τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

οὐ δ̓ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

[Atreus]

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 17.1-17.2

υἱὸν masculine accusative singular

οὐ δ̓ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος·

οὔ τ̓ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔ τε λέοντος οὔ τε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει, ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

[a son]

ἀρηΐφιλον

ἀρηίφιλος (25) [Λ] 17.1-17.2

ἀρηΐφιλον masculine accusative singular

ἄγχι δ̓ ἄῤ αὐτοῦ ἔστη, καὶ προσέειπεν ἀρηΐφιλον Μενέλαον·

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

Μενέλαον

Μενέλαος (132) [Λ] 17.1-17.2

Μενέλαον masculine accusative singular

ὣς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε ξανθὸς Μενέλαος.

ἄγχι δ̓ ἄῤ αὐτοῦ ἔστη, καὶ προσέειπεν ἀρηΐφιλον Μενέλαον·

17.12-17.13

Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δ̓ ἔναρα βροτόεντα·

[Menelaos]

17.2Πάτροκλος

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.1-17.2

Πάτροκλος masculine nominative singular

ὣς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε ξανθὸς Μενέλαος.

οὐ δ̓ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος·

οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τ̓ ἐπικούρων Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·

[Patroclus]

Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 17.1-17.2

Τρώεσσι masculine dative plural

οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τ̓ ἐπικούρων Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·

τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι, μή σε βάλω, ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι.

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[Tros]

δαμεὶς

δαμάζω (105) [Λ] 17.1-17.2

δαμεὶς masculine nominative singular passive aorist participle

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

[to overpower, tame, conquer, subdue]

ἐν δηϊοτῆτι

δηιοτής (26) [Λ] 17.1-17.2

δηϊοτῆτι feminine dative singular

πρῶτος δ̓ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα, τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

ἀλλ̓ ἄγεθ̓, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μη δέ τι θυμῷ δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι ἀθανάτων, οἳ δ̓ αὖτ̓ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

20.244-20.245

ἀλλ̓ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς ἑσταότ̓ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.

. 17.3βῆ

βαίνω (222) [Λ] 17.3-17.5

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

17.3-17.5

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ βαῖν̓ ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο·

ὣς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε ξανθὸς Μενέλαος.

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[to walk, step]

δὲ διὰ προμάχων

πρόμαχος (38) [Λ] 17.3-17.5

προμάχων masculine genitive plural

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν καπρίῳ, ὅς τ̓ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ̓ αἰζηοὺς ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·

[fighting before]

κεκορυθμένος

κορύσσω (23) [Λ] 17.3-17.5

κεκορυθμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο, κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[to furnish with a helmet]

αἴθοπι

αἶθοψ (16) [Λ] 17.3-17.5

αἴθοπι masculine dative singular

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σφίσιν εἶκε λοχῆσαι ἐν ποταμῷ, ὅθι τ̓ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν, ἔνθ̓ ἄρα τοί γ̓ ἵζοντ̓ εἰλυμένοι αἴθοπι χαλκῷ.

[fiery-looking]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 17.3-17.5

χαλκῷ masculine dative singular

οὐ δ̓ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ ἀσπίδ̓ ἐνὶ κρατερῇ·

ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

[copper]

, 17.4ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.3-17.5

αὐτῷ masculine dative singular

ἄγχι δ̓ ἄῤ αὐτοῦ ἔστη, καὶ προσέειπεν ἀρηΐφιλον Μενέλαον·

ἂψ δ̓ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο δἰ αὐχένος ἤλυθ̓ ἀκωκή, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

βαῖν̓

βαίνω (222) [Λ] 17.3-17.5

βαῖν̓ 3rd person singular active imperfect indicative

ὣς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε ξανθὸς Μενέλαος.

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

[to walk, step]

ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 17.3-17.5

μήτηρ feminine nominative singular

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[a mother]

17.5πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα

εἴδω (36) [Λ] 17.3-17.5

εἰδυῖα feminine nominative singular active perfect participle

ἀλλ̓ αὐτὸς Ἀπόλλων Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

τόκοιο

τόκος (4) [Λ] 17.3-17.5

τόκοιο masculine genitive singular

19.118-19.119

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

7.125-7.128

ἦ κε μέγ̓ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς ἐσθλὸς Μυρμιδόνων βουληφόρος ἠδ̓ ἀγορητής, ὅς ποτέ μ̓ εἰρόμενος μέγ̓ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ πάντων Ἀργείων ἐρέων γενεήν τε τόκον τε.

15.140-15.141

ἀργαλέον δὲ πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.

[a bringing forth, childbirth, parturition]

· 17.6ὣς περὶ Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.6

Πατρόκλῳ masculine dative singular

οὐ δ̓ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος·

οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τ̓ ἐπικούρων Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[Patroclus]

βαῖνε

βαίνω (222) [Λ] 17.6

βαῖνε 3rd person singular active imperfect indicative

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

τοῦ δ̓ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ παχνοῦται, ἀέκων δέ τ̓ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο·

[to walk, step]

ξανθὸς Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.6

Μενέλαος masculine nominative singular

ἄγχι δ̓ ἄῤ αὐτοῦ ἔστη, καὶ προσέειπεν ἀρηΐφιλον Μενέλαον·

17.12-17.13

Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δ̓ ἔναρα βροτόεντα·

17.18

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[Menelaos]

. 17.7πρόσθε δέ οἱ δόρυ

δόρυ (233) [Λ] 17.7-17.8

δόρυ neuter accusative singular

οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τ̓ ἐπικούρων Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

ἤρικε δ̓ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ πληγεῖσ̓ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ, ἐγκέφαλος δὲ παῤ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις·

[tree, plank, spear]

τ̓ ἔσχε

ἔχω (431) [Λ] 17.7-17.8

ἔσχε 3rd person singular active aorist indicative

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

ἦ σ̓ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[to have]

καὶ ἀσπίδα

ἀσπίς (93) [Λ] 17.7-17.8

ἀσπίδα feminine accusative singular

17.43

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

οὐ δ̓ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ ἀσπίδ̓ ἐνὶ κρατερῇ·

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

[a round shield]

πάντοσ̓ ἐΐσην

ἴσος (79) [Λ] 17.7-17.8

ἐΐσην feminine accusative singular

17.43

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

[equal to, the same as; adv. perhaps]

, 17.8τὸν κτάμεναι

κτείνω (91) [Λ] 17.7-17.8

κτάμεναι active aorist infinitive

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ̓ ἐριαύχενας ἵππους νήπιοι, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι αὖτις ἀπ̓ Αὐτομέδοντος.

[to kill, slay]

μεμαὼς

μέμαα (94) [Λ] 17.7-17.8

μεμαὼς masculine nominative singular active perfect participle

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ̓ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην εἰ μή σφὠ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε, οἵ ῥ̓ ἦλθον καθ̓ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·

ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες, ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς, ἄψ τ̓ ἀνεχώρησαν διά τ̓ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

ὅς τις τοῦ γ̓ ἀντίος

ἀντίος (49) [Λ] 17.7-17.8

ἀντίος masculine nominative singular

17.30-17.32

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο πρίν τι κακὸν παθέειν·

ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες τ̓ ἄνδρές τε νομῆες πολλὰ μάλ̓ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐ δ̓ ἐθέλουσιν ἀντίον ἐλθέμεναι·

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

[set against]

ἔλθοι

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.7-17.8

ἔλθοι 3rd person singular active aorist optative

ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο δἰ αὐχένος ἤλυθ̓ ἀκωκή, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

17.57-17.58

ἐλθὼν δ̓ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ βόθρου τ̓ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσ̓ ἐπὶ γαίῃ·

ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες τ̓ ἄνδρές τε νομῆες πολλὰ μάλ̓ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐ δ̓ ἐθέλουσιν ἀντίον ἐλθέμεναι·

[to come]

. 17.9οὐ δ̓ ἄρα Πάνθου

Πάνθοος (5) [Λ] 17.9-17.10

Πάνθου masculine genitive singular

οὔ τ̓ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔ τε λέοντος οὔ τε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει, ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχἐ ἐνείκας Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ.

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 17.9-17.10

υἱὸς masculine nominative singular

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[a son]

ἐϋμμελίης

ἐυμμελίης (3) [Λ] 17.9-17.10

ἐϋμμελίης masculine nominative singular

οὔ τ̓ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔ τε λέοντος οὔ τε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει, ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

ἀμέλησε

ἀμελέω (4) [Λ] 17.9-17.10

ἀμέλησε 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

13.419-13.420

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ἀχνύμενός περ ἑοῦ ἀμέλησεν ἑταίρου, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

[to have no care for, be neglectful of]

17.10Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.9-17.10

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τ̓ ἐπικούρων Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·

ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ Πάτροκλόν θ̓, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ̓ ἐνθάδε τιμῆς, μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.

[Patroclus]

πεσόντος

πίπτω (131) [Λ] 17.9-17.10

πεσόντος masculine genitive singular active aorist participle

ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο δἰ αὐχένος ἤλυθ̓ ἀκωκή, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[to fall, fall down]

ἀμύμονος

ἀμύμων (65) [Λ] 17.9-17.10

ἀμύμονος masculine genitive singular

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

μάλα γάρ σφεας ὦκ̓ ἐλέλιξεν Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ̓ ἔργα τέτυκτο τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ̓ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

[blameless, noble, excellent]

· ἄγχι δ̓ ἄῤ αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 17.10-17.11

αὐτοῦ masculine genitive singular

ἂψ δ̓ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο δἰ αὐχένος ἤλυθ̓ ἀκωκή, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

17.11ἔστη

ἵστημι (305) [Λ] 17.10-17.11

ἔστη 3rd person singular active aorist indicative

17.29-17.30

ὥς θην καὶ σὸν ἐγὼ λύσω μένος εἴ κέ μευ ἄντα στήῃς·

17.30-17.32

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο πρίν τι κακὸν παθέειν·

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

[to make to stand]

, καὶ προσέειπεν ἀρηΐφιλον

ἀρηίφιλος (25) [Λ] 17.10-17.11

ἀρηΐφιλον masculine accusative singular

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

Μενέλαον

Μενέλαος (132) [Λ] 17.10-17.11

Μενέλαον masculine accusative singular

17.12-17.13

Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δ̓ ἔναρα βροτόεντα·

17.18

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δ̓ ἀγορεύεις, χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο, ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.

[Menelaos]

· 17.12Ἀτρεΐδη

Ἀτρείδης (161) [Λ] 17.12-17.13

Ἀτρεΐδη masculine vocative singular

ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ Ἕκτοῤ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·

[son of Atreus]

Μενέλαε

Μενέλαος (132) [Λ] 17.12-17.13

Μενέλαε masculine vocative singular

17.18

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

[Menelaos]

διοτρεφὲς

διοτρεφής (18) [Λ] 17.12-17.13

διοτρεφὲς masculine vocative singular

νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δ̓ ἀγορεύεις, χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο, ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων, εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

[nourished, cherished by Zeus, Zeus-nurtured]

ὄρχαμε

ὄρχαμος (7) [Λ] 17.12-17.13

ὄρχαμε masculine vocative singular

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

21.221

ἄγη μ̓ ἔχει ὄρχαμε λαῶν.

2.835-2.839

οἳ δ̓ ἄρα Περκώτην καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο καὶ Σηστὸν καὶ Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην, τῶν αὖθ̓ Ὑρτακίδης ἦρχ̓ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν, Ἄσιος Ὑρτακίδης ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι αἴθωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.

[the first of a row, a file-leader]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 17.12-17.13

λαῶν masculine genitive plural

17.144-17.145

φράζεο νῦν ὅππως κε πόλιν καὶ ἄστυ σαώσῃς οἶος σὺν λαοῖς τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν·

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς·

[the people]

17.13χάζεο

χάζω (33) [Λ] 17.12-17.13

χάζεο 2nd person singular medio-passive present imperative

οὔτέ τιν̓ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων, ἀλλὰ μάλ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

18.160

ὀπίσω δ̓ οὐ χάζετο πάμπαν.

3.30-3.32

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς ἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

[to cause to retire]

, λεῖπε

λείπω (103) [Λ] 17.12-17.13

λεῖπε 2nd person singular active present imperative

ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ Πάτροκλόν θ̓, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ̓ ἐνθάδε τιμῆς, μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται ἔγχεσι καὶ φωνῇ·

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

[to leave, quit]

δὲ νεκρόν

νεκρός (54) [Λ] 17.12-17.13

νεκρόν masculine accusative singular

εἰ δέ που Αἴαντός γε βοὴν ἀγαθοῖο πυθοίμην, ἄμφω κ̓ αὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμης καὶ πρὸς δαίμονά περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸν Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ·

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται ἔγχεσι καὶ φωνῇ·

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

[a dead body, corpse]

, ἔα

ἐάω (92) [Λ] 17.12-17.13

ἔα 2nd person singular active present imperative

τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι, μή σε βάλω, ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι.

17.449

οὐ γὰρ ἐάσω.

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[to let, suffer, allow, permit]

δ̓ ἔναρα

ἔναρα (12) [Λ] 17.12-17.13

ἔναρα neuter accusative plural

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

νῦν δ̓ ἰθὺς μεμαῶτε μαχώμεθα, μὴ δέ τι δούρων ἔστω φειδωλή, ἵνα εἴδομεν εἴ κεν Ἀχιλλεὺς νῶϊ κατακτείνας ἔναρα βροτόεντα φέρηται νῆας ἔπι γλαφυράς, ἦ κεν σῷ δουρὶ δαμήῃ.

[the arms and trappings of a slain foe, spoils, booty]

βροτόεντα

βροτόεις (9) [Λ] 17.12-17.13

βροτόεντα neuter accusative plural

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

νῦν δ̓ ἰθὺς μεμαῶτε μαχώμεθα, μὴ δέ τι δούρων ἔστω φειδωλή, ἵνα εἴδομεν εἴ κεν Ἀχιλλεὺς νῶϊ κατακτείνας ἔναρα βροτόεντα φέρηται νῆας ἔπι γλαφυράς, ἦ κεν σῷ δουρὶ δαμήῃ.

6.480-6.481

φέροι δ̓ ἔναρα βροτόεντα κτείνας δήϊον ἄνδρα, χαρείη δὲ φρένα μήτηρ.

[gory, blood-boltered]

· 17.14οὐ γάρ τις πρότερος

πρότερος (96) [Λ] 17.14-17.15

πρότερος masculine nominative singular comparative

τῆς δ̓ ἐξ αὐχέν̓ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ̓ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει δῃῶν·

πρῶτος δ̓ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα, τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

[before, earlier]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.14-17.15

Τρώων masculine genitive plural

τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι, μή σε βάλω, ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι.

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

[Tros]

κλειτῶν

κλειτός (15) [Λ] 17.14-17.15

κλειτῶν masculine genitive plural

μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους βῆ ῥα μέγα ἰάχων·

ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν Φωκήων ὄχ̓ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ οἰκία ναιετάασκε πολέσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων, τὸν βάλ̓ ὑπὸ κληῗδα μέσην·

τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλ̓ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς, τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τ̓ ἐπίκουροι.

[renowned, famous(cp κλεινός)]

τ̓ ἐπικούρων

ἐπίκουρος (33) [Λ] 17.14-17.15

ἐπικούρων masculine genitive plural

μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους βῆ ῥα μέγα ἰάχων·

17.220

κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων·

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

[an assister, ally]

17.15Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.14-17.15

Πάτροκλον masculine accusative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

[Patroclus]

βάλε

βάλλω (314) [Λ] 17.14-17.15

βάλε 3rd person singular active aorist indicative

τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι, μή σε βάλω, ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι.

ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχἐ ἐνείκας Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ.

ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν Φωκήων ὄχ̓ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ οἰκία ναιετάασκε πολέσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων, τὸν βάλ̓ ὑπὸ κληῗδα μέσην·

[to throw]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 17.14-17.15

δουρὶ neuter dative singular

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

[tree, plank, spear]

κατὰ κρατερὴν

κρατερός (122) [Λ] 17.14-17.15

κρατερὴν feminine accusative singular

οὐ δ̓ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ ἀσπίδ̓ ἐνὶ κρατερῇ·

τῆς δ̓ ἐξ αὐχέν̓ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ̓ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει δῃῶν·

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

[strong, stout, mighty]

ὑσμίνην

ὑσμίνη (46) [Λ] 17.14-17.15

ὑσμίνην feminine accusative singular

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, ἐς δ̓ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.

[a fight, battle, combat]

· 17.16τώ με ἔα

ἐάω (92) [Λ] 17.16-17.17

ἔα 2nd person singular active present imperative

17.449

οὐ γὰρ ἐάσω.

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ, θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

[to let, suffer, allow, permit]

κλέος

κλέος (29) [Λ] 17.16-17.17

κλέος neuter accusative singular

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

ἦ σ̓ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.

τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

[a rumour, report; fame, glory]

ἐσθλὸν

ἐσθλός (80) [Λ] 17.16-17.17

ἐσθλὸν neuter accusative singular

ἦ σ̓ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

[good]

ἐνὶ Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 17.16-17.17

Τρώεσσιν masculine dative plural

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

Τρῶας δ̓ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[Tros]

ἀρέσθαι

αἴρω (35) [Λ] 17.16-17.17

ἀρέσθαι middle aorist infinitive

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

[to take up, raise, lift up]

, 17.17μή σε βάλω

βάλλω (314) [Λ] 17.16-17.17

βάλω 1st person singular active aorist subjunctive

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[to throw]

, ἀπὸ δὲ μελιηδέα

μελιηδής (9) [Λ] 17.16-17.17

μελιηδέα masculine accusative singular

18.544-18.546

οἳ δ̓ ὁπότε στρέψαντες ἱκοίατο τέλσον ἀρούρης, τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἐν χερσὶ δέπας μελιηδέος οἴνου δόσκεν ἀνὴρ ἐπιών·

18.567-18.568

παρθενικαὶ δὲ καὶ ἠΐθεοι ἀταλὰ φρονέοντες πλεκτοῖς ἐν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν.

4.345-4.346

ἔνθα φίλ̓ ὀπταλέα κρέα ἔδμεναι ἠδὲ κύπελλα οἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφῤ ἐθέλητον·

[honey-sweet]

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 17.16-17.17

θυμὸν masculine accusative singular

οὔ τ̓ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔ τε λέοντος οὔ τε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει, ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[the soul]

ἕλωμαι

αἱρέω (276) [Λ] 17.16-17.17

ἕλωμαι 1st person singular middle aorist subjunctive

17.67

μάλα γὰρ χλωρὸν δέος αἱρεῖ·

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐ δέ τιν̓ αὐτῶν Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ, ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο·

[to take,(mid.) to choose]

. 17.18τὸν δὲ μέγ̓

μέγας (460) [Λ] 17.18

μέγ̓ neuter accusative singular

οὔ τ̓ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔ τε λέοντος οὔ τε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει, ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

ὁππότ̓ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

[big, great]

ὀχθήσας

ὀχθέω (20) [Λ] 17.18

ὀχθήσας masculine nominative singular active aorist participle

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to be sorely angered, to be vexed in spirit]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 17.18

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

[to speak to, address]

ξανθὸς

ξανθός (23) [Λ] 17.18

ξανθὸς masculine nominative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

[yellow]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.18

Μενέλαος masculine nominative singular

ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

[Menelaos]

· 17.19Ζεῦ

Ζεύς (476) [Λ] 17.19

Ζεῦ masculine vocative singular

ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

ἀλλ̓ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο, ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην ῥηϊδίως, ὁτὲ δ̓ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι.

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο, κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[Zeus]

πάτερ

πάτηρ (29) [Λ] 17.19

πάτερ masculine vocative singular

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

19.121

Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·

19.270

Ζεῦ πάτερ ἦ μεγάλας ἄτας ἄνδρεσσι διδοῖσθα·

οὐ μὲν καλὸν

καλός (142) [Λ] 17.19

καλὸν neuter nominative singular

17.53-17.55

οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθ̓ ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ, καλὸν τηλεθάον·

ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ Πάτροκλόν θ̓, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ̓ ἐνθάδε τιμῆς, μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

[beautiful]

ὑπέρβιον εὐχετάασθαι

εὐχετάομαι (8) [Λ] 17.19

εὐχετάασθαι medio-passive present infinitive

20.348

ἀτάρ μιν ἔφην μὰψ αὔτως εὐχετάασθαι.

22.393-22.394

ἐπέφνομεν Ἕκτορα δῖον, ᾧ Τρῶες κατὰ ἄστυ θεῷ ὣς εὐχετόωντο.

6.267-6.268

οὐ δέ πῃ ἔστι κελαινεφέϊ Κρονίωνι αἵματι καὶ λύθρῳ πεπαλαγμένον εὐχετάασθαι.

[to pray]

. 17.20οὔ τ̓ οὖν παρδάλιος

πάρδαλις (3) [Λ] 17.20-17.23

παρδάλιος feminine genitive singular

21.573-21.575

ἠΰτε πάρδαλις εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο ἀνδρὸς θηρητῆρος ἐναντίον, οὐ δέ τι θυμῷ ταρβεῖ οὐ δὲ φοβεῖται, ἐπεί κεν ὑλαγμὸν ἀκούσῃ·

13.99-13.104

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι δεινόν, ὃ οὔ ποτ̓ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον, Τρῶας ἐφ̓ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθ̓ ὕλην θώων παρδαλίων τε λύκων τ̓ ἤϊα πέλονται αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐ δ̓ ἔπι χάρμη·

[the pard]

τόσσον

τόσος (69) [Λ] 17.20-17.23

τόσσον neuter nominative singular

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τ̓ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω, τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν.

[so great, so vast]

μένος

μένος (136) [Λ] 17.20-17.23

μένος neuter nominative singular

17.29-17.30

ὥς θην καὶ σὸν ἐγὼ λύσω μένος εἴ κέ μευ ἄντα στήῃς·

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

[might, force, strength, prowess, courage]

οὔ τε λέοντος

λέων (45) [Λ] 17.20-17.23

λέοντος masculine genitive singular

17.61-17.62

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθὼς βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη·

Αἴας δ̓ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν, ᾧ ῥά τε νήπἰ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ ἄνδρες ἐπακτῆρες·

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[a lion]

17.21οὔ τε συὸς

ὗς (17) [Λ] 17.20-17.23

συὸς masculine genitive singular

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν καπρίῳ, ὅς τ̓ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ̓ αἰζηοὺς ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·

πολλοὶ δ̓ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο·

4.253-4.254

Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συῒ εἴκελος ἀλκήν, Μηριόνης δ̓ ἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας.

[wild swine]

κάπρου

κάπρος (9) [Λ] 17.20-17.23

κάπρου masculine genitive singular

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

19.196-19.197

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

[the boar, wild boar]

ὀλοόφρονος

ὀλοόφρων (3) [Λ] 17.20-17.23

ὀλοόφρονος masculine genitive singular

2.721-2.723

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέῤ ἄλγεα πάσχων Λήμνῳ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθι μιν λίπον υἷες Ἀχαιῶν ἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷ ὀλοόφρονος ὕδρου·

15.630-15.633

αὐτὰρ ὅ γ̓ ὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσὶν ἐπελθών, αἵ ῥά τ̓ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονται μυρίαι, ἐν δέ τε τῇσι νομεὺς οὔ πω σάφα εἰδὼς θηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν·

[meaning mischief, baleful]

, οὗ τε μέγιστος

μέγας (460) [Λ] 17.20-17.23

μέγιστος masculine nominative singular superlative

ὁππότ̓ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

[big, great]

17.22θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 17.20-17.23

θυμὸς masculine nominative singular

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσι

στῆθος (138) [Λ] 17.20-17.23

στήθεσσι neuter dative plural

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

[the breast]

περὶ σθένεϊ

σθένος (37) [Λ] 17.20-17.23

σθένεϊ neuter dative singular

ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δέ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

Ἕκτορι δ̓ ἥρμοσε τεύχἐ ἐπὶ χροΐ, δῦ δέ μιν Ἄρης δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δ̓ ἄρα οἱ μέλἐ ἐντὸς ἀλκῆς καὶ σθένεος·

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

[strength, might]

βλεμεαίνει

βλεμεαίνω (6) [Λ] 17.20-17.23

βλεμεαίνει 3rd person singular active present indicative

ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δέ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

Ἥφαιστος δ̓ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

8.337

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.

[to look fiercely, glare around]

, 17.23ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 17.20-17.23

ὅσσον neuter accusative singular

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[as much/many as]

Πάνθου

Πάνθοος (5) [Λ] 17.20-17.23

Πάνθου masculine genitive singular

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

3.146-3.152

οἳ δ̓ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην Λάμπόν τε Κλυτίον θ̓ Ἱκετάονά τ̓ ὄζον Ἄρηος Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι, γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλ̓ ἀγορηταὶ ἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ̓ ὕλην δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·

υἷες

υἱός (436) [Λ] 17.20-17.23

υἷες masculine nominative plural

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

οὐ δ̓ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·

[a son]

ἐϋμμελίαι φρονέουσιν

φρονέω (60) [Λ] 17.20-17.23

φρονέουσιν 3rd person plural active present indicative

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

. 17.24οὐ δὲ μὲν οὐ δὲ βίη

βία (61) [Λ] 17.24-17.27

βίη feminine nominative singular

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓ ἀνθρώπου·

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

[bodily strength, force, power, might]

Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο

ἱππόδαμος (46) [Λ] 17.24-17.27

ἱπποδάμοιο masculine genitive singular

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[tamer of horses]

17.25ἧς

ἑός (167) [Λ] 17.24-17.27

ἧς feminine genitive singular

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

ὃ δ̓ ἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσε γηράς·

[his, her own]

ἥβης

ἥβη (8) [Λ] 17.24-17.27

ἥβης feminine genitive singular

22.361-22.363

ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψε, ψυχὴ δ̓ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδος δὲ βεβήκει ὃν πότμον γοόωσα λιποῦσ̓ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην.

23.431-23.433

ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται, ὅν τ̓ αἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης, τόσσον ἐπιδραμέτην·

24.346-24.348

αἶψα δ̓ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε, βῆ δ̓ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.

[manhood, youthful prime, youth]

ἀπόνηθ̓, ὅτε μ̓ ὤνατο

ὄνομαι (10) [Λ] 17.24-17.27

ὤνατο 3rd person singular middle aorist indicative

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

οὐ δέ κ̓ Ἄρης λαοσσόος οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσ̓ ὀνόσαιτ̓, οὐ δ̓ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

24.241-24.242

ἦ ὀνόσασθ̓ ὅτι μοι Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκε παῖδ̓ ὀλέσαι τὸν ἄριστον;

[to blame, find fault with, throw a slur upon, treat scornfully]

καί μ̓ ὑπέμεινε

ὑπομένω (6) [Λ] 17.24-17.27

ὑπέμεινε 3rd person singular active aorist indicative

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

5.498

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες οὐ δὲ φόβηθεν.

14.488-14.489

ὃ δ̓ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν Πηνελέωο ἄνακτος·

[to stay behind, survive]

17.26καί μ̓ ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 17.24-17.27

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

17.27-17.28

οὐ δέ ἕ φημι πόδεσσί γε οἷσι κιόντα εὐφρῆναι ἄλοχόν τε φίλην κεδνούς τε τοκῆας.

17.33

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὐ πεῖθεν·

ὣς ἔφατ̓, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

[to say, to claim]

ἐν Δαναοῖσιν

Δαναοί (142) [Λ] 17.24-17.27

Δαναοῖσιν masculine dative plural

ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ Πάτροκλόν θ̓, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ̓ ἐνθάδε τιμῆς, μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.

τώ μ̓ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται Ἕκτορι χωρήσαντ̓, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[the Danaans]

ἐλέγχιστον

ἐλεγχής (5) [Λ] 17.24-17.27

ἐλέγχιστον masculine accusative singular

24.239

ἔρρετε λωβητῆρες ἐλεγχέες·

2.284-2.288

Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶ πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν, οὐ δέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ̓ ἔτι στείχοντες ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

4.171

καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοίμην·

[worthy of reproof;]

πολεμιστὴν

πολεμιστής (14) [Λ] 17.24-17.27

πολεμιστὴν masculine accusative singular

20.77-20.78

τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

21.588-21.589

σὺ δ̓ ἐνθάδε πότμον ἐφέψεις ὧδ̓ ἔκπαγλος ἐὼν καὶ θαρσαλέος πολεμιστής.

22.131-22.134

ὣς ὅρμαινε μένων, ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθεν Ἀχιλλεὺς ἶσος Ἐνυαλίῳ κορυθάϊκι πτολεμιστῇ σείων Πηλιάδα μελίην κατὰ δεξιὸν ὦμον δεινήν·

[a warrior, combatant]

17.27ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 17.24-17.27

ἔμμεναι active present infinitive

17.41-17.42

ἀλλ̓ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀδήριτος ἤτ̓ ἀλκῆς ἤτε φόβοιο.

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

κακῶν δέ κε φέρτατον εἴη.

[to be]

· οὐ δέ ἕ φημι

φημί (406) [Λ] 17.27-17.28

φημι 1st person singular active present indicative

17.33

ὣς φάτο, τὸν δ̓ οὐ πεῖθεν·

ὣς ἔφατ̓, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

[to say, to claim]

πόδεσσί

πούς (192) [Λ] 17.27-17.28

πόδεσσί masculine dative plural

θέων δ̓ ἐκίχανεν ἑταίρους ὦκα μάλ̓ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών, οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

[a foot]

γε οἷσι κιόντα

κίω (47) [Λ] 17.27-17.28

κιόντα masculine accusative singular active aorist participle

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

19.50

κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.

Ἥφαιστος δ̓ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

[to go]

17.28εὐφρῆναι

εὐφραίνω (5) [Λ] 17.27-17.28

εὐφρῆναι active aorist infinitive

24.101-24.102

Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκε καί ῥ̓ εὔφρην̓ ἐπέεσσι·

5.685-5.688

ἔπειτά με καὶ λίποι αἰὼν ἐν πόλει ὑμετέρῃ, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἔγωγε νοστήσας οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν εὐφρανέειν ἄλοχόν τε φίλην καὶ νήπιον υἱόν.

7.293-7.295

ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ πιθέσθαι, ὡς σύ τ̓ ἐϋφρήνῃς πάντας παρὰ νηυσὶν Ἀχαιούς, σούς τε μάλιστα ἔτας καὶ ἑταίρους, οἵ τοι ἔασιν·

[to cheer, delight, gladden]

ἄλοχόν

ἄλοχος (60) [Λ] 17.27-17.28

ἄλοχόν feminine accusative singular

οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐ δὲ χατίζων ἐνθάδ̓ ἀφ̓ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον, ἀλλ̓ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

18.356

Ζεὺς δ̓ Ἥρην προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·

τεῖχος μέν ῥ̓ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα ῥύατ̓ ἐφεσταότες, μετὰ δ̓ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·

[a bedfellow, spouse, wife]

τε φίλην

φίλος (342) [Λ] 17.27-17.28

φίλην feminine accusative singular

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

[friend; loved, beloved, dear]

κεδνούς

κεδνός (3) [Λ] 17.27-17.28

κεδνούς masculine accusative plural

24.729-24.732

ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν ῥύσκευ, ἔχες δ̓ ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι, καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι·

9.585-9.586

πολλὰ δ̓ ἑταῖροι, οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·

[careful, diligent, sage, trusty]

τε τοκῆας

τοκεύς (20) [Λ] 17.27-17.28

τοκῆας masculine accusative plural

νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δ̓ ἀγορεύεις, χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο, ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

20.203-20.204

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

[one who begets, a father]

. 17.29ὥς θην καὶ σὸν

σός (97) [Λ] 17.29-17.30

σὸν neuter accusative singular

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[your]

ἐγὼ λύσω

λύω (85) [Λ] 17.29-17.30

λύσω 1st person singular active future indicative

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

[to loose]

μένος

μένος (136) [Λ] 17.29-17.30

μένος neuter accusative singular

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ̓ ὄρσασκεν ἑκάστου.

[might, force, strength, prowess, courage]

εἴ κέ μευ ἄντα 17.30στήῃς

ἵστημι (305) [Λ] 17.29-17.30

στήῃς 2nd person singular active aorist subjunctive

17.30-17.32

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο πρίν τι κακὸν παθέειν·

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

Αἴας δ̓ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν, ᾧ ῥά τε νήπἰ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ ἄνδρες ἐπακτῆρες·

[to make to stand]

· ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα

ἀναχωρέω (12) [Λ] 17.30-17.32

ἀναχωρήσαντα masculine accusative singular active aorist participle

ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες, ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς, ἄψ τ̓ ἀνεχώρησαν διά τ̓ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο, πρίν τι κακὸν παθέειν·

20.335-20.336

ἀλλ̓ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ, μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.

[to go back]

κελεύω

κελεύω (101) [Λ] 17.30-17.32

κελεύω 1st person singular active present indicative

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

τὰς δ̓ ἐς πῦρ ἔτρεψε κέλευσέ τε ἐργάζεσθαι.

[to urge]

17.31ἐς πληθὺν

πληθύς (15) [Λ] 17.30-17.32

πληθὺν feminine accusative singular

οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐ δὲ χατίζων ἐνθάδ̓ ἀφ̓ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον, ἀλλ̓ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο, πρίν τι κακὸν παθέειν·

20.376-20.378

Ἕκτορ μηκέτι πάμπαν Ἀχιλλῆϊ προμάχιζε, ἀλλὰ κατὰ πληθύν τε καὶ ἐκ φλοίσβοιο δέδεξο, μή πώς σ̓ ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ.

[fulness, a throng, a crowd]

ἰέναι

εἶμι (299) [Λ] 17.30-17.32

ἰέναι active present infinitive

εἰ δέ που Αἴαντός γε βοὴν ἀγαθοῖο πυθοίμην, ἄμφω κ̓ αὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμης καὶ πρὸς δαίμονά περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸν Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ·

Ἕκτωρ δ̓ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ̓ ἑταίρων, ἐς δίφρον δ̓ ἀνόρουσε·

οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[come, go]

, μη δ̓ ἀντίος

ἀντίος (49) [Λ] 17.30-17.32

ἀντίος masculine nominative singular

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

πρῶτος δ̓ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα, τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

[set against]

ἵστασ̓

ἵστημι (305) [Λ] 17.30-17.32

ἵστασ̓ 2nd person singular medio-passive present imperative

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

[to make to stand]

ἐμεῖο 17.32πρίν τι κακὸν

κακός (180) [Λ] 17.30-17.32

κακὸν neuter accusative singular

κακῶν δέ κε φέρτατον εἴη.

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

τάχα δ̓ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

[bad]

παθέειν

πάσχω (37) [Λ] 17.30-17.32

παθέειν active aorist infinitive

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται ἐκ Διός, ὡς ἄρα δὴ πρίν γ̓ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν πάντας ἐπὶ πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τ̓ ἀεκήλια ἔργα.

[to experience, to suffer]

· ῥεχθὲν

ῥέζω (52) [Λ] 17.32

ῥεχθὲν neuter accusative singular passive aorist participle

καί νύ κεν αὐτῆμαρ πόλιν ἔπραθον, εἰ μὴ Ἀπόλλων πολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

19.90

ἀλλὰ τί κεν ῥέξαιμι;

20.186

χαλεπῶς δέ σ̓ ἔολπα τὸ ῥέξειν.

[to do, act, deal;(Dor.) dye]

δέ τε νήπιος

νήπιος (46) [Λ] 17.32

νήπιος masculine nominative singular

Αἴας δ̓ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν, ᾧ ῥά τε νήπἰ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ ἄνδρες ἐπακτῆρες·

οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐ δὲ χατίζων ἐνθάδ̓ ἀφ̓ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον, ἀλλ̓ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

[infant, childish]

ἔγνω

γιγνώσκω (73) [Λ] 17.32

ἔγνω 3rd person singular active aorist indicative

πάπτηνεν δ̓ ἄῤ ἔπειτα κατὰ στίχας, αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα, τὸν δ̓ ἐπὶ γαίῃ κείμενον·

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

. 17.33ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 17.33

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

ὣς ἔφατ̓, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

[to say, to claim]

, τὸν δ̓ οὐ πεῖθεν

πείθω (141) [Λ] 17.33

πεῖθεν 3rd person singular active imperfect indicative

ἂψ δ̓ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

17.61-17.62

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθὼς βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη·

ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

[to prevail upon, win over, persuade]

· ἀμειβόμενος

ἀμείβω (75) [Λ] 17.33

ἀμειβόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

στὰς δ̓ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντἐ ἄμειβεν·

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·

[change, alternate, respond]

δὲ προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 17.33

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

17.74

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

τοὺς ὅ γ̓ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων, πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ̓ ἀρειῇ·

[to speak to, address, accost]

· 17.34νῦν μὲν δὴ Μενέλαε

Μενέλαος (132) [Λ] 17.34-17.37

Μενέλαε masculine vocative singular

ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

[Menelaos]

διοτρεφὲς

διοτρεφής (18) [Λ] 17.34-17.37

διοτρεφὲς masculine vocative singular

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

[nourished, cherished by Zeus, Zeus-nurtured]

ἦ μάλα τείσεις

τίνω (23) [Λ] 17.34-17.37

τείσεις 2nd person singular active future indicative

18.406-18.407

τώ με μάλα χρεὼ πάντα Θέτι καλλιπλοκάμῳ ζῳάγρια τίνειν.

19.205-19.208

ἦ τ̓ ἂν ἔγωγε νῦν μὲν ἀνώγοιμι πτολεμίζειν υἷας Ἀχαιῶν νήστιας ἀκμήνους, ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι τεύξεσθαι μέγα δόρπον, ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην.

21.133-21.135

ἀλλὰ καὶ ὧς ὀλέεσθε κακὸν μόρον, εἰς ὅ κε πάντες τίσετε Πατρόκλοιο φόνον καὶ λοιγὸν Ἀχαιῶν, οὓς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνετε νόσφιν ἐμεῖο.

[to pay a price]

17.35γνωτὸν

γνωτός (5) [Λ] 17.34-17.37

γνωτὸν masculine accusative singular

13.695-13.697

αὐτὰρ ἔναιεν ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχ̓ Ὀϊλεύς·

15.334-15.336

αὐτὰρ ἔναιεν ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχ̓ Ὀϊλεύς·

15.348-15.351

ὃν δ̓ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω, αὐτοῦ οἱ θάνατον μητίσομαι, οὐ δέ νυ τόν γε γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα, ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο.

[perceived, understood, known]

ἐμὸν

ἐμός (153) [Λ] 17.34-17.37

ἐμὸν masculine accusative singular

ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ Πάτροκλόν θ̓, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ̓ ἐνθάδε τιμῆς, μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

[mine]

τὸν ἔπεφνες

θείνω (47) [Λ] 17.34-17.37

ἔπεφνες 2nd person singular active aorist indicative

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

[to strike, wound]

, ἐπευχόμενος

ἐπεύχομαι (20) [Λ] 17.34-17.37

ἐπευχόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχἐ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;

ἣ δ̓ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη, δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δ̓ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

[to pray]

δ̓ ἀγορεύεις

ἀγορεύω (64) [Λ] 17.34-17.37

ἀγορεύεις 2nd person singular active present indicative

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷ̓ ἀγορεύεις·

ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον ὀψόμεναί τε γέρονθ̓ ἅλιον καὶ δώματα πατρός, καί οἱ πάντ̓ ἀγορεύσατ̓·

[to speak in the assembly, harangue, speak]

, 17.36χήρωσας δὲ γυναῖκα

γυνή (96) [Λ] 17.34-17.37

γυναῖκα feminine accusative singular

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

18.495-18.496

αἳ δὲ γυναῖκες ἱστάμεναι θαύμαζον ἐπὶ προθύροισιν ἑκάστη.

[a woman]

μυχῷ

μυχός (6) [Λ] 17.34-17.37

μυχῷ masculine dative singular

21.22-21.24

ὡς δ̓ ὑπὸ δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι φεύγοντες πιμπλᾶσι μυχοὺς λιμένος εὐόρμου δειδιότες·

22.438-22.441

οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν ἤγγειλ̓ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ̓ ἔπασσε.

24.673-24.675

οἳ μὲν ἄῤ ἐν προδόμῳ δόμου αὐτόθι κοιμήσαντο κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδἐ ἔχοντες, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης ἐϋπήκτου·

[the innermost place, inmost nook]

θαλάμοιο

θάλαμος (26) [Λ] 17.34-17.37

θαλάμοιο masculine genitive singular

18.491-18.493

ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τ̓ ἔσαν εἰλαπίναι τε, νύμφας δ̓ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δ̓ ὑμέναιος ὀρώρει·

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

24.191-24.192

αὐτὸς δ̓ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα κέδρινον ὑψόροφον, ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει·

[an inner room]

νέοιο

νέος (44) [Λ] 17.34-17.37

νέοιο masculine genitive singular

20.408-20.412

τὸν δ̓ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι, οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο, καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

21.37-21.38

ὃ δ̓ ἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ τάμνε νέους ὄρπηκας, ἵν̓ ἅρματος ἄντυγες εἶεν·

21.439

σὺ γὰρ γενεῆφι νεώτερος·

[young, youthful]

, 17.37ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι

τοκεύς (20) [Λ] 17.34-17.37

τοκεῦσι masculine dative plural

20.203-20.204

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

21.586-21.588

ἐν γάρ οἱ πολέες τε καὶ ἄλκιμοι ἀνέρες εἰμέν, οἳ καὶ πρόσθε φίλων τοκέων ἀλόχων τε καὶ υἱῶν Ἴλιον εἰρυόμεσθα·

[one who begets, a father]

γόον

γόος (25) [Λ] 17.34-17.37

γόον masculine accusative singular

ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχἐ ἐνείκας Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ.

αἳ δ̓ ἅμα πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, Θέτις δ̓ ἐξῆρχε γόοιο·

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου πυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ᾧ ῥά θ̓ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ ὕλης ἐκ πυκινῆς·

[weeping, wailing, groaning, howling, mourning, lamentation]

καὶ πένθος

πένθος (20) [Λ] 17.34-17.37

πένθος neuter accusative singular

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

[grief, sadness, sorrow]

ἔθηκας

τίθημι (194) [Λ] 17.34-17.37

ἔθηκας 2nd person singular active aorist indicative

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[to set, put, place]

. 17.38ἦ κέ σφιν δειλοῖσι

δειλός (21) [Λ] 17.38-17.40

δειλοῖσι masculine dative plural

ἆ δείλ̓ οὐ δέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι·

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

[cowardly, craven]

γόου

γόος (25) [Λ] 17.38-17.40

γόου masculine genitive singular

αἳ δ̓ ἅμα πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, Θέτις δ̓ ἐξῆρχε γόοιο·

22.430

Τρῳῇσιν δ̓ Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο·

[weeping, wailing, groaning, howling, mourning, lamentation]

κατάπαυμα γενοίμην

γίγνομαι (173) [Λ] 17.38-17.40

γενοίμην 1st person singular middle aorist optative

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

[become, be born]

17.39εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν

κεφαλή (73) [Λ] 17.38-17.40

κεφαλήν feminine accusative singular

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα, ἕλχ̓ ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ, τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

[the head]

τε τεὴν

τεός (18) [Λ] 17.38-17.40

τεὴν feminine accusative singular

21.82-21.83

νῦν αὖ με τεῇς ἐν χερσὶν ἔθηκε μοῖῤ ὀλοή·

21.340-21.341

μὴ δὲ πρὶν ἀπόπαυε τεὸν μένος, ἀλλ̓ ὁπότ̓ ἂν δὴ φθέγξομ̓ ἐγὼν ἰάχουσα, τότε σχεῖν ἀκάματον πῦρ.

24.56-24.57

εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν.

[= σός,'your']

καὶ τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.38-17.40

τεύχἐ neuter accusative plural

ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο δἰ αὐχένος ἤλυθ̓ ἀκωκή, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ Ἕκτοῤ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·

[a tool, implement]

ἐνείκας

φέρω (186) [Λ] 17.38-17.40

ἐνείκας masculine nominative singular active aorist participle

ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ Ἕκτοῤ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον·

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

[to bear]

17.40Πάνθῳ

Πάνθοος (5) [Λ] 17.38-17.40

Πάνθῳ masculine dative singular

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

3.146-3.152

οὐ δ̓ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος·

ἐν χείρεσσι

χείρ (386) [Λ] 17.38-17.40

χείρεσσι feminine dative plural

ἂψ δ̓ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα νύξ̓, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

ἤρικε δ̓ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ πληγεῖσ̓ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ, ἐγκέφαλος δὲ παῤ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις·

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

[the hand]

βάλω

βάλλω (314) [Λ] 17.38-17.40

βάλω 1st person singular active aorist subjunctive

σφῶϊν δ̓ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ̓ ἐνὶ θυμῷ, ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

[to throw]

καὶ Φρόντιδι δίῃ

δῖος (218) [Λ] 17.38-17.40

δίῃ feminine dative singular

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

. 17.41ἀλλ̓ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν

δηρός (24) [Λ] 17.41-17.42

δηρὸν masculine accusative singular

νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων δάκρὐ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ̓ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

οὐ δέ ἕ φημι δηρὸν ἐπαγλαϊεῖσθαι, ἐπεὶ φόνος ἐγγύθεν αὐτῷ.

πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[long, too long]

ἀπείρητος

ἀπείρητος (2) [Λ] 17.41-17.42

ἀπείρητος masculine nominative singular

12.302-12.306

εἴ περ γάρ χ̓ εὕρῃσι παῤ αὐτόφι βώτορας ἄνδρας σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα, οὔ ῥά τ̓ ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἄῤ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸς ἔβλητ̓ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι·

[without making trial of, inexperienced]

πόνος

πόνος (44) [Λ] 17.41-17.42

πόνος masculine nominative singular

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

[work]

ἔσται

εἰμί (1088) [Λ] 17.41-17.42

ἔσται 3rd person singular middle future indicative

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

κακῶν δέ κε φέρτατον εἴη.

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

[to be]

17.42οὐ δ̓ ἔτ̓ ἀδήριτος ἤτ̓ ἀλκῆς

ἀλκή (58) [Λ] 17.41-17.42

ἀλκῆς feminine genitive singular

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

[strength]

ἤτε φόβοιο

φόβος (38) [Λ] 17.41-17.42

φόβοιο masculine genitive singular

17.118

θεσπέσιον γάρ σφιν φόβον ἔμβαλε Φοῖβος Ἀπόλλων·

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

[fear, panic, flight]

. 17.43ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 17.43

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

[to speak, say]

οὔτησε

οὐτάω (40) [Λ] 17.43

οὔτησε 3rd person singular active aorist indicative

17.86

ἔρρει δ̓ αἷμα κατ̓ οὐταμένην ὠτειλήν.

καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.

ὣς εἰπὼν Δρύοπ̓ οὖτα κατ̓ αὐχένα μέσσον ἄκοντι·

[to wound, hurt, hit]

κατ̓ ἀσπίδα

ἀσπίς (93) [Λ] 17.43

ἀσπίδα feminine accusative singular

οὐ δ̓ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ ἀσπίδ̓ ἐνὶ κρατερῇ·

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθ̓ ἱκάνομαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν καὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίας καὶ θώρηχ̓·

[a round shield]

πάντοσ̓ ἐΐσην

ἴσος (79) [Λ] 17.43

ἐΐσην feminine accusative singular

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

ὃ δ̓ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

[equal to, the same as; adv. perhaps]

· 17.44οὐ δ̓ ἔρρηξεν

ῥήγνυμι (48) [Λ] 17.44-17.45

ἔρρηξεν 3rd person singular active aorist indicative

ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσ̓·

οὐ δέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·

αἳ δὲ σὺν αὐτῇ δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης ῥήγνυτο·

[to break, break asunder]

χαλκός

χαλκός (148) [Λ] 17.44-17.45

χαλκός masculine nominative singular

ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα, ἕλχ̓ ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ, τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

[copper]

, ἀνεγνάμφθη

ἀναγνάμπτω (3) [Λ] 17.44-17.45

ἀνεγνάμφθη 3rd person singular passive aorist indicative

3.346-3.349

πρόσθε δ̓ Ἀλέξανδρος προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀτρεΐδαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην, οὐ δ̓ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ ἀσπίδ̓ ἐνὶ κρατερῇ·

7.258-7.259

Πριαμίδης μὲν ἔπειτα μέσον σάκος οὔτασε δουρί, οὐ δ̓ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμή.

[to bend back]

δέ οἱ αἰχμὴ

αἰχμή (33) [Λ] 17.44-17.45

αἰχμὴ feminine nominative singular

διὰ δ̓ ἀμπερὲς ἄκρη αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε·

17.599-17.600

γράψεν δέ οἱ ὀστέον ἄχρις αἰχμὴ Πουλυδάμαντος·

οὐ δ̓ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ δἰ αὐτῆς αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ̓ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

[the point of a spear]

17.45ἀσπίδ̓

ἀσπίς (93) [Λ] 17.44-17.45

ἀσπίδ̓ feminine dative singular

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.

[a round shield]

ἐνὶ κρατερῇ

κρατερός (122) [Λ] 17.44-17.45

κρατερῇ feminine dative singular

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

[strong, stout, mighty]

· ὃ δὲ δεύτερος

δεύτερος (29) [Λ] 17.45-17.46

δεύτερος masculine nominative singular

19.371

δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ἄντυγ̓ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός, λεπτοτάτη δ̓ ἐπέην ῥινὸς βοός·

21.169-21.170

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς μελίην ἰθυπτίωνα Ἀστεροπαίῳ ἐφῆκε κατακτάμεναι μενεαίνων.

[second]

ὄρνυτο

ὄρνυμι (172) [Λ] 17.45-17.46

ὄρνυτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους.

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει ἀργαλέης·

περὶ δ̓ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει ἄγριος·

[to stir, stir up]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 17.45-17.46

χαλκῷ masculine dative singular

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσ̓·

[copper]

17.46Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 17.45-17.46

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

[son of Atreus]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.45-17.46

Μενέλαος masculine nominative singular

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[Menelaos]

ἐπευξάμενος

ἐπεύχομαι (20) [Λ] 17.45-17.46

ἐπευξάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχἐ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;

ἣ δ̓ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη, δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δ̓ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

21.120-21.121

τὸν δ̓ Ἀχιλεὺς ποταμὸν δὲ λαβὼν ποδὸς ἧκε φέρεσθαι, καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευεν·

[to pray]

Διὶ

Ζεύς (476) [Λ] 17.45-17.46

Διὶ masculine dative singular

ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ.

[Zeus]

πατρί

πατήρ (166) [Λ] 17.45-17.46

πατρί masculine dative singular

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

ἀλλ̓ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

ἀλλ̓ αὐτὸς Ἀπόλλων Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

[a father]

· 17.47ἂψ δ̓ ἀναχαζομένοιο

ἀναχάζω (13) [Λ] 17.47-17.48

ἀναχαζομένοιο masculine genitive singular medio-passive present participle

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται ἔγχεσι καὶ φωνῇ·

Ἕκτωρ δ̓ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ̓ ἑταίρων, ἐς δίφρον δ̓ ἀνόρουσε·

21.403-21.405

ἣ δ̓ ἀναχασσαμένη λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε, τόν ῥ̓ ἄνδρες πρότεροι θέσαν ἔμμεναι οὖρον ἀρούρης·

[to make to recoil, force back]

κατὰ στομάχοιο θέμεθλα

θέμεθλα (4) [Λ] 17.47-17.48

θέμεθλα neuter accusative plural

23.255-23.256

τορνώσαντο δὲ σῆμα θεμείλιά τε προβάλοντο ἀμφὶ πυρήν·

12.27-12.32

αὐτὸς δ̓ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν ἡγεῖτ̓, ἐκ δ̓ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δ̓ ἐποίησεν παῤ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δ̓ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας·

14.493-14.494

τὸν τόθ̓ ὑπ̓ ὀφρύος οὖτα κατ̓ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα, ἐκ δ̓ ὦσε γλήνην·

[the foundations, lowest part, bottom]

17.48νύξ̓

νύσσω (25) [Λ] 17.47-17.48

νύξ̓ 3rd person singular active aorist indicative

ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

ὃ δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ Δημολέοντα ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν νύξε κατὰ κρόταφον, κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου.

ὃ δ̓ Ἀρηΐθοον θεράποντα ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, ἀπὸ δ̓ ἅρματος ὦσε·

[to touch with a sharp point, to prick, spur, pierce]

, ἐπὶ δ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.47-17.48

αὐτὸς masculine nominative singular

ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο δἰ αὐχένος ἤλυθ̓ ἀκωκή, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἔρεισε

ἐρείδω (26) [Λ] 17.47-17.48

ἔρεισε 3rd person singular active aorist indicative

19.47-19.49

τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς ἔγχει ἐρειδομένω·

22.96-22.97

ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδ̓ ἐρείσας·

22.111-22.118

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

[cause to lean, prop]

βαρείῃ

βαρύς (26) [Λ] 17.47-17.48

βαρείῃ feminine dative singular

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

18.323

ὣς ὃ βαρὺ στενάχων μετεφώνεε Μυρμιδόνεσσιν·

[heavy]

χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 17.47-17.48

χειρὶ feminine dative singular

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ̓ ὑπένερθεν ἑκάστου χεῖρές τ̓ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

[the hand]

πιθήσας

πείθω (141) [Λ] 17.47-17.48

πιθήσας masculine nominative singular active aorist participle

17.61-17.62

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθὼς βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη·

ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες, ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς, ἄψ τ̓ ἀνεχώρησαν διά τ̓ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

[to prevail upon, win over, persuade]

· 17.49ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο

ἁπαλός (9) [Λ] 17.49-17.50

ἁπαλοῖο masculine genitive singular

νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων δάκρὐ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ̓ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἄνωγε πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθ̓ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς.

19.92

τῇ μέν θ̓ ἁπαλοὶ πόδες·

[soft to the touch, tender]

δἰ αὐχένος

αὐχήν (32) [Λ] 17.49-17.50

αὐχένος masculine genitive singular

τῆς δ̓ ἐξ αὐχέν̓ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ̓ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει δῃῶν·

σπόγγῳ δ̓ ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖῤ ἀπομόργνυ αὐχένα τε στιβαρὸν καὶ στήθεα λαχνήεντα, δῦ δὲ χιτῶν̓, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ, βῆ δὲ θύραζε χωλεύων·

ὣς εἰπὼν Δρύοπ̓ οὖτα κατ̓ αὐχένα μέσσον ἄκοντι·

[the neck, throat]

ἤλυθ̓

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.49-17.50

ἤλυθ̓ 3rd person singular active aorist indicative

17.57-17.58

ἐλθὼν δ̓ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ βόθρου τ̓ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσ̓ ἐπὶ γαίῃ·

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

[to come]

ἀκωκή

ἀκωκή (13) [Λ] 17.49-17.50

ἀκωκή feminine nominative singular

ἤρικε δ̓ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ πληγεῖσ̓ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ, ἐγκέφαλος δὲ παῤ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις·

20.260

μέγα δ̓ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ.

21.60-21.63

ἀλλ̓ ἄγε δὴ καὶ δουρὸς ἀκωκῆς ἡμετέροιο γεύσεται, ὄφρα ἴδωμαι ἐνὶ φρεσὶν ἠδὲ δαείω ἢ ἄῤ ὁμῶς καὶ κεῖθεν ἐλεύσεται, ἦ μιν ἐρύξει γῆ φυσίζοος, ἥ τε κατὰ κρατερόν περ ἐρύκει.

[a point]

, 17.50δούπησεν

δουπέω (22) [Λ] 17.49-17.50

δούπησεν 3rd person singular active aorist indicative

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

δούπησεν δὲ πεσών·

ἣ δ̓ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη, δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δ̓ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

[to sound heavy]

δὲ πεσών

πίπτω (131) [Λ] 17.49-17.50

πεσών masculine nominative singular active aorist participle

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[to fall, fall down]

, ἀράβησε

ἀραβέω (9) [Λ] 17.49-17.50

ἀράβησε 3rd person singular active aorist indicative

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

4.503-4.504

τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

5.40-5.42

πρώτῳ γὰρ στρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[to rattle, ring, clash]

δὲ τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.49-17.50

τεύχἐ neuter nominative plural

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

πάπτηνεν δ̓ ἄῤ ἔπειτα κατὰ στίχας, αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα, τὸν δ̓ ἐπὶ γαίῃ κείμενον·

[a tool, implement]

ἐπ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.49-17.50

αὐτῷ masculine dative singular

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 17.51αἵματί

αἷμα (80) [Λ] 17.51-17.52

αἵματί neuter dative singular

τῆς δ̓ ἐξ αὐχέν̓ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ̓ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει δῃῶν·

17.86

ἔρρει δ̓ αἷμα κατ̓ οὐταμένην ὠτειλήν.

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

[blood]

οἱ δεύοντο

δεύω (22) [Λ] 17.51-17.52

δεύοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

ἀλλ̓ ἄγεθ̓, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μη δέ τι θυμῷ δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι ἀθανάτων, οἳ δ̓ αὖτ̓ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

[to wet, drench]

κόμαι

κόμη (9) [Λ] 17.51-17.52

κόμαι feminine nominative plural

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

22.405-22.407

ἣ δέ νυ μήτηρ τίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην τηλόσε, κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδ̓ ἐσιδοῦσα·

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

[the hair, hair of the head]

Χαρίτεσσιν

Χάρις (5) [Λ] 17.51-17.52

Χαρίτεσσιν feminine dative plural

18.382-18.383

τὴν δὲ ἴδε προμολοῦσα Χάρις λιπαροκρήδεμνος καλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·

5.337-5.339

εἶθαρ δὲ δόρυ χροὸς ἀντετόρησεν ἀμβροσίου διὰ πέπλου, ὅν οἱ Χάριτες κάμον αὐταί, πρυμνὸν ὕπερ θέναρος·

14.267-14.268

ἀλλ̓ ἴθ̓, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.

[Charis, Grace]

ὁμοῖαι

ὅμοιος (14) [Λ] 17.51-17.52

ὁμοῖαι feminine nominative plural

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται, κείσομ̓ ἐπεί κε θάνω·

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ νοστήσαντα δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

[like, resembling]

17.52πλοχμοί θ̓, οἳ χρυσῷ

χρυσός (36) [Λ] 17.51-17.52

χρυσῷ masculine dative singular

χαλκὸν δ̓ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον·

18.507-18.508

κεῖτο δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα, τῷ δόμεν ὃς μετὰ τοῖσι δίκην ἰθύντατα εἴποι.

18.574-18.576

αἳ δὲ βόες χρυσοῖο τετεύχατο κασσιτέρου τε, μυκηθμῷ δ̓ ἀπὸ κόπρου ἐπεσσεύοντο νομὸν δὲ πὰρ ποταμὸν κελάδοντα, παρὰ ῥοδανὸν δονακῆα.

[gold]

τε καὶ ἀργύρῳ

ἄργυρος (6) [Λ] 17.51-17.52

ἀργύρῳ masculine dative singular

χαλκὸν δ̓ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον·

2.856-2.857

αὐτὰρ Ἁλιζώνων Ὀδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον τηλόθεν ἐξ Ἀλύβης, ὅθεν ἀργύρου ἐστὶ γενέθλη.

5.726

πλῆμναι δ̓ ἀργύρου εἰσὶ περίδρομοι ἀμφοτέρωθεν·

[silver]

ἐσφήκωντο. 17.53οἷον

οἷος (71) [Λ] 17.53-17.55

οἷον neuter accusative singular

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

δὲ τρέφει

τρέφω (38) [Λ] 17.53-17.55

τρέφει 3rd person singular active present indicative

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος, ἄλλα δέ μοι νῦν, υἱὸν ἐπεί μοι δῶκε γενέσθαί τε τραφέμεν τε ἔξοχον ἡρώων·

18.438-18.440

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

[to nourish, rear, maintain]

ἔρνος ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 17.53-17.55

ἀνὴρ masculine nominative singular

ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες τ̓ ἄνδρές τε νομῆες πολλὰ μάλ̓ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐ δ̓ ἐθέλουσιν ἀντίον ἐλθέμεναι·

ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ Ἕκτοῤ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

[a man]

ἐριθηλὲς

ἐριθηλής (3) [Λ] 17.53-17.55

ἐριθηλὲς neuter accusative singular

5.89-5.91

τὸν δ̓ οὔ τ̓ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν, οὔ τ̓ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης ὅτ̓ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·

10.466-10.468

δέελον δ̓ ἐπὶ σῆμά τ̓ ἔθηκε συμμάρψας δόνακας μυρίκης τ̓ ἐριθηλέας ὄζους, μὴ λάθοι αὖτις ἰόντε θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν.

[very flourishing, luxuriant]

ἐλαίης 17.54χώρῳ

χῶρος (16) [Λ] 17.53-17.55

χώρῳ masculine dative singular

21.261-21.262

τὸ δέ τ̓ ὦκα κατειβόμενον κελαρύζει χώρῳ ἔνι προαλεῖ, φθάνει δέ τε καὶ τὸν ἄγοντα·

23.138-23.139

οἳ δ̓ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ̓ Ἀχιλλεὺς κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

[a piece of ground, ground, place]

ἐν οἰοπόλῳ

οἰοπόλος (4) [Λ] 17.53-17.55

οἰοπόλῳ masculine dative singular

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ καιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθ̓ ὄρεσφι σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ·

24.614-24.617

νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνὰς νυμφάων, αἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἀχελώϊον ἐρρώσαντο, ἔνθα λίθος περ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.

13.470-13.473

ἀλλ̓ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς, ἀλλ̓ ἔμεν̓ ὡς ὅτε τις σῦς οὔρεσιν ἀλκὶ πεποιθώς, ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἐπερχόμενον πολὺν ἀνδρῶν χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, φρίσσει δέ τε νῶτον ὕπερθεν·

[traversed by sheep]

, ὅθ̓ ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ

ὕδωρ (43) [Λ] 17.53-17.55

ὕδωρ neuter nominative singular

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

18.346-18.347

οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδ̓ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ, ἐν δ̓ ἄῤ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες.

18.348

γάστρην μὲν τρίποδος πῦρ ἄμφεπε, θέρμετο δ̓ ὕδωρ·

[water]

, 17.55καλὸν

καλός (142) [Λ] 17.53-17.55

καλὸν neuter accusative singular

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

[beautiful]

τηλεθάον

τηλεθάω (4) [Λ] 17.53-17.55

τηλεθάον neuter accusative singular active present participle

22.423

τόσσους γάρ μοι παῖδας ἀπέκτανε τηλεθάοντας·

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

6.147-6.148

φύλλα τὰ μέν τ̓ ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέ θ̓ ὕλη τηλεθόωσα φύει, ἔαρος δ̓ ἐπιγίγνεται ὥρη·

[luxuriant-growing, blooming, flourishing]

· τὸ δέ τε πνοιαὶ

πνοή (15) [Λ] 17.55-17.56

πνοιαὶ feminine nominative plural

19.415-19.416

νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ̓ ἔμμεναι·

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ, καὶ τό γ̓ Ἀθήνη πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο ἦκα μάλα ψύξασα·

21.353-21.355

τείροντ̓ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες οἳ κατὰ δίνας, οἳ κατὰ καλὰ ῥέεθρα κυβίστων ἔνθα καὶ ἔνθα πνοιῇ τειρόμενοι πολυμήτιος Ἡφαίστοιο.

[a blowing, blast, breeze]

δονέουσι 17.56παντοίων

παντοῖος (10) [Λ] 17.55-17.56

παντοίων masculine genitive plural

18.280-18.281

ἂψ πάλιν εἶσ̓ ἐπὶ νῆας, ἐπεί κ̓ ἐριαύχενας ἵππους παντοίου δρόμου ἄσῃ ὑπὸ πτόλιν ἠλασκάζων·

φῦσαι δ̓ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων παντοίην εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι, ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι, ἄλλοτε δ̓ αὖτε, ὅππως Ἥφαιστός τ̓ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο.

20.248-20.249

στρεπτὴ δὲ γλῶσσ̓ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ̓ ἔνι μῦθοι παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

[of all sorts]

ἀνέμων

ἄνεμος (41) [Λ] 17.55-17.56

ἀνέμων masculine genitive plural

17.57-17.58

ἐλθὼν δ̓ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ βόθρου τ̓ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσ̓ ἐπὶ γαίῃ·

17.739

τὸ δ̓ ἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο.

ὡς δ̓ ἀναμαιμάει βαθέ̓ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη, πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει, ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος κτεινομένους ἐφέπων·

[wind]

, καί τε βρύει ἄνθεϊ

ἄνθος (5) [Λ] 17.55-17.56

ἄνθεϊ neuter dative singular

ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων, βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ̓ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·

2.467-2.468

ἔσταν δ̓ ἐν λειμῶνι Σκαμανδρίῳ ἀνθεμόεντι μυρίοι, ὅσσά τε φύλλα καὶ ἄνθεα γίγνεται ὥρῃ.

9.541-9.542

πολλὰ δ̓ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.

[a blossom, flower]

λευκῷ

λευκός (32) [Λ] 17.55-17.56

λευκῷ neuter dative singular

ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.

18.559-18.560

αἳ δὲ γυναῖκες δεῖπνον ἐρίθοισιν λεύκ̓ ἄλφιτα πολλὰ πάλυνον.

20.495-20.499

ὡς δ̓ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, ῥίμφά τε λέπτ̓ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ̓ ἐριμύκων, ὣς ὑπ̓ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας·

[light, bright, clear]

· 17.57ἐλθὼν

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.57-17.58

ἐλθὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

[to come]

δ̓ ἐξαπίνης ἄνεμος

ἄνεμος (41) [Λ] 17.57-17.58

ἄνεμος masculine nominative singular

17.739

τὸ δ̓ ἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο.

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

[wind]

σὺν λαίλαπι

λαῖλαψ (8) [Λ] 17.57-17.58

λαίλαπι feminine dative singular

αὖε δ̓ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος ὀξὺ κατ̓ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων, ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

4.277-4.279

τῷ δέ τ̓ ἄνευθεν ἐόντι μελάντερον ἠΰτε πίσσα φαίνετ̓ ἰὸν κατὰ πόντον, ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν, ῥίγησέν τε ἰδών, ὑπό τε σπέος ἤλασε μῆλα·

11.304-11.306

τοὺς ἄῤ ὅ γ̓ ἡγεμόνας Δαναῶν ἕλεν, αὐτὰρ ἔπειτα πληθύν, ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ ἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων·

[a tempest, furious storm, hurricane]

πολλῇ

πολύς (468) [Λ] 17.57-17.58

πολλῇ feminine dative singular

ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες τ̓ ἄνδρές τε νομῆες πολλὰ μάλ̓ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐ δ̓ ἐθέλουσιν ἀντίον ἐλθέμεναι·

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

[much, many]

17.58βόθρου τ̓ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσ̓

ἐκτανύω (4) [Λ] 17.57-17.58

ἐξετάνυσσ̓ 3rd person singular active aorist indicative

24.14-24.18

ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, Ἕκτορα δ̓ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν, τρὶς δ̓ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ̓ ἔασκεν ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα·

7.271-7.272

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐξετανύσθη ἀσπίδι ἐγχριμφθείς·

11.844-11.848

ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ ὀξὺ βέλος περιπευκές, ἀπ̓ αὐτοῦ δ̓ αἷμα κελαινὸν νίζ̓ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας ἔσχ̓ ὀδύνας·

[to stretch out]

ἐπὶ γαίῃ

γαῖα (125) [Λ] 17.57-17.58

γαίῃ feminine dative singular

πάπτηνεν δ̓ ἄῤ ἔπειτα κατὰ στίχας, αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα, τὸν δ̓ ἐπὶ γαίῃ κείμενον·

ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

[a land, country]

· 17.59τοῖον

τοῖος (46) [Λ] 17.59-17.60

τοῖον neuter accusative singular

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

[quality, such, such-like]

Πάνθου

Πάνθοος (5) [Λ] 17.59-17.60

Πάνθου masculine genitive singular

3.146-3.152

οὐ δ̓ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος·

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 17.59-17.60

υἱὸν masculine accusative singular

οὐ δ̓ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

[a son]

ἐϋμμελίην

ἐυμμελίης (3) [Λ] 17.59-17.60

ἐϋμμελίην masculine accusative singular

οὐ δ̓ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος·

Εὔφορβον

Εὔφορβος (4) [Λ] 17.59-17.60

Εὔφορβον masculine accusative singular

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

16.806-16.809

ὄπιθεν δὲ μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ ὤμων μεσσηγὺς σχεδόθεν βάλε Δάρδανος ἀνὴρ Πανθοΐδης Εὔφορβος, ὃς ἡλικίην ἐκέκαστο ἔγχεΐ θ̓ ἱπποσύνῃ τε πόδεσσί τε καρπαλίμοισι·

16.849-16.850

ἀλλά με μοῖῤ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός, ἀνδρῶν δ̓ Εὔφορβος·

[Euphorbus]

17.60Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 17.59-17.60

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς·

[son of Atreus]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.59-17.60

Μενέλαος masculine nominative singular

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

[Menelaos]

ἐπεὶ κτάνε

κτείνω (91) [Λ] 17.59-17.60

κτάνε 3rd person singular active aorist indicative

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[to kill, slay]

τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.59-17.60

τεύχἐ neuter accusative plural

ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ Πάτροκλόν θ̓, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ̓ ἐνθάδε τιμῆς, μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.

[a tool, implement]

ἐσύλα

συλάω (22) [Λ] 17.59-17.60

ἐσύλα 3rd person singular active imperfect indicative

22.258-22.259

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἄρ κέ σε συλήσω κλυτὰ τεύχἐ Ἀχιλλεῦ νεκρὸν Ἀχαιοῖσιν δώσω πάλιν·

22.367-22.369

ἦ ῥα, καὶ ἐκ νεκροῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος, καὶ τό γ̓ ἄνευθεν ἔθηχ̓, ὃ δ̓ ἀπ̓ ὤμων τεύχἐ ἐσύλα αἱματόεντ̓·

4.105-4.108

αὐτίκ̓ ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸς ἀγρίου, ὅν ῥά ποτ̓ αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι βεβλήκει πρὸς στῆθος·

[to strip off]

. 17.61ὡς δ̓ ὅτε τίς τε λέων

λέων (45) [Λ] 17.61-17.62

λέων masculine nominative singular

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[a lion]

ὀρεσίτροφος ἀλκὶ

ἀλκί (5) [Λ] 17.61-17.62

ἀλκὶ feminine dative singular

ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες, ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς, ἄψ τ̓ ἀνεχώρησαν διά τ̓ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

5.299-5.302

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ αὐτῷ βαῖνε λέων ὣς ἀλκὶ πεποιθώς, πρόσθε δέ οἱ δόρυ τ̓ ἔσχε καὶ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην, τὸν κτάμεναι μεμαὼς ὅς τις τοῦ γ̓ ἀντίος ἔλθοι σμερδαλέα ἰάχων·

[might, strength]

πεποιθὼς

πείθω (141) [Λ] 17.61-17.62

πεποιθὼς masculine nominative singular active perfect participle

οὐ δέ με πείσεις.

[to prevail upon, win over, persuade]

17.62βοσκομένης

βόσκω (6) [Λ] 17.61-17.62

βοσκομένης feminine genitive singular medio-passive present participle

20.223-20.224

τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων, ἵππῳ δ̓ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ·

5.161-5.164

ὡς δὲ λέων ἐν βουσὶ θορὼν ἐξ αὐχένα ἄξῃ πόρτιος ἠὲ βοὸς ξύλοχον κάτα βοσκομενάων, ὣς τοὺς ἀμφοτέρους ἐξ ἵππων Τυδέος υἱὸς βῆσε κακῶς ἀέκοντας, ἔπειτα δὲ τεύχἐ ἐσύλα·

15.547-15.548

ὃ δ̓ ὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦς βόσκ̓ ἐν Περκώτῃ δηΐων ἀπὸ νόσφιν ἐόντων·

[to feed, tend]

ἀγέλης

ἀγέλη (9) [Λ] 17.61-17.62

ἀγέλης feminine genitive singular

οἳ μὲν τὰ προϊδόντες ἐπέδραμον, ὦκα δ̓ ἔπειτα τάμνοντ̓ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλὰ ἀργεννέων οἰῶν, κτεῖνον δ̓ ἐπὶ μηλοβοτῆρας.

18.573

ἐν δ̓ ἀγέλην ποίησε βοῶν ὀρθοκραιράων·

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

[a herd]

βοῦν

βοῦς (86) [Λ] 17.61-17.62

βοῦν feminine accusative singular

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[cow]

ἁρπάσῃ

ἁρπάζω (11) [Λ] 17.61-17.62

ἁρπάσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου πυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ᾧ ῥά θ̓ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ ὕλης ἐκ πυκινῆς·

22.276-22.277

ἀνὰ δ̓ ἥρπασε Παλλὰς Ἀθήνη, ἂψ δ̓ Ἀχιλῆϊ δίδου, λάθε δ̓ Ἕκτορα ποιμένα λαῶν.

ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ, τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε, οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ̓ αἰετὸς ὑψιπετήεις, ὅς τ̓ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν ἁρπάξων ἢ ἄρν̓ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·

[to snatch away, carry off]

ἥ τις ἀρίστη

ἄριστος (138) [Λ] 17.61-17.62

ἀρίστη feminine nominative singular superlative

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

[best]

· 17.63τῆς δ̓ ἐξ αὐχέν̓

αὐχήν (32) [Λ] 17.63-17.65

αὐχέν̓ masculine accusative singular

ὣς εἰπὼν Δρύοπ̓ οὖτα κατ̓ αὐχένα μέσσον ἄκοντι·

20.481-20.482

ὃ δὲ φασγάνῳ αὐχένα θείνας τῆλ̓ αὐτῇ πήληκι κάρη βάλε·

[the neck, throat]

ἔαξε

ἄγνυμι (18) [Λ] 17.63-17.65

ἔαξε 3rd person singular active aorist indicative

ἐν καυλῷ δ̓ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν Τρῶες·

21.177-21.179

τὸ δὲ τέτρατον ἤθελε θυμῷ ἆξαι ἐπιγνάμψας δόρυ μείλινον Αἰακίδαο, ἀλλὰ πρὶν Ἀχιλεὺς σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα.

23.340-23.341

λίθου δ̓ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν, μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θ̓ ἅρματα ἄξῃς·

[to break, shiver]

λαβὼν

λαμβάνω (86) [Λ] 17.63-17.65

λαβὼν masculine nominative singular active aorist participle

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

[to take, seize, receive]

κρατεροῖσιν

κρατερός (122) [Λ] 17.63-17.65

κρατεροῖσιν masculine dative plural

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

[strong, stout, mighty]

ὀδοῦσι

ὀδούς (15) [Λ] 17.63-17.65

ὀδοῦσι masculine dative plural

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[tooth]

17.64πρῶτον

πρότερος (96) [Λ] 17.63-17.65

πρῶτον neuter accusative singular superlative

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

[before, earlier]

, ἔπειτα δέ θ̓ αἷμα

αἷμα (80) [Λ] 17.63-17.65

αἷμα neuter accusative singular

17.86

ἔρρει δ̓ αἷμα κατ̓ οὐταμένην ὠτειλήν.

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓ ἀνθρώπου·

[blood]

καὶ ἔγκατα

ἔγκατα (4) [Λ] 17.63-17.65

ἔγκατα neuter accusative plural

τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον·

11.175-11.176

τῆς δ̓ ἐξ αὐχέν̓ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ̓ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει·

11.435-11.438

διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος, καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο, πάντα δ̓ ἀπὸ πλευρῶν χρόα ἔργαθεν, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἔασε Παλλὰς Ἀθηναίη μιχθήμεναι ἔγκασι φωτός.

[the inwards, entrails, bowels]

πάντα

πᾶς (546) [Λ] 17.63-17.65

πάντα neuter accusative plural

Τρῶας δ̓ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι·

ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δέ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

[all, the whole]

λαφύσσει

λαφύσσω (3) [Λ] 17.63-17.65

λαφύσσει 3rd person singular active present indicative

τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον·

11.175-11.176

τῆς δ̓ ἐξ αὐχέν̓ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ̓ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει·

[to swallow greedily, gulp down, devour]

17.65δῃῶν

δηιόω (21) [Λ] 17.63-17.65

δῃῶν masculine nominative singular active present participle

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ̓ ἔλπομ̓ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

· ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες

κύων (75) [Λ] 17.65-17.67

κύνες masculine nominative plural

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται ἔγχεσι καὶ φωνῇ·

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα, ἕλχ̓ ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ, τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

17.153

νῦν δ̓ οὔ οἱ ἀλαλκέμεναι κύνας ἔτλης.

[a dog]

τ̓ ἄνδρές

ἀνήρ (590) [Λ] 17.65-17.67

ἄνδρές masculine nominative plural

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[a man]

τε νομῆες

νομεύς (6) [Λ] 17.65-17.67

νομῆες masculine nominative plural

18.525-18.526

οἳ δὲ τάχα προγένοντο, δύω δ̓ ἅμ̓ ἕποντο νομῆες τερπόμενοι σύριγξι·

18.577-18.578

χρύσειοι δὲ νομῆες ἅμ̓ ἐστιχόωντο βόεσσι τέσσαρες, ἐννέα δέ σφι κύνες πόδας ἀργοὶ ἕποντο.

οἳ δὲ νομῆες αὔτως ἐνδίεσαν ταχέας κύνας ὀτρύνοντες.

[a shepherd, herdsman; pl. ribs of a ship]

17.66πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 17.65-17.67

πολλὰ neuter accusative plural

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

[much, many]

μάλ̓ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐ δ̓ ἐθέλουσιν

ἐθέλω (158) [Λ] 17.65-17.67

ἐθέλουσιν 3rd person plural active present indicative

ὁππότ̓ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

[to will, wish, purpose]

17.67ἀντίον

ἀντίος (49) [Λ] 17.65-17.67

ἀντίον neuter accusative singular

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

θαμέες γὰρ ἄκοντες ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν, καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

[set against]

ἐλθέμεναι

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.65-17.67

ἐλθέμεναι active aorist infinitive

ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον·

[to come]

· μάλα γὰρ χλωρὸν δέος

δέος (14) [Λ] 17.67

δέος neuter nominative singular

δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ.

1.514-1.516

νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπ̓, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφῤ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.

4.421

ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν.

[fear, alarm]

αἱρεῖ

αἱρέω (276) [Λ] 17.67

αἱρεῖ 3rd person singular active present indicative

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[to take,(mid.) to choose]

· 17.68ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 17.68-17.69

θυμὸς masculine nominative singular

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

[the soul]

ἐνὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 17.68-17.69

στήθεσσιν neuter dative plural

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓ ἀνθρώπου·

[the breast]

ἐτόλμα

τολμάω (5) [Λ] 17.68-17.69

ἐτόλμα 3rd person singular active imperfect indicative

8.423-8.424

ἀλλὰ σύ γ̓ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.

10.232

αἰεὶ γάρ οἱ ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἐτόλμα.

12.50-12.52

οὐ δέ οἱ ἵπποι τόλμων ὠκύποδες, μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπ̓ ἄκρῳ χείλει ἐφεσταότες·

[to undertake, take heart]

17.69ἀντίον

ἀντίος (49) [Λ] 17.68-17.69

ἀντίον neuter accusative singular

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν·

[set against]

ἐλθέμεναι

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.68-17.69

ἐλθέμεναι active aorist infinitive

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον·

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

[to come]

Μενελάου

Μενέλαος (132) [Λ] 17.68-17.69

Μενελάου masculine genitive singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

[Menelaos]

κυδαλίμοιο

κυδάλιμος (17) [Λ] 17.68-17.69

κυδαλίμοιο masculine genitive singular

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

18.33

ὃ δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ·

ἦ, καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο Φυλεΐδην τε Μέγητα Θόαντά τε Μηριόνην τε καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον·

[glorious, renowned, famous]

. 17.70ἔνθά κε ῥεῖα φέροι

φέρω (186) [Λ] 17.70-17.73

φέροι 3rd person singular active present optative

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον·

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

θέων δ̓ ἐκίχανεν ἑταίρους ὦκα μάλ̓ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών, οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

[to bear]

κλυτὰ

κλυτός (45) [Λ] 17.70-17.73

κλυτὰ neuter accusative plural

πάπτηνεν δ̓ ἄῤ ἔπειτα κατὰ στίχας, αὐτίκα δ̓ ἔγνω τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα, τὸν δ̓ ἐπὶ γαίῃ κείμενον·

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα, ἕλχ̓ ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ, τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

θέων δ̓ ἐκίχανεν ἑταίρους ὦκα μάλ̓ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών, οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

[heard of: renowned, famous]

τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.70-17.73

τεύχεα neuter accusative plural

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[a tool, implement]

Πανθοΐδαο

Πανθοίδης (8) [Λ] 17.70-17.73

Πανθοΐδαο masculine genitive singular

τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχ̓ ἀγορεύειν Πανθοΐδης·

13.756-13.757

οἳ δ̓ ἐς Πανθοΐδην ἀγαπήνορα Πουλυδάμαντα πάντες ἐπεσσεύοντ̓, ἐπεὶ Ἕκτορος ἔκλυον αὐδήν.

17.71Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 17.70-17.73

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

[son of Atreus]

, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο

ἄγαμαι (12) [Λ] 17.70-17.73

ἀγάσσατο 3rd person singular middle aorist indicative

23.638-23.640

οἴοισίν μ̓ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης, οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παῤ αὐτόθι λείπετ̓ ἄεθλα.

3.181

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ὁ γέρων ἠγάσσατο φώνησέν τε·

3.224

οὐ τότε γ̓ ὧδ̓ Ὀδυσῆος ἀγασσάμεθ̓ εἶδος ἰδόντες.

[to wonder, be astonished]

Φοῖβος

Φοῖβος (49) [Λ] 17.70-17.73

Φοῖβος masculine nominative singular

17.118

θεσπέσιον γάρ σφιν φόβον ἔμβαλε Φοῖβος Ἀπόλλων·

20.38-20.40

ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ̓ αὐτῷ Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ̓ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ̓ Ἀφροδίτη.

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[Phoebus]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 17.70-17.73

Ἀπόλλων masculine nominative singular

17.118

θεσπέσιον γάρ σφιν φόβον ἔμβαλε Φοῖβος Ἀπόλλων·

ἀλλ̓ αὐτὸς Ἀπόλλων Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[Apollo]

, 17.72ὅς ῥά οἱ Ἕκτοῤ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.70-17.73

Ἕκτοῤ masculine accusative singular

17.75-17.76

Ἕκτορ νῦν σὺ μὲν ὧδε θέεις ἀκίχητα διώκων ἵππους Αἰακίδαο δαΐφρονος·

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

[Hector]

ἐπῶρσε

ἐπόρνυμι (7) [Λ] 17.70-17.73

ἐπῶρσε 3rd person singular active aorist indicative

20.92-20.93

αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς εἰρύσαθ̓, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.

21.324-21.325

ἦ, καὶ ἐπῶρτ̓ Ἀχιλῆϊ κυκώμενος ὑψόσε θύων μορμύρων ἀφρῷ τε καὶ αἵματι καὶ νεκύεσσι.

22.202-22.204

πῶς δέ κεν Ἕκτωρ κῆρας ὑπεξέφυγεν θανάτοιο, εἰ μή οἱ πύματόν τε καὶ ὕστατον ἤντετ̓ Ἀπόλλων ἐγγύθεν, ὅς οἱ ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα;

[to stir up, arouse, excite]

θοῷ

θοός (76) [Λ] 17.70-17.73

θοῷ masculine dative singular

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων, πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ̓ ἀρειῇ·

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

[quick, nimble]

ἀτάλαντον

ἀτάλαντος (26) [Λ] 17.70-17.73

ἀτάλαντον masculine accusative singular

πρῶτος δ̓ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα, τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[equal in weight, equivalent]

Ἄρηϊ

Ἄρης (150) [Λ] 17.70-17.73

Ἄρηϊ masculine dative singular

Ἕκτορι δ̓ ἥρμοσε τεύχἐ ἐπὶ χροΐ, δῦ δέ μιν Ἄρης δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δ̓ ἄρα οἱ μέλἐ ἐντὸς ἀλκῆς καὶ σθένεος·

οὐ δέ κ̓ Ἄρης λαοσσόος οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσ̓ ὀνόσαιτ̓, οὐ δ̓ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

[Ares]

17.73ἀνέρι

ἀνήρ (590) [Λ] 17.70-17.73

ἀνέρι masculine dative singular

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

ὁππότ̓ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

[a man]

εἰσάμενος

εἴδομαι (30) [Λ] 17.70-17.73

εἰσάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[are visible, appear]

Κικόνων ἡγήτορι

ἡγήτωρ (29) [Λ] 17.70-17.73

ἡγήτορι masculine dative singular

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

[a leader, commander, chief]

Μέντῃ· 17.74καί μιν φωνήσας

φωνέω (80) [Λ] 17.74

φωνήσας masculine nominative singular active aorist participle

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ δηΐου ἐκ πολέμοιο·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

ὣς ἄρα φωνήσασα λίπε σπέος·

[to produce a sound]

ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 17.74

ἔπεα neuter accusative plural

βῆ δὲ θέειν, εἶθαρ δὲ παριστάμενος ἔπος ηὔδα.

ὄτρυνεν δὲ ἕκαστον ἐποιχόμενος ἐπέεσσι Μέσθλην τε Γλαῦκόν τε Μέδοντά τε Θερσίλοχόν τε Ἀστεροπαῖόν τε Δεισήνορά θ̓ Ἱππόθοόν τε Φόρκυν τε Χρομίον τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν·

τοὺς ὅ γ̓ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

πτερόεντα

πτερόεις (67) [Λ] 17.74

πτερόεντα neuter accusative plural

τοὺς ὅ γ̓ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[feathered, winged]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 17.74

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

τοὺς ὅ γ̓ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 17.75Ἕκτορ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.75-17.76

Ἕκτορ masculine vocative singular

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

Τρῶας δ̓ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[Hector]

νῦν σὺ μὲν ὧδε θέεις

θέω (62) [Λ] 17.75-17.76

θέεις 2nd person singular active present indicative

βῆ δὲ θέειν, εἶθαρ δὲ παριστάμενος ἔπος ηὔδα.

θέων δ̓ ἐκίχανεν ἑταίρους ὦκα μάλ̓ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών, οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

πρῶτος δ̓ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα, τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

[to run]

ἀκίχητα διώκων

διώκω (27) [Λ] 17.75-17.76

διώκων masculine nominative singular active present participle

ἀλλ̓ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν·

21.1-21.5

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

21.600-21.601

αὐτῷ γὰρ ἑκάεργος Ἀγήνορι πάντα ἐοικὼς ἔστη πρόσθε ποδῶν, ὃ δ̓ ἐπέσσυτο ποσσὶ διώκειν·

[to pursue]

17.76ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 17.75-17.76

ἵππους masculine accusative plural

17.175

οὔ τοι ἐγὼν ἔρριγα μάχην οὐ δὲ κτύπον ἵππων·

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

[a horse, mare]

Αἰακίδαο

Αἰακίδης (24) [Λ] 17.75-17.76

Αἰακίδαο masculine genitive singular

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦ̓, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ̓ ὑπένερθεν ἑκάστου χεῖρές τ̓ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

[son of Aeacus]

δαΐφρονος

δαίφρων (37) [Λ] 17.75-17.76

δαΐφρονος masculine genitive singular

ὣς ἔφατ̓, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

· οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ

ἀλεγεινός (21) [Λ] 17.76-17.78

ἀλεγεινοὶ masculine nominative plural

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[hard]

17.77ἀνδράσι

ἀνήρ (590) [Λ] 17.76-17.78

ἀνδράσι masculine dative plural

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ̓ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

ὁππότ̓ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται ἔγχεσι καὶ φωνῇ·

[a man]

γε θνητοῖσι

θνητός (28) [Λ] 17.76-17.78

θνητοῖσι masculine dative plural

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

[liable to death, mortal]

δαμήμεναι

δαμάζω (105) [Λ] 17.76-17.78

δαμήμεναι passive aorist infinitive

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

ἠδ̓ ὀχέεσθαι

ὀχέω (3) [Λ] 17.76-17.78

ὀχέεσθαι medio-passive present infinitive

24.729-24.732

ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν ῥύσκευ, ἔχες δ̓ ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι, καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι·

10.402-10.404

οἳ δ̓ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ̓ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

[to uphold, sustain, endure]

17.78ἄλλῳ

ἄλλος (396) [Λ] 17.76-17.78

ἄλλῳ masculine dative singular

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

[other, another]

γ̓ ἢ Ἀχιλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.76-17.78

Ἀχιλῆϊ masculine dative singular

εἰ δέ που Αἴαντός γε βοὴν ἀγαθοῖο πυθοίμην, ἄμφω κ̓ αὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμης καὶ πρὸς δαίμονά περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸν Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ·

Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν γυμνόν·

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

[Achilles]

, τὸν ἀθανάτη

ἀθάνατος (106) [Λ] 17.76-17.78

ἀθανάτη feminine nominative singular

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

[undying, immortal]

τέκε

τίκτω (85) [Λ] 17.76-17.78

τέκε 3rd person singular active aorist indicative

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

19.96-19.99

ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.

19.413-19.414

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

[to bring into the world]

μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 17.76-17.78

μήτηρ feminine nominative singular

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

[a mother]

. 17.79τόφρα δέ τοι Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.79-17.81

Μενέλαος masculine nominative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

[Menelaos]

ἀρήϊος

ἄρειος (27) [Λ] 17.79-17.81

ἀρήϊος masculine nominative singular

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

ἀλλ̓ αὔτως ἐπὶ τάφρον ἰὼν Τρώεσσι φάνηθι, αἴ κέ σ̓ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

Ἀτρέος υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 17.79-17.81

υἱὸς masculine nominative singular

οὐ δ̓ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

ἀλλ̓ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

[a son]

17.80Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.79-17.81

Πατρόκλῳ masculine dative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν γυμνόν·

[Patroclus]

περιβὰς

περιβαίνω (6) [Λ] 17.79-17.81

περιβὰς masculine nominative singular active aorist participle

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

5.20-5.21

Ἰδαῖος δ̓ ἀπόρουσε λιπὼν περικαλλέα δίφρον, οὐ δ̓ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο·

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

[to go round]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.79-17.81

Τρώων masculine genitive plural

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

Τρῶας δ̓ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

[Tros]

τὸν ἄριστον

ἄριστος (138) [Λ] 17.79-17.81

ἄριστον masculine accusative singular superlative

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν Φωκήων ὄχ̓ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ οἰκία ναιετάασκε πολέσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων, τὸν βάλ̓ ὑπὸ κληῗδα μέσην·

[best]

ἔπεφνε

θείνω (47) [Λ] 17.79-17.81

ἔπεφνε 3rd person singular active aorist indicative

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων, πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ̓ ἀρειῇ·

[to strike, wound]

17.81Πανθοΐδην

Πανθοίδης (8) [Λ] 17.79-17.81

Πανθοΐδην masculine accusative singular

τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχ̓ ἀγορεύειν Πανθοΐδης·

13.756-13.757

οἳ δ̓ ἐς Πανθοΐδην ἀγαπήνορα Πουλυδάμαντα πάντες ἐπεσσεύοντ̓, ἐπεὶ Ἕκτορος ἔκλυον αὐδήν.

14.449-14.452

τῷ δ̓ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δἰ ὤμου δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἔσχεν, ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

Εὔφορβον

Εὔφορβος (4) [Λ] 17.79-17.81

Εὔφορβον masculine accusative singular

16.806-16.809

16.849-16.850

ἀλλά με μοῖῤ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός, ἀνδρῶν δ̓ Εὔφορβος·

τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχἐ ἐσύλα.

[Euphorbus]

, ἔπαυσε

παύω (56) [Λ] 17.79-17.81

ἔπαυσε 3rd person singular active aorist indicative

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων δάκρὐ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ̓ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

ἠέλιος μὲν ἔδυ, παύσαντο δὲ δῖοι Ἀχαιοὶ φυλόπιδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.

[to make to cease]

δὲ θούριδος

θοῦρος (17) [Λ] 17.79-17.81

θούριδος feminine genitive singular

21.406

τῷ βάλε θοῦρον Ἄρηα κατ̓ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

4.234

Ἀργεῖοι μή πώ τι μεθίετε θούριδος ἀλκῆς·

4.418

ἀλλ̓ ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς.

[rushing, raging, impetuous, furious]

ἀλκῆς

ἀλκή (58) [Λ] 17.79-17.81

ἀλκῆς feminine genitive singular

Ἕκτορι δ̓ ἥρμοσε τεύχἐ ἐπὶ χροΐ, δῦ δέ μιν Ἄρης δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δ̓ ἄρα οἱ μέλἐ ἐντὸς ἀλκῆς καὶ σθένεος·

[strength]

. 17.82ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 17.82-17.83

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

[to speak, say]

ὃ μὲν αὖτις ἔβη

βαίνω (222) [Λ] 17.82-17.83

ἔβη 3rd person singular active aorist indicative

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο ἀσβέστῳ·

τοῦ δ̓ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ παχνοῦται, ἀέκων δέ τ̓ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο·

βῆ δὲ θέειν, εἶθαρ δὲ παριστάμενος ἔπος ηὔδα.

[to walk, step]

θεὸς

θεός (400) [Λ] 17.82-17.83

θεὸς masculine nominative singular

ὁππότ̓ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

τώ μ̓ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται Ἕκτορι χωρήσαντ̓, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

[god]

ἂμ πόνον

πόνος (44) [Λ] 17.82-17.83

πόνον masculine accusative singular

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

[work]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 17.82-17.83

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ὁππότ̓ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

Αἴας δ̓ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν, ᾧ ῥά τε νήπἰ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ ἄνδρες ἐπακτῆρες·

[a man]

, 17.83Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.82-17.83

Ἕκτορα masculine accusative singular

εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήωσ̓ ἕνα πολλοί·

Τρῶας δ̓ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

τώ μ̓ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται Ἕκτορι χωρήσαντ̓, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

[Hector]

δ̓ αἰνὸν

αἰνός (55) [Λ] 17.82-17.83

αἰνὸν neuter nominative singular

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

18.171-18.172

Πατρόκλῳ ἐπάμυνον, οὗ εἵνεκα φύλοπις αἰνὴ ἕστηκε πρὸ νεῶν·

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

[dread, dire, grim]

ἄχος

ἄχος (41) [Λ] 17.82-17.83

ἄχος neuter nominative singular

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

[pain, distress]

πύκασε

πυκάζω (9) [Λ] 17.82-17.83

πύκασε 3rd person singular active aorist indicative

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

23.502-23.504

αἰεὶ δ̓ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον·

24.580-24.581

κὰδ δ̓ ἔλιπον δύο φάρἐ ἐΰννητόν τε χιτῶνα, ὄφρα νέκυν πυκάσας δοίη οἶκον δὲ φέρεσθαι.

[to make close, cover]

φρένας

φρήν (178) [Λ] 17.82-17.83

φρένας feminine accusative plural

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

τοῦ δ̓ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ παχνοῦται, ἀέκων δέ τ̓ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο·

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

[the midriff; heart, mind]

ἀμφὶ μελαίνας

μέλας (98) [Λ] 17.82-17.83

μελαίνας feminine accusative plural

τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[black, swart]

· 17.84πάπτηνεν

παπταίνω (17) [Λ] 17.84-17.86

πάπτηνεν 3rd person singular active aorist indicative

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[to look earnestly, gaze]

δ̓ ἄῤ ἔπειτα κατὰ στίχας

στίξ (42) [Λ] 17.84-17.86

στίχας feminine accusative plural

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[a row, line, rank]

, αὐτίκα δ̓ ἔγνω

γιγνώσκω (73) [Λ] 17.84-17.86

ἔγνω 3rd person singular active aorist indicative

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

17.85τὸν μὲν ἀπαινύμενον

ἀπαίνυμαι (4) [Λ] 17.84-17.86

ἀπαινύμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

11.581-11.584

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς τεύχἐ ἀπαινύμενον Ἀπισάονος, αὐτίκα τόξον ἕλκετ̓ ἐπ̓ Εὐρυπύλῳ, καί μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ δεξιόν·

13.260-13.262

δούρατα δ̓ αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήεις ἑσταότ̓ ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα Τρώϊα, τὰ κταμένων ἀποαίνυμαι·

15.592-15.595

Τρῶες δὲ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι νηυσὶν ἐπεσσεύοντο, Διὸς δ̓ ἐτέλειον ἐφετμάς, ὅ σφισιν αἰὲν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δὲ θυμὸν Ἀργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο, τοὺς δ̓ ὀρόθυνεν.

[to take away, withdraw]

κλυτὰ

κλυτός (45) [Λ] 17.84-17.86

κλυτὰ neuter accusative plural

ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω, τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

[heard of: renowned, famous]

τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.84-17.86

τεύχεα neuter accusative plural

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα, ἕλχ̓ ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ, τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

[a tool, implement]

, τὸν δ̓ ἐπὶ γαίῃ

γαῖα (125) [Λ] 17.84-17.86

γαίῃ feminine dative singular

ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

[a land, country]

17.86κείμενον

κεῖμαι (105) [Λ] 17.84-17.86

κείμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ Πάτροκλόν θ̓, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ̓ ἐνθάδε τιμῆς, μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

· ἔρρει

ῥέω (38) [Λ] 17.86

ἔρρει 3rd person singular active imperfect indicative

17.437-17.439

δάκρυα δέ σφι θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν ἡνιόχοιο πόθῳ·

οὐ δέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·

περὶ δὲ ῥόος Ὠκεανοῖο ἀφρῷ μορμύρων ῥέεν ἄσπετος·

[to flow, run, stream, gush]

δ̓ αἷμα

αἷμα (80) [Λ] 17.86

αἷμα neuter nominative singular

εἷμα δ̓ ἔχ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν.

[blood]

κατ̓ οὐταμένην

οὐτάω (40) [Λ] 17.86

οὐταμένην feminine accusative singular middle aorist participle

καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.

ὣς εἰπὼν Δρύοπ̓ οὖτα κατ̓ αὐχένα μέσσον ἄκοντι·

20.468-20.469

ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων ἱέμενος λίσσεσθ̓, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ̓ ἧπαρ·

[to wound, hurt, hit]

ὠτειλήν

ὠτειλή (11) [Λ] 17.86

ὠτειλήν feminine accusative singular

ἤρικε δ̓ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ πληγεῖσ̓ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ, ἐγκέφαλος δὲ παῤ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις·

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ, καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπ̓ ἐλαίῳ, ἐν δ̓ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν, ἐκ δ̓ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.

[a wound]

. 17.87βῆ

βαίνω (222) [Λ] 17.87-17.89

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

τοῦ δ̓ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ παχνοῦται, ἀέκων δέ τ̓ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο·

βῆ δὲ θέειν, εἶθαρ δὲ παριστάμενος ἔπος ηὔδα.

βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

[to walk, step]

δὲ διὰ προμάχων

πρόμαχος (38) [Λ] 17.87-17.89

προμάχων masculine genitive plural

βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

[fighting before]

κεκορυθμένος

κορύσσω (23) [Λ] 17.87-17.89

κεκορυθμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

19.364

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

[to furnish with a helmet]

αἴθοπι

αἶθοψ (16) [Λ] 17.87-17.89

αἴθοπι masculine dative singular

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[fiery-looking]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 17.87-17.89

χαλκῷ masculine dative singular

ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσ̓·

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

[copper]

17.88ὀξέα

ὀξύς (103) [Λ] 17.87-17.89

ὀξέα neuter accusative plural

οὐ δ̓ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα, ἕλχ̓ ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ, τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

κεκλήγων

κλάζω (14) [Λ] 17.87-17.89

κεκλήγων masculine nominative singular active present participle

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

ἔκλαγξαν δ̓ ἄῤ ὀϊστοὶ ἐπ̓ ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος·

[to make a sharp piercing sound]

φλογὶ

φλόξ (19) [Λ] 17.87-17.89

φλογὶ masculine dative singular

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

20.421-20.423

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ ἔτλη δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ̓, ἀλλ̓ ἀντίος ἦλθ̓ Ἀχιλῆϊ ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος·

[a flame]

εἴκελος

εἴκελος (10) [Λ] 17.87-17.89

εἴκελος masculine nominative singular

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν καπρίῳ, ὅς τ̓ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ̓ αἰζηοὺς ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

20.421-20.423

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ ἔτλη δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ̓, ἀλλ̓ ἀντίος ἦλθ̓ Ἀχιλῆϊ ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος·

[like]

Ἡφαίστοιο

Ἥφαιστος (41) [Λ] 17.87-17.89

Ἡφαίστοιο masculine genitive singular

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

ἐγὼ δ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον εἶμι παῤ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν υἱεῖ ἐμῷ δόμεναι κλυτὰ τεύχεα παμφανόωντα.

18.191

στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο πάῤ οἰσέμεν ἔντεα καλά.

[Hephaestus, god of fire]

17.89ἀσβέστῳ

ἄσβεστος (10) [Λ] 17.87-17.89

ἀσβέστῳ masculine dative singular

22.96-22.97

ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδ̓ ἐρείσας·

1.599-1.600

ἄσβεστος δ̓ ἄῤ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.

11.50

ἄσβεστος δὲ βοὴ γένετ̓ ἠῶθι πρό.

[unquenchable, inextinguishable]

· οὐ δ̓ υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 17.89

υἱὸν masculine accusative singular

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

ἀλλ̓ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[a son]

λάθεν

λανθάνω (59) [Λ] 17.89

λάθεν 3rd person singular active aorist indicative

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

Ἀτρέος ὀξὺ

ὀξύς (103) [Λ] 17.89

ὀξὺ neuter accusative singular

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

βοήσας

βοάω (16) [Λ] 17.89

βοήσας masculine nominative singular active aorist participle

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τ̓ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω, τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν.

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

ἐν καυλῷ δ̓ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν Τρῶες·

[to cry aloud, to shout]

· 17.90ὀχθήσας

ὀχθέω (20) [Λ] 17.90

ὀχθήσας masculine nominative singular active aorist participle

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

19.419

τὸν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to be sorely angered, to be vexed in spirit]

δ̓ ἄρα εἶπε

εἶπον (279) [Λ] 17.90

εἶπε 3rd person singular active aorist indicative

Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

[to speak, say]

πρὸς ὃν

ἑός (167) [Λ] 17.90

ὃν masculine accusative singular

ὃ δ̓ ἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσε γηράς·

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο, κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[his, her own]

μεγαλήτορα

μεγαλήτωρ (35) [Λ] 17.90

μεγαλήτορα masculine accusative singular

ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας στήμεναι ἄντα κατ̓ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ, οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

[great-hearted, heroic]

θυμόν

θυμός (435) [Λ] 17.90

θυμόν masculine accusative singular

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

ὣς ἔφατ̓, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

[the soul]

· 17.91ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω

λείπω (103) [Λ] 17.91-17.93

λίπω 1st person singular active aorist subjunctive

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

[to leave, quit]

κάτα τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.91-17.93

τεύχεα neuter accusative plural

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

[a tool, implement]

καλὰ

καλός (142) [Λ] 17.91-17.93

καλὰ neuter accusative plural

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

[beautiful]

17.92Πάτροκλόν

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.91-17.93

Πάτροκλόν masculine accusative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν γυμνόν·

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα, ἕλχ̓ ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ, τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

[Patroclus]

θ̓, ὃς κεῖται

κεῖμαι (105) [Λ] 17.91-17.93

κεῖται 3rd person singular medio-passive present indicative

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

ἐμῆς

ἐμός (153) [Λ] 17.91-17.93

ἐμῆς feminine genitive singular

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

18.79

μῆτερ ἐμή, τὰ μὲν ἄρ μοι Ὀλύμπιος ἐξετέλεσσεν·

[mine]

ἕνεκ̓ ἐνθάδε τιμῆς

τιμή (25) [Λ] 17.91-17.93

τιμῆς feminine genitive singular

ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ.

20.179-20.181

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

τοῦτο δ̓ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ, ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐ δέ σε λήθω, τιμῆς ἧς τέ μ̓ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ̓ Ἀχαιοῖς.

[that which is paid in token of worth]

, 17.93μή τίς μοι Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 17.91-17.93

Δαναῶν masculine genitive plural

τώ μ̓ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται Ἕκτορι χωρήσαντ̓, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[the Danaans]

νεμεσήσεται

νεμεσάω (21) [Λ] 17.91-17.93

νεμεσήσεται 3rd person singular middle aorist subjunctive

τώ μ̓ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται Ἕκτορι χωρήσαντ̓, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

23.494

καὶ δ̓ ἄλλῳ νεμεσᾶτον ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι.

24.53

μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς·

[to feel just resentment, to be wroth at undeserved]

ὅς κεν ἴδηται

εἶδον (237) [Λ] 17.91-17.93

ἴδηται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

τώ μ̓ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται Ἕκτορι χωρήσαντ̓, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν Ἕκτοῤ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας στήμεναι ἄντα κατ̓ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ, οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

[to see]

. 17.94εἰ δέ κεν Ἕκτορι

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.94-17.95

Ἕκτορι masculine dative singular

Τρῶας δ̓ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

τώ μ̓ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται Ἕκτορι χωρήσαντ̓, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

17.107

ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ.

[Hector]

μοῦνος

μόνος (18) [Λ] 17.94-17.95

μοῦνος masculine nominative singular

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

21.441-21.445

οὐ δέ νυ τῶν περ μέμνηαι ὅσα δὴ πάθομεν κακὰ Ἴλιον ἀμφὶ μοῦνοι νῶϊ θεῶν, ὅτ̓ ἀγήνορι Λαομέδοντι πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν μισθῷ ἔπι ῥητῷ·

[alone, left alone, forsaken solitary]

ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 17.94-17.95

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

κακῶν δέ κε φέρτατον εἴη.

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

ἦ σ̓ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.

[to be]

καὶ Τρωσὶ

Τρώς (599) [Λ] 17.94-17.95

Τρωσὶ masculine dative plural

Τρῶας δ̓ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

[Tros]

μάχωμαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.94-17.95

μάχωμαι 1st person singular medio-passive present subjunctive

ὁππότ̓ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι·

οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[to fight]

17.95αἰδεσθείς

αἰδέομαι (24) [Λ] 17.94-17.95

αἰδεσθείς masculine nominative singular passive aorist participle

21.74

σὺ δέ μ̓ αἴδεο καί μ̓ ἐλέησον·

21.468-21.469

αἴδετο γάρ ῥα πατροκασιγνήτοιο μιγήμεναι ἐν παλάμῃσι.

22.82-22.83

Ἕκτορ τέκνον ἐμὸν τάδε τ̓ αἴδεο καί μ̓ ἐλέησον αὐτήν, εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον·

[to be ashamed to do]

, μή πώς με περιστήωσ̓

περιίστημι (4) [Λ] 17.94-17.95

περιστήωσ̓ 3rd person plural active aorist subjunctive

πολλὸς δ̓ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθ̓ ὅμιλος τερπόμενοι·

2.410

βοῦν δὲ περιστήσαντο καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο·

4.532-4.535

περίστησαν γὰρ ἑταῖροι Θρήϊκες ἀκρόκομοι δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες, οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν ὦσαν ἀπὸ σφείων·

[to place round]

ἕνα

εἷς (19) [Λ] 17.94-17.95

ἕνα masculine accusative singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

20.98

αἰεὶ γὰρ πάρα εἷς γε θεῶν ὃς λοιγὸν ἀμύνει.

