαν ἐπιφρασσαίμεθα βουλὴν ἤ κεν ἐνὶ νήεσσι πολυκλήϊσι πέσωμεν αἴ κ̓ ἐθέλῃσι θεὸς δόμεναι κράτος, ἦ κεν ἔπειτα πὰρ νηῶν ἔλθωμεν ἀπήμονες.

[unharmed, unhurt]

τε λιαρόν

λιαρός (5) [Λ] 14.161-14.165

λιαρόν masculine accusative singular

22.149-22.150

ἣ μὲν γάρ θ̓ ὕδατι λιαρῷ ῥέει, ἀμφὶ δὲ καπνὸς γίγνεται ἐξ αὐτῆς ὡς εἰ πυρὸς αἰθομένοιο·

11.476-11.477

τὸν μέν τ̓ ἤλυξε πόδεσσι φεύγων, ὄφῤ αἷμα λιαρὸν καὶ γούνατ̓ ὀρώρῃ·

11.828-11.832

ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ̓ ἔκταμ̓ ὀϊστόν, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ̓ ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

[warm]

τε 14.165χεύῃ

χέω (80) [Λ] 14.161-14.165

χεύῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

15.589-15.590

ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·

16.2-16.4

Πάτροκλος δ̓ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος, ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ.

[to pour]

ἐπὶ βλεφάροισιν

βλέφαρον (6) [Λ] 14.161-14.165

βλεφάροισιν neuter dative plural

17.437-17.439

δάκρυα δέ σφι θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν ἡνιόχοιο πόθῳ·

19.15-19.17

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσε δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν·

24.637-24.640

οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν, ἀλλ̓ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.

[mostly in pl. the eyelids]

ἰδὲ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 14.161-14.165

φρεσὶ feminine dative plural

14.220-14.221

οὐ δέ σέ φημι ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

[the midriff; heart, mind]

πευκαλίμῃσι

πευκάλιμος (4) [Λ] 14.161-14.165

πευκαλίμῃσι feminine dative plural

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

20.33-20.35

Ἥρη μὲν μετ̓ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ̓ ἐριούνης Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

8.366-8.369

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδἐ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο, οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.

[in wise, prudent, sagacious]

. 14.166βῆ

βαίνω (222) [Λ] 14.166-14.168

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

14.187-14.189

14.224-14.228

14.229-14.230

ἐξ Ἀθόω δ̓ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, Λῆμνον δ̓ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.

[to walk, step]

δ̓ ἴμεν

εἶμι (299) [Λ] 14.166-14.168

ἴμεν active present infinitive

14.187-14.189

14.200-14.204

14.205

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

[come, go]

ἐς θάλαμον

θάλαμος (26) [Λ] 14.166-14.168

θάλαμον masculine accusative singular

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

17.34-17.37

νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δ̓ ἀγορεύεις, χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο, ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.

[an inner room]

, τόν οἱ φίλος

φίλος (342) [Λ] 14.166-14.168

φίλος masculine nominative singular

14.190-14.192

14.208-14.210

εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι, αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.

[friend; loved, beloved, dear]

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 14.166-14.168

υἱὸς masculine nominative singular

14.249-14.251

14.337-14.339

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

[a son]

ἔτευξεν

τεύχω (87) [Λ] 14.166-14.168

ἔτευξεν 3rd person singular active aorist indicative

14.214-14.215

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

[to make ready, make, build, work]

14.167Ἥφαιστος

Ἥφαιστος (41) [Λ] 14.166-14.168

Ἥφαιστος masculine nominative singular

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

15.213-15.217

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐ δ̓ ἐθελήσει ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν, ἴστω τοῦθ̓ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.

[Hephaestus, god of fire]

, πυκινὰς

πυκνός (45) [Λ] 14.166-14.168

πυκινὰς feminine accusative plural

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

14.347-14.349

τοῖσι δ̓ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην, λωτόν θ̓ ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδ̓ ὑάκινθον πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἔεργε.

[close, compact]

δὲ θύρας

θύρα (15) [Λ] 14.166-14.168

θύρας feminine accusative plural

14.169

ἔνθ̓ ἥ γ̓ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

22.66-22.71

αὐτὸν δ̓ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται, οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς, οἵ κ̓ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ κείσοντ̓ ἐν προθύροισι.

[a door]

σταθμοῖσιν

σταθμός (11) [Λ] 14.166-14.168

σταθμοῖσιν neuter dative plural

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

16.641-16.643

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, ὡς ὅτε μυῖαι σταθμῷ ἔνι βρομέωσι περιγλαγέας κατὰ πέλλας ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει·

16.751-16.753

ὣς εἰπὼν ἐπὶ Κεβριόνῃ ἥρωϊ βεβήκει οἶμα λέοντος ἔχων, ὅς τε σταθμοὺς κεραΐζων ἔβλητο πρὸς στῆθος, ἑή τέ μιν ὤλεσεν ἀλκή·

[a standing place, weight]

ἐπῆρσε

ἐπαραρίσκω (3) [Λ] 14.166-14.168

ἐπῆρσε 3rd person singular active aorist indicative

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

12.455-12.456

δοιοὶ δ̓ ἔντοσθεν ὀχῆες εἶχον ἐπημοιβοί, μία δὲ κληῒς ἐπαρήρει.

[to fit to]

14.168κληῗδι

κλείς (12) [Λ] 14.166-14.168

κληῗδι feminine dative singular

16.169-16.170

ἐν δὲ ἑκάστῃ πεντήκοντ̓ ἔσαν ἄνδρες ἐπὶ κληῗσιν ἑταῖροι·

17.306-17.309

ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν Φωκήων ὄχ̓ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ οἰκία ναιετάασκε πολέσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων, τὸν βάλ̓ ὑπὸ κληῗδα μέσην·

21.116-21.118

Ἀχιλεὺς δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ τύψε κατὰ κληῗδα παῤ αὐχένα, πᾶν δέ οἱ εἴσω δῦ ξίφος ἄμφηκες·

[bar, bolt, key; collar bone; clausula]

κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς

θεός (400) [Λ] 14.166-14.168

θεὸς masculine nominative singular

14.187-14.189

14.200-14.204

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

[god]

ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 14.166-14.168

ἄλλος masculine nominative singular

14.187-14.189

14.243-14.246

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

[other, another]

ἀνῷγεν

ἀνοίγνυμι (4) [Λ] 14.166-14.168

ἀνῷγεν 3rd person singular active imperfect indicative

16.220-16.224

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐς κλισίην, χηλοῦ δ̓ ἀπὸ πῶμ̓ ἀνέῳγε καλῆς δαιδαλέης, τήν οἱ Θέτις ἀργυρόπεζα θῆκ̓ ἐπὶ νηὸς ἄγεσθαι ἐῢ πλήσασα χιτώνων χλαινάων τ̓ ἀνεμοσκεπέων οὔλων τε ταπήτων.

24.228

ἦ καὶ φωριαμῶν ἐπιθήματα κάλ̓ ἀνέῳγεν·

24.453-24.456

θύρην δ̓ ἔχε μοῦνος ἐπιβλὴς εἰλάτινος, τὸν τρεῖς μὲν ἐπιρρήσσεσκον Ἀχαιοί, τρεῖς δ̓ ἀναοίγεσκον μεγάλην κληῗδα θυράων τῶν ἄλλων·

[to open]

· 14.169ἔνθ̓ ἥ γ̓ εἰσελθοῦσα

εἰσέρχομαι (18) [Λ] 14.169

εἰσελθοῦσα feminine nominative singular active aorist participle

16.253-16.256

ἤτοι ὃ μὲν σπείσας τε καὶ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἂψ κλισίην εἰσῆλθε, δέπας δ̓ ἀπέθηκ̓ ἐνὶ χηλῷ, στῆ δὲ πάροιθ̓ ἐλθὼν κλισίης, ἔτι δ̓ ἤθελε θυμῷ εἰσιδέειν Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν.

17.156-17.159

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

22.56-22.58

ἀλλ̓ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς Πηλεΐδῃ, αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς.

[to go in]

θύρας

θύρα (15) [Λ] 14.169

θύρας feminine accusative plural

14.337-14.339

22.66-22.71

24.317-24.319

ὅσση δ̓ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσ̓ ἀραρυῖα, τόσσ̓ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά·

[a door]

ἐπέθηκε

ἐπιτίθημι (11) [Λ] 14.169

ἐπέθηκε 3rd person singular active aorist indicative

19.107

ψευστήσεις, οὐ δ̓ αὖτε τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις.

20.369-20.370

οὐ δ̓ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει, ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει, τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει.

23.795-23.796

Ἀντίλοχ̓ οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶνος, ἀλλά τοι ἡμιτάλαντον ἐγὼ χρυσοῦ ἐπιθήσω.

[to lay, put on;(mid.) to attack]

φαεινάς

φαεινός (65) [Λ] 14.169

φαεινάς feminine accusative plural

14.175-14.177

τῷ ῥ̓ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.

14.236-14.237

κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ̓ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ αὐτίκ̓ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.

14.461

καρπαλίμως δ̓ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[shining, beaming, radiant]

. 14.170ἀμβροσίῃ

ἀμβροσίη (7) [Λ] 14.170-14.172

ἀμβροσίῃ feminine dative singular

16.667-16.670

εἰ δ̓ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσόν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·

16.677-16.680

βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν, αὐτίκα δ̓ ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσεν ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσέν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσε·

19.37-19.39

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

μὲν πρῶτον

πρότερος (96) [Λ] 14.170-14.172

πρῶτον neuter accusative singular superlative

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.294-14.296

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

[before, earlier]

ἀπὸ χροὸς

χρώς (69) [Λ] 14.170-14.172

χροὸς masculine genitive singular

14.175-14.177

14.187-14.189

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

[the surface of the body, the skin]

ἱμερόεντος

ἱμερόεις (5) [Λ] 14.170-14.172

ἱμερόεντος masculine genitive singular

18.569-18.571

τοῖσιν δ̓ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δ̓ ὑπὸ καλὸν ἄειδε λεπταλέῃ φωνῇ·

18.603-18.604

πολλὸς δ̓ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθ̓ ὅμιλος τερπόμενοι·

3.396-3.398

καί ῥ̓ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴν στήθεά θ̓ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα, θάμβησέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[exciting love]

14.171λύματα πάντα

πᾶς (546) [Λ] 14.170-14.172

πάντα neuter accusative plural

14.187-14.189

14.198-14.199

δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους.

14.214-14.215

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·

[all, the whole]

κάθηρεν

καθαίρω (3) [Λ] 14.170-14.172

κάθηρεν 3rd person singular active aorist indicative

16.228-16.230

τό ῥα τότ̓ ἐκ χηλοῖο λαβὼν ἐκάθηρε θεείῳ πρῶτον, ἔπειτα δ̓ ἔνιψ̓ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι, νίψατο δ̓ αὐτὸς χεῖρας, ἀφύσσατο δ̓ αἴθοπα οἶνον.

16.667-16.670

εἰ δ̓ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσόν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·

[to make pure]

, ἀλείψατο

ἀλείφω (5) [Λ] 14.170-14.172

ἀλείψατο 3rd person singular middle aorist indicative

14.175-14.177

τῷ ῥ̓ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.

18.349-18.351

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ, καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπ̓ ἐλαίῳ, ἐν δ̓ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·

24.582-24.586

δμῳὰς δ̓ ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετ̓ ἀμφί τ̓ ἀλεῖψαι νόσφιν ἀειράσας, ὡς μὴ Πρίαμος ἴδοι υἱόν, μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δ̓ ὀρινθείη φίλον ἦτορ, καί ἑ κατακτείνειε, Διὸς δ̓ ἀλίτηται ἐφετμάς.

[to anoint with oil, oil]

δὲ λίπ̓ ἐλαίῳ

ἔλαιον (8) [Λ] 14.170-14.172

ἐλαίῳ neuter dative singular

18.349-18.351

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ, καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπ̓ ἐλαίῳ, ἐν δ̓ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·

18.595-18.596

τῶν δ̓ αἳ μὲν λεπτὰς ὀθόνας ἔχον, οἳ δὲ χιτῶνας εἵατ̓ ἐϋννήτους, ἦκα στίλβοντας ἐλαίῳ·

23.184-23.187

τὸν δ̓ οὐ κύνες ἀμφεπένοντο, ἀλλὰ κύνας μὲν ἄλαλκε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἤματα καὶ νύκτας, ῥοδόεντι δὲ χρῖεν ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

[olive-oil]

14.172ἀμβροσίῳ

ἀμβρόσιος (17) [Λ] 14.170-14.172

ἀμβροσίῳ neuter dative singular

14.175-14.177

τῷ ῥ̓ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.

14.178-14.179

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ̓, ὅν οἱ Ἀθήνη ἔξυσ̓ ἀσκήσασα, τίθει δ̓ ἐνὶ δαίδαλα πολλά·

18.267-18.268

νῦν μὲν νὺξ ἀπέπαυσε ποδώκεα Πηλεΐωνα ἀμβροσίη·

[immortal]

ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν

εἰμί (1088) [Λ] 14.170-14.172

ἦεν 3rd person singular active imperfect indicative

14.185

λευκὸν δ̓ ἦν ἠέλιος ὥς·

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.212

οὐκ ἔστ̓ οὐ δὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·

[to be]

· 14.173τοῦ καὶ κινυμένοιο

κίνυμαι (5) [Λ] 14.173-14.174

κινυμένοιο neuter genitive singular medio-passive present participle

4.280-4.282

τοῖαι ἅμ̓ Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν δήϊον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες κυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.

4.331-4.333

οὐ γάρ πώ σφιν ἀκούετο λαὸς ἀϋτῆς, ἀλλὰ νέον συνορινόμεναι κίνυντο φάλαγγες Τρώων ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν·

4.427-4.428

ὣς τότ̓ ἐπασσύτεραι Δαναῶν κίνυντο φάλαγγες νωλεμέως πόλεμον δέ·

[to go, move]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.173-14.174

Διὸς masculine genitive singular

14.193

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·

14.200-14.204

14.213

Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.

[Zeus]

κατὰ χαλκοβατὲς

χαλκοβατής (4) [Λ] 14.173-14.174

χαλκοβατὲς neuter accusative singular

21.437-21.438

τὸ μὲν αἴσχιον αἴ κ̓ ἀμαχητὶ ἴομεν Οὔλυμπον δὲ Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ.

21.505-21.507

ἣ δ̓ ἄῤ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε·

1.425-1.427

δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ, καὶ τότ̓ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω.

[standing on brass, with brasen base]

δῶ

δῶμα (61) [Λ] 14.173-14.174

δῶ neuter accusative singular

14.224-14.228

14.256-14.258

ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ζήτει·

14.309-14.311

νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ̓ Οὐλύμπου τόδ̓ ἱκάνω, μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.

[a house]

14.174ἔμπης ἐς γαῖάν

γαῖα (125) [Λ] 14.173-14.174

γαῖάν feminine accusative singular

14.200-14.204

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

[a land, country]

τε καὶ οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 14.173-14.174

οὐρανὸν masculine accusative singular

15.36-15.40

15.190-15.192

15.370-15.371

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν εὔχετο χεῖῤ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

[heaven]

ἵκετ̓

ἱκνέομαι (114) [Λ] 14.173-14.174

ἵκετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

14.247-14.248

Ζηνὸς δ̓ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην οὐ δὲ κατευνήσαιμ̓, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.

14.260

τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δ̓ ἐπαύσατο χωόμενός περ.

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

[to come]

ἀϋτμή

ἀυτμή (6) [Λ] 14.173-14.174

ἀϋτμή feminine nominative singular

18.470-18.473

φῦσαι δ̓ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων παντοίην εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι, ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι, ἄλλοτε δ̓ αὖτε, ὅππως Ἥφαιστός τ̓ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο.

21.366-21.367

τεῖρε δ̓ ἀϋτμὴ Ἡφαίστοιο βίηφι πολύφρονος.

23.765-23.766

κὰδ δ̓ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ̓ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς αἰεὶ ῥίμφα θέων·

. 14.175τῷ ῥ̓ ἥ γε χρόα

χρώς (69) [Λ] 14.175-14.177

χρόα masculine accusative singular

14.187-14.189

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

14.406

τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα.

[the surface of the body, the skin]

καλὸν

καλός (142) [Λ] 14.175-14.177

καλὸν masculine accusative singular

14.175-14.177

τῷ ῥ̓ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.

14.184-14.185

κρηδέμνῳ δ̓ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων καλῷ νηγατέῳ·

14.186

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.

[beautiful]

ἀλειψαμένη

ἀλείφω (5) [Λ] 14.175-14.177

ἀλειψαμένη feminine nominative singular middle aorist participle

18.349-18.351

24.582-24.586

10.577-10.579

τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ̓ ἐλαίῳ δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.

[to anoint with oil, oil]

ἰδὲ χαίτας

χαίτη (14) [Λ] 14.175-14.177

χαίτας feminine accusative plural

15.266-15.267

ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται ὤμοις ἀΐσσονται·

17.439-17.440

θαλερὴ δ̓ ἐμιαίνετο χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν ἀμφοτέρωθεν.

17.457-17.458

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

[long, flowing hair]

14.176πεξαμένη χερσὶ

χείρ (386) [Λ] 14.175-14.177

χερσὶ feminine dative plural

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[the hand]

πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς

φαεινός (65) [Λ] 14.175-14.177

φαεινοὺς masculine accusative plural

14.236-14.237

κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ̓ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ αὐτίκ̓ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.

14.461

καρπαλίμως δ̓ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

15.429

ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[shining, beaming, radiant]

14.177καλοὺς

καλός (142) [Λ] 14.175-14.177

καλοὺς masculine accusative plural

14.184-14.185

κρηδέμνῳ δ̓ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων καλῷ νηγατέῳ·

14.186

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.

14.238-14.239

δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ χρύσεον·

[beautiful]

ἀμβροσίους

ἀμβρόσιος (17) [Λ] 14.175-14.177

ἀμβροσίους masculine accusative plural

14.178-14.179

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ̓, ὅν οἱ Ἀθήνη ἔξυσ̓ ἀσκήσασα, τίθει δ̓ ἐνὶ δαίδαλα πολλά·

18.267-18.268

νῦν μὲν νὺξ ἀπέπαυσε ποδώκεα Πηλεΐωνα ἀμβροσίη·

21.505-21.507

ἣ δ̓ ἄῤ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε·

[immortal]

ἐκ κράατος

κράς (19) [Λ] 14.175-14.177

κράατος neuter genitive singular

15.478-15.481

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν, αὐτὰρ ὅ γ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον, κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

16.137-16.138

κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν·

16.548-16.550

ὣς ἔφατο, Τρῶας δὲ κατὰ κρῆθεν λάβε πένθος ἄσχετον, οὐκ ἐπιεικτόν, ἐπεί σφισιν ἕρμα πόληος ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών·

[the head]

ἀθανάτοιο

ἀθάνατος (106) [Λ] 14.175-14.177

ἀθανάτοιο neuter genitive singular

14.198-14.199

δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους.

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

15.49-15.52

εἰ μὲν δὴ σύ γ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ̓ ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

[undying, immortal]

. 14.178ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιον

ἀμβρόσιος (17) [Λ] 14.178-14.179

ἀμβρόσιον masculine accusative singular

18.267-18.268

νῦν μὲν νὺξ ἀπέπαυσε ποδώκεα Πηλεΐωνα ἀμβροσίη·

21.505-21.507

23.184-23.187

τὸν δ̓ οὐ κύνες ἀμφεπένοντο, ἀλλὰ κύνας μὲν ἄλαλκε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἤματα καὶ νύκτας, ῥοδόεντι δὲ χρῖεν ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

[immortal]

ἑανὸν

ἑανός (3) [Λ] 14.178-14.179

ἑανὸν masculine accusative singular

21.505-21.507

ἣ δ̓ ἄῤ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ, δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε·

3.385-3.388

χειρὶ δὲ νεκταρέου ἑανοῦ ἐτίναξε λαβοῦσα, γρηῒ δέ μιν ἐϊκυῖα παλαιγενέϊ προσέειπεν εἰροκόμῳ, ἥ οἱ Λακεδαίμονι ναιετοώσῃ ἤσκειν εἴρια καλά, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκε·

[fit for wearing]

ἕσαθ̓

ἕννυμι (24) [Λ] 14.178-14.179

ἕσαθ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

14.350-14.351

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο καλὴν χρυσείην·

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

[to put clothes on]

, ὅν οἱ Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 14.178-14.179

Ἀθήνη feminine nominative singular

15.69-15.71

ἐκ τοῦ δ̓ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ Ἀχαιοὶ Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.213-15.217

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐ δ̓ ἐθελήσει ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν, ἴστω τοῦθ̓ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.

[Athena]

14.179ἔξυσ̓ ἀσκήσασα

ἀσκέω (7) [Λ] 14.178-14.179

ἀσκήσασα feminine nominative singular active aorist participle

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

18.590-18.592

ἐν δὲ χορὸν ποίκιλλε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις, τῷ ἴκελον οἷόν ποτ̓ ἐνὶ Κνωσῷ εὐρείῃ Δαίδαλος ἤσκησεν καλλιπλοκάμῳ Ἀριάδνῃ.

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

[to work curiously, form by art, fashion]

, τίθει

τίθημι (194) [Λ] 14.178-14.179

τίθει 3rd person singular active imperfect indicative

14.187-14.189

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον βῆ ῥ̓ ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ̓ Ἀφροδίτην τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·

15.478-15.481

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν, αὐτὰρ ὅ γ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον, κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

15.478-15.481

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν, αὐτὰρ ὅ γ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον, κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

[to set, put, place]

δ̓ ἐνὶ δαίδαλα πολλά

πολύς (468) [Λ] 14.178-14.179

πολλά neuter accusative plural

14.183

χάρις δ̓ ἀπελάμπετο πολλή.

14.409-14.413

14.442-14.445

ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων Ἤνοπι βουκολέοντι παῤ ὄχθας Σατνιόεντος.

[much, many]

· 14.180χρυσείῃς

χρύσεος (75) [Λ] 14.180

χρυσείῃς feminine dative plural

14.238-14.239

δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ χρύσεον·

14.343-14.344

τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω χρύσεον·

14.350-14.351

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο καλὴν χρυσείην·

[golden, of gold, decked]

δ̓ ἐνετῇσι κατὰ στῆθος

στῆθος (138) [Λ] 14.180

στῆθος neuter accusative singular

14.214-14.215

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·

14.315-14.318

14.402-14.405

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε, τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην, ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·

[the breast]

περονᾶτο

περονάω (4) [Λ] 14.180

περονᾶτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

7.144-7.145

πρὶν γὰρ Λυκόοργος ὑποφθὰς δουρὶ μέσον περόνησεν, ὃ δ̓ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·

10.131-10.134

ὣς εἰπὼν ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν διπλῆν ἐκταδίην, οὔλη δ̓ ἐπενήνοθε λάχνη.

13.394-13.397

ἐκ δέ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας ἃς πάρος εἶχεν, οὐ δ̓ ὅ γ̓ ἐτόλμησεν δηΐων ὑπὸ χεῖρας ἀλύξας ἂψ ἵππους στρέψαι, τὸν δ̓ Ἀντίλοχος μενεχάρμης δουρὶ μέσον περόνησε τυχών·

[to pierce, pin]

. 14.181ζώσατο

ζώννυμι (7) [Λ] 14.181-14.183

ζώσατο 3rd person singular middle aorist indicative

23.128-23.131

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ̓ ὑπ̓ ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους·

23.685-23.687

τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἄντα δ̓ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

[to gird]

δὲ ζώνῃ

ζώνη (3) [Λ] 14.181-14.183

ζώνῃ feminine dative singular

2.474-2.479

τοὺς δ̓ ὥς τ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν, ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα ὑσμίνην δ̓ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.

11.232-11.235

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, Ἀτρεΐδης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ̓ ἔγχος, Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθε νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

[a belt, girdle]

ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ

ἀραρίσκω (39) [Λ] 14.181-14.183

ἀραρυίῃ feminine dative singular active perfect participle

15.529-15.530

πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ, τόν ῥ̓ ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα·

15.618-15.621

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα, ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·

15.737-15.738

οὐ μέν τι σχεδόν ἐστι πόλις πύργοις ἀραρυῖα, ᾗ κ̓ ἀπαμυναίμεσθ̓ ἑτεραλκέα δῆμον ἔχοντες·

[to join, join together, fasten]

, 14.182ἐν δ̓ ἄρα ἕρματα

ἕρμα (5) [Λ] 14.181-14.183

ἕρματα neuter accusative plural

16.548-16.550

ὣς ἔφατο, Τρῶας δὲ κατὰ κρῆθεν λάβε πένθος ἄσχετον, οὐκ ἐπιεικτόν, ἐπεί σφισιν ἕρμα πόληος ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών·

1.484-1.486

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν, νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ̓ ἠπείροιο ἔρυσσαν ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὑπὸ δ̓ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν·

2.154

ὑπὸ δ̓ ᾕρεον ἕρματα νηῶν.

[a prop, support]

ἧκεν

ἵημι (106) [Λ] 14.181-14.183

ἧκεν 3rd person singular active aorist indicative

14.239-14.241

15.18-15.20

15.326-15.327

ἐν γὰρ Ἀπόλλων ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

[to set a going, put in motion]

ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι 14.183τρίγληνα μορόεντα· χάρις

χάρις (12) [Λ] 14.183

χάρις feminine nominative singular

14.235

ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.

15.743-15.745

ὅς τις δὲ Τρώων κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ φέροιτο σὺν πυρὶ κηλείῳ, χάριν Ἕκτορος ὀτρύναντος, τὸν δ̓ Αἴας οὔτασκε δεδεγμένος ἔγχεϊ μακρῷ·

17.146-17.148

οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[gratitude, favor, grace, charm]

δ̓ ἀπελάμπετο

ἀπολάμπω (4) [Λ] 14.183

ἀπελάμπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

19.381-19.383

ἣ δ̓ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν ἵππουρις τρυφάλεια, περισσείοντο δ̓ ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

22.317-22.321

οἷος δ̓ ἀστὴρ εἶσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ, ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ̓ εὐήκεος, ἣν ἄῤ Ἀχιλλεὺς πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.

6.293-6.295

τῶν ἕν̓ ἀειραμένη Ἑκάβη φέρε δῶρον Ἀθήνῃ, ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος, ἀστὴρ δ̓ ὣς ἀπέλαμπεν·

[to shine]

πολλή

πολύς (468) [Λ] 14.183

πολλή feminine nominative singular

14.409-14.413

14.442-14.445

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

[much, many]

. 14.184κρηδέμνῳ

κρήδεμνον (3) [Λ] 14.184-14.185

κρηδέμνῳ neuter dative singular

16.97-16.100

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον μήτέ τις οὖν Τρώων θάνατον φύγοι ὅσσοι ἔασι, μήτέ τις Ἀργείων, νῶϊν δ̓ ἐκδῦμεν ὄλεθρον, ὄφῤ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν.

22.468-22.472

τῆλε δ̓ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα, ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην κρήδεμνόν θ̓, ὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσῆ Ἀφροδίτη ἤματι τῷ ὅτε μιν κορυθαίολος ἠγάγεθ̓ Ἕκτωρ ἐκ δόμου Ἠετίωνος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα.

[a veil]

δ̓ ἐφύπερθε καλύψατο

καλύπτω (65) [Λ] 14.184-14.185

καλύψατο 3rd person singular middle aorist indicative

14.357-14.359

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

[to cover with]

δῖα

δῖος (218) [Λ] 14.184-14.185

δῖα feminine nominative singular

14.347-14.349

14.424-14.426

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

θεάων

θεά (104) [Λ] 14.184-14.185

θεάων feminine genitive plural

14.194-14.195

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις·

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

14.277-14.279

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὄμνυε δ̓ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ̓ ὀνόμηνεν ἅπαντας τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

[a goddess]

14.185καλῷ

καλός (142) [Λ] 14.184-14.185

καλῷ neuter dative singular

14.186

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.

14.238-14.239

δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ χρύσεον·

14.350-14.351

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο καλὴν χρυσείην·

[beautiful]

νηγατέῳ· λευκὸν

λευκός (32) [Λ] 14.185

λευκὸν neuter nominative singular

15.314-15.317

πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ̓ ἀρηϊθόων αἰζηῶν, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

16.346-16.347

τὸ δ̓ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε νέρθεν ὑπ̓ ἐγκεφάλοιο, κέασσε δ̓ ἄῤ ὀστέα λευκά·

17.55-17.56

τὸ δέ τε πνοιαὶ δονέουσι παντοίων ἀνέμων, καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ·

[light, bright, clear]

δ̓ ἦν

εἰμί (1088) [Λ] 14.185

ἦν 3rd person singular active imperfect indicative

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.212

οὐκ ἔστ̓ οὐ δὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[to be]

ἠέλιος

ἠέλιος (41) [Λ] 14.185

ἠέλιος masculine nominative singular

14.344-14.345

οὐ δ̓ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ, οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.

16.187-16.192

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς, τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο ἠγάγετο πρὸς δώματ̓, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα, τὸν δ̓ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδ̓ ἀτίταλλεν ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θ̓ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.

16.777-16.778

ὄφρα μὲν Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

ὥς· 14.186ποσσὶ

πούς (192) [Λ] 14.186

ποσσὶ masculine dative plural

14.228

οὐ δὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν·

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

[a foot]

δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν

λιπαρός (8) [Λ] 14.186

λιπαροῖσιν masculine dative plural

14.239-14.241

Ἥφαιστος δέ κ̓ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις τεύξεἰ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει, τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.

22.405-22.407

ἣ δέ νυ μήτηρ τίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην τηλόσε, κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδ̓ ἐσιδοῦσα·

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

[oily, shiny with oil]

ἐδήσατο

δέω (37) [Λ] 14.186

ἐδήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

17.288-17.291

18.99-18.100

ὃ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ̓, ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.

18.552-18.553

δράγματα δ̓ ἄλλα μετ̓ ὄγμον ἐπήτριμα πῖπτον ἔραζε, ἄλλα δ̓ ἀμαλλοδετῆρες ἐν ἐλλεδανοῖσι δέοντο.

[to bind, tie, fetter]

καλὰ

καλός (142) [Λ] 14.186

καλὰ neuter accusative plural

14.238-14.239

δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ χρύσεον·

14.350-14.351

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο καλὴν χρυσείην·

15.704-15.706

Ἕκτωρ δὲ πρυμνῆς νεὸς ἥψατο ποντοπόροιο καλῆς ὠκυάλου, ἣ Πρωτεσίλαον ἔνεικεν ἐς Τροίην, οὐ δ̓ αὖτις ἀπήγαγε πατρίδα γαῖαν.

[beautiful]

πέδιλα

πέδιλον (5) [Λ] 14.186

πέδιλα neuter accusative plural

24.340-24.342

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ̓ ὑγρὴν ἠδ̓ ἐπ̓ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

10.21-10.24

ὀρθωθεὶς δ̓ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα, ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ̓ ἔγχος.

[sandals]

. 14.187αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα

πᾶς (546) [Λ] 14.187-14.189

πάντα masculine accusative singular

14.198-14.199

δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους.

14.214-14.215

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

[all, the whole]

περὶ χροῒ

χρώς (69) [Λ] 14.187-14.189

χροῒ masculine dative singular

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

14.406

τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα.

14.454-14.457

οὐ μὰν αὖτ̓ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα, ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

[the surface of the body, the skin]

θήκατο

τίθημι (194) [Λ] 14.187-14.189

θήκατο 3rd person singular middle aorist indicative

15.478-15.481

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν, αὐτὰρ ὅ γ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον, κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

[to set, put, place]

κόσμον

κόσμος (11) [Λ] 14.187-14.189

κόσμον masculine accusative singular

17.204-17.206

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

24.622-24.624

ἕταροι δ̓ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

2.212-2.216

Θερσίτης δ̓ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα, ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν, ἀλλ̓ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν ἔμμεναι·

[order]

14.188βῆ

βαίνω (222) [Λ] 14.187-14.189

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

14.224-14.228

14.229-14.230

ἐξ Ἀθόω δ̓ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, Λῆμνον δ̓ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

[to walk, step]

ῥ̓ ἴμεν

εἶμι (299) [Λ] 14.187-14.189

ἴμεν active present infinitive

14.200-14.204

14.205

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

[come, go]

ἐκ θαλάμοιο

θάλαμος (26) [Λ] 14.187-14.189

θαλάμοιο masculine genitive singular

14.337-14.339

17.34-17.37

18.491-18.493

ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τ̓ ἔσαν εἰλαπίναι τε, νύμφας δ̓ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δ̓ ὑμέναιος ὀρώρει·

[an inner room]

, καλεσσαμένη

καλέω (60) [Λ] 14.187-14.189

καλεσσαμένη feminine nominative singular middle aorist participle

14.208-14.210

εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι, αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

14.277-14.279

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὄμνυε δ̓ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ̓ ὀνόμηνεν ἅπαντας τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

[to call, summon]

δ̓ Ἀφροδίτην

Ἀφροδίτη (29) [Λ] 14.187-14.189

Ἀφροδίτην feminine accusative singular

14.193

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·

14.211

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη·

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

[Aphrodite]

14.189τῶν ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 14.187-14.189

ἄλλων masculine genitive plural

14.243-14.246

14.249-14.251

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

[other, another]

ἀπάνευθε θεῶν

θεός (400) [Λ] 14.187-14.189

θεῶν masculine genitive plural

14.200-14.204

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

[god]

πρὸς μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 14.187-14.189

μῦθον masculine accusative singular

14.330

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.201-15.203

οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε, ἦ τι μεταστρέψεις;

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπε

εἶπον (279) [Λ] 14.187-14.189

ἔειπε 3rd person singular active aorist indicative

14.190-14.192

14.330

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

[to speak, say]

· 14.190ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο

πείθω (141) [Λ] 14.190-14.192

πίθοιο 2nd person singular middle aorist optative

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.370

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

14.378

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

[to prevail upon, win over, persuade]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 14.190-14.192

φίλον neuter vocative singular

14.208-14.210

14.253-14.256

σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ὄρσασ̓ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας νόσφι φίλων πάντων.

[friend; loved, beloved, dear]

τέκος

τέκος (42) [Λ] 14.190-14.192

τέκος neuter vocative singular

15.549-15.551

αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι, ἂψ εἰς Ἴλιον ἦλθε, μετέπρεπε δὲ Τρώεσσι, ναῖε δὲ πὰρ Πριάμῳ, ὃ δέ μιν τίεν ἶσα τέκεσσι·

16.263-16.265

τοὺς δ̓ εἴ περ παρά τίς τε κιὼν ἄνθρωπος ὁδίτης κινήσῃ ἀέκων, οἳ δ̓ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες πρόσσω πᾶς πέτεται καὶ ἀμύνει οἷσι τέκεσσι.

17.132-17.135

Αἴας δ̓ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν, ᾧ ῥά τε νήπἰ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ ἄνδρες ἐπακτῆρες·

[the young]

ὅττί κεν εἴπω

εἶπον (279) [Λ] 14.190-14.192

εἴπω 1st person singular active aorist subjunctive

14.330

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

14.370

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

[to speak, say]

, 14.191ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη

κοτέω (15) [Λ] 14.190-14.192

κοτεσσαμένη feminine nominative singular middle aorist participle

16.384-16.388

18.364-18.367

21.456-21.457

νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷ μισθοῦ χωόμενοι, τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε.

[to bear a grudge against]

τό γε θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 14.190-14.192

θυμῷ masculine dative singular

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.206-14.207

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.253-14.256

σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ὄρσασ̓ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας νόσφι φίλων πάντων.

[the soul]

, 14.192οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 14.190-14.192

Δαναοῖσι masculine dative plural

14.357-14.359

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

14.447-14.448

ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

[the Danaans]

, σὺ δὲ Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 14.190-14.192

Τρώεσσιν masculine dative plural

14.249-14.251

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.388

Τρῶας δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.

[Tros]

ἀρήγεις

ἀρήγω (18) [Λ] 14.190-14.192

ἀρήγεις 2nd person singular active present indicative

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.389-14.391

δή ῥα τότ̓ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ̓ Ἀργείοισιν ἀρήγων.

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

[to help, aid, succour]

; 14.193τὴν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 14.193

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

14.381

οἰχόμενοι δ̓ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχἐ ἄμειβον·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[change, alternate, respond]

ἔπειτα Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.193

Διὸς masculine genitive singular

14.200-14.204

14.213

Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

[Zeus]

θυγάτηρ

θυγάτηρ (62) [Λ] 14.193

θυγάτηρ feminine nominative singular

14.194-14.195

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις·

14.224-14.228

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

[a daughter]

Ἀφροδίτη

Ἀφροδίτη (29) [Λ] 14.193

Ἀφροδίτη feminine nominative singular

14.211

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη·

14.224-14.228

19.282-19.285

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

[Aphrodite]

· 14.194Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.194-14.195

Ἥρη feminine vocative singular

14.197

τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

14.224-14.228

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν σεύατ̓ ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς·

[Hera]

πρέσβα θεὰ

θεά (104) [Λ] 14.194-14.195

θεὰ feminine vocative singular

14.243-14.246

14.277-14.279

14.315-14.318

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐ δὲ γυναικὸς θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν, οὐ δ̓ ὁπότ̓ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο, ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωῤ ἀτάλαντον·

[a goddess]

θύγατερ

θυγάτηρ (62) [Λ] 14.194-14.195

θύγατερ feminine vocative singular

14.224-14.228

14.243-14.246

15.197-15.199

θυγατέρεσσιν γάρ τε καὶ υἱάσι βέλτερον εἴη ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἐνισσέμεν οὓς τέκεν αὐτός, οἵ ἑθεν ὀτρύνοντος ἀκούσονται καὶ ἀνάγκῃ.

[a daughter]

μεγάλοιο

μέγας (460) [Λ] 14.194-14.195

μεγάλοιο masculine genitive singular

14.243-14.246

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

[big, great]

Κρόνοιο

Κρόνος (23) [Λ] 14.194-14.195

Κρόνοιο masculine genitive singular

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[Cronus]

14.195αὔδα

αὐδάω (38) [Λ] 14.194-14.195

αὔδα 2nd person singular active present imperative

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

15.113-15.114

ὣς ἔφατ̓, αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

15.395-15.398

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε, ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

[to utter sounds, speak]

ὅ τι φρονέεις

φρονέω (60) [Λ] 14.194-14.195

φρονέεις 2nd person singular active present indicative

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

15.49-15.52

15.603-15.604

τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρεν Ἕκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καὶ αὐτόν.

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

· τελέσαι

τελέω (60) [Λ] 14.195-14.196

τελέσαι active aorist infinitive

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

[to complete, fulfil, accomplish]

δέ με θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 14.195-14.196

θυμὸς masculine nominative singular

14.206-14.207

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.253-14.256

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

[the soul]

ἄνωγεν

ἄνωγα (68) [Λ] 14.195-14.196

ἄνωγεν 3rd person singular active perfect indicative

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

15.41-15.44

15.147-15.148

αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθητε, Διός τ̓ εἰς ὦπα ἴδησθε, ἕρδειν ὅττί κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

[to command, order]

, 14.196εἰ δύναμαι

δύναμαι (67) [Λ] 14.195-14.196

δύναμαι 1st person singular medio-passive present indicative

14.423-14.424

ἀλλ̓ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐ δὲ βαλεῖν·

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

15.399-15.400

Εὐρύπυλ̓ οὐκ ἔτι τοι δύναμαι χατέοντί πεῤ ἔμπης ἐνθάδε παρμενέμεν·

[to be able, capable, strong enough]

τελέσαι

τελέω (60) [Λ] 14.195-14.196

τελέσαι active aorist infinitive

14.195-14.196

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

15.226-15.228

ἀλλὰ τόδ̓ ἠμὲν ἐμοὶ πολὺ κέρδιον ἠδέ οἱ αὐτῷ ἔπλετο, ὅττι πάροιθε νεμεσσηθεὶς ὑπόειξε χεῖρας ἐμάς, ἐπεὶ οὔ κεν ἀνιδρωτί γ̓ ἐτελέσθη.

[to complete, fulfil, accomplish]

γε καὶ εἰ τετελεσμένον

τελέω (60) [Λ] 14.195-14.196

τετελεσμένον neuter nominative singular medio-passive perfect participle

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

15.226-15.228

15.592-15.595

Τρῶες δὲ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι νηυσὶν ἐπεσσεύοντο, Διὸς δ̓ ἐτέλειον ἐφετμάς, ὅ σφισιν αἰὲν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δὲ θυμὸν Ἀργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο, τοὺς δ̓ ὀρόθυνεν.

[to complete, fulfil, accomplish]

ἐστίν

εἰμί (1088) [Λ] 14.195-14.196

ἐστίν 3rd person singular active present indicative

14.212

οὐκ ἔστ̓ οὐ δὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[to be]

. 14.197τὴν δὲ δολοφρονέουσα

δολοφρονέων (5) [Λ] 14.197

δολοφρονέουσα feminine nominative singular active present participle

14.300

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.329

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

19.106

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

[planning craft, wily-minded]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 14.197

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

14.300

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.329

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

[to speak to, address, accost]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 14.197

πότνια feminine nominative singular

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

14.263

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·

14.300

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.197

Ἥρη feminine nominative singular

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

14.224-14.228

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

[Hera]

· 14.198δὸς

δίδωμι (254) [Λ] 14.198-14.199

δὸς 2nd person singular active aorist imperative

14.238-14.239

δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ χρύσεον·

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[to give]

νῦν μοι φιλότητα

φιλότης (33) [Λ] 14.198-14.199

φιλότητα feminine accusative singular

14.206-14.207

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.208-14.210

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

[friendship, love, affection]

καὶ ἵμερον

ἵμερος (11) [Λ] 14.198-14.199

ἵμερον masculine accusative singular

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

14.326-14.328

οὐ δ̓ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης, οὐ δ̓ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐ δὲ σεῦ αὐτῆς, ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

23.14

μετὰ δέ σφι Θέτις γόου ἵμερον ὦρσε.

[a longing]

, ᾧ τε σὺ πάντας

πᾶς (546) [Λ] 14.198-14.199

πάντας masculine accusative plural

14.214-14.215

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

[all, the whole]

14.199δαμνᾷ

δαμνάω (5) [Λ] 14.198-14.199

δαμνᾷ 2nd person singular medio-passive present indicative

14.439

βέλος δ̓ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.

16.103-16.104

δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοὶ βάλλοντες·

21.51-21.52

τεῖρε γὰρ ἱδρὼς φεύγοντ̓ ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἐδάμνα·

[to overpower, tame, conquer, subdue]

ἀθανάτους

ἀθάνατος (106) [Λ] 14.198-14.199

ἀθανάτους masculine accusative plural

14.433-14.436

15.49-15.52

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[undying, immortal]

ἠδὲ θνητοὺς

θνητός (28) [Λ] 14.198-14.199

θνητοὺς masculine accusative plural

16.152-16.154

ἐν δὲ παρηορίῃσιν ἀμύμονα Πήδασον ἵει, τόν ῥά ποτ̓ Ἠετίωνος ἑλὼν πόλιν ἤγαγ̓ Ἀχιλλεύς, ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπεθ̓ ἵπποις ἀθανάτοισι.

16.441-16.442

ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;

16.622

θνητὸς δέ νυ καὶ σὺ τέτυξαι.

[liable to death, mortal]

ἀνθρώπους

ἄνθρωπος (72) [Λ] 14.198-14.199

ἀνθρώπους masculine accusative plural

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

15.140-15.141

ἀργαλέον δὲ πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.

[man, person, human]

. 14.200εἶμι

εἶμι (299) [Λ] 14.200-14.204

εἶμι 1st person singular active present indicative

14.205

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

14.304

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

[come, go]

γὰρ ὀψομένη

ὁράω (57) [Λ] 14.200-14.204

ὀψομένη feminine nominative singular middle future participle

14.205

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

14.304

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

[to see]

πολυφόρβου

πολύφορβος (3) [Λ] 14.200-14.204

πολυφόρβου feminine genitive singular

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

9.565-9.571

τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι πόλλ̓ ἀχέουσ̓ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο, πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία κικλήσκουσ̓ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι, παιδὶ δόμεν θάνατον·

[feeding many, bountiful]

πείρατα

πεῖραρ (11) [Λ] 14.200-14.204

πείρατα neuter accusative plural

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

18.501

ἄμφω δ̓ ἱέσθην ἐπὶ ἴστορι πεῖραρ ἑλέσθαι.

20.429

ἆσσον ἴθ̓ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθ̓ ἵκηαι.

[an end]

γαίης

γαῖα (125) [Λ] 14.200-14.204

γαίης feminine genitive singular

14.200-14.204

14.301-14.303

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[a land, country]

, 14.201Ὠκεανόν

Ὠκεανός (18) [Λ] 14.200-14.204

Ὠκεανόν masculine accusative singular

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

14.309-14.311

νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ̓ Οὐλύμπου τόδ̓ ἱκάνω, μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.

[Oceanus]

τε θεῶν

θεός (400) [Λ] 14.200-14.204

θεῶν masculine genitive plural

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.243-14.246

14.256-14.258

ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ζήτει·

[god]

γένεσιν

γένεσις (3) [Λ] 14.200-14.204

γένεσιν feminine accusative singular

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

[an origin, source, productive cause]

καὶ μητέρα

μήτηρ (103) [Λ] 14.200-14.204

μητέρα feminine accusative singular

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

14.492

τῷ δ̓ ἄῤ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.

[a mother]

Τηθύν, 14.202οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι

σφός (9) [Λ] 14.200-14.204

σφοῖσι masculine dative plural

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

16.17-16.18

ἦε σύ γ̓ Ἀργείων ὀλοφύρεαι, ὡς ὀλέκονται νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ὑπερβασίης ἕνεκα σφῆς;

18.230-18.231

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

[their, their own, belonging to them]

δόμοισιν

δόμος (45) [Λ] 14.200-14.204

δόμοισιν masculine dative plural

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

14.454-14.457

οὐ μὰν αὖτ̓ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα, ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

[a house; a course of stone]

ἐῢ τρέφον

τρέφω (38) [Λ] 14.200-14.204

τρέφον 3rd person plural active imperfect indicative

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

16.187-16.192

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς, τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο ἠγάγετο πρὸς δώματ̓, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα, τὸν δ̓ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδ̓ ἀτίταλλεν ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θ̓ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.

16.203-16.204

σχέτλιε Πηλέος υἱὲ χόλῳ ἄρα σ̓ ἔτρεφε μήτηρ, νηλεές, ὃς παρὰ νηυσὶν ἔχεις ἀέκοντας ἑταίρους·

[to nourish, rear, maintain]

ἠδ̓ ἀτίταλλον

ἀτιτάλλω (6) [Λ] 14.200-14.204

ἀτίταλλον 3rd person plural active imperfect indicative

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

16.187-16.192

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς, τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο ἠγάγετο πρὸς δώματ̓, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα, τὸν δ̓ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδ̓ ἀτίταλλεν ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θ̓ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.

24.59-24.61

αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετ̓ ἀθανάτοισι.

[to rear up]

14.203δεξάμενοι

δέχομαι (54) [Λ] 14.200-14.204

δεξάμενοι masculine nominative plural middle aorist participle

15.87-15.88

ἣ δ̓ ἄλλους μὲν ἔασε, Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ δέκτο δέπας·

15.743-15.745

ὅς τις δὲ Τρώων κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ φέροιτο σὺν πυρὶ κηλείῳ, χάριν Ἕκτορος ὀτρύναντος, τὸν δ̓ Αἴας οὔτασκε δεδεγμένος ἔγχεϊ μακρῷ·

17.206-17.208

ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω, τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

[to take, accept, receive]

Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον

Κρόνος (23) [Λ] 14.200-14.204

Κρόνον masculine accusative singular

14.243-14.246

14.271-14.276

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

[Cronus]

εὐρύοπα

εὐρύοπα (14) [Λ] 14.200-14.204

εὐρύοπα masculine nominative singular

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

15.724-15.725

ἀλλ̓ εἰ δή ῥα τότε βλάπτε φρένας εὐρύοπα Ζεὺς ἡμετέρας, νῦν αὐτὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει.

16.241-16.245

τῷ κῦδος ἅμα πρόες εὐρύοπα Ζεῦ, θάρσυνον δέ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ εἴσεται ἤ ῥα καὶ οἶος ἐπίστηται πολεμίζειν ἡμέτερος θεράπων, ἦ οἱ τότε χεῖρες ἄαπτοι μαίνονθ̓, ὁππότ̓ ἐγώ περ ἴω μετὰ μῶλον Ἄρηος.

[the far-seeing]

Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 14.200-14.204

Ζεὺς masculine nominative singular

14.213

Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.

14.224-14.228

14.236-14.237

κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ̓ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ αὐτίκ̓ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.

[Zeus]

14.204γαίης

γαῖα (125) [Λ] 14.200-14.204

γαίης feminine genitive singular

14.301-14.303

14.449-14.452

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

[a land, country]

νέρθε καθεῖσε

καθίζω (15) [Λ] 14.200-14.204

καθεῖσε 3rd person singular active aorist indicative

15.49-15.52

εἰ μὲν δὴ σύ γ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ̓ ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

18.389-18.390

τὴν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου καλοῦ δαιδαλέου·

19.280-19.281

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

[to make to sit down, seat]

καὶ ἀτρυγέτοιο

ἀτρύγετος (6) [Λ] 14.200-14.204

ἀτρυγέτοιο feminine genitive singular

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

17.424-17.425

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δἰ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

24.751-24.753

ἄλλους μὲν γὰρ παῖδας ἐμοὺς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς πέρνασχ̓ ὅν τιν̓ ἕλεσκε πέρην ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, ἐς Σάμον ἔς τ̓ Ἴμβρον καὶ Λῆμνον ἀμιχθαλόεσσαν·

[yielding no harvest, unfruitful]

θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 14.200-14.204

θαλάσσης feminine genitive singular

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

14.394-14.395

οὔ τε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·

15.361-15.364

ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν ῥεῖα μάλ̓, ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης, ὅς τ̓ ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν ἂψ αὖτις συνέχευε ποσὶν καὶ χερσὶν ἀθύρων.

[the sea]

· 14.205τοὺς εἶμ̓

εἶμι (299) [Λ] 14.205

εἶμ̓ 1st person singular active present indicative

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

14.304

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

14.340

ἔνθ̓ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.

[come, go]

ὀψομένη

ὁράω (57) [Λ] 14.205

ὀψομένη feminine nominative singular middle future participle

14.301-14.303

14.304

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

[to see]

, καί σφ̓ ἄκριτα

ἄκριτος (7) [Λ] 14.205

ἄκριτα neuter accusative plural

14.304

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

24.90-24.91

αἰδέομαι δὲ μίσγεσθ̓ ἀθανάτοισιν, ἔχω δ̓ ἄχἐ ἄκριτα θυμῷ.

2.796-2.797

ὦ γέρον αἰεί τοι μῦθοι φίλοι ἄκριτοί εἰσιν, ὥς ποτ̓ ἐπ̓ εἰρήνης·

[undistinguishable, unarranged, disorderly]

νείκεα λύσω

λύω (85) [Λ] 14.205

λύσω 1st person singular active future indicative

14.214-14.215

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·

14.304

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

[to loose]

· 14.206ἤδη γὰρ δηρὸν

δηρός (24) [Λ] 14.206-14.207

δηρὸν masculine accusative singular

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

16.852-16.854

οὔ θην οὐ δ̓ αὐτὸς δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιὴ χερσὶ δαμέντ̓ Ἀχιλῆος ἀμύμονος Αἰακίδαο.

[long, too long]

χρόνον

χρόνος (10) [Λ] 14.206-14.207

χρόνον masculine accusative singular

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

15.511-15.513

βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ὧδ̓ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ̓ ἀνδράσι χειροτέροισιν.

19.155-19.159

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[time]

ἀλλήλων

ἀλλήλων (113) [Λ] 14.206-14.207

ἀλλήλων masculine genitive plural

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

[of one another, to one another, one another]

ἀπέχονται

ἀπέχω (12) [Λ] 14.206-14.207

ἀπέχονται 3rd person plural medio-passive present indicative

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

16.40-16.43

18.198-18.201

ἀλλ̓ αὔτως ἐπὶ τάφρον ἰὼν Τρώεσσι φάνηθι, αἴ κέ σ̓ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

[to keep off]

14.207εὐνῆς

εὐνή (28) [Λ] 14.206-14.207

εὐνῆς feminine genitive singular

14.208-14.210

14.294-14.296

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

[a bed]

καὶ φιλότητος

φιλότης (33) [Λ] 14.206-14.207

φιλότητος feminine genitive singular

14.208-14.210

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

14.236-14.237

κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ̓ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ αὐτίκ̓ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.

[friendship, love, affection]

, ἐπεὶ χόλος

χόλος (49) [Λ] 14.206-14.207

χόλος masculine nominative singular

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

15.72-15.77

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[gall, bile]

ἔμπεσε

ἐμπίπτω (11) [Λ] 14.206-14.207

ἔμπεσε 3rd person singular active aorist indicative

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

15.451

αὐχένι γάρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός·

16.80-16.82

ἀλλὰ καὶ ὧς Πάτροκλε νεῶν ἄπο λοιγὸν ἀμύνων ἔμπεσ̓ ἐπικρατέως, μὴ δὴ πυρὸς αἰθομένοιο νῆας ἐνιπρήσωσι, φίλον δ̓ ἀπὸ νόστον ἕλωνται.

[to fall in]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 14.206-14.207

θυμῷ masculine dative singular

14.253-14.256

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.315-14.318

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐ δὲ γυναικὸς θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν, οὐ δ̓ ὁπότ̓ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο, ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωῤ ἀτάλαντον·

[the soul]

. 14.208εἰ κείνω

κεῖνος (25) [Λ] 14.208-14.210

κείνω masculine accusative dual

14.249-14.251

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

15.93-15.94

οἶσθα καὶ αὐτὴ οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

ἐπέεσσι

ἔπος (211) [Λ] 14.208-14.210

ἐπέεσσι neuter dative plural

14.212

οὐκ ἔστ̓ οὐ δὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

[a word]

παραιπεπιθοῦσα

παραπείθω (5) [Λ] 14.208-14.210

παραιπεπιθοῦσα feminine nominative singular active aorist participle

23.35-23.37

αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα ποδώκεα Πηλεΐωνα εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ.

23.606

οὐ γάρ κέν με τάχ̓ ἄλλος ἀνὴρ παρέπεισεν Ἀχαιῶν.

7.120-7.121

ὣς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως αἴσιμα παρειπών, ὃ δ̓ ἐπείθετο·

[to persuade gradually, win over, beguile]

φίλον

φίλος (342) [Λ] 14.208-14.210

φίλον neuter accusative singular

14.208-14.210

14.253-14.256

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

[friend; loved, beloved, dear]

κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 14.208-14.210

κῆρ neuter accusative singular

15.9-15.11

15.49-15.52

16.480-16.481

τοῦ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός, ἀλλ̓ ἔβαλ̓ ἔνθ̓ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφ̓ ἁδινὸν κῆρ.

[the heart]

14.209εἰς εὐνὴν

εὐνή (28) [Λ] 14.208-14.210

εὐνὴν feminine accusative singular

14.294-14.296

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

[a bed]

ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι

φιλότης (33) [Λ] 14.208-14.210

φιλότητι feminine dative singular

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

14.236-14.237

κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ̓ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ αὐτίκ̓ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.

14.294-14.296

ὡς δ̓ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν, οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.

[friendship, love, affection]

, 14.210αἰεί κέ σφι φίλη

φίλος (342) [Λ] 14.208-14.210

φίλη feminine nominative singular

14.253-14.256

14.294-14.296

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

[friend; loved, beloved, dear]

τε καὶ αἰδοίη

αἰδοῖος (14) [Λ] 14.208-14.210

αἰδοίη feminine nominative singular

18.385-18.386

τίπτε Θέτι τανύπεπλε ἱκάνεις ἡμέτερον δῶ αἰδοίη τε φίλη τε;

18.394-18.397

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον, ἥ μ̓ ἐσάωσ̓ ὅτε μ̓ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μ̓ ἐθέλησε κρύψαι χωλὸν ἐόντα·

18.424-18.425

τίπτε Θέτι τανύπεπλε ἱκάνεις ἡμέτερον δῶ αἰδοίη τε φίλη τε;

[regarded with reverence, august, venerable]

καλεοίμην

καλέω (60) [Λ] 14.208-14.210

καλεοίμην 1st person singular medio-passive present optative

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

14.277-14.279

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[to call, summon]

. 14.211τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς

φιλομμειδής (5) [Λ] 14.211

φιλομειδὴς feminine nominative singular

20.38-20.40

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

3.424-3.425

τῇ δ̓ ἄρα δίφρον ἑλοῦσα φιλομειδὴς Ἀφροδίτη ἀντί̓ Ἀλεξάνδροιο θεὰ κατέθηκε φέρουσα·

4.10-4.11

τῷ δ̓ αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη αἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει·

[laughter-loving]

Ἀφροδίτη

Ἀφροδίτη (29) [Λ] 14.211

Ἀφροδίτη feminine nominative singular

14.224-14.228

19.282-19.285

20.38-20.40

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

[Aphrodite]

· 14.212οὐκ ἔστ̓

εἰμί (1088) [Λ] 14.212

ἔστ̓ 3rd person singular active present indicative

14.271-14.276

14.313-14.314

Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, νῶϊ δ̓ ἄγ̓ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.

[to be]

οὐ δὲ ἔοικε

ἔοικα (69) [Λ] 14.212

ἔοικε 3rd person singular active perfect indicative

14.474

αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.

15.90

ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας·

15.236-15.238

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἴρηκι ἐοικὼς ὠκέϊ φασσοφόνῳ, ὅς τ̓ ὤκιστος πετεηνῶν.

[to be like; to look like]

τεὸν

τεός (18) [Λ] 14.212

τεὸν neuter accusative singular

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

[= σός,'your']

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 14.212

ἔπος neuter accusative singular

14.218

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

[a word]

ἀρνήσασθαι

ἀρνέομαι (4) [Λ] 14.212

ἀρνήσασθαι medio-passive aorist infinitive

19.304

ὃ δ̓ ἠρνεῖτο στεναχίζων·

23.42

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἠρνεῖτο στερεῶς, ἐπὶ δ̓ ὅρκον ὄμοσσεν·

14.190-14.192

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω, ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ, οὕνεκ̓ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;

[to deny, disown]

· 14.213Ζηνὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.213

Ζηνὸς masculine genitive singular

14.224-14.228

14.236-14.237

κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ̓ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ αὐτίκ̓ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.

14.247-14.248

Ζηνὸς δ̓ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην οὐ δὲ κατευνήσαιμ̓, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.

[Zeus]

γὰρ τοῦ ἀρίστου

ἄριστος (138) [Λ] 14.213

ἀρίστου masculine genitive singular superlative

14.371-14.374

14.424-14.426

15.107-15.108

φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.

[best]

ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις

ἰαύω (5) [Λ] 14.213

ἰαύεις 2nd person singular active present indicative

18.259-18.260

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

19.68-19.71

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν·

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[to sleep, to pass the night]

. 14.214ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν

στῆθος (138) [Λ] 14.214-14.215

στήθεσφιν neuter dative plural

14.315-14.318

14.402-14.405

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

[the breast]

ἐλύσατο

λύω (85) [Λ] 14.214-14.215

ἐλύσατο 3rd person singular middle aorist indicative

14.304

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

15.434-15.435

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐν κονίῃσι νηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

[to loose]

κεστὸν ἱμάντα

ἱμάς (15) [Λ] 14.214-14.215

ἱμάντα masculine accusative singular

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

21.29-21.32

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς, δῆσε δ̓ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι, τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι, δῶκε δ̓ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

22.396-22.398

ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντε ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, βοέους δ̓ ἐξῆπτεν ἱμάντας, ἐκ δίφροιο δ̓ ἔδησε, κάρη δ̓ ἕλκεσθαι ἔασεν·

[a leathern strap]

14.215ποικίλον

ποικίλος (23) [Λ] 14.214-14.215

ποικίλον masculine accusative singular

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

[many-coloured, spotted, mottled, pied, dappled]

, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα

πᾶς (546) [Λ] 14.214-14.215

πάντα neuter nominative plural

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

[all, the whole]

τέτυκτο

τεύχω (87) [Λ] 14.214-14.215

τέτυκτο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

14.219-14.220

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται·

14.239-14.241

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

[to make ready, make, build, work]

· 14.216ἔνθ̓ ἔνι

ἔνειμι (10) [Λ] 14.216-14.217

ἔνι 3rd person singular active present indicative

17.156-17.159

18.52-18.53

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

20.248-20.249

στρεπτὴ δὲ γλῶσσ̓ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ̓ ἔνι μῦθοι παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

[to be in; to be possible]

μὲν φιλότης

φιλότης (33) [Λ] 14.216-14.217

φιλότης feminine nominative singular

14.236-14.237

κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ̓ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ αὐτίκ̓ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.