22.424-22.426

τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ ὡς ἑνός, οὗ μ̓ ἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω, Ἕκτορος·

[one]

πολλοί

πολύς (468) [Λ] 17.94-17.95

πολλοί masculine nominative plural

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

ἦ τε πολέσσιν ἐπ̓ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

[much, many]

· 17.96Τρῶας

Τρώς (599) [Λ] 17.96

Τρῶας masculine accusative plural

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

[Tros]

δ̓ ἐνθάδε πάντας

πᾶς (546) [Λ] 17.96

πάντας masculine accusative plural

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι·

ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δέ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

[all, the whole]

ἄγει

ἄγω (175) [Λ] 17.96

ἄγει 3rd person singular active present indicative

Αἴας δ̓ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν, ᾧ ῥά τε νήπἰ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ ἄνδρες ἐπακτῆρες·

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[to lead]

κορυθαίολος

κορυθαίολος (39) [Λ] 17.96

κορυθαίολος masculine nominative singular

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ δηΐου ἐκ πολέμοιο·

[with glancing helm]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.96

Ἕκτωρ masculine nominative singular

τώ μ̓ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται Ἕκτορι χωρήσαντ̓, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

17.107

ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ.

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[Hector]

. 17.97ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 17.97

ταῦτα neuter accusative plural

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[this; that]

φίλος

φίλος (342) [Λ] 17.97

φίλος masculine nominative singular

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς·

[friend; loved, beloved, dear]

διελέξατο

διαλέγω (5) [Λ] 17.97

διελέξατο 3rd person singular middle aorist indicative

21.562

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

22.122

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

22.385

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

[to pick out one from another, to pick out]

θυμός

θυμός (435) [Λ] 17.97

θυμός masculine nominative singular

εἷος ὁ ταῦθ̓ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον·

ὣς ἔφατ̓, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο, κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[the soul]

; 17.98ὁππότ̓ ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 17.98-17.99

ἀνὴρ masculine nominative singular

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν Ἕκτοῤ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

[a man]

ἐθέλῃ

ἐθέλω (158) [Λ] 17.98-17.99

ἐθέλῃ 3rd person singular active present subjunctive

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

[to will, wish, purpose]

πρὸς δαίμονα

δαίμων (27) [Λ] 17.98-17.99

δαίμονα masculine accusative singular

εἰ δέ που Αἴαντός γε βοὴν ἀγαθοῖο πυθοίμην, ἄμφω κ̓ αὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμης καὶ πρὸς δαίμονά περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸν Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ·

19.187-19.188

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

20.447-20.448

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[god; divine power]

φωτὶ

φώς (58) [Λ] 17.98-17.99

φωτὶ masculine dative singular

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

ἀλλ̓ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν·

[a man]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.98-17.99

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι·

ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας στήμεναι ἄντα κατ̓ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ, οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

[to fight]

17.99ὅν κε θεὸς

θεός (400) [Λ] 17.98-17.99

θεὸς masculine nominative singular

τώ μ̓ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται Ἕκτορι χωρήσαντ̓, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν;

[god]

τιμᾷ

τιμάω (21) [Λ] 17.98-17.99

τιμᾷ 3rd person singular active present subjunctive

22.235-22.237

νῦν δ̓ ἔτι καὶ μᾶλλον νοέω φρεσὶ τιμήσασθαι, ὃς ἔτλης ἐμεῦ εἵνεκ̓, ἐπεὶ ἴδες ὀφθαλμοῖσι, τείχεος ἐξελθεῖν, ἄλλοι δ̓ ἔντοσθε μένουσι.

τοῦτο δ̓ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ, ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐ δέ σε λήθω, τιμῆς ἧς τέ μ̓ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ̓ Ἀχαιοῖς.

23.787-23.788

εἰδόσιν ὔμμ̓ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.

[to honor; to value something at a price(gen.)]

, τάχα οἱ μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.98-17.99

μέγα neuter nominative singular

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

[big, great]

πῆμα

πῆμα (16) [Λ] 17.98-17.99

πῆμα neuter nominative singular

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

22.288

σὺ γάρ σφισι πῆμα μέγιστον.

22.420-22.422

καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκται Πηλεύς, ὅς μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε πῆμα γενέσθαι Τρωσί·

[suffering, misery, calamity, woe, bane]

κυλίσθη

κυλίνδω (13) [Λ] 17.98-17.99

κυλίσθη 3rd person singular passive aorist indicative

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

22.414-22.415

πάντας δ̓ ἐλλιτάνευε κυλινδόμενος κατὰ κόπρον, ἐξονομακλήδην ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον·

24.163-24.165

ἀμφὶ δὲ πολλὴ κόπρος ἔην κεφαλῇ τε καὶ αὐχένι τοῖο γέροντος τήν ῥα κυλινδόμενος καταμήσατο χερσὶν ἑῇσι.

[to roll, roll along]

. 17.100τώ μ̓ οὔ τις Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 17.100-17.101

Δαναῶν masculine genitive plural

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

[the Danaans]

νεμεσήσεται

νεμεσάω (21) [Λ] 17.100-17.101

νεμεσήσεται 3rd person singular middle future indicative

23.494

καὶ δ̓ ἄλλῳ νεμεσᾶτον ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι.

24.53

μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς·

2.222-2.223

τῷ δ̓ ἄῤ Ἀχαιοὶ ἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τ̓ ἐνὶ θυμῷ.

[to feel just resentment, to be wroth at undeserved]

ὅς κεν ἴδηται

εἶδον (237) [Λ] 17.100-17.101

ἴδηται 3rd person singular medio-passive aorist subjunctive

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν Ἕκτοῤ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[to see]

17.101Ἕκτορι χωρήσαντ̓

χωρέω (12) [Λ] 17.100-17.101

χωρήσαντ̓ masculine accusative singular active aorist participle

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, ἐς δ̓ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.

[give way, draw back, retire, withdraw]

, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν

θεός (400) [Λ] 17.100-17.101

θεόφιν masculine genitive plural

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν;

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

[god]

πολεμίζει

πολεμίζω (55) [Λ] 17.100-17.101

πολεμίζει 3rd person singular active present indicative

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

ὄφρα μὲν οὗτος ἀνὴρ Ἀγαμέμνονι μήνιε δίῳ τόφρα δὲ ῥηΐτεροι πολεμίζειν ἦσαν Ἀχαιοί·

εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατ̓ ἰόντι.

[to wage war, make war, fight]

. 17.102εἰ δέ που Αἴαντός

Αἴας (190) [Λ] 17.102-17.105

Αἴαντός masculine genitive singular

στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν γυμνόν·

ὣς ἔφατ̓, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

[Ajax]

γε βοὴν

βοή (51) [Λ] 17.102-17.105

βοὴν feminine accusative singular

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[a loud cry, shout]

ἀγαθοῖο

ἀγαθός (86) [Λ] 17.102-17.105

ἀγαθοῖο masculine genitive singular

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ̓ ὑπένερθεν ἑκάστου χεῖρές τ̓ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

[good]

πυθοίμην

πυνθάνομαι (32) [Λ] 17.102-17.105

πυθοίμην 1st person singular middle aorist optative

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

εἴη δ̓ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[to learn by hearsay]

, 17.103ἄμφω

ἄμφω (43) [Λ] 17.102-17.105

ἄμφω masculine nominative dual

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ νοστήσαντα δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

σπόγγῳ δ̓ ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖῤ ἀπομόργνυ αὐχένα τε στιβαρὸν καὶ στήθεα λαχνήεντα, δῦ δὲ χιτῶν̓, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ, βῆ δὲ θύραζε χωλεύων·

18.501

ἄμφω δ̓ ἱέσθην ἐπὶ ἴστορι πεῖραρ ἑλέσθαι.

[both]

κ̓ αὖτις ἰόντες

εἶμι (299) [Λ] 17.102-17.105

ἰόντες masculine nominative plural active present participle

Ἕκτωρ δ̓ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ̓ ἑταίρων, ἐς δίφρον δ̓ ἀνόρουσε·

τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν οἴκαδ̓ ἴμεν, Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[come, go]

ἐπιμνησαίμεθα χάρμης

χάρμη (22) [Λ] 17.102-17.105

χάρμης feminine genitive singular

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[the joy of battle, lust of battle]

17.104καὶ πρὸς δαίμονά

δαίμων (27) [Λ] 17.102-17.105

δαίμονά masculine accusative singular

19.187-19.188

ταῦτα δ̓ ἐγὼν ἐθέλω ὀμόσαι, κέλεται δέ με θυμός, οὐ δ̓ ἐπιορκήσω πρὸς δαίμονος.

20.447-20.448

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

ὡς δ̓ ἀναμαιμάει βαθέ̓ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη, πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει, ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος κτεινομένους ἐφέπων·

[god; divine power]

περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα

ἐρύω (101) [Λ] 17.102-17.105

ἐρυσαίμεθα 1st person plural middle aorist optative

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα, ἕλχ̓ ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ, τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

[to drag along the ground, drag, draw]

νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.102-17.105

νεκρὸν masculine accusative singular

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐ δέ τιν̓ αὐτῶν Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ, ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο·

[a dead body, corpse]

17.105Πηλεΐδῃ

Πηλείδης (53) [Λ] 17.102-17.105

Πηλεΐδῃ masculine dative singular

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο, κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

εἴη δ̓ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

Ἀχιλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.102-17.105

Ἀχιλῆϊ masculine dative singular

Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν γυμνόν·

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

[Achilles]

· κακῶν

κακός (180) [Λ] 17.105

κακῶν neuter genitive plural

τάχα δ̓ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

[bad]

δέ κε φέρτατον

φέρτατος (30) [Λ] 17.105

φέρτατον neuter nominative singular superlative

ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας στήμεναι ἄντα κατ̓ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ, οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[bravest, best]

εἴη

εἰμί (1088) [Λ] 17.105

εἴη 3rd person singular active present optative

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

ἦ σ̓ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.

οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[to be]

. 17.106εἷος ὁ ταῦθ̓

οὗτος (164) [Λ] 17.106-17.107

ταῦθ̓ neuter accusative plural

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

[this; that]

ὅρμαινε

ὁρμαίνω (13) [Λ] 17.106-17.107

ὅρμαινε 3rd person singular active imperfect indicative

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

21.64

ὣς ὅρμαινε μένων·

ὣς ἄῤ ἔφη, ποταμὸς δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον, ὅρμηνεν δ̓ ἀνὰ θυμὸν ὅπως παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

[to turn over]

κατὰ φρένα

φρήν (178) [Λ] 17.106-17.107

φρένα feminine accusative singular

τοῦ δ̓ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ παχνοῦται, ἀέκων δέ τ̓ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο·

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

[the midriff; heart, mind]

καὶ κατὰ θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 17.106-17.107

θυμὸν masculine accusative singular

ὣς ἔφατ̓, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

[the soul]

17.107τόφρα δ̓ ἐπὶ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.106-17.107

Τρώων masculine genitive plural

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

[Tros]

στίχες

στίξ (42) [Λ] 17.106-17.107

στίχες feminine nominative plural

18.602

ἄλλοτε δ̓ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι.

[a row, line, rank]

ἤλυθον

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.106-17.107

ἤλυθον 3rd person plural active aorist indicative

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον·

πρῶτος δ̓ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα, τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

[to come]

· ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.107

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

Ἕκτωρ δ̓ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ̓ ἑταίρων, ἐς δίφρον δ̓ ἀνόρουσε·

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν Ἕκτοῤ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

[Hector]

. 17.108αὐτὰρ ὅ γ̓ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο

ἀναχάζω (13) [Λ] 17.108-17.111

ἀνεχάζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

Ἕκτωρ δ̓ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ̓ ἑταίρων, ἐς δίφρον δ̓ ἀνόρουσε·

21.403-21.405

5.443-5.444

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δ̓ ἀνεχάζετο τυτθὸν ὀπίσσω μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

[to make to recoil, force back]

, λεῖπε

λείπω (103) [Λ] 17.108-17.111

λεῖπε 3rd person singular active imperfect indicative

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

[to leave, quit]

δὲ νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.108-17.111

νεκρὸν masculine accusative singular

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

[a dead body, corpse]

17.109ἐντροπαλιζόμενος

ἐντροπαλίζομαι (4) [Λ] 17.108-17.111

ἐντροπαλιζόμενος masculine nominative singular active present participle

21.489-21.492

ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε σκαιῇ, δεξιτερῇ δ̓ ἄῤ ἀπ̓ ὤμων αἴνυτο τόξα, αὐτοῖσιν δ̓ ἄῤ ἔθεινε παῤ οὔατα μειδιόωσα ἐντροπαλιζομένην·

6.495-6.496

ἄλοχος δὲ φίλη οἶκον δὲ βεβήκει ἐντροπαλιζομένη, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσα.

11.545-11.547

στῆ δὲ ταφών, ὄπιθεν δὲ σάκος βάλεν ἑπταβόειον, τρέσσε δὲ παπτήνας ἐφ̓ ὁμίλου θηρὶ ἐοικὼς ἐντροπαλιζόμενος ὀλίγον γόνυ γουνὸς ἀμείβων.

[to keep turning round]

ὥς τε λὶς

λίς (8) [Λ] 17.108-17.111

λὶς masculine nominative singular

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου πυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ᾧ ῥά θ̓ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ ὕλης ἐκ πυκινῆς·

ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

[(Ep.) a lion]

ἠϋγένειος

εὐγένειος (3) [Λ] 17.108-17.111

ἠϋγένειος masculine nominative singular

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου πυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ᾧ ῥά θ̓ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ ὕλης ἐκ πυκινῆς·

15.275-15.276

τῶν δέ θ̓ ὑπὸ ἰαχῆς ἐφάνη λὶς ἠϋγένειος εἰς ὁδόν, αἶψα δὲ πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας·

[well-maned]

, 17.110ὅν ῥα κύνες

κύων (75) [Λ] 17.108-17.111

κύνες masculine nominative plural

17.153

νῦν δ̓ οὔ οἱ ἀλαλκέμεναι κύνας ἔτλης.

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[a dog]

τε καὶ ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 17.108-17.111

ἄνδρες masculine nominative plural

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν Ἕκτοῤ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[a man]

ἀπὸ σταθμοῖο

σταθμός (11) [Λ] 17.108-17.111

σταθμοῖο masculine genitive singular

18.587-18.589

ἐν δὲ νομὸν ποίησε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις ἐν καλῇ βήσσῃ μέγαν οἰῶν ἀργεννάων, σταθμούς τε κλισίας τε κατηρεφέας ἰδὲ σηκούς.

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ καιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθ̓ ὄρεσφι σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ·

2.469-2.473

ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰ αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει, τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

[a standing place, weight]

δίωνται

δίω (11) [Λ] 17.108-17.111

δίωνται 3rd person plural medio-passive present subjunctive

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

22.189-22.190

ὡς δ̓ ὅτε νεβρὸν ὄρεσφι κύων ἐλάφοιο δίηται ὄρσας ἐξ εὐνῆς διά τ̓ ἄγκεα καὶ διὰ βήσσας·

[to run away, take to flight, flee]

17.111ἔγχεσι

ἔγχος (205) [Λ] 17.108-17.111

ἔγχεσι neuter dative plural

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐ δέ τιν̓ αὐτῶν Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ, ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο·

ἤρικε δ̓ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ πληγεῖσ̓ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ, ἐγκέφαλος δὲ παῤ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις·

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος τυτθόν·

[a spear, lance]

καὶ φωνῇ

φωνή (15) [Λ] 17.108-17.111

φωνῇ feminine dative singular

εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀριζήλη φωνή, ὅτε τ̓ ἴαχε σάλπιγξ ἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων, ὣς τότ̓ ἀριζήλη φωνὴ γένετ̓ Αἰακίδαο.

[a sound, tone]

· τοῦ δ̓ ἐν φρεσὶν

φρήν (178) [Λ] 17.111-17.112

φρεσὶν feminine dative plural

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

[the midriff; heart, mind]

ἄλκιμον

ἄλκιμος (36) [Λ] 17.111-17.112

ἄλκιμον neuter nominative singular

ἀλλ̓ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο, ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην ῥηϊδίως, ὁτὲ δ̓ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι.

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων, πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ̓ ἀρειῇ·

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς σχέτλιος·

[strong, stout]

ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 17.111-17.112

ἦτορ neuter nominative singular

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

[the heart]

17.112παχνοῦται, ἀέκων

ἀέκων (28) [Λ] 17.111-17.112

ἀέκων masculine nominative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

18.239-18.240

Ἠέλιον δ̓ ἀκάμαντα βοῶπις πότνια Ἥρη πέμψεν ἐπ̓ Ὠκεανοῖο ῥοὰς ἀέκοντα νέεσθαι·

19.271-19.273

οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος·

[against one's will, unwilling]

δέ τ̓ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο

μέσαυλος (4) [Λ] 17.111-17.112

μεσσαύλοιο masculine genitive singular

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

11.548-11.551

ὡς δ̓ αἴθωνα λέοντα βοῶν ἀπὸ μεσσαύλοιο ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[the inner court, behind the αὐλή]

· 17.113ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.113

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν γυμνόν·

ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει.

[Patroclus]

κίε

κίω (47) [Λ] 17.113

κίε 3rd person singular active imperfect indicative

19.50

κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.

Ἥφαιστος δ̓ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

20.136-20.137

ἀλλ̓ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν, πόλεμος δ̓ ἄνδρεσσι μελήσει.

[to go]

ξανθὸς

ξανθός (23) [Λ] 17.113

ξανθὸς masculine nominative singular

βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[yellow]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.113

Μενέλαος masculine nominative singular

βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

[Menelaos]

. 17.114στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 17.114-17.115

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας στήμεναι ἄντα κατ̓ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ, οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

[to make to stand]

δὲ μεταστρεφθεὶς

μεταστρέφω (10) [Λ] 17.114-17.115

μεταστρεφθεὶς masculine nominative singular passive aorist participle

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ̓ αὐτοὺς σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐ δέ τις ἔτλη πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

8.258-8.259

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

10.105-10.107

ἀλλά μιν οἴω κήδεσι μοχθήσειν καὶ πλείοσιν, εἴ κεν Ἀχιλλεὺς ἐκ χόλου ἀργαλέοιο μεταστρέψῃ φίλον ἦτορ.

[to turn about, turn round, turn]

ἐπεὶ ἵκετο

ἱκνέομαι (114) [Λ] 17.114-17.115

ἵκετο 3rd person singular middle aorist indicative

οὐ δέ κ̓ Ἄρης λαοσσόος οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσ̓ ὀνόσαιτ̓, οὐ δ̓ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

[to come]

ἔθνος

ἔθνος (25) [Λ] 17.114-17.115

ἔθνος neuter accusative singular

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων, εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

[a number of people accustomed to live together, a company, body of men]

ἑταίρων

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.114-17.115

ἑταίρων masculine genitive plural

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι·

Ἕκτωρ δ̓ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ̓ ἑταίρων, ἐς δίφρον δ̓ ἀνόρουσε·

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

[a comrade, companion, mate]

17.115παπταίνων

παπταίνω (17) [Λ] 17.114-17.115

παπταίνων masculine nominative singular active present participle

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

22.461-22.464

ἅμα δ̓ ἀμφίπολοι κίον αὐτῇ αὐτὰρ ἐπεὶ πύργόν τε καὶ ἀνδρῶν ἷξεν ὅμιλον ἔστη παπτήνασ̓ ἐπὶ τείχεϊ, τὸν δὲ νόησεν ἑλκόμενον πρόσθεν πόλιος·

[to look earnestly, gaze]

Αἴαντα

Αἴας (190) [Λ] 17.114-17.115

Αἴαντα masculine accusative singular

Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν γυμνόν·

ὣς ἔφατ̓, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον·

[Ajax]

μέγαν

μέγας (460) [Λ] 17.114-17.115

μέγαν masculine accusative singular

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

[big, great]

Τελαμώνιον

Τελαμώνιος (13) [Λ] 17.114-17.115

Τελαμώνιον masculine accusative singular

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

23.708-23.709

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

[Telamonian]

υἱόν

υἱός (436) [Λ] 17.114-17.115

υἱόν masculine accusative singular

ἀλλ̓ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

[a son]

. 17.116τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε

νοέω (79) [Λ] 17.116-17.117

ἐνόησε 3rd person singular active aorist indicative

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[to perceive by the eyes, observe, notice]

μάχης

μάχη (131) [Λ] 17.116-17.117

μάχης feminine genitive singular

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

17.175

οὔ τοι ἐγὼν ἔρριγα μάχην οὐ δὲ κτύπον ἵππων·

στὰς δ̓ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντἐ ἄμειβεν·

[battle, fight, combat]

ἐπ̓ ἀριστερὰ

ἀριστερός (20) [Λ] 17.116-17.117

ἀριστερὰ neuter accusative plural

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

τῷ σὺ μάλ̓ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους, αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ ἦκ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοῖιν·

ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω, ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι κύκλου ποιητοῖο·

[left, on the left]

πάσης

πᾶς (546) [Λ] 17.116-17.117

πάσης feminine genitive singular

ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δέ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[all, the whole]

17.117θαρσύνονθ̓

θαρσύνω (8) [Λ] 17.116-17.117

θαρσύνονθ̓ masculine accusative singular active present participle

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

23.681-23.682

τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ̓ αὐτῷ βούλετο νίκην.

[to encourage, cheer]

ἑτάρους

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.116-17.117

ἑτάρους masculine accusative plural

Ἕκτωρ δ̓ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ̓ ἑταίρων, ἐς δίφρον δ̓ ἀνόρουσε·

θέων δ̓ ἐκίχανεν ἑταίρους ὦκα μάλ̓ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών, οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

[a comrade, companion, mate]

καὶ ἐποτρύνοντα

ἐποτρύνω (25) [Λ] 17.116-17.117

ἐποτρύνοντα masculine accusative singular active present participle

ἀλλ̓ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο, ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην ῥηϊδίως, ὁτὲ δ̓ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι.

τοὺς ὅ γ̓ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

[to stir up, excite, urge on]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.116-17.117

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

ἀλλ̓ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο, ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην ῥηϊδίως, ὁτὲ δ̓ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι.

[to fight]

· 17.118θεσπέσιον

θεσπέσιος (19) [Λ] 17.118

θεσπέσιον masculine accusative singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο.

20.341-20.342

αἶψα δ̓ ἔπειτ̓ Ἀχιλῆος ἀπ̓ ὀφθαλμῶν σκέδασ̓ ἀχλὺν θεσπεσίην·

23.212-23.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπεβήσετο, τοὶ δ̓ ὀρέοντο ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

[divinely sounding, divinely sweet]

γάρ σφιν φόβον

φόβος (38) [Λ] 17.118

φόβον masculine accusative singular

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

[fear, panic, flight]

ἔμβαλε

ἐμβάλλω (24) [Λ] 17.118

ἔμβαλε 3rd person singular active aorist indicative

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

21.46-21.48

δυωδεκάτῃ δέ μιν αὖτις χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν, ὅς μιν ἔμελλε πέμψειν εἰς Ἀΐδαο καὶ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι.

[to throw in, put in]

Φοῖβος

Φοῖβος (49) [Λ] 17.118

Φοῖβος masculine nominative singular

20.38-20.40

20.117-20.118

Αἰνείας ὅδ̓ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ἀντία Πηλεΐωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.

[Phoebus]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 17.118

Ἀπόλλων masculine nominative singular

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

[Apollo]

· 17.119βῆ δὲ θέειν

θέω (62) [Λ] 17.119

θέειν active present infinitive

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

[to run]

, εἶθαρ δὲ παριστάμενος

παρίστημι (49) [Λ] 17.119

παριστάμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to make to stand]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 17.119

ἔπος neuter accusative singular

τοὺς ὅ γ̓ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[a word]

ηὔδα

αὐδάω (38) [Λ] 17.119

ηὔδα 3rd person singular active imperfect indicative

ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν·

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

αὔδα ὅ τι φρονέεις·

[to utter sounds, speak]

. 17.120Αἶαν

Αἴας (190) [Λ] 17.120-17.122

Αἶαν masculine vocative singular

ὣς ἔφατ̓, Αἴαντι δὲ δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε·

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον·

Αἴας δ̓ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν, ᾧ ῥά τε νήπἰ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ ἄνδρες ἐπακτῆρες·

[Ajax]

δεῦρο πέπον

πέπων (15) [Λ] 17.120-17.122

πέπον masculine vocative singular

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

2.235-2.238

ὦ πέπονες κάκ̓ ἐλέγχἐ Ἀχαιΐδες οὐκέτ̓ Ἀχαιοὶ οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, τόνδε δ̓ ἐῶμεν αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ γέρα πεσσέμεν, ὄφρα ἴδηται ἤ ῥά τί οἱ χἠμεῖς προσαμύνομεν ἦε καὶ οὐκί·

[cooked by the sun, ripe, mellow]

, περὶ Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.120-17.122

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει.

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

[Patroclus]

θανόντος

θνήσκω (75) [Λ] 17.120-17.122

θανόντος masculine genitive singular active aorist participle

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

17.121σπεύσομεν

σπεύδω (16) [Λ] 17.120-17.122

σπεύσομεν 1st person plural active aorist subjunctive

ἐν δέ τε θυμὸς τείρεθ̓ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·

τὸν δ̓ εὗῤ ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περὶ φύσας σπεύδοντα·

φῦσαι δ̓ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων παντοίην εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι, ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι, ἄλλοτε δ̓ αὖτε, ὅππως Ἥφαιστός τ̓ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο.

[to set a-going, to urge on, hasten, quicken]

, αἴ κε νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 17.120-17.122

νέκυν masculine accusative singular

Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχἐ ἀπηύρα, ἕλχ̓ ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ, τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐ δέ τιν̓ αὐτῶν Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ, ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο·

[a dead body, a corpse, corse]

περ Ἀχιλλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.120-17.122

Ἀχιλλῆϊ masculine dative singular

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

[Achilles]

προφέρωμεν

προφέρω (7) [Λ] 17.120-17.122

προφέρωμεν 1st person plural active present subjunctive

2.250-2.251

τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμ̓ ἔχων ἀγορεύοις, καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.

3.7

ἠέριαι δ̓ ἄρα ταί γε κακὴν ἔριδα προφέρονται.

3.64

μή μοι δῶῤ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·

[to bring before]

17.122γυμνόν

γυμνός (8) [Λ] 17.120-17.122

γυμνόν masculine accusative singular

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

[naked, unclad]

· ἀτὰρ τά γε τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.122

τεύχἐ neuter accusative plural

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

θέων δ̓ ἐκίχανεν ἑταίρους ὦκα μάλ̓ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών, οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

[a tool, implement]

ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 17.122

ἔχει 3rd person singular active present indicative

ἦ σ̓ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

[to have]

κορυθαίολος

κορυθαίολος (39) [Λ] 17.122

κορυθαίολος masculine nominative singular

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ δηΐου ἐκ πολέμοιο·

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[with glancing helm]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.122

Ἕκτωρ masculine nominative singular

Ἕκτωρ δ̓ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ̓ ἑταίρων, ἐς δίφρον δ̓ ἀνόρουσε·

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν Ἕκτοῤ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

[Hector]

. 17.123ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 17.123

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

[to say, to claim]

, Αἴαντι

Αἴας (190) [Λ] 17.123

Αἴαντι masculine dative singular

Αἴας δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον·

ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει.

[Ajax]

δὲ δαΐφρονι

δαίφρων (37) [Λ] 17.123

δαΐφρονι masculine dative singular

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 17.123

θυμὸν masculine accusative singular

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

[the soul]

ὄρινε

ὀρίνω (33) [Λ] 17.123

ὄρινε 3rd person singular active imperfect indicative

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἄϊον ὄπα χάλκεον Αἰακίδαο, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός·

19.271-19.273

οὐκ ἂν δή ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν Ἀτρεΐδης ὤρινε διαμπερές, οὐ δέ κε κούρην ἦγεν ἐμεῦ ἀέκοντος ἀμήχανος·

21.234-21.238

ὃ δ̓ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων, πάντα δ̓ ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς πολλούς, οἵ ῥα κατ̓ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν̓ Ἀχιλλεύς τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος χέρσον δέ·

[to stir, raise, agitate]

· 17.124βῆ

βαίνω (222) [Λ] 17.124

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει.

μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους βῆ ῥα μέγα ἰάχων·

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

[to walk, step]

δὲ διὰ προμάχων

πρόμαχος (38) [Λ] 17.124

προμάχων masculine genitive plural

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

[fighting before]

, ἅμα δὲ ξανθὸς

ξανθός (23) [Λ] 17.124

ξανθὸς masculine nominative singular

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[yellow]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.124

Μενέλαος masculine nominative singular

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

[Menelaos]

. 17.125Ἕκτωρ

ἕκτωρ (8) [Λ] 17.125-17.127

Ἕκτωρ masculine nominative singular

24.499-24.501

ὃς δέ μοι οἶος ἔην, εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς, τὸν σὺ πρῴην κτεῖνας ἀμυνόμενον περὶ πάτρης Ἕκτορα·

6.102

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ οὔ τι κασιγνήτῳ ἀπίθησεν.

6.429-6.430

Ἕκτορ ἀτὰρ σύ μοί ἐσσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ἠδὲ κασίγνητος, σὺ δέ μοι θαλερὸς παρακοίτης·

μὲν Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.125-17.127

Πάτροκλον masculine accusative singular

ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει.

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[Patroclus]

ἐπεὶ κλυτὰ

κλυτός (45) [Λ] 17.125-17.127

κλυτὰ neuter accusative plural

ἐγὼ δ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον εἶμι παῤ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν υἱεῖ ἐμῷ δόμεναι κλυτὰ τεύχεα παμφανόωντα.

[heard of: renowned, famous]

τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.125-17.127

τεύχἐ neuter accusative plural

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

[a tool, implement]

ἀπηύρα

ἀπαυράω (31) [Λ] 17.125-17.127

ἀπηύρα 3rd person singular active imperfect indicative

ἦ τε πολέσσιν ἐπ̓ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

20.191-20.194

αὐτὰρ ἐγὼ τὴν πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί, ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας ἦγον·

[to take away]

, 17.126ἕλχ̓

ἕλκω (54) [Λ] 17.125-17.127

ἕλχ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δέ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

δεξάμενοι δ̓ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι κυκλόσ̓, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ̓ ἀλοιφὴ πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

[to draw, drag]

ἵν̓ ἀπ̓ ὤμοιιν

ὦμος (113) [Λ] 17.125-17.127

ὤμοιιν masculine genitive dual

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

διὰ δ̓ ἀμπερὲς ἄκρη αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε·

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

[shoulder(with the upper arm)]

κεφαλὴν

κεφαλή (73) [Λ] 17.125-17.127

κεφαλὴν feminine accusative singular

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ;

[the head]

τάμοι

τέμνω (34) [Λ] 17.125-17.127

τάμοι 3rd person singular active aorist optative

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἄνωγε πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθ̓ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς.

[to cut, hew]

ὀξέϊ

ὀξύς (103) [Λ] 17.125-17.127

ὀξέϊ masculine dative singular

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 17.125-17.127

χαλκῷ masculine dative singular

ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσ̓·

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

πολὺς δ̓ ἐπελήλατο χαλκός.

[copper]

, 17.127τὸν δὲ νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 17.125-17.127

νέκυν masculine accusative singular

17.394-17.395

ὣς οἵ γ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνὶ χώρῃ εἵλκεον ἀμφότεροι·

[a dead body, a corpse, corse]

Τρῳῇσιν

Τρωιός (17) [Λ] 17.125-17.127

Τρῳῇσιν feminine dative plural

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθω Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι·

ἐρυσσάμενος

ἐρύω (101) [Λ] 17.125-17.127

ἐρυσσάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

[to drag along the ground, drag, draw]

κυσὶ

κύων (75) [Λ] 17.125-17.127

κυσὶ feminine dative plural

17.153

νῦν δ̓ οὔ οἱ ἀλαλκέμεναι κύνας ἔτλης.

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

[a dog]

δοίη

δίδωμι (254) [Λ] 17.125-17.127

δοίη 3rd person singular active aorist optative

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

[to give]

. 17.128Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.128

Αἴας masculine nominative singular

ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει.

ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας στήμεναι ἄντα κατ̓ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ, οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

[Ajax]

δ̓ ἐγγύθεν ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.128

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

τάχα δ̓ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

[to come]

φέρων

φέρω (186) [Λ] 17.128

φέρων masculine nominative singular active present participle

δίδου δ̓ ὅ γε τεύχεα καλὰ Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

[to bear]

σάκος

σάκος (67) [Λ] 17.128

σάκος neuter accusative singular

Αἴας δ̓ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν, ᾧ ῥά τε νήπἰ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ ἄνδρες ἐπακτῆρες·

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

[a shield]

ἠΰτε πύργον

πύργος (42) [Λ] 17.128

πύργον masculine accusative singular

εἰ δ̓ ἂν ἐμοῖς ἐπέεσσι πιθώμεθα κηδόμενοί περ, νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν, ἄστυ δὲ πύργοι ὑψηλαί τε πύλαι σανίδες τ̓ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαι μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται·

18.277-18.278

πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες στησόμεθ̓ ἂμ πύργους·

18.287

ἦ οὔ πω κεκόρησθε ἐελμένοι ἔνδοθι πύργων;

[a tower]

· 17.129Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.129-17.130

Ἕκτωρ masculine nominative singular

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν Ἕκτοῤ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[Hector]

δ̓ ἂψ ἐς ὅμιλον

ὅμιλος (76) [Λ] 17.129-17.130

ὅμιλον masculine accusative singular

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

τὸν δ̓ υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας δἰ ὁμίλου πλῆξ̓ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

μέμνηντο γὰρ αἰεὶ ἀλλήλοις ἀν̓ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν.

[any assembled crowd, a throng of people]

ἰὼν

εἶμι (299) [Λ] 17.129-17.130

ἰὼν masculine nominative singular active present participle

τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν οἴκαδ̓ ἴμεν, Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος.

ἆ δείλ̓ οὐ δέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι·

[come, go]

ἀνεχάζεθ̓

ἀναχάζω (13) [Λ] 17.129-17.130

ἀνεχάζεθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

21.403-21.405

5.443-5.444

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δ̓ ἀνεχάζετο τυτθὸν ὀπίσσω μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

5.597-5.600

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ἀπάλαμνος ἰὼν πολέος πεδίοιο στήῃ ἐπ̓ ὠκυρόῳ ποταμῷ ἅλα δὲ προρέοντι ἀφρῷ μορμύροντα ἰδών, ἀνά τ̓ ἔδραμ̓ ὀπίσσω, ὣς τότε Τυδεΐδης ἀνεχάζετο, εἶπέ τε λαῷ·

[to make to recoil, force back]

ἑταίρων

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.129-17.130

ἑταίρων masculine genitive plural

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

[a comrade, companion, mate]

, 17.130ἐς δίφρον

δίφρος (69) [Λ] 17.129-17.130

δίφρον masculine accusative singular

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

[the chariot(board); seat]

δ̓ ἀνόρουσε

ἀνορούω (11) [Λ] 17.129-17.130

ἀνόρουσε 3rd person singular active aorist indicative

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

21.246-21.248

ὃ δ̓ ἄῤ ἐκ δίνης ἀνορούσας ἤϊξεν πεδίοιο ποσὶ κραιπνοῖσι πέτεσθαι δείσας·

23.101-23.102

ταφὼν δ̓ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ̓ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν·

[to start up, leap up]

· δίδου

δίδωμι (254) [Λ] 17.130-17.131

δίδου 3rd person singular active imperfect indicative

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

[to give]

δ̓ ὅ γε τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.130-17.131

τεύχεα neuter accusative plural

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο, κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[a tool, implement]

καλὰ

καλός (142) [Λ] 17.130-17.131

καλὰ neuter accusative plural

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

[beautiful]

17.131Τρωσὶ

Τρώς (599) [Λ] 17.130-17.131

Τρωσὶ masculine dative plural

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί,

[Tros]

φέρειν

φέρω (186) [Λ] 17.130-17.131

φέρειν active present infinitive

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

[to bear]

προτὶ ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 17.130-17.131

ἄστυ neuter accusative singular

17.144-17.145

φράζεο νῦν ὅππως κε πόλιν καὶ ἄστυ σαώσῃς οἶος σὺν λαοῖς τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν·

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

θέων δ̓ ἐκίχανεν ἑταίρους ὦκα μάλ̓ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών, οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

[a city, town]

, μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.130-17.131

μέγα neuter accusative singular

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

[big, great]

κλέος

κλέος (29) [Λ] 17.130-17.131

κλέος neuter accusative singular

ἦ σ̓ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.

τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων δάκρὐ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ̓ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

[a rumour, report; fame, glory]

ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 17.130-17.131

ἔμμεναι active present infinitive

ἦ σ̓ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

[to be]

αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.130-17.131

αὐτῷ masculine dative singular

ἀλλ̓ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο, ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην ῥηϊδίως, ὁτὲ δ̓ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 17.132Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.132-17.135

Αἴας masculine nominative singular

ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει.

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

[Ajax]

δ̓ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ

Μενοιτιάδης (19) [Λ] 17.132-17.135

Μενοιτιάδῃ masculine dative singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦ̓, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

[son of Menoetius]

σάκος

σάκος (67) [Λ] 17.132-17.135

σάκος neuter accusative singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

ἄλλου δ̓ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω, εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.

[a shield]

εὐρὺ

εὐρύς (89) [Λ] 17.132-17.135

εὐρὺ neuter accusative singular

ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον ὀψόμεναί τε γέρονθ̓ ἅλιον καὶ δώματα πατρός, καί οἱ πάντ̓ ἀγορεύσατ̓·

18.541-18.542

ἐν δ̓ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν πίειραν ἄρουραν εὐρεῖαν τρίπολον·

18.590-18.592

ἐν δὲ χορὸν ποίκιλλε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις, τῷ ἴκελον οἷόν ποτ̓ ἐνὶ Κνωσῷ εὐρείῃ Δαίδαλος ἤσκησεν καλλιπλοκάμῳ Ἀριάδνῃ.

[wide, broad]

καλύψας

καλύπτω (65) [Λ] 17.132-17.135

καλύψας masculine nominative singular active aorist participle

ὃ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει, πᾶν δέ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[to cover with]

17.133ἑστήκει

ἵστημι (305) [Λ] 17.132-17.135

ἑστήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

Ἀτρεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[to make to stand]

ὥς τίς τε λέων

λέων (45) [Λ] 17.132-17.135

λέων masculine nominative singular

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

[a lion]

περὶ οἷσι τέκεσσιν

τέκος (42) [Λ] 17.132-17.135

τέκεσσιν neuter dative plural

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷ̓ ἀγορεύεις·

21.229-21.232

ὢ πόποι ἀργυρότοξε Διὸς τέκος οὐ σύ γε βουλὰς εἰρύσαο Κρονίωνος, ὅ τοι μάλα πόλλ̓ ἐπέτελλε Τρωσὶ παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ δείελος ὀψὲ δύων, σκιάσῃ δ̓ ἐρίβωλον ἄρουραν.

[the young]

, 17.134ᾧ ῥά τε νήπἰ

νήπιος (46) [Λ] 17.132-17.135

νήπἰ neuter accusative plural

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ̓ ἐριαύχενας ἵππους νήπιοι, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι αὖτις ἀπ̓ Αὐτομέδοντος.

[infant, childish]

ἄγοντι

ἄγω (175) [Λ] 17.132-17.135

ἄγοντι masculine dative singular active present participle

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

[to lead]

συναντήσωνται ἐν ὕλῃ

ὕλη (30) [Λ] 17.132-17.135

ὕλῃ feminine dative singular

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου πυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ᾧ ῥά θ̓ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ ὕλης ἐκ πυκινῆς·

ὡς δ̓ ἀναμαιμάει βαθέ̓ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη, πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει, ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος κτεινομένους ἐφέπων·

23.49-23.53

ἠῶθεν δ̓ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ὕλην τ̓ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσ̓ ἐπιεικὲς νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα, ὄφῤ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ θᾶσσον ἀπ̓ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ̓ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

[wood, material]

17.135ἄνδρες

ἀνήρ (590) [Λ] 17.132-17.135

ἄνδρες masculine nominative plural

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν Ἕκτοῤ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν οἴκαδ̓ ἴμεν, Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[a man]

ἐπακτῆρες· ὃ δέ τε σθένεϊ

σθένος (37) [Λ] 17.135-17.136

σθένεϊ neuter dative singular

ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

[strength, might]

βλεμεαίνει

βλεμεαίνω (6) [Λ] 17.135-17.136

βλεμεαίνει 3rd person singular active present indicative

Ἥφαιστος δ̓ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

8.337

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.

9.237-9.239

Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐ δέ τι τίει ἀνέρας οὐ δὲ θεούς·

[to look fiercely, glare around]

, 17.136πᾶν

πᾶς (546) [Λ] 17.135-17.136

πᾶν neuter accusative singular

ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

[all, the whole]

δέ τ̓ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται

ἕλκω (54) [Λ] 17.135-17.136

ἕλκεται 3rd person singular medio-passive present indicative

οἳ δ̓ ὥς θ̓ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες ἕλκωσ̓ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον·

[to draw, drag]

ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 17.135-17.136

ὄσσε neuter accusative dual

ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας στήμεναι ἄντα κατ̓ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ, οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων, εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

[the two eyes]

καλύπτων

καλύπτω (65) [Λ] 17.135-17.136

καλύπτων masculine nominative singular active present participle

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

[to cover with]

· 17.137ὣς Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.137

Αἴας masculine nominative singular

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

[Ajax]

περὶ Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.137

Πατρόκλῳ masculine dative singular

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

[Patroclus]

ἥρωϊ

ἥρως (74) [Λ] 17.137

ἥρωϊ masculine dative singular

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

[hero]

βεβήκει

βαίνω (222) [Λ] 17.137

βεβήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους βῆ ῥα μέγα ἰάχων·

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[to walk, step]

. 17.138Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 17.138-17.139

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδ̓ ἀμφοτέροισιν ἄρειον ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;

[son of Atreus]

δ̓ ἑτέρωθεν ἀρηΐφιλος

ἀρηίφιλος (25) [Λ] 17.138-17.139

ἀρηΐφιλος masculine nominative singular

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.138-17.139

Μενέλαος masculine nominative singular

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[Menelaos]

17.139ἑστήκει

ἵστημι (305) [Λ] 17.138-17.139

ἑστήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

στὰς δ̓ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντἐ ἄμειβεν·

[to make to stand]

, μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.138-17.139

μέγα neuter accusative singular

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω, τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

[big, great]

πένθος

πένθος (20) [Λ] 17.138-17.139

πένθος neuter accusative singular

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[grief, sadness, sorrow]

ἐνὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 17.138-17.139

στήθεσσιν neuter dative plural

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

[the breast]

ἀέξων

ἀέξω (7) [Λ] 17.138-17.139

ἀέξων masculine nominative singular active present participle

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

6.261-6.262

ἀνδρὶ δὲ κεκμηῶτι μένος μέγα οἶνος ἀέξει, ὡς τύνη κέκμηκας ἀμύνων σοῖσιν ἔτῃσι.

[to increase, enlarge, foster, strengthen]

. 17.140Γλαῦκος

Γλαῦκος (21) [Λ] 17.140-17.141

Γλαῦκος masculine nominative singular

Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

ὄτρυνεν δὲ ἕκαστον ἐποιχόμενος ἐπέεσσι Μέσθλην τε Γλαῦκόν τε Μέδοντά τε Θερσίλοχόν τε Ἀστεροπαῖόν τε Δεισήνορά θ̓ Ἱππόθοόν τε Φόρκυν τε Χρομίον τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν·

Σαρπηδὼν δ̓ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων τηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

[Glaucus]

δ̓ Ἱππολόχοιο

Ἱππόλοχος (10) [Λ] 17.140-17.141

Ἱππολόχοιο masculine genitive singular

6.119-6.120

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς καὶ Τυδέος υἱὸς ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι.

6.144

τὸν δ̓ αὖθ̓ Ἱππολόχοιο προσηύδα φαίδιμος υἱός·

6.196-6.197

ἣ δ̓ ἔτεκε τρία τέκνα δαΐφρονι Βελλεροφόντῃ Ἴσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον καὶ Λαοδάμειαν.

[Hippolochus]

πάϊς

παῖς (168) [Λ] 17.140-17.141

πάϊς masculine nominative singular

ὃ δ̓ ἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσε γηράς·

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a child]

Λυκίων

Λύκιος (5) [Λ] 17.140-17.141

Λυκίων masculine genitive plural

τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν οἴκαδ̓ ἴμεν, Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος.

12.408

κέκλετο δ̓ ἀντιθέοισιν ἑλιξάμενος Λυκίοισιν·

16.541-16.542

κεῖται Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων, ὃς Λυκίην εἴρυτο δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ·

[Lycian;(fem. noun) Lycia]

ἀγὸς

ἀγός (22) [Λ] 17.140-17.141

ἀγὸς masculine nominative singular

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

23.160

παρὰ δ̓ οἵ τ̓ ἀγοὶ ἄμμι μενόντων.

23.450

πρῶτος δ̓ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ̓ ἵππους·

[a leader, chief]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 17.140-17.141

ἀνδρῶν masculine genitive plural

τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν οἴκαδ̓ ἴμεν, Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος.

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

[a man]

17.141Ἕκτοῤ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.140-17.141

Ἕκτοῤ masculine accusative singular

Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ δηΐου ἐκ πολέμοιο·

[Hector]

ὑπόδρα ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 17.140-17.141

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[to see]

χαλεπῷ

χαλεπός (19) [Λ] 17.140-17.141

χαλεπῷ masculine dative singular

19.80

χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.

20.131

χαλεποὶ δὲ θεοὶ φαίνεσθαι ἐναργεῖς.

21.184-21.185

χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι.

[hard to bear, painful; difficult]

ἠνίπαπε

ἐνίπτω (10) [Λ] 17.140-17.141

ἠνίπαπε 3rd person singular active aorist indicative

23.473

τὸν δ̓ αἰσχρῶς ἐνένιπεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

24.768-24.772

ἀλλ̓ εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνὶ μεγάροισιν ἐνίπτοι δαέρων ἢ γαλόων ἢ εἰνατέρων εὐπέπλων, ἢ ἑκυρή, ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος αἰεί, ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι παραιφάμενος κατέρυκες σῇ τ̓ ἀγανοφροσύνῃ καὶ σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσι.

2.244-2.245

τῷ δ̓ ὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς, καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

[to reprove, upbraid]

μύθῳ

μῦθος (147) [Λ] 17.140-17.141

μύθῳ masculine dative singular

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

Ἕκτορι δ̓ ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δ̓ ἐν νυκτὶ γένοντο, ἀλλ̓ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δ̓ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

· 17.142Ἕκτορ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.142

Ἕκτορ masculine vocative singular

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ δηΐου ἐκ πολέμοιο·

Ἕκτορι δ̓ ἥρμοσε τεύχἐ ἐπὶ χροΐ, δῦ δέ μιν Ἄρης δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δ̓ ἄρα οἱ μέλἐ ἐντὸς ἀλκῆς καὶ σθένεος·

[Hector]

εἶδος

εἶδος (19) [Λ] 17.142

εἶδος neuter accusative singular

μάλα γάρ σφεας ὦκ̓ ἐλέλιξεν Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ̓ ἔργα τέτυκτο τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ̓ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

21.316-21.318

φημὶ γὰρ οὔ τε βίην χραισμησέμεν οὔτέ τι εἶδος οὔ τε τὰ τεύχεα καλά, τά που μάλα νειόθι λίμνης κείσεθ̓ ὑπ̓ ἰλύος κεκαλυμμένα·

22.369-22.371

ἄλλοι δὲ περίδραμον υἷες Ἀχαιῶν, οἳ καὶ θηήσαντο φυὴν καὶ εἶδος ἀγητὸν Ἕκτορος·

[that which is seen, form, shape, figure]

ἄριστε

ἄριστος (138) [Λ] 17.142

ἄριστε masculine vocative singular superlative

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

[best]

μάχης

μάχη (131) [Λ] 17.142

μάχης feminine genitive singular

17.175

οὔ τοι ἐγὼν ἔρριγα μάχην οὐ δὲ κτύπον ἵππων·

στὰς δ̓ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντἐ ἄμειβεν·

ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω, τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

[battle, fight, combat]

ἄρα πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 17.142

πολλὸν neuter accusative singular

ἦ τε πολέσσιν ἐπ̓ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦ̓, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

[much, many]

ἐδεύεο

δεύω (22) [Λ] 17.142

ἐδεύεο 2nd person singular medio-passive imperfect indicative

20.471-20.472

τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε θυμοῦ δευόμενον·

[to wet, drench]

. 17.143ἦ σ̓ αὔτως κλέος

κλέος (29) [Λ] 17.143

κλέος neuter nominative singular

τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

22.512-22.514

ἀλλ̓ ἤτοι τάδε πάντα καταφλέξω πυρὶ κηλέῳ οὐδὲν σοί γ̓ ὄφελος, ἐπεὶ οὐκ ἐγκείσεαι αὐτοῖς, ἀλλὰ πρὸς Τρώων καὶ Τρωϊάδων κλέος εἶναι.

[a rumour, report; fame, glory]

ἐσθλὸν

ἐσθλός (80) [Λ] 17.143

ἐσθλὸν neuter nominative singular

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[good]

ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 17.143

ἔχει 3rd person singular active present indicative

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

[to have]

φύξηλιν ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 17.143

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας στήμεναι ἄντα κατ̓ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ, οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

[to be]

. 17.144φράζεο

φράζω (47) [Λ] 17.144-17.145

φράζεο 2nd person singular medio-passive present imperative

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

18.254

ἀμφὶ μάλα φράζεσθε φίλοι·

[to point out, shew, indicate]

νῦν ὅππως κε πόλιν

πόλις (133) [Λ] 17.144-17.145

πόλιν feminine accusative singular

οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπ̓ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐ δὲ χατίζων ἐνθάδ̓ ἀφ̓ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον, ἀλλ̓ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

[a city]

καὶ ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 17.144-17.145

ἄστυ neuter accusative singular

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[a city, town]

σαώσῃς

σώζω (38) [Λ] 17.144-17.145

σαώσῃς 2nd person singular active aorist subjunctive

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

17.227-17.228

τώ τις νῦν ἰθὺς τετραμμένος ἢ ἀπολέσθω ἠὲ σαωθήτω·

σφῶϊν δ̓ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ̓ ἐνὶ θυμῷ, ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

17.145οἶος

οἶος (78) [Λ] 17.144-17.145

οἶος masculine nominative singular

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

ὃ γὰρ οἶος ὅρα πρόσσω καὶ ὀπίσσω·

[alone, lone, lonely]

σὺν λαοῖς

λαός (229) [Λ] 17.144-17.145

λαοῖς masculine dative plural

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[the people]

τοὶ Ἰλίῳ

Ἴλιος (94) [Λ] 17.144-17.145

Ἰλίῳ feminine dative singular

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

[Ilian, Trojan]

ἐγγεγάασιν

ἐγγίγνομαι (3) [Λ] 17.144-17.145

ἐγγεγάασιν 3rd person plural active perfect indicative

4.40-4.42

ὁππότε κεν καὶ ἐγὼ μεμαὼς πόλιν ἐξαλαπάξαι τὴν ἐθέλω ὅθι τοι φίλοι ἀνέρες ἐγγεγάασι, μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον, ἀλλά μ̓ ἐᾶσαι·

6.492-6.493

πόλεμος δ̓ ἄνδρεσσι μελήσει πᾶσι, μάλιστα δ̓ ἐμοί, τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν.

[to be born or bred in; be innate, be native]

· 17.146οὐ γάρ τις Λυκίων

Λύκιοι (44) [Λ] 17.146-17.148

Λυκίων masculine genitive plural

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί,

Σαρπηδὼν δ̓ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων τηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

4.193-4.197

Ταλθύβἰ ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον φῶτ̓ Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος, ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

γε μαχησόμενος

μάχομαι (218) [Λ] 17.146-17.148

μαχησόμενος masculine nominative singular middle future participle

ἀλλ̓ αὐτοὶ τρεῖτ̓ ἄσπετον οὐ δὲ μάχεσθε.

[to fight]

Δαναοῖσιν

Δαναοί (142) [Λ] 17.146-17.148

Δαναοῖσιν masculine dative plural

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἀριστῆας Δαναῶν κάλει, ἤν τις ἀκούσῃ.

[the Danaans]

17.147εἶσι

εἶμι (299) [Λ] 17.146-17.148

εἶσι 3rd person singular active present indicative

τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν οἴκαδ̓ ἴμεν, Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος.

ἆ δείλ̓ οὐ δέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι·

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

[come, go]

περὶ πτόλιος

πόλις (133) [Λ] 17.146-17.148

πτόλιος feminine genitive singular

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

[a city]

, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις

χάρις (12) [Λ] 17.146-17.148

χάρις feminine nominative singular

21.458-21.461

τοῦ δὴ νῦν λαοῖσι φέρεις χάριν, οὐ δὲ μεθ̓ ἡμέων πειρᾷ ὥς κε Τρῶες ὑπερφίαλοι ἀπόλωνται πρόχνυ κακῶς σὺν παισὶ καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισι τὸν δ̓ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·

23.650

σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδ̓ ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν.

4.94-4.96

τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν, πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο, ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆϊ.

[gratitude, favor, grace, charm]

ἦεν

εἰμί (1088) [Λ] 17.146-17.148

ἦεν 3rd person singular active imperfect indicative

Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

[to be]

17.148μάρνασθαι

μάρναμαι (45) [Λ] 17.146-17.148

μάρνασθαι medio-passive present infinitive

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐ δέ κε φαίης οὔτέ ποτ̓ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔ τε σελήνην·

τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ̓ ὑπένερθεν ἑκάστου χεῖρές τ̓ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

[to fight, do battle]

δηΐοισιν

δάιος (43) [Λ] 17.146-17.148

δηΐοισιν masculine dative plural

ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας στήμεναι ἄντα κατ̓ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ, οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ δηΐου ἐκ πολέμοιο·

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

ἐπ̓ ἀνδράσι

ἀνήρ (590) [Λ] 17.146-17.148

ἀνδράσι masculine dative plural

τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν οἴκαδ̓ ἴμεν, Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος.

εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη ἄτρομον, οἷόν τ̓ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο, αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

[a man]

νωλεμὲς αἰεί. 17.149πῶς κε σὺ χείρονα

χείρων (11) [Λ] 17.149-17.153

χείρονα masculine accusative singular comparative

20.434

οἶδα δ̓ ὅτι σὺ μὲν ἐσθλός, ἐγὼ δὲ σέθεν πολὺ χείρων.

23.411-23.413

οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ̓ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ̓ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

23.571-23.572

ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

[worse, meaner, inferior]

φῶτα

φώς (58) [Λ] 17.149-17.153

φῶτα masculine accusative singular

ἀλλ̓ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν·

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

[a man]

σαώσειας

σώζω (38) [Λ] 17.149-17.153

σαώσειας 2nd person singular active aorist optative

17.227-17.228

τώ τις νῦν ἰθὺς τετραμμένος ἢ ἀπολέσθω ἠὲ σαωθήτω·

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

μεθ̓ ὅμιλον

ὅμιλος (76) [Λ] 17.149-17.153

ὅμιλον masculine accusative singular

τὸν δ̓ υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας δἰ ὁμίλου πλῆξ̓ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

μέμνηντο γὰρ αἰεὶ ἀλλήλοις ἀν̓ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν.

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

[any assembled crowd, a throng of people]

17.150σχέτλἰ

σχέτλιος (13) [Λ] 17.149-17.153

σχέτλἰ masculine vocative singular

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς σχέτλιος·

22.38-22.41

Ἕκτορ μή μοι μίμνε φίλον τέκος ἀνέρα τοῦτον οἶος ἄνευθ̓ ἄλλων, ἵνα μὴ τάχα πότμον ἐπίσπῃς Πηλεΐωνι δαμείς, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι σχέτλιος·

22.84-22.86

τῶν μνῆσαι φίλε τέκνον ἄμυνε δὲ δήϊον ἄνδρα τείχεος ἐντὸς ἐών, μὴ δὲ πρόμος ἵστασο τούτῳ σχέτλιος·

[unwearying]

, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓

Σαρπηδών (41) [Λ] 17.149-17.153

Σαρπηδόν̓ masculine accusative singular

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

23.798-23.800

αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος θῆκ̓ ἐς ἀγῶνα φέρων, κατὰ δ̓ ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν τεύχεα Σαρπήδοντος, ἅ μιν Πάτροκλος ἀπηύρα.

Σαρπηδὼν δ̓ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων τηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

[Sarpedon]

ἅμα ξεῖνον

ξένος (11) [Λ] 17.149-17.153

ξεῖνον masculine accusative singular

Ἕκτορα δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δ̓ ἔδωκεν Ἴμβριος Ἠετίων, πέμψεν δ̓ ἐς δῖαν Ἀρίσβην·

4.376-4.377

ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας ξεῖνος ἅμ̓ ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων·

[a guest, guest-friend, stranger; foreign]

καὶ ἑταῖρον

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.149-17.153

ἑταῖρον masculine accusative singular

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους.

[a comrade, companion, mate]

17.151κάλλιπες

καταλείπω (12) [Λ] 17.149-17.153

κάλλιπες 2nd person singular active aorist indicative

21.412-21.414

οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις, ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκ̓ Ἀχαιοὺς κάλλιπες, αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις.

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐπεὶ δὴ τόνδ̓ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἔρρεξεν ὅσ̓ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, εἰ δ̓ ἄγετ̓ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν, ὄφρά κ̓ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τιν̓ ἔχουσιν, ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος, ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτ̓ ἐόντος.

24.380-24.384

ἀλλ̓ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον, ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ, ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρὴν δειδιότες·

[to leave behind]

Ἀργείοισιν

Ἀργεῖος (137) [Λ] 17.149-17.153

Ἀργείοισιν masculine dative plural

εἰ δ̓ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης, αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ λύσειαν, καί κ̓ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς·

[of/from Argos, Argive]

ἕλωρ

ἕλωρ (5) [Λ] 17.149-17.153

ἕλωρ neuter accusative singular

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

5.487-5.488

μή πως ὡς ἀψῖσι λίνου ἁλόντε πανάγρου ἀνδράσι δυσμενέεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένησθε·

[booty, spoil, prey]

καὶ κύρμα γενέσθαι

γίγνομαι (173) [Λ] 17.149-17.153

γενέσθαι middle aorist infinitive

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

[become, be born]

, 17.152ὅς τοι πόλλ̓

πολύς (468) [Λ] 17.149-17.153

πόλλ̓ neuter accusative plural

ἦ τε πολέσσιν ἐπ̓ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν Φωκήων ὄχ̓ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ οἰκία ναιετάασκε πολέσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων, τὸν βάλ̓ ὑπὸ κληῗδα μέσην·

[much, many]

ὄφελος

ὄφελος (3) [Λ] 17.149-17.153

ὄφελος neuter nominative singular

22.512-22.514

ἀλλ̓ ἤτοι τάδε πάντα καταφλέξω πυρὶ κηλέῳ οὐδὲν σοί γ̓ ὄφελος, ἐπεὶ οὐκ ἐγκείσεαι αὐτοῖς, ἀλλὰ πρὸς Τρώων καὶ Τρωϊάδων κλέος εἶναι.

13.235-13.236

ταῦτα δ̓ ἅμα χρὴ σπεύδειν, αἴ κ̓ ὄφελός τι γενώμεθα καὶ δύ̓ ἐόντε.

[furtherance, advantage, help]

γένετο

γίγνομαι (173) [Λ] 17.149-17.153

γένετο 3rd person singular middle aorist indicative

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[become, be born]

πτόλεΐ

πόλις (133) [Λ] 17.149-17.153

πτόλεΐ feminine dative singular

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

[a city]

τε καὶ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.149-17.153

αὐτῷ masculine dative singular

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

17.153ζωὸς

ζωός (36) [Λ] 17.149-17.153

ζωὸς masculine nominative singular

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦ̓, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ·

[alive, living]

ἐών

εἰμί (1088) [Λ] 17.149-17.153

ἐών masculine nominative singular active present participle

Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

[to be]

· νῦν δ̓ οὔ οἱ ἀλαλκέμεναι

ἄλαλκε (9) [Λ] 17.153

ἀλαλκέμεναι active aorist infinitive

τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·

ὣς ἄῤ ἔφη, ποταμὸς δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον, ὅρμηνεν δ̓ ἀνὰ θυμὸν ὅπως παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

21.248-21.250

οὐ δέ τ̓ ἔληγε θεὸς μέγας, ὦρτο δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἀκροκελαινιόων, ἵνα μιν παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

[to ward]

κύνας

κύων (75) [Λ] 17.153

κύνας masculine accusative plural

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

[a dog]

ἔτλης

τλάω (40) [Λ] 17.153

ἔτλης 2nd person singular active aorist indicative

ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας στήμεναι ἄντα κατ̓ ὄσσε ἰδὼν δηΐων ἐν ἀϋτῇ, οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ̓ αὐτοὺς σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐ δέ τις ἔτλη πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

. 17.154τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων

Λύκιος (5) [Λ] 17.154-17.155

Λυκίων masculine genitive plural

12.408

κέκλετο δ̓ ἀντιθέοισιν ἑλιξάμενος Λυκίοισιν·

16.541-16.542

κεῖται Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων, ὃς Λυκίην εἴρυτο δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ·

16.593-16.596

Γλαῦκος δὲ πρῶτος Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων ἐτράπετ̓, ἔκτεινεν δὲ Βαθυκλῆα μεγάθυμον Χάλκωνος φίλον υἱόν, ὃς Ἑλλάδι οἰκία ναίων ὄλβῳ τε πλούτῳ τε μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσι.

[Lycian;(fem. noun) Lycia]

ἐπιπείσεται

ἐπιπείθομαι (14) [Λ] 17.154-17.155

ἐπιπείσεται 3rd person singular middle aorist subjunctive

18.296

οὐ γάρ τις Τρώων ἐπιπείσεται·

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

23.609-23.611

τώ τοι λισσομένῳ ἐπιπείσομαι, ἠδὲ καὶ ἵππον δώσω ἐμήν περ ἐοῦσαν, ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε ὡς ἐμὸς οὔ ποτε θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

[to be persuaded to]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 17.154-17.155

ἀνδρῶν masculine genitive plural

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

[a man]

17.155οἴκαδ̓ ἴμεν

εἶμι (299) [Λ] 17.154-17.155

ἴμεν 1st person plural active present indicative

ἆ δείλ̓ οὐ δέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι·

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τ̓ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω, τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν.

[come, go]

, Τροίῃ

Τροία (47) [Λ] 17.154-17.155

Τροίῃ feminine dative singular

ταὶ δ̓ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα.

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ νοστήσαντα δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

19.328-19.333

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[Troy]

δὲ πεφήσεται

φαίνω (61) [Λ] 17.154-17.155

πεφήσεται 3rd person singular passive future perfect indicative

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

ἀλλ̓ αὔτως ἐπὶ τάφρον ἰὼν Τρώεσσι φάνηθι, αἴ κέ σ̓ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

[to bring to light, make to appear]

αἰπὺς

αἰπύς (31) [Λ] 17.154-17.155

αἰπὺς masculine nominative singular

μέμνηντο γὰρ αἰεὶ ἀλλήλοις ἀν̓ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν.

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

[high and steep, lofty]

ὄλεθρος

ὄλεθρος (32) [Λ] 17.154-17.155

ὄλεθρος masculine nominative singular

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ̓ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

[ruin, destruction, death]

. 17.156εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 17.156-17.159

Τρώεσσι masculine dative plural

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί,

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

[Tros]

μένος

μένος (136) [Λ] 17.156-17.159

μένος neuter nominative singular

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ̓ ὄρσασκεν ἑκάστου.

σφῶϊν δ̓ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ̓ ἐνὶ θυμῷ, ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

[might, force, strength, prowess, courage]

πολυθαρσὲς ἐνείη

ἔνειμι (10) [Λ] 17.156-17.159

ἐνείη 3rd person singular active present optative

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

20.248-20.249

στρεπτὴ δὲ γλῶσσ̓ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ̓ ἔνι μῦθοι παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

23.103-23.104

ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

[to be in; to be possible]

17.157ἄτρομον, οἷόν

οἷος (71) [Λ] 17.156-17.159

οἷόν neuter nominative singular

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε μαλθακὸς αἰχμητής·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

τ̓ ἄνδρας

ἀνήρ (590) [Λ] 17.156-17.159

ἄνδρας masculine accusative plural

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

ἀλλ̓ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο, ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην ῥηϊδίως, ὁτὲ δ̓ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι.

[a man]

ἐσέρχεται

εἰσέρχομαι (18) [Λ] 17.156-17.159

ἐσέρχεται 3rd person singular medio-passive present indicative

ἀλλ̓ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς Πηλεΐδῃ, αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς.

24.465-24.467

τύνη δ̓ εἰσελθὼν λαβὲ γούνατα Πηλεΐωνος, καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος ἠϋκόμοιο λίσσεο καὶ τέκεος, ἵνα οἱ σὺν θυμὸν ὀρίνῃς.

24.477-24.479

τοὺς δ̓ ἔλαθ̓ εἰσελθὼν Πρίαμος μέγας, ἄγχι δ̓ ἄρα στὰς χερσὶν Ἀχιλλῆος λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖρας δεινὰς ἀνδροφόνους, αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας.

[to go in]

οἳ περὶ πάτρης

πάτρη (5) [Λ] 17.156-17.159

πάτρης feminine genitive singular

1.29-1.31

πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ τηλόθι πάτρης ἱστὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωσαν·

12.243

εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης.

13.354-13.355

ἦ μὰν ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γένος ἠδ̓ ἴα πάτρη, ἀλλὰ Ζεὺς πρότερος γεγόνει καὶ πλείονα ᾔδη.

17.158ἀνδράσι

ἀνήρ (590) [Λ] 17.156-17.159

ἀνδράσι masculine dative plural

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

[a man]

δυσμενέεσσι

δυσμενής (17) [Λ] 17.156-17.159

δυσμενέεσσι masculine dative plural

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

19.230-19.233

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

[full of ill-will, hostile]

πόνον

πόνος (44) [Λ] 17.156-17.159

πόνον masculine accusative singular

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

19.227

πότε κέν τις ἀναπνεύσειε πόνοιο;

[work]

καὶ δῆριν ἔθεντο

τίθημι (194) [Λ] 17.156-17.159

ἔθεντο 3rd person plural middle aorist indicative

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓ ἀνθρώπου·

[to set, put, place]

, 17.159αἶψά κε Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.156-17.159

Πάτροκλον masculine accusative singular

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

[Patroclus]

ἐρυσαίμεθα

ἐρύω (101) [Λ] 17.156-17.159

ἐρυσαίμεθα 1st person plural middle aorist optative

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

[to drag along the ground, drag, draw]

Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 17.156-17.159

Ἴλιον feminine accusative singular

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

[Ilian, Trojan]

εἴσω. 17.160εἰ δ̓ οὗτος

οὗτος (164) [Λ] 17.160-17.163

οὗτος masculine nominative singular

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

[this; that]

προτὶ ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 17.160-17.163

ἄστυ neuter accusative singular

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[a city, town]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.160-17.163

μέγα neuter accusative singular

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους βῆ ῥα μέγα ἰάχων·

[big, great]

Πριάμοιο

Πρίαμος (142) [Λ] 17.160-17.163

Πριάμοιο masculine genitive singular

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

πρὶν μὲν γὰρ Πριάμοιο πόλιν μέροπες ἄνθρωποι πάντες μυθέσκοντο πολύχρυσον πολύχαλκον·

υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν·

[Priam]

ἄνακτος

ἄναξ (151) [Λ] 17.160-17.163

ἄνακτος masculine genitive singular

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

ὡς ἐμὲ νῦν ἐχόλωσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

[a lord, master]

17.161ἔλθοι

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.160-17.163

ἔλθοι 3rd person singular active aorist optative

τάχα δ̓ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[to come]

τεθνηὼς

θνήσκω (75) [Λ] 17.160-17.163

τεθνηὼς masculine nominative singular active perfect participle

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

καί μιν ἐρυσαίμεθα

ἐρύω (101) [Λ] 17.160-17.163

ἐρυσαίμεθα 1st person plural middle aorist optative

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐ δέ τιν̓ αὐτῶν Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ, ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο·

[to drag along the ground, drag, draw]

χάρμης

χάρμη (22) [Λ] 17.160-17.163

χάρμης feminine genitive singular

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης αἶψα μάλ̓·

[the joy of battle, lust of battle]

, 17.162αἶψά κεν Ἀργεῖοι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 17.160-17.163

Ἀργεῖοι masculine nominative plural

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

[of/from Argos, Argive]

Σαρπηδόνος

Σαρπηδών (41) [Λ] 17.160-17.163

Σαρπηδόνος masculine genitive singular

23.798-23.800

Σαρπηδὼν δ̓ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων τηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

5.471

ἔνθ̓ αὖ Σαρπηδὼν μάλα νείκεσεν Ἕκτορα δῖον·

[Sarpedon]

ἔντεα

ἔντεα (29) [Λ] 17.160-17.163

ἔντεα neuter accusative plural

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

στὰς δ̓ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντἐ ἄμειβεν·

ἀλλ̓ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

[fighting gear, arms, armour]

καλὰ

καλός (142) [Λ] 17.160-17.163

καλὰ neuter accusative plural

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

[beautiful]

17.163λύσειαν

λύω (85) [Λ] 17.160-17.163

λύσειαν 3rd person plural active aorist optative

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[to loose]

, καί κ̓ αὐτὸν

αὐτός (604) [Λ] 17.160-17.163

αὐτὸν masculine accusative singular

ἦ τε πολέσσιν ἐπ̓ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἀγοίμεθα

ἄγω (175) [Λ] 17.160-17.163

ἀγοίμεθα 1st person plural medio-passive present optative

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

[to lead]

Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 17.160-17.163

Ἴλιον feminine accusative singular

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν;

[Ilian, Trojan]

εἴσω· 17.164τοίου

τοῖος (46) [Λ] 17.164-17.165

τοίου masculine genitive singular

Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[quality, such, such-like]

γὰρ θεράπων

θεράπων (57) [Λ] 17.164-17.165

θεράπων masculine nominative singular

τοίου γὰρ θεράπων πέφατ̓ ἀνέρος, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦ̓, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ̓ ὑπένερθεν ἑκάστου χεῖρές τ̓ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

[a waiting-man, attendant]

πέφατ̓

θείνω (47) [Λ] 17.164-17.165

πέφατ̓ 3rd person singular medio-passive perfect indicative

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

[to strike, wound]

ἀνέρος

ἀνήρ (590) [Λ] 17.164-17.165

ἀνέρος masculine genitive singular

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

[a man]

, ὃς μέγ̓

μέγας (460) [Λ] 17.164-17.165

μέγ̓ neuter accusative singular

μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους βῆ ῥα μέγα ἰάχων·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τ̓ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω, τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν.

[big, great]

ἄριστος

ἄριστος (138) [Λ] 17.164-17.165

ἄριστος masculine nominative singular superlative

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

[best]

17.165Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 17.164-17.165

Ἀργείων masculine genitive plural

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

[of/from Argos, Argive]

παρὰ νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 17.164-17.165

νηυσὶ feminine dative plural

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

[a ship]

καὶ ἀγχέμαχοι

ἀγχέμαχος (4) [Λ] 17.164-17.165

ἀγχέμαχοι masculine nominative plural

13.1-13.6

Ζεὺς δ̓ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ πέλασσε, τοὺς μὲν ἔα παρὰ τῇσι πόνον τ̓ ἐχέμεν καὶ ὀϊζὺν νωλεμέως, αὐτὸς δὲ πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινὼ νόσφιν ἐφ̓ ἱπποπόλων Θρῃκῶν καθορώμενος αἶαν Μυσῶν τ̓ ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν ἱππημολγῶν γλακτοφάγων Ἀβίων τε δικαιοτάτων ἀνθρώπων.

16.246-16.248

αὐτὰρ ἐπεί κ̓ ἀπὸ ναῦφι μάχην ἐνοπήν τε δίηται, ἀσκηθής μοι ἔπειτα θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκοιτο τεύχεσί τε ξὺν πᾶσι καὶ ἀγχεμάχοις ἑτάροισιν.

16.269-16.274

Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὡς ἂν Πηλεΐδην τιμήσομεν, ὃς μέγ̓ ἄριστος Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην, ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[fighting hand to hand]

θεράποντες

θεράπων (57) [Λ] 17.164-17.165

θεράποντες masculine nominative plural

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

[a waiting-man, attendant]

. 17.166ἀλλὰ σύ γ̓ Αἴαντος

Αἴας (190) [Λ] 17.166-17.168

Αἴαντος masculine genitive singular

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

[Ajax]

μεγαλήτορος

μεγαλήτωρ (35) [Λ] 17.166-17.168

μεγαλήτορος masculine genitive singular

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[great-hearted, heroic]

οὐκ ἐτάλασσας

τλάω (40) [Λ] 17.166-17.168

ἐτάλασσας 2nd person singular active aorist indicative

18.246-18.247

ὀρθῶν δ̓ ἑσταότων ἀγορὴ γένετ̓, οὐ δέ τις ἔτλη ἕζεσθαι·

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

17.167στήμεναι

ἵστημι (305) [Λ] 17.166-17.168

στήμεναι active aorist infinitive

στὰς δ̓ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντἐ ἄμειβεν·

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

[to make to stand]

ἄντα κατ̓ ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 17.166-17.168

ὄσσε neuter accusative dual

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσε δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν·

[the two eyes]

ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 17.166-17.168

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς τεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο, κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[to see]

δηΐων

δάιος (43) [Λ] 17.166-17.168

δηΐων masculine genitive plural

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ δηΐου ἐκ πολέμοιο·

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

ἐν ἀϋτῇ

ἀυτή (25) [Λ] 17.166-17.168

ἀϋτῇ feminine dative singular

20.374

τῶν δ̓ ἄμυδις μίχθη μένος, ὦρτο δ̓ ἀϋτή.

1.490-1.492

οὔτέ ποτ̓ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ̓ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.

2.96-2.98

ἐννέα δέ σφεας κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ̓ ἀϋτῆς σχοίατ̓, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.

, 17.168οὐ δ̓ ἰθὺς μαχέσασθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.166-17.168

μαχέσασθαι middle aorist infinitive

ἀλλ̓ αὐτοὶ τρεῖτ̓ ἄσπετον οὐ δὲ μάχεσθε.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[to fight]

, ἐπεὶ σέο φέρτερός

φέρτατος (30) [Λ] 17.166-17.168

φέρτερός masculine nominative singular comparative

20.134-20.135

οὐκ ἂν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

[bravest, best]

ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 17.166-17.168

ἐστι 3rd person singular active present indicative

Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

ἀλλ̓ ἄγε δεῦρο πέπον, παῤ ἔμ̓ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον, ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[to be]

. 17.169τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 17.169

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος τυτθόν·

[to see]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 17.169

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[to speak to, address]

κορυθαίολος

κορυθαίολος (39) [Λ] 17.169

κορυθαίολος masculine nominative singular

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ δηΐου ἐκ πολέμοιο·

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[with glancing helm]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.169

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ δηΐου ἐκ πολέμοιο·

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[Hector]

· 17.170Γλαῦκε

Γλαῦκος (21) [Λ] 17.170

Γλαῦκε masculine vocative singular

Σαρπηδὼν δ̓ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων τηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

6.119-6.120

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς καὶ Τυδέος υἱὸς ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι.

[Glaucus]

τί ἢ δὲ σὺ τοῖος

τοῖος (46) [Λ] 17.170

τοῖος masculine nominative singular

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[quality, such, such-like]

ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 17.170

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς, ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

[to be]

ὑπέροπλον ἔειπες

εἶπον (279) [Λ] 17.170

ἔειπες 2nd person singular active aorist indicative

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

[to speak, say]

; 17.171ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην

φημί (406) [Λ] 17.171-17.172

ἐφάμην 1st person singular medio-passive imperfect indicative

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[to say, to claim]

σὲ περὶ φρένας

φρήν (178) [Λ] 17.171-17.172

φρένας feminine accusative plural

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες, ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

ἀλλ̓ αὐτὸς Ἀπόλλων Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

[the midriff; heart, mind]

ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 17.171-17.172

ἔμμεναι active present infinitive

ἆ δείλ̓ οὐ δέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι·

[to be]

ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 17.171-17.172

ἄλλων masculine genitive plural

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

μάλα γάρ σφεας ὦκ̓ ἐλέλιξεν Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ̓ ἔργα τέτυκτο τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ̓ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[other, another]

17.172τῶν ὅσσοι

ὅσος (138) [Λ] 17.171-17.172

ὅσσοι masculine nominative plural

τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

[as much/many as]

Λυκίην

Λυκία (19) [Λ] 17.171-17.172

Λυκίην feminine accusative singular

Σαρπηδὼν δ̓ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων τηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

5.172-5.173

ᾧ οὔ τίς τοι ἐρίζεται ἐνθάδε γ̓ ἀνήρ, οὐ δέ τις ἐν Λυκίῃ σέο γ̓ εὔχεται εἶναι ἀμείνων.

5.479-5.481

τηλοῦ γὰρ Λυκίη Ξάνθῳ ἔπι δινήεντι, ἔνθ̓ ἄλοχόν τε φίλην ἔλιπον καὶ νήπιον υἱόν, κὰδ δὲ κτήματα πολλά, τὰ ἔλδεται ὅς κ̓ ἐπιδευής.

ἐριβώλακα

ἐριβῶλαξ (5) [Λ] 17.171-17.172

ἐριβώλακα feminine accusative singular

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

5.43-5.44

Ἰδομενεὺς δ̓ ἄρα Φαῖστον ἐνήρατο Μῄονος υἱὸν Βώρου, ὃς ἐκ Τάρνης ἐριβώλακος εἰληλούθει.

[with large clods, very fertile]

ναιετάουσι

ναιετάω (13) [Λ] 17.171-17.172

ναιετάουσι 3rd person plural active present indicative

ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν Φωκήων ὄχ̓ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ οἰκία ναιετάασκε πολέσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων, τὸν βάλ̓ ὑπὸ κληῗδα μέσην·

οἳ δ̓ Εὔβοιαν ἔχον μένεα πνείοντες Ἄβαντες Χαλκίδα τ̓ Εἰρέτριάν τε πολυστάφυλόν θ̓ Ἱστίαιαν Κήρινθόν τ̓ ἔφαλον Δίου τ̓ αἰπὺ πτολίεθρον, οἵ τε Κάρυστον ἔχον ἠδ̓ οἳ Στύρα ναιετάασκον, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνεὐ Ἐλεφήνωρ ὄζος Ἄρηος Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων.

2.645-2.649

Κρητῶν δ̓ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν, οἳ Κνωσόν τ̓ εἶχον Γόρτυνά τε τειχιόεσσαν, Λύκτον Μίλητόν τε καὶ ἀργινόεντα Λύκαστον Φαιστόν τε Ῥύτιόν τε, πόλεις εὖ ναιετοώσας, ἄλλοι θ̓ οἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέμοντο.

[to dwell]

· 17.173νῦν δέ σευ ὠνοσάμην

ὄνομαι (10) [Λ] 17.173-17.174

ὠνοσάμην 1st person singular middle aorist indicative

οὐ δέ κ̓ Ἄρης λαοσσόος οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσ̓ ὀνόσαιτ̓, οὐ δ̓ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

24.241-24.242

ἦ ὀνόσασθ̓ ὅτι μοι Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκε παῖδ̓ ὀλέσαι τὸν ἄριστον;

24.439

οὐκ ἄν τίς τοι πομπὸν ὀνοσσάμενος μαχέσαιτο.

[to blame, find fault with, throw a slur upon, treat scornfully]

πάγχυ φρένας

φρήν (178) [Λ] 17.173-17.174

φρένας feminine accusative plural

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

[the midriff; heart, mind]

οἷον

οἷος (71) [Λ] 17.173-17.174

οἷον neuter accusative singular

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε μαλθακὸς αἰχμητής·

ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷ̓ ἀγορεύεις·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

ἔειπες

εἶπον (279) [Λ] 17.173-17.174

ἔειπες 2nd person singular active aorist indicative

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

[to speak, say]

, 17.174ὅς τέ με φῂς

φημί (406) [Λ] 17.173-17.174

φῂς 2nd person singular active present indicative

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

[to say, to claim]

Αἴαντα

Αἴας (190) [Λ] 17.173-17.174

Αἴαντα masculine accusative singular

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

[Ajax]

πελώριον

πελώριος (16) [Λ] 17.173-17.174

πελώριον masculine accusative singular

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

21.526-21.527

ἑστήκει δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου, ἐς δ̓ ἐνόησ̓ Ἀχιλῆα πελώριον·

[gigantic]

οὐχ ὑπομεῖναι

ὑπομένω (6) [Λ] 17.173-17.174

ὑπομεῖναι active aorist infinitive

5.498

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες οὐ δὲ φόβηθεν.

14.488-14.489

ὃ δ̓ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν Πηνελέωο ἄνακτος·

15.312-15.314

Ἀργεῖοι δ̓ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ̓ ἀϋτὴ ὀξεῖ̓ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ̓ ὀϊστοὶ θρῷσκον·

[to stay behind, survive]

. 17.175οὔ τοι ἐγὼν ἔρριγα

ῥιγέω (17) [Λ] 17.175

ἔρριγα 1st person singular active perfect indicative

3.259-3.260

ὣς φάτο ῥίγησεν δ̓ ὃ γέρων, ἐκέλευσε δ̓ ἑταίρους ἵππους ζευγνύμεναι·

3.351-3.354

Ζεῦ ἄνα δὸς τίσασθαι ὅ με πρότερος κάκ̓ ἔοργε δῖον Ἀλέξανδρον, καὶ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον, ὄφρα τις ἐρρίγῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων ξεινοδόκον κακὰ ῥέξαι, ὅ κεν φιλότητα παράσχῃ.

4.148-4.149

ῥίγησεν δ̓ ἄῤ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς·

[to shiver]

μάχην

μάχη (131) [Λ] 17.175

μάχην feminine accusative singular

στὰς δ̓ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντἐ ἄμειβεν·

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

[battle, fight, combat]

οὐ δὲ κτύπον ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 17.175

ἵππων masculine genitive plural

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.

[a horse, mare]

· 17.176ἀλλ̓ αἰεί τε Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 17.176-17.178

Διὸς masculine genitive singular

ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ.

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

[Zeus]

κρείσσων

κρείσσων (11) [Λ] 17.176-17.178

κρείσσων masculine nominative singular comparative

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

20.332-20.334

Αἰνεία, τίς σ̓ ὧδε θεῶν ἀτέοντα κελεύει ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι, ὃς σεῦ ἅμα κρείσσων καὶ φίλτερος ἀθανάτοισιν;

21.190-21.191

τὼ κρείσσων μὲν Ζεὺς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων, κρείσσων αὖτε Διὸς γενεὴ ποταμοῖο τέτυκται.

[stronger, mightier, more powerful]

νόος

νόος (48) [Λ] 17.176-17.178

νόος masculine nominative singular

δὴ γὰρ νόος ἐτράπετ̓ αὐτοῦ.

τῇς ἐν μὲν νόος ἐστὶ μετὰ φρεσίν, ἐν δὲ καὶ αὐδὴ καὶ σθένος, ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν.

20.23-20.25

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι ἔρχεσθ̓ ὄφῤ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἀμφοτέροισι δ̓ ἀρήγεθ̓ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

[mind, perception]

αἰγιόχοιο

αἰγίοχος (37) [Λ] 17.176-17.178

αἰγιόχοιο masculine genitive singular

21.420-21.422

ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη καὶ δ̓ αὖθ̓ ἡ κυνάμυια ἄγει βροτολοιγὸν Ἄρηα δηΐου ἐκ πολέμοιο κατὰ κλόνον·

22.219-22.221

οὔ οἱ νῦν ἔτι γ̓ ἔστι πεφυγμένον ἄμμε γενέσθαι, οὐ δ̓ εἴ κεν μάλα πολλὰ πάθοι ἑκάεργος Ἀπόλλων προπροκυλινδόμενος πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.

1.202

τίπτ̓ αὖτ̓ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος εἰλήλουθας;

[Aegis-bearing]

, 17.177ὅς τε καὶ ἄλκιμον

ἄλκιμος (36) [Λ] 17.176-17.178

ἄλκιμον masculine accusative singular

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς σχέτλιος·

καί νύ κεν αὐτῆμαρ πόλιν ἔπραθον, εἰ μὴ Ἀπόλλων πολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

[strong, stout]

ἄνδρα

ἀνήρ (590) [Λ] 17.176-17.178

ἄνδρα masculine accusative singular

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν Φωκήων ὄχ̓ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ οἰκία ναιετάασκε πολέσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων, τὸν βάλ̓ ὑπὸ κληῗδα μέσην·

[a man]

φοβεῖ

φοβέω (38) [Λ] 17.176-17.178

φοβεῖ 3rd person singular active present indicative

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ̓ Ἀχιλῆος στήσομαι, ἀλλ̓ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι, πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον·

[to put to flight, to terrify; mid. to fear]

καὶ ἀφείλετο

ἀφαιρέω (14) [Λ] 17.176-17.178

ἀφείλετο 3rd person singular middle aorist indicative

22.18-22.19

νῦν δ̓ ἐμὲ μὲν μέγα κῦδος ἀφείλεο, τοὺς δὲ σάωσας ῥηϊδίως, ἐπεὶ οὔ τι τίσιν γ̓ ἔδεισας ὀπίσσω.

22.256-22.257

οὐ γὰρ ἐγώ σ̓ ἔκπαγλον ἀεικιῶ, αἴ κεν ἐμοὶ Ζεὺς δώῃ καμμονίην, σὴν δὲ ψυχὴν ἀφέλωμαι·

23.544-23.546

μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ̓ ἵππω αὐτός τ̓ ἐσθλὸς ἐών·

[to take from, take away from]

νίκην

νίκη (37) [Λ] 17.176-17.178

νίκην feminine accusative singular

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην·

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

[victory]

17.178ῥηϊδίως, ὁτὲ δ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.176-17.178

αὐτὸς masculine nominative singular

ἦ τε πολέσσιν ἐπ̓ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἐποτρύνει

ἐποτρύνω (25) [Λ] 17.176-17.178

ἐποτρύνει 3rd person singular active present indicative

τοὺς ὅ γ̓ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[to stir up, excite, urge on]

μαχέσασθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.176-17.178

μαχέσασθαι middle aorist infinitive

ἀλλ̓ αὐτοὶ τρεῖτ̓ ἄσπετον οὐ δὲ μάχεσθε.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

[to fight]

. 17.179ἀλλ̓ ἄγε

ἄγω (175) [Λ] 17.179-17.182

ἄγε 2nd person singular active present imperative

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

18.388

ὣς ἄρα φωνήσασα πρόσω ἄγε δῖα θεάων.

[to lead]

δεῦρο πέπον

πέπων (15) [Λ] 17.179-17.182

πέπον masculine vocative singular

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

2.235-2.238

5.109-5.110

ὄρσο πέπον Καπανηϊάδη, καταβήσεο δίφρου, ὄφρά μοι ἐξ ὤμοιο ἐρύσσῃς πικρὸν ὀϊστόν.

[cooked by the sun, ripe, mellow]

, παῤ ἔμ̓ ἵστασο

ἵστημι (305) [Λ] 17.179-17.182

ἵστασο 2nd person singular medio-passive present imperative

στὰς δ̓ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντἐ ἄμειβεν·

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

[to make to stand]

καὶ ἴδε

εἶδον (237) [Λ] 17.179-17.182

ἴδε 2nd person singular active aorist imperative

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος τυτθόν·

ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

[to see]

ἔργον

ἔργον (103) [Λ] 17.179-17.182

ἔργον neuter accusative singular

μάλα γάρ σφεας ὦκ̓ ἐλέλιξεν Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ̓ ἔργα τέτυκτο τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ̓ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται ἐκ Διός, ὡς ἄρα δὴ πρίν γ̓ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν πάντας ἐπὶ πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τ̓ ἀεκήλια ἔργα.

[work]

, 17.180ἠὲ πανημέριος

πανημέριος (7) [Λ] 17.179-17.182

πανημέριος masculine nominative singular

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει ἀργαλέης·

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

[all day long]

κακὸς

κακός (180) [Λ] 17.179-17.182

κακὸς masculine nominative singular

τάχα δ̓ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[bad]

ἔσσομαι

εἰμί (1088) [Λ] 17.179-17.182

ἔσσομαι 1st person singular middle future indicative

ἆ δείλ̓ οὐ δέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι·

τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

[to be]

, ὡς ἀγορεύεις

ἀγορεύω (64) [Λ] 17.179-17.182

ἀγορεύεις 2nd person singular active present indicative

ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷ̓ ἀγορεύεις·

τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχ̓ ἀγορεύειν Πανθοΐδης·

[to speak in the assembly, harangue, speak]

, 17.181ἦ τινα καὶ Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 17.179-17.182

Δαναῶν masculine genitive plural

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἀριστῆας Δαναῶν κάλει, ἤν τις ἀκούσῃ.

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[the Danaans]

ἀλκῆς

ἀλκή (58) [Λ] 17.179-17.182

ἀλκῆς feminine genitive singular

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν καπρίῳ, ὅς τ̓ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ̓ αἰζηοὺς ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·

[strength]

μάλα περ μεμαῶτα

μέμαα (94) [Λ] 17.179-17.182

μεμαῶτα masculine accusative singular active perfect participle

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

17.182σχήσω

ἔχω (431) [Λ] 17.179-17.182

σχήσω 1st person singular active future indicative

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

[to have]

ἀμυνέμεναι

ἀμύνω (79) [Λ] 17.179-17.182

ἀμυνέμεναι active present infinitive

τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους.

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[to keep off, ward off]

περὶ Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.179-17.182

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[Patroclus]

θανόντος

θνήσκω (75) [Λ] 17.179-17.182

θανόντος masculine genitive singular active aorist participle

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

. 17.183ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 17.183

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

[to speak, say]

Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 17.183

Τρώεσσιν masculine dative plural

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί,

οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐ δὲ χατίζων ἐνθάδ̓ ἀφ̓ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον, ἀλλ̓ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

[Tros]

ἐκέκλετο

κέλομαι (63) [Λ] 17.183

ἐκέκλετο 3rd person singular middle aorist indicative

κέλομαι γὰρ ἔγωγε ἄστυδε νῦν ἰέναι, μὴ μίμνειν ἠῶ δῖαν ἐν πεδίῳ παρὰ νηυσίν·

18.285-18.286

Πουλυδάμα σὺ μὲν οὐκέτ̓ ἐμοὶ φίλα ταῦτ̓ ἀγορεύεις, ὃς κέλεαι κατὰ ἄστυ ἀλήμεναι αὖτις ἰόντας.

ὣς εἰπὼν ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος Ἀχιλλεὺς ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχιστα Πάτροκλον λούσειαν ἄπο βρότον αἱματόεντα.

[to urge on, exhort, command]

μακρὸν

μακρός (82) [Λ] 17.183

μακρὸν neuter accusative singular

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

ἐγὼ δ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον εἶμι παῤ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν υἱεῖ ἐμῷ δόμεναι κλυτὰ τεύχεα παμφανόωντα.

εἰ δ̓ ἂν ἐμοῖς ἐπέεσσι πιθώμεθα κηδόμενοί περ, νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν, ἄστυ δὲ πύργοι ὑψηλαί τε πύλαι σανίδες τ̓ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαι μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται·

[long]

ἀΰσας

αὔω (44) [Λ] 17.183

ἀΰσας masculine nominative singular active aorist participle

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

ἔνθα στὰς ἤϋσ̓, ἀπάτερθε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη φθέγξατ̓·

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

[to burn, light a fire, get a light]

· 17.184Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 17.184

Τρῶες masculine vocative plural

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

[Tros]

καὶ Λύκιοι

Λύκιοι (44) [Λ] 17.184

Λύκιοι masculine vocative plural

Σαρπηδὼν δ̓ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων τηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

4.193-4.197

4.204-4.207

ὄρσ̓ Ἀσκληπιάδη, καλέει κρείων Ἀγαμέμνων, ὄφρα ἴδῃς Μενέλαον ἀρήϊον ἀρχὸν Ἀχαιῶν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

καὶ Δάρδανοι

Δάρδανος (16) [Λ] 17.184

Δάρδανοι masculine vocative plural

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

20.219-20.220

Δάρδανος αὖ τέκεθ̓ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα, ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

20.302-20.305

μόριμον δέ οἵ ἐστ̓ ἀλέασθαι, ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται Δαρδάνου, ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶν τε θνητάων.

[Dardanus]

ἀγχιμαχηταί

ἀγχιμαχητής (4) [Λ] 17.184

ἀγχιμαχηταί masculine vocative plural

2.603-2.610

οἳ δ̓ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺ Αἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵν̓ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί, οἳ Φενεόν τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλον Ῥίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπην καὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινὴν Στύμφηλόν τ̓ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο, τῶν ἦρχ̓ Ἀγκαίοιο πάϊς κρείων Ἀγαπήνωρ ἑξήκοντα νεῶν·

11.286-11.287

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

13.150-13.151

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ παρμένετ̓·

, 17.185ἀνέρες

ἀνήρ (590) [Λ] 17.185-17.187

ἀνέρες masculine nominative plural

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

[a man]

ἔστε

εἰμί (1088) [Λ] 17.185-17.187

ἔστε 2nd person plural active present imperative

ἆ δείλ̓ οὐ δέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι·

τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον ἡγεμόνων·

[to be]

φίλοι

φίλος (342) [Λ] 17.185-17.187

φίλοι masculine vocative plural

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

[friend; loved, beloved, dear]

, μνήσασθε

μιμνήσκω (61) [Λ] 17.185-17.187

μνήσασθε 2nd person plural middle aorist imperative

μέμνηντο γὰρ αἰεὶ ἀλλήλοις ἀν̓ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν.

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

[to remind]

δὲ θούριδος

θοῦρις (14) [Λ] 17.185-17.187

θούριδος feminine genitive singular

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

20.162-20.163

ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.

5.718

ἀλλ̓ ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς.

ἀλκῆς

ἀλκή (58) [Λ] 17.185-17.187

ἀλκῆς feminine genitive singular

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[strength]

, 17.186ὄφῤ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.185-17.187

Ἀχιλῆος masculine genitive singular

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[Achilles]

ἀμύμονος

ἀμύμων (65) [Λ] 17.185-17.187

ἀμύμονος masculine genitive singular

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[blameless, noble, excellent]

ἔντεα

ἔντεα (29) [Λ] 17.185-17.187

ἔντεα neuter accusative plural

στὰς δ̓ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντἐ ἄμειβεν·

ἀλλ̓ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται χάλκεα μαρμαίροντα·

[fighting gear, arms, armour]

δύω

δύω (88) [Λ] 17.185-17.187

δύω 1st person singular active present subjunctive

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

Ἕκτορι δ̓ ἥρμοσε τεύχἐ ἐπὶ χροΐ, δῦ δέ μιν Ἄρης δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δ̓ ἄρα οἱ μέλἐ ἐντὸς ἀλκῆς καὶ σθένεος·

[dunk]

17.187καλά

καλός (142) [Λ] 17.185-17.187

καλά neuter accusative plural

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται χάλκεα μαρμαίροντα·

[beautiful]

, τὰ Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.185-17.187

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

[Patroclus]

βίην

βία (61) [Λ] 17.185-17.187

βίην feminine accusative singular

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως, ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποι κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι, τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷ πιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.

[bodily strength, force, power, might]

ἐνάριξα

ἐναρίζω (13) [Λ] 17.185-17.187

ἐνάριξα 1st person singular active aorist indicative

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

21.224-21.226

Τρῶας δ̓ οὐ πρὶν λήξω ὑπερφιάλους ἐναρίζων, πρὶν ἔλσαι κατὰ ἄστυ καὶ Ἕκτορι πειρηθῆναι ἀντιβίην, ἤ κέν με δαμάσσεται, ἦ κεν ἐγὼ τόν.

22.322-22.323

τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχεα καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε κατακτάς·

[to strip a slain foe of his arms]

κατακτάς

κατακτείνω (43) [Λ] 17.185-17.187

κατακτάς masculine nominative singular active aorist participle

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

ξυνὸς Ἐνυάλιος, καί τε κτανέοντα κατέκτα.

19.59-19.60

τὴν ὄφελ̓ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·

[to kill, slay, murder]

. 17.188ὣς ἄρα φωνήσας

φωνέω (80) [Λ] 17.188-17.189

φωνήσας masculine nominative singular active aorist participle

ὣς ἄρα φωνήσασα λίπε σπέος·

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθ̓ υἷος ἑοῖο, καὶ στρεφθεῖσ̓ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·

[to produce a sound]

ἀπέβη

ἀποβαίνω (23) [Λ] 17.188-17.189

ἀπέβη 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὦρτο Διῒ φίλος·

[to step off from]

κορυθαίολος

κορυθαίολος (39) [Λ] 17.188-17.189

κορυθαίολος masculine nominative singular

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται·

[with glancing helm]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.188-17.189

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ.

[Hector]

17.189δηΐου

δάιος (43) [Λ] 17.188-17.189

δηΐου masculine genitive singular

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

ἐκ πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 17.188-17.189

πολέμοιο masculine genitive singular

17.228

ἣ γὰρ πολέμου ὀαριστύς.

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[battle, fight, war]

· θέων

θέω (62) [Λ] 17.189-17.191

θέων masculine nominative singular active present participle

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[to run]

δ̓ ἐκίχανεν ἑταίρους

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.189-17.191

ἑταίρους masculine accusative plural

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους.

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

[a comrade, companion, mate]

17.190ὦκα μάλ̓ οὔ πω τῆλε ποσὶ

πούς (192) [Λ] 17.189-17.191

ποσὶ masculine dative plural

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ̓ ὑπένερθεν ἑκάστου χεῖρές τ̓ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

[a foot]

κραιπνοῖσι

κραιπνός (11) [Λ] 17.189-17.191

κραιπνοῖσι masculine dative plural

21.246-21.248

ὃ δ̓ ἄῤ ἐκ δίνης ἀνορούσας ἤϊξεν πεδίοιο ποσὶ κραιπνοῖσι πέτεσθαι δείσας·

22.138

Πηλεΐδης δ̓ ἐπόρουσε ποσὶ κραιπνοῖσι πεποιθώς.

23.590

κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

[rapid, rushing]

μετασπών

μεθέπω (4) [Λ] 17.189-17.191

μετασπών masculine nominative singular active aorist participle

5.327-5.330

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως ὧν ἵππων ἐπιβὰς ἔλαβ̓ ἡνία σιγαλόεντα, αἶψα δὲ Τυδεΐδην μέθεπε κρατερώνυχας ἵππους ἐμμεμαώς·

8.125-8.126

τὸν μὲν ἔπειτ̓ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου κεῖσθαι, ὃ δ̓ ἡνίοχον μέθεπε θρασύν·

13.567-13.569

Μηριόνης δ̓ ἀπιόντα μετασπόμενος βάλε δουρὶ αἰδοίων τε μεσηγὺ καὶ ὀμφαλοῦ, ἔνθα μάλιστα γίγνετ̓ Ἄρης ἀλεγεινὸς ὀϊζυροῖσι βροτοῖσιν.

[to follow after, follow closely]

, 17.191οἳ προτὶ ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 17.189-17.191

ἄστυ neuter accusative singular

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

[a city, town]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 17.189-17.191

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

[to bear]

κλυτὰ

κλυτός (45) [Λ] 17.189-17.191

κλυτὰ neuter accusative plural

ἣ δ̓ αὖτ̓ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχἐ ἐνείκαι.

[heard of: renowned, famous]

τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.189-17.191

τεύχεα neuter accusative plural

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

[a tool, implement]

Πηλεΐωνος

Πηλεύς (62) [Λ] 17.189-17.191

Πηλεΐωνος masculine genitive singular

ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες πατρὶ φίλῳ ἔπορον·

ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω, τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

[Peleus]

. 17.192στὰς

ἵστημι (305) [Λ] 17.192

στὰς masculine nominative singular active aorist participle

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν.

[to make to stand]

δ̓ ἀπάνευθε μάχης

μάχη (131) [Λ] 17.192

μάχης feminine genitive singular

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

[battle, fight, combat]

πολυδακρύου ἔντἐ

ἔντεα (29) [Λ] 17.192

ἔντἐ neuter accusative plural

ἀλλ̓ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται χάλκεα μαρμαίροντα·

18.191

στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο πάῤ οἰσέμεν ἔντεα καλά.

[fighting gear, arms, armour]

ἄμειβεν

ἀμείβω (75) [Λ] 17.192

ἄμειβεν 3rd person singular active imperfect indicative

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[change, alternate, respond]

· 17.193ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ

ἑός (167) [Λ] 17.193-17.196

ἃ neuter accusative plural

ὃ δ̓ ἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσε γηράς·

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

[his, her own]

δῶκε

δίδωμι (254) [Λ] 17.193-17.196

δῶκε 3rd person singular active aorist indicative

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν·

[to give]

φέρειν

φέρω (186) [Λ] 17.193-17.196

φέρειν active present infinitive

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

[to bear]

προτὶ Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 17.193-17.196

Ἴλιον feminine accusative singular

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν;

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

[Ilian, Trojan]

ἱρὴν

ἱρός (20) [Λ] 17.193-17.196

ἱρὴν feminine accusative singular

ἀσπασίως γὰρ ἀφίξεται Ἴλιον ἱρὴν ὅς κε φύγῃ, πολλοὺς δὲ κύνες καὶ γῦπες ἔδονται Τρώων·

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

21.515

αὐτὰρ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐδύσετο Ἴλιον ἱρήν·

17.194Τρωσὶ

Τρώς (599) [Λ] 17.193-17.196

Τρωσὶ masculine dative plural

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[Tros]

φιλοπτολέμοισιν

φιλοπόλεμος (10) [Λ] 17.193-17.196

φιλοπτολέμοισιν masculine dative plural

οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐ δὲ χατίζων ἐνθάδ̓ ἀφ̓ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον, ἀλλ̓ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

19.268-19.269

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

20.351-20.352

ἀλλ̓ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

[fond of war, warlike]

, ὃ δ̓ ἄμβροτα

ἄμβροτος (11) [Λ] 17.193-17.196

ἄμβροτα neuter accusative plural

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

20.358-20.359

οὐ δέ κ̓ Ἄρης, ὅς περ θεὸς ἄμβροτος, οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τοσσῆσδ̓ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο·

22.8-22.9

τίπτέ με Πηλέος υἱὲ ποσὶν ταχέεσσι διώκεις αὐτὸς θνητὸς ἐὼν θεὸν ἄμβροτον;

[immortal, divine]

τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.193-17.196

τεύχεα neuter accusative plural

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

[a tool, implement]

δῦνε

δύω (88) [Λ] 17.193-17.196

δῦνε 3rd person singular active aorist indicative

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

δεξάμενοι δ̓ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι κυκλόσ̓, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ̓ ἀλοιφὴ πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

[dunk]

17.195Πηλεΐδεω

Πηλεύς (62) [Λ] 17.193-17.196

Πηλεΐδεω masculine genitive singular

ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

μάλα γάρ σφεας ὦκ̓ ἐλέλιξεν Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ̓ ἔργα τέτυκτο τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ̓ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[Peleus]

Ἀχιλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.193-17.196

Ἀχιλῆος masculine genitive singular

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

[Achilles]

ἅ οἱ θεοὶ

θεός (400) [Λ] 17.193-17.196

θεοὶ masculine nominative plural

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν;

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

[god]

Οὐρανίωνες

Οὐρανίωνες (8) [Λ] 17.193-17.196

Οὐρανίωνες masculine nominative plural

21.275-21.276

ἄλλος δ̓ οὔ τις μοι τόσον αἴτιος Οὐρανιώνων, ἀλλὰ φίλη μήτηρ, ἥ με ψεύδεσσιν ἔθελγεν·

21.509-21.510

τίς νύ σε τοιάδ̓ ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνων μαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;

24.547-24.548

αὐτὰρ ἐπεί τοι πῆμα τόδ̓ ἤγαγον Οὐρανίωνες αἰεί τοι περὶ ἄστυ μάχαι τ̓ ἀνδροκτασίαι τε.

[the heavenly ones, the gods above]

17.196πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 17.193-17.196

πατρὶ masculine dative singular

ἀλλ̓ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[a father]

φίλῳ

φίλος (342) [Λ] 17.193-17.196

φίλῳ masculine dative singular

ἀλλ̓ αὐτὸς Ἀπόλλων Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

[friend; loved, beloved, dear]

ἔπορον

πόρω (33) [Λ] 17.193-17.196

ἔπορον 3rd person plural active aorist indicative

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ νοστήσαντα δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

19.21-19.22

μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷ̓ ἐπιεικὲς ἔργ̓ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

19.390-19.391

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

[pres. not attested; aor. to furnish, offer; perf. it is fated]

· ὃ δ̓ ἄρα ᾧ

ἑός (167) [Λ] 17.196-17.197

ᾧ masculine dative singular

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[his, her own]

παιδὶ

παῖς (168) [Λ] 17.196-17.197

παιδὶ masculine dative singular

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[a child]

ὄπασσε

ὀπάζω (27) [Λ] 17.196-17.197

ὄπασσε 3rd person singular active aorist indicative

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

ἔνθ̓ αὐτὸς μὲν ἔπειτ̓ ἠναίνετο λοιγὸν ἀμῦναι, αὐτὰρ ὃ Πάτροκλον περὶ μὲν τὰ ἃ τεύχεα ἕσσε, πέμπε δέ μιν πόλεμον δέ, πολὺν δ̓ ἅμα λαὸν ὄπασσε.

[to make to follow, send with]

17.197γηράς

γηράσκω (6) [Λ] 17.196-17.197

γηράς masculine nominative singular active present participle

ἀλλ̓ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

ἀλλ̓ αὐτὸς Ἀπόλλων Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

24.540-24.542

οὐ δέ νυ τόν γε γηράσκοντα κομίζω, ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ, σέ τε κήδων ἠδὲ σὰ τέκνα.

[to grow old, become old]

· ἀλλ̓ οὐχ υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 17.197

υἱὸς masculine nominative singular

τὸν δ̓ υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας δἰ ὁμίλου πλῆξ̓ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

[a son]

ἐν ἔντεσι

ἔντεα (29) [Λ] 17.197

ἔντεσι neuter dative plural

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται χάλκεα μαρμαίροντα·

18.191

στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο πάῤ οἰσέμεν ἔντεα καλά.

19.384-19.385

πειρήθη δ̓ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·

[fighting gear, arms, armour]

πατρὸς

πατήρ (166) [Λ] 17.197

πατρὸς masculine genitive singular

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

[a father]

ἐγήρα

γηράσκω (6) [Λ] 17.197

ἐγήρα 3rd person singular active imperfect indicative

24.540-24.542

οὐ δέ νυ τόν γε γηράσκοντα κομίζω, ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ, σέ τε κήδων ἠδὲ σὰ τέκνα.

2.661-2.663

Τληπόλεμος δ̓ ἐπεὶ οὖν τράφ̓ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα ἤδη γηράσκοντα Λικύμνιον ὄζον Ἄρηος·

[to grow old, become old]

. 17.198τὸν δ̓ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν

εἶδον (237) [Λ] 17.198-17.200

ἴδεν 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος τυτθόν·

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

[to see]

νεφεληγερέτα

νεφεληγερέτα (28) [Λ] 17.198-17.200

νεφεληγερέτα masculine nominative singular

20.10-20.12

ἐλθόντες δ̓ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

20.19

τὸν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

[cloud-gatherer, cloud-compeller]

Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 17.198-17.200

Ζεὺς masculine nominative singular

ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ.

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[Zeus]

17.199τεύχεσι

τεῦχος (161) [Λ] 17.198-17.200

τεύχεσι neuter dative plural

σὺ δ̓ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω, τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.

[a tool, implement]

Πηλεΐδαο

Πηλείδης (53) [Λ] 17.198-17.200

Πηλεΐδαο masculine genitive singular

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

κορυσσόμενον

κορύσσω (23) [Λ] 17.198-17.200

κορυσσόμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

19.364

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

19.397-19.399

ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺς τεύχεσι παμφαίνων ὥς τ̓ ἠλέκτωρ Ὑπερίων, σμερδαλέον δ̓ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[to furnish with a helmet]

θείοιο

θεῖος (25) [Λ] 17.198-17.200

θείοιο masculine genitive singular

τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχεν ἑστάμεναι περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο, χρύσεα δέ σφ̓ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν, ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατ̓ ἀγῶνα ἠδ̓ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.

19.277-19.279

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

19.295-19.299

οὐ δὲ μὲν οὐ δέ μ̓ ἔασκες, ὅτ̓ ἄνδῤ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, κλαίειν, ἀλλά μ̓ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τ̓ ἐνὶ νηυσὶν ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

[of/from the gods, divine]

, 17.200κινήσας

κινέω (13) [Λ] 17.198-17.200

κινήσας masculine nominative singular active aorist participle

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

23.729-23.731

δεύτερος αὖτ̓ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, κίνησεν δ̓ ἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός, οὐ δ̓ ἔτ̓ ἄειρεν, ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν·

ἔκλαγξαν δ̓ ἄῤ ὀϊστοὶ ἐπ̓ ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος·

[to set in motion, to move]

ῥα κάρη

κάρα (59) [Λ] 17.198-17.200

κάρη neuter accusative singular

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

[the head]

προτὶ ὃν

ἑός (167) [Λ] 17.198-17.200

ὃν masculine accusative singular

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[his, her own]

μυθήσατο

μυθέομαι (20) [Λ] 17.198-17.200

μυθήσατο 3rd person singular medio-passive aorist indicative

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

πρὶν μὲν γὰρ Πριάμοιο πόλιν μέροπες ἄνθρωποι πάντες μυθέσκοντο πολύχρυσον πολύχαλκον·

20.200-20.202

Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς ἠμὲν κερτομίας ἠδ̓ αἴσυλα μυθήσασθαι.

[to say, speak]

θυμόν

θυμός (435) [Λ] 17.198-17.200

θυμόν masculine accusative singular

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

ἦ τε πολέσσιν ἐπ̓ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

[the soul]

· 17.201ἆ δείλ̓

δειλός (21) [Λ] 17.201-17.202

δείλ̓ masculine vocative singular

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

[cowardly, craven]

οὐ δέ τί τοι θάνατος

θάνατος (78) [Λ] 17.201-17.202

θάνατος masculine nominative singular

τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

17.478

νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

[death]

καταθύμιός ἐστιν

εἰμί (1088) [Λ] 17.201-17.202

ἐστιν 3rd person singular active present indicative

τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον ἡγεμόνων·

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦ̓, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

[to be]

17.202ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι

εἶμι (299) [Λ] 17.201-17.202

εἶσι 3rd person singular active present indicative

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

[come, go]

· σὺ δ̓ ἄμβροτα

ἄμβροτος (11) [Λ] 17.202-17.203

ἄμβροτα neuter accusative plural

20.358-20.359

οὐ δέ κ̓ Ἄρης, ὅς περ θεὸς ἄμβροτος, οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τοσσῆσδ̓ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο·

22.8-22.9

τίπτέ με Πηλέος υἱὲ ποσὶν ταχέεσσι διώκεις αὐτὸς θνητὸς ἐὼν θεὸν ἄμβροτον;

24.460-24.461

ὦ γέρον ἤτοι ἐγὼ θεὸς ἄμβροτος εἰλήλουθα Ἑρμείας·

[immortal, divine]

τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.202-17.203

τεύχεα neuter accusative plural

τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε, τεύχεα δ̓ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων εἵλευ·

Ἕκτορι δ̓ ἥρμοσε τεύχἐ ἐπὶ χροΐ, δῦ δέ μιν Ἄρης δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δ̓ ἄρα οἱ μέλἐ ἐντὸς ἀλκῆς καὶ σθένεος·

[a tool, implement]

δύνεις

δύω (88) [Λ] 17.202-17.203

δύνεις 2nd person singular active present indicative

ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·

[dunk]

17.203ἀνδρὸς

ἀνήρ (590) [Λ] 17.202-17.203

ἀνδρὸς masculine genitive singular

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

[a man]

ἀριστῆος

ἀριστεύς (21) [Λ] 17.202-17.203

ἀριστῆος masculine genitive singular

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἀριστῆας Δαναῶν κάλει, ἤν τις ἀκούσῃ.

19.193-19.195

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ̓ αἴθοπι οἴνῳ πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος·

[the best man]

, τόν τε τρομέουσι

τρομέω (6) [Λ] 17.202-17.203

τρομέουσι 3rd person plural active present indicative

7.151

οἳ δὲ μάλ̓ ἐτρόμεον καὶ ἐδείδισαν, οὐ δέ τις ἔτλη·

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

10.93-10.95

αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐ δέ μοι ἦτορ ἔμπεδον, ἀλλ̓ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δ̓ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.

[to tremble, quake, quiver]

καὶ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 17.202-17.203

ἄλλοι masculine nominative plural

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

[other, another]

· 17.204τοῦ δὴ ἑταῖρον

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.204-17.206

ἑταῖρον masculine accusative singular

τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους.

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

[a comrade, companion, mate]

ἔπεφνες

θείνω (47) [Λ] 17.204-17.206

ἔπεφνες 2nd person singular active aorist indicative

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν, ἐκ δ̓ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.

[to strike, wound]

ἐνηέα

ἐνηής (4) [Λ] 17.204-17.206

ἐνηέα masculine accusative singular

21.95-21.96

μή με κτεῖν̓, ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος Ἕκτορός εἰμι, ὅς τοι ἑταῖρον ἔπεφνεν ἐνηέα τε κρατερόν τε.

23.252-23.254

κλαίοντες δ̓ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν, ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

τοῦτο δ̓ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ, ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐ δέ σε λήθω, τιμῆς ἧς τέ μ̓ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ̓ Ἀχαιοῖς.

[kind, gentle]

τε κρατερόν

κρατερός (122) [Λ] 17.204-17.206

κρατερόν masculine accusative singular

οἳ δ̓ ὥς θ̓ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες ἕλκωσ̓ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον·

[strong, stout, mighty]

τε, 17.205τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.204-17.206

τεύχεα neuter accusative plural

ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

[a tool, implement]

δ̓ οὐ κατὰ κόσμον

κόσμος (11) [Λ] 17.204-17.206

κόσμον masculine accusative singular

24.622-24.624

ἕταροι δ̓ ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον εὖ κατὰ κόσμον, μίστυλλόν τ̓ ἄῤ ἐπισταμένως πεῖράν τ̓ ὀβελοῖσιν, ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

2.212-2.216

Θερσίτης δ̓ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα, ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν, ἀλλ̓ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν ἔμμεναι·

4.144-4.145

βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα, ἀμφότερον κόσμός θ̓ ἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος·

[order]

ἀπὸ κρατός

κράς (19) [Λ] 17.204-17.206

κρατός feminine genitive singular

19.92-19.94

οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

19.380-19.381

περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας κρατὶ θέτο βριαρήν·

20.4-20.5

Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι κρατὸς ἀπ̓ Οὐλύμποιο πολυπτύχου·

[the head]

τε καὶ ὤμων

ὦμος (113) [Λ] 17.204-17.206

ὤμων masculine genitive plural

διὰ δ̓ ἀμπερὲς ἄκρη αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε·

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

[shoulder(with the upper arm)]

17.206εἵλευ

αἱρέω (276) [Λ] 17.204-17.206

εἵλευ 2nd person singular middle aorist indicative

ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

[to take,(mid.) to choose]

· ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.206-17.208

μέγα neuter accusative singular

μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους βῆ ῥα μέγα ἰάχων·

ἤρικε δ̓ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ πληγεῖσ̓ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ, ἐγκέφαλος δὲ παῤ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις·

[big, great]

κράτος

κράτος (24) [Λ] 17.206-17.208

κράτος neuter accusative singular

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

18.306-18.308

οὔ μιν ἔγωγε φεύξομαι ἐκ πολέμοιο δυσηχέος, ἀλλὰ μάλ̓ ἄντην στήσομαι, ἤ κε φέρῃσι μέγα κράτος, ἦ κε φεροίμην.

ἀλλ̓ ἄγεθ̓, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μη δέ τι θυμῷ δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι ἀθανάτων, οἳ δ̓ αὖτ̓ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

[strength, might]

ἐγγυαλίξω

ἐγγυαλίζω (11) [Λ] 17.206-17.208

ἐγγυαλίξω 1st person singular active future indicative

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

1.352-1.354

μῆτερ ἐπεί μ̓ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα, τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης·

[to put into the palm of the hand, put into one's hand]

, 17.207τῶν ποινὴν

ποινή (10) [Λ] 17.206-17.208

ποινὴν feminine accusative singular

18.497-18.499

ἔνθα δὲ νεῖκος ὠρώρει, δύο δ̓ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς ἀνδρὸς ἀποφθιμένου·

ὃ δ̓ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων, ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·

3.288-3.291

εἰ δ̓ ἂν ἐμοὶ τιμὴν Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τίνειν οὐκ ἐθέλωσιν Ἀλεξάνδροιο πεσόντος, αὐτὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα μαχήσομαι εἵνεκα ποινῆς αὖθι μένων, ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω.

[quit-money for blood spilt]

ὅ τοι οὔ τι μάχης

μάχη (131) [Λ] 17.206-17.208

μάχης feminine genitive singular

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

[battle, fight, combat]

ἐκνοστήσαντι

ἐκνοστέω (3) [Λ] 17.206-17.208

ἐκνοστήσαντι masculine dative singular active aorist participle

24.704-24.706

ὄψεσθε Τρῶες καὶ Τρῳάδες Ἕκτοῤ ἰόντες, εἴ ποτε καὶ ζώοντι μάχης ἐκνοστήσαντι χαίρετ̓, ἐπεὶ μέγα χάρμα πόλει τ̓ ἦν παντί τε δήμῳ.

5.155-5.158

ἔνθ̓ ὅ γε τοὺς ἐνάριζε, φίλον δ̓ ἐξαίνυτο θυμὸν ἀμφοτέρω, πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ λεῖπ̓, ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε δέξατο·

[return from(battle)]

17.208δέξεται

δέχομαι (54) [Λ] 17.206-17.208

δέξεται 3rd person singular middle future indicative

δεξάμενοι δ̓ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι κυκλόσ̓, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ̓ ἀλοιφὴ πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

[to take, accept, receive]

Ἀνδρομάχη

Ἀνδρομάχη (6) [Λ] 17.206-17.208

Ἀνδρομάχη feminine nominative singular

24.723-24.724

τῇσιν δ̓ Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

6.370-6.373

αἶψα δ̓ ἔπειθ̓ ἵκανε δόμους εὖ ναιετάοντας, οὐ δ̓ εὗῤ Ἀνδρομάχην λευκώλενον ἐν μεγάροισιν, ἀλλ̓ ἥ γε ξὺν παιδὶ καὶ ἀμφιπόλῳ ἐϋπέπλῳ πύργῳ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε.

6.377

πῇ ἔβη Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἐκ μεγάροιο;

[Andromache]

κλυτὰ

κλυτός (45) [Λ] 17.206-17.208

κλυτὰ neuter accusative plural

ἣ δ̓ αὖτ̓ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχἐ ἐνείκαι.

ἄλλου δ̓ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω, εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.

[heard of: renowned, famous]

τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.206-17.208

τεύχεα neuter accusative plural

ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[a tool, implement]

Πηλεΐωνος

Πηλεύς (62) [Λ] 17.206-17.208

Πηλεΐωνος masculine genitive singular

ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

[Peleus]

. 17.209ἦ

ἠμί (62) [Λ] 17.209

ἦ 3rd person singular active imperfect indicative

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

18.410-18.411

ἦ, καὶ ἀπ̓ ἀκμοθέτοιο πέλωρ αἴητον ἀνέστη χωλεύων·

ἦ, καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο Φυλεΐδην τε Μέγητα Θόαντά τε Μηριόνην τε καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον·

καὶ κυανέῃσιν

κυάνεος (13) [Λ] 17.209

κυανέῃσιν feminine dative plural

ἀμφὶ δὲ κυανέην κάπετον, περὶ δ̓ ἕρκος ἔλασσε κασσιτέρου·

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παῤ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή, γνὺξ δ̓ ἔριπ̓ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε κυανέη, προτὶ οἷ δ̓ ἔλαβ̓ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

22.401-22.403

τοῦ δ̓ ἦν ἑλκομένοιο κονίσαλος, ἀμφὶ δὲ χαῖται κυάνεαι πίτναντο, κάρη δ̓ ἅπαν ἐν κονίῃσι κεῖτο πάρος χαρίεν·

[dark-blue, glossy-blue]

ἐπ̓ ὀφρύσι

ὀφρύς (11) [Λ] 17.209

ὀφρύσι feminine dative plural

20.151-20.152

οἳ δ̓ ἑτέρωσε καθῖζον ἐπ̓ ὀφρύσι Καλλικολώνης ἀμφὶ σὲ ἤϊε Φοῖβε καὶ Ἄρηα πτολίπορθον.

23.394-23.396

αὐτὸς δ̓ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη, ἀγκῶνάς τε περιδρύφθη στόμα τε ῥῖνάς τε, θρυλίχθη δὲ μέτωπον ἐπ̓ ὀφρύσι·

1.528

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·

[the brow, eyebrow]

νεῦσε

νεύω (12) [Λ] 17.209

νεῦσε 3rd person singular active aorist indicative

1.528

ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ̓ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·

3.337

δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

6.467-6.470

ἂψ δ̓ ὃ πάϊς πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης ἐκλίνθη ἰάχων πατρὸς φίλου ὄψιν ἀτυχθεὶς ταρβήσας χαλκόν τε ἰδὲ λόφον ἱππιοχαίτην, δεινὸν ἀπ̓ ἀκροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας.

[to nod]

Κρονίων

Κρονίων (49) [Λ] 17.209

Κρονίων masculine nominative singular

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦ̓, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

[son of Cronus]

. 17.210Ἕκτορι

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.210-17.212

Ἕκτορι masculine dative singular

ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ.

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

[Hector]

δ̓ ἥρμοσε τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.210-17.212

τεύχἐ neuter accusative plural

ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

[a tool, implement]

ἐπὶ χροΐ

χρώς (69) [Λ] 17.210-17.212

χροΐ masculine dative singular

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓ ἀνθρώπου·

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ̓ αὐτοὺς σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐ δέ τις ἔτλη πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν, ἐκ δ̓ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.

[the surface of the body, the skin]

, δῦ

δύω (88) [Λ] 17.210-17.212

δῦ 3rd person singular active aorist indicative

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

[dunk]

δέ μιν Ἄρης

Ἄρης (150) [Λ] 17.210-17.212

Ἄρης masculine nominative singular

οὐ δέ κ̓ Ἄρης λαοσσόος οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσ̓ ὀνόσαιτ̓, οὐ δ̓ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

[Ares]

17.211δεινὸς

δεινός (59) [Λ] 17.210-17.212

δεινὸς masculine nominative singular

ἡνίοχοι δ̓ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος δαιόμενον·

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον, ἥ μ̓ ἐσάωσ̓ ὅτε μ̓ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μ̓ ἐθέλησε κρύψαι χωλὸν ἐόντα·

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσε δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν·

[fearful, terrible, dread, dire]

ἐνυάλιος

Ἐνυάλιος (9) [Λ] 17.210-17.212

ἐνυάλιος masculine nominative singular

πρῶτος δ̓ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα, τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

ξυνὸς Ἐνυάλιος, καί τε κτανέοντα κατέκτα.

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[the Warlike]

, πλῆσθεν

πίμπλημι (20) [Λ] 17.210-17.212

πλῆσθεν 3rd person plural passive aorist indicative

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

[to fill full of]

δ̓ ἄρα οἱ μέλἐ

μέλος (10) [Λ] 17.210-17.212

μέλἐ neuter nominative plural

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

23.688-23.689

δεινὸς δὲ χρόμαδος γενύων γένετ̓, ἔρρεε δ̓ ἱδρὼς πάντοθεν ἐκ μελέων·

23.880-23.881

ὠκὺς δ̓ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο, τῆλε δ̓ ἀπ̓ αὐτοῦ κάππεσε·

[a limb; a phrase of song; a song]

ἐντὸς 17.212ἀλκῆς

ἀλκή (58) [Λ] 17.210-17.212

ἀλκῆς feminine genitive singular

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

[strength]

καὶ σθένεος

σθένος (37) [Λ] 17.210-17.212

σθένεος neuter genitive singular

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[strength, might]

· μετὰ δὲ κλειτοὺς

κλειτός (15) [Λ] 17.212-17.213

κλειτοὺς masculine accusative plural

τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλ̓ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς, τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τ̓ ἐπίκουροι.

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

[renowned, famous(cp κλεινός)]

ἐπικούρους

ἐπίκουρος (33) [Λ] 17.212-17.213

ἐπικούρους masculine accusative plural

17.220

κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων·

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

[an assister, ally]

17.213βῆ

βαίνω (222) [Λ] 17.212-17.213

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ̓ ἀνασχόμενοι·

οὔτέ τιν̓ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων, ἀλλὰ μάλ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

[to walk, step]

ῥα μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.212-17.213

μέγα neuter accusative singular

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

[big, great]

ἰάχων

ἰάχω (31) [Λ] 17.212-17.213

ἰάχων masculine nominative singular active present participle

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

[to cry, shout, shriek]

· ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι

πᾶς (546) [Λ] 17.213-17.214

πᾶσι masculine dative plural

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

[all, the whole]

17.214τεύχεσι

τεῦχος (161) [Λ] 17.213-17.214

τεύχεσι neuter dative plural

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχἐ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;

[a tool, implement]

λαμπόμενος

λάμπω (21) [Λ] 17.213-17.214

λαμπόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

18.491-18.493

ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τ̓ ἔσαν εἰλαπίναι τε, νύμφας δ̓ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δ̓ ὑμέναιος ὀρώρει·

18.509-18.510

τὴν δ̓ ἑτέρην πόλιν ἀμφὶ δύω στρατοὶ ἥατο λαῶν τεύχεσι λαμπόμενοι·

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

[to give light, shine, beam, be bright, brilliant, radiant]

μεγαθύμου

μεγάθυμος (62) [Λ] 17.213-17.214

μεγαθύμου masculine genitive singular

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν Φωκήων ὄχ̓ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ οἰκία ναιετάασκε πολέσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων, τὸν βάλ̓ ὑπὸ κληῗδα μέσην·

ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν·

[high-minded]

Πηλεΐωνος

Πηλεύς (62) [Λ] 17.213-17.214

Πηλεΐωνος masculine genitive singular

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

[Peleus]

. 17.215ὄτρυνεν

ὀτρύνω (88) [Λ] 17.215-17.218

ὄτρυνεν 3rd person singular active imperfect indicative

ἀλλ̓ αὐτὸς Ἀπόλλων Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

ἀλλ̓ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

δὲ ἕκαστον

ἕκαστος (119) [Λ] 17.215-17.218

ἕκαστον masculine accusative singular

οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐ δὲ χατίζων ἐνθάδ̓ ἀφ̓ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον, ἀλλ̓ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ̓ Ἀχαιῶν.

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς·

[every, every one, each, each one]

ἐποιχόμενος

ἐποίχομαι (20) [Λ] 17.215-17.218

ἐποιχόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

24.757-24.759

νῦν δέ μοι ἑρσήεις καὶ πρόσφατος ἐν μεγάροισι κεῖσαι, τῷ ἴκελος ὅν τ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων οἷς ἀγανοῖσι βέλεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνεν.

1.29-1.31

πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ τηλόθι πάτρης ἱστὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωσαν·

[to go towards, approach]

ἐπέεσσι

ἔπος (211) [Λ] 17.215-17.218

ἐπέεσσι neuter dative plural

τοὺς ὅ γ̓ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

[a word]

17.216Μέσθλην τε Γλαῦκόν

Γλαῦκος (21) [Λ] 17.215-17.218

Γλαῦκόν masculine accusative singular

Σαρπηδὼν δ̓ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων τηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

6.119-6.120

Γλαῦκος δ̓ Ἱππολόχοιο πάϊς καὶ Τυδέος υἱὸς ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι.

6.154-6.155

ὃ δ̓ ἄρα Γλαῦκον τέκεθ̓ υἱόν, αὐτὰρ Γλαῦκος τίκτεν ἀμύμονα Βελλεροφόντην·

[Glaucus]

τε Μέδοντά

Μέδων (5) [Λ] 17.215-17.218

Μέδοντά masculine accusative singular

2.727-2.728

ἀλλὰ Μέδων κόσμησεν Ὀϊλῆος νόθος υἱός, τόν ῥ̓ ἔτεκεν Ῥήνη ὑπ̓ Ὀϊλῆϊ πτολιπόρθῳ.

13.691-13.693

αὐτὰρ Ἐπειῶν Φυλεΐδης τε Μέγης Ἀμφίων τε Δρακίος τε, πρὸ Φθίων δὲ Μέδων τε μενεπτόλεμός τε Ποδάρκης.

13.694-13.695

ἤτοι ὃ μὲν νόθος υἱὸς Ὀϊλῆος θείοιο ἔσκε Μέδων Αἴαντος ἀδελφεός·

[Medon]

τε Θερσίλοχόν τε 17.217Ἀστεροπαῖόν

Ἀστεροπαῖος (9) [Λ] 17.215-17.218

Ἀστεροπαῖόν masculine accusative singular

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

τόφρα δὲ Πηλέος υἱὸς ἔχων δολιχόσκιον ἔγχος Ἀστεροπαίῳ ἐπᾶλτο κατακτάμεναι μενεαίνων υἱέϊ Πηλεγόνος·

[Asteropaeus, son of Pelegon]

τε Δεισήνορά θ̓ Ἱππόθοόν

Ἱππόθοος (7) [Λ] 17.215-17.218

Ἱππόθοόν masculine accusative singular

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

[Hippothous]

τε 17.218Φόρκυν

Φόρκυς (4) [Λ] 17.215-17.218

Φόρκυν masculine accusative singular

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

2.862-2.863

Φόρκυς αὖ Φρύγας ἦγε καὶ Ἀσκάνιος θεοειδὴς τῆλ̓ ἐξ Ἀσκανίης·

[Phorcys]

τε Χρομίον

Χρομίος (7) [Λ] 17.215-17.218

Χρομίον masculine accusative singular

τοῖσι δ̓ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς ἤϊσαν ἀμφότεροι·

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

ἔνθ̓ ὅ γε Νέστοῤ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

[Chromius]

τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν

οἰωνιστής (3) [Λ] 17.215-17.218

οἰωνιστήν masculine accusative singular

2.858

Μυσῶν δὲ Χρόμις ἦρχε καὶ Ἔννομος οἰωνιστής·

13.68-13.70

Αἶαν ἐπεί τις νῶϊ θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι μάντεϊ εἰδόμενος κέλεται παρὰ νηυσὶ μάχεσθαι, οὐ δ̓ ὅ γε Κάλχας ἐστὶ θεοπρόπος οἰωνιστής·

[one who foretells from the flight and cries of birds, an augur]

· 17.219τοὺς ὅ γ̓ ἐποτρύνων

ἐποτρύνω (25) [Λ] 17.219

ἐποτρύνων masculine nominative singular active present participle

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[to stir up, excite, urge on]

ἔπεα

ἔπος (211) [Λ] 17.219

ἔπεα neuter accusative plural

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

[a word]

πτερόεντα

πτερόεις (67) [Λ] 17.219

πτερόεντα neuter accusative plural

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

19.19-19.20

αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[feathered, winged]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 17.219

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

αὐτίκα δ̓ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

[to speak to, address, accost]

· 17.220κέκλυτε

κλύω (50) [Λ] 17.220

κέκλυτε 2nd person plural active aorist imperative

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

19.101-19.102

κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὄφῤ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.

22.451-22.453

αἰδοίης ἑκυρῆς ὀπὸς ἔκλυον, ἐν δ̓ ἐμοὶ αὐτῇ στήθεσι πάλλεται ἦτορ ἀνὰ στόμα, νέρθε δὲ γοῦνα πήγνυται·

[to hear]

μυρία

μυρίος (16) [Λ] 17.220

μυρία neuter vocative plural

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

ὃ δ̓ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν ἔστη, κὰδ δ̓ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι, ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος.

21.318-21.321

κὰδ δέ μιν αὐτὸν εἰλύσω ψαμάθοισιν ἅλις χέραδος περιχεύας μυρίον, οὐ δέ οἱ ὀστέ̓ ἐπιστήσονται Ἀχαιοὶ ἀλλέξαι·

[numberless, countless, infinite]

φῦλα

φῦλον (13) [Λ] 17.220

φῦλα neuter vocative plural

τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·

2.362-2.363

κρῖν̓ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον, ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.

2.362-2.363

κρῖν̓ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον, ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.

[a race, tribe, class]

περικτιόνων

περικτίονες (4) [Λ] 17.220

περικτιόνων masculine genitive plural

ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δ̓ αὐγὴ γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι, αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·

19.103-19.105

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

19.108-19.111

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

[dwellers around, neighbours]

ἐπικούρων

ἐπίκουρος (33) [Λ] 17.220

ἐπικούρων masculine genitive plural

τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλ̓ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς, τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τ̓ ἐπίκουροι.

[an assister, ally]

· 17.221οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν

πληθύς (15) [Λ] 17.221-17.224

πληθὺν feminine accusative singular

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο, πρίν τι κακὸν παθέειν·

20.376-20.378

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ δή μοι θρασὺν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεὺς μοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δὲ δίηται, καὶ δή μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς ἥ μιν ἔχεσκ̓, ἐπεὶ οὔ ποτ̓ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν, ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε, τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων.

[fulness, a throng, a crowd]

διζήμενος

δίζημαι (5) [Λ] 17.221-17.224

διζήμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

4.86-4.88

ἣ δ̓ ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ̓ ὅμιλον Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ, Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι.

5.166-5.168

τὸν δ̓ ἴδεν Αἰνείας ἀλαπάζοντα στίχας ἀνδρῶν, βῆ δ̓ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων Πάνδαρον ἀντίθεον διζήμενος εἴ που ἐφεύροι·

10.82-10.84

τίς δ̓ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος νύκτα δἰ ὀρφναίην, ὅτε θ̓ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι, ἠέ τιν̓ οὐρήων διζήμενος, ἤ τιν̓ ἑταίρων;

[to seek out, look for]

οὐ δὲ χατίζων 17.222ἐνθάδ̓ ἀφ̓ ὑμετέρων

ὑμέτερος (6) [Λ] 17.221-17.224

ὑμετέρων feminine genitive plural

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

20.115-20.116

φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.

23.83-23.88

μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ̓ Ἀχιλλεῦ, ἀλλ̓ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν, εὖτέ με τυτθὸν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος ἤγαγεν ὑμέτερόνδ̓ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς, ἤματι τῷ ὅτε παῖδα κατέκτανον Ἀμφιδάμαντος νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ̓ ἀστραγάλοισι χολωθείς·

[your, yours]

πολίων

πόλις (133) [Λ] 17.221-17.224

πολίων feminine genitive plural

18.280-18.281

ἂψ πάλιν εἶσ̓ ἐπὶ νῆας, ἐπεί κ̓ ἐριαύχενας ἵππους παντοίου δρόμου ἄσῃ ὑπὸ πτόλιν ἠλασκάζων·

[a city]

ἤγειρα

ἀγείρω (31) [Λ] 17.221-17.224

ἤγειρα 1st person singular active aorist indicative

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, ἐς δ̓ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.

20.13

ὣς οἳ μὲν Διὸς ἔνδον ἀγηγέρατ̓·

20.164-20.166

Πηλεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς σίντης, ὅν τε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος·

[to bring together, gather together]

ἕκαστον

ἕκαστος (119) [Λ] 17.221-17.224

ἕκαστον masculine accusative singular

τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον ἡγεμόνων·

[every, every one, each, each one]

, 17.223ἀλλ̓ ἵνα μοι Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.221-17.224

Τρώων masculine genitive plural

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες·

[Tros]

ἀλόχους

ἄλοχος (60) [Λ] 17.221-17.224

ἀλόχους feminine accusative plural

18.356

Ζεὺς δ̓ Ἥρην προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·

τεῖχος μέν ῥ̓ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα ῥύατ̓ ἐφεσταότες, μετὰ δ̓ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·

Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.

[a bedfellow, spouse, wife]

καὶ νήπια

νήπιος (46) [Λ] 17.221-17.224

νήπια neuter accusative plural

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

[infant, childish]

τέκνα

τέκνον (43) [Λ] 17.221-17.224

τέκνα neuter accusative plural

τέκνον τί κλαίεις;

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

18.336-18.337

δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσω Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.

[a child]

17.224προφρονέως ῥύοισθε

ῥύομαι (23) [Λ] 17.221-17.224

ῥύοισθε 2nd person plural medio-passive present optative

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

τεῖχος μέν ῥ̓ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα ῥύατ̓ ἐφεσταότες, μετὰ δ̓ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·

[to draw to oneself]

φιλοπτολέμων

φιλοπόλεμος (10) [Λ] 17.221-17.224

φιλοπτολέμων masculine genitive plural

19.268-19.269

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἀνστὰς Ἀργείοισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

20.351-20.352

ἀλλ̓ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

21.84-21.87

μινυνθάδιον δέ με μήτηρ γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.

[fond of war, warlike]

ὑπ̓ Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.221-17.224

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

[Achaian]

. 17.225τὰ φρονέων

φρονέω (60) [Λ] 17.225-17.226

φρονέων masculine nominative singular active present participle

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

αὔδα ὅ τι φρονέεις·

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

δώροισι

δῶρον (68) [Λ] 17.225-17.226

δώροισι neuter dative plural

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Ἀργείων, καὶ πολλὰ περικλυτὰ δῶῤ ὀνόμαζον.

19.3

ἣ δ̓ ἐς νῆας ἵκανε θεοῦ πάρα δῶρα φέρουσα.

[a gift, present]

κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ

ἐδωδή (4) [Λ] 17.225-17.226

ἐδωδῇ feminine dative singular

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

24.475-24.476

νέον δ̓ ἀπέληγεν ἐδωδῆς ἔσθων καὶ πίνων·

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

[food, meat, victuals]

17.226λαούς

λαός (229) [Λ] 17.225-17.226

λαούς masculine accusative plural

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

[the people]

, ὑμέτερον

ὑμέτερος (6) [Λ] 17.225-17.226

ὑμέτερον masculine accusative singular

20.115-20.116

φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.

23.83-23.88

5.685-5.688

ἔπειτά με καὶ λίποι αἰὼν ἐν πόλει ὑμετέρῃ, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἔγωγε νοστήσας οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν εὐφρανέειν ἄλοχόν τε φίλην καὶ νήπιον υἱόν.

[your, yours]

δὲ ἑκάστου

ἕκαστος (119) [Λ] 17.225-17.226

ἑκάστου masculine genitive singular

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον ἡγεμόνων·

καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ̓ ὑπένερθεν ἑκάστου χεῖρές τ̓ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

[every, every one, each, each one]

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 17.225-17.226

θυμὸν masculine accusative singular

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

ἦ τε πολέσσιν ἐπ̓ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

[the soul]

ἀέξω

ἀέξω (7) [Λ] 17.225-17.226

ἀέξω 1st person singular active present indicative

6.261-6.262

ἀνδρὶ δὲ κεκμηῶτι μένος μέγα οἶνος ἀέξει, ὡς τύνη κέκμηκας ἀμύνων σοῖσιν ἔτῃσι.

8.66-8.67

ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ, τόφρα μάλ̓ ἀμφοτέρων βέλἐ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.

[to increase, enlarge, foster, strengthen]

. 17.227τώ τις νῦν ἰθὺς τετραμμένος

τρέπω (45) [Λ] 17.227-17.228

τετραμμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

δὴ γὰρ νόος ἐτράπετ̓ αὐτοῦ.

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ̓ αὐτοὺς σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐ δέ τις ἔτλη πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

[to turn]

ἢ ἀπολέσθω

ἀπόλλυμι (34) [Λ] 17.227-17.228

ἀπολέσθω 3rd person singular middle aorist imperative

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

18.460-18.461

ὃ γὰρ ἦν οἱ ἀπώλεσε πιστὸς ἑταῖρος Τρωσὶ δαμείς·

[to destroy, kill; to lose]

17.228ἠὲ σαωθήτω

σώζω (38) [Λ] 17.227-17.228

σαωθήτω 3rd person singular passive aorist imperative

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον, ἥ μ̓ ἐσάωσ̓ ὅτε μ̓ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μ̓ ἐθέλησε κρύψαι χωλὸν ἐόντα·

· ἣ γὰρ πολέμου

πόλεμος (252) [Λ] 17.228

πολέμου masculine genitive singular

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν·

[battle, fight, war]

ὀαριστύς

ὀαριστύς (3) [Λ] 17.228

ὀαριστύς feminine nominative singular

13.288-13.291

εἴ περ γάρ κε βλεῖο πονεύμενος ἠὲ τυπείης οὐκ ἂν ἐν αὐχέν̓ ὄπισθε πέσοι βέλος οὐ δ̓ ἐνὶ νώτῳ, ἀλλά κεν ἢ στέρνων ἢ νηδύος ἀντιάσειε πρόσσω ἱεμένοιο μετὰ προμάχων ὀαριστύν.

14.216-14.217

ἔνθ̓ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ̓ ἵμερος, ἐν δ̓ ὀαριστὺς πάρφασις, ἥ τ̓ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.

[familiar converse, fond discourse]

. 17.229ὃς δέ κε Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.229-17.232

Πάτροκλον masculine accusative singular

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[Patroclus]

καὶ τεθνηῶτά

θνήσκω (75) [Λ] 17.229-17.232

τεθνηῶτά masculine accusative singular active perfect participle

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

περ ἔμπης 17.230Τρῶας

Τρώς (599) [Λ] 17.229-17.232

Τρῶας masculine accusative plural

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τ̓ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω, τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν.

[Tros]

ἐς ἱπποδάμους

ἱππόδαμος (46) [Λ] 17.229-17.232

ἱπποδάμους masculine accusative plural

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[tamer of horses]

ἐρύσῃ

ἐρύω (101) [Λ] 17.229-17.232

ἐρύσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[to drag along the ground, drag, draw]

, εἴξῃ

εἴκω (20) [Λ] 17.229-17.232

εἴξῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

22.317-22.321

οἷος δ̓ ἀστὴρ εἶσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ, ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ̓ εὐήκεος, ἣν ἄῤ Ἀχιλλεὺς πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ δή μοι θρασὺν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεὺς μοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δὲ δίηται, καὶ δή μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς ἥ μιν ἔχεσκ̓, ἐπεὶ οὔ ποτ̓ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν, ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε, τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων.

23.336-23.337

ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

[give way]

δέ οἱ Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.229-17.232

Αἴας masculine nominative singular

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς νεκρὸν ὑπ̓ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι·

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

[Ajax]

, 17.231ἥμισυ

ἥμισυς (8) [Λ] 17.229-17.232

ἥμισυ neuter accusative singular

ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ̓ αὐτὸς ἕξω ἐγώ·

21.7-21.10

ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην, ἐν δ̓ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ̓ αἰπὰ ῥέεθρα, ὄχθαι δ̓ ἀμφὶ περὶ μεγάλ̓ ἴαχον·

6.191-6.193

ἀλλ̓ ὅτε δὴ γίγνωσκε θεοῦ γόνον ἠῢν ἐόντα αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ̓ ὅ γε θυγατέρα ἥν, δῶκε δέ οἱ τιμῆς βασιληΐδος ἥμισυ πάσης·

[half]

τῷ ἐνάρων

ἔναρα (12) [Λ] 17.229-17.232

ἐνάρων neuter genitive plural

6.67-6.70

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος μή τις νῦν ἐνάρων ἐπιβαλλόμενος μετόπισθε μιμνέτω ὥς κε πλεῖστα φέρων ἐπὶ νῆας ἵκηται, ἀλλ̓ ἄνδρας κτείνωμεν·

[the arms and trappings of a slain foe, spoils, booty]

ἀποδάσσομαι

ἀποδατέομαι (3) [Λ] 17.229-17.232

ἀποδάσσομαι 1st person singular middle future indicative

22.111-22.118

εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ̓ ἅμ̓ αὐτῇ, πάντα μάλ̓ ὅσσά τ̓ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν ἠγάγετο Τροίηνδ̓, ἥ τ̓ ἔπλετο νείκεος ἀρχή, δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δ̓ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς ἄλλ̓ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

24.595

σοὶ δ̓ αὖ ἐγὼ καὶ τῶνδ̓ ἀποδάσσομαι ὅσσ̓ ἐπέοικεν.

[to portion out to]

, ἥμισυ

ἥμισυς (8) [Λ] 17.229-17.232

ἥμισυ neuter accusative singular

21.7-21.10

6.191-6.193

9.577-9.580

ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς, ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο, ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.

[half]

δ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.229-17.232

αὐτὸς masculine nominative singular

ἦ τε πολέσσιν ἐπ̓ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

17.232ἕξω

ἔχω (431) [Λ] 17.229-17.232

ἕξω 1st person singular active future indicative

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

17.354

ἀλλ̓ οὔ πως ἔτι εἶχε·

[to have]

ἐγώ· τὸ δέ οἱ κλέος

κλέος (29) [Λ] 17.232

κλέος neuter nominative singular

22.512-22.514

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

[a rumour, report; fame, glory]

ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 17.232

ἔσσεται 3rd person singular middle future indicative

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον ἡγεμόνων·

ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν χεῦ̓, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε, ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

[to be]

ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 17.232

ὅσσον neuter nominative singular

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

[as much/many as]

ἐμοί περ. 17.233ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 17.233-17.234

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

[to say, to claim]

, οἳ δ̓ ἰθὺς Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 17.233-17.234

Δαναῶν masculine genitive plural

ἀλλ̓ ἄγ̓ ἀριστῆας Δαναῶν κάλει, ἤν τις ἀκούσῃ.

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

μάλα γάρ σφεας ὦκ̓ ἐλέλιξεν Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ̓ ἔργα τέτυκτο τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ̓ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[the Danaans]

βρίσαντες

βρίθω (8) [Λ] 17.233-17.234

βρίσαντες masculine nominative plural active aorist participle

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

18.561-18.562

ἐν δ̓ ἐτίθει σταφυλῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωὴν καλὴν χρυσείην·

21.385-21.386

ἐν δ̓ ἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα ἀργαλέη, δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο·

[to be heavy]

ἔβησαν

βαίνω (222) [Λ] 17.233-17.234

ἔβησαν 3rd person plural active aorist indicative

δεξάμενοι δ̓ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι κυκλόσ̓, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ̓ ἀλοιφὴ πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

[to walk, step]

17.234δούρατ̓

δόρυ (233) [Λ] 17.233-17.234

δούρατ̓ neuter accusative plural

Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

[tree, plank, spear]

ἀνασχόμενοι

ἀνέχω (42) [Λ] 17.233-17.234

ἀνασχόμενοι masculine nominative plural middle aorist participle

διὰ δ̓ ἀμπερὲς ἄκρη αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε·

τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται ἐκ Διός, ὡς ἄρα δὴ πρίν γ̓ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν πάντας ἐπὶ πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τ̓ ἀεκήλια ἔργα.

Ἥφαιστ̓, ἦ ἄρα δή τις, ὅσαι θεαί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ, τοσσάδ̓ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀνέσχετο κήδεα λυγρὰ ὅσσ̓ ἐμοὶ ἐκ πασέων Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν;

[to hold up;(mid.) endure, put up with]

· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο

ἔλπω (44) [Λ] 17.234-17.236

ἔλπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ·

[to make to hope]

θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 17.234-17.236

θυμὸς masculine nominative singular

ἦ τε πολέσσιν ἐπ̓ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

[the soul]

17.235νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.234-17.236

νεκρὸν masculine accusative singular

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

[a dead body, corpse]

ὑπ̓ Αἴαντος

Αἴας (190) [Λ] 17.234-17.236

Αἴαντος masculine genitive singular

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

μάλα γάρ σφεας ὦκ̓ ἐλέλιξεν Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ̓ ἔργα τέτυκτο τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ̓ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

[Ajax]

ἐρύειν

ἐρύω (101) [Λ] 17.234-17.236

ἐρύειν active present infinitive

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

[to drag along the ground, drag, draw]

Τελαμωνιάδαο

Τελαμωνιάδης (11) [Λ] 17.234-17.236

Τελαμωνιάδαο masculine genitive singular

ἄλλου δ̓ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω, εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.

23.836-23.838

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ἂν δὲ Λεοντῆος κρατερὸν μένος ἀντιθέοιο, ἂν δ̓ Αἴας Τελαμωνιάδης καὶ δῖος Ἐπειός.

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[son of Telamon]

17.236νήπιοι

νήπιος (46) [Λ] 17.234-17.236

νήπιοι masculine nominative plural

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

νῦν δ̓ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω κῦδος ἀρέσθ̓ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τ̓ ἔλσαι Ἀχαιούς, νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖν̓ ἐνὶ δήμῳ·

[infant, childish]

· ἦ τε πολέσσιν

πολύς (468) [Λ] 17.236

πολέσσιν masculine dative plural

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην·

[much, many]

ἐπ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.236

αὐτῷ masculine dative singular

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐ δέ τιν̓ αὐτῶν Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ, ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 17.236

θυμὸν masculine accusative singular

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

[the soul]

ἀπηύρα

ἀπαυράω (31) [Λ] 17.236

ἀπηύρα 3rd person singular active imperfect indicative

20.191-20.194

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ̓ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

[to take away]

. 17.237καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.237

Αἴας masculine nominative singular

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[Ajax]

εἶπε

εἶπον (279) [Λ] 17.237

εἶπε 3rd person singular active aorist indicative

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[to speak, say]

βοὴν

βοή (51) [Λ] 17.237

βοὴν feminine accusative singular

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

[a loud cry, shout]

ἀγαθὸν

ἀγαθός (86) [Λ] 17.237

ἀγαθὸν masculine accusative singular

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[good]

Μενέλαον

Μενέλαος (132) [Λ] 17.237

Μενέλαον masculine accusative singular

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς·

[Menelaos]

· 17.238ὦ πέπον

πέπων (15) [Λ] 17.238-17.239

πέπον masculine vocative singular

2.235-2.238

5.109-5.110

ὄρσο πέπον Καπανηϊάδη, καταβήσεο δίφρου, ὄφρά μοι ἐξ ὤμοιο ἐρύσσῃς πικρὸν ὀϊστόν.

6.55-6.56

ὦ πέπον ὦ Μενέλαε, τί ἢ δὲ σὺ κήδεαι οὕτως ἀνδρῶν;

[cooked by the sun, ripe, mellow]

ὦ Μενέλαε

Μενέλαος (132) [Λ] 17.238-17.239

Μενέλαε masculine vocative singular

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

[Menelaos]

διοτρεφὲς

Διοτρεφής (16) [Λ] 17.238-17.239

διοτρεφὲς masculine vocative singular

24.635-24.636

λέξον νῦν με τάχιστα διοτρεφές, ὄφρα καὶ ἤδη ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες·

24.801-24.803

αὐτὰρ ἔπειτα εὖ συναγειρόμενοι δαίνυντ̓ ἐρικυδέα δαῖτα δώμασιν ἐν Πριάμοιο διοτρεφέος βασιλῆος.

1.176

ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι διοτρεφέων βασιλήων·

οὐκέτι νῶϊ 17.239ἔλπομαι

ἔλπω (44) [Λ] 17.238-17.239

ἔλπομαι 1st person singular medio-passive present indicative

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ·

[to make to hope]

αὐτώ

αὐτός (604) [Λ] 17.238-17.239

αὐτώ masculine accusative dual

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

τάχα δ̓ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

περ νοστησέμεν

νοστέω (18) [Λ] 17.238-17.239

νοστησέμεν active future infinitive

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

18.59-18.60

τὸν δ̓ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντα δόμον Πηλήϊον εἴσω.

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[to come]

ἐκ πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 17.238-17.239

πολέμοιο masculine genitive singular

τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν·

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

[battle, fight, war]

. 17.240οὔ τι τόσον

τόσος (69) [Λ] 17.240-17.244

τόσον neuter accusative singular

τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν·

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[so great, so vast]

νέκυος

νέκυς (54) [Λ] 17.240-17.244

νέκυος masculine genitive singular

17.394-17.395

ὣς οἵ γ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνὶ χώρῃ εἵλκεον ἀμφότεροι·

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

[a dead body, a corpse, corse]

περιδείδια

περιδείδω (8) [Λ] 17.240-17.244

περιδείδια 1st person singular active perfect indicative

οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο, ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνούς, ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι, καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει Ἕκτωρ, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

21.328-21.330

Ἥρη δὲ μέγ̓ ἄϋσε περιδείσασ̓ Ἀχιλῆϊ μή μιν ἀποέρσειε μέγας ποταμὸς βαθυδίνης, αὐτίκα δ̓ Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν·

23.822-23.823

καὶ τότε δή ῥ̓ Αἴαντι περιδείσαντες Ἀχαιοὶ παυσαμένους ἐκέλευσαν ἀέθλια ἶσ̓ ἀνελέσθαι.

Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.240-17.244

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

[Patroclus]

, 17.241ὅς κε τάχα Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.240-17.244

Τρώων masculine genitive plural

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες·

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

[Tros]

κορέει

κορέννυμι (11) [Λ] 17.240-17.244

κορέει 3rd person singular active future indicative

18.287

ἦ οὔ πω κεκόρησθε ἐελμένοι ἔνδοθι πύργων;

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

22.427-22.428

τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τε μήτηρ θ̓, ἥ μιν ἔτικτε δυσάμμορος, ἠδ̓ ἐγὼ αὐτός.

[to sate, satiate, satisfy]

κύνας

κύων (75) [Λ] 17.240-17.244

κύνας masculine accusative plural

ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δ̓ ἐνὶ θυμῷ Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴν καπρίῳ, ὅς τ̓ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ̓ αἰζηοὺς ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·

[a dog]

ἠδ̓ οἰωνούς

οἰωνός (18) [Λ] 17.240-17.244

οἰωνούς masculine accusative plural

22.335-22.336

σὲ μὲν κύνες ἠδ̓ οἰωνοὶ ἑλκήσουσ̓ ἀϊκῶς, τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί.

22.352-22.354

οὐ δ̓ ὧς σέ γε πότνια μήτηρ ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται ὃν τέκεν αὐτή, ἀλλὰ κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατὰ πάντα δάσονται.

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

[a large bird, bird of prey]

, 17.242ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 17.240-17.244

ὅσσον neuter accusative singular

τῶν δ̓ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ̓ εἴποι, ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

[as much/many as]

ἐμῇ

ἐμός (153) [Λ] 17.240-17.244

ἐμῇ feminine dative singular

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

18.79

μῆτερ ἐμή, τὰ μὲν ἄρ μοι Ὀλύμπιος ἐξετέλεσσεν·

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ;

[mine]

κεφαλῇ

κεφαλή (73) [Λ] 17.240-17.244

κεφαλῇ feminine dative singular

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

18.114-18.115

νῦν δ̓ εἶμ̓ ὄφρα φίλης κεφαλῆς ὀλετῆρα κιχείω Ἕκτορα·

[the head]

περιδείδια

περιδείδω (8) [Λ] 17.240-17.244

περιδείδια 1st person singular active perfect indicative

21.328-21.330

23.822-23.823

καὶ τότε δή ῥ̓ Αἴαντι περιδείσαντες Ἀχαιοὶ παυσαμένους ἐκέλευσαν ἀέθλια ἶσ̓ ἀνελέσθαι.

10.93-10.95

αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐ δέ μοι ἦτορ ἔμπεδον, ἀλλ̓ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δ̓ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.

μή τι πάθῃσι

πάσχω (37) [Λ] 17.240-17.244

πάθῃσι 3rd person singular active aorist subjunctive

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

18.397-18.399

τότ̓ ἂν πάθον ἄλγεα θυμῷ, εἰ μή μ̓ Εὐρυνόμη τε Θέτις θ̓ ὑπεδέξατο κόλπῳ Εὐρυνόμη θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.

[to experience, to suffer]

, 17.243καὶ σῇ

σός (97) [Λ] 17.240-17.244

σῇ feminine dative singular

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὖν Πάτροκλε σεῦ ὕστερος εἶμ̓ ὑπὸ γαῖαν, οὔ σε πρὶν κτεριῶ πρίν γ̓ Ἕκτορος ἐνθάδ̓ ἐνεῖκαι τεύχεα καὶ κεφαλὴν μεγαθύμου σοῖο φονῆος·

[your]

, ἐπεὶ πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 17.240-17.244

πολέμοιο masculine genitive singular

τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν·

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

[battle, fight, war]

νέφος

νέφος (33) [Λ] 17.240-17.244

νέφος neuter nominative singular

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[a cloud, mass]

περὶ πάντα

πᾶς (546) [Λ] 17.240-17.244

πάντα neuter accusative plural

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

δεξάμενοι δ̓ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι κυκλόσ̓, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ̓ ἀλοιφὴ πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

[all, the whole]

καλύπτει

καλύπτω (65) [Λ] 17.240-17.244

καλύπτει 3rd person singular active present indicative

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

[to cover with]

17.244Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.240-17.244

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ.

Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

[Hector]

, ἡμῖν δ̓ αὖτ̓ ἀναφαίνεται

ἀναφαίνω (5) [Λ] 17.240-17.244

ἀναφαίνεται 3rd person singular medio-passive present indicative

20.408-20.412

τὸν δ̓ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι, οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο, καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

11.61-11.65

Ἕκτωρ δ̓ ἐν πρώτοισι φέῤ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην, οἷος δ̓ ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστὴρ παμφαίνων, τοτὲ δ̓ αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα, ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν, ἄλλοτε δ̓ ἐν πυμάτοισι κελεύων·

[to make to give light, make to blaze up]

αἰπὺς

αἰπύς (31) [Λ] 17.240-17.244

αἰπὺς masculine nominative singular

μέμνηντο γὰρ αἰεὶ ἀλλήλοις ἀν̓ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν.

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

οἳ δ̓ Εὔβοιαν ἔχον μένεα πνείοντες Ἄβαντες Χαλκίδα τ̓ Εἰρέτριάν τε πολυστάφυλόν θ̓ Ἱστίαιαν Κήρινθόν τ̓ ἔφαλον Δίου τ̓ αἰπὺ πτολίεθρον, οἵ τε Κάρυστον ἔχον ἠδ̓ οἳ Στύρα ναιετάασκον, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνεὐ Ἐλεφήνωρ ὄζος Ἄρηος Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων.

[high and steep, lofty]

ὄλεθρος

ὄλεθρος (32) [Λ] 17.240-17.244

ὄλεθρος masculine nominative singular

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

20.293-20.296

ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο, ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο νήπιος, οὐ δέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον.

[ruin, destruction, death]

. 17.245ἀλλ̓ ἄγ̓ ἀριστῆας

ἀριστεύς (21) [Λ] 17.245

ἀριστῆας masculine accusative plural

19.193-19.195

1.225-1.228

οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ̓ ἔχων, κραδίην δ̓ ἐλάφοιο, οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι οὔ τε λόχον δ̓ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν τέτληκας θυμῷ·

[the best man]

Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 17.245

Δαναῶν masculine genitive plural

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην·

[the Danaans]

κάλει

καλέω (60) [Λ] 17.245

κάλει 2nd person singular active present imperative

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

πῶς δὴ ἔγωγ̓, ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη, ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις, οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥάψαι;

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

[to call, summon]

, ἤν τις ἀκούσῃ

ἀκούω (71) [Λ] 17.245

ἀκούσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

[to hear]

. 17.246ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 17.246-17.247

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς ἔφατ̓, ὀξὺ δ̓ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

[to say, to claim]

, οὐ δ̓ ἀπίθησε

ἀπιθέω (30) [Λ] 17.246-17.247

ἀπίθησε 3rd person singular active aorist indicative

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

23.895

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[he disobeyed]

βοὴν

βοή (51) [Λ] 17.246-17.247

βοὴν feminine accusative singular

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[a loud cry, shout]

ἀγαθὸς

ἀγαθός (86) [Λ] 17.246-17.247

ἀγαθὸς masculine nominative singular

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

[good]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.246-17.247

Μενέλαος masculine nominative singular

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[Menelaos]

, 17.247ἤϋσεν

αὔω (44) [Λ] 17.246-17.247

ἤϋσεν 3rd person singular active aorist indicative

ἔνθα στὰς ἤϋσ̓, ἀπάτερθε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη φθέγξατ̓·

αὖε δ̓ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος ὀξὺ κατ̓ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων, ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

[to burn, light a fire, get a light]

δὲ διαπρύσιον

διαπρύσιος (7) [Λ] 17.246-17.247

διαπρύσιον neuter accusative singular

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

8.227

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

11.275

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[going through, piercing]

Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 17.246-17.247

Δαναοῖσι masculine dative plural

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην·

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

[the Danaans]

γεγωνώς

γέγωνα (12) [Λ] 17.246-17.247

γεγωνώς masculine nominative singular active perfect participle

22.33-22.35

ᾤμωξεν δ̓ ὃ γέρων, κεφαλὴν δ̓ ὅ γε κόψατο χερσὶν ὑψόσ̓ ἀνασχόμενος, μέγα δ̓ οἰμώξας ἐγεγώνει λισσόμενος φίλον υἱόν·

23.425

Ἀτρεΐδης δ̓ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει·

24.703

κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα γέγωνέ τε πᾶν κατὰ ἄστυ·

[to call out so as to be heard]

· 17.248ὦ φίλοι

φίλος (342) [Λ] 17.248-17.251

φίλοι masculine vocative plural

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

[friend; loved, beloved, dear]

Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 17.248-17.251

Ἀργείων masculine genitive plural

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[of/from Argos, Argive]

ἡγήτορες

ἡγήτωρ (29) [Λ] 17.248-17.251

ἡγήτορες masculine vocative plural

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

20.381-20.385

ἐν δ̓ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ̓ ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

[a leader, commander, chief]

ἠδὲ μέδοντες

μέδων (14) [Λ] 17.248-17.251

μέδοντες masculine vocative plural

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐπεὶ δὴ τόνδ̓ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἔρρεξεν ὅσ̓ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, εἰ δ̓ ἄγετ̓ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν, ὄφρά κ̓ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τιν̓ ἔχουσιν, ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος, ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτ̓ ἐόντος.

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[a guardian, lord]

17.249οἵ τε παῤ Ἀτρεΐδῃς

Ἀτρείδης (161) [Λ] 17.248-17.251

Ἀτρεΐδῃς masculine dative plural

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

19.146-19.148

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον δῶρα μὲν αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές, ἤ τ̓ ἐχέμεν παρὰ σοί·

[son of Atreus]

Ἀγαμέμνονι

Ἀγαμέμνων (164) [Λ] 17.248-17.251

Ἀγαμέμνονι masculine dative singular

ὡς ἐμὲ νῦν ἐχόλωσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

ὄφρα μὲν οὗτος ἀνὴρ Ἀγαμέμνονι μήνιε δίῳ τόφρα δὲ ῥηΐτεροι πολεμίζειν ἦσαν Ἀχαιοί·

18.444-18.445

κούρην ἣν ἄρα οἱ γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν, τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων.

[Agamemnon, lit. the very steadfast]

καὶ Μενελάῳ

Μενέλαος (132) [Λ] 17.248-17.251

Μενελάῳ masculine dative singular

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

[Menelaos]

17.250δήμια πίνουσιν

πίνω (24) [Λ] 17.248-17.251

πίνουσιν 3rd person plural active present indicative

22.1-22.3

ὣς οἳ μὲν κατὰ ἄστυ πεφυζότες ἠΰτε νεβροὶ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο πίον τ̓ ἀκέοντό τε δίψαν κεκλιμένοι καλῇσιν ἐπάλξεσιν·

22.66-22.71

αὐτὸν δ̓ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται, οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς, οἵ κ̓ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ κείσοντ̓ ἐν προθύροισι.

24.102

Θέτις δ̓ ὤρεξε πιοῦσα.

[to drink]

καὶ σημαίνουσιν

σημαίνω (12) [Λ] 17.248-17.251

σημαίνουσιν 3rd person plural active present indicative

21.445

ὃ δὲ σημαίνων ἐπέτελλεν.

23.358-23.359

στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεὺς τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ·

23.757

σήμηνε δὲ τέρματ̓ Ἀχιλλεύς.

[to shew by a sign, indicate, make known, point out]

ἕκαστος

ἕκαστος (119) [Λ] 17.248-17.251

ἕκαστος masculine nominative singular

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον ἡγεμόνων·

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ̓ ὄρσασκεν ἑκάστου.

[every, every one, each, each one]

17.251λαοῖς

λαός (229) [Λ] 17.248-17.251

λαοῖς masculine dative plural

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

ἀλλ̓ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

[the people]

· ἐκ δὲ Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 17.251

Διὸς masculine genitive singular

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην·

[Zeus]

τιμὴ

τιμή (25) [Λ] 17.251

τιμὴ feminine nominative singular

20.179-20.181

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

24.56-24.57

εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν.

[that which is paid in token of worth]

καὶ κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 17.251

κῦδος neuter nominative singular

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[glory, renown]

ὀπηδεῖ

ὀπαδέω (4) [Λ] 17.251

ὀπηδεῖ 3rd person singular active present indicative

24.368-24.369

οὔ τ̓ αὐτὸς νέος ἐσσί, γέρων δέ τοι οὗτος ὀπηδεῖ, ἄνδῤ ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.

2.183-2.184

τὴν δὲ κόμισσε κῆρυξ Εὐρυβάτης Ἰθακήσιος ὅς οἱ ὀπήδει·

5.216

ἀνεμώλια γάρ μοι ὀπηδεῖ.

[to follow, accompany, attend(Dor. for ὀπηδέω)]

. 17.252ἀργαλέον

ἀργαλέος (34) [Λ] 17.252-17.253

ἀργαλέον neuter nominative singular

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει ἀργαλέης·

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

[painful, troublous, grievous]

δέ μοί ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 17.252-17.253

ἐστι 3rd person singular active present indicative

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

[to be]

διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον

ἕκαστος (119) [Λ] 17.252-17.253

ἕκαστον masculine accusative singular

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ̓ ὄρσασκεν ἑκάστου.

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

[every, every one, each, each one]

17.253ἡγεμόνων

ἡγεμών (24) [Λ] 17.252-17.253

ἡγεμόνων masculine genitive plural

2.364-2.366

εἰ δέ κεν ὣς ἕρξῃς καί τοι πείθωνται Ἀχαιοί, γνώσῃ ἔπειθ̓ ὅς θ̓ ἡγεμόνων κακὸς ὅς τέ νυ λαῶν ἠδ̓ ὅς κ̓ ἐσθλὸς ἔῃσι·

2.474-2.479

τοὺς δ̓ ὥς τ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν, ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα ὑσμίνην δ̓ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.

2.487

οἵ τινες ἡγεμόνες Δαναῶν καὶ κοίρανοι ἦσαν·

[leader, guide]

· τόσση

τόσος (69) [Λ] 17.253

τόσση feminine nominative singular

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι, ὅς περ θνητός τ̓ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·

[so great, so vast]

γὰρ ἔρις

ἔρις (43) [Λ] 17.253

ἔρις feminine nominative singular

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει ἀργαλέης·

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

ἐν δ̓ Ἔρις ἐν δὲ Κυδοιμὸς ὁμίλεον, ἐν δ̓ ὀλοὴ Κήρ, ἄλλον ζωὸν ἔχουσα νεούτατον, ἄλλον ἄουτον, ἄλλον τεθνηῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν·

[strife, quarrel, debate, contention]

πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 17.253

πολέμοιο masculine genitive singular

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

[battle, fight, war]

δέδηεν

δαίω (17) [Λ] 17.253

δέδηεν 3rd person singular active perfect indicative

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

ἡνίοχοι δ̓ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος δαιόμενον·

18.227

τὸ δὲ δαῖε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[to light up, make to burn, kindle]

· 17.254ἀλλά τις αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.254-17.255

αὐτὸς masculine nominative singular

τάχα δ̓ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἴτω

εἶμι (299) [Λ] 17.254-17.255

ἴτω 3rd person singular active present imperative

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[come, go]

, νεμεσιζέσθω

νεμεσίζομαι (6) [Λ] 17.254-17.255

νεμεσιζέσθω 3rd person singular medio-passive present imperative

2.296-2.297

τὼ οὐ νεμεσίζομ̓ Ἀχαιοὺς ἀσχαλάαν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν·

5.757-5.761

Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ Ἄρῃ τάδε καρτερὰ ἔργα ὁσσάτιόν τε καὶ οἷον ἀπώλεσε λαὸν Ἀχαιῶν μὰψ ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον ἐμοὶ δ̓ ἄχος, οἳ δὲ ἕκηλοι τέρπονται Κύπρίς τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄφρονα τοῦτον ἀνέντες, ὃς οὔ τινα οἶδε θέμιστα;

5.872

Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ ὁρῶν τάδε καρτερὰ ἔργα;

[to be wroth with]

δ̓ ἐνὶ θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 17.254-17.255

θυμῷ masculine dative singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ·

[the soul]

17.255Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.254-17.255

Πάτροκλον masculine accusative singular

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

[Patroclus]

Τρῳῇσι

Τρωιός (17) [Λ] 17.254-17.255

Τρῳῇσι feminine dative plural

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθω Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι·

τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως, ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποι κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι, τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷ πιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.

κυσὶν

κύων (75) [Λ] 17.254-17.255

κυσὶν feminine dative plural

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

[a dog]

μέλπηθρα γενέσθαι

γίγνομαι (173) [Λ] 17.254-17.255

γενέσθαι middle aorist infinitive

μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαι Τρῳῇσιν·

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

[become, be born]

. 17.256ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 17.256

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

[to say, to claim]

, ὀξὺ

ὀξύς (103) [Λ] 17.256

ὀξὺ neuter accusative singular

ἐν δέ οἱ ἔγχος νηδυίοισι μάλ̓ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

δ̓ ἄκουσεν

ἀκούω (71) [Λ] 17.256

ἄκουσεν 3rd person singular active aorist indicative

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

[to hear]

Ὀϊλῆος

Ὀιλεύς (14) [Λ] 17.256

Ὀϊλῆος masculine genitive singular

23.473

τὸν δ̓ αἰσχρῶς ἐνένιπεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

23.488-23.489

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

23.754-23.756

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις, ἔπειτα δὲ Νέστορος υἱὸς Ἀντίλοχος·

ταχὺς

ταχύς (91) [Λ] 17.256

ταχὺς masculine nominative singular

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

εἴη δ̓ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[quick, swift, fleet]

Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.256

Αἴας masculine nominative singular

ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐ δὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθ̓ ὑπ̓ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

[Ajax]

· 17.257πρῶτος

πρότερος (96) [Λ] 17.257-17.259

πρῶτος masculine nominative singular superlative

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

[before, earlier]

δ̓ ἀντίος

ἀντίος (49) [Λ] 17.257-17.259

ἀντίος masculine nominative singular

20.87-20.88

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

[set against]

ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.257-17.259

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

τάχα δ̓ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·

[to come]

θέων

θέω (62) [Λ] 17.257-17.259

θέων masculine nominative singular active present participle

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[to run]

ἀνὰ δηϊοτῆτα

δηιοτής (26) [Λ] 17.257-17.259

δηϊοτῆτα feminine accusative singular

20.244-20.245

ἀλλ̓ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς ἑσταότ̓ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

, 17.258τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 17.257-17.259

Ἰδομενεὺς masculine nominative singular

πρῶτος δ̓ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα, τὸν δὲ μετ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

ὃ δ̓ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο δίφρῳ ἐφεσταότος·

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

καὶ ὀπάων

ὀπάων (6) [Λ] 17.257-17.259

ὀπάων masculine nominative singular

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

23.359-23.361

παρὰ δὲ σκοπὸν εἷσεν ἀντίθεον Φοίνικα ὀπάονα πατρὸς ἑοῖο, ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι.

7.162-7.168

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, ἂν δὲ Θόας Ἀνδραιμονίδης καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[a comrade]

Ἰδομενῆος

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 17.257-17.259

Ἰδομενῆος masculine genitive singular

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

ὃ δ̓ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο δίφρῳ ἐφεσταότος·

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

17.259Μηριόνης

Μηριόνης (57) [Λ] 17.257-17.259

Μηριόνης masculine nominative singular

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ̓ ἐπέτελλεν·

[pudenda muliebria]

ἀτάλαντος

ἀτάλαντος (26) [Λ] 17.257-17.259

ἀτάλαντος masculine nominative singular

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

2.169-2.170

εὗρεν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἑσταότ̓·

[equal in weight, equivalent]

Ἐνυαλίῳ

Ἐνυάλιος (9) [Λ] 17.257-17.259

Ἐνυαλίῳ masculine dative singular

ξυνὸς Ἐνυάλιος, καί τε κτανέοντα κατέκτα.

22.131-22.134

ὣς ὅρμαινε μένων, ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθεν Ἀχιλλεὺς ἶσος Ἐνυαλίῳ κορυθάϊκι πτολεμιστῇ σείων Πηλιάδα μελίην κατὰ δεξιὸν ὦμον δεινήν·

[the Warlike]

ἀνδρειφόντῃ

ἀνδρειφόντης (3) [Λ] 17.257-17.259

ἀνδρειφόντῃ masculine dative singular

2.650-2.651

τῶν μὲν ἄῤ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευε Μηριόνης τ̓ ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ·

7.162-7.168

ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, τῷ δ̓ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, ἂν δὲ Θόας Ἀνδραιμονίδης καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[man-slaying]

. 17.260τῶν δ̓ ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 17.260-17.261

ἄλλων masculine genitive plural

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

[other, another]

τίς κεν ᾗσι

ἑός (167) [Λ] 17.260-17.261

ᾗσι feminine dative plural

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[his, her own]

φρεσὶν

φρήν (178) [Λ] 17.260-17.261

φρεσὶν feminine dative plural

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[the midriff; heart, mind]

οὐνόματ̓ εἴποι

εἶπον (279) [Λ] 17.260-17.261

εἴποι 3rd person singular active aorist optative

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[to speak, say]

, 17.261ὅσσοι

ὅσος (138) [Λ] 17.260-17.261

ὅσσοι masculine nominative plural

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[as much/many as]

δὴ μετόπισθε μάχην

μάχη (131) [Λ] 17.260-17.261

μάχην feminine accusative singular

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

[battle, fight, combat]

ἤγειραν

ἐγείρω (38) [Λ] 17.260-17.261

ἤγειραν 3rd person plural active aorist indicative

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

[to awaken, wake up, rouse]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.260-17.261

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν·

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

17.277-17.278

μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ μέλλον ἀπέσσεσθαι·

[Achaian]

; 17.262Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 17.262

Τρῶες masculine nominative plural

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐ δέ τιν̓ αὐτῶν Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ, ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο·

[Tros]

δὲ προὔτυψαν

προτύπτω (3) [Λ] 17.262

προὔτυψαν 3rd person plural active aorist indicative

13.136-13.139

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ ἀντικρὺ μεμαώς, ὀλοοίτροχος ὣς ἀπὸ πέτρης, ὅν τε κατὰ στεφάνης ποταμὸς χειμάρροος ὤσῃ ῥήξας ἀσπέτῳ ὄμβρῳ ἀναιδέος ἔχματα πέτρης·

15.306-15.307

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ μακρὰ βιβάς·

[to press forwards]

ἀολλέες

ἀολλής (18) [Λ] 17.262

ἀολλέες masculine nominative plural

19.190-19.191

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

23.12

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ᾤμωξαν ἀολλέες, ἦρχε δ̓ Ἀχιλλεύς.

23.127-23.128

αὐτὰρ ἐπεὶ πάντῃ παρακάββαλον ἄσπετον ὕλην ἥατ̓ ἄῤ αὖθι μένοντες ἀολλέες.

[all together, in throngs or crowds]

· ἦρχε

ἄρχω (80) [Λ] 17.262

ἦρχε 3rd person singular active imperfect indicative

πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχ̓ ἀγορεύειν Πανθοΐδης·

[(to be first) to rule, to begin]

δ̓ ἄῤ Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.262

Ἕκτωρ masculine nominative singular

Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

[Hector]

. 17.263ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος

Διιπετής (4) [Λ] 17.263-17.266

διιπετέος masculine genitive singular

ὁσσάκι δ̓ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζ̓ ὤμους καθύπερθεν·

21.326-21.327

πορφύρεον δ̓ ἄρα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο ἵστατ̓ ἀειρόμενον, κατὰ δ̓ ᾕρεε Πηλεΐωνα·

16.173-16.174

τῆς μὲν ἰῆς στιχὸς ἦρχε Μενέσθιος αἰολοθώρηξ υἱὸς Σπερχειοῖο διιπετέος ποταμοῖο·

ποταμοῖο

ποταμός (80) [Λ] 17.263-17.266

ποταμοῖο masculine genitive singular

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σφίσιν εἶκε λοχῆσαι ἐν ποταμῷ, ὅθι τ̓ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν, ἔνθ̓ ἄρα τοί γ̓ ἵζοντ̓ εἰλυμένοι αἴθοπι χαλκῷ.

στησάμενοι δ̓ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παῤ ὄχθας, βάλλον δ̓ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

[a river, stream]

17.264βέβρυχεν μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.263-17.266

μέγα neuter nominative singular

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

[big, great]

κῦμα

κῦμα (40) [Λ] 17.263-17.266

κῦμα neuter nominative singular

αἳ δὲ σὺν αὐτῇ δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης ῥήγνυτο·

18.145

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ὑπὸ κῦμα θαλάσσης αὐτίκ̓ ἔδυσαν·

21.126-21.127

θρῴσκων τις κατὰ κῦμα μέλαιναν φρῖχ̓ ὑπαΐξει ἰχθύς, ὅς κε φάγῃσι Λυκάονος ἀργέτα δημόν.

[anything swollen]

ποτὶ ῥόον

ῥόος (16) [Λ] 17.263-17.266

ῥόον masculine accusative singular

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

περὶ δὲ ῥόος Ὠκεανοῖο ἀφρῷ μορμύρων ῥέεν ἄσπετος·

21.15-21.16

ὣς ὑπ̓ Ἀχιλλῆος Ξάνθου βαθυδινήεντος πλῆτο ῥόος κελάδων ἐπιμὶξ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν.

[a stream, flow, current]

, ἀμφὶ δέ τ̓ ἄκραι

ἄκρος (43) [Λ] 17.263-17.266

ἄκραι feminine nominative plural

διὰ δ̓ ἀμπερὲς ἄκρη αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε·

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

αὖε δ̓ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος ὀξὺ κατ̓ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων, ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

[at the furthest point]

17.265ἠϊόνες

ἠιών (8) [Λ] 17.263-17.266

ἠϊόνες feminine nominative plural

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο, ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ̓ ἠϊόνος πεδίον δέ.

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

24.12-24.13

οὐ δέ μιν ἠὼς φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ̓ ἠϊόνας τε.

βοόωσιν

βοάω (16) [Λ] 17.263-17.266

βοόωσιν 3rd person plural active present indicative

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

ἐν καυλῷ δ̓ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν Τρῶες·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον, ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη, τῇ ῥα βοῶν κέχυτ̓ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων, οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to cry aloud, to shout]

ἐρευγομένης

ἐρεύγομαι (5) [Λ] 17.263-17.266

ἐρευγομένης feminine genitive singular medio-passive present participle

αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα κούρων ἑλκόντων·

αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα κούρων ἑλκόντων·

20.406

ὣς ἄρα τόν γ̓ ἐρυγόντα λίπ̓ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ·

[belch out, disgorge]

ἁλὸς

ἅλς (61) [Λ] 17.263-17.266

ἁλὸς feminine genitive singular

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

ἔνθα δ̓ ἔην Κλυμένη Ἰάνειρά τε καὶ Ἰάνασσα Μαῖρα καὶ Ὠρείθυια ἐϋπλόκαμός τ̓ Ἀμάθεια ἄλλαι θ̓ αἳ κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

[a lump of salt]

ἔξω, 17.266τόσσῃ

τόσος (69) [Λ] 17.263-17.266

τόσσῃ feminine dative singular

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι, ὅς περ θνητός τ̓ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·

οἳ δ̓ ἤτοι τόσσον μὲν ἔχον τέλος, οὔατα δ̓ οὔ πω δαιδάλεα προσέκειτο·

[so great, so vast]

ἄρα Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 17.263-17.266

Τρῶες masculine nominative plural

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[Tros]

ἰαχῇ

ἰαχή (9) [Λ] 17.263-17.266

ἰαχῇ feminine dative singular

4.456

ὣς τῶν μισγομένων γένετο ἰαχή τε πόνος τε.

12.143-12.150

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησαν Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε, ἐκ δὲ τὼ ἀΐξαντε πυλάων πρόσθε μαχέσθην ἀγροτέροισι σύεσσιν ἐοικότε, τώ τ̓ ἐν ὄρεσσιν ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν δέχαται κολοσυρτὸν ἰόντα, δοχμώ τ̓ ἀΐσσοντε περὶ σφίσιν ἄγνυτον ὕλην πρυμνὴν ἐκτάμνοντες, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται εἰς ὅ κέ τίς τε βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕληται·

14.1-14.2

Νέστορα δ̓ οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης, ἀλλ̓ Ἀσκληπιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a cry, shout, wail, shriek]

ἴσαν

εἶμι (299) [Λ] 17.263-17.266

ἴσαν 3rd person plural active imperfect indicative

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

[come, go]

. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.266-17.268

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

17.277-17.278

μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ μέλλον ἀπέσσεσθαι·

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

[Achaian]

17.267ἕστασαν

ἵστημι (305) [Λ] 17.266-17.268

ἕστασαν 3rd person plural active pluperfect indicative

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[to make to stand]

ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ

Μενοιτιάδης (19) [Λ] 17.266-17.268

Μενοιτιάδῃ masculine dative singular

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

[son of Menoetius]

ἕνα

εἷς (19) [Λ] 17.266-17.268

ἕνα masculine accusative singular

20.98

αἰεὶ γὰρ πάρα εἷς γε θεῶν ὃς λοιγὸν ἀμύνει.

22.424-22.426

τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ ὡς ἑνός, οὗ μ̓ ἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω, Ἕκτορος·

2.344-2.347

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔθ̓ ὡς πρὶν ἔχων ἀστεμφέα βουλὴν ἄρχεὐ Ἀργείοισι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας, τούσδε δ̓ ἔα φθινύθειν ἕνα καὶ δύο, τοί κεν Ἀχαιῶν νόσφιν βουλεύωσ̓·

[one]

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 17.266-17.268

θυμὸν masculine accusative singular

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[the soul]

ἔχοντες

ἔχω (431) [Λ] 17.266-17.268

ἔχοντες masculine nominative plural active present participle

17.354

ἀλλ̓ οὔ πως ἔτι εἶχε·

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

[to have]

17.268φραχθέντες

φράσσω (4) [Λ] 17.266-17.268

φραχθέντες masculine nominative plural passive aorist participle

12.262-12.264

οὐ δέ νύ πω Δαναοὶ χάζοντο κελεύθου, ἀλλ̓ οἵ γε ῥινοῖσι βοῶν φράξαντες ἐπάλξεις βάλλον ἀπ̓ αὐτάων δηΐους ὑπὸ τεῖχος ἰόντας.

13.128-13.130

οἳ γὰρ ἄριστοι κρινθέντες Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα δῖον ἔμιμνον, φράξαντες δόρυ δουρί, σάκος σάκεϊ προθελύμνῳ·

15.565-15.567

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον, ἐν θυμῷ δ̓ ἐβάλοντο ἔπος, φράξαντο δὲ νῆας ἕρκεϊ χαλκείῳ·

[to fence in, hedge round]

σάκεσιν

σάκος (67) [Λ] 17.266-17.268

σάκεσιν neuter dative plural

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

ἄλλου δ̓ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω, εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

[a shield]

χαλκήρεσιν

χαλκήρης (16) [Λ] 17.266-17.268

χαλκήρεσιν neuter dative plural

στησάμενοι δ̓ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παῤ ὄχθας, βάλλον δ̓ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.

20.257-20.258

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον γευσόμεθ̓ ἀλλήλων χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

[fitted with brass, tipped with brass]

· ἀμφὶ δ̓ ἄρά σφι 17.269λαμπρῇσιν

λαμπρός (11) [Λ] 17.268-17.271

λαμπρῇσιν feminine dative plural

ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.

22.30-22.31

λαμπρότατος μὲν ὅ γ̓ ἐστί, κακὸν δέ τε σῆμα τέτυκται, καί τε φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσιν·

1.605-1.608

αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·

[bright, brilliant, radiant]

κορύθεσσι

κόρυς (44) [Λ] 17.268-17.271

κορύθεσσι feminine dative plural

ἤρικε δ̓ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ πληγεῖσ̓ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ, ἐγκέφαλος δὲ παῤ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις·

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε, τεῦξ̓ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς, τεῦξε δέ οἱ κόρυθα βριαρὴν κροτάφοις ἀραρυῖαν καλὴν δαιδαλέην, ἐπὶ δὲ χρύσεον λόφον ἧκε, τεῦξε δέ οἱ κνημῖδας ἑανοῦ κασσιτέροιο.

ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.

[a helmet, helm, casque]

Κρονίων

Κρονίων (49) [Λ] 17.268-17.271

Κρονίων masculine nominative singular

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

19.120

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

[son of Cronus]

ἠέρα

ἀήρ (20) [Λ] 17.268-17.271

ἠέρα feminine accusative singular

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

[the lower air, the air]

πολλὴν

πολύς (468) [Λ] 17.268-17.271

πολλὴν feminine accusative singular

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην·

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

[much, many]

17.270χεῦ̓

χέω (80) [Λ] 17.268-17.271

χεῦ̓ 3rd person singular active imperfect indicative

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, κατὰ δ̓ ἡνία χεῦεν ἔραζε.

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

[to pour]

, ἐπεὶ οὐ δὲ Μενοιτιάδην

Μενοιτιάδης (19) [Λ] 17.268-17.271

Μενοιτιάδην masculine accusative singular

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[son of Menoetius]

ἔχθαιρε πάρος γε, 17.271ὄφρα ζωὸς

ζωός (36) [Λ] 17.268-17.271

ζωὸς masculine nominative singular

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[alive, living]

ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 17.268-17.271

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐ δέ κε φαίης οὔτέ ποτ̓ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔ τε σελήνην·

[to be]

θεράπων

θεράπων (57) [Λ] 17.268-17.271

θεράπων masculine nominative singular

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

19.47-19.49

τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς ἔγχει ἐρειδομένω·

[a waiting-man, attendant]

ἦν

εἰμί (1088) [Λ] 17.268-17.271

ἦν 3rd person singular active imperfect indicative

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐ δέ κε φαίης οὔτέ ποτ̓ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔ τε σελήνην·

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

[to be]

Αἰακίδαο

Αἰακίδης (24) [Λ] 17.268-17.271

Αἰακίδαο masculine genitive singular

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

[son of Aeacus]

· 17.272μίσησεν δ̓ ἄρα μιν δηΐων

δάιος (43) [Λ] 17.272-17.273

δηΐων masculine genitive plural

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

κυσὶ

κύων (75) [Λ] 17.272-17.273

κυσὶ feminine dative plural

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[a dog]

κύρμα

κύρμα (3) [Λ] 17.272-17.273

κύρμα neuter accusative singular

5.487-5.488

μή πως ὡς ἀψῖσι λίνου ἁλόντε πανάγρου ἀνδράσι δυσμενέεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένησθε·

πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ̓ ὅμιλον σχέτλἰ, ἐπεὶ Σαρπηδόν̓ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι, ὅς τοι πόλλ̓ ὄφελος γένετο πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ ζωὸς ἐών·

[that which one meets with]

γενέσθαι

γίγνομαι (173) [Λ] 17.272-17.273

γενέσθαι middle aorist infinitive

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή.

[become, be born]

17.273Τρῳῇσιν

Τρωιός (17) [Λ] 17.272-17.273

Τρῳῇσιν feminine dative plural

σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθω Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι·

ἀλλ̓ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς Πηλεΐδῃ, αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς.

· τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν

ἀμύνω (79) [Λ] 17.273

ἀμυνέμεν active present infinitive

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

[to keep off, ward off]

ὦρσεν

ὄρνυμι (172) [Λ] 17.273

ὦρσεν 3rd person singular active aorist indicative

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει ἀργαλέης·

περὶ δ̓ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει ἄγριος·

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ̓ ὄρσασκεν ἑκάστου.

[to stir, stir up]

ἑταίρους

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.273

ἑταίρους masculine accusative plural

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[a comrade, companion, mate]

. 17.274ὦσαν

ὠθέω (38) [Λ] 17.274

ὦσαν 3rd person plural active aorist indicative

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

αὐτὰρ ὃ Λαόγονον καὶ Δάρδανον υἷε Βίαντος ἄμφω ἐφορμηθεὶς ἐξ ἵππων ὦσε χαμᾶζε, τὸν μὲν δουρὶ βαλών, τὸν δὲ σχεδὸν ἄορι τύψας.

ὃ δ̓ Ἀρηΐθοον θεράποντα ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, ἀπὸ δ̓ ἅρματος ὦσε·

[to thrust, push, shove, force onwards]

δὲ πρότεροι

πρότερος (96) [Λ] 17.274

πρότεροι masculine nominative plural comparative

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

[before, earlier]

Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 17.274

Τρῶες masculine nominative plural

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

[Tros]

ἑλίκωπας Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.274

Ἀχαιούς masculine accusative plural

17.277-17.278

μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ μέλλον ἀπέσσεσθαι·

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

[Achaian]

· 17.275νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.275-17.277

νεκρὸν masculine accusative singular

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

οὔτέ τιν̓ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων, ἀλλὰ μάλ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

[a dead body, corpse]

δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν

ὑποτρέω (4) [Λ] 17.275-17.277

ὑπέτρεσαν 3rd person plural active aorist indicative

οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε μαλθακὸς αἰχμητής·

7.217-7.218

ἀλλ̓ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐ δ̓ ἀναδῦναι ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον, ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ.

15.634-15.636

ἤτοι ὃ μὲν πρώτῃσι καὶ ὑστατίῃσι βόεσσιν αἰὲν ὁμοστιχάει, ὃ δέ τ̓ ἐν μέσσῃσιν ὀρούσας βοῦν ἔδει, αἳ δέ τε πᾶσαι ὑπέτρεσαν·

[to tremble a little, to shrink back, give ground]

, οὐ δέ τιν̓ αὐτῶν

αὐτός (604) [Λ] 17.275-17.277

αὐτῶν masculine genitive plural

τάχα δ̓ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

17.276Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 17.275-17.277

Τρῶες masculine nominative plural

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

[Tros]

ὑπέρθυμοι

ὑπέρθυμος (19) [Λ] 17.275-17.277

ὑπέρθυμοι masculine nominative plural

20.87-20.88

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

20.332-20.334

Αἰνεία, τίς σ̓ ὧδε θεῶν ἀτέοντα κελεύει ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι, ὃς σεῦ ἅμα κρείσσων καὶ φίλτερος ἀθανάτοισιν;

20.366

Τρῶες ὑπέρθυμοι μὴ δείδιτε Πηλεΐωνα.

[high-spirited, high-minded, daring]

ἕλον

αἱρέω (276) [Λ] 17.275-17.277

ἕλον 3rd person plural active aorist indicative

ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

ἀλλ̓ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν·

[to take,(mid.) to choose]

ἔγχεσιν

ἔγχος (205) [Λ] 17.275-17.277

ἔγχεσιν neuter dative plural

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος τυτθόν·

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

[a spear, lance]

ἱέμενοί

ἵημι (106) [Λ] 17.275-17.277

ἱέμενοί masculine nominative plural medio-passive present participle

τάχα δ̓ αὐτῷ ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

[to set a going, put in motion]

περ, 17.277ἀλλὰ νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 17.275-17.277

νέκυν masculine accusative singular

17.394-17.395

ὣς οἵ γ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνὶ χώρῃ εἵλκεον ἀμφότεροι·

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

[a dead body, a corpse, corse]

ἐρύοντο

ἐρύω (101) [Λ] 17.275-17.277

ἐρύοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν;

[to drag along the ground, drag, draw]

· μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.277-17.278

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν.

[Achaian]

17.278μέλλον

μέλλω (48) [Λ] 17.277-17.278

μέλλον 3rd person plural active imperfect indicative

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ̓ ἐριαύχενας ἵππους νήπιοι, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι αὖτις ἀπ̓ Αὐτομέδοντος.

αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι·

καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι, ὅς περ θνητός τ̓ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·

[to think of doing, intend to do, to be about to do]

ἀπέσσεσθαι

ἄπειμι (14) [Λ] 17.277-17.278

ἀπέσσεσθαι middle future infinitive

20.7-20.9

οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ̓ Ὠκεανοῖο, οὔ τ̓ ἄρα νυμφάων αἵ τ̓ ἄλσεα καλὰ νέμονται καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

6.361-6.362

ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐπέσσυται ὄφῤ ἐπαμύνω Τρώεσσ̓, οἳ μέγ̓ ἐμεῖο ποθὴν ἀπεόντος ἔχουσιν.

8.521-8.522

φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.

[be absent]

· μάλα γάρ σφεας ὦκ̓ ἐλέλιξεν 17.279Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.278-17.280

Αἴας masculine nominative singular

Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

[Ajax]

, ὃς περὶ μὲν εἶδος

εἶδος (19) [Λ] 17.278-17.280

εἶδος neuter accusative singular

21.316-21.318

22.369-22.371

ἄλλοι δὲ περίδραμον υἷες Ἀχαιῶν, οἳ καὶ θηήσαντο φυὴν καὶ εἶδος ἀγητὸν Ἕκτορος·

24.374-24.377

ἀλλ̓ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα, ὅς μοι τοιόνδ̓ ἧκεν ὁδοιπόρον ἀντιβολῆσαι αἴσιον, οἷος δὴ σὺ δέμας καὶ εἶδος ἀγητός, πέπνυσαί τε νόῳ, μακάρων δ̓ ἔξεσσι τοκήων.

[that which is seen, form, shape, figure]

, περὶ δ̓ ἔργα

ἔργον (103) [Λ] 17.278-17.280

ἔργα neuter accusative plural

τῇς ἐν μὲν νόος ἐστὶ μετὰ φρεσίν, ἐν δὲ καὶ αὐδὴ καὶ σθένος, ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν.

[work]

τέτυκτο

τεύχω (87) [Λ] 17.278-17.280

τέτυκτο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

[to make ready, make, build, work]

17.280τῶν ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 17.278-17.280

ἄλλων masculine genitive plural

οὔτέ τιν̓ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων, ἀλλὰ μάλ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

[other, another]

Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 17.278-17.280

Δαναῶν masculine genitive plural

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην·

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

[the Danaans]

μετ̓ ἀμύμονα

ἀμύμων (65) [Λ] 17.278-17.280

ἀμύμονα masculine accusative singular

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

[blameless, noble, excellent]

Πηλεΐωνα

Πηλεύς (62) [Λ] 17.278-17.280

Πηλεΐωνα masculine accusative singular

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

[Peleus]

. 17.281ἴθυσεν

ἰθύω (11) [Λ] 17.281-17.283

ἴθυσεν 3rd person singular active aorist indicative

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

17.660-17.661

ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων ἰθύει, ἀλλ̓ οὔ τι πρήσσει·

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

[to go straight, press right on]

δὲ διὰ προμάχων

πρόμαχος (38) [Λ] 17.281-17.283

προμάχων masculine genitive plural

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[fighting before]

συῒ

ὗς (17) [Λ] 17.281-17.283

συῒ masculine dative singular

πολλοὶ δ̓ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο·

4.253-4.254

Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συῒ εἴκελος ἀλκήν, Μηριόνης δ̓ ἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας.

5.780-5.786

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ βίην Διομήδεος ἱπποδάμοιο εἰλόμενοι λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν, ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη Στέντορι εἰσαμένη μεγαλήτορι χαλκεοφώνῳ, ὃς τόσον αὐδήσασχ̓ ὅσον ἄλλοι πεντήκοντα·

[wild swine]

εἴκελος

εἴκελος (10) [Λ] 17.281-17.283

εἴκελος masculine nominative singular

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

20.421-20.423

οὐ δ̓ ἄῤ ἔτ̓ ἔτλη δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ̓, ἀλλ̓ ἀντίος ἦλθ̓ Ἀχιλῆϊ ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος·

22.134-22.135

ἀμφὶ δὲ χαλκὸς ἐλάμπετο εἴκελος αὐγῇ ἢ πυρὸς αἰθομένου ἢ ἠελίου ἀνιόντος.

[like]

ἀλκὴν

ἀλκή (58) [Λ] 17.281-17.283

ἀλκὴν feminine accusative singular

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

[strength]

17.282καπρίῳ

κάπριος (4) [Λ] 17.281-17.283

καπρίῳ masculine dative singular

11.292-11.295

ὡς δ̓ ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας ἀργιόδοντας σεύῃ ἐπ̓ ἀγροτέρῳ συῒ καπρίῳ ἠὲ λέοντι, ὣς ἐπ̓ Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμους Ἕκτωρ Πριαμίδης βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ.

11.414-11.420

ὡς δ̓ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροί τ̓ αἰζηοὶ σεύωνται, ὃ δέ τ̓ εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο θήγων λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν, ἀμφὶ δέ τ̓ ἀΐσσονται, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται, οἳ δὲ μένουσιν ἄφαρ δεινόν περ ἐόντα, ὥς ῥα τότ̓ ἀμφ̓ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἐσσεύοντο Τρῶες·

12.41-12.42

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἔν τε κύνεσσι καὶ ἀνδράσι θηρευτῇσι κάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων·

[a wild boar]

, ὅς τ̓ ἐν ὄρεσσι

ὄρος (62) [Λ] 17.281-17.283

ὄρεσσι neuter dative plural

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

οἳ δ̓ ὥς θ̓ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες ἕλκωσ̓ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ καιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθ̓ ὄρεσφι σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ·

[a mountain, hill]

κύνας

κύων (75) [Λ] 17.281-17.283

κύνας masculine accusative plural

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

[a dog]

θαλερούς

θαλερός (18) [Λ] 17.281-17.283

θαλερούς masculine accusative plural

17.439-17.440

θαλερὴ δ̓ ἐμιαίνετο χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν ἀμφοτέρωθεν.

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

23.396-23.397

τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

[blooming, fresh]

τ̓ αἰζηοὺς

αἰζηός (18) [Λ] 17.281-17.283

αἰζηοὺς masculine accusative plural

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

18.581

τὸν δὲ κύνες μετεκίαθον ἠδ̓ αἰζηοί.

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[strong, lusty, vigorous]

17.283ῥηϊδίως ἐκέδασσεν

κεδάννυμι (8) [Λ] 17.281-17.283

ἐκέδασσεν 3rd person singular active aorist indicative

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

2.398-2.399

ἀνστάντες δ̓ ὀρέοντο κεδασθέντες κατὰ νῆας, κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας, καὶ δεῖπνον ἕλοντο.

5.87-5.88

θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼς χειμάρρῳ, ὅς τ̓ ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας·

[to break asunder, break up, scatter]

, ἑλιξάμενος

ἑλίσσω (15) [Λ] 17.281-17.283

ἑλιξάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες, ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς, ἄψ τ̓ ἀνεχώρησαν διά τ̓ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

τὸν δ̓ εὗῤ ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περὶ φύσας σπεύδοντα·

21.10-21.11

οἳ δ̓ ἀλαλητῷ ἔννεον ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλισσόμενοι περὶ δίνας.

[to turn round, to turn]

διὰ βήσσας

βῆσσα (8) [Λ] 17.281-17.283

βήσσας feminine accusative plural

18.587-18.589

ἐν δὲ νομὸν ποίησε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις ἐν καλῇ βήσσῃ μέγαν οἰῶν ἀργεννάων, σταθμούς τε κλισίας τε κατηρεφέας ἰδὲ σηκούς.

22.189-22.190

ὡς δ̓ ὅτε νεβρὸν ὄρεσφι κύων ἐλάφοιο δίηται ὄρσας ἐξ εὐνῆς διά τ̓ ἄγκεα καὶ διὰ βήσσας·

3.33-3.37

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα, ἂψ δ̓ ἀνεχώρησεν, ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς, ὣς αὖτις καθ̓ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχων δείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής.

[a wooded comb]

· 17.284ὣς υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 17.284-17.287

υἱὸς masculine nominative singular

τὸν δ̓ υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας δἰ ὁμίλου πλῆξ̓ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

ὃ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν Φωκήων ὄχ̓ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ οἰκία ναιετάασκε πολέσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων, τὸν βάλ̓ ὑπὸ κληῗδα μέσην·

[a son]

Τελαμῶνος

Τελαμών (4) [Λ] 17.284-17.287

Τελαμῶνος masculine genitive singular

τὸν δ̓ υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας δἰ ὁμίλου πλῆξ̓ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

8.281-8.284

Τεῦκρε φίλη κεφαλή, Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν βάλλ̓ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι πατρί τε σῷ Τελαμῶνι, ὅ σ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα, καί σε νόθον περ ἐόντα κομίσσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ·

13.177-13.178

τόν ῥ̓ υἱὸς Τελαμῶνος ὑπ̓ οὔατος ἔγχεϊ μακρῷ νύξ̓, ἐκ δ̓ ἔσπασεν ἔγχος·

[Telamon]

ἀγαυοῦ

ἀγαυός (21) [Λ] 17.284-17.287

ἀγαυοῦ masculine genitive singular

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

[illustrious, noble]

φαίδιμος

φαίδιμος (50) [Λ] 17.284-17.287

φαίδιμος masculine nominative singular

ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος·

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

[shining]

Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.284-17.287

Αἴας masculine nominative singular

Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

[Ajax]

17.285ῥεῖα μετεισάμενος

μέτειμι (14) [Λ] 17.284-17.287

μετεισάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

20.234-20.235

τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵν̓ ἀθανάτοισι μετείη.

22.387-22.388

τοῦ δ̓ οὐκ ἐπιλήσομαι, ὄφῤ ἂν ἔγωγε ζωοῖσιν μετέω καί μοι φίλα γούνατ̓ ὀρώρῃ·

[be among;(+dat and gen) have a share in]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.284-17.287

Τρώων masculine genitive plural

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

[Tros]

ἐκέδασσε

κεδάννυμι (8) [Λ] 17.284-17.287

ἐκέδασσε 3rd person singular active aorist indicative

2.398-2.399

ἀνστάντες δ̓ ὀρέοντο κεδασθέντες κατὰ νῆας, κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας, καὶ δεῖπνον ἕλοντο.

5.87-5.88

θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼς χειμάρρῳ, ὅς τ̓ ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας·

13.737-13.739

Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ κατὰ τεῖχος ἔβησαν οἳ μὲν ἀφεστᾶσιν σὺν τεύχεσιν, οἳ δὲ μάχονται παυρότεροι πλεόνεσσι κεδασθέντες κατὰ νῆας.

[to break asunder, break up, scatter]

φάλαγγας

φάλαγξ (34) [Λ] 17.284-17.287

φάλαγγας feminine accusative plural

19.151-19.152

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

2.557-2.558

Αἴας δ̓ ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν δυοκαίδεκα νῆας, στῆσε δ̓ ἄγων ἵν̓ Ἀθηναίων ἵσταντο φάλαγγες.

[a line of battle, battle-array]

17.286οἳ περὶ Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.284-17.287

Πατρόκλῳ masculine dative singular

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

[Patroclus]

βέβασαν

βαίνω (222) [Λ] 17.284-17.287

βέβασαν 3rd person plural active pluperfect indicative

τὼ δ̓ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους αὔῃσι στερεῇσι·

[to walk, step]

, φρόνεον

φρονέω (60) [Λ] 17.284-17.287

φρόνεον 3rd person plural active imperfect indicative

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

αὔδα ὅ τι φρονέεις·

18.567-18.568

παρθενικαὶ δὲ καὶ ἠΐθεοι ἀταλὰ φρονέοντες πλεκτοῖς ἐν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν.

[to think, to have understanding, to be sage, wise, prudent]

δὲ μάλιστα 17.287ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 17.284-17.287

ἄστυ neuter accusative singular

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

[a city, town]

πότι σφέτερον

σφέτερος (7) [Λ] 17.284-17.287

σφέτερον neuter accusative singular

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[their own, their]

ἐρύειν

ἐρύω (101) [Λ] 17.284-17.287

ἐρύειν active present infinitive

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν;

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

[to drag along the ground, drag, draw]

καὶ κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 17.284-17.287

κῦδος neuter accusative singular

ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·

[glory, renown]

ἀρέσθαι

αἴρω (35) [Λ] 17.284-17.287

ἀρέσθαι middle aorist infinitive

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων δάκρὐ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ̓ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

[to take up, raise, lift up]

. 17.288ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ

Πελασγός (4) [Λ] 17.288-17.291

Πελασγοῦ masculine genitive singular

Ἱππόθοος δ̓ ἄγε φῦλα Πελασγῶν ἐγχεσιμώρων τῶν οἳ Λάρισαν ἐριβώλακα ναιετάασκον·

2.842-2.843

τῶν ἦρχ̓ Ἱππόθοός τε Πύλαιός τ̓ ὄζος Ἄρηος, υἷε δύω Λήθοιο Πελασγοῦ Τευταμίδαο.

10.428-10.431

πρὸς μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι καὶ Λέλεγες καὶ Καύκωνες δῖοί τε Πελασγοί, πρὸς Θύμβρης δ̓ ἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τ̓ ἀγέρωχοι καὶ Φρύγες ἱππόμαχοι καὶ Μῄονες ἱπποκορυσταί.

[a Pelasgian;]

φαίδιμος

φαίδιμος (50) [Λ] 17.288-17.291

φαίδιμος masculine nominative singular

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

[shining]

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 17.288-17.291

υἱὸς masculine nominative singular

τὸν δ̓ υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαΐξας δἰ ὁμίλου πλῆξ̓ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

[a son]

17.289Ἱππόθοος

Ἱππόθοος (7) [Λ] 17.288-17.291

Ἱππόθοος masculine nominative singular

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ὃ δ̓ υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα νεικείων Ἕλενόν τε Πάριν τ̓ Ἀγάθωνά τε δῖον Πάμμονά τ̓ Ἀντίφονόν τε βοὴν ἀγαθόν τε Πολίτην Δηΐφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον καὶ δῖον Ἀγαυόν·

[Hippothous]

ποδὸς

πούς (192) [Λ] 17.288-17.291

ποδὸς masculine genitive singular

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[a foot]

ἕλκε

ἕλκω (54) [Λ] 17.288-17.291

ἕλκε 3rd person singular active imperfect indicative

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

[to draw, drag]

κατὰ κρατερὴν

κρατερός (122) [Λ] 17.288-17.291

κρατερὴν feminine accusative singular

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

[strong, stout, mighty]

ὑσμίνην

ὑσμίνη (46) [Λ] 17.288-17.291

ὑσμίνην feminine accusative singular

καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.

[a fight, battle, combat]

17.290δησάμενος

δέω (37) [Λ] 17.288-17.291

δησάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

18.99-18.100

ὃ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ̓, ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.

18.552-18.553

δράγματα δ̓ ἄλλα μετ̓ ὄγμον ἐπήτριμα πῖπτον ἔραζε, ἄλλα δ̓ ἀμαλλοδετῆρες ἐν ἐλλεδανοῖσι δέοντο.

21.29-21.32

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς, δῆσε δ̓ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι, τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι, δῶκε δ̓ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[to bind, tie, fetter]

τελαμῶνι

τελαμών (12) [Λ] 17.288-17.291

τελαμῶνι masculine dative singular

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

18.597-18.598

καί ῥ̓ αἳ μὲν καλὰς στεφάνας ἔχον, οἳ δὲ μαχαίρας εἶχον χρυσείας ἐξ ἀργυρέων τελαμώνων.

23.824-23.825

αὐτὰρ Τυδεΐδῃ δῶκεν μέγα φάσγανον ἥρως σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι.

[a broad strap for bearing]

παρὰ σφυρὸν

σφυρόν (5) [Λ] 17.288-17.291

σφυρὸν neuter accusative singular

22.396-22.398

ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντε ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, βοέους δ̓ ἐξῆπτεν ἱμάντας, ἐκ δίφροιο δ̓ ἔδησε, κάρη δ̓ ἕλκεσθαι ἔασεν·

4.146-4.147

τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ̓ ὑπένερθε.

4.518-4.519

χερμαδίῳ γὰρ βλῆτο παρὰ σφυρὸν ὀκριόεντι κνήμην δεξιτερήν·

[the ankle]

ἀμφὶ τένοντας

τένων (8) [Λ] 17.288-17.291

τένοντας masculine accusative plural

20.478-20.480

Δευκαλίωνα δ̓ ἔπειθ̓, ἵνα τε ξυνέχουσι τένοντες ἀγκῶνος, τῇ τόν γε φίλης διὰ χειρὸς ἔπειρεν αἰχμῇ χαλκείῃ·

22.396-22.398

ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντε ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, βοέους δ̓ ἐξῆπτεν ἱμάντας, ἐκ δίφροιο δ̓ ἔδησε, κάρη δ̓ ἕλκεσθαι ἔασεν·

4.521-4.522

ἀμφοτέρω δὲ τένοντε καὶ ὀστέα λᾶας ἀναιδὴς ἄχρις ἀπηλοίησεν·

[any tight-stretched band, a sinew, tendon]

17.291Ἕκτορι

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.288-17.291

Ἕκτορι masculine dative singular

Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

[Hector]

καὶ Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 17.288-17.291

Τρώεσσι masculine dative plural

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

[Tros]

χαριζόμενος

χαρίζομαι (15) [Λ] 17.288-17.291

χαριζόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

20.297-20.299

ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει μὰψ ἕνεκ̓ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ̓ αἰεὶ δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

24.660-24.661

εἰ μὲν δή μ̓ ἐθέλεις τελέσαι τάφον Ἕκτορι δίῳ, ὧδέ κέ μοι ῥέζων Ἀχιλεῦ κεχαρισμένα θείης.

· τάχα δ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.291-17.292

αὐτῷ masculine dative singular

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

ἀλλ̓ αὐτὸς Ἀπόλλων Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

17.292ἦλθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.291-17.292

ἦλθε 3rd person singular active aorist indicative

καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ̓ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην εἰ μή σφὠ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε, οἵ ῥ̓ ἦλθον καθ̓ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·

[to come]

κακόν

κακός (180) [Λ] 17.291-17.292

κακόν neuter nominative singular

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

[bad]

, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν

ἐρύκω (37) [Λ] 17.291-17.292

ἐρύκακεν 3rd person singular active aorist indicative

μὴ δέ μ̓ ἔρυκε μάχης φιλέουσά περ·

20.268

χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε, δῶρα θεοῖο·

20.456-20.458

ὃ δὲ τὸν μὲν ἔασε, Δημοῦχον δὲ Φιλητορίδην ἠΰν τε μέγαν τε κὰγ γόνυ δουρὶ βαλὼν ἠρύκακε.

[to keep in, hold back, keep in check, curb, restrain]

ἱεμένων

ἵημι (106) [Λ] 17.291-17.292

ἱεμένων masculine genitive plural medio-passive present participle

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

18.168

πρὸ γὰρ ἧκέ μιν Ἥρη.

[to set a going, put in motion]

περ. 17.293τὸν δ̓ υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 17.293-17.294

υἱὸς masculine nominative singular

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[a son]

Τελαμῶνος

Τελαμών (4) [Λ] 17.293-17.294

Τελαμῶνος masculine genitive singular

8.281-8.284

13.177-13.178

τόν ῥ̓ υἱὸς Τελαμῶνος ὑπ̓ οὔατος ἔγχεϊ μακρῷ νύξ̓, ἐκ δ̓ ἔσπασεν ἔγχος·

ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας ῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[Telamon]

ἐπαΐξας

ἐπαίσσω (25) [Λ] 17.293-17.294

ἐπαΐξας masculine nominative singular active aorist participle

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

22.139-22.142

ἠΰτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεηνῶν ῥηϊδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν, ἣ δέ θ̓ ὕπαιθα φοβεῖται, ὃ δ̓ ἐγγύθεν ὀξὺ λεληκὼς ταρφέ̓ ἐπαΐσσει, ἑλέειν τέ ἑ θυμὸς ἀνώγει·

δἰ ὁμίλου

ὅμιλος (76) [Λ] 17.293-17.294

ὁμίλου masculine genitive singular

μέμνηντο γὰρ αἰεὶ ἀλλήλοις ἀν̓ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν.

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

[any assembled crowd, a throng of people]

17.294πλῆξ̓

πλήσσω (31) [Λ] 17.293-17.294

πλῆξ̓ 3rd person singular active aorist indicative

ἤρικε δ̓ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ πληγεῖσ̓ ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ, ἐγκέφαλος δὲ παῤ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις·

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

αἳ δ̓ ἅμα πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, Θέτις δ̓ ἐξῆρχε γόοιο·

[to strike, smite]

αὐτοσχεδίην

αὐτοσχέδιος (3) [Λ] 17.293-17.294

αὐτοσχεδίην feminine accusative singular

12.190-12.192

αὖτις δ̓ ἐκ κολεοῖο ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ Ἀντιφάτην μὲν πρῶτον ἐπαΐξας δἰ ὁμίλου πλῆξ̓ αὐτοσχεδίην·

15.509-15.510

ἡμῖν δ̓ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων ἢ αὐτοσχεδίῃ μῖξαι χεῖράς τε μένος τε.

[hand to hand]

κυνέης

κυνέη (20) [Λ] 17.293-17.294

κυνέης feminine genitive singular

ὃ δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ Δημολέοντα ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν νύξε κατὰ κρόταφον, κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου.

23.861-23.862

κλήρους δ̓ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν·

3.314-3.317

Ἕκτωρ δὲ Πριάμοιο πάϊς καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς χῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον, αὐτὰρ ἔπειτα κλήρους ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, ὁππότερος δὴ πρόσθεν ἀφείη χάλκεον ἔγχος.

[a dog skin; cap, helmet]

διὰ χαλκοπαρῄου

χαλκοπάρῃος (3) [Λ] 17.293-17.294

χαλκοπαρῄου feminine genitive singular

ὃ δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ Δημολέοντα ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν νύξε κατὰ κρόταφον, κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου.

12.182-12.183

ἔνθ̓ αὖ Πειριθόου υἱὸς κρατερὸς Πολυποίτης δουρὶ βάλεν Δάμασον κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

[with cheeks or sides of bronze]

· 17.295ἤρικε

ἐρίζω (16) [Λ] 17.295-17.298

ἤρικε 3rd person singular active perfect indicative

21.184-21.185

χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι.