14.294-14.296

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

[friendship, love, affection]

, ἐν δ̓ ἵμερος

ἵμερος (11) [Λ] 14.216-14.217

ἵμερος masculine nominative singular

14.326-14.328

23.14

μετὰ δέ σφι Θέτις γόου ἵμερον ὦρσε.

23.108

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

[a longing]

, ἐν δ̓ ὀαριστὺς

ὀαριστύς (3) [Λ] 14.216-14.217

ὀαριστὺς feminine nominative singular

17.228

ἣ γὰρ πολέμου ὀαριστύς.

13.288-13.291

εἴ περ γάρ κε βλεῖο πονεύμενος ἠὲ τυπείης οὐκ ἂν ἐν αὐχέν̓ ὄπισθε πέσοι βέλος οὐ δ̓ ἐνὶ νώτῳ, ἀλλά κεν ἢ στέρνων ἢ νηδύος ἀντιάσειε πρόσσω ἱεμένοιο μετὰ προμάχων ὀαριστύν.

[familiar converse, fond discourse]

14.217πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε

κλέπτω (6) [Λ] 14.216-14.217

ἔκλεψε 3rd person singular active aorist indicative

24.23-24.24

τὸν δ̓ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες, κλέψαι δ̓ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

24.71-24.72

ἀλλ̓ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐ δέ πῃ ἔστι, λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα·

24.109

κλέψαι δ̓ ὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην·

[to steal, filch, purloin]

νόον

νόος (48) [Λ] 14.216-14.217

νόον masculine accusative singular

14.252-14.253

ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο νήδυμος ἀμφιχυθείς·

15.49-15.52

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

[mind, perception]

πύκα περ φρονεόντων

φρονέω (60) [Λ] 14.216-14.217

φρονεόντων masculine genitive plural active present participle

15.49-15.52

15.603-15.604

τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρεν Ἕκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καὶ αὐτόν.

15.703

οἳ μὲν τὰ φρονέοντες ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

. 14.218τόν ῥά οἱ ἔμβαλε

ἐμβάλλω (24) [Λ] 14.218

ἔμβαλε 3rd person singular active aorist indicative

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

15.596-15.599

16.122-16.123

τοὶ δ̓ ἔμβαλον ἀκάματον πῦρ νηῒ θοῇ·

[to throw in, put in]

χερσὶν

χείρ (386) [Λ] 14.218

χερσὶν feminine dative plural

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.271-14.276

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

[the hand]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 14.218

ἔπος neuter accusative singular

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

[a word]

τ̓ ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 14.218

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.220-14.221

οὐ δέ σέ φημι ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

[to say, to claim]

ἔκ τ̓ ὀνόμαζε

ὀνομάζω (21) [Λ] 14.218

ὀνόμαζε 3rd person singular active imperfect indicative

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

15.552

τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἐνένιπεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

[to name]

· 14.219τῆ

τῆ (3) [Λ] 14.219-14.220

τῆ 2nd person singular active aorist imperative

23.618-23.619

τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ̓ ἔμμεναι·

24.287-24.289

τῆ σπεῖσον Διὶ πατρί, καὶ εὔχεο οἴκαδ̓ ἱκέσθαι ἂψ ἐκ δυσμενέων ἀνδρῶν, ἐπεὶ ἂρ σέ γε θυμὸς ὀτρύνει ἐπὶ νῆας ἐμεῖο μὲν οὐκ ἐθελούσης.

[take]

νῦν τοῦτον

οὗτος (164) [Λ] 14.219-14.220

τοῦτον masculine accusative singular

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

[this; that]

ἱμάντα

ἱμάς (15) [Λ] 14.219-14.220

ἱμάντα masculine accusative singular

21.29-21.32

22.396-22.398

23.322-23.325

ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους, αἰεὶ τέρμ̓ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐ δέ ἑ λήθει ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν, ἀλλ̓ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

[a leathern strap]

τεῷ

τεός (18) [Λ] 14.219-14.220

τεῷ masculine dative singular

14.249-14.251

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

16.450-16.452

ἀλλ̓ εἴ τοι φίλος ἐστί, τεὸν δ̓ ὀλοφύρεται ἦτορ, ἤτοι μέν μιν ἔασον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ χέρσ̓ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι·

[= σός,'your']

ἐγκάτθεο κόλπῳ

κόλπος (13) [Λ] 14.219-14.220

κόλπῳ masculine dative singular

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

18.140-18.142

ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον ὀψόμεναί τε γέρονθ̓ ἅλιον καὶ δώματα πατρός, καί οἱ πάντ̓ ἀγορεύσατ̓·

18.397-18.399

τότ̓ ἂν πάθον ἄλγεα θυμῷ, εἰ μή μ̓ Εὐρυνόμη τε Θέτις θ̓ ὑπεδέξατο κόλπῳ Εὐρυνόμη θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.

[bosom; gulf]

14.220ποικίλον

ποικίλος (23) [Λ] 14.219-14.220

ποικίλον masculine accusative singular

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.428-14.431

16.133-16.134

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε ποικίλον ἀστερόεντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

[many-coloured, spotted, mottled, pied, dappled]

, ᾧ ἔνι πάντα

πᾶς (546) [Λ] 14.219-14.220

πάντα neuter nominative plural

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.235

ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.

[all, the whole]

τετεύχαται

τεύχω (87) [Λ] 14.219-14.220

τετεύχαται 3rd person plural medio-passive perfect indicative

14.239-14.241

14.243-14.246

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

[to make ready, make, build, work]

· οὐ δέ σέ φημι

φημί (406) [Λ] 14.220-14.221

φημι 1st person singular active present indicative

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

[to say, to claim]

14.221ἄπρηκτόν

ἄπρακτος (3) [Λ] 14.220-14.221

ἄπρηκτόν feminine accusative singular

2.119-2.122

αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ̓ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι ἀνδράσι παυροτέροισι, τέλος δ̓ οὔ πώ τι πέφανται·

2.375-2.376

ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν, ὅς με μετ̓ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.

[doing nothing, ineffectual, unprofitable]

γε νέεσθαι

νέομαι (41) [Λ] 14.220-14.221

νέεσθαι medio-passive present infinitive

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

14.503-14.505

οὐ δὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.

16.205-16.206

οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα ποντοπόροισιν αὖτις, ἐπεί ῥά τοι ὧδε κακὸς χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

[to go]

, ὅ τι φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 14.220-14.221

φρεσὶ feminine dative plural

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

14.294-14.296

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[the midriff; heart, mind]

σῇσι

σός (97) [Λ] 14.220-14.221

σῇσι feminine dative plural

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

[your]

μενοινᾷς

μενοινάω (9) [Λ] 14.220-14.221

μενοινᾷς 2nd person singular active present indicative

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

15.292-15.293

οὐ γὰρ ἄτερ γε Ζηνὸς ἐριγδούπου πρόμος ἵσταται ὧδε μενοινῶν.

[to desire eagerly, to be bent on]

. 14.222ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 14.222-14.223

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

14.231-14.232

ἔνθ̓ Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

[to say, to claim]

, μείδησεν

μειδάω (9) [Λ] 14.222-14.223

μείδησεν 3rd person singular active aorist indicative

14.222-14.223

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, μειδήσασα δ̓ ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

21.434

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

[to smile]

δὲ βοῶπις

βοῶπις (12) [Λ] 14.222-14.223

βοῶπις feminine nominative singular

14.263

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.49-15.52

εἰ μὲν δὴ σύ γ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ̓ ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

[ox-eyed]

πότνια Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.222-14.223

Ἥρη feminine nominative singular

14.224-14.228

14.243-14.246

14.263

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·

[Hera]

, 14.223μειδήσασα

μειδάω (9) [Λ] 14.222-14.223

μειδήσασα feminine nominative singular active aorist participle

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

21.434

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη.

23.555-23.556

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

[to smile]

δ̓ ἔπειτα ἑῷ

ἑός (167) [Λ] 14.222-14.223

ἑῷ masculine dative singular

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[his, her own]

ἐγκάτθετο κόλπῳ

κόλπος (13) [Λ] 14.222-14.223

κόλπῳ masculine dative singular

18.140-18.142

18.397-18.399

20.470-20.471

ἐκ δέ οἱ ἧπαρ ὄλισθεν, ἀτὰρ μέλαν αἷμα κατ̓ αὐτοῦ κόλπον ἐνέπλησεν·

[bosom; gulf]

. 14.224ἣ μὲν ἔβη

βαίνω (222) [Λ] 14.224-14.228

ἔβη 3rd person singular active aorist indicative

14.229-14.230

ἐξ Ἀθόω δ̓ ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, Λῆμνον δ̓ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.

14.280-14.282

14.284-14.285

τὼ δ̓ ἐπὶ χέρσου βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.

[to walk, step]

πρὸς δῶμα

δῶμα (61) [Λ] 14.224-14.228

δῶμα neuter accusative singular

14.256-14.258

ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ζήτει·

14.309-14.311

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

[a house]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.224-14.228

Διὸς masculine genitive singular

14.236-14.237

κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ̓ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ αὐτίκ̓ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.

14.247-14.248

Ζηνὸς δ̓ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην οὐ δὲ κατευνήσαιμ̓, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

[Zeus]

θυγάτηρ

θυγάτηρ (62) [Λ] 14.224-14.228

θυγάτηρ feminine nominative singular

14.243-14.246

15.197-15.199

16.175-16.178

ὃν τέκε Πηλῆος θυγάτηρ καλὴ Πολυδώρη Σπερχειῷ ἀκάμαντι γυνὴ θεῷ εὐνηθεῖσα, αὐτὰρ ἐπίκλησιν Βώρῳ Περιήρεος υἷι, ὅς ῥ̓ ἀναφανδὸν ὄπυιε πορὼν ἀπερείσια ἕδνα.

[a daughter]

Ἀφροδίτη

Ἀφροδίτη (29) [Λ] 14.224-14.228

Ἀφροδίτη feminine nominative singular

19.282-19.285

20.38-20.40

20.105-20.106

καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

[Aphrodite]

, 14.225Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.224-14.228

Ἥρη feminine nominative singular

14.243-14.246

14.263

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·

14.277-14.279

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὄμνυε δ̓ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ̓ ὀνόμηνεν ἅπαντας τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

[Hera]

δ̓ ἀΐξασα

ἀίσσω (50) [Λ] 14.224-14.228

ἀΐξασα feminine nominative singular active aorist participle

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

15.150

τὼ δ̓ ἀΐξαντε πετέσθην.

[to move with a quick shooting motion, to shoot, dart, glance]

λίπεν

λείπω (103) [Λ] 14.224-14.228

λίπεν 3rd person singular active aorist indicative

14.280-14.282

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.484-14.485

τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

[to leave, quit]

ῥίον

ῥίον (4) [Λ] 14.224-14.228

ῥίον neuter accusative singular

19.114-19.116

8.25-8.26

σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιο δησαίμην, τὰ δέ κ̓ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.

14.153-14.154

Ἥρη δ̓ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι στᾶσ̓ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου·

[any jutting part]

Οὐλύμποιο

Ὄλυμπος (81) [Λ] 14.224-14.228

Οὐλύμποιο masculine genitive singular

14.298

Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατ̓ Οὐλύμπου τόδ̓ ἱκάνεις;

14.309-14.311

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

[Olympus]

, 14.226Πιερίην δ̓ ἐπιβᾶσα

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 14.224-14.228

ἐπιβᾶσα feminine nominative singular active aorist participle

14.299

ἵπποι δ̓ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ̓ ἐπιβαίης.

15.384-15.389

ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον, ἵππους δ̓ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφ̓ ἵππων, οἳ δ̓ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.

16.342-16.343

Μηριόνης δ̓ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι νύξ̓ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

[to go upon]

καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν

ἐρατεινός (16) [Λ] 14.224-14.228

ἐρατεινὴν feminine accusative singular

18.290-18.292

νῦν δὲ δὴ ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια καλά, πολλὰ δὲ δὴ Φρυγίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴν κτήματα περνάμεν̓ ἵκει, ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς.

19.347-19.348

ἀλλ̓ ἴθι οἱ νέκτάρ τε καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξον ἐνὶ στήθεσσ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἵκηται.

19.352-19.354

ἣ δ̓ Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνὶ στήθεσσι καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινὴν στάξ̓, ἵνα μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθ̓ ἵκοιτο·

[lovely, charming]

14.227σεύατ̓

σεύω (40) [Λ] 14.224-14.228

σεύατ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

15.271-15.272

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται·

[to put in quick motion: to drive, hunt, chase away]

ἐφ̓ ἱπποπόλων

ἱπποπόλος (2) [Λ] 14.224-14.228

ἱπποπόλων masculine genitive plural

13.1-13.6

Ζεὺς δ̓ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ πέλασσε, τοὺς μὲν ἔα παρὰ τῇσι πόνον τ̓ ἐχέμεν καὶ ὀϊζὺν νωλεμέως, αὐτὸς δὲ πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινὼ νόσφιν ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν καθορώμενος αἶαν Μυσῶν τ̓ ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν ἱππημολγῶν γλακτοφάγων Ἀβίων τε δικαιοτάτων ἀνθρώπων.

[horse-managing, horse-training]

Θρῃκῶν

Θρᾷξ (15) [Λ] 14.224-14.228

Θρῃκῶν masculine genitive plural

24.232-24.235

χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα, ἐκ δὲ δύ̓ αἴθωνας τρίποδας, πίσυρας δὲ λέβητας, ἐκ δὲ δέπας περικαλλές, ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας·

2.591-2.596

οἳ δὲ Πύλον τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴν καὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καὶ ἐΰκτιτον Αἰπὺ καὶ Κυπαρισσήεντα καὶ Ἀμφιγένειαν ἔναιον καὶ Πτελεὸν καὶ Ἕλος καὶ Δώριον, ἔνθά τε Μοῦσαι ἀντόμεναι Θάμυριν τὸν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆς Οἰχαλίηθεν ἰόντα παῤ Εὐρύτου Οἰχαλιῆος·

2.844-2.845

αὐτὰρ Θρήϊκας ἦγ̓ Ἀκάμας καὶ Πείροος ἥρως ὅσσους Ἑλλήσποντος ἀγάρροος ἐντὸς ἐέργει.

[a Thracian;]

ὄρεα

ὄρος (62) [Λ] 14.224-14.228

ὄρεα neuter accusative plural

14.289-14.291

ἔνθ̓ ἧστ̓ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τ̓ ἐν ὄρεσσι χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.

14.396-14.397

οὔ τε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ̓ ὤρετο καιέμεν ὕλην·

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[a mountain, hill]

νιφόεντα

νιφόεις (4) [Λ] 14.224-14.228

νιφόεντα neuter accusative plural

18.616-18.617

ἣ δ̓ ἴρηξ ὣς ἆλτο κατ̓ Οὐλύμπου νιφόεντος τεύχεα μαρμαίροντα παῤ Ἡφαίστοιο φέρουσα.

20.381-20.385

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

13.754-13.755

ἦ ῥα, καὶ ὁρμήθη ὄρεϊ νιφόεντι ἐοικὼς κεκλήγων, διὰ δὲ Τρώων πέτετ̓ ἠδ̓ ἐπικούρων.

[snowy, snowclad, snowcapt]

14.228ἀκροτάτας

ἄκρος (43) [Λ] 14.224-14.228

ἀκροτάτας feminine accusative plural superlative

14.284-14.285

τὼ δ̓ ἐπὶ χέρσου βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

[at the furthest point]

κορυφάς

κορυφή (23) [Λ] 14.224-14.228

κορυφάς feminine accusative plural

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

15.4-15.8

16.141-16.144

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεὺς Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς, φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν.

[the head, top, highest point;]

· οὐ δὲ χθόνα

χθών (54) [Λ] 14.228

χθόνα feminine accusative singular

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

14.347-14.349

τοῖσι δ̓ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην, λωτόν θ̓ ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδ̓ ὑάκινθον πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἔεργε.

14.347-14.349

τοῖσι δ̓ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην, λωτόν θ̓ ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδ̓ ὑάκινθον πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἔεργε.

[the earth, ground]

μάρπτε

μάρπτω (10) [Λ] 14.228

μάρπτε 3rd person singular active imperfect indicative

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

15.135-15.137

αὐτίκα γὰρ Τρῶας μὲν ὑπερθύμους καὶ Ἀχαιοὺς λείψει, ὃ δ̓ ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον, μάρψει δ̓ ἑξείης ὅς τ̓ αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί.

21.489-21.492

ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ἀπ̓ ὤμων αἴνυτο τόξα, αὐτοῖσιν δ̓ ἄῤ ἔθεινε παῤ οὔατα μειδιόωσα ἐντροπαλιζομένην·

[to catch, lay hold of, seize]

ποδοῖιν

πούς (192) [Λ] 14.228

ποδοῖιν masculine dative dual

14.239-14.241

14.284-14.285

τὼ δ̓ ἐπὶ χέρσου βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.

[a foot]

· 14.229ἐξ Ἀθόω δ̓ ἐπὶ πόντον

πόντος (36) [Λ] 14.229-14.230

πόντον masculine accusative singular

14.253-14.256

σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ὄρσασ̓ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας νόσφι φίλων πάντων.

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

[the sea]

ἐβήσετο

βαίνω (222) [Λ] 14.229-14.230

ἐβήσετο 3rd person singular middle aorist indicative

14.280-14.282

14.284-14.285

τὼ δ̓ ἐπὶ χέρσου βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

[to walk, step]

κυμαίνοντα, 14.230Λῆμνον

Λῆμνος (11) [Λ] 14.229-14.230

Λῆμνον feminine accusative singular

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

21.40-21.41

καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε νηυσὶν ἄγων, ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε·

21.45-21.46

ἕνδεκα δ̓ ἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷσι φίλοισιν ἐλθὼν ἐκ Λήμνοιο·

[Lemnos]

δ̓ εἰσαφίκανε πόλιν

πόλις (133) [Λ] 14.229-14.230

πόλιν feminine accusative singular

14.249-14.251

15.737-15.738

οὐ μέν τι σχεδόν ἐστι πόλις πύργοις ἀραρυῖα, ᾗ κ̓ ἀπαμυναίμεσθ̓ ἑτεραλκέα δῆμον ἔχοντες·

16.56-16.59

κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν, δουρὶ δ̓ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας, τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

[a city]

θείοιο

θεῖος (25) [Λ] 14.229-14.230

θείοιο masculine genitive singular

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

15.333-15.334

ἤτοι ὃ μὲν νόθος υἱὸς Ὀϊλῆος θείοιο ἔσκε Μέδων Αἴαντος ἀδελφεός·

16.796-16.799

πάρος γε μὲν οὐ θέμις ἦεν ἱππόκομον πήληκα μιαίνεσθαι κονίῃσιν, ἀλλ̓ ἀνδρὸς θείοιο κάρη χαρίεν τε μέτωπον ῥύετ̓ Ἀχιλλῆος·

[of/from the gods, divine]

Θόαντος

Θόας (13) [Λ] 14.229-14.230

Θόαντος masculine genitive singular

15.281-15.283

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, Αἰτωλῶν ὄχ̓ ἄριστος ἐπιστάμενος μὲν ἄκοντι ἐσθλὸς δ̓ ἐν σταδίῃ·

16.311-16.312

ἀτὰρ Μενέλαος ἀρήϊος οὖτα Θόαντα στέρνον γυμνωθέντα παῤ ἀσπίδα, λῦσε δὲ γυῖα.

19.238-19.240

ἦ, καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο Φυλεΐδην τε Μέγητα Θόαντά τε Μηριόνην τε καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον·

[Thoas]

. 14.231ἔνθ̓ Ὕπνῳ

ὕπνος (45) [Λ] 14.231-14.232

Ὕπνῳ masculine dative singular

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.242

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος·

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

[sleep, slumber]

ξύμβλητο

συμβάλλω (10) [Λ] 14.231-14.232

ξύμβλητο 3rd person singular passive aorist indicative

16.563-16.566

20.54-20.55

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

20.335-20.336

ἀλλ̓ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ, μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.

[to throw together, dash together]

κασιγνήτῳ

κασίγνητος (33) [Λ] 14.231-14.232

κασιγνήτῳ masculine dative singular

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

[a brother; adj of a brother; sibling]

Θανάτοιο

θάνατος (78) [Λ] 14.231-14.232

Θανάτοιο masculine genitive singular

15.348-15.351

ὃν δ̓ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω, αὐτοῦ οἱ θάνατον μητίσομαι, οὐ δέ νυ τόν γε γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα, ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο.

15.494-15.496

ὃς δέ κεν ὑμέων βλήμενος ἠὲ τυπεὶς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ τεθνάτω·

15.628

τυτθὸν γὰρ ὑπ̓ ἐκ θανάτοιο φέρονται·

[death]

, 14.232ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ

φύω (13) [Λ] 14.231-14.232

φῦ 3rd person singular active aorist indicative

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

18.384

ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

18.421-18.423

αὐτὰρ ὃ ἔρρων πλησίον, ἔνθα Θέτις περ, ἐπὶ θρόνου ἷζε φαεινοῦ, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to bring forth, produce, put forth]

χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 14.231-14.232

χειρὶ feminine dative singular

14.271-14.276

14.371-14.374

14.384-14.386

ἦρχε δ̓ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ εἴκελον ἀστεροπῇ·

[the hand]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 14.231-14.232

ἔπος neuter accusative singular

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

τ̓ ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 14.231-14.232

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

14.277-14.279

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὄμνυε δ̓ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ̓ ὀνόμηνεν ἅπαντας τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

[to say, to claim]

ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν

ὀνομάζω (21) [Λ] 14.231-14.232

ὀνόμαζεν 3rd person singular active imperfect indicative

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

15.552

τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἐνένιπεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

18.384

ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to name]

· 14.233Ὕπνε

ὕπνος (45) [Λ] 14.233-14.235

Ὕπνε masculine vocative singular

14.242

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος·

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

[sleep, slumber]

ἄναξ

ἄναξ (151) [Λ] 14.233-14.235

ἄναξ masculine vocative singular

14.488-14.489

ὃ δ̓ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν Πηνελέωο ἄνακτος·

15.4-15.8

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[a lord, master]

πάντων

πᾶς (546) [Λ] 14.233-14.235

πάντων masculine genitive plural

14.233-14.235

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ̓ ἀνθρώπων, ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν πείθευ·

14.235

ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

[all, the whole]

τε θεῶν

θεός (400) [Λ] 14.233-14.235

θεῶν masculine genitive plural

14.243-14.246

14.256-14.258

ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ζήτει·

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

[god]

πάντων

πᾶς (546) [Λ] 14.233-14.235

πάντων masculine genitive plural

14.235

ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.

14.243-14.246

14.253-14.256

σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ ὄρσασ̓ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας νόσφι φίλων πάντων.

[all, the whole]

τ̓ ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 14.233-14.235

ἀνθρώπων masculine genitive plural

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

15.140-15.141

ἀργαλέον δὲ πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.

15.661-15.664

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθ̓ ἐνὶ θυμῷ ἄλλων ἀνθρώπων, ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστος παίδων ἠδ̓ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων, ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι·

[man, person, human]

, 14.234ἠμὲν δή ποτ̓ ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 14.233-14.235

ἐμὸν neuter accusative singular

14.239-14.241

14.482-14.484

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

[mine]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 14.233-14.235

ἔπος neuter accusative singular

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[a word]

ἔκλυες

κλύω (50) [Λ] 14.233-14.235

ἔκλυες 2nd person singular active aorist indicative

14.378

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

15.269-15.270

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ̓ ἐνώμα ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

15.300

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

[to hear]

, ἠδ̓ ἔτι καὶ νῦν 14.235πείθευ

πείθω (141) [Λ] 14.233-14.235

πείθευ 2nd person singular medio-passive present imperative

14.370

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

14.378

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

[to prevail upon, win over, persuade]

· ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω

εἴδω (36) [Λ] 14.235

ἰδέω 1st person singular active perfect subjunctive

17.3-17.5

17.322-17.325

17.401-17.402

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

χάριν

χάρις (12) [Λ] 14.235

χάριν feminine accusative singular

15.743-15.745

17.146-17.148

21.458-21.461

τοῦ δὴ νῦν λαοῖσι φέρεις χάριν, οὐ δὲ μεθ̓ ἡμέων πειρᾷ ὥς κε Τρῶες ὑπερφίαλοι ἀπόλωνται πρόχνυ κακῶς σὺν παισὶ καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισι τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[gratitude, favor, grace, charm]

ἤματα

ἦμαρ (92) [Λ] 14.235

ἤματα neuter accusative plural

14.249-14.251

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[day]

πάντα

πᾶς (546) [Λ] 14.235

πάντα neuter accusative plural

14.243-14.246

14.253-14.256

14.256-14.258

ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ζήτει·

[all, the whole]

. 14.236κοίμησόν

κοιμάω (14) [Λ] 14.236-14.237

κοίμησόν 2nd person singular active aorist imperative

16.523-16.526

ἀλλὰ σύ πέρ μοι ἄναξ τόδε καρτερὸν ἕλκος ἄκεσσαι, κοίμησον δ̓ ὀδύνας, δὸς δὲ κράτος, ὄφῤ ἑτάροισι κεκλόμενος Λυκίοισιν ἐποτρύνω πολεμίζειν, αὐτός τ̓ ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχωμαι.

24.635-24.636

λέξον νῦν με τάχιστα διοτρεφές, ὄφρα καὶ ἤδη ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες·

24.673-24.675

οἳ μὲν ἄῤ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδἐ ἔχοντες, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης ἐϋπήκτου·

[to lull]

μοι Ζηνὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.236-14.237

Ζηνὸς masculine genitive singular

14.247-14.248

Ζηνὸς δ̓ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην οὐ δὲ κατευνήσαιμ̓, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.

14.249-14.251

14.252-14.253

ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο νήδυμος ἀμφιχυθείς·

[Zeus]

ὑπ̓ ὀφρύσιν

ὀφρύς (11) [Λ] 14.236-14.237

ὀφρύσιν feminine dative plural

14.493-14.494

τὸν τόθ̓ ὑπ̓ ὀφρύος οὖτα κατ̓ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ἐκ δ̓ ὦσε γλήνην·

15.101-15.103

ἣ δ̓ ἐγέλασσε χείλεσιν, οὐ δὲ μέτωπον ἐπ̓ ὀφρύσι κυανέῃσιν ἰάνθη·

15.607-15.610

ἀφλοισμὸς δὲ περὶ στόμα γίγνετο, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπ̓ ὀφρύσιν, ἀμφὶ δὲ πήληξ σμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο μαρναμένοιο Ἕκτορος·

[the brow, eyebrow]

ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 14.236-14.237

ὄσσε neuter accusative dual

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

[the two eyes]

φαεινὼ

φαεινός (65) [Λ] 14.236-14.237

φαεινὼ neuter accusative dual

14.461

καρπαλίμως δ̓ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

15.429

ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

15.537-15.538

πᾶς δὲ χαμᾶζε κάππεσεν ἐν κονίῃσι νέον φοίνικι φαεινός.

[shining, beaming, radiant]

14.237αὐτίκ̓ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι

παραλέγω (6) [Λ] 14.236-14.237

παραλέξομαι 1st person singular middle aorist subjunctive

16.184-16.186

αὐτίκα δ̓ εἰς ὑπερῷ̓ ἀναβὰς παρελέξατο λάθρῃ Ἑρμείας ἀκάκητα, πόρεν δέ οἱ ἀγλαὸν υἱὸν Εὔδωρον πέρι μὲν θείειν ταχὺν ἠδὲ μαχητήν.

20.223-20.224

τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων, ἵππῳ δ̓ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ·

6.198-6.199

Λαοδαμείῃ μὲν παρελέξατο μητίετα Ζεύς, ἣ δ̓ ἔτεκ̓ ἀντίθεον Σαρπηδόνα χαλκοκορυστήν.

[to lay beside]

ἐν φιλότητι

φιλότης (33) [Λ] 14.236-14.237

φιλότητι feminine dative singular

14.294-14.296

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.313-14.314

Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, νῶϊ δ̓ ἄγ̓ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.

[friendship, love, affection]

. 14.238δῶρα

δῶρον (68) [Λ] 14.238-14.239

δῶρα neuter accusative plural

16.83-16.86

πείθεο δ̓ ὥς τοι ἐγὼ μύθου τέλος ἐν φρεσὶ θείω, ὡς ἄν μοι τιμὴν μεγάλην καὶ κῦδος ἄρηαι πρὸς πάντων Δαναῶν, ἀτὰρ οἳ περικαλλέα κούρην ἂψ ἀπονάσσωσιν, ποτὶ δ̓ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν.

16.380-16.382

ἀντικρὺ δ̓ ἄρα τάφρον ὑπέρθορον ὠκέες ἵπποι ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα, πρόσσω ἱέμενοι, ἐπὶ δ̓ Ἕκτορι κέκλετο θυμός·

16.866-16.867

τὸν δ̓ ἔκφερον ὠκέες ἵπποι ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

[a gift, present]

δέ τοι δώσω

δίδωμι (254) [Λ] 14.238-14.239

δώσω 1st person singular active future indicative

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

[to give]

καλὸν

καλός (142) [Λ] 14.238-14.239

καλὸν masculine accusative singular

14.350-14.351

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο καλὴν χρυσείην·

15.704-15.706

15.713-15.715

πολλὰ δὲ φάσγανα καλὰ μελάνδετα κωπήεντα ἄλλα μὲν ἐκ χειρῶν χαμάδις πέσον, ἄλλα δ̓ ἀπ̓ ὤμων ἀνδρῶν μαρναμένων·

[beautiful]

θρόνον

θρόνος (12) [Λ] 14.238-14.239

θρόνον masculine accusative singular

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.142

ὣς εἰποῦσ̓ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα.

15.149-15.150

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη, ἕζετο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ·

[a seat, chair]

ἄφθιτον

ἄφθιτος (8) [Λ] 14.238-14.239

ἄφθιτον masculine accusative singular

18.369-18.371

Ἡφαίστου δ̓ ἵκανε δόμον Θέτις ἀργυρόπεζα ἄφθιτον ἀστερόεντα μεταπρεπέ̓ ἀθανάτοισι χάλκεον, ὅν ῥ̓ αὐτὸς ποιήσατο κυλλοποδίων.

24.88

καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.

2.46-2.47

εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεὶ σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[not liable to perish, imperishable]

αἰεὶ 14.239χρύσεον

χρύσεος (75) [Λ] 14.238-14.239

χρύσεον masculine accusative singular

14.343-14.344

τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω χρύσεον·

14.350-14.351

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο καλὴν χρυσείην·

15.18-15.20

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ̓ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον ἄρρηκτον;

[golden, of gold, decked]

· Ἥφαιστος

Ἥφαιστος (41) [Λ] 14.239-14.241

Ἥφαιστος masculine nominative singular

14.337-14.339

15.213-15.217

15.307-15.310

πρόσθεν δὲ κί̓ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ̓ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ̓, ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

[Hephaestus, god of fire]

δέ κ̓ ἐμὸς

ἐμός (153) [Λ] 14.239-14.241

ἐμὸς masculine nominative singular

14.482-14.484

15.41-15.44

15.49-15.52

εἰ μὲν δὴ σύ γ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ̓ ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

[mine]

πάϊς

παῖς (168) [Λ] 14.239-14.241

πάϊς masculine nominative singular

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.323-14.324

οὐ δ̓ ὅτε περ Σεμέλης οὐ δ̓ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ, ἥ ῥ̓ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα·

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

[a child]

ἀμφιγυήεις

ἀμφιγύεις (8) [Λ] 14.239-14.241

ἀμφιγυήεις masculine nominative singular

18.382-18.383

τὴν δὲ ἴδε προμολοῦσα Χάρις λιπαροκρήδεμνος καλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

18.393

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

18.462

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

14.240τεύξεἰ

τεύχω (87) [Λ] 14.239-14.241

τεύξεἰ 3rd person singular active aorist optative

14.243-14.246

14.337-14.339

15.69-15.71

ἐκ τοῦ δ̓ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ Ἀχαιοὶ Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.

[to make ready, make, build, work]

ἀσκήσας

ἀσκέω (7) [Λ] 14.239-14.241

ἀσκήσας masculine nominative singular active aorist participle

18.590-18.592

23.741-23.745

3.385-3.388

χειρὶ δὲ νεκταρέου ἑανοῦ ἐτίναξε λαβοῦσα, γρηῒ δέ μιν ἐϊκυῖα παλαιγενέϊ προσέειπεν εἰροκόμῳ, ἥ οἱ Λακεδαίμονι ναιετοώσῃ ἤσκειν εἴρια καλά, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκε·

[to work curiously, form by art, fashion]

, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν

πούς (192) [Λ] 14.239-14.241

ποσὶν masculine dative plural

14.239-14.241

14.284-14.285

τὼ δ̓ ἐπὶ χέρσου βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

[a foot]

ἥσει

ἵημι (106) [Λ] 14.239-14.241

ἥσει 3rd person singular active future indicative

15.18-15.20

15.326-15.327

ἐν γὰρ Ἀπόλλων ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

15.355-15.359

[to set a going, put in motion]

, 14.241τῷ κεν ἐπισχοίης

ἐπέχω (10) [Λ] 14.239-14.241

ἐπισχοίης 2nd person singular active aorist optative

21.243-21.246

ἣ δ̓ ἐκ ῥιζῶν ἐριποῦσα κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν, ἐπέσχε δὲ καλὰ ῥέεθρα ὄζοισιν πυκινοῖσι, γεφύρωσεν δέ μιν αὐτὸν εἴσω πᾶσ̓ ἐριποῦσ̓·

21.407-21.408

ἑπτὰ δ̓ ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας, τεύχεά τ̓ ἀμφαράβησε·

22.82-22.83

Ἕκτορ τέκνον ἐμὸν τάδε τ̓ αἴδεο καί μ̓ ἐλέησον αὐτήν, εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον·

[to hold on; hold out; hold back; adjourn; occupy]

λιπαροὺς

λιπαρός (8) [Λ] 14.239-14.241

λιπαροὺς masculine accusative plural

22.405-22.407

2.44-2.45

ποσσὶ δ̓ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·

9.154-9.156

ἐν δ̓ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται, οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.

[oily, shiny with oil]

πόδας

πούς (192) [Λ] 14.239-14.241

πόδας masculine accusative plural

14.284-14.285

τὼ δ̓ ἐπὶ χέρσου βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.

14.409-14.413

14.477

ὃ δ̓ ὕφελκε ποδοῖιν.

[a foot]

εἰλαπινάζων. 14.242τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 14.242

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

14.312

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

14.341

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

18.187

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to reply, answer]

προσεφώνεε

προσφωνέω (16) [Λ] 14.242

προσεφώνεε 3rd person singular active imperfect indicative

17.483-17.484

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

20.428

ἦ, καὶ ὑπόδρα ἰδὼν προσεφώνεεν Ἕκτορα δῖον·

21.152

τὸν δ̓ αὖ Πηλεγόνος προσεφώνεε φαίδιμος υἱός·

[to call]

νήδυμος

νήδυμος (8) [Λ] 14.242

νήδυμος masculine nominative singular

14.252-14.253

ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο νήδυμος ἀμφιχυθείς·

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

16.453-16.457

αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών, πέμπειν μιν θάνατόν τε φέρειν καὶ νήδυμον ὕπνον εἰς ὅ κε δὴ Λυκίης εὐρείης δῆμον ἵκωνται, ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε τύμβῳ τε στήλῃ τε·

[sweet, delightful;]

Ὕπνος

ὕπνος (45) [Λ] 14.242

Ὕπνος masculine nominative singular

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

[sleep, slumber]

· 14.243Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.243-14.246

Ἥρη feminine vocative singular

14.263

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·

14.277-14.279

14.292-14.293

Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον Ἴδης ὑψηλῆς·

[Hera]

πρέσβα θεὰ

θεά (104) [Λ] 14.243-14.246

θεὰ feminine vocative singular

14.277-14.279

14.315-14.318

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[a goddess]

θύγατερ

θυγάτηρ (62) [Λ] 14.243-14.246

θύγατερ feminine vocative singular

15.197-15.199

16.175-16.178

16.179-16.181

τῆς δ̓ ἑτέρης Εὔδωρος ἀρήϊος ἡγεμόνευε παρθένιος, τὸν ἔτικτε χορῷ καλὴ Πολυμήλη Φύλαντος θυγάτηρ·

[a daughter]

μεγάλοιο

μέγας (460) [Λ] 14.243-14.246

μεγάλοιο masculine genitive singular

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

14.371-14.374

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

[big, great]

Κρόνοιο

Κρόνος (23) [Λ] 14.243-14.246

Κρόνοιο masculine genitive singular

14.271-14.276

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

15.91

ἦ μάλα δή σ̓ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.

[Cronus]

14.244ἄλλον

ἄλλος (396) [Λ] 14.243-14.246

ἄλλον masculine accusative singular

14.249-14.251

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

[other, another]

μέν κεν ἔγωγε θεῶν

θεός (400) [Λ] 14.243-14.246

θεῶν masculine genitive plural

14.256-14.258

ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ζήτει·

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[god]

αἰειγενετάων

αἰειγενέτης (4) [Λ] 14.243-14.246

αἰειγενετάων masculine genitive plural

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

20.104-20.105

ἥρως ἀλλ̓ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν εὔχεο·

7.53

ὣς γὰρ ἐγὼ ὄπ̓ ἄκουσα θεῶν αἰειγενετάων.

14.245ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο

ποταμός (80) [Λ] 14.243-14.246

ποταμοῖο masculine genitive singular

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

15.263-15.266

ὡς δ̓ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο κυδιόων·

15.530-15.531

τόν ποτε Φυλεὺς ἤγαγεν ἐξ Ἐφύρης, ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.

[a river, stream]

ῥέεθρα

ῥεῖθρον (19) [Λ] 14.243-14.246

ῥέεθρα neuter nominative plural

17.746-17.751

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

21.7-21.10

ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην, ἐν δ̓ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ̓ αἰπὰ ῥέεθρα, ὄχθαι δ̓ ἀμφὶ περὶ μεγάλ̓ ἴαχον·

21.25-21.26

ὣς Τρῶες ποταμοῖο κατὰ δεινοῖο ῥέεθρα πτῶσσον ὑπὸ κρημνούς.

[that which flows, a river, stream]

14.246Ὠκεανοῦ

Ὠκεανός (18) [Λ] 14.243-14.246

Ὠκεανοῦ masculine genitive singular

14.301-14.303

14.309-14.311

16.148-16.151

τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους Ξάνθον καὶ Βαλίον, τὼ ἅμα πνοιῇσι πετέσθην, τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο.

[Oceanus]

, ὅς περ γένεσις

γένεσις (3) [Λ] 14.243-14.246

γένεσις feminine nominative singular

14.301-14.303

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

[an origin, source, productive cause]

πάντεσσι

πᾶς (546) [Λ] 14.243-14.246

πάντεσσι masculine dative plural

14.253-14.256

14.256-14.258

ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ζήτει·

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[all, the whole]

τέτυκται

τεύχω (87) [Λ] 14.243-14.246

τέτυκται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

14.337-14.339

15.69-15.71

15.110

ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομ̓ Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι·

[to make ready, make, build, work]

· 14.247Ζηνὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.247-14.248

Ζηνὸς masculine genitive singular

14.249-14.251

14.252-14.253

ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο νήδυμος ἀμφιχυθείς·

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

[Zeus]

δ̓ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος

Κρονίων (49) [Λ] 14.247-14.248

Κρονίονος masculine genitive singular

15.254-15.257

τοῖόν τοι ἀοσσητῆρα Κρονίων ἐξ Ἴδης προέηκε παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον, ὅς σε πάρος περ ῥύομ̓, ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον.

16.661-16.662

πολέες γὰρ ἐπ̓ αὐτῷ κάππεσον, εὖτ̓ ἔριδα κρατερὴν ἐτάνυσσε Κρονίων.

17.209

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων.

[son of Cronus]

ἆσσον ἱκοίμην

ἱκνέομαι (114) [Λ] 14.247-14.248

ἱκοίμην 1st person singular middle aorist optative

14.260

τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δ̓ ἐπαύσατο χωόμενός περ.

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

[to come]

14.248οὐ δὲ κατευνήσαιμ̓, ὅτε μὴ αὐτός

αὐτός (604) [Λ] 14.247-14.248

αὐτός masculine nominative singular

14.271-14.276

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.326-14.328

οὐ δ̓ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης, οὐ δ̓ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐ δὲ σεῦ αὐτῆς, ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

γε κελεύοι

κελεύω (101) [Λ] 14.247-14.248

κελεύοι 3rd person singular active present optative

14.277-14.279

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

15.176-15.177

παυσάμενόν σ̓ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

[to urge]

. 14.249ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο

ἄλλος (396) [Λ] 14.249-14.251

ἄλλο neuter accusative singular

14.262

νῦν αὖ τοῦτό μ̓ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

[other, another]

τεὴ

τεός (18) [Λ] 14.249-14.251

τεὴ feminine nominative singular

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

16.450-16.452

17.38-17.40

ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχἐ ἐνείκας Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ.

[= σός,'your']

ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ

ἐφετμή (9) [Λ] 14.249-14.251

ἐφετμὴ feminine nominative singular

15.592-15.595

Τρῶες δὲ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι νηυσὶν ἐπεσσεύοντο, Διὸς δ̓ ἐτέλειον ἐφετμάς, ὅ σφισιν αἰὲν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δὲ θυμὸν Ἀργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο, τοὺς δ̓ ὀρόθυνεν.

18.216

μητρὸς γὰρ πυκινὴν ὠπίζετ̓ ἐφετμήν.

21.299-21.300

αὐτὰρ ὃ βῆ, μέγα γάρ ῥα θεῶν ὄτρυνεν ἐφετμή, ἐς πεδίον·

[a command, behest]

14.250ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 14.249-14.251

ἤματι neuter dative singular

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

15.72-15.77

15.251-15.252

καὶ δὴ ἔγωγ̓ ἐφάμην νέκυας καὶ δῶμ̓ Ἀΐδαο ἤματι τῷδ̓ ἵξεσθαι, ἐπεὶ φίλον ἄϊον ἦτορ.

[day]

τῷ ὅτε κεῖνος

κεῖνος (25) [Λ] 14.249-14.251

κεῖνος masculine nominative singular

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

15.93-15.94

οἶσθα καὶ αὐτὴ οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

19.344-19.345

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

ὑπέρθυμος

ὑπέρθυμος (19) [Λ] 14.249-14.251

ὑπέρθυμος masculine nominative singular

15.135-15.137

15.575-15.577

17.275-17.277

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐ δέ τιν̓ αὐτῶν Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ, ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο·

[high-spirited, high-minded, daring]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.249-14.251

Διὸς masculine genitive singular

14.252-14.253

ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο νήδυμος ἀμφιχυθείς·

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

[Zeus]

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 14.249-14.251

υἱὸς masculine nominative singular

14.337-14.339

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[a son]

14.251ἔπλεεν

πλέω (5) [Λ] 14.249-14.251

ἔπλεεν 3rd person singular active imperfect indicative

21.300-21.302

τὸ δὲ πᾶν πλῆθ̓ ὕδατος ἐκχυμένοιο, πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ δαὶ κταμένων αἰζηῶν πλῶον καὶ νέκυες·

3.442-3.446

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδέ γ̓ ἔρως φρένας ἀμφεκάλυψεν, οὐ δ̓ ὅτε σε πρῶτον Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς ἔπλεον ἁρπάξας ἐν ποντοπόροισι νέεσσι, νήσῳ δ̓ ἐν Κραναῇ ἐμίγην φιλότητι καὶ εὐνῇ, ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

7.87-7.88

καί ποτέ τις εἴπῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων νηῒ πολυκλήϊδι πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον·

[to sail, go by sea]

Ἰλιόθεν Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 14.249-14.251

Τρώων genitive plural

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.388

Τρῶας δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.

14.389-14.391

δή ῥα τότ̓ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ̓ Ἀργείοισιν ἀρήγων.

[Tros]

πόλιν

πόλις (133) [Λ] 14.249-14.251

πόλιν feminine accusative singular

15.737-15.738

οὐ μέν τι σχεδόν ἐστι πόλις πύργοις ἀραρυῖα, ᾗ κ̓ ἀπαμυναίμεσθ̓ ἑτεραλκέα δῆμον ἔχοντες·

16.56-16.59

16.64-16.70

τύνη δ̓ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι, ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι, εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος·

[a city]

ἐξαλαπάξας

ἐξαλαπάζω (9) [Λ] 14.249-14.251

ἐξαλαπάξας masculine nominative singular active aorist participle

20.29-20.30

νῦν δ̓ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

1.127-1.129

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ τριπλῇ τετραπλῇ τ̓ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.

4.31-4.33

δαιμονίη τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅ τ̓ ἀσπερχὲς μενεαίνεις Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον;

[to sack]

. 14.252ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα

λέγω (24) [Λ] 14.252-14.253

ἔλεξα 1st person singular active aorist indicative

14.350-14.351

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο καλὴν χρυσείην·

18.446-18.448

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς Τρῶες ἐπὶ πρύμνῃσιν ἐείλεον, οὐ δὲ θύραζε εἴων ἐξιέναι·

20.244-20.245

ἀλλ̓ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς ἑσταότ̓ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.

[to pick; to say]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.252-14.253

Διὸς masculine genitive singular

14.265-14.266

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;

14.286-14.288

14.293

ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.

[Zeus]

νόον

νόος (48) [Λ] 14.252-14.253

νόον masculine accusative singular

15.49-15.52

15.80-15.83

15.128-15.129

ἦ νύ τοι αὔτως οὔατ̓ ἀκουέμεν ἐστί, νόος δ̓ ἀπόλωλε καὶ αἰδώς.

[mind, perception]

αἰγιόχοιο

αἰγίοχος (37) [Λ] 14.252-14.253

αἰγιόχοιο masculine genitive singular

15.174-15.175

ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο.

15.241-15.242

ἀτὰρ ἆσθμα καὶ ἱδρὼς παύετ̓, ἐπεί μιν ἔγειρε Διὸς νόος αἰγιόχοιο.

15.379-15.380

Τρῶες δ̓ ὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο, μᾶλλον ἐπ̓ Ἀργείοισι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

[Aegis-bearing]

14.253νήδυμος

νήδυμος (8) [Λ] 14.252-14.253

νήδυμος masculine nominative singular

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

16.453-16.457

23.62-23.63

εὖτε τὸν ὕπνος ἔμαρπτε λύων μελεδήματα θυμοῦ νήδυμος ἀμφιχυθείς·

[sweet, delightful;]

ἀμφιχυθείς

ἀμφιχέω (4) [Λ] 14.252-14.253

ἀμφιχυθείς masculine nominative singular passive aorist participle

23.62-23.63

εὖτε τὸν ὕπνος ἔμαρπτε λύων μελεδήματα θυμοῦ νήδυμος ἀμφιχυθείς·

23.763-23.764

ὣς Ὀδυσεὺς θέεν ἐγγύθεν, αὐτὰρ ὄπισθεν ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι·

2.41

ἔγρετο δ̓ ἐξ ὕπνου, θείη δέ μιν ἀμφέχυτ̓ ὀμφή·

[to pour around, to pour]

· σὺ δέ οἱ κακὰ

κακός (180) [Λ] 14.253-14.256

κακὰ neuter accusative plural

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

[bad]

μήσαο

μήδομαι (12) [Λ] 14.253-14.256

μήσαο 2nd person singular middle aorist indicative

21.17-21.20

αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ̓ ὄχθῃ κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δ̓ ἔσθορε δαίμονι ἶσος φάσγανον οἶον ἔχων, κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα, τύπτε δ̓ ἐπιστροφάδην·

21.412-21.414

οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις, ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκ̓ Ἀχαιοὺς κάλλιπες, αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις.

22.395

ἦ ῥα, καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα.

[to be minded, to intend, resolve]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 14.253-14.256

θυμῷ masculine dative singular

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.315-14.318

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

[the soul]

14.254ὄρσασ̓

ὄρνυμι (172) [Λ] 14.253-14.256

ὄρσασ̓ feminine nominative singular active aorist participle

14.394-14.395

οὔ τε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·

14.396-14.397

οὔ τε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ̓ ὤρετο καιέμεν ὕλην·

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

[to stir, stir up]

ἀργαλέων

ἀργαλέος (34) [Λ] 14.253-14.256

ἀργαλέων masculine genitive plural

15.9-15.11

15.121-15.127

15.140-15.141

ἀργαλέον δὲ πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.

[painful, troublous, grievous]

ἀνέμων

ἄνεμος (41) [Λ] 14.253-14.256

ἀνέμων masculine genitive plural

14.398-14.401

15.24-15.28

15.381-15.383

οἳ δ̓ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότ̓ ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου·

[wind]

ἐπὶ πόντον

πόντος (36) [Λ] 14.253-14.256

πόντον masculine accusative singular

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

15.24-15.28

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

[the sea]

ἀήτας, 14.255καί μιν ἔπειτα Κόων

Κῶς (3) [Λ] 14.253-14.256

Κόων feminine accusative singular

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

2.676-2.679

οἳ δ̓ ἄρα Νίσυρόν τ̓ εἶχον Κράπαθόν τε Κάσον τε καὶ Κῶν Εὐρυπύλοιο πόλιν νήσους τε Καλύδνας, τῶν αὖ Φείδιππός τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθην Θεσσαλοῦ υἷε δύω Ἡρακλεΐδαο ἄνακτος·

[Cos]

δ̓ εὖ ναιομένην

ναίω (56) [Λ] 14.253-14.256

ναιομένην feminine accusative singular medio-passive present participle

15.24-15.28

15.190-15.192

15.334-15.336

αὐτὰρ ἔναιεν ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχ̓ Ὀϊλεύς·

[to dwell, abide]

ἀπένεικας

ἀποφέρω (4) [Λ] 14.253-14.256

ἀπένεικας 2nd person singular active aorist indicative

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

5.257-5.258

τούτω δ̓ οὐ πάλιν αὖτις ἀποίσετον ὠκέες ἵπποι ἄμφω ἀφ̓ ἡμείων, εἴ γ̓ οὖν ἕτερός γε φύγῃσιν.

10.336-10.337

οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλεν ἐλθὼν ἐκ νηῶν ἂψ Ἕκτορι μῦθον ἀποίσειν.

[to carry off]

14.256νόσφι φίλων

φίλος (342) [Λ] 14.253-14.256

φίλων masculine genitive plural

14.294-14.296

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

[friend; loved, beloved, dear]

πάντων

πᾶς (546) [Λ] 14.253-14.256

πάντων masculine genitive plural

14.256-14.258

ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων ζήτει·

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

14.319-14.320

οὐ δ̓ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης, ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·

[all, the whole]

. ὃ δ̓ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε

χαλεπαίνω (9) [Λ] 14.256-14.258

χαλέπαινε 3rd person singular active imperfect indicative

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

16.384-16.388

ὡς δ̓ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματ̓ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥ̓ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

18.107-18.110

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

[to be severe, sore, grievous]

14.257ῥιπτάζων κατὰ δῶμα

δῶμα (61) [Λ] 14.256-14.258

δῶμα neuter accusative singular

14.309-14.311

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

14.508-14.510

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ̓ ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν ἤρατ̓, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.

[a house]

θεούς

θεός (400) [Λ] 14.256-14.258

θεούς masculine accusative plural

14.258-14.259

καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·

14.271-14.276

14.277-14.279

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὄμνυε δ̓ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ̓ ὀνόμηνεν ἅπαντας τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

[god]

, ἐμὲ δ̓ ἔξοχα πάντων

πᾶς (546) [Λ] 14.256-14.258

πάντων masculine genitive plural

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

14.319-14.320

οὐ δ̓ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης, ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

[all, the whole]

14.258ζήτει· καί κέ μ̓ ἄϊστον ἀπ̓ αἰθέρος

αἰθήρ (21) [Λ] 14.258-14.259

αἰθέρος masculine genitive singular

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

15.20-15.21

σὺ δ̓ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν ἐκρέμω·

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

[ether, the brighter purer air, the sky(f. in Hom.; m. Attic)]

ἔμβαλε

ἐμβάλλω (24) [Λ] 14.258-14.259

ἔμβαλε 3rd person singular active aorist indicative

15.596-15.599

16.122-16.123

τοὶ δ̓ ἔμβαλον ἀκάματον πῦρ νηῒ θοῇ·

16.528-16.529

αὐτίκα παῦσ̓ ὀδύνας ἀπὸ δ̓ ἕλκεος ἀργαλέοιο αἷμα μέλαν τέρσηνε, μένος δέ οἱ ἔμβαλε θυμῷ.

[to throw in, put in]

πόντῳ

πόντος (36) [Λ] 14.258-14.259

πόντῳ masculine dative singular

15.24-15.28

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

15.739-15.740

ἀλλ̓ ἐν γὰρ Τρώων πεδίῳ πύκα θωρηκτάων πόντῳ κεκλιμένοι ἑκὰς ἥμεθα πατρίδος αἴης·

[the sea]

, 14.259εἰ μὴ Νὺξ

νύξ (67) [Λ] 14.258-14.259

Νὺξ feminine nominative singular

14.261

ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

15.323-15.326

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ̓ οἰῶν θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος, ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες·

[the night]

δμήτειρα θεῶν

θεός (400) [Λ] 14.258-14.259

θεῶν masculine genitive plural

14.271-14.276

14.277-14.279

14.289-14.291

ἔνθ̓ ἧστ̓ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τ̓ ἐν ὄρεσσι χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.

[god]

ἐσάωσε

σώζω (38) [Λ] 14.258-14.259

ἐσάωσε 3rd person singular active aorist indicative

15.290-15.292

ἀλλά τις αὖτε θεῶν ἐρρύσατο καὶ ἐσάωσεν Ἕκτοῤ, ὃ δὴ πολλῶν Δαναῶν ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὡς καὶ νῦν ἔσσεσθαι ὀΐομαι·

15.425-15.428

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε, ἀλλ̓ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶ τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.

15.502-15.503

νῦν ἄρκιον ἢ ἀπολέσθαι ἠὲ σαωθῆναι καὶ ἀπώσασθαι κακὰ νηῶν.

καὶ ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 14.258-14.259

ἀνδρῶν masculine genitive plural

14.289-14.291

14.319-14.320

οὐ δ̓ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης, ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

[a man]

· 14.260τὴν ἱκόμην

ἱκνέομαι (114) [Λ] 14.260

ἱκόμην 1st person singular middle aorist indicative

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.428-14.431

15.22-15.24

ὃν δὲ λάβοιμι ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφῤ ἂν ἵκηται γῆν ὀλιγηπελέων·

[to come]

φεύγων

φεύγω (109) [Λ] 14.260

φεύγων masculine nominative singular active present participle

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.1-15.4

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[to flee, take flight, run away]

, ὃ δ̓ ἐπαύσατο

παύω (56) [Λ] 14.260

ἐπαύσατο 3rd person singular middle aorist indicative

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[to make to cease]

χωόμενός

χώομαι (38) [Λ] 14.260

χωόμενός masculine nominative singular medio-passive present participle

14.406-14.408

χώσατο δ̓ Ἕκτωρ, ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

16.552-16.553

ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν Ἕκτωρ χωόμενος Σαρπηδόνος.

16.616

Αἰνείας δ̓ ἄρα θυμὸν ἐχώσατο φώνησέν τε·

[to be angry, wroth, indignant]

περ. 14.261ἅζετο

ἅζομαι (5) [Λ] 14.261

ἅζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

1.20-1.21

παῖδα δ̓ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ̓ ἄποινα δέχεσθαι, ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.

5.434-5.435

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ οὐ δὲ θεὸν μέγαν ἅζετο, ἵετο δ̓ αἰεὶ Αἰνείαν κτεῖναι καὶ ἀπὸ κλυτὰ τεύχεα δῦσαι.

5.829-5.834

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἐπ̓ Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους, τύψον δὲ σχεδίην μη δ̓ ἅζεο θοῦρον Ἄρηα τοῦτον μαινόμενον, τυκτὸν κακόν, ἀλλοπρόσαλλον, ὃς πρῴην μὲν ἐμοί τε καὶ Ἥρῃ στεῦτ̓ ἀγορεύων Τρωσὶ μαχήσεσθαι, ἀτὰρ Ἀργείοισιν ἀρήξειν, νῦν δὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ, τῶν δὲ λέλασται.

[to stand in awe of, dread]

γὰρ μὴ Νυκτὶ

νύξ (67) [Λ] 14.261

Νυκτὶ feminine dative singular

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

15.323-15.326

16.567-16.568

Ζεὺς δ̓ ἐπὶ νύκτ̓ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ, ὄφρα φίλῳ περὶ παιδὶ μάχης ὀλοὸς πόνος εἴη.

[the night]

θοῇ

θοός (76) [Λ] 14.261

θοῇ feminine dative singular

14.409-14.413

15.390-15.394

15.585-15.588

Ἀντίλοχος δ̓ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς, ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·

[quick, nimble]

ἀποθύμια ἕρδοι

ἔρδω (23) [Λ] 14.261

ἕρδοι 3rd person singular active present optative

15.147-15.148

αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθητε, Διός τ̓ εἰς ὦπα ἴδησθε, ἕρδειν ὅττί κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

16.423-16.425

ἀντήσω γὰρ ἐγὼ τοῦδ̓ ἀνέρος, ὄφρα δαείω ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ̓ ἔλυσεν.

16.443

ἔρδ̓·

[to do]

. 14.262νῦν αὖ τοῦτό

οὗτος (164) [Λ] 14.262

τοῦτό neuter accusative singular

14.264

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

15.93

μή με θεὰ Θέμι ταῦτα διείρεο·

[this; that]

μ̓ ἄνωγας

ἄνωγα (68) [Λ] 14.262

ἄνωγας 2nd person singular active perfect indicative

15.41-15.44

15.147-15.148

αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθητε, Διός τ̓ εἰς ὦπα ἴδησθε, ἕρδειν ὅττί κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

15.160-15.161

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

[to command, order]

ἀμήχανον

ἀμήχανος (8) [Λ] 14.262

ἀμήχανον neuter accusative singular

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

16.29

σὺ δ̓ ἀμήχανος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.

19.271-19.273

οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος·

[without means]

ἄλλο

ἄλλος (396) [Λ] 14.262

ἄλλο neuter accusative singular

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

[other, another]

τελέσσαι

τελέω (60) [Λ] 14.262

τελέσσαι active aorist infinitive

15.226-15.228

15.592-15.595

18.3-18.4

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

[to complete, fulfil, accomplish]

. 14.263τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε βοῶπις

βοῶπις (12) [Λ] 14.263

βοῶπις feminine nominative singular

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.49-15.52

16.439

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

[ox-eyed]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 14.263

πότνια feminine nominative singular

14.300

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.329

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.263

Ἥρη feminine nominative singular

14.277-14.279

14.292-14.293

Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον Ἴδης ὑψηλῆς·

14.298

Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατ̓ Οὐλύμπου τόδ̓ ἱκάνεις;

[Hera]

· 14.264Ὕπνε

ὕπνος (45) [Λ] 14.264

Ὕπνε masculine vocative singular

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

14.286-14.288

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

[sleep, slumber]

τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 14.264

ταῦτα neuter accusative plural

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

15.93

μή με θεὰ Θέμι ταῦτα διείρεο·

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

[this; that]

μετὰ φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 14.264

φρεσὶ feminine dative plural

14.294-14.296

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

[the midriff; heart, mind]

σῇσι

σός (97) [Λ] 14.264

σῇσι feminine dative plural

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

[your]

μενοινᾷς

μενοινάω (9) [Λ] 14.264

μενοινᾷς 2nd person singular active present indicative

15.80-15.83

15.292-15.293

οὐ γὰρ ἄτερ γε Ζηνὸς ἐριγδούπου πρόμος ἵσταται ὧδε μενοινῶν.

19.164-19.166

εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατ̓ ἰόντι.

[to desire eagerly, to be bent on]

; 14.265ἦ φῂς

φημί (406) [Λ] 14.265-14.266

φῂς 2nd person singular active present indicative

14.270

ὣς φάτο, χήρατο δ̓ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

14.277-14.279

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

[to say, to claim]

ὣς Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 14.265-14.266

Τρώεσσιν masculine dative plural

14.388

Τρῶας δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.