23.404-23.406

ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ̓ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[to strive, wrangle, quarrel]

δ̓ ἱπποδάσεια

ἱπποδάσεια (7) [Λ] 17.295-17.298

ἱπποδάσεια feminine nominative singular

3.369-3.370

ἦ καὶ ἐπαΐξας κόρυθος λάβεν ἱπποδασείης, ἕλκε δ̓ ἐπιστρέψας μετ̓ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·

4.459-4.461

τόν ῥ̓ ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης, ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δ̓ ἄῤ ὀστέον εἴσω αἰχμὴ χαλκείη·

6.9-6.11

[bushy with horse-hair]

κόρυς

κόρυς (44) [Λ] 17.295-17.298

κόρυς feminine nominative singular

20.161-20.162

Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀπειλήσας ἐβεβήκει νευστάζων κόρυθι βριαρῇ·

[a helmet, helm, casque]

περὶ δουρὸς

δόρυ (233) [Λ] 17.295-17.298

δουρὸς neuter genitive singular

Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

[tree, plank, spear]

ἀκωκῇ

ἀκωκή (13) [Λ] 17.295-17.298

ἀκωκῇ feminine dative singular

20.260

μέγα δ̓ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ.

21.60-21.63

22.326-22.327

τῇ ῥ̓ ἐπὶ οἷ μεμαῶτ̓ ἔλασ̓ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς, ἀντικρὺ δ̓ ἁπαλοῖο δἰ αὐχένος ἤλυθ̓ ἀκωκή·

[a point]

17.296πληγεῖσ̓

πλήσσω (31) [Λ] 17.295-17.298

πληγεῖσ̓ feminine nominative singular passive aorist participle

αἳ δ̓ ἅμα πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, Θέτις δ̓ ἐξῆρχε γόοιο·

22.496-22.497

τὸν δὲ καὶ ἀμφιθαλὴς ἐκ δαιτύος ἐστυφέλιξε χερσὶν πεπλήγων καὶ ὀνειδείοισιν ἐνίσσων·

[to strike, smite]

ἔγχεΐ

ἔγχος (205) [Λ] 17.295-17.298

ἔγχεΐ neuter dative singular

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος τυτθόν·

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

[a spear, lance]

τε μεγάλῳ

μέγας (460) [Λ] 17.295-17.298

μεγάλῳ neuter dative singular

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει ἀργαλέης·

[big, great]

καὶ χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 17.295-17.298

χειρὶ feminine dative singular

τοῦ δ̓ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι·

ὣς ἔφατ̓, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ̓ ἐπορούσας καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, Αὐτομέδων δ̓ ἀπόρουσε·

[the hand]

παχείῃ

παχύς (18) [Λ] 17.295-17.298

παχείῃ feminine dative singular

σπόγγῳ δ̓ ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖῤ ἀπομόργνυ αὐχένα τε στιβαρὸν καὶ στήθεα λαχνήεντα, δῦ δὲ χιτῶν̓, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ, βῆ δὲ θύραζε χωλεύων·

20.261-20.262

Πηλεΐδης δὲ σάκος μὲν ἀπὸ ἕο χειρὶ παχείῃ ἔσχετο ταρβήσας·

21.174-21.175

ὃ δ̓ ἄρα μελίην Ἀχιλῆος οὐ δύνατ̓ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσαι χειρὶ παχείῃ.

[thick, stout]

, 17.297ἐγκέφαλος

ἐγκέφαλος (7) [Λ] 17.295-17.298

ἐγκέφαλος masculine nominative singular

οὐ δ̓ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ δἰ αὐτῆς αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ̓ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

3.298-3.301

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι ὁππότεροι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια πημήνειαν ὧδέ σφ̓ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέοι ὡς ὅδε οἶνος αὐτῶν καὶ τεκέων, ἄλοχοι δ̓ ἄλλοισι δαμεῖεν.

8.85-8.86

ἀλγήσας δ̓ ἀνέπαλτο, βέλος δ̓ εἰς ἐγκέφαλον δῦ, σὺν δ̓ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.

[that which is within the head, the brain]

δὲ παῤ αὐλὸν

αὐλός (3) [Λ] 17.295-17.298

αὐλὸν masculine accusative singular

κοῦροι δ̓ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δ̓ ἄρα τοῖσιν αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον·

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

[aulos(wind instrument resembling oboe)]

ἀνέδραμεν

ἀνατρέχω (6) [Λ] 17.295-17.298

ἀνέδραμεν 3rd person singular active aorist indicative

ὃ δ̓ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

18.437

ὃ δ̓ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

23.715-23.717

κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς, πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον·

[to run back]

ἐξ ὠτειλῆς

ὠτειλή (11) [Λ] 17.295-17.298

ὠτειλῆς feminine genitive singular

21.122-21.123

ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο μετ̓ ἰχθύσιν, οἵ σ̓ ὠτειλὴν αἷμ̓ ἀπολιχμήσονται ἀκηδέες·

[a wound]

17.298αἱματόεις

αἱματόεις (18) [Λ] 17.295-17.298

αἱματόεις masculine nominative singular

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

ὣς εἰπὼν ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος Ἀχιλλεὺς ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχιστα Πάτροκλον λούσειαν ἄπο βρότον αἱματόεντα.

19.312-19.313

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

[blood-red]

· τοῦ δ̓ αὖθι λύθη

λύω (85) [Λ] 17.298-17.300

λύθη 3rd person singular passive aorist indicative

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ἐν δέ οἱ ἔγχος νηδυίοισι μάλ̓ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

[to loose]

μένος

μένος (136) [Λ] 17.298-17.300

μένος neuter nominative singular

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ̓ ὄρσασκεν ἑκάστου.

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.

[might, force, strength, prowess, courage]

, ἐκ δ̓ ἄρα χειρῶν

χείρ (386) [Λ] 17.298-17.300

χειρῶν feminine genitive plural

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[the hand]

17.299Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.298-17.300

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

[Patroclus]

πόδα

πούς (192) [Λ] 17.298-17.300

πόδα masculine accusative singular

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[a foot]

μεγαλήτορος

μεγαλήτωρ (35) [Λ] 17.298-17.300

μεγαλήτορος masculine genitive singular

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

19.277-19.279

οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, δῶρα δὲ Μυρμιδόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο, βὰν δ̓ ἐπὶ νῆα φέροντες Ἀχιλλῆος θείοιο.

[great-hearted, heroic]

ἧκε χαμᾶζε 17.300κεῖσθαι

κεῖμαι (105) [Λ] 17.298-17.300

κεῖσθαι medio-passive present infinitive

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

· ὃ δ̓ ἄγχ̓ αὐτοῖο

αὐτός (604) [Λ] 17.300-17.303

αὐτοῖο masculine genitive singular

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

ἀλλ̓ αὐτοὶ τρεῖτ̓ ἄσπετον οὐ δὲ μάχεσθε.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

πέσε

πίπτω (131) [Λ] 17.300-17.303

πέσε 3rd person singular active aorist indicative

δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[to fall, fall down]

πρηνὴς

πρηνής (17) [Λ] 17.300-17.303

πρηνὴς masculine nominative singular

ὃ δ̓ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς, ἐκ δ̓ αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.

23.24-23.26

ἦ ῥα καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα πρηνέα πὰρ λεχέεσσι Μενοιτιάδαο τανύσσας ἐν κονίῃς·

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν, ἄλλοτ̓ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής·

[with the face downwards, head-foremost(LSJ πρανής)]

ἐπὶ νεκρῷ

νεκρός (54) [Λ] 17.300-17.303

νεκρῷ masculine dative singular

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

[a dead body, corpse]

17.301τῆλ̓ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος

ἐριβῶλαξ (5) [Λ] 17.300-17.303

ἐριβώλακος feminine genitive singular

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

5.43-5.44

Ἰδομενεὺς δ̓ ἄρα Φαῖστον ἐνήρατο Μῄονος υἱὸν Βώρου, ὃς ἐκ Τάρνης ἐριβώλακος εἰληλούθει.

6.312-6.317

ὣς αἳ μέν ῥ̓ εὔχοντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο, Ἕκτωρ δὲ πρὸς δώματ̓ Ἀλεξάνδροιο βεβήκει καλά, τά ῥ̓ αὐτὸς ἔτευξε σὺν ἀνδράσιν οἳ τότ̓ ἄριστοι ἦσαν ἐνὶ Τροίῃ ἐριβώλακι τέκτονες ἄνδρες, οἵ οἱ ἐποίησαν θάλαμον καὶ δῶμα καὶ αὐλὴν ἐγγύθι τε Πριάμοιο καὶ Ἕκτορος ἐν πόλει ἄκρῃ.

[with large clods, very fertile]

, οὐ δὲ τοκεῦσι

τοκεύς (20) [Λ] 17.300-17.303

τοκεῦσι masculine dative plural

20.203-20.204

ἴδμεν δ̓ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας πρόκλυτ̓ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

21.586-21.588

22.338-22.343

λίσσομ̓ ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων σῶν τε τοκήων μή με ἔα παρὰ νηυσὶ κύνας καταδάψαι Ἀχαιῶν, ἀλλὰ σὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο δῶρα τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ, σῶμα δὲ οἴκαδ̓ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

[one who begets, a father]

17.302θρέπτρα φίλοις

φίλος (342) [Λ] 17.300-17.303

φίλοις masculine dative plural

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

[friend; loved, beloved, dear]

ἀπέδωκε

ἀποδίδωμι (8) [Λ] 17.300-17.303

ἀπέδωκε 3rd person singular active aorist indicative

ὃ μὲν εὔχετο πάντ̓ ἀποδοῦναι δήμῳ πιφαύσκων, ὃ δ̓ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·

1.133-1.134

ἦ ἐθέλεις ὄφῤ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ̓ αὔτως ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ̓ ἀποδοῦναι;

3.284-3.287

εἰ δέ κ̓ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος, Τρῶας ἔπειθ̓ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ̓ ἀποδοῦναι, τιμὴν δ̓ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν̓ ἔοικεν, ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ̓ ἀνθρώποισι πέληται.

[to give back, give what is due;(mid.) sell]

, μινυνθάδιος

μινυνθάδιος (6) [Λ] 17.300-17.303

μινυνθάδιος masculine nominative singular

21.84-21.87

μινυνθάδιον δέ με μήτηρ γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.

22.54-22.55

λαοῖσιν δ̓ ἄλλοισι μινυνθαδιώτερον ἄλγος ἔσσεται, ἢν μὴ καὶ σὺ θάνῃς Ἀχιλῆϊ δαμασθείς.

1.352-1.354

μῆτερ ἐπεί μ̓ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα, τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι Ζεὺς ὑψιβρεμέτης·

[shortlived]

δέ οἱ αἰὼν

αἰών (8) [Λ] 17.300-17.303

αἰὼν masculine nominative singular

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν, ἐκ δ̓ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.

ἀλλ̓ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς Πηλεΐδῃ, αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς.

24.725-24.726

ἆνερ ἀπ̓ αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην λείπεις ἐν μεγάροισι·

[life, lifetime, time; spinal marrow]

17.303ἔπλεθ̓

πέλω (61) [Λ] 17.300-17.303

ἔπλεθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδ̓ ἀμφοτέροισιν ἄρειον ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

[to be, become; Hom. be in motion]

ὑπ̓ Αἴαντος

Αἴας (190) [Λ] 17.300-17.303

Αἴαντος masculine genitive singular

Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

[Ajax]

μεγαθύμου

μεγάθυμος (62) [Λ] 17.300-17.303

μεγαθύμου masculine genitive singular

ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν·

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

[high-minded]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 17.300-17.303

δουρὶ neuter dative singular

Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[tree, plank, spear]

δαμέντι

δαμάζω (105) [Λ] 17.300-17.303

δαμέντι masculine dative singular passive aorist participle

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

. 17.304Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.304

Ἕκτωρ masculine nominative singular

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

[Hector]

δ̓ αὖτ̓ Αἴαντος

Αἴας (190) [Λ] 17.304

Αἴαντος masculine genitive singular

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

[Ajax]

ἀκόντισε

ἀκοντίζω (28) [Λ] 17.304

ἀκόντισε 3rd person singular active aorist indicative

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[to hurl a javelin]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 17.304

δουρὶ neuter dative singular

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

[tree, plank, spear]

φαεινῷ

φαεινός (65) [Λ] 17.304

φαεινῷ neuter dative singular

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[shining, beaming, radiant]

· 17.305ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 17.305-17.306

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

οὐ δέ κ̓ Ἄρης λαοσσόος οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσ̓ ὀνόσαιτ̓, οὐ δ̓ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

[to see]

ἠλεύατο

ἀλέομαι (22) [Λ] 17.305-17.306

ἠλεύατο 3rd person singular middle aorist indicative

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

18.585-18.586

οἳ δ̓ ἤτοι δακέειν μὲν ἀπετρωπῶντο λεόντων, ἱστάμενοι δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ὑλάκτεον ἔκ τ̓ ἀλέοντο.

ὃ δ̓ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν ἔστη, κὰδ δ̓ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι, ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος.

[to avoid, shun]

χάλκεον

χάλκεος (53) [Λ] 17.305-17.306

χάλκεον neuter accusative singular

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δἰ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται χάλκεα μαρμαίροντα·

[of copper]

ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 17.305-17.306

ἔγχος neuter accusative singular

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

[a spear, lance]

17.306τυτθόν

τυτθός (22) [Λ] 17.305-17.306

τυτθόν neuter accusative singular

17.609

τοῦ μέν ῥ̓ ἀπὸ τυτθὸν ἅμαρτεν·

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

21.602-21.604

εἷος ὃ τὸν πεδίοιο διώκετο πυροφόροιο τρέψας πὰρ ποταμὸν βαθυδινήεντα Σκάμανδρον τυτθὸν ὑπεκπροθέοντα·

[little, small]

· ὃ δὲ Σχεδίον

Σχεδίος (3) [Λ] 17.306-17.309

Σχεδίον masculine accusative singular

αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο, οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσαν Κρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα, οἵ τ̓ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο, οἵ τ̓ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·

15.515-15.517

ἔνθ̓ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱὸν ἀρχὸν Φωκήων, Αἴας δ̓ ἕλε Λαοδάμαντα ἡγεμόνα πρυλέων Ἀντήνορος ἀγλαὸν υἱόν·

μεγαθύμου

μεγάθυμος (62) [Λ] 17.306-17.309

μεγαθύμου masculine genitive singular

ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν·

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[high-minded]

Ἰφίτου

Ἴφιτος (2) [Λ] 17.306-17.309

Ἰφίτου masculine genitive singular

αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο, οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσαν Κρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα, οἵ τ̓ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο, οἵ τ̓ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·

[Iphitus]

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 17.306-17.309

υἱὸν masculine accusative singular

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

[a son]

17.307Φωκήων

Φωκεύς (4) [Λ] 17.306-17.309

Φωκήων masculine genitive plural

αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο, οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσαν Κρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα, οἵ τ̓ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο, οἵ τ̓ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·

2.525-2.526

οἳ μὲν Φωκήων στίχας ἵστασαν ἀμφιέποντες, Βοιωτῶν δ̓ ἔμπλην ἐπ̓ ἀριστερὰ θωρήσσοντο.

15.515-15.517

ἔνθ̓ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱὸν ἀρχὸν Φωκήων, Αἴας δ̓ ἕλε Λαοδάμαντα ἡγεμόνα πρυλέων Ἀντήνορος ἀγλαὸν υἱόν·

[a Phocian]

ὄχ̓ ἄριστον

ἄριστος (138) [Λ] 17.306-17.309

ἄριστον masculine accusative singular superlative

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[best]

, ὃς ἐν κλειτῷ

κλειτός (15) [Λ] 17.306-17.309

κλειτῷ masculine dative singular

τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλ̓ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς, τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τ̓ ἐπίκουροι.

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.862-23.864

αὐτίκα δ̓ ἰὸν ἧκεν ἐπικρατέως, οὐ δ̓ ἠπείλησεν ἄνακτι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

[renowned, famous(cp κλεινός)]

Πανοπῆϊ

Πανοπεύς (3) [Λ] 17.306-17.309

Πανοπῆϊ masculine dative singular

23.664-23.666

ὣς ἔφατ̓, ὄρνυτο δ̓ αὐτίκ̓ ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός, ἅψατο δ̓ ἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε·

αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο, οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσαν Κρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα, οἵ τ̓ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο, οἵ τ̓ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·

17.308οἰκία

οἰκίον (11) [Λ] 17.306-17.309

οἰκία neuter accusative plural

Ἕκτορα δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

20.61-20.65

ἔδεισεν δ̓ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς, δείσας δ̓ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων, οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέ̓ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

2.749-2.754

τῷ δ̓ Ἐνιῆνες ἕποντο μενεπτόλεμοί τε Περαιβοὶ οἳ περὶ Δωδώνην δυσχείμερον οἰκί̓ ἔθεντο, οἵ τ̓ ἀμφ̓ ἱμερτὸν Τιταρησσὸν ἔργα νέμοντο ὅς ῥ̓ ἐς Πηνειὸν προΐει καλλίρροον ὕδωρ, οὐ δ̓ ὅ γε Πηνειῷ συμμίσγεται ἀργυροδίνῃ, ἀλλά τέ μιν καθύπερθεν ἐπιρρέει ἠΰτ̓ ἔλαιον·

[house, palace(always plural)]

ναιετάασκε

ναιετάω (13) [Λ] 17.306-17.309

ναιετάασκε 3rd person singular active imperfect indicative

2.645-2.649

Ἱππόθοος δ̓ ἄγε φῦλα Πελασγῶν ἐγχεσιμώρων τῶν οἳ Λάρισαν ἐριβώλακα ναιετάασκον·

[to dwell]

πολέσσ̓

πολύς (468) [Λ] 17.306-17.309

πολέσσ̓ masculine dative plural

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην·

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

[much, many]

ἄνδρεσσιν

ἀνήρ (590) [Λ] 17.306-17.309

ἄνδρεσσιν masculine dative plural

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

[a man]

ἀνάσσων

ἀνάσσω (36) [Λ] 17.306-17.309

ἀνάσσων masculine nominative singular active present participle

πῶς δὴ ἔγωγ̓, ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη, ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις, οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥάψαι;

19.103-19.105

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

19.108-19.111

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

[to be lord, master, owner, to rule, in]

, 17.309τὸν βάλ̓

βάλλω (314) [Λ] 17.306-17.309

βάλ̓ 3rd person singular active aorist indicative

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

[to throw]

ὑπὸ κληῗδα

κλείς (12) [Λ] 17.306-17.309

κληῗδα feminine accusative singular

21.116-21.118

Ἀχιλεὺς δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ τύψε κατὰ κληῗδα παῤ αὐχένα, πᾶν δέ οἱ εἴσω δῦ ξίφος ἄμφηκες·

22.324-22.325

φαίνετο δ̓ ᾗ κληῗδες ἀπ̓ ὤμων αὐχέν̓ ἔχουσι λαυκανίην, ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος·

24.317-24.319

ὅσση δ̓ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσ̓ ἀραρυῖα, τόσσ̓ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά·

[bar, bolt, key; collar bone; clausula]

μέσην

μέσος (103) [Λ] 17.306-17.309

μέσην feminine accusative singular

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

[middle, in the middle]

· διὰ δ̓ ἀμπερὲς ἄκρη

ἄκρος (43) [Λ] 17.309-17.310

ἄκρη feminine nominative singular

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

20.226-20.227

αἳ δ̓ ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν, ἄκρον ἐπ̓ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐ δὲ κατέκλων·

[at the furthest point]

17.310αἰχμὴ

αἰχμή (33) [Λ] 17.309-17.310

αἰχμὴ feminine nominative singular

17.599-17.600

γράψεν δέ οἱ ὀστέον ἄχρις αἰχμὴ Πουλυδάμαντος·

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παῤ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή, γνὺξ δ̓ ἔριπ̓ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε κυανέη, προτὶ οἷ δ̓ ἔλαβ̓ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

[the point of a spear]

χαλκείη

χάλκειος (27) [Λ] 17.309-17.310

χαλκείη feminine nominative singular

19.151-19.152

ὥς κέ τις αὖτ̓ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.

20.94-20.96

ἦ κ̓ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης, ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ̓ ἐκέλευεν ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.

20.269-20.272

ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δ̓ ἄῤ ἔτι τρεῖς ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων, τὰς δύο χαλκείας, δύο δ̓ ἔνδοθι κασσιτέροιο, τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥ̓ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

[of copper]

παρὰ νείατον

νέατος (13) [Λ] 17.309-17.310

νείατον masculine accusative singular

2.824-2.827

οἳ δὲ Ζέλειαν ἔναιον ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης ἀφνειοὶ πίνοντες ὕδωρ μέλαν Αἰσήποιο Τρῶες, τῶν αὖτ̓ ἦρχε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸς Πάνδαρος, ᾧ καὶ τόξον Ἀπόλλων αὐτὸς ἔδωκεν.

5.292-5.293

τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν γλῶσσαν πρυμνὴν τάμε χαλκὸς ἀτειρής, αἰχμὴ δ̓ ἐξελύθη παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα·

5.856-5.857

ἐπέρεισε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη νείατον ἐς κενεῶνα ὅθι ζωννύσκετο μίτρῃ·

[the last, uttermost, lowest]

ὦμον

ὦμος (113) [Λ] 17.309-17.310

ὦμον masculine accusative singular

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

τὼ δ̓ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους αὔῃσι στερεῇσι·

[shoulder(with the upper arm)]

ἀνέσχε

ἀνέχω (42) [Λ] 17.309-17.310

ἀνέσχε 3rd person singular active aorist indicative

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

[to hold up;(mid.) endure, put up with]

· 17.311δούπησεν

δουπέω (22) [Λ] 17.311

δούπησεν 3rd person singular active aorist indicative

δούπησεν δὲ πεσών·

ἣ δ̓ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη, δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δ̓ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

23.677-23.680

Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος, ὅς ποτε Θήβας δ̓ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο ἐς τάφον·

[to sound heavy]

δὲ πεσών

πίπτω (131) [Λ] 17.311

πεσών masculine nominative singular active aorist participle

ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

[to fall, fall down]

, ἀράβησε

ἀραβέω (9) [Λ] 17.311

ἀράβησε 3rd person singular active aorist indicative

4.503-4.504

τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

5.40-5.42

5.55-5.58

ἀλλά μιν Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρὶ ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν, ἤριπε δὲ πρηνής, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[to rattle, ring, clash]

δὲ τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.311

τεύχἐ neuter nominative plural

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχἐ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

[a tool, implement]

ἐπ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.311

αὐτῷ masculine dative singular

ἀλλ̓ αὐτοὶ τρεῖτ̓ ἄσπετον οὐ δὲ μάχεσθε.

οὔτέ τιν̓ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων, ἀλλὰ μάλ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 17.312Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.312-17.313

Αἴας masculine nominative singular

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

[Ajax]

δ̓ αὖ Φόρκυνα

Φόρκυς (4) [Λ] 17.312-17.313

Φόρκυνα masculine accusative singular

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

2.862-2.863

Φόρκυς αὖ Φρύγας ἦγε καὶ Ἀσκάνιος θεοειδὴς τῆλ̓ ἐξ Ἀσκανίης·

ὄτρυνεν δὲ ἕκαστον ἐποιχόμενος ἐπέεσσι Μέσθλην τε Γλαῦκόν τε Μέδοντά τε Θερσίλοχόν τε Ἀστεροπαῖόν τε Δεισήνορά θ̓ Ἱππόθοόν τε Φόρκυν τε Χρομίον τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν·

[Phorcys]

δαΐφρονα

δαίφρων (37) [Λ] 17.312-17.313

δαΐφρονα masculine accusative singular

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

Φαίνοπος υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 17.312-17.313

υἱὸν masculine accusative singular

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων, πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ̓ ἀρειῇ·

[a son]

17.313Ἱπποθόῳ

Ἱππόθοος (7) [Λ] 17.312-17.313

Ἱπποθόῳ masculine dative singular

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς Φόρκυν θ̓ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχἐ ἀπ̓ ὤμων.

Ἱππόθοος δ̓ ἄγε φῦλα Πελασγῶν ἐγχεσιμώρων τῶν οἳ Λάρισαν ἐριβώλακα ναιετάασκον·

[Hippothous]

περιβάντα

περιβαίνω (6) [Λ] 17.312-17.313

περιβάντα masculine accusative singular active aorist participle

5.20-5.21

Ἰδαῖος δ̓ ἀπόρουσε λιπὼν περικαλλέα δίφρον, οὐ δ̓ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο·

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

13.419-13.420

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ἀχνύμενός περ ἑοῦ ἀμέλησεν ἑταίρου, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

[to go round]

μέσην

μέσος (103) [Λ] 17.312-17.313

μέσην feminine accusative singular

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

[middle, in the middle]

κατὰ γαστέρα

γαστήρ (13) [Λ] 17.312-17.313

γαστέρα feminine accusative singular

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

19.225

γαστέρι δ̓ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς·

21.180-21.181

γαστέρα γάρ μιν τύψε παῤ ὀμφαλόν, ἐκ δ̓ ἄρα πᾶσαι χύντο χαμαὶ χολάδες·

[the paunch, belly]

τύψε

τύπτω (26) [Λ] 17.312-17.313

τύψε 3rd person singular active aorist indicative

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

19.125

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·

20.376-20.378

Ἕκτορ μηκέτι πάμπαν Ἀχιλλῆϊ προμάχιζε, ἀλλὰ κατὰ πληθύν τε καὶ ἐκ φλοίσβοιο δέδεξο, μή πώς σ̓ ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ.

[to beat, strike, smite]

· 17.314ῥῆξε

ῥήγνυμι (48) [Λ] 17.314-17.315

ῥῆξε 3rd person singular active aorist indicative

οὐ δέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·

αἳ δὲ σὺν αὐτῇ δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης ῥήγνυτο·

18.571-18.572

τοὶ δὲ ῥήσσοντες ἁμαρτῇ μολπῇ τ̓ ἰυγμῷ τε ποσὶ σκαίροντες ἕποντο.

[to break, break asunder]

δὲ θώρηκος

θώραξ (35) [Λ] 17.314-17.315

θώρηκος masculine genitive singular

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθ̓ ἱκάνομαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν καὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίας καὶ θώρηχ̓·

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε, τεῦξ̓ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς, τεῦξε δέ οἱ κόρυθα βριαρὴν κροτάφοις ἀραρυῖαν καλὴν δαιδαλέην, ἐπὶ δὲ χρύσεον λόφον ἧκε, τεῦξε δέ οἱ κνημῖδας ἑανοῦ κασσιτέροιο.

[a breastplate, cuirass, corslet]

γύαλον

γύαλον (6) [Λ] 17.314-17.315

γύαλον neuter accusative singular

5.95-5.99

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸς θύνοντ̓ ἂμ πεδίον πρὸ ἕθεν κλονέοντα φάλαγγας, αἶψ̓ ἐπὶ Τυδεΐδῃ ἐτιταίνετο καμπύλα τόξα, καὶ βάλ̓ ἐπαΐσσοντα τυχὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον θώρηκος γύαλον·

5.188-5.189

ἤδη γάρ οἱ ἐφῆκα βέλος, καί μιν βάλον ὦμον δεξιὸν ἀντικρὺ διὰ θώρηκος γυάλοιο·

13.506-13.508

Ἰδομενεὺς δ̓ ἄρα Οἰνόμαον βάλε γαστέρα μέσσην, ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσ̓·

[a hollow]

, διὰ δ̓ ἔντερα

ἔντερον (5) [Λ] 17.314-17.315

ἔντερα neuter accusative plural

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παῤ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή, γνὺξ δ̓ ἔριπ̓ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε κυανέη, προτὶ οἷ δ̓ ἔλαβ̓ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

20.419-20.421

Ἕκτωρ δ̓ ὡς ἐνόησε κασίγνητον Πολύδωρον ἔντερα χερσὶν ἔχοντα λιαζόμενον ποτὶ γαίη κάρ ῥά οἱ ὀφθαλμῶν κέχυτ̓ ἀχλύς·

13.506-13.508

Ἰδομενεὺς δ̓ ἄρα Οἰνόμαον βάλε γαστέρα μέσσην, ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ̓ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσ̓·

[an intestine, piece of gut]

χαλκὸς

χαλκός (148) [Λ] 17.314-17.315

χαλκὸς masculine nominative singular

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

πολὺς δ̓ ἐπελήλατο χαλκός.

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

[copper]

17.315ἤφυσ̓

ἀφύσσω (9) [Λ] 17.314-17.315

ἤφυσ̓ 3rd person singular active aorist indicative

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

1.169-1.171

νῦν δ̓ εἶμι Φθίην δ̓, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν οἴκαδ̓ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐ δέ σ̓ ὀΐω ἐνθάδ̓ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.

1.597-1.598

αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·

[to draw]

· ὃ δ̓ ἐν κονίῃσι

κονία (56) [Λ] 17.315

κονίῃσι feminine dative plural

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

[dust, a cloud of dust]

πεσὼν

πίπτω (131) [Λ] 17.315

πεσὼν masculine nominative singular active aorist participle

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

[to fall, fall down]

ἕλε

αἱρέω (276) [Λ] 17.315

ἕλε 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλ̓ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν·

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

[to take,(mid.) to choose]

γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 17.315

γαῖαν feminine accusative singular

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

[a land, country]

ἀγοστῷ. 17.316χώρησαν

χωρέω (12) [Λ] 17.316

χώρησαν 3rd person plural active aorist indicative

4.505

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

[give way, draw back, retire, withdraw]

δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι

πρόμαχος (38) [Λ] 17.316

πρόμαχοι masculine nominative plural

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[fighting before]

καὶ φαίδιμος

φαίδιμος (50) [Λ] 17.316

φαίδιμος masculine nominative singular

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

[shining]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.316

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

[Hector]

· 17.317Ἀργεῖοι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 17.317-17.318

Ἀργεῖοι masculine nominative plural

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[of/from Argos, Argive]

δὲ μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.317-17.318

μέγα neuter accusative singular

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει ἀργαλέης·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

[big, great]

ἴαχον

ἰάχω (31) [Λ] 17.317-17.318

ἴαχον 3rd person plural active imperfect indicative

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

[to cry, shout, shriek]

, ἐρύσαντο

ἐρύω (101) [Λ] 17.317-17.318

ἐρύσαντο 3rd person plural middle aorist indicative

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν;

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[to drag along the ground, drag, draw]

δὲ νεκροὺς

νεκρός (54) [Λ] 17.317-17.318

νεκροὺς masculine accusative plural

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

[a dead body, corpse]

17.318Φόρκυν

Φόρκυς (4) [Λ] 17.317-17.318

Φόρκυν masculine accusative singular

2.862-2.863

Φόρκυς αὖ Φρύγας ἦγε καὶ Ἀσκάνιος θεοειδὴς τῆλ̓ ἐξ Ἀσκανίης·

Αἴας δ̓ αὖ Φόρκυνα δαΐφρονα Φαίνοπος υἱὸν Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

[Phorcys]

θ̓ Ἱππόθοόν

Ἱππόθοος (7) [Λ] 17.317-17.318

Ἱππόθοόν masculine accusative singular

Ἱππόθοος δ̓ ἄγε φῦλα Πελασγῶν ἐγχεσιμώρων τῶν οἳ Λάρισαν ἐριβώλακα ναιετάασκον·

2.842-2.843

τῶν ἦρχ̓ Ἱππόθοός τε Πύλαιός τ̓ ὄζος Ἄρηος, υἷε δύω Λήθοιο Πελασγοῦ Τευταμίδαο.

[Hippothous]

τε, λύοντο

λύω (85) [Λ] 17.317-17.318

λύοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

ἐν δέ οἱ ἔγχος νηδυίοισι μάλ̓ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

[to loose]

δὲ τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.317-17.318

τεύχἐ neuter accusative plural

ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχἐ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[a tool, implement]

ἀπ̓ ὤμων

ὦμος (113) [Λ] 17.317-17.318

ὤμων masculine genitive plural

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

τὼ δ̓ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους αὔῃσι στερεῇσι·

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓ ἀνθρώπου·

[shoulder(with the upper arm)]

. 17.319ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 17.319-17.322

Τρῶες masculine nominative plural

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

[Tros]

ἀρηϊφίλων

ἀρηίφιλος (25) [Λ] 17.319-17.322

ἀρηϊφίλων masculine genitive plural

2.778-2.779

οἳ δ̓ ἀρχὸν ἀρηΐφιλον ποθέοντες φοίτων ἔνθα καὶ ἔνθα κατὰ στρατὸν οὐ δὲ μάχοντο.

ὑπ̓ Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.319-17.322

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν.

οὔτέ τιν̓ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων, ἀλλὰ μάλ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

[Achaian]

17.320Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 17.319-17.322

Ἴλιον feminine accusative singular

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν;

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

[Ilian, Trojan]

εἰσανέβησαν

εἰσαναβαίνω (7) [Λ] 17.319-17.322

εἰσανέβησαν 3rd person plural active aorist indicative

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

ταὶ δ̓ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα.

24.697-24.701

οὐ δέ τις ἄλλος ἔγνω πρόσθ̓ ἀνδρῶν καλλιζώνων τε γυναικῶν, ἀλλ̓ ἄρα Κασσάνδρη ἰκέλη χρυσῇ Ἀφροδίτῃ Πέργαμον εἰσαναβᾶσα φίλον πατέῤ εἰσενόησεν ἑσταότ̓ ἐν δίφρῳ, κήρυκά τε ἀστυβοώτην·

[to go up to]

ἀναλκείῃσι

ἀνάλκεια (3) [Λ] 17.319-17.322

ἀναλκείῃσι feminine dative plural

Ἕκτόρ τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

6.73-6.76

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, εἰ μὴ ἄῤ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι εἶπε παραστὰς Πριαμίδης Ἕλενος οἰωνοπόλων ὄχ̓ ἄριστος·

[want of strength, feebleness]

δαμέντες

δαμάζω (105) [Λ] 17.319-17.322

δαμέντες masculine nominative plural passive aorist participle

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[to overpower, tame, conquer, subdue]

, 17.321Ἀργεῖοι

Ἀργεῖος (137) [Λ] 17.319-17.322

Ἀργεῖοι masculine nominative plural

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

[of/from Argos, Argive]

δέ κε κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 17.319-17.322

κῦδος neuter accusative singular

τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

[glory, renown]

ἕλον

αἱρέω (276) [Λ] 17.319-17.322

ἕλον 3rd person plural active aorist indicative

ἀλλ̓ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν·

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[to take,(mid.) to choose]

καὶ ὑπὲρ Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 17.319-17.322

Διὸς masculine genitive singular

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην·

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

[Zeus]

αἶσαν

αἶσα (12) [Λ] 17.319-17.322

αἶσαν feminine accusative singular

18.326-18.327

φῆν δέ οἱ εἰς Ὀπόεντα περικλυτὸν υἱὸν ἀπάξειν Ἴλιον ἐκπέρσαντα, λαχόντα τε ληΐδος αἶσαν.

24.224-24.226

εἰ δέ μοι αἶσα τεθνάμεναι παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων βούλομαι·

1.415-1.416

αἴθ̓ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων ἧσθαι, ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν·

[share, portion]

17.322κάρτεϊ

κάρτος (8) [Λ] 17.319-17.322

κάρτεϊ neuter dative singular

ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν·

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

[strength, vigour, courage]

καὶ σθένεϊ

σθένος (37) [Λ] 17.319-17.322

σθένεϊ neuter dative singular

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

οὐ δέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·

[strength, might]

σφετέρῳ

σφέτερος (7) [Λ] 17.319-17.322

σφετέρῳ neuter dative singular

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

[their own, their]

· ἀλλ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.322-17.325

αὐτὸς masculine nominative singular

ἀλλ̓ αὐτοὶ τρεῖτ̓ ἄσπετον οὐ δὲ μάχεσθε.

περὶ δ̓ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει ἄγριος·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 17.322-17.325

Ἀπόλλων masculine nominative singular

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

Ἕκτορα δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

[Apollo]

17.323Αἰνείαν

Αἰνείας (78) [Λ] 17.322-17.325

Αἰνείαν masculine accusative singular

Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν;

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

[Aeneas]

ὄτρυνε

ὀτρύνω (88) [Λ] 17.322-17.325

ὄτρυνε 3rd person singular active imperfect indicative

ἀλλ̓ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

Ἕκτορα δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

δέμας

δέμας (13) [Λ] 17.322-17.325

δέμας neuter accusative singular

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐ δέ κε φαίης οὔτέ ποτ̓ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔ τε σελήνην·

εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

[the(physical frame, form of the) body]

Περίφαντι

Περίφας (3) [Λ] 17.322-17.325

Περίφαντι masculine dative singular

5.842-5.843

ἤτοι ὃ μὲν Περίφαντα πελώριον ἐξενάριζεν Αἰτωλῶν ὄχ̓ ἄριστον Ὀχησίου ἀγλαὸν υἱόν·

5.846-5.849

ὡς δὲ ἴδε βροτολοιγὸς Ἄρης Διομήδεα δῖον, ἤτοι ὃ μὲν Περίφαντα πελώριον αὐτόθ̓ ἔασε κεῖσθαι ὅθι πρῶτον κτείνων ἐξαίνυτο θυμόν, αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ̓ ἰθὺς Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[Periphas]

ἐοικὼς

ἔοικα (69) [Λ] 17.322-17.325

ἐοικὼς masculine nominative singular active perfect participle

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

ὑπὸ δ̓ ἀμφίπολοι ῥώοντο ἄνακτι χρύσειαι ζωῇσι νεήνισιν εἰοικυῖαι.

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σφίσιν εἶκε λοχῆσαι ἐν ποταμῷ, ὅθι τ̓ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν, ἔνθ̓ ἄρα τοί γ̓ ἵζοντ̓ εἰλυμένοι αἴθοπι χαλκῷ.

[to be like; to look like]

17.324κήρυκι

κῆρυξ (44) [Λ] 17.322-17.325

κήρυκι masculine dative singular

18.503

κήρυκες δ̓ ἄρα λαὸν ἐρήτυον·

18.503-18.505

οἳ δὲ γέροντες εἵατ̓ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοις ἱερῷ ἐνὶ κύκλῳ, σκῆπτρα δὲ κηρύκων ἐν χέρσ̓ ἔχον ἠεροφώνων·

18.558-18.559

κήρυκες δ̓ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο, βοῦν δ̓ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον·

[a herald, pursuivant, marshal, public messenger]

Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 17.322-17.325

πατρὶ masculine dative singular

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

[a father]

γέροντι

γέρων (133) [Λ] 17.322-17.325

γέροντι masculine dative singular

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον ὀψόμεναί τε γέρονθ̓ ἅλιον καὶ δώματα πατρός, καί οἱ πάντ̓ ἀγορεύσατ̓·

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ νοστήσαντα δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

[an old man(in apposition as adj., old)]

17.325κηρύσσων

κηρύσσω (6) [Λ] 17.322-17.325

κηρύσσων masculine nominative singular active present participle

2.50-2.51

αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·

2.52

οἳ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δ̓ ἠγείροντο μάλ̓ ὦκα·

2.437-2.440

ἀλλ̓ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας, ἡμεῖς δ̓ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν ἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[to be a herald, officiate as herald]

γήρασκε

γηράσκω (6) [Λ] 17.322-17.325

γήρασκε 3rd person singular active imperfect indicative

24.540-24.542

οὐ δέ νυ τόν γε γηράσκοντα κομίζω, ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ, σέ τε κήδων ἠδὲ σὰ τέκνα.

2.661-2.663

7.148-7.149

αὐτὰρ ἐπεὶ Λυκόοργος ἐνὶ μεγάροισιν ἐγήρα, δῶκε δ̓ Ἐρευθαλίωνι φίλῳ θεράποντι φορῆναι·

[to grow old, become old]

φίλα

φίλος (342) [Λ] 17.322-17.325

φίλα neuter accusative plural

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

[friend; loved, beloved, dear]

φρεσὶ

φρήν (178) [Λ] 17.322-17.325

φρεσὶ feminine dative plural

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[the midriff; heart, mind]

μήδεα

μῆδος (12) [Λ] 17.322-17.325

μήδεα neuter accusative plural

καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι, ὅς περ θνητός τ̓ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·

24.88

καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.

24.281-24.282

τὼ μὲν ζευγνύσθην ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι κῆρυξ καὶ Πρίαμος πυκινὰ φρεσὶ μήδἐ ἔχοντες·

[counsels, plans, arts, schemes]

εἰδώς

εἴδω (36) [Λ] 17.322-17.325

εἰδώς masculine nominative singular active perfect participle

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

οὐ δ̓ οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος οὐ δέ τις ἄλλος ἀθανάτων, οἳ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀμφινέμονται.

· 17.326τῷ μιν ἐεισάμενος

εἴδομαι (30) [Λ] 17.326

ἐεισάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν·

[are visible, appear]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 17.326

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[to speak to, address]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 17.326

Διὸς masculine genitive singular

ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην·

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

[Zeus]

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 17.326

υἱὸς masculine nominative singular

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

[a son]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 17.326

Ἀπόλλων masculine nominative singular

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[Apollo]

· 17.327Αἰνεία

Αἰνείας (78) [Λ] 17.327-17.328

Αἰνεία masculine vocative singular

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

[Aeneas]

πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν

θεός (400) [Λ] 17.327-17.328

θεὸν masculine accusative singular

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[god]

εἰρύσσαισθε

ἐρύω (101) [Λ] 17.327-17.328

εἰρύσσαισθε 2nd person plural middle aorist optative

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

[to drag along the ground, drag, draw]

17.328Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 17.327-17.328

Ἴλιον feminine accusative singular

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

[Ilian, Trojan]

αἰπεινήν

αἰπεινός (13) [Λ] 17.327-17.328

αἰπεινήν feminine accusative singular

αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ̓ αἰπεινὰ κάρηνα.

2.569-2.577

οἳ δὲ Μυκήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον ἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς, Ὀρνειάς τ̓ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τ̓ ἐρατεινὴν καὶ Σικυῶν̓, ὅθ̓ ἄῤ Ἄδρηστος πρῶτ̓ ἐμβασίλευεν, οἵ θ̓ Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν Γονόεσσαν Πελλήνην τ̓ εἶχον ἠδ̓ Αἴγιον ἀμφενέμοντο Αἰγιαλόν τ̓ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφ̓ Ἑλίκην εὐρεῖαν, τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·

2.867-2.869

Νάστης αὖ Καρῶν ἡγήσατο βαρβαροφώνων, οἳ Μίλητον ἔχον Φθιρῶν τ̓ ὄρος ἀκριτόφυλλον Μαιάνδρου τε ῥοὰς Μυκάλης τ̓ αἰπεινὰ κάρηνα·

[high, lofty]

; ὡς δὴ ἴδον

εἶδον (237) [Λ] 17.328-17.330

ἴδον 1st person singular active aorist indicative

ὣς ἔφατ̓, Αἰνείας δ̓ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ̓ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

οὐ δέ κ̓ Ἄρης λαοσσόος οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσ̓ ὀνόσαιτ̓, οὐ δ̓ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[to see]

ἀνέρας

ἀνήρ (590) [Λ] 17.328-17.330

ἀνέρας masculine accusative plural

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

[a man]

ἄλλους

ἄλλος (396) [Λ] 17.328-17.330

ἄλλους masculine accusative plural

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

[other, another]

17.329κάρτεΐ

κάρτος (8) [Λ] 17.328-17.330

κάρτεΐ neuter dative singular

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν·

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[strength, vigour, courage]

τε σθένεΐ

σθένος (37) [Λ] 17.328-17.330

σθένεΐ neuter dative singular

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

οὐ δέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·

εἰ δ̓ ἂν ἐμοῖς ἐπέεσσι πιθώμεθα κηδόμενοί περ, νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν, ἄστυ δὲ πύργοι ὑψηλαί τε πύλαι σανίδες τ̓ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαι μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται·

[strength, might]

τε πεποιθότας

πείθω (141) [Λ] 17.328-17.330

πεποιθότας masculine accusative plural active perfect participle

οὐ δέ με πείσεις.

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

[to prevail upon, win over, persuade]

ἠνορέῃ

ἠνορέη (5) [Λ] 17.328-17.330

ἠνορέῃ feminine dative singular

4.303-4.305

μη δέ τις ἱπποσύνῃ τε καὶ ἠνορέηφι πεποιθὼς οἶος πρόσθ̓ ἄλλων μεμάτω Τρώεσσι μάχεσθαι, μη δ̓ ἀναχωρείτω·

6.156-6.157

τῷ δὲ θεοὶ κάλλός τε καὶ ἠνορέην ἐρατεινὴν ὤπασαν·

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

[manhood, prowess]

τε 17.330πλήθεΐ τε σφετέρῳ

σφέτερος (7) [Λ] 17.328-17.330

σφετέρῳ neuter dative singular

4.409

κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο·

[their own, their]

καὶ ὑπερδέα δῆμον

δῆμος (34) [Λ] 17.328-17.330

δῆμον masculine accusative singular

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

νῦν δ̓ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω κῦδος ἀρέσθ̓ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τ̓ ἔλσαι Ἀχαιούς, νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖν̓ ἐνὶ δήμῳ·

ὃ μὲν εὔχετο πάντ̓ ἀποδοῦναι δήμῳ πιφαύσκων, ὃ δ̓ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·

[people;(originally) a country-district, country, land]

ἔχοντας

ἔχω (431) [Λ] 17.328-17.330

ἔχοντας masculine accusative plural active present participle

17.354

ἀλλ̓ οὔ πως ἔτι εἶχε·

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

[to have]

· 17.331ἡμῖν δὲ Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 17.331-17.332

Ζεὺς masculine nominative singular

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

[Zeus]

μὲν πολὺ

πολύς (468) [Λ] 17.331-17.332

πολὺ neuter accusative singular

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

οὐ δ̓ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο, παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον·

[much, many]

βούλεται

βούλομαι (18) [Λ] 17.331-17.332

βούλεται 3rd person singular medio-passive present indicative

23.592-23.595

εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο μεῖζον ἐπαιτήσειας, ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφὲς ἤματα πάντα ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός.

23.681-23.682

τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ̓ αὐτῷ βούλετο νίκην.

24.39-24.43

ἀλλ̓ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθ̓ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔ τ̓ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔ τε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δ̓ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσ̓ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

[to will, wish, be willing]

ἢ Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 17.331-17.332

Δαναοῖσι masculine dative plural

τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων καὶ Δαναῶν·

[the Danaans]

17.332νίκην

νίκη (37) [Λ] 17.331-17.332

νίκην feminine accusative singular

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

[victory]

· ἀλλ̓ αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 17.332

αὐτοὶ masculine nominative plural

περὶ δ̓ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει ἄγριος·

τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

τρεῖτ̓

τρέω (15) [Λ] 17.332

τρεῖτ̓ 2nd person plural active present indicative

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

θαμέες γὰρ ἄκοντες ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν, καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες, ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς, ἄψ τ̓ ἀνεχώρησαν διά τ̓ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

[to flee from fear, flee away]

ἄσπετον

ἄσπετος (17) [Λ] 17.332

ἄσπετον neuter accusative singular

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ Πηλεΐωνι ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ἄγγελος ἦλθε θέουσ̓ ἀπ̓ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι κρύβδα Διὸς ἄλλων τε θεῶν·

18.218

ἀτὰρ Τρώεσσιν ἐν ἄσπετον ὦρσε κυδοιμόν.

περὶ δὲ ῥόος Ὠκεανοῖο ἀφρῷ μορμύρων ῥέεν ἄσπετος·

[unspeakable, unutterable, unspeakably great]

οὐ δὲ μάχεσθε

μάχομαι (218) [Λ] 17.332

μάχεσθε 2nd person plural medio-passive present indicative

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

οὔτέ τιν̓ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων, ἀλλὰ μάλ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

[to fight]

. 17.333ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 17.333-17.334

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς Ζῆν̓ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐ δέ κε φαίης οὔτέ ποτ̓ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔ τε σελήνην·

[to say, to claim]

, Αἰνείας

Αἰνείας (78) [Λ] 17.333-17.334

Αἰνείας masculine nominative singular

ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

[Aeneas]

δ̓ ἑκατηβόλον

ἑκατηβόλος (5) [Λ] 17.333-17.334

ἑκατηβόλον masculine accusative singular

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

5.443-5.444

ὣς φάτο, Τυδεΐδης δ̓ ἀνεχάζετο τυτθὸν ὀπίσσω μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

15.231

σοὶ δ̓ αὐτῷ μελέτω ἑκατηβόλε φαίδιμος Ἕκτωρ·

[far-shooting]

Ἀπόλλωνα

Ἀπόλλων (129) [Λ] 17.333-17.334

Ἀπόλλωνα masculine accusative singular

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

καί νύ κεν αὐτῆμαρ πόλιν ἔπραθον, εἰ μὴ Ἀπόλλων πολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

[Apollo]

17.334ἔγνω

γιγνώσκω (73) [Λ] 17.333-17.334

ἔγνω 3rd person singular active aorist indicative

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

ἐς ἄντα ἰδών

εἶδον (237) [Λ] 17.333-17.334

ἰδών masculine nominative singular active aorist participle

οὐ δέ κ̓ Ἄρης λαοσσόος οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσ̓ ὀνόσαιτ̓, οὐ δ̓ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

[to see]

, μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.333-17.334

μέγα neuter accusative singular

τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει ἀργαλέης·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

[big, great]

δ̓ Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.333-17.334

Ἕκτορα masculine accusative singular

17.448-17.449

ἀλλ̓ οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι δαιδαλέοισιν Ἕκτωρ Πριαμίδης ἐποχήσεται·

[Hector]

εἶπε

εἶπον (279) [Λ] 17.333-17.334

εἶπε 3rd person singular active aorist indicative

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ̓ ὄρσασκεν ἑκάστου.

[to speak, say]

βοήσας

βοάω (16) [Λ] 17.333-17.334

βοήσας masculine nominative singular active aorist participle

ἐν καυλῷ δ̓ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν Τρῶες·

23.847

τοὶ δὲ βόησαν.

[to cry aloud, to shout]

· 17.335Ἕκτόρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.335-17.337

Ἕκτόρ masculine vocative singular

17.448-17.449

ἀλλ̓ οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι δαιδαλέοισιν Ἕκτωρ Πριαμίδης ἐποχήσεται·

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

[Hector]

τ̓ ἠδ̓ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 17.335-17.337

ἄλλοι masculine vocative plural

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[other, another]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.335-17.337

Τρώων masculine genitive plural

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

[Tros]

ἀγοὶ ἠδ̓ ἐπικούρων

ἐπίκουρος (33) [Λ] 17.335-17.337

ἐπικούρων masculine genitive plural

τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλ̓ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς, τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τ̓ ἐπίκουροι.

21.428-21.431

τοιοῦτοι νῦν πάντες ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοὶ εἶεν, ὅτ̓ Ἀργείοισι μαχοίατο θωρηκτῇσιν, ὧδέ τε θαρσαλέοι καὶ τλήμονες, ὡς Ἀφροδίτη ἦλθεν Ἄρῃ ἐπίκουρος ἐμῷ μένει ἀντιόωσα·

[an assister, ally]

17.336αἰδὼς

αἰδώς (16) [Λ] 17.335-17.337

αἰδὼς feminine nominative singular

22.74-22.76

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον αἰδῶ τ̓ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος, τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν.

24.44-24.45

ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐ δέ οἱ αἰδὼς γίγνεται, ἥ τ̓ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ̓ ὀνίνησι.

24.110-24.111

αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτω αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.

[a sense of shame, shame, modesty, self-respect]

μὲν νῦν ἥδε γ̓ ἀρηϊφίλων

ἀρηίφιλος (25) [Λ] 17.335-17.337

ἀρηϊφίλων masculine genitive plural

2.778-2.779

οἳ δ̓ ἀρχὸν ἀρηΐφιλον ποθέοντες φοίτων ἔνθα καὶ ἔνθα κατὰ στρατὸν οὐ δὲ μάχοντο.

3.21-3.25

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων·

ὑπ̓ Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.335-17.337

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν.

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

[Achaian]

17.337Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 17.335-17.337

Ἴλιον feminine accusative singular

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

οἳ δ̓ ἀλλήλους ὀλέκουσιν οἳ μὲν ἀμυνόμενοι νέκυος πέρι τεθνηῶτος, οἳ δὲ ἐρύσσασθαι ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν Τρῶες ἐπιθύουσι·

[Ilian, Trojan]

εἰσαναβῆναι

εἰσαναβαίνω (7) [Λ] 17.335-17.337

εἰσαναβῆναι active aorist infinitive

24.697-24.701

2.511-2.515

οἳ δ̓ Ἀσπληδόνα ναῖον ἰδ̓ Ὀρχομενὸν Μινύειον, τῶν ἦρχ̓ Ἀσκάλαφος καὶ Ἰάλμενος υἷες Ἄρηος οὓς τέκεν Ἀστυόχη δόμῳ Ἄκτορος Ἀζεΐδαο, παρθένος αἰδοίη ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα Ἄρηϊ κρατερῷ·

[to go up to]

ἀναλκείῃσι

ἀνάλκεια (3) [Λ] 17.335-17.337

ἀναλκείῃσι feminine dative plural

6.73-6.76

ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ̓ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ·

[want of strength, feebleness]

δαμέντας

δαμάζω (105) [Λ] 17.335-17.337

δαμέντας masculine accusative plural passive aorist participle

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ, θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

[to overpower, tame, conquer, subdue]

. 17.338ἀλλ̓ ἔτι γάρ τίς φησι

φημί (406) [Λ] 17.338-17.339

φησι 3rd person singular active present indicative

ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐ δέ κε φαίης οὔτέ ποτ̓ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔ τε σελήνην·

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

[to say, to claim]

θεῶν

θεός (400) [Λ] 17.338-17.339

θεῶν masculine genitive plural

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

[god]

ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς

παρίστημι (49) [Λ] 17.338-17.339

παραστὰς masculine nominative singular active aorist participle

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

19.6-19.7

ἣ δ̓ ἐν τοῖσι παρίστατο δῖα θεάων, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[to make to stand]

17.339Ζῆν̓

Ζεύς (476) [Λ] 17.338-17.339

Ζῆν̓ masculine accusative singular

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[Zeus]

ὕπατον

ὕπατος (8) [Λ] 17.338-17.339

ὕπατον masculine accusative singular superlative

19.258-19.262

ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες, αἵ θ̓ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τίνυνται, ὅτις κ̓ ἐπίορκον ὀμόσσῃ, μὴ μὲν ἐγὼ κούρῃ Βρισηΐδι χεῖῤ ἐπένεικα, οὔ τ̓ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος οὔτέ τευ ἄλλου.

23.43-23.47

οὐ μὰ Ζῆν̓, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι πρίν γ̓ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ̓ ἔτι δεύτερον ὧδε ἵξετ̓ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

23.161-23.165

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ̓ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δὲ παῤ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην, ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[supremus, the highest, uppermost; Roman consul]

μήστωρα

μήστωρ (15) [Λ] 17.338-17.339

μήστωρα masculine accusative singular

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

τοῖον γὰρ πόθεον μήστωρα φόβοιο.

4.328

ἀμφὶ δ̓ Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς·

[an adviser, counsellor]

μάχης

μάχη (131) [Λ] 17.338-17.339

μάχης feminine genitive singular

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

[battle, fight, combat]

ἐπιτάρροθον

ἐπιτάρροθος (7) [Λ] 17.338-17.339

ἐπιτάρροθον masculine accusative singular

20.452-20.453

ἦ θήν σ̓ ἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας, εἴ πού τις καὶ ἔμοιγε θεῶν ἐπιτάρροθός ἐστι.

21.289-21.290

τοίω γάρ τοι νῶϊ θεῶν ἐπιταρρόθω εἰμὲν Ζηνὸς ἐπαινήσαντος ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

5.808

τοίη οἱ ἐγὼν ἐπιτάρροθος ἦα.

[a helper, defender, ally]

εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 17.338-17.339

εἶναι active present infinitive

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐ δέ κε φαίης οὔτέ ποτ̓ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔ τε σελήνην·

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[to be]

· 17.340τώ ῥ̓ ἰθὺς Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 17.340-17.341

Δαναῶν masculine genitive plural

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς ὀρνύμεναι Δαναούς·

[the Danaans]

ἴομεν

εἶμι (299) [Λ] 17.340-17.341

ἴομεν 1st person plural active present subjunctive

τοῖσι δ̓ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς ἤϊσαν ἀμφότεροι·

[come, go]

, μη δ̓ οἵ γε ἕκηλοι

ἕκηλος (8) [Λ] 17.340-17.341

ἕκηλοι masculine nominative plural

5.757-5.761

Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ Ἄρῃ τάδε καρτερὰ ἔργα ὁσσάτιόν τε καὶ οἷον ἀπώλεσε λαὸν Ἀχαιῶν μὰψ ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον ἐμοὶ δ̓ ἄχος, οἳ δὲ ἕκηλοι τέρπονται Κύπρίς τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄφρονα τοῦτον ἀνέντες, ὃς οὔ τινα οἶδε θέμιστα;

5.805

δαίνυσθαί μιν ἄνωγον ἐνὶ μεγάροισιν ἕκηλον·

6.70-6.71

ἔπειτα δὲ καὶ τὰ ἕκηλοι νεκροὺς ἂμ πεδίον συλήσετε τεθνηῶτας.

[at rest, at one's ease]

17.341Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.340-17.341

Πάτροκλον masculine accusative singular

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

[Patroclus]

νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 17.340-17.341

νηυσὶν feminine dative plural

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

[a ship]

πελασαίατο

πελάζω (21) [Λ] 17.340-17.341

πελασαίατο 3rd person plural middle aorist optative

21.92-21.93

οὐ γὰρ ὀΐω σὰς χεῖρας φεύξεσθαι, ἐπεί ῥ̓ ἐπέλασσέ γε δαίμων.

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

24.153-24.154

τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην, ὃς ἄξει εἷός κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ.

[to approach, come near, draw near]

τεθνηῶτα

θνήσκω (75) [Λ] 17.340-17.341

τεθνηῶτα masculine accusative singular active perfect participle

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ·

. 17.342ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 17.342

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐ δέ κε φαίης οὔτέ ποτ̓ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔ τε σελήνην·

ὣς ἔφατ̓, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ̓ ἐπορούσας καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, Αὐτομέδων δ̓ ἀπόρουσε·

[to say, to claim]

, καί ῥα πολὺ

πολύς (468) [Λ] 17.342

πολὺ neuter accusative singular

Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

οὐ δ̓ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο, παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον·

μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα πολλὸν ἀφεσταότες.

[much, many]

προμάχων

πρόμαχος (38) [Λ] 17.342

προμάχων masculine genitive plural

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

καί νύ κεν αὐτῆμαρ πόλιν ἔπραθον, εἰ μὴ Ἀπόλλων πολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

[fighting before]

ἐξάλμενος

ἐξάλλομαι (4) [Λ] 17.342

ἐξάλμενος masculine nominative singular middle aorist participle

23.398-23.399

Τυδεΐδης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος·

5.141-5.142

αἳ μέν τ̓ ἀγχιστῖναι ἐπ̓ ἀλλήλῃσι κέχυνται, αὐτὰρ ὃ ἐμμεμαὼς βαθέης ἐξάλλεται αὐλῆς·

15.571

εἴ τινά που Τρώων ἐξάλμενος ἄνδρα βάλοισθα.

[to leap out of]

ἔστη

ἵστημι (305) [Λ] 17.342

ἔστη 3rd person singular active aorist indicative

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν.

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

[to make to stand]

· 17.343οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι

ἐναντίος (14) [Λ] 17.343

ἐναντίοι masculine nominative plural

20.251-20.255

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας, αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο νεικεῦσ̓ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι πόλλ̓ ἐτεά τε καὶ οὐκί·

5.12

τώ οἱ ἀποκρινθέντε ἐναντίω ὁρμηθήτην·

5.497

οἳ δ̓ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν·

[opposite]

ἔσταν

ἵστημι (305) [Λ] 17.343

ἔσταν 3rd person plural active aorist indicative

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

[to make to stand]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.343

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

[Achaian]

. 17.344ἔνθ̓ αὖτ̓ Αἰνείας

Αἰνείας (78) [Λ] 17.344-17.345

Αἰνείας masculine nominative singular

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

[Aeneas]

Λειώκριτον οὔτασε

οὐτάζω (33) [Λ] 17.344-17.345

οὔτασε 3rd person singular active aorist indicative

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

20.401-20.402

Ἱπποδάμαντα δ̓ ἔπειτα καθ̓ ἵππων ἀΐξαντα πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί.

20.458-20.459

τὸν μὲν ἔπειτα οὐτάζων ξίφεϊ μεγάλῳ ἐξαίνυτο θυμόν·

[to wound]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 17.344-17.345

δουρὶ neuter dative singular

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

[tree, plank, spear]

17.345υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 17.344-17.345

υἱὸν masculine accusative singular

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

[a son]

Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος

Λυκομήδης (5) [Λ] 17.344-17.345

Λυκομήδεος masculine genitive singular

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Λυκομήδης, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν, ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει, καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

ἦ, καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο Φυλεΐδην τε Μέγητα Θόαντά τε Μηριόνην τε καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον·

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

[Lycomedes]

ἐσθλὸν

ἐσθλός (80) [Λ] 17.344-17.345

ἐσθλὸν masculine accusative singular

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων δάκρὐ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ̓ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

[good]

ἑταῖρον

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.344-17.345

ἑταῖρον masculine accusative singular

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

[a comrade, companion, mate]

. 17.346τὸν δὲ πεσόντ̓

πίπτω (131) [Λ] 17.346-17.351

πεσόντ̓ masculine accusative singular active aorist participle

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

[to fall, fall down]

ἐλέησεν

ἐλεέω (27) [Λ] 17.346-17.351

ἐλέησεν 3rd person singular active aorist indicative

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to have pity on, shew mercy upon]

ἀρηΐφιλος

ἀρηίφιλος (25) [Λ] 17.346-17.351

ἀρηΐφιλος masculine nominative singular

2.778-2.779

οἳ δ̓ ἀρχὸν ἀρηΐφιλον ποθέοντες φοίτων ἔνθα καὶ ἔνθα κατὰ στρατὸν οὐ δὲ μάχοντο.

3.21-3.25

3.52

οὐκ ἂν δὴ μείνειας ἀρηΐφιλον Μενέλαον;

Λυκομήδης

Λυκομήδης (5) [Λ] 17.346-17.351

Λυκομήδης masculine nominative singular

12.366-12.367

Αἶαν σφῶϊ μὲν αὖθι, σὺ καὶ κρατερὸς Λυκομήδης, ἑσταότες Δαναοὺς ὀτρύνετον ἶφι μάχεσθαι·

[Lycomedes]

, 17.347στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 17.346-17.351

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

[to make to stand]

δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰών

εἶμι (299) [Λ] 17.346-17.351

ἰών masculine nominative singular active present participle

τοῖσι δ̓ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς ἤϊσαν ἀμφότεροι·

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

[come, go]

, καὶ ἀκόντισε

ἀκοντίζω (28) [Λ] 17.346-17.351

ἀκόντισε 3rd person singular active aorist indicative

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

ὃ δ̓ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο δίφρῳ ἐφεσταότος·

[to hurl a javelin]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 17.346-17.351

δουρὶ neuter dative singular

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

[tree, plank, spear]

φαεινῷ

φαεινός (65) [Λ] 17.346-17.351

φαεινῷ neuter dative singular

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων, εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

[shining, beaming, radiant]

, 17.348καὶ βάλεν

βάλλω (314) [Λ] 17.346-17.351

βάλεν 3rd person singular active aorist indicative

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

[to throw]

Ἱππασίδην

Ἱππασίδης (4) [Λ] 17.346-17.351

Ἱππασίδην masculine accusative singular

11.426-11.427

τοὺς μὲν ἔασ̓, ὃ δ̓ ἄῤ Ἱππασίδην Χάροπ̓ οὔτασε δουρὶ αὐτοκασίγνητον εὐηφενέος Σώκοιο.

11.428-11.433

τῷ δ̓ ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν ὦ Ὀδυσεῦ πολύαινε δόλων ἆτ̓ ἠδὲ πόνοιο σήμερον ἢ δοιοῖσιν ἐπεύξεαι Ἱππασίδῃσι τοιώδ̓ ἄνδρε κατακτείνας καὶ τεύχἐ ἀπούρας, ἤ κεν ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς.

13.410-13.412

οὐ δ̓ ἅλιόν ῥα βαρείης χειρὸς ἀφῆκεν, ἀλλ̓ ἔβαλ̓ Ἱππασίδην Ὑψήνορα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσε.

[son of Hippasus]

Ἀπισάονα

Ἀπισάων (3) [Λ] 17.346-17.351

Ἀπισάονα masculine accusative singular

11.575-11.579

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησ̓ Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱὸς Εὐρύπυλος πυκινοῖσι βιαζόμενον βελέεσσι, στῆ ῥα παῤ αὐτὸν ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλε Φαυσιάδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἔλυσεν·

11.581-11.584

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς τεύχἐ ἀπαινύμενον Ἀπισάονος, αὐτίκα τόξον ἕλκετ̓ ἐπ̓ Εὐρυπύλῳ, καί μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ δεξιόν·

[Apisaon]

ποιμένα

ποιμήν (53) [Λ] 17.346-17.351

ποιμένα masculine accusative singular

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

19.34-19.36

ἀλλὰ σύ γ̓ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν αἶψα μάλ̓ ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δ̓ ἀλκήν.

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

[herdsman, shepherd]

λαῶν

λαός (229) [Λ] 17.346-17.351

λαῶν masculine genitive plural

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

ἀλλ̓ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

[the people]

17.349ἧπαρ

ἧπαρ (6) [Λ] 17.346-17.351

ἧπαρ neuter accusative singular

20.468-20.469

ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων ἱέμενος λίσσεσθ̓, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ̓ ἧπαρ·

20.470-20.471

ἐκ δέ οἱ ἧπαρ ὄλισθεν, ἀτὰρ μέλαν αἷμα κατ̓ αὐτοῦ κόλπον ἐνέπλησεν·

24.209-24.213

τῷ δ̓ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή, ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι ἐσθέμεναι προσφῦσα·

[the liver]

ὑπὸ πραπίδων

πραπίδες (9) [Λ] 17.346-17.351

πραπίδων feminine genitive plural

18.380-18.381

ὄφῤ ὅ γε ταῦτ̓ ἐπονεῖτο ἰδυίῃσι πραπίδεσσι, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα.

18.481-18.482

αὐτὰρ ἐν αὐτῷ ποίει δαίδαλα πολλὰ ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

20.10-20.12

ἐλθόντες δ̓ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

[the midriff, diaphragm]

, εἶθαρ δ̓ ὑπὸ γούνατ̓

γόνυ (77) [Λ] 17.346-17.351

γούνατ̓ neuter accusative plural

καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ̓ ὑπένερθεν ἑκάστου χεῖρές τ̓ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν ἀμφ̓ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

σφῶϊν δ̓ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ̓ ἐνὶ θυμῷ, ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

[the knee]

ἔλυσεν

λύω (85) [Λ] 17.346-17.351

ἔλυσεν 3rd person singular active aorist indicative

ἐν δέ οἱ ἔγχος νηδυίοισι μάλ̓ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, ἐς δ̓ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.

[to loose]

, 17.350ὅς ῥ̓ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος

ἐριβῶλαξ (5) [Λ] 17.346-17.351

ἐριβώλακος feminine genitive singular

5.43-5.44

Ἰδομενεὺς δ̓ ἄρα Φαῖστον ἐνήρατο Μῄονος υἱὸν Βώρου, ὃς ἐκ Τάρνης ἐριβώλακος εἰληλούθει.

6.312-6.317

ὢ πόποι ἦ τ̓ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

[with large clods, very fertile]

εἰληλούθει

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.346-17.351

εἰληλούθει 3rd person singular active pluperfect indicative

ὃ γάρ ῥ̓ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.

[to come]

, 17.351καὶ δὲ μετ̓ Ἀστεροπαῖον

Ἀστεροπαῖος (9) [Λ] 17.346-17.351

Ἀστεροπαῖον masculine accusative singular

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

21.162-21.163

ὃ δ̓ ἁμαρτῇ δούρασιν ἀμφὶς ἥρως Ἀστεροπαῖος, ἐπεὶ περιδέξιος ἦεν.

[Asteropaeus, son of Pelegon]

ἀριστεύεσκε

ἀριστεύω (12) [Λ] 17.346-17.351

ἀριστεύεσκε 3rd person singular active imperfect indicative

6.207-6.210

πέμπε δέ μ̓ ἐς Τροίην, καί μοι μάλα πόλλ̓ ἐπέτελλεν αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μη δὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν, οἳ μέγ̓ ἄριστοι ἔν τ̓ Ἐφύρῃ ἐγένοντο καὶ ἐν Λυκίῃ εὐρείῃ.

6.460-6.461

Ἕκτορος ἥδε γυνὴ ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι Τρώων ἱπποδάμων ὅτε Ἴλιον ἀμφεμάχοντο.

7.89-7.90

ἀνδρὸς μὲν τόδε σῆμα πάλαι κατατεθνηῶτος, ὅν ποτ̓ ἀριστεύοντα κατέκτανε φαίδιμος Ἕκτωρ.

[to be best]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.346-17.351

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

τὸν δὲ πεσόντ̓ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος, ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

οὐ δ̓ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο, παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον·

[to fight]

. 17.352τὸν δὲ πεσόντ̓

πίπτω (131) [Λ] 17.352-17.353

πεσόντ̓ masculine accusative singular active aorist participle

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

[to fall, fall down]

ἐλέησεν

ἐλεέω (27) [Λ] 17.352-17.353

ἐλέησεν 3rd person singular active aorist indicative

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

Τρῶα δ̓ Ἀλαστορίδην, ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων, εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβὼν καὶ ζωὸν ἀφείη μη δὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας, νήπιος, οὐ δὲ τὸ ᾔδη ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν·

[to have pity on, shew mercy upon]

ἀρήϊος

ἄρειος (27) [Λ] 17.352-17.353

ἀρήϊος masculine nominative singular

21.373-21.376

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ καὶ τόδ̓ ὀμοῦμαι, μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μὴ δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

Ἀστεροπαῖος

Ἀστεροπαῖος (9) [Λ] 17.352-17.353

Ἀστεροπαῖος masculine nominative singular

21.162-21.163

ὃ δ̓ ἁμαρτῇ δούρασιν ἀμφὶς ἥρως Ἀστεροπαῖος, ἐπεὶ περιδέξιος ἦεν.

21.169-21.170

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς μελίην ἰθυπτίωνα Ἀστεροπαίῳ ἐφῆκε κατακτάμεναι μενεαίνων.

[Asteropaeus, son of Pelegon]

, 17.353ἴθυσεν

ἰθύω (11) [Λ] 17.352-17.353

ἴθυσεν 3rd person singular active aorist indicative

17.660-17.661

ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων ἰθύει, ἀλλ̓ οὔ τι πρήσσει·

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

4.506-4.507

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκρούς, ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω·

[to go straight, press right on]

δὲ καὶ ὃ πρόφρων

πρόφρων (15) [Λ] 17.352-17.353

πρόφρων masculine nominative singular

21.500-21.501

ἀλλὰ μάλα πρόφρασσα μετ̓ ἀθανάτοισι θεοῖσιν εὔχεσθαι ἐμὲ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν.

22.183-22.184

οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι·

22.301-22.303

ἦ γάρ ῥα πάλαι τό γε φίλτερον ἦεν Ζηνί τε καὶ Διὸς υἷι ἑκηβόλῳ, οἵ με πάρος γε πρόφρονες εἰρύατο·

[with forward mind]

Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 17.352-17.353

Δαναοῖσι masculine dative plural

προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς ὀρνύμεναι Δαναούς·

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

[the Danaans]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.352-17.353

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

οὐ δ̓ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο, παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον·

μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα πολλὸν ἀφεσταότες.

[to fight]

· 17.354ἀλλ̓ οὔ πως ἔτι εἶχε

ἔχω (431) [Λ] 17.354

εἶχε 3rd person singular active imperfect indicative

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

[to have]

· σάκεσσι

σάκος (67) [Λ] 17.354-17.355

σάκεσσι neuter dative plural

ἄλλου δ̓ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω, εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.

18.481

πέντε δ̓ ἄῤ αὐτοῦ ἔσαν σάκεος πτύχες·

[a shield]

γὰρ ἔρχατο

ἔργνυμι (4) [Λ] 17.354-17.355

ἔρχατο 3rd person plural medio-passive pluperfect indicative

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓ ἀνθρώπου·

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι ἐρχθέντ̓ ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡς παῖδα συφορβόν, ὅν ῥά τ̓ ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα.

16.480-16.481

τοῦ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός, ἀλλ̓ ἔβαλ̓ ἔνθ̓ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφ̓ ἁδινὸν κῆρ.

πάντῃ 17.355ἑσταότες

ἵστημι (305) [Λ] 17.354-17.355

ἑσταότες masculine nominative plural active perfect participle

ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ̓ ὅσσον ἄριστοι ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

[to make to stand]

περὶ Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.354-17.355

Πατρόκλῳ masculine dative singular

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

[Patroclus]

, πρὸ δὲ δούρατ̓

δόρυ (233) [Λ] 17.354-17.355

δούρατ̓ neuter accusative plural

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

[tree, plank, spear]

ἔχοντο

ἔχω (431) [Λ] 17.354-17.355

ἔχοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ̓ ἀνδράσιν ἄλγἐ ἔχητον;

[to have]

. 17.356Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.356

Αἴας masculine nominative singular

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[Ajax]

γὰρ μάλα πάντας

πᾶς (546) [Λ] 17.356

πάντας masculine accusative plural

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

[all, the whole]

ἐπῴχετο

ἐποίχομαι (20) [Λ] 17.356

ἐπῴχετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

24.757-24.759

1.29-1.31

1.50-1.52

οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς, αὐτὰρ ἔπειτ̓ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς βάλλ̓·

[to go towards, approach]

πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 17.356

πολλὰ neuter accusative plural

οὐ δ̓ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο, παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον·

μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα πολλὸν ἀφεσταότες.

δεξάμενοι δ̓ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι κυκλόσ̓, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ̓ ἀλοιφὴ πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

[much, many]

κελεύων

κελεύω (101) [Λ] 17.356

κελεύων masculine nominative singular active present participle

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

τὰς δ̓ ἐς πῦρ ἔτρεψε κέλευσέ τε ἐργάζεσθαι.

σοὶ δ̓ αὐτῷ τόδ̓ ἐγὼν ἐπιτέλλομαι ἠδὲ κελεύω·

[to urge]

· 17.357οὔτέ τιν̓ ἐξοπίσω νεκροῦ

νεκρός (54) [Λ] 17.357-17.359

νεκροῦ masculine genitive singular

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[a dead body, corpse]

χάζεσθαι

χάζω (33) [Λ] 17.357-17.359

χάζεσθαι medio-passive present infinitive

18.160

ὀπίσω δ̓ οὐ χάζετο πάμπαν.

3.30-3.32

4.497-4.498

ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος·

[to cause to retire]

ἀνώγει

ἄνωγα (68) [Λ] 17.357-17.359

ἀνώγει 3rd person singular active imperfect indicative

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἄνωγε πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθ̓ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς.

18.426-18.427

τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

[to command, order]

17.358οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.357-17.359

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[Achaian]

ἔξοχον

ἔξοχος (15) [Λ] 17.357-17.359

ἔξοχον masculine accusative singular

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος, ἄλλα δέ μοι νῦν, υἱὸν ἐπεί μοι δῶκε γενέσθαί τε τραφέμεν τε ἔξοχον ἡρώων·

20.158-20.160

δύο δ̓ ἀνέρες ἔξοχ̓ ἄριστοι ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[standing out]

ἄλλων

ἄλλος (396) [Λ] 17.357-17.359

ἄλλων masculine genitive plural

Ἕκτορ τίς κέ σ̓ ἔτ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

[other, another]

, 17.359ἀλλὰ μάλ̓ ἀμφ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.357-17.359

αὐτῷ masculine dative singular

περὶ δ̓ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει ἄγριος·

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

βεβάμεν

βαίνω (222) [Λ] 17.357-17.359

βεβάμεν active perfect infinitive

τὼ δ̓ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους αὔῃσι στερεῇσι·

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[to walk, step]

, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.357-17.359

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

οὐ δ̓ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο, παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον·

μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα πολλὸν ἀφεσταότες.

δύο δ̓ οὔ πω φῶτε πεπύσθην ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

[to fight]

. 17.360ὣς Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.360-17.363

Αἴας masculine nominative singular

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ̓ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην εἰ μή σφὠ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε, οἵ ῥ̓ ἦλθον καθ̓ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·

[Ajax]

ἐπέτελλε

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 17.360-17.363

ἐπέτελλε 3rd person singular active imperfect indicative

τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ̓ ἐπέτελλεν·

σοὶ δ̓ αὐτῷ τόδ̓ ἐγὼν ἐπιτέλλομαι ἠδὲ κελεύω·

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

πελώριος

πελώριος (16) [Λ] 17.360-17.363

πελώριος masculine nominative singular

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

21.526-21.527

ἑστήκει δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου, ἐς δ̓ ἐνόησ̓ Ἀχιλῆα πελώριον·

22.91-22.92

οὐ δ̓ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθον, ἀλλ̓ ὅ γε μίμν̓ Ἀχιλῆα πελώριον ἆσσον ἰόντα.

[gigantic]

, αἵματι

αἷμα (80) [Λ] 17.360-17.363

αἵματι neuter dative singular

εἷμα δ̓ ἔχ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν.

τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον·

[blood]

δὲ χθὼν

χθών (54) [Λ] 17.360-17.363

χθὼν feminine nominative singular

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο ὕψι μάλα μεγάλως·

18.461

ὃ δὲ κεῖται ἐπὶ χθονὶ θυμὸν ἀχεύων.

[the earth, ground]

17.361δεύετο

δεύω (22) [Λ] 17.360-17.363

δεύετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

20.471-20.472

τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε θυμοῦ δευόμενον·

ὃ δ̓ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς, ἐκ δ̓ αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.

[to wet, drench]

πορφυρέῳ

πορφύρεος (15) [Λ] 17.360-17.363

πορφυρέῳ neuter dative singular

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

20.476-20.477

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

[darkgleaming, dark;]

, τοὶ δ̓ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον

πίπτω (131) [Λ] 17.360-17.363

ἔπιπτον 3rd person plural active imperfect indicative

δούπησεν δὲ πεσών·

[to fall, fall down]

17.362νεκροὶ

νεκρός (54) [Λ] 17.360-17.363

νεκροὶ masculine nominative plural

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

[a dead body, corpse]

ὁμοῦ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.360-17.363

Τρώων masculine genitive plural

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

[Tros]

καὶ ὑπερμενέων

ὑπερμενής (12) [Λ] 17.360-17.363

ὑπερμενέων masculine genitive plural

2.116-2.118

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι, ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα ἠδ̓ ἔτι καὶ λύσει·

2.350-2.353

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες ἀστράπτων ἐπιδέξἰ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

[exceeding mighty, exceeding strong]

ἐπικούρων

ἐπίκουρος (33) [Λ] 17.360-17.363

ἐπικούρων masculine genitive plural

τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλ̓ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς, τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τ̓ ἐπίκουροι.

21.428-21.431

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

[an assister, ally]

17.363καὶ Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 17.360-17.363

Δαναῶν masculine genitive plural

προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς ὀρνύμεναι Δαναούς·

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

[the Danaans]

· οὐ δ̓ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο

μάχομαι (218) [Λ] 17.363-17.364

μάχοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα πολλὸν ἀφεσταότες.

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

[to fight]

, 17.364παυρότεροι

παῦρος (13) [Λ] 17.363-17.364

παυρότεροι masculine nominative plural comparative

2.119-2.122

αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ̓ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι ἀνδράσι παυροτέροισι, τέλος δ̓ οὔ πώ τι πέφανται·

2.675

ἀλλ̓ ἀλαπαδνὸς ἔην, παῦρος δέ οἱ εἵπετο λαός.

3.212-3.215

ἀλλ̓ ὅτε δὴ μύθους καὶ μήδεα πᾶσιν ὕφαινον ἤτοι μὲν Μενέλαος ἐπιτροχάδην ἀγόρευε, παῦρα μὲν ἀλλὰ μάλα λιγέως, ἐπεὶ οὐ πολύμυθος οὐ δ̓ ἀφαμαρτοεπής·

[little, small]

δὲ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 17.363-17.364

πολὺ neuter accusative singular

μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα πολλὸν ἀφεσταότες.

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

[much, many]

φθίνυθον

φθινύθω (5) [Λ] 17.363-17.364

φθίνυθον 3rd person plural active imperfect indicative

21.462-21.466

ἐννοσίγαἰ οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιο ἔμμεναι, εἰ δὴ σοί γε βροτῶν ἕνεκα πτολεμίξω δειλῶν, οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τε ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες, ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι.

1.490-1.492

οὔτέ ποτ̓ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτέ ποτ̓ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ̓ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.

2.344-2.347

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔθ̓ ὡς πρὶν ἔχων ἀστεμφέα βουλὴν ἄρχεὐ Ἀργείοισι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας, τούσδε δ̓ ἔα φθινύθειν ἕνα καὶ δύο, τοί κεν Ἀχαιῶν νόσφιν βουλεύωσ̓·

[to waste, consume]

· μέμνηντο

μιμνήσκω (61) [Λ] 17.364-17.365

μέμνηντο 3rd person plural medio-passive pluperfect indicative

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

[to remind]

γὰρ αἰεὶ 17.365ἀλλήλοις

ἀλλήλων (113) [Λ] 17.364-17.365

ἀλλήλοις masculine dative plural

μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα πολλὸν ἀφεσταότες.

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

[of one another, to one another, one another]

ἀν̓ ὅμιλον

ὅμιλος (76) [Λ] 17.364-17.365

ὅμιλον masculine accusative singular

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ̓ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην εἰ μή σφὠ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε, οἵ ῥ̓ ἦλθον καθ̓ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·

[any assembled crowd, a throng of people]

ἀλεξέμεναι

ἀλέξω (17) [Λ] 17.364-17.365

ἀλεξέμεναι active present infinitive

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

21.373-21.376

ἐγὼ δ̓ ἐπὶ καὶ τόδ̓ ὀμοῦμαι, μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μὴ δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

22.231

ἀλλ̓ ἄγε δὴ στέωμεν καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες.

[to ward]

φόνον

φόνος (20) [Λ] 17.364-17.365

φόνον masculine accusative singular

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

οὐ δέ ἕ φημι δηρὸν ἐπαγλαϊεῖσθαι, ἐπεὶ φόνος ἐγγύθεν αὐτῷ.

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

[murder, homicide, slaughter]

αἰπύν

αἰπύς (31) [Λ] 17.364-17.365

αἰπύν masculine accusative singular

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

2.603-2.610

οἳ δ̓ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺ Αἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵν̓ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί, οἳ Φενεόν τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλον Ῥίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπην καὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινὴν Στύμφηλόν τ̓ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο, τῶν ἦρχ̓ Ἀγκαίοιο πάϊς κρείων Ἀγαπήνωρ ἑξήκοντα νεῶν·

[high and steep, lofty]

. 17.366ὣς οἳ μὲν μάρναντο

μάρναμαι (45) [Λ] 17.366-17.367

μάρναντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

[to fight, do battle]

δέμας

δέμας (13) [Λ] 17.366-17.367

δέμας neuter accusative singular

εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

21.284-21.286

ὣς φάτο, τῷ δὲ μάλ̓ ὦκα Ποσειδάων καὶ Ἀθήνη στήτην ἐγγὺς ἰόντε, δέμας δ̓ ἄνδρεσσιν ἐΐκτην, χειρὶ δὲ χεῖρα λαβόντες ἐπιστώσαντ̓ ἐπέεσσι.

[the(physical frame, form of the) body]

πυρός

πῦρ (111) [Λ] 17.366-17.367

πυρός neuter genitive singular

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

[fire]

, οὐ δέ κε φαίης

φημί (406) [Λ] 17.366-17.367

φαίης 2nd person singular active present optative

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.

[to say, to claim]

17.367οὔτέ ποτ̓ ἠέλιον

ἠέλιος (41) [Λ] 17.366-17.367

ἠέλιον masculine accusative singular

οἳ δ̓ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ̓ αἰθέρι, πέπτατο δ̓ αὐγὴ ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ̓ οὐ φαίνετο πάσης γαίης οὐ δ̓ ὀρέων·

ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

σῶν

σῶς (11) [Λ] 17.366-17.367

σῶν masculine accusative singular

22.331-22.333

Ἕκτορ ἀτάρ που ἔφης Πατροκλῆ̓ ἐξεναρίζων σῶς ἔσσεσθ̓, ἐμὲ δ̓ οὐδὲν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα νήπιε·

1.32

ἀλλ̓ ἴθι μή μ̓ ἐρέθιζε σαώτερος ὥς κε νέηαι.

1.117

βούλομ̓ ἐγὼ λαὸν σῶν ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι·

[safe and sound, alive and well, in good case]

ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 17.366-17.367

ἔμμεναι active present infinitive

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

ἵπποι δ̓ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

[to be]

οὔ τε σελήνην

σελήνη (3) [Λ] 17.366-17.367

σελήνην feminine accusative singular

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

8.555-8.556

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην φαίνετ̓ ἀριπρεπέα, ὅτε τ̓ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·

[the moon]

· 17.368ἠέρι

ἀήρ (20) [Λ] 17.368-17.369

ἠέρι feminine dative singular

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

[the lower air, the air]

γὰρ κατέχοντο

κατέχω (8) [Λ] 17.368-17.369

κατέχοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ νοστήσαντα δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

3.243-3.244

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα ἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ.

[to hold fast]

μάχης

μάχη (131) [Λ] 17.368-17.369

μάχης feminine genitive singular

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[battle, fight, combat]

ἐπί θ̓ ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 17.368-17.369

ὅσσον neuter accusative singular

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

[as much/many as]

ἄριστοι

ἄριστος (138) [Λ] 17.368-17.369

ἄριστοι masculine nominative plural superlative

τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ ἄλγἐ ἔπασχον ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν·

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

[best]

17.369ἕστασαν

ἵστημι (305) [Λ] 17.368-17.369

ἕστασαν 3rd person plural active pluperfect indicative

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

[to make to stand]

ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ

Μενοιτιάδης (19) [Λ] 17.368-17.369

Μενοιτιάδῃ masculine dative singular

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

ὃ δ̓ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων, ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·

[son of Menoetius]

κατατεθνηῶτι

καταθνήσκω (14) [Λ] 17.368-17.369

κατατεθνηῶτι masculine dative singular active perfect participle

18.539-18.540

ὡμίλευν δ̓ ὥς τε ζωοὶ βροτοὶ ἠδ̓ ἐμάχοντο, νεκρούς τ̓ ἀλλήλων ἔρυον κατατεθνηῶτας.

21.107

κάτθανε καὶ Πάτροκλος, ὅ περ σέο πολλὸν ἀμείνων.

22.163-22.164

τὸ δὲ μέγα κεῖται ἄεθλον ἢ τρίπος ἠὲ γυνὴ ἀνδρὸς κατατεθνηῶτος·

. 17.370οἳ δ̓ ἄλλοι

ἄλλος (396) [Λ] 17.370-17.373

ἄλλοι masculine nominative plural

Ἕκτορ τίς κέ σ̓ ἔτ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες, ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς, ἄψ τ̓ ἀνεχώρησαν διά τ̓ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

[other, another]

Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 17.370-17.373

Τρῶες masculine nominative plural

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

[Tros]

καὶ ἐϋκνήμιδες

ἐυκνήμις (22) [Λ] 17.370-17.373

ἐϋκνήμιδες masculine nominative plural

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

19.74-19.75

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

23.272-23.273

Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἱππῆας τάδ̓ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ̓ ἐν ἀγῶνι.

Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.370-17.373

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

[Achaian]

17.371εὔκηλοι πολέμιζον

πολεμίζω (55) [Λ] 17.370-17.373

πολέμιζον 3rd person plural active imperfect indicative

ὄφρα μὲν οὗτος ἀνὴρ Ἀγαμέμνονι μήνιε δίῳ τόφρα δὲ ῥηΐτεροι πολεμίζειν ἦσαν Ἀχαιοί·

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

[to wage war, make war, fight]

ὑπ̓ αἰθέρι

αἰθήρ (21) [Λ] 17.370-17.373

αἰθέρι masculine dative singular

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δἰ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

18.214

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος κεφαλῆς σέλας αἰθέῤ ἵκανε·

[ether, the brighter purer air, the sky(f. in Hom.; m. Attic)]

, πέπτατο

πετάννυμι (10) [Λ] 17.370-17.373

πέπτατο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

21.115-21.116

ἔγχος μέν ῥ̓ ἀφέηκεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἀμφοτέρας·

21.531-21.532

πεπταμένας ἐν χερσὶ πύλας ἔχετ̓ εἰς ὅ κε λαοὶ ἔλθωσι προτὶ ἄστυ πεφυζότες·

21.538

αἳ δὲ πετασθεῖσαι τεῦξαν φάος·

[to spread out]

δ̓ αὐγὴ

αὐγή (12) [Λ] 17.370-17.373

αὐγὴ feminine nominative singular

ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δ̓ αὐγὴ γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι, αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε, τεῦξ̓ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς, τεῦξε δέ οἱ κόρυθα βριαρὴν κροτάφοις ἀραρυῖαν καλὴν δαιδαλέην, ἐπὶ δὲ χρύσεον λόφον ἧκε, τεῦξε δέ οἱ κνημῖδας ἑανοῦ κασσιτέροιο.

22.25-22.29

τὸν δ̓ ὃ γέρων Πρίαμος πρῶτος ἴδεν ὀφθαλμοῖσι παμφαίνονθ̓ ὥς τ̓ ἀστέῤ ἐπεσσύμενον πεδίοιο, ὅς ῥά τ̓ ὀπώρης εἶσιν, ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαὶ φαίνονται πολλοῖσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ, ὅν τε κύν̓ Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσι.

[the light of the sun, sunlight]

17.372ἠελίου

ἠέλιος (41) [Λ] 17.370-17.373

ἠελίου masculine genitive singular

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

ὀξεῖα

ὀξύς (103) [Λ] 17.370-17.373

ὀξεῖα feminine nominative singular

ἐν δέ οἱ ἔγχος νηδυίοισι μάλ̓ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

, νέφος

νέφος (33) [Λ] 17.370-17.373

νέφος neuter nominative singular

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

[a cloud, mass]

δ̓ οὐ φαίνετο

φαίνω (61) [Λ] 17.370-17.373

φαίνετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

νῦν δ̓ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω κῦδος ἀρέσθ̓ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τ̓ ἔλσαι Ἀχαιούς, νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖν̓ ἐνὶ δήμῳ·

[to bring to light, make to appear]

πάσης

πᾶς (546) [Λ] 17.370-17.373

πάσης feminine genitive singular

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

[all, the whole]

17.373γαίης

γαῖα (125) [Λ] 17.370-17.373

γαίης feminine genitive singular

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[a land, country]

οὐ δ̓ ὀρέων

ὄρος (62) [Λ] 17.370-17.373

ὀρέων neuter genitive plural

αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ̓ αἰπεινὰ κάρηνα.

[a mountain, hill]

· μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο

μάχομαι (218) [Λ] 17.373-17.375

μάχοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

[to fight]

17.374ἀλλήλων

ἀλλήλων (113) [Λ] 17.373-17.375

ἀλλήλων masculine genitive plural

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

οἳ δ̓ ἀλλήλους ὀλέκουσιν οἳ μὲν ἀμυνόμενοι νέκυος πέρι τεθνηῶτος, οἳ δὲ ἐρύσσασθαι ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν Τρῶες ἐπιθύουσι·

[of one another, to one another, one another]

ἀλεείνοντες

ἀλεείνω (18) [Λ] 17.373-17.375

ἀλεείνοντες masculine nominative plural active present participle

23.422

τῇ ῥ̓ εἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων.

23.710-23.713

ζωσαμένω δ̓ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα, ἀγκὰς δ̓ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν ὡς ὅτ̓ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

3.30-3.32

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς ἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων.

[to avoid, shun]

βέλεα

βέλος (75) [Λ] 17.373-17.375

βέλεα neuter accusative plural

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν·

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

[projectile; arrow, weapon]

στονόεντα

στονόεις (4) [Λ] 17.373-17.375

στονόεντα neuter accusative plural

24.719-24.722

οἳ δ̓ ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ̓ εἷσαν ἀοιδοὺς θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν οἳ μὲν ἄῤ ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

8.158-8.159

ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο.

15.589-15.590

ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·

[causing groans]

17.375πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 17.373-17.375

πολλὸν neuter accusative singular

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[much, many]

ἀφεσταότες

ἀφίστημι (10) [Λ] 17.373-17.375

ἀφεσταότες masculine nominative plural active perfect participle

21.391

ἔνθ̓ οἵ γ̓ οὐκέτι δηρὸν ἀφέστασαν·

23.517-23.518

ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

3.33-3.37

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα, ἂψ δ̓ ἀνεχώρησεν, ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς, ὣς αὖτις καθ̓ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχων δείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής.

[to put away, remove;(mid.) revolt]

. τοὶ δ̓ ἐν μέσῳ

μέσος (103) [Λ] 17.375-17.377

μέσῳ neuter dative singular

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

18.507-18.508

κεῖτο δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα, τῷ δόμεν ὃς μετὰ τοῖσι δίκην ἰθύντατα εἴποι.

[middle, in the middle]

ἄλγἐ

ἄλγος (35) [Λ] 17.375-17.377

ἄλγἐ neuter accusative plural

ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ̓ ἀνδράσιν ἄλγἐ ἔχητον;

18.224

ὄσσοντο γὰρ ἄλγεα θυμῷ.

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον, ἥ μ̓ ἐσάωσ̓ ὅτε μ̓ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μ̓ ἐθέλησε κρύψαι χωλὸν ἐόντα·

[pain]

ἔπασχον

πάσχω (37) [Λ] 17.375-17.377

ἔπασχον 3rd person plural active imperfect indicative

18.397-18.399

19.321-19.324

οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι, οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος·

[to experience, to suffer]

17.376ἠέρι

ἀήρ (20) [Λ] 17.375-17.377

ἠέρι feminine dative singular

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

[the lower air, the air]

καὶ πολέμῳ

πόλεμος (252) [Λ] 17.375-17.377

πολέμῳ masculine dative singular

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

[battle, fight, war]

, τείροντο

τείρω (34) [Λ] 17.375-17.377

τείροντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

ἐν δέ τε θυμὸς τείρεθ̓ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

[to rub hard]

δὲ νηλέϊ

νηλής (24) [Λ] 17.375-17.377

νηλέϊ masculine dative singular

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

19.228-19.229

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

[pitiless, ruthless]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 17.375-17.377

χαλκῷ masculine dative singular

πολὺς δ̓ ἐπελήλατο χαλκός.

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

[copper]

17.377ὅσσοι

ὅσος (138) [Λ] 17.375-17.377

ὅσσοι masculine nominative plural

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

[as much/many as]

ἄριστοι

ἄριστος (138) [Λ] 17.375-17.377

ἄριστοι masculine nominative plural superlative

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[best]

ἔσαν

εἰμί (1088) [Λ] 17.375-17.377

ἔσαν 3rd person plural active imperfect indicative

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

[to be]

· δύο δ̓ οὔ πω φῶτε

φώς (58) [Λ] 17.377-17.380

φῶτε masculine nominative dual

ἀλλ̓ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν·

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

[a man]

πεπύσθην

πυνθάνομαι (32) [Λ] 17.377-17.380

πεπύσθην 3rd person dual medio-passive pluperfect indicative

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

[to learn by hearsay]

17.378ἀνέρε

ἀνήρ (590) [Λ] 17.377-17.380

ἀνέρε masculine nominative dual

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

[a man]

κυδαλίμω

κυδάλιμος (17) [Λ] 17.377-17.380

κυδαλίμω masculine nominative dual

18.33

ὃ δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ·

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ, καὶ τό γ̓ Ἀθήνη πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο ἦκα μάλα ψύξασα·

[glorious, renowned, famous]

Θρασυμήδης

Θρασυμήδης (6) [Λ] 17.377-17.380

Θρασυμήδης masculine nominative singular

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδ̓ ἀμφ̓ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε, ἠδ̓ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

10.255-10.256

Τυδεΐδῃ μὲν δῶκε μενεπτόλεμος Θρασυμήδης φάσγανον ἄμφηκες·

[Thrasymedes]

Ἀντίλοχός

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 17.377-17.380

Ἀντίλοχός masculine nominative singular

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

[Antilochus]

τε 17.379Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.377-17.380

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[Patroclus]

θανόντος

θνήσκω (75) [Λ] 17.377-17.380

θανόντος masculine genitive singular active aorist participle

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

ἀμύμονος

ἀμύμων (65) [Λ] 17.377-17.380

ἀμύμονος masculine genitive singular

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

19.245-19.246

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

[blameless, noble, excellent]

, ἀλλ̓ ἔτ̓ ἔφαντο

φημί (406) [Λ] 17.377-17.380

ἔφαντο 3rd person plural middle aorist indicative

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

[to say, to claim]

17.380ζωὸν

ζωός (36) [Λ] 17.377-17.380

ζωὸν masculine accusative singular

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[alive, living]

ἐνὶ πρώτῳ

πρότερος (96) [Λ] 17.377-17.380

πρώτῳ masculine dative singular superlative

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[before, earlier]

ὁμάδῳ

ὅμαδος (12) [Λ] 17.377-17.380

ὁμάδῳ masculine dative singular

19.81-19.82

ἀνδρῶν δ̓ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι ἢ εἴποι;

23.234-23.235

τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν, ἕζετο δ̓ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

2.95-2.96

τετρήχει δ̓ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖα λαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ̓ ἦν·

[a noise, din]

Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 17.377-17.380

Τρώεσσι masculine dative plural

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[Tros]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.377-17.380

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

[to fight]

. 17.381τὼ δ̓ ἐπιοσσομένω θάνατον

θάνατος (78) [Λ] 17.381-17.383

θάνατον masculine accusative singular

17.478

νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

[death]

καὶ φύζαν

φύζα (5) [Λ] 17.381-17.383

φύζαν feminine accusative singular

9.1-9.3

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη, πένθεϊ δ̓ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

14.139-14.141

Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐ δ̓ ἠβαιαί.

15.53-15.64

ἀλλ̓ εἰ δή ῥ̓ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις, ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον Ἶρίν τ̓ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον, ὄφῤ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ̓ ἱκέσθαι, Ἕκτορα δ̓ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων, αὖτις δ̓ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ̓ ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας, φεύγοντες δ̓ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος·

[headlong flight, rout]

ἑταίρων

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.381-17.383

ἑταίρων masculine genitive plural

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

[a comrade, companion, mate]

17.382νόσφιν ἐμαρνάσθην

μάρναμαι (45) [Λ] 17.381-17.383

ἐμαρνάσθην 3rd person dual medio-passive imperfect indicative

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δἰ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

[to fight, do battle]

, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 17.381-17.383

ἐπετέλλετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ̓ ἐπέτελλεν·

σοὶ δ̓ αὐτῷ τόδ̓ ἐγὼν ἐπιτέλλομαι ἠδὲ κελεύω·

21.229-21.232

ὢ πόποι ἀργυρότοξε Διὸς τέκος οὐ σύ γε βουλὰς εἰρύσαο Κρονίωνος, ὅ τοι μάλα πόλλ̓ ἐπέτελλε Τρωσὶ παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ δείελος ὀψὲ δύων, σκιάσῃ δ̓ ἐρίβωλον ἄρουραν.

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

Νέστωρ

Νέστωρ (74) [Λ] 17.381-17.383

Νέστωρ masculine nominative singular

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων, εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

[Nestor]

17.383ὀτρύνων

ὀτρύνω (88) [Λ] 17.381-17.383

ὀτρύνων masculine nominative singular active present participle

ἀλλ̓ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 17.381-17.383

πόλεμον masculine accusative singular

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

σφῶϊν δ̓ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ̓ ἐνὶ θυμῷ, ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

[battle, fight, war]

δὲ μελαινάων

μέλας (98) [Λ] 17.381-17.383

μελαινάων feminine genitive plural

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[black, swart]

ἀπὸ νηῶν

ναῦς (586) [Λ] 17.381-17.383

νηῶν feminine genitive plural

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς·

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

[a ship]

. 17.384τοῖς δὲ πανημερίοις

πανημέριος (7) [Λ] 17.384-17.385

πανημερίοις masculine dative plural

1.472-1.474

οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν μέλποντες ἑκάεργον·

[all day long]

ἔριδος

ἔρις (43) [Λ] 17.384-17.385

ἔριδος feminine genitive singular

Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδ̓ ἀμφοτέροισιν ἄρειον ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;

[strife, quarrel, debate, contention]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.384-17.385

μέγα neuter nominative singular

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

[big, great]

νεῖκος

νεῖκος (29) [Λ] 17.384-17.385

νεῖκος neuter nominative singular

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

18.497-18.499

ἔνθα δὲ νεῖκος ὠρώρει, δύο δ̓ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς ἀνδρὸς ἀποφθιμένου·

εἰ δέ κ̓ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων, ἢ Ἀχιλῆ̓ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι, αὐτίκ̓ ἔπειτα καὶ ἄμμι παῤ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται φυλόπιδος·

[a quarrel, wrangle, strife]

ὀρώρει

ὄρνυμι (172) [Λ] 17.384-17.385

ὀρώρει 3rd person singular active pluperfect indicative

περὶ δ̓ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει ἄγριος·

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ̓ ὄρσασκεν ἑκάστου.

προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς ὀρνύμεναι Δαναούς·

[to stir, stir up]

17.385ἀργαλέης

ἀργαλέος (34) [Λ] 17.384-17.385

ἀργαλέης feminine genitive singular

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

ἀλλά ἑ μοῖρα δάμασσε καὶ ἀργαλέος χόλος Ἥρης.

[painful, troublous, grievous]

· καμάτῳ

κάματος (13) [Λ] 17.385-17.388

καμάτῳ masculine dative singular

ἐν δέ τε θυμὸς τείρεθ̓ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·

τεῖρε γὰρ ἱδρὼς φεύγοντ̓ ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἐδάμνα·

4.229-4.230

τῷ μάλα πόλλ̓ ἐπέτελλε παρισχέμεν ὁππότε κέν μιν γυῖα λάβῃ κάματος πολέας διὰ κοιρανέοντα·

[toil, trouble, labour]

δὲ καὶ ἱδρῷ

ἱδρώς (18) [Λ] 17.385-17.388

ἱδρῷ feminine dative singular

ἐν δέ τε θυμὸς τείρεθ̓ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·

τεῖρε γὰρ ἱδρὼς φεύγοντ̓ ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἐδάμνα·

21.560-21.561

ἑσπέριος δ̓ ἂν ἔπειτα λοεσσάμενος ποταμοῖο ἱδρῶ ἀποψυχθεὶς προτὶ Ἴλιον ἀπονεοίμην·

[sweat]

νωλεμὲς αἰεὶ 17.386γούνατά

γόνυ (77) [Λ] 17.385-17.388

γούνατά neuter nominative plural

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓ ἀνθρώπου·

[the knee]

τε κνῆμαί

κνήμη (13) [Λ] 17.385-17.388

κνῆμαί feminine nominative plural

18.411

ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

19.369-19.370

κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

Ἥφαιστος δ̓ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

[the part between the knee and ankle, the leg]

τε πόδες

πούς (192) [Λ] 17.385-17.388

πόδες masculine nominative plural

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

[a foot]

θ̓ ὑπένερθεν ἑκάστου

ἕκαστος (119) [Λ] 17.385-17.388

ἑκάστου masculine genitive singular

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ̓ ὄρσασκεν ἑκάστου.

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

[every, every one, each, each one]

17.387χεῖρές

χείρ (386) [Λ] 17.385-17.388

χεῖρές feminine nominative plural

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

[the hand]

τ̓ ὀφθαλμοί

ὀφθαλμός (60) [Λ] 17.385-17.388

ὀφθαλμοί masculine nominative plural

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος πρίν γ̓ ἐμὲ δεῦῤ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·

[the eye]

τε παλάσσετο

παλάσσω (11) [Λ] 17.385-17.388

παλάσσετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

οὐ δ̓ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ δἰ αὐτῆς αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ̓ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

20.499-20.502

αἵματι δ̓ ἄξων νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον, ἃς ἄῤ ἀφ̓ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον αἵ τ̓ ἀπ̓ ἐπισσώτρων·

20.502-20.503

ὃ δὲ ἵετο κῦδος ἀρέσθαι Πηλεΐδης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.

[to besprinkle, sully, defile]

μαρναμένοιιν

μάρναμαι (45) [Λ] 17.385-17.388

μαρναμένοιιν masculine dative dual medio-passive present participle

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δἰ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

[to fight, do battle]

17.388ἀμφ̓ ἀγαθὸν

ἀγαθός (86) [Λ] 17.385-17.388

ἀγαθὸν masculine accusative singular

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

[good]

θεράποντα

θεράπων (57) [Λ] 17.385-17.388

θεράποντα masculine accusative singular

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

19.47-19.49

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

[a waiting-man, attendant]

ποδώκεος

ποδώκης (27) [Λ] 17.385-17.388

ποδώκεος masculine genitive singular

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

[swiftfooted]

Αἰακίδαο

Αἰακίδης (24) [Λ] 17.385-17.388

Αἰακίδαο masculine genitive singular

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

[son of Aeacus]

. 17.389ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 17.389-17.390

ἀνὴρ masculine nominative singular

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

[a man]

ταύροιο

ταῦρος (14) [Λ] 17.389-17.390

ταύροιο masculine genitive singular

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

σμερδαλέω δὲ λέοντε δύ̓ ἐν πρώτῃσι βόεσσι ταῦρον ἐρύγμηλον ἐχέτην·

αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα κούρων ἑλκόντων·

[a bull]

βοὸς

βοῦς (86) [Λ] 17.389-17.390

βοὸς masculine genitive singular

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δύω σκοποὶ εἵατο λαῶν δέγμενοι ὁππότε μῆλα ἰδοίατο καὶ ἕλικας βοῦς.

[cow]

μεγάλοιο

μέγας (460) [Λ] 17.389-17.390

μεγάλοιο masculine genitive singular

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

[big, great]

βοείην

βοείη (7) [Λ] 17.389-17.390

βοείην feminine accusative singular

τὼ δ̓ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους αὔῃσι στερεῇσι·

τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον·

22.158-22.161

πρόσθε μὲν ἐσθλὸς ἔφευγε, δίωκε δέ μιν μέγ̓ ἀμείνων καρπαλίμως, ἐπεὶ οὐχ ἱερήϊον οὐ δὲ βοείην ἀρνύσθην, ἅ τε ποσσὶν ἀέθλια γίγνεται ἀνδρῶν, ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.

[an ox-hide, ox-hide shield]

17.390λαοῖσιν

λαός (229) [Λ] 17.389-17.390

λαοῖσιν masculine dative plural

ἀλλ̓ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

[the people]

δώῃ

δίδωμι (254) [Λ] 17.389-17.390

δώῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν·

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

[to give]

τανύειν

τανύω (24) [Λ] 17.389-17.390

τανύειν active present infinitive

δεξάμενοι δ̓ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι κυκλόσ̓, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ̓ ἀλοιφὴ πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

[to stretch, strain, stretch out]

μεθύουσαν ἀλοιφῇ

ἀλοιφή (5) [Λ] 17.389-17.390

ἀλοιφῇ feminine dative singular

δεξάμενοι δ̓ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι κυκλόσ̓, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ̓ ἀλοιφὴ πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

πολλοὶ δ̓ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο·

9.206-9.208

αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ, ἐν δ̓ ἄρα νῶτον ἔθηκ̓ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός, ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.

[anything used for anointing, hog's-lard, grease, unguent]

· 17.391δεξάμενοι

δέχομαι (54) [Λ] 17.391-17.393

δεξάμενοι masculine nominative plural middle aorist participle

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

[to take, accept, receive]

δ̓ ἄρα τοί γε διαστάντες

διίστημι (7) [Λ] 17.391-17.393

διαστάντες masculine nominative plural active aorist participle

21.436

Φοῖβε τί ἢ δὴ νῶϊ διέσταμεν;

24.718

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

1.1-1.7

μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί̓ Ἀχαιοῖς ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰς δ̓ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ̓ ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

τανύουσι

τανύω (24) [Λ] 17.391-17.393

τανύουσι 3rd person plural active present indicative

τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον·

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

[to stretch, strain, stretch out]

17.392κυκλόσ̓, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη

βαίνω (222) [Λ] 17.391-17.393

ἔβη 3rd person singular active aorist indicative

τὼ δ̓ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους αὔῃσι στερεῇσι·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[to walk, step]

, δύνει

δύω (88) [Λ] 17.391-17.393

δύνει 3rd person singular active present indicative

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον ὀψόμεναί τε γέρονθ̓ ἅλιον καὶ δώματα πατρός, καί οἱ πάντ̓ ἀγορεύσατ̓·

[dunk]

δέ τ̓ ἀλοιφὴ

ἀλοιφή (5) [Λ] 17.391-17.393

ἀλοιφὴ feminine nominative singular

πολλοὶ δ̓ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο·

9.206-9.208

9.464-9.469

ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι, πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο, πολλὸν δ̓ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.

[anything used for anointing, hog's-lard, grease, unguent]

17.393πολλῶν

πολύς (468) [Λ] 17.391-17.393

πολλῶν masculine genitive plural

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[much, many]

ἑλκόντων

ἕλκω (54) [Λ] 17.391-17.393

ἑλκόντων masculine genitive plural active present participle

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

μάλιστα δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μέμονεν·

[to draw, drag]

, τάνυται δέ τε πᾶσα

πᾶς (546) [Λ] 17.391-17.393

πᾶσα feminine nominative singular

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

[all, the whole]

διὰ πρό· 17.394ὣς οἵ γ̓ ἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 17.394-17.395

νέκυν masculine accusative singular

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

[a dead body, a corpse, corse]

ὀλίγῃ

ὀλίγος (25) [Λ] 17.394-17.395

ὀλίγῃ feminine dative singular

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

18.201

ὀλίγη δέ τ̓ ἀνάπνευσις πολέμοιο.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[few, little, scanty, small]

ἐνὶ χώρῃ

χώρα (5) [Λ] 17.394-17.395

χώρῃ feminine dative singular

23.349-23.350

ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ ἕζετ̓, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ̓ ἔειπε.

23.520-23.521

ὃ δέ τ̓ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐ δέ τι πολλὴ χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

6.514-6.516

αἶψα δ̓ ἔπειτα Ἕκτορα δῖον ἔτετμεν ἀδελφεὸν εὖτ̓ ἄῤ ἔμελλε στρέψεσθ̓ ἐκ χώρης ὅθι ᾗ ὀάριζε γυναικί.

[land]

17.395εἵλκεον

ἑλκέω (5) [Λ] 17.394-17.395

εἵλκεον 3rd person plural active imperfect indicative

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

22.335-22.336

σὲ μὲν κύνες ἠδ̓ οἰωνοὶ ἑλκήσουσ̓ ἀϊκῶς, τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί.

[to drag about, tear asunder]

ἀμφότεροι

ἀμφότερος (76) [Λ] 17.394-17.395

ἀμφότεροι masculine nominative plural

τοῖσι δ̓ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς ἤϊσαν ἀμφότεροι·

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων δάκρὐ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ̓ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

[each of two, both]

· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο

ἔλπω (44) [Λ] 17.395-17.397

ἔλπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

[to make to hope]

θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 17.395-17.397

θυμὸς masculine nominative singular

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

σφῶϊν δ̓ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ̓ ἐνὶ θυμῷ, ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

[the soul]

17.396Τρωσὶν

Τρώς (599) [Λ] 17.395-17.397

Τρωσὶν masculine dative plural

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν·

[Tros]

μὲν ἐρύειν

ἐρύω (101) [Λ] 17.395-17.397

ἐρύειν active present infinitive

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[to drag along the ground, drag, draw]

προτὶ Ἴλιον

Ἴλιος (94) [Λ] 17.395-17.397

Ἴλιον feminine accusative singular

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

ἀσπασίως γὰρ ἀφίξεται Ἴλιον ἱρὴν ὅς κε φύγῃ, πολλοὺς δὲ κύνες καὶ γῦπες ἔδονται Τρώων·

[Ilian, Trojan]

, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.395-17.397

Ἀχαιοῖς masculine dative plural

ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

[Achaian]

17.397νῆας

ναῦς (586) [Λ] 17.395-17.397

νῆας feminine accusative plural

πολλὸν γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων·

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

[a ship]

ἔπι γλαφυράς

γλαφυρός (43) [Λ] 17.395-17.397

γλαφυράς feminine accusative plural

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

σφῶϊν δ̓ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ̓ ἐνὶ θυμῷ, ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

[hollow, hollowed]

· περὶ δ̓ αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 17.397-17.398

αὐτοῦ masculine genitive singular

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ̓ ἐριαύχενας ἵππους νήπιοι, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι αὖτις ἀπ̓ Αὐτομέδοντος.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

μῶλος

μῶλος (6) [Λ] 17.397-17.398

μῶλος masculine nominative singular

ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος πρίν γ̓ ἐμὲ δεῦῤ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·

18.188

πῶς τὰρ ἴω μετὰ μῶλον;

2.400-2.401

ἄλλος δ̓ ἄλλῳ ἔρεζε θεῶν αἰειγενετάων εὐχόμενος θάνατόν τε φυγεῖν καὶ μῶλον Ἄρηος.

[the toil]

ὀρώρει

ὄρνυμι (172) [Λ] 17.397-17.398

ὀρώρει 3rd person singular active pluperfect indicative

ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ̓ ὄρσασκεν ἑκάστου.

προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς ὀρνύμεναι Δαναούς·

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

[to stir, stir up]

17.398ἄγριος

ἄγριος (19) [Λ] 17.397-17.398

ἄγριος masculine nominative singular

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

[(living in the fields) wild, savage, harsh]

· οὐ δέ κ̓ Ἄρης

Ἄρης (150) [Λ] 17.398-17.399

Ἄρης masculine nominative singular

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[Ares]

λαοσσόος

λαοσσόος (4) [Λ] 17.398-17.399

λαοσσόος masculine nominative singular

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

13.126-13.128

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ Αἴαντας δοιοὺς ἵσταντο φάλαγγες καρτεραί, ἃς οὔ τ̓ ἄν κεν Ἄρης ὀνόσαιτο μετελθὼν οὔ τε κ̓ Ἀθηναίη λαοσσόος·

[rousing]

οὐ δέ κ̓ Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 17.398-17.399

Ἀθήνη feminine nominative singular

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν·

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

[Athena]

17.399τόν γε ἰδοῦσ̓

εἶδον (237) [Λ] 17.398-17.399

ἰδοῦσ̓ feminine nominative singular active aorist participle

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

[to see]

ὀνόσαιτ̓

ὄνομαι (10) [Λ] 17.398-17.399

ὀνόσαιτ̓ 3rd person singular middle aorist optative

24.241-24.242

ἦ ὀνόσασθ̓ ὅτι μοι Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκε παῖδ̓ ὀλέσαι τὸν ἄριστον;

24.439

οὐκ ἄν τίς τοι πομπὸν ὀνοσσάμενος μαχέσαιτο.

4.539-4.542

ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών, ὅς τις ἔτ̓ ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷ δινεύοι κατὰ μέσσον, ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη χειρὸς ἑλοῦσ̓, αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν·

[to blame, find fault with, throw a slur upon, treat scornfully]

, οὐ δ̓ εἰ μάλα μιν χόλος

χόλος (49) [Λ] 17.398-17.399

χόλος masculine nominative singular

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

ἀλλά ἑ μοῖρα δάμασσε καὶ ἀργαλέος χόλος Ἥρης.

18.322

μάλα γὰρ δριμὺς χόλος αἱρεῖ·

[gall, bile]

ἵκοι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 17.398-17.399

ἵκοι 3rd person singular active aorist optative

μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

ταὶ δ̓ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα.

[to come]

· 17.400τοῖον

τοῖος (46) [Λ] 17.400-17.401

τοῖον masculine accusative singular

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

20.250

ὁπποῖόν κ̓ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κ̓ ἐπακούσαις.

[quality, such, such-like]

Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 17.400-17.401

Ζεὺς masculine nominative singular

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

[Zeus]

ἐπὶ Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.400-17.401

Πατρόκλῳ masculine dative singular

οὐ δ̓ ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη οὐρανόθεν καταβᾶσα·

[Patroclus]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 17.400-17.401

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ̓ ἀνδράσιν ἄλγἐ ἔχητον;

[a man]

τε καὶ ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 17.400-17.401

ἵππων masculine genitive plural

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

[a horse, mare]

17.401ἤματι

ἦμαρ (92) [Λ] 17.400-17.401

ἤματι neuter dative singular

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

[day]

τῷ ἐτάνυσσε

τανύω (24) [Λ] 17.400-17.401

ἐτάνυσσε 3rd person singular active aorist indicative

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

20.482-20.483

μυελὸς αὖτε σφονδυλίων ἔκπαλθ̓, ὃ δ̓ ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς.

[to stretch, strain, stretch out]

κακὸν

κακός (180) [Λ] 17.400-17.401

κακὸν masculine accusative singular

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

[bad]

πόνον

πόνος (44) [Λ] 17.400-17.401

πόνον masculine accusative singular

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

19.227

πότε κέν τις ἀναπνεύσειε πόνοιο;

ὣς ἄῤ ἔφη, ποταμὸς δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον, ὅρμηνεν δ̓ ἀνὰ θυμὸν ὅπως παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

[work]

· οὐ δ̓ ἄρα πώ τι 17.402ᾔδεε

εἴδω (36) [Λ] 17.401-17.402

ᾔδεε 3rd person singular active pluperfect indicative

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

οὐ δ̓ οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος οὐ δέ τις ἄλλος ἀθανάτων, οἳ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀμφινέμονται.

ἄλλου δ̓ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω, εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.

Πάτροκλον

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.401-17.402

Πάτροκλον masculine accusative singular

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

[Patroclus]

τεθνηότα

θνήσκω (75) [Λ] 17.401-17.402

τεθνηότα masculine accusative singular active perfect participle

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

δῖος

δῖος (218) [Λ] 17.401-17.402

δῖος masculine nominative singular

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

Ἀχιλλεύς

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.401-17.402

Ἀχιλλεύς masculine nominative singular

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[Achilles]

· 17.403πολλὸν

πολύς (468) [Λ] 17.403-17.404

πολλὸν neuter accusative singular

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων, πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ̓ ἀρειῇ·

[much, many]

γὰρ ῥ̓ ἀπάνευθε νεῶν

ναῦς (586) [Λ] 17.403-17.404

νεῶν feminine genitive plural

ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα πᾶσι χάνοι·

σφῶϊν δ̓ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ̓ ἐνὶ θυμῷ, ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

[a ship]

μάρναντο

μάρναμαι (45) [Λ] 17.403-17.404

μάρναντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δἰ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

18.453

πᾶν δ̓ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι·

[to fight, do battle]

θοάων

θοός (76) [Λ] 17.403-17.404

θοάων feminine genitive plural

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[quick, nimble]

17.404τείχει

τεῖχος (110) [Λ] 17.403-17.404

τείχει neuter dative singular

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

18.215-18.216

στῆ δ̓ ἐπὶ τάφρον ἰὼν ἀπὸ τείχεος, οὐ δ̓ ἐς Ἀχαιοὺς μίσγετο·

18.256

ἑκὰς δ̓ ἀπὸ τείχεός εἰμεν.

[a wall]

ὕπο Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.403-17.404

Τρώων masculine genitive plural

ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν·

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

[Tros]

· τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο

ἔλπω (44) [Λ] 17.404-17.407

ἔλπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ̓ ἐριαύχενας ἵππους νήπιοι, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι αὖτις ἀπ̓ Αὐτομέδοντος.

[to make to hope]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 17.404-17.407

θυμῷ masculine dative singular

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

[the soul]

17.405τεθνάμεν

θνήσκω (75) [Λ] 17.404-17.407

τεθνάμεν active perfect infinitive

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.

, ἀλλὰ ζωὸν

ζωός (36) [Λ] 17.404-17.407

ζωὸν masculine accusative singular

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[alive, living]

ἐνιχριμφθέντα

ἐγχρίμπτω (7) [Λ] 17.404-17.407

ἐνιχριμφθέντα masculine accusative singular passive aorist participle

οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

τῷ σὺ μάλ̓ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους, αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ ἦκ̓ ἐπ̓ ἀριστερὰ τοῖιν·

ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω, ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι κύκλου ποιητοῖο·

[to bring near to]

πύλῃσιν

πύλη (59) [Λ] 17.404-17.407

πύλῃσιν feminine dative plural

εἰ δ̓ ἂν ἐμοῖς ἐπέεσσι πιθώμεθα κηδόμενοί περ, νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν, ἄστυ δὲ πύργοι ὑψηλαί τε πύλαι σανίδες τ̓ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαι μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται·

18.453

πᾶν δ̓ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι·

21.531-21.532

πεπταμένας ἐν χερσὶ πύλας ἔχετ̓ εἰς ὅ κε λαοὶ ἔλθωσι προτὶ ἄστυ πεφυζότες·

[one wing of a pair of double gates]

17.406ἂψ ἀπονοστήσειν

ἀπονοστέω (4) [Λ] 17.404-17.407

ἀπονοστήσειν active future infinitive

1.59-1.61

Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω ἂψ ἀπονοστήσειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν, εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς·

8.498-8.499

νῦν ἐφάμην νῆάς τ̓ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

12.110-12.115

ἀλλ̓ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελ̓ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν αὖθι λιπεῖν ἵππους τε καὶ ἡνίοχον θεράποντα, ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι νήπιος, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρὰ νηῶν ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[to return, come home]

, ἐπεὶ οὐ δὲ τὸ ἔλπετο

ἔλπω (44) [Λ] 17.404-17.407

ἔλπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

[to make to hope]

πάμπαν 17.407ἐκπέρσειν

ἐκπέρθω (16) [Λ] 17.404-17.407

ἐκπέρσειν active future infinitive

εἴσω δ̓ οὔ μιν θυμὸς ἐφορμηθῆναι ἐάσει, οὐ δέ ποτ̓ ἐκπέρσει·

18.326-18.327

φῆν δέ οἱ εἰς Ὀπόεντα περικλυτὸν υἱὸν ἀπάξειν Ἴλιον ἐκπέρσαντα, λαχόντα τε ληΐδος αἶσαν.

21.308-21.310

φίλε κασίγνητε σθένος ἀνέρος ἀμφότεροί περ σχῶμεν, ἐπεὶ τάχα ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος ἐκπέρσει, Τρῶες δὲ κατὰ μόθον οὐ μενέουσιν.

[to destroy utterly]

πτολίεθρον

πτολίεθρον (23) [Λ] 17.404-17.407

πτολίεθρον neuter accusative singular

18.510-18.512

δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή, ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·

21.432-21.433

τώ κεν δὴ πάλαι ἄμμες ἐπαυσάμεθα πτολέμοιο Ἰλίου ἐκπέρσαντες ἐϋκτίμενον πτολίεθρον.

22.119-22.121

Τρωσὶν δ̓ αὖ μετόπισθε γερούσιον ὅρκον ἕλωμαι μή τι κατακρύψειν, ἀλλ̓ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἐέργει·

[town, city, citadel]

ἄνευ ἕθεν, οὐ δὲ σὺν αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.404-17.407

αὐτῷ masculine dative singular

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

· 17.408πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς

μήτηρ (103) [Λ] 17.408-17.409

μητρὸς feminine genitive singular

δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

[a mother]

ἐπεύθετο

πεύθομαι (4) [Λ] 17.408-17.409

ἐπεύθετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

9.524-9.525

οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν ἡρώων, ὅτε κέν τιν̓ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·

11.21-11.22

πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος οὕνεκ̓ Ἀχαιοὶ ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον·

11.497-11.501

οὐ δέ πω Ἕκτωρ πεύθετ̓, ἐπεί ῥα μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ μάρνατο πάσης ὄχθας πὰρ ποταμοῖο Σκαμάνδρου, τῇ ῥα μάλιστα ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα, βοὴ δ̓ ἄσβεστος ὀρώρει Νέστορά τ̓ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀρήϊον Ἰδομενῆα.

νόσφιν ἀκούων

ἀκούω (71) [Λ] 17.408-17.409

ἀκούων masculine nominative singular active present participle

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

[to hear]

, 17.409ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε

ἀπαγγέλλω (3) [Λ] 17.408-17.409

ἀπαγγέλλεσκε 3rd person singular active imperfect indicative

εἴη δ̓ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

[to bring tidings, report, announce]

Διὸς

Ζεύς (476) [Λ] 17.408-17.409

Διὸς masculine genitive singular

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς ὀρνύμεναι Δαναούς·

[Zeus]

μεγάλοιο

μέγας (460) [Λ] 17.408-17.409

μεγάλοιο masculine genitive singular

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

[big, great]

νόημα

νόημα (7) [Λ] 17.408-17.409

νόημα neuter accusative singular

νῦν δ̓ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω κῦδος ἀρέσθ̓ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τ̓ ἔλσαι Ἀχαιούς, νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖν̓ ἐνὶ δήμῳ·

18.328

ἀλλ̓ οὐ Ζεὺς ἄνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτᾷ·

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[that which is perceived, a perception, thought]

. 17.410δὴ τότε γ̓ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν

κακός (180) [Λ] 17.410-17.411

κακὸν neuter accusative singular

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

[bad]

τόσον

τόσος (69) [Λ] 17.410-17.411

τόσον neuter accusative singular

καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι, ὅς περ θνητός τ̓ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·

οἳ δ̓ ἤτοι τόσσον μὲν ἔχον τέλος, οὔατα δ̓ οὔ πω δαιδάλεα προσέκειτο·

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

[so great, so vast]

ὅσσον

ὅσος (138) [Λ] 17.410-17.411

ὅσσον neuter nominative singular

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

[as much/many as]

ἐτύχθη

τεύχω (87) [Λ] 17.410-17.411

ἐτύχθη 3rd person singular passive aorist indicative

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται, κείσομ̓ ἐπεί κε θάνω·

[to make ready, make, build, work]

17.411μήτηρ

μήτηρ (103) [Λ] 17.410-17.411

μήτηρ feminine nominative singular

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a mother]

, ὅττί ῥά οἱ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 17.410-17.411

πολὺ neuter accusative singular

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων, πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ̓ ἀρειῇ·

[much, many]

φίλτατος

φίλτατος (24) [Λ] 17.410-17.411

φίλτατος masculine nominative singular superlative

Ἕκτορα δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

ὤλεθ̓

ὄλλυμι (89) [Λ] 17.410-17.411

ὤλεθ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

εἴη δ̓ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.

[to destroy, make an end of]

ἑταῖρος

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.410-17.411

ἑταῖρος masculine nominative singular

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

[a comrade, companion, mate]

. 17.412οἳ δ̓ αἰεὶ περὶ νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.412-17.413

νεκρὸν masculine accusative singular

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[a dead body, corpse]

ἀκαχμένα

ἀκαχμένος (6) [Λ] 17.412-17.413

ἀκαχμένα neuter accusative plural

21.71-21.72

αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐ δὲ μεθίει·

10.135-10.136

εἵλετο δ̓ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

12.443-12.447

οἳ μὲν ἔπειτα κροσσάων ἐπέβαινον ἀκαχμένα δούρατ̓ ἔχοντες, Ἕκτωρ δ̓ ἁρπάξας λᾶαν φέρεν, ὅς ῥα πυλάων ἑστήκει πρόσθε πρυμνὸς παχύς, αὐτὰρ ὕπερθεν ὀξὺς ἔην·

[sharpened]

δούρατ̓

δόρυ (233) [Λ] 17.412-17.413

δούρατ̓ neuter accusative plural

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[tree, plank, spear]

ἔχοντες

ἔχω (431) [Λ] 17.412-17.413

ἔχοντες masculine nominative plural active present participle

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ̓ ἀνδράσιν ἄλγἐ ἔχητον;

ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχἐ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;

[to have]

17.413νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο

ἐγχρίμπτω (7) [Λ] 17.412-17.413

ἐγχρίμπτοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

5.660-5.662

Τληπόλεμος δ̓ ἄρα μηρὸν ἀριστερὸν ἔγχεϊ μακρῷ βεβλήκειν, αἰχμὴ δὲ διέσσυτο μαιμώωσα ὀστέω ἐγχριμφθεῖσα, πατὴρ δ̓ ἔτι λοιγὸν ἄμυνεν.

[to bring near to]

καὶ ἀλλήλους

ἀλλήλων (113) [Λ] 17.412-17.413

ἀλλήλους masculine accusative plural

18.368

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·

[of one another, to one another, one another]

ἐνάριζον

ἐναρίζω (13) [Λ] 17.412-17.413

ἐνάριζον 3rd person plural active imperfect indicative

21.224-21.226

22.322-22.323

τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχεα καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε κατακτάς·

1.188-1.192

Πηλεΐωνι δ̓ ἄχος γένετ̓, ἐν δέ οἱ ἦτορ στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν, ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ̓ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.

[to strip a slain foe of his arms]

· 17.414ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.414

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[Achaian]

χαλκοχιτώνων

χαλκοχίτων (22) [Λ] 17.414

χαλκοχιτώνων masculine genitive plural

23.573-23.575

ἀλλ̓ ἄγετ̓ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ̓ ἐπ̓ ἀρωγῇ, μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

24.224-24.226

εἰ δέ μοι αἶσα τεθνάμεναι παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων βούλομαι·

1.370-1.375

Χρύσης δ̓ αὖθ̓ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα, στέμματ̓ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.

[brass-clad]

· 17.415ὦ φίλοι

φίλος (342) [Λ] 17.415-17.417

φίλοι masculine vocative plural

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

[friend; loved, beloved, dear]

οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι

ἀπονέομαι (12) [Λ] 17.415-17.417

ἀπονέεσθαι medio-passive present infinitive

21.560-21.561

ἑσπέριος δ̓ ἂν ἔπειτα λοεσσάμενος ποταμοῖο ἱδρῶ ἀποψυχθεὶς προτὶ Ἴλιον ἀπονεοίμην·

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ̓ ἀφίκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ̓ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν ἐς πεδίον προφανέντε·

2.110-2.115

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλιον ἐκπέρσαντ̓ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

[to go away, depart]

17.416νῆας

ναῦς (586) [Λ] 17.415-17.417

νῆας feminine accusative plural

ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται δύῃ τ̓ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·

[a ship]

ἔπι γλαφυράς

γλαφυρός (43) [Λ] 17.415-17.417

γλαφυράς feminine accusative plural

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

[hollow, hollowed]

, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα

γαῖα (125) [Λ] 17.415-17.417

γαῖα feminine nominative singular

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ νοστήσαντα δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

[a land, country]

μέλαινα

μέλας (98) [Λ] 17.415-17.417

μέλαινα feminine nominative singular

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[black, swart]

17.417πᾶσι

πᾶς (546) [Λ] 17.415-17.417

πᾶσι masculine dative plural

ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

[all, the whole]

χάνοι

χάσκω (7) [Λ] 17.415-17.417

χάνοι 3rd person singular active aorist optative

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

4.182

τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών.

6.281-6.282

ὥς κέ οἱ αὖθι γαῖα χάνοι·

[yawn, gape]

· τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 17.417-17.419

πολὺ neuter accusative singular

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων, πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ̓ ἀρειῇ·

[much, many]

κέρδιον

κερδίων (14) [Λ] 17.417-17.419

κέρδιον neuter nominative singular comparative

19.63

Ἕκτορι μὲν καὶ Τρωσὶ τὸ κέρδιον·

22.103

ἦ τ̓ ἂν πολὺ κέρδιον ἦεν.

22.108-22.110

ἐμοὶ δὲ τότ̓ ἂν πολὺ κέρδιον εἴη ἄντην ἢ Ἀχιλῆα κατακτείναντα νέεσθαι, ἠέ κεν αὐτῷ ὀλέσθαι ἐϋκλειῶς πρὸ πόληος.

[more profitable]

εἴη

εἰμί (1088) [Λ] 17.417-17.419

εἴη 3rd person singular active present optative

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

[to be]

17.418εἰ τοῦτον

οὗτος (164) [Λ] 17.417-17.419

τοῦτον masculine accusative singular

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

[this; that]

Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 17.417-17.419

Τρώεσσι masculine dative plural

ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν·

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

[Tros]

μεθήσομεν

μεθίημι (31) [Λ] 17.417-17.419

μεθήσομεν 1st person plural active future indicative

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

20.360-20.363

ἀλλ̓ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε καὶ σθένει, οὔ μ̓ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐ δ̓ ἠβαιόν, ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές, οὐ δέ τιν̓ οἴω Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ.

21.71-21.72

αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐ δὲ μεθίει·

[to let go, let loose, release]

ἱπποδάμοισιν

ἱππόδαμος (46) [Λ] 17.417-17.419

ἱπποδάμοισιν masculine dative plural

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

20.179-20.181

ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου;

[tamer of horses]

17.419ἄστυ

ἄστυ (87) [Λ] 17.417-17.419

ἄστυ neuter accusative singular

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀριζήλη φωνή, ὅτε τ̓ ἴαχε σάλπιγξ ἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων, ὣς τότ̓ ἀριζήλη φωνὴ γένετ̓ Αἰακίδαο.

[a city, town]

πότι σφέτερον

σφέτερος (7) [Λ] 17.417-17.419

σφέτερον neuter accusative singular

4.409

κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο·

9.323-9.327

ὡς δ̓ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι μάστακ̓ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δ̓ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ, ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον, ἤματα δ̓ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.

[their own, their]

ἐρύσαι

ἐρύω (101) [Λ] 17.417-17.419

ἐρύσαι active aorist infinitive

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

[to drag along the ground, drag, draw]

καὶ κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 17.417-17.419

κῦδος neuter accusative singular

τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ Πηλεΐωνι ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ἄγγελος ἦλθε θέουσ̓ ἀπ̓ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι κρύβδα Διὸς ἄλλων τε θεῶν·

[glory, renown]

ἀρέσθαι

αἴρω (35) [Λ] 17.417-17.419

ἀρέσθαι middle aorist infinitive

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ Πηλεΐωνι ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ἄγγελος ἦλθε θέουσ̓ ἀπ̓ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι κρύβδα Διὸς ἄλλων τε θεῶν·

[to take up, raise, lift up]

. 17.420ὣς δέ τις αὖ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.420

Τρώων masculine genitive plural

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

[Tros]

μεγαθύμων

μεγάθυμος (62) [Λ] 17.420

μεγαθύμων masculine genitive plural

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

ἡνίοχοι δ̓ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος δαιόμενον·

[high-minded]

αὐδήσασκεν

αὐδάω (38) [Λ] 17.420

αὐδήσασκεν 3rd person singular active aorist indicative

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

αὔδα ὅ τι φρονέεις·

20.423-20.424

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὣς ἀνεπᾶλτο, καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[to utter sounds, speak]

· 17.421ὦ φίλοι

φίλος (342) [Λ] 17.421-17.422

φίλοι masculine vocative plural

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[friend; loved, beloved, dear]

, εἰ καὶ μοῖρα παῤ ἀνέρι

ἀνήρ (590) [Λ] 17.421-17.422

ἀνέρι masculine dative singular

ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ̓ ἀνδράσιν ἄλγἐ ἔχητον;

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

[a man]

τῷδε δαμῆναι

δαμάζω (105) [Λ] 17.421-17.422

δαμῆναι passive aorist infinitive

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ, θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

ἀλλά ἑ μοῖρα δάμασσε καὶ ἀργαλέος χόλος Ἥρης.

[to overpower, tame, conquer, subdue]

17.422πάντας

πᾶς (546) [Λ] 17.421-17.422

πάντας masculine accusative plural

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

[all, the whole]

ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω

ἐρωέω (9) [Λ] 17.421-17.422

ἐρωείτω 3rd person singular active present imperative

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

22.185

ἔρξον ὅπῃ δή τοι νόος ἔπλετο, μὴ δ̓ ἔτ̓ ἐρώει.

23.433-23.434

αἳ δ̓ ἠρώησαν ὀπίσσω Ἀτρεΐδεω·

[to rush, rush forth]

πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 17.421-17.422

πολέμοιο masculine genitive singular

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

[battle, fight, war]

. 17.423ὣς ἄρα τις εἴπεσκε

εἶπον (279) [Λ] 17.423

εἴπεσκε 3rd person singular active aorist indicative

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[to speak, say]

, μένος

μένος (136) [Λ] 17.423

μένος neuter accusative singular

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[might, force, strength, prowess, courage]

δ̓ ὄρσασκεν

ὄρνυμι (172) [Λ] 17.423

ὄρσασκεν 3rd person singular active aorist indicative

προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς ὀρνύμεναι Δαναούς·

ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

[to stir, stir up]

ἑκάστου

ἕκαστος (119) [Λ] 17.423

ἑκάστου masculine genitive singular

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

[every, every one, each, each one]

. 17.424ὣς οἳ μὲν μάρναντο

μάρναμαι (45) [Λ] 17.424-17.425

μάρναντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

18.453

πᾶν δ̓ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι·

24.394-24.395

οὐ γὰρ Ἀχιλλεὺς εἴα μάρνασθαι κεχολωμένος Ἀτρεΐωνι.

[to fight, do battle]

, σιδήρειος δ̓ ὀρυμαγδὸς

ὀρυμαγδός (13) [Λ] 17.424-17.425

ὀρυμαγδὸς masculine nominative singular

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

21.255-21.256

ὕπαιθα δὲ τοῖο λιασθεὶς φεῦγ̓, ὃ δ̓ ὄπισθε ῥέων ἕπετο μεγάλῳ ὀρυμαγδῷ.

[a loud noise, din]

17.425χάλκεον

χάλκεος (53) [Λ] 17.424-17.425

χάλκεον masculine accusative singular

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται χάλκεα μαρμαίροντα·

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἄϊον ὄπα χάλκεον Αἰακίδαο, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός·

[of copper]

οὐρανὸν

οὐρανός (55) [Λ] 17.424-17.425

οὐρανὸν masculine accusative singular

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

19.126-19.129

αὐτίκα δ̓ εἷλ̓ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον μή ποτ̓ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.

[heaven]

ἷκε

ἵκω (23) [Λ] 17.424-17.425

ἷκε 3rd person singular active imperfect indicative

18.290-18.292

νῦν δὲ δὴ ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια καλά, πολλὰ δὲ δὴ Φρυγίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴν κτήματα περνάμεν̓ ἵκει, ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς.

18.406

ἣ νῦν ἡμέτερον δόμον ἵκει·

19.362-19.363

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

[to come to]

δἰ αἰθέρος

αἰθήρ (21) [Λ] 17.424-17.425

αἰθέρος masculine genitive singular

18.214

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος κεφαλῆς σέλας αἰθέῤ ἵκανε·

19.350-19.351

ἣ δ̓ ἅρπῃ ἐϊκυῖα τανυπτέρυγι λιγυφώνῳ οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο δἰ αἰθέρος.

[ether, the brighter purer air, the sky(f. in Hom.; m. Attic)]

ἀτρυγέτοιο

ἀτρύγετος (6) [Λ] 17.424-17.425

ἀτρυγέτοιο masculine genitive singular

24.751-24.753

ἄλλους μὲν γὰρ παῖδας ἐμοὺς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς πέρνασχ̓ ὅν τιν̓ ἕλεσκε πέρην ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, ἐς Σάμον ἔς τ̓ Ἴμβρον καὶ Λῆμνον ἀμιχθαλόεσσαν·

1.314-1.316

οἳ δ̓ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον, ἕρδον δ̓ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας ταύρων ἠδ̓ αἰγῶν παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·

1.327-1.330

τὼ δ̓ ἀέκοντε βάτην παρὰ θῖν̓ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο, Μυρμιδόνων δ̓ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην, τὸν δ̓ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ ἥμενον·

[yielding no harvest, unfruitful]

· 17.426ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 17.426-17.428

ἵπποι masculine nominative plural

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

[a horse, mare]

δ̓ Αἰακίδαο

Αἰακίδης (24) [Λ] 17.426-17.428

Αἰακίδαο masculine genitive singular

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀριζήλη φωνή, ὅτε τ̓ ἴαχε σάλπιγξ ἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων, ὣς τότ̓ ἀριζήλη φωνὴ γένετ̓ Αἰακίδαο.

[son of Aeacus]

μάχης

μάχη (131) [Λ] 17.426-17.428

μάχης feminine genitive singular

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω Τρώων·

[battle, fight, combat]

ἀπάνευθεν ἐόντες

εἰμί (1088) [Λ] 17.426-17.428

ἐόντες masculine nominative plural active present participle

ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι θνητῷ, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε;

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

[to be]

17.427κλαῖον

κλαίω (37) [Λ] 17.426-17.428

κλαῖον 3rd person plural active imperfect indicative

τέκνον τί κλαίεις;

τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως, ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποι κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι, τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷ πιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.

19.4-19.5

εὗρε δὲ Πατρόκλῳ περικείμενον ὃν φίλον υἱὸν κλαίοντα λιγέως·

[to weep, lament, wail]

, ἐπεὶ δὴ πρῶτα

πρότερος (96) [Λ] 17.426-17.428

πρῶτα neuter accusative plural superlative

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

[before, earlier]

πυθέσθην

πυνθάνομαι (32) [Λ] 17.426-17.428

πυθέσθην 3rd person dual middle aorist indicative

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

[to learn by hearsay]

ἡνιόχοιο

ἡνίοχος (30) [Λ] 17.426-17.428

ἡνιόχοιο masculine genitive singular

17.437-17.439

δάκρυα δέ σφι θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν ἡνιόχοιο πόθῳ·

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

17.428ἐν κονίῃσι

κονία (56) [Λ] 17.426-17.428

κονίῃσι feminine dative plural

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

21.270-21.271

ποταμὸς δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἐδάμνα λάβρος ὕπαιθα ῥέων, κονίην δ̓ ὑπέρεπτε ποδοῖιν.

[dust, a cloud of dust]

πεσόντος

πίπτω (131) [Λ] 17.426-17.428

πεσόντος masculine genitive singular active aorist participle

δούπησεν δὲ πεσών·

ἡμῖν δ̓ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.

[to fall, fall down]

ὑφ̓ Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.426-17.428

Ἕκτορος masculine genitive singular

17.448-17.449

ἀλλ̓ οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι δαιδαλέοισιν Ἕκτωρ Πριαμίδης ἐποχήσεται·

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

[Hector]

ἀνδροφόνοιο

ἀνδροφόνος (16) [Λ] 17.426-17.428

ἀνδροφόνοιο masculine genitive singular

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο.

[man-slaying]

. 17.429ἦ μὰν Αὐτομέδων

Αὐτομέδων (23) [Λ] 17.429-17.431

Αὐτομέδων masculine nominative singular

σφῶϊν δ̓ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ̓ ἐνὶ θυμῷ, ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

[Automedon]

Διώρεος ἄλκιμος

ἄλκιμος (36) [Λ] 17.429-17.431

ἄλκιμος masculine nominative singular

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς σχέτλιος·

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν, ἐκ δ̓ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.

[strong, stout]

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 17.429-17.431

υἱὸς masculine nominative singular

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

[a son]

17.430πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 17.429-17.431

πολλὰ neuter accusative plural

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

[much, many]

μὲν ἂρ μάστιγι

μάστιξ (20) [Λ] 17.429-17.431

μάστιγι feminine dative singular

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

ὣς ἔφατ̓, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ̓ ἐπορούσας καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, Αὐτομέδων δ̓ ἀπόρουσε·

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

[a whip, scourge]

θοῇ

θοός (76) [Λ] 17.429-17.431

θοῇ feminine dative singular

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·

[quick, nimble]

ἐπεμαίετο

ἐπιμαίομαι (4) [Λ] 17.429-17.431

ἐπεμαίετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

5.748

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ̓ ἄῤ ἵππους·

8.392

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ̓ ἄῤ ἵππους·

10.401-10.402

ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμὸς ἵππων Αἰακίδαο δαΐφρονος·

[to strive after, seek to obtain, aim at]

θείνων

θείνω (47) [Λ] 17.429-17.431

θείνων masculine nominative singular active present participle

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[to strike, wound]

, 17.431πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 17.429-17.431

πολλὰ neuter accusative plural

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

πολὺς δ̓ ἐπελήλατο χαλκός.

[much, many]

δὲ μειλιχίοισι

μειλίχιος (10) [Λ] 17.429-17.431

μειλιχίοισι neuter dative plural

21.338-21.339

μὴ δέ σε πάμπαν μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ·

4.255-4.256

τοὺς δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα δ̓ Ἰδομενῆα προσηύδα μειλιχίοισιν·

6.213-6.214

ἔγχος μὲν κατέπηξεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ, αὐτὰρ ὃ μειλιχίοισι προσηύδα ποιμένα λαῶν·

[gentle, mild, soothing]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 17.429-17.431

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

αὐτίκα δ̓ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

[to speak to, address, accost]

, πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 17.429-17.431

πολλὰ neuter accusative plural

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

πολὺς δ̓ ἐπελήλατο χαλκός.

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[much, many]

δ̓ ἀρειῇ· 17.432τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 17.432-17.437

νῆας feminine accusative plural

μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·

[a ship]

ἐπὶ πλατὺν

πλατύς (6) [Λ] 17.432-17.437

πλατὺν masculine accusative singular

2.474-2.479

τοὺς δ̓ ὥς τ̓ αἰπόλια πλατέ̓ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν, ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα ὑσμίνην δ̓ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ, Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.

5.796-5.797

ἱδρὼς γάρ μιν ἔτειρεν ὑπὸ πλατέος τελαμῶνος ἀσπίδος εὐκύκλου·

7.81-7.86

εἰ δέ κ̓ ἐγὼ τὸν ἕλω, δώῃ δέ μοι εὖχος Ἀπόλλων, τεύχεα σύλησας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν, καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο, τὸν δὲ νέκυν ἐπὶ νῆας ἐϋσσέλμους ἀποδώσω, ὄφρά ἑ ταρχύσωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί, σῆμά τέ οἱ χεύωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ.

[wide, broad]

Ἑλλήσποντον

Ἑλλήσποντος (10) [Λ] 17.432-17.437

Ἑλλήσποντον masculine accusative singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο.

23.1-23.5

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἐπεὶ δὴ νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος, Μυρμιδόνας δ̓ οὐκ εἴα ἀποσκίδνασθαι Ἀχιλλεύς, ἀλλ̓ ὅ γε οἷς ἑτάροισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

24.346-24.348

αἶψα δ̓ ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε, βῆ δ̓ ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.

[the Hellespont]

17.433ἠθελέτην

ἐθέλω (158) [Λ] 17.432-17.437

ἠθελέτην 3rd person dual active imperfect indicative

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

[to will, wish, purpose]

ἰέναι

εἶμι (299) [Λ] 17.432-17.437

ἰέναι active present infinitive

τοῖσι δ̓ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς ἤϊσαν ἀμφότεροι·

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[come, go]

οὔ τ̓ ἐς πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 17.432-17.437

πόλεμον masculine accusative singular

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

[battle, fight, war]

μετ̓ Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.432-17.437

Ἀχαιούς masculine accusative plural

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

[Achaian]

, 17.434ἀλλ̓ ὥς τε στήλη

στήλη (6) [Λ] 17.432-17.437

στήλη feminine nominative singular

11.369-11.372

αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο Τυδεΐδῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν, στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

12.258-12.260

κρόσσας μὲν πύργων ἔρυον, καὶ ἔρειπον ἐπάλξεις, στήλας τε προβλῆτας ἐμόχλεον, ἃς ἄῤ Ἀχαιοὶ πρώτας ἐν γαίῃ θέσαν ἔμμεναι ἔχματα πύργων.

13.436-13.440

οὔ τε γὰρ ἐξοπίσω φυγέειν δύνατ̓ οὔ τ̓ ἀλέασθαι, ἀλλ̓ ὥς τε στήλην ἢ δένδρεον ὑψιπέτηλον ἀτρέμας ἑσταότα στῆθος μέσον οὔτασε δουρὶ ἥρως Ἰδομενεύς, ῥῆξεν δέ οἱ ἀμφὶ χιτῶνα χάλκεον, ὅς οἱ πρόσθεν ἀπὸ χροὸς ἤρκει ὄλεθρον·

[a block of stone]

μένει

μένω (105) [Λ] 17.432-17.437

μένει 3rd person singular active present indicative

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

ἔμπεδον

ἔμπεδος (31) [Λ] 17.432-17.437

ἔμπεδον neuter accusative singular

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

19.32-19.33

ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν, αἰεὶ τῷ γ̓ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

[in the ground, firm-set, steadfast]

, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ

τύμβος (11) [Λ] 17.432-17.437

τύμβῳ masculine dative singular

23.245-23.246

τύμβον δ̓ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ̓ ἐπιεικέα τοῖον·

24.664-24.667

ἐννῆμαρ μέν κ̓ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν, τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός, ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπ̓ αὐτῷ ποιήσαιμεν, τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.

2.603-2.610

οἳ δ̓ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺ Αἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵν̓ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί, οἳ Φενεόν τ̓ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλον Ῥίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπην καὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινὴν Στύμφηλόν τ̓ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο, τῶν ἦρχ̓ Ἀγκαίοιο πάϊς κρείων Ἀγαπήνωρ ἑξήκοντα νεῶν·

[a sepulchral mound, cairn, barrow]

17.435ἀνέρος

ἀνήρ (590) [Λ] 17.432-17.437

ἀνέρος masculine genitive singular

ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ̓ ἀνδράσιν ἄλγἐ ἔχητον;

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

[a man]

ἑστήκῃ

ἵστημι (305) [Λ] 17.432-17.437

ἑστήκῃ 3rd person singular active perfect subjunctive

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

Ἕκτορα δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

[to make to stand]

τεθνηότος

θνήσκω (75) [Λ] 17.432-17.437

τεθνηότος masculine genitive singular active perfect participle

ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς σχέτλιος·

ἠὲ γυναικός

γυνή (96) [Λ] 17.432-17.437

γυναικός feminine genitive singular

18.495-18.496

αἳ δὲ γυναῖκες ἱστάμεναι θαύμαζον ἐπὶ προθύροισιν ἑκάστη.

18.559-18.560

αἳ δὲ γυναῖκες δεῖπνον ἐρίθοισιν λεύκ̓ ἄλφιτα πολλὰ πάλυνον.

[a woman]

, 17.436ὣς μένον

μένω (105) [Λ] 17.432-17.437

μένον 3rd person plural active imperfect indicative

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

19.42-19.46

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

ἀσφαλέως περικαλλέα

περικαλλής (20) [Λ] 17.432-17.437

περικαλλέα masculine accusative singular

23.896-23.897

αὐτὰρ ὅ γ̓ ἥρως Ταλθυβίῳ κήρυκι δίδου περικαλλὲς ἄεθλον.

24.229-24.231

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους, δώδεκα δ̓ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας, τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δ̓ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

24.232-24.235

χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα, ἐκ δὲ δύ̓ αἴθωνας τρίποδας, πίσυρας δὲ λέβητας, ἐκ δὲ δέπας περικαλλές, ὅ οἱ Θρῇκες πόρον ἄνδρες ἐξεσίην ἐλθόντι μέγα κτέρας·

[very beautiful]

δίφρον

δίφρος (69) [Λ] 17.432-17.437

δίφρον masculine accusative singular

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[the chariot(board); seat]

ἔχοντες

ἔχω (431) [Λ] 17.432-17.437

ἔχοντες masculine nominative plural active present participle

ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ̓ ἀνδράσιν ἄλγἐ ἔχητον;

ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχἐ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

[to have]

17.437οὔδει

οὖδας (19) [Λ] 17.432-17.437

οὔδει neuter dative singular

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

[the surface of the earth, the ground, earth]

ἐνισκίμψαντε

ἐνσκίμπτω (3) [Λ] 17.432-17.437

ἐνισκίμψαντε masculine nominative dual active aorist participle

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

16.611-16.613

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

[to let fall upon]

καρήατα

κάρα (59) [Λ] 17.432-17.437

καρήατα neuter accusative plural

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[the head]

· δάκρυα

δάκρυον (43) [Λ] 17.437-17.439

δάκρυα neuter nominative plural

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

[a tear]

δέ σφι 17.438θερμὰ

θερμός (8) [Λ] 17.437-17.439

θερμὰ neuter nominative plural

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

22.442-22.446

κέκλετο δ̓ ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμα ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο Ἕκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντι νηπίη, οὐ δ̓ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[hot, warm]

κατὰ βλεφάρων

βλέφαρον (6) [Λ] 17.437-17.439

βλεφάρων neuter genitive plural

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσε δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν·

24.637-24.640

οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν, ἀλλ̓ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.

10.25-10.26

οὐ δὲ γὰρ αὐτῷ ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἐφίζανε·

[mostly in pl. the eyelids]

χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν

μύρω (12) [Λ] 17.437-17.439

μυρομένοισιν masculine dative plural medio-passive present participle

μυρομένω δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

18.233-18.234

φίλοι δ̓ ἀμφέσταν ἑταῖροι μυρόμενοι·

19.5-19.6

πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι μύρονθ̓·

[to flow, run, trickle]

17.439ἡνιόχοιο

ἡνίοχος (30) [Λ] 17.437-17.439

ἡνιόχοιο masculine genitive singular

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

ἡνίοχοι δ̓ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος δαιόμενον·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

πόθῳ· θαλερὴ

θαλερός (18) [Λ] 17.439-17.440

θαλερὴ feminine nominative singular

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

23.396-23.397

τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν, ἄλλοτ̓ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής·

[blooming, fresh]

δ̓ ἐμιαίνετο

μιαίνω (6) [Λ] 17.439-17.440

ἐμιαίνετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

23.731-23.732

ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

4.141-4.142

ὡς δ̓ ὅτε τίς τ̓ ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ Μῃονὶς ἠὲ Κάειρα παρήϊον ἔμμεναι ἵππων·

4.146-4.147

τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ̓ ὑπένερθε.

[to stain, to defile]

χαίτη

χαίτη (14) [Λ] 17.439-17.440

χαίτη feminine nominative singular

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

21.407-21.408

ἑπτὰ δ̓ ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας, τεύχεά τ̓ ἀμφαράβησε·

[long, flowing hair]

17.440ζεύγλης ἐξεριποῦσα

ἐξερείπω (3) [Λ] 17.439-17.440

ἐξεριποῦσα feminine nominative singular active aorist participle

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

14.414-14.418

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δ̓ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ̓ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·

[to strike off]

παρὰ ζυγὸν

ζυγόν (18) [Λ] 17.439-17.440

ζυγὸν neuter accusative singular

19.404-19.405

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος Ξάνθος, ἄφαρ δ̓ ἤμυσε καρήατι·

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

[anything which joins two]

ἀμφοτέρωθεν. 17.441μυρομένω

μύρω (12) [Λ] 17.441-17.442

μυρομένω masculine accusative dual medio-passive present participle

18.233-18.234

φίλοι δ̓ ἀμφέσταν ἑταῖροι μυρόμενοι·

19.5-19.6

πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι μύρονθ̓·

19.209-19.213

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

[to flow, run, trickle]

δ̓ ἄρα τώ γε ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 17.441-17.442

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

ἀλλ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·

[to see]

ἐλέησε

ἐλεέω (27) [Λ] 17.441-17.442

ἐλέησε 3rd person singular active aorist indicative

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

21.74

σὺ δέ μ̓ αἴδεο καί μ̓ ἐλέησον·

[to have pity on, shew mercy upon]

Κρονίων

Κρονίων (49) [Λ] 17.441-17.442

Κρονίων masculine nominative singular

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

19.120

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

μυρομένους δ̓ ἄρα τούς γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων, αἶψα δ̓ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[son of Cronus]

, 17.442κινήσας

κινέω (13) [Λ] 17.441-17.442

κινήσας masculine nominative singular active aorist participle

23.729-23.731

ἔκλαγξαν δ̓ ἄῤ ὀϊστοὶ ἐπ̓ ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος·

2.144-2.146

κινήθη δ̓ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τ̓ Εὖρός τε Νότος τε ὤροῤ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.

[to set in motion, to move]

δὲ κάρη

κάρα (59) [Λ] 17.441-17.442

κάρη neuter accusative singular

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

18.358-18.359

ἦ ῥά νυ σεῖο ἐξ αὐτῆς ἐγένοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί.

[the head]

προτὶ ὃν

ἑός (167) [Λ] 17.441-17.442

ὃν masculine accusative singular

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθ̓ υἷος ἑοῖο, καὶ στρεφθεῖσ̓ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·

[his, her own]

μυθήσατο

μυθέομαι (20) [Λ] 17.441-17.442

μυθήσατο 3rd person singular medio-passive aorist indicative

πρὶν μὲν γὰρ Πριάμοιο πόλιν μέροπες ἄνθρωποι πάντες μυθέσκοντο πολύχρυσον πολύχαλκον·

20.200-20.202

20.246-20.247

ἔστι γὰρ ἀμφοτέροισιν ὀνείδεα μυθήσασθαι πολλὰ μάλ̓, οὐ δ̓ ἂν νηῦς ἑκατόζυγος ἄχθος ἄροιτο.

[to say, speak]

θυμόν

θυμός (435) [Λ] 17.441-17.442

θυμόν masculine accusative singular

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ̓ ἐριαύχενας ἵππους νήπιοι, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι αὖτις ἀπ̓ Αὐτομέδοντος.

[the soul]

· 17.443ἆ δειλώ

δειλός (21) [Λ] 17.443-17.444

δειλώ masculine vocative dual

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν μέν σε ἔλειπον ἐγὼ κλισίηθεν ἰοῦσα, νῦν δέ σε τεθνηῶτα κιχάνομαι ὄρχαμε λαῶν ἂψ ἀνιοῦσ̓·

[cowardly, craven]

, τί σφῶϊ δόμεν

δίδωμι (254) [Λ] 17.443-17.444

δόμεν 1st person plural active aorist indicative

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν·

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

[to give]

Πηλῆϊ

Πηλεύς (62) [Λ] 17.443-17.444

Πηλῆϊ masculine dative singular

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

[Peleus]

ἄνακτι

ἄναξ (151) [Λ] 17.443-17.444

ἄνακτι masculine dative singular

ὡς ἐμὲ νῦν ἐχόλωσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

[a lord, master]

17.444θνητῷ

θνητός (28) [Λ] 17.443-17.444

θνητῷ masculine dative singular

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι, ὅς περ θνητός τ̓ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·

[liable to death, mortal]

, ὑμεῖς δ̓ ἐστὸν

εἰμί (1088) [Λ] 17.443-17.444

ἐστὸν 2nd person dual active present indicative

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

[to be]

ἀγήρω

ἀγήραος (4) [Λ] 17.443-17.444

ἀγήρω masculine nominative dual

2.445-2.449

οἳ δ̓ ἀμφ̓ Ἀτρεΐωνα διοτρεφέες βασιλῆες θῦνον κρίνοντες, μετὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη αἰγίδ̓ ἔχουσ̓ ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε, τῆς ἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέθονται, πάντες ἐϋπλεκέες, ἑκατόμβοιος δὲ ἕκαστος·

8.538-8.541

εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα, τιοίμην δ̓ ὡς τίετ̓ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.

12.322-12.325

ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τ̓ ἀθανάτω τε ἔσσεσθ̓, οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην οὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν·

[not waxing old, undecaying]

τ̓ ἀθανάτω

ἀθάνατος (106) [Λ] 17.443-17.444

ἀθανάτω masculine nominative dual

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

[undying, immortal]

τε; 17.445ἦ ἵνα δυστήνοισι

δύστηνος (5) [Λ] 17.445

δυστήνοισι masculine dative plural

21.151

δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσι.

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

22.477

Ἕκτορ ἐγὼ δύστηνος·

[wretched, unhappy, unfortunate, disastrous]

μετ̓ ἀνδράσιν

ἀνήρ (590) [Λ] 17.445

ἀνδράσιν masculine dative plural

οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[a man]

ἄλγἐ

ἄλγος (35) [Λ] 17.445

ἄλγἐ neuter accusative plural

18.224

ὄσσοντο γὰρ ἄλγεα θυμῷ.

18.397-18.399

τότ̓ ἂν πάθον ἄλγεα θυμῷ, εἰ μή μ̓ Εὐρυνόμη τε Θέτις θ̓ ὑπεδέξατο κόλπῳ Εὐρυνόμη θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.

[pain]

ἔχητον

ἔχω (431) [Λ] 17.445

ἔχητον 2nd person dual active present subjunctive

ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχἐ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[to have]

; 17.446οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν

εἰμί (1088) [Λ] 17.446-17.447

ἐστιν 3rd person singular active present indicative

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[to be]

ὀϊζυρώτερον

ὀιζυρός (4) [Λ] 17.446-17.447

ὀϊζυρώτερον neuter nominative singular comparative

1.417-1.418

νῦν δ̓ ἅμα τ̓ ὠκύμορος καὶ ὀϊζυρὸς περὶ πάντων ἔπλεο·

3.111-3.112

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε ἐλπόμενοι παύσασθαι ὀϊζυροῦ πολέμοιο.

13.567-13.569

Μηριόνης δ̓ ἀπιόντα μετασπόμενος βάλε δουρὶ αἰδοίων τε μεσηγὺ καὶ ὀμφαλοῦ, ἔνθα μάλιστα γίγνετ̓ Ἄρης ἀλεγεινὸς ὀϊζυροῖσι βροτοῖσιν.

ἀνδρὸς

ἀνήρ (590) [Λ] 17.446-17.447

ἀνδρὸς masculine genitive singular

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[a man]

17.447πάντων

πᾶς (546) [Λ] 17.446-17.447

πάντων neuter genitive plural

ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

[all, the whole]

, ὅσσά

ὅσος (138) [Λ] 17.446-17.447

ὅσσά neuter nominative plural

θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

Ἥφαιστ̓, ἦ ἄρα δή τις, ὅσαι θεαί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ, τοσσάδ̓ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀνέσχετο κήδεα λυγρὰ ὅσσ̓ ἐμοὶ ἐκ πασέων Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν;

[as much/many as]

τε γαῖαν

γαῖα (125) [Λ] 17.446-17.447

γαῖαν feminine accusative singular

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ νοστήσαντα δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

[a land, country]

ἔπι πνείει

πνέω (9) [Λ] 17.446-17.447

πνείει 3rd person singular active present indicative

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

23.440

ἔρῤ, ἐπεὶ οὔ σ̓ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί.

24.364-24.365

οὐ δὲ σύ γ̓ ἔδεισας μένεα πνείοντας Ἀχαιούς, οἵ τοι δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι ἐγγὺς ἔασι;

[to blow]

τε καὶ ἕρπει. 17.448ἀλλ̓ οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι

ἅρμα (59) [Λ] 17.448-17.449

ἅρμασι neuter dative plural

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

ὣς ἔφατ̓, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ̓ ἐπορούσας καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, Αὐτομέδων δ̓ ἀπόρουσε·

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, ἐς δ̓ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.

[a chariot]

δαιδαλέοισιν

δαιδάλεος (13) [Λ] 17.448-17.449

δαιδαλέοισιν neuter dative plural

οἳ δ̓ ἤτοι τόσσον μὲν ἔχον τέλος, οὔατα δ̓ οὔ πω δαιδάλεα προσέκειτο·

18.389-18.390

τὴν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου καλοῦ δαιδαλέου·

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε, τεῦξ̓ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς, τεῦξε δέ οἱ κόρυθα βριαρὴν κροτάφοις ἀραρυῖαν καλὴν δαιδαλέην, ἐπὶ δὲ χρύσεον λόφον ἧκε, τεῦξε δέ οἱ κνημῖδας ἑανοῦ κασσιτέροιο.

[cunningly]

17.449Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.448-17.449

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[Hector]

Πριαμίδης

Πριαμίδης (33) [Λ] 17.448-17.449

Πριαμίδης masculine nominative singular

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

19.203-19.205

νῦν δ̓ οἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι, οὓς ἐδάμασσεν Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν, ὑμεῖς δ̓ ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον·

[son of Priam]

ἐποχήσεται· οὐ γὰρ ἐάσω

ἐάω (92) [Λ] 17.449

ἐάσω 1st person singular active future indicative

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ, θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

μήτηρ δ̓ οὔ με φίλη πρίν γ̓ εἴα θωρήσσεσθαι πρίν γ̓ αὐτὴν ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι·

[to let, suffer, allow, permit]

. 17.450ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.450

τεύχἐ neuter accusative plural

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[a tool, implement]

ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 17.450

ἔχει 3rd person singular active present indicative

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[to have]

καὶ ἐπεύχεται

ἐπεύχομαι (20) [Λ] 17.450

ἐπεύχεται 3rd person singular medio-passive present indicative

ἣ δ̓ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη, δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δ̓ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

21.120-21.121

τὸν δ̓ Ἀχιλεὺς ποταμὸν δὲ λαβὼν ποδὸς ἧκε φέρεσθαι, καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντ̓ ἀγόρευεν·

21.408-21.409

γέλασσε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη, καί οἱ ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to pray]

αὔτως; 17.451σφῶϊν δ̓ ἐν γούνεσσι

γόνυ (77) [Λ] 17.451-17.453

γούνεσσι neuter dative plural

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθ̓ ἱκάνομαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν καὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίας καὶ θώρηχ̓·

[the knee]

βαλῶ

βάλλω (314) [Λ] 17.451-17.453

βαλῶ 1st person singular active future indicative

τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

[to throw]

μένος

μένος (136) [Λ] 17.451-17.453

μένος neuter accusative singular

ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[might, force, strength, prowess, courage]

ἠδ̓ ἐνὶ θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 17.451-17.453

θυμῷ masculine dative singular

μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.

[the soul]

, 17.452ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα

Αὐτομέδων (23) [Λ] 17.451-17.453

Αὐτομέδοντα masculine accusative singular

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

[Automedon]

σαώσετον

σώζω (38) [Λ] 17.451-17.453

σαώσετον 2nd person dual active aorist subjunctive

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

18.403-18.405

οὐ δέ τις ἄλλος ᾔδεεν οὔ τε θεῶν οὔ τε θνητῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ Θέτις τε καὶ Εὐρυνόμη ἴσαν, αἵ μ̓ ἐσάωσαν.

ἐκ πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 17.451-17.453

πολέμοιο masculine genitive singular

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

[battle, fight, war]

17.453νῆας

ναῦς (586) [Λ] 17.451-17.453

νῆας feminine accusative plural

μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

[a ship]

ἔπι γλαφυράς

γλαφυρός (43) [Λ] 17.451-17.453

γλαφυράς feminine accusative plural

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[hollow, hollowed]

· ἔτι γάρ σφισι κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 17.453-17.455

κῦδος neuter accusative singular

τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

νῦν δ̓ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω κῦδος ἀρέσθ̓ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τ̓ ἔλσαι Ἀχαιούς, νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖν̓ ἐνὶ δήμῳ·

[glory, renown]

ὀρέξω

ὀρέγω (28) [Λ] 17.453-17.455

ὀρέξω 1st person singular active future indicative

ἀλλ̓ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς Πηλεΐδῃ, αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς.

22.130

εἴδομεν ὁπποτέρῳ κεν Ὀλύμπιος εὖχος ὀρέξῃ.

23.99-23.100

ὣς ἄρα φωνήσας ὠρέξατο χερσὶ φίλῃσιν οὐ δ̓ ἔλαβε·

[to reach, stretch, stretch out]

17.454κτείνειν

κτείνω (91) [Λ] 17.453-17.455

κτείνειν active present infinitive

αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι·

[to kill, slay]

, εἰς ὅ κε νῆας

ναῦς (586) [Λ] 17.453-17.455

νῆας feminine accusative plural

μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[a ship]

ἐϋσσέλμους

εὔσελμος (14) [Λ] 17.453-17.455

ἐϋσσέλμους feminine accusative plural

2.170-2.171

οὐ δ̓ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης ἅπτετ̓, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

2.357-2.359

εἰ δέ τις ἐκπάγλως ἐθέλει οἶκον δὲ νέεσθαι ἁπτέσθω ἧς νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης, ὄφρα πρόσθ̓ ἄλλων θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ.

2.612-2.614

αὐτὸς γάρ σφιν δῶκεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων νῆας ἐϋσσέλμους περάαν ἐπὶ οἴνοπα πόντον Ἀτρεΐδης, ἐπεὶ οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει.

[well-benched, with good banks of oars]

ἀφίκωνται

ἀφικνέομαι (15) [Λ] 17.453-17.455

ἀφίκωνται 3rd person plural medio-passive aorist subjunctive

ἀσπασίως γὰρ ἀφίξεται Ἴλιον ἱρὴν ὅς κε φύγῃ, πολλοὺς δὲ κύνες καὶ γῦπες ἔδονται Τρώων·

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον, ἥ μ̓ ἐσάωσ̓ ὅτε μ̓ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μ̓ ἐθέλησε κρύψαι χωλὸν ἐόντα·

22.208-22.212

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο, καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα, ἐν δ̓ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο, τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δ̓ Ἕκτορος ἱπποδάμοιο, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών·

[to come to]

17.455δύῃ

δύω (88) [Λ] 17.453-17.455

δύῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

18.145

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ὑπὸ κῦμα θαλάσσης αὐτίκ̓ ἔδυσαν·

[dunk]

τ̓ ἠέλιος

ἠέλιος (41) [Λ] 17.453-17.455

ἠέλιος masculine nominative singular

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

καὶ ἐπὶ κνέφας

κνέφας (7) [Λ] 17.453-17.455

κνέφας neuter nominative singular

24.351

δὴ γὰρ καὶ ἐπὶ κνέφας ἤλυθε γαῖαν.

1.475-1.476

ἦμος δ̓ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε, δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός·

2.412-2.417

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων μὴ πρὶν ἐπ̓ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθρον αἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα, Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαι χαλκῷ ῥωγαλέον·

[darkness, evening dusk, twilight]

ἱερὸν

ἱερός (35) [Λ] 17.453-17.455

ἱερὸν neuter nominative singular

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

18.503-18.505

οἳ δὲ γέροντες εἵατ̓ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοις ἱερῷ ἐνὶ κύκλῳ, σκῆπτρα δὲ κηρύκων ἐν χέρσ̓ ἔχον ἠεροφώνων·

21.128-21.129

φθείρεσθ̓ εἰς ὅ κεν ἄστυ κιχείομεν Ἰλίου ἱρῆς ὑμεῖς μὲν φεύγοντες, ἐγὼ δ̓ ὄπιθεν κεραΐζων.

[super-human, mighty, divine, wonderful]

ἔλθῃ

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.453-17.455

ἔλθῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

ὃ γάρ ῥ̓ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

[to come]

· 17.456ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 17.456

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

[to speak, say]

ἵπποισιν

ἵππος (417) [Λ] 17.456

ἵπποισιν masculine dative plural

τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων μάχετ̓ ἀχνύμενός περ ἑταίρου ἵπποις ἀΐσσων ὥς τ̓ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

[a horse, mare]

ἐνέπνευσεν

ἐμπνέω (9) [Λ] 17.456

ἐνέπνευσεν 3rd person singular active aorist indicative

Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους, ἀλλὰ μάλ̓ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ·

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

22.475-22.476

ἣ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἔμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη ἀμβλήδην γοόωσα μετὰ Τρῳῇσιν ἔειπεν·

[to blow]

μένος

μένος (136) [Λ] 17.456

μένος neuter accusative singular

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

[might, force, strength, prowess, courage]

ἠΰ

ἐύς (29) [Λ] 17.456

ἠΰ neuter accusative singular

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

20.456-20.458

ὃ δὲ τὸν μὲν ἔασε, Δημοῦχον δὲ Φιλητορίδην ἠΰν τε μέγαν τε κὰγ γόνυ δουρὶ βαλὼν ἠρύκακε.

. 17.457τὼ δ̓ ἀπὸ χαιτάων

χαίτη (14) [Λ] 17.457-17.458

χαιτάων feminine genitive plural

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

21.407-21.408

ἑπτὰ δ̓ ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας, τεύχεά τ̓ ἀμφαράβησε·

22.401-22.403

τοῦ δ̓ ἦν ἑλκομένοιο κονίσαλος, ἀμφὶ δὲ χαῖται κυάνεαι πίτναντο, κάρη δ̓ ἅπαν ἐν κονίῃσι κεῖτο πάρος χαρίεν·

[long, flowing hair]

κονίην

κονία (56) [Λ] 17.457-17.458

κονίην feminine accusative singular

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

21.270-21.271

ποταμὸς δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἐδάμνα λάβρος ὕπαιθα ῥέων, κονίην δ̓ ὑπέρεπτε ποδοῖιν.

21.502-21.503

ὣς ἄῤ ἔφη, Λητὼ δὲ συναίνυτο καμπύλα τόξα πεπτεῶτ̓ ἄλλυδις ἄλλα μετὰ στροφάλιγγι κονίης.

[dust, a cloud of dust]

οὖδας

οὖδας (19) [Λ] 17.457-17.458

οὖδας neuter accusative singular

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

19.92-19.94

οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

[the surface of the earth, the ground, earth]

δὲ βαλόντε

βάλλω (314) [Λ] 17.457-17.458

βαλόντε masculine nominative dual active aorist participle

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

[to throw]

17.458ῥίμφα φέρον

φέρω (186) [Λ] 17.457-17.458

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

[to bear]

θοὸν

θοός (76) [Λ] 17.457-17.458

θοὸν neuter accusative singular

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

[quick, nimble]

ἅρμα

ἅρμα (59) [Λ] 17.457-17.458

ἅρμα neuter accusative singular

ὃ δ̓ Ἀρηΐθοον θεράποντα ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, ἀπὸ δ̓ ἅρματος ὦσε·

[a chariot]

μετὰ Τρῶας

Τρώς (599) [Λ] 17.457-17.458

Τρῶας masculine accusative plural

ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ, ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε πολὺν καθ̓ ὅμιλον ὀπάζων.

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

[Tros]

καὶ Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.457-17.458

Ἀχαιούς masculine accusative plural

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

Ἕκτορ τίς κέ σ̓ ἔτ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

[Achaian]

. 17.459τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αὐτομέδων

Αὐτομέδων (23) [Λ] 17.459-17.460

Αὐτομέδων masculine nominative singular

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

[Automedon]

μάχετ̓

μάχομαι (218) [Λ] 17.459-17.460

μάχετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

[to fight]

ἀχνύμενός

ἀχεύω (58) [Λ] 17.459-17.460

ἀχνύμενός masculine nominative singular passive present participle

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

[grieving, sorrowing, mourning]

περ ἑταίρου

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.459-17.460

ἑταίρου masculine genitive singular

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

αὐτίκα δ̓ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

[a comrade, companion, mate]

17.460ἵπποις

ἵππος (417) [Λ] 17.459-17.460

ἵπποις masculine dative plural

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

[a horse, mare]

ἀΐσσων

ἀίσσω (50) [Λ] 17.459-17.460

ἀΐσσων masculine nominative singular active present participle

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

θαμέες γὰρ ἄκοντες ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν, καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

[to move with a quick shooting motion, to shoot, dart, glance]

ὥς τ̓ αἰγυπιὸς

αἰγυπιός (4) [Λ] 17.459-17.460

αἰγυπιὸς masculine nominative singular

7.58-7.61

κὰδ δ̓ ἄῤ Ἀθηναίη τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἑζέσθην ὄρνισιν ἐοικότες αἰγυπιοῖσι φηγῷ ἐφ̓ ὑψηλῇ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο ἀνδράσι τερπόμενοι·

13.531-13.533

Μηριόνης δ̓ ἐξ αὖτις ἐπάλμενος αἰγυπιὸς ὣς ἐξέρυσε πρυμνοῖο βραχίονος ὄβριμον ἔγχος, ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο.

16.428-16.430

οἳ δ̓ ὥς τ̓ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες ἀγκυλοχεῖλαι πέτρῃ ἐφ̓ ὑψηλῇ μεγάλα κλάζοντε μάχωνται, ὣς οἳ κεκλήγοντες ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.

[a vulture]

μετὰ χῆνας

χήν (3) [Λ] 17.459-17.460

χῆνας feminine accusative plural

2.459-2.465

τῶν δ̓ ὥς τ̓ ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλὰ χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων Ἀσίω ἐν λειμῶνι Καϋστρίου ἀμφὶ ῥέεθρα ἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται ἀγαλλόμενα πτερύγεσσι κλαγγηδὸν προκαθιζόντων, σμαραγεῖ δέ τε λειμών, ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἐς πεδίον προχέοντο Σκαμάνδριον·

15.690-15.694

ἀλλ̓ ὥς τ̓ ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμὸν πάρα βοσκομενάων χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων, ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεὸς κυανοπρῴροιο ἀντίος ἀΐξας·

[the tame goose]

· 17.461ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν

φεύγω (109) [Λ] 17.461-17.462

φεύγεσκεν 3rd person singular active imperfect indicative

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

[to flee, take flight, run away]

ὑπ̓ ἐκ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.461-17.462

Τρώων masculine genitive plural

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

[Tros]

ὀρυμαγδοῦ

ὀρυμαγδός (13) [Λ] 17.461-17.462

ὀρυμαγδοῦ masculine genitive singular

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

21.255-21.256

ὕπαιθα δὲ τοῖο λιασθεὶς φεῦγ̓, ὃ δ̓ ὄπισθε ῥέων ἕπετο μεγάλῳ ὀρυμαγδῷ.

21.311-21.315

ἀλλ̓ ἐπάμυνε τάχιστα, καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα ὕδατος ἐκ πηγέων, πάντας δ̓ ὀρόθυνον ἐναύλους, ἵστη δὲ μέγα κῦμα, πολὺν δ̓ ὀρυμαγδὸν ὄρινε φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα ὃς δὴ νῦν κρατέει, μέμονεν δ̓ ὅ γε ἶσα θεοῖσι.

[a loud noise, din]

, 17.462ῥεῖα δ̓ ἐπαΐξασκε

ἐπαίσσω (25) [Λ] 17.461-17.462

ἐπαΐξασκε 3rd person singular active aorist indicative

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

22.139-22.142

23.63-23.64

μάλα γὰρ κάμε φαίδιμα γυῖα Ἕκτοῤ ἐπαΐσσων προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

πολὺν

πολύς (468) [Λ] 17.461-17.462

πολὺν masculine accusative singular

πολὺς δ̓ ἐπελήλατο χαλκός.

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

[much, many]

καθ̓ ὅμιλον

ὅμιλος (76) [Λ] 17.461-17.462

ὅμιλον masculine accusative singular

οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ μοῦνος·

πολλὸς δ̓ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθ̓ ὅμιλος τερπόμενοι·

[any assembled crowd, a throng of people]

ὀπάζων

ὀπάζω (27) [Λ] 17.461-17.462

ὀπάζων masculine nominative singular active present participle

τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

ἦ, καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο Φυλεΐδην τε Μέγητα Θόαντά τε Μηριόνην τε καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον·

[to make to follow, send with]

. 17.463ἀλλ̓ οὐχ ᾕρει

αἱρέω (276) [Λ] 17.463

ᾕρει 3rd person singular active imperfect indicative

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

[to take,(mid.) to choose]

φῶτας

φώς (58) [Λ] 17.463

φῶτας masculine accusative plural

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

εἷμα δ̓ ἔχ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν.

[a man]

ὅτε σεύαιτο

σεύω (40) [Λ] 17.463

σεύαιτο 3rd person singular middle aorist optative

θαμέες γὰρ ἄκοντες ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν, καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο, ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ̓ ἠϊόνος πεδίον δέ.

[to put in quick motion: to drive, hunt, chase away]

διώκειν

διώκω (27) [Λ] 17.463

διώκειν active present infinitive

21.1-21.5

21.600-21.601

αὐτῷ γὰρ ἑκάεργος Ἀγήνορι πάντα ἐοικὼς ἔστη πρόσθε ποδῶν, ὃ δ̓ ἐπέσσυτο ποσσὶ διώκειν·

21.602-21.604

εἷος ὃ τὸν πεδίοιο διώκετο πυροφόροιο τρέψας πὰρ ποταμὸν βαθυδινήεντα Σκάμανδρον τυτθὸν ὑπεκπροθέοντα·

[to pursue]

· 17.464οὐ γάρ πως ἦν

εἰμί (1088) [Λ] 17.464-17.465

ἦν 3rd person singular active imperfect indicative

οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ̓ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

[to be]

οἶον

οἶος (78) [Λ] 17.464-17.465

οἶον masculine accusative singular

ὃ γὰρ οἶος ὅρα πρόσσω καὶ ὀπίσσω·

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

[alone, lone, lonely]

ἐόνθ̓

εἰμί (1088) [Λ] 17.464-17.465

ἐόνθ̓ masculine accusative singular active present participle

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

[to be]

ἱερῷ

ἱερός (35) [Λ] 17.464-17.465

ἱερῷ masculine dative singular

18.503-18.505

21.128-21.129

φθείρεσθ̓ εἰς ὅ κεν ἄστυ κιχείομεν Ἰλίου ἱρῆς ὑμεῖς μὲν φεύγοντες, ἐγὼ δ̓ ὄπιθεν κεραΐζων.

23.144-23.148

Σπερχεί̓ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην, πεντήκοντα δ̓ ἔνορχα παῤ αὐτόθι μῆλ̓ ἱερεύσειν ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

[super-human, mighty, divine, wonderful]

ἐνὶ δίφρῳ

δίφρος (69) [Λ] 17.464-17.465

δίφρῳ masculine dative singular

στῆ δ̓ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

ὃ δ̓ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο δίφρῳ ἐφεσταότος·

[the chariot(board); seat]

17.465ἔγχει

ἔγχος (205) [Λ] 17.464-17.465

ἔγχει neuter dative singular

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

ἐν δέ οἱ ἔγχος νηδυίοισι μάλ̓ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

[a spear, lance]

ἐφορμᾶσθαι

ἐφορμάω (10) [Λ] 17.464-17.465

ἐφορμᾶσθαι medio-passive present infinitive

τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

εἴσω δ̓ οὔ μιν θυμὸς ἐφορμηθῆναι ἐάσει, οὐ δέ ποτ̓ ἐκπέρσει·

αὐτὰρ ὃ Λαόγονον καὶ Δάρδανον υἷε Βίαντος ἄμφω ἐφορμηθεὶς ἐξ ἵππων ὦσε χαμᾶζε, τὸν μὲν δουρὶ βαλών, τὸν δὲ σχεδὸν ἄορι τύψας.

[to stir up, rouse against]

καὶ ἐπίσχειν ὠκέας

ὠκύς (104) [Λ] 17.464-17.465

ὠκέας masculine accusative plural

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ Πηλεΐωνι ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ἄγγελος ἦλθε θέουσ̓ ἀπ̓ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι κρύβδα Διὸς ἄλλων τε θεῶν·

[quick, swift, fleet]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 17.464-17.465

ἵππους masculine accusative plural

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ̓ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

[a horse, mare]

. 17.466ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.466-17.467

ἑταῖρος masculine nominative singular

ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

αὐτίκα δ̓ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ̓ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην εἰ μή σφὠ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε, οἵ ῥ̓ ἦλθον καθ̓ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·

[a comrade, companion, mate]

ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 17.466-17.467

ἀνὴρ masculine nominative singular

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

[a man]

ἴδεν

εἶδον (237) [Λ] 17.466-17.467

ἴδεν 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

ἀλλ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

[to see]

ὀφθαλμοῖσιν

ὀφθαλμός (60) [Λ] 17.466-17.467

ὀφθαλμοῖσιν masculine dative plural

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος πρίν γ̓ ἐμὲ δεῦῤ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·

μήτηρ δ̓ οὔ με φίλη πρίν γ̓ εἴα θωρήσσεσθαι πρίν γ̓ αὐτὴν ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι·

[the eye]

17.467Ἀλκιμέδων

Ἀλκιμέδων (6) [Λ] 17.466-17.467

Ἀλκιμέδων masculine nominative singular

Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος ζωὸς ἐών;

ὣς ἔφατ̓, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ̓ ἐπορούσας καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, Αὐτομέδων δ̓ ἀπόρουσε·

αὐτίκα δ̓ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

[Alcimedon]

υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 17.466-17.467

υἱὸς masculine nominative singular

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

[a son]

Λαέρκεος Αἱμονίδαο· 17.468στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 17.468

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[to make to stand]

δ̓ ὄπιθεν δίφροιο

δίφρος (69) [Λ] 17.468

δίφροιο masculine genitive singular

ὃ δ̓ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο δίφρῳ ἐφεσταότος·

ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδν̓ ἕσαν, ἐν δὲ χαλινοὺς γαμφηλῇς ἔβαλον, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖναν ὀπίσσω κολλητὸν ποτὶ δίφρον.

[the chariot(board); seat]

καὶ Αὐτομέδοντα

Αὐτομέδων (23) [Λ] 17.468

Αὐτομέδοντα masculine accusative singular

Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

ὣς ἔφατ̓, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ̓ ἐπορούσας καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, Αὐτομέδων δ̓ ἀπόρουσε·

[Automedon]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 17.468

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

αὐτίκα δ̓ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 17.469Αὐτόμεδον

Αὐτομέδων (23) [Λ] 17.469-17.470

Αὐτόμεδον masculine vocative singular

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ̓ ἐριαύχενας ἵππους νήπιοι, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι αὖτις ἀπ̓ Αὐτομέδοντος.

[Automedon]

, τίς τοί νυ θεῶν

θεός (400) [Λ] 17.469-17.470

θεῶν masculine genitive plural

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

[god]

νηκερδέα βουλὴν

βουλή (52) [Λ] 17.469-17.470

βουλὴν feminine accusative singular

Ἕκτορι μὲν γὰρ ἐπῄνησαν κακὰ μητιόωντι, Πουλυδάμαντι δ̓ ἄῤ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν.

18.510-18.512

δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή, ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·

20.13-20.15

οὐ δ̓ ἐνοσίχθων νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ̓ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ̓ αὐτούς, ἷζε δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι, Διὸς δ̓ ἐξείρετο βουλήν·

[will, determination; council, senate]

17.470ἐν στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 17.469-17.470

στήθεσσιν neuter dative plural

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

[the breast]

ἔθηκε

τίθημι (194) [Λ] 17.469-17.470

ἔθηκε 3rd person singular active aorist indicative

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

[to set, put, place]

, καὶ ἐξέλετο

ἐξαιρέω (17) [Λ] 17.469-17.470

ἐξέλετο 3rd person singular middle aorist indicative

18.444-18.445

κούρην ἣν ἄρα οἱ γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν, τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων.

19.137-19.138

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

[to take out of]

φρένας

φρήν (178) [Λ] 17.469-17.470

φρένας feminine accusative plural

ὃ δ̓ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

[the midriff; heart, mind]

ἐσθλάς

ἐσθλός (80) [Λ] 17.469-17.470

ἐσθλάς feminine accusative plural

Ἕκτορι μὲν γὰρ ἐπῄνησαν κακὰ μητιόωντι, Πουλυδάμαντι δ̓ ἄῤ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν.

[good]

; 17.471οἷον

οἷος (71) [Λ] 17.471-17.472

οἷον neuter accusative singular

οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε μαλθακὸς αἰχμητής·

ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷ̓ ἀγορεύεις·

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

πρὸς Τρῶας

Τρώς (599) [Λ] 17.471-17.472

Τρῶας masculine accusative plural

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

[Tros]

μάχεαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.471-17.472

μάχεαι 2nd person singular medio-passive present indicative

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

[to fight]

πρώτῳ

πρότερος (96) [Λ] 17.471-17.472

πρώτῳ masculine dative singular superlative

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

[before, earlier]

ἐν ὁμίλῳ

ὅμιλος (76) [Λ] 17.471-17.472

ὁμίλῳ masculine dative singular

πολλὸς δ̓ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθ̓ ὅμιλος τερπόμενοι·

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

[any assembled crowd, a throng of people]

17.472μοῦνος

μόνος (18) [Λ] 17.471-17.472

μοῦνος masculine nominative singular

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

21.441-21.445

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ δή μοι θρασὺν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεὺς μοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δὲ δίηται, καὶ δή μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς ἥ μιν ἔχεσκ̓, ἐπεὶ οὔ ποτ̓ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν, ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε, τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων.

[alone, left alone, forsaken solitary]

· ἀτάρ τοι ἑταῖρος

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.472-17.473

ἑταῖρος masculine nominative singular

αὐτίκα δ̓ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

[a comrade, companion, mate]

ἀπέκτατο

ἀποκτείνω (14) [Λ] 17.472-17.473

ἀπέκτατο 3rd person singular middle aorist indicative

20.164-20.166

Πηλεΐδης δ̓ ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς σίντης, ὅν τε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος·

22.423

τόσσους γάρ μοι παῖδας ἀπέκτανε τηλεθάοντας·

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τάχ̓ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον, ἔνθ̓ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη, τῇ ῥα βοῶν κέχυτ̓ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων, οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to kill, slay]

, τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.472-17.473

τεύχεα neuter accusative plural

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[a tool, implement]

δ̓ Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.472-17.473

Ἕκτωρ masculine nominative singular

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

[Hector]

17.473αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.472-17.473

αὐτὸς masculine nominative singular

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ̓ οἵ περ ἄριστοι ἀμφ̓ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν, νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 17.472-17.473

ἔχων masculine nominative singular active present participle

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

[to have]

ὤμοισιν

ὦμος (113) [Λ] 17.472-17.473

ὤμοισιν masculine dative plural

τὼ δ̓ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους αὔῃσι στερεῇσι·

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

[shoulder(with the upper arm)]

ἀγάλλεται

ἀγάλλω (5) [Λ] 17.472-17.473

ἀγάλλεται 3rd person singular medio-passive present indicative

τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται·

20.221-20.222

τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο θήλειαι, πώλοισιν ἀγαλλόμεναι ἀταλῇσι.

2.459-2.465

τῶν δ̓ ὥς τ̓ ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλὰ χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων Ἀσίω ἐν λειμῶνι Καϋστρίου ἀμφὶ ῥέεθρα ἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται ἀγαλλόμενα πτερύγεσσι κλαγγηδὸν προκαθιζόντων, σμαραγεῖ δέ τε λειμών, ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἐς πεδίον προχέοντο Σκαμάνδριον·

[to make glorious, glorify, exalt]

Αἰακίδαο

Αἰακίδης (24) [Λ] 17.472-17.473

Αἰακίδαο masculine genitive singular

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἄϊον ὄπα χάλκεον Αἰακίδαο, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός·

[son of Aeacus]

. 17.474τὸν δ̓ αὖτ̓ Αὐτομέδων

Αὐτομέδων (23) [Λ] 17.474

Αὐτομέδων masculine nominative singular

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

[Automedon]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 17.474

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak to, address]

Διώρεος

Διώρης (4) [Λ] 17.474

Διώρεος masculine genitive singular

2.622

τῶν δ̓ Ἀμαρυγκεΐδης ἦρχε κρατερὸς Διώρης·

4.517

ἔνθ̓ Ἀμαρυγκείδην Διώρεα μοῖρα πέδησε·

ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων, πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ̓ ἀρειῇ·

[Diores]

υἱός

υἱός (436) [Λ] 17.474

υἱός masculine nominative singular

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[a son]

· 17.475Ἀλκίμεδον

Ἀλκιμέδων (6) [Λ] 17.475-17.478

Ἀλκίμεδον masculine vocative singular

αὐτίκα δ̓ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους, ἀλλὰ μάλ̓ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ·

[Alcimedon]

τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.475-17.478

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

Ἕκτορ τίς κέ σ̓ ἔτ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

[Achaian]

ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 17.475-17.478

ἄλλος masculine nominative singular

Ἕκτορ τίς κέ σ̓ ἔτ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

ἔνθα δ̓ ἔην Κλυμένη Ἰάνειρά τε καὶ Ἰάνασσα Μαῖρα καὶ Ὠρείθυια ἐϋπλόκαμός τ̓ Ἀμάθεια ἄλλαι θ̓ αἳ κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

[other, another]

ὁμοῖος

ὅμοιος (14) [Λ] 17.475-17.478

ὁμοῖος masculine nominative singular

ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται, κείσομ̓ ἐπεί κε θάνω·

23.632-23.633

ἔνθ̓ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ̓, οὔ τ̓ ἄῤ Ἐπειῶν οὔ τ̓ αὐτῶν Πυλίων οὔ τ̓ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

[like, resembling]

17.476ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 17.475-17.478

ἵππων masculine genitive plural

ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ̓ ἐριαύχενας ἵππους νήπιοι, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι αὖτις ἀπ̓ Αὐτομέδοντος.

[a horse, mare]

ἀθανάτων

ἀθάνατος (106) [Λ] 17.475-17.478

ἀθανάτων masculine genitive plural

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

οὐ δ̓ οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος οὐ δέ τις ἄλλος ἀθανάτων, οἳ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀμφινέμονται.

[undying, immortal]

ἐχέμεν

ἔχω (431) [Λ] 17.475-17.478

ἐχέμεν active present infinitive

ἀλλ̓ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

[to have]

δμῆσίν τε μένος

μένος (136) [Λ] 17.475-17.478

μένος neuter accusative singular

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

[might, force, strength, prowess, courage]

τε, 17.477εἰ μὴ Πάτροκλος

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.475-17.478

Πάτροκλος masculine nominative singular

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[Patroclus]

θεόφιν

θεός (400) [Λ] 17.475-17.478

θεόφιν masculine dative plural

ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

[god]

μήστωρ

μήστωρ (15) [Λ] 17.475-17.478

μήστωρ masculine nominative singular

τοῖον γὰρ πόθεον μήστωρα φόβοιο.

4.328

ἀμφὶ δ̓ Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς·

5.271-5.272

τοὺς μὲν τέσσαρας αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλ̓ ἐπὶ φάτνῃ, τὼ δὲ δύ̓ Αἰνείᾳ δῶκεν μήστωρε φόβοιο.

[an adviser, counsellor]

ἀτάλαντος

ἀτάλαντος (26) [Λ] 17.475-17.478

ἀτάλαντος masculine nominative singular

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

2.169-2.170

εὗρεν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἑσταότ̓·

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

[equal in weight, equivalent]

17.478ζωὸς

ζωός (36) [Λ] 17.475-17.478

ζωὸς masculine nominative singular

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

[alive, living]

ἐών

εἰμί (1088) [Λ] 17.475-17.478

ἐών masculine nominative singular active present participle

νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

[to be]

; νῦν αὖ θάνατος

θάνατος (78) [Λ] 17.478

θάνατος masculine nominative singular

νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

αἲ γάρ μιν θανάτοιο δυσηχέος ὧδε δυναίμην νόσφιν ἀποκρύψαι, ὅτε μιν μόρος αἰνὸς ἱκάνοι, ὥς οἱ τεύχεα καλὰ παρέσσεται, οἷά τις αὖτε ἀνθρώπων πολέων θαυμάσσεται, ὅς κεν ἴδηται.

[death]

καὶ μοῖρα

μοῖρα (47) [Λ] 17.478

μοῖρα feminine nominative singular

νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

ἀλλά ἑ μοῖρα δάμασσε καὶ ἀργαλέος χόλος Ἥρης.

ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται, κείσομ̓ ἐπεί κε θάνω·

[a part, portion; fate]

κιχάνει

κιχάνω (41) [Λ] 17.478

κιχάνει 3rd person singular active present indicative

νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

18.114-18.115

νῦν δ̓ εἶμ̓ ὄφρα φίλης κεφαλῆς ὀλετῆρα κιχείω Ἕκτορα·

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

[to reach, hit]

. 17.479ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα

μάστιξ (20) [Λ] 17.479-17.480

μάστιγα feminine accusative singular

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

[a whip, scourge]

καὶ ἡνία

ἡνία (26) [Λ] 17.479-17.480

ἡνία neuter accusative plural

ὣς ἔφατ̓, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ̓ ἐπορούσας καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, Αὐτομέδων δ̓ ἀπόρουσε·

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, κατὰ δ̓ ἡνία χεῦεν ἔραζε.

ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδν̓ ἕσαν, ἐν δὲ χαλινοὺς γαμφηλῇς ἔβαλον, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖναν ὀπίσσω κολλητὸν ποτὶ δίφρον.

[reins]

σιγαλόεντα

σιγαλόεις (8) [Λ] 17.479-17.480

σιγαλόεντα neuter accusative plural

22.153-22.156

ἔνθα δ̓ ἐπ̓ αὐτάων πλυνοὶ εὐρέες ἐγγὺς ἔασι καλοὶ λαΐνεοι, ὅθι εἵματα σιγαλόεντα πλύνεσκον Τρώων ἄλοχοι καλαί τε θύγατρες τὸ πρὶν ἐπ̓ εἰρήνης πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν.

22.468-22.472

τῆλε δ̓ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα, ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην κρήδεμνόν θ̓, ὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσῆ Ἀφροδίτη ἤματι τῷ ὅτε μιν κορυθαίολος ἠγάγεθ̓ Ἕκτωρ ἐκ δόμου Ἠετίωνος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα.

5.226-5.227

ἀλλ̓ ἄγε νῦν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγὼ δ̓ ἵππων ἀποβήσομαι ὄφρα μάχωμαι·

[glossy, glittering, shining, splendid]

17.480δέξαι

δέχομαι (54) [Λ] 17.479-17.480

δέξαι 2nd person singular middle aorist imperative

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαι αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ νοστήσαντα δέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς οὐ δὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλ̓ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.

[to take, accept, receive]

, ἐγὼ δ̓ ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 17.479-17.480

ἵππων masculine genitive plural

Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους, ἀλλὰ μάλ̓ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ·

[a horse, mare]

ἀποβήσομαι

ἀποβαίνω (23) [Λ] 17.479-17.480

ἀποβήσομαι 1st person singular middle future indicative

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὦρτο Διῒ φίλος·

21.298

τὼ μὲν ἄῤ ὣς εἰπόντε μετ̓ ἀθανάτους ἀπεβήτην·

[to step off from]

, ὄφρα μάχωμαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.479-17.480

μάχωμαι 1st person singular medio-passive present subjunctive

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[to fight]

. 17.481ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 17.481-17.483

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[to say, to claim]

, Ἀλκιμέδων

Ἀλκιμέδων (6) [Λ] 17.481-17.483

Ἀλκιμέδων masculine nominative singular

αὐτίκα δ̓ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους, ἀλλὰ μάλ̓ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ·

16.196-16.197

τῆς δὲ τετάρτης ἦρχε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ, πέμπτης δ̓ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων.

[Alcimedon]

δὲ βοηθόον ἅρμ̓

ἅρμα (59) [Λ] 17.481-17.483

ἅρμ̓ neuter accusative singular

ὃ δ̓ Ἀρηΐθοον θεράποντα ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, ἀπὸ δ̓ ἅρματος ὦσε·

21.37-21.38

ὃ δ̓ ἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ τάμνε νέους ὄρπηκας, ἵν̓ ἅρματος ἄντυγες εἶεν·

[a chariot]

ἐπορούσας

ἐπορούω (24) [Λ] 17.481-17.483

ἐπορούσας masculine nominative singular active aorist participle

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

20.441-20.443

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων, σμερδαλέα ἰάχων·

20.445-20.446

τρὶς μὲν ἔπειτ̓ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δ̓ ἠέρα τύψε βαθεῖαν.

[to rush violently at]

17.482καρπαλίμως μάστιγα

μάστιξ (20) [Λ] 17.481-17.483

μάστιγα feminine accusative singular

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

23.362-23.364

οἳ δ̓ ἅμα πάντες ἐφ̓ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν, πέπληγόν θ̓ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ̓ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως·

23.382-23.384

καί νύ κεν ἢ παρέλασσ̓ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν, εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

[a whip, scourge]

καὶ ἡνία

ἡνία (26) [Λ] 17.481-17.483

ἡνία neuter accusative plural

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, κατὰ δ̓ ἡνία χεῦεν ἔραζε.

23.336-23.337

ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

[reins]

λάζετο

λάζομαι (13) [Λ] 17.481-17.483

λάζετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

24.440-24.442

ἦ καὶ ἀναΐξας ἐριούνιος ἅρμα καὶ ἵππους καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν, ἐν δ̓ ἔπνευσ̓ ἵπποισι καὶ ἡμιόνοις μένος ἠΰ.

2.417-2.418

πολέες δ̓ ἀμφ̓ αὐτὸν ἑταῖροι πρηνέες ἐν κονίῃσιν ὀδὰξ λαζοίατο γαῖαν.

4.357

πάλιν δ̓ ὅ γε λάζετο μῦθον·

[to take, seize, grasp]

χερσίν

χείρ (386) [Λ] 17.481-17.483

χερσίν feminine dative plural

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

[the hand]

, 17.483Αὐτομέδων

Αὐτομέδων (23) [Λ] 17.481-17.483

Αὐτομέδων masculine nominative singular

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[Automedon]

δ̓ ἀπόρουσε

ἀπορούω (6) [Λ] 17.481-17.483

ἀπόρουσε 3rd person singular active aorist indicative

Πηλεΐδης δ̓ ἀπόρουσεν ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή, αἰετοῦ οἴματ̓ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος, ὅς θ̓ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν·

5.20-5.21

Ἰδαῖος δ̓ ἀπόρουσε λιπὼν περικαλλέα δίφρον, οὐ δ̓ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο·

5.297-5.298

Αἰνείας δ̓ ἀπόρουσε σὺν ἀσπίδι δουρί τε μακρῷ δείσας μή πώς οἱ ἐρυσαίατο νεκρὸν Ἀχαιοί.

[to dart away]

· νόησε

νοέω (79) [Λ] 17.483-17.484

νόησε 3rd person singular active aorist indicative

19.112-19.113

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

δὲ φαίδιμος

φαίδιμος (50) [Λ] 17.483-17.484

φαίδιμος masculine nominative singular

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

μάλιστα δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μέμονεν·

[shining]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.483-17.484

Ἕκτωρ masculine nominative singular

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

[Hector]

, 17.484αὐτίκα δ̓ Αἰνείαν

Αἰνείας (78) [Λ] 17.483-17.484

Αἰνείαν masculine accusative singular

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

[Aeneas]

προσεφώνεεν

προσφωνέω (16) [Λ] 17.483-17.484

προσεφώνεεν 3rd person singular active imperfect indicative

20.428

ἦ, καὶ ὑπόδρα ἰδὼν προσεφώνεεν Ἕκτορα δῖον·

21.152

τὸν δ̓ αὖ Πηλεγόνος προσεφώνεε φαίδιμος υἱός·

21.328-21.330

Ἥρη δὲ μέγ̓ ἄϋσε περιδείσασ̓ Ἀχιλῆϊ μή μιν ἀποέρσειε μέγας ποταμὸς βαθυδίνης, αὐτίκα δ̓ Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν·

[to call]

ἐγγὺς ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 17.483-17.484

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

17.554

ὃ γάρ ῥά οἱ ἐγγύθεν ἦεν·

[to be]

· 17.485Αἰνεία

Αἰνείας (78) [Λ] 17.485-17.487

Αἰνεία masculine vocative singular

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

[Aeneas]

Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.485-17.487

Τρώων masculine genitive plural

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

[Tros]

βουληφόρε

βουληφόρος (15) [Λ] 17.485-17.487

βουληφόρε masculine vocative singular

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

24.650-24.652

ἐκτὸς μὲν δὴ λέξο γέρον φίλε, μή τις Ἀχαιῶν ἐνθάδ̓ ἐπέλθῃσιν βουληφόρος, οἵ τέ μοι αἰεὶ βουλὰς βουλεύουσι παρήμενοι, ἣ θέμις ἐστί·

1.144-1.147

εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς ἠὲ σὺ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν, ὄφῤ ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.

[counselling, advising]

χαλκοχιτώνων

χαλκοχίτων (8) [Λ] 17.485-17.487

χαλκοχιτώνων masculine genitive plural

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

4.198-4.200

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας, βῆ δ̓ ἰέναι κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων παπταίνων ἥρωα Μαχάονα·

4.285-4.286

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων, σφῶϊ μέν·

[brass-clad]

17.486ἵππω

ἵππος (417) [Λ] 17.485-17.487

ἵππω masculine accusative dual

Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους, ἀλλὰ μάλ̓ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ·

οὐ γὰρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ̓ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[a horse, mare]

τώδ̓ ἐνόησα

νοέω (79) [Λ] 17.485-17.487

ἐνόησα 1st person singular active aorist indicative

19.112-19.113

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

20.262-20.267

φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο νήπιος, οὐ δ̓ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ὡς οὐ ῥηΐδἰ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐ δ̓ ὑποείκειν.

[to perceive by the eyes, observe, notice]

ποδώκεος

ποδώκης (27) [Λ] 17.485-17.487

ποδώκεος masculine genitive singular

18.261

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα ποδώκεα Πηλεΐωνα·

[swiftfooted]

Αἰακίδαο

Αἰακίδης (24) [Λ] 17.485-17.487

Αἰακίδαο masculine genitive singular

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἄϊον ὄπα χάλκεον Αἰακίδαο, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός·

18.432-18.434

ἐκ μέν μ̓ ἀλλάων ἁλιάων ἀνδρὶ δάμασσεν Αἰακίδῃ Πηλῆϊ, καὶ ἔτλην ἀνέρος εὐνὴν πολλὰ μάλ̓ οὐκ ἐθέλουσα.

[son of Aeacus]

17.487ἐς πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 17.485-17.487

πόλεμον masculine accusative singular

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

[battle, fight, war]

προφανέντε

προφαίνω (4) [Λ] 17.485-17.487

προφανέντε masculine accusative dual passive aorist participle

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ̓ ἀφίκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ̓ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν ἐς πεδίον προφανέντε·

8.374-8.380

ἀλλὰ σὰ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφῤ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδ̓ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

14.331-14.332

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·

[to bring forth, bring to light, shew forth, manifest, display]

σὺν ἡνιόχοισι

ἡνίοχος (30) [Λ] 17.485-17.487

ἡνιόχοισι masculine dative plural

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

ἡνίοχοι δ̓ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος δαιόμενον·

οἳ δ̓ ὄρνυντο καὶ ἐν τεύχεσσιν ἔδυνον, ἂν δ̓ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε, πρόσθε μὲν ἱππῆες, μετὰ δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν μυρίοι·

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

κακοῖσι

κακός (180) [Λ] 17.485-17.487

κακοῖσι masculine dative plural

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

[bad]

· 17.488τώ κεν ἐελποίμην

ἔλπω (44) [Λ] 17.488-17.490

ἐελποίμην 1st person singular medio-passive present optative

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ̓ ἔλπομ̓ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[to make to hope]

αἱρησέμεν

αἱρέω (276) [Λ] 17.488-17.490

αἱρησέμεν active future infinitive

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[to take,(mid.) to choose]

, εἰ σύ γε θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 17.488-17.490

θυμῷ masculine dative singular

μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

[the soul]

17.489σῷ

σός (97) [Λ] 17.488-17.490

σῷ masculine dative singular

πῶς δὴ ἔγωγ̓, ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη, ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις, οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥάψαι;

[your]

ἐθέλεις

ἐθέλω (158) [Λ] 17.488-17.490

ἐθέλεις 2nd person singular active present indicative

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

[to will, wish, purpose]

, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε

ἐφορμάω (10) [Λ] 17.488-17.490

ἐφορμηθέντε masculine accusative dual passive aorist participle

εἴσω δ̓ οὔ μιν θυμὸς ἐφορμηθῆναι ἐάσει, οὐ δέ ποτ̓ ἐκπέρσει·

24.799-24.800

ῥίμφα δὲ σῆμ̓ ἔχεαν, περὶ δὲ σκοποὶ ἥατο πάντῃ, μὴ πρὶν ἐφορμηθεῖεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.

[to stir up, rouse against]

γε νῶϊ 17.490τλαῖεν

τλάω (40) [Λ] 17.488-17.490

τλαῖεν 3rd person plural active aorist optative

18.246-18.247

ὀρθῶν δ̓ ἑσταότων ἀγορὴ γένετ̓, οὐ δέ τις ἔτλη ἕζεσθαι·

18.432-18.434

ἐκ μέν μ̓ ἀλλάων ἁλιάων ἀνδρὶ δάμασσεν Αἰακίδῃ Πηλῆϊ, καὶ ἔτλην ἀνέρος εὐνὴν πολλὰ μάλ̓ οὐκ ἐθέλουσα.

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

ἐναντίβιον

ἐναντίβιος (10) [Λ] 17.488-17.490

ἐναντίβιον neuter accusative singular

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

20.129-20.131

εἰ δ̓ Ἀχιλεὺς οὐ ταῦτα θεῶν ἐκ πεύσεται ὀμφῆς δείσετ̓ ἔπειθ̓, ὅτε κέν τις ἐναντίβιον θεὸς ἔλθῃ ἐν πολέμῳ·

ὁσσάκι δ̓ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζ̓ ὤμους καθύπερθεν·

[set against, hostile]

στάντες

ἵστημι (305) [Λ] 17.488-17.490

στάντες masculine nominative plural active aorist participle

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[to make to stand]

μαχέσασθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.488-17.490

μαχέσασθαι middle aorist infinitive

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

[to fight]

Ἄρηϊ

Ἄρης (150) [Λ] 17.488-17.490

Ἄρηϊ masculine dative singular

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

[Ares]

. 17.491ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 17.491

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

[to say, to claim]

, οὐ δ̓ ἀπίθησεν

ἀπιθέω (30) [Λ] 17.491

ἀπίθησεν 3rd person singular active aorist indicative

23.895

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

24.120-24.122

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα, βῆ δὲ κατ̓ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα, ἷξεν δ̓ ἐς κλισίην οὗ υἱέος·

[he disobeyed]

ἐῢς

ἐύς (29) [Λ] 17.491

ἐῢς masculine nominative singular

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

20.456-20.458

ὃ δὲ τὸν μὲν ἔασε, Δημοῦχον δὲ Φιλητορίδην ἠΰν τε μέγαν τε κὰγ γόνυ δουρὶ βαλὼν ἠρύκακε.

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

πάϊς

παῖς (168) [Λ] 17.491

πάϊς masculine nominative singular

ἣ δ̓ αὖτ̓ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχἐ ἐνείκαι.

[a child]

Ἀγχίσαο

Ἀγχίσης (12) [Λ] 17.491

Ἀγχίσαο masculine genitive singular

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

20.208-20.209

αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστ̓ Ἀφροδίτη·

20.240

αὐτὰρ ἔμ̓ Ἀγχίσης, Πρίαμος δ̓ ἔτεχ̓ Ἕκτορα δῖον.

[Anchises]

. 17.492τὼ δ̓ ἰθὺς βήτην

βαίνω (222) [Λ] 17.492-17.493

βήτην 3rd person dual active aorist indicative

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[to walk, step]

βοέῃς

βοείη (7) [Λ] 17.492-17.493

βοέῃς feminine dative plural

τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον·

22.158-22.161

5.449-5.453

αὐτὰρ ὃ εἴδωλον τεῦξ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων αὐτῷ τ̓ Αἰνείᾳ ἴκελον καὶ τεύχεσι τοῖον, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ εἰδώλῳ Τρῶες καὶ δῖοι Ἀχαιοὶ δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

[an ox-hide, ox-hide shield]

εἰλυμένω

εἰλύω (6) [Λ] 17.492-17.493

εἰλυμένω masculine nominative dual medio-passive perfect participle

οἳ δ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἵκανον ὅθι σφίσιν εἶκε λοχῆσαι ἐν ποταμῷ, ὅθι τ̓ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν, ἔνθ̓ ἄρα τοί γ̓ ἵζοντ̓ εἰλυμένοι αἴθοπι χαλκῷ.

21.318-21.321

κὰδ δέ μιν αὐτὸν εἰλύσω ψαμάθοισιν ἅλις χέραδος περιχεύας μυρίον, οὐ δέ οἱ ὀστέ̓ ἐπιστήσονται Ἀχαιοὶ ἀλλέξαι·

5.184-5.187

εἰ δ̓ ὅ γ̓ ἀνὴρ ὅν φημι δαΐφρων Τυδέος υἱὸς οὐχ ὅ γ̓ ἄνευθε θεοῦ τάδε μαίνεται, ἀλλά τις ἄγχι ἕστηκ̓ ἀθανάτων νεφέλῃ εἰλυμένος ὤμους, ὃς τούτου βέλος ὠκὺ κιχήμενον ἔτραπεν ἄλλῃ.

[to enfold, enwrap]

ὤμους

ὦμος (113) [Λ] 17.492-17.493

ὤμους masculine accusative plural

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται·

[shoulder(with the upper arm)]

17.493αὔῃσι

αὖος (5) [Λ] 17.492-17.493

αὔῃσι feminine dative plural

23.327-23.328

ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ̓ ὄργυἰ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης·

12.137-12.140

οἳ δ̓ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔας ὑψόσ̓ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην Ἀσιάδην τ̓ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε.

12.160-12.161

κόρυθες δ̓ ἀμφ̓ αὖον ἀΰτευν βαλλομένων μυλάκεσσι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.

[dry]

στερεῇσι· πολὺς

πολύς (468) [Λ] 17.493

πολὺς masculine nominative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ̓ ἐπέτελλεν·

[much, many]

δ̓ ἐπελήλατο

ἐπελαύνω (3) [Λ] 17.493

ἐπελήλατο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

13.803-13.804

πρόσθεν δ̓ ἔχεν ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ῥινοῖσιν πυκινήν, πολλὸς δ̓ ἐπελήλατο χαλκός·

15.416-15.418

τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον, οὐ δὲ δύναντο οὔθ̓ ὃ τὸν ἐξελάσαι καὶ ἐνιπρῆσαι πυρὶ νῆα οὔθ̓ ὃ τὸν ἂψ ὤσασθαι, ἐπεί ῥ̓ ἐπέλασσέ γε δαίμων.

[to drive upon]

χαλκός

χαλκός (148) [Λ] 17.493

χαλκός masculine nominative singular

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

[copper]

. 17.494τοῖσι δ̓ ἅμα Χρομίος

Χρομίος (7) [Λ] 17.494-17.495

Χρομίος masculine nominative singular

5.159-5.160

ἔνθ̓ υἷας Πριάμοιο δύω λάβε Δαρδανίδαο εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας Ἐχέμμονά τε Χρομίον τε.