14.389-14.391

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

[Tros]

ἀρηξέμεν

ἀρήγω (18) [Λ] 14.265-14.266

ἀρηξέμεν active future infinitive

14.389-14.391

15.41-15.44

15.490-15.493

ῥεῖα δ̓ ἀρίγνωτος Διὸς ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή, ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ, ἠδ̓ ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν, ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος, ἄμμι δ̓ ἀρήγει.

[to help, aid, succour]

εὐρύοπα Ζῆν

Ζεύς (476) [Λ] 14.265-14.266

Ζῆν masculine accusative singular

14.286-14.288

14.293

ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.

14.312

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[Zeus]

14.266ὡς Ἡρακλῆος

Ἡρακλέης (6) [Λ] 14.265-14.266

Ἡρακλῆος masculine genitive singular

14.323-14.324

οὐ δ̓ ὅτε περ Σεμέλης οὐ δ̓ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ, ἥ ῥ̓ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα·

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

18.117-18.118

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

[Heracles]

περιχώσατο

περιχώομαι (2) [Λ] 14.265-14.266

περιχώσατο 3rd person singular middle aorist indicative

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[to be exceeding angry about]

παῖδος

παῖς (168) [Λ] 14.265-14.266

παῖδος masculine genitive singular

14.323-14.324

οὐ δ̓ ὅτε περ Σεμέλης οὐ δ̓ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ, ἥ ῥ̓ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα·

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

[a child]

ἑοῖο

ἑός (167) [Λ] 14.265-14.266

ἑοῖο masculine genitive singular

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.64-15.65

ὃ δ̓ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον Πάτροκλον·

[his, her own]

; 14.267ἀλλ̓ ἴθ̓

εἶμι (299) [Λ] 14.267-14.268

ἴθ̓ 2nd person singular active present imperative

14.304

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

14.340

ἔνθ̓ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

[come, go]

, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων

Χάρις (5) [Λ] 14.267-14.268

Χαρίτων feminine genitive plural

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

17.51-17.52

αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι πλοχμοί θ̓, οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.

18.382-18.383

τὴν δὲ ἴδε προμολοῦσα Χάρις λιπαροκρήδεμνος καλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

[Charis, Grace]

μίαν

εἷς (30) [Λ] 14.267-14.268

μίαν feminine accusative singular

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

15.416-15.418

τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον, οὐ δὲ δύναντο οὔθ̓ ὃ τὸν ἐξελάσαι καὶ ἐνιπρῆσαι πυρὶ νῆα οὔθ̓ ὃ τὸν ἂψ ὤσασθαι, ἐπεί ῥ̓ ἐπέλασσέ γε δαίμων.

15.511-15.513

βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ὧδ̓ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ̓ ἀνδράσι χειροτέροισιν.

[one]

ὁπλοτεράων

ὁπλότερος (5) [Λ] 14.267-14.268

ὁπλοτεράων feminine genitive plural comparative

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

2.704-2.707

ἀλλά σφεας κόσμησε Ποδάρκης ὄζος Ἄρηος Ἰφίκλου υἱὸς πολυμήλου Φυλακίδαο αὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάου ὁπλότερος γενεῇ·

3.108

αἰεὶ δ̓ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν φρένες ἠερέθονται·

[the younger]

14.268δώσω

δίδωμι (254) [Λ] 14.267-14.268

δώσω 1st person singular active future indicative

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.382

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.

[to give]

ὀπυιέμεναι

ὀπυίω (6) [Λ] 14.267-14.268

ὀπυιέμεναι active present infinitive

16.175-16.178

ὃν τέκε Πηλῆος θυγάτηρ καλὴ Πολυδώρη Σπερχειῷ ἀκάμαντι γυνὴ θεῷ εὐνηθεῖσα, αὐτὰρ ἐπίκλησιν Βώρῳ Περιήρεος υἷι, ὅς ῥ̓ ἀναφανδὸν ὄπυιε πορὼν ἀπερείσια ἕδνα.

18.382-18.383

τὴν δὲ ἴδε προμολοῦσα Χάρις λιπαροκρήδεμνος καλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

8.302-8.305

καὶ τοῦ μέν ῥ̓ ἀφάμαρθ̓, ὃ δ̓ ἀμύμονα Γοργυθίωνα υἱὸν ἐῢν Πριάμοιο κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ, τόν ῥ̓ ἐξ Αἰσύμηθεν ὀπυιομένη τέκε μήτηρ καλὴ Καστιάνειρα δέμας ἐϊκυῖα θεῇσι.

[to marry, wed, take to wife]

καὶ σὴν

σός (97) [Λ] 14.267-14.268

σὴν feminine accusative singular

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

15.36-15.40

15.49-15.52

εἰ μὲν δὴ σύ γ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ̓ ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

[your]

κεκλῆσθαι

καλέω (60) [Λ] 14.267-14.268

κεκλῆσθαι medio-passive perfect infinitive

14.277-14.279

15.53-15.64

15.143-15.145

Ἥρη δ̓ Ἀπόλλωνα καλέσσατο δώματος ἐκτὸς Ἶρίν θ̓, ἥ τε θεοῖσι μετάγγελος ἀθανάτοισι, καί σφεας φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to call, summon]

ἄκοιτιν

ἄκοιτις (11) [Λ] 14.267-14.268

ἄκοιτιν feminine accusative singular

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

18.86-18.87

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

24.535-24.537

πάντας γὰρ ἐπ̓ ἀνθρώπους ἐκέκαστο ὄλβῳ τε πλούτῳ τε, ἄνασσε δὲ Μυρμιδόνεσσι, καί οἱ θνητῷ ἐόντι θεὰν ποίησαν ἄκοιτιν.

[a spouse, wife(LSJ sv ἀκοίτης)]

. 14.270ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 14.270

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

14.277-14.279

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

[to say, to claim]

, χήρατο

χαίρω (43) [Λ] 14.270

χήρατο 3rd person singular middle aorist indicative

15.97-15.99

16.600-16.601

μέγα δὲ Τρῶες κεχάροντο, στὰν δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἰόντες ἀολλέες·

18.259-18.260

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

[to rejoice, be glad, be delighted]

δ̓ Ὕπνος

ὕπνος (45) [Λ] 14.270

Ὕπνος masculine nominative singular

14.286-14.288

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

[sleep, slumber]

, ἀμειβόμενος

ἀμείβω (75) [Λ] 14.270

ἀμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

14.381

οἰχόμενοι δ̓ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχἐ ἄμειβον·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.92

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

[change, alternate, respond]

δὲ προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 14.270

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

14.300

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.329

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 14.271ἄγρει

ἀγρέω (4) [Λ] 14.271-14.276

ἄγρει 2nd person singular active present imperative

5.765-5.766

ἄγρει μάν οἱ ἔπορσον Ἀθηναίην ἀγελείην, ἥ ἑ μάλιστ̓ εἴωθε κακῇς ὀδύνῃσι πελάζειν.

7.459-7.463

ἄγρει μὰν ὅτ̓ ἂν αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν τεῖχος ἀναρρήξας τὸ μὲν εἰς ἅλα πᾶν καταχεῦαι, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι καλύψαι, ὥς κέν τοι μέγα τεῖχος ἀμαλδύνηται Ἀχαιῶν.

11.511-11.513

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἄγρει σῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, πὰρ δὲ Μαχάων βαινέτω, ἐς νῆας δὲ τάχιστ̓ ἔχε μώνυχας ἵππους·

[to capture, seize]

νῦν μοι ὄμοσσον

ὄμνυμι (22) [Λ] 14.271-14.276

ὄμοσσον 2nd person singular active aorist imperative

14.277-14.279

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὄμνυε δ̓ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ̓ ὀνόμηνεν ἅπαντας τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.

14.280-14.282

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον, τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

15.36-15.40

[to swear]

ἀάατον Στυγὸς

Στύξ (4) [Λ] 14.271-14.276

Στυγὸς feminine genitive singular

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

2.755

ὅρκου γὰρ δεινοῦ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ.

8.366-8.369

εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδἐ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο, οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.

[the Styx]

ὕδωρ

ὕδωρ (43) [Λ] 14.271-14.276

ὕδωρ neuter accusative singular

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

16.2-16.4

Πάτροκλος δ̓ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος, ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ.

[water]

, 14.272χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 14.271-14.276

χειρὶ feminine dative singular

14.371-14.374

14.384-14.386

ἦρχε δ̓ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ εἴκελον ἀστεροπῇ·

14.406-14.408

χώσατο δ̓ Ἕκτωρ, ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

[the hand]

δὲ τῇ ἑτέρῃ

ἕτερος (43) [Λ] 14.271-14.276

ἑτέρῃ feminine dative singular

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

16.179-16.181

τῆς δ̓ ἑτέρης Εὔδωρος ἀρήϊος ἡγεμόνευε παρθένιος, τὸν ἔτικτε χορῷ καλὴ Πολυμήλη Φύλαντος θυγάτηρ·

16.250

τῷ δ̓ ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ, ἕτερον δ̓ ἀνένευσε·

[the one; the other(of two)]

μὲν ἕλε

αἱρέω (276) [Λ] 14.271-14.276

ἕλε 2nd person singular active aorist imperative

14.326-14.328

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

14.371-14.374

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ̓ ἔγχἐ ἑλόντες ἴομεν·

[to take,(mid.) to choose]

χθόνα

χθών (54) [Λ] 14.271-14.276

χθόνα feminine accusative singular

14.347-14.349

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

[the earth, ground]

πουλυβότειραν

πουλυβότειρα (5) [Λ] 14.271-14.276

πουλυβότειραν feminine accusative singular

21.426-21.427

τὼ μὲν ἄῤ ἄμφω κεῖντο ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ, ἣ δ̓ ἄῤ ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευε·

11.769-11.770

Πηλῆος δ̓ ἱκόμεσθα δόμους εὖ ναιετάοντας λαὸν ἀγείροντες κατ̓ Ἀχαιΐδα πουλυβότειραν.

12.156-12.158

νιφάδες δ̓ ὡς πῖπτον ἔραζε, ἅς τ̓ ἄνεμος ζαὴς νέφεα σκιόεντα δονήσας ταρφειὰς κατέχευεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ·

, 14.273τῇ δ̓ ἑτέρῃ

ἕτερος (43) [Λ] 14.271-14.276

ἑτέρῃ feminine dative singular

16.179-16.181

τῆς δ̓ ἑτέρης Εὔδωρος ἀρήϊος ἡγεμόνευε παρθένιος, τὸν ἔτικτε χορῷ καλὴ Πολυμήλη Φύλαντος θυγάτηρ·

16.250

τῷ δ̓ ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ, ἕτερον δ̓ ἀνένευσε·

16.250

τῷ δ̓ ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ, ἕτερον δ̓ ἀνένευσε·

[the one; the other(of two)]

ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 14.271-14.276

ἅλα feminine accusative singular

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

15.160-15.161

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

15.176-15.177

παυσάμενόν σ̓ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

[a lump of salt]

μαρμαρέην

μαρμάρεος (3) [Λ] 14.271-14.276

μαρμαρέην feminine accusative singular

17.593-17.596

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

18.478-18.480

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

[flashing, sparkling, glistening, gleaming]

, ἵνα νῶϊν ἅπαντες

ἅπας (52) [Λ] 14.271-14.276

ἅπαντες masculine nominative plural

14.277-14.279

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

15.506-15.507

ἦ οὐκ ὀτρύνοντος ἀκούετε λαὸν ἅπαντα Ἕκτορος, ὃς δὴ νῆας ἐνιπρῆσαι μενεαίνει;

[quite all, the whole]

14.274μάρτυροι

μάρτυρος (5) [Λ] 14.271-14.276

μάρτυροι masculine nominative plural

22.254-22.255

τοὶ γὰρ ἄριστοι μάρτυροι ἔσσονται καὶ ἐπίσκοποι ἁρμονιάων·

1.338-1.342

τὼ δ̓ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ̓ αὖτε χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις·

2.301-2.302

εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντες μάρτυροι, οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·

ὦσ̓

εἰμί (1088) [Λ] 14.271-14.276

ὦσ̓ 3rd person plural active present subjunctive

14.271-14.276

14.313-14.314

Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, νῶϊ δ̓ ἄγ̓ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

[to be]

οἳ ἔνερθε θεοὶ

θεός (400) [Λ] 14.271-14.276

θεοὶ masculine nominative plural

14.277-14.279

14.289-14.291

14.301-14.303

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον·

[god]

Κρόνον

Κρόνος (23) [Λ] 14.271-14.276

Κρόνον masculine accusative singular

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

15.91

ἦ μάλα δή σ̓ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.

15.187-15.188

τρεῖς γάρ τ̓ ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοὶ οὓς τέκετο Ῥέα Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δ̓ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.

[Cronus]

ἀμφὶς ἐόντες

εἰμί (1088) [Λ] 14.271-14.276

ἐόντες masculine nominative plural active present participle

14.313-14.314

Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, νῶϊ δ̓ ἄγ̓ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

[to be]

, 14.275ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν

δίδωμι (254) [Λ] 14.271-14.276

δώσειν active future infinitive

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.382

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.

15.213-15.217

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐ δ̓ ἐθελήσει ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν, ἴστω τοῦθ̓ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.

[to give]

Χαρίτων

Χάρις (5) [Λ] 14.271-14.276

Χαρίτων feminine genitive plural

17.51-17.52

αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι πλοχμοί θ̓, οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.

18.382-18.383

τὴν δὲ ἴδε προμολοῦσα Χάρις λιπαροκρήδεμνος καλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

5.337-5.339

εἶθαρ δὲ δόρυ χροὸς ἀντετόρησεν ἀμβροσίου διὰ πέπλου, ὅν οἱ Χάριτες κάμον αὐταί, πρυμνὸν ὕπερ θέναρος·

[Charis, Grace]

μίαν

εἷς (30) [Λ] 14.271-14.276

μίαν feminine accusative singular

15.416-15.418

15.511-15.513

15.708-15.712

οὐ δ̓ ἄρα τοί γε τόξων ἀϊκὰς ἀμφὶς μένον οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀκόντων, ἀλλ̓ οἵ γ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενοι ἕνα θυμὸν ἔχοντες ὀξέσι δὴ πελέκεσσι καὶ ἀξίνῃσι μάχοντο καὶ ξίφεσιν μεγάλοισι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.

[one]

ὁπλοτεράων

ὁπλότερος (5) [Λ] 14.271-14.276

ὁπλοτεράων feminine genitive plural comparative

2.704-2.707

3.108

αἰεὶ δ̓ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν φρένες ἠερέθονται·

4.324-4.325

αἰχμὰς δ̓ αἰχμάσσουσι νεώτεροι, οἵ περ ἐμεῖο ὁπλότεροι γεγάασι πεποίθασίν τε βίηφιν.

[the younger]

14.276Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 14.271-14.276

αὐτὸς masculine nominative singular

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.326-14.328

14.357-14.359

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἐέλδομαι

ἔλδομαι (7) [Λ] 14.271-14.276

ἐέλδομαι 1st person singular medio-passive present indicative

16.494

νῦν τοι ἐελδέσθω πόλεμος κακός, εἰ θοός ἐσσι.

23.121-23.122

ταὶ δὲ χθόνα ποσσὶ δατεῦντο ἐλδόμεναι πεδίοιο διὰ ῥωπήϊα πυκνά.

5.479-5.481

τηλοῦ γὰρ Λυκίη Ξάνθῳ ἔπι δινήεντι, ἔνθ̓ ἄλοχόν τε φίλην ἔλιπον καὶ νήπιον υἱόν, κὰδ δὲ κτήματα πολλά, τὰ ἔλδεται ὅς κ̓ ἐπιδευής.

[to wish, long]

ἤματα

ἦμαρ (92) [Λ] 14.271-14.276

ἤματα neuter accusative plural

15.72-15.77

15.251-15.252

καὶ δὴ ἔγωγ̓ ἐφάμην νέκυας καὶ δῶμ̓ Ἀΐδαο ἤματι τῷδ̓ ἵξεσθαι, ἐπεὶ φίλον ἄϊον ἦτορ.

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[day]

πάντα

πᾶς (546) [Λ] 14.271-14.276

πάντα neuter accusative plural

14.319-14.320

οὐ δ̓ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης, ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

14.370

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

[all, the whole]

. 14.277ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 14.277-14.279

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.297

στῆ δ̓ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

14.374-14.375

αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.

[to say, to claim]

, οὐ δ̓ ἀπίθησε

ἀπιθέω (30) [Λ] 14.277-14.279

ἀπίθησε 3rd person singular active aorist indicative

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

15.168-15.169

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

16.458

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[he disobeyed]

θεὰ

θεά (104) [Λ] 14.277-14.279

θεὰ feminine nominative singular

14.315-14.318

15.72-15.77

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[a goddess]

λευκώλενος

λευκώλενος (28) [Λ] 14.277-14.279

λευκώλενος feminine nominative singular

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

15.92

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

15.130-15.131

οὐκ ἀΐεις ἅ τέ φησι θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἣ δὴ νῦν πὰρ Ζηνὸς Ὀλυμπίου εἰλήλουθεν;

[white-armed]

Ἥρη, 14.278ὄμνυε

ὄμνυμι (22) [Λ] 14.277-14.279

ὄμνυε 3rd person singular active imperfect indicative

14.280-14.282

15.36-15.40

19.108-19.111

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

[to swear]

δ̓ ὡς ἐκέλευε

κελεύω (101) [Λ] 14.277-14.279

ἐκέλευε 3rd person singular active imperfect indicative

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

15.176-15.177

παυσάμενόν σ̓ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

15.545-15.547

Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσε πᾶσι μάλα, πρῶτον δ̓ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν ἴφθιμον Μελάνιππον.

[to urge]

, θεοὺς

θεός (400) [Λ] 14.277-14.279

θεοὺς masculine accusative plural

14.289-14.291

14.301-14.303

14.315-14.318

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐ δὲ γυναικὸς θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν, οὐ δ̓ ὁπότ̓ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο, ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωῤ ἀτάλαντον·

[god]

δ̓ ὀνόμηνεν

ὀνομαίνω (8) [Λ] 14.277-14.279

ὀνόμηνεν 3rd person singular active aorist indicative

16.487-16.491

ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι, ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος, ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

23.89-23.90

ἔνθά με δεξάμενος ἐν δώμασιν ἱππότα Πηλεὺς ἔτραφέ τ̓ ἐνδυκέως καὶ σὸν θεράποντ̓ ὀνόμηνεν·

23.178

ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

[to name]

ἅπαντας

ἅπας (52) [Λ] 14.277-14.279

ἅπαντας masculine accusative plural

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

15.506-15.507

ἦ οὐκ ὀτρύνοντος ἀκούετε λαὸν ἅπαντα Ἕκτορος, ὃς δὴ νῆας ἐνιπρῆσαι μενεαίνει;

16.291-16.292

ἐν γὰρ Πάτροκλος φόβον ἧκεν ἅπασιν ἡγεμόνα κτείνας, ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[quite all, the whole]

14.279τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται

καλέω (60) [Λ] 14.277-14.279

καλέονται 3rd person plural medio-passive present indicative

15.53-15.64

15.143-15.145

15.301-15.304

οἳ μὲν ἄῤ ἀμφ̓ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τ̓ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες Ἕκτορι καὶ Τρώεσσιν ἐναντίον·

[to call, summon]

. 14.280αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ὄμοσέν

ὄμνυμι (22) [Λ] 14.280-14.282

ὄμοσέν 3rd person singular active aorist indicative

15.36-15.40

19.108-19.111

19.112-19.113

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

[to swear]

τε τελεύτησέν

τελευτάω (7) [Λ] 14.280-14.282

τελεύτησέν 3rd person singular active aorist indicative

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

18.328

ἀλλ̓ οὐ Ζεὺς ἄνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτᾷ·

19.90

θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.

[to complete, finish, accomplish; pple. finally, in the end]

τε τὸν ὅρκον

ὅρκος (15) [Λ] 14.280-14.282

ὅρκον masculine accusative singular

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

19.108-19.111

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

19.112-19.113

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

[the object by which one swears, the witness of an oath]

, 14.281τὼ βήτην

βαίνω (222) [Λ] 14.280-14.282

βήτην 3rd person dual active aorist indicative

14.284-14.285

τὼ δ̓ ἐπὶ χέρσου βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

[to walk, step]

Λήμνου

Λῆμνος (11) [Λ] 14.280-14.282

Λήμνου feminine genitive singular

21.40-21.41

καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε νηυσὶν ἄγων, ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε·

21.45-21.46

ἕνδεκα δ̓ ἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷσι φίλοισιν ἐλθὼν ἐκ Λήμνοιο·

21.55-21.58

ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος, οἷον δὴ καὶ ὅδ̓ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος·

[Lemnos]

τε καὶ Ἴμβρου

Ἴμβρος (4) [Λ] 14.280-14.282

Ἴμβρου masculine genitive singular

24.77-24.79

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης ἔνθορε μείλανι πόντῳ·

24.751-24.753

ἄλλους μὲν γὰρ παῖδας ἐμοὺς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς πέρνασχ̓ ὅν τιν̓ ἕλεσκε πέρην ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, ἐς Σάμον ἔς τ̓ Ἴμβρον καὶ Λῆμνον ἀμιχθαλόεσσαν·

13.32-13.33

ἔστι δέ τι σπέος εὐρὺ βαθείης βένθεσι λίμνης μεσσηγὺς Τενέδοιο καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης·

[the island of Imbros]

ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 14.280-14.282

ἄστυ neuter accusative singular

14.432

οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.

15.348-15.351

15.679-15.682

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ἵπποισι κελητίζειν ἐῢ εἰδώς, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἐκ πολέων πίσυρας συναείρεται ἵππους, σεύας ἐκ πεδίοιο μέγα προτὶ ἄστυ δίηται λαοφόρον καθ̓ ὁδόν·

[a city, town]

λιπόντε

λείπω (103) [Λ] 14.280-14.282

λιπόντε masculine nominative dual active aorist participle

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

14.484-14.485

τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[to leave, quit]

14.282ἠέρα

ἀήρ (20) [Λ] 14.280-14.282

ἠέρα feminine accusative singular

14.286-14.288

ἔνθ̓ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δἰ ἠέρος αἰθέῤ ἵκανεν·

16.789-16.790

ὃ μὲν τὸν ἰόντα κατὰ κλόνον οὐκ ἐνόησεν, ἠέρι γὰρ πολλῇ κεκαλυμμένος ἀντεβόλησε·

17.268-17.271

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦ̓, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

[the lower air, the air]

ἑσσαμένω

ἕννυμι (24) [Λ] 14.280-14.282

ἑσσαμένω masculine nominative dual middle aorist participle

14.350-14.351

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο καλὴν χρυσείην·

14.371-14.374

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

[to put clothes on]

ῥίμφα πρήσσοντε

πράσσω (8) [Λ] 14.280-14.282

πρήσσοντε masculine nominative dual active present participle

17.660-17.661

ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων ἰθύει, ἀλλ̓ οὔ τι πρήσσει·

18.357-18.358

ἔπρηξας καὶ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἀνστήσασ̓ Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

23.500-23.501

οἳ δέ οἱ ἵπποι ὑψόσ̓ ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

[do,(w. adv) fare,(mid.) charge payment]

κέλευθον

κέλευθος (17) [Λ] 14.280-14.282

κέλευθον feminine accusative singular

15.260-15.261

αὐτὰρ ἐγὼ προπάροιθε κιὼν ἵπποισι κέλευθον πᾶσαν λειανέω, τρέψω δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

15.355-15.359

15.618-15.621

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα, ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·

[a road, way, path, track]

. 14.283Ἴδην

Ἴδη (28) [Λ] 14.283-14.284

Ἴδην feminine accusative singular

14.286-14.288

14.292-14.293

Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον Ἴδης ὑψηλῆς·

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

[Ida]

δ̓ ἱκέσθην

ἱκνέομαι (114) [Λ] 14.283-14.284

ἱκέσθην 3rd person dual middle aorist indicative

14.428-14.431

15.22-15.24

ὃν δὲ λάβοιμι ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφῤ ἂν ἵκηται γῆν ὀλιγηπελέων·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[to come]

πολυπίδακα

πολυπῖδαξ (4) [Λ] 14.283-14.284

πολυπίδακα feminine accusative singular

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

8.47-8.48

Ἴδην δ̓ ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Γάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

[with many springs, many-fountained]

μητέρα

μήτηρ (103) [Λ] 14.283-14.284

μητέρα feminine accusative singular

14.301-14.303

14.492

τῷ δ̓ ἄῤ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

[a mother]

θηρῶν

θήρ (12) [Λ] 14.283-14.284

θηρῶν masculine genitive plural

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

15.323-15.326

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ̓ οἰῶν θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος, ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες·

15.585-15.588

Ἀντίλοχος δ̓ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς, ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·

[a wild beast, beast of prey]

14.284Λεκτόν, ὅθι πρῶτον

πρότερος (96) [Λ] 14.283-14.284

πρῶτον neuter accusative singular superlative

14.294-14.296

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

14.402-14.405

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε, τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην, ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·

[before, earlier]

λιπέτην

λείπω (103) [Λ] 14.283-14.284

λιπέτην 3rd person dual active aorist indicative

14.484-14.485

τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

15.121-15.127

15.135-15.137

αὐτίκα γὰρ Τρῶας μὲν ὑπερθύμους καὶ Ἀχαιοὺς λείψει, ὃ δ̓ ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον, μάρψει δ̓ ἑξείης ὅς τ̓ αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί.

[to leave, quit]

ἅλα

ἅλς (61) [Λ] 14.283-14.284

ἅλα feminine accusative singular

15.160-15.161

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

15.176-15.177

παυσάμενόν σ̓ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

[a lump of salt]

· τὼ δ̓ ἐπὶ χέρσου

χέρσος (4) [Λ] 14.284-14.285

χέρσου feminine genitive singular

14.394-14.395

οὔ τε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·

21.234-21.238

ὃ δ̓ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων, πάντα δ̓ ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς πολλούς, οἵ ῥα κατ̓ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν̓ Ἀχιλλεύς τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος χέρσον δέ·

4.424-4.426

πόντῳ μέν τε πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα χέρσῳ ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει, ἀμφὶ δέ τ̓ ἄκρας κυρτὸν ἐὸν κορυφοῦται, ἀποπτύει δ̓ ἁλὸς ἄχνην·

[dry land, land]

14.285βήτην

βαίνω (222) [Λ] 14.284-14.285

βήτην 3rd person dual active aorist indicative

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

[to walk, step]

, ἀκροτάτη

ἄκρος (43) [Λ] 14.284-14.285

ἀκροτάτη feminine nominative singular superlative

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

15.535-15.537

τοῦ δὲ Μέγης κόρυθος χαλκήρεος ἱπποδασείης κύμβαχον ἀκρότατον νύξ̓ ἔγχεϊ ὀξυόεντι, ῥῆξε δ̓ ἀφ̓ ἵππειον λόφον αὐτοῦ·

[at the furthest point]

δὲ ποδῶν

πούς (192) [Λ] 14.284-14.285

ποδῶν masculine genitive plural

14.409-14.413

14.477

ὃ δ̓ ὕφελκε ποδοῖιν.

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

[a foot]

ὕπο σείετο

σείω (11) [Λ] 14.284-14.285

σείετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

15.320-15.322

αὐτὰρ ἐπεὶ κατ̓ ἐνῶπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων σεῖσ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐν στήθεσσιν ἔθελξε, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.

20.59-20.60

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

22.131-22.134

ὣς ὅρμαινε μένων, ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθεν Ἀχιλλεὺς ἶσος Ἐνυαλίῳ κορυθάϊκι πτολεμιστῇ σείων Πηλιάδα μελίην κατὰ δεξιὸν ὦμον δεινήν·

[to shake, move to and fro]

ὕλη

ὕλη (30) [Λ] 14.284-14.285

ὕλη feminine nominative singular

14.396-14.397

οὔ τε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ̓ ὤρετο καιέμεν ὕλην·

15.273-15.274

τὸν μέν τ̓ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη εἰρύσατ̓, οὐ δ̓ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν·

15.605-15.606

μαίνετο δ̓ ὡς ὅτ̓ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·

[wood, material]

. 14.286ἔνθ̓ Ὕπνος

ὕπνος (45) [Λ] 14.286-14.288

Ὕπνος masculine nominative singular

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

16.453-16.457

αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών, πέμπειν μιν θάνατόν τε φέρειν καὶ νήδυμον ὕπνον εἰς ὅ κε δὴ Λυκίης εὐρείης δῆμον ἵκωνται, ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε τύμβῳ τε στήλῃ τε·

[sleep, slumber]

μὲν ἔμεινε

μένω (105) [Λ] 14.286-14.288

ἔμεινε 3rd person singular active aorist indicative

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

14.374-14.375

αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

πάρος Διὸς ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 14.286-14.288

ὄσσε neuter accusative dual

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

15.578

δούπησεν δὲ πεσών, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.

[the two eyes]

ἰδέσθαι

εἶδον (237) [Λ] 14.286-14.288

ἰδέσθαι middle aorist infinitive

14.293

ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.

14.294-14.296

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[to see]

14.287εἰς ἐλάτην

ἐλάτη (4) [Λ] 14.286-14.288

ἐλάτην feminine accusative singular

24.448-24.450

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκοντο ὑψηλήν, τὴν Μυρμιδόνες ποίησαν ἄνακτι δοῦῤ ἐλάτης κέρσαντες·

5.559-5.560

τοίω τὼ χείρεσσιν ὑπ̓ Αἰνείαο δαμέντε καππεσέτην, ἐλάτῃσιν ἐοικότες ὑψηλῇσι.

7.4-7.7

ὡς δὲ θεὸς ναύτῃσιν ἐελδομένοισιν ἔδωκεν οὖρον, ἐπεί κε κάμωσιν ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσι πόντον ἐλαύνοντες, καμάτῳ δ̓ ὑπὸ γυῖα λέλυνται, ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην.

[the silver fir, pinus picea]

ἀναβὰς

ἀναβαίνω (8) [Λ] 14.286-14.288

ἀναβὰς masculine nominative singular active aorist participle

16.184-16.186

αὐτίκα δ̓ εἰς ὑπερῷ̓ ἀναβὰς παρελέξατο λάθρῃ Ἑρμείας ἀκάκητα, πόρεν δέ οἱ ἀγλαὸν υἱὸν Εὔδωρον πέρι μὲν θείειν ταχὺν ἠδὲ μαχητήν.

16.657-16.658

ἐς δίφρον δ̓ ἀναβὰς φύγαδ̓ ἔτραπε, κέκλετο δ̓ ἄλλους Τρῶας φευγέμεναι·

22.399-22.400

ἐς δίφρον δ̓ ἀναβὰς ἀνά τε κλυτὰ τεύχἐ ἀείρας μάστιξέν ῥ̓ ἐλάαν, τὼ δ̓ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.

[to go up, mount, to go up to]

περιμήκετον, ἣ τότ̓ ἐν Ἴδῃ

Ἴδη (28) [Λ] 14.286-14.288

Ἴδῃ feminine dative singular

14.292-14.293

Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον Ἴδης ὑψηλῆς·

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

[Ida]

14.288μακροτάτη

μακρός (82) [Λ] 14.286-14.288

μακροτάτη feminine nominative singular superlative

14.371-14.374

14.453

Πουλυδάμας δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

14.478

τῷ δ̓ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

[long]

πεφυυῖα

φύω (13) [Λ] 14.286-14.288

πεφυυῖα feminine nominative singular active perfect participle

18.384

ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

18.421-18.423

19.6-19.7

ἣ δ̓ ἐν τοῖσι παρίστατο δῖα θεάων, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to bring forth, produce, put forth]

δἰ ἠέρος

ἀήρ (20) [Λ] 14.286-14.288

ἠέρος feminine genitive singular

16.789-16.790

ὃ μὲν τὸν ἰόντα κατὰ κλόνον οὐκ ἐνόησεν, ἠέρι γὰρ πολλῇ κεκαλυμμένος ἀντεβόλησε·

17.268-17.271

17.368-17.369

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

[the lower air, the air]

αἰθέῤ

αἰθήρ (21) [Λ] 14.286-14.288

αἰθέῤ masculine accusative singular

15.20-15.21

σὺ δ̓ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν ἐκρέμω·

15.190-15.192

15.610-15.612

αὐτὸς γάρ οἱ ἀπ̓ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ Ζεύς, ὅς μιν πλεόνεσσι μετ̓ ἀνδράσι μοῦνον ἐόντα τίμα καὶ κύδαινε.

[ether, the brighter purer air, the sky(f. in Hom.; m. Attic)]

ἵκανεν

ἱκάνω (61) [Λ] 14.286-14.288

ἵκανεν 3rd person singular active imperfect indicative

14.298

Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατ̓ Οὐλύμπου τόδ̓ ἱκάνεις;

14.309-14.311

νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ̓ Οὐλύμπου τόδ̓ ἱκάνω, μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

[to come, arrive]

· 14.289ἔνθ̓ ἧστ̓

ἧμαι (59) [Λ] 14.289-14.291

ἧστ̓ 3rd person singular middle pluperfect indicative

15.9-15.11

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

15.239-15.241

εὗῤ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον ἥμενον, οὐ δ̓ ἔτι κεῖτο, νέον δ̓ ἐσαγείρετο θυμόν, ἀμφὶ ἓ γιγνώσκων ἑτάρους·

[to be seated, sit]

ὄζοισιν

ὄζος (18) [Λ] 14.289-14.291

ὄζοισιν masculine dative plural

16.765-16.771

ὡς δ̓ Εὖρός τε Νότος τ̓ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν οὔρεος ἐν βήσσῃς βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν, αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων, ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

20.237-20.238

Λαομέδων δ̓ ἄρα Τιθωνὸν τέκετο Πρίαμόν τε Λάμπόν τε Κλυτίον θ̓ Ἱκετάονά τ̓ ὄζον Ἄρηος·

21.243-21.246

ἣ δ̓ ἐκ ῥιζῶν ἐριποῦσα κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν, ἐπέσχε δὲ καλὰ ῥέεθρα ὄζοισιν πυκινοῖσι, γεφύρωσεν δέ μιν αὐτὸν εἴσω πᾶσ̓ ἐριποῦσ̓·

[a bough, branch, twig, shoot]

πεπυκασμένος

πυκάζω (9) [Λ] 14.289-14.291

πεπυκασμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

17.82-17.83

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

17.547-17.552

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

23.502-23.504

αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον·

[to make close, cover]

εἰλατίνοισιν 14.290ὄρνιθι

ὄρνις (18) [Λ] 14.289-14.291

ὄρνιθι feminine dative singular

15.690-15.694

ἀλλ̓ ὥς τ̓ ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμὸν πάρα βοσκομενάων χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων, ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεὸς κυανοπρῴροιο ἀντίος ἀΐξας·

17.755-17.759

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

23.857-23.858

ὃς δέ κε μηρίνθοιο τύχῃ ὄρνιθος ἁμαρτών, ἥσσων γὰρ δὴ κεῖνος, ὃ δ̓ οἴσεται ἡμιπέλεκκα.

[a bird]

λιγυρῇ

λιγυρός (5) [Λ] 14.289-14.291

λιγυρῇ feminine dative singular

23.214-23.215

αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ·

5.520-5.526

οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ οὔ τε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔ τε ἰωκάς, ἀλλ̓ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων νηνεμίης ἔστησεν ἐπ̓ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν ἀτρέμας, ὄφῤ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

11.531-11.532

ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους μάστιγι λιγυρῇ·

[clear, whistling]

ἐναλίγκιος

ἐναλίγκιος (6) [Λ] 14.289-14.291

ἐναλίγκιος masculine nominative singular

17.582-17.584

Ἕκτορα δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

19.250-19.251

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

22.410-22.411

τῷ δὲ μάλιστ̓ ἄῤ ἔην ἐναλίγκιον ὡς εἰ ἅπασα Ἴλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμύχοιτο κατ̓ ἄκρης.

[like, resembling]

, ἥν τ̓ ἐν ὄρεσσι

ὄρος (62) [Λ] 14.289-14.291

ὄρεσσι neuter dative plural

14.396-14.397

οὔ τε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ̓ ὤρετο καιέμεν ὕλην·

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

15.168-15.169

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

[a mountain, hill]

14.291χαλκίδα κικλήσκουσι

κικλήσκω (10) [Λ] 14.289-14.291

κικλήσκουσι 3rd person plural active present indicative

17.530-17.532

καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ̓ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην εἰ μή σφὠ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε, οἵ ῥ̓ ἦλθον καθ̓ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

2.402-2.407

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

[to call, summon]

θεοί

θεός (400) [Λ] 14.289-14.291

θεοί masculine nominative plural

14.301-14.303

14.315-14.318

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

[god]

, ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 14.289-14.291

ἄνδρες masculine nominative plural

14.319-14.320

οὐ δ̓ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης, ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

[a man]

δὲ κύμινδιν. 14.292Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.292-14.293

Ἥρη feminine nominative singular

14.298

Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατ̓ Οὐλύμπου τόδ̓ ἱκάνεις;

14.300

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.313-14.314

Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, νῶϊ δ̓ ἄγ̓ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.

[Hera]

δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο

προσβαίνω (5) [Λ] 14.292-14.293

προσεβήσετο 3rd person singular middle aorist indicative

16.862-16.863

ὣς ἄρα φωνήσας δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς εἴρυσε λὰξ προσβάς, τὸν δ̓ ὕπτιον ὦσ̓ ἀπὸ δουρός.

23.117-23.119

ἀλλ̓ ὅτε δὴ κνημοὺς προσέβαν πολυπίδακος Ἴδης, αὐτίκ̓ ἄρα δρῦς ὑψικόμους ταναήκεϊ χαλκῷ τάμνον ἐπειγόμενοι·

2.48-2.49

ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·

[to step upon]

Γάργαρον

Γάργαρον (4) [Λ] 14.292-14.293

Γάργαρον neuter accusative singular

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

8.47-8.48

Ἴδην δ̓ ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Γάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.

[Gargarum, south peak of mount Ida in the Troad]

ἄκρον

ἄκρον (3) [Λ] 14.292-14.293

ἄκρον neuter accusative singular

23.338-23.340

ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω, ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι κύκλου ποιητοῖο·

5.729-5.731

αὐτὰρ ἐπ̓ ἄκρῳ δῆσε χρύσειον καλὸν ζυγόν, ἐν δὲ λέπαδνα κάλ̓ ἔβαλε χρύσεἰ·

[the highest or furthest point: mountain top, cape]

14.293Ἴδης

Ἴδη (28) [Λ] 14.292-14.293

Ἴδης feminine genitive singular

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[Ida]

ὑψηλῆς

ὑψηλός (29) [Λ] 14.292-14.293

ὑψηλῆς feminine genitive singular

16.212-16.214

ὡς δ̓ ὅτε τοῖχον ἀνὴρ ἀράρῃ πυκινοῖσι λίθοισι δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων, ὣς ἄραρον κόρυθές τε καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.

16.297-16.302

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀφ̓ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς, ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή·

16.394-16.398

Πάτροκλος δ̓ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας, ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐ δὲ πόληος εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ μεσηγὺ νηῶν καὶ ποταμοῦ καὶ τείχεος ὑψηλοῖο κτεῖνε μεταΐσσων, πολέων δ̓ ἀπετίνυτο ποινήν.

[high, lofty, high-raised]

· ἴδε

εἶδον (237) [Λ] 14.293

ἴδε 3rd person singular active aorist indicative

14.294-14.296

14.414-14.418

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

[to see]

δὲ νεφεληγερέτα

νεφεληγερέτα (28) [Λ] 14.293

νεφεληγερέτα masculine nominative singular

14.312

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

14.341

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

15.154-15.155

τὼ δὲ πάροιθ̓ ἐλθόντε Διὸς νεφεληγερέταο στήτην·

[cloud-gatherer, cloud-compeller]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 14.293

Ζεύς masculine nominative singular

14.312

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

14.341

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

14.357-14.359

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα·

[Zeus]

. 14.294ὡς δ̓ ἴδεν

εἶδον (237) [Λ] 14.294-14.296

ἴδεν 3rd person singular active aorist indicative

14.414-14.418

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[to see]

, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς

πυκνός (45) [Λ] 14.294-14.296

πυκινὰς feminine accusative plural

14.337-14.339

14.347-14.349

15.461-15.464

ἀλλ̓ οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον, ὅς ῥ̓ ἐφύλασσεν Ἕκτοῤ, ἀτὰρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα, ὅς οἱ ἐϋστρεφέα νευρὴν ἐν ἀμύμονι τόξῳ ῥῆξ̓ ἐπὶ τῷ ἐρύοντι·

[close, compact]

φρένας

φρήν (178) [Λ] 14.294-14.296

φρένας feminine accusative plural

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.80-15.83

15.128

μαινόμενε φρένας ἠλὲ διέφθορας·

[the midriff; heart, mind]

ἀμφεκάλυψεν

ἀμφικαλύπτω (11) [Λ] 14.294-14.296

ἀμφεκάλυψεν 3rd person singular active aorist indicative

14.343-14.344

τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω χρύσεον·

16.350

θανάτου δὲ μέλαν νέφος ἀμφεκάλυψεν.

20.416-20.418

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παῤ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή, γνὺξ δ̓ ἔριπ̓ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε κυανέη, προτὶ οἷ δ̓ ἔλαβ̓ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

[to cover all round, enwrap, enfold]

, 14.295οἷον

οἷος (71) [Λ] 14.294-14.296

οἷον neuter accusative singular

15.93-15.94

οἶσθα καὶ αὐτὴ οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

15.286-15.288

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ̓ αὖτ̓ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

ὅτε πρῶτόν

πρότερος (96) [Λ] 14.294-14.296

πρῶτόν neuter accusative singular superlative

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

14.402-14.405

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

[before, earlier]

περ ἐμισγέσθην

μίγνυμι (43) [Λ] 14.294-14.296

ἐμισγέσθην 3rd person dual medio-passive imperfect indicative

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

15.31-15.33

τῶν σ̓ αὖτις μνήσω ἵν̓ ἀπολλήξῃς ἀπατάων, ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή, ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ̓ ἀπάτησας.

15.408-15.409

οὐ δέ ποτε Τρῶες Δαναῶν ἐδύναντο φάλαγγας ῥηξάμενοι κλισίῃσι μιγήμεναι ἠδὲ νέεσσιν.

φιλότητι

φιλότης (33) [Λ] 14.294-14.296

φιλότητι feminine dative singular

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.313-14.314

Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, νῶϊ δ̓ ἄγ̓ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

[friendship, love, affection]

14.296εἰς εὐνὴν

εὐνή (28) [Λ] 14.294-14.296

εὐνὴν feminine accusative singular

14.305-14.306

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

14.340

ἔνθ̓ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.

[a bed]

φοιτῶντε

φοιτάω (11) [Λ] 14.294-14.296

φοιτῶντε masculine nominative dual active present participle

15.685-15.688

ὣς Αἴας ἐπὶ πολλὰ θοάων ἴκρια νηῶν φοίτα μακρὰ βιβάς, φωνὴ δέ οἱ αἰθέῤ ἵκανεν, αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε νηυσί τε καὶ κλισίῃσιν ἀμυνέμεν.

20.5-20.6

ἣ δ̓ ἄρα πάντῃ φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

24.531-24.533

ᾧ δέ κε τῶν λυγρῶν δώῃ, λωβητὸν ἔθηκε, καί ἑ κακὴ βούβρωστις ἐπὶ χθόνα δῖαν ἐλαύνει, φοιτᾷ δ̓ οὔ τε θεοῖσι τετιμένος οὔ τε βροτοῖσιν.

[to go to and fro, up and down, to stalk]

, φίλους

φίλος (342) [Λ] 14.294-14.296

φίλους masculine accusative plural

14.337-14.339

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

[friend; loved, beloved, dear]

λήθοντε

λανθάνω (59) [Λ] 14.294-14.296

λήθοντε masculine nominative dual active present participle

15.53-15.64

15.320-15.322

15.461-15.464

ἀλλ̓ οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον, ὅς ῥ̓ ἐφύλασσεν Ἕκτοῤ, ἀτὰρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα, ὅς οἱ ἐϋστρεφέα νευρὴν ἐν ἀμύμονι τόξῳ ῥῆξ̓ ἐπὶ τῷ ἐρύοντι·

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

τοκῆας

τοκεύς (20) [Λ] 14.294-14.296

τοκῆας masculine accusative plural

15.437-15.439

Τεῦκρε πέπον δὴ νῶϊν ἀπέκτατο πιστὸς ἑταῖρος Μαστορίδης, ὃν νῶϊ Κυθηρόθεν ἔνδον ἐόντα ἶσα φίλοισι τοκεῦσιν ἐτίομεν ἐν μεγάροισι·

15.659-15.660

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν λίσσεθ̓ ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον·

15.661-15.664

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθ̓ ἐνὶ θυμῷ ἄλλων ἀνθρώπων, ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστος παίδων ἠδ̓ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων, ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι·

[one who begets, a father]

. 14.297στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 14.297

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

[to make to stand]

δ̓ αὐτῆς

αὐτός (604) [Λ] 14.297

αὐτῆς feminine genitive singular

14.326-14.328

14.357-14.359

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

προπάροιθεν ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 14.297

ἔπος neuter accusative singular

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

τ̓ ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 14.297

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

14.374-14.375

αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.

14.378

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

[to say, to claim]

ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν

ὀνομάζω (21) [Λ] 14.297

ὀνόμαζεν 3rd person singular active imperfect indicative

15.552

τόν ῥ̓ Ἕκτωρ ἐνένιπεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

18.384

ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

18.421-18.423

αὐτὰρ ὃ ἔρρων πλησίον, ἔνθα Θέτις περ, ἐπὶ θρόνου ἷζε φαεινοῦ, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to name]

· 14.298Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.298

Ἥρη feminine vocative singular

14.300

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.313-14.314

Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, νῶϊ δ̓ ἄγ̓ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.

14.329

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

[Hera]

πῇ μεμαυῖα

μέμαα (94) [Λ] 14.298

μεμαυῖα feminine nominative singular active perfect participle

14.374-14.375

αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

15.105-15.106

ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ·

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

κατ̓ Οὐλύμπου

Ὄλυμπος (81) [Λ] 14.298

Οὐλύμπου masculine genitive singular

14.309-14.311

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[Olympus]

τόδ̓ ἱκάνεις

ἱκάνω (61) [Λ] 14.298

ἱκάνεις 2nd person singular active present indicative

14.309-14.311

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

15.208-15.210

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει ὁππότ̓ ἂν ἰσόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴσῃ νεικείειν ἐθέλῃσι χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν.

[to come, arrive]

; 14.299ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 14.299

ἵπποι masculine nominative plural

14.307-14.308

ἵπποι δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης ἑστᾶσ̓, οἵ μ̓ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

[a horse, mare]

δ̓ οὐ παρέασι

πάρειμι (23) [Λ] 14.299

παρέασι 3rd person plural active present indicative

15.323-15.326

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ̓ οἰῶν θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος, ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες·

15.665-15.666

τῶν ὕπερ ἐνθάδ̓ ἐγὼ γουνάζομαι οὐ παρεόντων ἑστάμεναι κρατερῶς, μὴ δὲ τρωπᾶσθε φόβον δέ.

18.464-18.467

αἲ γάρ μιν θανάτοιο δυσηχέος ὧδε δυναίμην νόσφιν ἀποκρύψαι, ὅτε μιν μόρος αἰνὸς ἱκάνοι, ὥς οἱ τεύχεα καλὰ παρέσσεται, οἷά τις αὖτε ἀνθρώπων πολέων θαυμάσσεται, ὅς κεν ἴδηται.

[be present]

καὶ ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 14.299

ἅρματα neuter nominative plural

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

16.370-16.373

πολλοὶ δ̓ ἐν τάφρῳ ἐρυσάρματες ὠκέες ἵπποι ἄξαντ̓ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ λίπον ἅρματ̓ ἀνάκτων, Πάτροκλος δ̓ ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων Τρωσὶ κακὰ φρονέων·

16.506-16.507

Μυρμιδόνες δ̓ αὐτοῦ σχέθον ἵππους φυσιόωντας ἱεμένους φοβέεσθαι, ἐπεὶ λίπον ἅρματ̓ ἀνάκτων.

[a chariot]

τῶν κ̓ ἐπιβαίης

ἐπιβαίνω (31) [Λ] 14.299

ἐπιβαίης 2nd person singular active aorist optative

15.384-15.389

16.342-16.343

Μηριόνης δ̓ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι νύξ̓ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

16.394-16.398

Πάτροκλος δ̓ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας, ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐ δὲ πόληος εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ μεσηγὺ νηῶν καὶ ποταμοῦ καὶ τείχεος ὑψηλοῖο κτεῖνε μεταΐσσων, πολέων δ̓ ἀπετίνυτο ποινήν.

[to go upon]

. 14.300τὸν δὲ δολοφρονέουσα

δολοφρονέων (5) [Λ] 14.300

δολοφρονέουσα feminine nominative singular active present participle

14.329

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

19.106

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

3.403-3.405

οὕνεκα δὴ νῦν δῖον Ἀλέξανδρον Μενέλαος νικήσας ἐθέλει στυγερὴν ἐμὲ οἴκαδ̓ ἄγεσθαι, τοὔνεκα δὴ νῦν δεῦρο δολοφρονέουσα παρέστης;

[planning craft, wily-minded]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 14.300

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

14.329

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 14.300

πότνια feminine nominative singular

14.329

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.49-15.52

εἰ μὲν δὴ σύ γ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ̓ ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.300

Ἥρη feminine nominative singular

14.313-14.314

Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, νῶϊ δ̓ ἄγ̓ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.

14.329

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

[Hera]

· 14.301ἔρχομαι

ἔρχομαι (338) [Λ] 14.301-14.303

ἔρχομαι 1st person singular medio-passive present indicative

14.446-14.447

τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν οὖτα κατὰ λαπάρην·

14.449-14.452

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

[to come]

ὀψομένη

ὁράω (57) [Λ] 14.301-14.303

ὀψομένη feminine nominative singular middle future participle

14.304

τοὺς εἶμ̓ ὀψομένη, καί σφ̓ ἄκριτα νείκεα λύσω·

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

15.286-15.288

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ̓ αὖτ̓ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ·

[to see]

πολυφόρβου

πολύφορβος (3) [Λ] 14.301-14.303

πολυφόρβου feminine genitive singular

9.565-9.571

14.200-14.204

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ μ̓ ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ̓ ἀτίταλλον δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·

[feeding many, bountiful]

πείρατα

πεῖραρ (11) [Λ] 14.301-14.303

πείρατα neuter accusative plural

18.501

ἄμφω δ̓ ἱέσθην ἐπὶ ἴστορι πεῖραρ ἑλέσθαι.

20.429

ἆσσον ἴθ̓ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθ̓ ἵκηαι.

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

[an end]

γαίης

γαῖα (125) [Λ] 14.301-14.303

γαίης feminine genitive singular

14.449-14.452

15.36-15.40

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

[a land, country]

, 14.302Ὠκεανόν

Ὠκεανός (18) [Λ] 14.301-14.303

Ὠκεανόν masculine accusative singular

14.309-14.311

16.148-16.151

18.239-18.240

Ἠέλιον δ̓ ἀκάμαντα βοῶπις πότνια Ἥρη πέμψεν ἐπ̓ Ὠκεανοῖο ῥοὰς ἀέκοντα νέεσθαι·

[Oceanus]

τε θεῶν

θεός (400) [Λ] 14.301-14.303

θεῶν masculine genitive plural

14.315-14.318

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

[god]

γένεσιν

γένεσις (3) [Λ] 14.301-14.303

γένεσιν feminine accusative singular

14.200-14.204

14.243-14.246

[an origin, source, productive cause]

καὶ μητέρα

μήτηρ (103) [Λ] 14.301-14.303

μητέρα feminine accusative singular

14.492

τῷ δ̓ ἄῤ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

[a mother]

Τηθύν, 14.303οἵ με σφοῖσι

σφός (9) [Λ] 14.301-14.303

σφοῖσι masculine dative plural

16.17-16.18

ἦε σύ γ̓ Ἀργείων ὀλοφύρεαι, ὡς ὀλέκονται νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ὑπερβασίης ἕνεκα σφῆς;

18.230-18.231

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

1.533-1.534

θεοὶ δ̓ ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον·

[their, their own, belonging to them]

δόμοισιν

δόμος (45) [Λ] 14.301-14.303

δόμοισιν masculine dative plural

14.454-14.457

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

15.95

ἀλλὰ σύ γ̓ ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης·

[a house; a course of stone]

ἐῢ τρέφον

τρέφω (38) [Λ] 14.301-14.303

τρέφον 3rd person plural active imperfect indicative

16.187-16.192

16.203-16.204

σχέτλιε Πηλέος υἱὲ χόλῳ ἄρα σ̓ ἔτρεφε μήτηρ, νηλεές, ὃς παρὰ νηυσὶν ἔχεις ἀέκοντας ἑταίρους·

16.326-16.329

ὣς τὼ μὲν δοιοῖσι κασιγνήτοισι δαμέντε βήτην εἰς Ἔρεβος Σαρπηδόνος ἐσθλοὶ ἑταῖροι υἷες ἀκοντισταὶ Ἀμισωδάρου, ὅς ῥα Χίμαιραν θρέψεν ἀμαιμακέτην πολέσιν κακὸν ἀνθρώποισιν.

[to nourish, rear, maintain]

ἠδ̓ ἀτίταλλον

ἀτιτάλλω (6) [Λ] 14.301-14.303

ἀτίταλλον 3rd person plural active imperfect indicative

16.187-16.192

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς, τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο ἠγάγετο πρὸς δώματ̓, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα, τὸν δ̓ ὃ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδ̓ ἀτίταλλεν ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θ̓ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.

24.59-24.61

24.279-24.280

ἵππους δὲ Πριάμῳ ὕπαγον ζυγόν, οὓς ὃ γεραιὸς αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλεν ἐϋξέστῃ ἐπὶ φάτνῃ.

[to rear up]

· 14.304τοὺς εἶμ̓

εἶμι (299) [Λ] 14.304

εἶμ̓ 1st person singular active present indicative

14.340

ἔνθ̓ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.

14.371-14.374

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

[come, go]

ὀψομένη

ὁράω (57) [Λ] 14.304

ὀψομένη feminine nominative singular middle future participle

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

15.286-15.288

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ̓ αὖτ̓ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ·

15.555

οὐχ ὁράᾳς οἷον Δόλοπος περὶ τεύχἐ ἕπουσιν;

[to see]

, καί σφ̓ ἄκριτα

ἄκριτος (7) [Λ] 14.304

ἄκριτα neuter accusative plural

24.90-24.91

αἰδέομαι δὲ μίσγεσθ̓ ἀθανάτοισιν, ἔχω δ̓ ἄχἐ ἄκριτα θυμῷ.

2.796-2.797

ὦ γέρον αἰεί τοι μῦθοι φίλοι ἄκριτοί εἰσιν, ὥς ποτ̓ ἐπ̓ εἰρήνης·

3.412

ἔχω δ̓ ἄχἐ ἄκριτα θυμῷ.

[undistinguishable, unarranged, disorderly]

νείκεα

νεῖκος (29) [Λ] 14.304

νείκεα neuter accusative plural

15.400

δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν·

17.384-17.385

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει ἀργαλέης·

17.543-17.545

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

[a quarrel, wrangle, strife]

λύσω

λύω (85) [Λ] 14.304

λύσω 1st person singular active future indicative

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

15.434-15.435

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐν κονίῃσι νηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

16.97-16.100

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον μήτέ τις οὖν Τρώων θάνατον φύγοι ὅσσοι ἔασι, μήτέ τις Ἀργείων, νῶϊν δ̓ ἐκδῦμεν ὄλεθρον, ὄφῤ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν.

[to loose]

· 14.305ἤδη γὰρ δηρὸν

δηρός (24) [Λ] 14.305-14.306

δηρὸν masculine accusative singular

14.482-14.484

16.852-16.854

17.41-17.42

ἀλλ̓ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀδήριτος ἤτ̓ ἀλκῆς ἤτε φόβοιο.

[long, too long]

χρόνον

χρόνος (10) [Λ] 14.305-14.306

χρόνον masculine accusative singular

15.511-15.513

19.155-19.159

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

[time]

ἀλλήλων

ἀλλήλων (113) [Λ] 14.305-14.306

ἀλλήλων masculine genitive plural

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

14.398-14.401

15.367-15.369

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

[of one another, to one another, one another]

ἀπέχονται

ἀπέχω (12) [Λ] 14.305-14.306

ἀπέχονται 3rd person plural medio-passive present indicative

16.40-16.43

18.198-18.201

24.18-24.20

τοῖο δ̓ Ἀπόλλων πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτ̓ ἐλεαίρων καὶ τεθνηότα περ·

[to keep off]

14.306εὐνῆς

εὐνή (28) [Λ] 14.305-14.306

εὐνῆς feminine genitive singular

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

14.340

ἔνθ̓ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.

15.31-15.33

τῶν σ̓ αὖτις μνήσω ἵν̓ ἀπολλήξῃς ἀπατάων, ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή, ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ̓ ἀπάτησας.

[a bed]

καὶ φιλότητος

φιλότης (33) [Λ] 14.305-14.306

φιλότητος feminine genitive singular

14.313-14.314

Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι, νῶϊ δ̓ ἄγ̓ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

[friendship, love, affection]

, ἐπεὶ χόλος

χόλος (49) [Λ] 14.305-14.306

χόλος masculine nominative singular

15.72-15.77

15.121-15.127

15.138

τώ σ̓ αὖ νῦν κέλομαι μεθέμεν χόλον υἷος ἑῆος·

[gall, bile]

ἔμπεσε

ἐμπίπτω (11) [Λ] 14.305-14.306

ἔμπεσε 3rd person singular active aorist indicative

15.451

αὐχένι γάρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός·

16.80-16.82

16.112-16.113

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι, ὅππως δὴ πρῶτον πῦρ ἔμπεσε νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[to fall in]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 14.305-14.306

θυμῷ masculine dative singular

14.315-14.318

14.337-14.339

14.439

βέλος δ̓ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.

[the soul]

. 14.307ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 14.307-14.308

ἵπποι masculine nominative plural

14.428-14.431

14.433-14.436

15.119-15.120

ὣς φάτο, καί ῥ̓ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε ζευγνύμεν, αὐτὸς δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

[a horse, mare]

δ̓ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος

πολυπῖδαξ (4) [Λ] 14.307-14.308

πολυπίδακος feminine genitive singular

8.47-8.48

Ἴδην δ̓ ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Γάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.

14.157-14.158

Ζῆνα δ̓ ἐπ̓ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.

14.283-14.284

Ἴδην δ̓ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα·

[with many springs, many-fountained]

Ἴδης

Ἴδη (28) [Λ] 14.307-14.308

Ἴδης feminine genitive singular

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

15.4-15.8

15.146

Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετ̓ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα·

[Ida]

14.308ἑστᾶσ̓

ἵστημι (305) [Λ] 14.307-14.308

ἑστᾶσ̓ 3rd person plural active perfect indicative

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

14.428-14.431

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[to make to stand]

, οἵ μ̓ οἴσουσιν

φέρω (186) [Λ] 14.307-14.308

οἴσουσιν 3rd person plural active future indicative

14.428-14.431

14.432

οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.

15.174-15.175

ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο.

[to bear]

ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν

ὑγρός (6) [Λ] 14.307-14.308

ὑγρήν feminine accusative singular

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

24.340-24.342

αὐτίκ̓ ἔπειθ̓ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ̓ ὑγρὴν ἠδ̓ ἐπ̓ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·

1.312-1.313

οἳ μὲν ἔπειτ̓ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα, λαοὺς δ̓ Ἀτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν·

[wet, moist, running, fluid]

. 14.309νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ̓ Οὐλύμπου

Ὄλυμπος (81) [Λ] 14.309-14.311

Οὐλύμπου masculine genitive singular

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

[Olympus]

τόδ̓ ἱκάνω

ἱκάνω (61) [Λ] 14.309-14.311

ἱκάνω 1st person singular active present indicative

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

15.208-15.210

15.245

ἦ πού τί σε κῆδος ἱκάνει;

[to come, arrive]

, 14.310μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι

χολόω (48) [Λ] 14.309-14.311

χολώσεαι 2nd person singular middle aorist subjunctive

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

15.68

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

15.155-15.156

οὐ δέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ, ὅττί οἱ ὦκ̓ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.