[Chromius]

τε καὶ Ἄρητος

Ἄρητος (3) [Λ] 17.494-17.495

Ἄρητος masculine nominative singular

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην·

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

[Aretus]

θεοειδὴς

θεοειδής (27) [Λ] 17.494-17.495

θεοειδὴς masculine nominative singular

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

19.326-19.327

ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός, εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής.

24.217

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·

[divine of form]

17.495ἤϊσαν

εἶμι (299) [Λ] 17.494-17.495

ἤϊσαν 3rd person plural active imperfect indicative

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[come, go]

ἀμφότεροι

ἀμφότερος (76) [Λ] 17.494-17.495

ἀμφότεροι masculine nominative plural

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

[each of two, both]

· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο

ἔλπω (44) [Λ] 17.495-17.498

ἔλπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ̓ ἔλπομ̓ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

[to make to hope]

θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 17.495-17.498

θυμὸς masculine nominative singular

μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

[the soul]

17.496αὐτώ

αὐτός (604) [Λ] 17.495-17.498

αὐτώ masculine accusative dual

ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα θῆκ̓, ἂν δ̓ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

τε κτενέειν

κτείνω (91) [Λ] 17.495-17.498

κτενέειν active future infinitive

αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι·

ξυνὸς Ἐνυάλιος, καί τε κτανέοντα κατέκτα.

[to kill, slay]

ἐλάαν

ἐλαύνω (103) [Λ] 17.495-17.498

ἐλάαν active present infinitive

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

[to drive, drive on, set in motion]

τ̓ ἐριαύχενας ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 17.495-17.498

ἵππους masculine accusative plural

Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους, ἀλλὰ μάλ̓ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ·

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

[a horse, mare]

17.497νήπιοι

νήπιος (46) [Λ] 17.495-17.498

νήπιοι masculine nominative plural

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

18.310-18.311

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν νήπιοι·

[infant, childish]

, οὐ δ̓ ἄῤ ἔμελλον

μέλλω (48) [Λ] 17.495-17.498

ἔμελλον 3rd person plural active imperfect indicative

αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι·

καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι, ὅς περ θνητός τ̓ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·

19.96-19.99

ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.

[to think of doing, intend to do, to be about to do]

ἀναιμωτί γε νέεσθαι

νέομαι (41) [Λ] 17.495-17.498

νέεσθαι medio-passive present infinitive

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

18.239-18.240

Ἠέλιον δ̓ ἀκάμαντα βοῶπις πότνια Ἥρη πέμψεν ἐπ̓ Ὠκεανοῖο ῥοὰς ἀέκοντα νέεσθαι·

[to go]

17.498αὖτις ἀπ̓ Αὐτομέδοντος

Αὐτομέδων (23) [Λ] 17.495-17.498

Αὐτομέδοντος masculine genitive singular

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

19.392-19.393

ἵππους δ̓ Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ἀμφιέποντες ζεύγνυον·

[Automedon]

. ὃ δ̓ εὐξάμενος

εὔχομαι (98) [Λ] 17.498-17.499

εὐξάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται ἐκ Διός, ὡς ἄρα δὴ πρίν γ̓ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν πάντας ἐπὶ πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τ̓ ἀεκήλια ἔργα.

ὃ μὲν εὔχετο πάντ̓ ἀποδοῦναι δήμῳ πιφαύσκων, ὃ δ̓ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

Διὶ

Ζεύς (476) [Λ] 17.498-17.499

Διὶ masculine dative singular

ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς ὀρνύμεναι Δαναούς·

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

[Zeus]

πατρὶ

πατήρ (166) [Λ] 17.498-17.499

πατρὶ masculine dative singular

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

[a father]

17.499ἀλκῆς

ἀλκή (58) [Λ] 17.498-17.499

ἀλκῆς feminine genitive singular

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

19.34-19.36

ἀλλὰ σύ γ̓ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν αἶψα μάλ̓ ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δ̓ ἀλκήν.

[strength]

καὶ σθένεος

σθένος (37) [Λ] 17.498-17.499

σθένεος neuter genitive singular

οὐ δέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·

τῇς ἐν μὲν νόος ἐστὶ μετὰ φρεσίν, ἐν δὲ καὶ αὐδὴ καὶ σθένος, ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν.

[strength, might]

πλῆτο

πίμπλημι (20) [Λ] 17.498-17.499

πλῆτο 3rd person singular passive aorist indicative

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

18.50

τῶν δὲ καὶ ἀργύφεον πλῆτο σπέος·

[to fill full of]

φρένας

φρήν (178) [Λ] 17.498-17.499

φρένας feminine accusative plural

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

[the midriff; heart, mind]

ἀμφὶ μελαίνας

μέλας (98) [Λ] 17.498-17.499

μελαίνας feminine accusative plural

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[black, swart]

· 17.500αὐτίκα δ̓ Ἀλκιμέδοντα

Ἀλκιμέδων (6) [Λ] 17.500

Ἀλκιμέδοντα masculine accusative singular

Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους, ἀλλὰ μάλ̓ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ·

16.196-16.197

τῆς δὲ τετάρτης ἦρχε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ, πέμπτης δ̓ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων.

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

[Alcimedon]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 17.500

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

πιστὸν

πιστός (21) [Λ] 17.500

πιστὸν masculine accusative singular

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

[liquid(medicines)]

ἑταῖρον

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.500

ἑταῖρον masculine accusative singular

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

[a comrade, companion, mate]

· 17.501Ἀλκίμεδον

Ἀλκιμέδων (6) [Λ] 17.501-17.502

Ἀλκίμεδον masculine vocative singular

16.196-16.197

τῆς δὲ τετάρτης ἦρχε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ, πέμπτης δ̓ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων.

ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

[Alcimedon]

μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν

ἴσχω (20) [Λ] 17.501-17.502

ἰσχέμεν active present infinitive

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

εἰ δέ κ̓ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων, ἢ Ἀχιλῆ̓ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι, αὐτίκ̓ ἔπειτα καὶ ἄμμι παῤ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται φυλόπιδος·

21.302-21.304

τοῦ δ̓ ὑψόσε γούνατ̓ ἐπήδα πρὸς ῥόον ἀΐσσοντος ἀν̓ ἰθύν, οὐ δέ μιν ἴσχεν εὐρὺ ῥέων ποταμός·

[to hold, check, curb, keep back, restrain]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 17.501-17.502

ἵππους masculine accusative plural

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

[a horse, mare]

, 17.502ἀλλὰ μάλ̓ ἐμπνείοντε

ἐμπνέω (9) [Λ] 17.501-17.502

ἐμπνείοντε masculine accusative dual active present participle

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

22.475-22.476

ἣ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἔμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη ἀμβλήδην γοόωσα μετὰ Τρῳῇσιν ἔειπεν·

5.697-5.698

αὖτις δ̓ ἐμπνύνθη, περὶ δὲ πνοιὴ Βορέαο ζώγρει ἐπιπνείουσα κακῶς κεκαφηότα θυμόν.

[to blow]

μεταφρένῳ

μετάφρενον (16) [Λ] 17.501-17.502

μεταφρένῳ neuter dative singular

20.401-20.402

Ἱπποδάμαντα δ̓ ἔπειτα καθ̓ ἵππων ἀΐξαντα πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί.

ὃ δ̓ Ἀρηΐθοον θεράποντα ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, ἀπὸ δ̓ ἅρματος ὦσε·

22.283-22.285

οὐ μέν μοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξεις, ἀλλ̓ ἰθὺς μεμαῶτι διὰ στήθεσφιν ἔλασσον εἴ τοι ἔδωκε θεός·

[the part behind the midriff]

· οὐ γὰρ ἔγωγε 17.503Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.502-17.506

Ἕκτορα masculine accusative singular

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ̓ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον·

[Hector]

Πριαμίδην

Πριαμίδης (33) [Λ] 17.502-17.506

Πριαμίδην masculine accusative singular

19.203-19.205

20.75-20.77

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον Πριαμίδεω·

[son of Priam]

μένεος

μένος (136) [Λ] 17.502-17.506

μένεος neuter genitive singular

ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[might, force, strength, prowess, courage]

σχήσεσθαι

ἔχω (431) [Λ] 17.502-17.506

σχήσεσθαι middle future infinitive

ἀλλ̓ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

[to have]

ὀΐω

οἴομαι (53) [Λ] 17.502-17.506

ὀΐω 1st person singular active present indicative

εἴη δ̓ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

[to suppose, think, deem, imagine]

, 17.504πρίν γ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.502-17.506

Ἀχιλλῆος masculine genitive singular

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

[Achilles]

καλλίτριχε

καλλίθριξ (4) [Λ] 17.502-17.506

καλλίτριχε masculine accusative dual

8.433-8.435

τῇσιν δ̓ Ὧραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους, καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπ̓ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν, ἅρματα δ̓ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα·

8.503-8.504

ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους λύσαθ̓ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετ̓ ἐδωδήν·

13.817-13.820

σοὶ δ̓ αὐτῷ φημὶ σχεδὸν ἔμμεναι ὁππότε φεύγων ἀρήσῃ Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι θάσσονας ἰρήκων ἔμεναι καλλίτριχας ἵππους, οἵ σε πόλιν δ̓ οἴσουσι κονίοντες πεδίοιο.

[with beautiful manes]

βήμεναι

βαίνω (222) [Λ] 17.502-17.506

βήμεναι active aorist infinitive

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[to walk, step]

ἵππω

ἵππος (417) [Λ] 17.502-17.506

ἵππω masculine accusative dual

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

[a horse, mare]

17.505νῶϊ κατακτείναντα

κατακτείνω (43) [Λ] 17.502-17.506

κατακτείναντα masculine accusative singular active aorist participle

ξυνὸς Ἐνυάλιος, καί τε κτανέοντα κατέκτα.

19.59-19.60

τὴν ὄφελ̓ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ ἤματι τῷ ὅτ̓ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·

20.300-20.302

ἀλλ̓ ἄγεθ̓ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν, μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται, αἴ κεν Ἀχιλλεὺς τόνδε κατακτείνῃ·

[to kill, slay, murder]

, φοβῆσαί

φοβέω (38) [Λ] 17.502-17.506

φοβῆσαί active aorist infinitive

20.187

ἤδη μὲν σέ γέ φημι καὶ ἄλλοτε δουρὶ φοβῆσαι.

[to put to flight, to terrify; mid. to fear]

τε στίχας

στίξ (42) [Λ] 17.502-17.506

στίχας feminine accusative plural

18.602

ἄλλοτε δ̓ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι.

20.326-20.329

πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας, ἷξε δ̓ ἐπ̓ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο, ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.

[a row, line, rank]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 17.502-17.506

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[a man]

17.506Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 17.502-17.506

Ἀργείων masculine genitive plural

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Ἀργείων, καὶ πολλὰ περικλυτὰ δῶῤ ὀνόμαζον.

[of/from Argos, Argive]

, ἤ κ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.502-17.506

αὐτὸς masculine nominative singular

δὴ γὰρ νόος ἐτράπετ̓ αὐτοῦ.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἐνὶ πρώτοισιν

πρότερος (96) [Λ] 17.502-17.506

πρώτοισιν masculine dative plural superlative

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

[before, earlier]

ἁλοίη

ἁλίσκομαι (12) [Λ] 17.502-17.506

ἁλοίη 3rd person singular active aorist optative

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι ἐρχθέντ̓ ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡς παῖδα συφορβόν, ὅν ῥά τ̓ ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα.

21.495

οὐ δ̓ ἄρα τῇ γε ἁλώμεναι αἴσιμον ἦεν·

22.253

ἕλοιμί κεν ἤ κεν ἁλοίην.

[to be caught, conquered, caught in the act]

. 17.507ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 17.507

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[to speak, say]

Αἴαντε

Αἴας (190) [Λ] 17.507

Αἴαντε masculine accusative dual

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

[Ajax]

καλέσσατο

καλέω (60) [Λ] 17.507

καλέσσατο 3rd person singular middle aorist indicative

19.34-19.36

ἀλλὰ σύ γ̓ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν αἶψα μάλ̓ ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δ̓ ἀλκήν.

[to call, summon]

καὶ Μενέλαον

Μενέλαος (132) [Λ] 17.507

Μενέλαον masculine accusative singular

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

[Menelaos]

· 17.508Αἴαντ̓

Αἴας (190) [Λ] 17.508-17.511

Αἴαντ̓ masculine vocative dual

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

[Ajax]

Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 17.508-17.511

Ἀργείων masculine genitive plural

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Ἀργείων, καὶ πολλὰ περικλυτὰ δῶῤ ὀνόμαζον.

19.83-19.84

αὐτὰρ οἱ ἄλλοι σύνθεσθ̓ Ἀργεῖοι, μῦθόν τ̓ εὖ γνῶτε ἕκαστος.

[of/from Argos, Argive]

ἡγήτορε

ἡγήτωρ (29) [Λ] 17.508-17.511

ἡγήτορε masculine vocative dual

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

20.381-20.385

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ἐπεὶ δὴ τόνδ̓ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν, ὃς κακὰ πόλλ̓ ἔρρεξεν ὅσ̓ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, εἰ δ̓ ἄγετ̓ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν, ὄφρά κ̓ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τιν̓ ἔχουσιν, ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος, ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτ̓ ἐόντος.

[a leader, commander, chief]

καὶ Μενέλαε

Μενέλαος (132) [Λ] 17.508-17.511

Μενέλαε masculine vocative singular

πρῶτον δ̓ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα ἴφθιμον Μενέλαον·

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[Menelaos]

17.509ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.508-17.511

νεκρὸν masculine accusative singular

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[a dead body, corpse]

ἐπιτράπεθ̓

ἐπιτρέπω (10) [Λ] 17.508-17.511

ἐπιτράπεθ̓ 2nd person plural active aorist imperative

φεύγεις δὴ ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δὲ νίκην πᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας·

2.24-2.25

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

2.61-2.62

οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα, ᾧ λαοί τ̓ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·

[to turn over to, entrust, command]

οἵ περ ἄριστοι

ἄριστος (138) [Λ] 17.508-17.511

ἄριστοι masculine nominative plural superlative

τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα Ἕκτωρ Αἰνείας θ̓, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

[best]

17.510ἀμφ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.508-17.511

αὐτῷ masculine dative singular

δὴ γὰρ νόος ἐτράπετ̓ αὐτοῦ.

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

βεβάμεν

βαίνω (222) [Λ] 17.508-17.511

βεβάμεν active perfect infinitive

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[to walk, step]

καὶ ἀμύνεσθαι

ἀμύνω (79) [Λ] 17.508-17.511

ἀμύνεσθαι medio-passive present infinitive

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

[to keep off, ward off]

στίχας

στίξ (42) [Λ] 17.508-17.511

στίχας feminine accusative plural

18.602

ἄλλοτε δ̓ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι.

20.326-20.329

20.353

ἦ, καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο, κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ·

[a row, line, rank]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 17.508-17.511

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

[a man]

, 17.511νῶϊν δὲ ζωοῖσιν

ζωός (36) [Λ] 17.508-17.511

ζωοῖσιν masculine dative plural

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

ὑπὸ δ̓ ἀμφίπολοι ῥώοντο ἄνακτι χρύσειαι ζωῇσι νεήνισιν εἰοικυῖαι.

[alive, living]

ἀμύνετε

ἀμύνω (79) [Λ] 17.508-17.511

ἀμύνετε 2nd person plural active present imperative

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

[to keep off, ward off]

νηλεὲς

νηλής (24) [Λ] 17.508-17.511

νηλεὲς neuter accusative singular

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

19.228-19.229

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

19.266

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

[pitiless, ruthless]

ἦμαρ

ἦμαρ (92) [Λ] 17.508-17.511

ἦμαρ neuter accusative singular

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

[day]

· 17.512τῇδε γὰρ ἔβρισαν

βρίθω (8) [Λ] 17.512-17.513

ἔβρισαν 3rd person plural active aorist indicative

18.561-18.562

ἐν δ̓ ἐτίθει σταφυλῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωὴν καλὴν χρυσείην·

21.385-21.386

ἐν δ̓ ἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα ἀργαλέη, δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο·

8.306-8.308

μήκων δ̓ ὡς ἑτέρωσε κάρη βάλεν, ἥ τ̓ ἐνὶ κήπῳ καρπῷ βριθομένη νοτίῃσί τε εἰαρινῇσιν, ὣς ἑτέρωσ̓ ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν.

[to be heavy]

πόλεμον

πόλεμος (252) [Λ] 17.512-17.513

πόλεμον masculine accusative singular

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

[battle, fight, war]

κάτα δακρυόεντα

δακρυόεις (14) [Λ] 17.512-17.513

δακρυόεντα masculine accusative singular

αἳ δὲ σὺν αὐτῇ δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης ῥήγνυτο·

21.493-21.495

δακρυόεσσα δ̓ ὕπαιθα θεὰ φύγεν ὥς τε πέλεια, ἥ ῥά θ̓ ὑπ̓ ἴρηκος κοίλην εἰσέπτατο πέτρην χηραμόν·

21.496

ὣς ἣ δακρυόεσσα φύγεν, λίπε δ̓ αὐτόθι τόξα.

[tearful, much-weeping]

17.513Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.512-17.513

Ἕκτωρ masculine nominative singular

Ἕκτωρ δ̓ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

[Hector]

Αἰνείας

Αἰνείας (78) [Λ] 17.512-17.513

Αἰνείας masculine nominative singular

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[Aeneas]

θ̓, οἳ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.512-17.513

Τρώων masculine genitive plural

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

[Tros]

εἰσὶν

εἰμί (1088) [Λ] 17.512-17.513

εἰσὶν 3rd person plural active present indicative

17.554

ὃ γάρ ῥά οἱ ἐγγύθεν ἦεν·

σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσεται εἴ κ̓ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

[to be]

ἄριστοι

ἄριστος (138) [Λ] 17.512-17.513

ἄριστοι masculine nominative plural superlative

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

[best]

. 17.514ἀλλ̓ ἤτοι μὲν ταῦτα

οὗτος (164) [Λ] 17.514

ταῦτα neuter nominative plural

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

ὄφρα μὲν οὗτος ἀνὴρ Ἀγαμέμνονι μήνιε δίῳ τόφρα δὲ ῥηΐτεροι πολεμίζειν ἦσαν Ἀχαιοί·

[this; that]

θεῶν

θεός (400) [Λ] 17.514

θεῶν masculine genitive plural

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

[god]

ἐν γούνασι

γόνυ (77) [Λ] 17.514

γούνασι neuter dative plural

19.71-19.73

ἀλλά τιν̓ οἴω ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπ̓ ἔγχεος ἡμετέροιο.

[the knee]

κεῖται

κεῖμαι (105) [Λ] 17.514

κεῖται 3rd person singular medio-passive present indicative

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

· 17.515ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ

Ζεύς (476) [Λ] 17.515

Διὶ masculine dative singular

προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς ὀρνύμεναι Δαναούς·

τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

[Zeus]

πάντα

πᾶς (546) [Λ] 17.515

πάντα neuter nominative plural

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

[all, the whole]

μελήσει

μέλω (36) [Λ] 17.515

μελήσει 3rd person singular active future indicative

18.463

μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.

19.29

τέκνον μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

[to be an object of care]

. 17.516ἦ

ἠμί (62) [Λ] 17.516-17.517

ἦ 3rd person singular active imperfect indicative

18.410-18.411

ἦ, καὶ ἀπ̓ ἀκμοθέτοιο πέλωρ αἴητον ἀνέστη χωλεύων·

19.266

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν

ἀναπάλλω (12) [Λ] 17.516-17.517

ἀμπεπαλὼν masculine nominative singular active aorist participle

20.423-20.424

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὣς ἀνεπᾶλτο, καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ, καὶ τό γ̓ Ἀθήνη πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο ἦκα μάλα ψύξασα·

22.273

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος·

[to swing to and fro]

προΐει

προίημι (36) [Λ] 17.516-17.517

προΐει 3rd person singular active imperfect indicative

προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς ὀρνύμεναι Δαναούς·

18.184

Ἥρη με προέηκε Διὸς κυδρὴ παράκοιτις·

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ἄντυγ̓ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός, λεπτοτάτη δ̓ ἐπέην ῥινὸς βοός·

δολιχόσκιον

δολιχόσκιος (21) [Λ] 17.516-17.517

δολιχόσκιον neuter accusative singular

20.262-20.267

φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο νήπιος, οὐ δ̓ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ὡς οὐ ῥηΐδἰ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐ δ̓ ὑποείκειν.

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ἄντυγ̓ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός, λεπτοτάτη δ̓ ἐπέην ῥινὸς βοός·

τόφρα δὲ Πηλέος υἱὸς ἔχων δολιχόσκιον ἔγχος Ἀστεροπαίῳ ἐπᾶλτο κατακτάμεναι μενεαίνων υἱέϊ Πηλεγόνος·

[casting a long shadow;]

ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 17.516-17.517

ἔγχος neuter accusative singular

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

ἐν δέ οἱ ἔγχος νηδυίοισι μάλ̓ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

[a spear, lance]

, 17.517καὶ βάλεν

βάλλω (314) [Λ] 17.516-17.517

βάλεν 3rd person singular active aorist indicative

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

ὃ γάρ ῥ̓ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.

[to throw]

Ἀρήτοιο

Ἄρητος (3) [Λ] 17.516-17.517

Ἀρήτοιο masculine genitive singular

τοῖσι δ̓ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς ἤϊσαν ἀμφότεροι·

[Aretus]

κατ̓ ἀσπίδα

ἀσπίς (93) [Λ] 17.516-17.517

ἀσπίδα feminine accusative singular

20.162-20.163

ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.

[a round shield]

πάντοσ̓ ἐΐσην

ἴσος (79) [Λ] 17.516-17.517

ἐΐσην feminine accusative singular

ὃ δ̓ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ;

[equal to, the same as; adv. perhaps]

· 17.518ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 17.518-17.519

ἔγχος neuter accusative singular

ἐν δέ οἱ ἔγχος νηδυίοισι μάλ̓ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

[a spear, lance]

ἔρυτο

ῥύομαι (23) [Λ] 17.518-17.519

ἔρυτο 3rd person singular medio-passive aorist indicative

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

τεῖχος μέν ῥ̓ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα ῥύατ̓ ἐφεσταότες, μετὰ δ̓ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·

20.194

ἀτὰρ σὲ Ζεὺς ἐρρύσατο καὶ θεοὶ ἄλλοι.

[to draw to oneself]

, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο

εἶμι (299) [Λ] 17.518-17.519

εἴσατο 3rd person singular middle aorist indicative

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

[come, go]

χαλκός

χαλκός (148) [Λ] 17.518-17.519

χαλκός masculine nominative singular

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[copper]

, 17.519νειαίρῃ

νείαιρα (4) [Λ] 17.518-17.519

νειαίρῃ feminine dative singular

5.538-5.539

ἣ δ̓ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσε·

5.615-5.617

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλεν Τελαμώνιος Αἴας, νειαίρῃ δ̓ ἐν γαστρὶ πάγη δολιχόσκιον ἔγχος, δούπησεν δὲ πεσών·

16.462-16.465

οἳ δ̓ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ̓ ἀλλήλοισιν ἰόντες, ἔνθ̓ ἤτοι Πάτροκλος ἀγακλειτὸν Θρασύμηλον, ὅς ῥ̓ ἠῢς θεράπων Σαρπηδόνος ἦεν ἄνακτος, τὸν βάλε νείαιραν κατὰ γαστέρα, λῦσε δὲ γυῖα.

[lower]

δ̓ ἐν γαστρὶ

γαστήρ (13) [Λ] 17.518-17.519

γαστρὶ feminine dative singular

19.225

γαστέρι δ̓ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς·

21.180-21.181

γαστέρα γάρ μιν τύψε παῤ ὀμφαλόν, ἐκ δ̓ ἄρα πᾶσαι χύντο χαμαὶ χολάδες·

4.529-4.531

ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας, ἐκ δ̓ ὄβριμον ἔγχος ἐσπάσατο στέρνοιο, ἐρύσσατο δὲ ξίφος ὀξύ, τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην, ἐκ δ̓ αἴνυτο θυμόν.

[the paunch, belly]

διὰ ζωστῆρος

ζωστήρ (16) [Λ] 17.518-17.519

ζωστῆρος masculine genitive singular

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

20.413-20.415

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς νῶτα παραΐσσοντος, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ·

4.130-4.133

ἣ δὲ τόσον μὲν ἔεργεν ἀπὸ χροὸς ὡς ὅτε μήτηρ παιδὸς ἐέργῃ μυῖαν ὅθ̓ ἡδέϊ λέξεται ὕπνῳ, αὐτὴ δ̓ αὖτ̓ ἴθυνεν ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ.

[a girdle]

ἔλασσεν

ἐλαύνω (103) [Λ] 17.518-17.519

ἔλασσεν 3rd person singular active aorist indicative

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

ἀμφὶ δὲ κυανέην κάπετον, περὶ δ̓ ἕρκος ἔλασσε κασσιτέρου·

[to drive, drive on, set in motion]

. 17.520ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν

ὀξύς (103) [Λ] 17.520-17.523

ὀξὺν masculine accusative singular

ἐν δέ οἱ ἔγχος νηδυίοισι μάλ̓ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 17.520-17.523

ἔχων masculine nominative singular active present participle

ἀλλ̓ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

[to have]

πέλεκυν

πέλεκυς (9) [Λ] 17.520-17.523

πέλεκυν masculine accusative singular

23.114-23.115

οἳ δ̓ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες σειράς τ̓ εὐπλέκτους·

23.850-23.855

αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον, κὰδ δ̓ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ̓ ἡμιπέλεκκα, ἱστὸν δ̓ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄῤ ἀνώγει τοξεύειν·

23.855-23.856

ὃς μέν κε βάλῃ τρήρωνα πέλειαν, πάντας ἀειράμενος πελέκεας οἶκον δὲ φερέσθω·

[an axe]

αἰζήϊος

αἰζηός (18) [Λ] 17.520-17.523

αἰζήϊος masculine nominative singular

18.581

τὸν δὲ κύνες μετεκίαθον ἠδ̓ αἰζηοί.

21.145-21.147

μένος δέ οἱ ἐν φρεσὶ θῆκε Ξάνθος, ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων αἰζηῶν, τοὺς Ἀχιλεὺς ἐδάϊζε κατὰ ῥόον οὐ δ̓ ἐλέαιρεν.

[strong, lusty, vigorous]

ἀνὴρ

ἀνήρ (590) [Λ] 17.520-17.523

ἀνὴρ masculine nominative singular

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

[a man]

17.521κόψας

κόπτω (10) [Λ] 17.520-17.523

κόψας masculine nominative singular active aorist participle

18.379

τά ῥ̓ ἤρτυε, κόπτε δὲ δεσμούς.

22.33-22.35

ᾤμωξεν δ̓ ὃ γέρων, κεφαλὴν δ̓ ὅ γε κόψατο χερσὶν ὑψόσ̓ ἀνασχόμενος, μέγα δ̓ οἰμώξας ἐγεγώνει λισσόμενος φίλον υἱόν·

23.689-23.690

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ἐπειός, κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον·

[to strike, smite, knock down]

ἐξόπιθεν κεράων

κέρας (7) [Λ] 17.520-17.523

κεράων neuter genitive plural

23.780-23.781

στῆ δὲ κέρας μετὰ χερσὶν ἔχων βοὸς ἀγραύλοιο ὄνθον ἀποπτύων, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἔειπεν·

24.80-24.82

ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν, ἥ τε κατ̓ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπ̓ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.

4.109

τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει·

[the horn of an animal]

βοὸς

βοῦς (86) [Λ] 17.520-17.523

βοὸς masculine genitive singular

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δύω σκοποὶ εἵατο λαῶν δέγμενοι ὁππότε μῆλα ἰδοίατο καὶ ἕλικας βοῦς.

οἳ μὲν τὰ προϊδόντες ἐπέδραμον, ὦκα δ̓ ἔπειτα τάμνοντ̓ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλὰ ἀργεννέων οἰῶν, κτεῖνον δ̓ ἐπὶ μηλοβοτῆρας.

[cow]

ἀγραύλοιο

ἄγραυλος (6) [Λ] 17.520-17.523

ἀγραύλοιο masculine genitive singular

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

23.683-23.684

ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.

23.780-23.781

στῆ δὲ κέρας μετὰ χερσὶν ἔχων βοὸς ἀγραύλοιο ὄνθον ἀποπτύων, μετὰ δ̓ Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[dwelling in the field]

17.522ἶνα

ἴς (10) [Λ] 17.520-17.523

ἶνα feminine accusative singular

17.739

τὸ δ̓ ἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο.

21.356

καίετο δ̓ ἲς ποταμοῖο ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

τῷ δ̓ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλεἰ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

[sinew, tendon]

τάμῃ

τέμνω (34) [Λ] 17.520-17.523

τάμῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἄνωγε πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθ̓ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς.

οἳ μὲν τὰ προϊδόντες ἐπέδραμον, ὦκα δ̓ ἔπειτα τάμνοντ̓ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλὰ ἀργεννέων οἰῶν, κτεῖνον δ̓ ἐπὶ μηλοβοτῆρας.

[to cut, hew]

διὰ πᾶσαν

πᾶς (546) [Λ] 17.520-17.523

πᾶσαν feminine accusative singular

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

Ζεὺς δ̓ ἔμπης πάντ̓ ἰθύνει·

[all, the whole]

, ὃ δὲ προθορὼν

προθρώσκω (3) [Λ] 17.520-17.523

προθορὼν masculine nominative singular active aorist participle

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

ἐρίπῃσιν

ἐρείπω (35) [Λ] 17.520-17.523

ἐρίπῃσιν 3rd person singular active aorist subjunctive

ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων, κατὰ δ̓ ἡνία χεῦεν ἔραζε.

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παῤ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή, γνὺξ δ̓ ἔριπ̓ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε κυανέη, προτὶ οἷ δ̓ ἔλαβ̓ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

20.456

ἤριπε δὲ προπάροιθε ποδῶν·

[throw]

, 17.523ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν

προθρώσκω (3) [Λ] 17.520-17.523

προθορὼν masculine nominative singular active aorist participle

14.363

αὐτίκα δ̓ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν, ὣς ἄῤ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος·

πέσεν

πίπτω (131) [Λ] 17.520-17.523

πέσεν 3rd person singular active aorist indicative

δούπησεν δὲ πεσών·

ἡμῖν δ̓ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[to fall, fall down]

ὕπτιος

ὕπτιος (14) [Λ] 17.520-17.523

ὕπτιος masculine nominative singular

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν, ἄλλοτ̓ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής·

4.108

ὃ δ̓ ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ.

4.522-4.524

ὃ δ̓ ὕπτιος ἐν κονίῃσι κάππεσεν ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας θυμὸν ἀποπνείων·

[backwards, on one’s back]

· ἐν δέ οἱ ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 17.523-17.524

ἔγχος neuter nominative singular

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

[a spear, lance]

17.524νηδυίοισι μάλ̓ ὀξὺ

ὀξύς (103) [Λ] 17.523-17.524

ὀξὺ neuter nominative singular

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

κραδαινόμενον

κραδαίνω (3) [Λ] 17.523-17.524

κραδαινόμενον neuter nominative singular medio-passive present participle

13.503-13.505

ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος, αἰχμὴ δ̓ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίης ᾤχετ̓, ἐπεί ῥ̓ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.

16.614-16.615

αἰχμὴ δ̓ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίης ᾤχετ̓, ἐπεί ῥ̓ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.

[to swing, wave, brandish]

λύε

λύω (85) [Λ] 17.523-17.524

λύε 3rd person singular active imperfect indicative

19.276

ὣς ἄῤ ἐφώνησεν, λῦσεν δ̓ ἀγορὴν αἰψηρήν.

[to loose]

γυῖα

γυῖον (42) [Λ] 17.523-17.524

γυῖα neuter accusative plural

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατ̓ ἰόντι.

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

[a limb]

. 17.525Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.525

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

[Hector]

δ̓ Αὐτομέδοντος

Αὐτομέδων (23) [Λ] 17.525

Αὐτομέδοντος masculine genitive singular

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

19.392-19.393

ἵππους δ̓ Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ἀμφιέποντες ζεύγνυον·

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

[Automedon]

ἀκόντισε

ἀκοντίζω (28) [Λ] 17.525

ἀκόντισε 3rd person singular active aorist indicative

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

ὃ δ̓ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο δίφρῳ ἐφεσταότος·

4.489-4.490

τοῦ δ̓ Ἄντιφος αἰολοθώρηξ Πριαμίδης καθ̓ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί.

[to hurl a javelin]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 17.525

δουρὶ neuter dative singular

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

[tree, plank, spear]

φαεινῷ

φαεινός (65) [Λ] 17.525

φαεινῷ neuter dative singular

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

18.421-18.423

αὐτὰρ ὃ ἔρρων πλησίον, ἔνθα Θέτις περ, ἐπὶ θρόνου ἷζε φαεινοῦ, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

[shining, beaming, radiant]

· 17.526ἀλλ̓ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν

εἶδον (237) [Λ] 17.526

ἰδὼν masculine nominative singular active aorist participle

ἀλλ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[to see]

ἠλεύατο

ἀλέομαι (22) [Λ] 17.526

ἠλεύατο 3rd person singular middle aorist indicative

18.585-18.586

οἳ δ̓ ἤτοι δακέειν μὲν ἀπετρωπῶντο λεόντων, ἱστάμενοι δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ὑλάκτεον ἔκ τ̓ ἀλέοντο.

20.302-20.305

μόριμον δέ οἵ ἐστ̓ ἀλέασθαι, ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται Δαρδάνου, ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶν τε θνητάων.

[to avoid, shun]

χάλκεον

χάλκεος (53) [Λ] 17.526

χάλκεον neuter accusative singular

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται χάλκεα μαρμαίροντα·

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἄϊον ὄπα χάλκεον Αἰακίδαο, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός·

18.369-18.371

Ἡφαίστου δ̓ ἵκανε δόμον Θέτις ἀργυρόπεζα ἄφθιτον ἀστερόεντα μεταπρεπέ̓ ἀθανάτοισι χάλκεον, ὅν ῥ̓ αὐτὸς ποιήσατο κυλλοποδίων.

[of copper]

ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 17.526

ἔγχος neuter accusative singular

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

[a spear, lance]

· 17.527πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ

δόρυ (233) [Λ] 17.527-17.529

δόρυ neuter nominative singular

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

ἐν καυλῷ δ̓ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν Τρῶες·

[tree, plank, spear]

μακρὸν

μακρός (82) [Λ] 17.527-17.529

μακρὸν neuter nominative singular

τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως, ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποι κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι, τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷ πιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.

[long]

17.528οὔδει

οὖδας (19) [Λ] 17.527-17.529

οὔδει neuter dative singular

τώ κ̓ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

19.92-19.94

οὐ γὰρ ἐπ̓ οὔδει πίλναται, ἀλλ̓ ἄρα ἥ γε κατ̓ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ̓ ἀνθρώπους·

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·

[the surface of the earth, the ground, earth]

ἐνισκίμφθη

ἐνσκίμπτω (3) [Λ] 17.527-17.529

ἐνισκίμφθη 3rd person singular passive aorist indicative

16.611-16.613

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

τὼ δ̓ οὔ τ̓ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον ἠθελέτην ἰέναι οὔ τ̓ ἐς πόλεμον μετ̓ Ἀχαιούς, ἀλλ̓ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ̓ ἐπὶ τύμβῳ ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός, ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα·

[to let fall upon]

, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος

οὐρίαχος (3) [Λ] 17.527-17.529

οὐρίαχος masculine nominative singular

13.442-13.444

δούπησεν δὲ πεσών, δόρυ δ̓ ἐν κραδίῃ ἐπεπήγει, ἥ ῥά οἱ ἀσπαίρουσα καὶ οὐρίαχον πελέμιζεν ἔγχεος·

16.611-16.613

πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ̓ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ̓ οὐρίαχος πελεμίχθη ἔγχεος·

[the hindmost part, bottom]

πελεμίχθη

πελεμίζω (10) [Λ] 17.527-17.529

πελεμίχθη 3rd person singular passive aorist indicative

21.176-21.177

τρὶς μέν μιν πελέμιξεν ἐρύσσασθαι μενεαίνων, τρὶς δὲ μεθῆκε βίης·

4.535

ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.

5.626

ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.

[to shake, to make to quiver]

17.529ἔγχεος

ἔγχος (205) [Λ] 17.527-17.529

ἔγχεος neuter genitive singular

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ̓ ἔλπομ̓ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[a spear, lance]

· ἔνθα δ̓ ἔπειτ̓ ἀφίει

ἀφίημι (19) [Λ] 17.529

ἀφίει 3rd person singular active imperfect indicative

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

Τρῶα δ̓ Ἀλαστορίδην, ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων, εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβὼν καὶ ζωὸν ἀφείη μη δὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας, νήπιος, οὐ δὲ τὸ ᾔδη ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν·

21.115-21.116

ἔγχος μέν ῥ̓ ἀφέηκεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἀμφοτέρας·

[to send forth, discharge]

μένος

μένος (136) [Λ] 17.529

μένος neuter accusative singular

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

οἳ δ̓ ὥς θ̓ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες ἕλκωσ̓ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον·

[might, force, strength, prowess, courage]

ὄβριμος

ὄβριμος (25) [Λ] 17.529

ὄβριμος masculine nominative singular

19.408

καὶ λίην σ̓ ἔτι νῦν γε σαώσομεν ὄβριμ̓ Ἀχιλλεῦ·

20.259-20.260

ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος σμερδαλέῳ·

20.266-20.268

οὐ δὲ τότ̓ Αἰνείαο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος ῥῆξε σάκος·

[strong, mighty]

Ἄρης

Ἄρης (150) [Λ] 17.529

Ἄρης masculine nominative singular

Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος πρίν γ̓ ἐμὲ δεῦῤ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·

[Ares]

. 17.530καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ̓

ξίφος (42) [Λ] 17.530-17.532

ξιφέεσσ̓ neuter dative plural

ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

19.372-19.373

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον χάλκεον·

[a sword]

αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην

ὁρμάω (32) [Λ] 17.530-17.532

ὁρμηθήτην 3rd person dual passive aorist indicative

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

εἰ δ̓ ἄμμε κιχήσεται ἐνθάδ̓ ἐόντας αὔριον ὁρμηθεὶς σὺν τεύχεσιν, εὖ νύ τις αὐτὸν γνώσεται·

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[to set in motion, urge]

17.531εἰ μή σφὠ Αἴαντε

Αἴας (190) [Λ] 17.530-17.532

Αἴαντε masculine nominative dual

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

[Ajax]

διέκριναν

διακρίνω (12) [Λ] 17.530-17.532

διέκριναν 3rd person plural active aorist indicative

20.141-20.143

μάλα δ̓ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ̓ ὁμήγυριν ἄλλων ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

20.211-20.212

οὐ γάρ φημ̓ ἐπέεσσί γε νηπυτίοισιν ὧδε διακρινθέντε μάχης ἐξαπονέεσθαι.

2.386-2.387

οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται οὐ δ̓ ἠβαιὸν εἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα διακρινέει μένος ἀνδρῶν.

[to separate one from another]

μεμαῶτε

μέμαα (94) [Λ] 17.530-17.532

μεμαῶτε masculine nominative dual active perfect participle

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

19.349

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

, 17.532οἵ ῥ̓ ἦλθον

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.530-17.532

ἦλθον 3rd person plural active aorist indicative

ὃ γάρ ῥ̓ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

[to come]

καθ̓ ὅμιλον

ὅμιλος (76) [Λ] 17.530-17.532

ὅμιλον masculine accusative singular

πολλὸς δ̓ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθ̓ ὅμιλος τερπόμενοι·

αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ̓ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δ̓ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ̓ Ἀθήνη στᾶσ̓ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτ̓ ἐπ̓ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀΰτει.

[any assembled crowd, a throng of people]

ἑταίρου

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.530-17.532

ἑταίρου masculine genitive singular

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

[a comrade, companion, mate]

κικλήσκοντος

κικλήσκω (10) [Λ] 17.530-17.532

κικλήσκοντος masculine genitive singular active present participle

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων πίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν, Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα, αὐτὰρ ἔπειτ̓ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν, ἕκτον δ̓ αὖτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.

2.811-2.814

ἔστι δέ τις προπάροιθε πόλιος αἰπεῖα κολώνη ἐν πεδίῳ ἀπάνευθε περίδρομος ἔνθα καὶ ἔνθα, τὴν ἤτοι ἄνδρες Βατίειαν κικλήσκουσιν, ἀθάνατοι δέ τε σῆμα πολυσκάρθμοιο Μυρίνης·

[to call, summon]

· 17.533τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν

χωρέω (12) [Λ] 17.533-17.536

ἐχώρησαν 3rd person plural active aorist indicative

4.505

χώρησαν δ̓ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

12.406

χώρησεν δ̓ ἄρα τυτθὸν ἐπάλξιος·

[give way, draw back, retire, withdraw]

πάλιν αὖτις 17.534Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.533-17.536

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

Ἕκτορα δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

[Hector]

Αἰνείας

Αἰνείας (78) [Λ] 17.533-17.536

Αἰνείας masculine nominative singular

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

[Aeneas]

τ̓ ἠδὲ Χρομίος

Χρομίος (7) [Λ] 17.533-17.536

Χρομίος masculine nominative singular

5.159-5.160

ἔνθ̓ υἷας Πριάμοιο δύω λάβε Δαρδανίδαο εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας Ἐχέμμονά τε Χρομίον τε.

5.677-5.678

ἔνθ̓ ὅ γε Κοίρανον εἷλεν Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Ἄλκανδρόν θ̓ Ἅλιόν τε Νοήμονά τε Πρύτανίν τε.

[Chromius]

θεοειδής

θεοειδής (27) [Λ] 17.533-17.536

θεοειδής masculine nominative singular

19.326-19.327

ἠὲ τὸν ὃς Σκύρῳ μοι ἔνι τρέφεται φίλος υἱός, εἴ που ἔτι ζώει γε Νεοπτόλεμος θεοειδής.

24.217

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·

24.299

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη Πρίαμος θεοειδής·

[divine of form]

, 17.535Ἄρητον δὲ κατ̓ αὖθι λίπον

λείπω (103) [Λ] 17.533-17.536

λίπον 3rd person plural active aorist indicative

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

[to leave, quit]

δεδαϊγμένον

δαίζω (19) [Λ] 17.533-17.536

δεδαϊγμένον masculine accusative singular medio-passive perfect participle

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

19.203-19.205

νῦν δ̓ οἳ μὲν κέαται δεδαϊγμένοι, οὓς ἐδάμασσεν Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν, ὑμεῖς δ̓ ἐς βρωτὺν ὀτρύνετον·

ἦτορ

ἦτορ (48) [Λ] 17.533-17.536

ἦτορ neuter accusative singular

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

[the heart]

17.536κείμενον

κεῖμαι (105) [Λ] 17.533-17.536

κείμενον masculine accusative singular medio-passive present participle

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται, κείσομ̓ ἐπεί κε θάνω·

[to lie; to have been set/put(as perf. pass. of τίθημι)]

· Αὐτομέδων

Αὐτομέδων (23) [Λ] 17.536-17.537

Αὐτομέδων masculine nominative singular

19.392-19.393

ἵππους δ̓ Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ἀμφιέποντες ζεύγνυον·

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

23.563-23.564

ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ οἰσέμεναι κλισίηθεν·

[Automedon]

δὲ θοῷ

θοός (76) [Λ] 17.536-17.537

θοῷ masculine dative singular

μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

[quick, nimble]

ἀτάλαντος

ἀτάλαντος (26) [Λ] 17.536-17.537

ἀτάλαντος masculine nominative singular

2.169-2.170

εὗρεν ἔπειτ̓ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον ἑσταότ̓·

2.625-2.629

οἳ δ̓ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θ̓ ἱεράων νήσων, αἳ ναίουσι πέρην ἁλὸς Ἤλιδος ἄντα, τῶν αὖθ̓ ἡγεμόνευε Μέγης ἀτάλαντος Ἄρηϊ Φυλεΐδης, ὃν τίκτε Διῒ φίλος ἱππότα Φυλεύς, ὅς ποτε Δουλίχιον δ̓ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς·

[equal in weight, equivalent]

Ἄρηϊ

Ἄρης (150) [Λ] 17.536-17.537

Ἄρηϊ masculine dative singular

ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος πρίν γ̓ ἐμὲ δεῦῤ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·

ὡς δ̓ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέῤ ἵκηται τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται, οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ ἄστεος ἐκ σφετέρου·

[Ares]

17.537τεύχεά

τεῦχος (161) [Λ] 17.536-17.537

τεύχεά neuter accusative plural

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

[a tool, implement]

τ̓ ἐξενάριξε

ἐξεναρίζω (34) [Λ] 17.536-17.537

ἐξενάριξε 3rd person singular active aorist indicative

20.181-20.182

ἀτὰρ εἴ κεν ἔμ̓ ἐξεναρίξῃς, οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει·

20.339

οὐ μὲν γάρ τίς σ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν ἐξεναρίξει.

21.182-21.183

Ἀχιλεὺς δ̓ ἄῤ ἐνὶ στήθεσσιν ὀρούσας τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[to strip]

καὶ εὐχόμενος

εὔχομαι (98) [Λ] 17.536-17.537

εὐχόμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

ὃ μὲν εὔχετο πάντ̓ ἀποδοῦναι δήμῳ πιφαύσκων, ὃ δ̓ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·

19.100

ἤτοι ὅ γ̓ εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι·

[to pray, offer prayers, pay one's vows, make a vow]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 17.536-17.537

ἔπος neuter accusative singular

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

ηὔδα

αὐδάω (38) [Λ] 17.536-17.537

ηὔδα 3rd person singular active imperfect indicative

αὔδα ὅ τι φρονέεις·

20.423-20.424

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὣς ἀνεπᾶλτο, καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

21.182-21.183

Ἀχιλεὺς δ̓ ἄῤ ἐνὶ στήθεσσιν ὀρούσας τεύχεά τ̓ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[to utter sounds, speak]

· 17.538ἦ δὴ μὰν ὀλίγον

ὀλίγος (25) [Λ] 17.538-17.539

ὀλίγον neuter accusative singular

18.201

ὀλίγη δέ τ̓ ἀνάπνευσις πολέμοιο.

ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ̓ Ἀχαιῶν, κρείσσων εἰς ἐμέθεν καὶ φέρτερος οὐκ ὀλίγον περ ἔγχει, ἐγὼ δέ κε σεῖο νοήματί γε προβαλοίμην πολλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.

[few, little, scanty, small]

γε Μενοιτιάδαο

Μενοιτιάδης (19) [Λ] 17.538-17.539

Μενοιτιάδαο masculine genitive singular

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

23.24-23.26

ἦ ῥα καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα πρηνέα πὰρ λεχέεσσι Μενοιτιάδαο τανύσσας ἐν κονίῃς·

[son of Menoetius]

θανόντος

θνήσκω (75) [Λ] 17.538-17.539

θανόντος masculine genitive singular active aorist participle

μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς σχέτλιος·

αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι·

17.539κῆρ

κῆρ (44) [Λ] 17.538-17.539

κῆρ neuter accusative singular

18.33

ὃ δ̓ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ·

18.556-18.557

βασιλεὺς δ̓ ἐν τοῖσι σιωπῇ σκῆπτρον ἔχων ἑστήκει ἐπ̓ ὄγμου γηθόσυνος κῆρ.

Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδ̓ ἀμφοτέροισιν ἄρειον ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;

[the heart]

ἄχεος

ἄχος (41) [Λ] 17.538-17.539

ἄχεος neuter genitive singular

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

19.125

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·

[pain, distress]

μεθέηκα

μεθίημι (31) [Λ] 17.538-17.539

μεθέηκα 1st person singular active aorist indicative

20.360-20.363

21.71-21.72

αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐ δὲ μεθίει·

21.176-21.177

τρὶς μέν μιν πελέμιξεν ἐρύσσασθαι μενεαίνων, τρὶς δὲ μεθῆκε βίης·

[to let go, let loose, release]

χερείονά

χερείων (3) [Λ] 17.538-17.539

χερείονά masculine accusative singular

1.113-1.115

καὶ γάρ ῥα Κλυταιμνήστρης προβέβουλα κουριδίης ἀλόχου, ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐστι χερείων, οὐ δέμας οὐ δὲ φυήν, οὔ τ̓ ἂρ φρένας οὔτέ τι ἔργα.

1.575-1.576

οὐ δέ τι δαιτὸς ἐσθλῆς ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ.

[meaner, inferior]

περ καταπέφνων

κατέπεφνον (7) [Λ] 17.538-17.539

καταπέφνων masculine nominative singular active aorist participle

24.757-24.759

νῦν δέ μοι ἑρσήεις καὶ πρόσφατος ἐν μεγάροισι κεῖσαι, τῷ ἴκελος ὅν τ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων οἷς ἀγανοῖσι βέλεσσιν ἐποιχόμενος κατέπεφνεν.

3.281-3.283

εἰ μέν κεν Μενέλαον Ἀλέξανδρος καταπέφνῃ αὐτὸς ἔπειθ̓ Ἑλένην ἐχέτω καὶ κτήματα πάντα, ἡμεῖς δ̓ ἐν νήεσσι νεώμεθα ποντοπόροισιν·

6.180-6.183

ἣ δ̓ ἄῤ ἔην θεῖον γένος οὐ δ̓ ἀνθρώπων, πρόσθε λέων, ὄπιθεν δὲ δράκων, μέσση δὲ χίμαιρα, δεινὸν ἀποπνείουσα πυρὸς μένος αἰθομένοιο, καὶ τὴν μὲν κατέπεφνε θεῶν τεράεσσι πιθήσας.

[to kill, slay]

. 17.540ὣς εἰπὼν

εἶπον (279) [Λ] 17.540-17.542

εἰπὼν masculine nominative singular active aorist participle

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

[to speak, say]

ἐς δίφρον

δίφρος (69) [Λ] 17.540-17.542

δίφρον masculine accusative singular

ὃ δ̓ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο δίφρῳ ἐφεσταότος·

20.499-20.502

αἵματι δ̓ ἄξων νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον, ἃς ἄῤ ἀφ̓ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον αἵ τ̓ ἀπ̓ ἐπισσώτρων·

[the chariot(board); seat]

ἑλὼν

αἱρέω (276) [Λ] 17.540-17.542

ἑλὼν masculine nominative singular active aorist participle

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

[to take,(mid.) to choose]

ἔναρα

ἔναρα (12) [Λ] 17.540-17.542

ἔναρα neuter accusative plural

6.67-6.70

6.480-6.481

φέροι δ̓ ἔναρα βροτόεντα κτείνας δήϊον ἄνδρα, χαρείη δὲ φρένα μήτηρ.

[the arms and trappings of a slain foe, spoils, booty]

βροτόεντα

βροτόεις (9) [Λ] 17.540-17.542

βροτόεντα neuter accusative plural

6.480-6.481

φέροι δ̓ ἔναρα βροτόεντα κτείνας δήϊον ἄνδρα, χαρείη δὲ φρένα μήτηρ.

8.532-8.534

εἴσομαι εἴ κέ μ̓ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.

[gory, blood-boltered]

17.541θῆκ̓

τίθημι (194) [Λ] 17.540-17.542

θῆκ̓ 3rd person singular active aorist indicative

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου πυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ᾧ ῥά θ̓ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ ὕλης ἐκ πυκινῆς·

[to set, put, place]

, ἂν δ̓ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.540-17.542

αὐτὸς masculine nominative singular

δὴ γὰρ νόος ἐτράπετ̓ αὐτοῦ.

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἔβαινε

βαίνω (222) [Λ] 17.540-17.542

ἔβαινε 3rd person singular active imperfect indicative

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[to walk, step]

πόδας

πούς (192) [Λ] 17.540-17.542

πόδας masculine accusative plural

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

[a foot]

καὶ χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 17.540-17.542

χεῖρας feminine accusative plural

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

[the hand]

ὕπερθεν 17.542αἱματόεις

αἱματόεις (18) [Λ] 17.540-17.542

αἱματόεις masculine nominative singular

19.312-19.313

οὐ δέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.

22.367-22.369

ἦ ῥα, καὶ ἐκ νεκροῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος, καὶ τό γ̓ ἄνευθεν ἔθηχ̓, ὃ δ̓ ἀπ̓ ὤμων τεύχἐ ἐσύλα αἱματόεντ̓·

[blood-red]

ὥς τίς τε λέων

λέων (45) [Λ] 17.540-17.542

λέων masculine nominative singular

σμερδαλέω δὲ λέοντε δύ̓ ἐν πρώτῃσι βόεσσι ταῦρον ἐρύγμηλον ἐχέτην·

[a lion]

κατὰ ταῦρον

ταῦρος (14) [Λ] 17.540-17.542

ταῦρον masculine accusative singular

σμερδαλέω δὲ λέοντε δύ̓ ἐν πρώτῃσι βόεσσι ταῦρον ἐρύγμηλον ἐχέτην·

21.130-21.132

οὐ δ̓ ὑμῖν ποταμός περ ἐΰρροος ἀργυροδίνης ἀρκέσει, ᾧ δὴ δηθὰ πολέας ἱερεύετε ταύρους, ζωοὺς δ̓ ἐν δίνῃσι καθίετε μώνυχας ἵππους.

[a bull]

ἐδηδώς

ἔδω (20) [Λ] 17.540-17.542

ἐδηδώς masculine nominative singular active perfect participle

ἀσπασίως γὰρ ἀφίξεται Ἴλιον ἱρὴν ὅς κε φύγῃ, πολλοὺς δὲ κύνες καὶ γῦπες ἔδονται Τρώων·

18.283

πρίν μιν κύνες ἀργοὶ ἔδονται.

21.462-21.466

ἐννοσίγαἰ οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιο ἔμμεναι, εἰ δὴ σοί γε βροτῶν ἕνεκα πτολεμίξω δειλῶν, οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τε ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες, ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι.

[to eat]

. 17.543ἂψ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.543-17.545

Πατρόκλῳ masculine dative singular

τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν Πατρόκλῳ·

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

[Patroclus]

τέτατο

τείνω (21) [Λ] 17.543-17.545

τέτατο 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδν̓ ἕσαν, ἐν δὲ χαλινοὺς γαμφηλῇς ἔβαλον, κατὰ δ̓ ἡνία τεῖναν ὀπίσσω κολλητὸν ποτὶ δίφρον.

20.100-20.102

εἰ δὲ θεός περ ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα νικήσεἰ, οὐ δ̓ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.

[to stretch]

κρατερὴ

κρατερός (122) [Λ] 17.543-17.545

κρατερὴ feminine nominative singular

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

ἠέλιος μὲν ἔδυ, παύσαντο δὲ δῖοι Ἀχαιοὶ φυλόπιδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.

[strong, stout, mighty]

ὑσμίνη

ὑσμίνη (46) [Λ] 17.543-17.545

ὑσμίνη feminine nominative singular

καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.

20.244-20.245

ἀλλ̓ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς ἑσταότ̓ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.

[a fight, battle, combat]

17.544ἀργαλέη

ἀργαλέος (34) [Λ] 17.543-17.545

ἀργαλέη feminine nominative singular

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

ἀλλά ἑ μοῖρα δάμασσε καὶ ἀργαλέος χόλος Ἥρης.

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

[painful, troublous, grievous]

πολύδακρυς

πολύδακρυς (4) [Λ] 17.543-17.545

πολύδακρυς feminine nominative singular

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

3.130-3.133

δεῦῤ ἴθι νύμφα φίλη, ἵνα θέσκελα ἔργα ἴδηαι Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, οἳ πρὶν ἐπ̓ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηα ἐν πεδίῳ ὀλοοῖο λιλαιόμενοι πολέμοιο·

8.512-8.516

μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι, ἀλλ̓ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

[of many tears, tearful, deplorable]

, ἔγειρε

ἐγείρω (38) [Λ] 17.543-17.545

ἔγειρε 3rd person singular active imperfect indicative

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[to awaken, wake up, rouse]

δὲ νεῖκος

νεῖκος (29) [Λ] 17.543-17.545

νεῖκος neuter accusative singular

18.497-18.499

ἔνθα δὲ νεῖκος ὠρώρει, δύο δ̓ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς ἀνδρὸς ἀποφθιμένου·

20.251-20.255

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας, αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο νεικεῦσ̓ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι πόλλ̓ ἐτεά τε καὶ οὐκί·

[a quarrel, wrangle, strife]

Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 17.543-17.545

Ἀθήνη feminine nominative singular

Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν·

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

[Athena]

17.545οὐρανόθεν καταβᾶσα

καταβαίνω (11) [Λ] 17.543-17.545

καταβᾶσα feminine nominative singular active aorist participle

24.191-24.192

αὐτὸς δ̓ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα κέδρινον ὑψόροφον, ὃς γλήνεα πολλὰ κεχάνδει·

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ̓ ἀφίκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ̓ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν ἐς πεδίον προφανέντε·

3.250-3.252

ὄρσεο Λαομεδοντιάδη, καλέουσιν ἄριστοι Τρώων θ̓ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐς πεδίον καταβῆναι ἵν̓ ὅρκια πιστὰ τάμητε·

[to step down, go]

· προῆκε

προίημι (36) [Λ] 17.545-17.546

προῆκε 3rd person singular active aorist indicative

18.184

Ἥρη με προέηκε Διὸς κυδρὴ παράκοιτις·

ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δόρυ, καὶ τό γ̓ Ἀθήνη πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο ἦκα μάλα ψύξασα·

γὰρ εὐρύοπα

εὐρύοπα (14) [Λ] 17.545-17.546

εὐρύοπα masculine nominative singular

24.97-24.99

ἀκτὴν δ̓ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην, εὗρον δ̓ εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δ̓ ἄλλοι ἅπαντες εἵαθ̓ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.

24.296-24.298

εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑὸν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς, οὐκ ἂν ἔγωγέ σ̓ ἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην νῆας ἐπ̓ Ἀργείων ἰέναι μάλα περ μεμαῶτα.

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν πόλιος κατέβαν, πεδίον δ̓ ἀφίκοντο, οἳ μὲν ἄῤ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο παῖδες καὶ γαμβροί, τὼ δ̓ οὐ λάθον εὐρύοπα Ζῆν ἐς πεδίον προφανέντε·

[the far-seeing]

Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 17.545-17.546

Ζεὺς masculine nominative singular

τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

[Zeus]

17.546ὀρνύμεναι

ὄρνυμι (172) [Λ] 17.545-17.546

ὀρνύμεναι active present infinitive

ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὦρτο Διῒ φίλος·

[to stir, stir up]

Δαναούς

Δαναοί (142) [Λ] 17.545-17.546

Δαναούς masculine accusative plural

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

[the Danaans]

· δὴ γὰρ νόος

νόος (48) [Λ] 17.546

νόος masculine nominative singular

τῇς ἐν μὲν νόος ἐστὶ μετὰ φρεσίν, ἐν δὲ καὶ αὐδὴ καὶ σθένος, ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν.

20.23-20.25

20.133

Ἥρη μὴ χαλέπαινε παῤ ἐκ νόον·

[mind, perception]

ἐτράπετ̓

τρέπω (45) [Λ] 17.546

ἐτράπετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθ̓ υἷος ἑοῖο, καὶ στρεφθεῖσ̓ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·

[to turn]

αὐτοῦ

αὐτός (604) [Λ] 17.546

αὐτοῦ masculine genitive singular

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει, ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν δύσετ̓ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

. 17.547ἠΰτε πορφυρέην

πορφύρεος (15) [Λ] 17.547-17.552

πορφυρέην feminine accusative singular

20.476-20.477

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

21.326-21.327

πορφύρεον δ̓ ἄρα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο ἵστατ̓ ἀειρόμενον, κατὰ δ̓ ᾕρεε Πηλεΐωνα·

[darkgleaming, dark;]

ἶριν

Ἶρις (40) [Λ] 17.547-17.552

ἶριν feminine accusative singular

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ Πηλεΐωνι ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ἄγγελος ἦλθε θέουσ̓ ἀπ̓ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι κρύβδα Διὸς ἄλλων τε θεῶν·

18.182

Ἶρι θεὰ τίς γάρ σε θεῶν ἐμοὶ ἄγγελον ἧκε;

18.183

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·

[Iris, messenger to the gods]

θνητοῖσι

θνητός (28) [Λ] 17.547-17.552

θνητοῖσι masculine dative plural

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι, ὅς περ θνητός τ̓ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·

18.403-18.405

οὐ δέ τις ἄλλος ᾔδεεν οὔ τε θεῶν οὔ τε θνητῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ Θέτις τε καὶ Εὐρυνόμη ἴσαν, αἵ μ̓ ἐσάωσαν.

[liable to death, mortal]

τανύσσῃ

τανύω (24) [Λ] 17.547-17.552

τανύσσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

20.482-20.483

μυελὸς αὖτε σφονδυλίων ἔκπαλθ̓, ὃ δ̓ ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς.

23.24-23.26

ἦ ῥα καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα πρηνέα πὰρ λεχέεσσι Μενοιτιάδαο τανύσσας ἐν κονίῃς·

[to stretch, strain, stretch out]

17.548Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 17.547-17.552

Ζεὺς masculine nominative singular

τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

[Zeus]

ἐξ οὐρανόθεν τέρας

τέρας (12) [Λ] 17.547-17.552

τέρας neuter accusative singular

2.324-2.325

ἡμῖν μὲν τόδ̓ ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεὺς ὄψιμον ὀψιτέλεστον, ὅου κλέος οὔ ποτ̓ ὀλεῖται.

4.75-4.77

οἷον δ̓ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν λαμπρόν·

4.398

Μαίον̓ ἄρα προέηκε θεῶν τεράεσσι πιθήσας.

[a sign, wonder, marvel]

ἔμμεναι

εἰμί (1088) [Λ] 17.547-17.552

ἔμμεναι active present infinitive

17.554

ὃ γάρ ῥά οἱ ἐγγύθεν ἦεν·

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

[to be]

ἢ πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 17.547-17.552

πολέμοιο masculine genitive singular

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

[battle, fight, war]

17.549ἢ καὶ χειμῶνος

χειμών (3) [Λ] 17.547-17.552

χειμῶνος masculine genitive singular

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι ἐρχθέντ̓ ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡς παῖδα συφορβόν, ὅν ῥά τ̓ ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα.

3.4-3.6

αἵ τ̓ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρον κλαγγῇ ταί γε πέτονται ἐπ̓ ὠκεανοῖο ῥοάων ἀνδράσι Πυγμαίοισι φόνον καὶ κῆρα φέρουσαι·

[winter; storm, stormy weather]

δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων

ἔργον (103) [Λ] 17.547-17.552

ἔργων neuter genitive plural

τῇς ἐν μὲν νόος ἐστὶ μετὰ φρεσίν, ἐν δὲ καὶ αὐδὴ καὶ σθένος, ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν.

φῦσαι δ̓ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων παντοίην εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι, ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι, ἄλλοτε δ̓ αὖτε, ὅππως Ἥφαιστός τ̓ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο.

[work]

17.550ἀνθρώπους

ἄνθρωπος (72) [Λ] 17.547-17.552

ἀνθρώπους masculine accusative plural

ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓ ἀνθρώπου·

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

πρὶν μὲν γὰρ Πριάμοιο πόλιν μέροπες ἄνθρωποι πάντες μυθέσκοντο πολύχρυσον πολύχαλκον·

[man, person, human]

ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί

χθών (54) [Λ] 17.547-17.552

χθονί feminine dative singular

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο ὕψι μάλα μεγάλως·

18.461

ὃ δὲ κεῖται ἐπὶ χθονὶ θυμὸν ἀχεύων.

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

[the earth, ground]

, μῆλα

μῆλον (23) [Λ] 17.547-17.552

μῆλα neuter accusative plural

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δύω σκοποὶ εἵατο λαῶν δέγμενοι ὁππότε μῆλα ἰδοίατο καὶ ἕλικας βοῦς.

23.144-23.148

Σπερχεί̓ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην, πεντήκοντα δ̓ ἔνορχα παῤ αὐτόθι μῆλ̓ ἱερεύσειν ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

23.166-23.167

πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον·

[a sheep]

δὲ κήδει

κήδω (29) [Λ] 17.547-17.552

κήδει 3rd person singular active present indicative

εἰ δ̓ ἂν ἐμοῖς ἐπέεσσι πιθώμεθα κηδόμενοί περ, νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν, ἄστυ δὲ πύργοι ὑψηλαί τε πύλαι σανίδες τ̓ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαι μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται·

21.369-21.370

Ἥρη τίπτε σὸς υἱὸς ἐμὸν ῥόον ἔχραε κήδειν ἐξ ἄλλων;

22.416-22.417

σχέσθε φίλοι, καί μ̓ οἶον ἐάσατε κηδόμενοί περ ἐξελθόντα πόληος ἱκέσθ̓ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

[to trouble, distress, vex; mid. care for]

, 17.551ὣς ἣ πορφυρέῃ

πορφύρεος (15) [Λ] 17.547-17.552

πορφυρέῃ feminine dative singular

20.476-20.477

τὸν δὲ κατ̓ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

21.326-21.327

πορφύρεον δ̓ ἄρα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο ἵστατ̓ ἀειρόμενον, κατὰ δ̓ ᾕρεε Πηλεΐωνα·

22.438-22.441

οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν ἤγγειλ̓ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ̓ ἔπασσε.

[darkgleaming, dark;]

νεφέλῃ

νεφέλη (14) [Λ] 17.547-17.552

νεφέλῃ feminine dative singular

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

20.149-20.150

ἔνθα Ποσειδάων κατ̓ ἄῤ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·

[a cloud]

πυκάσασα

πυκάζω (9) [Λ] 17.547-17.552

πυκάσασα feminine nominative singular active aorist participle

23.502-23.504

24.580-24.581

κὰδ δ̓ ἔλιπον δύο φάρἐ ἐΰννητόν τε χιτῶνα, ὄφρα νέκυν πυκάσας δοίη οἶκον δὲ φέρεσθαι.

2.777-2.778

ἅρματα δ̓ εὖ πεπυκασμένα κεῖτο ἀνάκτων ἐν κλισίῃς·

[to make close, cover]

ἓ αὐτὴν

αὐτός (604) [Λ] 17.547-17.552

αὐτὴν feminine accusative singular

αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θ̓ ἡνίοχόν τε Κοίρανον, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ̓ αὐτῷ·

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

17.552δύσετ̓

δύω (88) [Λ] 17.547-17.552

δύσετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

18.145

ὣς ἔφαθ̓, αἳ δ̓ ὑπὸ κῦμα θαλάσσης αὐτίκ̓ ἔδυσαν·

ἄλλου δ̓ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω, εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.

[dunk]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.547-17.552

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

Ἕκτορ τίς κέ σ̓ ἔτ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

[Achaian]

ἔθνος

ἔθνος (25) [Λ] 17.547-17.552

ἔθνος neuter accusative singular

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων, βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ̓ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·

[a number of people accustomed to live together, a company, body of men]

, ἔγειρε

ἐγείρω (38) [Λ] 17.547-17.552

ἔγειρε 3rd person singular active imperfect indicative

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[to awaken, wake up, rouse]

δὲ φῶτα

φώς (58) [Λ] 17.547-17.552

φῶτα masculine accusative singular

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

εἷμα δ̓ ἔχ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν.

τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·

[a man]

ἕκαστον

ἕκαστος (119) [Λ] 17.547-17.552

ἕκαστον masculine accusative singular

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχεν ἑστάμεναι περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο, χρύσεα δέ σφ̓ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν, ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατ̓ ἀγῶνα ἠδ̓ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.

[every, every one, each, each one]

. 17.553πρῶτον

πρότερος (96) [Λ] 17.553-17.554

πρῶτον neuter accusative singular superlative

πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[before, earlier]

δ̓ Ἀτρέος

Ἀτρεύς (14) [Λ] 17.553-17.554

Ἀτρέος masculine genitive singular

2.23

εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·

2.60

εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·

2.104-2.108

Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκ̓ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ, αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστ̓ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι, πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.

[Atreus]

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 17.553-17.554

υἱὸν masculine accusative singular

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

[a son]

ἐποτρύνουσα

ἐποτρύνω (25) [Λ] 17.553-17.554

ἐποτρύνουσα feminine nominative singular active present participle

20.364

ὣς φάτ̓ ἐποτρύνων·

[to stir up, excite, urge on]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 17.553-17.554

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

17.554ἴφθιμον

ἴφθιμος (27) [Λ] 17.553-17.554

ἴφθιμον masculine accusative singular

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.

[stout, strong, stalwart]

Μενέλαον

Μενέλαος (132) [Λ] 17.553-17.554

Μενέλαον masculine accusative singular

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

[Menelaos]

· ὃ γάρ ῥά οἱ ἐγγύθεν ἦεν

εἰμί (1088) [Λ] 17.554

ἦεν 3rd person singular active imperfect indicative

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

[to be]

· 17.555εἰσαμένη

εἴδομαι (30) [Λ] 17.555

εἰσαμένη feminine nominative singular middle aorist participle

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν·

20.82

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[are visible, appear]

Φοίνικι

Φοῖνιξ (14) [Λ] 17.555

Φοίνικι masculine dative singular

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

23.359-23.361

παρὰ δὲ σκοπὸν εἷσεν ἀντίθεον Φοίνικα ὀπάονα πατρὸς ἑοῖο, ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι.

23.741-23.745

ἓξ δ̓ ἄρα μέτρα χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ̓ αἶαν πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν, Φοίνικες δ̓ ἄγον ἄνδρες ἐπ̓ ἠεροειδέα πόντον, στῆσαν δ̓ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

[a Phoenician]

δέμας

δέμας (13) [Λ] 17.555

δέμας neuter accusative singular

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

21.284-21.286

22.226-22.227

ἣ δ̓ ἄρα τὸν μὲν ἔλειπε, κιχήσατο δ̓ Ἕκτορα δῖον Δηϊφόβῳ ἐϊκυῖα δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

[the(physical frame, form of the) body]

καὶ ἀτειρέα

ἀτειρής (11) [Λ] 17.555

ἀτειρέα feminine accusative singular

χαλκὸν δ̓ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον·

19.230-19.233

ὅσσοι δ̓ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται μεμνῆσθαι πόσιος καὶ ἐδητύος, ὄφῤ ἔτι μᾶλλον ἀνδράσι δυσμενέεσσι μαχώμεθα νωλεμὲς αἰεὶ ἑσσάμενοι χροῒ χαλκὸν ἀτειρέα.

20.108-20.109

ἀλλ̓ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μη δέ σε πάμπαν λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

[not to be worn away, indestructible]

φωνήν

φωνή (15) [Λ] 17.555

φωνήν feminine accusative singular

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀριζήλη φωνή, ὅτε τ̓ ἴαχε σάλπιγξ ἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων, ὣς τότ̓ ἀριζήλη φωνὴ γένετ̓ Αἰακίδαο.

[a sound, tone]

· 17.556σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε

Μενέλαος (132) [Λ] 17.556-17.558

Μενέλαε masculine vocative singular

τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

[Menelaos]

κατηφείη

κατήφεια (3) [Λ] 17.556-17.558

κατηφείη feminine nominative singular

3.46-3.51

ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας, μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ̓ εὐειδέ̓ ἀνῆγες ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;

16.498-16.500

σοὶ γὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα κατηφείη καὶ ὄνειδος ἔσσομαι ἤματα πάντα διαμπερές, εἴ κέ μ̓ Ἀχαιοὶ τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.

[dejection, sorrow, shame]

καὶ ὄνειδος

ὄνειδος (8) [Λ] 17.556-17.558

ὄνειδος neuter nominative singular

20.246-20.247

ἔστι γὰρ ἀμφοτέροισιν ὀνείδεα μυθήσασθαι πολλὰ μάλ̓, οὐ δ̓ ἂν νηῦς ἑκατόζυγος ἄχθος ἄροιτο.

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

2.221-2.222

τότ̓ αὖτ̓ Ἀγαμέμνονι δίῳ ὀξέα κεκλήγων λέγ̓ ὀνείδεα·

[reproach, censure, blame]

17.557ἔσσεται

εἰμί (1088) [Λ] 17.556-17.558

ἔσσεται 3rd person singular middle future indicative

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

Ἕκτορα δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

[to be]

εἴ κ̓ Ἀχιλῆος

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.556-17.558

Ἀχιλῆος masculine genitive singular

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

[Achilles]

ἀγαυοῦ

ἀγαυός (21) [Λ] 17.556-17.558

ἀγαυοῦ masculine genitive singular

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

21.579-21.580

ὣς Ἀντήνορος υἱὸς ἀγαυοῦ δῖος Ἀγήνωρ οὐκ ἔθελεν φεύγειν, πρὶν πειρήσαιτ̓ Ἀχιλῆος.

[illustrious, noble]

πιστὸν

πιστός (21) [Λ] 17.556-17.558

πιστὸν masculine accusative singular

18.460-18.461

ὃ γὰρ ἦν οἱ ἀπώλεσε πιστὸς ἑταῖρος Τρωσὶ δαμείς·

[liquid(medicines)]

ἑταῖρον

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.556-17.558

ἑταῖρον masculine accusative singular

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[a comrade, companion, mate]

17.558τείχει

τεῖχος (110) [Λ] 17.556-17.558

τείχει neuter dative singular

18.215-18.216

στῆ δ̓ ἐπὶ τάφρον ἰὼν ἀπὸ τείχεος, οὐ δ̓ ἐς Ἀχαιοὺς μίσγετο·

18.256

ἑκὰς δ̓ ἀπὸ τείχεός εἰμεν.

18.278-18.279

τῷ δ̓ ἄλγιον, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν ἐλθὼν ἐκ νηῶν περὶ τείχεος ἄμμι μάχεσθαι.

[a wall]

ὕπο Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.556-17.558

Τρώων masculine genitive plural

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[Tros]

ταχέες

ταχύς (91) [Λ] 17.556-17.558

ταχέες masculine nominative plural

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[quick, swift, fleet]

κύνες

κύων (75) [Λ] 17.556-17.558

κύνες masculine nominative plural

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθω Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι·

[a dog]

ἑλκήσουσιν

ἑλκέω (5) [Λ] 17.556-17.558

ἑλκήσουσιν 3rd person plural active aorist subjunctive

22.335-22.336

σὲ μὲν κύνες ἠδ̓ οἰωνοὶ ἑλκήσουσ̓ ἀϊκῶς, τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί.

24.416-24.418

ἦ μέν μιν περὶ σῆμα ἑοῦ ἑτάροιο φίλοιο ἕλκει ἀκηδέστως ἠὼς ὅτε δῖα φανήῃ, οὐ δέ μιν αἰσχύνει·

[to drag about, tear asunder]

. 17.559ἀλλ̓ ἔχεο

ἔχω (431) [Λ] 17.559

ἔχεο 2nd person singular medio-passive present imperative

ἀλλ̓ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐ δ̓ ἀπολήγει χαλκῷ δηϊόων·

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[to have]

κρατερῶς, ὄτρυνε

ὀτρύνω (88) [Λ] 17.559

ὄτρυνε 2nd person singular active present imperative

οἳ δὲ νομῆες αὔτως ἐνδίεσαν ταχέας κύνας ὀτρύνοντες.

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

δὲ λαὸν

λαός (229) [Λ] 17.559

λαὸν masculine accusative singular

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

18.300-18.301

Τρώων δ̓ ὃς κτεάτεσσιν ὑπερφιάλως ἀνιάζει, συλλέξας λαοῖσι δότω καταδημοβορῆσαι·

[the people]

ἅπαντα

ἅπας (52) [Λ] 17.559

ἅπαντα masculine accusative singular

Ἕκτορα δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

20.156-20.157

τῶν δ̓ ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ ἀνδρῶν ἠδ̓ ἵππων·

20.243

ὃ γὰρ κάρτιστος ἁπάντων.

[quite all, the whole]

. 17.560τὴν δ̓ αὖτε προσέειπε βοὴν

βοή (51) [Λ] 17.560

βοὴν feminine accusative singular

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

[a loud cry, shout]

ἀγαθὸς

ἀγαθός (86) [Λ] 17.560

ἀγαθὸς masculine nominative singular

ἔσκε δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος ἀφνειός τ̓ ἀγαθός τε·

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

[good]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.560

Μενέλαος masculine nominative singular

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε μαλθακὸς αἰχμητής·

[Menelaos]

· 17.561Φοῖνιξ

φοῖνιξ (6) [Λ] 17.561-17.562

Φοῖνιξ masculine vocative singular

23.452-23.455

τοῖο δ̓ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας ἔγνω, φράσσατο δ̓ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα, ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠΰτε μήνη.

4.141-4.142

ὡς δ̓ ὅτε τίς τ̓ ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ Μῃονὶς ἠὲ Κάειρα παρήϊον ἔμμεναι ἵππων·

6.219-6.221

Οἰνεὺς μὲν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν, Βελλεροφόντης δὲ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον καί μιν ἐγὼ κατέλειπον ἰὼν ἐν δώμασ̓ ἐμοῖσι.

[a purple-red, purple; date palm]

ἄττα γεραιὲ

γεραιός (29) [Λ] 17.561-17.562

γεραιὲ masculine vocative singular

24.149-24.151

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

24.161-24.163

παῖδες μὲν πατέῤ ἀμφὶ καθήμενοι ἔνδοθεν αὐλῆς δάκρυσιν εἵματ̓ ἔφυρον, ὃ δ̓ ἐν μέσσοισι γεραιὸς ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος·

24.178-24.180

κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

[old]

παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 17.561-17.562

Ἀθήνη feminine nominative singular

ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

ἔνθα στὰς ἤϋσ̓, ἀπάτερθε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη φθέγξατ̓·

[Athena]

17.562δοίη

δίδωμι (254) [Λ] 17.561-17.562

δοίη 3rd person singular active aorist optative

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

[to give]

κάρτος

κάρτος (8) [Λ] 17.561-17.562

κάρτος neuter accusative singular

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

9.254-9.256

τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη δώσουσ̓ αἴ κ̓ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν ἴσχειν ἐν στήθεσσι·

[strength, vigour, courage]

ἐμοί, βελέων

βέλος (75) [Λ] 17.561-17.562

βελέων neuter genitive plural

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

18.231-18.233

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἀσπασίως Πάτροκλον ὑπ̓ ἐκ βελέων ἐρύσαντες κάτθεσαν ἐν λεχέεσσι·

[projectile; arrow, weapon]

δ̓ ἀπερύκοι ἐρωήν

ἐρωή (11) [Λ] 17.561-17.562

ἐρωήν feminine accusative singular

πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή.

Πηλεΐδης δ̓ ἀπόρουσεν ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή, αἰετοῦ οἴματ̓ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος, ὅς θ̓ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν·

23.528-23.529

αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος λείπετ̓ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

[any quick motion, rush, force]

· 17.563τώ κεν ἔγωγ̓ ἐθέλοιμι

ἐθέλω (158) [Λ] 17.563-17.564

ἐθέλοιμι 1st person singular active present optative

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

ἐγὼ δ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον εἶμι παῤ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν υἱεῖ ἐμῷ δόμεναι κλυτὰ τεύχεα παμφανόωντα.

[to will, wish, purpose]

παρεστάμεναι

παρίστημι (49) [Λ] 17.563-17.564

παρεστάμεναι active perfect infinitive

19.6-19.7

ἣ δ̓ ἐν τοῖσι παρίστατο δῖα θεάων, ἔν τ̓ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

[to make to stand]

καὶ ἀμύνειν

ἀμύνω (79) [Λ] 17.563-17.564

ἀμύνειν active present infinitive

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

[to keep off, ward off]

17.564Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.563-17.564

Πατρόκλῳ masculine dative singular

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

[Patroclus]

· μάλα γάρ με θανὼν

θνήσκω (75) [Λ] 17.564

θανὼν masculine nominative singular active aorist participle

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς σχέτλιος·

αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι·

ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται, κείσομ̓ ἐπεί κε θάνω·

ἐσεμάσσατο θυμόν

θυμός (435) [Λ] 17.564

θυμόν masculine accusative singular

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ.

[the soul]

. 17.565ἀλλ̓ Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.565-17.566

Ἕκτωρ masculine nominative singular

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

Ἕκτορ τίς κέ σ̓ ἔτ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

[Hector]

πυρὸς

πῦρ (111) [Λ] 17.565-17.566

πυρὸς neuter genitive singular

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

[fire]

αἰνὸν

αἰνός (55) [Λ] 17.565-17.566

αἰνὸν neuter accusative singular

18.171-18.172

Πατρόκλῳ ἐπάμυνον, οὗ εἵνεκα φύλοπις αἰνὴ ἕστηκε πρὸ νεῶν·

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

αἲ γάρ μιν θανάτοιο δυσηχέος ὧδε δυναίμην νόσφιν ἀποκρύψαι, ὅτε μιν μόρος αἰνὸς ἱκάνοι, ὥς οἱ τεύχεα καλὰ παρέσσεται, οἷά τις αὖτε ἀνθρώπων πολέων θαυμάσσεται, ὅς κεν ἴδηται.

[dread, dire, grim]

ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 17.565-17.566

ἔχει 3rd person singular active present indicative

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[to have]

μένος

μένος (136) [Λ] 17.565-17.566

μένος neuter accusative singular

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

[might, force, strength, prowess, courage]

, οὐ δ̓ ἀπολήγει

ἀπολήγω (9) [Λ] 17.565-17.566

ἀπολήγει 3rd person singular active present indicative

20.99-20.100

καὶ δ̓ ἄλλως τοῦ γ̓ ἰθὺ βέλος πέτετ̓, οὐ δ̓ ἀπολήγει πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν.

21.576-21.578

εἴ περ γὰρ φθάμενός μιν ἢ οὐτάσῃ ἠὲ βάλῃσιν, ἀλλά τε καὶ περὶ δουρὶ πεπαρμένη οὐκ ἀπολήγει ἀλκῆς, πρίν γ̓ ἠὲ ξυμβλήμεναι ἠὲ δαμῆναι·

24.475-24.476

νέον δ̓ ἀπέληγεν ἐδωδῆς ἔσθων καὶ πίνων·

[to leave off, desist from]

17.566χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 17.565-17.566

χαλκῷ masculine dative singular

τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

[copper]

δηϊόων

δηιόω (21) [Λ] 17.565-17.566

δηϊόων masculine nominative singular active present participle

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ̓ ἔλπομ̓ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

22.216-22.218

νῦν δὴ νῶι ἔολπα Διῒ φίλε φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ οἴσεσθαι μέγα κῦδος Ἀχαιοῖσι προτὶ νῆας Ἕκτορα δῃώσαντε μάχης ἄατόν περ ἐόντα.

· τῷ γὰρ Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 17.566

Ζεὺς masculine nominative singular

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

Ζεὺς δ̓ ἔμπης πάντ̓ ἰθύνει·

[Zeus]

κῦδος

κῦδος (69) [Λ] 17.566

κῦδος neuter accusative singular

καί νύ κεν αὐτῆμαρ πόλιν ἔπραθον, εἰ μὴ Ἀπόλλων πολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

[glory, renown]

ὀπάζει

ὀπάζω (27) [Λ] 17.566

ὀπάζει 3rd person singular active present indicative

21.570

αὐτάρ οἱ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

[to make to follow, send with]

. 17.567ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 17.567-17.568

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[to say, to claim]

, γήθησεν

γηθέω (23) [Λ] 17.567-17.568

γήθησεν 3rd person singular active aorist indicative

24.320-24.321

οἳ δὲ ἰδόντες γήθησαν, καὶ πᾶσιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.

24.424

ὣς φάτο, γήθησεν δ̓ ὃ γέρων, καὶ ἀμείβετο μύθῳ·

1.255-1.258

ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιϊν, οἳ περὶ μὲν βουλὴν Δαναῶν, περὶ δ̓ ἐστὲ μάχεσθαι.

[to rejoice]

δὲ θεὰ

θεά (104) [Λ] 17.567-17.568

θεὰ feminine nominative singular

θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·

ἣ δ̓ αὖτ̓ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχἐ ἐνείκαι.

[a goddess]

γλαυκῶπις

γλαυκῶπις (29) [Λ] 17.567-17.568

γλαυκῶπις feminine nominative singular

18.227

τὸ δὲ δαῖε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

22.177

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[with gleaming eyes, brighteyed]

Ἀθήνη

Ἀθήνη (156) [Λ] 17.567-17.568

Ἀθήνη feminine nominative singular

ἔνθα στὰς ἤϋσ̓, ἀπάτερθε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη φθέγξατ̓·

18.227

τὸ δὲ δαῖε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[Athena]

, 17.568ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα

πάμπρωτος (4) [Λ] 17.567-17.568

πάμπρωτα neuter accusative plural superlative

4.97-4.99

τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παῤ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο, αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱὸν σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ̓ ἀλεγεινῆς.

7.323-7.325

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

9.92-9.94

[first of all, the very first]

θεῶν

θεός (400) [Λ] 17.567-17.568

θεῶν masculine genitive plural

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

[god]

ἠρήσατο

ἀράομαι (21) [Λ] 17.567-17.568

ἠρήσατο 3rd person singular middle aorist indicative

23.144-23.148

Σπερχεί̓ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ̓ ἱερὴν ἑκατόμβην, πεντήκοντα δ̓ ἔνορχα παῤ αὐτόθι μῆλ̓ ἱερεύσειν ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

23.149

ὣς ἠρᾶθ̓ ὃ γέρων, σὺ δέ οἱ νόον οὐκ ἐτέλεσσας.

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

[to pray to]

πάντων. 17.569ἐν δὲ βίην

βία (61) [Λ] 17.569-17.572

βίην feminine accusative singular

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

19.96-19.99

ἀλλ̓ ἄρα καὶ τὸν Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν, ἤματι τῷ ὅτ̓ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.

[bodily strength, force, power, might]

ὤμοισι

ὦμος (113) [Λ] 17.569-17.572

ὤμοισι masculine dative plural

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται·

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

[shoulder(with the upper arm)]

καὶ ἐν γούνεσσιν

γόνυ (77) [Λ] 17.569-17.572

γούνεσσιν neuter dative plural

19.71-19.73

ἀλλά τιν̓ οἴω ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπ̓ ἔγχεος ἡμετέροιο.

εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατ̓ ἰόντι.

[the knee]

ἔθηκε

τίθημι (194) [Λ] 17.569-17.572

ἔθηκε 3rd person singular active aorist indicative

ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.

[to set, put, place]

, 17.570καί οἱ μυίης

μυῖα (6) [Λ] 17.569-17.572

μυίης feminine genitive singular

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν, ἐκ δ̓ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.

τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·

2.469-2.473

ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰ αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει, τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

[a fly]

θάρσος

θάρσος (7) [Λ] 17.569-17.572

θάρσος neuter accusative singular

τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας, βῆ δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

21.394-21.395

τίπτ̓ αὖτ̓ ὦ κυνάμυια θεοὺς ἔριδι ξυνελαύνεις θάρσος ἄητον ἔχουσα, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;

21.547-21.549

ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε, πὰρ δέ οἱ αὐτὸς ἔστη, ὅπως θανάτοιο βαρείας χεῖρας ἀλάλκοι φηγῷ κεκλιμένος·

[courage, boldness]

ἐνὶ στήθεσσιν

στῆθος (138) [Λ] 17.569-17.572

στήθεσσιν neuter dative plural

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

αἳ δ̓ ἅμα πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, Θέτις δ̓ ἐξῆρχε γόοιο·

[the breast]

ἐνῆκεν

ἐνίημι (11) [Λ] 17.569-17.572

ἐνῆκεν 3rd person singular active aorist indicative

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

19.193-19.195

κρινάμενος κούρητας ἀριστῆας Παναχαιῶν δῶρα ἐμῆς παρὰ νηὸς ἐνεικέμεν, ὅσσ̓ Ἀχιλῆϊ χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

[to send in]

, 17.571ἥ τε καὶ ἐργομένη

ἔργνυμι (4) [Λ] 17.569-17.572

ἐργομένη feminine nominative singular medio-passive present participle

16.480-16.481

τοῦ δ̓ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός, ἀλλ̓ ἔβαλ̓ ἔνθ̓ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφ̓ ἁδινὸν κῆρ.

σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ̓ ἔχοντο.

μάλα περ χροὸς

χρώς (69) [Λ] 17.569-17.572

χροὸς masculine genitive singular

19.32-19.33

ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν, αἰεὶ τῷ γ̓ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.

[the surface of the body, the skin]

ἀνδρομέοιο

ἀνδρόμεος (4) [Λ] 17.569-17.572

ἀνδρομέοιο masculine genitive singular

20.99-20.100

καὶ δ̓ ἄλλως τοῦ γ̓ ἰθὺ βέλος πέτετ̓, οὐ δ̓ ἀπολήγει πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν.

21.69-21.70

ἐγχείη δ̓ ἄῤ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη ἱεμένη χροὸς ἄμεναι ἀνδρομέοιο.

11.537-11.538

ὃ δὲ ἵετο δῦναι ὅμιλον ἀνδρόμεον ῥῆξαί τε μετάλμενος·

[of man]

17.572ἰσχανάᾳ

ἰσχανάω (6) [Λ] 17.569-17.572

ἰσχανάᾳ 3rd person singular active present indicative

19.233-19.234

μη δέ τις ἄλλην λαῶν ὀτρυντὺν ποτιδέγμενος ἰσχαναάσθω·

23.300

τὴν ὅ γ̓ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.

5.89-5.91

τὸν δ̓ οὔ τ̓ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν, οὔ τ̓ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων ἐλθόντ̓ ἐξαπίνης ὅτ̓ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·

[to hold back, check]

δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ̓

αἷμα (80) [Λ] 17.569-17.572

αἷμ̓ neuter nominative singular

εἷμα δ̓ ἔχ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν.

τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον·

19.103-19.105

σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει, τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θ̓ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.

[blood]

ἀνθρώπου

ἄνθρωπος (72) [Λ] 17.569-17.572

ἀνθρώπου masculine genitive singular

πρὶν μὲν γὰρ Πριάμοιο πόλιν μέροπες ἄνθρωποι πάντες μυθέσκοντο πολύχρυσον πολύχαλκον·

τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως, ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποι κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι, τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷ πιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.

[man, person, human]

· 17.573τοίου

τοῖος (46) [Λ] 17.573-17.574

τοίου neuter genitive singular

20.250

ὁπποῖόν κ̓ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κ̓ ἐπακούσαις.

21.289-21.290

τοίω γάρ τοι νῶϊ θεῶν ἐπιταρρόθω εἰμὲν Ζηνὸς ἐπαινήσαντος ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·

[quality, such, such-like]

μιν θάρσευς

θάρσος (7) [Λ] 17.573-17.574

θάρσευς neuter genitive singular

21.394-21.395

τίπτ̓ αὖτ̓ ὦ κυνάμυια θεοὺς ἔριδι ξυνελαύνεις θάρσος ἄητον ἔχουσα, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;

21.547-21.549

5.1-5.3

ἔνθ̓ αὖ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ Παλλὰς Ἀθήνη δῶκε μένος καὶ θάρσος, ἵν̓ ἔκδηλος μετὰ πᾶσιν Ἀργείοισι γένοιτο ἰδὲ κλέος ἐσθλὸν ἄροιτο·

[courage, boldness]

πλῆσε

πίμπλημι (20) [Λ] 17.573-17.574

πλῆσε 3rd person singular active aorist indicative

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

18.50

τῶν δὲ καὶ ἀργύφεον πλῆτο σπέος·

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ, καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπ̓ ἐλαίῳ, ἐν δ̓ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·

[to fill full of]

φρένας

φρήν (178) [Λ] 17.573-17.574

φρένας feminine accusative plural

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[the midriff; heart, mind]

ἀμφὶ μελαίνας

μέλας (98) [Λ] 17.573-17.574

μελαίνας feminine accusative plural

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

[black, swart]

, 17.574βῆ

βαίνω (222) [Λ] 17.573-17.574

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

ἠῶθεν δ̓ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

[to walk, step]

δ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.573-17.574

Πατρόκλῳ masculine dative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

[Patroclus]

, καὶ ἀκόντισε

ἀκοντίζω (28) [Λ] 17.573-17.574

ἀκόντισε 3rd person singular active aorist indicative

ὃ δ̓ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο δίφρῳ ἐφεσταότος·

4.489-4.490

τοῦ δ̓ Ἄντιφος αἰολοθώρηξ Πριαμίδης καθ̓ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί.

4.494-4.497

τοῦ δ̓ Ὀδυσεὺς μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ, στῆ δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ ἀμφὶ ἓ παπτήνας·

[to hurl a javelin]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 17.573-17.574

δουρὶ neuter dative singular

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

ἐν καυλῷ δ̓ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν Τρῶες·

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

[tree, plank, spear]

φαεινῷ

φαεινός (65) [Λ] 17.573-17.574

φαεινῷ neuter dative singular

18.421-18.423

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

[shining, beaming, radiant]

. 17.575ἔσκε

εἰμί (1088) [Λ] 17.575-17.576

ἔσκε 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

[to be]

δ̓ ἐνὶ Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 17.575-17.576

Τρώεσσι masculine dative plural

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης ἕλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ̓ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε, νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ̓ Ἀχαιούς.

[Tros]

Ποδῆς υἱὸς

υἱός (436) [Λ] 17.575-17.576

υἱὸς masculine nominative singular

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

[a son]

Ἠετίωνος

Ἠετίων (13) [Λ] 17.575-17.576

Ἠετίωνος masculine genitive singular

νῦν δ̓ οἴχεται οἶος ἀείρας νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων, σὸν δ̓ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δ̓ ἔδωκεν Ἴμβριος Ἠετίων, πέμψεν δ̓ ἐς δῖαν Ἀρίσβην·

22.468-22.472

τῆλε δ̓ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα, ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην κρήδεμνόν θ̓, ὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσῆ Ἀφροδίτη ἤματι τῷ ὅτε μιν κορυθαίολος ἠγάγεθ̓ Ἕκτωρ ἐκ δόμου Ἠετίωνος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα.

[Eetion]

17.576ἀφνειός

ἀφνειός (14) [Λ] 17.575-17.576

ἀφνειός masculine nominative singular

20.219-20.220

Δάρδανος αὖ τέκεθ̓ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα, ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

24.317-24.319

ὅσση δ̓ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο τέτυκται ἀνέρος ἀφνειοῖο ἐῢ κληῗσ̓ ἀραρυῖα, τόσσ̓ ἄρα τοῦ ἑκάτερθεν ἔσαν πτερά·

24.398-24.399

ἀφνειὸς μὲν ὅ γ̓ ἐστί, γέρων δὲ δὴ ὡς σύ περ ὧδε, ἓξ δέ οἱ υἷες ἔασιν, ἐγὼ δέ οἱ ἕβδομός εἰμι·

[rich, wealthy]

τ̓ ἀγαθός

ἀγαθός (86) [Λ] 17.575-17.576

ἀγαθός masculine nominative singular

τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλἐ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός·

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[good]

τε· μάλιστα δέ μιν τίεν

τίω (37) [Λ] 17.576-17.577

τίεν 3rd person singular active imperfect indicative

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ;

20.425-20.426

ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστ̓ ἐσεμάσσατο θυμόν, ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον·

23.700-23.703

Πηλεΐδης δ̓ αἶψ̓ ἄλλα κατὰ τρίτα θῆκεν ἄεθλα δεικνύμενος Δαναοῖσι παλαισμοσύνης ἀλεγεινῆς, τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδ̓ ἐμπυριβήτην, τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί·

[to pay honour to]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.576-17.577

Ἕκτωρ masculine nominative singular

Ἕκτορ τίς κέ σ̓ ἔτ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

[Hector]

17.577δήμου

δῆμος (34) [Λ] 17.576-17.577

δήμου masculine genitive singular

ὃ μὲν εὔχετο πάντ̓ ἀποδοῦναι δήμῳ πιφαύσκων, ὃ δ̓ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·

19.324-19.325

ὃ δ̓ ἀλλοδαπῷ ἐνὶ δήμῳ εἵνεκα ῥιγεδανῆς Ἑλένης Τρωσὶν πολεμίζω·

[people;(originally) a country-district, country, land]

, ἐπεί οἱ ἑταῖρος

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.576-17.577

ἑταῖρος masculine nominative singular

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[a comrade, companion, mate]

ἔην

εἰμί (1088) [Λ] 17.576-17.577

ἔην 3rd person singular active imperfect indicative

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

εἴη δ̓ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[to be]

φίλος

φίλος (342) [Λ] 17.576-17.577

φίλος masculine nominative singular

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

εἴη δ̓ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[friend; loved, beloved, dear]

εἰλαπιναστής· 17.578τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα

ζωστήρ (16) [Λ] 17.578-17.579

ζωστῆρα masculine accusative singular

20.413-20.415

4.130-4.133

4.134

ἐν δ̓ ἔπεσε ζωστῆρι ἀρηρότι πικρὸς ὀϊστός·

[a girdle]

βάλε

βάλλω (314) [Λ] 17.578-17.579

βάλε 3rd person singular active aorist indicative

βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ ἄκρον ἐπιλίγδην·

ὃ γάρ ῥ̓ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

[to throw]

ξανθὸς

ξανθός (23) [Λ] 17.578-17.579

ξανθὸς masculine nominative singular

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

[yellow]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.578-17.579

Μενέλαος masculine nominative singular

ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος νεκρὸν ὑπ̓ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε μαλθακὸς αἰχμητής·

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

[Menelaos]

17.579ἀΐξαντα

ἀίσσω (50) [Λ] 17.578-17.579

ἀΐξαντα masculine accusative singular active aorist participle

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ̓ αὐτοὺς σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐ δέ τις ἔτλη πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

[to move with a quick shooting motion, to shoot, dart, glance]

φόβον

φόβος (38) [Λ] 17.578-17.579

φόβον masculine accusative singular

πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

τοῖον γὰρ πόθεον μήστωρα φόβοιο.

[fear, panic, flight]

δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν

χαλκός (148) [Λ] 17.578-17.579

χαλκὸν masculine accusative singular

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ, καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπ̓ ἐλαίῳ, ἐν δ̓ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·

[copper]

ἔλασσε

ἐλαύνω (103) [Λ] 17.578-17.579

ἔλασσε 3rd person singular active aorist indicative

ἀμφὶ δὲ κυανέην κάπετον, περὶ δ̓ ἕρκος ἔλασσε κασσιτέρου·

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

[to drive, drive on, set in motion]

· 17.580δούπησεν

δουπέω (22) [Λ] 17.580

δούπησεν 3rd person singular active aorist indicative

ἣ δ̓ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη, δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δ̓ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

23.677-23.680

4.503-4.504

τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχἐ ἐπ̓ αὐτῷ.

[to sound heavy]

δὲ πεσών

πίπτω (131) [Λ] 17.580

πεσών masculine nominative singular active aorist participle

ἡμῖν δ̓ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

[to fall, fall down]

· ἀτὰρ Ἀτρεΐδης

Ἀτρείδης (161) [Λ] 17.580-17.581

Ἀτρεΐδης masculine nominative singular

19.146-19.148

19.181-19.182

Ἀτρεΐδη σὺ δ̓ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπ̓ ἄλλῳ ἔσσεαι.

[son of Atreus]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.580-17.581

Μενέλαος masculine nominative singular

οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε μαλθακὸς αἰχμητής·

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

[Menelaos]

17.581νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.580-17.581

νεκρὸν masculine accusative singular

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

[a dead body, corpse]

ὑπ̓ ἐκ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.580-17.581

Τρώων masculine genitive plural

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

[Tros]

ἔρυσεν

ἐρύω (101) [Λ] 17.580-17.581

ἔρυσεν 3rd person singular active aorist indicative

ταὶ δ̓ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα.

[to drag along the ground, drag, draw]

μετὰ ἔθνος

ἔθνος (25) [Λ] 17.580-17.581

ἔθνος neuter accusative singular

2.91-2.93

ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν·

[a number of people accustomed to live together, a company, body of men]

ἑταίρων

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.580-17.581

ἑταίρων masculine genitive plural

εἴη δ̓ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[a comrade, companion, mate]

. 17.582Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.582-17.584

Ἕκτορα masculine accusative singular

Ἕκτορ τίς κέ σ̓ ἔτ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

[Hector]

δ̓ ἐγγύθεν ἱστάμενος

ἵστημι (305) [Λ] 17.582-17.584

ἱστάμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ̓ αὐτοὺς σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐ δέ τις ἔτλη πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

[to make to stand]

ὄτρυνεν

ὀτρύνω (88) [Λ] 17.582-17.584

ὄτρυνεν 3rd person singular active imperfect indicative

οἳ δὲ νομῆες αὔτως ἐνδίεσαν ταχέας κύνας ὀτρύνοντες.

ἀλλ̓ ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφῤ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν αἴ κ̓ ἐθέλωσ̓ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν·

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 17.582-17.584

Ἀπόλλων masculine nominative singular

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος ἵστατ̓ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα, ἄντα δ̓ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[Apollo]

17.583Φαίνοπι Ἀσιάδῃ

Ἀσιάδης (5) [Λ] 17.582-17.584

Ἀσιάδῃ masculine dative singular

12.137-12.140

οἳ δ̓ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔας ὑψόσ̓ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην Ἀσιάδην τ̓ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε.

13.560-13.562

ἀλλ̓ οὐ λῆθ̓ Ἀδάμαντα τιτυσκόμενος καθ̓ ὅμιλον Ἀσιάδην, ὅ οἱ οὖτα μέσον σάκος ὀξέϊ χαλκῷ ἐγγύθεν ὁρμηθείς·

13.758-13.760

αὐτὰρ ὃ Δηΐφοβόν τε βίην θ̓ Ἑλένοιο ἄνακτος Ἀσιάδην τ̓ Ἀδάμαντα καὶ Ἄσιον Ὑρτάκου υἱὸν φοίτα ἀνὰ προμάχους διζήμενος, εἴ που ἐφεύροι.

[son of Asius]

ἐναλίγκιος

ἐναλίγκιος (6) [Λ] 17.582-17.584

ἐναλίγκιος masculine nominative singular

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

22.410-22.411

τῷ δὲ μάλιστ̓ ἄῤ ἔην ἐναλίγκιον ὡς εἰ ἅπασα Ἴλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμύχοιτο κατ̓ ἄκρης.

5.4-5.6

δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέῤ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·

[like, resembling]

, ὅς οἱ ἁπάντων

ἅπας (52) [Λ] 17.582-17.584

ἁπάντων masculine genitive plural

20.156-20.157

τῶν δ̓ ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ ἀνδρῶν ἠδ̓ ἵππων·

20.243

ὃ γὰρ κάρτιστος ἁπάντων.

οὐ δ̓ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ δἰ αὐτῆς αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ̓ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

[quite all, the whole]

17.584ξείνων

ξένος (11) [Λ] 17.582-17.584

ξείνων masculine genitive plural

κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δ̓ ἔδωκεν Ἴμβριος Ἠετίων, πέμψεν δ̓ ἐς δῖαν Ἀρίσβην·

4.376-4.377

ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας ξεῖνος ἅμ̓ ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων·

4.387-4.390

ἔνθ̓ οὐ δὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺς τάρβει, μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν, ἀλλ̓ ὅ γ̓ ἀεθλεύειν προκαλίζετο, πάντα δ̓ ἐνίκα ῥηϊδίως·

[a guest, guest-friend, stranger; foreign]

φίλτατος

φίλτατος (24) [Λ] 17.582-17.584

φίλτατος masculine nominative singular superlative

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

ἦ ῥά νύ μοί ποτε καὶ σὺ δυσάμμορε φίλταθ̓ ἑταίρων αὐτὸς ἐνὶ κλισίῃ λαρὸν παρὰ δεῖπνον ἔθηκας αἶψα καὶ ὀτραλέως, ὁπότε σπερχοίατ̓ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.

ἔσκεν

εἰμί (1088) [Λ] 17.582-17.584

ἔσκεν 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

[to be]

Ἀβυδόθι οἰκία

οἰκίον (11) [Λ] 17.582-17.584

οἰκία neuter accusative plural

20.61-20.65

2.749-2.754

6.15

πάντας γὰρ φιλέεσκεν ὁδῷ ἔπι οἰκία ναίων.

[house, palace(always plural)]

ναίων

ναίω (56) [Λ] 17.582-17.584

ναίων masculine nominative singular active present participle

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

23.298-23.299

μέγα γάρ οἱ ἔδωκε Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ̓ ὅ γ̓ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

1.163-1.164

οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας ὁππότ̓ Ἀχαιοὶ Τρώων ἐκπέρσωσ̓ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·

[to dwell, abide]

· 17.585τῷ μιν ἐεισάμενος

εἴδομαι (30) [Λ] 17.585

ἐεισάμενος masculine nominative singular middle aorist participle

υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν·

20.82

τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

20.223-20.224

τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων, ἵππῳ δ̓ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ·

[are visible, appear]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 17.585

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak to, address]

ἑκάεργος

Ἑκάεργος (10) [Λ] 17.585

ἑκάεργος masculine nominative singular

φεύγεις δὴ ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δὲ νίκην πᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας·

21.478-21.480

ὣς φάτο, τὴν δ̓ οὔ τι προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων, ἀλλὰ χολωσαμένη Διὸς αἰδοίη παράκοιτις νείκεσεν ἰοχέαιραν ὀνειδείοις ἐπέεσσι·

22.15-22.16

ἔβλαψάς μ̓ ἑκάεργε θεῶν ὀλοώτατε πάντων ἐνθάδε νῦν τρέψας ἀπὸ τείχεος·

[the far-working]

Ἀπόλλων

Ἀπόλλων (129) [Λ] 17.585

Ἀπόλλων masculine nominative singular

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

[Apollo]

· 17.586Ἕκτορ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.586

Ἕκτορ masculine vocative singular

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

[Hector]

τίς κέ σ̓ ἔτ̓ ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 17.586

ἄλλος masculine nominative singular

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[other, another]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.586

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

ἀλλ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·

[Achaian]

ταρβήσειεν

ταρβέω (19) [Λ] 17.586

ταρβήσειεν 3rd person singular active aorist optative

20.261-20.262

Πηλεΐδης δὲ σάκος μὲν ἀπὸ ἕο χειρὶ παχείῃ ἔσχετο ταρβήσας·

ὃ δ̓ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν ἔστη, κὰδ δ̓ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι, ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος.

20.379-20.380

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν ταρβήσας, ὅτ̓ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος.

[to be frightened, alarmed, terrified]

; 17.587οἷον

οἷος (71) [Λ] 17.587-17.588

οἷον neuter accusative singular

ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷ̓ ἀγορεύεις·

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

[(such a kind) as; for οἷός τε see οἷος III.2]

δὴ Μενέλαον

Μενέλαος (132) [Λ] 17.587-17.588

Μενέλαον masculine accusative singular

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[Menelaos]

ὑπέτρεσας

ὑποτρέω (4) [Λ] 17.587-17.588

ὑπέτρεσας 2nd person singular active aorist indicative

7.217-7.218

ἀλλ̓ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐ δ̓ ἀναδῦναι ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον, ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ.

15.634-15.636

νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐ δέ τιν̓ αὐτῶν Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ, ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο·

[to tremble a little, to shrink back, give ground]

, ὃς τὸ πάρος γε 17.588μαλθακὸς αἰχμητής

αἰχμητής (24) [Λ] 17.587-17.588

αἰχμητής masculine nominative singular

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

22.268-22.269

νῦν σε μάλα χρὴ αἰχμητήν τ̓ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν.