[to make angry, provoke, anger]

, αἴ κε σιωπῇ

σιωπή (17) [Λ] 14.309-14.311

σιωπῇ feminine dative singular

18.556-18.557

βασιλεὺς δ̓ ἐν τοῖσι σιωπῇ σκῆπτρον ἔχων ἑστήκει ἐπ̓ ὄγμου γηθόσυνος κῆρ.

23.676

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

3.95

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·

[silence]

14.311οἴχωμαι

οἴχομαι (38) [Λ] 14.309-14.311

οἴχωμαι 1st person singular medio-passive present subjunctive

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

14.381

οἰχόμενοι δ̓ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχἐ ἄμειβον·

15.222-15.224

ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπὺν ἡμέτερον·

[to be gone, to have gone]

πρὸς δῶμα

δῶμα (61) [Λ] 14.309-14.311

δῶμα neuter accusative singular

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

14.508-14.510

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[a house]

βαθυρρόου

βαθύρροος (3) [Λ] 14.309-14.311

βαθυρρόου masculine genitive singular

21.7-21.10

ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην, ἐν δ̓ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ̓ αἰπὰ ῥέεθρα, ὄχθαι δ̓ ἀμφὶ περὶ μεγάλ̓ ἴαχον·

7.421-7.423

Ἠέλιος μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλλεν ἀρούρας ἐξ ἀκαλαρρείταο βαθυρρόου Ὠκεανοῖο οὐρανὸν εἰσανιών·

[deep-flowing, brimming]

Ὠκεανοῖο

Ὠκεανός (18) [Λ] 14.309-14.311

Ὠκεανοῖο masculine genitive singular

16.148-16.151

18.239-18.240

Ἠέλιον δ̓ ἀκάμαντα βοῶπις πότνια Ἥρη πέμψεν ἐπ̓ Ὠκεανοῖο ῥοὰς ἀέκοντα νέεσθαι·

18.397-18.399

τότ̓ ἂν πάθον ἄλγεα θυμῷ, εἰ μή μ̓ Εὐρυνόμη τε Θέτις θ̓ ὑπεδέξατο κόλπῳ Εὐρυνόμη θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.

[Oceanus]

. 14.312τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 14.312

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

14.341

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

18.187

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

19.145

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 14.312

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

14.341

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

15.170-15.173

15.184

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος·

[to speak to, address]

νεφεληγερέτα

νεφεληγερέτα (28) [Λ] 14.312

νεφεληγερέτα masculine nominative singular

14.341

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

15.154-15.155

τὼ δὲ πάροιθ̓ ἐλθόντε Διὸς νεφεληγερέταο στήτην·

15.220

καὶ τότ̓ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[cloud-gatherer, cloud-compeller]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 14.312

Ζεύς masculine nominative singular

14.341

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

14.357-14.359

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[Zeus]

· 14.313Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι

εἰμί (1088) [Λ] 14.313-14.314

ἔστι 3rd person singular active present indicative

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

14.337-14.339

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ, ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·

[to be]

καὶ ὕστερον

ὕστερος (17) [Λ] 14.313-14.314

ὕστερον neuter accusative singular

16.479-16.480

ὃ δ̓ ὕστερος ὄρνυτο χαλκῷ Πάτροκλος·

16.692-16.693

ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δ̓ ὕστατον ἐξενάριξας Πατρόκλεις, ὅτε δή σε θεοὶ θάνατον δὲ κάλεσσαν;

18.320-18.322

ὃ δέ τ̓ ἄχνυται ὕστερος ἐλθών, πολλὰ δέ τ̓ ἄγκἐ ἐπῆλθε μετ̓ ἀνέρος ἴχνἰ ἐρευνῶν εἴ ποθεν ἐξεύροι·

[latter, last]

ὁρμηθῆναι

ὁρμάω (32) [Λ] 14.313-14.314

ὁρμηθῆναι passive aorist infinitive

14.488

ὁρμήθη δ̓ Ἀκάμαντος·

15.525-15.529

τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼς Λαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸν Λαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς, ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ ἐγγύθεν ὁρμηθείς·

16.401-16.402

ὃ δὲ Θέστορα Ἤνοπος υἱὸν δεύτερον ὁρμηθείς·

[to set in motion, urge]

, 14.314νῶϊ δ̓ ἄγ̓ ἐν φιλότητι

φιλότης (33) [Λ] 14.313-14.314

φιλότητι feminine dative singular

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

14.360

Ἥρη δ̓ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.

[friendship, love, affection]

τραπείομεν

τέρπω (31) [Λ] 14.313-14.314

τραπείομεν 1st person plural passive aorist subjunctive

15.390-15.394

Πάτροκλος δ̓ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν, τόφῤ ὅ γ̓ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δ̓ ἕλκεϊ λυγρῷ φάρμακ̓ ἀκέσματ̓ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.

18.525-18.526

οἳ δὲ τάχα προγένοντο, δύω δ̓ ἅμ̓ ἕποντο νομῆες τερπόμενοι σύριγξι·

18.603-18.604

πολλὸς δ̓ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθ̓ ὅμιλος τερπόμενοι·

[to satisfy, delight, gladden, cheer]

εὐνηθέντε

εὐνάω (6) [Λ] 14.313-14.314

εὐνηθέντε masculine nominative dual passive aorist participle

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

14.360

Ἥρη δ̓ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.

16.175-16.178

ὃν τέκε Πηλῆος θυγάτηρ καλὴ Πολυδώρη Σπερχειῷ ἀκάμαντι γυνὴ θεῷ εὐνηθεῖσα, αὐτὰρ ἐπίκλησιν Βώρῳ Περιήρεος υἷι, ὅς ῥ̓ ἀναφανδὸν ὄπυιε πορὼν ἀπερείσια ἕδνα.

[to lay]

. 14.315οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδε θεᾶς

θεά (104) [Λ] 14.315-14.318

θεᾶς feminine genitive singular

15.72-15.77

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

15.92

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

[a goddess]

ἔρος

ἔρος (10) [Λ] 14.315-14.318

ἔρος masculine nominative singular

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

24.226-24.227

αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεὺς ἀγκὰς ἑλόντ̓ ἐμὸν υἱόν, ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην.

24.628-24.630

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, ἤτοι Δαρδανίδης Πρίαμος θαύμαζ̓ Ἀχιλῆα ὅσσος ἔην οἷός τε·

[love, desire]

οὐ δὲ γυναικὸς

γυνή (96) [Λ] 14.315-14.318

γυναικὸς feminine genitive singular

15.682-15.683

πολέες τέ ἑ θηήσαντο ἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες·

16.175-16.178

ὃν τέκε Πηλῆος θυγάτηρ καλὴ Πολυδώρη Σπερχειῷ ἀκάμαντι γυνὴ θεῷ εὐνηθεῖσα, αὐτὰρ ἐπίκλησιν Βώρῳ Περιήρεος υἷι, ὅς ῥ̓ ἀναφανδὸν ὄπυιε πορὼν ἀπερείσια ἕδνα.

16.830-16.833

Πάτροκλ̓ ἦ που ἔφησθα πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν, Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ἄξειν ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν νήπιε·

[a woman]

14.316θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 14.315-14.318

θυμὸν masculine accusative singular

14.337-14.339

14.439

βέλος δ̓ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.

14.459-14.460

Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε τῷ Τελαμωνιάδῃ·

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσι

στῆθος (138) [Λ] 14.315-14.318

στήθεσσι neuter dative plural

14.402-14.405

14.409-14.413

15.248-15.250

οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας χερμαδίῳ πρὸς στῆθος, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς;

[the breast]

περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν

δαμάζω (105) [Λ] 14.315-14.318

ἐδάμασσεν 3rd person singular active aorist indicative

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

[to overpower, tame, conquer, subdue]

, 14.317οὐ δ̓ ὁπότ̓ ἠρασάμην

ἔραμαι (6) [Λ] 14.315-14.318

ἠρασάμην 1st person singular middle aorist indicative

14.326-14.328

οὐ δ̓ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης, οὐ δ̓ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐ δὲ σεῦ αὐτῆς, ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

16.181-16.183

τῆς δὲ κρατὺς ἀργεϊφόντης ἠράσατ̓, ὀφθαλμοῖσιν ἰδὼν μετὰ μελπομένῃσιν ἐν χορῷ Ἀρτέμιδος χρυσηλακάτου κελαδεινῆς.

20.223-20.224

τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων, ἵππῳ δ̓ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ·

[to love, to be in love with]

Ἰξιονίης ἀλόχοιο

ἄλοχος (60) [Λ] 14.315-14.318

ἀλόχοιο feminine genitive singular

15.155-15.156

οὐ δέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ, ὅττί οἱ ὦκ̓ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.

15.497-15.499

ἀλλ̓ ἄλοχός τε σόη καὶ παῖδες ὀπίσσω, καὶ οἶκος καὶ κλῆρος ἀκήρατος, εἴ κεν Ἀχαιοὶ οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

15.661-15.664

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθ̓ ἐνὶ θυμῷ ἄλλων ἀνθρώπων, ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστος παίδων ἠδ̓ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων, ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι·

[a bedfellow, spouse, wife]

, 14.318ἣ τέκε

τίκτω (85) [Λ] 14.315-14.318

τέκε 3rd person singular active aorist indicative

14.319-14.320

οὐ δ̓ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης, ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·

14.321-14.322

οὐ δ̓ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο, ἣ τέκε μοι Μίνων τε καὶ ἀντίθεον Ῥαδάμανθυν·

14.325

ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν·

[to bring into the world]

Πειρίθοον

Πειρίθοος (6) [Λ] 14.315-14.318

Πειρίθοον masculine accusative singular

1.262-1.265

οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐ δὲ ἴδωμαι, οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν Καινέα τ̓ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον Θησέα τ̓ Αἰγεΐδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν·

2.738-2.741

οἳ δ̓ Ἄργισσαν ἔχον καὶ Γυρτώνην ἐνέμοντο, Ὄρθην Ἠλώνην τε πόλιν τ̓ Ὀλοοσσόνα λευκήν, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης υἱὸς Πειριθόοιο τὸν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς·

2.742-2.744

τόν ῥ̓ ὑπὸ Πειριθόῳ τέκετο κλυτὸς Ἱπποδάμεια ἤματι τῷ ὅτε Φῆρας ἐτίσατο λαχνήεντας, τοὺς δ̓ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν·

[Pirithous]

θεόφιν

θεός (400) [Λ] 14.315-14.318

θεόφιν masculine dative plural

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

[god]

μήστωῤ

μήστωρ (15) [Λ] 14.315-14.318

μήστωῤ masculine accusative singular

16.759-16.761

ὣς περὶ Κεβριόναο δύω μήστωρες ἀϋτῆς Πάτροκλός τε Μενοιτιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ ἵεντ̓ ἀλλήλων ταμέειν χρόα νηλέϊ χαλκῷ.

17.338-17.339

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

17.475-17.478

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[an adviser, counsellor]

ἀτάλαντον

ἀτάλαντος (26) [Λ] 14.315-14.318

ἀτάλαντον masculine accusative singular

15.301-15.304

οἳ μὲν ἄῤ ἀμφ̓ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τ̓ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες Ἕκτορι καὶ Τρώεσσιν ἐναντίον·

16.784-16.785

τρὶς μὲν ἔπειτ̓ ἐπόρουσε θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ σμερδαλέα ἰάχων, τρὶς δ̓ ἐννέα φῶτας ἔπεφνεν.

17.70-17.73

ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ Ἕκτοῤ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·

[equal in weight, equivalent]

· 14.319οὐ δ̓ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου

καλλίσφυρος (3) [Λ] 14.319-14.320

καλλισφύρου feminine genitive singular

9.553-9.559

ἀλλ̓ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων, ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης Ἴδεώ θ̓, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ̓ ἀνδρῶν τῶν τότε·

9.559-9.564

καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης, τὴν δὲ τότ̓ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκ̓ ἄῤ αὐτῆς μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[beautiful-ankled]

Ἀκρισιώνης, 14.320ἣ τέκε

τίκτω (85) [Λ] 14.319-14.320

τέκε 3rd person singular active aorist indicative

14.321-14.322

οὐ δ̓ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο, ἣ τέκε μοι Μίνων τε καὶ ἀντίθεον Ῥαδάμανθυν·

14.325

ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν·

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

[to bring into the world]

Περσῆα πάντων

πᾶς (546) [Λ] 14.319-14.320

πάντων masculine genitive plural

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

14.370

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

14.381

οἰχόμενοι δ̓ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχἐ ἄμειβον·

[all, the whole]

ἀριδείκετον ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 14.319-14.320

ἀνδρῶν masculine genitive plural

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

[a man]

· 14.321οὐ δ̓ ὅτε Φοίνικος

Φοῖνιξ (14) [Λ] 14.321-14.322

Φοίνικος masculine genitive singular

16.196-16.197

τῆς δὲ τετάρτης ἦρχε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ, πέμπτης δ̓ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων.

17.555

εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

19.309-19.312

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

[a Phoenician]

κούρης

κόρη (43) [Λ] 14.321-14.322

κούρης feminine genitive singular

16.7-16.10

τίπτε δεδάκρυσαι Πατρόκλεες, ἠΰτε κούρη νηπίη, ἥ θ̓ ἅμα μητρὶ θέουσ̓ ἀνελέσθαι ἀνώγει εἱανοῦ ἁπτομένη, καί τ̓ ἐσσυμένην κατερύκει, δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται, ὄφῤ ἀνέληται·

16.56-16.59

κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν, δουρὶ δ̓ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας, τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τιν̓ ἀτίμητον μετανάστην.

16.83-16.86

πείθεο δ̓ ὥς τοι ἐγὼ μύθου τέλος ἐν φρεσὶ θείω, ὡς ἄν μοι τιμὴν μεγάλην καὶ κῦδος ἄρηαι πρὸς πάντων Δαναῶν, ἀτὰρ οἳ περικαλλέα κούρην ἂψ ἀπονάσσωσιν, ποτὶ δ̓ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν.

[a maiden, maid; pupil of the eye]

τηλεκλειτοῖο

τηλεκλειτός (5) [Λ] 14.321-14.322

τηλεκλειτοῖο masculine genitive singular

5.490-5.492

σοὶ δὲ χρὴ τάδε πάντα μέλειν νύκτάς τε καὶ ἦμαρ ἀρχοὺς λισσομένῳ τηλεκλειτῶν ἐπικούρων νωλεμέως ἐχέμεν, κρατερὴν δ̓ ἀποθέσθαι ἐνιπήν.

6.111-6.115

Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼ βείω προτὶ Ἴλιον, ἠδὲ γέρουσιν εἴπω βουλευτῇσι καὶ ἡμετέρῃς ἀλόχοισι δαίμοσιν ἀρήσασθαι, ὑποσχέσθαι δ̓ ἑκατόμβας.

9.232-9.235

ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τ̓ ἐπίκουροι κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐ δ̓ ἔτι φασὶ σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[far-famed]

, 14.322ἣ τέκε

τίκτω (85) [Λ] 14.321-14.322

τέκε 3rd person singular active aorist indicative

14.325

ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν·

14.433-14.436

14.442-14.445

ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων Ἤνοπι βουκολέοντι παῤ ὄχθας Σατνιόεντος.

[to bring into the world]

μοι Μίνων

Μίνως (3) [Λ] 14.321-14.322

Μίνων masculine accusative singular

13.448-13.450

δαιμόνἰ ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐναντίον ἵστασ̓ ἐμεῖο, ὄφρα ἴδῃ οἷος Ζηνὸς γόνος ἐνθάδ̓ ἱκάνω, ὃς πρῶτον Μίνωα τέκε Κρήτῃ ἐπίουρον·

13.451-13.453

Μίνως δ̓ αὖ τέκεθ̓ υἱὸν ἀμύμονα Δευκαλίωνα, Δευκαλίων δ̓ ἐμὲ τίκτε πολέσσ̓ ἄνδρεσσιν ἄνακτα Κρήτῃ ἐν εὐρείῃ·

[Minos]

τε καὶ ἀντίθεον

ἀντίθεος (29) [Λ] 14.321-14.322

ἀντίθεον masculine accusative singular

16.321-16.323

τοῦ δ̓ ἀντίθεος Θρασυμήδης ἔφθη ὀρεξάμενος πρὶν οὐτάσαι, οὐ δ̓ ἀφάμαρτεν, ὦμον ἄφαρ·

16.419-16.421

Σαρπηδὼν δ̓ ὡς οὖν ἴδ̓ ἀμιτροχίτωνας ἑταίρους χέρσ̓ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμέντας, κέκλετ̓ ἄῤ ἀντιθέοισι καθαπτόμενος Λυκίοισιν·

16.644-16.651

ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, οὐ δέ ποτε Ζεὺς τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ, ἀλλὰ κατ̓ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ, πολλὰ μάλ̓ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων, ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ αὐτοῦ ἐπ̓ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τ̓ ὤμων τεύχἐ ἕληται, ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν.

[equal to the gods, godlike]

Ῥαδάμανθυν· 14.323οὐ δ̓ ὅτε περ Σεμέλης οὐ δ̓ Ἀλκμήνης

Ἀλκμήνη (3) [Λ] 14.323-14.324

Ἀλκμήνης feminine genitive singular

19.96-19.99

ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.

19.118-19.119

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

[Alcmene]

ἐνὶ Θήβῃ

Θήβη (7) [Λ] 14.323-14.324

Θήβῃ feminine dative singular

19.96-19.99

ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.

1.366-1.367

ᾠχόμεθ̓ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα·

2.688-2.693

κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης, κὰδ δὲ Μύνητ̓ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·

, 14.324ἥ ῥ̓ Ἡρακλῆα

Ἡρακλέης (6) [Λ] 14.323-14.324

Ἡρακλῆα masculine accusative singular

15.24-15.28

18.117-18.118

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

20.144-20.148

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο, ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ̓ ἠϊόνος πεδίον δέ.

[Heracles]

κρατερόφρονα γείνατο

γείνομαι (20) [Λ] 14.323-14.324

γείνατο 3rd person singular middle aorist indicative

15.525-15.529

τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼς Λαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸν Λαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς, ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ ἐγγύθεν ὁρμηθείς·

19.291-19.294

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

21.84-21.87

μινυνθάδιον δέ με μήτηρ γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.

[to be born; to beget]

παῖδα

παῖς (168) [Λ] 14.323-14.324

παῖδα masculine accusative singular

14.346

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

15.91

ἦ μάλα δή σ̓ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.

[a child]

· 14.325ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε

τίκτω (85) [Λ] 14.325

τέκε 3rd person singular active aorist indicative

14.433-14.436

14.442-14.445

14.492

τῷ δ̓ ἄῤ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.

[to bring into the world]

χάρμα

χάρμα (7) [Λ] 14.325

χάρμα neuter accusative singular

17.634-17.639

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

24.704-24.706

ὄψεσθε Τρῶες καὶ Τρῳάδες Ἕκτοῤ ἰόντες, εἴ ποτε καὶ ζώοντι μάχης ἐκνοστήσαντι χαίρετ̓, ἐπεὶ μέγα χάρμα πόλει τ̓ ἦν παντί τε δήμῳ.

[(a source of) joy, delight]

βροτοῖσιν

βροτός (45) [Λ] 14.325

βροτοῖσιν masculine dative plural

15.97-15.99

οὐ δέ τί φημι πᾶσιν ὁμῶς θυμὸν κεχαρησέμεν, οὔ τε βροτοῖσιν οὔ τε θεοῖς, εἴ πέρ τις ἔτι νῦν δαίνυται εὔφρων.

18.84-18.85

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

18.362-18.363

καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι, ὅς περ θνητός τ̓ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·

[a mortal man]

· 14.326οὐ δ̓ ὅτε Δήμητρος

Δημήτηρ (5) [Λ] 14.326-14.328

Δήμητρος feminine genitive singular

21.76-21.79

πὰρ γὰρ σοὶ πρώτῳ πασάμην Δημήτερος ἀκτὴν ἤματι τῷ ὅτε μ̓ εἷλες ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, καί μ̓ ἐπέρασσας ἄνευθεν ἄγων πατρός τε φίλων τε Λῆμνον ἐς ἠγαθέην, ἑκατόμβοιον δέ τοι ἦλφον.

2.695-2.699

οἳ δ̓ εἶχον Φυλάκην καὶ Πύρασον ἀνθεμόεντα Δήμητρος τέμενος, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων, ἀγχίαλόν τ̓ Ἀντρῶνα ἰδὲ Πτελεὸν λεχεποίην, τῶν αὖ Πρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευε ζωὸς ἐών·

5.499-5.502

ὡς δ̓ ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱερὰς κατ̓ ἀλωὰς ἀνδρῶν λικμώντων, ὅτε τε ξανθὴ Δημήτηρ κρίνῃ ἐπειγομένων ἀνέμων καρπόν τε καὶ ἄχνας, αἳ δ̓ ὑπολευκαίνονται ἀχυρμιαί·

[Demeter]

καλλιπλοκάμοιο

καλλιπλόκαμος (4) [Λ] 14.326-14.328

καλλιπλοκάμοιο feminine genitive singular

18.406-18.407

τώ με μάλα χρεὼ πάντα Θέτι καλλιπλοκάμῳ ζῳάγρια τίνειν.

18.590-18.592

ἐν δὲ χορὸν ποίκιλλε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις, τῷ ἴκελον οἷόν ποτ̓ ἐνὶ Κνωσῷ εὐρείῃ Δαίδαλος ἤσκησεν καλλιπλοκάμῳ Ἀριάδνῃ.

20.206-20.207

φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι, μητρὸς δ̓ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

[with beautiful locks]

ἀνάσσης, 14.327οὐ δ̓ ὁπότε Λητοῦς

Λητώ (12) [Λ] 14.326-14.328

Λητοῦς feminine genitive singular

16.849-16.850

ἀλλά με μοῖῤ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός, ἀνδρῶν δ̓ Εὔφορβος·

19.413-19.414

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

20.38-20.40

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

[Leto]

ἐρικυδέος

ἐρικυδής (5) [Λ] 14.326-14.328

ἐρικυδέος feminine genitive singular

20.262-20.267

φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο νήπιος, οὐ δ̓ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ὡς οὐ ῥηΐδἰ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐ δ̓ ὑποείκειν.

24.801-24.803

αὐτὰρ ἔπειτα εὖ συναγειρόμενοι δαίνυντ̓ ἐρικυδέα δαῖτα δώμασιν ἐν Πριάμοιο διοτρεφέος βασιλῆος.

3.65-3.66

οὔ τοι ἀπόβλητ̓ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ὅσσά κεν αὐτοὶ δῶσιν, ἑκὼν δ̓ οὐκ ἄν τις ἕλοιτο·

[very famous, glorious, splendid]

, οὐ δὲ σεῦ αὐτῆς

αὐτός (604) [Λ] 14.326-14.328

αὐτῆς feminine genitive singular

14.357-14.359

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

, 14.328ὡς σέο νῦν ἔραμαι

ἔραμαι (6) [Λ] 14.326-14.328

ἔραμαι 1st person singular medio-passive present indicative

16.181-16.183

20.223-20.224

τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων, ἵππῳ δ̓ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ·

3.442-3.446

οὐ γάρ πώ ποτέ μ̓ ὧδέ γ̓ ἔρως φρένας ἀμφεκάλυψεν, οὐ δ̓ ὅτε σε πρῶτον Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς ἔπλεον ἁρπάξας ἐν ποντοπόροισι νέεσσι, νήσῳ δ̓ ἐν Κραναῇ ἐμίγην φιλότητι καὶ εὐνῇ, ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

[to love, to be in love with]

καί με γλυκὺς

γλυκύς (15) [Λ] 14.326-14.328

γλυκὺς masculine nominative singular

18.107-18.110

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

23.231-23.232

Πηλεΐδης δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

24.2-24.3

τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι·

[sweet]

ἵμερος

ἵμερος (11) [Λ] 14.326-14.328

ἵμερος masculine nominative singular

23.14

μετὰ δέ σφι Θέτις γόου ἵμερον ὦρσε.

23.108

ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

23.152-23.153

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ̓ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[a longing]

αἱρεῖ

αἱρέω (276) [Λ] 14.326-14.328

αἱρεῖ 3rd person singular active present indicative

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

14.371-14.374

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[to take,(mid.) to choose]

. 14.329τὸν δὲ δολοφρονέουσα

δολοφρονέων (5) [Λ] 14.329

δολοφρονέουσα feminine nominative singular active present participle

19.106

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

3.403-3.405

14.197

τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·

[planning craft, wily-minded]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 14.329

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

14.356

ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

πότνια

πότνια (39) [Λ] 14.329

πότνια feminine nominative singular

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.49-15.52

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

[mistress, queen]

Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.329

Ἥρη feminine nominative singular

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

14.360

Ἥρη δ̓ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[Hera]

· 14.330αἰνότατε

αἰνός (55) [Λ] 14.330

αἰνότατε masculine vocative singular superlative

14.389-14.391

δή ῥα τότ̓ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ̓ Ἀργείοισιν ἀρήγων.

15.208-15.210

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει ὁππότ̓ ἂν ἰσόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴσῃ νεικείειν ἐθέλῃσι χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν.

15.511-15.513

βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι ὧδ̓ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ̓ ἀνδράσι χειροτέροισιν.

[dread, dire, grim]

Κρονίδη

Κρονίδης (37) [Λ] 14.330

Κρονίδη masculine vocative singular

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

16.440

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

16.844-16.846

σοὶ γὰρ ἔδωκε νίκην Ζεὺς Κρονίδης καὶ Ἀπόλλων, οἵ με δάμασσαν ῥηιδίως·

[son of Cronus]

ποῖον τὸν μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 14.330

μῦθον masculine accusative singular

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.201-15.203

οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε, ἦ τι μεταστρέψεις;

15.283-15.284

ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν νίκων, ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περὶ μύθων·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἔειπες

εἶπον (279) [Λ] 14.330

ἔειπες 2nd person singular active aorist indicative

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

14.370

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

[to speak, say]

. 14.331εἰ νῦν ἐν φιλότητι

φιλότης (33) [Λ] 14.331-14.332

φιλότητι feminine dative singular

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

14.360

Ἥρη δ̓ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.

15.31-15.33

τῶν σ̓ αὖτις μνήσω ἵν̓ ἀπολλήξῃς ἀπατάων, ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή, ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ̓ ἀπάτησας.

[friendship, love, affection]

λιλαίεαι

λιλαίομαι (9) [Λ] 14.331-14.332

λιλαίεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

15.314-15.317

πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ̓ ἀρηϊθόων αἰζηῶν, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

16.87-16.90

εἰ δέ κεν αὖ τοι δώῃ κῦδος ἀρέσθαι ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης, μὴ σύ γ̓ ἄνευθεν ἐμεῖο λιλαίεσθαι πολεμίζειν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν·

20.75-20.77

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

[to long]

εὐνηθῆναι

εὐνάω (6) [Λ] 14.331-14.332

εὐνηθῆναι passive aorist infinitive

14.360

Ἥρη δ̓ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.

16.175-16.178

2.819-2.823

Δαρδανίων αὖτ̓ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ̓ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

[to lay]

14.332Ἴδης

Ἴδη (28) [Λ] 14.331-14.332

Ἴδης feminine genitive singular

15.4-15.8

15.146

Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετ̓ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα·

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

[Ida]

ἐν κορυφῇσι

κορυφή (23) [Λ] 14.331-14.332

κορυφῇσι feminine dative plural

15.4-15.8

16.141-16.144

16.297-16.302

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀφ̓ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς, ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή·

[the head, top, highest point;]

, τὰ δὲ προπέφανται

προφαίνω (4) [Λ] 14.331-14.332

προπέφανται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

17.485-17.487

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

24.329-24.332

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ̓ ἀφίκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ̓ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν ἐς πεδίον προφανέντε·

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[to bring forth, bring to light, shew forth, manifest, display]

ἅπαντα

ἅπας (52) [Λ] 14.331-14.332

ἅπαντα neuter nominative plural

15.506-15.507

ἦ οὐκ ὀτρύνοντος ἀκούετε λαὸν ἅπαντα Ἕκτορος, ὃς δὴ νῆας ἐνιπρῆσαι μενεαίνει;

16.291-16.292

ἐν γὰρ Πάτροκλος φόβον ἧκεν ἅπασιν ἡγεμόνα κτείνας, ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

16.501

ἀλλ̓ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

[quite all, the whole]

· 14.333πῶς κ̓ ἔοι

εἰμί (1088) [Λ] 14.333-14.335

ἔοι 3rd person singular active present optative

14.335-14.336

οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.

14.337-14.339

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

[to be]

εἴ τις νῶϊ θεῶν

θεός (400) [Λ] 14.333-14.335

θεῶν masculine genitive plural

14.333-14.335

πῶς κ̓ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ̓ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν πεφράδοι;

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

14.464

τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον.

[god]

αἰειγενετάων

αἰειγενέτης (4) [Λ] 14.333-14.335

αἰειγενετάων masculine genitive plural

20.104-20.105

ἥρως ἀλλ̓ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν εὔχεο·

7.53

ὣς γὰρ ἐγὼ ὄπ̓ ἄκουσα θεῶν αἰειγενετάων.

14.243-14.246

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·

14.334εὕδοντ̓

εὕδω (30) [Λ] 14.333-14.335

εὕδοντ̓ masculine accusative dual active present participle

14.352-14.353

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ, ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

14.357-14.359

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα·

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

[to sleep, lie down to sleep]

ἀθρήσειε

ἀθρέω (3) [Λ] 14.333-14.335

ἀθρήσειε 3rd person singular active aorist optative

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

12.390-12.391

ἂψ δ̓ ἀπὸ τείχεος ἆλτο λαθών, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν βλήμενον ἀθρήσειε καὶ εὐχετόῳτ̓ ἐπέεσσι.

[to look at, gaze at, observe, perceive]

, θεοῖσι

θεός (400) [Λ] 14.333-14.335

θεοῖσι masculine dative plural

14.342-14.343

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν ὄψεσθαι·

14.464

τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον.

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[god]

δὲ πᾶσι

πᾶς (546) [Λ] 14.333-14.335

πᾶσι masculine dative plural

14.370

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

14.381

οἰχόμενοι δ̓ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχἐ ἄμειβον·

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

[all, the whole]

μετελθὼν

μετέρχομαι (11) [Λ] 14.333-14.335

μετελθὼν masculine nominative singular active aorist participle

16.487-16.491

ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι, ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος, ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δ̓ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

21.422

ἀλλὰ μέτελθε.

4.539-4.542

ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών, ὅς τις ἔτ̓ ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷ δινεύοι κατὰ μέσσον, ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη χειρὸς ἑλοῦσ̓, αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν·

[to come]

14.335πεφράδοι

φράζω (47) [Λ] 14.333-14.335

πεφράδοι 3rd person singular active aorist optative

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

14.482-14.484

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[to point out, shew, indicate]

; οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν

τεός (18) [Λ] 14.335-14.336

τεὸν neuter accusative singular

16.450-16.452

17.38-17.40

21.82-21.83

νῦν αὖ με τεῇς ἐν χερσὶν ἔθηκε μοῖῤ ὀλοή·

[= σός,'your']

πρὸς δῶμα

δῶμα (61) [Λ] 14.335-14.336

δῶμα neuter accusative singular

14.508-14.510

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.100-15.101

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη, ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοί·

[a house]

νεοίμην

νέομαι (41) [Λ] 14.335-14.336

νεοίμην 1st person singular medio-passive present optative

14.503-14.505

16.205-16.206

οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα ποντοπόροισιν αὖτις, ἐπεί ῥά τοι ὧδε κακὸς χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

17.495-17.498

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ̓ ἐριαύχενας ἵππους νήπιοι, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι αὖτις ἀπ̓ Αὐτομέδοντος.

[to go]

14.336ἐξ εὐνῆς

εὐνή (28) [Λ] 14.335-14.336

εὐνῆς feminine genitive singular

14.340

ἔνθ̓ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.

15.31-15.33

15.579-15.581

Ἀντίλοχος δ̓ ἐπόρουσε κύων ὥς, ὅς τ̓ ἐπὶ νεβρῷ βλημένῳ ἀΐξῃ, τόν τ̓ ἐξ εὐνῆφι θορόντα θηρητὴρ ἐτύχησε βαλών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα·

[a bed]

ἀνστᾶσα

ἀνίστημι (48) [Λ] 14.335-14.336

ἀνστᾶσα feminine nominative singular active aorist participle

15.64-15.65

ὃ δ̓ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον Πάτροκλον·

15.286-15.288

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ̓ αὖτ̓ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ·

18.305-18.306

εἰ δ̓ ἐτεὸν παρὰ ναῦφιν ἀνέστη δῖος Ἀχιλλεύς, ἄλγιον αἴ κ̓ ἐθέλῃσι τῷ ἔσσεται·

[to make to stand up, raise up]

, νεμεσσητὸν

νεμεσητός (6) [Λ] 14.335-14.336

νεμεσσητὸν neuter nominative singular

19.182-19.183

οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα ἄνδῤ ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.

24.463-24.464

νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτοὺς ἀγαπαζέμεν ἄντην·

3.410

νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη·

[causing indignation]

δέ κεν εἴη

εἰμί (1088) [Λ] 14.335-14.336

εἴη 3rd person singular active present optative

14.337-14.339

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

[to be]

. 14.337ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐθέλεις

ἐθέλω (158) [Λ] 14.337-14.339

ἐθέλεις 2nd person singular active present indicative

15.132-15.134

15.208-15.210

15.213-15.217

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐ δ̓ ἐθελήσει ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν, ἴστω τοῦθ̓ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.

[to will, wish, purpose]

καί τοι φίλον

φίλος (342) [Λ] 14.337-14.339

φίλον neuter nominative singular

14.337-14.339

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

14.503-14.505

οὐ δὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.

[friend; loved, beloved, dear]

ἔπλετο

πέλω (61) [Λ] 14.337-14.339

ἔπλετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.344-14.345

οὐ δ̓ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ, οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.

14.398-14.401

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

[to be, become; Hom. be in motion]

θυμῷ, 14.338ἔστιν

εἰμί (1088) [Λ] 14.337-14.339

ἔστιν 3rd person singular active present indicative

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[to be]

τοι θάλαμος

θάλαμος (26) [Λ] 14.337-14.339

θάλαμος masculine nominative singular

17.34-17.37

18.491-18.493

22.59-22.65

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

[an inner room]

, τόν τοι φίλος

φίλος (342) [Λ] 14.337-14.339

φίλος masculine nominative singular

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

14.503-14.505

15.155-15.156

οὐ δέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ, ὅττί οἱ ὦκ̓ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.

[friend; loved, beloved, dear]

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 14.337-14.339

υἱὸς masculine nominative singular

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

14.449-14.452

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

[a son]

ἔτευξεν

τεύχω (87) [Λ] 14.337-14.339

ἔτευξεν 3rd person singular active aorist indicative

15.69-15.71

15.110

ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομ̓ Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι·

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[to make ready, make, build, work]

14.339Ἥφαιστος

Ἥφαιστος (41) [Λ] 14.337-14.339

Ἥφαιστος masculine nominative singular

15.213-15.217

15.307-15.310

17.87-17.89

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

[Hephaestus, god of fire]

, πυκινὰς

πυκνός (45) [Λ] 14.337-14.339

πυκινὰς feminine accusative plural

14.347-14.349

15.461-15.464

15.529-15.530

πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ, τόν ῥ̓ ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα·

[close, compact]

δὲ θύρας

θύρα (15) [Λ] 14.337-14.339

θύρας feminine accusative plural

22.66-22.71

24.317-24.319

24.453-24.456

θύρην δ̓ ἔχε μοῦνος ἐπιβλὴς εἰλάτινος, τὸν τρεῖς μὲν ἐπιρρήσσεσκον Ἀχαιοί, τρεῖς δ̓ ἀναοίγεσκον μεγάλην κληῗδα θυράων τῶν ἄλλων·

[a door]

σταθμοῖσιν

σταθμός (11) [Λ] 14.337-14.339

σταθμοῖσιν neuter dative plural

16.641-16.643

16.751-16.753

17.108-17.111

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται ἔγχεσι καὶ φωνῇ·

[a standing place, weight]

ἐπῆρσεν

ἐπαραρίσκω (3) [Λ] 14.337-14.339

ἐπῆρσεν 3rd person singular active aorist indicative

12.455-12.456

δοιοὶ δ̓ ἔντοσθεν ὀχῆες εἶχον ἐπημοιβοί, μία δὲ κληῒς ἐπαρήρει.

14.166-14.168

βῆ δ̓ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε κληῗδι κρυπτῇ, τὴν δ̓ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·

[to fit to]

· 14.340ἔνθ̓ ἴομεν

εἶμι (299) [Λ] 14.340

ἴομεν 1st person plural active present subjunctive

14.371-14.374

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

15.45-15.46

αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς.

[come, go]

κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν

ἁνδάνω (11) [Λ] 14.340

εὔαδεν 3rd person singular active aorist indicative

15.674-15.675

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ Αἴαντι μεγαλήτορι ἥνδανε θυμῷ ἑστάμεν ἔνθά περ ἄλλοι ἀφέστασαν υἷες Ἀχαιῶν·

17.647

ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.

18.510-18.512

δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή, ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·

[to please, delight, gratify]

εὐνή

εὐνή (28) [Λ] 14.340

εὐνή feminine nominative singular

15.31-15.33

15.579-15.581

18.84-18.85

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

[a bed]

. 14.341τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος

ἀπαμείβομαι (40) [Λ] 14.341

ἀπαμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

18.187

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

19.145

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

19.154

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

[to reply, answer]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 14.341

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

15.170-15.173

15.184

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος·

15.220

καὶ τότ̓ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[to speak to, address]

νεφεληγερέτα

νεφεληγερέτα (28) [Λ] 14.341

νεφεληγερέτα masculine nominative singular

15.154-15.155

τὼ δὲ πάροιθ̓ ἐλθόντε Διὸς νεφεληγερέταο στήτην·

15.220

καὶ τότ̓ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

16.666

καὶ τότ̓ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[cloud-gatherer, cloud-compeller]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 14.341

Ζεύς masculine nominative singular

14.357-14.359

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[Zeus]

· 14.342Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.342-14.343

Ἥρη feminine vocative singular

14.360

Ἥρη δ̓ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.

15.4-15.8

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[Hera]

μήτε θεῶν

θεός (400) [Λ] 14.342-14.343

θεῶν masculine genitive plural

14.464

τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον.

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

[god]

τό γε δείδιθι

δείδω (66) [Λ] 14.342-14.343

δείδιθι 2nd person singular active perfect imperative

15.298-15.299

τὸν δ̓ οἴω καὶ μεμαῶτα θυμῷ δείσεσθαι Δαναῶν καταδῦναι ὅμιλον.

15.625-15.628

15.652

αὐτοὶ γὰρ μάλα δείδισαν Ἕκτορα δῖον.

[to fear]

μήτέ τιν̓ ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 14.342-14.343

ἀνδρῶν masculine genitive plural

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

[a man]

14.343ὄψεσθαι

ὁράω (57) [Λ] 14.342-14.343

ὄψεσθαι middle future infinitive

15.286-15.288

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ̓ αὖτ̓ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ·

15.555

οὐχ ὁράᾳς οἷον Δόλοπος περὶ τεύχἐ ἕπουσιν;

15.615-15.616

καί ῥ̓ ἔθελεν ῥῆξαι στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων, ᾗ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καὶ τεύχἐ ἄριστα·

[to see]

· τοῖόν

τοῖος (46) [Λ] 14.343-14.344

τοῖόν neuter accusative singular

15.254-15.257

τοῖόν τοι ἀοσσητῆρα Κρονίων ἐξ Ἴδης προέηκε παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον, ὅς σε πάρος περ ῥύομ̓, ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον.

16.22

τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.

16.164-16.166

τοῖοι Μυρμιδόνων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο ῥώοντ̓·

[quality, such, such-like]

τοι ἐγὼ νέφος

νέφος (33) [Λ] 14.343-14.344

νέφος neuter accusative singular

15.153

ἀμφὶ δέ μιν θυόεν νέφος ἐστεφάνωτο.

15.170-15.173

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

15.623-15.625

αὐτὰρ ὃ λαμπόμενος πυρὶ πάντοθεν ἔνθοῤ ὁμίλῳ, ἐν δ̓ ἔπεσ̓ ὡς ὅτε κῦμα θοῇ ἐν νηῒ πέσῃσι λάβρον ὑπαὶ νεφέων ἀνεμοτρεφές·

[a cloud, mass]

ἀμφικαλύψω

ἀμφικαλύπτω (11) [Λ] 14.343-14.344

ἀμφικαλύψω 1st person singular active future indicative

16.350

θανάτου δὲ μέλαν νέφος ἀμφεκάλυψεν.

20.416-20.418

23.91-23.92

ὣς δὲ καὶ ὀστέα νῶϊν ὁμὴ σορὸς ἀμφικαλύπτοι χρύσεος ἀμφιφορεύς, τόν τοι πόρε πότνια μήτηρ.

[to cover all round, enwrap, enfold]

14.344χρύσεον

χρύσεος (75) [Λ] 14.343-14.344

χρύσεον neuter accusative singular

14.350-14.351

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο καλὴν χρυσείην·

15.18-15.20

18.203-18.206

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

[golden, of gold, decked]

· οὐ δ̓ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός

ἠέλιος (41) [Λ] 14.344-14.345

Ἠέλιός masculine nominative singular

16.187-16.192

16.777-16.778

ὄφρα μὲν Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

16.779-16.780

ἦμος δ̓ Ἠέλιος μετενίσετο βουλυτὸν δέ, καὶ τότε δή ῥ̓ ὑπὲρ αἶσαν Ἀχαιοὶ φέρτεροι ἦσαν.

περ, 14.345οὗ τε καὶ ὀξύτατον

ὀξύς (103) [Λ] 14.344-14.345

ὀξύτατον neuter nominative singular superlative

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

15.430-15.434

τοῦ μὲν ἅμαρθ̓, ὃ δ̓ ἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸν Αἴαντος θεράποντα Κυθήριον, ὅς ῥα παῤ αὐτῷ ναῖ̓, ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι, τόν ῥ̓ ἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷ ἑσταότ̓ ἄγχ̓ Αἴαντος·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

πέλεται

πέλω (61) [Λ] 14.344-14.345

πέλεται 3rd person singular medio-passive present indicative

14.398-14.401

15.36-15.40

15.226-15.228

ἀλλὰ τόδ̓ ἠμὲν ἐμοὶ πολὺ κέρδιον ἠδέ οἱ αὐτῷ ἔπλετο, ὅττι πάροιθε νεμεσσηθεὶς ὑπόειξε χεῖρας ἐμάς, ἐπεὶ οὔ κεν ἀνιδρωτί γ̓ ἐτελέσθη.

[to be, become; Hom. be in motion]

φάος

φάος (16) [Λ] 14.344-14.345

φάος neuter nominative singular

16.95-16.96

ἀλλὰ πάλιν τρωπᾶσθαι, ἐπὴν φάος ἐν νήεσσι θήῃς, τοὺς δ̓ ἔτ̓ ἐᾶν πεδίον κάτα δηριάασθαι.

17.615-17.616

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

17.647

ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.

[light, daylight]

εἰσοράασθαι

εἰσοράω (34) [Λ] 14.344-14.345

εἰσοράασθαι medio-passive present infinitive

15.455-15.457

τοὺς μὲν ὅ γ̓ Ἀστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε, πολλὰ δ̓ ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα ἵππους·

17.687-17.689

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

18.234-18.238

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

[to look into, look upon, view, behold]

. 14.346ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε

μάρπτω (10) [Λ] 14.346

ἔμαρπτε 3rd person singular active imperfect indicative

15.135-15.137

21.489-21.492

21.563-21.564

μή μ̓ ἀπαειρόμενον πόλιος πεδίον δὲ νοήσῃ καί με μεταΐξας μάρψῃ ταχέεσσι πόδεσσιν.

[to catch, lay hold of, seize]

Κρόνου

Κρόνος (23) [Λ] 14.346

Κρόνου masculine genitive singular

15.91

ἦ μάλα δή σ̓ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.

15.187-15.188

15.224-15.225

μάλα γάρ κε μάχης ἐπύθοντο καὶ ἄλλοι, οἵ περ ἐνέρτεροί εἰσι θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες.

[Cronus]

παῖς

παῖς (168) [Λ] 14.346

παῖς masculine nominative singular

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

15.91

ἦ μάλα δή σ̓ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.

15.361-15.364

ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν ῥεῖα μάλ̓, ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης, ὅς τ̓ ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν ἂψ αὖτις συνέχευε ποσὶν καὶ χερσὶν ἀθύρων.

[a child]

ἣν

ἑός (167) [Λ] 14.346

ἣν feminine accusative singular

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.64-15.65

ὃ δ̓ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον Πάτροκλον·

15.111-15.112

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.

[his, her own]

παράκοιτιν

παράκοιτις (8) [Λ] 14.346

παράκοιτιν feminine accusative singular

18.184

Ἥρη με προέηκε Διὸς κυδρὴ παράκοιτις·

18.364-18.367

πῶς δὴ ἔγωγ̓, ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη, ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις, οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥάψαι;

21.478-21.480

ὣς φάτο, τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων, ἀλλὰ χολωσαμένη Διὸς αἰδοίη παράκοιτις νείκεσεν ἰοχέαιραν ὀνειδείοις ἐπέεσσι·

[a wife, spouse]

· 14.347τοῖσι δ̓ ὑπὸ χθὼν

χθών (54) [Λ] 14.347-14.349

χθὼν feminine nominative singular

14.347-14.349

14.433-14.436

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

[the earth, ground]

δῖα

δῖος (218) [Λ] 14.347-14.349

δῖα feminine nominative singular

14.424-14.426

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

φύεν νεοθηλέα ποίην, 14.348λωτόν

λωτός (3) [Λ] 14.347-14.349

λωτόν masculine accusative singular

21.350-21.352

καίοντο πτελέαι τε καὶ ἰτέαι ἠδὲ μυρῖκαι, καίετο δὲ λωτός τε ἰδὲ θρύον ἠδὲ κύπειρον, τὰ περὶ καλὰ ῥέεθρα ἅλις ποταμοῖο πεφύκει·

2.775-2.777

ἵπποι δὲ παῤ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος λωτὸν ἐρεπτόμενοι ἐλεόθρεπτόν τε σέλινον ἕστασαν·

[the lotus; flute, pipe, tube]

θ̓ ἑρσήεντα

ἑρσήεις (3) [Λ] 14.347-14.349

ἑρσήεντα masculine accusative singular

24.418-24.420

θηοῖό κεν αὐτὸς ἐπελθὼν οἷον ἐερσήεις κεῖται, περὶ δ̓ αἷμα νένιπται, οὐ δέ ποθι μιαρός·

24.757-24.759

νῦν δέ μοι ἑρσήεις καὶ πρόσφατος ἐν μεγάροισι κεῖσαι, τῷ ἴκελος ὅν τ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων οἷς ἀγανοῖσι βέλεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνεν.

[dewy, dew-besprent]

ἰδὲ κρόκον ἠδ̓ ὑάκινθον 14.349πυκνὸν

πυκνός (45) [Λ] 14.347-14.349

πυκνὸν masculine accusative singular

15.461-15.464

15.529-15.530

πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ, τόν ῥ̓ ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα·

16.216-16.217

ψαῦον δ̓ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισι.

[close, compact]

καὶ μαλακόν

μαλακός (13) [Λ] 14.347-14.349

μαλακόν masculine accusative singular

14.357-14.359

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε, καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα·

18.541-18.542

ἐν δ̓ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν πίειραν ἄρουραν εὐρεῖαν τρίπολον·

22.373-22.374

ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μαλακώτερος ἀμφαφάασθαι Ἕκτωρ ἢ ὅτε νῆας ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ.

[soft]

, ὃς ἀπὸ χθονὸς

χθών (54) [Λ] 14.347-14.349

χθονὸς feminine genitive singular

14.433-14.436

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

16.384-16.388

ὡς δ̓ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματ̓ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥ̓ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

[the earth, ground]

ὑψόσ̓ ἔεργε

ἔργω (17) [Λ] 14.347-14.349

ἔεργε 3rd person singular active imperfect indicative

16.394-16.398

Πάτροκλος δ̓ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας, ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐ δὲ πόληος εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ μεσηγὺ νηῶν καὶ ποταμοῦ καὶ τείχεος ὑψηλοῖο κτεῖνε μεταΐσσων, πολέων δ̓ ἀπετίνυτο ποινήν.

18.510-18.512

δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή, ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·

22.119-22.121

Τρωσὶν δ̓ αὖ μετόπισθε γερούσιον ὅρκον ἕλωμαι μή τι κατακρύψειν, ἀλλ̓ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἐέργει·

[to bar one's way]

. 14.350τῷ ἔνι λεξάσθην

λέγω (24) [Λ] 14.350-14.351

λεξάσθην 3rd person dual middle aorist indicative

18.446-18.448

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς Τρῶες ἐπὶ πρύμνῃσιν ἐείλεον, οὐ δὲ θύραζε εἴων ἐξιέναι·

20.244-20.245

ἀλλ̓ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς ἑσταότ̓ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.

21.26-21.28

ὃ δ̓ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων, ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·

[to pick; to say]

, ἐπὶ δὲ νεφέλην

νεφέλη (14) [Λ] 14.350-14.351

νεφέλην feminine accusative singular

15.20-15.21

σὺ δ̓ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν ἐκρέμω·

15.190-15.192

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ παλλομένων, Ἀΐδης δ̓ ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεὺς δ̓ ἔλαχ̓ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·

15.307-15.310

πρόσθεν δὲ κί̓ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ̓ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ̓, ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

[a cloud]

ἕσσαντο

ἕννυμι (24) [Λ] 14.350-14.351

ἕσσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

14.371-14.374

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

15.307-15.310

πρόσθεν δὲ κί̓ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ̓ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ̓, ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

[to put clothes on]

14.351καλὴν

καλός (142) [Λ] 14.350-14.351

καλὴν feminine accusative singular

15.704-15.706

15.713-15.715

16.131-16.132

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

[beautiful]

χρυσείην

χρύσεος (75) [Λ] 14.350-14.351

χρυσείην feminine accusative singular

15.18-15.20

18.203-18.206

18.373-18.377

τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχεν ἑστάμεναι περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο, χρύσεα δέ σφ̓ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν, ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατ̓ ἀγῶνα ἠδ̓ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.

[golden, of gold, decked]

· στιλπναὶ δ̓ ἀπέπιπτον ἔερσαι

ἔρσα (3) [Λ] 14.351

ἔερσαι feminine nominative plural

23.597-23.599

τοῖο δὲ θυμὸς ἰάνθη ὡς εἴ τε περὶ σταχύεσσιν ἐέρση ληΐου ἀλδήσκοντος, ὅτε φρίσσουσιν ἄρουραι·

11.52-11.55

ἐν δὲ κυδοιμὸν ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δ̓ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκ̓ ἔμελλε πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν.

. 14.352ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε

εὕδω (30) [Λ] 14.352-14.353

εὗδε 3rd person singular active imperfect indicative

14.357-14.359

14.482-14.484

22.502-22.504

αὐτὰρ ὅθ̓ ὕπνος ἕλοι, παύσαιτό τε νηπιαχεύων, εὕδεσκ̓ ἐν λέκτροισιν ἐν ἀγκαλίδεσσι τιθήνης εὐνῇ ἔνι μαλακῇ θαλέων ἐμπλησάμενος κῆρ·

[to sleep, lie down to sleep]

πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 14.352-14.353

πατὴρ masculine nominative singular

14.414-14.418

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[a father]

ἀνὰ Γαργάρῳ

Γάργαρον (4) [Λ] 14.352-14.353

Γαργάρῳ neuter dative singular

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

8.47-8.48

Ἴδην δ̓ ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶν Γάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.

14.292-14.293

Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον Ἴδης ὑψηλῆς·

[Gargarum, south peak of mount Ida in the Troad]

ἄκρῳ

ἄκρος (43) [Λ] 14.352-14.353

ἄκρῳ neuter dative singular

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

15.535-15.537

15.653-15.654

εἰσωποὶ δ̓ ἐγένοντο νεῶν, περὶ δ̓ ἔσχεθον ἄκραι νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύατο·

[at the furthest point]

, 14.353ὕπνῳ

ὕπνος (45) [Λ] 14.352-14.353

ὕπνῳ masculine dative singular

14.354-14.355

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·

16.453-16.457

16.671-16.675

πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα θήσουσ̓ ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ, ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε τύμβῳ τε στήλῃ τε·

[sleep, slumber]

καὶ φιλότητι

φιλότης (33) [Λ] 14.352-14.353

φιλότητι feminine dative singular

14.360

Ἥρη δ̓ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.

15.31-15.33

16.278-16.282

Τρῶες δ̓ ὡς εἴδοντο Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι μαρμαίροντας, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός, ἐκίνηθεν δὲ φάλαγγες ἐλπόμενοι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα μηνιθμὸν μὲν ἀπορρῖψαι, φιλότητα δ̓ ἑλέσθαι·

[friendship, love, affection]

δαμείς

δαμάζω (105) [Λ] 14.352-14.353

δαμείς masculine nominative singular passive aorist participle

14.482-14.484

15.1-15.4

15.476-15.477

μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεν νῆας ἐϋσσέλμους, ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

, ἔχε

ἔχω (431) [Λ] 14.352-14.353

ἔχε 3rd person singular active imperfect indicative

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.384-14.386

ἦρχε δ̓ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ εἴκελον ἀστεροπῇ·

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[to have]

δ̓ ἀγκὰς ἄκοιτιν

ἄκοιτις (11) [Λ] 14.352-14.353

ἄκοιτιν feminine accusative singular

18.86-18.87

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

24.535-24.537

3.138

τῷ δέ κε νικήσαντι φίλη κεκλήσῃ ἄκοιτις.

[a spouse, wife(LSJ sv ἀκοίτης)]

· 14.354βῆ

βαίνω (222) [Λ] 14.354-14.355

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

[to walk, step]

δὲ θέειν

θέω (62) [Λ] 14.354-14.355

θέειν active present infinitive

15.88-15.89

πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.263-15.266

ὡς δ̓ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο κυδιόων·

15.442-15.444

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ ξυνέηκε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη, τόξον ἔχων ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην ἰοδόκον·

[to run]

ἐπὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 14.354-14.355

νῆας feminine accusative plural

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.354-14.355

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

14.398-14.401

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

14.503-14.505

οὐ δὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.

[Achaian]

νήδυμος

νήδυμος (8) [Λ] 14.354-14.355

νήδυμος masculine nominative singular

16.453-16.457

23.62-23.63

εὖτε τὸν ὕπνος ἔμαρπτε λύων μελεδήματα θυμοῦ νήδυμος ἀμφιχυθείς·

2.1-2.4

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ̓ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος, ἀλλ̓ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[sweet, delightful;]

Ὕπνος

ὕπνος (45) [Λ] 14.354-14.355

Ὕπνος masculine nominative singular

16.453-16.457

16.671-16.675

16.681-16.683

πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι, ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα κάτθεσαν ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ.

[sleep, slumber]

14.355ἀγγελίην

ἀγγελία (16) [Λ] 14.354-14.355

ἀγγελίην feminine accusative singular

15.174-15.175

ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο.

15.636-15.640

ὣς τότ̓ Ἀχαιοὶ θεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφ̓ Ἕκτορι καὶ Διὶ πατρὶ πάντες, ὃ δ̓ οἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην, Κοπρῆος φίλον υἱόν, ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτος ἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ.

16.12-16.13

ἠέ τι Μυρμιδόνεσσι πιφαύσκεαι, ἢ ἐμοὶ αὐτῷ, ἦέ τιν̓ ἀγγελίην Φθίης ἐξέκλυες οἶος;

[a message, tidings, news]

ἐρέων

ἐρῶ (42) [Λ] 14.354-14.355

ἐρέων masculine nominative singular active future participle

15.212

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, καὶ ἀπειλήσω τό γε θυμῷ·

16.444

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·

16.851

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ̓ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·

[[I will say]]

γαιηόχῳ

γαιήοχος (12) [Λ] 14.354-14.355

γαιηόχῳ masculine dative singular

15.174-15.175

ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο.

15.201-15.203

οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε, ἦ τι μεταστρέψεις;

15.222-15.224

ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπὺν ἡμέτερον·

[earth-upholding]

ἐννοσιγαίῳ

Ἐννοσίγαιος (18) [Λ] 14.354-14.355

ἐννοσιγαίῳ masculine dative singular

14.508-14.510

15.170-15.173

15.184

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος·

[the Earth-shaker]

· 14.356ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος

ἵστημι (305) [Λ] 14.356

ἱστάμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

14.428-14.431

15.4-15.8

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[to make to stand]

ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 14.356

ἔπεα neuter accusative plural

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

πτερόεντα

πτερόεις (67) [Λ] 14.356

πτερόεντα neuter accusative plural

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.88-15.89

πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[feathered, winged]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 14.356

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.88-15.89

πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 14.357πρόφρων

πρόφρων (15) [Λ] 14.357-14.359

πρόφρων masculine nominative singular

17.352-17.353

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

21.500-21.501

ἀλλὰ μάλα πρόφρασσα μετ̓ ἀθανάτοισι θεοῖσιν εὔχεσθαι ἐμὲ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν.

22.183-22.184

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι·

[with forward mind]

νῦν Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 14.357-14.359

Δαναοῖσι masculine dative plural

14.361-14.362

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ̓ ἐπὶ κλυτὰ φῦλ̓ ἀνθρώπων, τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.

14.447-14.448

ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

[the Danaans]

Ποσείδαον ἐπάμυνε

ἐπαμύνω (11) [Λ] 14.357-14.359

ἐπάμυνε 2nd person singular active present imperative

16.540

σὺ δ̓ οὐκ ἐθέλεις ἐπαμύνειν.

18.98-18.99

αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι·

18.171-18.172

Πατρόκλῳ ἐπάμυνον, οὗ εἵνεκα φύλοπις αἰνὴ ἕστηκε πρὸ νεῶν·

[to come to aid, defend, assist]

, 14.358καί σφιν κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 14.357-14.359

κῦδος neuter accusative singular

14.364-14.365

Ἀργεῖοι καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;

15.326-15.327

ἐν γὰρ Ἀπόλλων ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

15.490-15.493

ῥεῖα δ̓ ἀρίγνωτος Διὸς ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή, ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ, ἠδ̓ ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν, ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος, ἄμμι δ̓ ἀρήγει.

[glory, renown]

ὄπαζε

ὀπάζω (27) [Λ] 14.357-14.359

ὄπαζε 2nd person singular active present imperative

14.489-14.491

ὃ δ̓ οὔτασεν Ἰλιονῆα υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλιστα Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε·

15.326-15.327

ἐν γὰρ Ἀπόλλων ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

16.36-16.39

εἰ δέ τινα φρεσὶ σῇσι θεοπροπίην ἀλεείνεις καί τινά τοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ, ἀλλ̓ ἐμέ περ πρόες ὦχ̓, ἃμα δ̓ ἄλλον λαὸν ὄπασσον Μυρμιδόνων, ἤν πού τι φόως Δαναοῖσι γένωμαι.

[to make to follow, send with]

μίνυνθά περ, ὄφῤ ἔτι εὕδει

εὕδω (30) [Λ] 14.357-14.359

εὕδει 3rd person singular active present indicative

14.482-14.484

22.502-22.504

23.69

εὕδεις, αὐτὰρ ἐμεῖο λελασμένος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.

[to sleep, lie down to sleep]

14.359Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 14.357-14.359

Ζεύς masculine nominative singular

14.414-14.418

14.433-14.436

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν·

[Zeus]

, ἐπεὶ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 14.357-14.359

αὐτῷ masculine dative singular

14.379-14.380

τοὺς δ̓ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·

14.414-14.418

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἐγὼ μαλακὸν

μαλακός (13) [Λ] 14.357-14.359

μαλακὸν neuter accusative singular

18.541-18.542

ἐν δ̓ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν πίειραν ἄρουραν εὐρεῖαν τρίπολον·

22.373-22.374

ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μαλακώτερος ἀμφαφάασθαι Ἕκτωρ ἢ ὅτε νῆας ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ.

22.502-22.504

αὐτὰρ ὅθ̓ ὕπνος ἕλοι, παύσαιτό τε νηπιαχεύων, εὕδεσκ̓ ἐν λέκτροισιν ἐν ἀγκαλίδεσσι τιθήνης εὐνῇ ἔνι μαλακῇ θαλέων ἐμπλησάμενος κῆρ·

[soft]

περὶ κῶμ̓ ἐκάλυψα

καλύπτω (65) [Λ] 14.357-14.359

ἐκάλυψα 1st person singular active aorist indicative

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

15.578

δούπησεν δὲ πεσών, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.