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

[a spearman]

· νῦν δ̓ οἴχεται

οἴχομαι (38) [Λ] 17.588-17.590

οἴχεται 3rd person singular medio-passive present indicative

19.345-19.346

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι οἴχονται μετὰ δεῖπνον, ὃ δ̓ ἄκμηνος καὶ ἄπαστος.

19.355-19.356

αὐτὴ δὲ πρὸς πατρὸς ἐρισθενέος πυκινὸν δῶ ᾤχετο, τοὶ δ̓ ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.

22.212-22.213

ῥέπε δ̓ Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ, ᾤχετο δ̓ εἰς Ἀΐδαο, λίπεν δέ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων.

[to be gone, to have gone]

οἶος

οἶος (78) [Λ] 17.588-17.590

οἶος masculine nominative singular

ὃ γὰρ οἶος ὅρα πρόσσω καὶ ὀπίσσω·

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

18.565-18.566

μία δ̓ οἴη ἀταρπιτὸς ἦεν ἐπ̓ αὐτήν, τῇ νίσοντο φορῆες ὅτε τρυγόῳεν ἀλωήν.

[alone, lone, lonely]

ἀείρας

ἀείρω (40) [Λ] 17.588-17.590

ἀείρας masculine nominative singular active aorist participle

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

18.614-18.615

αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθ̓ ὅπλα κάμε κλυτὸς ἀμφιγυήεις, μητρὸς Ἀχιλλῆος θῆκε προπάροιθεν ἀείρας.

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

[to lift, heave, raise up]

17.589νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.588-17.590

νεκρὸν masculine accusative singular

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

[a dead body, corpse]

ὑπ̓ ἐκ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.588-17.590

Τρώων masculine genitive plural

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

ἐν καυλῷ δ̓ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν Τρῶες·

[Tros]

, σὸν

σός (97) [Λ] 17.588-17.590

σὸν masculine accusative singular

τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθ̓ ἱκάνομαι, αἴ κ̓ ἐθέλῃσθα υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν καὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίας καὶ θώρηχ̓·

[your]

δ̓ ἔκτανε

κτείνω (91) [Λ] 17.588-17.590

ἔκτανε 3rd person singular active aorist indicative

αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι·

ξυνὸς Ἐνυάλιος, καί τε κτανέοντα κατέκτα.

18.336-18.337

δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσω Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.

[to kill, slay]

πιστὸν

πιστός (21) [Λ] 17.588-17.590

πιστὸν masculine accusative singular

18.460-18.461

ὃ γὰρ ἦν οἱ ἀπώλεσε πιστὸς ἑταῖρος Τρωσὶ δαμείς·

19.190-19.191

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

[liquid(medicines)]

ἑταῖρον

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.588-17.590

ἑταῖρον masculine accusative singular

εἴη δ̓ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐ δὲ πεπύσθαι λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[a comrade, companion, mate]

17.590ἐσθλὸν

ἐσθλός (80) [Λ] 17.588-17.590

ἐσθλὸν masculine accusative singular

Ἕκτορι μὲν γὰρ ἐπῄνησαν κακὰ μητιόωντι, Πουλυδάμαντι δ̓ ἄῤ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν.

19.122-19.124

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

[good]

ἐνὶ προμάχοισι

πρόμαχος (38) [Λ] 17.588-17.590

προμάχοισι masculine dative plural

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

19.413-19.414

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

[fighting before]

Ποδῆν υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 17.588-17.590

υἱὸν masculine accusative singular

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[a son]

Ἠετίωνος

Ἠετίων (13) [Λ] 17.588-17.590

Ἠετίωνος masculine genitive singular

κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δ̓ ἔδωκεν Ἴμβριος Ἠετίων, πέμψεν δ̓ ἐς δῖαν Ἀρίσβην·

22.468-22.472

22.477-22.481

ἰῇ ἄρα γεινόμεθ̓ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα, αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον·

[Eetion]

. 17.591ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 17.591-17.592

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

[to say, to claim]

, τὸν δ̓ ἄχεος

ἄχος (41) [Λ] 17.591-17.592

ἄχεος neuter genitive singular

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

19.125

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·

λίσσομαι, εἴ τις ἔμοιγε φίλων ἐπιπείθεθ̓ ἑταίρων, μή με πρὶν σίτοιο κελεύετε μη δὲ ποτῆτος ἄσασθαι φίλον ἦτορ, ἐπεί μ̓ ἄχος αἰνὸν ἱκάνει·

[pain, distress]

νεφέλη

νεφέλη (14) [Λ] 17.591-17.592

νεφέλη feminine nominative singular

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

20.149-20.150

ἔνθα Ποσειδάων κατ̓ ἄῤ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι, ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·

ἀντικρὺ δὲ διέσχε παῤ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή, γνὺξ δ̓ ἔριπ̓ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε κυανέη, προτὶ οἷ δ̓ ἔλαβ̓ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

[a cloud]

ἐκάλυψε

καλύπτω (65) [Λ] 17.591-17.592

ἐκάλυψε 3rd person singular active aorist indicative

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.

[to cover with]

μέλαινα

μέλας (98) [Λ] 17.591-17.592

μέλαινα feminine nominative singular

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

18.25

νεκταρέῳ δὲ χιτῶνι μέλαιν̓ ἀμφίζανε τέφρη.

[black, swart]

, 17.592βῆ

βαίνω (222) [Λ] 17.591-17.592

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

ἠῶθεν δ̓ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[to walk, step]

δὲ διὰ προμάχων

πρόμαχος (38) [Λ] 17.591-17.592

προμάχων masculine genitive plural

19.413-19.414

ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ, ἔκταν̓ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[fighting before]

κεκορυθμένος

κορύσσω (23) [Λ] 17.591-17.592

κεκορυθμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

19.364

ἐν δὲ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.

19.397-19.399

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν, βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[to furnish with a helmet]

αἴθοπι

αἶθοψ (16) [Λ] 17.591-17.592

αἴθοπι masculine dative singular

23.250-23.251

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

[fiery-looking]

χαλκῷ

χαλκός (148) [Λ] 17.591-17.592

χαλκῷ masculine dative singular

χαλκὸν δ̓ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον·

[copper]

. 17.593καὶ τότ̓ ἄρα Κρονίδης

Κρονίδης (37) [Λ] 17.593-17.596

Κρονίδης masculine nominative singular

οὐ δ̓ οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος οὐ δέ τις ἄλλος ἀθανάτων, οἳ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀμφινέμονται.

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

Ἥφαιστ̓, ἦ ἄρα δή τις, ὅσαι θεαί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ, τοσσάδ̓ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀνέσχετο κήδεα λυγρὰ ὅσσ̓ ἐμοὶ ἐκ πασέων Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν;

[son of Cronus]

ἕλετ̓

αἱρέω (276) [Λ] 17.593-17.596

ἕλετ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

[to take,(mid.) to choose]

αἰγίδα

αἰγίς (11) [Λ] 17.593-17.596

αἰγίδα feminine accusative singular

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

21.400-21.401

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν σμερδαλέην, ἣν οὐ δὲ Διὸς δάμνησι κεραυνός·

24.20-24.21

περὶ δ̓ αἰγίδι πάντα κάλυπτε χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

[the aegis]

θυσσανόεσσαν

θυσανόεις (5) [Λ] 17.593-17.596

θυσσανόεσσαν feminine accusative singular

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

21.400-21.401

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν σμερδαλέην, ἣν οὐ δὲ Διὸς δάμνησι κεραυνός·

5.738-5.742

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν δεινήν, ἣν περὶ μὲν πάντῃ Φόβος ἐστεφάνωται, ἐν δ̓ Ἔρις, ἐν δ̓ Ἀλκή, ἐν δὲ κρυόεσσα Ἰωκή, ἐν δέ τε Γοργείη κεφαλὴ δεινοῖο πελώρου δεινή τε σμερδνή τε, Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.

[tasseled, fringed]

17.594μαρμαρέην

μαρμάρεος (3) [Λ] 17.593-17.596

μαρμαρέην feminine accusative singular

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

14.271-14.276

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ, χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, τῇ δ̓ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες μάρτυροι ὦσ̓ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων Πασιθέην, ἧς τ̓ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.

[flashing, sparkling, glistening, gleaming]

, Ἴδην

Ἴδη (28) [Λ] 17.593-17.596

Ἴδην feminine accusative singular

20.59-20.60

πάντες δ̓ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ̓ Ἀχιλῆος στήσομαι, ἀλλ̓ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι, πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον·

Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ̓ ἔθ̓ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

[Ida]

δὲ κατὰ νεφέεσσι

νέφος (33) [Λ] 17.593-17.596

νεφέεσσι neuter dative plural

ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ, τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε, οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ̓ αἰετὸς ὑψιπετήεις, ὅς τ̓ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν ἁρπάξων ἢ ἄρν̓ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·

[a cloud, mass]

κάλυψεν

καλύπτω (65) [Λ] 17.593-17.596

κάλυψεν 3rd person singular active aorist indicative

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.

20.393

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

[to cover with]

, 17.595ἀστράψας

ἀστράπτω (4) [Λ] 17.593-17.596

ἀστράψας masculine nominative singular active aorist participle

2.350-2.353

φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον Ἀργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες ἀστράπτων ἐπιδέξἰ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.

9.236-9.237

Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων ἀστράπτει·

10.5-10.10

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο, ὣς πυκίν̓ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ̓ Ἀγαμέμνων νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

[to lighten, hurl lightnings]

δὲ μάλα μεγάλ̓

μέγας (460) [Λ] 17.593-17.596

μεγάλ̓ neuter accusative plural

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

[big, great]

ἔκτυπε

κτυπέω (7) [Λ] 17.593-17.596

ἔκτυπε 3rd person singular active aorist indicative

23.119-23.120

ταὶ δὲ μεγάλα κτυπέουσαι πῖπτον·

7.478-7.479

παννύχιος δέ σφιν κακὰ μήδετο μητίετα Ζεὺς σμερδαλέα κτυπέων·

8.75-8.76

αὐτὸς δ̓ ἐξ Ἴδης μεγάλ̓ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲ ἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·

[to crash]

, τὴν δὲ τίναξε

τινάσσω (9) [Λ] 17.593-17.596

τίναξε 3rd person singular active aorist indicative

αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ̓ αἰπεινὰ κάρηνα.

20.162-20.163

ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.

22.311

ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ.

[to shake]

, 17.596νίκην

νίκη (37) [Λ] 17.593-17.596

νίκην feminine accusative singular

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

φεύγεις δὴ ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δὲ νίκην πᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας·

[victory]

δὲ Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 17.593-17.596

Τρώεσσι masculine dative plural

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

ἐν καυλῷ δ̓ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν Τρῶες·

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

[Tros]

δίδου

δίδωμι (254) [Λ] 17.593-17.596

δίδου 3rd person singular active imperfect indicative

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[to give]

, ἐφόβησε

φοβέω (38) [Λ] 17.593-17.596

ἐφόβησε 3rd person singular active aorist indicative

20.187

ἤδη μὲν σέ γέ φημι καὶ ἄλλοτε δουρὶ φοβῆσαι.

21.1-21.5

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς, ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·

[to put to flight, to terrify; mid. to fear]

δ̓ Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.593-17.596

Ἀχαιούς masculine accusative plural

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

ἀλλ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

[Achaian]

. 17.597πρῶτος

πρότερος (96) [Λ] 17.597

πρῶτος masculine nominative singular superlative

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ̓ ἔλπομ̓ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[before, earlier]

Πηνέλεως

Πηνέλεως (8) [Λ] 17.597

Πηνέλεως masculine nominative singular

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

13.91-13.93

Τεῦκρον ἔπι πρῶτον καὶ Λήϊτον ἦλθε κελεύων Πηνέλεών θ̓ ἥρωα Θόαντά τε Δηΐπυρόν τε Μηριόνην τε καὶ Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς·

14.487

Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·

[Peneleos]

Βοιώτιος ἦρχε

ἄρχω (80) [Λ] 17.597

ἦρχε 3rd person singular active imperfect indicative

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχ̓ ἀγορεύειν Πανθοΐδης·

18.516-18.519

ἦρχε δ̓ ἄρά σφιν Ἄρης καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ἄμφω χρυσείω, χρύσεια δὲ εἵματα ἕσθην, καλὼ καὶ μεγάλω σὺν τεύχεσιν, ὥς τε θεώ περ ἀμφὶς ἀριζήλω·

[(to be first) to rule, to begin]

φόβοιο

φόβος (38) [Λ] 17.597

φόβοιο masculine genitive singular

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

τοῖον γὰρ πόθεον μήστωρα φόβοιο.

24.213-24.216

τότ̓ ἄντιτα ἔργα γένοιτο παιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα, ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων ἑσταότ̓ οὔ τε φόβου μεμνημένον οὔ τ̓ ἀλεωρῆς.

[fear, panic, flight]

. 17.598βλῆτο

βάλλω (314) [Λ] 17.598-17.599

βλῆτο 3rd person singular passive aorist indicative

ὃ γάρ ῥ̓ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

[to throw]

γὰρ ὦμον

ὦμος (113) [Λ] 17.598-17.599

ὦμον masculine accusative singular

τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται·

εἷμα δ̓ ἔχ̓ ἀμφ̓ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν.

[shoulder(with the upper arm)]

δουρὶ

δόρυ (233) [Λ] 17.598-17.599

δουρὶ neuter dative singular

ἐν καυλῷ δ̓ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν Τρῶες·

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

οἳ δ̓ ὥς θ̓ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες ἕλκωσ̓ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον·

[tree, plank, spear]

πρόσω τετραμμένος

τρέπω (45) [Λ] 17.598-17.599

τετραμμένος masculine nominative singular medio-passive perfect participle

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθ̓ υἷος ἑοῖο, καὶ στρεφθεῖσ̓ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·

τὰς δ̓ ἐς πῦρ ἔτρεψε κέλευσέ τε ἐργάζεσθαι.

[to turn]

αἰεὶ 17.599ἄκρον

ἄκρος (43) [Λ] 17.598-17.599

ἄκρον masculine accusative singular

20.226-20.227

αἳ δ̓ ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν, ἄκρον ἐπ̓ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐ δὲ κατέκλων·

20.228-20.229

ἀλλ̓ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ̓ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

[at the furthest point]

ἐπιλίγδην· γράψεν δέ οἱ ὀστέον

ὀστέον (30) [Λ] 17.599-17.600

ὀστέον neuter accusative singular

οὐ δ̓ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ δἰ αὐτῆς αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ̓ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ ἔνδον ἅπας πεπάλακτο·

20.406

ὣς ἄρα τόν γ̓ ἐρυγόντα λίπ̓ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ·

21.318-21.321

κὰδ δέ μιν αὐτὸν εἰλύσω ψαμάθοισιν ἅλις χέραδος περιχεύας μυρίον, οὐ δέ οἱ ὀστέ̓ ἐπιστήσονται Ἀχαιοὶ ἀλλέξαι·

[bone]

ἄχρις 17.600αἰχμὴ

αἰχμή (33) [Λ] 17.599-17.600

αἰχμὴ feminine nominative singular

20.473-20.474

εἶθαρ δὲ δἰ οὔατος ἦλθ̓ ἑτέροιο αἰχμὴ χαλκείη·

[the point of a spear]

Πουλυδάμαντος

Πουλυδάμας (30) [Λ] 17.599-17.600

Πουλυδάμαντος masculine genitive singular

τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχ̓ ἀγορεύειν Πανθοΐδης·

18.285-18.286

Πουλυδάμα σὺ μὲν οὐκέτ̓ ἐμοὶ φίλα ταῦτ̓ ἀγορεύεις, ὃς κέλεαι κατὰ ἄστυ ἀλήμεναι αὖτις ἰόντας.

Ἕκτορι μὲν γὰρ ἐπῄνησαν κακὰ μητιόωντι, Πουλυδάμαντι δ̓ ἄῤ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν.

[Polydamas]

· ὃ γάρ ῥ̓ ἔβαλε

βάλλω (314) [Λ] 17.600

ἔβαλε 3rd person singular active aorist indicative

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

[to throw]

σχεδὸν ἐλθών

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.600

ἐλθών masculine nominative singular active aorist participle

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

[to come]

. 17.601Λήϊτον

Λήιτος (3) [Λ] 17.601-17.602

Λήϊτον masculine accusative singular

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

2.494-2.508

Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον Ἀρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε, οἵ θ̓ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσαν Σχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ̓ Ἐτεωνόν, Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν, οἵ τ̓ ἀμφ̓ Ἅρμ̓ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς, οἵ τ̓ Ἐλεῶν̓ εἶχον ἠδ̓ Ὕλην καὶ Πετεῶνα, Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ̓ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ̓ Ἁλίαρτον, οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ̓ οἳ Γλισᾶντ̓ ἐνέμοντο, οἵ θ̓ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον, Ὀγχηστόν θ̓ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος, οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν Νῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ̓ ἐσχατόωσαν·

αὖθ̓ Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.601-17.602

Ἕκτωρ masculine nominative singular

Ἕκτορα δ̓ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[Hector]

σχεδὸν οὔτασε

οὐτάζω (33) [Λ] 17.601-17.602

οὔτασε 3rd person singular active aorist indicative

20.401-20.402

Ἱπποδάμαντα δ̓ ἔπειτα καθ̓ ἵππων ἀΐξαντα πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί.

20.458-20.459

τὸν μὲν ἔπειτα οὐτάζων ξίφεϊ μεγάλῳ ἐξαίνυτο θυμόν·

21.576-21.578

εἴ περ γὰρ φθάμενός μιν ἢ οὐτάσῃ ἠὲ βάλῃσιν, ἀλλά τε καὶ περὶ δουρὶ πεπαρμένη οὐκ ἀπολήγει ἀλκῆς, πρίν γ̓ ἠὲ ξυμβλήμεναι ἠὲ δαμῆναι·

[to wound]

χεῖῤ

χείρ (386) [Λ] 17.601-17.602

χεῖῤ feminine accusative singular

τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[the hand]

ἐπὶ καρπῷ

καρπός (15) [Λ] 17.601-17.602

καρπῷ masculine dative singular

18.567-18.568

παρθενικαὶ δὲ καὶ ἠΐθεοι ἀταλὰ φρονέοντες πλεκτοῖς ἐν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν.

18.593-18.594

ἔνθα μὲν ἠΐθεοι καὶ παρθένοι ἀλφεσίβοιαι ὀρχεῦντ̓ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχοντες.

20.226-20.227

αἳ δ̓ ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν, ἄκρον ἐπ̓ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐ δὲ κατέκλων·

[fruit]

17.602υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 17.601-17.602

υἱὸν masculine accusative singular

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων, εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

[a son]

Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου

μεγάθυμος (62) [Λ] 17.601-17.602

μεγαθύμου masculine genitive singular

ἡνίοχοι δ̓ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος δαιόμενον·

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὖν Πάτροκλε σεῦ ὕστερος εἶμ̓ ὑπὸ γαῖαν, οὔ σε πρὶν κτεριῶ πρίν γ̓ Ἕκτορος ἐνθάδ̓ ἐνεῖκαι τεύχεα καὶ κεφαλὴν μεγαθύμου σοῖο φονῆος·

[high-minded]

, παῦσε

παύω (56) [Λ] 17.601-17.602

παῦσε 3rd person singular active aorist indicative

ἠέλιος μὲν ἔδυ, παύσαντο δὲ δῖοι Ἀχαιοὶ φυλόπιδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.

πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[to make to cease]

δὲ χάρμης

χάρμη (22) [Λ] 17.601-17.602

χάρμης feminine genitive singular

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης αἶψα μάλ̓·

4.222

οἳ δ̓ αὖτις κατὰ τεύχἐ ἔδυν, μνήσαντο δὲ χάρμης.

[the joy of battle, lust of battle]

· 17.603τρέσσε

τρέω (15) [Λ] 17.603-17.604

τρέσσε 3rd person singular active aorist indicative

Μυρμιδόνας δ̓ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐ δέ τις ἔτλη ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλ̓ ἔτρεσαν.

[to flee from fear, flee away]

δὲ παπτήνας

παπταίνω (17) [Λ] 17.603-17.604

παπτήνας masculine nominative singular active aorist participle

22.461-22.464

23.463-23.464

πάντῃ δέ μοι ὄσσε Τρωϊκὸν ἂμ πεδίον παπταίνετον εἰσορόωντι·

[to look earnestly, gaze]

, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο

ἔλπω (44) [Λ] 17.603-17.604

ἔλπετο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ̓ ἔλπομ̓ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

19.328-19.333

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[to make to hope]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 17.603-17.604

θυμῷ masculine dative singular

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ.

ἠῶθεν δ̓ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

[the soul]

17.604ἔγχος

ἔγχος (205) [Λ] 17.603-17.604

ἔγχος neuter accusative singular

ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ̓ ἔλπομ̓ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

[a spear, lance]

ἔχων

ἔχω (431) [Λ] 17.603-17.604

ἔχων masculine nominative singular active present participle

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

[to have]

ἐν χειρὶ

χείρ (386) [Λ] 17.603-17.604

χειρὶ feminine dative singular

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

θαμέες γὰρ ἄκοντες ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν, καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

[the hand]

μαχήσεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.603-17.604

μαχήσεσθαι middle future infinitive

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

[to fight]

Τρώεσσιν

Τρώς (599) [Λ] 17.603-17.604

Τρώεσσιν masculine dative plural

ἐν καυλῷ δ̓ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν Τρῶες·

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

[Tros]

. 17.605Ἕκτορα

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.605-17.606

Ἕκτορα masculine accusative singular

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[Hector]

δ̓ Ἰδομενεὺς

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 17.605-17.606

Ἰδομενεὺς masculine nominative singular

ὃ δ̓ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο δίφρῳ ἐφεσταότος·

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

μετὰ Λήϊτον

Λήιτος (3) [Λ] 17.605-17.606

Λήϊτον masculine accusative singular

2.494-2.508

Λήϊτον αὖθ̓ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖῤ ἐπὶ καρπῷ υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

ὁρμηθέντα

ὁρμάω (32) [Λ] 17.605-17.606

ὁρμηθέντα masculine accusative singular passive aorist participle

εἰ δ̓ ἄμμε κιχήσεται ἐνθάδ̓ ἐόντας αὔριον ὁρμηθεὶς σὺν τεύχεσιν, εὖ νύ τις αὐτὸν γνώσεται·

ἀλλ̓ ἀθρόοι ὁρμηθέντες Τρωσὶν ἐφ̓ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

ὁσσάκι δ̓ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζ̓ ὤμους καθύπερθεν·

[to set in motion, urge]

17.606βεβλήκει

βάλλω (314) [Λ] 17.605-17.606

βεβλήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

[to throw]

θώρηκα

θώραξ (35) [Λ] 17.605-17.606

θώρηκα masculine accusative singular

ὡς δ̓ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται ψυχραὶ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαὶ κόρυθες λαμπρὸν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καὶ μείλινα δοῦρα.

[a breastplate, cuirass, corslet]

κατὰ στῆθος

στῆθος (138) [Λ] 17.605-17.606

στῆθος neuter accusative singular

αἳ δ̓ ἅμα πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, Θέτις δ̓ ἐξῆρχε γόοιο·

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

[the breast]

παρὰ μαζόν

μαστός (14) [Λ] 17.605-17.606

μαζόν masculine accusative singular

22.79-22.80

μήτηρ δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυ χέουσα κόλπον ἀνιεμένη, ἑτέρηφι δὲ μαζὸν ἀνέσχε·

22.82-22.83

Ἕκτορ τέκνον ἐμὸν τάδε τ̓ αἴδεο καί μ̓ ἐλέησον αὐτήν, εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον·

24.58

Ἕκτωρ μὲν θνητός τε γυναῖκά τε θήσατο μαζόν·

[one of the breasts]

· 17.607ἐν καυλῷ

καυλός (5) [Λ] 17.607-17.608

καυλῷ masculine dative singular

13.161-13.162

τῆς δ̓ οὔ τι διήλασεν, ἀλλὰ πολὺ πρὶν ἐν καυλῷ ἐάγη δολιχὸν δόρυ·

13.608-13.609

ἔσχεθε γὰρ σάκος εὐρύ, κατεκλάσθη δ̓ ἐνὶ καυλῷ ἔγχος·

16.114-16.116

Ἕκτωρ Αἴαντος δόρυ μείλινον ἄγχι παραστὰς πλῆξ̓ ἄορι μεγάλῳ αἰχμῆς παρὰ καυλὸν ὄπισθεν, ἀντικρὺ δ̓ ἀπάραξε·

[the shaft]

δ̓ ἐάγη

ἄγνυμι (18) [Λ] 17.607-17.608

ἐάγη 3rd person singular passive aorist indicative

21.177-21.179

23.340-23.341

λίθου δ̓ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν, μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θ̓ ἅρματα ἄξῃς·

23.391-23.392

ἣ δὲ μετ̓ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέουσ̓ ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν·

[to break, shiver]

δολιχὸν

δολιχός (7) [Λ] 17.607-17.608

δολιχὸν neuter nominative singular

4.532-4.535

περίστησαν γὰρ ἑταῖροι Θρήϊκες ἀκρόκομοι δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες, οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν ὦσαν ἀπὸ σφείων·

7.255-7.257

τὼ δ̓ ἐκσπασσαμένω δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἅμ̓ ἄμφω σύν ῥ̓ ἔπεσον λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν.

9.85-9.86

ἕπτ̓ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχ̓ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

[long]

δόρυ

δόρυ (233) [Λ] 17.607-17.608

δόρυ neuter nominative singular

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[tree, plank, spear]

, τοὶ δὲ βόησαν

βοάω (16) [Λ] 17.607-17.608

βόησαν 3rd person plural active aorist indicative

23.847

τοὶ δὲ βόησαν.

2.96-2.98

ἐννέα δέ σφεας κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ̓ ἀϋτῆς σχοίατ̓, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.

[to cry aloud, to shout]

17.608Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 17.607-17.608

Τρῶες masculine nominative plural

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

[Tros]

· ὃ δ̓ Ἰδομενῆος

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 17.608-17.609

Ἰδομενῆος masculine genitive singular

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

ἀκόντισε

ἀκοντίζω (28) [Λ] 17.608-17.609

ἀκόντισε 3rd person singular active aorist indicative

4.489-4.490

τοῦ δ̓ Ἄντιφος αἰολοθώρηξ Πριαμίδης καθ̓ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί.

4.494-4.497

4.497-4.498

ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος·

[to hurl a javelin]

Δευκαλίδαο 17.609δίφρῳ

δίφρος (69) [Λ] 17.608-17.609

δίφρῳ masculine dative singular

20.499-20.502

22.396-22.398

ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντε ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, βοέους δ̓ ἐξῆπτεν ἱμάντας, ἐκ δίφροιο δ̓ ἔδησε, κάρη δ̓ ἕλκεσθαι ἔασεν·

[the chariot(board); seat]

ἐφεσταότος

ἐφίστημι (16) [Λ] 17.608-17.609

ἐφεσταότος masculine genitive singular active perfect participle

τεῖχος μέν ῥ̓ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα ῥύατ̓ ἐφεσταότες, μετὰ δ̓ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·

18.554

τρεῖς δ̓ ἄῤ ἀμαλλοδετῆρες ἐφέστασαν·

23.105-23.107

παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε, καί μοι ἕκαστ̓ ἐπέτελλεν, ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ.

[to set on, over; set in charge of]

· τοῦ μέν ῥ̓ ἀπὸ τυτθὸν

τυτθός (22) [Λ] 17.609

τυτθὸν neuter accusative singular

21.602-21.604

22.477-22.481

ἰῇ ἄρα γεινόμεθ̓ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα, αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον·

[little, small]

ἅμαρτεν

ἁμαρτάνω (16) [Λ] 17.609

ἅμαρτεν 3rd person singular active aorist indicative

22.279-22.280

ἤμβροτες, οὐ δ̓ ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελ̓ Ἀχιλλεῦ ἐκ Διὸς ἠείδης τὸν ἐμὸν μόρον, ἦ τοι ἔφης γε·

22.505-22.506

νῦν δ̓ ἂν πολλὰ πάθῃσι φίλου ἀπὸ πατρὸς ἁμαρτὼν Ἀστυάναξ, ὃν Τρῶες ἐπίκλησιν καλέουσιν·

23.857-23.858

ὃς δέ κε μηρίνθοιο τύχῃ ὄρνιθος ἁμαρτών, ἥσσων γὰρ δὴ κεῖνος, ὃ δ̓ οἴσεται ἡμιπέλεκκα.

[to miss, miss the mark]

· 17.610αὐτὰρ ὃ Μηριόναο

Μηριόνης (57) [Λ] 17.610-17.611

Μηριόναο masculine genitive singular

καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ̓ ἐπέτελλεν·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

[pudenda muliebria]

ὀπάονά

ὀπάων (6) [Λ] 17.610-17.611

ὀπάονά masculine accusative singular

23.359-23.361

7.162-7.168

8.261-8.265

τὸν δὲ μετ̓ Ἀτρεΐδαι Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ̓ ἐπ̓ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·

[a comrade]

θ̓ ἡνίοχόν

ἡνίοχος (30) [Λ] 17.610-17.611

ἡνίοχόν masculine accusative singular

ἡνίοχοι δ̓ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος δαιόμενον·

23.280-23.282

τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

[one who holds the reins, a driver, charioteer]

τε 17.611Κοίρανον

Κοίρανος (3) [Λ] 17.610-17.611

Κοίρανον masculine accusative singular

πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν, εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

5.677-5.678

ἔνθ̓ ὅ γε Κοίρανον εἷλεν Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Ἄλκανδρόν θ̓ Ἅλιόν τε Νοήμονά τε Πρύτανίν τε.

[Coeranus]

, ὅς ῥ̓ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης

ἐυκτίμενος (18) [Λ] 17.610-17.611

ἐϋκτιμένης feminine genitive singular

20.495-20.499

ὡς δ̓ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, ῥίμφά τε λέπτ̓ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσσ̓ ἐριμύκων, ὣς ὑπ̓ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας·

21.40-21.41

καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε νηυσὶν ἄγων, ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε·

21.76-21.79

πὰρ γὰρ σοὶ πρώτῳ πασάμην Δημήτερος ἀκτὴν ἤματι τῷ ὅτε μ̓ εἷλες ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ, καί μ̓ ἐπέρασσας ἄνευθεν ἄγων πατρός τε φίλων τε Λῆμνον ἐς ἠγαθέην, ἑκατόμβοιον δέ τοι ἦλφον.

ἕπετ̓

ἕπομαι (122) [Λ] 17.610-17.611

ἕπετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

[follow]

αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.610-17.611

αὐτῷ masculine dative singular

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

· 17.612πεζὸς

πεζός (20) [Λ] 17.612-17.614

πεζὸς masculine nominative singular

οἳ δ̓ ὄρνυντο καὶ ἐν τεύχεσσιν ἔδυνον, ἂν δ̓ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε, πρόσθε μὲν ἱππῆες, μετὰ δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν μυρίοι·

24.437-24.438

σοὶ δ̓ ἂν ἐγὼ πομπὸς καί κε κλυτὸν Ἄργος ἱκοίμην, ἐνδυκέως ἐν νηῒ θοῇ ἢ πεζὸς ὁμαρτέων·

2.809-2.810

πᾶσαι δ̓ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ̓ ἔσσυτο λαὸς πεζοί θ̓ ἱππῆές τε·

[on foot]

γὰρ τὰ πρῶτα

πρότερος (96) [Λ] 17.612-17.614

πρῶτα neuter accusative plural superlative

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ̓ ἔλπομ̓ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

σμερδαλέω δὲ λέοντε δύ̓ ἐν πρώτῃσι βόεσσι ταῦρον ἐρύγμηλον ἐχέτην·

[before, earlier]

λιπὼν

λείπω (103) [Λ] 17.612-17.614

λιπὼν masculine nominative singular active aorist participle

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

ὣς ἄρα φωνήσασα λίπε σπέος·

[to leave, quit]

νέας

νέα (3) [Λ] 17.612-17.614

νέας feminine accusative plural

13.95-13.96

ὔμμιν ἔγωγε μαρναμένοισι πέποιθα σαωσέμεναι νέας ἁμάς·

13.99-13.104

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ̓ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι δεινόν, ὃ οὔ ποτ̓ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον, Τρῶας ἐφ̓ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθ̓ ὕλην θώων παρδαλίων τε λύκων τ̓ ἤϊα πέλονται αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐ δ̓ ἔπι χάρμη·

[fallow land(LSJ νειός)]

ἀμφιελίσσας

ἀμφιέλισσα (6) [Λ] 17.612-17.614

ἀμφιελίσσας feminine accusative plural

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

2.164-2.165

σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

2.179-2.181

ἀλλ̓ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μη δ̓ ἔτ̓ ἐρώει, σοῖς δ̓ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μη δὲ ἔα νῆας ἅλα δ̓ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.

[rowed on both sides]

17.613ἤλυθε

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.612-17.614

ἤλυθε 3rd person singular active aorist indicative

καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ, αὐτὸς δ̓ ὤλεσε θυμὸν ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

[to come]

, καί κε Τρωσὶ

Τρώς (599) [Λ] 17.612-17.614

Τρωσὶ masculine dative plural

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

[Tros]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.612-17.614

μέγα neuter accusative singular

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

[big, great]

κράτος

κράτος (24) [Λ] 17.612-17.614

κράτος neuter accusative singular

18.306-18.308

24.290-24.295

ἀλλ̓ εὔχεο σύ γ̓ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι Ἰδαίῳ, ὅς τε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται, αἴτει δ̓ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τέ οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὑ κράτος ἐστὶ μέγιστον, δεξιόν, ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴῃς Δαναῶν ταχυπώλων.

[strength, might]

ἐγγυάλιξεν

ἐγγυαλίζω (11) [Λ] 17.612-17.614

ἐγγυάλιξεν 3rd person singular active aorist indicative

23.277-23.278

ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόῤ αὐτοὺς πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὃ δ̓ αὖτ̓ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

1.352-1.354

2.434-2.436

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον, μηκέτι νῦν δήθ̓ αὖθι λεγώμεθα, μη δ̓ ἔτι δηρὸν ἀμβαλλώμεθα ἔργον ὃ δὴ θεὸς ἐγγυαλίζει.

[to put into the palm of the hand, put into one's hand]

, 17.614εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας

ποδώκης (27) [Λ] 17.612-17.614

ποδώκεας masculine accusative plural

18.261

νῦν δ̓ αἰνῶς δείδοικα ποδώκεα Πηλεΐωνα·

18.267-18.268

νῦν μὲν νὺξ ἀπέπαυσε ποδώκεα Πηλεΐωνα ἀμβροσίη·

[swiftfooted]

ἤλασεν

ἐλαύνω (103) [Λ] 17.612-17.614

ἤλασεν 3rd person singular active aorist indicative

ἀμφὶ δὲ κυανέην κάπετον, περὶ δ̓ ἕρκος ἔλασσε κασσιτέρου·

καὶ τὰ μὲν ἐν κλισίῃσι θέσαν, κάθισαν δὲ γυναῖκας, ἵππους δ̓ εἰς ἀγέλην ἔλασαν θεράποντες ἀγαυοί.

19.422-19.423

ἀλλὰ καὶ ἔμπης οὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.

[to drive, drive on, set in motion]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 17.612-17.614

ἵππους masculine accusative plural

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[a horse, mare]

· 17.615καὶ τῷ μὲν φάος

φάος (16) [Λ] 17.615-17.616

φάος neuter nominative singular

ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

[light, daylight]

ἦλθεν

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.615-17.616

ἦλθεν 3rd person singular active aorist indicative

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[to come]

, ἄμυνε

ἀμύνω (79) [Λ] 17.615-17.616

ἄμυνε 3rd person singular active imperfect indicative

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

οἳ δ̓ ἀλλήλους ὀλέκουσιν οἳ μὲν ἀμυνόμενοι νέκυος πέρι τεθνηῶτος, οἳ δὲ ἐρύσσασθαι ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν Τρῶες ἐπιθύουσι·

[to keep off, ward off]

δὲ νηλεὲς

νηλής (24) [Λ] 17.615-17.616

νηλεὲς neuter accusative singular

19.228-19.229

ἀλλὰ χρὴ τὸν μὲν καταθάπτειν ὅς κε θάνῃσι νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπ̓ ἤματι δακρύσαντας·

19.266

ἦ, καὶ ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμε νηλέϊ χαλκῷ.

21.55-21.58

ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος, οἷον δὴ καὶ ὅδ̓ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος·

[pitiless, ruthless]

ἦμαρ

ἦμαρ (92) [Λ] 17.615-17.616

ἦμαρ neuter accusative singular

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως, ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποι κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι, τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷ πιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.

[day]

, 17.616αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.615-17.616

αὐτὸς masculine nominative singular

γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ ὤλεσε

ὄλλυμι (89) [Λ] 17.615-17.616

ὤλεσε 3rd person singular active aorist indicative

ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[to destroy, make an end of]

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 17.615-17.616

θυμὸν masculine accusative singular

δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ.

ἠῶθεν δ̓ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

[the soul]

ὑφ̓ Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.615-17.616

Ἕκτορος masculine genitive singular

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

[Hector]

ἀνδροφόνοιο

ἀνδροφόνος (16) [Λ] 17.615-17.616

ἀνδροφόνοιο masculine genitive singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο.

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου πυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος, ᾧ ῥά θ̓ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρ ὕλης ἐκ πυκινῆς·

[man-slaying]

· 17.617τὸν βάλ̓

βάλλω (314) [Λ] 17.617-17.618

βάλ̓ 3rd person singular active aorist indicative

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

χαλκὸν δ̓ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον·

[to throw]

ὑπὸ γναθμοῖο

γναθμός (4) [Λ] 17.617-17.618

γναθμοῖο masculine genitive singular

13.671

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο.

16.404-16.408

ὃ δ̓ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δ̓ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων, ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·

16.606

τὸν βάλ̓ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος·

[the jaw]

καὶ οὔατος

οὖς (18) [Λ] 17.617-17.618

οὔατος neuter genitive singular

18.272

αἲ γὰρ δή μοι ἀπ̓ οὔατος ὧδε γένοιτο.

οἳ δ̓ ἤτοι τόσσον μὲν ἔχον τέλος, οὔατα δ̓ οὔ πω δαιδάλεα προσέκειτο·

20.472-20.473

ὃ δὲ Μούλιον οὖτα παραστὰς δουρὶ κατ̓ οὖς·

[auris, the ear]

, ἐκ δ̓ ἄῤ ὀδόντας

ὀδούς (15) [Λ] 17.617-17.618

ὀδόντας masculine accusative plural

4.350

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων;

[tooth]

17.618ὦσε

ὠθέω (38) [Λ] 17.617-17.618

ὦσε 3rd person singular active aorist indicative

ὃ δ̓ Ἀρηΐθοον θεράποντα ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, ἀπὸ δ̓ ἅρματος ὦσε·

21.234-21.238

ὃ δ̓ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων, πάντα δ̓ ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς πολλούς, οἵ ῥα κατ̓ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν̓ Ἀχιλλεύς τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος χέρσον δέ·

[to thrust, push, shove, force onwards]

δόρυ

δόρυ (233) [Λ] 17.617-17.618

δόρυ neuter nominative singular

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως, ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποι κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι, τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷ πιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.

[tree, plank, spear]

πρυμνόν

πρυμνός (21) [Λ] 17.617-17.618

πρυμνόν neuter nominative singular

ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ̓ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν, οὐ δυνάμην λελαθέσθ̓ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.

5.292-5.293

τοῦ δ̓ ἀπὸ μὲν γλῶσσαν πρυμνὴν τάμε χαλκὸς ἀτειρής, αἰχμὴ δ̓ ἐξελύθη παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα·

10.570-10.571

νηῒ δ̓ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος θῆκ̓ Ὀδυσεύς, ὄφῤ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ̓ Ἀθήνῃ.

[the hindmost, undermost, end-most]

, διὰ δὲ γλῶσσαν

γλῶσσα (9) [Λ] 17.617-17.618

γλῶσσαν feminine accusative singular

20.248-20.249

στρεπτὴ δὲ γλῶσσ̓ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ̓ ἔνι μῦθοι παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

1.247-1.249

τοῖσι δὲ Νέστωρ ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής, τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή·

2.488-2.492

πληθὺν δ̓ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐ δ̓ ὀνομήνω, οὐ δ̓ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ̓ εἶεν, φωνὴ δ̓ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ̓ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·

[the tongue]

τάμε

τέμνω (34) [Λ] 17.617-17.618

τάμε 3rd person singular active aorist indicative

κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἄνωγε πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθ̓ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς.

19.190-19.191

μίμνετε δ̓ ἄλλοι πάντες ἀολλέες, ὄφρά κε δῶρα ἐκ κλισίης ἔλθῃσι καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

[to cut, hew]

μέσσην

μέσος (103) [Λ] 17.617-17.618

μέσσην feminine accusative singular

18.507-18.508

κεῖτο δ̓ ἄῤ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα, τῷ δόμεν ὃς μετὰ τοῖσι δίκην ἰθύντατα εἴποι.

18.569-18.571

τοῖσιν δ̓ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δ̓ ὑπὸ καλὸν ἄειδε λεπταλέῃ φωνῇ·

[middle, in the middle]

. 17.619ἤριπε

ἐρείπω (35) [Λ] 17.619

ἤριπε 3rd person singular active aorist indicative

20.456

ἤριπε δὲ προπάροιθε ποδῶν·

20.486-20.487

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι, πάγη δ̓ ἐν νηδύϊ χαλκός, ἤριπε δ̓ ἐξ ὀχέων·

[throw]

δ̓ ἐξ ὀχέων

ὄχος (59) [Λ] 17.619

ὀχέων neuter genitive plural

ἀτὰρ καλλίτριχες ἵπποι ἂψ ὄχεα τρόπεον·

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

[a carriage, shelter]

, κατὰ δ̓ ἡνία

ἡνία (26) [Λ] 17.619

ἡνία neuter accusative plural

23.336-23.337

ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

[reins]

χεῦεν

χέω (80) [Λ] 17.619

χεῦεν 3rd person singular active imperfect indicative

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

[to pour]

ἔραζε. 17.620καὶ τά γε Μηριόνης

Μηριόνης (57) [Λ] 17.620-17.621

Μηριόνης masculine nominative singular

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ̓ ἐπέτελλεν·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

[pudenda muliebria]

ἔλαβεν

λαμβάνω (86) [Λ] 17.620-17.621

ἔλαβεν 3rd person singular active aorist indicative

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to take, seize, receive]

χείρεσσι

χείρ (386) [Λ] 17.620-17.621

χείρεσσι feminine dative plural

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

[the hand]

φίλῃσι

φίλος (342) [Λ] 17.620-17.621

φίλῃσι feminine dative plural

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

[friend; loved, beloved, dear]

17.621κύψας

κύπτω (3) [Λ] 17.620-17.621

κύψας masculine nominative singular active aorist participle

21.67-21.69

ἤτοι ὃ μὲν δόρυ μακρὸν ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς οὐτάμεναι μεμαώς, ὃ δ̓ ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων κύψας·

4.467-4.469

νεκρὸν γὰρ ἐρύοντα ἰδὼν μεγάθυμος Ἀγήνωρ πλευρά, τά οἱ κύψαντι παῤ ἀσπίδος ἐξεφαάνθη, οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα.

[to bend forward, stoop down]

ἐκ πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 17.620-17.621

πεδίοιο neuter genitive singular

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

[a plain]

, καὶ Ἰδομενῆα

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 17.620-17.621

Ἰδομενῆα masculine accusative singular

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 17.620-17.621

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 17.622μάστιε

μαστίω (2) [Λ] 17.622

μάστιε 2nd person singular active present imperative

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[to whip, scourge]

νῦν εἷός κε θοὰς

θοός (76) [Λ] 17.622

θοὰς feminine accusative plural

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

19.160-19.161

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

[quick, nimble]

ἐπὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 17.622

νῆας feminine accusative plural

ὣς ἔφατ̓, Ἰδομενεὺς δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

[a ship]

ἵκηαι

ἱκνέομαι (114) [Λ] 17.622

ἵκηαι 2nd person singular medio-passive aorist subjunctive

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

[to come]

· 17.623γιγνώσκεις

γιγνώσκω (73) [Λ] 17.623

γιγνώσκεις 2nd person singular active present indicative

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων δάκρὐ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ̓ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

δὲ καὶ αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.623

αὐτὸς masculine nominative singular

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ὅ τ̓ οὐκέτι κάρτος

κάρτος (8) [Λ] 17.623

κάρτος neuter nominative singular

βῆ δ̓ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ, στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·

9.254-9.256

11.5-11.12

στῆ δ̓ ἐπ̓ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηῒ μελαίνῃ, ἥ ῥ̓ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε, ἠμὲν ἐπ̓ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο ἠδ̓ ἐπ̓ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ̓ ἔσχατα νῆας ἐΐσας εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν ἔνθα στᾶσ̓ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε ὄρθἰ, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ̓ ἑκάστῳ καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[strength, vigour, courage]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.623

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

ἀλλ̓ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

[Achaian]

. 17.624ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 17.624-17.625

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[to say, to claim]

, Ἰδομενεὺς

Ἰδομενεύς (71) [Λ] 17.624-17.625

Ἰδομενεὺς masculine nominative singular

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.123-23.124

ὡς γὰρ ἀνώγει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

[Idomeneus,(‘strength of Ida’)]

δ̓ ἵμασεν

ἱμάσσω (6) [Λ] 17.624-17.625

ἵμασεν 3rd person singular active aorist indicative

2.781-2.783

γαῖα δ̓ ὑπεστενάχιζε Διὶ ὣς τερπικεραύνῳ χωομένῳ ὅτε τ̓ ἀμφὶ Τυφωέϊ γαῖαν ἱμάσσῃ εἰν Ἀρίμοις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς·

5.589

τοὺς ἵμασ̓ Ἀντίλοχος, μετὰ δὲ στρατὸν ἤλασ̓ Ἀχαιῶν.

11.280-11.281

ὣς ἔφαθ̓, ἡνίοχος δ̓ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους νῆας ἔπι γλαφυράς·

[to flog]

καλλίτριχας

καλλίθριξ (9) [Λ] 17.624-17.625

καλλίτριχας masculine accusative plural

ἀτὰρ καλλίτριχες ἵπποι ἂψ ὄχεα τρόπεον·

23.524-23.525

ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

23.530-23.531

βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι, ἤκιστος δ̓ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ̓ ἐν ἀγῶνι.

[with beautiful manes]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 17.624-17.625

ἵππους masculine accusative plural

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

[a horse, mare]

17.625νῆας

ναῦς (586) [Λ] 17.624-17.625

νῆας feminine accusative plural

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

[a ship]

ἔπι γλαφυράς

γλαφυρός (43) [Λ] 17.624-17.625

γλαφυράς feminine accusative plural

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

18.400-18.402

τῇσι παῤ εἰνάετες χάλκευον δαίδαλα πολλά, πόρπας τε γναμπτάς θ̓ ἕλικας κάλυκάς τε καὶ ὅρμους ἐν σπῆϊ γλαφυρῷ·

[hollow, hollowed]

· δὴ γὰρ δέος

δέος (14) [Λ] 17.625

δέος neuter nominative singular

1.514-1.516

4.421

ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν.

5.811-5.812

ἀλλά σευ ἢ κάματος πολυᾶϊξ γυῖα δέδυκεν ἤ νύ σέ που δέος ἴσχει ἀκήριον·

[fear, alarm]

ἔμπεσε

ἐμπίπτω (11) [Λ] 17.625

ἔμπεσε 3rd person singular active aorist indicative

4.108

ὃ δ̓ ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ.

4.217-4.219

αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδεν ἕλκος ὅθ̓ ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός, αἷμ̓ ἐκμυζήσας ἐπ̓ ἄῤ ἤπια φάρμακα εἰδὼς πάσσε, τά οἵ ποτε πατρὶ φίλα φρονέων πόρε Χείρων.

9.434-9.438

εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμ̓ Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐ δέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ̓ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος;

[to fall in]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 17.625

θυμῷ masculine dative singular

ἠῶθεν δ̓ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

[the soul]

. 17.626οὐ δ̓ ἔλαθ̓

λανθάνω (59) [Λ] 17.626-17.627

ἔλαθ̓ 3rd person singular active aorist indicative

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δ̓ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν, οὐ δυνάμην λελαθέσθ̓ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

Αἴαντα μεγαλήτορα

μεγαλήτωρ (35) [Λ] 17.626-17.627

μεγαλήτορα masculine accusative singular

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

19.277-19.279

20.174-20.175

ὣς Ἀχιλῆ̓ ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸς ἀγήνωρ ἀντίον ἐλθέμεναι μεγαλήτορος Αἰνείαο.

[great-hearted, heroic]

καὶ Μενέλαον

Μενέλαος (132) [Λ] 17.626-17.627

Μενέλαον masculine accusative singular

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος, βῆ δ̓ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο, ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ̓ ἄνδρας τ̓ ἐρεθίζων, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[Menelaos]

17.627Ζεύς

Ζεύς (476) [Λ] 17.626-17.627

Ζεύς masculine nominative singular

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

Ζεὺς δ̓ ἔμπης πάντ̓ ἰθύνει·

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

[Zeus]

, ὅτε δὴ Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 17.626-17.627

Τρώεσσι masculine dative plural

ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

[Tros]

δίδου

δίδωμι (254) [Λ] 17.626-17.627

δίδου 3rd person singular active imperfect indicative

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

[to give]

ἑτεραλκέα

ἑτεραλκής (5) [Λ] 17.626-17.627

ἑτεραλκέα feminine accusative singular

7.26-7.27

ἦ ἵνα δὴ Δαναοῖσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην δῷς;

8.169-8.171

τρὶς μὲν μερμήριξε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τρὶς δ̓ ἄῤ ἀπ̓ Ἰδαίων ὀρέων κτύπε μητίετα Ζεὺς σῆμα τιθεὶς Τρώεσσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην.

15.737-15.738

οὐ μέν τι σχεδόν ἐστι πόλις πύργοις ἀραρυῖα, ᾗ κ̓ ἀπαμυναίμεσθ̓ ἑτεραλκέα δῆμον ἔχοντες·

[giving strength to one of two]

νίκην

νίκη (37) [Λ] 17.626-17.627

νίκην feminine accusative singular

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

φεύγεις δὴ ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δὲ νίκην πᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας·

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

[victory]

. 17.628τοῖσι δὲ μύθων

μῦθος (147) [Λ] 17.628

μύθων masculine genitive plural

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

Ἕκτορι δ̓ ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δ̓ ἐν νυκτὶ γένοντο, ἀλλ̓ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δ̓ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἦρχε

ἄρχω (80) [Λ] 17.628

ἦρχε 3rd person singular active imperfect indicative

τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχ̓ ἀγορεύειν Πανθοΐδης·

18.516-18.519

19.247-19.248

χρυσοῦ δὲ στήσας Ὀδυσεὺς δέκα πάντα τάλαντα ἦρχ̓, ἅμα δ̓ ἄλλοι δῶρα φέρον κούρητες Ἀχαιῶν.

[(to be first) to rule, to begin]

μέγας

μέγας (460) [Λ] 17.628

μέγας masculine nominative singular

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

[big, great]

Τελαμώνιος

Τελαμώνιος (13) [Λ] 17.628

Τελαμώνιος masculine nominative singular

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

23.708-23.709

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

23.721-23.722

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

[Telamonian]

Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.628

Αἴας masculine nominative singular

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ̓ ἐπέτελλεν·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

[Ajax]

· 17.629ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός

νήπιος (46) [Λ] 17.629-17.630

νήπιός masculine nominative singular

18.310-18.311

ὣς Ἕκτωρ ἀγόρεὐ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν νήπιοι·

τεῖχος μέν ῥ̓ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα ῥύατ̓ ἐφεσταότες, μετὰ δ̓ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·

[infant, childish]

ἐστι

εἰμί (1088) [Λ] 17.629-17.630

ἐστι 3rd person singular active present indicative

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

[to be]

17.630γνοίη

γιγνώσκω (73) [Λ] 17.629-17.630

γνοίη 3rd person singular active aorist optative

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

εἰ δ̓ ἄμμε κιχήσεται ἐνθάδ̓ ἐόντας αὔριον ὁρμηθεὶς σὺν τεύχεσιν, εὖ νύ τις αὐτὸν γνώσεται·

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

ὅτι Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 17.629-17.630

Τρώεσσι masculine dative plural

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

[Tros]

πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 17.629-17.630

πατὴρ masculine nominative singular

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον ὀψόμεναί τε γέρονθ̓ ἅλιον καὶ δώματα πατρός, καί οἱ πάντ̓ ἀγορεύσατ̓·

[a father]

Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 17.629-17.630

Ζεὺς masculine nominative singular

Ζεὺς δ̓ ἔμπης πάντ̓ ἰθύνει·

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται ἐκ Διός, ὡς ἄρα δὴ πρίν γ̓ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν πάντας ἐπὶ πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τ̓ ἀεκήλια ἔργα.

[Zeus]

αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.629-17.630

αὐτὸς masculine nominative singular

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ἀρήγει

ἀρήγω (18) [Λ] 17.629-17.630

ἀρήγει 3rd person singular active present indicative

20.23-20.25

οἳ δὲ δὴ ἄλλοι ἔρχεσθ̓ ὄφῤ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, ἀμφοτέροισι δ̓ ἀρήγεθ̓ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

1.76-1.77

σὺ δὲ σύνθεο καί μοι ὄμοσσον ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν·

1.407-1.412

τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι, τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ̓ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων ἣν ἄτην ὅ τ̓ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.

[to help, aid, succour]

. 17.631τῶν μὲν γὰρ πάντων

πᾶς (546) [Λ] 17.631-17.632

πάντων masculine genitive plural

Ζεὺς δ̓ ἔμπης πάντ̓ ἰθύνει·

ἡμῖν δ̓ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

[all, the whole]

βέλἐ

βέλος (75) [Λ] 17.631-17.632

βέλἐ neuter nominative plural

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

18.231-18.233

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἀσπασίως Πάτροκλον ὑπ̓ ἐκ βελέων ἐρύσαντες κάτθεσαν ἐν λεχέεσσι·

20.99-20.100

καὶ δ̓ ἄλλως τοῦ γ̓ ἰθὺ βέλος πέτετ̓, οὐ δ̓ ἀπολήγει πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν.

[projectile; arrow, weapon]

ἅπτεται

ἅπτω (24) [Λ] 17.631-17.632

ἅπτεται 3rd person singular medio-passive present indicative

20.468-20.469

ὃ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων ἱέμενος λίσσεσθ̓, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ̓ ἧπαρ·

21.64-21.66

ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθε τεθηπὼς γούνων ἅψασθαι μεμαώς, περὶ δ̓ ἤθελε θυμῷ ἐκφυγέειν θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα μέλαιναν.

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[to fasten, bind fast; mid. touch]

ὅς τις ἀφήῃ

ἀφίημι (19) [Λ] 17.631-17.632

ἀφήῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

21.115-21.116

ἔγχος μέν ῥ̓ ἀφέηκεν, ὃ δ̓ ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἀμφοτέρας·

21.590-21.591

ἦ ῥα, καὶ ὀξὺν ἄκοντα βαρείης χειρὸς ἀφῆκε, καί ῥ̓ ἔβαλε κνήμην ὑπὸ γούνατος οὐ δ̓ ἀφάμαρτεν.

[to send forth, discharge]

17.632ἢ κακὸς

κακός (180) [Λ] 17.631-17.632

κακὸς masculine nominative singular

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

[bad]

ἢ ἀγαθός

ἀγαθός (86) [Λ] 17.631-17.632

ἀγαθός masculine nominative singular

καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

[good]

· Ζεὺς

Ζεύς (476) [Λ] 17.632

Ζεὺς masculine nominative singular

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

[Zeus]

δ̓ ἔμπης πάντ̓

πᾶς (546) [Λ] 17.632

πάντ̓ neuter accusative plural

ἡμῖν δ̓ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

[all, the whole]

ἰθύνει

ἰθύνω (12) [Λ] 17.632

ἰθύνει 3rd person singular active present indicative

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

23.871

ἀτὰρ δὴ ὀϊστὸν ἔχεν πάλαι, ὡς ἴθυνεν.

24.149-24.151

κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ̓ ἰθύνοι ἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτις νεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.

[to make straight, straighten]

· 17.633ἡμῖν δ̓ αὔτως πᾶσιν

πᾶς (546) [Λ] 17.633

πᾶσιν masculine dative plural

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[all, the whole]

ἐτώσια

ἐτώσιος (6) [Λ] 17.633

ἐτώσια neuter nominative plural

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

22.291-22.293

χώσατο δ̓ Ἕκτωρ ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός, στῆ δὲ κατηφήσας, οὐ δ̓ ἄλλ̓ ἔχε μείλινον ἔγχος.

3.367-3.368

νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος, ἐκ δέ μοι ἔγχος ἠΐχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐ δ̓ ἔβαλόν μιν.

[fruitless, useless, unprofitable]

πίπτει

πίπτω (131) [Λ] 17.633

πίπτει 3rd person singular active present indicative

ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες, οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες ἀκηχέδατ̓, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους σχήσεσθ̓, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον, ἥ μ̓ ἐσάωσ̓ ὅτε μ̓ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόντα μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μ̓ ἐθέλησε κρύψαι χωλὸν ἐόντα·

[to fall, fall down]

ἔραζε. 17.634ἀλλ̓ ἄγετ̓ αὐτοί

αὐτός (604) [Λ] 17.634-17.639

αὐτοί masculine nominative plural

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

περ φραζώμεθα

φράζω (47) [Λ] 17.634-17.639

φραζώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

18.254

ἀμφὶ μάλα φράζεσθε φίλοι·

Ἕκτορι μὲν γὰρ ἐπῄνησαν κακὰ μητιόωντι, Πουλυδάμαντι δ̓ ἄῤ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν.

[to point out, shew, indicate]

μῆτιν

μῆτις (22) [Λ] 17.634-17.639

μῆτιν feminine accusative singular

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

23.315

μήτι τοι δρυτόμος μέγ̓ ἀμείνων ἠὲ βίηφι·

[wisdom, counsel, cunning, craft]

ἀρίστην

ἄριστος (138) [Λ] 17.634-17.639

ἀρίστην feminine accusative singular superlative

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

[best]

, 17.635ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.634-17.639

νεκρὸν masculine accusative singular

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο ὕψι μάλα μεγάλως·

[a dead body, corpse]

ἐρύσσομεν

ἐρύω (101) [Λ] 17.634-17.639

ἐρύσσομεν 1st person plural active aorist subjunctive

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

[to drag along the ground, drag, draw]

, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 17.634-17.639

αὐτοὶ masculine nominative plural

ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

17.636χάρμα

χάρμα (7) [Λ] 17.634-17.639

χάρμα neuter nominative singular

23.342-23.343

χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ ἔσσεται·

24.704-24.706

ὄψεσθε Τρῶες καὶ Τρῳάδες Ἕκτοῤ ἰόντες, εἴ ποτε καὶ ζώοντι μάχης ἐκνοστήσαντι χαίρετ̓, ἐπεὶ μέγα χάρμα πόλει τ̓ ἦν παντί τε δήμῳ.

3.46-3.51

ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας, μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ̓ εὐειδέ̓ ἀνῆγες ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;

[(a source of) joy, delight]

φίλοις

φίλος (342) [Λ] 17.634-17.639

φίλοις masculine dative plural

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

[friend; loved, beloved, dear]

ἑτάροισι

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.634-17.639

ἑτάροισι masculine dative plural

σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτ̓ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ̓ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ̓ ἑταῖρος.

[a comrade, companion, mate]

γενώμεθα

γίγνομαι (173) [Λ] 17.634-17.639

γενώμεθα 1st person plural middle aorist subjunctive

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή.

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

[become, be born]

νοστήσαντες

νοστέω (18) [Λ] 17.634-17.639

νοστήσαντες masculine nominative plural active aorist participle

18.59-18.60

τὸν δ̓ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντα δόμον Πηλήϊον εἴσω.

[to come]

, 17.637οἵ που δεῦῤ ὁρόωντες

ὁράω (57) [Λ] 17.634-17.639

ὁρόωντες masculine nominative plural active present participle

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον ὀψόμεναί τε γέρονθ̓ ἅλιον καὶ δώματα πατρός, καί οἱ πάντ̓ ἀγορεύσατ̓·

ὃ γὰρ οἶος ὅρα πρόσσω καὶ ὀπίσσω·

[to see]

ἀκηχέδατ̓

ἀχεύω (58) [Λ] 17.634-17.639

ἀκηχέδατ̓ 3rd person plural passive perfect indicative

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ, θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

[grieving, sorrowing, mourning]

, οὐ δ̓ ἔτι φασὶν

φημί (406) [Λ] 17.634-17.639

φασὶν 3rd person plural active present indicative

ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[to say, to claim]

17.638Ἕκτορος

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.634-17.639

Ἕκτορος masculine genitive singular

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

[Hector]

ἀνδροφόνοιο

ἀνδροφόνος (16) [Λ] 17.634-17.639

ἀνδροφόνοιο masculine genitive singular

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο.

23.17-23.18

τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ̓ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου·

[man-slaying]

μένος

μένος (136) [Λ] 17.634-17.639

μένος neuter accusative singular

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

[might, force, strength, prowess, courage]

καὶ χεῖρας

χείρ (386) [Λ] 17.634-17.639

χεῖρας feminine accusative plural

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

[the hand]

ἀάπτους

ἄαπτος (11) [Λ] 17.634-17.639

ἀάπτους feminine accusative plural

20.502-20.503

ὃ δὲ ἵετο κῦδος ἀρέσθαι Πηλεΐδης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.

1.565-1.567

ἀλλ̓ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ̓ ἐπιπείθεο μύθῳ, μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ ἆσσον ἰόνθ̓, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.

7.307-7.309

τοὶ δὲ χάρησαν, ὡς εἶδον ζωόν τε καὶ ἀρτεμέα προσιόντα, Αἴαντος προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους·

[not to be touched, resistless, invincible]

17.639σχήσεσθ̓

ἔχω (431) [Λ] 17.634-17.639

σχήσεσθ̓ middle future infinitive

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

[to have]

, ἀλλ̓ ἐν νηυσὶ

ναῦς (586) [Λ] 17.634-17.639

νηυσὶ feminine dative plural

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

[a ship]

μελαίνῃσιν

μέλας (98) [Λ] 17.634-17.639

μελαίνῃσιν feminine dative plural

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

18.25

νεκταρέῳ δὲ χιτῶνι μέλαιν̓ ἀμφίζανε τέφρη.

18.562-18.563

μέλανες δ̓ ἀνὰ βότρυες ἦσαν, ἑστήκει δὲ κάμαξι διαμπερὲς ἀργυρέῃσιν.

[black, swart]

πεσέεσθαι

πίπτω (131) [Λ] 17.634-17.639

πεσέεσθαι middle future infinitive

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

18.552-18.553

δράγματα δ̓ ἄλλα μετ̓ ὄγμον ἐπήτριμα πῖπτον ἔραζε, ἄλλα δ̓ ἀμαλλοδετῆρες ἐν ἐλλεδανοῖσι δέοντο.

[to fall, fall down]

. 17.640εἴη

εἰμί (1088) [Λ] 17.640-17.642

εἴη 3rd person singular active present optative

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[to be]

δ̓ ὅς τις ἑταῖρος

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.640-17.642

ἑταῖρος masculine nominative singular

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων, εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

[a comrade, companion, mate]

ἀπαγγείλειε

ἀπαγγέλλω (3) [Λ] 17.640-17.642

ἀπαγγείλειε 3rd person singular active aorist optative

9.626-9.628

ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι.

πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

[to bring tidings, report, announce]

τάχιστα

ταχύς (91) [Λ] 17.640-17.642

τάχιστα neuter accusative plural superlative

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

[quick, swift, fleet]

17.641Πηλεΐδῃ

Πηλείδης (53) [Λ] 17.640-17.642

Πηλεΐδῃ masculine dative singular

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

19.83

Πηλεΐδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι·

, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι

οἴομαι (53) [Λ] 17.640-17.642

ὀΐομαι 1st person singular medio-passive present indicative

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

[to suppose, think, deem, imagine]

οὐ δὲ πεπύσθαι

πυνθάνομαι (32) [Λ] 17.640-17.642

πεπύσθαι medio-passive perfect infinitive

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσὶν εἰράων προπάροιθε καθήμενοι, αὐτίκ̓ ἐφ̓ ἵππων βάντες ἀερσιπόδων μετεκίαθον, αἶψα δ̓ ἵκοντο.

[to learn by hearsay]

17.642λυγρῆς

λυγρός (29) [Λ] 17.640-17.642

λυγρῆς feminine genitive singular

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

Ἥφαιστ̓, ἦ ἄρα δή τις, ὅσαι θεαί εἰσ̓ ἐν Ὀλύμπῳ, τοσσάδ̓ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀνέσχετο κήδεα λυγρὰ ὅσσ̓ ἐμοὶ ἐκ πασέων Κρονίδης Ζεὺς ἄλγἐ ἔδωκεν;

[sore, baneful, mournful]

ἀγγελίης

ἀγγελία (16) [Λ] 17.640-17.642

ἀγγελίης feminine genitive singular

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

[a message, tidings, news]

, ὅτι οἱ φίλος

φίλος (342) [Λ] 17.640-17.642

φίλος masculine nominative singular

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ;

[friend; loved, beloved, dear]

ὤλεθ̓

ὄλλυμι (89) [Λ] 17.640-17.642

ὤλεθ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ;

[to destroy, make an end of]

ἑταῖρος

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.640-17.642

ἑταῖρος masculine nominative singular

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[a comrade, companion, mate]

. 17.643ἀλλ̓ οὔ πῃ δύναμαι

δύναμαι (67) [Λ] 17.643

δύναμαι 1st person singular medio-passive present indicative

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

[to be able, capable, strong enough]

ἰδέειν

εἶδον (237) [Λ] 17.643

ἰδέειν active aorist infinitive

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων, εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

[to see]

τοιοῦτον

τοιοῦτος (15) [Λ] 17.643

τοιοῦτον masculine accusative singular

18.368

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·

21.428-21.431

τοιοῦτοι νῦν πάντες ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοὶ εἶεν, ὅτ̓ Ἀργείοισι μαχοίατο θωρηκτῇσιν, ὧδέ τε θαρσαλέοι καὶ τλήμονες, ὡς Ἀφροδίτη ἦλθεν Ἄρῃ ἐπίκουρος ἐμῷ μένει ἀντιόωσα·

21.514

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·

[such as this]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.643

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

[Achaian]

· 17.644ἠέρι

ἀήρ (20) [Λ] 17.644

ἠέρι feminine dative singular

Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ̓ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν, ποίησον δ̓ αἴθρην, δὸς δ̓ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

20.443-20.444

τὸν δ̓ ἐξήρπαξεν Ἀπόλλων ῥεῖα μάλ̓ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δ̓ ἄῤ ἠέρι πολλῇ.

[the lower air, the air]

γὰρ κατέχονται

κατέχω (8) [Λ] 17.644

κατέχονται 3rd person plural medio-passive present indicative

3.243-3.244

ὣς φάτο, τοὺς δ̓ ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα ἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ.

3.418-3.420

ὣς ἔφατ̓, ἔδεισεν δ̓ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα, βῆ δὲ κατασχομένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷ σιγῇ, πάσας δὲ Τρῳὰς λάθεν·

[to hold fast]

ὁμῶς αὐτοί

αὐτός (604) [Λ] 17.644

αὐτοί masculine nominative plural

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

τε καὶ ἵπποι

ἵππος (417) [Λ] 17.644

ἵπποι masculine nominative plural

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

[a horse, mare]

. 17.645Ζεῦ

Ζεύς (476) [Λ] 17.645-17.646

Ζεῦ masculine vocative singular

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

[Zeus]

πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι

ῥύομαι (23) [Λ] 17.645-17.646

ῥῦσαι 2nd person singular middle aorist imperative

τεῖχος μέν ῥ̓ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα ῥύατ̓ ἐφεσταότες, μετὰ δ̓ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·

20.194

ἀτὰρ σὲ Ζεὺς ἐρρύσατο καὶ θεοὶ ἄλλοι.

22.507

οἶος γάρ σφιν ἔρυσο πύλας καὶ τείχεα μακρά.

[to draw to oneself]

ὑπ̓ ἠέρος

ἀήρ (20) [Λ] 17.645-17.646

ἠέρος feminine genitive singular

αὐτίκα δ̓ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη δ̓ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

20.443-20.444

τὸν δ̓ ἐξήρπαξεν Ἀπόλλων ῥεῖα μάλ̓ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δ̓ ἄῤ ἠέρι πολλῇ.

20.445-20.446

τρὶς μὲν ἔπειτ̓ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δ̓ ἠέρα τύψε βαθεῖαν.

[the lower air, the air]

υἷας

υἱός (436) [Λ] 17.645-17.646

υἷας masculine accusative plural

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς σχέτλιος·

[a son]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.645-17.646

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

[Achaian]

, 17.646ποίησον

ποιέω (38) [Λ] 17.645-17.646

ποίησον 2nd person singular active aorist imperative

18.369-18.371

Ἡφαίστου δ̓ ἵκανε δόμον Θέτις ἀργυρόπεζα ἄφθιτον ἀστερόεντα μεταπρεπέ̓ ἀθανάτοισι χάλκεον, ὅν ῥ̓ αὐτὸς ποιήσατο κυλλοποδίων.

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

18.481-18.482

αὐτὰρ ἐν αὐτῷ ποίει δαίδαλα πολλὰ ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

[to make, to do]

δ̓ αἴθρην, δὸς

δίδωμι (254) [Λ] 17.645-17.646

δὸς 2nd person singular active aorist imperative

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

ἐγὼ δ̓ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον εἶμι παῤ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην, αἴ κ̓ ἐθέλῃσιν υἱεῖ ἐμῷ δόμεναι κλυτὰ τεύχεα παμφανόωντα.

[to give]

δ̓ ὀφθαλμοῖσιν

ὀφθαλμός (60) [Λ] 17.645-17.646

ὀφθαλμοῖσιν masculine dative plural

ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος πρίν γ̓ ἐμὲ δεῦῤ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·

μήτηρ δ̓ οὔ με φίλη πρίν γ̓ εἴα θωρήσσεσθαι πρίν γ̓ αὐτὴν ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι·

19.172-19.174

τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.

[the eye]

ἰδέσθαι

εἶδον (237) [Λ] 17.645-17.646

ἰδέσθαι middle aorist infinitive

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

[to see]

· 17.647ἐν δὲ φάει

φάος (16) [Λ] 17.647

φάει neuter dative singular

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[light, daylight]

καὶ ὄλεσσον

ὄλλυμι (89) [Λ] 17.647

ὄλεσσον 2nd person singular active aorist imperative

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[to destroy, make an end of]

, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν

ἁνδάνω (11) [Λ] 17.647

εὔαδεν 3rd person singular active aorist indicative

18.510-18.512

δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή, ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·

24.25-24.30

ἔνθ̓ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐ δέ ποθ̓ Ἥρῃ οὐ δὲ Ποσειδάων̓ οὐ δὲ γλαυκώπιδι κούρῃ, ἀλλ̓ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκ̓ ἄτης, ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο, τὴν δ̓ ᾔνησ̓ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

1.24-1.25

ἀλλ̓ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ̓ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

[to please, delight, gratify]

οὕτως. 17.648ὣς φάτο

φημί (406) [Λ] 17.648

φάτο 3rd person singular middle aorist indicative

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

[to say, to claim]

, τὸν δὲ πατὴρ

πατήρ (166) [Λ] 17.648

πατὴρ masculine nominative singular

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

19.291-19.294

ἄνδρα μὲν ᾧ ἔδοσάν με πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ εἶδον πρὸ πτόλιος δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ, κηδείους, οἳ πάντες ὀλέθριον ἦμαρ ἐπέσπον.

[a father]

ὀλοφύρατο

ὀλοφύρομαι (17) [Λ] 17.648

ὀλοφύρατο 3rd person singular medio-passive aorist indicative

τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο, καί ῥ̓ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

21.106

τί ἦ ὀλοφύρεαι οὕτως;

22.169-22.172

ἐμὸν δ̓ ὀλοφύρεται ἦτορ Ἕκτορος, ὅς μοι πολλὰ βοῶν ἐπὶ μηρί̓ ἔκηεν Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ἐν πόλει ἀκροτάτῃ·

[to lament, wail, moan, weep]

δάκρυ

δάκρυον (43) [Λ] 17.648

δάκρυ neuter accusative singular

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

[a tear]

χέοντα

χέω (80) [Λ] 17.648

χέοντα masculine accusative singular active present participle

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

[to pour]

· 17.649αὐτίκα δ̓ ἠέρα

ἀήρ (20) [Λ] 17.649-17.650

ἠέρα feminine accusative singular

20.443-20.444

τὸν δ̓ ἐξήρπαξεν Ἀπόλλων ῥεῖα μάλ̓ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δ̓ ἄῤ ἠέρι πολλῇ.

20.445-20.446

τρὶς μὲν ἔπειτ̓ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δ̓ ἠέρα τύψε βαθεῖαν.

21.6-21.7

τῇ ῥ̓ οἵ γε προχέοντο πεφυζότες, ἠέρα δ̓ Ἥρη πίτνα πρόσθε βαθεῖαν ἐρυκέμεν·

[the lower air, the air]

μὲν σκέδασεν

σκεδάννυμι (6) [Λ] 17.649-17.650

σκέδασεν 3rd person singular active aorist indicative

19.171-19.172

ἀλλ̓ ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

20.341-20.342

αἶψα δ̓ ἔπειτ̓ Ἀχιλῆος ἀπ̓ ὀφθαλμῶν σκέδασ̓ ἀχλὺν θεσπεσίην·

23.156-23.159

Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι, νῦν δ̓ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι·

[to scatter, disperse]

καὶ ἀπῶσεν

ἀπωθέω (15) [Λ] 17.649-17.650

ἀπῶσεν 3rd person singular active aorist indicative

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

21.537

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄνεσάν τε πύλας καὶ ἀπῶσαν ὀχῆας·

24.443-24.447

ἀλλ̓ ὅτε δὴ πύργους τε νεῶν καὶ τάφρον ἵκοντο, οἳ δὲ νέον περὶ δόρπα φυλακτῆρες πονέοντο, τοῖσι δ̓ ἐφ̓ ὕπνον ἔχευε διάκτορος ἀργεϊφόντης πᾶσιν, ἄφαρ δ̓ ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας, ἐς δ̓ ἄγαγε Πρίαμόν τε καὶ ἀγλαὰ δῶῤ ἐπ̓ ἀπήνης.

[to thrust away, push back]

ὀμίχλην

ὁμίχλη (4) [Λ] 17.649-17.650

ὀμίχλην feminine accusative singular

1.359-1.361

καρπαλίμως δ̓ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτ̓ ὀμίχλη, καί ῥα πάροιθ̓ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος, χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζε·

3.10-3.12

εὖτ̓ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω, τόσσόν τίς τ̓ ἐπιλεύσσει ὅσον τ̓ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν·

13.334-13.338

ὡς δ̓ ὅθ̓ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι ἤματι τῷ ὅτε τε πλείστη κόνις ἀμφὶ κελεύθους, οἵ τ̓ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην, ὣς ἄρα τῶν ὁμόσ̓ ἦλθε μάχη, μέμασαν δ̓ ἐνὶ θυμῷ ἀλλήλους καθ̓ ὅμιλον ἐναιρέμεν ὀξέϊ χαλκῷ.

[a mist, fog]

, 17.650ἠέλιος

ἠέλιος (41) [Λ] 17.649-17.650

ἠέλιος masculine nominative singular

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

δ̓ ἐπέλαμψε, μάχη

μάχη (131) [Λ] 17.649-17.650

μάχη feminine nominative singular

ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω Τρώων·

μὴ δέ μ̓ ἔρυκε μάχης φιλέουσά περ·

[battle, fight, combat]

δ̓ ἐπὶ πᾶσα

πᾶς (546) [Λ] 17.649-17.650

πᾶσα feminine nominative singular

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

πάντα κατ̓ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

[all, the whole]

φαάνθη

φαίνω (61) [Λ] 17.649-17.650

φαάνθη 3rd person singular passive aorist indicative

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ καιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθ̓ ὄρεσφι σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ·

[to bring to light, make to appear]

· 17.651καὶ τότ̓ ἄῤ Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.651

Αἴας masculine nominative singular

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ̓ ἐπέτελλεν·

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[Ajax]

εἶπε

εἶπον (279) [Λ] 17.651

εἶπε 3rd person singular active aorist indicative

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

πάντα κατ̓ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

[to speak, say]

βοὴν

βοή (51) [Λ] 17.651

βοὴν feminine accusative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

κοῦροι δ̓ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δ̓ ἄρα τοῖσιν αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον·

[a loud cry, shout]

ἀγαθὸν

ἀγαθός (86) [Λ] 17.651

ἀγαθὸν masculine accusative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[good]

Μενέλαον

Μενέλαος (132) [Λ] 17.651

Μενέλαον masculine accusative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

[Menelaos]

· 17.652σκέπτεο νῦν Μενέλαε

Μενέλαος (132) [Λ] 17.652-17.655

Μενέλαε masculine vocative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[Menelaos]

διοτρεφὲς

διοτρεφής (18) [Λ] 17.652-17.655

διοτρεφὲς masculine vocative singular

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

[nourished, cherished by Zeus, Zeus-nurtured]

αἴ κεν ἴδηαι

εἶδον (237) [Λ] 17.652-17.655

ἴδηαι 2nd person singular medio-passive aorist subjunctive

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

[to see]

17.653ζωὸν

ζωός (36) [Λ] 17.652-17.655

ζωὸν masculine accusative singular

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

ὑπὸ δ̓ ἀμφίπολοι ῥώοντο ἄνακτι χρύσειαι ζωῇσι νεήνισιν εἰοικυῖαι.

ἐν δ̓ Ἔρις ἐν δὲ Κυδοιμὸς ὁμίλεον, ἐν δ̓ ὀλοὴ Κήρ, ἄλλον ζωὸν ἔχουσα νεούτατον, ἄλλον ἄουτον, ἄλλον τεθνηῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν·

[alive, living]

ἔτ̓ Ἀντίλοχον

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 17.652-17.655

Ἀντίλοχον masculine accusative singular

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

[Antilochus]

μεγαθύμου

μεγάθυμος (62) [Λ] 17.652-17.655

μεγαθύμου masculine genitive singular

ἡνίοχοι δ̓ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος δαιόμενον·

19.74-19.75

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

[high-minded]

Νέστορος

Νέστωρ (74) [Λ] 17.652-17.655

Νέστορος masculine genitive singular

ἦ, καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο Φυλεΐδην τε Μέγητα Θόαντά τε Μηριόνην τε καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον·

[Nestor]

υἱόν

υἱός (436) [Λ] 17.652-17.655

υἱόν masculine accusative singular

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς σχέτλιος·

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

[a son]

, 17.654ὄτρυνον

ὀτρύνω (88) [Λ] 17.652-17.655

ὄτρυνον 2nd person singular active aorist imperative

οἳ δὲ νομῆες αὔτως ἐνδίεσαν ταχέας κύνας ὀτρύνοντες.

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[to stir up, rouse, egg on, spur on, encourage]

δ̓ Ἀχιλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.652-17.655

Ἀχιλῆϊ masculine dative singular

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

[Achilles]

δαΐφρονι

δαίφρων (37) [Λ] 17.652-17.655

δαΐφρονι masculine dative singular

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

20.266-20.268

οὐ δὲ τότ̓ Αἰνείαο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος ῥῆξε σάκος·

θᾶσσον

ταχύς (91) [Λ] 17.652-17.655

θᾶσσον neuter accusative singular comparative

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

[quick, swift, fleet]

ἰόντα

εἶμι (299) [Λ] 17.652-17.655

ἰόντα masculine accusative singular active present participle

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

[come, go]

17.655εἰπεῖν

εἶπον (279) [Λ] 17.652-17.655

εἰπεῖν active aorist infinitive

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

πάντα κατ̓ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[to speak, say]

ὅττι ῥά οἱ πολὺ

πολύς (468) [Λ] 17.652-17.655

πολὺ neuter accusative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ̓ ἐπέτελλεν·

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων, εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

[much, many]

φίλτατος

φίλτατος (24) [Λ] 17.652-17.655

φίλτατος masculine nominative singular superlative

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

20.408-20.412

τὸν δ̓ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι, οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο, καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

ὤλεθ̓

ὄλλυμι (89) [Λ] 17.652-17.655

ὤλεθ̓ 3rd person singular middle aorist indicative

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

[to destroy, make an end of]

ἑταῖρος

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.652-17.655

ἑταῖρος masculine nominative singular

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[a comrade, companion, mate]

. 17.656ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 17.656-17.660

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο ὕψι μάλα μεγάλως·

[to say, to claim]

, οὐ δ̓ ἀπίθησε

ἀπιθέω (30) [Λ] 17.656-17.660

ἀπίθησε 3rd person singular active aorist indicative

23.895

ὣς ἔφατ̓, οὐ δ̓ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

24.120-24.122

24.300

ὦ γύναι οὐ μέν τοι τόδ̓ ἐφιεμένῃ ἀπιθήσω.

[he disobeyed]

βοὴν

βοή (51) [Λ] 17.656-17.660

βοὴν feminine accusative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

κοῦροι δ̓ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δ̓ ἄρα τοῖσιν αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον·

ὃ δ̓ υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα νεικείων Ἕλενόν τε Πάριν τ̓ Ἀγάθωνά τε δῖον Πάμμονά τ̓ Ἀντίφονόν τε βοὴν ἀγαθόν τε Πολίτην Δηΐφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον καὶ δῖον Ἀγαυόν·

[a loud cry, shout]

ἀγαθὸς

ἀγαθός (86) [Λ] 17.656-17.660

ἀγαθὸς masculine nominative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

21.109

πατρὸς δ̓ εἴμ̓ ἀγαθοῖο, θεὰ δέ με γείνατο μήτηρ·

[good]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.656-17.660

Μενέλαος masculine nominative singular

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων, εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

[Menelaos]

, 17.657βῆ

βαίνω (222) [Λ] 17.656-17.660

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

ἠῶθεν δ̓ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[to walk, step]

δ̓ ἰέναι

εἶμι (299) [Λ] 17.656-17.660

ἰέναι active present infinitive

ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ἤϊε πόλλ̓ ἀέκων·

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[come, go]

ὥς τίς τε λέων

λέων (45) [Λ] 17.656-17.660

λέων masculine nominative singular

σμερδαλέω δὲ λέοντε δύ̓ ἐν πρώτῃσι βόεσσι ταῦρον ἐρύγμηλον ἐχέτην·

18.585-18.586

οἳ δ̓ ἤτοι δακέειν μὲν ἀπετρωπῶντο λεόντων, ἱστάμενοι δὲ μάλ̓ ἐγγὺς ὑλάκτεον ἔκ τ̓ ἀλέοντο.

[a lion]

ἀπὸ μεσσαύλοιο

μέσαυλος (4) [Λ] 17.656-17.660

μεσσαύλοιο masculine genitive singular

24.25-24.30

11.548-11.551

τοῦ δ̓ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ παχνοῦται, ἀέκων δέ τ̓ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο·

[the inner court, behind the αὐλή]

, 17.658ὅς τ̓ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι

κάμνω (33) [Λ] 17.656-17.660

κάμῃσι 3rd person singular active aorist subjunctive

τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως, ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποι κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι, τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷ πιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.

18.614-18.615

αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθ̓ ὅπλα κάμε κλυτὸς ἀμφιγυήεις, μητρὸς Ἀχιλλῆος θῆκε προπάροιθεν ἀείρας.

ὃς δέ κ̓ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐ δέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.

[to work, toil, be sick]

κύνας

κύων (75) [Λ] 17.656-17.660

κύνας masculine accusative plural

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθω Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι·

ἀσπασίως γὰρ ἀφίξεται Ἴλιον ἱρὴν ὅς κε φύγῃ, πολλοὺς δὲ κύνες καὶ γῦπες ἔδονται Τρώων·

[a dog]

τ̓ ἄνδρας

ἀνήρ (590) [Λ] 17.656-17.660

ἄνδρας masculine accusative plural

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

[a man]

τ̓ ἐρεθίζων

ἐρεθίζω (5) [Λ] 17.656-17.660

ἐρεθίζων masculine nominative singular active present participle

24.560

μηκέτι νῦν μ̓ ἐρέθιζε γέρον·

1.32

ἀλλ̓ ἴθι μή μ̓ ἐρέθιζε σαώτερος ὥς κε νέηαι.

4.5-4.6

αὐτίκ̓ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων·

[to rouse to anger, rouse to fight, irritate]

, 17.659οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι

ἐάω (92) [Λ] 17.656-17.660

εἰῶσι 3rd person plural active present indicative

ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ, θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

μήτηρ δ̓ οὔ με φίλη πρίν γ̓ εἴα θωρήσσεσθαι πρίν γ̓ αὐτὴν ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι·

εἴσω δ̓ οὔ μιν θυμὸς ἐφορμηθῆναι ἐάσει, οὐ δέ ποτ̓ ἐκπέρσει·

[to let, suffer, allow, permit]

βοῶν

βοῦς (86) [Λ] 17.656-17.660

βοῶν masculine genitive plural

τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἀπάνευθε δύω σκοποὶ εἵατο λαῶν δέγμενοι ὁππότε μῆλα ἰδοίατο καὶ ἕλικας βοῦς.

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσὶν εἰράων προπάροιθε καθήμενοι, αὐτίκ̓ ἐφ̓ ἵππων βάντες ἀερσιπόδων μετεκίαθον, αἶψα δ̓ ἵκοντο.

[cow]

ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι

αἱρέω (276) [Λ] 17.656-17.660

ἑλέσθαι middle aorist infinitive

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

[to take,(mid.) to choose]

17.660πάννυχοι

πάννυχος (4) [Λ] 17.656-17.660

πάννυχοι masculine nominative plural

23.218-23.221

ὃ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

10.159

τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς;

11.548-11.551

ὡς δ̓ αἴθωνα λέοντα βοῶν ἀπὸ μεσσαύλοιο ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται, οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι πάννυχοι ἐγρήσσοντες·

[lasting all the night]

ἐγρήσσοντες· ὃ δὲ κρειῶν

κρέας (10) [Λ] 17.660-17.661

κρειῶν neuter genitive plural

22.346-22.352

αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήη ὤμ̓ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷα ἔοργας, ὡς οὐκ ἔσθ̓ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι, οὐ δ̓ εἴ κεν δεκάκις τε καὶ εἰκοσινήριτ̓ ἄποινα στήσωσ̓ ἐνθάδ̓ ἄγοντες, ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα, οὐ δ̓ εἴ κέν σ̓ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι Δαρδανίδης Πρίαμος·

24.626

ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.

8.161-8.162

Τυδεΐδη περὶ μέν σε τίον Δαναοὶ ταχύπωλοι ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσι·

[flesh, meat, a piece of meat]

ἐρατίζων 17.661ἰθύει

ἰθύω (11) [Λ] 17.660-17.661

ἰθύει 3rd person singular active present indicative

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

4.506-4.507

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκρούς, ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω·

6.2-6.4

πολλὰ δ̓ ἄῤ ἔνθα καὶ ἔνθ̓ ἴθυσε μάχη πεδίοιο ἀλλήλων ἰθυνομένων χαλκήρεα δοῦρα μεσσηγὺς Σιμόεντος ἰδὲ Ξάνθοιο ῥοάων.

[to go straight, press right on]

, ἀλλ̓ οὔ τι πρήσσει

πράσσω (8) [Λ] 17.660-17.661

πρήσσει 3rd person singular active present indicative

18.357-18.358

ἔπρηξας καὶ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἀνστήσασ̓ Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

23.500-23.501

οἳ δέ οἱ ἵπποι ὑψόσ̓ ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

24.263-24.264

οὐκ ἂν δή μοι ἄμαξαν ἐφοπλίσσαιτε τάχιστα, ταῦτά τε πάντ̓ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;

[do,(w. adv) fare,(mid.) charge payment]

· θαμέες

θαμέες (12) [Λ] 17.661-17.663

θαμέες masculine nominative plural

ταὶ δ̓ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα.

19.381-19.383

ἣ δ̓ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν ἵππουρις τρυφάλεια, περισσείοντο δ̓ ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

22.315-22.316

καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

[crowded, close-set, thick]

γὰρ ἄκοντες

ἄκων (17) [Λ] 17.661-17.663

ἄκοντες masculine nominative plural

20.413-20.415

τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς νῶτα παραΐσσοντος, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ·

20.450-20.451

νῦν αὖτέ σ̓ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.

ὣς εἰπὼν Δρύοπ̓ οὖτα κατ̓ αὐχένα μέσσον ἄκοντι·

[a javelin, dart]

17.662ἀντίον

ἀντίος (49) [Λ] 17.661-17.663

ἀντίον neuter accusative singular

20.87-20.88

Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

[set against]

ἀΐσσουσι

ἀίσσω (50) [Λ] 17.661-17.663

ἀΐσσουσι 3rd person plural active present indicative

ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δ̓ αὐγὴ γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι, αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·

[to move with a quick shooting motion, to shoot, dart, glance]

θρασειάων

θρασύς (19) [Λ] 17.661-17.663

θρασειάων feminine genitive plural

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ δή μοι θρασὺν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεὺς μοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δὲ δίηται, καὶ δή μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς ἥ μιν ἔχεσκ̓, ἐπεὶ οὔ ποτ̓ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν, ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε, τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων.

23.714-23.715

τετρίγει δ̓ ἄρα νῶτα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἑλκόμενα στερεῶς·

24.71-24.72

ἀλλ̓ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐ δέ πῃ ἔστι, λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα·

[bold, spirited, courageous, confident]

ἀπὸ χειρῶν

χείρ (386) [Λ] 17.661-17.663

χειρῶν feminine genitive plural

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

[the hand]

, 17.663καιόμεναί

καίω (50) [Λ] 17.661-17.663

καιόμεναί feminine nominative plural medio-passive present participle

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ καιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθ̓ ὄρεσφι σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃ καιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθ̓ ὄρεσφι σταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ·

ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη μή ποτ̓ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ, μη δ̓ ὁπότ̓ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται καιομένη, καίωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

[to light, kindle]

τε δεταί, τάς τε τρεῖ

τρέω (15) [Λ] 17.661-17.663

τρεῖ 3rd person singular active present indicative

Μυρμιδόνας δ̓ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐ δέ τις ἔτλη ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλ̓ ἔτρεσαν.

21.288

Πηλεΐδη μήτ̓ ἄρ τι λίην τρέε μήτέ τι τάρβει·

[to flee from fear, flee away]

ἐσσύμενός

σεύω (40) [Λ] 17.661-17.663

ἐσσύμενός masculine nominative singular medio-passive present participle

ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ̓ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ θάμνῳ ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

[to put in quick motion: to drive, hunt, chase away]

περ· 17.664ἠῶθεν δ̓ ἀπονόσφιν ἔβη

βαίνω (222) [Λ] 17.664

ἔβη 3rd person singular active aorist indicative

σπόγγῳ δ̓ ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖῤ ἀπομόργνυ αὐχένα τε στιβαρὸν καὶ στήθεα λαχνήεντα, δῦ δὲ χιτῶν̓, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ, βῆ δὲ θύραζε χωλεύων·

[to walk, step]

τετιηότι

τετίημαι (9) [Λ] 17.664

τετιηότι masculine dative singular active perfect participle

24.283-24.285

ἀγχίμολον δέ σφ̓ ἦλθ̓ Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ οἶνον ἔχουσ̓ ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι χρυσέῳ ἐν δέπαϊ, ὄφρα λείψαντε κιοίτην·

8.436-8.437

αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον μίγδ̓ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.

8.447

τίφθ̓ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;

[to be sorrowful, to sorrow, mourn]

θυμῷ

θυμός (435) [Λ] 17.664

θυμῷ masculine dative singular

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

[the soul]

· 17.665ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.665-17.666

Πατρόκλοιο masculine genitive singular

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτὸς δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δὲ παῤ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[Patroclus]

βοὴν

βοή (51) [Λ] 17.665-17.666

βοὴν feminine accusative singular

κοῦροι δ̓ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δ̓ ἄρα τοῖσιν αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον·

2.408

αὐτόματος δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[a loud cry, shout]

ἀγαθὸς

ἀγαθός (86) [Λ] 17.665-17.666

ἀγαθὸς masculine nominative singular

21.109

πατρὸς δ̓ εἴμ̓ ἀγαθοῖο, θεὰ δέ με γείνατο μήτηρ·

21.280

τώ κ̓ ἀγαθὸς μὲν ἔπεφν̓, ἀγαθὸν δέ κεν ἐξενάριξε·

[good]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.665-17.666

Μενέλαος masculine nominative singular

τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε μάχης ἐπ̓ ἀριστερὰ πάσης θαρσύνονθ̓ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[Menelaos]

17.666ἤϊε

εἶμι (299) [Λ] 17.665-17.666

ἤϊε 3rd person singular active imperfect indicative

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[come, go]

πόλλ̓

πολύς (468) [Λ] 17.665-17.666

πόλλ̓ neuter accusative plural

πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσ̓ ἐπέτελλεν·

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

[much, many]

ἀέκων

ἀέκων (28) [Λ] 17.665-17.666

ἀέκων masculine nominative singular

18.239-18.240

Ἠέλιον δ̓ ἀκάμαντα βοῶπις πότνια Ἥρη πέμψεν ἐπ̓ Ὠκεανοῖο ῥοὰς ἀέκοντα νέεσθαι·

19.271-19.273

21.58-21.59

οὐ δέ μιν ἔσχε πόντος ἁλὸς πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.

[against one's will, unwilling]

· περὶ γὰρ δίε

δίω (11) [Λ] 17.666-17.667

δίε 3rd person singular active imperfect indicative

22.189-22.190

ὡς δ̓ ὅτε νεβρὸν ὄρεσφι κύων ἐλάφοιο δίηται ὄρσας ἐξ εὐνῆς διά τ̓ ἄγκεα καὶ διὰ βήσσας·

ἀλλὰ μάλ̓ αἰνῶς δείδω μὴ δή μοι θρασὺν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεὺς μοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δὲ δίηται, καὶ δή μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς ἥ μιν ἔχεσκ̓, ἐπεὶ οὔ ποτ̓ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν, ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε, τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων.

[to run away, take to flight, flee]

μή μιν Ἀχαιοὶ

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.666-17.667

Ἀχαιοὶ masculine nominative plural

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

[Achaian]

17.667ἀργαλέου

ἀργαλέος (34) [Λ] 17.666-17.667

ἀργαλέου masculine genitive singular

ἀλλά ἑ μοῖρα δάμασσε καὶ ἀργαλέος χόλος Ἥρης.

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

20.356-20.357

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι τοσσούσδ̓ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι·

[painful, troublous, grievous]

πρὸ φόβοιο

φόβος (38) [Λ] 17.666-17.667

φόβοιο masculine genitive singular

τοῖον γὰρ πόθεον μήστωρα φόβοιο.

24.213-24.216

2.766-2.767

τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ̓ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.

[fear, panic, flight]

ἕλωρ

ἕλωρ (5) [Λ] 17.666-17.667

ἕλωρ neuter accusative singular

5.487-5.488

μή πως ὡς ἀψῖσι λίνου ἁλόντε πανάγρου ἀνδράσι δυσμενέεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένησθε·

5.684-5.685

Πριαμίδη, μὴ δή με ἕλωρ Δαναοῖσιν ἐάσῃς κεῖσθαι, ἀλλ̓ ἐπάμυνον·

[booty, spoil, prey]

δηΐοισι

δάιος (43) [Λ] 17.666-17.667

δηΐοισι masculine dative plural

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀριζήλη φωνή, ὅτε τ̓ ἴαχε σάλπιγξ ἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων, ὣς τότ̓ ἀριζήλη φωνὴ γένετ̓ Αἰακίδαο.

λίποιεν

λείπω (103) [Λ] 17.666-17.667

λίποιεν 3rd person plural active aorist optative

ὣς ἄρα φωνήσασα λίπε σπέος·

18.468

ὣς εἰπὼν τὴν μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δ̓ ἐπὶ φύσας·

[to leave, quit]

. 17.668πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 17.668

πολλὰ neuter accusative plural

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[much, many]

δὲ Μηριόνῃ

Μηριόνης (57) [Λ] 17.668

Μηριόνῃ masculine dative singular

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

ἦ, καὶ Νέστορος υἷας ὀπάσσατο κυδαλίμοιο Φυλεΐδην τε Μέγητα Θόαντά τε Μηριόνην τε καὶ Κρειοντιάδην Λυκομήδεα καὶ Μελάνιππον·

[pudenda muliebria]

τε καὶ Αἰάντεσσ̓

Αἴας (190) [Λ] 17.668

Αἰάντεσσ̓ masculine dative plural

Αἴαντ̓ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο μνησάσθω·

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

[Ajax]

ἐπέτελλεν

ἐπιτέλλω (43) [Λ] 17.668

ἐπέτελλεν 3rd person singular active imperfect indicative

σοὶ δ̓ αὐτῷ τόδ̓ ἐγὼν ἐπιτέλλομαι ἠδὲ κελεύω·

21.229-21.232

21.445

ὃ δὲ σημαίνων ἐπέτελλεν.

[to lay upon, enjoin, prescribe, ordain, command]

· 17.669Αἴαντ̓

Αἴας (190) [Λ] 17.669-17.671

Αἴαντ̓ masculine vocative dual

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ̓ αὐτοὺς σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐ δέ τις ἔτλη πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

[Ajax]

Ἀργείων

Ἀργεῖος (137) [Λ] 17.669-17.671

Ἀργείων masculine genitive plural

τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες Ἀργείων, καὶ πολλὰ περικλυτὰ δῶῤ ὀνόμαζον.

19.83-19.84

αὐτὰρ οἱ ἄλλοι σύνθεσθ̓ Ἀργεῖοι, μῦθόν τ̓ εὖ γνῶτε ἕκαστος.

19.122-19.124

ἤδη ἀνὴρ γέγον̓ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο σὸν γένος·

[of/from Argos, Argive]

ἡγήτορε

ἡγήτωρ (29) [Λ] 17.669-17.671

ἡγήτορε masculine vocative dual

20.381-20.385

23.457-23.458

ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

[a leader, commander, chief]

Μηριόνη

Μηριόνης (57) [Λ] 17.669-17.671

Μηριόνη masculine vocative singular

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

[pudenda muliebria]

τε 17.670νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.669-17.671

Πατροκλῆος masculine genitive singular

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

[Patroclus]

δειλοῖο

δειλός (21) [Λ] 17.669-17.671

δειλοῖο masculine genitive singular

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

21.462-21.466

ἐννοσίγαἰ οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιο ἔμμεναι, εἰ δὴ σοί γε βροτῶν ἕνεκα πτολεμίξω δειλῶν, οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τε ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες, ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι.

[cowardly, craven]

17.671μνησάσθω

μιμνήσκω (61) [Λ] 17.669-17.671

μνησάσθω 3rd person singular middle aorist imperative

νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι, καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης αἶψα μάλ̓·

[to remind]

· πᾶσιν

πᾶς (546) [Λ] 17.671-17.672

πᾶσιν masculine dative plural

πάντα κατ̓ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

[all, the whole]

γὰρ ἐπίστατο

ἐπίσταμαι (17) [Λ] 17.671-17.672

ἐπίστατο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

18.599-18.601

οἳ δ̓ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσι ῥεῖα μάλ̓, ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσιν ἑζόμενος κεραμεὺς πειρήσεται, αἴ κε θέῃσιν·

19.80

χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.

19.388-19.389

τὸ μὲν οὐ δύνατ̓ ἄλλος Ἀχαιῶν πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς·

[to know]

μείλιχος εἶναι

εἰμί (1088) [Λ] 17.671-17.672

εἶναι active present infinitive

πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών·

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

[to be]

17.672ζωὸς

ζωός (36) [Λ] 17.671-17.672

ζωὸς masculine nominative singular

ὑπὸ δ̓ ἀμφίπολοι ῥώοντο ἄνακτι χρύσειαι ζωῇσι νεήνισιν εἰοικυῖαι.

18.539-18.540

ὡμίλευν δ̓ ὥς τε ζωοὶ βροτοὶ ἠδ̓ ἐμάχοντο, νεκρούς τ̓ ἀλλήλων ἔρυον κατατεθνηῶτας.

[alive, living]

ἐών

εἰμί (1088) [Λ] 17.671-17.672

ἐών masculine nominative singular active present participle

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

[to be]

· νῦν αὖ θάνατος

θάνατος (78) [Λ] 17.672

θάνατος masculine nominative singular

19.273-19.274

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

[death]

καὶ μοῖρα

μοῖρα (47) [Λ] 17.672

μοῖρα feminine nominative singular

ἀλλά ἑ μοῖρα δάμασσε καὶ ἀργαλέος χόλος Ἥρης.

ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται, κείσομ̓ ἐπεί κε θάνω·

ἐγὼ δ̓ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς, οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην, ἤματι τῷ ὅτ̓ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

[a part, portion; fate]

κιχάνει

κιχάνω (41) [Λ] 17.672

κιχάνει 3rd person singular active present indicative

18.114-18.115

νῦν δ̓ εἶμ̓ ὄφρα φίλης κεφαλῆς ὀλετῆρα κιχείω Ἕκτορα·

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

εἰ δ̓ ἄμμε κιχήσεται ἐνθάδ̓ ἐόντας αὔριον ὁρμηθεὶς σὺν τεύχεσιν, εὖ νύ τις αὐτὸν γνώσεται·

[to reach, hit]

. 17.673ὣς ἄρα φωνήσας

φωνέω (80) [Λ] 17.673-17.678

φωνήσας masculine nominative singular active aorist participle

ὣς ἄρα φωνήσασα λίπε σπέος·

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθ̓ υἷος ἑοῖο, καὶ στρεφθεῖσ̓ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·

18.388

ὣς ἄρα φωνήσασα πρόσω ἄγε δῖα θεάων.

[to produce a sound]

ἀπέβη

ἀποβαίνω (23) [Λ] 17.673-17.678

ἀπέβη 3rd person singular active aorist indicative

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὦρτο Διῒ φίλος·

21.298

τὼ μὲν ἄῤ ὣς εἰπόντε μετ̓ ἀθανάτους ἀπεβήτην·

23.212-23.213

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπεβήσετο, τοὶ δ̓ ὀρέοντο ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

[to step off from]

ξανθὸς

ξανθός (23) [Λ] 17.673-17.678

ξανθὸς masculine nominative singular

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

[yellow]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.673-17.678

Μενέλαος masculine nominative singular

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε, βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχἐ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[Menelaos]

, 17.674πάντοσε παπταίνων

παπταίνω (17) [Λ] 17.673-17.678

παπταίνων masculine nominative singular active present participle

22.461-22.464

23.463-23.464

πάντῃ δέ μοι ὄσσε Τρωϊκὸν ἂμ πεδίον παπταίνετον εἰσορόωντι·

23.689-23.690

ἐπὶ δ̓ ὄρνυτο δῖος Ἐπειός, κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον·

[to look earnestly, gaze]

ὥς τ̓ αἰετός

ἀετός (9) [Λ] 17.673-17.678

αἰετός masculine nominative singular

Πηλεΐδης δ̓ ἀπόρουσεν ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή, αἰετοῦ οἴματ̓ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος, ὅς θ̓ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν·

ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ, τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε, οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ̓ αἰετὸς ὑψιπετήεις, ὅς τ̓ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν ἁρπάξων ἢ ἄρν̓ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·

24.314-24.316

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε μητίετα Ζεὺς αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν μόρφνον θηρητῆῤ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν.

[an eagle]

, ὅν ῥά τέ φασιν

φημί (406) [Λ] 17.673-17.678

φασιν 3rd person plural active present indicative

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο ὕψι μάλα μεγάλως·

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

[to say, to claim]

17.675ὀξύτατον

ὀξύς (103) [Λ] 17.673-17.678

ὀξύτατον neuter accusative singular superlative

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

δέρκεσθαι

δέρκομαι (8) [Λ] 17.673-17.678

δέρκεσθαι medio-passive present infinitive

22.93-22.95

ὡς δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ ὀρέστερος ἄνδρα μένῃσι βεβρωκὼς κακὰ φάρμακ̓, ἔδυ δέ τέ μιν χόλος αἰνός, σμερδαλέον δὲ δέδορκεν ἑλισσόμενος περὶ χειῇ·

23.813-23.815

οἳ δ̓ ἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν, ἐς μέσον ἀμφοτέρω συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι δεινὸν δερκομένω·

1.86-1.91

οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐ δ̓ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

[to see clearly, see]

ὑπουρανίων πετεηνῶν

πετεινός (8) [Λ] 17.673-17.678

πετεηνῶν neuter genitive plural

Πηλεΐδης δ̓ ἀπόρουσεν ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή, αἰετοῦ οἴματ̓ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος, ὅς θ̓ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν·

22.139-22.142

ἠΰτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεηνῶν ῥηϊδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν, ἣ δέ θ̓ ὕπαιθα φοβεῖται, ὃ δ̓ ἐγγύθεν ὀξὺ λεληκὼς ταρφέ̓ ἐπαΐσσει, ἑλέειν τέ ἑ θυμὸς ἀνώγει·

24.314-24.316

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε μητίετα Ζεὺς αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν μόρφνον θηρητῆῤ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν.

[able to fly, full fledged]

, 17.676ὅν τε καὶ ὑψόθ̓ ἐόντα

εἰμί (1088) [Λ] 17.673-17.678

ἐόντα masculine accusative singular active present participle

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

[to be]

πόδας

πούς (192) [Λ] 17.673-17.678

πόδας masculine accusative plural

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

[a foot]

ταχὺς

ταχύς (91) [Λ] 17.673-17.678

ταχὺς masculine nominative singular

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

[quick, swift, fleet]

οὐκ ἔλαθε

λανθάνω (59) [Λ] 17.673-17.678

ἔλαθε 3rd person singular active aorist indicative

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

πτὼξ 17.677θάμνῳ

θάμνος (3) [Λ] 17.673-17.678

θάμνῳ masculine dative singular

22.191-22.192

τὸν δ̓ εἴ πέρ τε λάθῃσι καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ, ἀλλά τ̓ ἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ·

11.155-11.157

ὡς δ̓ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ̓ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἳ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ·

[a bush, shrub]

ὑπ̓ ἀμφικόμῳ κατακείμενος

κατακείω (6) [Λ] 17.673-17.678

κατακείμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

23.57-23.61

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ̓ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ̓ ἐπ̓ ἠϊόνος κλύζεσκον·

τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν, ἄλλοτ̓ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ̓ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής·

24.522-24.523

ἀλλ̓ ἄγε δὴ κατ̓ ἄῤ ἕζευ ἐπὶ θρόνου, ἄλγεα δ̓ ἔμπης ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ·

, ἀλλά τ̓ ἐπ̓ αὐτῷ

αὐτός (604) [Λ] 17.673-17.678

αὐτῷ masculine dative singular

ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει, νίκη δὲ Τρώων·

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

17.678ἔσσυτο

σεύω (40) [Λ] 17.673-17.678

ἔσσυτο 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

20.324-20.325

καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν, Αἰνείαν δ̓ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ̓ ἀείρας.