[to cover with]

· 14.360Ἥρη

Ἥρα (120) [Λ] 14.360

Ἥρη feminine nominative singular

15.4-15.8

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

[Hera]

δ̓ ἐν φιλότητι

φιλότης (33) [Λ] 14.360

φιλότητι feminine dative singular

15.31-15.33

16.278-16.282

24.110-24.111

αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.

[friendship, love, affection]

παρήπαφεν εὐνηθῆναι

εὐνάω (6) [Λ] 14.360

εὐνηθῆναι passive aorist infinitive

16.175-16.178

2.819-2.823

3.441

ἀλλ̓ ἄγε δὴ φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε·

[to lay]

. 14.361ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 14.361-14.362

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

14.370

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

14.508-14.510

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ̓ ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν ἤρατ̓, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.

[to speak, say]

ὃ μὲν ᾤχετ̓

οἴχομαι (38) [Λ] 14.361-14.362

ᾤχετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.381

οἰχόμενοι δ̓ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχἐ ἄμειβον·

15.222-15.224

ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπὺν ἡμέτερον·

15.497-15.499

ἀλλ̓ ἄλοχός τε σόη καὶ παῖδες ὀπίσσω, καὶ οἶκος καὶ κλῆρος ἀκήρατος, εἴ κεν Ἀχαιοὶ οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

[to be gone, to have gone]

ἐπὶ κλυτὰ

κλυτός (45) [Λ] 14.361-14.362

κλυτὰ neuter accusative plural

14.446-14.447

τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν οὖτα κατὰ λαπάρην·

14.508-14.510

15.170-15.173

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

[heard of: renowned, famous]

φῦλ̓

φῦλον (13) [Λ] 14.361-14.362

φῦλ̓ neuter accusative plural

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.160-15.161

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

15.176-15.177

παυσάμενόν σ̓ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

[a race, tribe, class]

ἀνθρώπων

ἄνθρωπος (72) [Λ] 14.361-14.362

ἀνθρώπων masculine genitive plural

15.140-15.141

ἀργαλέον δὲ πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.

15.661-15.664

16.263-16.265

τοὺς δ̓ εἴ περ παρά τίς τε κιὼν ἄνθρωπος ὁδίτης κινήσῃ ἀέκων, οἳ δ̓ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες πρόσσω πᾶς πέτεται καὶ ἀμύνει οἷσι τέκεσσι.

[man, person, human]

, 14.362τὸν δ̓ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν

ἀνίημι (26) [Λ] 14.361-14.362

ἀνῆκεν 3rd person singular active aorist indicative

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

16.691

ὅς οἱ καὶ τότε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἀνῆκεν.

17.705-17.707

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[to send up; let go, abate]

ἀμυνέμεναι

ἀμύνω (79) [Λ] 14.361-14.362

ἀμυνέμεναι active present infinitive

14.368-14.369

κείνου δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.

15.72-15.77

15.254-15.257

τοῖόν τοι ἀοσσητῆρα Κρονίων ἐξ Ἴδης προέηκε παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον, ὅς σε πάρος περ ῥύομ̓, ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον.

[to keep off, ward off]

Δαναοῖσιν

Δαναοί (142) [Λ] 14.361-14.362

Δαναοῖσιν masculine dative plural

14.447-14.448

ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

15.1-15.4

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[the Danaans]

. 14.363αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι

πρότερος (96) [Λ] 14.363

πρώτοισι masculine dative plural superlative

14.402-14.405

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

14.508-14.510

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ̓ ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν ἤρατ̓, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.

[before, earlier]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 14.363

μέγα neuter accusative singular

14.371-14.374

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.393

οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.

[big, great]

προθορὼν

προθρώσκω (3) [Λ] 14.363

προθορὼν masculine nominative singular active aorist participle

17.520-17.523

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

17.520-17.523

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

ἐκέλευσεν

κελεύω (101) [Λ] 14.363

ἐκέλευσεν 3rd person singular active aorist indicative

15.176-15.177

παυσάμενόν σ̓ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

15.545-15.547

Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσε πᾶσι μάλα, πρῶτον δ̓ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν ἴφθιμον Μελάνιππον.

15.685-15.688

ὣς Αἴας ἐπὶ πολλὰ θοάων ἴκρια νηῶν φοίτα μακρὰ βιβάς, φωνὴ δέ οἱ αἰθέῤ ἵκανεν, αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε νηυσί τε καὶ κλισίῃσιν ἀμυνέμεν.

[to urge]

· 14.364Ἀργεῖοι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 14.364-14.365

Ἀργεῖοι masculine vocative plural

14.389-14.391

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

[of/from Argos, Argive]

καὶ δ̓ αὖτε μεθίεμεν

μεθίημι (31) [Λ] 14.364-14.365

μεθίεμεν 1st person plural active present indicative

15.138

τώ σ̓ αὖ νῦν κέλομαι μεθέμεν χόλον υἷος ἑῆος·

15.553

οὕτω δὴ Μελάνιππε μεθήσομεν;

15.716-15.717

Ἕκτωρ δὲ πρύμνηθεν ἐπεὶ λάβεν οὐχὶ μεθίει ἄφλαστον μετὰ χερσὶν ἔχων, Τρωσὶν δὲ κέλευεν·

[to let go, let loose, release]

Ἕκτορι

Ἕκτωρ (442) [Λ] 14.364-14.365

Ἕκτορι masculine dative singular

14.374-14.375

αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.

14.388

Τρῶας δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.

14.389-14.391

δή ῥα τότ̓ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ̓ Ἀργείοισιν ἀρήγων.

[Hector]

νίκην

νίκη (37) [Λ] 14.364-14.365

νίκην feminine accusative singular

15.539-15.541

εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων, ἔτι δ̓ ἔλπετο νίκην, τόφρα δέ οἱ Μενέλαος ἀρήϊος ἦλθεν ἀμύντωρ, στῆ δ̓ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών, βάλε δ̓ ὦμον ὄπισθεν·

16.119-16.121

γνῶ δ̓ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τε ἔργα θεῶν, ὅ ῥα πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κεῖρε Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

16.362

ἦ μὲν δὴ γίγνωσκε μάχης ἑτεραλκέα νίκην·

[victory]

14.365Πριαμίδῃ

Πριαμίδης (33) [Λ] 14.364-14.365

Πριαμίδῃ masculine dative singular

14.374-14.375

αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.

15.596-15.599

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δ̓ ἐξαίσιον ἀρὴν πᾶσαν ἐπικρήνειε·

15.603-15.604

τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρεν Ἕκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καὶ αὐτόν.

[son of Priam]

, ἵνα νῆας

ναῦς (586) [Λ] 14.364-14.365

νῆας feminine accusative plural

14.366-14.367

ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

[a ship]

ἕλῃ

αἱρέω (276) [Λ] 14.364-14.365

ἕλῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

14.371-14.374

14.449-14.452

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

[to take,(mid.) to choose]

καὶ κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 14.364-14.365

κῦδος neuter accusative singular

15.326-15.327

ἐν γὰρ Ἀπόλλων ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

15.490-15.493

15.592-15.595

Τρῶες δὲ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι νηυσὶν ἐπεσσεύοντο, Διὸς δ̓ ἐτέλειον ἐφετμάς, ὅ σφισιν αἰὲν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δὲ θυμὸν Ἀργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο, τοὺς δ̓ ὀρόθυνεν.

[glory, renown]

ἄρηται

αἴρω (35) [Λ] 14.364-14.365

ἄρηται 3rd person singular middle aorist subjunctive

14.508-14.510

16.83-16.86

16.87-16.90

εἰ δέ κεν αὖ τοι δώῃ κῦδος ἀρέσθαι ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης, μὴ σύ γ̓ ἄνευθεν ἐμεῖο λιλαίεσθαι πολεμίζειν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν·

[to take up, raise, lift up]

; 14.366ἀλλ̓ ὃ μὲν οὕτω φησὶ

φημί (406) [Λ] 14.366-14.367

φησὶ 3rd person singular active present indicative

14.374-14.375

αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.

14.378

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

14.458

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

[to say, to claim]

καὶ εὔχεται

εὔχομαι (98) [Λ] 14.366-14.367

εὔχεται 3rd person singular medio-passive present indicative

14.458

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.484-14.485

τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 14.366-14.367

Ἀχιλλεὺς masculine nominative singular

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.68

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[Achilles]

14.367νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 14.366-14.367

νηυσὶν feminine dative plural

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

14.409-14.413

14.503-14.505

οὐ δὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.

[a ship]

ἔπι γλαφυρῇσι

γλαφυρός (43) [Λ] 14.366-14.367

γλαφυρῇσι feminine dative plural

15.258-15.259

ἀλλ̓ ἄγε νῦν ἱππεῦσιν ἐπότρυνον πολέεσσι νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας ἵππους·

15.486-15.488

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς νῆας ἀνὰ γλαφυράς·

15.603-15.604

τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρεν Ἕκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καὶ αὐτόν.

[hollow, hollowed]

μένει

μένω (105) [Λ] 14.366-14.367

μένει 3rd person singular active present indicative

14.374-14.375

αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.

15.1-15.4

15.162-15.166

εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσ̓ ἐπιπείσεται, ἀλλ̓ ἀλογήσει, φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν μή μ̓ οὐ δὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ μεῖναι, ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος·

[to stay at home, stay where one is, not stir]

κεχολωμένος

χολόω (48) [Λ] 14.366-14.367

κεχολωμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

15.68

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

15.155-15.156

οὐ δέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ, ὅττί οἱ ὦκ̓ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.

16.60-16.61

οὐ δ̓ ἄρα πως ἦν ἀσπερχὲς κεχολῶσθαι ἐνὶ φρεσίν·

[to make angry, provoke, anger]

ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 14.366-14.367

ἦτορ neuter accusative singular

15.166-15.167

τοῦ δ̓ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

15.182-15.183

σὸν δ̓ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσόν οἱ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

15.251-15.252

καὶ δὴ ἔγωγ̓ ἐφάμην νέκυας καὶ δῶμ̓ Ἀΐδαο ἤματι τῷδ̓ ἵξεσθαι, ἐπεὶ φίλον ἄϊον ἦτορ.

[the heart]

· 14.368κείνου

κεῖνος (25) [Λ] 14.368-14.369

κείνου masculine genitive singular

15.93-15.94

οἶσθα καὶ αὐτὴ οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

19.344-19.345

κεῖνος ὅ γε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον·

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

δ̓ οὔ τι λίην ποθὴ

ποθή (7) [Λ] 14.368-14.369

ποθὴ feminine nominative singular

17.689-17.690

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

17.702-17.704

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

19.319-19.321

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

[fond desire for]

ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 14.368-14.369

ἔσσεται 3rd person singular middle future indicative

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

14.414-14.418

14.479-14.481

Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι οὔ θην οἴοισίν γε πόνος τ̓ ἔσεται καὶ ὀϊζὺς ἡμῖν, ἀλλά ποθ̓ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.

[to be]

, εἴ κεν οἳ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 14.368-14.369

ἄλλοι masculine nominative plural

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

15.65-15.67

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

[other, another]

14.369ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ̓

ὀτρύνω (88) [Λ] 14.368-14.369

ὀτρυνώμεθ̓ 1st person plural medio-passive present subjunctive

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.197-15.199

15.269-15.270

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ̓ ἐνώμα ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

ἀμυνέμεν

ἀμύνω (79) [Λ] 14.368-14.369

ἀμυνέμεν active present infinitive

15.72-15.77

15.254-15.257

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[to keep off, ward off]

ἀλλήλοισιν

ἀλλήλων (113) [Λ] 14.368-14.369

ἀλλήλοισιν masculine dative plural

14.398-14.401

15.367-15.369

15.561-15.562

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε, καὶ αἰδῶ θέσθ̓ ἐνὶ θυμῷ, ἀλλήλους τ̓ αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

[of one another, to one another, one another]

. 14.370ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω

εἶπον (279) [Λ] 14.370

εἴπω 1st person singular active aorist subjunctive

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

14.508-14.510

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[to speak, say]

πειθώμεθα

πείθω (141) [Λ] 14.370

πειθώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

14.378

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

15.24-15.28

15.155-15.156

οὐ δέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ, ὅττί οἱ ὦκ̓ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.

[to prevail upon, win over, persuade]

πάντες

πᾶς (546) [Λ] 14.370

πάντες masculine nominative plural

14.381

οἰχόμενοι δ̓ ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχἐ ἄμειβον·

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.85-15.86

οἳ δὲ ἰδόντες πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν.

[all, the whole]

· 14.371ἀσπίδες

ἀσπίς (93) [Λ] 14.371-14.374

ἀσπίδες feminine nominative plural

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

[a round shield]

ὅσσαι

ὅσος (138) [Λ] 14.371-14.374

ὅσσαι feminine nominative plural

14.398-14.401

15.296-15.298

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

[as much/many as]

ἄρισται

ἄριστος (138) [Λ] 14.371-14.374

ἄρισται feminine nominative plural superlative

14.424-14.426

15.107-15.108

φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.

15.281-15.283

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, Αἰτωλῶν ὄχ̓ ἄριστος ἐπιστάμενος μὲν ἄκοντι ἐσθλὸς δ̓ ἐν σταδίῃ·

[best]

ἐνὶ στρατῷ

στρατός (58) [Λ] 14.371-14.374

στρατῷ masculine dative singular

15.296-15.298

15.655-15.657

16.73

νῦν δὲ στρατὸν ἀμφιμάχονται.

[an encamped army]

ἠδὲ μέγισται

μέγας (460) [Λ] 14.371-14.374

μέγισται feminine nominative plural superlative

14.376-14.377

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ̓ ὀλίγον σάκος ὤμῳ, χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.

14.393

οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

[big, great]

14.372ἑσσάμενοι

ἕννυμι (24) [Λ] 14.371-14.374

ἑσσάμενοι masculine nominative plural middle aorist participle

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

15.307-15.310

15.384-15.389

[to put clothes on]

, κεφαλὰς

κεφαλή (73) [Λ] 14.371-14.374

κεφαλὰς feminine accusative plural

14.465-14.466

τόν ῥ̓ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ, νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

[the head]

δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι

κόρυς (44) [Λ] 14.371-14.374

κορύθεσσι feminine dative plural

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.535-15.537

τοῦ δὲ Μέγης κόρυθος χαλκήρεος ἱπποδασείης κύμβαχον ἀκρότατον νύξ̓ ἔγχεϊ ὀξυόεντι, ῥῆξε δ̓ ἀφ̓ ἵππειον λόφον αὐτοῦ·

[a helmet, helm, casque]

14.373κρύψαντες

κρύπτω (5) [Λ] 14.371-14.374

κρύψαντες masculine nominative plural active aorist participle

18.394-18.397

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον, ἥ μ̓ ἐσάωσ̓ ὅτε μ̓ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μ̓ ἐθέλησε κρύψαι χωλὸν ἐόντα·

21.238-21.239

ζωοὺς δὲ σάω κατὰ καλὰ ῥέεθρα, κρύπτων ἐν δίνῃσι βαθείῃσιν μεγάλῃσι.

8.272

ὃ δέ μιν σάκεϊ κρύπτασκε φαεινῷ.

[to hide, cover, cloak]

, χερσίν

χείρ (386) [Λ] 14.371-14.374

χερσίν feminine dative plural

14.384-14.386

ἦρχε δ̓ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ εἴκελον ἀστεροπῇ·

14.406-14.408

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

[the hand]

τε τὰ μακρότατ̓

μακρός (82) [Λ] 14.371-14.374

μακρότατ̓ neuter accusative plural superlative

14.453

Πουλυδάμας δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

14.478

τῷ δ̓ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

[long]

ἔγχἐ

ἔγχος (205) [Λ] 14.371-14.374

ἔγχἐ neuter accusative plural

14.402-14.405

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[a spear, lance]

ἑλόντες

αἱρέω (276) [Λ] 14.371-14.374

ἑλόντες masculine nominative plural active aorist participle

14.449-14.452

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

15.69-15.71

ἐκ τοῦ δ̓ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ Ἀχαιοὶ Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.

[to take,(mid.) to choose]

14.374ἴομεν

εἶμι (299) [Λ] 14.371-14.374

ἴομεν 1st person plural active present subjunctive

14.383-14.384

αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν βάν ῥ̓ ἴμεν·

15.45-15.46

αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς.

15.105-15.106

ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ·

[come, go]

· αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι

ἡγέομαι (26) [Λ] 14.374-14.375

ἡγήσομαι 1st person singular middle future indicative

15.311

τὴν ἄῤ ὅ γ̓ ἐν χείρεσσιν ἔχων ἡγήσατο λαῶν.

16.168-16.169

πεντήκοντ̓ ἦσαν νῆες θοαί, ᾗσιν Ἀχιλλεὺς ἐς Τροίην ἡγεῖτο Διῒ φίλος·

20.144-20.148

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο, ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ̓ ἠϊόνος πεδίον δέ.

[to lead; to consider, believe]

, οὐ δ̓ ἔτι φημὶ

φημί (406) [Λ] 14.374-14.375

φημὶ 1st person singular active present indicative

14.378

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

14.458

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

[to say, to claim]

14.375Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 14.374-14.375

Ἕκτορα masculine accusative singular

14.388

Τρῶας δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.

14.389-14.391

14.402-14.405

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε, τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην, ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·

[Hector]

Πριαμίδην

Πριαμίδης (33) [Λ] 14.374-14.375

Πριαμίδην masculine accusative singular

15.596-15.599

15.603-15.604

τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρεν Ἕκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καὶ αὐτόν.

16.827-16.829

ὣς πολέας πεφνόντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν Ἕκτωρ Πριαμίδης σχεδὸν ἔγχεϊ θυμὸν ἀπηύρα, καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[son of Priam]

μενέειν

μένω (105) [Λ] 14.374-14.375

μενέειν active future infinitive

15.1-15.4

15.162-15.166

15.194-15.195

τώ ῥα καὶ οὔ τι Διὸς βέομαι φρεσίν, ἀλλὰ ἕκηλος καὶ κρατερός περ ἐὼν μενέτω τριτάτῃ ἐνὶ μοίρῃ.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

μάλα περ μεμαῶτα

μέμαα (94) [Λ] 14.374-14.375

μεμαῶτα masculine accusative singular active perfect participle

15.80-15.83

15.105-15.106

ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ·

15.170-15.173

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

. 14.376ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 14.376-14.377

ἀνὴρ masculine nominative singular

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

14.484-14.485

τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

[a man]

μενέχαρμος

μενεχάρμης (7) [Λ] 14.376-14.377

μενέχαρμος masculine nominative singular

15.582-15.583

ὣς ἐπὶ σοὶ Μελάνιππε θόῤ Ἀντίλοχος μενεχάρμης τεύχεα συλήσων·

23.418-23.419

αἶψα δ̓ ἔπειτα στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

9.529-9.532

Κουρῆτές τ̓ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον, Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς, Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.

[staunch in battle]

, ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 14.376-14.377

ἔχει 3rd person singular active present indicative

14.384-14.386

ἦρχε δ̓ ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ εἴκελον ἀστεροπῇ·

14.414-14.418

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

[to have]

δ̓ ὀλίγον

ὀλίγος (25) [Λ] 14.376-14.377

ὀλίγον neuter accusative singular

16.43

ὀλίγη δέ τ̓ ἀνάπνευσις πολέμοιο.

16.64-16.70

τύνη δ̓ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι, ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι, εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος·

16.823-16.825

ὡς δ̓ ὅτε σῦν ἀκάμαντα λέων ἐβιήσατο χάρμῃ, ὥ τ̓ ὄρεος κορυφῇσι μέγα φρονέοντε μάχεσθον πίδακος ἀμφ̓ ὀλίγης·

[few, little, scanty, small]

σάκος

σάκος (67) [Λ] 14.376-14.377

σάκος neuter accusative singular

14.402-14.405

15.121-15.127

15.474-15.475

αὐτὰρ χερσὶν ἑλὼν δολιχὸν δόρυ καὶ σάκος ὤμῳ μάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

[a shield]

ὤμῳ

ὦμος (113) [Λ] 14.376-14.377

ὤμῳ masculine dative singular

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[shoulder(with the upper arm)]

, 14.377χείρονι

χείρων (11) [Λ] 14.376-14.377

χείρονι masculine dative singular comparative

14.382

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.

14.382

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.

15.641-15.643

τοῦ γένετ̓ ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνων παντοίας ἀρετάς, ἠμὲν πόδας ἠδὲ μάχεσθαι, καὶ νόον ἐν πρώτοισι Μυκηναίων ἐτέτυκτο·

[worse, meaner, inferior]

φωτὶ

φώς (58) [Λ] 14.376-14.377

φωτὶ masculine dative singular

15.559

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχ̓, ὃ δ̓ ἅμ̓ ἕσπετο ἰσόθεος φώς·

16.378-16.379

ὑπὸ δ̓ ἄξοσι φῶτες ἔπιπτον πρηνέες ἐξ ὀχέων, δίφροι δ̓ ἀνακυμβαλίαζον.

16.404-16.408

ὃ δ̓ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δ̓ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων, ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·

[a man]

δότω

δίδωμι (254) [Λ] 14.376-14.377

δότω 3rd person singular active aorist imperative

14.382

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.

15.213-15.217

15.307-15.310

πρόσθεν δὲ κί̓ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ̓ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ̓, ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

[to give]

, ὃ δ̓ ἐν ἀσπίδι

ἀσπίς (93) [Λ] 14.376-14.377

ἀσπίδι feminine dative singular

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

15.645-15.646

στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο, τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ̓ ἕρκος ἀκόντων·

[a round shield]

μείζονι

μέγας (460) [Λ] 14.376-14.377

μείζονι feminine dative singular comparative

14.393

οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.

14.398-14.401

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

[big, great]

δύτω

δύω (88) [Λ] 14.376-14.377

δύτω 3rd person singular active aorist imperative

14.382

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.

15.119-15.120

ὣς φάτο, καί ῥ̓ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε ζευγνύμεν, αὐτὸς δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

[dunk]

. 14.378ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 14.378

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.458

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[to say, to claim]

, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον

κλύω (50) [Λ] 14.378

κλύον 3rd person plural active aorist indicative

15.269-15.270

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ̓ ἐνώμα ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

15.300

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·

16.76-16.77

οὐ δέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς·

[to hear]

ἠδὲ πίθοντο

πείθω (141) [Λ] 14.378

πίθοντο 3rd person plural middle aorist indicative

15.24-15.28

15.155-15.156

οὐ δέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ, ὅττί οἱ ὦκ̓ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.

15.267-15.268

ὃ δ̓ ἀγλαΐηφι πεποιθὼς ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετά τ̓ ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων·

[to prevail upon, win over, persuade]

· 14.379τοὺς δ̓ αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 14.379-14.380

αὐτοὶ masculine nominative plural

14.414-14.418

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

βασιλῆες

βασιλεύς (64) [Λ] 14.379-14.380

βασιλῆες masculine nominative plural

16.211

μᾶλλον δὲ στίχες ἄρθεν, ἐπεὶ βασιλῆος ἄκουσαν.

16.659-16.661

18.556-18.557

βασιλεὺς δ̓ ἐν τοῖσι σιωπῇ σκῆπτρον ἔχων ἑστήκει ἐπ̓ ὄγμου γηθόσυνος κῆρ.

[a king, chief]

ἐκόσμεον

κοσμέω (10) [Λ] 14.379-14.380

ἐκόσμεον 3rd person plural active imperfect indicative

14.388

Τρῶας δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.

2.553-2.554

τῷ δ̓ οὔ πώ τις ὁμοῖος ἐπιχθόνιος γένετ̓ ἀνὴρ κοσμῆσαι ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας·

2.653-2.656

Τληπόλεμος δ̓ Ἡρακλεΐδης ἠΰς τε μέγας τε ἐκ Ῥόδου ἐννέα νῆας ἄγεν Ῥοδίων ἀγερώχων, οἳ Ῥόδον ἀμφενέμοντο διὰ τρίχα κοσμηθέντες Λίνδον Ἰηλυσόν τε καὶ ἀργινόεντα Κάμειρον.

[to order, arrange]

οὐτάμενοί

οὐτάω (40) [Λ] 14.379-14.380

οὐτάμενοί masculine nominative plural middle aorist participle

14.446-14.447

τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν οὖτα κατὰ λαπάρην·

14.493-14.494

τὸν τόθ̓ ὑπ̓ ὀφρύος οὖτα κατ̓ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ἐκ δ̓ ὦσε γλήνην·

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

[to wound, hurt, hit]

περ 14.380Τυδεΐδης

Τυδείδης (61) [Λ] 14.379-14.380

Τυδεΐδης masculine nominative singular

16.25-16.27

16.74-16.75

οὐ γὰρ Τυδεΐδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσι μαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι·

19.47-19.49

τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς ἔγχει ἐρειδομένω·

Ὀδυσεύς

Ὀδυσσεύς (122) [Λ] 14.379-14.380

Ὀδυσεύς masculine nominative singular

16.25-16.27

19.47-19.49

19.140-19.141

δῶρα δ̓ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.

[Odysseus]

τε καὶ Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 14.379-14.380

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

14.516-14.518

16.76-16.77

οὐ δέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς·

16.269-16.274

Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην, ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[son of Atreus]

Ἀγαμέμνων

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 14.379-14.380

Ἀγαμέμνων masculine nominative singular

16.25-16.27

16.56-16.59

16.71-16.73

τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλους πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων ἤπια εἰδείη·

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

· 14.381οἰχόμενοι

οἴχομαι (38) [Λ] 14.381

οἰχόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

15.222-15.224

ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπὺν ἡμέτερον·

15.497-15.499

16.606-16.607

ὦκα δὲ θυμὸς ᾤχετ̓ ἀπὸ μελέων, στυγερὸς δ̓ ἄρα μιν σκότος εἷλεν.

[to be gone, to have gone]

δ̓ ἐπὶ πάντας

πᾶς (546) [Λ] 14.381

πάντας masculine accusative plural

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.85-15.86

οἳ δὲ ἰδόντες πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν.

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

[all, the whole]

ἀρήϊα

ἄρειος (27) [Λ] 14.381

ἀρήϊα neuter accusative plural

15.539-15.541

εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων, ἔτι δ̓ ἔλπετο νίκην, τόφρα δέ οἱ Μενέλαος ἀρήϊος ἦλθεν ἀμύντωρ, στῆ δ̓ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών, βάλε δ̓ ὦμον ὄπισθεν·

16.40-16.43

δὸς δέ μοι ὤμοιιν τὰ σὰ τεύχεα θωρηχθῆναι, αἴ κ̓ ἐμὲ σοὶ ἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ Ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

16.166-16.167

ἐν δ̓ ἄρα τοῖσιν ἀρήϊος ἵστατ̓ Ἀχιλλεύς, ὀτρύνων ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας.

τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 14.381

τεύχἐ neuter accusative plural

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

15.425-15.428

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε, ἀλλ̓ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶ τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.

15.524

ὃ δ̓ ἀπ̓ ὤμων τεύχἐ ἐσύλα.

[a tool, implement]

ἄμειβον

ἀμείβω (75) [Λ] 14.381

ἄμειβον 3rd person plural active imperfect indicative

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.92

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

15.200

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·

[change, alternate, respond]

· 14.382ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς

ἐσθλός (80) [Λ] 14.382

ἐσθλὸς masculine nominative singular

15.203

στρεπταὶ μέν τε φρένες ἐσθλῶν.

15.207

ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται ὅτ̓ ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ.

15.281-15.283

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, Αἰτωλῶν ὄχ̓ ἄριστος ἐπιστάμενος μὲν ἄκοντι ἐσθλὸς δ̓ ἐν σταδίῃ·

[good]

ἔδυνε

δύω (88) [Λ] 14.382

ἔδυνε 3rd person singular active imperfect indicative

15.119-15.120

ὣς φάτο, καί ῥ̓ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε ζευγνύμεν, αὐτὸς δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

15.343-15.345

ὄφῤ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ̓ ἔντεα, τόφρα δ̓ Ἀχαιοὶ τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο, δύοντο δὲ τεῖχος ἀνάγκῃ.

[dunk]

, χέρεια

χείρων (11) [Λ] 14.382

χέρεια neuter accusative plural comparative

14.382

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.

15.641-15.643

17.149-17.153

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

[worse, meaner, inferior]

δὲ χείρονι

χείρων (11) [Λ] 14.382

χείρονι masculine dative singular comparative

15.641-15.643

17.149-17.153

20.434

οἶδα δ̓ ὅτι σὺ μὲν ἐσθλός, ἐγὼ δὲ σέθεν πολὺ χείρων.

[worse, meaner, inferior]

δόσκεν

δίδωμι (254) [Λ] 14.382

δόσκεν 3rd person singular active imperfect indicative

15.213-15.217

15.307-15.310

15.455-15.457

τοὺς μὲν ὅ γ̓ Ἀστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε, πολλὰ δ̓ ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα ἵππους·

[to give]

. 14.383αὐτὰρ ἐπεί ῥ̓ ἕσσαντο

ἕννυμι (24) [Λ] 14.383-14.384

ἕσσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

15.307-15.310

15.384-15.389

16.677-16.680

βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν, αὐτίκα δ̓ ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσεν ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσέν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσε·

[to put clothes on]

περὶ χροῒ

χρώς (69) [Λ] 14.383-14.384

χροῒ masculine dative singular

14.406

τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα.

14.454-14.457

15.314-15.317

πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ̓ ἀρηϊθόων αἰζηῶν, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

[the surface of the body, the skin]

νώροπα

νῶροψ (5) [Λ] 14.383-14.384

νώροπα masculine accusative singular

16.130

ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ κορύσσετο νώροπι χαλκῷ.

2.578-2.580

ἐν δ̓ αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκὸν κυδιόων, πᾶσιν δὲ μετέπρεπεν ἡρώεσσιν οὕνεκ̓ ἄριστος ἔην πολὺ δὲ πλείστους ἄγε λαούς.

11.16

ἐν δ̓ αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκόν.

[flashing, gleaming]

χαλκὸν

χαλκός (148) [Λ] 14.383-14.384

χαλκὸν masculine accusative singular

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.516-14.518

15.341-15.342

Δηΐοχον δὲ Πάρις βάλε νείατον ὦμον ὄπισθε φεύγοντ̓ ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.

[copper]

14.384βάν

βαίνω (222) [Λ] 14.383-14.384

βάν 3rd person plural active aorist indicative

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

15.1-15.4

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[to walk, step]

ῥ̓ ἴμεν

εἶμι (299) [Λ] 14.383-14.384

ἴμεν active present infinitive

15.45-15.46

αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς.

15.105-15.106

ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ·

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

[come, go]

· ἦρχε

ἄρχω (80) [Λ] 14.384-14.386

ἦρχε 3rd person singular active imperfect indicative

15.95

ἀλλὰ σύ γ̓ ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης·

15.306-15.307

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ μακρὰ βιβάς·

15.559

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχ̓, ὃ δ̓ ἅμ̓ ἕσπετο ἰσόθεος φώς·

[(to be first) to rule, to begin]

δ̓ ἄρά σφι Ποσειδάων

Ποσειδεών (41) [Λ] 14.384-14.386

Ποσειδάων masculine nominative singular

14.389-14.391

δή ῥα τότ̓ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ̓ Ἀργείοισιν ἀρήγων.

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

ἐνοσίχθων

Ἐνοσίχθων (23) [Λ] 14.384-14.386

ἐνοσίχθων masculine nominative singular

15.41-15.44

15.205

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

20.13-20.15

οὐ δ̓ ἐνοσίχθων νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ̓ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ̓ αὐτούς, ἷζε δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι, Διὸς δ̓ ἐξείρετο βουλήν·

[Earth-shaker]

14.385δεινὸν

δεινός (59) [Λ] 14.384-14.386

δεινὸν neuter accusative singular

14.398-14.401

οὔ τ̓ ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[fearful, terrible, dread, dire]

ἄορ

ἄορ (15) [Λ] 14.384-14.386

ἄορ neuter accusative singular

16.114-16.116

Ἕκτωρ Αἴαντος δόρυ μείλινον ἄγχι παραστὰς πλῆξ̓ ἄορι μεγάλῳ αἰχμῆς παρὰ καυλὸν ὄπισθεν, ἀντικρὺ δ̓ ἀπάραξε·

16.473-16.474

σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ ἀΐξας ἀπέκοψε παρήορον οὐ δ̓ ἐμάτησε·

20.288-20.291

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ̓ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

[a hanger, sword]

τανύηκες

τανυήκης (3) [Λ] 14.384-14.386

τανύηκες neuter accusative singular

16.473-16.474

σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ ἀΐξας ἀπέκοψε παρήορον οὐ δ̓ ἐμάτησε·

16.765-16.771

ὡς δ̓ Εὖρός τε Νότος τ̓ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν οὔρεος ἐν βήσσῃς βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν, αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων, ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

[with long point]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 14.384-14.386

ἔχων masculine nominative singular active present participle

14.414-14.418

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

[to have]

ἐν χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 14.384-14.386

χειρὶ feminine dative singular

14.406-14.408

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

[the hand]

παχείῃ

παχύς (18) [Λ] 14.384-14.386

παχείῃ feminine dative singular

16.313-16.315

Φυλεΐδης δ̓ Ἄμφικλον ἐφορμηθέντα δοκεύσας ἔφθη ὀρεξάμενος πρυμνὸν σκέλος, ἔνθα πάχιστος μυὼν ἀνθρώπου πέλεται·

16.473-16.474

σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ ἀΐξας ἀπέκοψε παρήορον οὐ δ̓ ἐμάτησε·

17.295-17.298

ἤρικε δ̓ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ πληγεῖσ̓ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ, ἐγκέφαλος δὲ παῤ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις·

[thick, stout]

14.386εἴκελον

εἴκελος (10) [Λ] 14.384-14.386

εἴκελον neuter accusative singular

17.87-17.89

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

17.281-17.283

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν καπρίῳ, ὅς τ̓ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ̓ αἰζηοὺς ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·

18.153-18.154

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

[like]

ἀστεροπῇ

ἀστεροπή (3) [Λ] 14.384-14.386

ἀστεροπῇ feminine dative singular

11.184

ἔχε δ̓ ἀστεροπὴν μετὰ χερσίν.

13.240-13.244

Ἰδομενεὺς δ̓ ὅτε δὴ κλισίην εὔτυκτον ἵκανε δύσετο τεύχεα καλὰ περὶ χροΐ, γέντο δὲ δοῦρε, βῆ δ̓ ἴμεν ἀστεροπῇ ἐναλίγκιος, ἥν τε Κρονίων χειρὶ λαβὼν ἐτίναξεν ἀπ̓ αἰγλήεντος Ὀλύμπου δεικνὺς σῆμα βροτοῖσιν·

[lightning]

· τῷ δ̓ οὐ θέμις

θέμις (21) [Λ] 14.386-14.387

θέμις feminine nominative singular

15.93

μή με θεὰ Θέμι ταῦτα διείρεο·

16.384-16.388

ὡς δ̓ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματ̓ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥ̓ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·

16.796-16.799

πάρος γε μὲν οὐ θέμις ἦεν ἱππόκομον πήληκα μιαίνεσθαι κονίῃσιν, ἀλλ̓ ἀνδρὸς θείοιο κάρη χαρίεν τε μέτωπον ῥύετ̓ Ἀχιλλῆος·

[that which is laid down]

ἐστὶ

εἰμί (1088) [Λ] 14.386-14.387

ἐστὶ 3rd person singular active present indicative

14.414-14.418

14.479-14.481

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

[to be]

μιγῆναι

μίγνυμι (43) [Λ] 14.386-14.387

μιγῆναι passive aorist infinitive

15.31-15.33

15.408-15.409

οὐ δέ ποτε Τρῶες Δαναῶν ἐδύναντο φάλαγγας ῥηξάμενοι κλισίῃσι μιγήμεναι ἠδὲ νέεσσιν.

15.457

αὐτὸς δ̓ αὖτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη.

14.387ἐν δαῒ λευγαλέῃ

λευγαλέος (5) [Λ] 14.386-14.387

λευγαλέῃ feminine dative singular

20.108-20.109

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

21.281-21.283

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι ἐρχθέντ̓ ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡς παῖδα συφορβόν, ὅν ῥά τ̓ ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα.

9.119-9.120

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα.

[in sad]

, ἀλλὰ δέος

δέος (14) [Λ] 14.386-14.387

δέος neuter nominative singular

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

15.657-15.658

ἴσχε γὰρ αἰδὼς καὶ δέος·

17.67

μάλα γὰρ χλωρὸν δέος αἱρεῖ·

[fear, alarm]

ἰσχάνει

ἰσχάνω (3) [Λ] 14.386-14.387

ἰσχάνει 3rd person singular active present indicative

17.746-17.751

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

17.746-17.751

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

[to check, hinder]

ἄνδρας

ἀνήρ (590) [Λ] 14.386-14.387

ἄνδρας masculine accusative plural

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

14.484-14.485

τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

14.503-14.505

οὐ δὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.

[a man]

. 14.388Τρῶας

Τρώς (599) [Λ] 14.388

Τρῶας masculine accusative plural

14.389-14.391

14.398-14.401

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

[Tros]

δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐκόσμει

κοσμέω (10) [Λ] 14.388

ἐκόσμει 3rd person singular active imperfect indicative

2.553-2.554

τῷ δ̓ οὔ πώ τις ὁμοῖος ἐπιχθόνιος γένετ̓ ἀνὴρ κοσμῆσαι ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας·

2.653-2.656

2.704-2.707

ἀλλά σφεας κόσμησε Ποδάρκης ὄζος Ἄρηος Ἰφίκλου υἱὸς πολυμήλου Φυλακίδαο αὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάου ὁπλότερος γενεῇ·

[to order, arrange]

φαίδιμος

φαίδιμος (50) [Λ] 14.388

φαίδιμος masculine nominative singular

14.389-14.391

δή ῥα τότ̓ αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ, ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ̓ Ἀργείοισιν ἀρήγων.

14.402-14.405

Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε, τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην, ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

[shining]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 14.388

Ἕκτωρ masculine nominative singular

14.389-14.391

14.402-14.405

14.406-14.408

χώσατο δ̓ Ἕκτωρ, ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

[Hector]

. 14.389δή ῥα τότ̓ αἰνοτάτην

αἰνός (55) [Λ] 14.389-14.391

αἰνοτάτην feminine accusative singular superlative

15.208-15.210

15.511-15.513

16.52-16.54

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει, ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι καὶ γέρας ἂψ ἀφελέσθαι, ὅ τε κράτεϊ προβεβήκῃ·

[dread, dire, grim]

ἔριδα

ἔρις (43) [Λ] 14.389-14.391

ἔριδα feminine accusative singular

16.476

τὼ δ̓ αὖτις συνίτην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο.

16.661-16.662

πολέες γὰρ ἐπ̓ αὐτῷ κάππεσον, εὖτ̓ ἔριδα κρατερὴν ἐτάνυσσε Κρονίων.

17.253

τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν·

[strife, quarrel, debate, contention]

πτολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 14.389-14.391

πτολέμοιο masculine genitive singular

14.428-14.431

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.160-15.161

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

[battle, fight, war]

τάνυσσαν

τανύω (24) [Λ] 14.389-14.391

τάνυσσαν 3rd person plural active aorist indicative

16.374-16.376

ὕψι δ̓ ἀέλλη σκίδναθ̓ ὑπὸ νεφέων, τανύοντο δὲ μώνυχες ἵπποι ἄψορρον προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

16.475

τὼ δ̓ ἰθυνθήτην, ἐν δὲ ῥυτῆρσι τάνυσθεν·

16.485-16.486

ὣς ὃ πρόσθ̓ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.

[to stretch, strain, stretch out]

14.390κυανοχαῖτα Ποσειδάων

Ποσειδεών (41) [Λ] 14.389-14.391

Ποσειδάων masculine nominative singular

15.4-15.8

15.41-15.44

15.49-15.52

εἰ μὲν δὴ σύ γ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ̓ ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

καὶ φαίδιμος

φαίδιμος (50) [Λ] 14.389-14.391

φαίδιμος masculine nominative singular

14.402-14.405

15.65-15.67

15.231

σοὶ δ̓ αὐτῷ μελέτω ἑκατηβόλε φαίδιμος Ἕκτωρ·

[shining]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 14.389-14.391

Ἕκτωρ masculine nominative singular

14.402-14.405

14.406-14.408

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[Hector]

, 14.391ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 14.389-14.391

Τρώεσσιν masculine dative plural

14.398-14.401

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

14.447-14.448

ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

[Tros]

, ὃ δ̓ Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (137) [Λ] 14.389-14.391

Ἀργείοισιν masculine dative plural

14.392-14.393

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε Ἀργείων·

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

14.454-14.457

οὐ μὰν αὖτ̓ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα, ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

[of/from Argos, Argive]

ἀρήγων

ἀρήγω (18) [Λ] 14.389-14.391

ἀρήγων masculine nominative singular active present participle

15.41-15.44

15.490-15.493

16.698-16.701

ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν Πατρόκλου ὑπὸ χερσί, περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν, εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐϋδμήτου ἐπὶ πύργου ἔστη τῷ ὀλοὰ φρονέων, Τρώεσσι δ̓ ἀρήγων.

[to help, aid, succour]

. 14.392ἐκλύσθη

κλύζω (2) [Λ] 14.392-14.393

ἐκλύσθη 3rd person singular passive aorist indicative

23.57-23.61

[to dash over]

δὲ θάλασσα

θάλασσα (41) [Λ] 14.392-14.393

θάλασσα feminine nominative singular

14.394-14.395

οὔ τε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·

15.361-15.364

15.381-15.383

οἳ δ̓ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότ̓ ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου·

[the sea]

ποτὶ κλισίας

κλισία (106) [Λ] 14.392-14.393

κλισίας feminine accusative plural

15.390-15.394

15.408-15.409

οὐ δέ ποτε Τρῶες Δαναῶν ἐδύναντο φάλαγγας ῥηξάμενοι κλισίῃσι μιγήμεναι ἠδὲ νέεσσιν.

15.478-15.481

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν, αὐτὰρ ὅ γ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον, κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

[a place for lying down]

τε νέας

ναῦς (586) [Λ] 14.392-14.393

νέας feminine accusative plural

14.409-14.413

14.503-14.505

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

[a ship]

τε 14.393Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 14.392-14.393

Ἀργείων masculine genitive plural

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

14.454-14.457

14.458

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

[of/from Argos, Argive]

· οἳ δὲ ξύνισαν

σύνειμι (9) [Λ] 14.393

ξύνισαν 3rd person plural active imperfect indicative

16.476

τὼ δ̓ αὖτις συνίτην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο.

20.66

τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.

20.158-20.160

δύο δ̓ ἀνέρες ἔξοχ̓ ἄριστοι ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[be with(incl. be wife of, study with)]

μεγάλῳ

μέγας (460) [Λ] 14.393

μεγάλῳ masculine dative singular

14.398-14.401

14.409-14.413

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[big, great]

ἀλαλητῷ

ἀλαλητός (7) [Λ] 14.393

ἀλαλητῷ masculine dative singular

16.77-16.79

ἀλλ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο Τρωσὶ κελεύοντος περιάγνυται, οἳ δ̓ ἀλαλητῷ πᾶν πεδίον κατέχουσι μάχῃ νικῶντες Ἀχαιούς.

18.148-18.150

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο.

21.10-21.11

οἳ δ̓ ἀλαλητῷ ἔννεον ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλισσόμενοι περὶ δίνας.

[the shout of victory]

. 14.394οὔ τε θαλάσσης

θάλασσα (41) [Λ] 14.394-14.395

θαλάσσης feminine genitive singular

15.361-15.364

15.381-15.383

οἳ δ̓ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότ̓ ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου·

16.34-16.35

γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα πέτραι τ̓ ἠλίβατοι, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

[the sea]

κῦμα

κῦμα (40) [Λ] 14.394-14.395

κῦμα neuter nominative singular

15.381-15.383

οἳ δ̓ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότ̓ ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου·

15.383

ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματ̓ ὀφέλλει·

15.618-15.621

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα, ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·

[anything swollen]

τόσον

τόσος (69) [Λ] 14.394-14.395

τόσον neuter accusative singular

14.396-14.397

οὔ τε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ̓ ὤρετο καιέμεν ὕλην·

14.398-14.401

16.589-16.592

ὅσση δ̓ αἰγανέης ῥιπὴ ταναοῖο τέτυκται, ἥν ῥά τ̓ ἀνὴρ ἀφέῃ πειρώμενος ἢ ἐν ἀέθλῳ ἠὲ καὶ ἐν πολέμῳ δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων, τόσσον ἐχώρησαν Τρῶες, ὤσαντο δ̓ Ἀχαιοί.

[so great, so vast]

βοάᾳ

βοάω (16) [Λ] 14.394-14.395

βοάᾳ 3rd person singular active present indicative

15.685-15.688

ὣς Αἴας ἐπὶ πολλὰ θοάων ἴκρια νηῶν φοίτα μακρὰ βιβάς, φωνὴ δέ οἱ αἰθέῤ ἵκανεν, αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε νηυσί τε καὶ κλισίῃσιν ἀμυνέμεν.

15.732

αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε·

17.89

οὐ δ̓ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·

[to cry aloud, to shout]

ποτὶ χέρσον

χέρσος (4) [Λ] 14.394-14.395

χέρσον feminine accusative singular

21.234-21.238

4.424-4.426

14.284-14.285

τὼ δ̓ ἐπὶ χέρσου βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.

[dry land, land]

14.395ποντόθεν ὀρνύμενον

ὄρνυμι (172) [Λ] 14.394-14.395

ὀρνύμενον neuter nominative singular medio-passive present participle

14.396-14.397

οὔ τε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ̓ ὤρετο καιέμεν ὕλην·

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[to stir, stir up]

πνοιῇ

πνοή (15) [Λ] 14.394-14.395

πνοιῇ feminine dative singular

16.148-16.151

τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους Ξάνθον καὶ Βαλίον, τὼ ἅμα πνοιῇσι πετέσθην, τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο.

17.55-17.56

τὸ δέ τε πνοιαὶ δονέουσι παντοίων ἀνέμων, καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ·

19.415-19.416

νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ̓ ἔμμεναι·

[a blowing, blast, breeze]

Βορέω

Βορέας (12) [Λ] 14.394-14.395

Βορέω masculine genitive singular

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

15.170-15.173

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

19.357-19.361

ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.

[North wind]

ἀλεγεινῇ

ἀλεγεινός (21) [Λ] 14.394-14.395

ἀλεγεινῇ feminine dative singular

15.16-15.17

οὐ μὰν οἶδ̓ εἰ αὖτε κακορραφίης ἀλεγεινῆς πρώτη ἐπαύρηαι καί σε πληγῇσιν ἱμάσσω.

17.76-17.78

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

17.746-17.751

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

[hard]

· 14.396οὔ τε πυρὸς

πῦρ (111) [Λ] 14.396-14.397

πυρὸς neuter genitive singular

15.416-15.418

15.419-15.420

ἔνθ̓ υἷα Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος Αἴας πῦρ ἐς νῆα φέροντα κατὰ στῆθος βάλε δουρί.

15.596-15.599

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δ̓ ἐξαίσιον ἀρὴν πᾶσαν ἐπικρήνειε·

[fire]

τόσσός

τόσος (69) [Λ] 14.396-14.397

τόσσός masculine nominative singular

14.398-14.401

16.589-16.592

16.722

αἴθ̓ ὅσον ἥσσων εἰμί, τόσον σέο φέρτερος εἴην·

[so great, so vast]

γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο

αἴθω (14) [Λ] 14.396-14.397

αἰθομένοιο neuter genitive singular medio-passive present participle

16.80-16.82

ἀλλὰ καὶ ὧς Πάτροκλε νεῶν ἄπο λοιγὸν ἀμύνων ἔμπεσ̓ ἐπικρατέως, μὴ δὴ πυρὸς αἰθομένοιο νῆας ἐνιπρήσωσι, φίλον δ̓ ἀπὸ νόστον ἕλωνται.

16.293

ἐκ νηῶν δ̓ ἔλασεν, κατὰ δ̓ ἔσβεσεν αἰθόμενον πῦρ.

18.1-18.2

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

[to light up, kindle]

14.397οὔρεος

ὄρος (62) [Λ] 14.396-14.397

οὔρεος neuter genitive singular

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

15.168-15.169

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

15.236-15.238

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἴρηκι ἐοικὼς ὠκέϊ φασσοφόνῳ, ὅς τ̓ ὤκιστος πετεηνῶν.

[a mountain, hill]

ἐν βήσσῃς

βῆσσα (8) [Λ] 14.396-14.397

βήσσῃς feminine dative plural

16.633-16.637

τῶν δ̓ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει οὔρεος ἐν βήσσῃς, ἕκαθεν δέ τε γίγνετ̓ ἀκουή, ὣς τῶν ὄρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τ̓ εὐποιητάων, νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν.

16.765-16.771

ὡς δ̓ Εὖρός τε Νότος τ̓ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν οὔρεος ἐν βήσσῃς βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν, αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων, ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

17.281-17.283

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν καπρίῳ, ὅς τ̓ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ̓ αἰζηοὺς ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·

[a wooded comb]

, ὅτε τ̓ ὤρετο

ὄρνυμι (172) [Λ] 14.396-14.397

ὤρετο 3rd person singular middle aorist indicative

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

15.121-15.127

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

[to stir, stir up]

καιέμεν

καίω (50) [Λ] 14.396-14.397

καιέμεν active present infinitive

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

15.599-15.600

τὸ γὰρ μένε μητίετα Ζεὺς νηὸς καιομένης σέλας ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι.

17.661-17.663

θαμέες γὰρ ἄκοντες ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν, καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

[to light, kindle]

ὕλην

ὕλη (30) [Λ] 14.396-14.397

ὕλην feminine accusative singular

15.273-15.274

τὸν μέν τ̓ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη εἰρύσατ̓, οὐ δ̓ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν·

15.605-15.606

μαίνετο δ̓ ὡς ὅτ̓ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·

16.765-16.771

ὡς δ̓ Εὖρός τε Νότος τ̓ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν οὔρεος ἐν βήσσῃς βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν, αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων, ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ̓ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐ δ̓ ἕτεροι μνώοντ̓ ὀλοοῖο φόβοιο.

[wood, material]

· 14.398οὔ τ̓ ἄνεμος

ἄνεμος (41) [Λ] 14.398-14.401

ἄνεμος masculine nominative singular

15.24-15.28

15.381-15.383

οἳ δ̓ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότ̓ ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου·

15.618-15.621

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα, ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·

[wind]

τόσσόν

τόσος (69) [Λ] 14.398-14.401

τόσσόν neuter accusative singular

16.589-16.592

16.722

αἴθ̓ ὅσον ἥσσων εἰμί, τόσον σέο φέρτερος εἴην·

17.20-17.23

οὔ τ̓ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔ τε λέοντος οὔ τε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει, ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

[so great, so vast]

γε περὶ δρυσὶν

δρῦς (10) [Λ] 14.398-14.401

δρυσὶν feminine dative plural

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

16.482-16.484

ἤριπε δ̓ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωῒς ἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τ̓ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες ἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι·

18.558-18.559

κήρυκες δ̓ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο, βοῦν δ̓ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον·

[a tree]

ὑψικόμοισι 14.399ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα

μέγας (460) [Λ] 14.398-14.401

μέγα neuter accusative singular

14.409-14.413

14.414-14.418

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

[big, great]

βρέμεται

βρέμω (3) [Λ] 14.398-14.401

βρέμεται 3rd person singular medio-passive present indicative

2.207-2.210

οἳ δ̓ ἀγορὴν δὲ αὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.

4.424-4.426

πόντῳ μέν τε πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα χέρσῳ ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει, ἀμφὶ δέ τ̓ ἄκρας κυρτὸν ἐὸν κορυφοῦται, ἀποπτύει δ̓ ἁλὸς ἄχνην·

[to roar]

χαλεπαίνων

χαλεπαίνω (9) [Λ] 14.398-14.401

χαλεπαίνων masculine nominative singular active present participle

16.384-16.388

18.107-18.110

19.182-19.183

οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα ἄνδῤ ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.

[to be severe, sore, grievous]

, 14.400ὅσση

ὅσος (138) [Λ] 14.398-14.401

ὅσση feminine nominative singular

15.296-15.298

15.355-15.359

15.653-15.654

εἰσωποὶ δ̓ ἐγένοντο νεῶν, περὶ δ̓ ἔσχεθον ἄκραι νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύατο·

[as much/many as]

ἄρα Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 14.398-14.401

Τρώων masculine genitive plural

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

14.447-14.448

ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

14.475

ἦ ῥ̓ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ̓ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.

[Tros]

καὶ Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.398-14.401

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

14.503-14.505

14.508-14.510

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ̓ ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν ἤρατ̓, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.

[Achaian]

ἔπλετο

πέλω (61) [Λ] 14.398-14.401

ἔπλετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

15.36-15.40

15.226-15.228

16.29

σὺ δ̓ ἀμήχανος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.

[to be, become; Hom. be in motion]

φωνὴ

φωνή (15) [Λ] 14.398-14.401

φωνὴ feminine nominative singular

15.685-15.688

ὣς Αἴας ἐπὶ πολλὰ θοάων ἴκρια νηῶν φοίτα μακρὰ βιβάς, φωνὴ δέ οἱ αἰθέῤ ἵκανεν, αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε νηυσί τε καὶ κλισίῃσιν ἀμυνέμεν.

17.108-17.111

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται ἔγχεσι καὶ φωνῇ·

17.555

εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

[a sound, tone]

14.401δεινὸν

δεινός (59) [Λ] 14.398-14.401

δεινὸν neuter accusative singular

14.414-14.418

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

[fearful, terrible, dread, dire]

ἀϋσάντων

αὔω (44) [Λ] 14.398-14.401

ἀϋσάντων masculine genitive plural active aorist participle

14.453

Πουλυδάμας δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

14.478

τῷ δ̓ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

15.320-15.322

αὐτὰρ ἐπεὶ κατ̓ ἐνῶπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων σεῖσ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐν στήθεσσιν ἔθελξε, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[to burn, light a fire, get a light]

, ὅτ̓ ἐπ̓ ἀλλήλοισιν

ἀλλήλων (113) [Λ] 14.398-14.401

ἀλλήλοισιν masculine dative plural

15.367-15.369

15.561-15.562

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε, καὶ αἰδῶ θέσθ̓ ἐνὶ θυμῷ, ἀλλήλους τ̓ αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

15.658

ἀζηχὲς γὰρ ὁμόκλεον ἀλλήλοισι.

[of one another, to one another, one another]

ὄρουσαν

ὀρούω (19) [Λ] 14.398-14.401

ὄρουσαν 3rd person plural active aorist indicative

15.634-15.636

ἤτοι ὃ μὲν πρώτῃσι καὶ ὑστατίῃσι βόεσσιν αἰὲν ὁμοστιχάει, ὃ δέ τ̓ ἐν μέσσῃσιν ὀρούσας βοῦν ἔδει, αἳ δέ τε πᾶσαι ὑπέτρεσαν·

15.726

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα μᾶλλον ἐπ̓ Ἀργείοισιν ὄρουσαν.

16.257-16.258

οἳ δ̓ ἅμα Πατρόκλῳ μεγαλήτορι θωρηχθέντες ἔστιχον, ὄφῤ ἐν Τρωσὶ μέγα φρονέοντες ὄρουσαν.

[to rise and rush violently on, to move quickly, rush on, hasten, dart forward]

. 14.402Αἴαντος

Αἴας (190) [Λ] 14.402-14.405

Αἴαντος masculine genitive singular

14.409-14.413

τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς, στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ̓ ἔδραμε πάντῃ.

14.442-14.445

ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων Ἤνοπι βουκολέοντι παῤ ὄχθας Σατνιόεντος.

14.459-14.460

Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε τῷ Τελαμωνιάδῃ·

[Ajax]

δὲ πρῶτος

πρότερος (96) [Λ] 14.402-14.405

πρῶτος masculine nominative singular superlative

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

14.508-14.510

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

[before, earlier]

ἀκόντισε

ἀκοντίζω (28) [Λ] 14.402-14.405

ἀκόντισε 3rd person singular active aorist indicative

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

14.461

καρπαλίμως δ̓ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

15.429

ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[to hurl a javelin]

φαίδιμος

φαίδιμος (50) [Λ] 14.402-14.405

φαίδιμος masculine nominative singular

15.65-15.67

15.231

σοὶ δ̓ αὐτῷ μελέτω ἑκατηβόλε φαίδιμος Ἕκτωρ·

15.419-15.420

ἔνθ̓ υἷα Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος Αἴας πῦρ ἐς νῆα φέροντα κατὰ στῆθος βάλε δουρί.

[shining]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 14.402-14.405

Ἕκτωρ masculine nominative singular

14.406-14.408

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

[Hector]

14.403ἔγχει

ἔγχος (205) [Λ] 14.402-14.405

ἔγχει neuter dative singular

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.449-14.452

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

[a spear, lance]

, ἐπεὶ τέτραπτο

τρέπω (45) [Λ] 14.402-14.405

τέτραπτο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

15.260-15.261

αὐτὰρ ἐγὼ προπάροιθε κιὼν ἵπποισι κέλευθον πᾶσαν λειανέω, τρέψω δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

16.593-16.596

Γλαῦκος δὲ πρῶτος Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων ἐτράπετ̓, ἔκτεινεν δὲ Βαθυκλῆα μεγάθυμον Χάλκωνος φίλον υἱόν, ὃς Ἑλλάδι οἰκία ναίων ὄλβῳ τε πλούτῳ τε μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσι.

16.644-16.651

ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, οὐ δέ ποτε Ζεὺς τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ, ἀλλὰ κατ̓ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ, πολλὰ μάλ̓ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων, ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ αὐτοῦ ἐπ̓ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τ̓ ὤμων τεύχἐ ἕληται, ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν.

[to turn]

πρὸς ἰθύ οἱ, οὐ δ̓ ἀφάμαρτε

ἀφαμαρτάνω (13) [Λ] 14.402-14.405

ἀφάμαρτε 3rd person singular active aorist indicative

15.521

καὶ τοῦ μὲν ἀπήμβροτεν·

16.321-16.323

τοῦ δ̓ ἀντίθεος Θρασυμήδης ἔφθη ὀρεξάμενος πρὶν οὐτάσαι, οὐ δ̓ ἀφάμαρτεν, ὦμον ἄφαρ·

16.466-16.468

Σαρπηδὼν δ̓ αὐτοῦ μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ δεύτερον ὁρμηθείς, ὃ δὲ Πήδασον οὔτασεν ἵππον ἔγχεϊ δεξιὸν ὦμον·

[to miss]

, 14.404τῇ ῥα δύω τελαμῶνε

τελαμών (12) [Λ] 14.402-14.405

τελαμῶνε masculine nominative dual

16.802-16.803

αὐτὰρ ἀπ̓ ὤμων ἀσπὶς σὺν τελαμῶνι χαμαὶ πέσε τερμιόεσσα.

17.288-17.291

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

18.478-18.480

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

[a broad strap for bearing]

περὶ στήθεσσι

στῆθος (138) [Λ] 14.402-14.405

στήθεσσι neuter dative plural

14.409-14.413

15.248-15.250

15.320-15.322

αὐτὰρ ἐπεὶ κατ̓ ἐνῶπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων σεῖσ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐν στήθεσσιν ἔθελξε, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[the breast]

τετάσθην

τείνω (21) [Λ] 14.402-14.405

τετάσθην 3rd person dual medio-passive pluperfect indicative

15.410-15.413

ἀλλ̓ ὥς τε στάθμη δόρυ νήϊον ἐξιθύνει τέκτονος ἐν παλάμῃσι δαήμονος, ὅς ῥά τε πάσης εὖ εἰδῇ σοφίης ὑποθημοσύνῃσιν Ἀθήνης, ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε·

16.364-16.367

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀπ̓ Οὐλύμπου νέφος ἔρχεται οὐρανὸν εἴσω αἰθέρος ἐκ δίης, ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ, ὣς τῶν ἐκ νηῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε, οὐ δὲ κατὰ μοῖραν πέραον πάλιν.

17.543-17.545

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

[to stretch]

, 14.405ἤτοι ὃ μὲν σάκεος

σάκος (67) [Λ] 14.402-14.405

σάκεος neuter genitive singular

15.121-15.127

15.474-15.475

αὐτὰρ χερσὶν ἑλὼν δολιχὸν δόρυ καὶ σάκος ὤμῳ μάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

15.478-15.481

ὣς φάθ̓, ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν, αὐτὰρ ὅ γ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον, κρατὶ δ̓ ἐπ̓ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

[a shield]

, ὃ δὲ φασγάνου

φάσγανον (15) [Λ] 14.402-14.405

φασγάνου neuter genitive singular

15.713-15.715

πολλὰ δὲ φάσγανα καλὰ μελάνδετα κωπήεντα ἄλλα μὲν ἐκ χειρῶν χαμάδις πέσον, ἄλλα δ̓ ἀπ̓ ὤμων ἀνδρῶν μαρναμένων·

16.337-16.339

ἔνθα Λύκων μὲν ἱπποκόμου κόρυθος φάλον ἤλασεν, ἀμφὶ δὲ καυλὸν φάσγανον ἐρραίσθη·

20.468-20.469

ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων ἱέμενος λίσσεσθ̓, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ̓ ἧπαρ·

[a sword]

ἀργυροήλου

ἀργυρόηλος (10) [Λ] 14.402-14.405

ἀργυροήλου neuter genitive singular

16.135-16.136

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον χάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε·

18.389-18.390

τὴν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου καλοῦ δαιδαλέου·

19.372-19.373

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον χάλκεον·

[silver-studded]

· 14.406τώ οἱ ῥυσάσθην

ῥύομαι (23) [Λ] 14.406

ῥυσάσθην 3rd person dual middle aorist indicative

15.29-15.30

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.

15.140-15.141

ἀργαλέον δὲ πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.

15.254-15.257

τοῖόν τοι ἀοσσητῆρα Κρονίων ἐξ Ἴδης προέηκε παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον, ὅς σε πάρος περ ῥύομ̓, ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον.

[to draw to oneself]

τέρενα

τέρην (7) [Λ] 14.406

τέρενα masculine accusative singular

16.11

τῇ ἴκελος Πάτροκλε τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβεις.

19.321-19.324

οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι, οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος·

3.141-3.144

αὐτίκα δ̓ ἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσιν ὁρμᾶτ̓ ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσα οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ̓ ἕποντο, Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ, Κλυμένη τε βοῶπις·

[rubbed smooth]

χρόα

χρώς (69) [Λ] 14.406

χρόα masculine accusative singular

14.454-14.457

15.314-15.317

πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ̓ ἀρηϊθόων αἰζηῶν, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

[the surface of the body, the skin]

. χώσατο

χώομαι (38) [Λ] 14.406-14.408

χώσατο 3rd person singular middle aorist indicative

16.552-16.553

ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν Ἕκτωρ χωόμενος Σαρπηδόνος.

16.616

Αἰνείας δ̓ ἄρα θυμὸν ἐχώσατο φώνησέν τε·

19.126-19.129

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

[to be angry, wroth, indignant]

δ̓ Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 14.406-14.408

Ἕκτωρ masculine nominative singular

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

[Hector]

, 14.407ὅττί ῥά οἱ βέλος

βέλος (75) [Λ] 14.406-14.408

βέλος neuter nominative singular

14.439

βέλος δ̓ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.

15.318-15.319

ὄφρα μὲν αἰγίδα χερσὶν ἔχ̓ ἀτρέμα Φοῖβος Ἀπόλλων, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

15.444

μάλα δ̓ ὦκα βέλεα Τρώεσσιν ἐφίει.

[projectile; arrow, weapon]

ὠκὺ

ὠκύς (104) [Λ] 14.406-14.408

ὠκὺ neuter nominative singular

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

15.168-15.169

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

15.170-15.173

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·

[quick, swift, fleet]

ἐτώσιον

ἐτώσιος (6) [Λ] 14.406-14.408

ἐτώσιον neuter nominative singular

17.633

ἡμῖν δ̓ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.

18.101-18.106

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

22.291-22.293

χώσατο δ̓ Ἕκτωρ ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, στῆ δὲ κατηφήσας, οὐ δ̓ ἄλλ̓ ἔχε μείλινον ἔγχος.

[fruitless, useless, unprofitable]

ἔκφυγε

ἐκφεύγω (8) [Λ] 14.406-14.408

ἔκφυγε 3rd person singular active aorist indicative

16.480-16.481

τοῦ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός, ἀλλ̓ ἔβαλ̓ ἔνθ̓ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφ̓ ἁδινὸν κῆρ.

21.64-21.66

ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθε τεθηπὼς γούνων ἅψασθαι μεμαώς, περὶ δ̓ ἤθελε θυμῷ ἐκφυγέειν θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα μέλαιναν.

22.291-22.293

χώσατο δ̓ Ἕκτωρ ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, στῆ δὲ κατηφήσας, οὐ δ̓ ἄλλ̓ ἔχε μείλινον ἔγχος.

[to flee out]

χειρός

χείρ (386) [Λ] 14.406-14.408

χειρός feminine genitive singular

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.428-14.431

14.454-14.457

οὐ μὰν αὖτ̓ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα, ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

[the hand]

, 14.408ἂψ δ̓ ἑτάρων

ἑταῖρος (199) [Λ] 14.406-14.408

ἑτάρων masculine genitive plural

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

15.64-15.65

ὃ δ̓ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον Πάτροκλον·

[a comrade, companion, mate]

εἰς ἔθνος

ἔθνος (25) [Λ] 14.406-14.408

ἔθνος neuter accusative singular

15.591

στῆ δὲ μεταστρεφθείς, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων.

15.690-15.694

ἀλλ̓ ὥς τ̓ ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμὸν πάρα βοσκομενάων χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων, ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεὸς κυανοπρῴροιο ἀντίος ἀΐξας·

16.816-16.817

Πάτροκλος δὲ θεοῦ πληγῇ καὶ δουρὶ δαμασθεὶς ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

[a number of people accustomed to live together, a company, body of men]

ἐχάζετο

χάζω (33) [Λ] 14.406-14.408

ἐχάζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

15.425-15.428

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε, ἀλλ̓ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶ τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.

15.574-15.575

ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος·

16.122

χάζετο δ̓ ἐκ βελέων.

[to cause to retire]

κῆῤ

κήρ (45) [Λ] 14.406-14.408

κῆῤ feminine accusative singular

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

15.286-15.288

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ̓ αὖτ̓ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ·

16.46-16.47

ἦ γὰρ ἔμελλεν οἷ αὐτῷ θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα λιτέσθαι.

[doom, death, fate(LSJ Κήρ)]

ἀλεείνων

ἀλεείνω (18) [Λ] 14.406-14.408

ἀλεείνων masculine nominative singular active present participle

16.36-16.39

εἰ δέ τινα φρεσὶ σῇσι θεοπροπίην ἀλεείνεις καί τινά τοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ, ἀλλ̓ ἐμέ περ πρόες ὦχ̓, ἃμα δ̓ ἄλλον λαὸν ὄπασσον Μυρμιδόνων, ἤν πού τι φόως Δαναοῖσι γένωμαι.

16.212-16.214

ὡς δ̓ ὅτε τοῖχον ἀνὴρ ἀράρῃ πυκινοῖσι λίθοισι δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων, ὣς ἄραρον κόρυθές τε καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.

16.816-16.817

Πάτροκλος δὲ θεοῦ πληγῇ καὶ δουρὶ δαμασθεὶς ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

[to avoid, shun]

. 14.409τὸν μὲν ἔπειτ̓ ἀπιόντα

ἄπειμι (14) [Λ] 14.409-14.413

ἀπιόντα masculine accusative singular active present participle

14.461

καρπαλίμως δ̓ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

17.277-17.278

μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ μέλλον ἀπέσσεσθαι·

20.7-20.9

οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ̓ Ὠκεανοῖο, οὔ τ̓ ἄρα νυμφάων αἵ τ̓ ἄλσεα καλὰ νέμονται καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

[be absent]

μέγας

μέγας (460) [Λ] 14.409-14.413

μέγας masculine nominative singular

14.414-14.418

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

[big, great]

Τελαμώνιος

Τελαμών (24) [Λ] 14.409-14.413

Τελαμώνιος masculine nominative singular

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

16.116-16.118

τὸ μὲν Τελαμώνιος Αἴας πῆλ̓ αὔτως ἐν χειρὶ κόλον δόρυ, τῆλε δ̓ ἀπ̓ αὐτοῦ αἰχμὴ χαλκείη χαμάδις βόμβησε πεσοῦσα.

2.527-2.529

Λοκρῶν δ̓ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας μείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας ἀλλὰ πολὺ μείων·

[Telamon]

Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 14.409-14.413

Αἴας masculine nominative singular

14.442-14.445

14.459-14.460

Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε τῷ Τελαμωνιάδῃ·

14.469

Αἴας δ̓ αὖτ̓ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·

[Ajax]

14.410χερμαδίῳ

χερμάδιον (14) [Λ] 14.409-14.413

χερμαδίῳ neuter dative singular

15.248-15.250

οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας χερμαδίῳ πρὸς στῆθος, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς;

16.577-16.578

τόν ῥα τόθ̓ ἁπτόμενον νέκυος βάλε φαίδιμος Ἕκτωρ χερμαδίῳ κεφαλήν·

16.586-16.587

καί ῥ̓ ἔβαλε Σθενέλαον Ἰθαιμένεος φίλον υἱὸν αὐχένα χερμαδίῳ, ῥῆξεν δ̓ ἀπὸ τοῖο τένοντας.

[a large stone, a boulder]

, τά ῥα πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 14.409-14.413

πολλὰ neuter nominative plural

14.442-14.445

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

[much, many]

θοάων

θοός (76) [Λ] 14.409-14.413

θοάων feminine genitive plural

15.390-15.394

15.585-15.588

15.623-15.625

αὐτὰρ ὃ λαμπόμενος πυρὶ πάντοθεν ἔνθοῤ ὁμίλῳ, ἐν δ̓ ἔπεσ̓ ὡς ὅτε κῦμα θοῇ ἐν νηῒ πέσῃσι λάβρον ὑπαὶ νεφέων ἀνεμοτρεφές·

[quick, nimble]

ἔχματα

ἔχμα (4) [Λ] 14.409-14.413

ἔχματα neuter nominative plural

21.257-21.259

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ὀχετηγὸς ἀπὸ κρήνης μελανύδρου ἂμ φυτὰ καὶ κήπους ὕδατι ῥόον ἡγεμονεύῃ χερσὶ μάκελλαν ἔχων, ἀμάρης ἐξ ἔχματα βάλλων·

12.258-12.260

κρόσσας μὲν πύργων ἔρυον, καὶ ἔρειπον ἐπάλξεις, στήλας τε προβλῆτας ἐμόχλεον, ἃς ἄῤ Ἀχαιοὶ πρώτας ἐν γαίῃ θέσαν ἔμμεναι ἔχματα πύργων.

13.136-13.139

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ ἀντικρὺ μεμαώς, ὀλοοίτροχος ὣς ἀπὸ πέτρης, ὅν τε κατὰ στεφάνης ποταμὸς χειμάρροος ὤσῃ ῥήξας ἀσπέτῳ ὄμβρῳ ἀναιδέος ἔχματα πέτρης·

[that which holds;]

νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 14.409-14.413

νηῶν feminine genitive plural

14.503-14.505

15.41-15.44

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[a ship]

14.411πὰρ ποσὶ

πούς (192) [Λ] 14.409-14.413

ποσὶ masculine dative plural

14.477

ὃ δ̓ ὕφελκε ποδοῖιν.

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

15.18-15.20

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ̓ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον ἄρρηκτον;

[a foot]

μαρναμένων

μάρναμαι (45) [Λ] 14.409-14.413

μαρναμένων masculine genitive plural medio-passive present participle

15.474-15.475

αὐτὰρ χερσὶν ἑλὼν δολιχὸν δόρυ καὶ σάκος ὤμῳ μάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.

15.556-15.558

15.607-15.610

ἀφλοισμὸς δὲ περὶ στόμα γίγνετο, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπ̓ ὀφρύσιν, ἀμφὶ δὲ πήληξ σμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο μαρναμένοιο Ἕκτορος·

[to fight, do battle]

ἐκυλίνδετο

κυλίνδω (13) [Λ] 14.409-14.413

ἐκυλίνδετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

16.794-16.796

ἣ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε ποσσὶν ὑφ̓ ἵππων αὐλῶπις τρυφάλεια, μιάνθησαν δὲ ἔθειραι αἵματι καὶ κονίῃσι·

17.98-17.99

ὁππότ̓ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

17.687-17.689

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

[to roll, roll along]

, τῶν ἓν

εἵς (3) [Λ] 14.409-14.413

ἓν neuter accusative singular

24.538-24.540

ἀλλ̓ ἐπὶ καὶ τῷ θῆκε θεὸς κακόν, ὅττί οἱ οὔ τι παίδων ἐν μεγάροισι γονὴ γένετο κρειόντων, ἀλλ̓ ἕνα παῖδα τέκεν παναώριον·

13.445-13.447

Ἰδομενεὺς δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας Δηΐφοβ̓ ἦ ἄρα δή τι ἐΐσκομεν ἄξιον εἶναι τρεῖς ἑνὸς ἀντὶ πεφάσθαι;

ἀείρας

ἀείρω (40) [Λ] 14.409-14.413

ἀείρας masculine nominative singular active aorist participle

14.428-14.431

τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφῤ ἵκεθ̓ ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ̓ ἔχοντες·

16.677-16.680

βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν, αὐτίκα δ̓ ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσεν ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσέν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσε·

17.588-17.590

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[to lift, heave, raise up]

14.412στῆθος

στῆθος (138) [Λ] 14.409-14.413

στῆθος neuter accusative singular

15.248-15.250

15.320-15.322

15.419-15.420

ἔνθ̓ υἷα Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος Αἴας πῦρ ἐς νῆα φέροντα κατὰ στῆθος βάλε δουρί.

[the breast]

βεβλήκει

βάλλω (314) [Λ] 14.409-14.413

βεβλήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

14.409-14.413

14.423-14.424

ἀλλ̓ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐ δὲ βαλεῖν·

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[to throw]

ὑπὲρ ἄντυγος

ἄντυξ (13) [Λ] 14.409-14.413

ἄντυγος feminine genitive singular

15.645-15.646

στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο, τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ̓ ἕρκος ἀκόντων·

16.404-16.408

ὃ δ̓ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δ̓ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων, ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·

18.478-18.480

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

[the edge]

ἀγχόθι δειρῆς

δειρή (8) [Λ] 14.409-14.413

δειρῆς feminine genitive singular

18.176-18.177

κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἄνωγε πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθ̓ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς.

19.282-19.285

Βρισηῒς δ̓ ἄῤ ἔπειτ̓ ἰκέλη χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφ̓ αὐτῷ χυμένη λίγ̓ ἐκώκυε, χερσὶ δ̓ ἄμυσσε στήθεά τ̓ ἠδ̓ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα.

3.371-3.372

ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν, ὅς οἱ ὑπ̓ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.

[the neck, throat]

, 14.413στρόμβον δ̓ ὣς ἔσσευε

σεύω (40) [Λ] 14.409-14.413

ἔσσευε 3rd person singular active aorist indicative

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

15.271-15.272

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται·

15.679-15.682

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ἵπποισι κελητίζειν ἐῢ εἰδώς, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἐκ πολέων πίσυρας συναείρεται ἵππους, σεύας ἐκ πεδίοιο μέγα προτὶ ἄστυ δίηται λαοφόρον καθ̓ ὁδόν·

[to put in quick motion: to drive, hunt, chase away]

βαλών

βάλλω (314) [Λ] 14.409-14.413

βαλών masculine nominative singular active aorist participle

14.423-14.424

ἀλλ̓ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐ δὲ βαλεῖν·

14.449-14.452

14.465-14.466

τόν ῥ̓ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ, νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

[to throw]

, περὶ δ̓ ἔδραμε

τρέχω (7) [Λ] 14.409-14.413

ἔδραμε 3rd person singular active aorist indicative

18.28-18.31

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

18.599-18.601

οἳ δ̓ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσι ῥεῖα μάλ̓, ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσιν ἑζόμενος κεραμεὺς πειρήσεται, αἴ κε θέῃσιν·

18.602

ἄλλοτε δ̓ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι.

[to run]

πάντῃ. 14.414ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς

πληγή (5) [Λ] 14.414-14.418

πληγῆς feminine genitive singular

15.16-15.17

οὐ μὰν οἶδ̓ εἰ αὖτε κακορραφίης ἀλεγεινῆς πρώτη ἐπαύρηαι καί σε πληγῇσιν ἱμάσσω.

16.816-16.817

Πάτροκλος δὲ θεοῦ πληγῇ καὶ δουρὶ δαμασθεὶς ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

2.258-2.264

εἴ κ̓ ἔτι σ̓ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε, μηκέτ̓ ἔπειτ̓ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη, μη δ̓ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην, εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω, χλαῖνάν τ̓ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ̓ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει, αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.

[a blow, stroke]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 14.414-14.418

πατρὸς masculine genitive singular

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a father]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.414-14.418

Διὸς masculine genitive singular

14.414-14.418

14.433-14.436

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

[Zeus]

ἐξερίπῃ δρῦς

δρῦς (10) [Λ] 14.414-14.418

δρῦς feminine nominative singular

16.482-16.484

18.558-18.559

κήρυκες δ̓ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο, βοῦν δ̓ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον·

22.126-22.128

οὐ μέν πως νῦν ἔστιν ἀπὸ δρυὸς οὐ δ̓ ἀπὸ πέτρης τῷ ὀαριζέμεναι, ἅ τε παρθένος ἠΐθεός τε παρθένος ἠΐθεός τ̓ ὀαρίζετον ἀλλήλοιιν.

[a tree]

14.415πρόρριζος, δεινὴ

δεινός (59) [Λ] 14.414-14.418

δεινὴ feminine nominative singular

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.36-15.40

15.307-15.310

πρόσθεν δὲ κί̓ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ̓ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ̓, ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

[fearful, terrible, dread, dire]

δὲ θεείου

θεῖον (3) [Λ] 14.414-14.418

θεείου neuter genitive singular

16.228-16.230

τό ῥα τότ̓ ἐκ χηλοῖο λαβὼν ἐκάθηρε θεείῳ πρῶτον, ἔπειτα δ̓ ἔνιψ̓ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι, νίψατο δ̓ αὐτὸς χεῖρας, ἀφύσσατο δ̓ αἴθοπα οἶνον.

8.135-8.136

δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τὼ δ̓ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ̓ ὄχεσφι·

[brimstone]

γίγνεται

γίγνομαι (173) [Λ] 14.414-14.418

γίγνεται 3rd person singular medio-passive present indicative

14.458

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

[become, be born]

ὀδμὴ 14.416ἐξ αὐτῆς

αὐτός (604) [Λ] 14.414-14.418

αὐτῆς feminine genitive singular

14.419-14.420

χειρὸς δ̓ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ̓ αὐτῷ δ̓ ἀσπὶς ἑάφθη καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

14.447-14.448

ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 14.414-14.418

ἔχει 3rd person singular active present indicative

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

14.428-14.431

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[to have]

θράσος ὅς κεν ἴδηται

εἶδον (237) [Λ] 14.414-14.418

ἴδηται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

15.4-15.8

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

[to see]

14.417ἐγγὺς ἐών

εἰμί (1088) [Λ] 14.414-14.418

ἐών masculine nominative singular active present participle

14.479-14.481

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

[to be]

, χαλεπὸς

χαλεπός (19) [Λ] 14.414-14.418

χαλεπὸς masculine nominative singular

16.620-16.622

Αἰνεία χαλεπόν σε καὶ ἴφθιμόν περ ἐόντα πάντων ἀνθρώπων σβέσσαι μένος, ὅς κέ σευ ἄντα ἔλθῃ ἀμυνόμενος·

17.140-17.141

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν Ἕκτοῤ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

19.80

χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.

[hard to bear, painful; difficult]

δὲ Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 14.414-14.418

Διὸς masculine genitive singular

14.433-14.436

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[Zeus]

μεγάλοιο

μέγας (460) [Λ] 14.414-14.418

μεγάλοιο masculine genitive singular

14.421-14.423

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς αἰχμάς·

15.36-15.40

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[big, great]

κεραυνός

κεραυνός (8) [Λ] 14.414-14.418

κεραυνός masculine nominative singular

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

21.198-21.199

ἀλλὰ καὶ ὃς δείδοικε Διὸς μεγάλοιο κεραυνὸν δεινήν τε βροντήν, ὅτ̓ ἀπ̓ οὐρανόθεν σμαραγήσῃ.

21.400-21.401

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν σμερδαλέην, ἣν οὐ δὲ Διὸς δάμνησι κεραυνός·

[a thunderbolt]

, 14.418ὣς ἔπεσ̓

πίπτω (131) [Λ] 14.414-14.418

ἔπεσ̓ 3rd person singular active aorist indicative

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

14.460

τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα.

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

[to fall, fall down]

Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 14.414-14.418

Ἕκτορος masculine genitive singular

14.440-14.441

Ἀργεῖοι δ̓ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

15.9-15.11

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

[Hector]

ὦκα χαμαὶ μένος

μένος (136) [Λ] 14.414-14.418

μένος neuter nominative singular

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.232-15.233

τόφρα γὰρ οὖν οἱ ἔγειρε μένος μέγα, ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκωνται.

15.262

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν.

[might, force, strength, prowess, courage]

ἐν κονίῃσι

κονία (56) [Λ] 14.414-14.418

κονίῃσι feminine dative plural

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

15.422-15.424

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν ἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης, Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

[dust, a cloud of dust]

· 14.419χειρὸς

χείρ (386) [Λ] 14.419-14.420

χειρὸς feminine genitive singular

14.428-14.431

14.454-14.457

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

[the hand]

δ̓ ἔκβαλεν

ἐκβάλλω (5) [Λ] 14.419-14.420

ἔκβαλεν 3rd person singular active aorist indicative

15.467-15.470

ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει δαίμων ἡμετέρης, ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός, νευρὴν δ̓ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησα πρώϊον, ὄφῤ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς.

18.324-18.325

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

21.234-21.238

ὃ δ̓ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων, πάντα δ̓ ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς πολλούς, οἵ ῥα κατ̓ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν̓ Ἀχιλλεύς τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος χέρσον δέ·

[to throw]

ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 14.419-14.420

ἔγχος neuter accusative singular

14.449-14.452

14.482-14.484

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

[a spear, lance]

, ἐπ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 14.419-14.420

αὐτῷ masculine dative singular

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

14.447-14.448

ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

14.454-14.457

οὐ μὰν αὖτ̓ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα, ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ἀσπὶς

ἀσπίς (93) [Λ] 14.419-14.420

ἀσπὶς feminine nominative singular

14.427-14.428

τῶν δ̓ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ.

15.645-15.646

στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο, τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ̓ ἕρκος ἀκόντων·

16.212-16.214

ὡς δ̓ ὅτε τοῖχον ἀνὴρ ἀράρῃ πυκινοῖσι λίθοισι δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων, ὣς ἄραρον κόρυθές τε καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.

[a round shield]

ἑάφθη 14.420καὶ κόρυς

κόρυς (44) [Λ] 14.419-14.420

κόρυς feminine nominative singular

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.535-15.537

16.70-16.71

οὐ γὰρ ἐμῆς κόρυθος λεύσσουσι μέτωπον ἐγγύθι λαμπομένης·

[a helmet, helm, casque]

, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε

βραχεῖν (9) [Λ] 14.419-14.420

βράχε 3rd person singular active aorist indicative

16.468-16.469

ὃ δ̓ ἔβραχε θυμὸν ἀΐσθων, κὰδ δ̓ ἔπεσ̓ ἐν κονίῃσι μακών, ἀπὸ δ̓ ἔπτατο θυμός.

16.566

μέγα δ̓ ἔβραχε τεύχεα φωτῶν.

21.7-21.10

ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην, ἐν δ̓ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ̓ αἰπὰ ῥέεθρα, ὄχθαι δ̓ ἀμφὶ περὶ μεγάλ̓ ἴαχον·

[to rattle, clash, ring]

τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 14.419-14.420

τεύχεα neuter nominative plural

15.425-15.428

15.524

ὃ δ̓ ἀπ̓ ὤμων τεύχἐ ἐσύλα.

15.544-15.545

τὼ μὲν ἐεισάσθην χαλκήρεα τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων συλήσειν·

[a tool, implement]

ποικίλα

ποικίλος (23) [Λ] 14.419-14.420

ποικίλα neuter nominative plural

14.428-14.431

16.133-16.134

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε ποικίλον ἀστερόεντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

22.438-22.441

οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν ἤγγειλ̓ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ̓ ἔπασσε.

[many-coloured, spotted, mottled, pied, dappled]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 14.419-14.420

χαλκῷ masculine dative singular

14.516-14.518

15.341-15.342

Δηΐοχον δὲ Πάρις βάλε νείατον ὦμον ὄπισθε φεύγοντ̓ ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.

15.430-15.434

τοῦ μὲν ἅμαρθ̓, ὃ δ̓ ἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸν Αἴαντος θεράποντα Κυθήριον, ὅς ῥα παῤ αὐτῷ ναῖ̓, ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι, τόν ῥ̓ ἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷ ἑσταότ̓ ἄγχ̓ Αἴαντος·

[copper]

. 14.421οἳ δὲ μέγα

μέγας (460) [Λ] 14.421-14.423

μέγα neuter accusative singular

15.36-15.40

15.121-15.127

15.132-15.134

ἦ ἐθέλεις αὐτὸς μὲν ἀναπλήσας κακὰ πολλὰ ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ, αὐτὰρ τοῖς ἄλλοισι κακὸν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι;

[big, great]

ἰάχοντες

ἰάχω (31) [Λ] 14.421-14.423

ἰάχοντες masculine nominative plural active present participle

16.784-16.785

τρὶς μὲν ἔπειτ̓ ἐπόρουσε θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ σμερδαλέα ἰάχων, τρὶς δ̓ ἐννέα φῶτας ἔπεφνεν.

17.212-17.213

μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους βῆ ῥα μέγα ἰάχων·

17.317-17.318

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

[to cry, shout, shriek]

ἐπέδραμον

ἐπιτρέχω (10) [Λ] 14.421-14.423

ἐπέδραμον 3rd person plural active aorist indicative

18.527-18.529

οἳ μὲν τὰ προϊδόντες ἐπέδραμον, ὦκα δ̓ ἔπειτα τάμνοντ̓ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλὰ ἀργεννέων οἰῶν, κτεῖνον δ̓ ἐπὶ μηλοβοτῆρας.

23.417-23.418

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον·

23.431-23.433

ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται, ὅν τ̓ αἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης, τόσσον ἐπιδραμέτην·

[to run upon]

υἷες

υἱός (436) [Λ] 14.421-14.423

υἷες masculine nominative plural

14.449-14.452

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

14.489-14.491

ὃ δ̓ οὔτασεν Ἰλιονῆα υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλιστα Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.421-14.423

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

14.503-14.505

14.508-14.510

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[Achaian]

14.422ἐλπόμενοι

ἔλπω (44) [Λ] 14.421-14.423

ἐλπόμενοι masculine nominative plural medio-passive present participle

15.110

ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομ̓ Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι·

15.288-15.289

ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμὸς ἑκάστου χερσὶν ὑπ̓ Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο.

15.504-15.505

ἦ ἔλπεσθ̓ ἢν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ ἐμβαδὸν ἵξεσθαι ἣν πατρίδα γαῖαν ἕκαστος;

[to make to hope]

ἐρύεσθαι

ἐρύω (101) [Λ] 14.421-14.423

ἐρύεσθαι medio-passive present infinitive

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

15.273-15.274

τὸν μέν τ̓ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη εἰρύσατ̓, οὐ δ̓ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν·

15.348-15.351

ὃν δ̓ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω, αὐτοῦ οἱ θάνατον μητίσομαι, οὐ δέ νυ τόν γε γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα, ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο.

[to drag along the ground, drag, draw]

, ἀκόντιζον

ἀκοντίζω (28) [Λ] 14.421-14.423

ἀκόντιζον 3rd person plural active imperfect indicative

14.461

καρπαλίμως δ̓ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

15.429

ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

15.573-15.574

ἐκ δ̓ ἔθορε προμάχων, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ ἀμφὶ ἓ παπτήνας·

[to hurl a javelin]

δὲ θαμειὰς

θαμέες (12) [Λ] 14.421-14.423

θαμειὰς feminine accusative plural

17.661-17.663

θαμέες γὰρ ἄκοντες ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν, καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

18.67-18.69

ταὶ δ̓ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα.

19.381-19.383

ἣ δ̓ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν ἵππουρις τρυφάλεια, περισσείοντο δ̓ ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

[crowded, close-set, thick]

14.423αἰχμάς

αἰχμή (33) [Λ] 14.421-14.423

αἰχμάς feminine accusative plural

15.525-15.529

τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼς Λαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸν Λαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς, ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ ἐγγύθεν ὁρμηθείς·

15.542-15.543

αἰχμὴ δὲ στέρνοιο διέσσυτο μαιμώωσα πρόσσω ἱεμένη·

16.114-16.116

Ἕκτωρ Αἴαντος δόρυ μείλινον ἄγχι παραστὰς πλῆξ̓ ἄορι μεγάλῳ αἰχμῆς παρὰ καυλὸν ὄπισθεν, ἀντικρὺ δ̓ ἀπάραξε·

[the point of a spear]

· ἀλλ̓ οὔ τις ἐδυνήσατο

δύναμαι (67) [Λ] 14.423-14.424

ἐδυνήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

15.399-15.400

Εὐρύπυλ̓ οὐκ ἔτι τοι δύναμαι χατέοντί πεῤ ἔμπης ἐνθάδε παρμενέμεν·

15.405-15.407

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ Τρῶας ἐπερχομένους μένον ἔμπεδον, οὐ δ̓ ἐδύναντο παυροτέρους περ ἐόντας ἀπώσασθαι παρὰ νηῶν·

[to be able, capable, strong enough]

ποιμένα

ποιμήν (53) [Λ] 14.423-14.424

ποιμένα masculine accusative singular

14.516-14.518

15.262

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν.

16.2-16.4

Πάτροκλος δ̓ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος, ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ.

[herdsman, shepherd]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 14.423-14.424

λαῶν masculine genitive plural

14.516-14.518

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[the people]

14.424οὐτάσαι

οὐτάζω (33) [Λ] 14.423-14.424

οὐτάσαι active aorist infinitive

14.442-14.445

ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων Ἤνοπι βουκολέοντι παῤ ὄχθας Σατνιόεντος.

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

14.489-14.491

ὃ δ̓ οὔτασεν Ἰλιονῆα υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλιστα Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε·

[to wound]

οὐ δὲ βαλεῖν

βάλλω (314) [Λ] 14.423-14.424

βαλεῖν active aorist infinitive

14.449-14.452

14.465-14.466

τόν ῥ̓ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ, νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

[to throw]

· πρὶν γὰρ περίβησαν

περιβαίνω (6) [Λ] 14.424-14.426

περίβησαν 3rd person plural active aorist indicative

17.79-17.81

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

17.312-17.313

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

5.20-5.21

Ἰδαῖος δ̓ ἀπόρουσε λιπὼν περικαλλέα δίφρον, οὐ δ̓ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο·

[to go round]

ἄριστοι

ἄριστος (138) [Λ] 14.424-14.426

ἄριστοι masculine nominative plural

15.107-15.108

φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.

15.281-15.283

15.296-15.298

αὐτοὶ δ̓, ὅσσοι ἄριστοι ἐνὶ στρατῷ εὐχόμεθ̓ εἶναι, στήομεν, εἴ κεν πρῶτον ἐρύξομεν ἀντιάσαντες δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

[best]

14.425Πουλυδάμας

Πουλυδάμας (30) [Λ] 14.424-14.426

Πουλυδάμας masculine nominative singular

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

14.453

Πουλυδάμας δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

[Polydamas]

τε καὶ Αἰνείας

Αἰνείας (78) [Λ] 14.424-14.426

Αἰνείας masculine nominative singular

15.332

Αἰνείας δὲ Μέδοντα καὶ Ἴασον ἐξενάριξεν.

16.534-16.537

αὐτὰρ ἔπειτα μετὰ Τρῶας κίε μακρὰ βιβάσθων Πουλυδάμαντ̓ ἔπι Πανθοΐδην καὶ Ἀγήνορα δῖον, βῆ δὲ μετ̓ Αἰνείαν τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

16.608

Αἰνείας δ̓ ἐπὶ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον ἧκεν·

[Aeneas]

καὶ δῖος

δῖος (218) [Λ] 14.424-14.426

δῖος masculine nominative singular

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

15.65-15.67

15.68

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀγήνωρ

Ἀγήνωρ (13) [Λ] 14.424-14.426

Ἀγήνωρ masculine nominative singular

15.339-15.340

Μηκιστῆ δ̓ ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δὲ Πολίτης πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δ̓ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.

16.534-16.537

αὐτὰρ ἔπειτα μετὰ Τρῶας κίε μακρὰ βιβάσθων Πουλυδάμαντ̓ ἔπι Πανθοΐδην καὶ Ἀγήνορα δῖον, βῆ δὲ μετ̓ Αἰνείαν τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

20.474-20.476

ὃ δ̓ Ἀγήνορος υἱὸν Ἔχεκλον μέσσην κὰκ κεφαλὴν ξίφει ἤλασε κωπήεντι, πᾶν δ̓ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι·

[Agenor]

14.426Σαρπηδών

Σαρπηδών (41) [Λ] 14.424-14.426

Σαρπηδών masculine nominative singular

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

16.326-16.329

ὣς τὼ μὲν δοιοῖσι κασιγνήτοισι δαμέντε βήτην εἰς Ἔρεβος Σαρπηδόνος ἐσθλοὶ ἑταῖροι υἷες ἀκοντισταὶ Ἀμισωδάρου, ὅς ῥα Χίμαιραν θρέψεν ἀμαιμακέτην πολέσιν κακὸν ἀνθρώποισιν.

16.419-16.421

Σαρπηδὼν δ̓ ὡς οὖν ἴδ̓ ἀμιτροχίτωνας ἑταίρους χέρσ̓ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμέντας, κέκλετ̓ ἄῤ ἀντιθέοισι καθαπτόμενος Λυκίοισιν·

[Sarpedon]

τ̓ ἀρχὸς

ἀρχός (21) [Λ] 14.424-14.426

ἀρχὸς masculine nominative singular

15.337-15.338

Ἴασος αὖτ̓ ἀρχὸς μὲν Ἀθηναίων ἐτέτυκτο, υἱὸς δὲ Σφήλοιο καλέσκετο Βουκολίδαο.

15.515-15.517

ἔνθ̓ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱὸν ἀρχὸν Φωκήων, Αἴας δ̓ ἕλε Λαοδάμαντα ἡγεμόνα πρυλέων Ἀντήνορος ἀγλαὸν υἱόν·

15.518-15.519

Πουλυδάμας δ̓ Ὦτον Κυλλήνιον ἐξενάριξε Φυλεΐδεω ἕταρον, μεγαθύμων ἀρχὸν Ἐπειῶν.

[a leader, chief, commander; the rectum, anus]

Λυκίων

Λύκιοι (44) [Λ] 14.424-14.426

Λυκίων masculine genitive plural

15.422-15.424

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν ἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης, Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

15.425-15.428

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε, ἀλλ̓ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶ τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.

15.484-15.485

Ἕκτωρ δ̓ ὡς εἶδεν Τεύκρου βλαφθέντα βέλεμνα, Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

καὶ Γλαῦκος

Γλαῦκος (21) [Λ] 14.424-14.426

Γλαῦκος masculine nominative singular

16.492-16.493

Γλαῦκε πέπον πολεμιστὰ μετ̓ ἀνδράσι νῦν σε μάλα χρὴ αἰχμητήν τ̓ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·

16.508

Γλαύκῳ δ̓ αἰνὸν ἄχος γένετο φθογγῆς ἀΐοντι·

16.530-16.531

Γλαῦκος δ̓ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ γήθησέν τε ὅττί οἱ ὦκ̓ ἤκουσε μέγας θεὸς εὐξαμένοιο.

[Glaucus]

ἀμύμων

ἀμύμων (65) [Λ] 14.424-14.426

ἀμύμων masculine nominative singular

14.442-14.445

14.469

Αἴας δ̓ αὖτ̓ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·

15.461-15.464

ἀλλ̓ οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον, ὅς ῥ̓ ἐφύλασσεν Ἕκτοῤ, ἀτὰρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα, ὅς οἱ ἐϋστρεφέα νευρὴν ἐν ἀμύμονι τόξῳ ῥῆξ̓ ἐπὶ τῷ ἐρύοντι·

[blameless, noble, excellent]

. 14.427τῶν δ̓ ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 14.427-14.428

ἄλλων masculine genitive plural

15.65-15.67

15.72-15.77

15.87-15.88

ἣ δ̓ ἄλλους μὲν ἔασε, Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ δέκτο δέπας·

[other, another]

οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν 14.428ἀσπίδας

ἀσπίς (93) [Λ] 14.427-14.428

ἀσπίδας feminine accusative plural

15.645-15.646

στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο, τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ̓ ἕρκος ἀκόντων·

16.212-16.214

16.215

ἀσπὶς ἄῤ ἀσπίδ̓ ἔρειδε, κόρυς κόρυν, ἀνέρα δ̓ ἀνήρ·

[a round shield]

εὐκύκλους

εὔκυκλος (5) [Λ] 14.427-14.428

εὐκύκλους feminine accusative plural

5.449-5.453

αὐτὰρ ὃ εἴδωλον τεῦξ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων αὐτῷ τ̓ Αἰνείᾳ ἴκελον καὶ τεύχεσι τοῖον, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ εἰδώλῳ Τρῶες καὶ δῖοι Ἀχαιοὶ δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

5.796-5.797

ἱδρὼς γάρ μιν ἔτειρεν ὑπὸ πλατέος τελαμῶνος ἀσπίδος εὐκύκλου·

12.424-12.426

οἳ δ̓ ὑπὲρ αὐτέων δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

[well-rounded, round]

σχέθον

ἔχω (431) [Λ] 14.427-14.428

σχέθον 3rd person plural active aorist indicative

14.428-14.431

14.449-14.452

14.508-14.510

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ̓ ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν ἤρατ̓, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.

[to have]

αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 14.427-14.428

αὐτοῦ masculine genitive singular

14.447-14.448

ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

14.454-14.457

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. τὸν δ̓ ἄῤ ἑταῖροι

ἑταῖρος (199) [Λ] 14.428-14.431

ἑταῖροι masculine nominative plural

15.9-15.11

15.64-15.65

ὃ δ̓ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον Πάτροκλον·

15.239-15.241

εὗῤ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον ἥμενον, οὐ δ̓ ἔτι κεῖτο, νέον δ̓ ἐσαγείρετο θυμόν, ἀμφὶ ἓ γιγνώσκων ἑτάρους·

[a comrade, companion, mate]

14.429χερσὶν

χείρ (386) [Λ] 14.428-14.431

χερσὶν feminine dative plural

14.454-14.457

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

15.1-15.4

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν, οἳ μὲν δὴ παῤ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι·

[the hand]

ἀείραντες

ἀείρω (40) [Λ] 14.428-14.431

ἀείραντες masculine nominative plural active aorist participle

16.677-16.680

17.588-17.590

17.717-17.718

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

[to lift, heave, raise up]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 14.428-14.431

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

14.432

οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.

15.174-15.175

ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο.

15.201-15.203

οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε, ἦ τι μεταστρέψεις;

[to bear]

ἐκ πόνου

πόνος (44) [Λ] 14.428-14.431

πόνου masculine genitive singular

14.479-14.481

Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι οὔ θην οἴοισίν γε πόνος τ̓ ἔσεται καὶ ὀϊζὺς ἡμῖν, ἀλλά ποθ̓ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.

15.234-15.235

κεῖθεν δ̓ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε, ὥς κε καὶ αὖτις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο.

15.416-15.418

τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον, οὐ δὲ δύναντο οὔθ̓ ὃ τὸν ἐξελάσαι καὶ ἐνιπρῆσαι πυρὶ νῆα οὔθ̓ ὃ τὸν ἂψ ὤσασθαι, ἐπεί ῥ̓ ἐπέλασσέ γε δαίμων.

[work]

, ὄφῤ ἵκεθ̓

ἱκνέομαι (114) [Λ] 14.428-14.431

ἵκεθ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

15.22-15.24

ὃν δὲ λάβοιμι ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφῤ ἂν ἵκηται γῆν ὀλιγηπελέων·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

[to come]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 14.428-14.431

ἵππους masculine accusative plural

14.433-14.436

15.119-15.120

ὣς φάτο, καί ῥ̓ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε ζευγνύμεν, αὐτὸς δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

15.258-15.259

ἀλλ̓ ἄγε νῦν ἱππεῦσιν ἐπότρυνον πολέεσσι νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας ἵππους·

[a horse, mare]

14.430ὠκέας

ὠκύς (104) [Λ] 14.428-14.431

ὠκέας masculine accusative plural

15.168-15.169

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

15.170-15.173

15.200

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·

[quick, swift, fleet]

, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης

μάχη (131) [Λ] 14.428-14.431

μάχης feminine genitive singular

14.508-14.510

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[battle, fight, combat]

ἠδὲ πτολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 14.428-14.431

πτολέμοιο masculine genitive singular

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.160-15.161

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

15.176-15.177

παυσάμενόν σ̓ ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.

[battle, fight, war]

14.431ἕστασαν

ἵστημι (305) [Λ] 14.428-14.431

ἕστασαν 3rd person plural active pluperfect indicative

15.4-15.8

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.154-15.155

τὼ δὲ πάροιθ̓ ἐλθόντε Διὸς νεφεληγερέταο στήτην·

[to make to stand]

ἡνίοχόν

ἡνίοχος (30) [Λ] 14.428-14.431

ἡνίοχόν masculine accusative singular

17.426-17.428

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

17.437-17.439

δάκρυα δέ σφι θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν ἡνιόχοιο πόθῳ·

17.485-17.487

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

τε καὶ ἅρματα

ἅρμα (59) [Λ] 14.428-14.431

ἅρματα neuter accusative plural

16.370-16.373

16.506-16.507

Μυρμιδόνες δ̓ αὐτοῦ σχέθον ἵππους φυσιόωντας ἱεμένους φοβέεσθαι, ἐπεὶ λίπον ἅρματ̓ ἀνάκτων.

17.448-17.449

ἀλλ̓ οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι δαιδαλέοισιν Ἕκτωρ Πριαμίδης ἐποχήσεται·

[a chariot]

ποικίλ̓

ποικίλος (23) [Λ] 14.428-14.431

ποικίλ̓ neuter accusative plural

16.133-16.134

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε ποικίλον ἀστερόεντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

22.438-22.441

3.326-3.327

οἳ μὲν ἔπειθ̓ ἵζοντο κατὰ στίχας, ἧχι ἑκάστῳ ἵπποι ἀερσίποδες καὶ ποικίλα τεύχἐ ἔκειτο·

[many-coloured, spotted, mottled, pied, dappled]

ἔχοντες

ἔχω (431) [Λ] 14.428-14.431

ἔχοντες masculine nominative plural active present participle

14.449-14.452

14.508-14.510

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

[to have]

· 14.432οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 14.432

ἄστυ neuter accusative singular

15.348-15.351

15.679-15.682

16.44-16.45

ῥεῖα δέ κ̓ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ ὤσαιμεν προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

[a city, town]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 14.432

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

15.174-15.175

ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο.

15.201-15.203

οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε, ἦ τι μεταστρέψεις;

15.267-15.268

ὃ δ̓ ἀγλαΐηφι πεποιθὼς ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετά τ̓ ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων·

[to bear]

βαρέα

βαρύς (26) [Λ] 14.432

βαρέα neuter accusative plural

16.20

τὸν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ·

17.47-17.48

ἂψ δ̓ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

18.70-18.72

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[heavy]

στενάχοντα

στενάχω (27) [Λ] 14.432

στενάχοντα masculine accusative singular active present participle

16.20

τὸν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ·

16.389-16.392

τῶν δέ τε πάντες μὲν ποταμοὶ πλήθουσι ῥέοντες, πολλὰς δὲ κλιτῦς τότ̓ ἀποτμήγουσι χαράδραι, ἐς δ̓ ἅλα πορφυρέην μεγάλα στενάχουσι ῥέουσαι ἐξ ὀρέων ἐπικάρ, μινύθει δέ τε ἔργ̓ ἀνθρώπων·

16.393

ὣς ἵπποι Τρῳαὶ μεγάλα στενάχοντο θέουσαι.

[to sigh, groan, wail]

. 14.433ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον

πόρος (4) [Λ] 14.433-14.436

πόρον masculine accusative singular

21.1-21.5

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

2.591-2.596

οἳ δὲ Πύλον τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴν καὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καὶ ἐΰκτιτον Αἰπὺ καὶ Κυπαρισσήεντα καὶ Ἀμφιγένειαν ἔναιον καὶ Πτελεὸν καὶ Ἕλος καὶ Δώριον, ἔνθά τε Μοῦσαι ἀντόμεναι Θάμυριν τὸν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆς Οἰχαλίηθεν ἰόντα παῤ Εὐρύτου Οἰχαλιῆος·

[a means of passing/providing, provision]

ἷξον

ἵκω (23) [Λ] 14.433-14.436

ἷξον 3rd person plural active aorist indicative

17.424-17.425

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δἰ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

18.290-18.292

18.406

ἣ νῦν ἡμέτερον δόμον ἵκει·

[to come to]

ἐϋρρεῖος

ἐυρρεής (5) [Λ] 14.433-14.436

ἐϋρρεῖος masculine genitive singular

15.263-15.266

ὡς δ̓ ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο κυδιόων·

21.1-21.5

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

24.692-24.697

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, Ἑρμείας μὲν ἔπειτ̓ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον, Ἠὼς δὲ κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν, οἳ δ̓ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε ἵππους, ἡμίονοι δὲ νέκυν φέρον.

ποταμοῖο

ποταμός (80) [Λ] 14.433-14.436

ποταμοῖο masculine genitive singular

15.263-15.266

15.530-15.531

τόν ποτε Φυλεὺς ἤγαγεν ἐξ Ἐφύρης, ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.

15.690-15.694

ἀλλ̓ ὥς τ̓ ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμὸν πάρα βοσκομενάων χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων, ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεὸς κυανοπρῴροιο ἀντίος ἀΐξας·

[a river, stream]

14.434Ξάνθου

Ξάνθος (22) [Λ] 14.433-14.436

Ξάνθου masculine genitive singular

16.148-16.151

τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους Ξάνθον καὶ Βαλίον, τὼ ἅμα πνοιῇσι πετέσθην, τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο.

19.400-19.403

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

19.404-19.405

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

[Xanthus(m. of persons and rivers; f. of town)]

δινήεντος

δινήεις (11) [Λ] 14.433-14.436

δινήεντος masculine genitive singular

20.390-20.392

ἐνθάδε τοι θάνατος, γενεὴ δέ τοί ἐστ̓ ἐπὶ λίμνῃ Γυγαίῃ, ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν Ὕλλῳ ἐπ̓ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι.

21.1-21.5

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

21.123-21.125

οὐ δέ σε μήτηρ ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται, ἀλλὰ Σκάμανδρος οἴσει δινήεις εἴσω ἁλὸς εὐρέα κόλπον·

[whirling, eddying]

, ὃν ἀθάνατος

ἀθάνατος (106) [Λ] 14.433-14.436

ἀθάνατος masculine nominative singular

15.49-15.52

15.72-15.77

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

[undying, immortal]

τέκετο

τίκτω (85) [Λ] 14.433-14.436

τέκετο 3rd person singular middle aorist indicative

14.442-14.445

14.492

τῷ δ̓ ἄῤ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.

15.187-15.188

τρεῖς γάρ τ̓ ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοὶ οὓς τέκετο Ῥέα Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δ̓ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.

[to bring into the world]

Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 14.433-14.436

Ζεύς masculine nominative singular

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

15.4-15.8

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

[Zeus]

, 14.435ἔνθά μιν ἐξ ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 14.433-14.436

ἵππων masculine genitive plural

15.119-15.120

ὣς φάτο, καί ῥ̓ ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε ζευγνύμεν, αὐτὸς δ̓ ἔντἐ ἐδύσετο παμφανόωντα.

15.258-15.259

ἀλλ̓ ἄγε νῦν ἱππεῦσιν ἐπότρυνον πολέεσσι νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας ἵππους·

15.260-15.261

αὐτὰρ ἐγὼ προπάροιθε κιὼν ἵπποισι κέλευθον πᾶσαν λειανέω, τρέψω δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

[a horse, mare]

πέλασαν

πελάζω (21) [Λ] 14.433-14.436

πέλασαν 3rd person plural active aorist indicative

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

16.415-16.418

αὐτὰρ ἔπειτ̓ Ἐρύμαντα καὶ Ἀμφοτερὸν καὶ Ἐπάλτην Τληπόλεμόν τε Δαμαστορίδην Ἐχίον τε Πύριν τε Ἰφέα τ̓ Εὔιππόν τε καὶ Ἀργεάδην Πολύμηλον πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

[to approach, come near, draw near]

χθονί

χθών (54) [Λ] 14.433-14.436

χθονί feminine dative singular

14.438-14.439

αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα·

16.384-16.388

16.415-16.418

αὐτὰρ ἔπειτ̓ Ἐρύμαντα καὶ Ἀμφοτερὸν καὶ Ἐπάλτην Τληπόλεμόν τε Δαμαστορίδην Ἐχίον τε Πύριν τε Ἰφέα τ̓ Εὔιππόν τε καὶ Ἀργεάδην Πολύμηλον πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

[the earth, ground]

, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ

ὕδωρ (43) [Λ] 14.433-14.436

ὕδωρ neuter accusative singular

15.36-15.40

16.2-16.4

16.160-16.162

καί τ̓ ἀγεληδὸν ἴασιν ἀπὸ κρήνης μελανύδρου λάψοντες γλώσσῃσιν ἀραιῇσιν μέλαν ὕδωρ ἄκρον ἐρευγόμενοι φόνον αἵματος·

[water]

14.436χεῦαν

χέω (80) [Λ] 14.433-14.436

χεῦαν 3rd person plural active aorist indicative

15.589-15.590

ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·

16.2-16.4

Πάτροκλος δ̓ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος, ἥ τε κατ̓ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ.

[to pour]

· ὃ δ̓ ἀμπνύνθη

ἀναπνέω (12) [Λ] 14.436-14.437

ἀμπνύνθη 3rd person singular passive aorist indicative

15.234-15.235

κεῖθεν δ̓ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε, ὥς κε καὶ αὖτις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο.

16.40-16.43

δὸς δέ μοι ὤμοιιν τὰ σὰ τεύχεα θωρηχθῆναι, αἴ κ̓ ἐμὲ σοὶ ἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ Ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

16.109-16.111

αἰεὶ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι, κὰδ δέ οἱ ἱδρὼς πάντοθεν ἐκ μελέων πολὺς ἔρρεεν, οὐ δέ πῃ εἶχεν ἀμπνεῦσαι·

[to breathe again, take breath]

καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν

ὀφθαλμός (60) [Λ] 14.436-14.437

ὀφθαλμοῖσιν masculine dative plural

14.493-14.494

τὸν τόθ̓ ὑπ̓ ὀφρύος οὖτα κατ̓ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ἐκ δ̓ ὦσε γλήνην·

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

[the eye]

, 14.437ἑζόμενος

ἕζομαι (35) [Λ] 14.436-14.437

ἑζόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

15.149-15.150

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη, ἕζετο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ·

18.246-18.247

ὀρθῶν δ̓ ἑσταότων ἀγορὴ γένετ̓, οὐ δέ τις ἔτλη ἕζεσθαι·

[to seat oneself, sit]

δ̓ ἐπὶ γοῦνα

γόνυ (77) [Λ] 14.436-14.437

γοῦνα neuter accusative plural

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

15.267-15.268

ὃ δ̓ ἀγλαΐηφι πεποιθὼς ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετά τ̓ ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων·

[the knee]

κελαινεφὲς

κελαινεφής (13) [Λ] 14.436-14.437

κελαινεφὲς neuter accusative singular

15.45-15.46

αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς.

16.667-16.670

εἰ δ̓ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσόν τ̓ ἀμβροσίῃ, περὶ δ̓ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·

21.166-21.167

τῷ δ̓ ἑτέρῳ μιν πῆχυν ἐπιγράβδην βάλε χειρὸς δεξιτερῆς, σύτο δ̓ αἷμα κελαινεφές·

[black with clouds]

αἷμ̓

αἷμα (80) [Λ] 14.436-14.437

αἷμ̓ neuter accusative singular

15.9-15.11

Ἕκτορα δ̓ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι εἵαθ̓, ὃ δ̓ ἀργαλέῳ ἔχετ̓ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων αἷμ̓ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ̓ Ἀχαιῶν.

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

15.715

ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα μέλαινα.

[blood]

ἀπέμεσσεν· 14.438αὖτις δ̓ ἐξοπίσω πλῆτο

πελάζω (21) [Λ] 14.438-14.439

πλῆτο 3rd person singular passive aorist indicative

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

16.415-16.418

17.340-17.341

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

[to approach, come near, draw near]

χθονί

χθών (54) [Λ] 14.438-14.439

χθονί feminine dative singular

16.384-16.388

16.415-16.418

16.633-16.637

τῶν δ̓ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει οὔρεος ἐν βήσσῃς, ἕκαθεν δέ τε γίγνετ̓ ἀκουή, ὣς τῶν ὄρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τ̓ εὐποιητάων, νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν.

[the earth, ground]

, τὼ δέ οἱ ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 14.438-14.439

ὄσσε neuter accusative dual

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

15.578

δούπησεν δὲ πεσών, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.

15.607-15.610

ἀφλοισμὸς δὲ περὶ στόμα γίγνετο, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπ̓ ὀφρύσιν, ἀμφὶ δὲ πήληξ σμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο μαρναμένοιο Ἕκτορος·

[the two eyes]

14.439νὺξ

νύξ (67) [Λ] 14.438-14.439

νὺξ feminine nominative singular

15.323-15.326

16.567-16.568

Ζεὺς δ̓ ἐπὶ νύκτ̓ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ, ὄφρα φίλῳ περὶ παιδὶ μάχης ὀλοὸς πόνος εἴη.

18.251-18.252

Ἕκτορι δ̓ ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δ̓ ἐν νυκτὶ γένοντο, ἀλλ̓ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δ̓ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·

[the night]

ἐκάλυψε

καλύπτω (65) [Λ] 14.438-14.439

ἐκάλυψε 3rd person singular active aorist indicative

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

15.578

δούπησεν δὲ πεσών, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.

16.316

τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

[to cover with]

μέλαινα

μέλας (98) [Λ] 14.438-14.439

μέλαινα feminine nominative singular

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

15.323-15.326

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ̓ οἰῶν θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος, ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες·

15.384-15.389

ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον, ἵππους δ̓ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφ̓ ἵππων, οἳ δ̓ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.

[black, swart]

· βέλος

βέλος (75) [Λ] 14.439

βέλος neuter nominative singular

15.318-15.319

ὄφρα μὲν αἰγίδα χερσὶν ἔχ̓ ἀτρέμα Φοῖβος Ἀπόλλων, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

15.444

μάλα δ̓ ὦκα βέλεα Τρώεσσιν ἐφίει.

15.575-15.577

ὃ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν, ἀλλ̓ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον νισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

[projectile; arrow, weapon]

δ̓ ἔτι θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 14.439

θυμὸν masculine accusative singular

14.459-14.460

Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε τῷ Τελαμωνιάδῃ·

14.475

ἦ ῥ̓ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ̓ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.

14.487

Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·

[the soul]

ἐδάμνα

δαμνάω (5) [Λ] 14.439

ἐδάμνα 3rd person singular active imperfect indicative

16.103-16.104

δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοὶ βάλλοντες·

21.51-21.52

τεῖρε γὰρ ἱδρὼς φεύγοντ̓ ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἐδάμνα·

13.15-13.16

ἔνθ̓ ἄῤ ὅ γ̓ ἐξ ἁλὸς ἕζετ̓ ἰών, ἐλέαιρε δ̓ Ἀχαιοὺς Τρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

. 14.440Ἀργεῖοι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 14.440-14.441

Ἀργεῖοι masculine nominative plural

14.454-14.457

14.458

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.479-14.481

Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι οὔ θην οἴοισίν γε πόνος τ̓ ἔσεται καὶ ὀϊζὺς ἡμῖν, ἀλλά ποθ̓ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.

[of/from Argos, Argive]

δ̓ ὡς οὖν ἴδον

εἶδον (237) [Λ] 14.440-14.441

ἴδον 3rd person plural active aorist indicative

15.4-15.8

15.9-15.11

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[to see]

Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 14.440-14.441

Ἕκτορα masculine accusative singular

15.9-15.11

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

[Hector]

νόσφι κιόντα

κίω (47) [Λ] 14.440-14.441

κιόντα masculine accusative singular active aorist participle

15.149-15.150

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη, ἕζετο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ·

15.260-15.261

αὐτὰρ ἐγὼ προπάροιθε κιὼν ἵπποισι κέλευθον πᾶσαν λειανέω, τρέψω δ̓ ἥρωας Ἀχαιούς.

15.307-15.310

πρόσθεν δὲ κί̓ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ̓ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ̓, ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

[to go]

14.441μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 14.440-14.441

Τρώεσσι masculine dative plural

14.447-14.448

ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

14.475

ἦ ῥ̓ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ̓ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.

14.489-14.491

ὃ δ̓ οὔτασεν Ἰλιονῆα υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλιστα Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε·

[Tros]

θόρον

θρῴσκω (22) [Λ] 14.440-14.441

θόρον 3rd person plural active aorist indicative

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

15.379-15.380

Τρῶες δ̓ ὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο, μᾶλλον ἐπ̓ Ἀργείοισι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

15.467-15.470

ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει δαίμων ἡμετέρης, ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός, νευρὴν δ̓ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησα πρώϊον, ὄφῤ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς.

[to leap, spring]

, μνήσαντο

μιμνήσκω (61) [Λ] 14.440-14.441

μνήσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

15.18-15.20

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ̓ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον ἄρρηκτον;

15.31-15.33

τῶν σ̓ αὖτις μνήσω ἵν̓ ἀπολλήξῃς ἀπατάων, ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή, ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ̓ ἀπάτησας.

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[to remind]

δὲ χάρμης

χάρμη (22) [Λ] 14.440-14.441

χάρμης feminine genitive singular

15.379-15.380

Τρῶες δ̓ ὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο, μᾶλλον ἐπ̓ Ἀργείοισι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.

15.476-15.477

μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεν νῆας ἐϋσσέλμους, ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.

16.823-16.825

ὡς δ̓ ὅτε σῦν ἀκάμαντα λέων ἐβιήσατο χάρμῃ, ὥ τ̓ ὄρεος κορυφῇσι μέγα φρονέοντε μάχεσθον πίδακος ἀμφ̓ ὀλίγης·

[the joy of battle, lust of battle]

. 14.442ἔνθα πολὺ

πολύς (468) [Λ] 14.442-14.445

πολὺ neuter accusative singular

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

15.1-15.4

15.29-15.30

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.

[much, many]

πρώτιστος

πρώτιστος (8) [Λ] 14.442-14.445

πρώτιστος masculine nominative singular superlative

16.656

Ἕκτορι δὲ πρωτίστῳ ἀνάλκιδα θυμὸν ἐνῆκεν·

18.478-18.480

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

1.105

Κάλχαντα πρώτιστα κάκ̓ ὀσσόμενος προσέειπε·

[the very first, first of the first]

Ὀϊλῆος

Ὀιλεύς (14) [Λ] 14.442-14.445

Ὀϊλῆος masculine genitive singular

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

15.333-15.334

ἤτοι ὃ μὲν νόθος υἱὸς Ὀϊλῆος θείοιο ἔσκε Μέδων Αἴαντος ἀδελφεός·

15.334-15.336

αὐτὰρ ἔναιεν ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχ̓ Ὀϊλεύς·

ταχὺς

ταχύς (91) [Λ] 14.442-14.445

ταχὺς masculine nominative singular

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

15.146

Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετ̓ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα·

15.158-15.159

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, Ποσειδάωνι ἄνακτι πάντα τάδ̓ ἀγγεῖλαι, μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι.