[to put in quick motion: to drive, hunt, chase away]

, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν

λαμβάνω (86) [Λ] 17.673-17.678

λαβὼν masculine nominative singular active aorist participle

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

[to take, seize, receive]

ἐξείλετο

ἐξαιρέω (17) [Λ] 17.673-17.678

ἐξείλετο 3rd person singular middle aorist indicative

18.444-18.445

κούρην ἣν ἄρα οἱ γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν, τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων.

19.137-19.138

ἀλλ̓ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς, ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τ̓ ἀπερείσἰ ἄποινα·

24.229-24.231

ἔνθεν δώδεκα μὲν περικαλλέας ἔξελε πέπλους, δώδεκα δ̓ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας, τόσσα δὲ φάρεα λευκά, τόσους δ̓ ἐπὶ τοῖσι χιτῶνας.

[to take out of]

θυμόν

θυμός (435) [Λ] 17.673-17.678

θυμόν masculine accusative singular

ἐν δέ τε θυμὸς τείρεθ̓ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·

[the soul]

. 17.679ὣς τότε σοὶ Μενέλαε

Μενέλαος (132) [Λ] 17.679-17.681

Μενέλαε masculine vocative singular

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

[Menelaos]

διοτρεφὲς

διοτρεφής (18) [Λ] 17.679-17.681

διοτρεφὲς masculine vocative singular

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

21.75

ἀντί τοί εἰμ̓ ἱκέταο διοτρεφὲς αἰδοίοιο·

[nourished, cherished by Zeus, Zeus-nurtured]

ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 17.679-17.681

ὄσσε neuter nominative dual

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

[the two eyes]

φαεινὼ

φαεινός (65) [Λ] 17.679-17.681

φαεινὼ neuter nominative dual

18.421-18.423

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε, τεῦξ̓ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς, τεῦξε δέ οἱ κόρυθα βριαρὴν κροτάφοις ἀραρυῖαν καλὴν δαιδαλέην, ἐπὶ δὲ χρύσεον λόφον ἧκε, τεῦξε δέ οἱ κνημῖδας ἑανοῦ κασσιτέροιο.

[shining, beaming, radiant]

17.680πάντοσε δινείσθην

δινεύω (9) [Λ] 17.679-17.681

δινείσθην 3rd person dual medio-passive imperfect indicative

κοῦροι δ̓ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δ̓ ἄρα τοῖσιν αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον·

18.542-18.543

πολλοὶ δ̓ ἀροτῆρες ἐν αὐτῇ ζεύγεα δινεύοντες ἐλάστρεον ἔνθα καὶ ἔνθα.

18.605-18.606

δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ̓ αὐτοὺς μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους.

[to whirl]

πολέων

πολύς (468) [Λ] 17.679-17.681

πολέων masculine genitive plural

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

[much, many]

κατὰ ἔθνος

ἔθνος (25) [Λ] 17.679-17.681

ἔθνος neuter accusative singular

2.91-2.93

ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν·

2.459-2.465

τῶν δ̓ ὥς τ̓ ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλὰ χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων Ἀσίω ἐν λειμῶνι Καϋστρίου ἀμφὶ ῥέεθρα ἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται ἀγαλλόμενα πτερύγεσσι κλαγγηδὸν προκαθιζόντων, σμαραγεῖ δέ τε λειμών, ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἐς πεδίον προχέοντο Σκαμάνδριον·

[a number of people accustomed to live together, a company, body of men]

ἑταίρων

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.679-17.681

ἑταίρων masculine genitive plural

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

[a comrade, companion, mate]

, 17.681εἴ που Νέστορος

Νέστωρ (74) [Λ] 17.679-17.681

Νέστορος masculine genitive singular

ὣς εἰπὼν ἄλλους μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δ̓ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ̓ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον·

[Nestor]

υἱὸν

υἱός (436) [Λ] 17.679-17.681

υἱὸν masculine accusative singular

ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς σχέτλιος·

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

[a son]

ἔτι ζώοντα

ζῶ (9) [Λ] 17.679-17.681

ζώοντα masculine accusative singular active present participle

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

ἴδοιτο

εἶδον (237) [Λ] 17.679-17.681

ἴδοιτο 3rd person singular middle aorist optative

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

[to see]

. 17.682τὸν δὲ μάλ̓ αἶψ̓ ἐνόησε

νοέω (79) [Λ] 17.682-17.684

ἐνόησε 3rd person singular active aorist indicative

19.112-19.113

Ζεὺς δ̓ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν, ἀλλ̓ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.

20.262-20.267

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ̓ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

[to perceive by the eyes, observe, notice]

μάχης

μάχη (131) [Λ] 17.682-17.684

μάχης feminine genitive singular

ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω Τρώων·

μὴ δέ μ̓ ἔρυκε μάχης φιλέουσά περ·

πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[battle, fight, combat]

ἐπ̓ ἀριστερὰ

ἀριστερός (20) [Λ] 17.682-17.684

ἀριστερὰ neuter accusative plural

2.525-2.526

οἳ μὲν Φωκήων στίχας ἵστασαν ἀμφιέποντες, Βοιωτῶν δ̓ ἔμπλην ἐπ̓ ἀριστερὰ θωρήσσοντο.

[left, on the left]

πάσης

πᾶς (546) [Λ] 17.682-17.684

πάσης feminine genitive singular

πάντα κατ̓ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

[all, the whole]

17.683θαρσύνονθ̓

θαρσύνω (8) [Λ] 17.682-17.684

θαρσύνονθ̓ masculine accusative singular active present participle

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

23.681-23.682

τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ̓ αὐτῷ βούλετο νίκην.

4.232-4.233

καί ῥ̓ οὓς μὲν σπεύδοντας ἴδοι Δαναῶν ταχυπώλων, τοὺς μάλα θαρσύνεσκε παριστάμενος ἐπέεσσιν·

[to encourage, cheer]

ἑτάρους

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.682-17.684

ἑτάρους masculine accusative plural

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ;

[a comrade, companion, mate]

καὶ ἐποτρύνοντα

ἐποτρύνω (25) [Λ] 17.682-17.684

ἐποτρύνοντα masculine accusative singular active present participle

20.364

ὣς φάτ̓ ἐποτρύνων·

20.373-20.374

ὣς φάτ̓ ἐποτρύνων, οἳ δ̓ ἀντίοι ἔγχἐ ἄειραν Τρῶες·

[to stir up, excite, urge on]

μάχεσθαι

μάχομαι (218) [Λ] 17.682-17.684

μάχεσθαι medio-passive present infinitive

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

[to fight]

, 17.684ἀγχοῦ δ̓ ἱστάμενος

ἵστημι (305) [Λ] 17.682-17.684

ἱστάμενος masculine nominative singular medio-passive present participle

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

[to make to stand]

προσέφη

πρόσφημι (120) [Λ] 17.682-17.684

προσέφη 3rd person singular active imperfect indicative

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

18.187

τὴν δ̓ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[to speak to, address]

ξανθὸς

ξανθός (23) [Λ] 17.682-17.684

ξανθὸς masculine nominative singular

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

[yellow]

Μενέλαος

Μενέλαος (132) [Λ] 17.682-17.684

Μενέλαος masculine nominative singular

πάντα κατ̓ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

[Menelaos]

· 17.685Ἀντίλοχ̓

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 17.685-17.686

Ἀντίλοχ̓ masculine vocative singular

ὣς ἔφατ̓, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

[Antilochus]

εἰ δ̓ ἄγε

ἄγω (175) [Λ] 17.685-17.686

ἄγε 2nd person singular active present imperative

αἴθ̓ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετ̓ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

18.388

ὣς ἄρα φωνήσασα πρόσω ἄγε δῖα θεάων.

19.118-19.119

ἐκ δ̓ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα, Ἀλκμήνης δ̓ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δ̓ Εἰλειθυίας.

[to lead]

δεῦρο διοτρεφὲς

διοτρεφής (18) [Λ] 17.685-17.686

διοτρεφὲς masculine vocative singular

21.75

ἀντί τοί εἰμ̓ ἱκέταο διοτρεφὲς αἰδοίοιο·

21.223

ἔσται ταῦτα Σκάμανδρε διοτρεφές, ὡς σὺ κελεύεις.

[nourished, cherished by Zeus, Zeus-nurtured]

ὄφρα πύθηαι

πυνθάνομαι (32) [Λ] 17.685-17.686

πύθηαι 2nd person singular medio-passive aorist subjunctive

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

19.321-19.324

οὐ μὲν γάρ τι κακώτερον ἄλλο πάθοιμι, οὐ δ̓ εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, ὅς που νῦν Φθίηφι τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβει χήτεϊ τοιοῦδ̓ υἷος·

[to learn by hearsay]

17.686λυγρῆς

λυγρός (29) [Λ] 17.685-17.686

λυγρῆς feminine genitive singular

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος, ἄλλα δέ μοι νῦν, υἱὸν ἐπεί μοι δῶκε γενέσθαί τε τραφέμεν τε ἔξοχον ἡρώων·

[sore, baneful, mournful]

ἀγγελίης

ἀγγελία (16) [Λ] 17.685-17.686

ἀγγελίης feminine genitive singular

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

[a message, tidings, news]

, ἣ μὴ ὤφελλε

ὀφέλλω (18) [Λ] 17.685-17.686

ὤφελλε 3rd person singular active imperfect indicative

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

19.199-19.202

Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι, ὁππότε τις μεταπαυσωλὴ πολέμοιο γένηται καὶ μένος οὐ τόσον ᾖσιν ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσι.

20.242-20.243

Ζεὺς δ̓ ἀρετὴν ἄνδρεσσιν ὀφέλλει τε μινύθει τε ὅππως κεν ἐθέλῃσιν·

[[Epic, Aeolic] owe > ὀφείλω]

γενέσθαι

γίγνομαι (173) [Λ] 17.685-17.686

γενέσθαι middle aorist infinitive

πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή.

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

18.99-18.100

ὃ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ̓, ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.

[become, be born]

. 17.687ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν

αὐτός (604) [Λ] 17.687-17.689

αὐτὸν masculine accusative singular

ἡμεῖς δ̓ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην, ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

ὀΐομαι

οἴομαι (53) [Λ] 17.687-17.689

ὀΐομαι 1st person singular medio-passive present indicative

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

ἤδη γὰρ Πηλῆά γ̓ ὀΐομαι ἢ κατὰ πάμπαν τεθνάμεν, ἤ που τυτθὸν ἔτι ζώοντ̓ ἀκάχησθαι γήραΐ τε στυγερῷ καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενον αἰεὶ λυγρὴν ἀγγελίην, ὅτ̓ ἀποφθιμένοιο πύθηται.

[to suppose, think, deem, imagine]

εἰσορόωντα

εἰσοράω (34) [Λ] 17.687-17.689

εἰσορόωντα masculine accusative singular active present participle

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

22.317-22.321

οἷος δ̓ ἀστὴρ εἶσι μετ̓ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ, ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ̓ εὐήκεος, ἣν ἄῤ Ἀχιλλεὺς πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.

22.405-22.407

ἣ δέ νυ μήτηρ τίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην τηλόσε, κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδ̓ ἐσιδοῦσα·

[to look into, look upon, view, behold]

17.688γιγνώσκειν

γιγνώσκω (73) [Λ] 17.687-17.689

γιγνώσκειν active present infinitive

εἰ δ̓ ἄμμε κιχήσεται ἐνθάδ̓ ἐόντας αὔριον ὁρμηθεὶς σὺν τεύχεσιν, εὖ νύ τις αὐτὸν γνώσεται·

19.83-19.84

αὐτὰρ οἱ ἄλλοι σύνθεσθ̓ Ἀργεῖοι, μῦθόν τ̓ εὖ γνῶτε ἕκαστος.

[to learn to know, to perceive, mark, learn]

ὅτι πῆμα

πῆμα (16) [Λ] 17.687-17.689

πῆμα neuter accusative singular

22.288

σὺ γάρ σφισι πῆμα μέγιστον.

22.420-22.422

καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκται Πηλεύς, ὅς μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε πῆμα γενέσθαι Τρωσί·

24.547-24.548

αὐτὰρ ἐπεί τοι πῆμα τόδ̓ ἤγαγον Οὐρανίωνες αἰεί τοι περὶ ἄστυ μάχαι τ̓ ἀνδροκτασίαι τε.

[suffering, misery, calamity, woe, bane]

θεὸς

θεός (400) [Λ] 17.687-17.689

θεὸς masculine nominative singular

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

[god]

Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 17.687-17.689

Δαναοῖσι masculine dative plural

πέφαται δ̓ ὤριστος Ἀχαιῶν Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

[the Danaans]

κυλίνδει

κυλίνδω (13) [Λ] 17.687-17.689

κυλίνδει 3rd person singular active present indicative

22.414-22.415

πάντας δ̓ ἐλλιτάνευε κυλινδόμενος κατὰ κόπρον, ἐξονομακλήδην ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον·

24.163-24.165

24.637-24.640

οὐ γάρ πω μύσαν ὄσσε ὑπὸ βλεφάροισιν ἐμοῖσιν ἐξ οὗ σῇς ὑπὸ χερσὶν ἐμὸς πάϊς ὤλεσε θυμόν, ἀλλ̓ αἰεὶ στενάχω καὶ κήδεα μυρία πέσσω αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.

[to roll, roll along]

, 17.689νίκη

νίκη (37) [Λ] 17.687-17.689

νίκη feminine nominative singular

φεύγεις δὴ ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δὲ νίκην πᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας·

23.369-23.371

τοὶ δ̓ ἐλατῆρες ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου νίκης ἱεμένων·

23.434-23.437

αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι, δίφρους τ̓ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ̓ αὐτοὶ ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[victory]

δὲ Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.687-17.689

Τρώων masculine genitive plural

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παῤ ἀλλήλοισι μένοντες.

[Tros]

· πέφαται

θείνω (47) [Λ] 17.689-17.690

πέφαται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων ἔρχεται, ἀλλ̓ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ̓ ἀφρὸς ὀδόντας γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ, οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται, ἑὲ δ̓ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι, γλαυκιόων δ̓ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

20.425-20.426

ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστ̓ ἐσεμάσσατο θυμόν, ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον·

[to strike, wound]

δ̓ ὤριστος

ἄριστος (138) [Λ] 17.689-17.690

ὤριστος masculine nominative singular superlative

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

[best]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.689-17.690

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[Achaian]

17.690Πάτροκλος

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.689-17.690

Πάτροκλος masculine nominative singular

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

[Patroclus]

, μεγάλη

μέγας (460) [Λ] 17.689-17.690

μεγάλη feminine nominative singular

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ̓ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ·

[big, great]

δὲ ποθὴ

ποθή (7) [Λ] 17.689-17.690

ποθὴ feminine nominative singular

οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

19.319-19.321

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

[fond desire for]

Δαναοῖσι

Δαναοί (142) [Λ] 17.689-17.690

Δαναοῖσι masculine dative plural

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

[the Danaans]

τέτυκται

τεύχω (87) [Λ] 17.689-17.690

τέτυκται 3rd person singular medio-passive perfect indicative

ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται, κείσομ̓ ἐπεί κε θάνω·

τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχεν ἑστάμεναι περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο, χρύσεα δέ σφ̓ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν, ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατ̓ ἀγῶνα ἠδ̓ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.

[to make ready, make, build, work]

. 17.691ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.691-17.693

Ἀχιλῆϊ masculine dative singular

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

[Achilles]

θέων

θέω (62) [Λ] 17.691-17.693

θέων masculine nominative singular active present participle

ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες, ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς, ἄψ τ̓ ἀνεχώρησαν διά τ̓ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

[to run]

ἐπὶ νῆας

ναῦς (586) [Λ] 17.691-17.693

νῆας feminine accusative plural

ἀλλὰ σύ γ̓ αἶψ̓ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ γυμνόν·

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

[a ship]

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.691-17.693

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

[Achaian]

17.692εἰπεῖν

εἶπον (279) [Λ] 17.691-17.693

εἰπεῖν active aorist infinitive

πάντα κατ̓ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

[to speak, say]

, αἴ κε τάχιστα

ταχύς (91) [Λ] 17.691-17.693

τάχιστα neuter accusative plural superlative

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

ταὶ δ̓ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφ̓ Ἀχιλῆα.

[quick, swift, fleet]

νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 17.691-17.693

νέκυν masculine accusative singular

ἐπὶ δ̓ ἴαχε λαὸς ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον.

[a dead body, a corpse, corse]

ἐπὶ νῆα

ναῦς (586) [Λ] 17.691-17.693

νῆα feminine accusative singular

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

[a ship]

σαώσῃ

σώζω (38) [Λ] 17.691-17.693

σαώσῃ 3rd person singular active aorist subjunctive

18.403-18.405

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

17.693γυμνόν

γυμνός (8) [Λ] 17.691-17.693

γυμνόν masculine accusative singular

οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

21.49-21.51

τὸν δ̓ ὡς οὖν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς γυμνὸν ἄτερ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος, οὐ δ̓ ἔχεν ἔγχος, ἀλλὰ τὰ μέν ῥ̓ ἀπὸ πάντα χαμαὶ βάλε·

[naked, unclad]

· ἀτὰρ τά γε τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.693

τεύχἐ neuter accusative plural

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[a tool, implement]

ἔχει

ἔχω (431) [Λ] 17.693

ἔχει 3rd person singular active present indicative

δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[to have]

κορυθαίολος

κορυθαίολος (39) [Λ] 17.693

κορυθαίολος masculine nominative singular

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται·

18.284

τὸν δ̓ ἄῤ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[with glancing helm]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.693

Ἕκτωρ masculine nominative singular

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

[Hector]

. 17.694ὣς ἔφατ̓

φημί (406) [Λ] 17.694

ἔφατ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο ὕψι μάλα μεγάλως·

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

[to say, to claim]

, Ἀντίλοχος

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 17.694

Ἀντίλοχος masculine nominative singular

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

Ἀντίλοχος δ̓ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυα λείβων χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος·

[Antilochus]

δὲ κατέστυγε μῦθον

μῦθος (147) [Λ] 17.694

μῦθον masculine accusative singular

Ἕκτορι δ̓ ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δ̓ ἐν νυκτὶ γένοντο, ἀλλ̓ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δ̓ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.

18.391

κέκλετο δ̓ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην εἶπέ τε μῦθον·

[anything, delivered by word of mouth, word, speech]

ἀκούσας

ἀκούω (71) [Λ] 17.694

ἀκούσας masculine nominative singular active aorist participle

ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι, κώκυσέν τ̓ ἄῤ ἔπειτα·

κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφῤ ἐῢ πᾶσαι εἴδετ̓ ἀκούουσαι ὅσ̓ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

[to hear]

· 17.695δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων

ἔπος (211) [Λ] 17.695-17.696

ἐπέων neuter genitive plural

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[a word]

λάβε

λαμβάνω (86) [Λ] 17.695-17.696

λάβε 3rd person singular active aorist indicative

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴν χειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφ̓ ἵπποιιν ἀνόρουσεν Αὐτομέδων·

[to take, seize, receive]

, τὼ δέ οἱ ὄσσε

ὄσσε (26) [Λ] 17.695-17.696

ὄσσε neuter nominative dual

20.393

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

[the two eyes]

17.696δακρυόφι

δάκρυον (43) [Λ] 17.695-17.696

δακρυόφι neuter genitive plural

τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

Ἀντίλοχος δ̓ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυα λείβων χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος·

[a tear]

πλῆσθεν

πίμπλημι (20) [Λ] 17.695-17.696

πλῆσθεν 3rd person plural passive aorist indicative

18.50

τῶν δὲ καὶ ἀργύφεον πλῆτο σπέος·

20.156-20.157

τῶν δ̓ ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ ἀνδρῶν ἠδ̓ ἵππων·

[to fill full of]

, θαλερὴ

θαλερός (18) [Λ] 17.695-17.696

θαλερὴ feminine nominative singular

23.396-23.397

τὼ δέ οἱ ὄσσε δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

24.792-24.794

αὐτὰρ ἔπειτα ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θ̓ ἕταροί τε μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν.

[blooming, fresh]

δέ οἱ ἔσχετο

ἔχω (431) [Λ] 17.695-17.696

ἔσχετο 3rd person singular middle aorist indicative

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

Ἀντίλοχος δ̓ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυα λείβων χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος·

[to have]

φωνή

φωνή (15) [Λ] 17.695-17.696

φωνή feminine nominative singular

18.569-18.571

τοῖσιν δ̓ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δ̓ ὑπὸ καλὸν ἄειδε λεπταλέῃ φωνῇ·

[a sound, tone]

. 17.697ἀλλ̓ οὐ δ̓ ὧς Μενελάου

Μενέλαος (132) [Λ] 17.697-17.699

Μενελάου masculine genitive singular

πάντα κατ̓ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

[Menelaos]

ἐφημοσύνης ἀμέλησε

ἀμελέω (4) [Λ] 17.697-17.699

ἀμέλησε 3rd person singular active aorist indicative

Αἴας δ̓ οὐκ ἀμέλησε κασιγνήτοιο πεσόντος, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

13.419-13.420

ἀλλ̓ οὐ δ̓ ἀχνύμενός περ ἑοῦ ἀμέλησεν ἑταίρου, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.

οὐ δ̓ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος·

[to have no care for, be neglectful of]

, 17.698βῆ

βαίνω (222) [Λ] 17.697-17.699

βῆ 3rd person singular active aorist indicative

18.468

ὣς εἰπὼν τὴν μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δ̓ ἐπὶ φύσας·

[to walk, step]

δὲ θέειν

θέω (62) [Λ] 17.697-17.699

θέειν active present infinitive

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ Πηλεΐωνι ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ἄγγελος ἦλθε θέουσ̓ ἀπ̓ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι κρύβδα Διὸς ἄλλων τε θεῶν·

[to run]

, τὰ δὲ τεύχἐ

τεῦχος (161) [Λ] 17.697-17.699

τεύχἐ neuter accusative plural

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

[a tool, implement]

ἀμύμονι

ἀμύμων (65) [Λ] 17.697-17.699

ἀμύμονι masculine dative singular

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

19.245-19.246

ἐκ δ̓ ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ̓, ἀτὰρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.

20.206-20.207

φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι, μητρὸς δ̓ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

[blameless, noble, excellent]

δῶκεν

δίδωμι (254) [Λ] 17.697-17.699

δῶκεν 3rd person singular active aorist indicative

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

νῦν δ̓ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω κῦδος ἀρέσθ̓ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τ̓ ἔλσαι Ἀχαιούς, νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖν̓ ἐνὶ δήμῳ·

[to give]

ἑταίρῳ

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.697-17.699

ἑταίρῳ masculine dative singular

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ;

[a comrade, companion, mate]

17.699Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε

στρέφω (20) [Λ] 17.697-17.699

ἔστρεφε 3rd person singular active imperfect indicative

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθ̓ υἷος ἑοῖο, καὶ στρεφθεῖσ̓ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

18.544-18.546

οἳ δ̓ ὁπότε στρέψαντες ἱκοίατο τέλσον ἀρούρης, τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἐν χερσὶ δέπας μελιηδέος οἴνου δόσκεν ἀνὴρ ἐπιών·

[to turn about]

μώνυχας

μῶνυξ (9) [Λ] 17.697-17.699

μώνυχας masculine accusative plural

22.162-22.163

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυχες ἵπποι ῥίμφα μάλα τρωχῶσι·

5.233-5.236

μὴ τὼ μὲν δείσαντε ματήσετον, οὐ δ̓ ἐθέλητον ἐκφερέμεν πολέμοιο τεὸν φθόγγον ποθέοντε, νῶϊ δ̓ ἐπαΐξας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς αὐτώ τε κτείνῃ καὶ ἐλάσσῃ μώνυχας ἵππους.

8.139

Τυδεΐδη ἄγε δ̓ αὖτε φόβον δ̓ ἔχε μώνυχας ἵππους.

[with a single]

ἵππους

ἵππος (417) [Λ] 17.697-17.699

ἵππους masculine accusative plural

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

ἀτὰρ καλλίτριχες ἵπποι ἂψ ὄχεα τρόπεον·

[a horse, mare]

. 17.700τὸν μὲν δάκρυ

δάκρυον (43) [Λ] 17.700-17.701

δάκρυ neuter accusative singular

Ἀντίλοχος δ̓ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυα λείβων χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος·

18.94

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

[a tear]

χέοντα

χέω (80) [Λ] 17.700-17.701

χέοντα masculine accusative singular active present participle

ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δ̓ ᾔσχυνε πρόσωπον·

18.94

τὸν δ̓ αὖτε προσέειπε Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·

[to pour]

πόδες

πούς (192) [Λ] 17.700-17.701

πόδες masculine nominative plural

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 17.700-17.701

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον.

[to bear]

ἐκ πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 17.700-17.701

πολέμοιο masculine genitive singular

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή.

[battle, fight, war]

17.701Πηλεΐδῃ

Πηλείδης (53) [Λ] 17.700-17.701

Πηλεΐδῃ masculine dative singular

ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

19.83

Πηλεΐδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι·

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

Ἀχιλῆϊ

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.700-17.701

Ἀχιλῆϊ masculine dative singular

κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

[Achilles]

κακὸν

κακός (180) [Λ] 17.700-17.701

κακὸν neuter accusative singular

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

Ἕκτορι μὲν γὰρ ἐπῄνησαν κακὰ μητιόωντι, Πουλυδάμαντι δ̓ ἄῤ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν.

[bad]

ἔπος

ἔπος (211) [Λ] 17.700-17.701

ἔπος neuter accusative singular

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

εἰ δ̓ ἂν ἐμοῖς ἐπέεσσι πιθώμεθα κηδόμενοί περ, νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν, ἄστυ δὲ πύργοι ὑψηλαί τε πύλαι σανίδες τ̓ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαι μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται·

[a word]

ἀγγελέοντα

ἀγγέλλω (13) [Λ] 17.700-17.701

ἀγγελέοντα masculine accusative singular active future participle

19.120

αὐτὴ δ̓ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·

22.438-22.441

οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν ἤγγειλ̓ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων, ἀλλ̓ ἥ γ̓ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ̓ ἔπασσε.

24.77-24.79

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης ἔνθορε μείλανι πόντῳ·

[to bear a message]

. 17.702οὐ δ̓ ἄρα σοὶ Μενέλαε

Μενέλαος (132) [Λ] 17.702-17.704

Μενέλαε masculine vocative singular

πάντα κατ̓ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

[Menelaos]

διοτρεφὲς

διοτρεφής (18) [Λ] 17.702-17.704

διοτρεφὲς masculine vocative singular

21.75

ἀντί τοί εἰμ̓ ἱκέταο διοτρεφὲς αἰδοίοιο·

21.223

ἔσται ταῦτα Σκάμανδρε διοτρεφές, ὡς σὺ κελεύεις.

23.581-23.585

Ἀντίλοχ̓ εἰ δ̓ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[nourished, cherished by Zeus, Zeus-nurtured]

ἤθελε

ἐθέλω (158) [Λ] 17.702-17.704

ἤθελε 3rd person singular active imperfect indicative

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

[to will, wish, purpose]

θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 17.702-17.704

θυμὸς masculine nominative singular

ἐν δέ τε θυμὸς τείρεθ̓ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

[the soul]

17.703τειρομένοις

τείρω (34) [Λ] 17.702-17.704

τειρομένοις masculine dative plural medio-passive present participle

ἐν δέ τε θυμὸς τείρεθ̓ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

ἀλλ̓ αὔτως ἐπὶ τάφρον ἰὼν Τρώεσσι φάνηθι, αἴ κέ σ̓ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

[to rub hard]

ἑτάροισιν

ἑταῖρος (199) [Λ] 17.702-17.704

ἑτάροισιν masculine dative plural

αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄῤ ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι·

[a comrade, companion, mate]

ἀμυνέμεν

ἀμύνω (79) [Λ] 17.702-17.704

ἀμυνέμεν active present infinitive

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

ἔνθ̓ αὐτὸς μὲν ἔπειτ̓ ἠναίνετο λοιγὸν ἀμῦναι, αὐτὰρ ὃ Πάτροκλον περὶ μὲν τὰ ἃ τεύχεα ἕσσε, πέμπε δέ μιν πόλεμον δέ, πολὺν δ̓ ἅμα λαὸν ὄπασσε.

[to keep off, ward off]

, ἔνθεν ἀπῆλθεν 17.704Ἀντίλοχος

Ἀντίλοχος (55) [Λ] 17.702-17.704

Ἀντίλοχος masculine nominative singular

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

Ἀντίλοχος δ̓ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυα λείβων χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος·

23.301-23.303

Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ̓ ἵππους, Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος τοῦ Νηληϊάδαο·

[Antilochus]

, μεγάλη

μέγας (460) [Λ] 17.702-17.704

μεγάλη feminine nominative singular

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

οἳ δ̓ ὥς θ̓ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες ἕλκωσ̓ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον·

[big, great]

δὲ ποθὴ

ποθή (7) [Λ] 17.702-17.704

ποθὴ feminine nominative singular

19.319-19.321

νῦν δὲ σὺ μὲν κεῖσαι δεδαϊγμένος, αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ ἄκμηνον πόσιος καὶ ἐδητύος ἔνδον ἐόντων σῇ ποθῇ·

1.240-1.241

ἦ ποτ̓ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας·

6.361-6.362

ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐπέσσυται ὄφῤ ἐπαμύνω Τρώεσσ̓, οἳ μέγ̓ ἐμεῖο ποθὴν ἀπεόντος ἔχουσιν.

[fond desire for]

Πυλίοισιν

Πύλιος (9) [Λ] 17.702-17.704

Πυλίοισιν masculine dative plural

23.632-23.633

ἔνθ̓ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ̓, οὔ τ̓ ἄῤ Ἐπειῶν οὔ τ̓ αὐτῶν Πυλίων οὔ τ̓ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

1.247-1.249

τοῖσι δὲ Νέστωρ ἡδυεπὴς ἀνόρουσε λιγὺς Πυλίων ἀγορητής, τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή·

ἔνθ̓ ὅ γε Νέστοῤ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

[of Pylos, Pylian;(pr.n.) Pylius, godfather of Heracles]

ἐτύχθη

τεύχω (87) [Λ] 17.702-17.704

ἐτύχθη 3rd person singular passive aorist indicative

ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται, κείσομ̓ ἐπεί κε θάνω·

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

[to make ready, make, build, work]

· 17.705ἀλλ̓ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα

Θρασυμήδης (6) [Λ] 17.705-17.707

Θρασυμήδεα masculine accusative singular

10.255-10.256

Τυδεΐδῃ μὲν δῶκε μενεπτόλεμος Θρασυμήδης φάσγανον ἄμφηκες·

14.9-14.11

ὣς εἰπὼν σάκος εἷλε τετυγμένον υἷος ἑοῖο κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο χαλκῷ παμφαῖνον·

[Thrasymedes]

δῖον

δῖος (218) [Λ] 17.705-17.707

δῖον masculine accusative singular

οὐ δέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

ἀνῆκεν

ἀνίημι (26) [Λ] 17.705-17.707

ἀνῆκεν 3rd person singular active aorist indicative

20.117-20.118

Αἰνείας ὅδ̓ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ ἀντία Πηλεΐωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.

21.394-21.395

τίπτ̓ αὖτ̓ ὦ κυνάμυια θεοὺς ἔριδι ξυνελαύνεις θάρσος ἄητον ἔχουσα, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;

21.396-21.398

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε Τυδεΐδην Διομήδἐ ἀνῆκας οὐτάμεναι, αὐτὴ δὲ πανόψιον ἔγχος ἑλοῦσα ἰθὺς ἐμεῦ ὦσας, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψας;

[to send up; let go, abate]

, 17.706αὐτὸς

αὐτός (604) [Λ] 17.705-17.707

αὐτὸς masculine nominative singular

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ̓ αὐτοὺς σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐ δέ τις ἔτλη πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

δ̓ αὖτ̓ ἐπὶ Πατρόκλῳ

Πάτροκλος (141) [Λ] 17.705-17.707

Πατρόκλῳ masculine dative singular

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθ̓ ἑταῖρος Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ;

[Patroclus]

ἥρωϊ

ἥρως (74) [Λ] 17.705-17.707

ἥρωϊ masculine dative singular

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος, ἄλλα δέ μοι νῦν, υἱὸν ἐπεί μοι δῶκε γενέσθαί τε τραφέμεν τε ἔξοχον ἡρώων·

[hero]

βεβήκει

βαίνω (222) [Λ] 17.705-17.707

βεβήκει 3rd person singular active pluperfect indicative

18.468

ὣς εἰπὼν τὴν μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δ̓ ἐπὶ φύσας·

οἳ δ̓ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσὶν εἰράων προπάροιθε καθήμενοι, αὐτίκ̓ ἐφ̓ ἵππων βάντες ἀερσιπόδων μετεκίαθον, αἶψα δ̓ ἵκοντο.

[to walk, step]

, 17.707στῆ

ἵστημι (305) [Λ] 17.705-17.707

στῆ 3rd person singular active aorist indicative

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to make to stand]

δὲ παῤ Αἰάντεσσι

Αἴας (190) [Λ] 17.705-17.707

Αἰάντεσσι masculine dative plural

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

[Ajax]

θέων

θέω (62) [Λ] 17.705-17.707

θέων masculine nominative singular active present participle

18.599-18.601

οἳ δ̓ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσι ῥεῖα μάλ̓, ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσιν ἑζόμενος κεραμεὺς πειρήσεται, αἴ κε θέῃσιν·

[to run]

, εἶθαρ δὲ προσηύδα

προσαυδάω (91) [Λ] 17.705-17.707

προσηύδα 3rd person singular active imperfect indicative

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

19.19-19.20

αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to speak to, address, accost]

· 17.708κεῖνον

ἐκεῖνος (24) [Λ] 17.708-17.709

κεῖνον masculine accusative singular

18.188

ἔχουσι δὲ τεύχἐ ἐκεῖνοι·

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

ὢ πόποι ἦ ῥ̓ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳ θαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·

[that over there, that]

μὲν δὴ νηυσὶν

ναῦς (586) [Λ] 17.708-17.709

νηυσὶν feminine dative plural

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

[a ship]

ἐπιπροέηκα

ἐπιπροίημι (5) [Λ] 17.708-17.709

ἐπιπροέηκα 1st person singular active aorist indicative

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

18.438-18.440

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

4.94-4.96

τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν, πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο, ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆϊ.

θοῇσιν

θοός (76) [Λ] 17.708-17.709

θοῇσιν feminine dative plural

χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων ἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.

19.160-19.161

ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς σίτου καὶ οἴνοιο·

19.328-19.333

πρὶν μὲν γάρ μοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμὲ φθίσεσθαι ἀπ̓ Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, σὲ δέ τε Φθίην δὲ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τὸν παῖδα θοῇ ἐνὶ νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.

[quick, nimble]

17.709ἐλθεῖν

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.708-17.709

ἐλθεῖν active aorist infinitive

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

[to come]

εἰς Ἀχιλῆα

Ἀχιλλεύς (366) [Λ] 17.708-17.709

Ἀχιλῆα masculine accusative singular

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

[Achilles]

πόδας

πούς (192) [Λ] 17.708-17.709

πόδας masculine accusative plural

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[a foot]

ταχύν

ταχύς (91) [Λ] 17.708-17.709

ταχύν masculine accusative singular

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

ὣς εἰπὼν ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος Ἀχιλλεὺς ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχιστα Πάτροκλον λούσειαν ἄπο βρότον αἱματόεντα.

[quick, swift, fleet]

· οὐ δέ μιν οἴω

οἴομαι (53) [Λ] 17.709-17.710

οἴω 1st person singular active present indicative

αὐτὰρ Ἀχαιοὺς δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

20.141-20.143

μάλα δ̓ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ̓ ὁμήγυριν ἄλλων ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

[to suppose, think, deem, imagine]

17.710νῦν ἰέναι

εἶμι (299) [Λ] 17.709-17.710

ἰέναι active present infinitive

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

[come, go]

μάλα περ κεχολωμένον

χολόω (48) [Λ] 17.709-17.710

κεχολωμένον masculine accusative singular medio-passive perfect participle

ὡς ἐμὲ νῦν ἐχόλωσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.

18.336-18.337

δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσω Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.

20.251-20.255

ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας, αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο νεικεῦσ̓ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι πόλλ̓ ἐτεά τε καὶ οὐκί·

[to make angry, provoke, anger]

Ἕκτορι

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.709-17.710

Ἕκτορι masculine dative singular

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[Hector]

δίῳ

δῖος (218) [Λ] 17.709-17.710

δίῳ masculine dative singular

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

· 17.711οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς

γυμνός (8) [Λ] 17.711

γυμνὸς masculine nominative singular

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

21.49-21.51

22.123-22.125

μή μιν ἐγὼ μὲν ἵκωμαι ἰών, ὃ δέ μ̓ οὐκ ἐλεήσει οὐ δέ τί μ̓ αἰδέσεται, κτενέει δέ με γυμνὸν ἐόντα αὔτως ὥς τε γυναῖκα, ἐπεί κ̓ ἀπὸ τεύχεα δύω.

[naked, unclad]

ἐὼν

εἰμί (1088) [Λ] 17.711

ἐὼν masculine nominative singular active present participle

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

18.39-18.46

ἔνθ̓ ἄῤ ἔην Γλαύκη τε Θάλειά τε Κυμοδόκη τε Νησαίη Σπειώ τε Θόη θ̓ Ἁλίη τε βοῶπις Κυμοθόη τε καὶ Ἀκταίη καὶ Λιμνώρεια καὶ Μελίτη καὶ Ἴαιρα καὶ Ἀμφιθόη καὶ Ἀγαυὴ Δωτώ τε Πρωτώ τε Φέρουσά τε Δυναμένη τε Δεξαμένη τε καὶ Ἀμφινόμη καὶ Καλλιάνειρα Δωρὶς καὶ Πανόπη καὶ ἀγακλειτὴ Γαλάτεια Νημερτής τε καὶ Ἀψευδὴς καὶ Καλλιάνασσα·

[to be]

Τρώεσσι

Τρώς (599) [Λ] 17.711

Τρώεσσι masculine dative plural

ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

[Tros]

μάχοιτο

μάχομαι (218) [Λ] 17.711

μάχοιτο 3rd person singular medio-passive present optative

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

[to fight]

. 17.712ἡμεῖς δ̓ αὐτοί

αὐτός (604) [Λ] 17.712-17.714

αὐτοί masculine nominative plural

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

περ φραζώμεθα

φράζω (47) [Λ] 17.712-17.714

φραζώμεθα 1st person plural medio-passive present subjunctive

18.254

ἀμφὶ μάλα φράζεσθε φίλοι·

Ἕκτορι μὲν γὰρ ἐπῄνησαν κακὰ μητιόωντι, Πουλυδάμαντι δ̓ ἄῤ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν.

Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργης ἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆα ἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χ̓ ἕωμεν πολέμοιο, μη δ̓ ὡς Πάτροκλον λίπετ̓ αὐτόθι τεθνηῶτα.

[to point out, shew, indicate]

μῆτιν

μῆτις (22) [Λ] 17.712-17.714

μῆτιν feminine accusative singular

23.313-23.314

ἀλλ̓ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

23.315

μήτι τοι δρυτόμος μέγ̓ ἀμείνων ἠὲ βίηφι·

23.316-23.317

μήτι δ̓ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

[wisdom, counsel, cunning, craft]

ἀρίστην

ἄριστος (138) [Λ] 17.712-17.714

ἀρίστην feminine accusative singular superlative

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

πῶς δὴ ἔγωγ̓, ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη, ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ̓ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις, οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥάψαι;

[best]

, 17.713ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.712-17.714

νεκρὸν masculine accusative singular

ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ̓ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετ̓ ἐκ πόνου·

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο ὕψι μάλα μεγάλως·

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ̓ αὐτοὺς σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐ δέ τις ἔτλη πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

[a dead body, corpse]

ἐρύσσομεν

ἐρύω (101) [Λ] 17.712-17.714

ἐρύσσομεν 1st person plural active aorist subjunctive

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μὴ Πηλεΐωνι ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ἄγγελος ἦλθε θέουσ̓ ἀπ̓ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι κρύβδα Διὸς ἄλλων τε θεῶν·

[to drag along the ground, drag, draw]

, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ

αὐτός (604) [Λ] 17.712-17.714

αὐτοὶ masculine nominative plural

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

αἳ δὲ σὺν αὐτῇ δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης ῥήγνυτο·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

17.714Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.712-17.714

Τρώων masculine genitive plural

ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω Τρώων·

[Tros]

ἐξ ἐνοπῆς

ἐνοπή (7) [Λ] 17.712-17.714

ἐνοπῆς feminine genitive singular

24.160

ἷξεν δ̓ ἐς Πριάμοιο, κίχεν δ̓ ἐνοπήν τε γόον τε.

3.1-3.3

αὐτὰρ ἐπεὶ κόσμηθεν ἅμ̓ ἡγεμόνεσσιν ἕκαστοι, Τρῶες μὲν κλαγγῇ τ̓ ἐνοπῇ τ̓ ἴσαν ὄρνιθες ὣς ἠΰτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρό·

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

[crying, shouting]

θάνατον

θάνατος (78) [Λ] 17.712-17.714

θάνατον masculine accusative singular

19.273-19.274

ἀλλά ποθι Ζεὺς ἤθελ̓ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

19.420

Ξάνθε τί μοι θάνατον μαντεύεαι;

[death]

καὶ κῆρα

κήρ (45) [Λ] 17.712-17.714

κῆρα masculine accusative singular

κῆρα δ̓ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ̓ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

21.64-21.66

ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθε τεθηπὼς γούνων ἅψασθαι μεμαώς, περὶ δ̓ ἤθελε θυμῷ ἐκφυγέειν θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα μέλαιναν.

[doom, death, fate(LSJ Κήρ)]

φύγωμεν

φεύγω (109) [Λ] 17.712-17.714

φύγωμεν 1st person plural active aorist subjunctive

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον φευγόντων Δαναῶν·

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο.

[to flee, take flight, run away]

. 17.715τὸν δ̓ ἠμείβετ̓

ἀμείβω (75) [Λ] 17.715

ἠμείβετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

18.360

τὸν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

[change, alternate, respond]

ἔπειτα μέγας

μέγας (460) [Λ] 17.715

μέγας masculine nominative singular

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

[big, great]

Τελαμώνιος

Τελαμώνιος (13) [Λ] 17.715

Τελαμώνιος masculine nominative singular

23.708-23.709

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

23.721-23.722

ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

23.811-23.812

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δ̓ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας, ἂν δ̓ ἄρα Τυδεΐδης ὦρτο, κρατερὸς Διομήδης.

[Telamonian]

Αἴας

Αἴας (190) [Λ] 17.715

Αἴας masculine nominative singular

ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω Τρώων·

[Ajax]

· 17.716πάντα

πᾶς (546) [Λ] 17.716

πάντα neuter accusative plural

θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

[all, the whole]

κατ̓ αἶσαν

Αἶσα (9) [Λ] 17.716

αἶσαν feminine accusative singular

20.127-20.128

ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

πρὸς δ̓ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ̓ ἐλέησον δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ̓ ἐπιδόντα υἷάς τ̓ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας, καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

22.179-22.180

ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;

[the goddess of destiny]

ἔειπες

εἶπον (279) [Λ] 17.716

ἔειπες 2nd person singular active aorist indicative

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὦρτο Διῒ φίλος·

[to speak, say]

ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε

Μενέλαος (132) [Λ] 17.716

Μενέλαε masculine vocative singular

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος, τῷ δ̓ ἐπὶ Μηριόνης λάχ̓ ἐλαυνέμεν·

23.401

τῷ δ̓ ἄῤ ἐπ̓ Ἀτρεΐδης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

[Menelaos]

· 17.717ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης

Μηριόνης (57) [Λ] 17.717-17.718

Μηριόνης masculine nominative singular

ἐπὶ δ̓ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

23.123-23.124

ὡς γὰρ ἀνώγει Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

[pudenda muliebria]

ὑποδύντε

ὑποδύομαι (3) [Λ] 17.717-17.718

ὑποδύντε masculine nominative dual active aorist participle

8.332-8.334

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

13.421-13.423

τὸν μὲν ἔπειθ̓ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ, νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.

μάλ̓ ὦκα 17.718νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.717-17.718

νεκρὸν masculine accusative singular

ὣς ἔφαθ̓, οἳ δ̓ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο ὕψι μάλα μεγάλως·

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

[a dead body, corpse]

ἀείραντες

ἀείρω (40) [Λ] 17.717-17.718

ἀείραντες masculine nominative plural active aorist participle

18.614-18.615

αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθ̓ ὅπλα κάμε κλυτὸς ἀμφιγυήεις, μητρὸς Ἀχιλλῆος θῆκε προπάροιθεν ἀείρας.

19.380-19.381

περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείρας κρατὶ θέτο βριαρήν·

[to lift, heave, raise up]

φέρετ̓

φέρω (186) [Λ] 17.717-17.718

φέρετ̓ 2nd person plural active present imperative

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον.

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[to bear]

ἐκ πόνου

πόνος (44) [Λ] 17.717-17.718

πόνου masculine genitive singular

19.227

πότε κέν τις ἀναπνεύσειε πόνοιο;

21.248-21.250

οὐ δέ τ̓ ἔληγε θεὸς μέγας, ὦρτο δ̓ ἐπ̓ αὐτῷ ἀκροκελαινιόων, ἵνα μιν παύσειε πόνοιο δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.

[work]

· αὐτὰρ ὄπισθε 17.719νῶϊ μαχησόμεθα

μάχομαι (218) [Λ] 17.718-17.721

μαχησόμεθα 1st person plural middle future indicative

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

[to fight]

Τρωσίν

Τρώς (599) [Λ] 17.718-17.721

Τρωσίν masculine dative plural

ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω Τρώων·

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

[Tros]

τε καὶ Ἕκτορι

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.718-17.721

Ἕκτορι masculine dative singular

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

[Hector]

δίῳ

δῖος (218) [Λ] 17.718-17.721

δίῳ masculine dative singular

τὴν δ̓ ἠμείβετ̓ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

ἀμφὶ δ̓ Ἀθήνη ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ̓ αἰγίδα θυσσανόεσσαν, ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων χρύσεον, ἐκ δ̓ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.

[god-like, divine;(trag.) Δῖος"of Zeus"]

17.720ἶσον

ἴσος (79) [Λ] 17.718-17.721

ἶσον masculine accusative singular

ὃ δ̓ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

18.437

ὃ δ̓ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

[equal to, the same as; adv. perhaps]

θυμὸν

θυμός (435) [Λ] 17.718-17.721

θυμὸν masculine accusative singular

ἐν δέ τε θυμὸς τείρεθ̓ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[the soul]

ἔχοντες

ἔχω (431) [Λ] 17.718-17.721

ἔχοντες masculine nominative plural active present participle

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

Ἀντίλοχος δ̓ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυα λείβων χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος·

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται χάλκεα μαρμαίροντα·

[to have]

ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ 17.721μίμνομεν

μίμνω (32) [Λ] 17.718-17.721

μίμνομεν 1st person plural active imperfect indicative

κέλομαι γὰρ ἔγωγε ἄστυδε νῦν ἰέναι, μὴ μίμνειν ἠῶ δῖαν ἐν πεδίῳ παρὰ νηυσίν·

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

19.188-19.189

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς μιμνέτω αὐτόθι τεῖος ἐπειγόμενός περ Ἄρηος·

[to stay, stand fast]

ὀξὺν

ὀξύς (103) [Λ] 17.718-17.721

ὀξὺν masculine accusative singular

πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

[wood sorrel, Oxalis Acetosella]

Ἄρηα

Ἄρης (150) [Λ] 17.718-17.721

Ἄρηα masculine accusative singular

ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος πρίν γ̓ ἐμὲ δεῦῤ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·

ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δ̓ αὐγὴ γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι, αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·

[Ares]

παῤ ἀλλήλοισι

ἀλλήλων (113) [Λ] 17.718-17.721

ἀλλήλοισι masculine dative plural

18.368

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·

στησάμενοι δ̓ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παῤ ὄχθας, βάλλον δ̓ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

[of one another, to one another, one another]

μένοντες

μένω (105) [Λ] 17.718-17.721

μένοντες masculine nominative plural active present participle

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

19.42-19.46

19.263

ἀλλ̓ ἔμεν̓ ἀπροτίμαστος ἐνὶ κλισίῃσιν ἐμῇσιν.

[to stay at home, stay where one is, not stir]

. 17.722ὣς ἔφαθ̓

φημί (406) [Λ] 17.722-17.723

ἔφαθ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὣς φάτο, τὸν δ̓ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

οὐ δέ ἕ φημι δηρὸν ἐπαγλαϊεῖσθαι, ἐπεὶ φόνος ἐγγύθεν αὐτῷ.

[to say, to claim]

, οἳ δ̓ ἄρα νεκρὸν

νεκρός (54) [Λ] 17.722-17.723

νεκρὸν masculine accusative singular

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

[a dead body, corpse]

ἀπὸ χθονὸς

χθών (54) [Λ] 17.722-17.723

χθονὸς feminine genitive singular

18.461

ὃ δὲ κεῖται ἐπὶ χθονὶ θυμὸν ἀχεύων.

19.362-19.363

αἴγλη δ̓ οὐρανὸν ἷκε, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς·

[the earth, ground]

ἀγκάζοντο 17.723ὕψι μάλα μεγάλως· ἐπὶ δ̓ ἴαχε

ἰάχω (31) [Λ] 17.723-17.724

ἴαχε 3rd person singular active imperfect indicative

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀριζήλη φωνή, ὅτε τ̓ ἴαχε σάλπιγξ ἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων, ὣς τότ̓ ἀριζήλη φωνὴ γένετ̓ Αἰακίδαο.

[to cry, shout, shriek]

λαὸς

λαός (229) [Λ] 17.723-17.724

λαὸς masculine nominative singular

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

18.300-18.301

Τρώων δ̓ ὃς κτεάτεσσιν ὑπερφιάλως ἀνιάζει, συλλέξας λαοῖσι δότω καταδημοβορῆσαι·

ἔνθ̓ αὐτὸς μὲν ἔπειτ̓ ἠναίνετο λοιγὸν ἀμῦναι, αὐτὰρ ὃ Πάτροκλον περὶ μὲν τὰ ἃ τεύχεα ἕσσε, πέμπε δέ μιν πόλεμον δέ, πολὺν δ̓ ἅμα λαὸν ὄπασσε.

[the people]

ὄπισθε 17.724Τρωϊκός

Τρωικός (5) [Λ] 17.723-17.724

Τρωϊκός masculine nominative singular

21.294-21.296

μὴ πρὶν παύειν χεῖρας ὁμοιΐου πολέμοιο πρὶν κατὰ Ἰλιόφι κλυτὰ τείχεα λαὸν ἐέλσαι Τρωϊκόν, ὅς κε φύγῃσι·

23.463-23.464

πάντῃ δέ μοι ὄσσε Τρωϊκὸν ἂμ πεδίον παπταίνετον εἰσορόωντι·

10.11-10.13

ἤτοι ὅτ̓ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε, θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ αὐλῶν συρίγγων τ̓ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ̓ ἀνθρώπων.

, ὡς εἴδοντο

εἶδον (237) [Λ] 17.723-17.724

εἴδοντο 3rd person plural middle aorist indicative

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος πρίν γ̓ ἐμὲ δεῦῤ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·

[to see]

νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 17.723-17.724

νέκυν masculine accusative singular

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς·

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον.

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

[a dead body, a corpse, corse]

αἴροντας

αἴρω (35) [Λ] 17.723-17.724

αἴροντας masculine accusative plural active present participle

νῦν δ̓ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω κῦδος ἀρέσθ̓ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τ̓ ἔλσαι Ἀχαιούς, νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖν̓ ἐνὶ δήμῳ·

[to take up, raise, lift up]

Ἀχαιούς

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.723-17.724

Ἀχαιούς masculine accusative plural

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται ἐκ Διός, ὡς ἄρα δὴ πρίν γ̓ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν πάντας ἐπὶ πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τ̓ ἀεκήλια ἔργα.

[Achaian]

. 17.725ἴθυσαν

ἰθύω (11) [Λ] 17.725-17.726

ἴθυσαν 3rd person plural active aorist indicative

4.506-4.507

Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκρούς, ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω·

6.2-6.4

11.551-11.552

ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων ἰθύει, ἀλλ̓ οὔ τι πρήσσει·

[to go straight, press right on]

δὲ κύνεσσιν

κύων (75) [Λ] 17.725-17.726

κύνεσσιν masculine dative plural

σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθω Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι·

ἀσπασίως γὰρ ἀφίξεται Ἴλιον ἱρὴν ὅς κε φύγῃ, πολλοὺς δὲ κύνες καὶ γῦπες ἔδονται Τρώων·

18.283

πρίν μιν κύνες ἀργοὶ ἔδονται.

[a dog]

ἐοικότες

ἔοικα (69) [Λ] 17.725-17.726

ἐοικότες masculine nominative plural active perfect participle

ὑπὸ δ̓ ἀμφίπολοι ῥώοντο ἄνακτι χρύσειαι ζωῇσι νεήνισιν εἰοικυῖαι.

18.548-18.549

ἣ δὲ μελαίνετ̓ ὄπισθεν, ἀρηρομένῃ δὲ ἐῴκει, χρυσείη περ ἐοῦσα·

[to be like; to look like]

, οἵ τ̓ ἐπὶ κάπρῳ

κάπρος (9) [Λ] 17.725-17.726

κάπρῳ masculine dative singular

19.196-19.197

Ταλθύβιος δέ μοι ὦκα κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν κάπρον ἑτοιμασάτω ταμέειν Διί τ̓ Ἠελίῳ τε.

Ταλθύβιος δὲ θεῷ ἐναλίγκιος αὐδὴν κάπρον ἔχων ἐν χερσὶ παρίστατο ποιμένι λαῶν.

Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεὸν αἰὲν ἄωρτο, κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν εὔχετο·

[the boar, wild boar]

17.726βλημένῳ

βάλλω (314) [Λ] 17.725-17.726

βλημένῳ masculine dative singular middle aorist participle

χαλκὸν δ̓ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον·

ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ̓ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ̓ ἀργύρεον τελαμῶνα.

[to throw]

ἀΐξωσι

ἀίσσω (50) [Λ] 17.725-17.726

ἀΐξωσι 3rd person plural active aorist subjunctive

18.506

τοῖσιν ἔπειτ̓ ἤϊσσον, ἀμοιβηδὶς δὲ δίκαζον.

[to move with a quick shooting motion, to shoot, dart, glance]

πρὸ κούρων

κόρος (14) [Λ] 17.725-17.726

κούρων masculine genitive plural

κοῦροι δ̓ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δ̓ ἄρα τοῖσιν αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον·

αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ̓ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ̓ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

22.391-22.392

νῦν δ̓ ἄγ̓ ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι νεώμεθα, τόνδε δ̓ ἄγωμεν.

[one's fill, satiety, surfeit]

θηρητήρων

θηρατήρ (8) [Λ] 17.725-17.726

θηρητήρων masculine genitive plural

Πηλεΐδης δ̓ ἀπόρουσεν ὅσον τ̓ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή, αἰετοῦ οἴματ̓ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος, ὅς θ̓ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν·

21.573-21.575

ἠΰτε πάρδαλις εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο ἀνδρὸς θηρητῆρος ἐναντίον, οὐ δέ τι θυμῷ ταρβεῖ οὐ δὲ φοβεῖται, ἐπεί κεν ὑλαγμὸν ἀκούσῃ·

24.314-24.316

ὣς ἔφατ̓ εὐχόμενος, τοῦ δ̓ ἔκλυε μητίετα Ζεὺς αὐτίκα δ̓ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν μόρφνον θηρητῆῤ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν.

[a hunter]

· 17.727ἕως μὲν γάρ τε θέουσι

θέω (62) [Λ] 17.727-17.729

θέουσι 3rd person plural active present indicative

18.599-18.601

19.415-19.416

νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν, ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσ̓ ἔμμεναι·

[to run]

διαρραῖσαι

διαρραίω (6) [Λ] 17.727-17.729

διαρραῖσαι active aorist infinitive

24.355

ἄνδῤ ὁρόω, τάχα δ̓ ἄμμε διαρραίσεσθαι ὀΐω.

2.469-2.473

ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰ αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει, τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ ἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

9.78

νὺξ δ̓ ἧδ̓ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει.

[to dash in pieces, destroy]

μεμαῶτες

μέμαα (94) [Λ] 17.727-17.729

μεμαῶτες masculine nominative plural active perfect participle

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

19.349

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

20.158-20.160

δύο δ̓ ἀνέρες ἔξοχ̓ ἄριστοι ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[to wish eagerly, strive, yearn, desire]

, 17.728ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται

ἑλίσσω (15) [Λ] 17.727-17.729

ἑλίξεται 3rd person singular middle aorist subjunctive

τὸν δ̓ εὗῤ ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περὶ φύσας σπεύδοντα·

21.10-21.11

οἳ δ̓ ἀλαλητῷ ἔννεον ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλισσόμενοι περὶ δίνας.

22.93-22.95

ὡς δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ ὀρέστερος ἄνδρα μένῃσι βεβρωκὼς κακὰ φάρμακ̓, ἔδυ δέ τέ μιν χόλος αἰνός, σμερδαλέον δὲ δέδορκεν ἑλισσόμενος περὶ χειῇ·

[to turn round, to turn]

ἀλκὶ

ἀλκί (5) [Λ] 17.727-17.729

ἀλκὶ feminine dative singular

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

5.299-5.302

13.470-13.473

ἀλλ̓ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς, ἀλλ̓ ἔμεν̓ ὡς ὅτε τις σῦς οὔρεσιν ἀλκὶ πεποιθώς, ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἐπερχόμενον πολὺν ἀνδρῶν χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, φρίσσει δέ τε νῶτον ὕπερθεν·

[might, strength]

πεποιθώς

πείθω (141) [Λ] 17.727-17.729

πεποιθώς masculine nominative singular active perfect participle

οὐ δέ με πείσεις.

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

18.266

ἀλλ̓ ἴομεν προτὶ ἄστυ, πίθεσθέ μοι·

[to prevail upon, win over, persuade]

, 17.729ἄψ τ̓ ἀνεχώρησαν

ἀναχωρέω (12) [Λ] 17.727-17.729

ἀνεχώρησαν 3rd person plural active aorist indicative

ἀλλά σ̓ ἔγωγ̓ ἀναχωρήσαντα κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι, μη δ̓ ἀντίος ἵστασ̓ ἐμεῖο, πρίν τι κακὸν παθέειν·

20.335-20.336

ἀλλ̓ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ, μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.

3.33-3.37

ὡς δ̓ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα, ἂψ δ̓ ἀνεχώρησεν, ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς, ὣς αὖτις καθ̓ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχων δείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής.

[to go back]

διά τ̓ ἔτρεσαν

τρέω (15) [Λ] 17.727-17.729

ἔτρεσαν 3rd person plural active aorist indicative

Μυρμιδόνας δ̓ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐ δέ τις ἔτλη ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλ̓ ἔτρεσαν.

21.288

Πηλεΐδη μήτ̓ ἄρ τι λίην τρέε μήτέ τι τάρβει·

22.143-22.144

ὣς ἄῤ ὅ γ̓ ἐμμεμαὼς ἰθὺς πέτετο, τρέσε δ̓ Ἕκτωρ τεῖχος ὕπο Τρώων, λαιψηρὰ δὲ γούνατ̓ ἐνώμα.

[to flee from fear, flee away]

ἄλλυδις ἄλλος

ἄλλος (396) [Λ] 17.727-17.729

ἄλλος masculine nominative singular

18.106

ἀγορῇ δέ τ̓ ἀμείνονές εἰσι καὶ ἄλλοι.

[other, another]

. 17.730ὣς Τρῶες

Τρώς (599) [Λ] 17.730-17.731

Τρῶες masculine nominative plural

ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω Τρώων·

τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω Τρωσὶ μαχησόμενον·

[Tros]

εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο

ἕπομαι (122) [Λ] 17.730-17.731

ἕποντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

18.387

ἀλλ̓ ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.

[follow]

17.731νύσσοντες

νύσσω (25) [Λ] 17.730-17.731

νύσσοντες masculine nominative plural active present participle

ὃ δ̓ Ἀρηΐθοον θεράποντα ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ νύξ̓, ἀπὸ δ̓ ἅρματος ὦσε·

23.818-23.819

ἔνθ̓ Αἴας μὲν ἔπειτα κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην νύξ̓, οὐ δὲ χρό̓ ἵκανεν·

[to touch with a sharp point, to prick, spur, pierce]

ξίφεσίν

ξίφος (42) [Λ] 17.730-17.731

ξίφεσίν neuter dative plural

19.372-19.373

ἀμφὶ δ̓ ἄῤ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον χάλκεον·

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

[a sword]

τε καὶ ἔγχεσιν

ἔγχος (205) [Λ] 17.730-17.731

ἔγχεσιν neuter dative plural

ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ̓ ἔλπομ̓ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

ἔνθα δὲ καὶ τότ̓ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν.

Ἕκτορι δ̓ ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δ̓ ἐν νυκτὶ γένοντο, ἀλλ̓ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δ̓ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·

[a spear, lance]

ἀμφιγύοισιν

ἀμφίγυος (7) [Λ] 17.730-17.731

ἀμφιγύοισιν neuter dative plural

13.146-13.148

οἳ δ̓ ἀντίοι υἷες Ἀχαιῶν νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν ὦσαν ἀπὸ σφείων·

14.25-14.26

λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.

15.277-15.278

ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

[pointed at each end, double-pointed]

· 17.732ἀλλ̓ ὅτε δή ῥ̓ Αἴαντε

Αἴας (190) [Λ] 17.732-17.734

Αἴαντε masculine nominative dual

ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω Τρώων·

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

[Ajax]

μεταστρεφθέντε

μεταστρέφω (10) [Λ] 17.732-17.734

μεταστρεφθέντε masculine nominative dual passive aorist participle

8.258-8.259

τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·

10.105-10.107

ἀλλά μιν οἴω κήδεσι μοχθήσειν καὶ πλείοσιν, εἴ κεν Ἀχιλλεὺς ἐκ χόλου ἀργαλέοιο μεταστρέψῃ φίλον ἦτορ.

11.446-11.449

ἦ, καὶ ὃ μὲν φύγαδ̓ αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει, τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε, δούπησεν δὲ πεσών·

[to turn about, turn round, turn]

κατ̓ αὐτοὺς

αὐτός (604) [Λ] 17.732-17.734

αὐτοὺς masculine accusative plural

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

αἳ δὲ σὺν αὐτῇ δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης ῥήγνυτο·

τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται·

[unemph. 3rd pers.pronoun;-self;[the] same]

17.733σταίησαν

ἵστημι (305) [Λ] 17.732-17.734

σταίησαν 3rd person plural active aorist optative

ὃ δ̓ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς ἄλλοτ̓ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δ̓ αὖτε στάσκε μέγα ἰάχων·

ἀγχοῦ δ̓ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

18.171-18.172

Πατρόκλῳ ἐπάμυνον, οὗ εἵνεκα φύλοπις αἰνὴ ἕστηκε πρὸ νεῶν·

[to make to stand]

, τῶν δὲ τράπετο

τρέπω (45) [Λ] 17.732-17.734

τράπετο 3rd person singular middle aorist indicative

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθ̓ υἷος ἑοῖο, καὶ στρεφθεῖσ̓ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·

τὰς δ̓ ἐς πῦρ ἔτρεψε κέλευσέ τε ἐργάζεσθαι.

19.209-19.213

πρὶν δ̓ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη οὐ πόσις οὐ δὲ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνὶ κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφὶ δ̓ ἑταῖροι μύρονται·

[to turn]

χρώς

χρώς (69) [Λ] 17.732-17.734

χρώς masculine nominative singular

19.32-19.33

ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν, αἰεὶ τῷ γ̓ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.

ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε, Πατρόκλῳ δ̓ αὖτ̓ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

[the surface of the body, the skin]

, οὐ δέ τις ἔτλη

τλάω (40) [Λ] 17.732-17.734

ἔτλη 3rd person singular active aorist indicative

18.246-18.247

ὀρθῶν δ̓ ἑσταότων ἀγορὴ γένετ̓, οὐ δέ τις ἔτλη ἕζεσθαι·

18.432-18.434

Μυρμιδόνας δ̓ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐ δέ τις ἔτλη ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλ̓ ἔτρεσαν.

[to take upon oneself, to bear, suffer, undergo]

17.734πρόσσω ἀΐξας

ἀίσσω (50) [Λ] 17.732-17.734

ἀΐξας masculine nominative singular active aorist participle

18.506

τοῖσιν ἔπειτ̓ ἤϊσσον, ἀμοιβηδὶς δὲ δίκαζον.

Ἥρη δ̓ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, καρπαλίμως δ̓ ἵκετ̓ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθ̓ ἄρα ᾔδη ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.

[to move with a quick shooting motion, to shoot, dart, glance]

περὶ νεκροῦ

νεκρός (54) [Λ] 17.732-17.734

νεκροῦ masculine genitive singular

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

18.539-18.540

ὡμίλευν δ̓ ὥς τε ζωοὶ βροτοὶ ἠδ̓ ἐμάχοντο, νεκρούς τ̓ ἀλλήλων ἔρυον κατατεθνηῶτας.

[a dead body, corpse]

δηριάασθαι

δηριάομαι (5) [Λ] 17.732-17.734

δηριάασθαι medio-passive present infinitive

21.467

οἳ δ̓ αὐτοὶ δηριαάσθων.

12.421-12.424

ἀλλ̓ ὥς τ̓ ἀμφ̓ οὔροισι δύ̓ ἀνέρε δηριάασθον μέτῤ ἐν χερσὶν ἔχοντες ἐπιξύνῳ ἐν ἀρούρῃ, ὥ τ̓ ὀλίγῳ ἐνὶ χώρῳ ἐρίζητον περὶ ἴσης, ὣς ἄρα τοὺς διέεργον ἐπάλξιες·

16.95-16.96

ἀλλὰ πάλιν τρωπᾶσθαι, ἐπὴν φάος ἐν νήεσσι θήῃς, τοὺς δ̓ ἔτ̓ ἐᾶν πεδίον κάτα δηριάασθαι.

[to contend, wrangle]

. 17.735ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε

ἐμμεμαώς (11) [Λ] 17.735-17.736

ἐμμεμαῶτε masculine nominative dual active perfect participle

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον.

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

20.441-20.443

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων, σμερδαλέα ἰάχων·

[in eager haste, eager]

νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 17.735-17.736

νέκυν masculine accusative singular

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον.

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

[a dead body, a corpse, corse]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 17.735-17.736

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον.

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

[to bear]

ἐκ πολέμοιο

πόλεμος (252) [Λ] 17.735-17.736

πολέμοιο masculine genitive singular

πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή.

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

[battle, fight, war]

17.736νῆας

ναῦς (586) [Λ] 17.735-17.736

νῆας feminine accusative plural

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

[a ship]

ἔπι γλαφυράς

γλαφυρός (43) [Λ] 17.735-17.736

γλαφυράς feminine accusative plural

πρῶϊ δ̓ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.

18.400-18.402

νῦν δ̓ ἰθὺς μεμαῶτε μαχώμεθα, μὴ δέ τι δούρων ἔστω φειδωλή, ἵνα εἴδομεν εἴ κεν Ἀχιλλεὺς νῶϊ κατακτείνας ἔναρα βροτόεντα φέρηται νῆας ἔπι γλαφυράς, ἦ κεν σῷ δουρὶ δαμήῃ.

[hollow, hollowed]

· ἐπὶ δὲ πτόλεμος

πόλεμος (252) [Λ] 17.736-17.739

πτόλεμος masculine nominative singular

πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή.

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[battle, fight, war]

τέτατό

τείνω (21) [Λ] 17.736-17.739

τέτατό 3rd person singular medio-passive pluperfect indicative

20.100-20.102

εἰ δὲ θεός περ ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα νικήσεἰ, οὐ δ̓ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.

ὃ δ̓ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς, ἐκ δ̓ αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.

[to stretch]

σφιν 17.737ἄγριος

ἄγριος (19) [Λ] 17.736-17.739

ἄγριος masculine nominative singular

τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·

21.311-21.315

ἀλλ̓ ἐπάμυνε τάχιστα, καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα ὕδατος ἐκ πηγέων, πάντας δ̓ ὀρόθυνον ἐναύλους, ἵστη δὲ μέγα κῦμα, πολὺν δ̓ ὀρυμαγδὸν ὄρινε φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα ὃς δὴ νῦν κρατέει, μέμονεν δ̓ ὅ γε ἶσα θεοῖσι.

[(living in the fields) wild, savage, harsh]

ἠΰτε πῦρ

πῦρ (111) [Λ] 17.736-17.739

πῦρ neuter nominative singular

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

ἡνίοχοι δ̓ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος δαιόμενον·

[fire]

, τό τ̓ ἐπεσσύμενον

ἐπισεύω (27) [Λ] 17.736-17.739

ἐπεσσύμενον neuter nominative singular medio-passive perfect participle

18.574-18.576

αἳ δὲ βόες χρυσοῖο τετεύχατο κασσιτέρου τε, μυκηθμῷ δ̓ ἀπὸ κόπρου ἐπεσσεύοντο νομὸν δὲ πὰρ ποταμὸν κελάδοντα, παρὰ ῥοδανὸν δονακῆα.

ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ̓ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄῤ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

20.447-20.448

ἀλλ̓ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος, δεινὰ δ̓ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[to put in motion against, set upon]

πόλιν

πόλις (133) [Λ] 17.736-17.739

πόλιν feminine accusative singular

18.280-18.281

ἂψ πάλιν εἶσ̓ ἐπὶ νῆας, ἐπεί κ̓ ἐριαύχενας ἵππους παντοίου δρόμου ἄσῃ ὑπὸ πτόλιν ἠλασκάζων·

πρὶν μὲν γὰρ Πριάμοιο πόλιν μέροπες ἄνθρωποι πάντες μυθέσκοντο πολύχρυσον πολύχαλκον·

[a city]

ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 17.736-17.739

ἀνδρῶν masculine genitive plural

ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

[a man]

17.738ὄρμενον

ὄρνυμι (172) [Λ] 17.736-17.739

ὄρμενον neuter nominative singular middle aorist participle

ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατ̓ ἀνδρῶν·

ἣ μὲν ἄῤ ὣς εἰποῦσ̓ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὦρτο Διῒ φίλος·

18.218

ἀτὰρ Τρώεσσιν ἐν ἄσπετον ὦρσε κυδοιμόν.

[to stir, stir up]

ἐξαίφνης φλεγέθει

φλεγέθω (4) [Λ] 17.736-17.739

φλεγέθει 3rd person singular active present indicative

ἅμα δ̓ ἠελίῳ καταδύντι πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δ̓ αὐγὴ γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι, αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·

21.357-21.358

Ἥφαιστ̓, οὔ τις σοί γε θεῶν δύνατ̓ ἀντιφερίζειν, οὐ δ̓ ἂν ἐγὼ σοί γ̓ ὧδε πυρὶ φλεγέθοντι μαχοίμην.

23.196-23.198

πολλὰ δὲ καὶ σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί, ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι.

[to burn, scorch, burn up]

, μινύθουσι

μινύθω (5) [Λ] 17.736-17.739

μινύθουσι 3rd person plural active present indicative

20.242-20.243

Ζεὺς δ̓ ἀρετὴν ἄνδρεσσιν ὀφέλλει τε μινύθει τε ὅππως κεν ἐθέλῃσιν·

15.490-15.493

ῥεῖα δ̓ ἀρίγνωτος Διὸς ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή, ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ, ἠδ̓ ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν, ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος, ἄμμι δ̓ ἀρήγει.

15.490-15.493

ῥεῖα δ̓ ἀρίγνωτος Διὸς ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή, ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ, ἠδ̓ ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν, ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος, ἄμμι δ̓ ἀρήγει.

[to make smaller]

δὲ οἶκοι

οἶκος (29) [Λ] 17.736-17.739

οἶκοι masculine nominative plural

23.229-23.230

οἳ δ̓ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι Θρηΐκιον κατὰ πόντον·

23.855-23.856

ὃς μέν κε βάλῃ τρήρωνα πέλειαν, πάντας ἀειράμενος πελέκεας οἶκον δὲ φερέσθω·

24.471-24.472

γέρων δ̓ ἰθὺς κίεν οἴκου, τῇ ῥ̓ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος·

[a house, abode, dwelling]

17.739ἐν σέλαϊ

σέλας (11) [Λ] 17.736-17.739

σέλαϊ neuter dative singular

18.214

ὣς ἀπ̓ Ἀχιλλῆος κεφαλῆς σέλας αἰθέῤ ἵκανε·

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὡς εἶδ̓, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσε δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν·

τοῦ καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλε, τὼ δέ οἱ ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς σέλας, ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν̓ ἄχος ἄτλητον·

[a bright flame, blaze, light]

μεγάλῳ

μέγας (460) [Λ] 17.736-17.739

μεγάλῳ neuter dative singular

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

δμῳαὶ δ̓ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλ̓ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε ἔδραμον ἀμφ̓ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δ̓ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

[big, great]

· τὸ δ̓ ἐπιβρέμει ἲς

ἴς (10) [Λ] 17.739

ἲς feminine nominative singular

21.356

καίετο δ̓ ἲς ποταμοῖο ἔπος τ̓ ἔφατ̓ ἔκ τ̓ ὀνόμαζεν·

23.719-23.720

οὔ τ̓ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔ τ̓ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ̓ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

[sinew, tendon]

ἀνέμοιο

ἄνεμος (41) [Λ] 17.739

ἀνέμοιο masculine genitive singular

23.194-23.195

στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ̓ ἀνέμοισι Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

23.198-23.199

ὦκα δὲ Ἶρις ἀράων ἀΐουσα μετάγγελος ἦλθ̓ ἀνέμοισιν.

[wind]

. 17.740ὣς μὲν τοῖς ἵππων

ἵππος (417) [Λ] 17.740-17.741

ἵππων masculine genitive plural

αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.

ἀτὰρ καλλίτριχες ἵπποι ἂψ ὄχεα τρόπεον·

μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετ̓ Ἀχιλλεὺς δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, τόν ῥ̓ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἐς πόλεμον, οὐ δ̓ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.

[a horse, mare]

τε καὶ ἀνδρῶν

ἀνήρ (590) [Λ] 17.740-17.741

ἀνδρῶν masculine genitive plural

τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ̓ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο καὶ χόλος, ὅς τ̓ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι, ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·

[a man]

αἰχμητάων

αἰχμητής (24) [Λ] 17.740-17.741

αἰχμητάων masculine genitive plural

22.268-22.269

νῦν σε μάλα χρὴ αἰχμητήν τ̓ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν.

1.152-1.153

οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ̓ ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·

1.290-1.291

εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

[a spearman]

17.741ἀζηχὴς

ἀζηχής (4) [Λ] 17.740-17.741

ἀζηχὴς masculine nominative singular

4.433-4.436

Τρῶες δ̓, ὥς τ̓ ὄϊες πολυπάμονος ἀνδρὸς ἐν αὐλῇ μυρίαι ἑστήκασιν ἀμελγόμεναι γάλα λευκὸν ἀζηχὲς μεμακυῖαι ἀκούουσαι ὄπα ἀρνῶν, ὣς Τρώων ἀλαλητὸς ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν ὀρώρει·

15.24-15.28

ἐμὲ δ̓ οὐ δ̓ ὧς θυμὸν ἀνίει ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο, τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας πέμψας ἐπ̓ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα, καί μιν ἔπειτα Κόων δ̓ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

15.658

ἀζηχὲς γὰρ ὁμόκλεον ἀλλήλοισι.

[unceasing, excessive]

ὀρυμαγδὸς

ὀρυμαγδός (13) [Λ] 17.740-17.741

ὀρυμαγδὸς masculine nominative singular

21.255-21.256

ὕπαιθα δὲ τοῖο λιασθεὶς φεῦγ̓, ὃ δ̓ ὄπισθε ῥέων ἕπετο μεγάλῳ ὀρυμαγδῷ.

21.311-21.315

2.810

πολὺς δ̓ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

[a loud noise, din]

ἐπήϊεν

ἔπειμι (14) [Λ] 17.740-17.741

ἐπήϊεν 3rd person singular active imperfect indicative

18.544-18.546

οἳ δ̓ ὁπότε στρέψαντες ἱκοίατο τέλσον ἀρούρης, τοῖσι δ̓ ἔπειτ̓ ἐν χερσὶ δέπας μελιηδέος οἴνου δόσκεν ἀνὴρ ἐπιών·

δεύτερος αὖτ̓ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ̓ ἀσπίδα πάντοσ̓ ἐΐσην ἄντυγ̓ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός, λεπτοτάτη δ̓ ἐπέην ῥινὸς βοός·

20.454

νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κιχείω.

[be there(in addition, later, set over)]

ἐρχομένοισιν

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.740-17.741

ἐρχομένοισιν masculine dative plural medio-passive present participle

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

εἷος ὃ ταῦθ̓ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δ̓ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

[to come]

· 17.742οἳ δ̓ ὥς θ̓ ἡμίονοι

ἡμίονος (24) [Λ] 17.742-17.744

ἡμίονοι masculine nominative plural

23.120-23.121

τὰς μὲν ἔπειτα διαπλήσσοντες Ἀχαιοὶ ἔκδεον ἡμιόνων·

23.257-23.261

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα, νηῶν δ̓ ἔκφεῤ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε ἵππους θ̓ ἡμιόνους τε βοῶν τ̓ ἴφθιμα κάρηνα, ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

23.265-23.266

ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν ἑξέτἐ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

[a half-ass]

κρατερὸν

κρατερός (122) [Λ] 17.742-17.744

κρατερὸν neuter accusative singular

ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια, ἥ τ̓ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε ἔξοχον ἡρώων·

ἠέλιος μὲν ἔδυ, παύσαντο δὲ δῖοι Ἀχαιοὶ φυλόπιδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.

Τρῶες δ̓ αὖθ̓ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφ̓ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους, ἐς δ̓ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.

[strong, stout, mighty]

μένος

μένος (136) [Λ] 17.742-17.744

μένος neuter accusative singular

μὴ δ̓ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ̓ Ἀχιλλεῦ νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις, εὖτ̓ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.

[might, force, strength, prowess, courage]

ἀμφιβαλόντες 17.743ἕλκωσ̓

ἕλκω (54) [Λ] 17.742-17.744

ἕλκωσ̓ 3rd person plural active present subjunctive

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

μάλιστα δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μέμονεν·

ἐν δ̓ Ἔρις ἐν δὲ Κυδοιμὸς ὁμίλεον, ἐν δ̓ ὀλοὴ Κήρ, ἄλλον ζωὸν ἔχουσα νεούτατον, ἄλλον ἄουτον, ἄλλον τεθνηῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν·

[to draw, drag]

ἐξ ὄρεος

ὄρος (62) [Λ] 17.742-17.744

ὄρεος neuter genitive singular

αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ̓ αἰπεινὰ κάρηνα.

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ̓ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι καρπαλίμως;

[a mountain, hill]

κατὰ παιπαλόεσσαν

παιπαλόεις (5) [Λ] 17.742-17.744

παιπαλόεσσαν feminine accusative singular

24.77-24.79

ὣς ἔφατ̓, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα, μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης ἔνθορε μείλανι πόντῳ·

12.167-12.172

οἳ δ̓, ὥς τε σφῆκες μέσον αἰόλοι ἠὲ μέλισσαι οἰκία ποιήσωνται ὁδῷ ἔπι παιπαλοέσσῃ, οὐ δ̓ ἀπολείπουσιν κοῖλον δόμον, ἀλλὰ μένοντες ἄνδρας θηρητῆρας ἀμύνονται περὶ τέκνων, ὣς οἵ γ̓ οὐκ ἐθέλουσι πυλάων καὶ δύ̓ ἐόντε χάσσασθαι πρίν γ̓ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ ἁλῶναι.

13.17-13.18

αὐτίκα δ̓ ἐξ ὄρεος κατεβήσετο παιπαλόεντος κραιπνὰ ποσὶ προβιβάς·

[craggy, rugged]

ἀταρπὸν 17.744ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ

δόρυ (233) [Λ] 17.742-17.744

δόρυ neuter accusative singular

νῦν δ̓ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις οἴκαδε νοστήσαντ̓, ἐπεὶ οὐ δ̓ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε ζώειν οὐ δ̓ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ, Πατρόκλοιο δ̓ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.

[tree, plank, spear]

μέγα

μέγας (460) [Λ] 17.742-17.744

μέγα neuter accusative singular

αὐτὸς δ̓ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

τὴν δὲ μέγ̓ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[big, great]

νήϊον

νήιος (5) [Λ] 17.742-17.744

νήϊον neuter accusative singular

3.60-3.62

αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρὴς ὅς τ̓ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπ̓ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃ νήϊον ἐκτάμνῃσιν, ὀφέλλει δ̓ ἀνδρὸς ἐρωήν·

13.389-13.391

ἤριπε δ̓ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωῒς ἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τ̓ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες ἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι·

15.410-15.413

ἀλλ̓ ὥς τε στάθμη δόρυ νήϊον ἐξιθύνει τέκτονος ἐν παλάμῃσι δαήμονος, ὅς ῥά τε πάσης εὖ εἰδῇ σοφίης ὑποθημοσύνῃσιν Ἀθήνης, ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε·

· ἐν δέ τε θυμὸς

θυμός (435) [Λ] 17.744-17.745

θυμὸς masculine nominative singular

τὸν δ̓ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων τὰ φρονέοντ̓ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

ὀχθήσας δ̓ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ, ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

[the soul]

17.745τείρεθ̓

τείρω (34) [Λ] 17.744-17.745

τείρεθ̓ 3rd person singular medio-passive present indicative

ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.

τεῖρε γὰρ ἱδρὼς φεύγοντ̓ ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἐδάμνα·

[to rub hard]

ὁμοῦ καμάτῳ

κάματος (13) [Λ] 17.744-17.745

καμάτῳ masculine dative singular

τεῖρε γὰρ ἱδρὼς φεύγοντ̓ ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἐδάμνα·

4.229-4.230

τῷ μάλα πόλλ̓ ἐπέτελλε παρισχέμεν ὁππότε κέν μιν γυῖα λάβῃ κάματος πολέας διὰ κοιρανέοντα·

5.811-5.812

ἀλλά σευ ἢ κάματος πολυᾶϊξ γυῖα δέδυκεν ἤ νύ σέ που δέος ἴσχει ἀκήριον·

[toil, trouble, labour]

τε καὶ ἱδρῷ

ἱδρώς (18) [Λ] 17.744-17.745

ἱδρῷ feminine dative singular

τεῖρε γὰρ ἱδρὼς φεύγοντ̓ ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ̓ ὑπὸ γούνατ̓ ἐδάμνα·

21.560-21.561

ἑσπέριος δ̓ ἂν ἔπειτα λοεσσάμενος ποταμοῖο ἱδρῶ ἀποψυχθεὶς προτὶ Ἴλιον ἀπονεοίμην·

22.1-22.3

ὣς οἳ μὲν κατὰ ἄστυ πεφυζότες ἠΰτε νεβροὶ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο πίον τ̓ ἀκέοντό τε δίψαν κεκλιμένοι καλῇσιν ἐπάλξεσιν·

[sweat]

σπευδόντεσσιν

σπεύδω (16) [Λ] 17.744-17.745

σπευδόντεσσιν masculine dative plural active present participle

τὸν δ̓ εὗῤ ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περὶ φύσας σπεύδοντα·

23.414

ἀλλ̓ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὅττι τάχιστα·

[to set a-going, to urge on, hasten, quicken]

· 17.746ὣς οἵ γ̓ ἐμμεμαῶτε

ἐμμεμαώς (11) [Λ] 17.746

ἐμμεμαῶτε masculine nominative dual active perfect participle

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ σμερδαλέα ἰάχων·

20.441-20.443

αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων, σμερδαλέα ἰάχων·

20.467-20.468

οὐ γάρ τι γλυκύθυμος ἀνὴρ ἦν οὐ δ̓ ἀγανόφρων, ἀλλὰ μάλ̓ ἐμμεμαώς·

[in eager haste, eager]

νέκυν

νέκυς (54) [Λ] 17.746

νέκυν masculine accusative singular

κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται γυμνοῦ·

οὐ δέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντ̓ Ἀχιλῆος·

οἳ δ̓ ἀλλήλους ὀλέκουσιν οἳ μὲν ἀμυνόμενοι νέκυος πέρι τεθνηῶτος, οἳ δὲ ἐρύσσασθαι ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν Τρῶες ἐπιθύουσι·

[a dead body, a corpse, corse]

φέρον

φέρω (186) [Λ] 17.746

φέρον 3rd person plural active imperfect indicative

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

ἣ δ̓ αὖτ̓ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχἐ ἐνείκαι.

[to bear]

. αὐτὰρ ὄπισθεν 17.747Αἴαντ̓

Αἴας (190) [Λ] 17.746-17.751

Αἴαντ̓ masculine nominative dual

ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω Τρώων·

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

ὡς δ̓ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντ̓ αἴθωνα δύνανται ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι, ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.

[Ajax]

ἰσχανέτην

ἰσχάνω (3) [Λ] 17.746-17.751

ἰσχανέτην 3rd person dual active imperfect indicative

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

[to check, hinder]

, ὥς τε πρὼν

πρών (4) [Λ] 17.746-17.751

πρὼν masculine nominative singular

8.557-8.558

ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι·

12.281-12.285

κοιμήσας δ̓ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ̓ ἐφ̓ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται·

16.297-16.302

ὡς δ̓ ὅτ̓ ἀφ̓ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς, ἔκ τ̓ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δ̓ ἄῤ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ, ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δ̓ οὐ γίγνετ̓ ἐρωή·

[a foreland, headland]

ἰσχάνει

ἰσχάνω (3) [Λ] 17.746-17.751

ἰσχάνει 3rd person singular active present indicative

14.386-14.387

τῷ δ̓ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.

αὐτὰρ ὄπισθεν Αἴαντ̓ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς, ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι πλάζων·

[to check, hinder]

ὕδωρ

ὕδωρ (43) [Λ] 17.746-17.751

ὕδωρ neuter accusative singular

18.346-18.347

οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδ̓ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ, ἐν δ̓ ἄῤ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες.

18.348

γάστρην μὲν τρίποδος πῦρ ἄμφεπε, θέρμετο δ̓ ὕδωρ·

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ, καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπ̓ ἐλαίῳ, ἐν δ̓ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·

[water]

17.748ὑλήεις

ὑλήεις (7) [Λ] 17.746-17.751

ὑλήεις masculine nominative singular

21.448-21.449

Φοῖβε σὺ δ̓ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.

22.477-22.481

ἰῇ ἄρα γεινόμεθ̓ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα, αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ̓ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον·

6.392-6.397

εὖτε πύλας ἵκανε διερχόμενος μέγα ἄστυ Σκαιάς, τῇ ἄῤ ἔμελλε διεξίμεναι πεδίον δέ, ἔνθ̓ ἄλοχος πολύδωρος ἐναντίη ἦλθε θέουσα Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος Ἠετίων ὃς ἔναιεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ Θήβῃ Ὑποπλακίῃ Κιλίκεσσ̓ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων·

[woody, wooded]

πεδίοιο

πεδίον (100) [Λ] 17.746-17.751

πεδίοιο neuter genitive singular

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

κέλομαι γὰρ ἔγωγε ἄστυδε νῦν ἰέναι, μὴ μίμνειν ἠῶ δῖαν ἐν πεδίῳ παρὰ νηυσίν·

[a plain]

διαπρύσιον

διαπρύσιος (7) [Λ] 17.746-17.751

διαπρύσιον neuter accusative singular

8.227

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

11.275

ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

11.585-11.586

ἂψ δ̓ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆῤ ἀλεείνων, ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[going through, piercing]

τετυχηκώς

τυγχάνω (24) [Λ] 17.746-17.751

τετυχηκώς masculine nominative singular active perfect participle

23.465-23.466

ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐ δὲ δυνάσθη εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

23.726-23.727

κόψ̓ ὄπιθεν κώληπα τυχών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα, κὰδ δ̓ ἔβαλ̓ ἐξοπίσω·

23.857-23.858

ὃς δέ κε μηρίνθοιο τύχῃ ὄρνιθος ἁμαρτών, ἥσσων γὰρ δὴ κεῖνος, ὃ δ̓ οἴσεται ἡμιπέλεκκα.

[(with gen.) to hit the mark, to get;(with pple) to happen to, to actually]

, 17.749ὅς τε καὶ ἰφθίμων

ἴφθιμος (27) [Λ] 17.746-17.751

ἰφθίμων masculine genitive plural

20.356-20.357

ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι τοσσούσδ̓ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι·

[stout, strong, stalwart]

ποταμῶν

ποταμός (80) [Λ] 17.746-17.751

ποταμῶν masculine genitive plural

στησάμενοι δ̓ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παῤ ὄχθας, βάλλον δ̓ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

18.574-18.576

αἳ δὲ βόες χρυσοῖο τετεύχατο κασσιτέρου τε, μυκηθμῷ δ̓ ἀπὸ κόπρου ἐπεσσεύοντο νομὸν δὲ πὰρ ποταμὸν κελάδοντα, παρὰ ῥοδανὸν δονακῆα.

[a river, stream]

ἀλεγεινὰ

ἀλεγεινός (21) [Λ] 17.746-17.751

ἀλεγεινὰ neuter accusative plural

πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

19.42-19.46

καί ῥ̓ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες, καὶ μὴν οἳ τότε γ̓ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

[hard]

ῥέεθρα

ῥεῖθρον (19) [Λ] 17.746-17.751

ῥέεθρα neuter accusative plural

21.7-21.10

ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην, ἐν δ̓ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ̓ αἰπὰ ῥέεθρα, ὄχθαι δ̓ ἀμφὶ περὶ μεγάλ̓ ἴαχον·

21.25-21.26

ὣς Τρῶες ποταμοῖο κατὰ δεινοῖο ῥέεθρα πτῶσσον ὑπὸ κρημνούς.

21.218-21.220

πλήθει γὰρ δή μοι νεκύων ἐρατεινὰ ῥέεθρα, οὐ δέ τί πῃ δύναμαι προχέειν ῥόον εἰς ἅλα δῖαν στεινόμενος νεκύεσσι, σὺ δὲ κτείνεις ἀϊδήλως.

[that which flows, a river, stream]

17.750ἴσχει

ἴσχω (20) [Λ] 17.746-17.751

ἴσχει 3rd person singular active present indicative

21.302-21.304

τοῦ δ̓ ὑψόσε γούνατ̓ ἐπήδα πρὸς ῥόον ἀΐσσοντος ἀν̓ ἰθύν, οὐ δέ μιν ἴσχεν εὐρὺ ῥέων ποταμός·

21.366

οὐ δ̓ ἔθελε προρέειν, ἀλλ̓ ἴσχετο·

[to hold, check, curb, keep back, restrain]

, ἄφαρ δέ τε πᾶσι

πᾶς (546) [Λ] 17.746-17.751

πᾶσι masculine dative plural

θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

αἳ δ̓ ἅμα πᾶσαι στήθεα πεπλήγοντο, Θέτις δ̓ ἐξῆρχε γόοιο·

[all, the whole]

ῥόον

ῥόος (16) [Λ] 17.746-17.751

ῥόον masculine accusative singular

περὶ δὲ ῥόος Ὠκεανοῖο ἀφρῷ μορμύρων ῥέεν ἄσπετος·

21.15-21.16

ὣς ὑπ̓ Ἀχιλλῆος Ξάνθου βαθυδινήεντος πλῆτο ῥόος κελάδων ἐπιμὶξ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν.

21.145-21.147

μένος δέ οἱ ἐν φρεσὶ θῆκε Ξάνθος, ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων αἰζηῶν, τοὺς Ἀχιλεὺς ἐδάϊζε κατὰ ῥόον οὐ δ̓ ἐλέαιρεν.

[a stream, flow, current]

πεδίον

πεδίον (100) [Λ] 17.746-17.751

πεδίον neuter accusative singular

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

κέλομαι γὰρ ἔγωγε ἄστυδε νῦν ἰέναι, μὴ μίμνειν ἠῶ δῖαν ἐν πεδίῳ παρὰ νηυσίν·

οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει μίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται, ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.

[a plain]

δὲ τίθησι

τίθημι (194) [Λ] 17.746-17.751

τίθησι 3rd person singular active present indicative

ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.

τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχεν ἑστάμεναι περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο, χρύσεα δέ σφ̓ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν, ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατ̓ ἀγῶνα ἠδ̓ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.

[to set, put, place]

17.751πλάζων

πλάζω (6) [Λ] 17.746-17.751

πλάζων masculine nominative singular active present participle

ὁσσάκι δ̓ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζ̓ ὤμους καθύπερθεν·

2.130-2.133

ἀλλ̓ ἐπίκουροι πολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν, οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ̓ ἐθέλοντα Ἰλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.

10.91-10.92

πλάζομαι ὧδ̓ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπ̓ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος ἱζάνει, ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδἐ Ἀχαιῶν.

[to make to wander]

· οὐ δέ τί μιν σθένεϊ

σθένος (37) [Λ] 17.751

σθένεϊ neuter dative singular

τῇς ἐν μὲν νόος ἐστὶ μετὰ φρεσίν, ἐν δὲ καὶ αὐδὴ καὶ σθένος, ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν.

ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓, ἐν δ̓ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ̓ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ̓ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, Πληϊάδας θ̓ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ̓, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ̓ αὐτοῦ στρέφεται καί τ̓ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ̓ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.

[strength, might]

ῥηγνῦσι

ῥήγνυμι (48) [Λ] 17.751

ῥηγνῦσι 3rd person plural active present indicative

αἳ δὲ σὺν αὐτῇ δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης ῥήγνυτο·

18.571-18.572

τοὶ δὲ ῥήσσοντες ἁμαρτῇ μολπῇ τ̓ ἰυγμῷ τε ποσὶ σκαίροντες ἕποντο.

20.54-20.55

ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες σύμβαλον, ἐν δ̓ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

[to break, break asunder]

ῥέοντες

ῥέω (38) [Λ] 17.751

ῥέοντες masculine nominative plural active present participle

περὶ δὲ ῥόος Ὠκεανοῖο ἀφρῷ μορμύρων ῥέεν ἄσπετος·

20.494

ῥέε δ̓ αἵματι γαῖα μέλαινα.

ὃ δ̓ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς, ἐκ δ̓ αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.

[to flow, run, stream, gush]

· 17.752ὣς αἰεὶ Αἴαντε

Αἴας (190) [Λ] 17.752-17.753

Αἴαντε masculine nominative dual

τρὶς δὲ δύ̓ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν·

ἄλλου δ̓ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω, εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.

[Ajax]

μάχην

μάχη (131) [Λ] 17.752-17.753

μάχην feminine accusative singular

μὴ δέ μ̓ ἔρυκε μάχης φιλέουσά περ·

πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκ̓ Ἀχιλλεὺς ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ̓ ἀλεγεινῆς.

στησάμενοι δ̓ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παῤ ὄχθας, βάλλον δ̓ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

[battle, fight, combat]

ἀνέεργον

ἀνείργω (3) [Λ] 17.752-17.753

ἀνέεργον 3rd person plural active imperfect indicative

3.76-3.78

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτ̓ ἐχάρη μέγα μῦθον ἀκούσας, καί ῥ̓ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας μέσσου δουρὸς ἑλών·

7.54-7.56

ὣς ἔφαθ̓, Ἕκτωρ δ̓ αὖτε χάρη μέγα μῦθον ἀκούσας, καί ῥ̓ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας, μέσσου δουρὸς ἑλών·

[to keep back, restrain]

ὀπίσσω 17.753Τρώων

Τρώς (599) [Λ] 17.752-17.753

Τρώων masculine genitive plural

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται χάλκεα μαρμαίροντα·

[Tros]

· οἳ δ̓ ἅμ̓ ἕποντο

ἕπομαι (122) [Λ] 17.753-17.754

ἕποντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

18.387

ἀλλ̓ ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.

18.525-18.526

οἳ δὲ τάχα προγένοντο, δύω δ̓ ἅμ̓ ἕποντο νομῆες τερπόμενοι σύριγξι·

[follow]

, δύω δ̓ ἐν τοῖσι μάλιστα 17.754Αἰνείας

Αἰνείας (78) [Λ] 17.753-17.754

Αἰνείας masculine nominative singular

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

[Aeneas]

τ̓ Ἀγχισιάδης

Ἀγχισιάδης (3) [Λ] 17.753-17.754

Ἀγχισιάδης masculine nominative singular

20.158-20.160

δύο δ̓ ἀνέρες ἔξοχ̓ ἄριστοι ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Αἰνείας τ̓ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

23.296-23.298

τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ̓ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος δῶῤ, ἵνα μή οἱ ἕποιθ̓ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν, ἀλλ̓ αὐτοῦ τέρποιτο μένων·

[son of Anchises]

καὶ φαίδιμος

φαίδιμος (50) [Λ] 17.753-17.754

φαίδιμος masculine nominative singular

τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·

μάλιστα δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μέμονεν·

20.364-20.365

Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ κέκλεθ̓ ὁμοκλήσας, φάτο δ̓ ἴμεναι ἄντ̓ Ἀχιλῆος·

[shining]

Ἕκτωρ

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.753-17.754

Ἕκτωρ masculine nominative singular

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[Hector]

. 17.755τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος

νέφος (33) [Λ] 17.755-17.759

νέφος neuter nominative singular

οἳ δ̓ ὄρνυντο καὶ ἐν τεύχεσσιν ἔδυνον, ἂν δ̓ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε, πρόσθε μὲν ἱππῆες, μετὰ δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν μυρίοι·

[a cloud, mass]

ἔρχεται

ἔρχομαι (338) [Λ] 17.755-17.759

ἔρχεται 3rd person singular medio-passive present indicative

ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο, Ἀντίλοχος δ̓ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος πρίν γ̓ ἐμὲ δεῦῤ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·

[to come]

ἠὲ κολοιῶν 17.756οὖλον

οὖλος (10) [Λ] 17.755-17.759

οὖλον neuter accusative singular

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

21.536

δείδια γὰρ μὴ οὖλος ἀνὴρ ἐς τεῖχος ἅληται.

24.643-24.646

ἦ ῥ̓, Ἀχιλεὺς δ̓ ἑτάροισιν ἰδὲ δμῳῇσι κέλευσε δέμνἰ ὑπ̓ αἰθούσῃ θέμεναι καὶ ῥήγεα καλὰ πορφύρἐ ἐμβαλέειν, στορέσαι τ̓ ἐφύπερθε τάπητας, χλαίνας τ̓ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.

[[whole, entire]>ὅλος]

κεκλήγοντες

κλάζω (14) [Λ] 17.755-17.759

κεκλήγοντες masculine nominative plural active perfect participle

ἔκλαγξαν δ̓ ἄῤ ὀϊστοὶ ἐπ̓ ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος·

2.221-2.222

τότ̓ αὖτ̓ Ἀγαμέμνονι δίῳ ὀξέα κεκλήγων λέγ̓ ὀνείδεα·

[to make a sharp piercing sound]

, ὅτε προΐδωσιν

προεῖδον (3) [Λ] 17.755-17.759

προΐδωσιν 3rd person plural active aorist subjunctive

οἳ μὲν τὰ προϊδόντες ἐπέδραμον, ὦκα δ̓ ἔπειτα τάμνοντ̓ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλὰ ἀργεννέων οἰῶν, κτεῖνον δ̓ ἐπὶ μηλοβοτῆρας.

22.275-22.276

ἕζετο γὰρ προϊδών, τὸ δ̓ ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος, ἐν γαίῃ δ̓ ἐπάγη·

[to see beforehand, catch sight of]

ἰόντα

εἶμι (299) [Λ] 17.755-17.759

ἰόντα masculine accusative singular active present participle

τῶν δ̓ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν, ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

[come, go]

17.757κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον

φόνος (20) [Λ] 17.755-17.759

φόνον masculine accusative singular

οὐ δέ ἕ φημι δηρὸν ἐπαγλαϊεῖσθαι, ἐπεὶ φόνος ἐγγύθεν αὐτῷ.

τό μοι οὔ τι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.

19.390-19.391

Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων Πηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·

[murder, homicide, slaughter]

φέρει

φέρω (186) [Λ] 17.755-17.759

φέρει 3rd person singular active present indicative

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

ἣ δ̓ αὖτ̓ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχἐ ἐνείκαι.

18.148

τὴν μὲν ἄῤ Οὔλυμπον δὲ πόδες φέρον·

[to bear]

ὀρνίθεσσιν

ὄρνις (18) [Λ] 17.755-17.759

ὀρνίθεσσιν feminine dative plural

23.857-23.858

ὃς δέ κε μηρίνθοιο τύχῃ ὄρνιθος ἁμαρτών, ἥσσων γὰρ δὴ κεῖνος, ὃ δ̓ οἴσεται ἡμιπέλεκκα.

23.865

ὄρνιθος μὲν ἅμαρτε·

23.866

αὐτὰρ ὃ μήρινθον βάλε πὰρ πόδα, τῇ δέδετ̓ ὄρνις·

[a bird]

, 17.758ὣς ἄῤ ὑπ̓ Αἰνείᾳ

Αἰνείας (78) [Λ] 17.755-17.759

Αἰνείᾳ masculine dative singular

Αἰνείαν δ̓ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·

20.86

τὸν δ̓ αὖτ̓ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε·

[Aeneas]

τε καὶ Ἕκτορι

Ἕκτωρ (442) [Λ] 17.755-17.759

Ἕκτορι masculine dative singular

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

[Hector]

κοῦροι

κοῦρος (13) [Λ] 17.755-17.759

κοῦροι masculine nominative plural

αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα κούρων ἑλκόντων·

ὃ δ̓ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων, ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·

3.82

ἴσχεσθ̓ Ἀργεῖοι, μὴ βάλλετε κοῦροι Ἀχαιῶν·

Ἀχαιῶν

Ἀχαιός (507) [Λ] 17.755-17.759

Ἀχαιῶν masculine genitive plural

ὤ μοι ἐγώ, τί τ̓ ἄῤ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[Achaian]

17.759οὖλον

οὖλος (10) [Λ] 17.755-17.759

οὖλον neuter accusative singular

21.536

δείδια γὰρ μὴ οὖλος ἀνὴρ ἐς τεῖχος ἅληται.

24.643-24.646

2.5-2.6

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή, πέμψαι ἐπ̓ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·

[[whole, entire]>ὅλος]

κεκλήγοντες

κλάζω (14) [Λ] 17.755-17.759

κεκλήγοντες masculine nominative plural active perfect participle

ἔκλαγξαν δ̓ ἄῤ ὀϊστοὶ ἐπ̓ ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος·

2.221-2.222

τότ̓ αὖτ̓ Ἀγαμέμνονι δίῳ ὀξέα κεκλήγων λέγ̓ ὀνείδεα·

5.590-5.591

τοὺς δ̓ Ἕκτωρ ἐνόησε κατὰ στίχας, ὦρτο δ̓ ἐπ̓ αὐτοὺς κεκλήγων·

[to make a sharp piercing sound]

ἴσαν

εἶμι (299) [Λ] 17.755-17.759

ἴσαν 3rd person plural active imperfect indicative

ἦ τ̓ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μη δ̓ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο ἄχνυται, οὐ δέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

[come, go]

, λήθοντο

λανθάνω (59) [Λ] 17.755-17.759

λήθοντο 3rd person plural medio-passive imperfect indicative

οὐ δ̓ ἔλαθ̓ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

22.191-22.192

τὸν δ̓ εἴ πέρ τε λάθῃσι καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ, ἀλλά τ̓ ἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ·

[to escape notice, to be unknown, unseen, unnoticed]

δὲ χάρμης

χάρμη (22) [Λ] 17.755-17.759

χάρμης feminine genitive singular

νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης αἶψα μάλ̓·

4.222

οἳ δ̓ αὖτις κατὰ τεύχἐ ἔδυν, μνήσαντο δὲ χάρμης.

4.509-4.511

ὄρνυσθ̓ ἱππόδαμοι Τρῶες μη δ̓ εἴκετε χάρμης Ἀργείοις, ἐπεὶ οὔ σφι λίθος χρὼς οὐ δὲ σίδηρος χαλκὸν ἀνασχέσθαι ταμεσίχροα βαλλομένοισιν·

[the joy of battle, lust of battle]

. 17.760πολλὰ

πολύς (468) [Λ] 17.760-17.761

πολλὰ neuter nominative plural

Ἕκτορι δ̓ ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δ̓ ἐν νυκτὶ γένοντο, ἀλλ̓ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δ̓ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·

[much, many]

δὲ τεύχεα

τεῦχος (161) [Λ] 17.760-17.761

τεύχεα neuter nominative plural

ἀτὰρ τά γε τεύχἐ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

[a tool, implement]

καλὰ

καλός (142) [Λ] 17.760-17.761

καλὰ neuter nominative plural

τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δ̓ Ἕκτωρ δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι καλά·

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται χάλκεα μαρμαίροντα·

ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ̓ ἠελίῳ ἀνιόντι τεύχεα καλὰ φέρουσα παῤ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.

[beautiful]

πέσον

πίπτω (131) [Λ] 17.760-17.761

πέσον 3rd person plural active aorist indicative

18.552-18.553

δράγματα δ̓ ἄλλα μετ̓ ὄγμον ἐπήτριμα πῖπτον ἔραζε, ἄλλα δ̓ ἀμαλλοδετῆρες ἐν ἐλλεδανοῖσι δέοντο.

19.108-19.111

εἰ δ̓ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον, ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ̓ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.

[to fall, fall down]

περί τ̓ ἀμφί τε τάφρον

τάφρος (37) [Λ] 17.760-17.761

τάφρον feminine accusative singular

ἀλλ̓ αὔτως ἐπὶ τάφρον ἰὼν Τρώεσσι φάνηθι, αἴ κέ σ̓ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ̓ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν τειρόμενοι·

18.215-18.216

στῆ δ̓ ἐπὶ τάφρον ἰὼν ἀπὸ τείχεος, οὐ δ̓ ἐς Ἀχαιοὺς μίσγετο·

τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλ̓ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς, τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τ̓ ἐπίκουροι.

[a ditch, trench]

17.761φευγόντων

φεύγω (109) [Λ] 17.760-17.761

φευγόντων masculine genitive plural active present participle

οὐ δὲ γὰρ οὐ δὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα, ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

αὐτὰρ Ἀχαιοὶ θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφ̓ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο.

ἀσπασίως γὰρ ἀφίξεται Ἴλιον ἱρὴν ὅς κε φύγῃ, πολλοὺς δὲ κύνες καὶ γῦπες ἔδονται Τρώων·

[to flee, take flight, run away]

Δαναῶν

Δαναοί (142) [Λ] 17.760-17.761

Δαναῶν masculine genitive plural

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐ δὲ ἔοικεν ὑββάλλειν·

20.351-20.352

ἀλλ̓ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

[the Danaans]

· πολέμου

πόλεμος (252) [Λ] 17.761

πολέμου masculine genitive singular

ἀλλ̓ εἶμ̓, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδ̓ ἐπακούσω ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[battle, fight, war]

δ̓ οὐ γίγνετ̓

γίγνομαι (173) [Λ] 17.761

γίγνετ̓ 3rd person singular medio-passive imperfect indicative

ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

18.99-18.100

ὃ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ̓, ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.

νῦν δ̓ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, οὐ δέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐ δ̓ ἑτάροισι τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ, ἀλλ̓ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης, τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ·

[become, be born]

ἐρωή

ἐρωή (11) [Λ] 17.761

ἐρωή feminine nominative singular