[quick, swift, fleet]

Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 14.442-14.445

Αἴας masculine nominative singular

14.459-14.460

Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε τῷ Τελαμωνιάδῃ·

14.469

Αἴας δ̓ αὖτ̓ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

[Ajax]

14.443Σάτνιον οὔτασε

οὐτάζω (33) [Λ] 14.442-14.445

οὔτασε 3rd person singular active aorist indicative

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

14.489-14.491

15.523

αὐτὰρ ὅ γε Κροίσμου στῆθος μέσον οὔτασε δουρί.

[to wound]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 14.442-14.445

δουρὶ neuter dative singular

14.446-14.447

τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν οὖτα κατὰ λαπάρην·

14.461

καρπαλίμως δ̓ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

[tree, plank, spear]

μετάλμενος

μεθάλλομαι (6) [Λ] 14.442-14.445

μετάλμενος masculine nominative singular middle aorist participle

23.344-23.348

εἰ γάρ κ̓ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων, οὐκ ἔσθ̓ ὅς κέ σ̓ ἕλῃσι μετάλμενος οὐ δὲ παρέλθῃ, οὐ δ̓ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν, ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ̓ ἔτραφεν ἐσθλοί.

5.334-5.337

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐκίχανε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων, ἔνθ̓ ἐπορεξάμενος μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς ἄκρην οὔτασε χεῖρα μετάλμενος ὀξέϊ δουρὶ ἀβληχρήν·

11.537-11.538

ὃ δὲ ἵετο δῦναι ὅμιλον ἀνδρόμεον ῥῆξαί τε μετάλμενος·

[to leap]

ὀξυόεντι

ὀξυόεις (9) [Λ] 14.442-14.445

ὀξυόεντι neuter dative singular

15.535-15.537

τοῦ δὲ Μέγης κόρυθος χαλκήρεος ἱπποδασείης κύμβαχον ἀκρότατον νύξ̓ ἔγχεϊ ὀξυόεντι, ῥῆξε δ̓ ἀφ̓ ἵππειον λόφον αὐτοῦ·

15.742

ἦ, καὶ μαιμώων ἔφεπ̓ ἔγχεϊ ὀξυόεντι.

16.307-16.309

πρῶτος δὲ Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς αὐτίκ̓ ἄρα στρεφθέντος Ἀρηϊλύκου βάλε μηρὸν ἔγχεϊ ὀξυόεντι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

[made of beech wood(or: sharp pointed)]

14.444Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη

νύμφη (9) [Λ] 14.442-14.445

νύμφη feminine nominative singular

18.491-18.493

ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τ̓ ἔσαν εἰλαπίναι τε, νύμφας δ̓ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δ̓ ὑμέναιος ὀρώρει·

20.7-20.9

οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ̓ Ὠκεανοῖο, οὔ τ̓ ἄρα νυμφάων αἵ τ̓ ἄλσεα καλὰ νέμονται καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

20.381-20.385

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

[a young wife, bride]

τέκε

τίκτω (85) [Λ] 14.442-14.445

τέκε 3rd person singular active aorist indicative

14.492

τῷ δ̓ ἄῤ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.

15.187-15.188

15.197-15.199

θυγατέρεσσιν γάρ τε καὶ υἱάσι βέλτερον εἴη ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἐνισσέμεν οὓς τέκεν αὐτός, οἵ ἑθεν ὀτρύνοντος ἀκούσονται καὶ ἀνάγκῃ.

[to bring into the world]

νηῒς

Ναιάς (3) [Λ] 14.442-14.445

νηῒς feminine nominative singular

20.381-20.385

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

6.21-6.22

βῆ δὲ μετ̓ Αἴσηπον καὶ Πήδασον, οὕς ποτε νύμφη νηῒς Ἀβαρβαρέη τέκ̓ ἀμύμονι Βουκολίωνι.

ἀμύμων

ἀμύμων (65) [Λ] 14.442-14.445

ἀμύμων feminine nominative singular

14.469

Αἴας δ̓ αὖτ̓ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·

15.461-15.464

16.119-16.121

γνῶ δ̓ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τε ἔργα θεῶν, ὅ ῥα πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κεῖρε Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

[blameless, noble, excellent]

14.445Ἤνοπι

ἦνοψ (3) [Λ] 14.442-14.445

Ἤνοπι masculine dative singular

16.401-16.402

ὃ δὲ Θέστορα Ἤνοπος υἱὸν δεύτερον ὁρμηθείς·

18.349-18.351

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ, καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπ̓ ἐλαίῳ, ἐν δ̓ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·

[gleaming, glittering]

βουκολέοντι

βουκολέω (4) [Λ] 14.442-14.445

βουκολέοντι masculine dative singular active present participle

20.221-20.222

τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο θήλειαι, πώλοισιν ἀγαλλόμεναι ἀταλῇσι.

21.448-21.449

Φοῖβε σὺ δ̓ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.

5.311-5.313

καί νύ κεν ἔνθ̓ ἀπόλοιτο ἄναξ ἀνδρῶν Αἰνείας, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη μήτηρ, ἥ μιν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε βουκολέοντι·

[to tend cattle]

παῤ ὄχθας

ὄχθη (14) [Λ] 14.442-14.445

ὄχθας feminine accusative plural

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

18.533-18.534

στησάμενοι δ̓ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παῤ ὄχθας, βάλλον δ̓ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

21.7-21.10

ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην, ἐν δ̓ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ̓ αἰπὰ ῥέεθρα, ὄχθαι δ̓ ἀμφὶ περὶ μεγάλ̓ ἴαχον·

[a rising ground, a bank, dyke]

Σατνιόεντος. 14.446τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 14.446-14.447

δουρὶ neuter dative singular

14.461

καρπαλίμως δ̓ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

[tree, plank, spear]

κλυτὸς

κλυτός (45) [Λ] 14.446-14.447

κλυτὸς masculine nominative singular

14.508-14.510

15.170-15.173

15.184

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος·

[heard of: renowned, famous]

ἐγγύθεν ἐλθὼν

ἔρχομαι (338) [Λ] 14.446-14.447

ἐλθὼν masculine nominative singular active aorist participle

14.449-14.452

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

14.503-14.505

οὐ δὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.

[to come]

14.447οὖτα

οὐτάω (40) [Λ] 14.446-14.447

οὖτα 3rd person singular active aorist indicative

14.493-14.494

τὸν τόθ̓ ὑπ̓ ὀφρύος οὖτα κατ̓ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ἐκ δ̓ ὦσε γλήνην·

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

14.516-14.518

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄῤ ἔπειθ̓ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε δῃώσας·

[to wound, hurt, hit]

κατὰ λαπάρην

λαπάρα (7) [Λ] 14.446-14.447

λαπάρην feminine accusative singular

14.516-14.518

Ἀτρεΐδης δ̓ ἄῤ ἔπειθ̓ Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε δῃώσας·

16.317-16.318

Νεστορίδαι δ̓ ὃ μὲν οὔτασ̓ Ἀτύμνιον ὀξέϊ δουρὶ Ἀντίλοχος, λαπάρης δὲ διήλασε χάλκεον ἔγχος·

22.306-22.310

ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ, τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε, οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ̓ αἰετὸς ὑψιπετήεις, ὅς τ̓ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν ἁρπάξων ἢ ἄρν̓ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·

[the soft part of the body]

· ὃ δ̓ ἀνετράπετ̓, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 14.447-14.448

αὐτῷ masculine dative singular

14.454-14.457

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

14.474

αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

14.448Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 14.447-14.448

Τρῶες masculine nominative plural

14.475

ἦ ῥ̓ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ̓ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.

14.489-14.491

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[Tros]

καὶ Δαναοὶ

Δαναοί (142) [Λ] 14.447-14.448

Δαναοὶ masculine nominative plural

15.1-15.4

15.72-15.77

15.277-15.278

ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

[the Danaans]

σύναγον

συνάγω (8) [Λ] 14.447-14.448

σύναγον 3rd person plural active imperfect indicative

16.763-16.764

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.

19.275

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

2.381

νῦν δ̓ ἔρχεσθ̓ ἐπὶ δεῖπνον ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.

[to bring together, gather together, collect, convene]

κρατερὴν

κρατερός (122) [Λ] 14.447-14.448

κρατερὴν feminine accusative singular

15.162-15.166

εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσ̓ ἐπιπείσεται, ἀλλ̓ ἀλογήσει, φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν μή μ̓ οὐ δὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ μεῖναι, ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος·

15.194-15.195

τώ ῥα καὶ οὔ τι Διὸς βέομαι φρεσίν, ἀλλὰ ἕκηλος καὶ κρατερός περ ἐὼν μενέτω τριτάτῃ ἐνὶ μοίρῃ.

15.201-15.203

οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε, ἦ τι μεταστρέψεις;

[strong, stout, mighty]

ὑσμίνην

ὑσμίνη (46) [Λ] 14.447-14.448

ὑσμίνην feminine accusative singular

15.301-15.304

οἳ μὲν ἄῤ ἀμφ̓ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τ̓ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες Ἕκτορι καὶ Τρώεσσιν ἐναντίον·

15.328

ἔνθα δ̓ ἀνὴρ ἕλεν ἄνδρα κεδασθείσης ὑσμίνης.

15.339-15.340

Μηκιστῆ δ̓ ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δὲ Πολίτης πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δ̓ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.

[a fight, battle, combat]

. 14.449τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας

Πουλυδάμας (30) [Λ] 14.449-14.452

Πουλυδάμας masculine nominative singular

14.453

Πουλυδάμας δ̓ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

14.469

Αἴας δ̓ αὖτ̓ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·

[Polydamas]

ἐγχέσπαλος

ἐγχέσπαλος (3) [Λ] 14.449-14.452

ἐγχέσπαλος masculine nominative singular

15.605-15.606

μαίνετο δ̓ ὡς ὅτ̓ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

[wielding the spear]

ἦλθεν

ἔρχομαι (338) [Λ] 14.449-14.452

ἦλθεν 3rd person singular active aorist indicative

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

14.503-14.505

15.31-15.33

τῶν σ̓ αὖτις μνήσω ἵν̓ ἀπολλήξῃς ἀπατάων, ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή, ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ̓ ἀπάτησας.

[to come]

ἀμύντωρ

ἀμύντωρ (4) [Λ] 14.449-14.452

ἀμύντωρ masculine nominative singular

15.539-15.541

εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων, ἔτι δ̓ ἔλπετο νίκην, τόφρα δέ οἱ Μενέλαος ἀρήϊος ἦλθεν ἀμύντωρ, στῆ δ̓ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών, βάλε δ̓ ὦμον ὄπισθεν·

15.610-15.612

αὐτὸς γάρ οἱ ἀπ̓ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ Ζεύς, ὅς μιν πλεόνεσσι μετ̓ ἀνδράσι μοῦνον ἐόντα τίμα καὶ κύδαινε.

9.444-9.451

ὡς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ̓, οὐ δ̓ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ̓ ἄκοιτιν μητέῤ ἐμήν·

[a defender, helper]

14.450Πανθοΐδης

Πανθοίδης (8) [Λ] 14.449-14.452

Πανθοΐδης masculine nominative singular

14.454-14.457

οὐ μὰν αὖτ̓ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα, ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

15.445-15.447

καί ῥ̓ ἔβαλε Κλεῖτον Πεισήνορος ἀγλαὸν υἱὸν Πουλυδάμαντος ἑταῖρον ἀγαυοῦ Πανθοΐδαο ἡνία χερσὶν ἔχοντα·

16.534-16.537

αὐτὰρ ἔπειτα μετὰ Τρῶας κίε μακρὰ βιβάσθων Πουλυδάμαντ̓ ἔπι Πανθοΐδην καὶ Ἀγήνορα δῖον, βῆ δὲ μετ̓ Αἰνείαν τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

, βάλε

βάλλω (314) [Λ] 14.449-14.452

βάλε 3rd person singular active aorist indicative

14.465-14.466

τόν ῥ̓ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ, νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δ̓ ἄμφω κέρσε τένοντε·

15.9-15.11

15.248-15.250

οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας χερμαδίῳ πρὸς στῆθος, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς;

[to throw]

δὲ Προθοήνορα

Προθοήνωρ (3) [Λ] 14.449-14.452

Προθοήνορα masculine accusative singular

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

[Prothoenor]

δεξιὸν

δεξιός (21) [Λ] 14.449-14.452

δεξιὸν masculine accusative singular

16.289

τὸν βάλε δεξιὸν ὦμον·

16.342-16.343

Μηριόνης δ̓ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι νύξ̓ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

16.466-16.468

Σαρπηδὼν δ̓ αὐτοῦ μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ δεύτερον ὁρμηθείς, ὃ δὲ Πήδασον οὔτασεν ἵππον ἔγχεϊ δεξιὸν ὦμον·

[on the right hand]

ὦμον

ὦμος (113) [Λ] 14.449-14.452

ὦμον masculine accusative singular

14.449-14.452

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.266-15.267

ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται ὤμοις ἀΐσσονται·

[shoulder(with the upper arm)]

14.451υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 14.449-14.452

υἱὸν masculine accusative singular

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

14.489-14.491

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

[a son]

Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου

ὦμος (113) [Λ] 14.449-14.452

ὤμου masculine genitive singular

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.266-15.267

ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται ὤμοις ἀΐσσονται·

15.307-15.310

πρόσθεν δὲ κί̓ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ̓ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ̓, ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

[shoulder(with the upper arm)]

δ̓ ὄβριμον

ὄβριμος (25) [Λ] 14.449-14.452

ὄβριμον neuter nominative singular

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

15.111-15.112

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.

16.613

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

[strong, mighty]

ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 14.449-14.452

ἔγχος neuter nominative singular

14.482-14.484

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

[a spear, lance]

14.452ἔσχεν

ἔχω (431) [Λ] 14.449-14.452

ἔσχεν 3rd person singular active aorist indicative

14.508-14.510

15.9-15.11

15.109

τὼ ἔχεθ̓ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ.

[to have]

, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι

κονία (56) [Λ] 14.449-14.452

κονίῃσι feminine dative plural

15.115-15.118

15.422-15.424

15.434-15.435

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐν κονίῃσι νηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

[dust, a cloud of dust]

πεσὼν

πίπτω (131) [Λ] 14.449-14.452

πεσὼν masculine nominative singular active aorist participle

14.460

τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα.

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[to fall, fall down]

ἕλε

αἱρέω (276) [Λ] 14.449-14.452

ἕλε 3rd person singular active aorist indicative

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

15.69-15.71

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[to take,(mid.) to choose]

γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 14.449-14.452

γαῖαν feminine accusative singular

15.36-15.40

15.80-15.83

15.193

γαῖα δ̓ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος.

[a land, country]

ἀγοστῷ. 14.453Πουλυδάμας

Πουλυδάμας (30) [Λ] 14.453

Πουλυδάμας masculine nominative singular

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

14.469

Αἴας δ̓ αὖτ̓ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

[Polydamas]

δ̓ ἔκπαγλον

ἔκπαγλος (13) [Λ] 14.453

ἔκπαγλον neuter accusative singular

14.478

τῷ δ̓ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

15.197-15.199

θυγατέρεσσιν γάρ τε καὶ υἱάσι βέλτερον εἴη ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἐνισσέμεν οὓς τέκεν αὐτός, οἵ ἑθεν ὀτρύνοντος ἀκούσονται καὶ ἀνάγκῃ.

18.170

ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

[terrible, fearful]

ἐπεύξατο

ἐπεύχομαι (20) [Λ] 14.453

ἐπεύξατο 3rd person singular middle aorist indicative

14.478

τῷ δ̓ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

16.827-16.829

ὣς πολέας πεφνόντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν Ἕκτωρ Πριαμίδης σχεδὸν ἔγχεϊ θυμὸν ἀπηύρα, καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

17.34-17.37

νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δ̓ ἀγορεύεις, χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο, ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.

[to pray]

μακρὸν

μακρός (82) [Λ] 14.453

μακρὸν neuter accusative singular

14.478

τῷ δ̓ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[long]

ἀΰσας

αὔω (44) [Λ] 14.453

ἀΰσας masculine nominative singular active aorist participle

14.478

τῷ δ̓ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

15.320-15.322

15.346-15.347

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι, ἐᾶν δ̓ ἔναρα βροτόεντα·

[to burn, light a fire, get a light]

· 14.454οὐ μὰν αὖτ̓ ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 14.454-14.457

ὀΐω 1st person singular active present indicative

14.454-14.457

οὐ μὰν αὖτ̓ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα, ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

15.290-15.292

ἀλλά τις αὖτε θεῶν ἐρρύσατο καὶ ἐσάωσεν Ἕκτοῤ, ὃ δὴ πολλῶν Δαναῶν ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὡς καὶ νῦν ἔσσεσθαι ὀΐομαι·

15.298-15.299

τὸν δ̓ οἴω καὶ μεμαῶτα θυμῷ δείσεσθαι Δαναῶν καταδῦναι ὅμιλον.

[to suppose, think, deem, imagine]

μεγαθύμου

μεγάθυμος (62) [Λ] 14.454-14.457

μεγαθύμου masculine genitive singular

15.329-15.331

Ἕκτωρ μὲν Στιχίον τε καὶ Ἀρκεσίλαον ἔπεφνε, τὸν μὲν Βοιωτῶν ἡγήτορα χαλκοχιτώνων, τὸν δὲ Μενεσθῆος μεγαθύμου πιστὸν ἑταῖρον·

15.440

τὸν δ̓ Ἕκτωρ μεγάθυμος ἀπέκτανε.

15.518-15.519

Πουλυδάμας δ̓ Ὦτον Κυλλήνιον ἐξενάριξε Φυλεΐδεω ἕταρον, μεγαθύμων ἀρχὸν Ἐπειῶν.

[high-minded]

Πανθοΐδαο

Πανθοίδης (8) [Λ] 14.454-14.457

Πανθοΐδαο masculine genitive singular

15.445-15.447

16.534-16.537

17.70-17.73

ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ Ἕκτοῤ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·

14.455χειρὸς

χείρ (386) [Λ] 14.454-14.457

χειρὸς feminine genitive singular

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

15.1-15.4

15.18-15.20

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ̓ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα χρύσεον ἄρρηκτον;

[the hand]

ἄπο στιβαρῆς

στιβαρός (21) [Λ] 14.454-14.457

στιβαρῆς feminine genitive singular

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

16.135-16.136

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον χάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε·

16.140-16.141

ἔγχος δ̓ οὐχ ἕλετ̓ οἶον ἀμύμονος Αἰακίδαο βριθὺ μέγα στιβαρόν·

[compact, strong, stout, sturdy]

ἅλιον

ἅλιος (27) [Λ] 14.454-14.457

ἅλιον masculine accusative singular

15.575-15.577

ὃ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν, ἀλλ̓ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον νισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.

16.480-16.481

τοῦ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός, ἀλλ̓ ἔβαλ̓ ἔνθ̓ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφ̓ ἁδινὸν κῆρ.

16.614-16.615

αἰχμὴ δ̓ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίης ᾤχετ̓, ἐπεί ῥ̓ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.

[of the sea]

πηδῆσαι ἄκοντα

ἄκων (17) [Λ] 14.454-14.457

ἄκοντα masculine accusative singular

15.281-15.283

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, Αἰτωλῶν ὄχ̓ ἄριστος ἐπιστάμενος μὲν ἄκοντι ἐσθλὸς δ̓ ἐν σταδίῃ·

15.645-15.646

στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο, τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ̓ ἕρκος ἀκόντων·

15.708-15.712

οὐ δ̓ ἄρα τοί γε τόξων ἀϊκὰς ἀμφὶς μένον οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀκόντων, ἀλλ̓ οἵ γ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενοι ἕνα θυμὸν ἔχοντες ὀξέσι δὴ πελέκεσσι καὶ ἀξίνῃσι μάχοντο καὶ ξίφεσιν μεγάλοισι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.

[a javelin, dart]

, 14.456ἀλλά τις Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 14.454-14.457

Ἀργείων masculine genitive plural

14.458

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.479-14.481

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

[of/from Argos, Argive]

κόμισε

κομίζω (15) [Λ] 14.454-14.457

κόμισε 3rd person singular active aorist indicative

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

22.286

ὡς δή μιν σῷ ἐν χροῒ πᾶν κομίσαιο.

23.698-23.699

κὰδ δ̓ ἀλλοφρονέοντα μετὰ σφίσιν εἷσαν ἄγοντες, αὐτοὶ δ̓ οἰχόμενοι κόμισαν δέπας ἀμφικύπελλον.

[to take care of, provide for]

χροΐ

χρώς (69) [Λ] 14.454-14.457

χροΐ masculine dative singular

15.314-15.317

πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ̓ ἀρηϊθόων αἰζηῶν, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

[the surface of the body, the skin]

, καί μιν ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 14.454-14.457

ὀΐω 1st person singular active present indicative

15.290-15.292

15.298-15.299

τὸν δ̓ οἴω καὶ μεμαῶτα θυμῷ δείσεσθαι Δαναῶν καταδῦναι ὅμιλον.

15.728-15.729

ἀλλ̓ ἀνεχάζετο τυτθόν, ὀϊόμενος θανέεσθαι θρῆνυν ἐφ̓ ἑπταπόδην, λίπε δ̓ ἴκρια νηὸς ἐΐσης.

[to suppose, think, deem, imagine]

14.457αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 14.454-14.457

αὐτῷ masculine dative singular

14.462-14.464

Πουλυδάμας δ̓ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ̓ Ἀντήνορος υἱὸς Ἀρχέλοχος·

14.474

αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

σκηπτόμενον κατίμεν

κάτειμι (4) [Λ] 14.454-14.457

κατίμεν active present infinitive

20.293-20.296

ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο, ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο νήπιος, οὐ δέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον.

4.473-4.476

ἔνθ̓ ἔβαλ̓ Ἀνθεμίωνος υἱὸν Τελαμώνιος Αἴας ἠΐθεον θαλερὸν Σιμοείσιον, ὅν ποτε μήτηρ Ἴδηθεν κατιοῦσα παῤ ὄχθῃσιν Σιμόεντος γείνατ̓, ἐπεί ῥα τοκεῦσιν ἅμ̓ ἕσπετο μῆλα ἰδέσθαι·

11.492-11.497

ὡς δ̓ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι χειμάρρους κατ̓ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ̓ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας·

[go down]

δόμον

δόμος (45) [Λ] 14.454-14.457

δόμον masculine accusative singular

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

15.95

ἀλλὰ σύ γ̓ ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης·

16.445-16.447

αἴ κε ζὼν πέμψῃς Σαρπηδόνα ὃν δὲ δόμον δέ, φράζεο μή τις ἔπειτα θεῶν ἐθέλῃσι καὶ ἄλλος πέμπειν ὃν φίλον υἱὸν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης·

[a house; a course of stone]

Ἄϊδος

Ἀίδης (9) [Λ] 14.454-14.457

Ἄϊδος masculine genitive singular

20.293-20.296

ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο, ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο νήπιος, οὐ δέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον.

20.335-20.336

ἀλλ̓ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ, μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.

23.72-23.74

τῆλέ με εἴργουσι ψυχαὶ εἴδωλα καμόντων, οὐ δέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν, ἀλλ̓ αὔτως ἀλάλημαι ἀν̓ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ.

εἴσω. 14.458ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 14.458

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

[to say, to claim]

, Ἀργείοισι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 14.458

Ἀργείοισι masculine dative plural

14.479-14.481

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[of/from Argos, Argive]

δ̓ ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 14.458

ἄχος neuter nominative singular

14.475

ἦ ῥ̓ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ̓ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

15.208-15.210

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει ὁππότ̓ ἂν ἰσόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴσῃ νεικείειν ἐθέλῃσι χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν.

[pain, distress]

γένετ̓

γίγνομαι (173) [Λ] 14.458

γένετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

15.355-15.359

15.395-15.398

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε, ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

[become, be born]

εὐξαμένοιο

εὔχομαι (98) [Λ] 14.458

εὐξαμένοιο masculine genitive singular middle aorist participle

14.484-14.485

τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

· 14.459Αἴαντι

Αἴας (190) [Λ] 14.459-14.460

Αἴαντι masculine dative singular

14.469

Αἴας δ̓ αὖτ̓ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

[Ajax]

δὲ μάλιστα δαΐφρονι

δαίφρων (37) [Λ] 14.459-14.460

δαΐφρονι masculine dative singular

14.487

Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·

15.239-15.241

εὗῤ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον ἥμενον, οὐ δ̓ ἔτι κεῖτο, νέον δ̓ ἐσαγείρετο θυμόν, ἀμφὶ ἓ γιγνώσκων ἑτάρους·

16.726-16.728

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Κεβριόνῃ δ̓ ἐκέλευσε δαΐφρονι φαίδιμος Ἕκτωρ ἵππους ἐς πόλεμον πεπληγέμεν.

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 14.459-14.460

θυμὸν masculine accusative singular

14.475

ἦ ῥ̓ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ̓ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.

14.487

Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

[the soul]

ὄρινε

ὀρίνω (33) [Λ] 14.459-14.460

ὄρινε 3rd person singular active imperfect indicative

14.487

Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·

15.4-15.8

15.403-15.404

τίς δ̓ οἶδ̓ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίνω παρειπών;

[to stir, raise, agitate]

14.460τῷ Τελαμωνιάδῃ

Τελαμωνιάδης (11) [Λ] 14.459-14.460

Τελαμωνιάδῃ masculine dative singular

15.288-15.289

ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμὸς ἑκάστου χερσὶν ὑπ̓ Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο.

17.234-17.236

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

18.192-18.193

ἄλλου δ̓ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω, εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.

[son of Telamon]

· τοῦ γὰρ πέσεν

πίπτω (131) [Λ] 14.460

πέσεν 3rd person singular active aorist indicative

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.318-15.319

ὄφρα μὲν αἰγίδα χερσὶν ἔχ̓ ἀτρέμα Φοῖβος Ἀπόλλων, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

[to fall, fall down]

ἄγχι μάλιστα. 14.461καρπαλίμως δ̓ ἀπιόντος

ἄπειμι (14) [Λ] 14.461

ἀπιόντος masculine genitive singular active present participle

17.277-17.278

μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ μέλλον ἀπέσσεσθαι·

20.7-20.9

6.361-6.362

ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐπέσσυται ὄφῤ ἐπαμύνω Τρώεσσ̓, οἳ μέγ̓ ἐμεῖο ποθὴν ἀπεόντος ἔχουσιν.

[be absent]

ἀκόντισε

ἀκοντίζω (28) [Λ] 14.461

ἀκόντισε 3rd person singular active aorist indicative

15.429

ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

15.573-15.574

ἐκ δ̓ ἔθορε προμάχων, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ ἀμφὶ ἓ παπτήνας·

15.574-15.575

ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος·

[to hurl a javelin]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 14.461

δουρὶ neuter dative singular

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

15.296-15.298

αὐτοὶ δ̓, ὅσσοι ἄριστοι ἐνὶ στρατῷ εὐχόμεθ̓ εἶναι, στήομεν, εἴ κεν πρῶτον ἐρύξομεν ἀντιάσαντες δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

[tree, plank, spear]

φαεινῷ

φαεινός (65) [Λ] 14.461

φαεινῷ neuter dative singular

15.429

ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

15.537-15.538

πᾶς δὲ χαμᾶζε κάππεσεν ἐν κονίῃσι νέον φοίνικι φαεινός.

15.573-15.574

ἐκ δ̓ ἔθορε προμάχων, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ ἀμφὶ ἓ παπτήνας·

[shining, beaming, radiant]

. 14.462Πουλυδάμας

Πουλυδάμας (30) [Λ] 14.462-14.464

Πουλυδάμας masculine nominative singular

14.469

Αἴας δ̓ αὖτ̓ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

15.339-15.340

Μηκιστῆ δ̓ ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δὲ Πολίτης πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δ̓ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.

[Polydamas]

δ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 14.462-14.464

αὐτὸς masculine nominative singular

14.474

αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

15.36-15.40

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, σή θ̓ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

μὲν ἀλεύατο

ἀλέομαι (22) [Λ] 14.462-14.464

ἀλεύατο 3rd person singular middle aorist indicative

15.222-15.224

ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπὺν ἡμέτερον·

16.610

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

16.710-16.711

ὣς φάτο, Πάτροκλος δ̓ ἀνεχάζετο πολλὸν ὀπίσσω μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

[to avoid, shun]

κῆρα

κήρ (45) [Λ] 14.462-14.464

κῆρα feminine accusative singular

15.286-15.288

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ̓ αὖτ̓ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ·

16.46-16.47

ἦ γὰρ ἔμελλεν οἷ αὐτῷ θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα λιτέσθαι.

16.686-16.687

εἰ δὲ ἔπος Πηληϊάδαο φύλαξεν ἦ τ̓ ἂν ὑπέκφυγε κῆρα κακὴν μέλανος θανάτοιο.

[doom, death, fate(LSJ Κήρ)]

μέλαιναν

μέλας (98) [Λ] 14.462-14.464

μέλαιναν feminine accusative singular

15.323-15.326

15.384-15.389

15.390-15.394

Πάτροκλος δ̓ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν, τόφῤ ὅ γ̓ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δ̓ ἕλκεϊ λυγρῷ φάρμακ̓ ἀκέσματ̓ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.

[black, swart]

14.463λικριφὶς ἀΐξας

ἀίσσω (50) [Λ] 14.462-14.464

ἀΐξας masculine nominative singular active aorist participle

15.80-15.83

15.150

τὼ δ̓ ἀΐξαντε πετέσθην.

15.266-15.267

ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται ὤμοις ἀΐσσονται·

[to move with a quick shooting motion, to shoot, dart, glance]

, κόμισεν

κομίζω (15) [Λ] 14.462-14.464

κόμισεν 3rd person singular active aorist indicative

22.286

ὡς δή μιν σῷ ἐν χροῒ πᾶν κομίσαιο.

23.698-23.699

κὰδ δ̓ ἀλλοφρονέοντα μετὰ σφίσιν εἷσαν ἄγοντες, αὐτοὶ δ̓ οἰχόμενοι κόμισαν δέπας ἀμφικύπελλον.

24.540-24.542

οὐ δέ νυ τόν γε γηράσκοντα κομίζω, ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ, σέ τε κήδων ἠδὲ σὰ τέκνα.

[to take care of, provide for]

δ̓ Ἀντήνορος

Ἀντήνωρ (17) [Λ] 14.462-14.464

Ἀντήνορος masculine genitive singular

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

15.515-15.517

ἔνθ̓ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱὸν ἀρχὸν Φωκήων, Αἴας δ̓ ἕλε Λαοδάμαντα ἡγεμόνα πρυλέων Ἀντήνορος ἀγλαὸν υἱόν·

20.395-20.397

ὃ δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ Δημολέοντα ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν νύξε κατὰ κρόταφον, κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου.

[instead of a man]

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 14.462-14.464

υἱὸς masculine nominative singular

14.489-14.491

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

[a son]

14.464Ἀρχέλοχος

Ἀρχέλοχος (3) [Λ] 14.462-14.464

Ἀρχέλοχος masculine nominative singular

2.819-2.823

Δαρδανίων αὖτ̓ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ̓ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

12.98-12.100

τῶν δὲ τετάρτων ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

[Archelochus]

· τῷ γάρ ῥα θεοὶ

θεός (400) [Λ] 14.464

θεοὶ masculine nominative plural

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

15.31-15.33

τῶν σ̓ αὖτις μνήσω ἵν̓ ἀπολλήξῃς ἀπατάων, ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή, ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ̓ ἀπάτησας.

[god]

βούλευσαν

βουλεύω (16) [Λ] 14.464

βούλευσαν 3rd person plural active aorist indicative

23.77-23.79

οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν, ἀλλ̓ ἐμὲ μὲν κὴρ ἀμφέχανε στυγερή, ἥ περ λάχε γιγνόμενόν περ·

24.650-24.652

ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν ἐνθάδ̓ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·

1.531

τώ γ̓ ὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν·

[to take counsel, deliberate, concert measures]

ὄλεθρον

ὄλεθρος (32) [Λ] 14.464

ὄλεθρον masculine accusative singular

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.534

ὅς οἱ καὶ τότε παιδὸς ἀπὸ χροὸς ἤρκεσ̓ ὄλεθρον.

16.97-16.100

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον μήτέ τις οὖν Τρώων θάνατον φύγοι ὅσσοι ἔασι, μήτέ τις Ἀργείων, νῶϊν δ̓ ἐκδῦμεν ὄλεθρον, ὄφῤ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν.

[ruin, destruction, death]

. 14.465τόν ῥ̓ ἔβαλεν

βάλλω (314) [Λ] 14.465-14.466

ἔβαλεν 3rd person singular active aorist indicative

15.9-15.11

15.248-15.250

15.341-15.342

Δηΐοχον δὲ Πάρις βάλε νείατον ὦμον ὄπισθε φεύγοντ̓ ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.

[to throw]

κεφαλῆς

κεφαλή (73) [Λ] 14.465-14.466

κεφαλῆς feminine genitive singular

14.467-14.468

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε οὔδεϊ πλῆντ̓ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.

15.36-15.40

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[the head]

τε καὶ αὐχένος

αὐχήν (32) [Λ] 14.465-14.466

αὐχένος masculine genitive singular

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

15.451

αὐχένι γάρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός·

16.331-16.332

ἀλλά οἱ αὖθι λῦσε μένος πλήξας ξίφει αὐχένα κωπήεντι.

[the neck, throat]

ἐν συνεοχμῷ, 14.466νείατον

νέατος (13) [Λ] 14.465-14.466

νείατον masculine accusative singular superlative

15.341-15.342

Δηΐοχον δὲ Πάρις βάλε νείατον ὦμον ὄπισθε φεύγοντ̓ ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.

16.818-16.821

Ἕκτωρ δ̓ ὡς εἶδεν Πατροκλῆα μεγάθυμον ἂψ ἀναχαζόμενον βεβλημένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀγχίμολόν ῥά οἱ ἦλθε κατὰ στίχας, οὖτα δὲ δουρὶ νείατον ἐς κενεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

17.309-17.310

διὰ δ̓ ἀμπερὲς ἄκρη αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε·

[the last, uttermost, lowest]

ἀστράγαλον

ἀστράγαλος (2) [Λ] 14.465-14.466

ἀστράγαλον masculine accusative singular

23.83-23.88

μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ̓ Ἀχιλλεῦ, ἀλλ̓ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν, εὖτέ με τυτθὸν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος ἤγαγεν ὑμέτερόνδ̓ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς, ἤματι τῷ ὅτε παῖδα κατέκτανον Ἀμφιδάμαντος νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ̓ ἀστραγάλοισι χολωθείς·

[one of the neck-vertebrae]

, ἀπὸ δ̓ ἄμφω

ἄμφω (43) [Λ] 14.465-14.466

ἄμφω masculine accusative dual

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

16.19

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

16.335-16.336

ἔγχεσι μὲν γὰρ ἤμβροτον ἀλλήλων, μέλεον δ̓ ἠκόντισαν ἄμφω·

[both]

κέρσε

κείρω (12) [Λ] 14.465-14.466

κέρσε 3rd person singular active aorist indicative

15.467-15.470

ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει δαίμων ἡμετέρης, ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός, νευρὴν δ̓ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησα πρώϊον, ὄφῤ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς.

16.119-16.121

γνῶ δ̓ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τε ἔργα θεῶν, ὅ ῥα πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κεῖρε Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

21.203-21.204

τὸν μὲν ἄῤ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες ἀμφεπένοντο δημὸν ἐρεπτόμενοι ἐπινεφρίδιον κείροντες·

[to cut]

τένοντε

τένων (8) [Λ] 14.465-14.466

τένοντε masculine accusative dual

16.586-16.587

καί ῥ̓ ἔβαλε Σθενέλαον Ἰθαιμένεος φίλον υἱὸν αὐχένα χερμαδίῳ, ῥῆξεν δ̓ ἀπὸ τοῖο τένοντας.

17.288-17.291

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

20.478-20.480

Δευκαλίωνα δ̓ ἔπειθ̓, ἵνα τε ξυνέχουσι τένοντες ἀγκῶνος, τῇ τόν γε φίλης διὰ χειρὸς ἔπειρεν αἰχμῇ χαλκείῃ·

[any tight-stretched band, a sinew, tendon]

· 14.467τοῦ δὲ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 14.467-14.468

πολὺ neuter accusative singular

15.1-15.4

15.29-15.30

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

[much, many]

προτέρη

πρότερος (96) [Λ] 14.467-14.468

προτέρη feminine nominative singular comparative

14.508-14.510

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

15.157

Ἶριν δὲ προτέρην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[before, earlier]

κεφαλὴ

κεφαλή (73) [Λ] 14.467-14.468

κεφαλὴ feminine nominative singular

15.36-15.40

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.430-15.434

τοῦ μὲν ἅμαρθ̓, ὃ δ̓ ἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸν Αἴαντος θεράποντα Κυθήριον, ὅς ῥα παῤ αὐτῷ ναῖ̓, ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι, τόν ῥ̓ ἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷ ἑσταότ̓ ἄγχ̓ Αἴαντος·

[the head]

στόμα

στόμα (20) [Λ] 14.467-14.468

στόμα neuter nominative singular

15.384-15.389

15.607-15.610

16.345-16.346

Ἰδομενεὺς δ̓ Ἐρύμαντα κατὰ στόμα νηλέϊ χαλκῷ νύξε·

[the mouth]

τε ῥῖνές

ῥίς (8) [Λ] 14.467-14.468

ῥῖνές feminine nominative plural

16.349-16.350

τὸ δ̓ ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας πρῆσε χανών·

16.502-16.503

ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψεν ὀφθαλμοὺς ῥῖνάς θ̓·

19.37-19.39

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

[the nose]

τε 14.468οὔδεϊ

οὖδας (19) [Λ] 14.467-14.468

οὔδεϊ neuter dative singular

16.611-16.613

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

17.432-17.437

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

17.457-17.458

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

[the surface of the earth, the ground, earth]

πλῆντ̓

πελάζω (21) [Λ] 14.467-14.468

πλῆντ̓ 3rd person plural passive aorist indicative

16.415-16.418

17.340-17.341

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

21.92-21.93

οὐ γὰρ ὀΐω σὰς χεῖρας φεύξεσθαι, ἐπεί ῥ̓ ἐπέλασσέ γε δαίμων.

[to approach, come near, draw near]

ἤ περ κνῆμαι

κνήμη (13) [Λ] 14.467-14.468

κνῆμαι feminine nominative plural

16.131-16.132

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

17.385-17.388

καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ̓ ὑπένερθεν ἑκάστου χεῖρές τ̓ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

18.411

ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

[the part between the knee and ankle, the leg]

καὶ γοῦνα

γόνυ (77) [Λ] 14.467-14.468

γοῦνα neuter nominative plural

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

15.267-15.268

ὃ δ̓ ἀγλαΐηφι πεποιθὼς ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετά τ̓ ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων·

15.269-15.270

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ̓ ἐνώμα ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

[the knee]

πεσόντος

πίπτω (131) [Λ] 14.467-14.468

πεσόντος masculine genitive singular active aorist participle

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.318-15.319

ὄφρα μὲν αἰγίδα χερσὶν ἔχ̓ ἀτρέμα Φοῖβος Ἀπόλλων, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

15.421

δούπησεν δὲ πεσών, δαλὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

[to fall, fall down]

. 14.469Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 14.469

Αἴας masculine nominative singular

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

15.248-15.250

οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας χερμαδίῳ πρὸς στῆθος, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς;

[Ajax]

δ̓ αὖτ̓ ἐγέγωνεν

γέγωνα (12) [Λ] 14.469

ἐγέγωνεν 3rd person plural active pluperfect indicative

17.246-17.247

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

22.33-22.35

ᾤμωξεν δ̓ ὃ γέρων, κεφαλὴν δ̓ ὅ γε κόψατο χερσὶν ὑψόσ̓ ἀνασχόμενος, μέγα δ̓ οἰμώξας ἐγεγώνει λισσόμενος φίλον υἱόν·

23.425

Ἀτρεΐδης δ̓ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει·

[to call out so as to be heard]

ἀμύμονι

ἀμύμων (65) [Λ] 14.469

ἀμύμονι masculine dative singular

15.461-15.464

16.119-16.121

16.140-16.141

ἔγχος δ̓ οὐχ ἕλετ̓ οἶον ἀμύμονος Αἰακίδαο βριθὺ μέγα στιβαρόν·

[blameless, noble, excellent]

Πουλυδάμαντι

Πουλυδάμας (30) [Λ] 14.469

Πουλυδάμαντι masculine dative singular

14.470-14.472

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος;

15.339-15.340

Μηκιστῆ δ̓ ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δὲ Πολίτης πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δ̓ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.

15.445-15.447

καί ῥ̓ ἔβαλε Κλεῖτον Πεισήνορος ἀγλαὸν υἱὸν Πουλυδάμαντος ἑταῖρον ἀγαυοῦ Πανθοΐδαο ἡνία χερσὶν ἔχοντα·

[Polydamas]

· 14.470φράζεο

φράζω (47) [Λ] 14.470-14.472

φράζεο 2nd person singular medio-passive present imperative

14.482-14.484

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

15.162-15.166

εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσ̓ ἐπιπείσεται, ἀλλ̓ ἀλογήσει, φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν μή μ̓ οὐ δὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ μεῖναι, ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος·

[to point out, shew, indicate]

Πουλυδάμα

Πουλυδάμας (30) [Λ] 14.470-14.472

Πουλυδάμα masculine vocative singular

15.339-15.340

Μηκιστῆ δ̓ ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δὲ Πολίτης πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δ̓ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.

15.445-15.447

15.453-15.454

ἄναξ δ̓ ἐνόησε τάχιστα Πουλυδάμας, καὶ πρῶτος ἐναντίος ἤλυθεν ἵππων.

[Polydamas]

καί μοι νημερτὲς

νημερτής (4) [Λ] 14.470-14.472

νημερτὲς neuter accusative singular

1.514-1.516

νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπ̓, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.

3.204

ὦ γύναι ἦ μάλα τοῦτο ἔπος νημερτὲς ἔειπες·

6.376

εἰ δ̓ ἄγε μοι δμῳαὶ νημερτέα μυθήσασθε·

[unerring, infallible]

ἐνίσπες

ἐνέπω (11) [Λ] 14.470-14.472

ἐνίσπες 2nd person singular active aorist imperative

24.388

ὥς μοι καλὰ τὸν οἶτον ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες.

2.79-2.81

2.761-2.762

τίς τὰρ τῶν ὄχ̓ ἄριστος ἔην σύ μοι ἔννεπε Μοῦσα αὐτῶν ἠδ̓ ἵππων, οἳ ἅμ̓ Ἀτρεΐδῃσιν ἕποντο.

[to tell, tell of, relate, describe]

14.471ἦ ῥ̓ οὐχ οὗτος

οὗτος (164) [Λ] 14.470-14.472

οὗτος masculine nominative singular

15.93

μή με θεὰ Θέμι ταῦτα διείρεο·

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

15.206

Ἶρι θεὰ μάλα τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπες·

[this; that]

ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 14.470-14.472

ἀνὴρ masculine nominative singular

14.484-14.485

τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.

14.503-14.505

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

[a man]

Προθοήνορος

Προθοήνωρ (3) [Λ] 14.470-14.472

Προθοήνορος masculine genitive singular

2.494-2.508

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[Prothoenor]

ἀντὶ πεφάσθαι

θείνω (47) [Λ] 14.470-14.472

πεφάσθαι medio-passive perfect infinitive

15.139-15.140

ἤδη γάρ τις τοῦ γε βίην καὶ χεῖρας ἀμείνων ἢ πέφατ̓, ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσεται·

15.329-15.331

Ἕκτωρ μὲν Στιχίον τε καὶ Ἀρκεσίλαον ἔπεφνε, τὸν μὲν Βοιωτῶν ἡγήτορα χαλκοχιτώνων, τὸν δὲ Μενεσθῆος μεγαθύμου πιστὸν ἑταῖρον·

15.563

αἰδομένων δ̓ ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

[to strike, wound]

14.472ἄξιος

ἄξιος (9) [Λ] 14.470-14.472

ἄξιος masculine nominative singular

15.719-15.723

νῦν ἡμῖν πάντων Ζεὺς ἄξιον ἦμαρ ἔδωκε νῆας ἑλεῖν, αἳ δεῦρο θεῶν ἀέκητι μολοῦσαι ἡμῖν πήματα πολλὰ θέσαν, κακότητι γερόντων, οἵ μ̓ ἐθέλοντα μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν αὐτόν τ̓ ἰσχανάασκον ἐρητύοντό τε λαόν·

23.562

πολέος δέ οἱ ἄξιος ἔσται.

23.884-23.886

αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος, κὰδ δὲ λέβητ̓ ἄπυρον βοὸς ἄξιον ἀνθεμόεντα θῆκ̓ ἐς ἀγῶνα φέρων·

[worthy]

; οὐ μέν μοι κακὸς

κακός (180) [Λ] 14.472-14.474

κακὸς masculine nominative singular

14.472-14.474

οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐ δὲ κακῶν ἔξ, ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο ἢ πάϊς·

15.24-15.28

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

[bad]

εἴδεται

εἴδομαι (30) [Λ] 14.472-14.474

εἴδεται 3rd person singular medio-passive present indicative

16.278-16.282

Τρῶες δ̓ ὡς εἴδοντο Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι μαρμαίροντας, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός, ἐκίνηθεν δὲ φάλαγγες ἐλπόμενοι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα μηνιθμὸν μὲν ἀπορρῖψαι, φιλότητα δ̓ ἑλέσθαι·

16.715-16.719

ταῦτ̓ ἄρα οἱ φρονέοντι παρίστατο Φοῖβος Ἀπόλλων ἀνέρι εἰσάμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε Ἀσίῳ, ὃς μήτρως ἦν Ἕκτορος ἱπποδάμοιο αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱὸς δὲ Δύμαντος, ὃς Φρυγίῃ ναίεσκε ῥοῇς ἔπι Σαγγαρίοιο·

16.720

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[are visible, appear]

οὐ δὲ κακῶν

κακός (180) [Λ] 14.472-14.474

κακῶν masculine genitive plural

15.24-15.28

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

15.109

τὼ ἔχεθ̓ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ.

[bad]

ἔξ, 14.473ἀλλὰ κασίγνητος

κασίγνητος (33) [Λ] 14.472-14.474

κασίγνητος masculine nominative singular

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

14.482-14.484

15.436

Αἴας δ̓ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·

[a brother; adj of a brother; sibling]

Ἀντήνορος

Ἀντήνωρ (17) [Λ] 14.472-14.474

Ἀντήνορος masculine genitive singular

15.515-15.517

20.395-20.397

21.544-21.546

ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν, εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος Ἀγήνορα δῖον ἀνῆκε φῶτ̓ Ἀντήνορος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε.

[instead of a man]

ἱπποδάμοιο

ἱππόδαμος (46) [Λ] 14.472-14.474

ἱπποδάμοιο masculine genitive singular

16.715-16.719

17.24-17.27

17.229-17.232

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

[tamer of horses]

14.474ἢ πάϊς

παῖς (168) [Λ] 14.472-14.474

πάϊς masculine nominative singular

15.91

ἦ μάλα δή σ̓ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.

15.361-15.364

15.497-15.499

ἀλλ̓ ἄλοχός τε σόη καὶ παῖδες ὀπίσσω, καὶ οἶκος καὶ κλῆρος ἀκήρατος, εἴ κεν Ἀχαιοὶ οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

[a child]

· αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 14.474

αὐτῷ masculine dative singular

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

15.36-15.40

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

γὰρ γενεὴν

γενεά (37) [Λ] 14.474

γενεὴν feminine accusative singular

15.140-15.141

ἀργαλέον δὲ πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.

15.162-15.166

15.180-15.182

σὲ δ̓ ὑπεξαλέασθαι ἄνωγε χεῖρας, ἐπεὶ σέο φησὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος·

[race, stock, family]

ἄγχιστα ἐῴκει

ἔοικα (69) [Λ] 14.474

ἐῴκει 3rd person singular active pluperfect indicative

15.90

ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας·

15.236-15.238

15.585-15.588

Ἀντίλοχος δ̓ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς, ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·

[to be like; to look like]

. 14.475ἦ ῥ̓ εὖ γιγνώσκων

γιγνώσκω (73) [Λ] 14.475

γιγνώσκων masculine nominative singular active present participle

15.239-15.241

16.119-16.121

16.269-16.274

Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην, ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

, Τρῶας

Τρώς (599) [Λ] 14.475

Τρῶας masculine accusative plural

14.489-14.491

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

[Tros]

δ̓ ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 14.475

ἄχος neuter nominative singular

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

15.208-15.210

16.22

τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.

[pain, distress]

ἔλλαβε

λαμβάνω (86) [Λ] 14.475

ἔλλαβε 3rd person singular active aorist indicative

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.22-15.24

ὃν δὲ λάβοιμι ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφῤ ἂν ἵκηται γῆν ὀλιγηπελέων·

15.229-15.230

ἀλλὰ σύ γ̓ ἐν χείρεσσι λάβ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, τῇ μάλ̓ ἐπισσείων φοβέειν ἥρωας Ἀχαιούς·

[to take, seize, receive]

θυμόν

θυμός (435) [Λ] 14.475

θυμόν masculine accusative singular

14.487

Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·

15.24-15.28

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

[the soul]

. 14.476ἔνθ̓ Ἀκάμας

Ἀκάμας (10) [Λ] 14.476-14.477

Ἀκάμας masculine nominative singular

14.478

τῷ δ̓ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·

14.488

ὁρμήθη δ̓ Ἀκάμαντος·

16.342-16.343

Μηριόνης δ̓ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι νύξ̓ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

[Acamas]

Πρόμαχον

Πρόμαχος (3) [Λ] 14.476-14.477

Πρόμαχον masculine accusative singular

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

14.503-14.505

οὐ δὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.

[Promachus]

Βοιώτιον οὔτασε

οὐτάζω (33) [Λ] 14.476-14.477

οὔτασε 3rd person singular active aorist indicative

14.489-14.491

15.523

αὐτὰρ ὅ γε Κροίσμου στῆθος μέσον οὔτασε δουρί.

15.525-15.529

τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼς Λαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸν Λαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς, ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ ἐγγύθεν ὁρμηθείς·

[to wound]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 14.476-14.477

δουρὶ neuter dative singular

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

15.296-15.298

15.314-15.317

πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ̓ ἀρηϊθόων αἰζηῶν, πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

[tree, plank, spear]

14.477ἀμφὶ κασιγνήτῳ

κασίγνητος (33) [Λ] 14.476-14.477

κασιγνήτῳ masculine dative singular

14.482-14.484

15.436

Αἴας δ̓ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·

15.466

Τεῦκρος δ̓ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·

[a brother; adj of a brother; sibling]

βεβαώς

βαίνω (222) [Λ] 14.476-14.477

βεβαώς masculine nominative singular active perfect participle

15.1-15.4

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

15.90

Ἥρη τίπτε βέβηκας;

[to walk, step]

· ὃ δ̓ ὕφελκε ποδοῖιν

πούς (192) [Λ] 14.477

ποδοῖιν masculine genitive dual

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

15.18-15.20

15.269-15.270

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ̓ ἐνώμα ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

[a foot]

. 14.478τῷ δ̓ Ἀκάμας

Ἀκάμας (10) [Λ] 14.478

Ἀκάμας masculine nominative singular

14.488

ὁρμήθη δ̓ Ἀκάμαντος·

16.342-16.343

Μηριόνης δ̓ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι νύξ̓ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

2.819-2.823

Δαρδανίων αὖτ̓ ἦρχεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο Αἰνείας, τὸν ὑπ̓ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ̓ Ἀφροδίτη Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα, οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε Ἀρχέλοχός τ̓ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

[Acamas]

ἔκπαγλον

ἔκπαγλος (13) [Λ] 14.478

ἔκπαγλον neuter accusative singular

15.197-15.199

18.170

ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

20.389

κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

[terrible, fearful]

ἐπεύξατο

ἐπεύχομαι (20) [Λ] 14.478

ἐπεύξατο 3rd person singular middle aorist indicative

16.827-16.829

17.34-17.37

17.45-17.46

ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

[to pray]

μακρὸν

μακρός (82) [Λ] 14.478

μακρὸν neuter accusative singular

15.21-15.22

ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον, λῦσαι δ̓ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν·

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

15.193

γαῖα δ̓ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος.

[long]

ἀΰσας

αὔω (44) [Λ] 14.478

ἀΰσας masculine nominative singular active aorist participle

15.320-15.322

15.346-15.347

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι, ἐᾶν δ̓ ἔναρα βροτόεντα·

15.422-15.424

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν ἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης, Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

[to burn, light a fire, get a light]

· 14.479Ἀργεῖοι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 14.479-14.481

Ἀργεῖοι masculine vocative plural

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

15.4-15.8

15.213-15.217

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐ δ̓ ἐθελήσει ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν, ἴστω τοῦθ̓ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.

[of/from Argos, Argive]

ἰόμωροι ἀπειλάων

ἀπειλή (5) [Λ] 14.479-14.481

ἀπειλάων feminine genitive plural

16.200-16.202

Μυρμιδόνες μή τίς μοι ἀπειλάων λελαθέσθω, ἃς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἀπειλεῖτε Τρώεσσι πάνθ̓ ὑπὸ μηνιθμόν, καί μ̓ ᾐτιάασθε ἕκαστος·

20.83-20.85

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

9.244-9.246

ταῦτ̓ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.

[boasts, threats]

ἀκόρητοι

ἀκόρητος (6) [Λ] 14.479-14.481

ἀκόρητοι masculine vocative plural

20.1-20.3

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·

7.117-7.119

εἴ περ ἀδειής τ̓ ἐστὶ καὶ εἰ μόθου ἔστ̓ ἀκόρητος, φημί μιν ἀσπασίως γόνυ κάμψειν, αἴ κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος.

12.335-12.337

ἐς δ̓ ἐνόησ̓ Αἴαντε δύω πολέμου ἀκορήτω ἑσταότας, Τεῦκρόν τε νέον κλισίηθεν ἰόντα ἐγγύθεν·

[insatiate, unsated in]

14.480οὔ θην οἴοισίν

οἶος (78) [Λ] 14.479-14.481

οἴοισίν masculine dative plural

15.636-15.640

ὣς τότ̓ Ἀχαιοὶ θεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφ̓ Ἕκτορι καὶ Διὶ πατρὶ πάντες, ὃ δ̓ οἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην, Κοπρῆος φίλον υἱόν, ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτος ἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ.

16.12-16.13

ἠέ τι Μυρμιδόνεσσι πιφαύσκεαι, ἢ ἐμοὶ αὐτῷ, ἦέ τιν̓ ἀγγελίην Φθίης ἐξέκλυες οἶος;

16.97-16.100

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον μήτέ τις οὖν Τρώων θάνατον φύγοι ὅσσοι ἔασι, μήτέ τις Ἀργείων, νῶϊν δ̓ ἐκδῦμεν ὄλεθρον, ὄφῤ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν.

[alone, lone, lonely]

γε πόνος

πόνος (44) [Λ] 14.479-14.481

πόνος masculine nominative singular

15.234-15.235

κεῖθεν δ̓ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε, ὥς κε καὶ αὖτις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο.

15.416-15.418

16.567-16.568

Ζεὺς δ̓ ἐπὶ νύκτ̓ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ, ὄφρα φίλῳ περὶ παιδὶ μάχης ὀλοὸς πόνος εἴη.

[work]

τ̓ ἔσεται

εἰμί (1088) [Λ] 14.479-14.481

ἔσεται 3rd person singular middle future indicative

14.482-14.484

φράζεσθ̓ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ δηρὸν ἄτιτος ἔῃ·

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

[to be]

καὶ ὀϊζὺς

ὀιζύς (4) [Λ] 14.479-14.481

ὀϊζὺς feminine nominative singular

15.365-15.366

ὥς ῥα σὺ ἤϊε Φοῖβε πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺν σύγχεας Ἀργείων, αὐτοῖσι δὲ φύζαν ἐνῶρσας.

6.284-6.285

εἰ κεῖνόν γε ἴδοιμι κατελθόντ̓ Ἄϊδος εἴσω φαίην κε φρέν̓ ἀτέρπου ὀϊζύος ἐκλελαθέσθαι.

13.1-13.6

Ζεὺς δ̓ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ πέλασσε, τοὺς μὲν ἔα παρὰ τῇσι πόνον τ̓ ἐχέμεν καὶ ὀϊζὺν νωλεμέως, αὐτὸς δὲ πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινὼ νόσφιν ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν καθορώμενος αἶαν Μυσῶν τ̓ ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν ἱππημολγῶν γλακτοφάγων Ἀβίων τε δικαιοτάτων ἀνθρώπων.

14.481ἡμῖν, ἀλλά ποθ̓ ὧδε κατακτενέεσθε

κατακτείνω (43) [Λ] 14.479-14.481

κατακτενέεσθε 2nd person plural middle future indicative

14.514-14.515

Μηριόνης δὲ Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα κατέκτα, Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τ̓ ἐνήρατο καὶ Περιφήτην·

15.334-15.336

αὐτὰρ ἔναιεν ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχ̓ Ὀϊλεύς·

15.430-15.434

τοῦ μὲν ἅμαρθ̓, ὃ δ̓ ἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸν Αἴαντος θεράποντα Κυθήριον, ὅς ῥα παῤ αὐτῷ ναῖ̓, ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι, τόν ῥ̓ ἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷ ἑσταότ̓ ἄγχ̓ Αἴαντος·

[to kill, slay, murder]

καὶ ὔμμες. 14.482φράζεσθ̓

φράζω (47) [Λ] 14.482-14.484

φράζεσθ̓ 2nd person plural medio-passive present imperative

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

15.162-15.166

15.234-15.235

κεῖθεν δ̓ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε, ὥς κε καὶ αὖτις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο.

[to point out, shew, indicate]

ὡς ὑμῖν Πρόμαχος

Πρόμαχος (3) [Λ] 14.482-14.484

Πρόμαχος masculine nominative singular

14.503-14.505

14.476-14.477

ἔνθ̓ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς·

[Promachus]

δεδμημένος

δαμάζω (105) [Λ] 14.482-14.484

δεδμημένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

15.1-15.4

15.476-15.477

μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεν νῆας ἐϋσσέλμους, ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.

15.521-15.522

οὐ γὰρ Ἀπόλλων εἴα Πάνθου υἱὸν ἐνὶ προμάχοισι δαμῆναι·

[to overpower, tame, conquer, subdue]

εὕδει

εὕδω (30) [Λ] 14.482-14.484

εὕδει 3rd person singular active present indicative

22.502-22.504

23.69

εὕδεις, αὐτὰρ ἐμεῖο λελασμένος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.

24.362-24.363

πῇ πάτερ ὧδ̓ ἵππους τε καὶ ἡμιόνους ἰθύνεις νύκτα δἰ ἀμβροσίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

[to sleep, lie down to sleep]

14.483ἔγχει

ἔγχος (205) [Λ] 14.482-14.484

ἔγχει neuter dative singular

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

15.65-15.67

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[a spear, lance]

ἐμῷ

ἐμός (153) [Λ] 14.482-14.484

ἐμῷ neuter dative singular

15.41-15.44

15.49-15.52

15.65-15.67

τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ̓ αἰζηοὺς τοὺς ἄλλους, μετὰ δ̓ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

[mine]

, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό

κασίγνητος (33) [Λ] 14.482-14.484

κασιγνήτοιό masculine genitive singular

15.436

Αἴας δ̓ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·

15.466

Τεῦκρος δ̓ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·

15.545-15.547

Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσε πᾶσι μάλα, πρῶτον δ̓ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν ἴφθιμον Μελάνιππον.

[a brother; adj of a brother; sibling]

γε ποινὴ

ποινή (10) [Λ] 14.482-14.484

ποινὴ feminine nominative singular

16.394-16.398

Πάτροκλος δ̓ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας, ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐ δὲ πόληος εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ μεσηγὺ νηῶν καὶ ποταμοῦ καὶ τείχεος ὑψηλοῖο κτεῖνε μεταΐσσων, πολέων δ̓ ἀπετίνυτο ποινήν.

17.206-17.208

ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω, τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

18.497-18.499

ἔνθα δὲ νεῖκος ὠρώρει, δύο δ̓ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς ἀνδρὸς ἀποφθιμένου·

[quit-money for blood spilt]

14.484δηρὸν

δηρός (24) [Λ] 14.482-14.484

δηρὸν neuter accusative singular

16.852-16.854

17.41-17.42

ἀλλ̓ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀδήριτος ἤτ̓ ἀλκῆς ἤτε φόβοιο.

18.121-18.125

νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων δάκρὐ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ̓ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

[long, too long]

ἄτιτος ἔῃ

εἰμί (1088) [Λ] 14.482-14.484

ἔῃ 3rd person singular active present subjunctive

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

[to be]

· τὼ καί κέ τις εὔχεται

εὔχομαι (98) [Λ] 14.484-14.485

εὔχεται 3rd person singular medio-passive present indicative

14.486

ὣς ἔφατ̓, Ἀργείοισι δ̓ ἄχος γένετ̓ εὐξαμένοιο·

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

15.296-15.298

αὐτοὶ δ̓, ὅσσοι ἄριστοι ἐνὶ στρατῷ εὐχόμεθ̓ εἶναι, στήομεν, εἴ κεν πρῶτον ἐρύξομεν ἀντιάσαντες δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 14.484-14.485

ἀνὴρ masculine nominative singular

14.503-14.505

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[a man]

14.485γνωτὸν

γνωτός (4) [Λ] 14.484-14.485

γνωτὸν masculine accusative singular

22.233-22.234

Δηΐφοβ̓ ἦ μέν μοι τὸ πάρος πολὺ φίλτατος ἦσθα γνωτῶν οὓς Ἑκάβη ἠδὲ Πρίαμος τέκε παῖδας·

3.173-3.175

ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρο υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.

7.401-7.402

γνωτὸν δὲ καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστιν ὡς ἤδη Τρώεσσιν ὀλέθρου πείρατ̓ ἐφῆπται.

[perceived, understood, known]

ἐνὶ μεγάροισιν

μέγαρον (57) [Λ] 14.484-14.485

μεγάροισιν neuter dative plural

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

15.437-15.439

Τεῦκρε πέπον δὴ νῶϊν ἀπέκτατο πιστὸς ἑταῖρος Μαστορίδης, ὃν νῶϊ Κυθηρόθεν ἔνδον ἐόντα ἶσα φίλοισι τοκεῦσιν ἐτίομεν ἐν μεγάροισι·

18.324-18.325

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

[a large room]

ἀρῆς

ἀρή (5) [Λ] 14.484-14.485

ἀρῆς feminine genitive singular

16.510-16.512

τεῖρε γὰρ αὐτὸν ἕλκος, ὃ δή μιν Τεῦκρος ἐπεσσύμενον βάλεν ἰῷ τείχεος ὑψηλοῖο, ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύνων.

18.99-18.100

ὃ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ̓, ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.

24.488-24.489

καὶ μέν που κεῖνον περιναιέται ἀμφὶς ἐόντες τείρουσ̓, οὐ δέ τίς ἐστιν ἀρὴν καὶ λοιγὸν ἀμῦναι.

[bane, ruin]

ἀλκτῆρα

ἀλκτήρ (3) [Λ] 14.484-14.485

ἀλκτῆρα masculine accusative singular

18.99-18.100

ὃ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ̓, ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.

18.210-18.213

ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δ̓ αὐγὴ γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι, αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·

[a protector from]

λιπέσθαι

λείπω (103) [Λ] 14.484-14.485

λιπέσθαι middle aorist infinitive

15.121-15.127

15.135-15.137

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

[to leave, quit]

. 14.486ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 14.486

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to say, to claim]

, Ἀργείοισι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 14.486

Ἀργείοισι masculine dative plural

15.4-15.8

15.213-15.217

16.17-16.18

ἦε σύ γ̓ Ἀργείων ὀλοφύρεαι, ὡς ὀλέκονται νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ὑπερβασίης ἕνεκα σφῆς;

[of/from Argos, Argive]

δ̓ ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 14.486

ἄχος neuter nominative singular

15.208-15.210

16.22

τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.

16.52-16.54

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει, ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι καὶ γέρας ἂψ ἀφελέσθαι, ὅ τε κράτεϊ προβεβήκῃ·

[pain, distress]

γένετ̓

γίγνομαι (173) [Λ] 14.486

γένετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

15.355-15.359

15.395-15.398

15.490-15.493

ῥεῖα δ̓ ἀρίγνωτος Διὸς ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή, ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ, ἠδ̓ ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν, ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος, ἄμμι δ̓ ἀρήγει.

[become, be born]

εὐξαμένοιο

εὔχομαι (98) [Λ] 14.486

εὐξαμένοιο masculine genitive singular middle aorist participle

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

15.296-15.298

15.370-15.371

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν εὔχετο χεῖῤ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

· 14.487Πηνέλεῳ

Πηνέλεως (8) [Λ] 14.487

Πηνέλεῳ masculine dative singular

14.488-14.489

ὃ δ̓ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν Πηνελέωο ἄνακτος·

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

16.335

Πηνέλεως δὲ Λύκων τε συνέδραμον·

[Peneleos]

δὲ μάλιστα δαΐφρονι

δαίφρων (37) [Λ] 14.487

δαΐφρονι masculine dative singular

15.239-15.241

16.726-16.728

17.75-17.76

Ἕκτορ νῦν σὺ μὲν ὧδε θέεις ἀκίχητα διώκων ἵππους Αἰακίδαο δαΐφρονος·

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 14.487

θυμὸν masculine accusative singular

15.24-15.28

15.41-15.44

15.93-15.94

οἶσθα καὶ αὐτὴ οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

[the soul]

ὄρινεν

ὀρίνω (33) [Λ] 14.487

ὄρινεν 3rd person singular active imperfect indicative

15.4-15.8

15.403-15.404

τίς δ̓ οἶδ̓ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίνω παρειπών;

16.278-16.282

Τρῶες δ̓ ὡς εἴδοντο Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι μαρμαίροντας, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός, ἐκίνηθεν δὲ φάλαγγες ἐλπόμενοι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα μηνιθμὸν μὲν ἀπορρῖψαι, φιλότητα δ̓ ἑλέσθαι·

[to stir, raise, agitate]

· 14.488ὁρμήθη

ὁρμάω (32) [Λ] 14.488

ὁρμήθη 3rd person singular passive aorist indicative

15.525-15.529

16.401-16.402

ὃ δὲ Θέστορα Ἤνοπος υἱὸν δεύτερον ὁρμηθείς·

16.466-16.468

Σαρπηδὼν δ̓ αὐτοῦ μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ δεύτερον ὁρμηθείς, ὃ δὲ Πήδασον οὔτασεν ἵππον ἔγχεϊ δεξιὸν ὦμον·

[to set in motion, urge]

δ̓ Ἀκάμαντος

Ἀκάμας (10) [Λ] 14.488

Ἀκάμαντος masculine genitive singular

16.342-16.343

Μηριόνης δ̓ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι νύξ̓ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

2.819-2.823

2.844-2.845

αὐτὰρ Θρήϊκας ἦγ̓ Ἀκάμας καὶ Πείροος ἥρως ὅσσους Ἑλλήσποντος ἀγάρροος ἐντὸς ἐέργει.

[Acamas]

· ὃ δ̓ οὐχ ὑπέμεινεν

ὑπομένω (6) [Λ] 14.488-14.489

ὑπέμεινεν 3rd person singular active aorist indicative

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

16.813-16.815

ὃ μὲν αὖτις ἀνέδραμε, μίκτο δ̓ ὁμίλῳ, ἐκ χροὸς ἁρπάξας δόρυ μείλινον, οὐ δ̓ ὑπέμεινε Πάτροκλον γυμνόν περ ἐόντ̓ ἐν δηϊοτῆτι.

17.24-17.27

οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ βίη Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο ἧς ἥβης ἀπόνηθ̓, ὅτε μ̓ ὤνατο καί μ̓ ὑπέμεινε καί μ̓ ἔφατ̓ ἐν Δαναοῖσιν ἐλέγχιστον πολεμιστὴν ἔμμεναι·

[to stay behind, survive]

ἐρωὴν

ἐρωή (11) [Λ] 14.488-14.489

ἐρωὴν feminine accusative singular

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

16.297-16.302

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀφ̓ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς, ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή·

17.561-17.562

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν·

[any quick motion, rush, force]

14.489Πηνελέωο

Πηνέλεως (8) [Λ] 14.488-14.489

Πηνελέωο masculine genitive singular

14.496-14.498

Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη·

16.335

Πηνέλεως δὲ Λύκων τε συνέδραμον·

16.339-16.341

ὃ δ̓ ὑπ̓ οὔατος αὐχένα θεῖνε Πηνέλεως, πᾶν δ̓ εἴσω ἔδυ ξίφος, ἔσχεθε δ̓ οἶον δέρμα, παρηέρθη δὲ κάρη, ὑπέλυντο δὲ γυῖα.

[Peneleos]

ἄνακτος

ἄναξ (151) [Λ] 14.488-14.489

ἄνακτος masculine genitive singular

15.4-15.8

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.158-15.159

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, Ποσειδάωνι ἄνακτι πάντα τάδ̓ ἀγγεῖλαι, μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι.

[a lord, master]

· ὃ δ̓ οὔτασεν

οὐτάζω (33) [Λ] 14.489-14.491

οὔτασεν 3rd person singular active aorist indicative

15.523

αὐτὰρ ὅ γε Κροίσμου στῆθος μέσον οὔτασε δουρί.

15.525-15.529

16.25-16.27

βέβληται μὲν ὃ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης, οὔτασται δ̓ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἠδ̓ Ἀγαμέμνων, βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ.

[to wound]

Ἰλιονῆα 14.490υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 14.489-14.491

υἱὸν masculine accusative singular

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

15.65-15.67

15.111-15.112

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.

[a son]

Φόρβαντος πολυμήλου

πολύμηλος (3) [Λ] 14.489-14.491

πολυμήλου masculine genitive singular

2.603-2.610

οἳ δ̓ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺ Αἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵν̓ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί, οἳ Φενεόν τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλον Ῥίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπην καὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινὴν Στύμφηλόν τ̓ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο, τῶν ἦρχ̓ Ἀγκαίοιο πάϊς κρείων Ἀγαπήνωρ ἑξήκοντα νεῶν·

2.704-2.707

ἀλλά σφεας κόσμησε Ποδάρκης ὄζος Ἄρηος Ἰφίκλου υἱὸς πολυμήλου Φυλακίδαο αὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάου ὁπλότερος γενεῇ·

[with many sheep]

, τόν ῥα μάλιστα 14.491Ἑρμείας

Ἑρμῆς (16) [Λ] 14.489-14.491

Ἑρμείας masculine nominative singular

15.213-15.217

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐ δ̓ ἐθελήσει ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν, ἴστω τοῦθ̓ ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.

16.184-16.186

αὐτίκα δ̓ εἰς ὑπερῷ̓ ἀναβὰς παρελέξατο λάθρῃ Ἑρμείας ἀκάκητα, πόρεν δέ οἱ ἀγλαὸν υἱὸν Εὔδωρον πέρι μὲν θείειν ταχὺν ἠδὲ μαχητήν.

20.33-20.35

Ἥρη μὲν μετ̓ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ̓ ἐριούνης Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

[Hermes]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 14.489-14.491

Τρώων genitive plural

14.499-14.500

ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

15.4-15.8

ἔγρετο δὲ Ζεὺς Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης, στῆ δ̓ ἄῤ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

[Tros]

ἐφίλει

φιλέω (36) [Λ] 14.489-14.491

ἐφίλει 3rd person singular active imperfect indicative

16.94

μάλα τούς γε φιλεῖ ἑκάεργος Ἀπόλλων·

18.126

μὴ δέ μ̓ ἔρυκε μάχης φιλέουσά περ·

20.119-20.124

ἀλλ̓ ἄγεθ̓, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μη δέ τι θυμῷ δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι ἀθανάτων, οἳ δ̓ αὖτ̓ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

[to love, regard with affection]

καὶ κτῆσιν

κτῆσις (6) [Λ] 14.489-14.491

κτῆσιν feminine accusative singular

15.661-15.664

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθ̓ ἐνὶ θυμῷ ἄλλων ἀνθρώπων, ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστος παίδων ἠδ̓ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων, ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι·

18.510-18.512

δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή, ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·

19.328-19.333

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[acquisition]

ὄπασσε

ὀπάζω (27) [Λ] 14.489-14.491

ὄπασσε 3rd person singular active aorist indicative

15.326-15.327

ἐν γὰρ Ἀπόλλων ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

16.36-16.39

16.728-16.730

αὐτὰρ Ἀπόλλων δύσεθ̓ ὅμιλον ἰών, ἐν δὲ κλόνον Ἀργείοισιν ἧκε κακόν, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

[to make to follow, send with]

· 14.492τῷ δ̓ ἄῤ ὑπὸ μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 14.492

μήτηρ feminine nominative singular

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

16.7-16.10

τίπτε δεδάκρυσαι Πατρόκλεες, ἠΰτε κούρη νηπίη, ἥ θ̓ ἅμα μητρὶ θέουσ̓ ἀνελέσθαι ἀνώγει εἱανοῦ ἁπτομένη, καί τ̓ ἐσσυμένην κατερύκει, δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται, ὄφῤ ἀνέληται·

[a mother]

μοῦνον

μόνος (18) [Λ] 14.492

μοῦνον masculine accusative singular

15.610-15.612

αὐτὸς γάρ οἱ ἀπ̓ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ Ζεύς, ὅς μιν πλεόνεσσι μετ̓ ἀνδράσι μοῦνον ἐόντα τίμα καὶ κύδαινε.

17.94-17.95

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

17.471-17.472

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

[alone, left alone, forsaken solitary]

τέκεν

τίκτω (85) [Λ] 14.492

τέκεν 3rd person singular active aorist indicative

15.187-15.188

15.197-15.199

16.34-16.35

γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα πέτραι τ̓ ἠλίβατοι, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

[to bring into the world]

Ἰλιονῆα. 14.493τὸν τόθ̓ ὑπ̓ ὀφρύος

ὀφρύς (11) [Λ] 14.493-14.494

ὀφρύος feminine genitive singular

15.101-15.103

ἣ δ̓ ἐγέλασσε χείλεσιν, οὐ δὲ μέτωπον ἐπ̓ ὀφρύσι κυανέῃσιν ἰάνθη·

15.607-15.610

16.740-16.742

ἀμφοτέρας δ̓ ὀφρῦς σύνελεν λίθος, οὐ δέ οἱ ἔσχεν ὀστέον, ὀφθαλμοὶ δὲ χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν αὐτοῦ πρόσθε ποδῶν·

[the brow, eyebrow]

οὖτα

οὐτάω (40) [Λ] 14.493-14.494

οὖτα 3rd person singular active aorist indicative

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

14.516-14.518

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

[to wound, hurt, hit]

κατ̓ ὀφθαλμοῖο

ὀφθαλμός (60) [Λ] 14.493-14.494

ὀφθαλμοῖο masculine genitive singular

14.494-14.496

δόρυ δ̓ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἄμφω·

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

15.286-15.288

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ̓ αὖτ̓ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ·

[the eye]

θέμεθλα

θέμεθλα (4) [Λ] 14.493-14.494

θέμεθλα neuter accusative plural

17.47-17.48

ἂψ δ̓ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

23.255-23.256

τορνώσαντο δὲ σῆμα θεμείλιά τε προβάλοντο ἀμφὶ πυρήν·

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

[the foundations, lowest part, bottom]

, 14.494ἐκ δ̓ ὦσε

ὠθέω (38) [Λ] 14.493-14.494

ὦσε 3rd person singular active aorist indicative

15.416-15.418

τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον, οὐ δὲ δύναντο οὔθ̓ ὃ τὸν ἐξελάσαι καὶ ἐνιπρῆσαι πυρὶ νῆα οὔθ̓ ὃ τὸν ἂψ ὤσασθαι, ἐπεί ῥ̓ ἐπέλασσέ γε δαίμων.

15.668-15.669

τοῖσι δ̓ ἀπ̓ ὀφθαλμῶν νέφος ἀχλύος ὦσεν Ἀθήνη θεσπέσιον·

15.694-15.695

τὸν δὲ Ζεὺς ὦσεν ὄπισθε χειρὶ μάλα μεγάλῃ, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅμ̓ αὐτῷ.

[to thrust, push, shove, force onwards]

γλήνην· δόρυ

δόρυ (233) [Λ] 14.494-14.496

δόρυ neuter nominative

15.296-15.298

15.314-15.317

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

[tree, plank, spear]

δ̓ ὀφθαλμοῖο

ὀφθαλμός (60) [Λ] 14.494-14.496

ὀφθαλμοῖο masculine genitive singular

14.498-14.499

ἔτι δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ·

15.286-15.288

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ̓ αὖτ̓ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ·

15.422-15.424

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν ἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης, Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

[the eye]

διὰ πρὸ 14.495καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν

ἔρχομαι (338) [Λ] 14.494-14.496

ἦλθεν 3rd person singular active aorist indicative

14.503-14.505

15.31-15.33

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[to come]

, ὃ δ̓ ἕζετο

ἕζομαι (35) [Λ] 14.494-14.496

ἕζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

15.149-15.150

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη, ἕζετο δ̓ εἰνὶ θρόνῳ·

18.246-18.247

ὀρθῶν δ̓ ἑσταότων ἀγορὴ γένετ̓, οὐ δέ τις ἔτλη ἕζεσθαι·

18.599-18.601

οἳ δ̓ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσι ῥεῖα μάλ̓, ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσιν ἑζόμενος κεραμεὺς πειρήσεται, αἴ κε θέῃσιν·

[to seat oneself, sit]

χεῖρε

χείρ (386) [Λ] 14.494-14.496

χεῖρε feminine accusative dual

15.1-15.4

15.18-15.20

15.113-15.114

ὣς ἔφατ̓, αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

[the hand]

πετάσσας

πετάννυμι (10) [Λ] 14.494-14.496

πετάσσας masculine nominative singular active aorist participle

17.370-17.373

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

21.115-21.116

ἔγχος μέν ῥ̓ ἀφέηκεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἀμφοτέρας·

21.531-21.532

πεπταμένας ἐν χερσὶ πύλας ἔχετ̓ εἰς ὅ κε λαοὶ ἔλθωσι προτὶ ἄστυ πεφυζότες·

[to spread out]

14.496ἄμφω

ἄμφω (43) [Λ] 14.494-14.496

ἄμφω feminine accusative dual

16.19

ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.

16.335-16.336

ἔγχεσι μὲν γὰρ ἤμβροτον ἀλλήλων, μέλεον δ̓ ἠκόντισαν ἄμφω·

16.348-16.349

ἐκ δ̓ ἐτίναχθεν ὀδόντες, ἐνέπλησθεν δέ οἱ ἄμφω αἵματος ὀφθαλμοί·

[both]

· Πηνέλεως

Πηνέλεως (8) [Λ] 14.496-14.498

Πηνέλεως masculine nominative singular

16.335

Πηνέλεως δὲ Λύκων τε συνέδραμον·

16.339-16.341

17.597

πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

[Peneleos]

δὲ ἐρυσσάμενος

ἐρύω (101) [Λ] 14.496-14.498

ἐρυσσάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

15.273-15.274

τὸν μέν τ̓ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη εἰρύσατ̓, οὐ δ̓ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν·

15.348-15.351

15.461-15.464

ἀλλ̓ οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον, ὅς ῥ̓ ἐφύλασσεν Ἕκτοῤ, ἀτὰρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα, ὅς οἱ ἐϋστρεφέα νευρὴν ἐν ἀμύμονι τόξῳ ῥῆξ̓ ἐπὶ τῷ ἐρύοντι·

[to drag along the ground, drag, draw]

ξίφος

ξίφος (42) [Λ] 14.496-14.498

ξίφος neuter accusative singular

15.277-15.278

ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

15.708-15.712

16.135-16.136

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον χάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε·

[a sword]

ὀξὺ

ὀξύς (103) [Λ] 14.496-14.498

ὀξὺ neuter accusative singular

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

15.430-15.434

15.482-15.483

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι, μάλα δ̓ ὦκα θέων Αἴαντι παρέστη.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

14.497αὐχένα

αὐχήν (32) [Λ] 14.496-14.498

αὐχένα masculine accusative singular

15.451

αὐχένι γάρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός·

16.331-16.332

ἀλλά οἱ αὖθι λῦσε μένος πλήξας ξίφει αὐχένα κωπήεντι.

16.339-16.341

ὃ δ̓ ὑπ̓ οὔατος αὐχένα θεῖνε Πηνέλεως, πᾶν δ̓ εἴσω ἔδυ ξίφος, ἔσχεθε δ̓ οἶον δέρμα, παρηέρθη δὲ κάρη, ὑπέλυντο δὲ γυῖα.

[the neck, throat]

μέσσον

μέσος (103) [Λ] 14.496-14.498

μέσσον masculine accusative singular

15.355-15.359

προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων ῥεῖ̓ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ̓ εὐρεῖαν, ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται, ὁππότ̓ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.

15.523

αὐτὰρ ὅ γε Κροίσμου στῆθος μέσον οὔτασε δουρί.

15.525-15.529

τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼς Λαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸν Λαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς, ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ ἐγγύθεν ὁρμηθείς·

[middle, in the middle]

ἔλασσεν

ἐλαύνω (103) [Λ] 14.496-14.498

ἔλασσεν 3rd person singular active aorist indicative

15.258-15.259

ἀλλ̓ ἄγε νῦν ἱππεῦσιν ἐπότρυνον πολέεσσι νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας ἵππους·

15.341-15.342

Δηΐοχον δὲ Πάρις βάλε νείατον ὦμον ὄπισθε φεύγοντ̓ ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.

15.352-15.353

ὣς εἰπὼν μάστιγι κατωμαδὸν ἤλασεν ἵππους κεκλόμενος Τρώεσσι κατὰ στίχας·

[to drive, drive on, set in motion]

, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε 14.498αὐτῇ

αὐτός (604) [Λ] 14.496-14.498

αὐτῇ feminine dative singular

15.36-15.40

15.41-15.44

15.93-15.94

οἶσθα καὶ αὐτὴ οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

σὺν πήληκι

πήληξ (9) [Λ] 14.496-14.498

πήληκι feminine dative singular

15.607-15.610

ἀφλοισμὸς δὲ περὶ στόμα γίγνετο, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπ̓ ὀφρύσιν, ἀμφὶ δὲ πήληξ σμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο μαρναμένοιο Ἕκτορος·

15.647-15.648

τῇ ὅ γ̓ ἐνὶ βλαφθεὶς πέσεν ὕπτιος, ἀμφὶ δὲ πήληξ σμερδαλέον κονάβησε περὶ κροτάφοισι πεσόντος.

16.104-16.106

δεινὴν δὲ περὶ κροτάφοισι φαεινὴ πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε, βάλλετο δ̓ αἰεὶ κὰπ φάλαῤ εὐποίηθ̓·

[a helmet, casque]

κάρη

κάρα (59) [Λ] 14.496-14.498

κάρη neuter accusative singular

15.72-15.77

τὸ πρὶν δ̓ οὔ τ̓ ἄῤ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν̓ ἄλλον ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ̓ ἐάσω πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ, ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ̓ ἐπένευσα κάρητι, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων, λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

15.266-15.267

ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται ὤμοις ἀΐσσονται·

16.339-16.341

ὃ δ̓ ὑπ̓ οὔατος αὐχένα θεῖνε Πηνέλεως, πᾶν δ̓ εἴσω ἔδυ ξίφος, ἔσχεθε δ̓ οἶον δέρμα, παρηέρθη δὲ κάρη, ὑπέλυντο δὲ γυῖα.

[the head]

· ἔτι δ̓ ὄβριμον

ὄβριμος (25) [Λ] 14.498-14.499

ὄβριμον neuter nominative singular

15.111-15.112

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.

16.613

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

17.529

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

[strong, mighty]

ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 14.498-14.499

ἔγχος neuter nominative singular

15.65-15.67

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.277-15.278

ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

[a spear, lance]

14.499ἦεν

εἰμί (1088) [Λ] 14.498-14.499

ἦεν 3rd person singular active imperfect indicative

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

15.80-15.83

15.107-15.108

φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.

[to be]

ἐν ὀφθαλμῷ

ὀφθαλμός (60) [Λ] 14.498-14.499

ὀφθαλμῷ masculine dative singular

15.286-15.288

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ̓ αὖτ̓ ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ·

15.422-15.424

15.488-15.489

δὴ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν ἀνδρὸς ἀριστῆος Διόθεν βλαφθέντα βέλεμνα.

[the eye]

· ὃ δὲ φὴ

φημί (406) [Λ] 14.499-14.500

φὴ 3rd person singular active imperfect indicative

14.506-14.507

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα, πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to say, to claim]

κώδειαν ἀνασχὼν

ἀνέχω (42) [Λ] 14.499-14.500

ἀνασχὼν masculine nominative singular active aorist participle

15.296-15.298

αὐτοὶ δ̓, ὅσσοι ἄριστοι ἐνὶ στρατῷ εὐχόμεθ̓ εἶναι, στήομεν, εἴ κεν πρῶτον ἐρύξομεν ἀντιάσαντες δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

15.367-15.369

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες, ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ̓ εὐχετόωντο ἕκαστος·

15.467-15.470

ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει δαίμων ἡμετέρης, ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός, νευρὴν δ̓ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησα πρώϊον, ὄφῤ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς.

[to hold up;(mid.) endure, put up with]

14.500πέφραδέ

φράζω (47) [Λ] 14.499-14.500

πέφραδέ 3rd person singular active aorist indicative

15.162-15.166

15.234-15.235

κεῖθεν δ̓ αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε, ὥς κε καὶ αὖτις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο.

15.671-15.673

Ἕκτορα δὲ φράσσαντο βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους, ἠμὲν ὅσοι μετόπισθεν ἀφέστασαν οὐ δὲ μάχοντο, ἠδ̓ ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν.

[to point out, shew, indicate]

τε Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 14.499-14.500

Τρώεσσι masculine dative plural

14.501-14.502

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·

15.4-15.8

15.41-15.44

μὴ δἰ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ̓ ἀρήγει, ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει, τειρομένους δ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

[Tros]

καὶ εὐχόμενος

εὔχομαι (98) [Λ] 14.499-14.500

εὐχόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

15.296-15.298

15.370-15.371

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν εὔχετο χεῖῤ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 14.499-14.500

ἔπος neuter accusative singular

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.88-15.89

πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

ηὔδα

αὐδάω (38) [Λ] 14.499-14.500

ηὔδα 3rd person singular active imperfect indicative

15.113-15.114

ὣς ἔφατ̓, αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

15.395-15.398

16.76-16.77

οὐ δέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς·

[to utter sounds, speak]

· 14.501εἰπέμεναί

εἶπον (279) [Λ] 14.501-14.502

εἰπέμεναί active aorist infinitive

14.508-14.510

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[to speak, say]

μοι Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 14.501-14.502

Τρῶες masculine vocative plural

15.4-15.8

15.41-15.44

15.135-15.137

αὐτίκα γὰρ Τρῶας μὲν ὑπερθύμους καὶ Ἀχαιοὺς λείψει, ὃ δ̓ ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον, μάρψει δ̓ ἑξείης ὅς τ̓ αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί.

[Tros]

ἀγαυοῦ

ἀγαυός (21) [Λ] 14.501-14.502

ἀγαυοῦ masculine genitive singular

15.445-15.447

καί ῥ̓ ἔβαλε Κλεῖτον Πεισήνορος ἀγλαὸν υἱὸν Πουλυδάμαντος ἑταῖρον ἀγαυοῦ Πανθοΐδαο ἡνία χερσὶν ἔχοντα·

16.103-16.104

δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοὶ βάλλοντες·

17.284-17.287

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[illustrious, noble]

Ἰλιονῆος 14.502πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 14.501-14.502

πατρὶ masculine dative singular

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.236-15.238

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων, βῆ δὲ κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ἴρηκι ἐοικὼς ὠκέϊ φασσοφόνῳ, ὅς τ̓ ὤκιστος πετεηνῶν.

[a father]

φίλῳ

φίλος (342) [Λ] 14.501-14.502

φίλῳ masculine dative singular

14.503-14.505

15.155-15.156

οὐ δέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ, ὅττί οἱ ὦκ̓ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.

15.166-15.167

τοῦ δ̓ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

[friend; loved, beloved, dear]

καὶ μητρὶ

μήτηρ (103) [Λ] 14.501-14.502

μητρὶ feminine dative singular

15.151-15.153

Ἴδην δ̓ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ ἥμενον·

16.7-16.10

16.33-16.34

νηλεές, οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεύς, οὐ δὲ Θέτις μήτηρ·

[a mother]

γοήμεναι

γοάω (13) [Λ] 14.501-14.502

γοήμεναι active present infinitive

16.856-16.857

ψυχὴ δ̓ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδος δὲ βεβήκει ὃν πότμον γοόωσα λιποῦσ̓ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην.

18.314-18.315

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ παννύχιοι Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες.

18.354-18.355

παννύχιοι μὲν ἔπειτα πόδας ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα Μυρμιδόνες Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες·

[to wail, groan, weep]

ἐν μεγάροισιν

μέγαρον (57) [Λ] 14.501-14.502

μεγάροισιν neuter dative plural

15.437-15.439

18.324-18.325

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

18.329-18.332

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ νοστήσαντα δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

[a large room]

· 14.503οὐ δὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο 14.504ἀνδρὶ

ἀνήρ (590) [Λ] 14.503-14.505

ἀνδρὶ masculine dative singular

14.521-14.522

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a man]

φίλῳ

φίλος (342) [Λ] 14.503-14.505

φίλῳ masculine dative singular

15.155-15.156

οὐ δέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ, ὅττί οἱ ὦκ̓ ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.

15.166-15.167

τοῦ δ̓ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

15.182-15.183

σὸν δ̓ οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ ἶσόν οἱ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

[friend; loved, beloved, dear]

ἐλθόντι

ἔρχομαι (338) [Λ] 14.503-14.505

ἐλθόντι masculine dative singular active aorist participle

15.31-15.33

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[to come]

γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ 14.505ἐκ Τροίης

Τροία (47) [Λ] 14.503-14.505

Τροίης feminine genitive singular

15.704-15.706

Ἕκτωρ δὲ πρυμνῆς νεὸς ἥψατο ποντοπόροιο καλῆς ὠκυάλου, ἣ Πρωτεσίλαον ἔνεικεν ἐς Τροίην, οὐ δ̓ αὖτις ἀπήγαγε πατρίδα γαῖαν.

16.97-16.100

αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον μήτέ τις οὖν Τρώων θάνατον φύγοι ὅσσοι ἔασι, μήτέ τις Ἀργείων, νῶϊν δ̓ ἐκδῦμεν ὄλεθρον, ὄφῤ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν.

16.168-16.169

πεντήκοντ̓ ἦσαν νῆες θοαί, ᾗσιν Ἀχιλλεὺς ἐς Τροίην ἡγεῖτο Διῒ φίλος·

[Troy]

σὺν νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 14.503-14.505

νηυσὶ feminine dative plural

15.41-15.44

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.69-15.71

ἐκ τοῦ δ̓ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κ̓ Ἀχαιοὶ Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.

[a ship]

νεώμεθα

νέομαι (41) [Λ] 14.503-14.505

νεώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

16.205-16.206

οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα ποντοπόροισιν αὖτις, ἐπεί ῥά τοι ὧδε κακὸς χόλος ἔμπεσε θυμῷ.

17.495-17.498

18.101-18.106

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[to go]

κοῦροι

κοῦρος (13) [Λ] 14.503-14.505

κοῦροι masculine nominative plural

15.283-15.284

ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν νίκων, ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περὶ μύθων·

17.755-17.759

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

20.403-20.405

αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα κούρων ἑλκόντων·

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.503-14.505

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

14.508-14.510

15.4-15.8

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

[Achaian]

. 14.506ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 14.506-14.507

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

15.34-15.35

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί μιν φωνήσασ̓ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.78-15.79

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, βῆ δ̓ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

[to say, to claim]

, τοὺς δ̓ ἄρα πάντας

πᾶς (546) [Λ] 14.506-14.507

πάντας masculine accusative plural

15.85-15.86

οἳ δὲ ἰδόντες πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν.

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

15.97-15.99

οὐ δέ τί φημι πᾶσιν ὁμῶς θυμὸν κεχαρησέμεν, οὔ τε βροτοῖσιν οὔ τε θεοῖς, εἴ πέρ τις ἔτι νῦν δαίνυται εὔφρων.

[all, the whole]

ὑπὸ τρόμος

τρόμος (13) [Λ] 14.506-14.507

τρόμος masculine nominative singular

18.247-18.248

πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

19.14-19.15

Μυρμιδόνας δ̓ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐ δέ τις ἔτλη ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλ̓ ἔτρεσαν.

20.44-20.46

Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον δειδιότας, ὅθ̓ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[a trembling, quaking, quivering]

ἔλλαβε

λαμβάνω (86) [Λ] 14.506-14.507

ἔλλαβε 3rd person singular active aorist indicative

15.22-15.24

ὃν δὲ λάβοιμι ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφῤ ἂν ἵκηται γῆν ὀλιγηπελέων·

15.229-15.230

ἀλλὰ σύ γ̓ ἐν χείρεσσι λάβ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, τῇ μάλ̓ ἐπισσείων φοβέειν ἥρωας Ἀχαιούς·

15.716-15.717

Ἕκτωρ δὲ πρύμνηθεν ἐπεὶ λάβεν οὐχὶ μεθίει ἄφλαστον μετὰ χερσὶν ἔχων, Τρωσὶν δὲ κέλευεν·

[to take, seize, receive]

γυῖα

γυῖον (42) [Λ] 14.506-14.507

γυῖα neuter accusative plural

15.434-15.435

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐν κονίῃσι νηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

15.579-15.581

Ἀντίλοχος δ̓ ἐπόρουσε κύων ὥς, ὅς τ̓ ἐπὶ νεβρῷ βλημένῳ ἀΐξῃ, τόν τ̓ ἐξ εὐνῆφι θορόντα θηρητὴρ ἐτύχησε βαλών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα·

16.311-16.312

ἀτὰρ Μενέλαος ἀρήϊος οὖτα Θόαντα στέρνον γυμνωθέντα παῤ ἀσπίδα, λῦσε δὲ γυῖα.

[a limb]

, 14.507πάπτηνεν

παπταίνω (17) [Λ] 14.506-14.507

πάπτηνεν 3rd person singular active aorist indicative

15.573-15.574

ἐκ δ̓ ἔθορε προμάχων, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ ἀμφὶ ἓ παπτήνας·

16.283

πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

17.84-17.86

πάπτηνεν δ̓ ἄῤ ἔπειτα κατὰ στίχας, αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα, τὸν δ̓ ἐπὶ γαίῃ κείμενον·

[to look earnestly, gaze]

δὲ ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 14.506-14.507

ἕκαστος masculine nominative singular

15.109

τὼ ἔχεθ̓ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ.

15.189

τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ̓ ἔμμορε τιμῆς·

15.288-15.289

ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμὸς ἑκάστου χερσὶν ὑπ̓ Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο.

[every, every one, each, each one]

ὅπῃ φύγοι

φεύγω (109) [Λ] 14.506-14.507

φύγοι 3rd person singular active aorist optative

15.1-15.4

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.232-15.233

τόφρα γὰρ οὖν οἱ ἔγειρε μένος μέγα, ὄφῤ ἂν Ἀχαιοὶ φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκωνται.

[to flee, take flight, run away]

αἰπὺν

αἰπύς (31) [Λ] 14.506-14.507

αἰπὺν masculine accusative singular

15.69-15.71

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

15.222-15.224

ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπὺν ἡμέτερον·

[high and steep, lofty]

ὄλεθρον

ὄλεθρος (32) [Λ] 14.506-14.507

ὄλεθρον masculine accusative singular

15.534

ὅς οἱ καὶ τότε παιδὸς ἀπὸ χροὸς ἤρκεσ̓ ὄλεθρον.

16.97-16.100

16.283

πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

[ruin, destruction, death]

. 14.508ἔσπετε

εἶπον (279) [Λ] 14.508-14.510

ἔσπετε 2nd person plural active aorist imperative

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.100-15.101

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη, ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοί·

[to speak, say]

νῦν μοι Μοῦσαι

Μοῦσα (9) [Λ] 14.508-14.510

Μοῦσαι feminine vocative plural

16.112-16.113

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι, ὅππως δὴ πρῶτον πῦρ ἔμπεσε νηυσὶν Ἀχαιῶν.

1.601-1.604

ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα δαίνυντ̓, οὐ δέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης, οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχ̓ Ἀπόλλων, Μουσάων θ̓ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.

2.484

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχουσαι·

[the Muse]

Ὀλύμπια

Ὀλύμπιος (32) [Λ] 14.508-14.510

Ὀλύμπια neuter accusative plural

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

15.130-15.131

οὐκ ἀΐεις ἅ τέ φησι θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἣ δὴ νῦν πὰρ Ζηνὸς Ὀλυμπίου εἰλήλουθεν;

15.372-15.376

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ̓ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας, τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ, μη δ̓ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.

[Olympian, of Olympus, dwelling on Olympus]

δώματ̓

δῶμα (61) [Λ] 14.508-14.510

δώματ̓ neuter accusative plural

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.100-15.101

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη, ὄχθησαν δ̓ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοί·

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

[a house]

ἔχουσαι

ἔχω (431) [Λ] 14.508-14.510

ἔχουσαι feminine vocative plural active present participle

15.9-15.11

15.109

τὼ ἔχεθ̓ ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ.

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

[to have]

14.509ὅς τις δὴ πρῶτος

πρότερος (96) [Λ] 14.508-14.510

πρῶτος masculine nominative singular superlative

14.511-14.512

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·

15.157

Ἶριν δὲ προτέρην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.162-15.166

[before, earlier]

βροτόεντ̓

βροτόεις (9) [Λ] 14.508-14.510

βροτόεντ̓ neuter accusative plural

15.346-15.347

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι, ἐᾶν δ̓ ἔναρα βροτόεντα·

17.12-17.13

Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δ̓ ἔναρα βροτόεντα·

17.540-17.542

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[gory, blood-boltered]

ἀνδράγρἰ Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 14.508-14.510

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

15.4-15.8

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

15.229-15.230

ἀλλὰ σύ γ̓ ἐν χείρεσσι λάβ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, τῇ μάλ̓ ἐπισσείων φοβέειν ἥρωας Ἀχαιούς·

[Achaian]

14.510ἤρατ̓

αἴρω (35) [Λ] 14.508-14.510

ἤρατ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

16.83-16.86

16.87-16.90

17.16-17.17

τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι, μή σε βάλω, ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι.

[to take up, raise, lift up]

, ἐπεί ῥ̓ ἔκλινε

κλίνω (27) [Λ] 14.508-14.510

ἔκλινε 3rd person singular active imperfect indicative

15.739-15.740

ἀλλ̓ ἐν γὰρ Τρώων πεδίῳ πύκα θωρηκτάων πόντῳ κεκλιμένοι ἑκὰς ἥμεθα πατρίδος αἴης·

16.64-16.70

τύνη δ̓ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι, ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι, εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος·

19.221-19.224

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

[to make to bend, slope; recline]

μάχην

μάχη (131) [Λ] 14.508-14.510

μάχην feminine accusative singular

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

15.111-15.112

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.

[battle, fight, combat]

κλυτὸς

κλυτός (45) [Λ] 14.508-14.510

κλυτὸς masculine nominative singular

15.170-15.173

15.184

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος·

16.64-16.70

τύνη δ̓ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι, ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι, εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος·

[heard of: renowned, famous]

ἐννοσίγαιος

Ἐννοσίγαιος (18) [Λ] 14.508-14.510

ἐννοσίγαιος masculine nominative singular

15.170-15.173

15.184

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος·

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

[the Earth-shaker]

. 14.511Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 14.511-14.512

Αἴας masculine nominative singular

14.520

πλείστους δ̓ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·

15.248-15.250

15.288-15.289

ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμὸς ἑκάστου χερσὶν ὑπ̓ Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο.

[Ajax]

ῥα πρῶτος

πρότερος (96) [Λ] 14.511-14.512

πρῶτος masculine nominative singular superlative

15.157

Ἶριν δὲ προτέρην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.162-15.166

15.180-15.182

σὲ δ̓ ὑπεξαλέασθαι ἄνωγε χεῖρας, ἐπεὶ σέο φησὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι καὶ γενεῇ πρότερος·

[before, earlier]

Τελαμώνιος

Τελαμών (24) [Λ] 14.511-14.512

Τελαμώνιος masculine nominative singular

16.116-16.118

2.527-2.529

Λοκρῶν δ̓ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας μείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας ἀλλὰ πολὺ μείων·

2.768-2.769

ἀνδρῶν αὖ μέγ̓ ἄριστος ἔην Τελαμώνιος Αἴας ὄφῤ Ἀχιλεὺς μήνιεν·

[Telamon]

Ὕρτιον οὖτα

οὐτάω (40) [Λ] 14.511-14.512

οὖτα 3rd person singular active aorist indicative

14.516-14.518

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

15.743-15.745

ὅς τις δὲ Τρώων κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ φέροιτο σὺν πυρὶ κηλείῳ, χάριν Ἕκτορος ὀτρύναντος, τὸν δ̓ Αἴας οὔτασκε δεδεγμένος ἔγχεϊ μακρῷ·

[to wound, hurt, hit]

14.512Γυρτιάδην Μυσῶν

Μυσός (5) [Λ] 14.511-14.512

Μυσῶν masculine genitive plural

24.275-24.278

ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπ̓ ἀπήνης νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσἰ ἄποινα, ζεῦξαν δ̓ ἡμιόνους κρατερώνυχας ἐντεσιεργούς, τούς ῥά ποτε Πριάμῳ Μυσοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.

2.858

Μυσῶν δὲ Χρόμις ἦρχε καὶ Ἔννομος οἰωνιστής·

10.428-10.431

πρὸς μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι καὶ Λέλεγες καὶ Καύκωνες δῖοί τε Πελασγοί, πρὸς Θύμβρης δ̓ ἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τ̓ ἀγέρωχοι καὶ Φρύγες ἱππόμαχοι καὶ Μῄονες ἱπποκορυσταί.

[a Mysian]

ἡγήτορα

ἡγήτωρ (29) [Λ] 14.511-14.512

ἡγήτορα masculine accusative singular

15.329-15.331

16.164-16.166

τοῖοι Μυρμιδόνων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο ῥώοντ̓·

16.495-16.496

πρῶτα μὲν ὄτρυνον Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας πάντῃ ἐποιχόμενος Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι·

[a leader, commander, chief]

καρτεροθύμων

καρτερόθυμος (3) [Λ] 14.511-14.512

καρτεροθύμων masculine genitive plural

5.277-5.278

καρτερόθυμε δαΐφρον ἀγαυοῦ Τυδέος υἱὲ ἦ μάλα σ̓ οὐ βέλος ὠκὺ δαμάσσατο πικρὸς ὀϊστός·

13.348-13.350

οὐ δέ τι πάμπαν ἤθελε λαὸν ὀλέσθαι Ἀχαιϊκὸν Ἰλιόθι πρό, ἀλλὰ Θέτιν κύδαινε καὶ υἱέα καρτερόθυμον.

[stout-hearted]

· 14.513Φάλκην δ̓ Ἀντίλοχος

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 14.513

Ἀντίλοχος masculine nominative singular

15.568

Ἀντίλοχον δ̓ ὄτρυνε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

15.569-15.570

Ἀντίλοχ̓ οὔ τις σεῖο νεώτερος ἄλλος Ἀχαιῶν, οὔ τε ποσὶν θάσσων οὔ τ̓ ἄλκιμος ὡς σὺ μάχεσθαι·

15.579-15.581

Ἀντίλοχος δ̓ ἐπόρουσε κύων ὥς, ὅς τ̓ ἐπὶ νεβρῷ βλημένῳ ἀΐξῃ, τόν τ̓ ἐξ εὐνῆφι θορόντα θηρητὴρ ἐτύχησε βαλών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα·

[Antilochus]

καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε

ἐξεναρίζω (34) [Λ] 14.513

ἐξενάριξε 3rd person singular active aorist indicative

15.332

Αἰνείας δὲ Μέδοντα καὶ Ἴασον ἐξενάριξεν.

15.518-15.519

Πουλυδάμας δ̓ Ὦτον Κυλλήνιον ἐξενάριξε Φυλεΐδεω ἕταρον, μεγαθύμων ἀρχὸν Ἐπειῶν.

16.573-16.574

ἀτὰρ τότε γ̓ ἐσθλὸν ἀνεψιὸν ἐξεναρίξας ἐς Πηλῆ̓ ἱκέτευσε καὶ ἐς Θέτιν ἀργυρόπεζαν·

[to strip]

· 14.514Μηριόνης

Μηριόνης (57) [Λ] 14.514-14.515

Μηριόνης masculine nominative singular

15.301-15.304

οἳ μὲν ἄῤ ἀμφ̓ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τ̓ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες Ἕκτορι καὶ Τρώεσσιν ἐναντίον·

16.342-16.343

Μηριόνης δ̓ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι νύξ̓ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

16.603-16.605

ἔνθ̓ αὖ Μηριόνης Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν Λαόγονον θρασὺν υἱὸν Ὀνήτορος, ὃς Διὸς ἱρεὺς Ἰδαίου ἐτέτυκτο, θεὸς δ̓ ὣς τίετο δήμῳ.

[pudenda muliebria]

δὲ Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα

Ἱπποτίων (2) [Λ] 14.514-14.515

Ἱπποτίωνα masculine accusative singular

13.789-13.794

βὰν δ̓ ἴμεν ἔνθα μάλιστα μάχη καὶ φύλοπις ἦεν ἀμφί τε Κεβριόνην καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα Φάλκην Ὀρθαῖόν τε καὶ ἀντίθεον Πολυφήτην Πάλμύν τ̓ Ἀσκάνιόν τε Μόρυν θ̓ υἷ̓ Ἱπποτίωνος, οἵ ῥ̓ ἐξ Ἀσκανίης ἐριβώλακος ἦλθον ἀμοιβοὶ ἠοῖ τῇ προτέρῃ·

[Hippotion]

κατέκτα

κατακτείνω (43) [Λ] 14.514-14.515

κατέκτα 3rd person singular active aorist indicative

15.334-15.336

αὐτὰρ ἔναιεν ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχ̓ Ὀϊλεύς·

15.430-15.434

15.556-15.558

οὐ γὰρ ἔτ̓ ἔστιν ἀποσταδὸν Ἀργείοισι μάρνασθαι, πρίν γ̓ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ κατ̓ ἄκρης Ἴλιον αἰπεινὴν ἑλέειν κτάσθαι τε πολίτας.

[to kill, slay, murder]

, 14.515Τεῦκρος

Τεῦκρος (28) [Λ] 14.514-14.515

Τεῦκρος masculine nominative singular

15.301-15.304

οἳ μὲν ἄῤ ἀμφ̓ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τ̓ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες Ἕκτορι καὶ Τρώεσσιν ἐναντίον·

15.437-15.439

Τεῦκρε πέπον δὴ νῶϊν ἀπέκτατο πιστὸς ἑταῖρος Μαστορίδης, ὃν νῶϊ Κυθηρόθεν ἔνδον ἐόντα ἶσα φίλοισι τοκεῦσιν ἐτίομεν ἐν μεγάροισι·

15.458-15.460

Τεῦκρος δ̓ ἄλλον ὀϊστὸν ἐφ̓ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ αἴνυτο, καί κεν ἔπαυσε μάχης ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν, εἴ μιν ἀριστεύοντα βαλὼν ἐξείλετο θυμόν.

[Teucer]

δὲ Προθόωνά τ̓ ἐνήρατο

ἐναίρω (16) [Λ] 14.514-14.515

ἐνήρατο 3rd person singular middle aorist indicative

16.91-16.94

μὴ δ̓ ἐπαγαλλόμενος πολέμῳ καὶ δηϊοτῆτι Τρῶας ἐναιρόμενος προτὶ Ἴλιον ἡγεμονεύειν, μή τις ἀπ̓ Οὐλύμποιο θεῶν αἰειγενετάων ἐμβήῃ·

20.94-20.96

ἦ κ̓ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης, ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ̓ ἐκέλευεν ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.

21.26-21.28

ὃ δ̓ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων, ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·

[to slay]

καὶ Περιφήτην· 14.516Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 14.516-14.518

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

16.76-16.77

οὐ δέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς·

16.269-16.274

Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην, ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

17.12-17.13

Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δ̓ ἔναρα βροτόεντα·

[son of Atreus]

δ̓ ἄῤ ἔπειθ̓ Ὑπερήνορα ποιμένα

ποιμήν (53) [Λ] 14.516-14.518

ποιμένα masculine accusative singular

15.262

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν.

16.2-16.4

16.352-16.354

ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισι σίνται ὑπ̓ ἐκ μήλων αἱρεύμενοι, αἵ τ̓ ἐν ὄρεσσι ποιμένος ἀφραδίῃσι διέτμαγεν·

[herdsman, shepherd]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 14.516-14.518

λαῶν masculine genitive plural

15.14-15.15

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

15.53-15.64

15.218-15.219

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος, δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ̓ ἥρωες Ἀχαιοί.

[the people]

14.517οὖτα

οὐτάω (40) [Λ] 14.516-14.518

οὖτα 3rd person singular active aorist indicative

14.518-14.519

ψυχὴ δὲ κατ̓ οὐταμένην ὠτειλὴν ἔσσυτ̓ ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

15.743-15.745

15.746

δώδεκα δὲ προπάροιθε νεῶν αὐτοσχεδὸν οὖτα.

[to wound, hurt, hit]

κατὰ λαπάρην

λαπάρα (7) [Λ] 14.516-14.518

λαπάρην feminine accusative singular

16.317-16.318

Νεστορίδαι δ̓ ὃ μὲν οὔτασ̓ Ἀτύμνιον ὀξέϊ δουρὶ Ἀντίλοχος, λαπάρης δὲ διήλασε χάλκεον ἔγχος·

22.306-22.310

3.359-3.360

ἀντικρὺ δὲ παραὶ λαπάρην διάμησε χιτῶνα ἔγχος·

[the soft part of the body]

, διὰ δ̓ ἔντερα

ἔντερον (5) [Λ] 14.516-14.518

ἔντερα neuter accusative plural

17.314-17.315

ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσ̓·

20.416-20.418

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παῤ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή, γνὺξ δ̓ ἔριπ̓ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε κυανέη, προτὶ οἷ δ̓ ἔλαβ̓ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

20.419-20.421

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησε κασίγνητον Πολύδωρον ἔντερα χερσὶν ἔχοντα λιαζόμενον ποτὶ γαίη κάρ ῥά οἱ ὀφθαλμῶν κέχυτ̓ ἀχλύς·

[an intestine, piece of gut]

χαλκὸς

χαλκός (148) [Λ] 14.516-14.518

χαλκὸς masculine nominative singular

15.341-15.342

Δηΐοχον δὲ Πάρις βάλε νείατον ὦμον ὄπισθε φεύγοντ̓ ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.

15.430-15.434

15.482-15.483

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι, μάλα δ̓ ὦκα θέων Αἴαντι παρέστη.

[copper]

ἄφυσσε

ἀφύσσω (9) [Λ] 14.516-14.518

ἄφυσσε 3rd person singular active aorist indicative

16.228-16.230

τό ῥα τότ̓ ἐκ χηλοῖο λαβὼν ἐκάθηρε θεείῳ πρῶτον, ἔπειτα δ̓ ἔνιψ̓ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι, νίψατο δ̓ αὐτὸς χεῖρας, ἀφύσσατο δ̓ αἴθοπα οἶνον.

17.314-17.315

ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσ̓·

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

[to draw]

14.518δῃώσας

δηιόω (21) [Λ] 14.516-14.518

δῃώσας masculine nominative singular active aorist participle

15.707-15.708

τοῦ περ δὴ περὶ νηὸς Ἀχαιοί τε Τρῶές τε δῄουν ἀλλήλους αὐτοσχεδόν·

16.156-16.159

οἳ δὲ λύκοι ὣς ὠμοφάγοι, τοῖσίν τε περὶ φρεσὶν ἄσπετος ἀλκή, οἵ τ̓ ἔλαφον κεραὸν μέγαν οὔρεσι δῃώσαντες δάπτουσιν·

16.644-16.651

ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, οὐ δέ ποτε Ζεὺς τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ, ἀλλὰ κατ̓ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ, πολλὰ μάλ̓ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων, ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ αὐτοῦ ἐπ̓ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τ̓ ὤμων τεύχἐ ἕληται, ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν.

· ψυχὴ

ψυχή (33) [Λ] 14.518-14.519

ψυχὴ feminine nominative singular

16.453-16.457

αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών, πέμπειν μιν θάνατόν τε φέρειν καὶ νήδυμον ὕπνον εἰς ὅ κε δὴ Λυκίης εὐρείης δῆμον ἵκωνται, ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε τύμβῳ τε στήλῃ τε·

16.505

τοῖο δ̓ ἅμα ψυχήν τε καὶ ἔγχεος ἐξέρυσ̓ αἰχμήν.

16.623-16.625

εἰ καὶ ἐγώ σε βάλοιμι τυχὼν μέσον ὀξέϊ χαλκῷ, αἶψά κε καὶ κρατερός περ ἐὼν καὶ χερσὶ πεποιθὼς εὖχος ἐμοὶ δοίης, ψυχὴν δ̓ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.

[breath, soul]

δὲ κατ̓ οὐταμένην

οὐτάω (40) [Λ] 14.518-14.519

οὐταμένην feminine accusative singular middle aorist participle

15.743-15.745

15.746

δώδεκα δὲ προπάροιθε νεῶν αὐτοσχεδὸν οὖτα.

16.23-16.24

οἳ μὲν γὰρ δὴ πάντες, ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι, ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε.

[to wound, hurt, hit]

ὠτειλὴν

ὠτειλή (11) [Λ] 14.518-14.519

ὠτειλὴν feminine accusative singular

16.862-16.863

ὣς ἄρα φωνήσας δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς εἴρυσε λὰξ προσβάς, τὸν δ̓ ὕπτιον ὦσ̓ ἀπὸ δουρός.

17.86

ἔρρει δ̓ αἷμα κατ̓ οὐταμένην ὠτειλήν.

17.295-17.298

ἤρικε δ̓ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ πληγεῖσ̓ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ, ἐγκέφαλος δὲ παῤ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις·

[a wound]

14.519ἔσσυτ̓

σεύω (40) [Λ] 14.518-14.519

ἔσσυτ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

15.271-15.272

οἳ δ̓ ὥς τ̓ ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται·

15.679-15.682

16.584-16.585

ὣς ἰθὺς Λυκίων Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε ἔσσυο καὶ Τρώων, κεχόλωσο δὲ κῆρ ἑτάροιο.

[to put in quick motion: to drive, hunt, chase away]

ἐπειγομένη

ἐπείγω (21) [Λ] 14.518-14.519

ἐπειγομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

15.381-15.383

οἳ δ̓ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότ̓ ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου·

19.142-19.144

εἰ δ̓ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος, δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες οἴσουσ̓, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.

19.188-19.189

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος·

[to press down, weigh down; mid. hasten]

, τὸν δὲ σκότος ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 14.518-14.519

ὄσσε neuter accusative dual

15.578

δούπησεν δὲ πεσών, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.

15.607-15.610

17.135-17.136

ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δέ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

[the two eyes]

κάλυψε. 14.520πλείστους

πλεῖστος (20) [Λ] 14.520

πλείστους masculine accusative plural superlative

15.448-15.449

τῇ γὰρ ἔχ̓ ᾗ ῥα πολὺ πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

15.615-15.616

καί ῥ̓ ἔθελεν ῥῆξαι στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων, ᾗ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καὶ τεύχἐ ἄριστα·

16.284-16.288

Πάτροκλος δὲ πρῶτος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ ἀντικρὺ κατὰ μέσσον, ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο, νηῒ πάρα πρυμνῇ μεγαθύμου Πρωτεσιλάου, καὶ βάλε Πυραίχμην, ὃς Παίονας ἱπποκορυστὰς ἤγαγεν ἐξ Ἀμυδῶνος ἀπ̓ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος·

[most, largest]

δ̓ Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 14.520

Αἴας masculine nominative singular

15.248-15.250

15.288-15.289

ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμὸς ἑκάστου χερσὶν ὑπ̓ Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο.

15.301-15.304

οἳ μὲν ἄῤ ἀμφ̓ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τ̓ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες Ἕκτορι καὶ Τρώεσσιν ἐναντίον·

[Ajax]

εἷλεν

αἱρέω (276) [Λ] 14.520

εἷλεν 3rd person singular active aorist indicative

15.69-15.71

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

15.121-15.127

ἔνθά κ̓ ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη, εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ̓ εἵλετο καὶ σάκος ὤμων, ἔγχος δ̓ ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα χάλκεον·

[to take,(mid.) to choose]

Ὀϊλῆος

Ὀιλεύς (14) [Λ] 14.520

Ὀϊλῆος masculine genitive singular

15.333-15.334

ἤτοι ὃ μὲν νόθος υἱὸς Ὀϊλῆος θείοιο ἔσκε Μέδων Αἴαντος ἀδελφεός·

15.334-15.336

αὐτὰρ ἔναιεν ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχ̓ Ὀϊλεύς·

17.256

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

ταχὺς

ταχύς (91) [Λ] 14.520

ταχὺς masculine nominative singular

15.146

Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετ̓ ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα·

15.158-15.159

βάσκ̓ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, Ποσειδάωνι ἄνακτι πάντα τάδ̓ ἀγγεῖλαι, μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι.

15.453-15.454

ἄναξ δ̓ ἐνόησε τάχιστα Πουλυδάμας, καὶ πρῶτος ἐναντίος ἤλυθεν ἵππων.

[quick, swift, fleet]

υἱός

υἱός (436) [Λ] 14.520

υἱός masculine nominative singular

15.65-15.67

15.111-15.112

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.

15.115-15.118

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ̓ Ὀλύμπια δώματ̓ ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ̓ αἵματι καὶ κονίῃσιν.

[a son]

· 14.521οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος

ὅμοιος (14) [Λ] 14.521-14.522

ὁμοῖος masculine nominative singular

16.52-16.54

ἀλλὰ τόδ̓ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει, ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι καὶ γέρας ἂψ ἀφελέσθαι, ὅ τε κράτεϊ προβεβήκῃ·

17.51-17.52

αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι πλοχμοί θ̓, οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.

17.475-17.478

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[like, resembling]

ἐπισπέσθαι

ἐφέπω (22) [Λ] 14.521-14.522

ἐπισπέσθαι middle aorist infinitive

15.494-15.496

ὃς δέ κεν ὑμέων βλήμενος ἠὲ τυπεὶς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ τεθνάτω·

15.742

ἦ, καὶ μαιμώων ἔφεπ̓ ἔγχεϊ ὀξυόεντι.

16.724-16.725

ἀλλ̓ ἄγε Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους, αἴ κέν πώς μιν ἕλῃς, δώῃ δέ τοι εὖχος Ἀπόλλων.

[to go after, follow, pursue]

ποσὶν

πούς (192) [Λ] 14.521-14.522

ποσὶν masculine dative plural

15.18-15.20

15.269-15.270

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ̓ ἐνώμα ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.

15.280

τάρβησαν, πᾶσιν δὲ παραὶ ποσὶ κάππεσε θυμός.

[a foot]

ἦεν

εἰμί (1088) [Λ] 14.521-14.522

ἦεν 3rd person singular active imperfect indicative

15.80-15.83

15.107-15.108

φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.

15.111-15.112

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.

[to be]

14.522ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 14.521-14.522

ἀνδρῶν masculine genitive plural

15.12-15.13

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινὰ δ̓ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

15.47-15.48

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

15.80-15.83

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ̓ ἐπὶ πολλὴν γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ̓ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

[a man]

τρεσσάντων

τρέω (15) [Λ] 14.521-14.522

τρεσσάντων masculine genitive plural active aorist participle

15.585-15.588

Ἀντίλοχος δ̓ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς, ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·

15.589-15.590

ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·

17.332

ἀλλ̓ αὐτοὶ τρεῖτ̓ ἄσπετον οὐ δὲ μάχεσθε.

[to flee from fear, flee away]

, ὅτε τε Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 14.521-14.522

Ζεὺς masculine nominative singular

15.4-15.8

15.84-15.85

ἵκετο δ̓ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ̓ ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ·

15.96-15.97

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται·

[Zeus]

ἐν φόβον

φόβος (38) [Λ] 14.521-14.522

φόβον masculine accusative singular

15.307-15.310

πρόσθεν δὲ κί̓ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ̓ αἰγίδα θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ̓, ἣν ἄρα χαλκεὺς Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·

15.326-15.327

ἐν γὰρ Ἀπόλλων ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.

15.395-15.398

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε, ᾤμωξέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσ̓, ὀλοφυρόμενος δ̓ ἔπος ηὔδα·

[fear, panic, flight]

ὄρσῃ

ὄρνυμι (172) [Λ] 14.521-14.522

ὄρσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

15.121-15.127

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

15.400

δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν·